Midnight Sun

"خورشـیـد نیمــه شب"

جلد پنجم _ گرگ و میــش

 نويسنده :استفاني مير

Stephenie Meyer 

نوع کتاب: - EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

مترجم :یاسمین جهانبخش- و بسایت -تو آیلایت

ساخت نرم افزار :

Farid  Soghrati  

سازنده کتاب

خورشید نیمه شب

توضيحات

اين کتاب در پنج جلد  است و با نامهاي زير منتشر گرديده

جلد 1:گرگ و ميش  Twilight

جلد 2: ماه نو   New Moon

جلد 3: کسوف  Eclipse

جلد 4:سپيده دم   Breaking Dawn

جلد 5:خورشيد نيمه شب    midnight Sun

که ميتوانيد همه آنها را از وبلاگ ( گولدجار-بلاگفا) دانلود کن

goldjar.blogfa.com

خلاصه اي از جلد هاي 1و2و3و4

ايزبلا سوان بخاطر ازدواج مجدّد مادرش به نزد پدرش ميرود تا با او زندگي کند. بلا از فنيکس شهري که پدرش در آن زندگي ميکند متنفر است .اين شهر هميشه باراني است و از آفتاب خبري نيست .در آنجا بلا با کساني آشنا ميشود که زيباتر از حد معمولي هستند و اين اشخاص آدمهاي معمولي نيستند بلا عاشق ادوارد ميشود که بينهايت زيباست ادوارد به او هشدار ميدهد که او يک آنسان معمولي نيست ولي بلا گوش نميکند .ادوارد نيز عاشق بلا است . ولي ادوارد خون آشام است و در حالي که عاشق بلاست از مزه خون او نيز لذت ميبرد ولي بلا حتا با دانستن اين موضوع نيز از ادوارد دست نميکشد و ادوارد نيز با عشق زياد خود به بلا حاضر نيست که او را تبديل به خون آشام کند .......

کتابهاي ماه نو کسوف خورشيد نيمه شب سپيده دم ادامه اين کتاب هستند ،که بسيار خوندني و زيبا ميباشند و فيلم سينمايي هم از اين کتابها تهيه شده است

**********

خلاصه جلد 2

ماه نو قسمت دوم کتاب گرگ و ميش است که با کتابهاي کسوف و سپيددم ادامه مييابد . در کتاب ماه نو داستان از هراس بلا براي بزرگ شدن شروع ميشود و او حالا در آستانه سالروز تولدش ميباشد و آليس خواهر ادوارد ميخواهد که براي او تولد بگيرد آنها در خانه ادوارد جمع ميشوند و وقتي که بلا ميخواهد کاغذ کادو را پاره کند دستش ميبرد و قطرهاي خون ميايد و تحمل بوي خون براي آنها مشکل است .جاسپر تحمل خود را از دست ميدهد و به بلا حمله ميکند ادوارد بلا را دور ميکند ولي باعث ميشود که دست بلا آسيب ببيندد. بايد ادوارد جدي فکر کند دوستي و عشق او کار درستي نيست و در حالي که بلا و ادوارد عاشق هم هستند ادوارد براي سالم ماندن بلا او را ترک ميکند .بلا به شدت افسرده ميشود. او با جيکوب دوست....

**********

خلاصه جلد 3

اين کتاب قسمت سوم کتاب گرگ و ميش است و داستان در ادامه کتاب ماه نو ميباشد .ادوارد به نزد بلا باز گشته و زني به نامه ويکتوريا در تعقيب بلاست زيرا ادوارد بخاطر بلا جفت او را کشته است و حالا او ميخواهد براي انتقام از ادوارد بلا را بکشد خانواده کالن با تمام قدرت مواظب بلا هستند که دست ويکتوريا به بلا نرسد در اين ميان جيکوب که گرگينه است نيز از بلا ميخواهد که عشق او را بپذيرد و ادوارد را ترک کند....

در طي اين داستان که ادامه داستان قبلي است جيکوب به علت اينکه بلا ادوارد را به وي ترجيح داده ناراحت است اما ويکتوريا در سياتل در تلاش است تا يک ارتش خون‌آشامي راه بياندازد و از طريق آن خانواده کالن‌ها و بلا را به قتل برساند در همين مدت هم ادوارد از بلا به طورغير رسمي خواستگاري مي‌کند و مدتي بعد جيکوب با فهميدن اين موضوع محافظت از آنها را در مقابل لشکر خون‌آشام‌ها رها مي‌کند و از طرفي هم ويکتوريا مکان بلا و ادوارد که مخفي شده بودند پيدا مي‌کند ولي لشکر آنها با خانواده کالن‌ها و گرگينه‌ها روبه‌رو مي‌شوند و شکست مي‌خورند و ويکتوريا هم به دست ادوارد کشته مي‌شود.

4 خلاصه جلد 

بلا با ادوارد ازدواج کرده و حامل ميشود در اين حالت او به مرگ نزديکتر ميشود او بايد روز مقدار زيادي خون ميل کند.اين بچه وقتي به دنيا ميايد که مادر به حال مرگ باشد ادوارد مجبور است بلا را تبديل کند . جيکوب منتظر است تا با مرگ بلا از ادوارد انتقام بگيرد .

توضیحات

خورشید نیمه شب , یک کتاب از سری رمان های Twilight نوشته ی استفانی مه یر می باشد و یک شرح دوباره از کتاب اول این مجموعه است با این تفاوت که این بار از زبان ادوارد کالن داستان را نقل می کند و تنها کتابی است که از دید ادوارد برای روشن تر کردن کاراکتر او باز نویسی خواهد شد. در 28 آگست 2008 , مه یر نوشتن این کتاب را متوقف کرد.دلیل این کار, افشا و پخش غیر قانونی 12 فصل از نوشته های مه یر در اینترنت بود.او گفت : “اگر الان, با این وضعیت فکری سعی به ادامه دادن داستان کنم, ممکنه جیمز پیروز بشه و تمام کالن ها بمیرن ;که هیچ مطابقتی با اصل داستان نداره.در هر صورت, من برای اتفاقی که برای ادامه ی این کتاب افتاد بسیار ناراحتم و برای مدتی نا معین نوشتنش رو متوقف می کنم.” مه یر 12 فصل لو رفته ی کتاب را برای طرفدارانی که آن را نخوانده بودند در سایت خود قرار داده تا حس نکنند که باید فداکاری کنند.او اضافه کرده که ترجیه می دهد قبل از اتمام کار و تصحیح نهایی این پیش نویس ها خوانده نشوند. در نوامبر 2008 استفنی گفت: “این مسئله پیچیدست.الان همه در مورد کتاب اظهار نظر می کنند و حس می کنند که نویسنده هستند.من تا زمانی که تنها نباشم نمی توانم بنویسم.زمانی دوباره شروع میکنم که همه این داستان را فراموش کرده باشند.”

Midnight Sun - خورشــیـــد نیمــه شب

جلد پنجم _ گرگ و میــش

Stephenie Meyer -  نویسنده : استفـــانی مـیـــــر

Farid  Soghrati  ساخت کتاب 

midnight sun جلد کتاب

فصل1: اولین نگاه

فصل 2: کتاب گشوده

فصل 3: پــــــدیـــده

فصل 4: تصـــاویـر

فصل 5: دعوت ها

فصل 6: گروه خــون

فصل 7: ملـــــودی

فصل 8: روح

فصل 9: پـورت آنجلــس

فصل 10: نظریـــــه

فصل 11:پرسشها و پاسخها

فصل 12:پیچیدگی ها

توضیحات

خورشید نیمه شب , یک کتاب از سری رمان های Twilight نوشته ی استفانی مه یر می باشد و یک شرح دوباره از کتاب اول این مجموعه است با این تفاوت که این بار از زبان ادوارد کالن داستان را نقل می کند و تنها کتابی است که از دید ادوارد برای روشن تر کردن کاراکتر او باز نویسی خواهد شد. در 28 آگست 2008 , مه یر نوشتن این کتاب را متوقف کرد.دلیل این کار, افشا و پخش غیر قانونی 12 فصل از نوشته های مه یر در اینترنت بود.او گفت : “اگر الان, با این وضعیت فکری سعی به ادامه دادن داستان کنم, ممکنه جیمز پیروز بشه و تمام کالن ها بمیرن ;که هیچ مطابقتی با اصل داستان نداره.در هر صورت, من برای اتفاقی که برای ادامه ی این کتاب افتاد بسیار ناراحتم و برای مدتی نا معین نوشتنش رو متوقف می کنم.” مه یر 12 فصل لو رفته ی کتاب را برای طرفدارانی که آن را نخوانده بودند در سایت خود قرار داده تا حس نکنند که باید فداکاری کنند.او اضافه کرده که ترجیه می دهد قبل از اتمام کار و تصحیح نهایی این پیش نویس ها خوانده نشوند. در نوامبر 2008 استفنی گفت: “این مسئله پیچیدست.الان همه در مورد کتاب اظهار نظر می کنند و حس می کنند که نویسنده هستند.من تا زمانی که تنها نباشم نمی توانم بنویسم.زمانی دوباره شروع میکنم که همه این داستان را فراموش کرده باشند.”

***************

اين کتاب در پنج جلد  است و با نامهاي زير منتشر گرديده

جلد 1:گرگ و ميش  Twilight

جلد 2: ماه نو   New Moon

جلد 3: کسوف  Eclipse

جلد 4:سپيده دم   Breaking Dawn

جلد 5:خورشيد نيمه شب    midnight Sun

که ميتوانيد همه آنها را از وبلاگ ( گولدجار-بلاگفا) دانلود کن

goldjar.blogfa.com

Midnight Sun

"خورشـیـد نیمــه شب"

جلد پنجم _ گرگ و میــش

 نويسنده :استفاني مير

Stephenie Meyer 

مترجم :یاسمین جهانبخش- و بسایت -تو آیلایت

ساخت نرم افزار :

Farid  Soghrati  

نوع کتاب: - EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

------------"توضیحات"-----------

خورشید نیمه شب , یک کتاب از سری رمان های Twilight نوشته ی استفانی مه یر می باشد و یک شرح دوباره از کتاب اول این مجموعه است با این تفاوت که این بار از

زبان ادوارد کالن داستان را نقل می کند و تنها کتابی است که از دید ادوارد برای روشن تر کردن کاراکتر او باز نویسی خواهد شد. در 28 آگست 2008 , مه یر نوشتن این

کتاب را متوقف کرد.دلیل این کار, افشا و پخش غیر قانونی 12 فصل از نوشته های مه یر در اینترنت بود.او گفت : “اگر الان, با این وضعیت فکری سعی به ادامه دادن داستان

کنم, ممکنه جیمز پیروز بشه و تمام کالن ها بمیرن ;که هیچ مطابقتی با اصل داستان نداره.در هر صورت, من برای اتفاقی که برای ادامه ی این کتاب افتاد بسیار ناراحتم و

برای مدتی نا معین نوشتنش رو متوقف می کنم.” مه یر 12 فصل لو رفته ی کتاب را برای طرفدارانی که آن را نخوانده بودند در سایت خود قرار داده تا حس نکنند که باید

فداکاری کنند.او اضافه کرده که ترجیه می دهد قبل از اتمام کار و تصحیح نهایی این پیش نویس ها خوانده نشوند. در نوامبر 2008 استفنی گفت: “این مسئله پیچیدست.الان

همه در مورد کتاب اظهار نظر می کنند و حس می کنند که نویسنده هستند.من تا زمانی که تنها نباشم نمی توانم بنویسم.زمانی دوباره شروع میکنم که همه این داستان را

فراموش کرده باشند.”

-----------"خورشـیـد نیمــه شب"---------

"‫ﻓﺼﻞ اول"‫اوﻟﯿﻦ ﻧﮕﺎه‬

‫اﯾﻦ زﻣﺎﻧﯽ از روز ﺑﻮد ﮐﻪ آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم اي ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺨﻮاﺑﻢ .‬ ‫دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن .‬ ‫ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮزخ ﺑﺮاي آن اﺳﻢ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮي ﺑﻮد . اﮔﺮ راﻫﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺮاي ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﻢ

ﻣﺠﺎزات ﺷﻮم ، ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد. ﯾﮑﻨﻮاﺧﺘﯽ‬ ‫ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺑﻪ آن ﻋﺎدت ﮐﻨﻢ . ﻫﺮ روزي ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺑﺎوراﻧﻪ اي ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه ﺗﺮ از روز ﻗﺒﻞ ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﻪ ﺗﺮك ﺧﻮردﮔﯽ ﮔﻮﺷﻪ

ي دﯾﻮار ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدم و در آن ﻧﻘﺶ ﻫﺎﯾﯽ را ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . اﯾﻦ راﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ آن‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﺮﯾﺎن آب در ﺳﺮم ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ

را ﺳﺎﮐﺖ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﻫﺰاران ﻫﺰار ﺻﺪاﯾﯽ را ﮐﻪ از ﺧﺴﺘﮕﯽ ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ .‬ ‫ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﺗﻤﺎم اﻓﮑﺎرﺷﺎن را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم . اﻣﺮوز ، ﻫﻤﻪ ي ﻓﮑﺮﻫﺎ ﻣﻌﻄﻮف ﻣﻮﺿﻮع ﭘﯿﺶ ﭘﺎ اﻓﺘﺎده ي

آﻣﺪن ﯾﮏ داﻧﺶ آﻣﻮز ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮد . ﭼﻬﺮه‬ ‫ي ﺟﺪﯾﺪ را ﺑﻪ ﺗﮑﺮار و از ﺗﻤﺎم زاوﯾﻪ ﻫﺎ از ﻓﮑﺮي ﭘﺲ از ﻓﮑﺮ دﯾﮕﺮ، دﯾﺪه ﺑﻮدم . ﻓﻘﻂ ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﻋﺎدي . ﺷﻮر و ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ورود

او ﺑﻪ‬ ‫وﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺴﻞ ﮐﻨﻨﺪه اي ﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﺑﻮد . ﻣﺜﻞ ﻧﺸﺎن دادن ﯾﮏ ﺷﯽء ﺑﺮاق ﺑﻪ ﯾﮏ ﮐﻮدك . از ﻫﻤﺎن اول ﻧﯿﻤﯽ از ﭘﺴﺮان‬ ‫ﺧﻮاب ﻧﻤﺎ ﺧﻮدﺷﺎن را ﻣﻌﺸﻮق او

ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ ، ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ او ﭼﯿﺰي ﺟﺪﯾﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ آن ز‪‬ل ﺑﺰﻧﻨﺪ . ﺑﺮاي ﺳﺎﮐﺖ ﮐﺮدن ﺻﺪاﯾﺸﺎن‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻼش ﮐﺮدم .‬ ‫ﭼﻬﺎر ﺻﺪا را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ رﻋﺎﯾﺖ ادب ﻧﺸﻨﯿﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ ، ﻧﻪ

اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﯽ ﻣﯿﻞ ﺑﺎﺷﻢ : ﺧﺎﻧﻮاده ام ، دو ﺑﺮادر و دو ﺧﻮاﻫﺮم ، ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ در ﺣﻀﻮر ﻣﻦ ﻋﺎدت ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﻧﺪرت ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺗﻮﺟﻪ ﻣﯽ

ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ اﻓﮑﺎرﺷﺎن ﮔﻮش ﻧﺪﻫﻢ . ﺗﻤﺎم ﺗﻼﺷﻢ را ﻣﯽ ﮐﺮدم وﻟﯽ ﻫﻢ ﭼﻨﺎن... ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ .‬ ‫ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻏﺮق‬ ‫رزاﻟﯽ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻓﮑﺮ

ﻣﯽ ﮐﺮد . او داﺷﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزﺗﺎب ﻧﯿﻤﺮخ ﺧﻮدش در ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي ﻋﯿﻨﮏ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻧﮕﺎه‬ ‫در ﺑﯽ ﻧﻘﺼﯽ ﺧﻮدش ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ذﻫﻦ رزاﻟﯽ ﯾﮏ اﺳﺘﺨﺮ ﮐﻢ ﻋﻤﻖ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺟﻬﺶ ﻫﺎي اﻧﺪك .

‫ا‪ﻣ‬ﺖ در ﻃﻮل ﺷﺐ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ در ﻣﻮرد ﺑﺎﺧﺘﺶ در ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ي ﮐﺸﺘﯽ ﺑﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد . اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺗﻤﺎم ﺗﺤﻤﻞ اﻧﺪﮐﺶ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮده‬ ‫ﺑﻮد و ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن زﻧﮓ آﺧﺮ ﻣﺪرﺳﻪ

و ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﮐﺮدن ﺑﺎزي ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺻﺒﺮ و ﻗﺮار ﻧﺪاﺷﺖ . ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﺮاي ﺧﻮاﻧﺪن ذﻫﻦ ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﮐﻨﺠﮑﺎو‬ ‫ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم زﯾﺮا او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ درﺑﺎره اﻓﮑﺎرش ﺻﺤﺒﺖ ﯾﺎ آﻧﻬﺎ را

ﻋﻤﻠﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺷﺎﯾﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﺧﻮاﻧﺪن ذﻫﻦ دﯾﮕﺮان ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم . زﯾﺮا ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰي ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻣﻦ ﺑﺪاﻧﻢ . اﮔﺮ ذﻫﻦ رزاﻟﯽ اﺳﺘﺨﺮي ﺳﻄﺤﯽ و

ﮐﻢ ﻋﻤﻖ ﺑﻮد در‬ ‫ﻋﻮض ذﻫﻦ ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮﮐﻪ اي ﺑﯽ ﺳﺎﯾﻪ ﺑﻮد ، ﺑﻪ وﺿﻮح ﺷﯿﺸﻪ .‬ ‫و ﺟﺎﺳﭙﺮ... داﺷﺖ رﻧﺞ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم از آه ﮐﺸﯿﺪن ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ .‬ ‫ادوارد . آﻟﯿﺲ اﺳﻤﻢ

را در ذﻫﻨﺶ ﺻﺪا زد و ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺗﻮﺟﻬﻢ را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد . ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ اﺳﻤﻢ را ﺑﻠﻨﺪ ﺻﺪا ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدم اﺳﻤﯽ ﮐﻪ روﯾﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ از ﻣ‪‬ﺪ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد

. ﺧﯿﻠﯽ آزاردﻫﻨﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺮزﻣﺎن ﻫﺮﮐﺴﯽ ﺑﻪ اﺳﻢ "ادوارد" ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‬ ‫ذﻫﻨﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر ﻣﺘﻮﺟﻬﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﺎر ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﮑﺮدم . ﻣﻦ و آﻟﯿﺲ در اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻫﺎ

ﻣﺎﻫﺮ ﺑﻮدﯾﻢ . ﺑﻪ ﻧﺪرت ﭘﯿﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﺎ را در آن ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ . ﭼﺸﻢ‬ ‫ﻫﺎﯾﻢ را ﺧﯿﺮه ﺑﻪ ﺧﻂ ﻫﺎ و ﺷﯿﺎرﻫﺎي روي دﯾﻮار ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ .‬

‫ﺣﺎل و اﺣﻮاﻟﺶ ﭼﻄﻮره ؟‬

‫اﺧﻢ ﮐﺮدم . ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺟﺰﯾﯽ در ﺣﺎﻟﺖ ﺻﻮرﺗﻢ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﻮد . ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﻬﺮه ام را در ﻫﻢ‬ ‫ﺑﮑﺸﻢ .‬ ‫ﺻﺪاي ذﻫﻨﯽ آﻟﯿﺲ در ﺣﺎل ﻫﺸﺪار

دادن ﺑﻮد . و ﻣﻦ در ذﻫﻨﺶ ﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ داﺷﺖ درﺗﺼﺎوﯾﺮ آﯾﻨﺪه ي ﺟﺎﺳﭙﺮ ﮐﻨﺪ و ﮐﺎو‬ ‫ﻣﯿﮑﺮد .‬ ‫ﺧﻄﺮي ﻣﺎ رو ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؟ آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ در آﯾﻨﺪه ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺟﻠﻮ ﻣﯽ رﻓﺖ

.‬ ‫ﺳﺮم را ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪم ﻃﻮري ﮐﻪ واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻢ دارم ﺑﻪ آﺟﺮﻫﺎي روي دﯾﻮار ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ راﺳﺖ‬ ‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﺮك ﻫﺎي روي

ﺳﻘﻒ. ﻓﻘﻂ آﻟﯿﺲ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﺳﺮم را ﺗﮑﺎم ﻣﯽ داد .‬ ‫آﻟﯿﺲ آرام ﮔﺮﻓﺖ : اﮔﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺷﺪ ، ﺧﺒﺮم ﮐﻦ .‬ ‫ﻓﻘﻂ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را روي ﺗﺮك ﻫﺎي روي ﺳﻘﻒ ﺣﺮﮐﺖ دادم و

دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم .‬

‫ﻣﻤﻨﻮن .‬

‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻻزم ﻧﺒﻮد ﺟﻮاﺑﺶ را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺪﻫﻢ . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﮕﻮﯾﻢ ؟ "ﺑﺎﻋﺚ ﻟﺬﺗﻢ ﻣﯿﺸﻪ؟ "ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﻫﯿﭽﮕﺎه از ﺷﻨﯿﺪن ﮐﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻦ ﻫﺎي ﺟﺎﺳﭙﺮ

ﻟﺬت ﻧﻤﯽ ﺑﺮدم . واﻗﻌﺎ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮدن ﻻزم ﺑﻮد ؟ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺒﻮل ﮐﺮدن اﯾﻨﮑﻪ او ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ‬ ‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮ ﺗﺸﻨﮕﯽ اش - آن ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ ي ﻣﺎ ﻗﺎدر ﺑﻪ اﻧﺠﺎﻣﺶ ﺑﻮدﯾﻢ - ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ ،

ﺑﯽ ﺧﻄﺮﺗﺮ ﻧﺒﻮد ؟ ﭼﺮا ﮐﺴﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮدش را ﺑﻪ دردﺳﺮ‬ ‫ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ ؟‬

‫دو ﻫﻔﺘﻪ از آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ . ﺑﺮاي ﺑﻘﯿﻪ ي ﻣﺎ ﮔﺬراﻧﺪن اﯾﻦ ﻣﺪت آﻧﻘﺪرﻫﺎ ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮد . ﺑﻌﻀﯽ اوﻗﺎت اﮔﺮ‬ ‫اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ

ﺑﻮد . وﻟﯽ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﺪرت ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ . ﻏﺮاﯾﺰﺷﺎن ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﭼﯿﺰي را ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ‬ ‫ذﻫﻨﺸﺎن ﻫﯿﭻ ﮔﺎه آن را درك ﻧﻤﯽ ﮐﺮد : ﻣﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮدﯾﻢ .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﺴﯿﺎر

ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد.‬ ‫در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ، ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﮐﻮﭼﮏ در اﻧﺘﻬﺎ ي ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﯿﺰ رو ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد . اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را در ﻣﻮي ﮐﻮﺗﺎه ﺷﻨﯽ رﻧﮕﺶ ﻓﺮو ﺑﺮد و‬ ‫آﻧﻬﺎ را ﺑﺎﻻ زد . ﺑﺨﺎري ﻫﺎ

ﺑﻮي او را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ آوردﻧﺪ . ﺑﻪ ﺣﺴﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﻮ در ﻣﻦ اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﮐﺮد ﻋﺎدت داﺷﺘﻢ - ﺳﻮزش ﮔﻠﻮﯾﻢ ، اﺷﺘﯿﺎﻗﯽ‬ ‫ﻓﺮﯾﺒﻨﺪه در دروﻧﻢ ، اﻧﻘﺒﺎض ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﻋﻀﻼﺗﻢ، اﻓﺰاﯾﺶ ﮔﺮدش

ﺳ‬ﻢ‬در دﻫﺎﻧﻢ...‬ ‫ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ در آن ﻟﺤﻈﻪ ﻋﺎدي و ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﻮد ، ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺎده ﺑﺮاي ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻦ . اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺑﺎ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﺷﺪﯾﺪﺗﺮ ،‬ ‫دوﺑﺮاﺑﺮ . واﻧﮑﺶ ﺟﺎﺳﭙﺮ را

ﺑﺮ اﻧﺪاز ﮐﺮدم . ﻋﻄﺶ دوﮔﺎﻧﻪ... ﻓﻘﻂ ﺧﻮدم ﻧﺒﻮدم.‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ اﺟﺎزه داده ﺑﻮد ﮐﻪ اﻓﮑﺎرش از ﺣﺪ ﺧﻮد ﻓﺮاﺗﺮ ﺑﺮوﻧﺪ . او داﺷﺖ ﺗﺼﻮرش ﻣﯽ ﮐﺮد - در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﺻﻨﺪﻟﯿﺶ ﮐﻪ ﮐﻨﺎر آﻟﯿﺲ

ﻗﺮار داﺷﺖ‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣﯿﺮﻓﺖ ﮐﻪ در ﮐﻨﺎر دﺧﺘﺮ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ . ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺧﻢ ﺷﻮد ، اﻧﮕﺎر ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي در ﮔﻮﺷﺶ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﻨﺪ و اﺟﺎزه‬ ‫دﻫﺪ ﮐﻪ ﻟﺒﺶ ﺑﺎ ﻗﻮس ﮔﻠﻮي

او ﺗﻤﺎس ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ...‬ ‫ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ او ﻟﮕﺪ زدم .‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ي ﻣﻦ را ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ . ﺟﻨﮓ ﺷﺮم و ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ را در اﻓﮑﺎرش ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم .‬ ‫زﯾﺮ

ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ .«‬ ‫ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻢ .‬ ‫آﻟﯿﺲ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد او را دﻟﺪاري دﻫﺪ ﮔﻔﺖ : » ﺗﻮ ﻫﯿﭻ ﮐﺎري ﻧﻤﯽ ﮐﺮدي . ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ رو ﺑﺒﯿﻨﻢ. «‬ ‫از درآوردن

ﺷﮑﻠﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ دروغ او آﺷﮑﺎر ﺷﻮد ﺧﻮدداري ﮐﺮدم . ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪﯾﻢ ، آﻟﯿﺲ و ﻣﻦ . اﻓﮑﺎر دﯾﮕﺮان را ﺷﻨﯿﺪن‬ ‫ﯾﺎ دﯾﺪن ﺗﺼﺎوﯾﺮي از آﯾﻨﺪه ، آﺳﺎن ﻧﺒﻮد . ﻫﺮ دو

ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي ﺑﻮدﯾﻢ ، در ﺟﻤﻊ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻫﻢ ﻋﺎدي ﻧﺒﻮدﻧﺪ . ﻣﺎ از رازﻫﺎي ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ .‬ ‫آﻟﯿﺲ ، ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ آﻫﻨﮓ ﮔﻮﻧﻪ اش- ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮔﻮش اﻧﺴﺎن ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ

ﻧﺒﻮد- ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﮐﺴﯽ آﻧﻘﺪر ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺸﻨﻮد- ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد‬ ‫ﮐﺮد : » اﮔﻪ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺧﻠﻖ ﺧﺪا ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯽ ، ﻣﻤﮑﻨﻪ ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻪ . اﺳﻤﺶ وﯾﺘﻨﯿﻪ . ﯾﻪ ﺧﻮاﻫﺮ ﮐﻮﭼﯿﮏ

داره ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺸﻪ .‬ ‫ﻣﺎدرش ا‪زﻣﻪ رو ﺑﻪ ﮔﺎردن ﭘﺎرﺗﯽ دﻋﻮت ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﯾﺎدت ﻣﯽ ﯾﺎد ؟ «‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ :» ﻣﯽ دوﻧﻢ اون ﮐﯿﻪ. « ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ﭘﻨﺠﺮه

ﺧﯿﺮه ﺷﺪ . ﻟﺤﻦ ﺻﺪاي او ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﭘﺎﯾﺎن داده ﺑﻮد .‬ ‫او ﺑﺎﯾﺪ اﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﺷﮑﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ . اﯾﻦ ﻃﻮر رﯾﺴﮏ ﮐﺮدن ﺑﺮاي ﺗﺴﺖ ﻗﺪرت و ﺑﺎﻻ ﺑﺮدن ﺗﺤﻤﻞ او ، ﻣﺴﺨﺮه ﺑﻮد . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﺎﯾﺪ

ﻣﺤﺪودﯾﺖ‬ ‫ﻫﺎﯾﺶ را ﻗﺒﻮل ﻣﯽ ﮐﺮد و ﭘﺎﯾﺶ را از آﻧﻬﺎ ﻓﺮاﺗﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺬاﺷﺖ . ﻋﺎدت ﻫﺎي ﻗﺒﻠﯽ او ﺑﺎ ﺷﯿﻮه ي زﻧﺪﮔﯽ اي ﮐﻪ ﻣﺎ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮدﯾﻢ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ ؛ او ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺧﻮدش را ﺑﻪ

اﯾﻦ راه ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ .‬

‫آﻟﯿﺲ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و اﯾﺴﺘﺎد ، ﺳﯿﻨﯽ ﻏﺬاﯾﺶ را ﺑﺮداﺷﺖ و او را ﺗﺮك ﮐﺮد . ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ او را دﻟﺪاري داده اﺳﺖ . اﮔﺮﭼﻪ‬ ‫راﺑﻄﻪ ي ا‪ﻣ‪ﺖ و رزاﻟﯽ ﻋﻠﻨﯽ ﺗﺮ ﺑﻮد ،

اﻣﺎ اﯾﻦ آﻟﯿﺲ و ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ از وﺿﻊ و ﺣﺎل ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﻬﺘﺮ از ﺧﻮدﺷﺎن ﺧﺒﺮ داﺷﺘﻨﺪ . اﻧﮕﺎر ﮐﻪ آن ﻫﺎ‬ ‫ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻓﮑﺮ ﺧﻮاﻧﯽ ﮐﻨﻨﺪ - ﻓﻘﻂ ﻓﮑﺮ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را.‬

‫ادوارد ﮐﺎﻟﻦ .‬

‫ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻏﯿﺮ ارادي . ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ اﺳﻤﻢ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ . ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﺻﺪا ﻧﺰده ﺑﻮد ، ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻓﮑﺮ ﺑﻮد . ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﺮاي‬ ‫ﻧﯿﻤﯽ از ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺟﻔﺖ ﭼﺸﻢ ﮔﺸﺎد

ﺷﺪه ي ﺷﮑﻼﺗﯽ رﻧﮓ- در ﺻﻮرت ﺳﻔﯿﺪ و رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ي ﻗﻠﺒﯽ ﺷﮑﻠﯽ اﻓﺘﺎد . آن ﭼﻬﺮه را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‬ ‫، ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ، ﺷﺨﺼﺎً آن را ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم . اﻣﺮوز اﯾﻦ ﭼﻬﺮه ،

ﺗﻤﺎم اﻓﮑﺎر اﻧﺴﺎن ﻫﺎ را ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد . داﻧﺶ آﻣﻮز ﺟﺪﯾﺪ ،‬ ‫اﯾﺰاﺑﻼ ﺳﻮان . دﺧﺘﺮ رﺋﯿﺲ ﭘﻠﯿﺲ ﺷﻬﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺸﺎﻧﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺑﻼ . او ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ او

را ﺑﺎ اﺳﻢ ﮐﺎﻣﻠﺶ ﺻﺪا‬ ‫ﻣﯿﺰد ، ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ ، ﺳﺮم را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم .‬ ‫اوﻟﯿﻦ ﻓﮑﺮ را ﺷﻨﯿﺪم : ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ از ﻫﻤﯿﻦ اول ﮐﺎر ﻋﺎﺷﻖ ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ ﺷﺪه.‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺻﺪا را

ﺗﺸﺨﯿﺺ دادم . ﺟﺴﯿﮑﺎ اﺳﺘﻨﻠﯽ- ﻣﺪﺗﯽ از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﭻ ﭘﭻ ﻫﺎي ذﻫﻨﯽ اش آزارم داده ﺑﻮد ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ . ﺑﺎﻋﺚ آﺳﻮدﮔﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺴﺨﺮه اش ﻓﺮار ﮐﻨﻢ . در آن زﻣﺎن ، آرزو ﻣﯽ‬ ‫اﻵن

ﻋﺸﻖ اﺷﺘﺒﺎﻫﯿﺶ را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد . ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﺧﯿﺎﻻت داﺋﻤﯽ‬ ‫ﮐﺮدم ﮐﻪ اي ﮐﺎش دﻗﯿﻘﺎً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﺗﻮﺿﯿﺢ دﻫﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻟﺐ ﻫﺎي ﻣﻦ و دﻧﺪان ﻫﺎي ﭘﺸﺖ

آن ، ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﺑﺪن او ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻪ‬ ‫اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد . اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن ﺗﻮﻫﻤﺎت ﻓﺎﻧﺘﺰي آزاردﻫﻨﺪه را ﻓﺮو ﻧﺸﺎﻧﺪ . ﻓﮑﺮ واﮐﻨﺶ او ﻫﻨﮕﺎم ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ‬

‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ.‬

‫ﻣﯽ ﮐﻨﻪ... ﯾﺎ ﻣﺎﯾﮏ .‬

‫ﺣﺼﺎﺑﯽ ﺣﺎﻟﺸﻮ ﺟﺎ ﻣﯿﺎره ... ﺟﺴﯿﮑﺎ اداﻣﻪ داد : اون ﺣﺘﯽ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ . ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ ﭼﺮا ارﯾﮏ اﯾﻨﻘﺪر داره ﻧﮕﺎش‬

‫ﺑﻪ اﺳﻢ آﺧﺮ ﮐﻪ رﺳﯿﺪ در ﻓﮑﺮش ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪ . ﻋﺸﻖ ﺟﺪﯾﺪ او ، ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮنِ ﻣﺤﺒﻮب ، ﮐﺎﻣﻼً ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻮد. وﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮاً ﺑﻪ دﺧﺘﺮ‬ ‫ﺗﺎزه وارد ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد . ﺑﺎز

ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﮐﻮدﮐﯽ ﺑﺎ ﺷﯽء ﺑﺮاق. ﻫﻤﯿﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﮐﯿﻨﻪ ي ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﺎزه وارد ﺷﺪه ﺑﻮد ، اﮔﺮﭼﻪ در ﻇﺎﻫﺮ‬ ‫ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺑﻮد و اﻃﻼﻋﺎت راﯾﺞ در ﻣﻮرد ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ را ﺑﻪ او ﻣﯽ داد .

اﺣﺘﻤﺎﻻً داﻧﺶ آﻣﻮز ﺟﺪﯾﺪ درﺑﺎره ي ﻣﺎ ﺳﻮال ﮐﺮده ﺑﻮد .‬

‫اﻣﺮوز ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺧﻮد ﺑﯿﻨﺎﻧﻪ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ . ﺧﻮﺑﻪ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺗﻮي دو ﺗﺎ از ﮐﻼس ﻫﺎش ﺑﺎ ﻣﻨﻪ... ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﻣﺎﯾﮏ‬ ‫ازم ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻪ ﮐﻪ اون ﭼﯽ-‬

‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﺻﺪاﻫﺎي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ دﯾﻮاﻧﻪ ام ﮐﻨﻨﺪ آﻧﻬﺎ را ﻧﺸﻨﻮم.‬ ‫ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺣﻮاﺳﻢ ﭘﺮت ﺷﻮد ﺑﻪ ا‪ﻣ‪ﺖ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺟﺴﯿﮑﺎ اﺳﺘﻨﻠﯽ داره ﻫﺮﭼﯽ ﻣﺰﺧﺮﻓﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ

ﺗﺤﻮﯾﻞ دﺧﺘﺮ ﺳﻮان ﻣﯿﺪه. «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﺎ دﻫﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد و اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : اﻣﯿﺪوارم درﺳﺖ اﻧﺠﺎﻣﺶ ﺑﺪه .‬ ‫» راﺳﺘﺶ ﯾﻪ ﮐﻢ داره ﻋﺎدي ﻣﯿﮕﻪ . ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺑﺪ ﮔﻮﯾﯽ . اﺻﻼ ﺗﺮﺳﻨﺎك

ﻧﯿﺴﺖ . ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺷﺪم. «‬

‫دﺧﺘﺮ ﺗﺎزه وارد ﭼﻄﻮر ؟ ﺷﺎﯾﻌﺎت ﻧﻨﮕﯿﻦ ، اون رو ﻫﻢ ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﮐﺮده ﯾﺎ ﻧﻪ ؟‬

‫داﺷﺘﻨﺪ ودﻧﯿﺎ از آﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﭼﻪ ﭼﯿﺰي دﯾﺪه ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻣﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺪاﻧﻢ او ﭼﻪ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﯽ داﺷﺘﻪ .‬ ‫ﺑﺮاي داﻧﺴﺘﻦ ﮐﻠﻤﻪ ي ﺑﻬﺘﺮي ﮐﻪ وﺟﻮد

ﻧﺪاﺷﺖ ، ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻮاده ام ، ﺳﺮك ﮐﺸﯽ ﮐﺮدم . ﺗﺎ از ﺧﻮدﻣﺎن ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﻢ . اﮔﺮ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﺴﯽ ﻣﺸﮑﻮك‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ زود ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ام ﻫﺸﺪار دﻫﻢ ﮐﻪ ﮐﺎري ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﮔﻬﮕﺎﻫﯽ

ﭘﯿﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﻌﻀﯽ از اﻧﺴﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﻮه ﺗﺨﯿﻞ ﻗﻮي ﺗﺮي‬ ‫داﺷﺘﻨﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﺎراﮐﺘﺮ ﻫﺎي ﯾﮏ ﮐﺘﺎب ﯾﺎ ﻓﯿﻠﻢ را در ﻣﺎ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ . ﻣﻌﻤﻮﻻً اﺷﺘﺒﺎه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ، اﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ

ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﻘﻞ‬ ‫ﻣﮑﺎن ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ رﯾﺴﮏ ﮐﻨﯿﻢ و رازﻣﺎن ﻓﺎش ﺷﻮد .‬ ‫ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﻧﺪرت ﭘﯿﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ درﺳﺖ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﺪ . وﻟﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺷﺎﻧﺲ آزﻣﺎﯾﺶ ﻓﺮﺿﯿﻪ ﺷﺎن را ﻧﻤﯽ

دادﯾﻢ . ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ‬ ‫ﺷﺪﯾﻢ ، ﺗﺎ از ﻣﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺟﺰ ﯾﮏ ﺧﺎﻃﺮه ي ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ...‬ ‫ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﻧﺸﻨﯿﺪم ، ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮﻫﺎي اﻓﺮاد ﻧﺰدﯾﮏ ﺟﺴﯿﮑﺎ ، ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ

ﻣﻮﻧﻮﻟﻮگ ذﻫﻨﯽ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اش اداﻣﻪ ﻣﯽ داد ، ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫اﻧﮕﺎر ﻫﯿﭻ ﮐﺲ در ﮐﻨﺎر او ﻧﻨﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد . دﺧﺘﺮ ﭼﻘﺪر ﻋﺠﯿﺐ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﮐﺮده ﺑﻮد ! وﻟﯽ از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺟﺴﯿﮑﺎ

ﺑﺎ او ﺣﺮف ﻣﯿﺰد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬ ‫ﻧﻤﯽ آﻣﺪ رﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺳﺮم را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﭼﮏ ﮐﻨﻢ ، اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﻌﺎدل ﻧﺪارم . ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺪرت ﺷﻨﻮاﯾﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎﻻﯾﻢ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ

ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﺪ- اﯾﻦ ﮐﺎري ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ اﻧﺠﺎﻣﺶ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﺑﺎز ﻫﻢ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ آن ﭼﺸﻢ ﻫﺎي درﺷﺖ ﺷﮑﻼﺗﯽ رﻧﮓ ﮔﺮه ﺧﻮرد . درﺳﺖ ﻫﻤﺎن ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺒﻼ ﺑﻮد

و ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮم از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻫﻨﻮز داﺷﺖ از او ﺑﺎ ﺷﺎﯾﻌﺎﺗﯽ درﺑﺎره ي ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﮐﺎري ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن راﺟﻊ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﻋﺎدي ﺑﻮد

.‬ ‫وﻟﯽ ﻧﻤﯿﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻫﯿﭻ ﺻﺪاي ﭘﭻ ﭘﭽﯽ ﺑﺸﻨﻮم .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺠﺎﻟﺖ از دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪن ﻫﻨﮕﺎم ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﯾﮏ ﻏﺮﯾﺒﻪ ، رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ ﺟﺬاﺑﯽ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﮔﻠﮕﻮن ﮐﺮده ﺑﻮد

ﺳﺮش را‬ ‫ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ . ﺧﻮب ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻓﻀﺎي ﺑﯿﺮون ﭘﻨﺠﺮه ﺧﯿﺮه ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد . دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﺠﻮم ﺧﻮن زﯾﺮ ﭘﻮﺳﺖ‬ ‫ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮل او ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫اﺣﺴﺎﺳﺎت در ﭼﻬﺮه اش ﮐﺎﻣﻼ واﺿﺢ ﺑﻮدﻧﺪ ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را در ذﻫﻨﺶ ﺑﯿﺎن ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ : ﺷﮕﻔﺘﯽ، ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻔﺎوت ﺑﯿﻦ ﮔﻮﻧﻪ‬ ‫ي ﺧﻮدش و ﻣﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﮐﻨﺠﮑﺎوي

، از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ داﺳﺘﺎن ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد و ﯾﮏ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ... ﺷﯿﻔﺘﮕﯽ؟ اﯾﻦ ﺑﺎر اول ﻧﺒﻮد . ﻣﺎ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ‬ ‫آﻧﻬﺎ زﯾﺒﺎ ﺑﻮدﯾﻢ ، آن ﻃﻌﻤﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﺟﺎﻧﺸﺎن را داﺷﺘﯿﻢ . و در آﺧﺮ ،

ﺷﺮﻣﺴﺎري از اﯾﻨﮑﻪ وﻗﺘﯽ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد او را دﯾﺪه ﺑﻮدم‬ ‫.‬ ‫و ﻫﻨﻮز ، اﮔﺮﭼﻪ اﻓﮑﺎرش در ﭼﺸﻤﺎن ﻋﺠﯿﺒﺶ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺑﻮد- ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ژرﻓﺎي آن ؛ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻗﻬﻮه اي

ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﯿﺮﮔﯿﺸﺎن ﻣﺴﻄﺢ ﺑﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ- از ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺸﻨﻮم . ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ .‬ ‫ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي

روﺑﻪ رو ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم . آﯾﺎ ﻣﺸﮑﻠﯽ داﺷﺘﻢ؟ ﺣﺎﻟﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻮد . ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮔﻮش دادم. ﺗﻤﺎم ﺻﺪاﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬ ‫راﻫﺸﺎن را ﻣﺴﺪود ﮐﺮده ﺑﻮدم، ﻧﺎﮔﻬﺎن در ﺳﺮم ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ

.‬ ‫ﻃﺮف ﺗﺮ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ‬ ‫...ﯾﻌﻨﯽ از ﭼﻪ ﻣﻮزﯾﮑﯽ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯿﺎد.. .ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اون ﺳﯽ دي ﺟﺪﯾﺪ ﻫﻢ اﺷﺎره ﮐﻨﻢ... ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ، دو ﻣﯿﺰ آن‬ ‫ﻣﯿﺦ ﺑﻼ ﺳﻮان ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد.‬

‫ﻧﮕﺎه ﮐﻦ ، ﺑﻬﺶ ﭼﺠﻮري ﺧﯿﺮه ﺷﺪه . اﯾﻦ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﺼﻒ دﺧﺘﺮاي ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮش ﻫﺴﺘﻦ ﮐﻪ ... ارﯾﮏ ﯾﻮرﮐﯽ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ ﻓﮑﺮ‬ ‫ﻣﯿﮑﺮد .‬ ‫...واﻗﻌﺎ ﻣﻨﺰﺟﺮﮐﻨﻨﺪﺳﺖ . آدم ﻓﮑﺮ

ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﻌﺮوﻓﯽ ﭼﯿﺰﯾﻪ... ﺣﺘﯽ ادوارد ﮐﺎﻟﻦ ﻫﻢ داره ﻧﮕﺎش ﻣﯽ ﮐﻨﻪ... ﻟﻮرن ﻣﻠﻮري ﺑﻪ ﺷﺪت‬ ‫ﺣﺴﻮدي ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻫﻢ داره ﺧﻮدﺷﻮ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺘﺶ ﺟﻠﻮه ﻣﯿﺪه .

ﻋﺠﺐ ﺟﮑﯽ... اﺳﯿﺪ از اﻓﮑﺎر آن دﺧﺘﺮ ﺑﯿﺮون ﻣﯿﺮﯾﺨﺖ.‬ ‫...ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻫﻤﻪ اون ﺳﻮال رو ازش ﭘﺮﺳﯿﺪن . وﻟﯽ دوﺳﺖ دارم ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ . ﯾﻪ ﺳﻮال ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﻨﻢ... اﯾﻦ

اﻓﮑﺎر اﺷﻠﯽ داوﻟﯿﻨﮓ‬ ‫ﺑﻮد .‬ ‫... ﺷﺎﯾﺪ اون در ﮐﻼس اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ... ﺟﺎن رﯾﭽﺎردﺳﻮن اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد .‬ ‫...ﻣﻮﻧﺪ واﺳﻪ ي ﺷﺐ ! ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺴﺖ ﻫﺎي اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ رو ﺑﺰﻧﻢ . اﻣﯿﺪوارم ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ... آﻧﺠﻼ

وِﺑِﺮ ، ﯾﮏ دﺧﺘﺮ آرام ، ﮐﻪ اﻓﮑﺎرش ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻣﺤﺒﺖ‬ ‫آﻣﯿﺰ ﺑﻮد ، ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ آن ﻣﯿﺰ از ﺑﻼ ﻋﻘﺪه ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫اﻓﮑﺎر ﺗﻤﺎﻣﺸﺎن را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم ، ﮐﻮﭼﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ

ﺑﻪ ذﻫﻨﺸﺎن ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ، ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم . وﻟﯽ از ﻃﺮف داﻧﺶ آﻣﻮز ﺟﺪﯾﺪ ، ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي‬ ‫ﻓﺮﯾﺒﻨﺪه ، ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ .‬ ‫وﻟﯽ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺸﻨﻮم وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﯿﮑﺮد ﭼﻪ

ﻣﯽ ﮔﻔﺖ . ﻻزم ﻧﺒﻮد ﺣﺘﻤﺎ ﻓﮑﺮش را ﺑﺨﻮاﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺻﺪاي‬ ‫آرام و واﺿﺢ او را از آن ﺳﻮي ﺳﺎﻟﻦ ﺑﺸﻨﻮم .‬ ‫» اون ﭘﺴﺮي ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﺮﻧﺰي داره ﮐﺪوﻣﺸﻮﻧﻪ ؟ « ﺳﻮال او را در

ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﮔﻮﺷﻪ ي ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ دزدﮐﯽ ﻣﻦ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺷﻨﯿﺪم .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﯾﺪ ﻫﻨﻮز ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺳﺮﯾﻊ ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ .‬ ‫اﮔﺮ اﻣﯿﺪ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪن ﺗُﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﮐﻤﮏ ﺧﻮ

اﻫﺪ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺻﺪاي اﻓﮑﺎرش را ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻨﻢ ، آن را از دﺳﺖ دادم . ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺷﺪم .‬ ‫ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺻﺪاي ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن اﻓﺮاد ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺻﺪاي ﻓﯿﺰﯾﮑﯿﺸﺎن ﺑﻮد . وﻟﯽ اﯾﻦ ﺻﺪاي آرام و

ﮐﻤﺮو ، ﻧﺎ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد . ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از ﻫﺰاران ﻓﮑﺮي ﮐﻪ در‬ ‫آن ﺳﺎﻟﻦ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ او ﻧﺒﻮد . در اﯾﻦ ﻣﻮرد اﻃﻤﯿﻨﺎن داﺷﺘﻢ . ﮐﺎﻣﻼً ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮد.‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻮاب ﺳﻮال دﺧﺘﺮ را ﺑﺪﻫﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : اوه ، ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎﺷﯽ . اﺑﻠﻪ !‬

‫» اون ادوارده . ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺟﺬاب ، ﺑﺪون ﺷﮏ . وﻟﯽ وﻗﺘﺖ رو ﺗﻠﻒ ﻧﮑﻦ . ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﻗﺮار ﻧﻤﯽ ذاره . ﻇﺎﻫﺮاً ﻫﯿﭻ ﮐﺪوم از دﺧﺘﺮاي اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ‬ ‫اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاش ﺧﻮش ﻗﯿﺎﻓﻪ ﻧﯿﺴﺖ .

« او ﻃﻌﻨﻪ ﻣﯿﺰد .‬ ‫ﺳﺮم را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم ﺗﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪم را ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﻢ . ﺟﺴﯿﮑﺎ و ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯽ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﭼﻘﺪر ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﺑﺮاي ﻣﻦ‬ ‫ﺟﺎذﺑﻪ اي ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ .‬ ‫از

ﭘﺲ ﺣﺲ ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ زود ﮔﺬرم ، ﺗﮑﺎن ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺣﺲ ﮐﺮدم . ﭼﯿﺰي ﮐﻪ درﺳﺖ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﺑﻮد . ﺑﻪ اﻓﮑﺎر ﺷﺮارت آﻣﯿﺰ ﺟﺴﯿﮑﺎ رﺑﻂ‬ ‫داﺷﺖ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ ﺗﺎزه وارد از آﻧﻬﺎ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺑﻮ

د... ﻣﯿﻞ ﺷﺪﯾﺪي داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ آن دو ﻗﺪم ﺑﮕﺬارم ، ﺟﻠﻮي ﺑِﻼ ﺳﭙﺮ ﺷﻮم و از او در ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺨﺶ‬ ‫ﻫﺎي ﺳﯿﺎه اﻓﮑﺎر ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻢ . ﭼﻪ ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯽ .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮ

دم اﻧﮕﯿﺰه ي ﭘﺸﺖ آن ﺿﺮﺑﻪ را از ﺧﻮد دور ﮐﻨﻢ ، ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ داﻧﺶ آﻣﻮز ﺟﺪﯾﺪ اﻧﺪاﺧﺘﻢ .‬

‫اﺣﺘﻤﺎﻻً اﯾﻦ ﻓﻘﻂ از آن ﻏﺮﯾﺰه ﻫﺎي ﺣﻔﺎﻇﺘﯽ ام ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻗﺒﻞ ﺑﻪ ﺧﺎك ﺳﭙﺮده ﺷﺪه ﺑﻮد- ﻗﻮي ﺑﺮاي ﺿﻌﯿﻒ . اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷﮑﻨﻨﺪه ﺗﺮ‬ ‫از ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯽ ﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪش ﻣﯽ آﻣﺪ .

ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﺎزك ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﮏ داﺷﺘﻢ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺣﻔﺎﻇﺖ او از دﻧﯿﺎي ﺑﯿﺮون را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﯽ‬ ‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آﻫﻨﮓ ﺟﺮﯾﺎن ﺧﻮن در رﮔﻬﺎﯾﺶ را از زﯾﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﺷﻔﺎف و رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ي

او ﺑﺒﯿﻨﻢ... وﻟﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ روي آن ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﺷﺪم . ﻣﻦ در روﻧﺪ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ اي ﮐﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮدم ﺧﻮب ﺑﻮدم ، وﻟﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺗﺸﻨﻪ ﻣﯽ ﺷﺪم . و ﻫﯿﭻ ﺣﻘﯽ ﺑﺮاي وﺳﻮﺳﻪ ﺷﺪن

ﻧﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫ﮐﻤﯽ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ از آن آﮔﺎه ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻪ ﻃﺮزي ﻧﺎﺑﺎوراﻧﻪ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد ! ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ﻣﯽ دﯾﺪم‬ ‫ﮐﻪ ﻣﺮﮐﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ و

ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﺸﮑﻞ اﺳﺖ . از ﻃﺮز ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ‬ ‫ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ . و ﻫﻢ ﭼﻨﺎن ﻓﻘﻂ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﻓﻘﻂ ﻣﯽ دﯾﺪم ،

ﻓﻘﻂ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﺳﮑﻮت از ﺳﻮي ﯾﮏ دﺧﺘﺮ‬ ‫ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺑﺸﻨﻮم . ﭼﺮا ؟‬ ‫رزاﻟﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰم را ﺑﺮ ﻫﻢ زد و زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد :

» ﺑﺮﯾﻢ ؟ «‬ ‫ﺑﺎ آﺳﻮدﮔﯽ ﻧﮕﺎﻫﻢ را از دﺧﺘﺮ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم . ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮردن اداﻣﻪ دﻫﻢ- آزارم ﻣﯽ داد. و ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ داﻧﺴﺘﻦ اﻓﮑﺎر ﻣﺨﻔﯽ‬ ‫او ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺷﻮم . ﺑﺪون

ﺷﮏ وﻗﺘﯽ اﻓﮑﺎرش ﻓﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ راﻫﯽ ﺑﺮاي آن ﭘﯿﺪا ﻣﯿﮑﺮدم- ﺑﻪ ﺑﯽ اﻫﻤﯿﺘﯽ اﻓﮑﺎر ﻫﺮ اﻧﺴﺎن دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﺑﻮد . ﺑﻪ‬ ‫ﺗﻼﺷﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯿﮑﺮدم ، ﻧﻤﯽ ارزﯾﺪ .‬ ‫ا‪ﻣ‪‬ﺖ

ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻮال ﻗﺒﻠﯽ ﺑﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺧﺐ ، دﺧﺘﺮ ﺟﺪﯾﺪه ﻫﻨﻮز اَزﻣﻮن ﻧﺘﺮﺳﯿﺪه ؟ «‬ ‫ﺷﺎﻧﻪ ام را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻢ . او ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺮاي ﺑﻪ

دﺳﺖ آوردن اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﺸﺎري ﺑﯿﺎورد . ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻋﻼﻗﻪ‬ ‫ﻣﻨﺪ ﻣﯽ ﺑﻮدم .‬ ‫از ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪﯾﻢ و از ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ﺑﯿﺮون رﻓﺘﯿﻢ .‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ، رزاﻟﯽ و ﺟﺎﺳﭙﺮ ﮐﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﻪ ﺳﺎل آﺧﺮي

ﺑﻮدن ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ؛ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻼس ﻫﺎﯾﺸﺎن رﻓﺘﻨﺪ . ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻼﺳﯽ زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺳﺎل‬ ‫دوﻣﯽ ﻫﺎ رﻓﺘﻢ . ﮐﻼس آﻗﺎي ﺑ‪ﻨ‪ﺮ ﻣﺮدد ، ﻣﺮدي ﺑﺎ ﯾﮏ ﻫﻮش ﻣﺘﻮﺳﻂ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺳﻌﯽ ﻣﯿﮑﺮد

از ﮐﻨﻔﺮاﻧﺴﺶ ﯾﮏ ﭼﯿﺰي در ﺑﯿﺎورد ﮐﻪ ﯾﮏ داﻧﺶ‬ ‫آﻣﻮز ﺳﺎل دوم ﭘﺰﺷﮑﯽ را ﻫﻢ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫در ﮐﻼس روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ام ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﮐﺘﺎﺑﻢ را ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺻﺤﻨﻪ ﺳﺎزي )در آﻧﻬﺎ

ﭼﯿﺰي وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﻧﺪاﻧﻢ ( ﺑﺎز ﮐﺮدم ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ داﻧﺶ‬ ‫آﻣﻮزي ﺑﻮدم ﮐﻪ روي ﻣﯿﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ . اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎﻫﻮش ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ از ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻨﺪ ،

وﻟﯽ ﻏﺮاﯾﺰﺷﺎن ﮐﺎﻓﯽ‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را دور ﻧﮕﻪ دارد .‬ ‫ﮐﻢ ﮐﻢ ﮐﻼس از داﻧﺶ آﻣﻮزاﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻫﺎرﺷﺎن را ﺧﻮرده ﺑﻮدﻧﺪ ﭘﺮ ﺷﺪ . ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺗﮑﯿﻪ دادم ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪم ﺗﺎ زﻣﺎن ﺑﮕﺬرد . ﺑﺎزﻫﻢ

آرزو ﮐﺮدم ﮐﻪ‬ ‫اي ﮐﺎش ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺨﻮاﺑﻢ . ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ در ﻓﮑﺮ او ﺑﻮدم ، وﻗﺘﯽ آﻧﺠﻼ دﺧﺘﺮ ﺗﺎزه وارد را ﺗﺎ در ﮐﻼس ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﮐﺮد ، ﺷﻨﯿﺪن اﺳﻤﺶ‬

‫ﺗﻮﺟﻪ ام را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد : ﺑﻼ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﺧﺠﺎﻟﺘﯿﻪ . ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم اﻣﺮوز ﺑﺮاش روز ﺳﺨﺘﯿﻪ . ﮐﺎش ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻢ... وﻟﯽ اﺣﺘﻤﺎﻻ‬ ‫ﻓﻘﻂ اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد...‬

‫ﺧﻮدﺷﻪ ! ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺑﺮ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺒﯿﻨﺪ .‬ ‫ﻫﻨﻮز ﻫﻢ از ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺳﻮان اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ ﺷﻨﯿﺪم. ﺟﺎي ﺧﺎﻟﯽ اﻓﮑﺎر او ﻣﺮا آزرده و ﻋﺼﺒﯽ ﮐﺮد . او

ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ آﻣﺪ . از راﻫﺮو ﮐﻨﺎر‬ ‫ﻣﻦ رد ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰ ﻣﻌﻠﻢ ﺑﺮود . دﺧﺘﺮ ﺑﯿﭽﺎره ؛ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر ﺟﺎي او را روي ﻣﯿﺰ ﺧﺎﻟﯽ‬ ‫ﮐﺮدم و

ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﻢ را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻢ . ﺷﮏ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ اﺣﺴﺎس راﺣﺘﯽ ﮐﻨﺪ . ﻗﺮار ﺑﻮد ﻧﯿﻤﺴﺎل ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ اي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ- ﺣﺪاﻗﻞ‬

‫در اﯾﻦ ﮐﻼس . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻧﺸﺴﺘﻦ در ﮐﻨﺎر او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ رازﻫﺎﯾﺶ ﭘﯽ ﺑﺒﺮم . ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻧﯿﺎز ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺷﻨﯿﺪن اﻓﮑﺎر ﮐﺴﯽ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ‬ ‫ﺑﺎﺷﻢ... ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﭼﯿﺰي ﭘﯿﺪا

ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ارزش ﮔﻮش دادن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ...‬ ‫ﺑﻼ ﺳﻮان از ﺟﻠﻮي ﻫﯿﺘﺮ رد ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎدي از آن ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﻣﯽ وزﯾﺪ .‬ ‫ﺑﻮي او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻠﻮﻟﻪ اي ﻧﺎﺑﻮدﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد ، ﻣﺜﻞ ﺣﻤﻠﻪ ي

ﻣﻮﺷﮏ . ﻫﯿﭻ ﺻﺤﻨﻪ ي وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ اي ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﺪت اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ در آن‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮاﯾﻢ اﻓﺘﺎد را ﺑﯿﺎن ﮐﻨﺪ .‬ ‫در آن ﻟﺤﻈﻪ ، ﻫﯿﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﺑﻪ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮدم ، ﻧﺪاﺷﺘﻢ ؛ ﻫﯿﭻ ردي

از اﻧﺪك اﻧﺴﺎﻧﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯿﻢ ﺑﺮآن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮد را در آن ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻢ‬ ‫ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻦ ﯾﮏ ﺷﮑﺎرﭼﯽ ﺑﻮدم . او ﺻﯿﺪ ﻣﻦ ﺑﻮد . در ﺗﻤﺎم دﻧﯿﺎ ﻫﯿﺞ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ آن واﻗﻌﯿﺖ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫

اﺗﺎﻗﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﭘﺮ از ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺎﺷﺪ - آﻧﻬﺎ در ذﻫﻦ ﻣﻦ ﺧﺴﺎرت ﺛﺎﻧﻮﯾﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﻌﻤﺎي اﻓﮑﺎر او ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه ﺑﻮد . از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﭘﺲ از اﯾﻦ‬ ‫دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﺪ ،

اﻓﮑﺎرش ﻫﯿﭻ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ .‬ ‫ﻣﻦ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم ﺑﻮدم و او ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﻮﻧﯽ را داﺷﺖ ﮐﻪ در ﻃﯽ ﻫﺸﺘﺎد ﺳﺎل ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻣﻢ ﺧﻮرده ﺑﻮد .‬ ‫ﺗﺼﻮرش را ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ

راﯾﺤﻪ اي وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . اﮔﺮ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ وﺟﻮد دارد ، ﻣﺪت ﻫﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ . ﺗﻤﺎم‬ ‫ﺳﯿﺎره را ﺑﺮاﯾﺶ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻃﻌﻤﺶ را ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ...‬ ‫ﻋﻄﺶ

ﻫﻤﭽﻮن آﺗﺶ ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﺳﻮزاﻧﺪ . دﻫﺎﻧﻢ ﺧﺸﮏ ﺑﻮد . ﺟﺮﯾﺎن ﺗﺎزه ي زﻫﺮ ﻫﯿﭻ ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﺑﺮﻃﺮف ﮐﺮدن آن ﺣﺎﻟﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد . ﺷﮑﻤﻢ از‬ ‫ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﭘﯿﭻ ﺧﻮرد . ﻋﻀﻼﺗﻢ ﻣﻨﻘﺒﺾ و آﻣﺎده

ي ﭘﺮش ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ي ﮐﺎﻣﻞ ﻫﻢ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد . او ﻫﻨﻮز در ﺣﺎل ﺑﺮداﺷﺘﻦ ﻫﻤﺎن ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ او را در ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺎدي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻗﺮار ﻣﯽ‬ ‫داد .‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻪ

زﻣﯿﻦ رﺳﯿﺪ ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﻟﻐﺰﯾﺪ ، ﺣﺮﮐﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ دزدﮐﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﻦ‬ ‫ﺗﻼﻗﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎزﺗﺎب ﺧﻮدم را در آﯾﻨﻪ ي ﭼﺸﻢ ﻫﺎي درﺷﺖ

او دﯾﺪم .‬ ‫ﺷﻮك ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ در آﻧﺠﺎ دﯾﺪم ﺟﺎن او را ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ي ﮐﻮﺗﺎه ﻧﺠﺎت داد .‬ ‫او وﺿﻌﯿﺖ را ﺑﻬﺒﻮد ﻧﺒﺨﺸﯿﺪ . وﻗﺘﯽ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻦ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد را ﻧﻈﺎره ﮐﺮد

، ﺧﻮن دوﺑﺎره ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻫﺠﻮم آورد و‬ ‫ﭘﻮﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻟﺬﯾﺬ ﺗﺮﯾﻦ رﻧﮕﯽ درآورد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل دﯾﺪه ﺑﻮدم . راﯾﺤﻪ در ﺳﺮم ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻪ اي ﻏﻠﯿﻆ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آن

ﻓﮑﺮ‬ ‫ﮐﻨﻢ . اﻓﮑﺎرم ﻃﻐﯿﺎﻧﮕﺮ ، از ﻫﻢ ﮔﺴﺴﺘﻪ ، در ﺑﺮاﺑﺮ ﮐﻨﺘﺮل ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪﻧﺪ .‬ ‫ﺣﺎﻻ او آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﻗﺪم ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ ؛ اﻧﮕﺎر ﺿﺮورت ﺑﺮاي ﻓﺮار را درك ﮐﺮده ﺑﻮد . ﺷﺘﺎب ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه

ﺑﻮد دﺳﺖ و ﭘﺎﯾﺶ را ﮔﻢ ﮐﻨﺪ - او ﻟﻐﺰﯾﺪ و‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮ ﺳﮑﻨﺪري ﺧﻮرد ، ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد روي دﺧﺘﺮي ﺑﯿﻔﺘﺪ ﮐﻪ ﺟﻠﻮي ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد . آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ و ﺿﻌﯿﻒ . ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮل‬

‫ﺑﺮاي اﻧﺴﺎن ﻫﺎ .‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم روي ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او دﯾﺪه ﺑﻮدم ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ، ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ و از آن ﺗﻨﻔﺮ داﺷﺘﻢ. ﭼﻬﺮه ي ﻫﯿﻮﻻي‬ ‫دروﻧﻢ - ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ ﺑﺎ دﻫﻪ

ﻫﺎ ﮐﻮﺷﺶ و اراده اي اﺳﺘﻮار ﻋﻘﺐ ﻣﯽ راﻧﺪم. ﺣﺎﻻ ﭼﻘﺪر راﺣﺖ ﺑﻪ ﻟﺒﻪ ي ﭘﺮﺗﮕﺎه رﺳﯿﺪه ﺑﻮدم !‬

‫ﻋﻄﺮ ، ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ اﻃﺮاف ﻣﻦ ﭘﯿﭽﯿﺪ ، اﻓﮑﺎرم را ﭘﺮﯾﺸﺎن ﮐﺮد و ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﻣﺮا از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻧﻪ .‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﺎﻧﮑﻪ در ﺗﻼش ﺑﻮدم ﺧﻮدم را روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﮕﻪ دارم ﻟﺒﻪ ي زﯾﺮي ﻣﯿﺰ

را ﻣﺤﮑﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ . ﭼﻮب ﺗﺤﻤﻞ آن ﻓﺸﺎر را ﻧﺪاﺷﺖ . دﺳﺘﻢ ﭘﺎﯾﻪ را‬ ‫ﭼﻼﻧﺪ و وﻗﺘﯽ آن را رﻫﺎ ﮐﺮد ﭘﺮ از ﺗﺮاﺷﻪ ﻫﺎي ﺧﺮد و ﺧﻤﯿﺮ ﭼﻮب ﺑﻮد . ﻗﺎﻟﺒﯽ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ روي ﺑﻘﺎﯾﺎي آن

ﺣﮏ ﺷﺪ .‬ ‫ﺷﻮاﻫﺪ رو از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮ . اﯾﻦ ﯾﮏ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﻨﯿﺎدي ﺑﻮد . ﺳﺮﯾﻌﺎً ﺑﺎ ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ ﻟﺒﻪ ﻫﺎي اﺛﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم را ﺳﺎﯾﯿﺪم ، ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﺟﺰ ﯾﮏ ﺳﻮراخ ﻧﺎﺻﺎف و

ﮐﭙﻪ اي از ﺗﺮاﺷﻪ ﻫﺎ روي زﻣﯿﻦ ﻧﻤﺎﻧﺪ، ﮐﻪ آن را ﺑﺎ ﭘﺎﯾﻢ ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﮐﺮدم .‬ ‫ﺷﻮاﻫﺪ رو از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮ . ﺧﺴﺎرت ﺛﺎﻧﻮﯾﻪ...‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺣﺎﻻ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد . دﺧﺘﺮ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻨﺎر

ﻣﻦ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ و ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪم او را ﺑﮑﺸﻢ . ﻧﺎﻇﺮان ﺑﯽ ﮔﻨﺎه داﺧﻞ‬ ‫اﯾﻦ ﮐﻼس ، ﻫﺠﺪه ﺑﭽﻪ ي دﯾﮕﺮ و ﯾﮏ ﻣﺮد ، ﭼﻮن ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﺑﺰودي ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ ، اﺟﺎ

زه ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ اﯾﻦ اﺗﺎق را ﺗﺮك‬ ‫ﮐﻨﻨﺪ .‬ ‫از ﻓﮑﺮ ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دادم ﺑﺮﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم . ﺣﺘﯽ در ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ دوراﻧﻢ ، ﻫﺮﮔﺰ اﻓﺮاد ﺑﯽ ﮔﻨﺎه را ﻧﮑﺸﺘﻪ ﺑﻮدم ، ﻧﻪ در ﻃﻮل ﻫﺸﺖ دﻫﻪ . و‬

‫ﺣﺎﻻ ﻧﻘﺸﻪ ي ﮐﺸﺘﺎر ﻓﺠﯿﺢ ﺑﯿﺴﺖ ﺗﺎي آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎره ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﭼﻬﺮه ي ﻫﯿﻮﻻي درون آﯾﻨﻪ ﻣﺮا دﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺘﯽ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﺸﯽ از ﻣﻦ از ﻫﯿﻮﻻ در ﻓﺮار ﺑﻮد ﺑﺨﺶ

دﯾﮕﺮ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫اﮔﺮ آن دﺧﺘﺮ را اول ﻣﯽ ﮐﺸﺘﻢ ، ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ آدم ﻫﺎي داﺧﻞ ﮐﻼس ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ي ﻧﺸﺎن دﻫﻨﺪ ، ﻓﻘﻂ ﮐﺎرم ﺑﺎ او ﭘﺎﻧﺰده ﯾﺎ ﺑﯿﺴﺖ‬ ‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻃﻮل ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ .

ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﻣﻘﺪار ﺑﯿﺸﺘﺮ ، اﮔﺮ در اول ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدم . او زﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮاي ﺟﯿﻎ زدن ﯾﺎ اﺣﺴﺎس درد‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ ؛ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او را ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ ﺑﮑﺸﻢ . اﯾﻦ ﻟﻄﻒ

را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﺣﻖ اﯾﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﺑﺎ ﺧﻮن وﺣﺸﺘﻨﺎك ﻣﻄﻠﻮب ﺑﮑﻨﻢ .‬ ‫اﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪم ﺟﻠﻮي آﻧﻬﺎ را ﺑﮕﯿﺮم ﺗﺎ ﻓﺮار ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻧﯿﺎزي ﻧﺒﻮد ﻧﮕﺮان ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎ ﺑﺎﺷﻢ ، ﺑﻪ ﻗﺪري ﻣﺮﺗﻔﻊ

و ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ‬ ‫ﻣﯽ اﻓﺘﺎدﻧﺪ.‬ ‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﻓﺮار ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ را ﻓﺮاﻫﻢ آورﻧﺪ . ﻓﻘﻂ در راه آن را ﻣﺴﺪود ﻣﯽ ﮐﺮدم و آﻧﻬﺎ ﺑﻪ دام‬

‫اﯾﻨﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻢ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻫﺮاﺳﺎن ، آﺷﻔﺘﻪ و در ﺗﮑﺎﭘﻮ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺎن ﺑﺰﻧﻢ ، ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﺎر را آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ و ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﮐﻨﺪ . ﻏﯿﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪم ﺗﺎ در اﯾﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﻧﺤﺲ ﺣﺘﯽ

اﻓﺮاد‬ ‫ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد ، اﻣﺎ ﺳﺮر و ﺻﺪاي ﺑﯿﺸﺘﺮي راه ﻣﯽ اﻓﺘﺎد . ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﺴﯽ ﺑﺸﻨﻮد ... و ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر‬ ‫ﺑﯽ ﮔﻨﺎه ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﮑﺸﻢ .‬ ‫و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﯾﮕﺮان را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪم ، آﺛﺎر

ﺧﻮن او از ﺑﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ .‬ ‫راﯾﺤﻪ ﻣﺮا ﻋﺬاب ﻣﯽ داد ، راه ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﺑﺎ دردي ﺧﺸﮏ ﻣﯽ ﺳﻮزاﻧﺪ .‬ ‫ﭘﺲ اول ﻧﺎﻇﺮان .‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﻫﺮ‬ ‫آن را در ﺳﺮم ﺗﺮﺳﯿﻢ ﮐﺮدم . وﺳﻂ اﺗﺎق ﺑﻮدم

، ﻋﻘﺐ ﺗﺮﯾﻦ ردﯾﻒ در آﺧﺮ ﮐﻼس . اول ﺳﻤﺖ راﺳﺘﻢ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ ،‬

‫ﺛﺎﻧﯿﻪ ﮔﺮدن ﭼﻬﺎر و ﯾﺎ ﭘﻨﺞ ﺗﺎ از اوﻧﻬﺎ رو ﺑﺸﮑﻨﻢ . اﯾﻦ ﻃﻮري ﺳﺮ و ﺻﺪا ﺑﻪ ﭘﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ . ﺳﻤﺖ راﺳﺘﯽ ﻫﺎ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ؛ آﻧﻬﺎ آﻣﺪن‬ ‫ﻣﺮا ﻧﻤﯽ دﯾﺪﻧﺪ. ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮ و

ﺑﻌﺪ از ﻃﺮف ﻣﻌﮑﻮس در ردﯾﻒ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ، ﺣﺪاﮐﺜﺮ ، ﭘﻨﺞ ﺛﺎﻧﯿﻪ از وﻗﺖ ﻣﺮا ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و زﻧﺪﮔﯽ ﺗﻤﺎم‬

‫اﻓﺮاد داﺧﻞ اﯾﻦ ﮐﻼس را... ﺑﺮاي ﺑﻼ ﺳﻮان زﻣﺎن ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮش ﺧﻮاﻫﺪ اوﻣﺪ . ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ‬ ‫ﺗﺮس را اﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ، ﺑﻪ اﻧﺪازه اي

ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﯿﻎ ﺑﮑﺸﺪ ، اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ از ﺷﻮك ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮد ﻣﯿﺨﮑﻮب ﻧﻤﯽ ﺷﺪ . ﯾﮏ ﺟﯿﻎ‬ ‫ﻣﻼﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻃﺮف ﺑﺪود .‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ

ﻣﺜﻞ آﺗﺸﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در رﮔﻬﺎﯾﻢ ﺟﺮﯾﺎن داﺷﺖ ، در ﺳﯿﻨﻪ ام ﺷﻌﻠﻪ ور ﺑﻮد و ﻣﻦ رو ﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ اﻧﮕﯿﺰه ﻫﺎ ﺗﺸﻮﯾﻖ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ از ﻋﻬﺪه ي اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺮﻣﯽ آﯾﻢ .‬ ‫او ﺣﺎﻻ داﺷﺖ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ .

ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ي دﯾﮕﺮ اون در ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﭼﻨﺪ اﯾﻨﭽﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ .‬ ‫ﻫﯿﻮﻻي درون ﺳﺮم ﺑﺎ اﻣﯿﺪواري ﻟﺒﺨﻨﺪ زد.‬ ‫ﯾﮏ ﻧﻔﺮ در ﻃﺮف ﭼﭙﻢ ﭘﻮﺷﻪ اي را ﺑﺴﺖ . ﺳﺮم را ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮑﺮم ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ

ﮐﺪام ﯾﮏ از آن اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﻣﺤﮑﻮم ﺑﻪ ﻓﻨﺎ ﺑﻮد . اﻣﺎ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎﻋﺚ‬ ‫ﺷﺪ ﻣﻮج ﻋﺎدي و ﻋﺎري از راﯾﺤﻪ اي ﺻﻮرﺗﻢ را ﻧﻮازش دﻫﺪ .‬ ‫ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ي ﮐﻮﺗﺎه ، ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر

واﺿﺢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ . در آن ﻟﺤﻈﻪ ي ارزﺷﻤﻨﺪ ، دو ﭼﻬﺮه را ﭘﻬﻠﻮ ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮي ﻫﻢ دﯾﺪم . ﯾﮑﯽ از آن دو‬ ‫ﭼﻬﺮه ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺑﻮد ، ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻮﯾﻢ : ﻗﺒﻼ ﺑﻮد . ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻي ﭼﺸﻢ ﻗﺮﻣﺰ ﮐﻪ

ﺑﻪ ﻗﺪري ﻣﺮدم را ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﻤﺎرش آن را از دﺳﺘﺶ‬ ‫رﻓﺘﻪ ﺑﻮد.‬ ‫ﻗﺘﻞ ﻫﺎي ﺗﻮﺟﯿﻪ ﭘﺬﯾﺮ و ﻣﻨﻄﻘﯽ . ﻗﺎﺗﻞِ ﻗﺎﺗﻼن ، ﻗﺎﺗﻞ دﺳﺖ ﻧﺸﺎﻧﺪه ي ﻫﯿﻮﻻﻫﺎي ﮐﻢ ﻗﺪرت ﺗﺮ . ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ، آن ﻋﻘﺪه

ي ﺧﺪاﯾﯽ ﮐﺮدن ﺑﻮد -‬ ‫ﺗﺼﻤﯿﻢ در اﯾﻦ ﺑﺎره ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺳﺰاوار ﻣﺤﮑﻮم ﺷﺪن ﺑﻪ ﻣﺮگ اﺳﺖ . اﯾﻦ ﺗﻮاﻓﻘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﮐﺮده ﺑﻮدم. ﻣﻦ از ﺧﻮن اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺗﻐﺬﯾﻪ‬ ‫ﮐﺮده ﺑﻮدم ، اﻣﺎ ﻧﻪ

ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي واﻗﻌﯽ . ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺑﺎ آن ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﻫﺎي ﺳﯿﺎﻫﺸﺎن ، ﭼﻨﺪان اﻧﺴﺎن ﺗﺮ از ﻣﻦ ﻧﺒﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺻﻮرت دﯾﮕﺮ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﻮد.‬ ‫ﻫﯿﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﺑﯿﻦ اﯾﻦ دو ﺻﻮرت وﺟﻮد ﻧﺪ

اﺷﺖ ، آﻧﻬﺎ در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ روزِ روﺷﻦ و ﺳﯿﺎه ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺐ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﮐﻨﯽ . ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﭘﺪر زﯾﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﻧﺒﻮد . ﻣﺎ از ﻧﻈﺮ ﻗﯿﺎﻓﻪ ﻫﯿﭻ

ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ ، ﯾﮑﺴﺎن ﺑﻮدن‬ ‫رﻧﮓ ﭘﻮﺳﺖ ﻣﺎ ﻣﺤﺼﻮﻟﯽ از ذات اﺻﻠﯽ ﻣﺎ ﺑﻮد ؛ ﻫﻤﻪ ي ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺎ ﭘﻮﺳﺘﯽ رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه و ﯾﺨﯽ داﺷﺘﻨﺪ . ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﯿﻦ رﻧﮓ ﭼﺸﻤﻬﺎي ﻣﺎ‬ ‫دﻟﯿﻞ

دﯾﮕﺮي داﺷﺖ- اﻧﻌﮑﺎﺳﯽ از ﯾﮏ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ.‬ ‫ﭼﻬﺮه ي او را ﺧﻮاﻫﺪ‬ ‫و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﯾﮏ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﻪ و اﺳﺎس ﺑﻮد ، ﻣﻦ ﺧﯿﺎل ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺗﺎ اﻧﺪازه اي ، ﺻﻮرﺗﻢ ﺑﺎ

زﺗﺎﺑﯽ از‬ ‫داﺷﺖ ، در ﻫﻔﺘﺎد ﺳﺎل ﻋﺠﯿﺐ اﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﺎ آﻏﻮش ﺑﺎز اﻧﺘﺨﺎب او را ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم و ﻗﺪم در ﺟﺎي ﭘﺎي او ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم .‬ ‫ﺳﯿﻤﺎي ﻣﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ، اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم اﯾﻦ ﻃﻮر

ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ذره اي از ﺧ‪ﺮَد او ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻦ ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ اﺳﺖ ، اﯾﻨﮑﻪ ردي از ﺷﻔﻘﺖ‬ ‫او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﻓﺮم دﻫﺎن ﻣﻦ دﯾﺪه و ﻣﻘﺪاري ﺟﺰﺋﯽ از ﺻﺒﺮ و ﺷﮑﯿﺒﺎﯾﯽ اش روي

اﺑﺮوﻫﺎﯾﻢ واﺿﺢ و ﻣﺸﻬﻮد اﺳﺖ .‬ ‫ﻫﻤﻪ ي آن ﭘﯿﺶ رﻓﺖ ﻫﺎي ﮐﻮﭼﮏ در ﭼﻬﺮه ي اﯾﻦ ﻫﯿﻮﻻ ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد . در ﻃﯽ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ، ﭼﯿﺰي دروﻧﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎزﺗﺎﺑﯽ از‬ ‫ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮدن

در ﮐﻨﺎر ﺑﻪ وﺟﻮد آورﻧﺪه ام داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺮﺑﯽ ﻣﻦ ، ﭘﺪرم ، ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ اﺳﻤﺶ را ﻣﯽ ﮔﺬارﯾﺪ . ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﯾﺪﮔﺎن ﯾﮏ ﺷﯿﻄﺎن‬ ‫ﻗﺮﻣﺰ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﺮق ﻣﯽ زدﻧﺪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ ﻣﯽ

درﺧﺸﯿﺪﻧﺪ ، ﺗﻤﺎم آن ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻫﺎ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ از دﺳﺖ ﻣﯽ رﻓﺖ .‬

‫در ﺳﺮم ، ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻬﺮﺑﺎن ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﻦ را ﻧﺼﯿﺤﺖ ﻧﮑﺮدﻧﺪ . ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻤﻞ وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﺣﺘﯽ اﮔﺮ اﻵن ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮده .‬

‫دﻫﻢ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﺨﺸﯿﺪ . ﭼﺮا ﮐﻪ ﻣﺮا دوﺳﺖ داﺷﺖ . ﭼﺮا ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ از آﻧﭽﻪ ﺑﻮدم ﻫﺴﺘﻢ . و او ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﺮا دوﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ ،‬

‫ﺑﻼ ﺳﻮان در ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺖ ، ﺣﺮﮐﺎﺗﺶ ﺳﻨﮕﯿﻦ و ﻧﺎﺟﻮر ﺑﻮدﻧﺪ - ﺑﺎ ﺗﺮس؟ - و راﯾﺤﻪ ي ﺧﻮن او ﻫﻤﭽﻮن اﺑﺮي ﺳﺮﮐﺶ اﻃﺮاف ﻣﻦ‬ ‫را ﮔﺮﻓﺖ . ﺑﻪ ﭘﺪرم ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯿﮑﺮدم ﮐﻪ

راﺟﻊ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﻏﻢ ﺣﺎﮐﯽ از اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﺗﺶ درون ﮔﻠﻮﯾﻢ دردﻧﺎك ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻨﻔﺮ ﺷﺪﯾﺪ از دﺧﺘﺮ ﻓﺎﺻﻠﻪ- ﺑﺎ ﻫﯿﻮﻻي دروﻧﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ او ﺗﻼش ﻣﯽ

ﮐﺮد ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﭼﺮا او ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ اوﻣﺪ؟ ﭼﺮا او ﺑﺎﯾﺪ وﺟﻮد ﻣﯽ داﺷﺖ ؟ ﭼﺮا او ﺑﺎﯾﺪ ﺻﻠﺢ و آراﻣﺶ اﻧﺪﮐﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ زﻧﺪﮔﯽ ام داﺷﺘﻢ ﺧﺮاب ﻣﯽ ﮐﺮد ؟‬ ‫اﺻﻼً ﭼﺮا اﯾﻦ

اﻧﺴﺎن آزار دﻫﻨﺪه ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد؟ او ﻣﺮا ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺻﻮرﺗﻢ را از او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم ، ﺑﺎ ﺧﺸﻤﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ، ﺑﯿﺰاري ﺑﯽ دﻟﯿﻠﯽ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدم را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫اﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮد ﮐﻪ ﺑﻮد؟ ﭼﺮا

ﻣﻦ ، ﭼﺮا ﺣﺎﻻ؟ ﭼﺮا ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰم را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ او اﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﺑﯽ ﺟﺬاﺑﯿﺖ را ﺑﺮاي ﭘﺪﯾﺪار ﺷﺪﻧﺶ اﻧﺘﺨﺎب‬ ‫ﮐﺮده ﺑﻮد از دﺳﺖ ﻣﯽ دادم ؟‬ ‫ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ آﻣﺪ ؟‬ ‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ

ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺎﺷﻢ ! ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﯾﮏ اﺗﺎق ﭘﺮ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎي ﺑﯽ ﮔﻨﺎه را ﺑﮑﺸﻢ ! ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ در ﯾﮏ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ ﭘﺮ از ازﺧﻮد ﮔﺬﺷﺘﮕﯽ و اﻧﮑﺎر ﺑﻪ دﺳﺖ آورده

ﺑﻮدم از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﻢ !‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ . او ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﻦ را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻣﺸﮑﻞ آن ﻋﻄﺮ ﺑﻮد ، راﯾﺤﻪ ي ﺧﻮب او ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮزي وﺣﺸﺘﻨﺎك دل اﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد . اﮔﺮ ﻓﻘﻂ راﻫﯽ ﺑﺮاي

ﻣﻘﺎوﻣﺖ وﺟﻮد داﺷﺖ... اﮔﺮ ﻓﻘﻂ ﺗﻨﺪﺑﺎدي‬ ‫از ﻫﻮاي ﺗﺎزه ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺳﺮم را ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﺳﻮان ﻣﻮي ﺑﻠﻨﺪ ، ﭘﺮﭘﺸﺖ و ﻣﺎﻫﻮﻧﯽ رﻧﮕﺶ را در ﻃﺮف ﻣﻦ ﺗﮑﺎن داد .‬ ‫ﻣﮕﺮ او رواﻧﯽ

ﺑﻮد ؟ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﺪﺗﺮ ﻫﯿﻮﻻ را ﺗﺮﻏﯿﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد ! ﺑﻪ او ﻃﻌﻨﻪ ﻣﯽ زد و دﺳﺘﺶ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ ﻧﺴﯿﻢ دل رﺣﻤﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﻮي او را از ﻣﻦ دور ﮐﻨﺪ. ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ زودي

از دﺳﺖ ﻣﯽ رﻓﺖ.‬ ‫ﻧﻪ ، ﻫﯿﭻ ﻧﺴﯿﻤﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ دﺳﺖ ﮐﻤﮏ دﻫﺪ . اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم ﺗﻨﻔﺲ ﮐﻨﻢ.‬ ‫ﺟﺮﯾﺎن ﻫﻮا را در رﯾﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮدم ؛ ﺣﺲ آﺳﻮدﮔﯽ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻮد ، اﻣﺎ ﻧﺎﻗﺺ .

ﻫﻨﻮز ﺧﺎﻃﺮه ي آن راﯾﺤﻪ در ﺳﺮم ﺑﻮد ، ﻃﻌﻢ آن را ﭘﺸﺖ‬ ‫زﺑﺎﻧﻢ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺣﺘﯽ آن را ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ . اﻣﺎ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ

ﺗﺤﻤﻞ ش ﮐﺮد .‬ ‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ . ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻗﺪري ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از اﯾﻦ اﺗﺎق ﭘﺮ از ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﯿﺮون ﺑﺰﻧﻢ، ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدﻧﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ

ﮐﻮﺗﺎه را ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻢ .‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﮑﺸﯽ ، اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﯽ داﺷﺖ . ﺑﺪن ﻣﻦ ﺑﻪ اﮐﺴﯿﮋن ﻧﯿﺎز ﻧﺪاﺷﺖ ، اﻣﺎ ﺑﺎ ﻏﺮاﯾﺰم ﺟﻮر در ﻧﻤﯽ آﻣﺪ . در زﻣﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺳﺘﺮس‬ ‫داﺷﺘﻢ ، روي

ﺣﺲ ﺑﻮﯾﺎﯾﯽ ام ﺑﯿﺶ ﺗﺮ از ﺣﻮاس دﯾﮕﺮ اﺗﮑﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم . اﯾﻦ ﺣﺲ راه را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺷﮑﺎر ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ، اوﻟﯿﻦ اﺧﻄﺎر را در آن‬

‫زﻣﺎن ﻣﯽ داد . زﯾﺎد ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺗﺮ از ﺧﻮدم ﺑﺮﻧﻤﯽ ﺧﻮردم ، اﻣﺎ ﺻﯿﺎﻧﺖ ﻧﻔﺲ در ﮔﻮﻧﻪ ي ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي اﮐﺴﺮﯾﺖ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻗﻮي‬ ‫ﺑﻮد .‬ ‫ﻧﺎراﺣﺖ ، اﻣﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮل . ﺗﺤﻤﻞ

ﭘﺬﯾﺮﺗﺮ از اﺳﺘﺸﻤﺎم او و ﻓﺮو ﻧﮑﺮدن دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ در آن ﭘﻮﺳﺖ ﻟﻄﯿﻒ ، ﻧﺎزك و ﺷﻔﺎف ، داغ، ﻣﺮﻃﻮب ،‬ ‫ﺟﺮﯾﺎنِ- ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ! ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ . ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻋﻄﺮ ، ﺑﻪ ﻃﻌﻢ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم .‬

‫دﺧﺘﺮ ﺳﺎﮐﺖ ﻣﻮﯾﺶ را ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ، ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ روي دﻓﺘﺮش رﯾﺨﺘﻨﺪ . ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﺒﯿﻨﻢ ، ﺗﺎ ﺳﻌﯽ‬ ‫ﮐﻨﻢ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎن ژرف و

ﺷﻔﺎف او را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺨﻮاﻧﻢ . آﯾﺎ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ اﺟﺎزه داده ﺑﻮد ﮔﯿﺴﻮاﻧﺶ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ دﯾﻮار ﺑﺰﻧﺪ ؟ ﮐﻪ آن‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎ را از ﻣﻦ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻨﺪ ؟ ﻟﺒﺮﯾﺰ از ﺗﺮس ؟ ﺧﺠﺎﻟﺖ ؟ ﺗﺎ رازﻫﺎﯾﺶ را

از ﻣﻦ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻪ دارد ؟ آزردﮔﯽ ﭘﯿﺸﯿﻨﻢ از اﯾﻨﮑﻪ اﻓﮑﺎر ﺑﯽ ﺻﺪاي او‬ ‫ﻣﺮا از ورود ﺑﻪ داﺧﻞ ﺳﺮش ﻣﻨﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد ، در ﺑﺮاﺑﺮ اﺣﺘﯿﺎج - و ﺗﻨﻔﺮ - ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮ ﻣﻦ ﭼﯿﺮه ﺷﻪ ﺑﻮد

ﺿﻌﯿﻒ و ﮐﻢ رﻧﮓ ﺑﻮد . ﭼﻮﻧﮑﻪ‬ ‫ﻣﻦ از اﯾﻦ زن-ﺑﭽﻪ ي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮐﻪ در ﮐﻨﺎرم ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﻧﻔﺮت داﺷﺘﻢ ، ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد و ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮد ﺳﺎﺑﻘﻢ ، ﻋﺸﻘﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ام‬ ‫،

روﯾﺎﻫﺎﯾﻢ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻬﺘﺮ از ﭼﯿﺰي ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﻗﺒﻼ ﺑﻮدم ﭼﻨﮓ زده ﺑﻮدم ... از او ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم ، ﺗﻨﻔﺮ از آن اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ داد - اﯾﻦ‬ ‫ﮐﻤﯽ ﮐﻤﮏ ﮐﺮد . ﺑﻠﻪ ، آزردﮔﯽ اي ﮐﻪ

ﻗﺒﻼ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻮد ، اﻣﺎ ﻫﻤﺎن ﻫﻢ ﮐﻤﮏ ﮐﺮد . ﺑﻪ ﻫﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﻣﯿﺸﺪم ﺗﺎ ذﻫﻦ‬ ‫ﻣﻦ را از اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮن او ﭼﻪ ﻣﺰﻫﺎ ي داﺷﺖ ﻣﻨﺤﺮف ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻧﻔﺮت و آزردﮔﯽ . ﺑﯽ

ﻗﺮاري . اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻤﺎم ﻧﺸﻮد ؟ و وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﺗﻤﺎم رﺳﯿﺪ... او از ﮐﻼس ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪ . ﻣﻦ ﭼﻪ‬ ‫ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدم ؟‬

‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮدم را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﻢ : ﺳﻼم ، اﺳﻢ ﻣﻦ ادوارد ﮐﺎﻟﻨﻪ . ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﺎ ﮐﻼس ﺑﻌﺪي ﻫﻤﺮاﻫﯿﺖ ﮐﻨﻢ ؟‬

‫او ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺑﻠﻪ ، اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﺎر ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ اي ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﺮﭼﻨﺪ از ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ﮐﻪ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ، دﻋﻮﺗﻢ را ﻗﺒﻮل‬ ‫ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻻ راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ

ﮐﺮدن او ﺑﻪ ﻣﺴﯿﺮ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺎر آﺳﺎﻧﯽ ﺑﻮد . ﯾﮏ ﺟﺎده ي ﻓﺮﻋﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﮕﻞ... ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ‬ ‫ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﻢ را در ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻢ...‬ ‫آﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ

ﻣﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺑﻮده ؟ ﻫﻮا ﺑﺎراﻧﯽ ﺑﻮد ، ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ؛ دو ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﺑﺎراﻧﯽ ﻫﺎي ﺗﯿﺮه ﮐﻪ راﻫﺸﺎن را اﺷﺘﺒﺎه‬ ‫ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﺗﻮﺟﻪ زﯾﺎدي ﺟﻠﺐ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و ﻣﺮا ﻟﻮ ﻧﻤﯽ داد .‬ ‫وﻟﯽ

ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ داﻧﺶ آﻣﻮزي ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ او ﺑﻮد- ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﻣﻦ ﻣﺸﺘﺎق ﻧﺒﻮد . ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن از ﻫﺮ‬ ‫ﺗﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ او روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮرد آﮔﺎه ﺑﻮد-

او در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﻧﺎ راﺣﺖ ﺑﻮد ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﺑﻮي او ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺎي ﺧﯿﺮ ﺧﻮاﻫﺎﻧﻪ را‬ ‫از ﺑﯿﻦ ﺑﺮده ﺑﻮد . اﮔﺮ او ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﻼس را ﺗﺮك ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺣﺘﻤﺎً ﻣﺘﻮﺟﻪ

ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫اﮔﺮ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﺮده ﺑﻮدم ، ﺳﺎﻋﺖ دوم ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ؟‬ ‫از درد ﺳﻮزش ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺑﻪ ﺧﻮد ﭘﯿﭽﯿﺪم.‬ ‫او ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اي ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ رﻓﺖ . رﺋﯿﺲ ﭘﻠﯿﺲ ﺳﻮان ﺗﻤﺎم روز را ﮐﺎر ﻣﯽ

ﮐﺮد . ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺎن را ﺑﻠﺪ ﺑﻮدم ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي اﯾﻦ ﺷﻬﺮ‬ ‫ﮐﻮﭼﮏ را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ . ﺧﺎﻧﻪ ي آﻧﻬﺎ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ي درﺧﺘﺎن اﻧﺒﻮه ﺑﻮد ، ﺑﺪون ﻫﻤﺴﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﻧﺰدﯾﮏ . ﺣﺘﯽ اﮔﺮ

ﻓﺮﺻﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﯿﻎ ﺑﮑﺸﺪ ، ﮐﻪ‬ ‫اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ، ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺻﺪاﯾﺶ را ﻧﻤﯽ ﺷﻨﯿﺪ .‬

‫اﺣﺘﻤﺎﻻً اﯾﻦ راه ﺟﻮاب ﻣﯽ داد . ﻣﻦ ﻫﻔﺖ دﻫﻪ ﺑﺪون ﺧﻮن اﻧﺴﺎن ﺳﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدم . اﮔﺮ ﻧﻔﺴﻢ را ﺣﺒﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم‬ ‫ﮐﺎر ﻧﺒﻮ د. ﻫﯿﻮﻻي دروﻧﻢ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد .‬

‫دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ . و وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﯿﺮش ﻣﯽ آوردم ، اﺣﺘﻤﺎل اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ دﯾﮕﺮ ﻫﻢ آﺳﯿﺐ ﺑﺒﯿﻨﺪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . و ﻫﯿﭻ ﻋﺠﻠﻪ اي ﻫﻢ در‬

‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﯽ ﮔﻨﺎه ﺻﺒﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻘﯿﻪ ي ﻧﻮزده ﻧﻔﺮ ﺣﺎﺿﺮ در اﯾﻦ ﮐﻼس را ﻧﺠﺎت دﻫﻢ و ﮐﻤﺘﺮ ﯾﮏ‬ ‫ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺎﺷﻢ ، ﺧﻮدم را ﻓﺮﯾﺐ دادم .‬ ‫ﺑﺎ اﯾﻦ

ﮐﻪ از او ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم ، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﻨﻔﺮ ﻧﺎﻋﺎدﻻﻧﻪ اﺳﺖ . در واﻗﻊ آن ﮐﺴﯽ ﮐﻪ از او ﺗﻨﻔﺮ داﺷﺘﻢ ، ﺧﻮد ﻣﻦ ﺑﻮد . و وﻗﺘﯽ او ﻣﯽ‬ ‫ﻣﺮد ، از ﻫﺮ دوﯾﻤﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫

آن ﺳﺎﻋﺖ را اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﮔﺬراﻧﺪم ، ﺑﺎ ﺗﺼﻮر ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راه ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ او . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻧﻘﺸﻪ ي ﻧﻬﺎﯾﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ . ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد زﯾﺎده روي ﮐﻨﻢ ؛‬ ‫ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد دﺳﺖ از ﻣﺒﺎرزه ﺑﺮدارم و

در ﻣﻼء ﻋﺎم ﻫﻤﻪ را ﺑﮑﺸﻢ . ﻓﻘﻂ ﻧﻘﺸﻪ ﮐﺸﯿﺪم ، ﻧﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ . اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﺮا ﺑﺮاي ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺳﺮ ﭘﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ .‬ ‫ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ي ﮐﻮﺗﺎه ، از ﭘﺸﺖ ﻣﻮﻫﺎي ﺣﺎﻟﺖ دارش ﻧﮕﺎﻫﯽ

ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي ﺗﻨﻔﺮي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻖ از‬ ‫وﺟﻮدم ﺑﻪ ﺑﯿﺮون زﺑﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ را ﺣﺲ ﮐﻨﻢ . وﻗﺘﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮدم ﺑﺎزﺗﺎب آن را در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي وﺣﺸﺖ زده

اش دﯾﺪم . ﻗﺒﻞ از ا‬ ‫ﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎز در ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﻮ د، ﺧﻮن ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﻧﻘﺎﺷﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ، و ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺧﺮاب ﮐﻨﻢ .‬ ‫وﻟﯽ زﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﺪا درآﻣﺪ . ﻧﺠﺎت

ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺗﻮﺳﻂ زﻧﮓ - ﭼﻪ ﮐﻠﯿﺸﻪ . ﻣﺎ ﻫﺮ دو ﻧﺠﺎت ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ . او از ﻣﺮگ ﻧﺠﺎت ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﻦ در آن‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ از ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﺧﻮﻓﻨﺎﮐﯽ ﮐﻪ از آن وﺣﺸﺖ داﺷﺘﻢ و ﺑﯽ زار

ﺑﻮدم .‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ آﻫﺴﺘﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻢ . ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﯿﺮ از ﮐﻼس ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻢ . اﮔﺮ در آن ﻟﺤﻈﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﺮا ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ،‬ ‫ﻣﺸﮑﻮك ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎً ﻣﺸﮑﻠﯽ

داﺷﺘﻢ . ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد . ﻫﻨﻮز ﺗﻤﺎم ﻓﮑﺮ و ذﮐﺮ آﻧﻬﺎ دور دﺧﺘﺮي ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﮐﻪ در ﻃﻮل‬ ‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ، ﻣﺤﮑﻮم ﺑﻪ ﻣﺮگ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫در اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﻢ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪم .‬ ‫دوﺳﺖ ﻧﺪ

اﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﻮم . ﭼﻘﺪر ﺑﺰدﻻﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . وﻟﯽ ﻣﺴﻠﻤﺎً اﺻﻞ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺳﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد .‬ ‫دﯾﮕﺮﻗﺪرﺗﯽ ﺑﺮاﯾﻢ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮدﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ در اﻃﺮاف اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻤﺎﻧﻢ .

ﺗﻤﺮﮐﺰ زﯾﺎد و ﺗﻼش ﺑﺮاي ﻧﮑﺸﺘﻦ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﯿﺮوﯾﯽ ﺑﺮاي ﻣﻘﺎوﻣﺖ در‬ ‫ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﻧﮕﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد.‬ ‫ﺳﯽ دي آﻫﻨﮕﯽ را ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻ آراﻣﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮔﺬاﺷﺘﻢ . وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺎر آن

ﭼﻨﺎن اﺛﺮ ﻧﮑﺮد . ﻧﻪ ، ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﻤﻪ ﮐﻤﮏ ﻣﯿﮑﺮد ، ﻫﻮاي‬ ‫ﺳﺮد و ﻣﺮﻃﻮﺑﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﭘﻨﺠﺮه ي ﺑﺎز اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺟﺮﯾﺎن داﺷﺖ . ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ روﺷﻨﯽ ﺑﻮي

ﺧﻮن ﺑﻼ ﺳﻮان را ﺑﯿﺎد ﺑﯿﺎورم ،‬ ‫ﺗﻨﻔﺲ ﻫﻮاي ﺗﻤﯿﺰ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻋﻔﻮﻧﺖ آن را از دروﻧﻢ ﻣﯽ ﺷﺴﺖ .‬ ‫دوﺑﺎره ﺗﻌﺎدﻟﻢ را ﺑﺪﺳﺖ آوردم . ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ و

ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺠﻨﮕﻢ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ‬ ‫ﺑﺎﺷﻢ ، ﺑﺠﻨﮕﻢ .‬ ‫ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ اش ﺑﺮوم . ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم او را ﺑﮑﺸﻢ . ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻣﻦ ﯾﮏ ﻣﻮﺟﻮد داراي ﻋﻘﻞ

ﺑﻮدم و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻢ . ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﮏ‬ ‫اﻧﺘﺨﺎب دﯾﮕﺮ وﺟﻮد داﺷﺖ .‬

‫دﯾﮕﺮ از اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ در ﮐﻼس داﺷﺘﻢ اﺛﺮي ﻧﺒﻮد... وﻟﯽ ﺣﺎﻻ از او دور ﺑﻮدم . ﺷﺎﯾﺪ اﮔﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﻋﻤﻞ‬ ‫و ﺑﯽ اﻫﻤﯿﺖ آن را ﺧﺮاب ﮐﻨﻨﺪ ؟‬

‫ﻧﺒﻮد ﮐﻪ روش زﻧﺪﮔﯿﻢ را ﻋﻮض ﮐﻨﻢ . ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ آن ﺟﻮري ﺑﻮد ، ﮐﻪ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ . ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ اﺟﺎزه ﻣﯽ دادم ﯾﮏ ﻣﺸﺖ اﻧﺴﺎن آزاردﻫﻨﺪه‬

‫ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم ﭘﺪرم را ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﮐﻨﻢ . ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم ﺑﺎﻋﺚ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ... ﻧﮕﺮاﻧﯽ... و درد ﻣﺎدرم ﺷﻮم . او ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﺮﺑﺎن ، ﺑﺴﯿﺎر آرام و ﺣﺴﺎس ﺑﻮد . ﺑﻪ‬ ‫وﺟﻮد آوردن درد ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﻣﺜﻞ

ا‪زﻣﻪ واﻗﻌﺎً ﻧﺎ ﺑﺨﺸﻮدﻧﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﭼﻘﺪر ﻣﺴﺨﺮه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم از اﯾﻦ دﺧﺘﺮ در ﺑﺮاﺑﺮ اﻓﮑﺎر ﺧﺼﻤﺎﻧﻪ ، ﺑﯽ ارزش و ﺑﭽﻪ ﮔﺎﻧﻪ ي ﺟﺴﯿﮑﺎ اﺳﺘﻨﻠﯽ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻢ . ﻣﻦ آﺧﺮﯾﻦ‬ ‫ﮐﺴﯽ

ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﺮاي او ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ . او در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﻣﻦ اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﮐﺠﺎ ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ ﻣﺮا در ﺣﺎل ﮐﺸﺘﻦ دﺧﺘﺮ ﺳﻮان در

روش ﻫﺎي ﻣﺘﻨﻮع ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد ؟ ﭼﺮا ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﻧﯿﺎﻣﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻌﻢ ﺑﺸﻮد ﯾﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ‬ ‫ﮐﻪ آﺛﺎر ﺟﺮم را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮم ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﺪام ؟ آﯾﺎ آﻧﻘﺪر ﻏﺮق دﯾﺪن دردﺳﺮﻫﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ

ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ وﻗﻮع ﯾﮏ ﺣﺎدﺛﻪ ي ﺑﻪ ﻣﺮاﺗﺐ‬ ‫وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺗﺮ را ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ از آﻧﭽﻪ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮدم ؟ آﯾﺎ واﻗﻌﺎ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ آن دﺧﺘﺮ ﺑﯿﺎورم ؟‬ ‫ﻧﻪ ، ﻣﯽ

داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ . اﺣﺘﻤﺎﻻً آﻟﯿﺲ ﺳﺨﺖ ﺑﺮ روي ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮد.‬ ‫در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮐﻼس ﻫﺎي اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﮔﺸﺘﻢ .

ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﺻﺪاي آﺷﻨﺎي او زﯾﺎد وﻗﺘﻢ را ﻧﮕﺮﻓﺖ . و‬ ‫ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد . ﺗﻤﺎم ﻓﮑﺮ او ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻮد ، دﯾﺪن اﻧﺘﺨﺎب ﻫﺎي ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ي او ﺑﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ دﻗﺖ . اي ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ از او

راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ،‬ ‫وﻟﯽ از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮده ﮐﻪ او ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﭼﻪ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﻢ . ﮐﻪ از ﮐﺸﺘﺎري دﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﮐﻪ در ﺷﺮف اﻧﺠﺎﻣﺶ‬ ‫ﺑﻮدم آﮔﺎه ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﯾﮏ

آﺗﺶ ﺗﺎزه در دروﻧﻢ ﺣﺲ ﮐﺮدم- ﺳﻮﺧﺘﻦ از ﺷﺮم... ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻫﯿﭻ ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﺪاﻧﻨﺪ . اﮔﺮ از ﺑﻼ ﺳﻮان دوري ﻣﯽ ﮐﺮدم ، اﮔﺮ ﻣﯽ‬ ‫ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ و او را ﻧﮑﺸﻢ- ﺣﺘﯽ ﺑﺎ

ﻓﮑﺮش ﻫﯿﻮﻻي دروﻧﻢ ﺑﻪ ﺧﻮد ﭘﯿﭽﯿﺪ و از ﺧﺸﻢ دﻧﺪاﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه ﺷﺪ- ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ‬ ‫ﻓﻬﻤﯿﺪ . اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از ﺑﻮي او دور ﺑﻤﺎﻧﻢ...‬ ‫ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﺣﺘﯽ

ا‪ﻣ‪ﺘﺤﺎن ﮐﻨﻢ . درﺳﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻢ . ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺳﺎﻋﺖ آﺧﺮ ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻧﻘﺸﻪ ي ﺟﺪﯾﺪم را ﻋﻤﻠﯽ ﮐﻨﻢ . از

اﯾﻨﮑﻪ در ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﺑﺸﯿﻨﻢ ، او از ﮐﻨﺎرم رد ﺷﻮد و‬ ‫ﺗﻤﺎم ﺗﻼش ﻫﺎﯾﻢ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮد ، ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد . ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺗﻨﻔﺮ از او اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﮐﺮد م. از اﯾﻨﮑﻪ او ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻗﺪرﺗﯽ ﺑﺮ ﻣﻦ داﺷﺖ

ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم .‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ او ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﭼﯿﺰي ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ از آن دوري ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﺳﺮﯾﻊ - ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﺳﺮﯾﻊ وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد- ﺑﻪ ﻃﺮف دﻓﺘﺮ رﻓﺘﻢ . ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ

ﺑﻼ ﺳﻮان ﺑﺎ ﻣﻦ از ﻣﺮز ﻋﺒﻮر ﮐﻨﺪ . از‬ ‫او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺿﯽ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﻫﻢ ﺑﻮد ، دوري ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﻓﻘﻂ ﻣﺴﺌﻮل ﭘﺬﯾﺮش در دﻓﺘﺮ ﺑﻮد ، ﻫﻤﺎن ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ .‬ ‫او ﻣﺘﻮﺟﻪ

ورود ﻣﻦ ﻧﺸﺪ .‬ ‫» ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ ؟ «‬ ‫زﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ داﺷﺖ ، ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ . آﻧﻬﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ از دﯾﺪن ﻣﺎ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﻣﯿﺸﺪﻧﺪ ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻨﺪ ﻣﺮﺗﺒﻪ‬ ‫ﯾﮑﯽ

از ﻣﺎ را دﯾﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ .‬

‫ﮐﻤﯽ دﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﺷﺪ ، ﻧﻔﺴﺶ را در ﺳﯿﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﮐﺮد : » اوه « ﭘﯿﺮﻫﻨﺶ را ﻣﺮﺗﺐ ﮐﺮد . ﺑﺎ ﺧﻮدش درﮔﯿﺮ ﺑﻮد : اﺣﻤﻖ ﺟﺎي ﭘﺴﺮﺗﻪ. اوﻧﻘﺪر ﺟﻮوﻧﻪ‬

‫ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ اوﻧﺠﻮري راﺟﻊ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﯽ...‬ ‫» ﺳﻼم ادوارد . ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮات اﻧﺠﺎم ﺑﺪم ؟ «‬ ‫ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺑﻮد . وﻟﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﻄﻮر ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻻزم ﺑﻮد ، ﺟﺬاب ﺑﺎﺷﻢ . ﮐﻤﯽ ﺑﻪ

ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪم و ﻋﻤﯿﻘﺎً ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن رﯾﺰ و ﮐﻢ ﻋﻤﻖ ﻗﻬﻮه اي‬ ‫او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . اﻓﮑﺎرش از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻣﻨﻘﻠﺐ ﺑﻮ د. اﺣﺘﻤﺎﻻً ﮐﺎر آﺳﺎﻧﯽ درﭘﯿﺶ داﺷﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﻼﯾﻤﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪم : »

اﻣﮑﺎﻧﺶ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ در ﻣﻮرد ﺑﺮﻧﺎﻣﻢ ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮑﻨﯿﺪ؟ «‬ ‫ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ ﺗﻨﺪ ﺷﺪ .‬ ‫» ﺣﺘﻤﺎً ادوارد . ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻢ؟ « ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد : ﺧﯿﻠﯽ ﺟﻮوﻧﻪ ، ﺧﯿﻠﯽ

ﺟﻮوﻧﻪ... ﺳﺨﺖ در اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد . ﺳﻦ ﻣﻦ از ﭘﺪر‬ ‫ﺑﺰرگ او ﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮد . وﻟﯽ ﺑﺮ اﺳﺎس ﮔﻮاﻫﯿﻨﺎﻣﻪ ي راﻧﻨﺪﮔﯽ ام ، درﺳﺖ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫» آﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ رو ﺑﺎ

ﻋﻠﻮم ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺳﺎل ﺳﻮم ﻋﻮض ﮐﻨﻢ ؟ ﻓﯿﺰﯾﮏ ، ﺷﺎﯾﺪ ؟ «‬ ‫» در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ آﻗﺎي ﺑ‪ﻨ‪ﺮ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻫﺴﺖ ، ادوارد ؟ «‬ ‫» ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ، ﻓﻘﻂ ﻣﺴﺌﻠﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ اﯾﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎ رو ﻗﺒﻼً ﺧﻮﻧﺪم...

«‬

‫» در ﻣﺪرﺳﻪ ي ﻗﺒﻠﯿﺖ ﺗﻮي آﻻﺳﮑﺎ ، درﺳﺘﻪ . « در ﺣﺎل ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ، ﻟﺒﻬﺎش را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد : ﺗﻤﺎﻣﺸﻮن ﺑﺎﯾﺪ اﻻن ﮐﺎﻟﺞ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻢ‬ ‫ﻫﺎ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . ﻧﻤﺮه ﻫﺎي ﻋﺎﻟﯽ

، ﺟﻮاﺑﻬﺎي ﺑﺪون ﻣﮑﺚ ، ﻏﻠﻂ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺗﻮي ﻫﯿﭻ ﺗﺴﺘﯽ اﻧﮕﺎر ﯾﮏ راﻫﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻮي ﻫﺮ درﺳﯽ‬ ‫ﺗﻘﻠﺐ ﮐﻨﻨﺪ . آﻗﺎي وارﻧﺮ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ ده ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻪ ﻫﻤﻪ ﺗﻘﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ وﻟﯽ ﺑﺎور

ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ از ﺧﻮدش ﺑﺎﻫﻮش ﺗﺮه . ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﻣﺎدرﺷﻮن‬

‫ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ درﺳﺸﻮن ﻣﯽ ده.... » ادوارد ، در واﻗﻊ اﻻن ﮐﻼس ﻓﯿﺰﯾﮏ ﺟﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﻧﺪاره . آﻗﺎي وارﻧﺮ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺑﯿﺴﺖ و ﭘﻨﺞ ﻧﻔﺮ ﺗﻮي‬ ‫ﮐﻼﺳﺶ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﺘﻨﻔﺮه «‬ ‫» ﻣﻦ ﻫﯿﭻ

ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻧﻤﯿﺎرم . «‬ ‫ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺎري . ﯾﮏ ﮐﺎﻟﻦ ﺑﯽ ﻧﻘﺺ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﭘﯿﺶ ﻧﻤﯿﺎره » ﻣﯽ دوﻧﻢ ، ادوارد . وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺧﺎﻟﯽ اي... «‬ ‫» ﭘﺲ ، ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﯾﻦ

ﮐﻼس رو ﺣﺬف ﮐﻨﻢ ؟ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ از زﻣﺎﻧﺶ واﺳﻪ ي ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ آزاد اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ . «‬

‫» زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ رو ﺣﺬف ﮐﻨﯽ؟ « دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد . اﯾﻦ دﯾﻮوﻧﮕﯿﻪ . ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﻘﺪر ﺳﺨﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ ﺑﻠﺪي ﺳﺮ ﯾﮏ ﮐﻼس‬

‫ﺑﺸﯿﻨﯽ؟ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎ آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﻣﺸﮑﻠﯽ داره . ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ، ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﺑﺎ ﺑﺎب ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ؟ » در اون ﺻﻮرت ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﻧﻤﯿﺸﯽ . «‬ ‫» ﺳﺎل آﯾﻨﺪه اﯾﻦ درس رو ﻣﯽ ﮔﯿﺮم . «‬ ‫»

ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ در اون ﻣﻮرد ﺑﺎ واﻟﺪﯾﻨﺖ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫در ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﺎز ﺷﺪ . ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻮد ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮدم و ﺑﯿﺸﺘﺮ روي ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪم . ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻢ ﺷﺪم و ﮐﻤﯽ ﭼﺸﻢ

ﻫﺎﯾﻢ را‬ ‫ﮔﺸﺎد ﮐﺮدم . اﮔﺮ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺳﯿﺎه در آن ﻟﺤﻈﻪ ﻃﻼﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮي داﺷﺖ . ﺳﯿﺎﻫﯽ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ، ﻣﺮدم را ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪ .‬

‫» ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ؟ « ﺻﺪام را ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ آرام ﮐﺮدم . » ﮐﻼس دﯾﮕﻪ اي ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎ اون ﻋﻮض ﮐﻨﻢ؟‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﯾﮏ ﺟﺎ ، ﺟﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﻫﺴﺖ . ﺷﺶ

ﺳﺎﻋﺖ زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺰﯾﻨﻪ ﺑﺎﺷﻪ... «‬ ‫ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ام آرام ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﻗﻠﺒﺶ ﺗﻨﺪﺗﺮ زد. ﺑﻪ ﺧﻮدش ﯾﺎدآوري ﮐﺮد : ﺧﯿﻠﯽ ﺟﻮوﻧﻪ . » ﺧﺐ ﺷﺎﯾﺪ

ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺑﺎب- ﻣﻨﻈﻮرم آﻗﺎي ﺑ‪ﻨ‪ﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ . ﺑﺒﯿﻨﻢ اﮔﻪ ﻣﯿﺸﻪ «‬ ‫ﻗﻔﻂ ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻋﻮض ﺷﻮد : ﺟﻮ اﺗﺎق ، ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ ﻣﻦ در آﻧﺠﺎ ، دﻟﯿﻞ ﺧﻢ ﺷﺪﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ زن ﻣﻮ

ﻗﺮﻣﺰ... دﻟﯿﻞ ﻫﺮﭼﯿﺰي‬ ‫، ﺣﺎﻻ ﯾﮏ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ ﺑﻮد .‬ ‫ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﻤﻪ ي وﻗﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺳﺎﻣﺎﻧﺘﺎ وﻟﺰ در را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ ، ﯾﮏ ﮐﺎﻏﺬ اﻣﻀﺎ ﺷﺪه را در ﺳﺒﺪ ﮐﻨﺎر اﺗﺎق ﻗﺮار دﻫﺪ و ﺑﻪ

ﺳﺮﻋﺖ از ﻣﺪرﺳﻪ‬ ‫ﺧﺎرج ﺷﻮد . ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﻤﺎم زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮم ﻣﻬﻤﺎن ﻧﺎﺧﻮاﻧﺪه ي ﺑﺎد ، ﻣﺮا از ﭘﺎ درآورده . ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻮد‬ ‫ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮم

ﭼﺮا اﻓﮑﺎر ﮐﺴﯽ ﮐﻪ از در وارد ﺷﺪ ، ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﻧﮑﺮد.‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ، ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪن ﻧﺒﻮد . آرام ﻧﮕﺎﻫﻢ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم ، ﺑﺎ ﻣﺎﻫﯿﭽﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺿﺪ ﻣﻦ

ﺷﻮرش ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﯽ‬ ‫ﺟﻨﮕﯿﺪم .‬ ‫ﺑﻼ ﺳﻮان از ﭘﺸﺖ ﺑﻪ دﯾﻮار ﮐﻨﺎر در ﭼﺴﺒﯿﺪه و ﺑﻪ ﮐﺎﻏﺬي ﭼﻨﮓ زده ﺑﻮد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎه وﺣﺸﯽ و ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ام ﺑﻪ او اﻓﺘﺎد ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از‬

‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮔﺸﺎدﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﻋﻄﺮ ﺧﻮن او ﻓﻀﺎي اﺗﺎق را ﭘﺮ ﮐﺮد . ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﺳﻮزاﻧﺪ .‬ ‫ﺑﺎز ﻫﻢ ﻫﯿﻮﻻ از آﯾﻨﻪ ي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﺎﺳﮏ ﯾﮏ

ﺷﯿﻄﺎن .‬ ‫دﺳﺘﻢ در ﻫﻮا ، ﺑﺎﻻي ﭘﯿﺸﺨﻮان ﻣﻌﻠﻖ ﻣﺎﻧﺪ . ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺳﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ را ﺑﮕﯿﺮم و ﺑﻪ ﻣﯿﺰ او ﺑﮑﻮﺑﻢ ، ﺗﺎ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮد‬ ‫.‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻦ دو زﻧﺪﮔﯽ، ﺑﻪ ﺟﺎي

ﺑﯿﺴﺖ ﺗﺎ . ﯾﮏ ﻣﺒﺎدﻟﻪ .‬ ‫ﻫﯿﻮﻻي ﻣﺸﺘﺎق و ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎر را ﺗﻤﺎم ﮐﻨﻢ .‬ ‫وﻟﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﮏ اﻧﺘﺨﺎب دﯾﮕﺮ ﺑﻮد- ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﻧﻔﺴﻢ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم ، و ﺻﻮرت ﮐﺎرﻻﯾﻞ را در

ﺟﻠﻮﯾﻢ ﻣﺠﺴﻢ ﮐﺮدم . ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ رو ﺑﻪ رو ﺷﻮم . از ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ام ﻣﺘﻌﺠﺐ‬ ‫ﺷﺪ . ﺑﻪ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ ، ﺷﺪت ﺗﺮس او را ﻧﻤﯽ ﺷﺪ درون ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ ﺟﺎي داد .‬ ‫ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از

ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﮐﻪ ﻃﯽ ﺳﺎﻟﻬﺎ دوري ﮐﺮدن از ﺧﻮد ، ﺑﺪﺳﺖ آورده ﺑﻮدم ، ﺻﺪاﯾﻢ را ﺻﺎف و آرام ﺟﻠﻮه دادم . ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮔﻔﺘﻦ‬ ‫ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ در ﺷﺶ ﻫﺎﯾﻢ ﻫﻮا ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد .‬ ‫» ﭘﺲ

ﺑﯿﺨﯿﺎل . ﻣﺘﻮﺟﻬﻢ ﮐﻪ اﻣﮑﺎﻧﺶ ﻧﯿﺴﺖ . ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻤﮑﺘﻮن ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ . «‬ ‫ﭼﺮﺧﯿﺪم و ﺧﻮدم را ﺑﻪ ﺑﯿﺮون اﻧﺪاﺧﺘﻢ ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮن ﮔﺮم در ﺑﺪن دﺧﺘﺮ را در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﭼﻨﺪ

اﯾﻨﭻ از ﮐﻨﺎرش ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻢ ، ﺣﺲ‬ ‫ﻧﮑﻨﻢ .‬

‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺴﯿﺮ آﻧﺠﺎ ﺗﺎ اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﻢ را ﻃﯽ ﮐﺮدم و ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در آن ﻧﺸﺴﺘﻢ ، ﻧﺎﯾﺴﺘﺎدم . اﮐﺜﺮ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﺗﺎ آن ﻣﻮﻗﻊ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﺎﻫﺪي‬ ‫آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد . ﯾﮏ داﻧﺶ آﻣﻮز ﺳﺎل دوﻣﯽ

, دي.ﺟﯽ ﮔَﺮِت ، ﻣﺮا دﯾﺪ و ﺑﻌﺪ ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺖ .‬

‫ﮐﺎﻟﻦ از ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪاش ﺷﺪ ؟- اﻧﮕﺎر از آﺳﻤﻮن اﻓﺘﺎد... ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎز ﺧﯿﺎﻻﺗﯽ ﺷﺪم . ﻣﺎﻣﺎن ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯿﮕﻪ ...‬

‫وﻗﺘﯽ داﺧﻞ وﻟﻮو رﻓﺘﻢ ، ﺑﻘﯿﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم درﺳﺖ ﺗﻨﻔﺲ ﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدم ، اﻧﮕﺎر در آن ﻫﻮاي ﺗﺎزه داﺷﺘﻢ ﺧﻔﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﻧﮕﺮان ﺷﺪه ﺑﻮد : »

ادوارد؟ «‬ ‫ﻓﻘﻂ ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫ﺣﻮاس ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي از ﻣﻮﺿﻮع ﺳﺮﺣﺎل ﻧﺒﻮدن ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﺮاي ﺑﺎزي ﺑﺮﮔﺸﺖ ، ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪ . » ﭼﻪ ﻣﺮﮔﺖ ﺷﺪه؟ « ﺑﻪ ﺟﺎي ﺟﻮاب دادن‬

‫ﻣﺎﺷﯿﻦ را روﺷﻦ ﮐﺮدم . ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ ﺳﻮان اﯾﻨﺠﺎ ﻫﻢ دﻧﺒﺎﻟﻢ ﺑﯿﺎﯾﺪ ، ﻣﯽ رﻓﺘﻢ . ﺷﯿﻄﺎن دروﻧﻢ، ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻢ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد... ﭘﯿﭽﯿﺪم و‬ ‫ﺳﺮﻋﺖ ﮔﺮﻓﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ ﻣﯽ

داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ا‪ﻣ‪ﺖ ، رزاﻟﯽ و ﺟﺎﺳﭙﺮ، ﻫﻤﮕﯽ ﺑﻪ آﻟﯿﺲ ﻣﯽ ﻧﮕﺮﻧﺪ . آﻟﯿﺲ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ . او ﻓﻘﻂ ﻣﯽ‬ ‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ وﻗﺎﯾﻊ آﯾﻨﺪه را ﺑﺒﯿﻨﺪ ، ﻧﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ را.‬ ‫در آﯾﻨﺪه ام ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد .

ﻫﺮ دو از آﻧﭽﻪ دﯾﺪ ، ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪﯾﻢ.‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » داري اﯾﻨﺠﺎ رو ﺗﺮك ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫» اﯾﻦ ﻃﻮره؟ «‬ ‫و آن را دﯾﺪ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﯿﺮه ي

اﻓﮑﺎرم ﺑﺮاي ﺗﺼﻤﯿﻢ دﯾﮕﺮي ﻣﺮدد ﺑﻮد.‬ ‫» اوه ! «‬ ‫ﺑﻼ ﺳﻮان ، ﻣﺮده ﺑﻮد . ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻦ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﻮردن ﺧﻮن ﺗﺎزه ، ﺑﻪ رﻧﮓ ﺧﻮن درآﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . زﻣﺎﻧﯽ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺑﯿﺮ

ون ﺑﺰﻧﯿﻢ و از‬ ‫ﻧﻮ ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﻢ...‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » اوه « ﺗﺼﻮﯾﺮ واﺿﺢ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺑﺮاي ﺑﺎر اول داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ ي ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﺳﻮان را دﯾﺪم . ﺑﻼ در آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ اي ﺑﺎ ﻗﻔﺴﻪ ﻫﺎي‬ ‫زرد

رﻧﮓ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد . ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻮد و ﻣﻦ در ﺳﺎﯾﻪ ﮐﻤﯿﻦ ﮐﺮده ﺑﻮدم... ﻋﻄﺮش ﻣﺮا ﺑﻪ ﺳﻮي او ﮐﺸﯿﺪ...‬ ‫دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ . ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪم : » ﺗﻤﻮﻣﺶ ﮐﻦ «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ

ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ، زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ . «‬ ‫و دوﺑﺎره ﺗﺼﺎوﯾﺮ ذﻫﻨﯽ اش ﻋﻮض ﺷﺪ . ﯾﮏ اﺗﻮﺑﺎن ﺧﺎﻟﯽ در ﺷﺐ ، درﺧﺘﺎن اﻃﺮاﻓﺶ ﭘﻮﺷﯿﺪه از ﯾﺦ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﺣﺪ

ود دو ﻫﺰار ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ‬ ‫در ﺳﺎﻋﺖ .‬

‫» دﻟﻢ ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻪ « او اداﻣﻪ داد : » ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاره ﭼﻘﺪر زود ﻗﺮاره ﺑﺮﮔﺮدي. «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ و رزاﻟﯽ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻧﮕﺮان رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﻧﺪ.‬ ‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻧﺰدﯾﮏ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎن رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﯾﻢ .‬ ‫آﻟﯿﺲ

دﺳﺘﻮر داد : » ﻣﺎ رو ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﭘﯿﺎده ﮐﻦ . ﺧﻮدت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﮕﯽ. «‬ ‫ﺳﺮم را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي رﺿﺎﯾﺖ ﺗﮑﺎن دادم . ﻻﺳﺘﯿﮏ ﻫﺎي ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺮ اﺛﺮ ﺗﺮﻣﺰ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺟﯿﻎ ﻣﻤﺘﺪي ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ .‬ ‫

ا‪ﻣ‪ﺖ، رزاﻟﯽ و ﺟﺎﺳﭙﺮ در ﺳﮑﻮت ﺧﺎرج ﺷﺪﻧﺪ . آﻟﯿﺲ دﺳﺘﯽ روي ﺷﺎﻧﻪ ام ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﺗﻮ اﻧﺘﺨﺎب درﺳﺘﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ، « اﯾﻦ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻧﺒﻮد- دﺳﺘﻮر ﺑﻮد . »

اون دﺧﺘﺮ ، ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﻧﻮاده اﯾﻪ ﮐﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﺳﻮان‬ ‫داره . «‬ ‫» درﺳﺘﻪ «‬ ‫از ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﭙﯿﻮﻧﺪد . آﻧﻬﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره راه ﺑﯿﻔﺘﻢ ، از ﻧﻈﺮﻫﺎ دور ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺑﺎ

ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ و ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﺼﺎوﯾﺮ در ذﻫﻦ آﻟﯿﺲ ، ﻣﺜﻞ ﭼﺮاغ راﻫﻨﻤﺎ از ﺗﯿﺮه ﺑﻪ روﺷﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﻓﻮرﮐﺲ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ . ﻣﻄﻤﺌﻦ

ﻧﺒﻮدم ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ روم . ﺑﺎ ﭘﺪرم ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ؟ ﯾﺎ ﻫﯿﻮﻻي دروﻧﻢ را ﺑﻪ آﻏﻮش ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ؟‬

‫ﻓﺼﻞ دوم‬ "‫ﮐﺘﺎب ﮔﺸﻮده‬..

‫ﭘﻮﺳﺘﻢ ﺑﺮاي ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﺑﺎ ﻫﻮاي اﻃﺮاف ، ﺳﺮدﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺗﮑﻪ ﻫﺎي ﮐﻮﭼﮏ ﯾﺦ روي ﭘﻮﺳﺘﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺨﻤﻞ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺳﺘﺎره ﻫﺎ در آﺳﻤﺎن ﺻﺎف ﺑﺎﻻي ﺳﺮم، ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻟﻤﺎس ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪﻧﺪ

. در ﺑﻌﻀﯽ ﺟﺎﻫﺎ آﺑﯽ روﺷﻦ، ﺑﻌﻀﯽ ﻧﻘﺎط زرد . ﺳﺘﺎره ﻫﺎ ﺑﺎ ﺷﮑﻮه ﺧﻠﻖ ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ، در ﺗﻀﺎد ﺑﺎ ﺳﯿﺎﻫﯽ دﻧﯿﺎ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اي داﺷﺘﻨﺪ . ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺒﺎ . ﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﯽ

ﺑﺪﯾﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ، اﮔﺮ ﮐﻪ‬ ‫ﻗﺎدر ﺑﻮدم واﻗﻌﺎً آﻧﻬﺎ را ﺑﺒﯿﻨﻢ.‬ ‫ﻫﯿﭻ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد . ﺷﺶ روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد . ﺷﺶ روز ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ در زﻣﯿﻦ ﻫﺎي ﺧﺎﻟﯽ دﻧﺎﻟﯽ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪه

ﺑﻮدم . وﻟﯽ از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺑﺎر‬ ‫اول ﺑﻮي آن دﺧﺘﺮ را ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻣﻢ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ، ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻢ ﺑﻪ رﻫﺎﯾﯽ از آن ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم.‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﺟﻮاﻫﺮ ﻧﺸﺎن ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ، ﻣﺜﻞ

اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﺑﯿﻦ ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻦ و زﯾﺒﺎﯾﯽ آﻧﻬﺎ ﻗﺮار داﺷﺖ . آن ﻣﺎﻧﻊ ﯾﮏ ﺻﻮرت ﺑﻮد ،‬ ‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ، وﻟﯽ اﻧﮕﺎر ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪم آن را از ذﻫﻨﻢ دور

ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺻﺪاي اﻓﮑﺎر ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ را ﻗﺒﻞ از ﺻﺪاي ﮔﺎم ﻫﺎﯾﺶ ﺷﻨﯿﺪم . ﺻﺪاي ﺣﺮﮐﺖ او ﺑﺮ روي ﺧﺎك ﺑﺴﯿﺎر ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻮد .‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺎﻧﯿﺎ ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﻣﺮا ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد ،

ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮑﺮدم . در روزﻫﺎي اﺧﯿﺮ زﯾﺎد ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ . ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد‬ ‫دﻗﯿﻘﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ آن را ﻣﻄﺮح ﻧﮑﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺪود ﺷﺴﺖ ﯾﺎرد آن ﻃﺮف ﺗﺮ ﭘﺪﯾﺪار

ﺷﺪ . ﭘﻮﺳﺖ ﺗﺎﻧﯿﺎ در زﯾﺮ ﻧﻮر ﺳﺘﺎره ﻫﺎ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻧﻘﺮه اي درآﻣﺪه ﺑﻮد و ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎي ﻣﻮي ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﻮر او‬ ‫ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪﻧﺪ . ﭼﺸﻤﺎن ﮐﻬﺮﺑﺎﯾﯿﺶ در ﺣﺎل ﭘﺎﯾﯿﺪن ﻣﻦ ﺑﺮق زدﻧﺪ ، و ﻟﺒﻬﺎي ﺗﻮ

ﭘﺮ او ﺑﺮاي ﻟﺒﺨﻨﺪ زدن ، ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ .‬ ‫ﺑﯽ ﺑﺪﯾﻞ. اﮔﺮ ﻗﺎدر ﺑﻮدم او را واﻗﻌﺎً ﺑﺒﯿﻨﻢ .‬ ‫ﺧﻢ ﺷﺪ و ﺑﺮ ﻟﺒﻪ ي ﺳﻨﮕﯽ ﻧﺸﺴﺖ. ﺑﺎ ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺗﮑﻪ ﺳﻨﮓ را ﻟﻤﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد، ﺑﺪﻧﺶ را ﭘﯿﭻ داده

ﺑﻮد.‬ ‫اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﭘﺮﺗﺎب ﮔﻠﻮﻟﻪ.‬ ‫او ﺑﻪ ﻫﻮا ﭘﺮﯾﺪ ؛ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﻦ و آﺳﻤﺎن ﭼﺮخ ﻣﯽ زد، اﻧﺪاﻣﺶ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺳﺎﯾﻪ ي ﺗﯿﺮه ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ. ﺧﻮدش را ﻣﺜﻞ ﺗﻮپ ﺟﻤﻊ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺮ روي‬ ‫ﺗﻮده ﺑﺮف

در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺑﯿﻔﺘﺪ و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﺮﻓﻬﺎ روي ﻣﻦ ﺑﺮﯾﺰﻧﺪ .‬

‫ﮐﻮﻻﮐﯽ از ﺑﺮف در اﻃﺮاﻓﻢ ﺑﻪ ﭘﺮواز درآﻣﺪ. ﺳﺘﺎره ﻫﺎ ﺳﯿﺎه ﺷﺪﻧﺪ و ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﺑﻌﺪ در ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ﻫﺎي ﯾﺨﯽ دﻓﻦ ﺷﺪه ﺑﻮدم.‬ ‫دوﺑﺎره آه ﮐﺸﯿﺪم وﻟﯽ ﺑﺮاي ﺑﯿﺮون آﻣﺪن ﺗﻼﺷﯽ ﻧﮑﺮدم. ﺗﺎرﯾﮑﯽ

زﯾﺮ ﺑﺮف، ﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ آﺳﯿﺐ زد، ﻧﻪ ﻣﻨﻈﺮه را ﺑﻬﺒﻮدي ﺑﺨﺸﯿﺪ. ﻫﻢ ﭼﻨﺎن ﻓﻘﻂ‬ ‫ﯾﮏ ﭼﻬﺮه را ﻣﯽ دﯾﺪم.‬ ‫» ادوارد؟ «‬ ‫دوﺑﺎره ﺑﺮف ﺑﻪ ﭘﺮواز درآﻣﺪ ﭼﺮا ﮐﻪ ﺗﺎﻧﯿﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎر ﻣﯽ

زد. ﺧﺎك را از ﺻﻮرت ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺘﻢ ﮐﻨﺎر زد و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ او‬ ‫ﻧﯿﻔﺘﺪ.‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ، ﯾﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﺑﻮد. «‬ ‫» ﻣﯽ دوﻧﻢ. ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد . «‬ ‫ﻟﺒﺶ آوﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪ .‬ ‫»

ا‪رﯾﻨﺎ و ﮐ‪ﯿﺖ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﻬﺘﺮه ﺗﻨﻬﺎت ﺑﺬارم . اوﻧﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ دارم اذﯾﺘﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . «‬ ‫ﺑﻪ او اﻃﻤﯿﻨﺎن دادم : » ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ . ﺑﺮﻋﮑﺲ ، ﻣﻦ ﮔﺴﺘﺎﺧﯽ ﮐﺮدم - ﺑﻪ ﻃﻮر زﺷﺘﯽ ﮔﺴﺘﺎﺧﯽ ﮐﺮ

دم. ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ «‬

‫اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : داري ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدي ﺧﻮﻧﻪ ، اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﯿﺴﺖ؟‬

‫» ﻫﻨﻮز... ﮐﺎﻣﻼً...ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ . «‬ ‫وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﯽ . ﺣﺎﻻ آرزوﻣﻨﺪاﻧﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻧﺎراﺣﺖ .‬ ‫» ﻧﻪ . اﯾﻨﺠﺎ ﻣﻮﻧﺪن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯿﺎد... ﮐﻤﮑﯽ ﺑﮑﻨﻪ «‬ ‫ﺷﮑﻠﮑﯽ درآورد .

» ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻨﻪ ، اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﯿﺴﺖ؟ «‬ ‫ﺑﻪ دروغ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ . «‬

‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد اﯾﻨﻘﺪر آﻗﺎ ﺑﺎﺷﯽ .‬

‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم .‬

‫اﺗﻬﺎم زد : ﻣﻦ ﺗﻮرو ﻣﻌﺬب ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.‬

‫» ﻧﻪ. «‬ ‫اﺑﺮوﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد ، ﭼﻬﺮه اش ﺑﻪ ﻗﺪري ﺷﮑﺎك ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺑﺨﻨﺪم . ﯾﮏ ﺧﻨﺪه ي ﮐﻮﺗﺎه ﮐﻪ آﻫﯽ آن را ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﮐﺮد .‬ ‫اﻗﺮار ﮐﺮدم : » ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ، ﯾﻪ ﮐﻤﯽ. «‬ ‫او

ﻫﻢ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و دﺳﺘﺶ را زﯾﺮ ﭼﺎﻧﻪ اش ﮔﺬاﺷﺖ . اﻓﮑﺎرش ﺳﺮاﺳﺮ ﻏﻢ و اﻧﺪوه ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫» ﺗﻮ ﻫﺰار ﺑﺮاﺑﺮ از ﺳﺘﺎره ﻫﺎ دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ ﺗﺮي ، ﺗﺎﻧﯿﺎ. ﺑﺪون ﺷﮏ ، ﺧﻮدت ﻫﻢ ﻣﯽ دوﻧﯽ . ﻧﮕﺬار ﺧﯿﺮه ﺳﺮي ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺴﺖ رو ﭘﺎﯾﯿﻦ‬ ‫ﺑﯿﺎره . « ﭘﯿﺶ ﺧﻮد از ﺑﻌﯿﺪ ﺑﻮدن

ﺣﺮﻓﻢ ﺧﻨﺪﯾﺪم .‬ ‫» ﻣﻦ ﻋﺎدت ﻧﺪارم ﮐﺴﯽ دﺳﺖ رد ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ام ﺑﺰﻧﻪ. «‬ ‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮدم : » ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻧﺪاري « زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﺎﻃﺮات ﭘﯿﺮوزي ﻫﺎﯾﺶ را ﻣﺮور ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﺎ ﺗﻼﺷﯽ

ﻧﻪ ﭼﻨﺪان ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ آﻣﯿﺰ ﺳﻌﯽ‬ ‫ﮐﺮدم راه ﺷﻨﯿﺪن اﻓﮑﺎرش را ﻣﺴﺪود ﮐﻨﻢ . ﺗﺎﻧﯿﺎ اﮐﺴﺮاً ﻣﺮدﻫﺎي اﻧﺴﺎن را ﺗﺮﺟﯿﺢ داده ﺑﻮد. ﺗﻌﺪاد آﻧﻬﺎ ﺑﺮاي داﺷﺘﻦ ﯾﮏ ﻣﺰﯾﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮد ، آﻧﻬﺎ‬ ‫ﮔﺮم و

ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻮدﻧﺪ . و ﻗﻄﻌﺎً ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺸﺘﺎق .‬ ‫» ﺳﺎﮐﯿﻮﺑﺎس1 « اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم دﺳﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻦ او ﺑﺎﻋﺚ ﺗﻮﻗﻒ ﺗﺼﺎوﯾﺮ درون ﺳﺮش ﺷﻮد.‬ ‫ﭘﻮزﺧﻨﺪي زد و دﻧﺪان ﻫﺎي ﺑﺮاﻗﺶ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪ. »

اوﻧﻢ از ﻧﻮع اﺻﻞ . «‬ ‫ﺑﺮ ﺧﻼف ﮐﺎرﻻﯾﻞ ، ﺗﺎﻧﯿﺎ و ﺧﻮاﻫﺮﻫﺎي او ﺑﻪ ﻣﺮور زﻣﺎن وﺟﺪاﻧﺸﺎن را ﮐﺸﻒ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ . در آﺧﺮ ، ﻋﻼﻗﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﺮدان اﻧﺴﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ آﻧﻬﺎ‬ ‫را از ﮐﺸﺘﺎر

دور ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺣﺎﻻ ﻣﺮدي ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ... زﻧﺪه ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ .‬ ‫ﺗﺎﻧﯿﺎ آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ : » وﻗﺘﯽ اﯾﻨﺠﺎ ﭘﯿﺪات ﺷﺪ ، ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﻪ... «‬

‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﻓﮑﺮي ﮐﺮده ﺑﻮد. و ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺪس ﻣﯽ زم ﮐﻪ آن ﻃﻮر ﺣﺲ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺮد. وﻟﯽ در آن ﻟﺤﻈﻪ، در ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ رواﻧﮑﺎواﻧﻪ ﻓﮑﺮ‬ ‫ﮐﻨﻢ.‬ ‫"ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻋﻘﯿﺪه دادم."‬ ‫او

اﺧﻢ ﮐﺮد. "آره..."‬ ‫" ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺎزي ﮐﺮدن ﺑﺎ ﺗﻮﻗﻌﺎﺗﺖ ﺣﺲ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪي دارم، ﺗﺎﻧﯿﺎ. ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ- اﺻﻼً ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم. ﻣﻮﺿﻮع اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ...‬ ‫اوﻧﺠﺎ رو ﺗﺮك ﮐﺮ

دم."‬ ‫"ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ ﭼﺮا...؟"‬ ‫از ﺟﺎﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ را دور ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮدم." ﻧﻤﯽ ﺧﻮام درﺑﺎرش ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﻢ."‬ ‫ﺗﺎﻧﯿﺎ، ارﯾﻨﺎ و ﮐﯿﺖ در ﻧﻮع

زﻧﺪﮔﯽ اي ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻣﺤﮑﻮم ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺑﻮدﻧﺪ. در ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻮارد، ﺣﺘﯽ از ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﻬﺘﺮ. از اﻗﺮار ﺿﻌﻒ‬ ‫ﺧﻮدم ﺑﻪ ﺗﺎﻧﯿﺎ ﺷﺮم داﺷﺘﻢ.‬ ‫او ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ ﻣﻦ را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺖ، ﺣﺪس

زد: "ﭘﺎي زﻧﯽ وﺳﻄﻪ؟"‬ ‫ﺧﻨﺪه ي ﺗﻠﺨﯽ ﮐﺮدم. "ﻧﻪ اوﻧﺠﻮري ﮐﻪ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ."‬

‫ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ . ﺑﻪ اﻓﮑﺎرش ﮔﻮش دادم ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﻌﻨﯽ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﻢ را درﯾﺎﺑﺪ ، ﺣﺪس ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﻣﯽ زد .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺣﺘﯽ ﺑﻬﺶ ﻧﺰدﯾﮏ ﻫﻢ ﻧﺸﺪي . «‬ ‫» ﯾﻪ ﮐﻢ

راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ؟ «‬ ‫» ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ وﻟﺶ ﮐﻦ، ﺗﺎﻧﯿﺎ . «‬ ‫دوﺑﺎره ﺳﮑﻮت ﮐﺮد ، ﻫﻨﻮز ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ . او را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ ، ﺑﺮاي داﻧﺴﺘﻦ ﻗﺪر ﺳﺘﺎره ﻫﺎ ﺑﯿﻬﻮده ﺗﻼش ﮐﺮدم .‬ ‫ﭘﺲ از ﻟﺤﻈﻪ اي

ﺳﮑﻮت ، ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪ . اﻓﮑﺎرش ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﮕﺮي رﻓﺖ .‬

‫ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ري ادوارد ، اﮔﻪ اﯾﺠﺎ رو ﺗﺮك ﮐﻨﯽ ؟ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدي ﭘﯿﺶ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ؟‬

‫زﻣﺰﻣﻪ وار ﮔﻔﺘﻢ : » ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ. «‬ ‫ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮوم ؟ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺎي اﯾﻦ ﺳﯿﺎره ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺟﺬاﺑﯿﺘﯽ داﺷﺖ ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ . ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ و ﯾﺎ‬ ‫ﮐﺎ

ري ﮐﻪ اﻧﺠﺎم دﻫﻢ . زﯾﺮا اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ، ﻫﯿﭻ ﺟﺎ ﻧﻤﯽ رﻓﺘﻢ- ﻓﻘﻂ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫از آن ﺗﻨﻔﺮ داﺷﺘﻢ . از ﮐﯽ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﺰدل ﺷﺪه ﺑﻮدم ؟‬ ‫ﺗﺎﻧﯿﺎ ﺑﺎزوي ﻗﻠﻤﯽ اش را

روي ﺷﺎﻧﻪ ام ﮔﺬاﺷﺖ . ﺳﯿﺦ ﻧﺸﺴﺘﻢ ، وﻟﯽ او را ﮐﻨﺎر ﻧﺰدم . او ﺑﻪ ﺟﺰ دﻟﺪاري دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﻣﻨﻈﻮري ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫» ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮدي « ﺻﺪاي او رﮔﻪ ﻫﺎﯾﯽ از ﻟﻬﺠﻪ ي

روﺳﯽ ﺳﺎﺑﻘﺶ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد . » ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاره ﭼﯿﻪ... ﯾﺎ ﮐﯿﻪ... ﮐﻪ داره‬ ‫از درون ﺗﻮرو ﻣﯽ ﺧﻮره . ﺗﻮ ﺑﺎﻫﺎش روﺑﻪ رو ﻣﯽ ﺷﯽ . ﺗﻮ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﯽ. «‬ ‫اﻓﮑﺎرش ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﯾﺶ را

ﺗﺼﺪﯾﻖ ﻣﯿﮑﺮد . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ از ﺧﻮدم در ذﻫﻦ او ﺑﻮد را ﺑﭙﺬﯾﺮم. ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻼت روﺑﻪ رو ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدم آن ﮔﻮﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ . ﻫﯿﭻ ﮔﺎه

ﻗﺒﻞ از آن ﺳﺎﻋﺖ وﺣﺸﺘﻨﺎك در ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ، ﺑﻪ رﺷﺎدت ﺧﻮدم ، ﺑﻪ‬ ‫ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ام ﺑﺮاي ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪن ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻼت ﺷﮏ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم .‬ ‫ﮔﻮﻧﻪ ي او را ﺑﻮﺳﯿﺪم ، و او ﮐﻪ ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ

را ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﺻﻮرﺗﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﻮرت ﻣﻦ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ . ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ . ﺑﺎ دﯾﺪن‬ ‫ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪﻧﻢ ، ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ رﻣﻘﯽ روي ﻟﺒﻬﺎي او ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ .‬ ‫» ازت

ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ، ﺗﺎﻧﯿﺎ . اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ ﮐﻪ اون رو ﺑﺸﻨﻮم. «‬ ‫او آزرده ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد . » ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . اي ﮐﺎش در ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻌﻀﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺣﺲ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ داﺷﺘﯽ ، ادوارد . «‬ ‫»

ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ، ﺗﺎﻧﯿﺎ. ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺮاي ﻣﻦ زﯾﺎدي ﺧﻮﺑﯽ . ﻣﻦ ﻓﻘﻂ... ﻫﻨﻮز ﮐﺴﯽ ﮐﻪ دﻧﺒﺎﻟﺸﻢ رو ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدم. «‬ ‫» ﺧﺐ ، اﮔﻪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ ﻣﯿﺮي... ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ، ادوارد. «‬

‫» ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ، ﺗﺎﻧﯿﺎ. « زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آن ﮐﻠﻤﻪ ﻫﺎ را ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را ﺑﺒﯿﻨﻢ . ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮدم را ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ از آﻧﺠﺎ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ . ﺑﻪ ﻗﺪري‬ ‫ﻗﻮي ﺑﻮدم ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺎزﮔﺮدم ﮐﻪ ﻣﯽ

ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎﺷﻢ . » ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ . «‬

‫روي ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ او ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ، و ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﯾﺪن . ﻣﺎﻧﻨﺪ روﺣﯽ در ﻣﯿﺎن ﺑﺮف ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﻫﺎي ﺑﺮﻫﻨﻪ اش ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮاي ﻓﺮو رﻓﺘﻦ در ﺑﺮف‬ ‫ﻧﻤﯽ ﯾﺎﻓﺖ ؛ ﻫﯿﭻ ردي ﭘﺸﺖ ﺳﺮش

ﺑﺮﺟﺎي ﻧﮕﺬاﺷﺖ . ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . ﭘﺲ زدن ﻣﻦ ، ﺑﯿﺶ از آﻧﮑﻪ واﻧﻤﻮد ﮐﺮد آزارش داده ﺑﻮد . او دﯾﮕﺮ‬ ‫ﻗﺒﻞ از رﻓﺘﻨﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا ﺑﺒﯿﻨﺪ .‬ ‫ﻟﺒﻬﺎﯾﻢ از اﻧﺪوه ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ . ﻣﻦ

ﺟﺮﯾﺤﻪ دار ﮐﺮدن اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺗﺎﻧﯿﺎ را دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﮔﺮﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت او ﻋﻤﯿﻖ و ﺧﺎﻟﺺ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ، و در ﻫﺮ‬ ‫ﺻﻮرت ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﺟﺒﺮان ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﭼﺎﻧﻪ ام را روي زاﻧﻮﻫﺎﯾﻢ

ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﺘﺎره ﻫﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم . ﻧﺎﮔﻬﺎن از ﻓﮑﺮ ﺑﺎزﮔﺸﺖ اﺣﺴﺎس ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﮐﺮدم . ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ آﻟﯿﺲ‬ ‫ﺑﺎزﮔﺸﺘﻢ را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ دﯾﺪ و ﺑﻪ دﯾﮕﺮان ﻣﯽ ﮔﻔﺖ . اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ

ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ- ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﮐﺎرﻻﯾﻞ و ا‪زﻣﻪ. ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ آﺳﻤﺎن‬ ‫ﻣﯽ ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻢ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ از ﻣﻦ دور ﺑﻮد را ﺑﺒﯿﻨﻢ . در ﺑﯿﻦ ﻣﻦ و ﻧﻮرﻫﺎي درﺧﺸﺎن

آﺳﻤﺎن ، ﯾﮏ ﺟﻔﺖ ﭼﺸﻢ ﺷﮑﻼﺗﯽ ﺳﺮدرﮔﻢ‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﻢ را ﭘﺎﺳﺦ دادﻧﺪ . اﻧﮕﺎر از ﻣﻦ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﺮاي او ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ . ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ

اﮔﺮ ﮐﻪ‬ ‫اﯾﻦ ﻫﻤﺎن اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﮐﻨﺠﮑﺎو او ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺣﺘﯽ در ﺗﺨﯿﻼﺗﻢ ، ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ﻓﮑﺮ او ﻧﺒﻮدم . ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻼ ﺳﻮان ﺑﻪ‬ ‫ﺳﻮال ﮐﺮدن اداﻣﻪ دادﻧﺪ ، و

ﻣﻨﻈﺮه ي ﺷﻔﺎف ﺳﺘﺎره ﻫﺎ ﻫﻢ ﭼﻨﺎن از ﻣﻦ دور ﺑﻮد . ﺑﺎ آﻫﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪم و اﯾﺴﺘﺎدم . اﮔﺮ ﻣﯽ دوﯾﺪم ،‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ در ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﺎﺷﻢ...‬ ‫ﺑﺎ

ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺮاي دﯾﺪن ﺧﺎﻧﻮاده ام - و اﺷﺘﯿﺎق ﺷﺪﯾﺪ ﺑﺮاي ﺑﻮدن ﻫﻤﺎن ادواردي ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻼﺗﺶ رو ﺑﻪ رو ﻣﯽ ﺷﺪ - ﺑﺮ روي زﻣﯿﻦ ﺑﺮﻓﯽ ﮐﻪ از‬ ‫ﻧﻮر ﺳﺘﺎره ﻫﺎ روﺷﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ، دوﯾﺪم.

ﻫﯿﭻ ردﭘﺎﯾﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪ .‬

‫» ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ درﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ « آﻟﯿﺲ ﻧﻔﺲ راﺣﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪ . ﭼﺸﻤﺎن او ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﻧﺒﻮد ، و ﺟﺎﺳﭙﺮ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ زﯾﺮ‬ ‫آرﻧﺞ او ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد او را ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﻫﺪ

اﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﮐﻢ از ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ وارد ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ﺷﺪﯾﻢ . رزاﻟﯽ و ا‪ﻣ‪ﺖ در ﺟﻠﻮ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ،‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻣﺴﺨﺮه اي ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺑﺎدي ﮔﺎرد در وﺳﻂ ﻣﻨﻄﻘﻪ ي دﺷﻤﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ

ﻣﯽ آﻣﺪ . ر‪‬ز ﻫﻢ ﻫﺸﯿﺎر ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ آزرده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬ ‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺗﺎ ﻣﺤﺎﻓﻆ .‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮔﻠﻪ ﻣﻨﺪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ « رﻓﺘﺎر آﻧﻬﺎ ﻣﻀﺤﮏ ﺑﻮد . اﮔﺮ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ از ﭘﺲ

اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺮﺧﻮاﻫﻢ آﻣﺪ ، در ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﻧﺪه‬ ‫ﺑﻮدم .‬ ‫» ﻫﻨﻮز ﻧﯿﻮﻣﺪه ، وﻟﯽ ﺗﻮ راﻫﻪ...اﮔﻪ ﺳﺮ ﺟﺎي ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﻣﻮن ﺑﺸﯿﻨﯿﻢ در ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺎد ﻗﺮار ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮه . «‬ ‫» ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺟﺎي

ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﻣﻮن ﻣﯽ ﺷﯿﻨﯿﻢ . ﺗﻤﻮﻣﺶ ﮐﻦ آﻟﯿﺲ . داري رو اﻋﺼﺎﺑﻢ راه ﻣﯿﺮي . ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰﯾﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻪ او ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ ، ﯾﮏ ﺑﺎر ﭘﻠﮏ

زد و ﺑﺎﻻﺧﺮه ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ روي ﺻﻮرت ﻣﻦ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫» ه م م م « ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﯽ آﻣﺪ . » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺧﻮﺑﯽ . ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮا‪« . ‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻢ . «‬

‫دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺗﻤﺎم ﺣﻮاس آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎ ﺟﺎﺳﭙﺮ اﺣﺴﺎس ﻫﻤﺪردي ﮐﺮدم ، ﺗﻤﺎم اوﻗﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ ﮐﺎراﻧﻪ در اﻃﺮاف‬ ‫او ﻣﯽ ﭘﻠﮑﯿﺪﯾﻢ را ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم . ﯾﮏ

ﻟﺤﻈﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﺮا دﯾﺪ ، و ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد .‬

‫آزار دﻫﻨﺪه اﺳﺖ ، اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﯿﺴﺖ ؟‬

‫ﺑﺮاي او ﺷﮑﻠﮑﯽ درآوردم .‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﻫﻔﺘﻪ ي ﭘﯿﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻦ ﮐﺴﺎﻟﺖ ﺑﺎر ، ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺸﻨﺪه اي ﺑﺮاﯾﻢ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯽ ﻧﻤﻮد ؟ ﮐﻪ ﺑﻮدن در اﯾﻨﺠﺎ ﻣﺜﻞ ﺧﻮاﺑﯿﺪن ﺑﻮد ،‬ ‫ﻣﺜﻞ ﮐﻤﺎ ؟‬ ‫

اﻣﺮوز ﺣﻮاس ﻫﺎي ﻣﻦ ﻓﻮق ﮔﻮش ﺑﻪ زﻧﮓ ﺑﻮدﻧﺪ- ﻣﺜﻞ ﺳﯿﻢ ﻫﺎي ﭘﯿﺎﻧﻮ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻓﺸﺎر ، ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ . ﻫﺮ ﺻﺪاﯾﯽ ، ﻫﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ،‬ ‫ﻫﺮﺣﺮﮐﺘﯽ از ﺑﺎد ﺑﺮ روي ﭘﻮﺳﺘﻢ ، ﻫﺮ ﻓﮑﺮي

را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯿﮑﺮدم . ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﻓﮑﺮﻫﺎ را . ﻓﻘﻂ از ﺑﻮﯾﯿﺪن ﭘﺮﻫﯿﺰ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻧﻔﺲ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ درﻣﻮرد ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ در اﻓﮑﺎر ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ذﻫﻨﺸﺎن را وارﺳﯽ

ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺸﻨﻮم . ﺗﻤﺎم روز ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدم ، ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ‬ ‫اﻃﻼﻋﺎت ﺟﺪﯾﺪي ﮐﻪ ﺑﻼ ﺳﻮان ﺑﻪ ﮐﺴﯽ داده ﺑﺎﺷﺪ . ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﻌﺎت ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . وﻟﯽ ﻫﯿﭻ

ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد . ﻫﯿﭻ‬ ‫ﮐﺲ ﺑﻪ ﭘﻨﺞ ﺧﻮن آﺷﺎم ﺣﺎﺿﺮ در ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ، درﺳﺖ ﻣﺜﻞ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز دﺧﺘﺮ ﺗﺎزه وارد ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻧﯿﺎﻣﺪه ﺑﻮد . ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﻫﻨﻮز‬ ‫ﺑﻪ آن دﺧﺘﺮ ﻣﯽ

اﻧﺪﯾﺸﯿﺪﻧﺪ ، ﻫﻤﺎن اﻓﮑﺎر ﻫﻔﺘﻪ ي ﮔﺬﺷﺘﻪ . ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺟﺎي اﯾﻨﮑﻪ آﻧﻬﺎ را ﮐﺴﻞ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﯿﺎﺑﻢ ، ﻣﺠﺬوﺑﺸﺎن ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫او ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ درﺑﺎره ي ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد ؟‬ ‫اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ

ﻣﺘﻮﺟﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺳﯿﺎه و ﮐﺸﻨﺪه ي ﻣﻦ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ او را ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎه دﯾﺪه ﺑﻮدم . ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ او را‬ ‫ﺗﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮدم . ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪن

داﺳﺘﺎن ، ﺑﻪ آن ﺷﺎخ و ﺑﺮگ ﺑﺪﻫﺪ و ﺑﺮاي دﯾﮕﺮي ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﺪ . ﻣﺮا ﺧﻄﺮﻧﺎك‬ ‫ﻧﺸﺎن دﻫﺪ .‬ ‫و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ، ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدم از ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ اي ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ داﺷﺘﯿﻢ

، ﺧﺎرج ﺷﻮم . ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺲ از دﯾﺪن ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ام ،‬ ‫ﺣﺪس زده ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ دﻟﯿﻞ آن ﺧﻮدش ﺑﻮد . ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﻧﺮﻣﺎل ﺑﺎﯾﺪ از ﺑﻘﯿﻪ ﺳﻮال ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺗﺠﺮﺑﻪ ي ﺧﻮدش را ﺑﺎ آﻧﻬﺎ در ﻣﯿﺎن ﻣﯽ ﮔﺬ

اﺷﺖ و ﺑﻪ‬ ‫دﻧﺒﺎل ﻧﻘﻄﻪ ي ﻣﺸﺘﺮﮐﯽ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﮐﻪ رﻓﺘﺎر ﻣﺮا ﺗﻮﺿﯿﺢ دﻫﺪ و اﺣﺴﺎس ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ . اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﻮدن اﺣﺴﺎس‬ ‫ﻧﺎ اﻣﯿﺪي ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . ﺑﺮاي

ﻫﻤﺮﻧﮓ ﺷﺪن ﺑﺎ اﻃﺮاﻓﯿﺎﻧﺸﺎن ﻫﺮ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . اﯾﻦ اﺣﺘﯿﺎج در ﺳﺎﻟﻬﺎي ﻣﺘﺰﻟﺰل ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻗﻮي ﺑﻮد . اﯾﻦ‬ ‫دﺧﺘﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از آن ﻗﺎﻧﻮن ﻣﺴﺘﺜﻨﺎ ﺑﻮد .‬ ‫وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﻣﺎ

ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . ﺣﺘﻤﺎً ﺑﻼ ﺑﻄﻮري اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﯽ ﺧﺠﺎﻟﺘﯽ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﮑﺮده ﺑﻮد . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺑﺎ ﭘﺪرش ﺻﺤﺒﺖ‬ ‫ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﺷﺎﯾﺪ آن ﻗﻮي ﺗﺮﯾﻦ راﺑﻄﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ داﺷﺖ... ﻫﺮﭼﻨﺪ

ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻨﮑﻪ در ﻃﻮل زﻧﺪﮔﯿﺶ وﻗﺖ ﮐﻤﯽ را ﺑﺎ ﭘﺪرش ﺳﭙﺮي ﮐﺮده ﺑﻮد‬ ‫ﺑﻌﯿﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺮﺳﯿﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﻮد . وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺮي ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪه ﺳﻮان ﻣﯽ زدم و ﻣﯽ

دﯾﺪم ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﺪ .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺧﺒﺮ ﺟﺪﯾﺪي ﻧﯿﺴﺖ؟ «‬ ‫» ﻫﯿﭽﯽ . ﺣﺘﻤﺎً اون... ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺘﻪ. «‬ ‫ﻫﻤﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺧﺒﺮ اﺑﺮوﯾﺸﺎن را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدﻧﺪ .‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ درﺣﺎﻟﯽ

ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﮔﻔﺖ : » ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﻧﯿﺴﺘﯽ . ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ از ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ‬ ‫ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻤﺶ. «‬

‫ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﭼﺮﺧﯽ دادم .‬

‫» در ﻋﺠﺒﻢ ﭼﺮا...؟ « ا‪ﻣ‪ﺖ ﻫﻢ ﭼﻨﺎن درﺑﺎره ي ﺳﮑﻮت ﻋﺠﯿﺐ اﻓﮑﺎر او ﻣﺘﺤﯿﺮ ﺑﻮد .‬ ‫» راﺟﻊ ﺑﻪ اون ﺣﺮف زدﯾﻢ. ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ . «‬ ‫آﻟﯿﺲ زﻣﺰﻣﻪ وار ﮔﻔﺖ : » داره ﻣﯿﺎد داﺧﻞ . « ﺣﺲ

ﮐﺮدم ﺑﺪﻧﻢ ﺳﺨﺖ ﺷﺪ . » ﺳﻌﯽ ﮐﻦ ﻣﺜﻞ آدم ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯽ . «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﮔﻔﺘﯽ آدم ؟ «‬ ‫او دﺳﺖ راﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻ آورد ﺗﺎ ﮔﻠﻮﻟﻪ ي ﺑﺮﻓﯽ را ﮐﻪ در ﻣﺸﺘﺶ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ، ﻧﺸﺎن دﻫﺪ

. ﻣﺴﻠﻤﺎً در دﺳﺘﺶ ذوب ﻧﺸﺪه ﺑﻮد . آن را ﻓﺸﺮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ، وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﺴﯿﺮ آن را در اﻓﮑﺎرش دﯾﺪم . آﻟﯿﺲ ﻫﻢ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً دﯾﺪه ﺑﻮد . وﻗﺘﯽ او ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺗﮑﻪ ﯾﺦ را ﺑﻪ

ﺳﻤﺖ او ﭘﺮﺗﺎب‬ ‫ﮐﺮد ﺑﺎ ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺎده ي اﻧﮕﺸﺘﺶ ﺑﻪ آن ﺿﺮﺑﻪ زد . ﯾﺦ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﭼﺸﻢ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻗﺎﺑﻞ دﯾﺪن ﻧﺒﻮد ، ﮐﻤﺎﻧﻪ ﮐﺮد . ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻪ دﯾﻮار‬ ‫آﺟﺮي ﺻﺪاي ﺗﯿﺰي داد

و ﺧﺮد ﺷﺪ . دﯾﻮار ﺗﺮك ﺧﻮرد .‬ ‫در آن ﮔﻮﺷﻪ ي ﺳﺎﻟﻦ ، ﺳﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﭙﻪ ي ﯾﺦ ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ ﭘﺨﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ ، و ﺑﻌﺪ ﭼﺮﺧﯿﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﺠﺮم را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﺴﯽ آن‬ ‫ﻃﺮف ﺗﺮ

از ﭼﻨﺪ ﻣﯿﺰ را ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻧﮑﺮد . ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﯿﻨﺪاﺧﺖ .‬ ‫رزاﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ : » ﺧﯿﻠﯽ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮد ، ا‪ﻣ‪ﺖ . ﻣﯽ ﮔﻢ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ داري اﻧﺠﺎﻣﺶ ﻣﯿﺪي ، ﭼﺮا دﯾﻮار رو ﺳﻮراخ ﻧﻤﯽ

ﮐﻨﯽ ؟ «‬ ‫» ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ اﮔﻪ ﺗﻮ اﯾﻨﮑﺎرو ﻣﯽ ﮐﺮدي ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰ ﺗﺮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﻋﺰﯾﺰم . «‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻢ ، و ﭘﻮزﺧﻨﺪي را روي ﺻﻮرﺗﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﮕﻪ دارم اﻧﮕﺎر ﺑﺨﺸﯽ از

ﺷﻮﺧﯽ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﻮدم. ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دادم ﺑﻪ‬ ‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ او اﯾﺴﺘﺎده اﺳﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ ﺟﺴﯿﮑﺎ را در ﺑﺮاﺑﺮ دﺧﺘﺮ ﺗﺎزه وارد ﺑﺸﻨﻮم ، ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ او ﻫﻢ

ﺣﻮاﺳﺶ ﭘﺮت ﺑﻮد و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد . در‬ ‫اﻓﮑﺎر ﺟﺴﯿﮑﺎ دﯾﺪم ﮐﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﺑﻼ ﺳﻮان ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﯽ روﺷﻦ در آﻣﺪه اﺳﺖ .‬ ‫ﻫﻮا را ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﺸﯿﺪم ،

آﻣﺎده ﺑﺮاي ﻧﻔﺲ ﻧﮑﺸﯿﺪن ، ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﻮي او ﺑﺎ ﻫﻮاي اﻃﺮاﻓﻢ ﺗﻤﺎﺳﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن در ﮐﻨﺎر دو دﺧﺘﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد . زﻣﺎﻧﯽ او ﮐﻪ از ﺟﺴﯿﮑﺎ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاي

دﺧﺘﺮ ﺳﻮان ﭼﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﭘﯿﺶ آﻣﺪه ﻫﺮ دو ﺻﺪاﯾﺶ را‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ م، ذﻫﻨﯽ و ﮐﻼﻣﯽ . از آن ﻃﻮري ﮐﻪ درﺑﺎره ي او ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ . ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎي از ﭘﯿﺶ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي

ﺷﺪه ، وﻗﺘﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ذﻫﻨﺶ را اﺑﺮي ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺖ .‬ ‫» ﻫﯿﭽﯽ « ﺻﺪاي آرام و واﺿﺢ ﺑﻼ را ﺷﻨﯿﺪم . در ﺑﯿﻦ ﺻﺪاﻫﺎي ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم داﺧﻞ ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ، آن ﺻﺪا ﺑﺮاﯾﻢ آﺷﻨﺎ ﻣﯽ

ﻧﻤﻮد . وﻟﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ‬ ‫دﻟﯿﻠﺶ آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺷﻨﯿﺪن آن ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدم .‬ ‫او اداﻣﻪ داد : » اﻣﺮوز ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺳﻮدا ﻣﯽ ﮔﯿﺮم . «‬ ‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻧﯿﻨﺪازم . او ﺑﻪ زﻣﯿﻦ

ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ، آﺛﺎر ﻫﺠﻮم ﺧﻮن ﮐﻢ ﮐﻢ از ﺻﻮرت او ﻣﺤﻮ ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺳﺮﯾﻊ ﺳﺮم را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم‬ ‫و ﺑﻪ ا‪ﻣ‪ﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ﮐﻪ از ﻟﺒﺨﻨﺪ دردﻣﻨﺪي ﮐﻪ ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ام ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ، ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ .‬

‫ﻧﺎﺧﻮش ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎي ، داداش.‬

‫ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ام را ﺑﺎز ﭼﯿﻨﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻋﺎدي و راﺣﺖ ﺑﯿﺎﯾﺪ .‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ از اﺷﺘﻬﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻦ دﺧﺘﺮ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد : » ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬ ‫» راﺳﺘﺶ ، ﺣﺎﻟﻢ زﯾﺎد ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ . « ﺻﺪاﯾﺶ ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﻫﻨﻮز واﺿﺢ ﺑﻮد .‬ ‫ﭼﺮا دﻟﻮاﭘﺴﯽ

ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﺎﯾﮏ ﻣﺮا ﻧﺎراﺣﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد ؟ ﭼﻪ اﻫﻤﯿﺘﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ در اﻓﮑﺎر او ﻧﻮﻋﯽ ﺣﺲ ﻣﺎﻟﮑﯿﺖ وﺟﻮد داﺷﺖ ؟ ﺑﻪ ﻣﻦ رﺑﻄﯽ ﻧﺪاﺷﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺑﺮاي او ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﻣﻀﻄﺮب

ﺑﻮد . اﺣﺘﻤﺎﻻً اﯾﻦ واﮐﻨﺸﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دادﻧﺪ . آﯾﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﺮﯾﺰي‬ ‫ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ از او ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻢ ؟ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ او را ﺑﮑﺸﻢ ، اﯾﻦ...‬ ‫وﻟﯽ

آﯾﺎ آن دﺧﺘﺮ ﺑﯿﻤﺎر ﺑﻮد ؟‬ ‫ﻗﻀﺎوﺗﺶ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد- او ﺑﺎ آن ﭘﻮﺳﺖ ﺷﻔﺎﻓﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﻇﺮﯾﻒ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ... ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻧﮕﺮان او ﻫﺴﺘﻢ ، درﺳﺖ ﻣﺜﻞ آن ﭘﺴﺮ‬ ‫ﮐﻮدن ، و ﺑﻌﺪ ﺧﻮدم

را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮدم ﮐﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ ﺳﻼ‪ﻣ‪ﺖ او ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻦ ، ﻓﻬﻤﯿﺪن او را از ﺑﯿﻦ اﻓﮑﺎر ﻣﺎﯾﮏ ، دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﺳﺮاغ ذﻫﻦ ﺟﺴﯿﮑﺎ رﻓﺘﻢ . ﺑﺎ اﺣﺘﺎط ﻧﺸﺴﺘﻦ آن ﺳﻪ را ﺳﺮ

ﻣﯿﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم .‬ ‫ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﻫﻤﺮاﻫﺎن ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺳﺮ ﯾﮑﯽ از اوﻟﯿﻦ ﻣﯿﺰﻫﺎي ﺳﺎﻟﻦ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ آﻟﯿﺲ ﻗﻮل داده ﺑﻮد ، در‬ ‫ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺎد ﻧﺒﻮدﻧﺪ .‬

‫آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺳﻘﻠﻤﻪ زد . ﺑﺰودي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ، ﻣﺜﻞ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ رﻓﺘﺎر ﮐﻦ .‬

‫از ﭘﺸﺖ ﭘﻮزﺧﻨﺪ دﻧﺪاﻧﻬﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮدم .‬ ‫» ﺳﺨﺖ ﻧﮕﯿﺮ، ادوارد . « ا‪ﻣ‪ﺖ اداﻣﻪ داد : » ﺟﺪي ﻣﯽ ﮔﻢ . ﻓﻮﻗﺶ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﮑﺸﯿﺶ . دﻧﯿﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ آﺧﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﻪ . «‬ ‫ﻏﺮ و ﻟﻨﺪي ﮐﺮدم .

» ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ. «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺧﻨﺪﯾﺪ . » ﺗﻮ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺸﮑﻼﺗﺖ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﯽ . ﻣﺜﻞ ﻣﻦ . اﺑﺪﯾﺖ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاي در اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﺑﻐﻠﺘﯽ زﻣﺎن زﯾﺎدﯾﻪ . «‬ ‫و ﺑﻌﺪ آﻟﯿﺲ ﻣﺸﺘﯽ ﺑﺮف را

ﮐﻪ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﺻﻮرت ا‪ﻣ‪ﺖ ﮐﻮﺑﯿﺪ .‬ ‫او ﭘﻠﮏ زد ، ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ ﻧﯿﺸﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد .‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮدت ﺧﻮاﺳﺘﯽ « و ﺑﻌﺪ روي ﻣﯿﺰ

ﺧﻢ ﺷﺪ ﻣﻮﻫﺎي ﭘﻮﺷﯿﺪه از ﯾﺨﺶ را در ﺟﻬﺖ او ﺗﮑﺎﻧﺪ . ﺑﺮﻓﯽ ﮐﻪ در اﺛﺮ ﮔﺮﻣﺎي اﺗﺎق آب‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﻧﯿﻤﯽ ﻣﺎﯾﻊ و ﻧﯿﻤﯽ ﯾﺦ از ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﭘﺎﺷﯿﺪ .‬ ‫» اوي! « رزاﻟﯽ ﺑﻪ ﺷﮑﺎﯾﺖ

ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ، او و آﻟﯿﺲ ﺧﻮدﺷﺎن را از ﺟﻠﻮي ﺳﯿﻞ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺧﻨﺪﯾﺪ و ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﯾﻢ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﺳﺮ آﻟﯿﺲ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﭼﻪ ﻃﻮر ﻗﺼﺪ داﺷﺖ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ي ﻋﺎﻟﯽ

را رﻫﺒﺮي ﮐﻨﺪ و‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ آن دﺧﺘﺮ- ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻃﻮر اﻧﺪﯾﺸﯿﺪن درﺑﺎره ي او را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ او ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘﺮ در اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﺑﻮد – اون ﺑﻼ ، ﻣﺎ را‬ ‫ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪﯾﻢ

و ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮑﯽ از ﻧﻘﺎﺷﯽ ﻫﺎي ﻧﻮرﻣﻦ راك ول1 ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﯿﺮ واﻗﻌﯽ اﯾﺪه آل و ﺑﻪ ﺷﺎدي دﯾﮕﺮ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ‬

‫ﺑﻮدﯾﻢ .‬

‫آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪن اداﻣﻪ داد و ﯾﮏ ﺳﯿﻨﯽ را ﻣﺜﻞ ﺳﭙﺮ ﺟﻠﻮﯾﺶ ﮔﺮﻓﺖ . آن دﺧﺘﺮ- ﺑﻼ ، اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫... ﺑﺎزم ﺑﻪ ﮐﺎﻟﻦ ﻫﻞ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ، اﻓﮑﺎر ﮐﺴﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻦ را

ﺟﻠﺐ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ- اﻣﺮوز ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ آن ﺻﺪا ﮔﻮش داده ﺑﻮدم .‬ ‫وﻟﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ از ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮔﺬﺷﺖ و روي ﻧﮕﺎه ﻧﺎﻓﺬ آن دﺧﺘﺮ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪ . ﺳﺮﯾﻊ ﺳﺮش

را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و دوﺑﺎره ﭘﺸﺖ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪ.‬ ‫ﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ اﯾﻦ ﻧﺎ اﻣﯿﺪي ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﺑﻪ ﺟﺎي ﮐﻤﺮﻧﮓ ﺷﺪن ، ﺷﺪت ﻣﯽ ﮔﯿﺮد . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم- ﭼﻮن

ﻗﺒﻼً ﻫﺮﮔﺰ‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎر را ا‪ﻣ‪ﺘﺤﺎن ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدم- ﺑﺎ ذﻫﻨﻢ در ﺳﮑﻮت اﻃﺮاف او ﮐﻨﺪ و ﮐﺎو ﮐﻨﻢ . ﺷﻨﻮاﯾﯽ ﻓﻮق ﻗﻮي ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﻃﻮر ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮐﺎر

ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﺪون ﺗﻼش ؛ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم روي آن ﮐﺎر ﮐﻨﻢ . اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم ، ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ ﻫﺮ ﺣﻔﺎﻇﯽ‬ ‫ﮐﻪ او را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد را ﺑﺸﮑﻨﻢ .‬ ‫ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺳﮑﻮت ﻧﺒﻮد

.‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ در ﺑﺎزﺗﺎﺑﯽ از ﻧﺎ اﻣﯿﺪي ﺧﻮدم ، ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : اون ﭼﯽ داره ؟‬

‫او در ﮔﻮش دﺧﺘﺮ ﺳﻮان زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » ادوارد ﮐﺎﻟﻦ داره ﺑﻬﺖ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ « ﺧﻨﺪﯾﺪ . ﻫﯿﭻ اﺛﺮي از ﺣﺴﺎدت و آزردﮔﯽ او در ﺗُﻦ ﺻﺪاﯾﺶ‬ ‫وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﺟﺴﯿﮑﺎ در ﺗﻈﺎﻫﺮ ﮐﺮدن

ﺑﻪ دوﺳﺘﯽ اﺳﺘﺎد ﺑﻮد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺬوب ﺷﺪه ﺑﻮدم ﺑﻪ ﺟﻮاب دﺧﺘﺮ ﮔﻮش ﮐﺮدم .‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯿﺎد ؟ «‬ ‫او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ي ﻫﻔﺘﻪ ي

ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺑﺪون ﺷﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫اﯾﻦ ﺳﻮال ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﮔﯿﺞ ﮐﺮد . ﭼﻬﺮه ي ﺧﻮدم را در اﻓﮑﺎر او ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آن را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯿﮑﺮد دﯾﺪم ، وﻟﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﭘﺎﺳﺦ ﻧﺪادم . ﻫﻨﻮز

روي‬ ‫آن دﺧﺘﺮ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدم و در ﺗﻼش ﺑﻮدم ﭼﯿﺰي ﺑﺸﻨﻮم . اﻧﮕﺎر ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪﯾﺪ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﮐﻤﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺟﺲ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ « و ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ آرزو ﻣﯿﮑﺮد ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺑﻠﻪ

- ﭼﻘﺪر ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﻣﻦ او را ﻋﺬاب داده ﺑﻮد - ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ردي‬ ‫از آن در ﺻﺪاﯾﺶ ﻧﺒﻮ د. » ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﻪ ؟ «‬ ‫» ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ از ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﺑﯿﺎد. « ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺑﺎزوﯾﺶ ﺗﮑﯿﻪ داد ،

اﻧﮕﺎر ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم از آن ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮ در ﺑﯿﺎورم ،‬ ‫وﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻢ . ﺷﺎﯾﺪ او ﺧﺴﺘﻪ ﺑﻮد .‬

‫ﺟﺲ ﺑﻪ او اﻃﻤﯿﻨﺎن داد : » ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ از ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺧﻮﺷﺸﻮن ﻧﻤﯿﺎد. ﺧﺐ اوﻧﺎ اﺻﻼ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ازش ﺧﻮﺷﺸﻮن ﺑﯿﺎد . « ﻫﯿﭻ‬

‫وﻗﺖ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . اﻓﮑﺎر او ﭘﺮ از ﺷﮑﺎﯾﺖ ﺑﻮد . » وﻟﯽ اون ﻫﻨﻮز داره ﺑﻬﺖ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ . «‬ ‫آن دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﮔﻔﺖ : » اﯾﻨﻘﺪر ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻦ. « ﺳﺮش را از ﺑﺎزوﯾﺶ ﺑﺮ

داﺷﺖ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮد ﺟﺴﯿﮑﺎ ﭘﯿﺮوي ﮐﺮده اﺳﺖ .‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺧﻨﺪﯾﺪ ، وﻟﯽ ﮐﺎري را اﻧﺠﺎم داد ﮐﻪ او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد .‬

‫دﺧﺘﺮ ﺗﺎ آﺧﺮ آن ﺳﺎﻋﺖ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻣﯿﺰﺷﺎن دور ﻧﮑﺮد. ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم – ﻣﺴﻠﻤﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ- ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر او ﻋﻤﺪي ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬ ‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه

ﮐﻨﺪ . ﺑﺪﻧﺶ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﺳﺮش ﺷﺮوع ﺑﻪ ﭼﺮﺧﯿﺪن ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺧﻮدش را‬ ‫ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﺛﺎﺑﺖ ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ

ﺣﺮف ﻣﯽ زد ﺧﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﻫﺮ ﻓﮑﺮي ﮐﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ او ﻧﺒﻮد را ﻣﺴﺪود ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن در ﺣﺎل ﻧﻘﺸﻪ ﮐﺸﯿﺪن ﺑﺮاي راه اﻧﺪازي ﯾﮏ ﺟﻨﮓ ﺑﺮﻓﯽ در ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﺑﻌﺪ از‬ ‫ﺳﺎﻋﺎت

ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮف ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺑﺎران داده اﺳﺖ . آﯾﺎ واﻗﻌﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﺑﺎرش ﻗﻄﺮه ﻫﺎي‬ ‫ﺑﺎران ﺑﺮ روي ﺳﻘﻒ را ﺑﺸﻨﻮد ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ

ﮐﻪ آن ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﺑﻮد .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ زﻣﺎن ﻧﺎﻫﺎر ﺧﻮردن ﺑﻪ اﺗﻤﺎم رﺳﯿﺪ ، آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﻧﮑﺮدم . اﻧﺴﺎن ﻫﺎ از ﺳﺎﻟﻦ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ، ﺧﻮدم را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺻﺪاي

ﮔﺎم ﻫﺎي او را از دﯾﮕﺮان ﺗﺸﺨﯿﺺ دﻫﻢ ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد در آن ﻫﺎ ﭼﯿﺰي ﻣﻬﻢ و ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻘﺪر‬ ‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ .‬ ‫ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ ﻫﻢ از ﺟﺎﯾﺸﺎن ﺗﮑﺎن ﻧﺨﻮرده ﺑﻮ

دﻧﺪ . ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.‬ ‫آﯾﺎ ﺑﻪ ﮐﻼس ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ، در ﮐﻨﺎر آن دﺧﺘﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻮي ﺧﻮن او را ﺣﺲ ﮐﻨﻢ و ﺗﭙﺶ ﻗﻠﺒﺶ را ﺑﺸﻨﻮم ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﻢ ؟ آﯾﺎ ﺑﻪ‬ ‫اﻧﺪ

ازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاي آن ﻧﯿﺮو داﺷﺘﻢ ؟ ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي آن روز ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ؟‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ دودﻟﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ... ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺒﺎﺷﻪ . ذﻫﻨﺖ آﻣﺎده اﺳﺖ . ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ رو

دووم ﺑﯿﺎري . «‬ ‫وﻟﯽ آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻘﺪر ﺳﺮﯾﻊ ذﻫﻦ ﺷﺨﺼﯽ دﺳﺘﺨﻮش ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﺷﻮد .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺑﻪ ﺧﻮدت ﻓﺸﺎر ﻣﯿﺎري ، ادوارد؟ « ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺳﻌﯽ

ﻣﯽ ﮐﺮد ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻣﻦ از ﻫﻤﻪ ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮ ﺑﻮدم ، ﺧﻮدﺑﯿﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ ،‬ ‫وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻧﺪﮐﯽ آن را ﺣﺲ ﮐﻨﻢ . » ﺑﺮو ﺧﻮﻧﻪ. آروم ﭘﯿﺶ ﺑﺮو . «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮد : » ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﻣﻬﻢ ﭼﯿﻪ ؟

ﭼﻪ اوﻧﻮ ﺑﮑﺸﻪ و ﭼﻪ ﻧﮑﺸﻪ . ﺑﺎ ﻫﺮ دوﺗﺎش ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎد . «‬ ‫روزاﻟﯽ ﻏﺮوﻟﻨﺪي ﮐﺮد : » ﻣﻦ ﻓﻌﻼ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺑﺸﻢ . ﻧﻤﯽ ﺧﻮام از اول ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ . ﺗﺎزه دارﯾﻢ از

دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﺑﯿﺮون ﻣﯿﺮﯾﻢ ، ا‪ﻣ‪ﺖ .‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮه . «‬ ‫ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﻢ ﻣﻨﺼﺮف ﻣﯽ ﺷﺪم . ﻣﻦ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ ، ﺷﺪﯾﺪاً ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ آن روﺑﻪ ﺷﻮم ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎزﻫﻢ از او ﻓﺮار ﮐﻨﻢ . وﻟﯽ از ﻃﺮﻓﯽ

ﻫﻢ‬ ‫دﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ زﯾﺎده روي ﮐﻨﻢ . ﺷﮑﺎر ﻧﺮﻓﺘﻦ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻫﻔﺘﻪ ي ﭘﯿﺶ ﯾﮏ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد ؛ آﯾﺎ اﯾﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ﻏﻠﻂ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﺎﻧﻮاده ام را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮم . ﻫﯿﭻ

ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎر از ﻣﻦ ﺗﺸﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫وﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ام ﺑﺮوم . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺻﻮرت او را ﺑﺒﯿﻨﻢ .‬ ‫آن ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﮑﻠﯿﻒ

ﻣﻦ را ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮد . آن ﺣﺲ ﮐﻨﺠﮑﺎوي . ﺑﺮاي داﺷﺘﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺴﯽ ، از دﺳﺖ ﺧﻮدم ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮدم . ﻣﮕﺮ ﺑﻪ ﺧﻮدم‬ ‫ﻗﻮل ﻧﺪاده ﺑﻮدم ﮐﻪ اﺟﺎزه ﻧﺪﻫﻢ ﺳﮑﻮت اﻓﮑﺎر آن دﺧﺘﺮ ، ﺑﯽ ﺟﻬﺖ

ﻣﺮا ﺑﻪ او ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﮐﻨﺪ ؟ و ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻮدم ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺟﻬﺖ‬ ‫ﻣﺠﺬوب او ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪاﻧﻢ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . راه ذﻫﻦ او ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ

ﺑﺴﯿﺎر ﮔﻮﯾﺎ ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺘﻮاﻧﻢ آﻧﻬﺎ را ﺑﺨﻮاﻧﻢ.‬

‫آﻟﯿﺲ ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ ر‪‬ز ، ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﭘﯿﺶ ﻧﻤﯿﺎد . داره... ﺛﺎﺑﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ . ﻣﻦ ﻧﻮد و ﺳﻪ درﺻﺪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ اﮔﻪ اون ﺑﺮه ﺳﺮ‬ ‫ﮐﻼس اﺗﻔﺎق ﺑﺪي ﻧﻤﯽ اﻓﺘﻪ . « او ﺑﺎ

ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮي در ذﻫﻦ ﻣﻦ رخ داده ﮐﻪ ﺗﺼﺎوﯾﺮ او از آﯾﻨﺪه را‬ ‫ﺑﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ .‬ ‫آﯾﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﺮاي زﻧﺪه ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺑﻼ ﺳﻮان

ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺣﻖ ﺑﺎ ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﻮد- ﭼﺮا ﺑﻪ ﻫﺮ ﺻﻮرت ﺑﺮ آن ﻓﺎﯾﻖ ﻧﯿﺎﯾﻢ ؟ ﻣﻦ در ﻣﻘﺎﺑﻞ وﺳﻮﺳﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ از ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪم دﺳﺘﻮر دادم : » ﺑﺮﯾﺪ ﺳﺮ ﮐﻼس . «

ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ ﺑﺎ ﮔﺎم ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ از آﻧﻬﺎ دور‬ ‫ﺷﺪم . ﻧﮕﺮاﻧﯽ آﻟﯿﺲ ، اﻧﺘﻘﺎدﻫﺎي ﺟﺎﺳﭙﺮ ، رﺿﺎﯾﺖ ا‪ﻣ‪ﺖ و آزردﮔﯽ رزاﻟﯽ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺮاي ﺑﺎر

آﺧﺮ ﻧﻔﺴﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻌﺪ آن را ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم و ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﻼس ﮐﻮﭼﮏ و ﮔﺮم ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺘﻢ.‬ ‫دﯾﺮ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم . آﻗﺎي ﺑ‪ﻨ‪ﺮ ﻫﻨﻮز داﺷﺖ ﺑﺮاي آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎه آن روز آﻣﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ . آن

دﺧﺘﺮ ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﻣﻦ- ﻣﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ، ﺑﺎزﻫﻢ ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺘﻪ و ﺑﻪ ﮐﺎﻏﺬي ﮐﻪ ﺑﯽ ﻫﺪف در آن ﻃﺮح ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ رﺳﯿﺪم ﻧﻘﺎﺷﯽ او را ﺑﺎ دﻗﺖ ﻧﮕﺎه

ﮐﺮدم ، ﺣﺘﯽ ﺑﻪ‬ ‫اﯾﻦ اﺑﺘﮑﺎر ﺟﺰﺋﯽ ذﻫﻦ او ﻫﻢ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﻮدم ، وﻟﯽ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم ﺑﻮد . ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺧﻂ ﺗﺼﺎدﻓﯽ درﻫﻢ ﺑﺮﻫﻢ . اﺣﺘﻤﺎﻻً روي ﺷﮑﻞ ﺗﻤﺮﮐﺰ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ و ﺑﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻣﯽ

اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ ؟‬ ‫ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺧﻮدم را ﺑﺎ ﺷﺪﺗﯽ ﻏﯿﺮ ﺿﺮوري ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪم و اﺟﺎزه دادم ﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﻟﯿﻨﻮﻧﺌﻮم زﻣﯿﻦ ﺳﺎﯾﯿﺪه ﺷﻮد ؛ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ وﻗﺘﯽ ﺳﺮ و ﺻﺪاﯾﯽ‬ ‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﮐﺴﯽ را اﻋﻼم

ﻣﯽ ﮐﺮد ، اﺣﺴﺎس راﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫ﻣﯿﺪاﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ او ﺻﺪا را ﺷﻨﯿﺪه اﺳﺖ ؛ ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮑﺮد وﻟﯽ دﺳﺘﺶ از ﮐﺸﯿﺪن ﺑﺎز اﯾﺴﺘﺎد .‬ ‫ﭼﺮا ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮑﺮد ؟ اﺣﺘﻤﺎﻻً

وﺣﺸﺖ زده ﺑﻮد . ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽ ﺷﺪم ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺎر او را ﺑﺎ ﭼﻬﺮه ي ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ ﺗﺮك ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮم ﮐﻪ‬ ‫ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ دﻓﻌﻪ ي ﻗﺒﻞ ﺧﯿﺎﻻﺗﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﺻﺪاي آراﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ

ﻣﯽ ﺷﺪ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ اﺣﺴﺎس راﺣﺘﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺳﻼم « ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ي را ﮐﻪ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ را ﻧﺸﺎن‬ ‫ﻧﻤﯽ داد ، روي ﻟﺐ ﻫﺎﯾﻢ ﻧﺸﺎﻧﺪم .‬ ‫ﺑﻪ ﺑﺎﻻ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﭼﺸﻤﺎن ﻗﻬﻮه اي درﺷﺘﺶ

ﺑﻬﺖ زده – او ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد – و ﭘﺮ از ﺳﻮاﻻت ﺑﯽ ﺻﺪا ﺑﻮد . ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ ﺗﻤﺎم‬ ‫ﻫﻔﺘﻪ ي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺟﻠﻮي دﯾﺪم را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻤﻖ آن ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻗﻬﻮه اي

ﻋﺠﯿﺐ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺗﻨﻔﺮ – ﺗﻨﻔﺮي ﮐﻪ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدم او ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ وﺟﻮد‬ ‫داﺷﺘﺖ ﺳﺰاوار آن اﺳﺖ- ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﻮي

او را اﺳﺘﺸﻤﺎم ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ، ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎور ﮐﻨﻢ‬ ‫ﺷﺨﺼﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮي ﻣﺴﺘﺤﻖ ﻧﻔﺮت ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺳﺮخ ﺷﺪن ﮐﺮد و ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﮕﻔﺖ .‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را روي

ﭼﺸﻤﺎن او ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ ، روي ﻋﻤﻖ آن ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدم و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم رﻧﮓ اﺷﺘﻬﺎ آور ﭘﻮﺳﺖ او را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮم . ﺑﻪ‬ ‫اﻧﺪازه ي اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺪﺗﯽ ﺑﺪون ﺗﻨﻔﺲ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ ، در ﺷﺶ

ﻫﺎﯾﻢ ﻫﻮا داﺷﺘﻢ .‬

‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ او ﻣﯽ داﻧﺪ ، ﮔﻔﺘﻢ: » اﺳﻢ ﻣﻦ ادوارد ﮐﺎﻟﻨﻪ. « ﺑﺮاي ﺷﺮوع راه ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد . » ﻫﻔﺘﻪ ي ﭘﯿﺶ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﺸﺪ ﺧﻮدﻣﻮ‬ ‫ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﻨﻢ . ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻼ ﺳﻮان ﺑﺎﺷﯽ . «‬

‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮔﯿﺞ ﺷﺪه اﺳﺖ- ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد . ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺟﻮاب دﻫﺪ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » اﺳﻢ ﻣﻦ رو از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ دوﻧﯽ؟ « ﺻﺪاﯾﺶ ﮐﻤﯽ ﻟﺮزﯾﺪ .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ او

را واﻗﻌﺎً ﺗﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﻢ . اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﮐﻨﻢ ؛ او واﻗﻌﺎً ﺑﯽ ﭘﻨﺎه ﺑﻮد.- ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪم- اﯾﻦ ﺻﺪاﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ‬ ‫ﺣﺲ راﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻣﯽ داد ، ﺑﺎزﻫﻢ ﻣﺮاﻗﺐ

دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻮدم .‬ ‫» اوه ، ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﻪ اﺳﻢ ﺗﻮرو ﻣﯽ دوﻧﻦ . « ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺪه ﺑﻮد . او در اﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﯾﮑﻨﻮاﺧﺖ ﻣﺮﮐﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫» ﺗﻤﺎم ﺷﻬﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ

اوﻣﺪن ﺗﻮ ﺑﻮدن . «‬ ‫اﺧﻢ ﮐﺮد ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ . ﺑﻪ ﮔﻤﺎن ﺑﺮاي ﺷﺨﺺ ﺧﺠﺎﻟﺘﯽ اي ﻣﺎﻧﻨﺪ او ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺒﻮد . اﮐﺜﺮ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ‬ ‫ﺑﺮﻋﮑﺲ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫او

ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ ، ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺮا ﻣﻨﻮ ﺑﻼ ﺻﺪا زدي؟ «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺮدرﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮدم، ﭘﺮﺳﯿﺪم : » اﯾﺰاﺑﻼ رو ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯿﺪي؟ «‬ ‫ﺳﺮش را ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﯾﮑﺴﻮ ﺧﻢ ﮐﺮد و ﺟﻮاب داد

: » ﻧﻪ ، اﺗﻔﺎﻗﺎً ﺑﻼ رو دوﺳﺖ دارم. « ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش- اﮔﺮ آن را درﺳﺖ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﺎﺷﻢ- ﭼﯿﺰي‬ ‫ﺑﯿﻦ ﺧﺠﺎﻟﺖ و ﮔﯿﺠﯽ ﺑﻮد . » وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﭼﺎرﻟﯽ- ﻣﻨﻈﻮرم ﭘﺪرﻣﻪ- ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ

اﯾﺰاﺑﻼ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮده . ﻫﻤﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ اﺳﻢ ﮐﺎﻣﻠﻢ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻦ . « ﭘﻮﺳﺘﺶ ﯾﮏ درﺟﻪ ﺻﻮرﺗﯽ ﺗﺮ ﺷﺪ .‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﻢ را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﭼﻬﺮه اش ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » اوه

«‬ ‫ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺳﻮال او ﺷﺪه ﺑﻮدم . اﮔﺮ روز اول در اﻓﮑﺎر دﯾﮕﺮان اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم ، ﻣﻦ ﻫﻢ اﺑﺘﺪا او را ﺑﺎ اﺳﻢ ﮐﺎﻣﻠﺶ ﺻﺪا‬ ‫ﻣﯽ زدم ، درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺑﻘﯿﻪ . او ﻣﺘﻮﺟﻪ

اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﮐﺮدم . ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﮐﺎﻣﻼً زﯾﺮﮐﺎﻧﻪ ، ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺰدﯾﮏ‬ ‫ﺑﻮدن ﺑﻪ ﻣﻦ

وﺣﺸﺖ زده ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫وﻟﯽ از ﻫﺮ ﺳﻮءﻇﻨﯽ ﮐﻪ او ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ در ﺳﺮش ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ ، ﻣﺸﮑﻼت ﺑﺰرﮔﺘﺮي داﺷﺘﻢ .‬ ‫ﻫﻮاﯾﯽ در ﺷﺶ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد . اﮔﺮ ﻗﺮار

ﺑﻮد ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻢ ، ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺗﻨﻔﺲ ﮐﻨﻢ .‬ ‫اﺟﺘﻨﺎب از ﺣﺮف زدن ﮐﺎر ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻮد . ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﺮاي او اﯾﻦ ﻣﯿﺰ ﻣﺸﺘﺮك او را دﺳﺘﯿﺎر آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ ﻣﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ

ﺑﺎ ﻫﻢ ﮐﺎر‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻋﺠﯿﺐ- و ﮐﺎﻣﻼ ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ- ﻣﯽ آﻣﺪ اﮔﺮ در ﻫﻨﮕﺎم اﻧﺠﺎم آزﻣﺎﯾﺶ او را ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ . او ﻣﺸﮑﻮك ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ،‬ ‫ﻫﺮاﺳﺎن ﺗﺮ...‬ ‫ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ

را ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﮐﻨﻢ ، ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ از او دور ﺷﺪم ، ﺳﺮم را ﺑﻪ ﻃﺮف راﻫﺮو ﺑﯿﻦ ردﯾﻒ ﻣﯿﺰﻫﺎ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪم . ﻋﻀﻼﺗﻢ را‬ ‫ﻣﺤﮑﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ و ﺑﻌﺪ ﺳﺮﯾﻊ از راه دﻫﺎن ﻫﻮا را ﺑﻪ داﺧﻞ

رﯾﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﮐﺸﯿﺪم .‬

‫آه ه !..

‫واﻗﻌﺎً دردﻧﺎك ﺑﻮد . ﺣﺘﯽ ﺑﺪون ﺑﻮﯾﯿﺪن ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻃﻌﻢ او را روي زﺑﺎﻧﻢ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ . ﻧﺎﮔﻬﺎن دوﺑﺎره ﮔﻠﻮﯾﻢ درﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎي آﺗﺶ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ .‬ ‫اﺷﺘﯿﺎق ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻗﺪرت ﺑﺎر اوﻟﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ

ﺑﻮي او را ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﻮدم . دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮدم و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را آرام ﮐﻨﻢ .‬ ‫آﻗﺎي ﺑ‪ﻨ‪ﺮ ﻓﺮﻣﺎن داد : » ﺷﺮوع ﮐﻨﯿﺪ. «‬ ‫ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت ﺧﻮدداري اي ﮐﻪ ﻃﯽ ﻫﻔﺘﺎد ﺳﺎل ﺗﻼش

ﺑﻪ دﺳﺖ آورده ﺑﻮدم ﻣﺼﺮف ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف آن دﺧﺘﺮ ﺑﺮﮔﺮدم ، ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد‬ ‫و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯿﺰد .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ ﻣﻘﺪم ﺗﺮﻧﺪ ، دﺳﺘﯿﺎر!؟ «‬ ‫او ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد

و ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش ﺗﻮ ﺧﺎﻟﯽ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ. آﯾﺎ ﭼﯿﺰي در ﭼﻬﺮه ام ﭘﯿﺪا ﺑﻮد؟ آﯾﺎ ﺑﺎز ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد؟ ﺣﺮﻓﯽ‬ ‫ﻧﺰد .‬ ‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﯾﺎ ، اﮔﻪ دوﺳﺖ داري ﻣﻦ ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫»

ﻧﻪ « و ﭼﻬﺮه اش ﺑﺎز از ﺳﻔﯿﺪ رو ﺑﻪ ﻗﺮﻣﺰ رﻓﺖ . » ﺧﻮدم ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . «‬ ‫ﺑﻪ ﺟﺎي ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺟﺮﯾﺎن ﺧﻮن زﯾﺮ ﭘﻮﺳﺖ او ، ﺑﻪ ﻟﻮازم روي ﻣﯿﺰ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ، ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ ﮐﻬﻨﻪ

، ﺟﻌﺒﻪ ي اﺳﻼﯾﺪ ﻫﺎ . از ﻣﯿﺎن دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ‬ ‫ﯾﮏ ﻧﻔﺲ ﺳﺮﯾﻊ دﯾﮕﺮ ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﮔﻠﻮﯾﻢ ﻟﺮزﯾﺪم .‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﺑﺮرﺳﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﮔﻔﺖ : » ﭘﺮوﻓﺰ « ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺮداﺷﺘﻦ اﺳﻼﯾﺪ

ﮐﺮد ، اﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ آن را ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد .‬ ‫» اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻨﺪازم ؟ « ﺑﻄﻮر ﻏﺮﯾﺰي – اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻣﻦ از ﻫﻢ ﻧﻮﻋﺎن او ﺑﻮدم- دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم ﺗﺎ او را از ﺑﺮ

داﺷﺘﻦ‬ ‫اﺳﻼﯾﺪ ﺑﺎز دارم . ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ، ﮔﺮﻣﺎي ﭘﻮﺳﺘﺶ در ﻣﻦ ﻧﻔﻮذ ﮐﺮد و آن را ﺳﻮزاﻧﺪ . ﻣﺜﻞ ﺟﺮﯾﺎن اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ ﺑﻮد. ﺣﺮارت آن ﻣﺜﻞ ﺗﯿﺮي از‬ ‫دﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزوﯾﻢ ﻧﻔﻮذ ﮐﺮد . او ﺑﻪ

ﺳﺮﻋﺖ دﺳﺘﺶ را زﯾﺮ دﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫از ﭘﺸﺖ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ . «‬ ‫اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ . ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﻧﮕﺎه ﺳﺮﯾﻌﯽ ﻣﯿﺎن

ﭼﺸﻤﯽ آن ﮐﺮدم . او درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫» ﭘﺮوﻓﺰ «‬ ‫ﻫﻨﻮز آﻣﺎده ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ . از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ، آرام ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪم و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻋﻄﺶ ﺳﻮ

زاﻧﻨﺪه را‬ ‫ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮم . روي ﺑﺮﮔﻪ ي آزﻣﺎﯾﺶ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم، ﺟﻮاب را در ﺟﺎي ﻣﻨﺎﺳﺐ آن ﻧﻮﺷﺘﻢ و اوﻟﯿﻦ اﺳﻼﯾﺪ را ﻋﻮض ﮐﺮدم .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﭼﻪ ﻓﮑﺮي ﻣﯽ ﮐﺮد؟ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﺶ را

ﻟﻤﺲ ﮐﺮده ﺑﻮدم، ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد؟ ﭘﻮﺳﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﺮدي ﯾﺦ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ – دﻓﻊ ﮐﻨﻨﺪه.‬ ‫ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﻪ اﺳﻼﯾﺪ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺎ ﺧﻮدم ﮔﻔﺘﻢ :» اﻧﺎﻓﯿﺰ

« و آن را روي ﺧﻂ دوم ﻧﻮﺷﺘﻢ.‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﯽ ﺷﻪ ﻣﻨﻢ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ ؟ «‬

‫ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ، از اﯾﻨﮑﻪ اﻣﯿﺪواراﻧﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ، ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪم ، ﮐﻤﯽ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ دراز ﮐﺮده ﺑﻮد . آﯾﺎ واﻗﻌﺎً ﻓﮑﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﻮاب را اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻮﺷﺘﻪ ام

؟‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻫﻞ ﻣﯽ دادم ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﮕﺎه اﻣﯿﺪوارش ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺰﻧﻢ.‬ ‫ﺑﺎ اﺷﺘﯿﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻊ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ، در ﭼﺸﻤﯽ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ.

ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ.‬ ‫ﺑﯽ آﻧﮑﻪ ﺳﺮش را از روي ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﻨﺪ، دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ : » اﺳﻼﯾﺪ ﺳﻮم ؟ «‬ ‫اﺳﻼﯾﺪ ﺑﻌﺪي را ﺑﻪ دﺳﺖ او دادم ، اﯾﻦ

ﺑﺎر ﻧﮕﺬاﺷﺘﻢ دﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺖ او ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﺪ . ﻧﺸﺴﺘﻦ در ﮐﻨﺎر او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﺸﺴﺘﻦ ﮐﻨﺎر ﯾﮏ ﻻﻣﭗ داغ ﺑﻮد.‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮔﺮم ﺷﺪن و اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﺣﺮارت ﺑﺪن ﺧﻮدم را اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ .‬

‫ﻃﻮﻟﯽ ﻧﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮔﻔﺖ : » اﯾﻨﺘﺮﻓﯿﺰ « و ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﻫﻞ داد . ﺑﻪ ﮐﺎﻏﺬ دﺳﺖ ﻧﺰد و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ .‬ ‫ﭼﮏ ﮐﺮدم- ﺑﺎزﻫﻢ درﺳﺖ ﺗﺸﺨﯿﺺ داده

ﺑﻮد .‬ ‫ﮐﺎرﻣﺎن اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﯿﺪ ، ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯿﻢ و ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﻧﮕﺎه ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﯾﻢ . ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﮐﺎرش را ﺗﻤﺎم‬ ‫ﮐﺮده ﺑﻮد- ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺎ آن آزﻣﺎﯾﺶ زﻣﺎن

ﺳﺨﺖ ﺗﺮي را ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﺪ- او ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﻦ و‬ ‫ﺑﻼ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫ﻣﺎﯾﮏ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻏﻀﺐ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﮐﺎش ﻫﻤﻮن ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ رﻓﺖ ﻣﻮﻧﺪه ﺑﻮد .‬

‫ﻫﻢ م م ، ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ . ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ آن ﭘﺴﺮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺧﺼﻮﻣﺖ دارد . ﺣﺘﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ اﯾﻨﮑﻪ – در ﻋﯿﻦ ﻧﺎﺑﺎوري ﻣﻦ- اﯾﻦ اﺣﺴﺎس دوﻃﺮﻓﻪ‬ ‫ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ،

ﻣﺘﻌﺠﺐ از اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺧﺮاﺑﯽ و ﺗﺤﻮﻟﯽ ﮐﻪ او ﺑﺎ وﺟﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ و ﺑﯽ آزارش ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ آورده ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﺎﯾﮏ ﭼﻪ ﺑﻮد . در واﻗﻊ ﺑﻼ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻗﺸﻨﮓ ﺑﻮ

د... ﺑﻪ ﻃﻮري ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻤﻮل . از زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺑﻬﺘﺮ ، ﭼﻬﺮه ي او ﺟﺬاب ﺑﻮد . ﮐﺎﻣﻼً‬ ‫ﻣﺘﻮازن ﻧﺒﻮد- ﭼﺎﻧﻪ ي ﺑﺎرﯾﮏ او ﺑﺎ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﭘﻬﻨﺶ در ﺗﻮازن ﻧﺒﻮد- ﮐﻨﺘﺮاﺳﺖ ﺗﯿﺮﮔﯽ و روﺷﻨﯽ ﭘﻮﺳﺖ

و ﻣﻮﯾﺶ ؛ و ﺑﻌﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﻮد ، ﻟﺒﺮﯾﺰ‬ ‫از اﺳﺮاري ﺧﺎﻣﻮش...‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن داﺷﺖ درون ﻣﺮا ﺣﻔﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﭘﺎﺳﺦ دادم ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺣﺘﯽ ﺷﺪه ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از آن راز

ﻫﺎ ﭘﯽ ﺑﺒﺮم .‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻟﻨﺰ ﮔﺬاﺷﺘﯽ؟ «‬ ‫ﭼﻪ ﺳﻮال ﻋﺠﯿﺒﯽ . » ﻧﻪ . « ﺑﺎ اﯾﺪه ي ﺑﻬﺘﺮ ﮐﺮدن ﻗﯿﺎﻓﻪ ام ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺼﻔﻪ ﻧﯿﻤﻪ اي زدم .‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » اوه ، ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﭼﺸﻤﺎت

ﯾﮏ ﺗﻐﯿﯿﺮي ﮐﺮدﻧﺪ . «‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﻇﺎﻫﺮاً ﺧﻮدم ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺑﺮاي ﮐﺸﻒ اﺳﺮار ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎز اﺣﺴﺎس ﺳﺮﻣﺎ ﮐﺮدم .‬

‫ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻣﻌﻠﻢ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم .‬

‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً از آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ او ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﭼﯿﺰي در آن ﻫﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد . ﺑﺮاي آﻣﺎده ﮐﺮدن ﺧﻮدم در ا‪ﻣ‪ﺘﺤﺎن ﺳﺨﺖ‬ ‫اﻣﺮوز وﺳﻮﺳﻪ ﻫﺎي اﻣﺮوز ، ﺗﻤﺎم آﺧﺮ

ﻫﻔﺘﻪ ﺷﮑﺎر ﮐﺮده ﺑﻮدم ، ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ، ﻋﻄﺸﻢ را ﻓﺮو ﻧﺸﺎﻧﺪه ﺑﻮدم، ﺑﻪ ﺣﺪ اﻓﺮاط. ﺧﻮدم را ﺑﺎ‬ ‫ﺧﻮن ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺧﻔﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدم، اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ زﯾﺎدي در ﻋﻄﺮ ﺑﯿﺪادﮔﺮ ﻫﻮاي

اﻃﺮاف او ﺑﻪ وﺟﻮد ﻧﯿﺎﻣﺪه ﺑﻮد. ﺑﺎر آﺧﺮي ﮐﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدم،‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ از ﺗﺸﻨﮕﯽ ﺳﯿﺎه ﺑﻮدﻧﺪ. ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺧﻮن در ﺑﺪﻧﻢ ﺟﺮﯾﺎن داﺷﺖ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﻃﻼﯾﯽ ﮔﺮﻣﺘﺮي ﺑﻮد.

ﮐﻬﺮﺑﺎﯾﯽ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻼش ﺑﯿﺶ از‬ ‫ﺣﺪ ﺑﺮاي ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮدن ﻋﻄﺸﻢ.‬ ‫ﯾﮏ ﺧﻄﺎي دﯾﮕﺮ . اﮔﺮ ﻣﻨﻈﻮر او از ﺳﻮاﻟﺶ را درك ﮐﺮده ﺑﻮدم ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻟﻨﺰ اﺳﺖ .‬ ‫ﻣﻦ دو ﺳﺎل در

اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ ﮐﻨﺎر اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم و او اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ رﻧﮓ ﭼﺸﻢ‬ ‫ﻫﺎﯾﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد . دﯾﮕﺮان ، در ﺣﯿﻦ اﯾﻨﮑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ

ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ را ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ، ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺎه ﻧﮕﺎﻫﻤﺎن ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻓﺘﺎد ﺳﺮﯾﻌﺎً‬ ‫ﺳﺮﺷﺎن را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﯿﻨﺪازﻧﺪ . آﻧﻬﺎ ﻋﻘﺐ ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ، ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﺮﯾﺰي ﺟﺰﺋﯿﺎت

ﻇﺎﻫﺮي ﻣﺎ را ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﻮدﺷﺎن را از ﺧﻄﺮ‬ ‫ﻓﻬﻤﯿﺪن دور ﻧﮕﻪ دارﻧﺪ. ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ ﺑﺮاي ذﻫﻦ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﯾﮏ ﻧﻌﻤﺖ ﺑﻮد.‬ ‫ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ آن ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺧﻮب ﻣﯽ دﯾﺪ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫

آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﻣﺎ رﺳﯿﺪ . ﺑﺎ ﺣﺴﯽ ﺳﺮﺷﺎر از ﻗﺪر داﻧﯽ ، ازﺟﺮﯾﺎن ﻫﻮاي ﺗﺎزه اي ﮐﻪ او ﺑﺎ ﺧﻮد آورده ﺑﻮد ، ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺑﻮي او ﺗﺮﮐﯿﺐ ﺷﻮد،‬ ‫ﺗﻨﻔﺲ ﮐﺮدم.‬ ‫ﺑﻪ ﺟﻮاب ﻫﺎي ﻣﺎ

ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ : » ﺧﺐ ، ادوارد . ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮدي ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﻪ اﯾﺰاﺑﻼ ﻫﻢ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎر ﮐﺮدن ﺑﺎ ﻣﯿﮑﺮوﺳﮑﻮپ رو ﺑﺪي؟ «‬ ‫» ﺑﻼ ! « او را ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮدم. » راﺳﺘﺶ اون ﺳﻪ ﻣﻮرد از

ﭘﻨﺞ ﻣﻮرد رو ﺧﻮدش ﺗﺸﺨﯿﺺ داد . «‬ ‫آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﺑﺎ اﻓﮑﺎري ﭘﺮ از ﺗﺮدﯾﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف آن دﺧﺘﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ. » ﺗﻮ ﻗﺒﻼً اﯾﻦ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ رو اﻧﺠﺎم دادي؟ «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺬوب ﺷﺪه

ﺑﻮدم ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم . او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻤﯽ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪه اﺳﺖ ، ﻟﺒﺨﻨﺪ زد .‬ ‫» ﻧﻪ ﺑﺎ رﯾﺸﻪ ي ﭘﯿﺎز . «‬ ‫آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد. » ﺑﺎ ﻻﯾﻪ ي ﮐﺮوي ﺳﻠﻮل ﻫﺎي

ﻣﺎﻫﯽ ﺳﻔﯿﺪ؟ «‬ ‫» آره . «‬ ‫او ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪ . آزﻣﺎﯾﺶ اﻣﺮوز ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ او از دوره ي ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﺗﺮي ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد. ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد .» ﺗﻮ در ﻓﯿﻨﮑﺲ‬ ‫دوره ي ﮐﺎ

رآﻣﻮزي ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ رو ﻣﯿﮕﺬروﻧﺪي ؟ «‬ ‫» ﺑﻠﻪ . «‬ ‫ﭘﺲ او دوره دﯾﺪه ﺑﻮد ، ﺑﺮاي ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪ ﺑﻮد . اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻦ را ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﻧﮑﺮد .‬

‫آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻬﻢ ﻓﺸﺮد و ﮔﻔﺖ : » ﺧﺐ ، ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﻢ ﮔﺮوه ﺑﻮدن ﺷﻤﺎ ﺗﻮي ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻪ. « او در ﺣﺎﻟﯽ زﯾﺮ‬ ‫ﻟﺐ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺣﺮف ﻣﯽ زد ﺑﻪ ﻗﺪم زدن

اداﻣﻪ داد : » ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﺳﺮ از ﺧﻮد ﭼﯿﺰ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮن. « ﺷﮏ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ آن را ﺑﺸﻨﻮد . او دوﺑﺎره داﺷﺖ دﻓﺘﺮش را ﺧﻂ ﺧﻄﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎ

دو اﺷﺘﺒﺎه ، در ﻃﻮل ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ . ﯾﮏ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺿﻌﯿﻒ از ﻣﻦ . اﮔﺮ ﭼﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ او ﭼﻪ ﻓﮑﺮي راﺟﻊ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد- ﭼﻘﺪر‬ ‫ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد، ﭼﻘﺪر ﻣﺸﮑﻮك ﺷﺪه ﺑﻮد؟- ﻣﯽ

داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺑﻪ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺟﺪﯾﺪي از ﺧﻮدم در ذﻫﻦ او ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮدم.‬ ‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺧﺎﻃﺮه ي آن ﺑﺮﺧﻮرد ﻇﺎﻟﻤﺎﻧﻪ ي ﻣﻦ را از ﯾﺎد او ﭘﺎك ﮐﻨﺪ.‬ ‫ﺣﺮﻓﯽ ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪه

ﺑﻮدم ﭼﻨﺪ ﺗﻦ از داﻧﺶ آﻣﻮزان راﺟﻊ ﺑﻪ آن ﺑﺤﺚ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ را ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم : » ﺣﯿﻒ ﺷﺪ دﯾﮕﻪ ﺑﺮف ﻧﻤﯿﺎد، ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ « ﯾﮏ‬ ‫ﻣﻮﺿﻮع ﮐﺴﻞ ﮐﻨﻨﺪه ي ﻣﺘﺪاول ﺑﺮاي ﮔﻔﺘﮕﻮ. آب و ﻫﻮا –

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﯽ ﺧﻄﺮ.‬ ‫ﺑﺎ ﺳﻮءﻇﻨﯽ ﮐﻪ در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد- ﯾﮏ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي در ﺟﻮاب ﮐﻠﻤﺎت ﻋﺎدي ﻣﻦ. او ﮔﻔﺖ: » ﻧﻪ‬ ‫واﻗﻌﺎ!« ﺑﺎزﻫﻢ ﻣﻦ را

ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﮐﺮد .‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ را ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﻣﺴﯿﺮ ﭘﯿﺶ ﭘﺎ اﻓﺘﺎده ﺑﺮﮔﺮداﻧﻢ . او از ﻣﮑﺎن روﺷﻦ و ﮔﺮﻣﺘﺮي ﻣﯽ آﻣﺪ و ﺳﺮﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ اش ﻣﯽ ﺷﺪ.‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎً ﺗﻤﺎس دﺳﺖ

ﺳﺮد ﻣﻦ...‬ ‫ﺣﺪس زدم : » ﺗﻮ از ﺳﺮﻣﺎ ﺧﻮﺷﺖ ﻧﻤﯿﺎد، «‬ ‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد : » ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر از رﻃﻮﺑﺖ. «‬

‫» ﺑﺎﯾﺪ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮدن ﺗﻮي ﺷﻬﺮ ﻓﻮرﮐﺲ ، ﺑﺮات ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﻪ. « ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻢ : ﺷﺎﯾﺪ اﺻﻼ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯿﻮﻣﺪي . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ‬ ‫ﺑﺮﮔﺮدي ﺑﻪ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﺗﻌﻠﻖ داري .‬

‫ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ . ﻋﻄﺮ ﺧﻮن او ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﺧﺎﻃﺮم ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ- آﯾﺎ ﻫﯿﭻ ﺿﻤﺎﻧﺘﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ‬ ‫در آﺧﺮ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﻧﺮوم ؟ ﮔﺬﺷﺘﻪ از اﯾﻦ

، اﮔﺮ او اﯾﻨﺠﺎ را ﺗﺮك ﻣﯽ ﮐﺮد ذﻫﻦ او ﺗﺎ اﺑﺪ ﯾﮏ راز ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ . ﯾﮏ ﻣﻌﻤﺎ ي آزار دﻫﻨﺪه ي‬ ‫ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي آراﻣﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻓﮑﺮﺷﻢ ﺑﮑﻨﯽ. «‬ ‫ﺟﻮاب ﻫﺎي او

ﻫﯿﭻ ﮔﺎه آن ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ. ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺳﻮال ﺑﭙﺮﺳﻢ.‬ ‫» ﭘﺲ ﺑﺮاي ﭼﯽ اوﻣﺪي اﯾﻨﺠﺎ؟ « ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻟﻬﻨﻢ اﺗﻬﺎم آﻣﯿﺰ ﺑﻮد ، ﺑﻪ اﻧﺪازه ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاي

ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺒﻮد . ﺳﻮاﻟﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ و‬ ‫ﻓﻀﻮﻟﯽ ﻣﯽ آﻣﺪ .‬ ‫» اﯾﻦ... ﻣﻮﺿﻮع ﭘﯿﭽﯿﺪه اﯾﻪ. «‬ ‫ﭘﻠﮏ زد و ﻣﻮﺿﻮع را در ﻫﻤﺎن ﺟﺎ رﻫﺎ ﮐﺮد و ﻣﻦ ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﻢ از ﮐﻨﺠﮑﺎوي

ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم- ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﮔﻠﻮﯾﻢ را‬ ‫ﻣﯽ ﺳﻮزاﻧﺪ . در واﻗﻊ ، درﯾﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺖ آﺳﺎن ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ؛ درد داﺷﺖ ﺑﺮ اﺛﺮ ﻋﺎدت ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ

.‬ ‫اﺻﺮار ﮐﺮدم : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ رازدار ﺑﺎﺷﻢ . « از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﭘﺮﺳﯿﺪن آن ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﭘﺮرو ﺑﻮدم ، ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد‬ ‫ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮد ﺑﻪ ﺳﻮال

ﻫﺎﯾﻢ ﭘﺎﺳﺦ دﻫﺪ .‬

‫ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ . اﯾﻦ ﮐﺎر او ﻣﺮا ﺑﯽ ﺗﺎب ﮐﺮد . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ دﺳﺘﻢ را زﯾﺮ ﭼﺎﻧﻪ ي او ﺑﮕﺬارم و ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ‬ ‫ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺨﻮاﻧﻢ .

وﻟﯽ اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﺣﻤﺎﻗﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ- ﺧﻄﺮﻧﺎك- ﮐﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﭘﻮﺳﺖ او را ﻟﻤﺲ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد . از اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﺣﺴﺎﺳﺎت او را در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ

ﺑﺒﯿﻨﻢ اﺣﺴﺎس راﺣﺘﯽ ﮐﺮدم . ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ و ﺗﻨﺪي ﮐﻠﻤﺎت‬ ‫ﺑﺮ زﺑﺎﻧﺶ ﺟﺎري ﺷﺪ .‬ ‫» ﻣﺎدرم دوﺑﺎره ازدواج ﮐﺮد. «‬ ‫آه، اﯾﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮد ، راﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ آن را درك ﮐﺮد .

ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺷﻔﺎﻓﺶ ﻏﻢ زده ﺷﺪ و ﭼﯿﻦ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎز ﮔﺸﺖ.‬ ‫» اﯾﻨﮑﻪ زﯾﺎد ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯿﺎد . « ﺻﺪاﯾﻢ ﻣﻼﯾﻢ ﺑﻮد ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ روي آن ﮐﺎر ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻢ . ﻏﻤﮕﯿﻨﯽ او ﺑﻪ ﻃﺮز

ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺣﺲ‬ ‫درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ داده ﺑﻮد. آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم اي ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﻢ ﮐﻪ ﺣﺎل او ﺑﻬﺘﺮ ﺷﻮد . ﯾﮏ اﻧﮕﯿﺰه ي ﻋﺠﯿﺐ. » ﮐﯽ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد؟ «‬ ‫» ﺳﭙﺘﺎﻣﺒﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ .

« ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﯿﺮون داد- ﮐﺎﻣﻼً ﺷﺒﯿﻪ ﯾﮏ آه ﻧﺒﻮد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﮔﺮﻣﺶ ﺻﻮرﺗﻢ را ﻧﻮازش داد ، ﻧﻔﺴﻢ را ﻧﮕﻪ‬ ‫داﺷﺘﻢ.‬ ‫ﺑﺮاي ﺑﺪﺳﺖ آوردن اﻃﻼﻋﺎت ﺣﺪس زدم : » و ﺗﻮ

ﻫﻢ از ﺷﻮﻫﺮش ﺧﻮﺷﺖ ﻧﻤﯽ آد ؟ «‬ ‫» ﻧﻪ ، ﻓﯿﻞ ﻣﺮد ﺧﻮﺑﯿﻪ. « ﺣﺎﻻ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ رﻣﻘﯽ ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮده ﺑﻮد . » ﺷﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﻮون ﺑﺎﺷﻪ ، وﻟﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺧﻮب و‬

‫ﻣﻬﺮﺑﻮن ﻫﺴﺖ . «‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎ ﺳﻨﺎرﯾﻮﯾﯽ ﮐﻪ در ﺳﺮم ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدم ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﭘﺲ ﭼﺮا ﭘﯿﺶ اوﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮﻧﺪي؟ « ﺻﺪاﯾﻢ ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﻮد . ﻃﻮري ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ

رﺳﯿﺪ ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﻓﻀﻮﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﮐﻪ‬ ‫واﻗﻌﺎً ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد .‬ ‫» ﻓﯿﻞ زﯾﺎد ﺳﻔﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ . ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮش ﺑﯿﺲ ﺑﺎل ﺑﺎزي ﮐﺮده. « ﻟﺒﺨﻨﺪش ﻣﺸﺨﺺ ﺗﺮ ﺷﺪ اﯾﻦ ﺷﻐﻞ او را ﻣﺘﺤﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد

.‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . ﺳﻌﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺣﺲ راﺣﺘﯽ دﻫﻢ . ﻓﻘﻂ ﻟﺒﺨﻨﺪ او ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ در ﺟﻮاﺑﺶ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ .‬ ‫» ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﻦ درﺑﺎرش ﺷﻨﯿﺪه ﺑﺎﺷﻢ؟ « در

ذﻫﻨﻢ در ﻓﻬﺮﺳﺘﯽ از ﺑﺎزﯾﮑﻨﺎن ﺣﺮﻓﻪ اي ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ . در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ او ﮐﺪام ﻓﯿﻞ را ﻣﯽ ﮔﻔﺖ...‬ ‫» ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﯾﺎد ﻧﻪ . اون ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺑﺎزي ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ . « ﯾﮏ ﻟﺒﺨﻨﺪ دﯾﮕﺮ. »

ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮي ﻟﯿﮓ ﻫﺎي ﮐﻢ اﻫﻤﯿﺖ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ داره . زﯾﺎد اﯾﻦ ﻃﺮف‬ ‫، اون ﻃﺮف ﻣﯿﺮه . «‬ ‫ﻓﻬﺮﺳﺖ ﻓﻮراً ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ . در آن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺗﺼﻮر ﯾﮏ ﺳﻨﺎرﯾﻮ ي ﺗﺎزه ﭘﺮداﺧﺘﻢ.‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » و ﻣﺎدرت

ﺗﻮ رو ﻓﺮﺳﺘﺎده اﯾﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﺎ اون ﻣﺴﺎﻓﺮت ﮐﻨﻪ . «‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﺎ ﻓﺮﺿﯿﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺳﻮال ﭘﺮﺳﯿﺪن از او اﻃﻼﻋﺎت ﻣﯽ ﮔﯿﺮم . ﺑﺎز ﻫﻢ ﮐﺎرﮐﺮد . ﭼﺎﻧﻪ اش ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ

ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪ و‬ ‫ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺧﻮدﺳﺮاﻧﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ ، اون ﻣﻨﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻔﺮﺳﺘﺎد . « ﺣﺎﻻ ﺻﺪاﯾﺶ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺸﮑﯽ داﺷﺖ . ﻓﺮﺿﯿﻪ ي ﻣﻦ او را آﺷﻔﺘﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﻫﺮ ﭼﻨﺪ

ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭼﺮا . » ﺧﻮدم اوﻣﺪم . «‬

‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻨﻈﻮر او را ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻢ ، ﯾﺎ ﻋﻠﺖ رﻧﺠﺶ او را . ﮐﺎﻣﻼً ﮔﻤﺮاه ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪم . ﻫﯿﭻ راﻫﯽ ﺑﺮاي ﻓﻬﻤﯿﺪن او وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . او ﻣﺜﻞ ﺑﻘﯿﻪ ي اﻧﺴﺎن ﻫﺎ

ﻧﺒﻮد . ﺷﺎﯾﺪ ﺧﺎﻣﻮﺷﯽ اﻓﮑﺎرش و ﻋﻄﺮ او ﺗﻨﻬﺎ‬ ‫ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي راﺟﻊ ﺑﻪ او ﻧﺒﻮدﻧﺪ.‬ ‫از ﺷﮑﺴﺖ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم، اﻗﺮار ﮐﺮدم : » ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ . «‬ ‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ از

آﻧﭽﻪ اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﻋﺎدي ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﺤﻤﻞ آن ﺑﻮدﻧﺪ ، ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺗﻮﺿﯿﺢ داد : » اواﯾﻞ ﻣﺎدرم ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﻣﯿﻤﻮﻧﺪ ، وﻟﯽ دﻟﺶ ﺑﺮاي ﻓﯿﻞ ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﺪ . « ﻟﺤﻦ او

ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺗﺮ و ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺗﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ . » ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪم اون ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ... واﺳﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ وﻗﺘﺸﻪ ﯾﻪ ﻣﺪﺗﯽ رو ﺑﺎ ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﮕﺬروﻧﻢ. «‬ ‫ﭼﯿﻦ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﯿﻦ

اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮ ﺷﺪ.‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » وﻟﯽ ﺗﻮ اﻻن ﻏﻤﮕﯿﻨﯽ « ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻢ از ﮔﻔﺘﻦ ﻓﺮض ﻫﺎﯾﻢ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ. ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل اﯾﻦ ﯾﮑﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ دور از

ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ.‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺧﺐ ؟« اﻧﮕﺎر ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﺻﻼً ﺣﺴﺎب ﻧﻤﯽ ﺷﺪ.‬ ‫ﺑﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن در ﭼﺸﻤﺎن او اداﻣﻪ دادم. ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎﻻﺧﺮه اوﻟﯿﻦ ﻣﻨﻈﺮه ي واﻗﻌﯽ روح او را

دﯾﺪه ام. در ﻫﻤﺎن ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ اوﻟﻮﯾﺖ ﻫﺎي‬ ‫ﺧﻮدش را ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮده ﺑﻮد. ﺑﺮﺧﻼف اﮐﺜﺮ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ، ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﻫﺎي ﺧﻮدش در آﺧﺮ ﻟﯿﺴﺖ ﻗﺮار داﺷﺖ.‬ ‫او ﻓﺎرغ از ﺧﻮد ﺑﻮد .‬ ‫» ﺑﻪ ﻧﻈﺮ

ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﻧﻤﯽ آد . « ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻢ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را ﻋﺎدي ﻧﺸﺎن دﻫﻢ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺷﺪت ﮐﻨﺠﮑﺎوي ام را ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻪ‬ ‫دارم.‬ ‫او ﺧﻨﺪﯾﺪ ، وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺧﻮﺷﯽ اي در آن ﺻﺪا

ﻧﺒﻮد . » ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﮕﻔﺘﻪ ؟ زﻧﺪﮔﯽ ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ . «‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﮐﻠﻤﺎت او ﺑﺨﻨﺪم ، اﻣﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪي اﺣﺴﺎس ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم . ﻣﻦ ﻫﻢ ﯾﮏ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ

درﻣﻮرد ﺑﯽ اﻧﺼﺎﻓﯽ ﻫﺎي‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ . » ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻗﺒﻼً ﺟﺎﯾﯽ اﯾﻦ ﺣﺮف رو ﺷﻨﯿﺪم. «‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﻢ را ﭘﺎﺳﺦ داد ، دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮔﯿﺞ ﺷﺪه اﺳﺖ . ﻣﺴﯿﺮ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﻋﻮض

ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ.‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : » ﺧﺐ، ﻫﻤﺶ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد . «‬ ‫وﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم ﮐﺮدن اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ آﻣﺎده ﻧﺒﻮدم. ﺷﮑﻞ ‪ v‬ﮐﻮﭼﮏ ﺑﯿﻦ اﺑﺮو ﻫﺎي او ,ﮐﻪ

ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از ﻏﻢ و اﻧﺪوه او ﺑﻮد ، ﻣﺮا آزار ﻣﯽ داد .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎ ﺳﺮ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ آن را از آﻧﺠﺎ ﺑﺮدارم و او را ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﻢ . وﻟﯽ، ﻣﺴﻠﻤﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻢ . ﻫﻤﻪ

ﺟﻮره ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺗﻮ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺣﻔﻆ ﻇﺎﻫﺮ ﮐﻨﯽ . وﻟﯽ ﺣﺎﺿﺮم ﺷﺮط ﺑﺒﻨﺪم ﺑﯿﺶ از اون ﭼﯿﺰي ﮐﻪ دﯾﮕﺮان ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻦ داري زﺟﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺸﯽ. «‬ ‫ﺷﮑﻠﮑﯽ

درآورد ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ رﯾﺰ ﺷﺪ و اﺧﻢ ﮐﺮد و ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮي ﮐﻼس دوﺧﺖ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ درﺳﺖ ﺣﺪس ﻣﯽ زدم ﺧﻮﺷﺶ‬ ‫ﻧﻤﯽ آﻣﺪ . او ﺑﺮاي زﺟﺮ ﮐﺸﯿﺪﻧﺶ ﺑﯿﻨﻨﺪه ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ

.‬

‫» اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ «‬

‫ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﭘﯿﭽﯿﺪ، وﻟﯽ ﺑﻌﺪ واﻧﻤﻮد ﮐﺮد ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻣﺮا ﻧﺸﻨﯿﺪه اﺳﺖ.‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ. » ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺟﺎي دﯾﮕﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮ

د، ﮔﻔﺖ : » ﭼﺮا اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع واﺳﺖ ﻣﻬﻤﻪ؟ «‬ ‫» ﺳﻮال ﺧﻮﺑﯿﻪ. « ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺟﻮاب دادم ﺗﺎ او .‬ ‫ﺗﺸﺨﯿﺺ او از ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد- او درﺳﺖ ﻣﺮﮐﺰ ﭼﯿﺰﻫﺎ را ﻣﯽ دﯾﺪ و ﻣﻦ ﺑﻪ

ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ و ﮐﻮرﮐﻮراﻧﻪ دﻧﺒﺎل ﺳﺮ ﻧﺦ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ. ﺟﺰﺋﯿﺎت زﻧﺪﮔﯽ‬ ‫ﺑﺴﯿﺎر اﻧﺴﺎﻧﯽ او ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺘﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد ﮐﻪ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯿﺪادم او ﺑﻪ ﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺑﻪ

ﻏﯿﺮ از ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺧﺎﻧﻮاده ام در‬ ‫ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﻈﻨﻮن ﺷﺪن اﻧﺴﺎن ﻫﺎ، اﻓﮑﺎر آﻧﻬﺎ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد.‬ ‫ﻣﻦ ﻋﺎدت ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ از ﺑﻘﯿﻪ درك ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﻗﺪت ﺷﻨﻮاﯾﯽ ام ﺗﮑﯿﻪ

ﮐﺮده ﺑﻮدم- ﻇﺎﻫﺮاً ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﮐﻪ ﻓﮑﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎﻫﻮش ﻧﺒﻮدم.‬ ‫دﺧﺘﺮ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺎز ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ . ﭼﯿﺰي راﺟﻊ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻧﺎ اﻣﯿﺪ او ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد. آن ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ، ﺗﻤﺎم اون

ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد. ﻫﯿﭻ‬ ‫ﮐﺲ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل از ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي اﯾﻦ دﺧﺘﺮ در ﺧﻄﺮ ﻧﺒﻮد- ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد، ﺣﻮاﺳﻢ ﭘﺮت ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺨﺮه ي‬ ‫ﻣﺠﺬوب آن ﺷﺪه ﺑﻮ

دم ﺷﻮد، از ﻃﺮﯾﻖ ﺑﯿﻨﯽ ﺗﻨﻔﺲ ﮐﻨﻢ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدم را ﺑﮕﯿﺮم ﺑﻪ او ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻢ- و او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ‬ ‫ﺟﻮاب ﺳﻮاﻟﺶ را ﻧﺪاده ﺑﻮدم آزرده ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ

ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﭘﻮﭼﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯿﺰدم، ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻣﻦ ﺗﻮرو ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ «‬ ‫ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ در ﻧﮕﺎه ﻣﻦ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدﻧﺪ.‬ ‫ﮔﻔﺖ : »

ﻧﻤﯿﺸﻪ ﮔﻔﺖ . ﺑﯿﺸﺘﺮ از دﺳﺖ ﺧﻮدم ﻧﺎراﺣﺘﻢ . ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻨﻮ ﺧﻮﻧﺪ- ﻣﺎدرم اﺳﻢ ﻣﻦ رو ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﮐﺘﺎب ﮔﺸﻮده. «‬ ‫او اﺧﻢ ﮐﺮد ، ﺑﺪﺧﻠﻖ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه

ﮐﺮدم . دﻟﯿﻞ ﻧﺎراﺣﺘﯽ او اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ درون او را دﯾﺪه ام. ﭼﻘﺪر ﻋﺠﯿﺐ. ﻫﺮﮔﺰ در ﺗﻤﺎم زﻧﺪﮔﯽ‬ ‫ام ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم ﺑﺮاي ﻓﻬﻤﯿﺪن ﮐﺴﯽ اﯾﻨﻘﺪر ﺗﻼش ﮐﻨﻢ-

زﻧﺪﮔﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﮐﻠﻤﻪ ي درﺳﺘﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻮﺟﻮدﯾﺖ ﮐﻠﻤﻪ ي ﺑﻬﺘﺮي ﺑﻮد. ﻣﻦ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي واﻗﻌﯽ ﯾﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ.‬ ‫ﺑﺎ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﺮﻋﮑﺲ « ﺑﻄﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ اﺣﺴﺎسِ.. اﺣﺘﯿﺎط

ﻣﯽ ﮐﺮدم ، اﻧﮕﺎر ﺧﻄﺮي در ﮐﻤﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﻦ، ﺧﻮدش را ﻧﺸﺎن‬ ‫ﻣﯽ داد. ﻧﺎﮔﻬﺎن روي ﻟﺒﻪ ي ﭘﺮﺗﮕﺎه ﺑﻮدم، اﯾﻦ اﺧﻄﺎر ﻣﺮا ﻣﻀﻄﺮب ﮐﺮد . » ﺧﻮﻧﺪن اﻓﮑﺎر ﺗﻮ ﺑﺮاي ﻣﻦ

ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد. «‬ ‫ﺣﺪس زد : » ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻓﮑﺮ دﯾﮕﺮان رو ﻣﯿﺨﻮﻧﯽ. « ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﺪف زده ﺑﻮد.‬ ‫» ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮره . «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ اي

ﺑﻪ او زدم ، ﮐﻪ ردﯾﻒ دﻧﺪان ﻫﺎي ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﺳﻔﯿﺪ و ﺗﯿﺰ ﻣﺮا ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺳﺎﺧﺖ .‬

‫ﮐﺎر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي اﻧﺠﺎم دادم ، وﻟﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺑﻪ آن دﺧﺘﺮ ﻫﺸﺪار دﻫﻢ . ﺑﺪن او از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰدﯾﮑﺘﺮ ﺑﻮد ، ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر‬ ‫در ﺣﯿﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ

ﺷﺪه ﺑﻮد. ﺗﻤﺎم ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎي اﻧﺪﮐﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺗﺮﺳﯿﺪن ﺑﻘﯿﻪ ي ﻣﺮدم ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮ روي او ﮐﺎر ﻧﻤﯽ‬ ‫ﮐﺮد. ﭼﺮا ﺑﺎ وﺣﺸﺖ از ﻣﻦ دور ﻧﺸﺪه ﺑﻮد؟ ﺣﺘﻢ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ آن روي

ﺗﯿﺮه ﺗﺮ ﻣﻦ را دﯾﺪه اﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺣﺴﺎﺳﯿﺘﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬ ‫ﺧﻄﺮ ﺑﺸﻮد .‬ ‫اﮔﺮ ﻫﻢ اﺧﻄﺎرم ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻻزم را ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد، آن را ﻧﺪﯾﺪم. آﻗﺎي ﺑﻨﺮ از ﻫﻤﻪ ي ﮐﻼس ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ

ﮐﻨﻨﺪ و، او ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ‬ ‫رﺳﯽ از وﻗﻔﻪ ي اﯾﺠﺎد ﺷﺪه راﺿﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﺲ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻮر ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ اﯾﻦ ﺷﯿﻔﺘﮕﯽ دارد در

ﻣﻦ رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺣﺘﯽ ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻨﮑﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدم آن را رﯾﺸﻪ ﮐﻦ ﮐﻨﻢ. از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ آرزو ﻣﻨﺪ‬ ‫ﯾﮏ ﺷﺎﻧﺲ دﯾﮕﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ. ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ در ﺑﺎره ي او ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺪ

اﻧﻢ، در ﻣﻮرد ﻣﺎدرش، زﻧﺪﮔﯽ او ﻗﺒﻞ از آﻣﺪﻧﺶ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ، راﺑﻄﻪ‬ ‫ي او ﺑﺎ ﭘﺪرش. ﺗﻤﺎم ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﯽ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﺨﺼﯿﺖ او را ﻣﺸﺨﺺ ﮐﻨﺪ. وﻟﯽ ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺎ او ﻣﯽ

ﮔﺬراﻧﺪم ﯾﮏ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد،‬ ‫رﯾﺴﮑﯽ ﮐﻪ او ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد.‬ ‫در ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه داده ﺑﻮدم ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ، ﻣﻮﻫﺎي ﭘﺮ ﭘﺸﺘﺶ را ﮐﻨﺎر زد. ﺑﻮي او ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﺳﻮ

زاﻧﺪ.‬ ‫ﻣﺜﻞ روز اول ﺑﻮد- ﻣﺜﻞ اﺻﺎﺑﺖ ﺗﯿﺮ . درد وﺳﻮزش ﻣﺮا ﮔﯿﺞ ﮐﺮد. ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﭼﻨﮓ ﺑﺰﻧﻢ ﺗﺎ ﺧﻮدم را روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﮕﻪ دارم. اﯾﻦ ﺑﺎر‬ ‫ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﻨﺘﺮل داﺷﺘﻢ. ﺣﺪ اﻗﻞ،

ﭼﯿﺰي را ﻧﺸﮑﺴﺘﻢ. در آن ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻘﯿﺪ ﺑﻮدم.‬ ‫ﻧﻔﺴﻢ را ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم و ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از آن دﺧﺘﺮ دور ﺷﺪم.‬ ‫ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺠﺬوب او ﻣﯽ ﺷﺪم. ﻫﺮ ﭼﻪ ﻋﻼﻗﻪ ي ﻣﻦ ﺑﻪ او ﺑﯿﺸﺘﺮ

ﻣﯽ ﺷﺪ، او را ﺑﻪ ﻣﺮگ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﮐﺮدم. اﻣﺮوز دو ﺑﺎر اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮده ﺑﻮدم. آﯾﺎ ﻣﯽ‬ ‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺳﻮﻣﯽ را ﻫﻢ اﻧﺠﺎم دﻫﻢ؟ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﻮﭼﮑﯽ ﻧﺒﻮد.‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ زﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﺪا

درآﻣﺪ ، از ﮐﻼس ﻓﺮار ﮐﺮدم- اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻫﺮﭼﻪ در ﻃﻮل آن ﺳﺎﻋﺖ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدم از ﺧﻮدم ﺧﺎﻃﺮات ﺧﻮب‬ ‫ﺑﺮﺟﺎي ﺑﮕﺬارم، ﺑﺮ ﺑﺎد رﻓﺖ. ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ از آﻧﺠﺎ دور ﺷﺪم، ﮐﻪ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ اﻣﮑﺎن

داﺷﺖ ﺑﯿﻦ ﻣﻦ و دﺧﺘﺮ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﯿﻔﺘﺪ.‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﭘﺸﺖ در ﮐﻼس اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد . در ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﭼﻬﺮه ي وﺣﺸﯽ ﻣﺮا ﺧﻮاﻧﺪ .‬

‫ﭼﻄﻮر ﭘﯿﺶ رﻓﺖ ؟‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﺮد «‬

‫ﺣﺪس زدم ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺷﺪه ، وﻗﺘﯽ دﯾﺪم اﯾﻦ اواﺧﺮ آﻟﯿﺲ اوﻧﺠﺎ ﻣﯽ ﭘﻠﮑﯿﺪ ، ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم...‬

‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ درون ﮐﻼس ﻗﺪم ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ ، ﺧﺎﻃﺮه ي او از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ي ﭘﯿﺶ را دﯾﺪم ، از ﺑﯿﻦ در ﺑﺎز آﺧﺮﯾﻦ ﮐﻼﺳﺶ دﯾﺪه ﺑﻮد : آﻟﯿﺲ ﺑﺎ‬ ‫ﭼﻬﺮه اي ﺑﯽ ﺣﺎﻟﺖ روﺑﻪ روي ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن

ﻋﻠﻮم ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﻗﺪم ﻣﯽ زد . اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد و ﺑﻪ او ﺑﭙﯿﻮﻧﺪد و ﺑﻌﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻤﺎﻧﺪ . اﮔﺮ آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ او اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ، ﻣﯽ ﮔﻔﺖ...‬ ‫ﺧﻮدم را روي

ﺻﻨﺪﻟﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﺑﺎ وﺣﺸﺖ و ﺑﯿﺰاري ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺴﺘﻢ. زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮده . ﻓﮑﺮ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﻗﺮاره... ﻧﻔﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر وﺿﻊ ﺧﺮاﺑﻪ. «‬

‫ﺑﻪ ﻣﻦ اﻃﻤﯿﻨﺎن داد : ﻧﻪ ﺑﺎب ا، اوﻧﻘﺪرام ﺑﺪ ﻧﺒﻮده ، ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﺮد ، درﺳﺘﻪ؟‬

‫از ﭘﺸﺖ دﻧﺪاﻧﻬﺎﯾﻢ ﮔﻔﺘﻢ : » درﺳﺘﻪ، اﯾﻦ دﻓﻌﻪ ﻧﻪ «‬

‫ﺷﺎﯾﺪ آﺳﻮن ﺗﺮ ﺑﺸﻪ .‬

‫» ﺣﺘﻤﺎ «‬

‫ﯾﺎ ، ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺑﮑﺸﯿﺶ . ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ . ﺗﻮ اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﮔﻨﺪ ﻣﯽ زﻧﻪ . ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اوﻧﻘﺪر ﺑﺪ راﺟﻊ ﺑﻬﺖ ﻗﻀﺎوت‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ . ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖ ﻫﺎ ﯾﮏ ﺷﺨﺺ واﻗﻌﺎً

ﺑﻮي ﺧﻮﺑﯽ داره . ﻣﻦ ﮐﻪ از اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ دوام آوردي ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻢ .‬

‫» ﻫﯿﭻ ﮐﻤﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ، ا‪ﻣ‪ﺖ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻣﻮاﻓﻘﺖ او از اﯾﺪه ي ﮐﺸﺘﻦ آن دﺧﺘﺮ و اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎري اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻫﻢ رﯾﺨﺘﻢ. ﻣﮕﺮ ﺗﻘﺼﯿﺮ او ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻮي ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ داد؟‬ ‫او ﯾﺎ

دآوري ﮐﺮد : ﯾﺎدﻣﻪ وﻗﺘﯽ واﺳﻪ ي ﻣﻨﻢ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد... ﻣﺮا ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻧﯿﻢ ﻗﺮن ﭘﯿﺶ ﺑﺮد . ورودي ﯾﮏ ﺷﻬﺮ در ﻫﻮاي ﮔﺮگ و ﻣﯿﺶ ، ﯾﮏ‬ ‫زن ﻣﯿﺎﻧﺴﺎل ﻣﻼﻓﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﻣﯽ ﺑﺮد ﺗﺎ ﺑﺮ

روي ﺑﻨﺪ درازي ﮐﻪ ﺑﯿﻦ درﺧﺖ ﻫﺎي ﺳﯿﺐ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﭘﻬﻦ ﮐﻨﺪ . راﯾﺤﻪ ي ﺳﯿﺐ در ﻫﻮا‬ ‫ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮد- ﻓﺼﻞ درو ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﯿﻮه ﻫﺎي ﭼﯿﺪه ﻧﺸﺪه ، روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ و

ﭘﻮﺳﺖ ﺿﺮﺑﻪ دﯾﺪه ﺷﺎن ﺑﺎﻋﺚ ﭘﯿﭽﯿﺪن ﺑﻮﯾﺶ آﻧﻬﺎ‬ ‫در ﻫﻮا ﺷﺪه ﺑﻮد. ﮐﺸﺘﺰاري ﮐﻪ ﻋﻠﻒ ﻫﺎي ﺧﺸﮏ آن را ﺗﺎزه ﭼﯿﺰه ﺑﻮدﻧﺪ، دورﻧﻤﺎي آن راﯾﺤﻪ ﺑﻮد ، ﯾﮏ ﻫﺎرﻣﻮﻧﯽ . او ﮐﺎﻣﻼً ﺑﯽ

ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬ ‫آن زن ، در ﻣﺴﯿﺮ ﺧﻮد ﻗﺪم زﻧﺎن ﻣﯽ رﻓﺖ ﺗﺎ ﮐﺎري را ﺑﺮاي رزاﻟﯽ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ . آﺳﻤﺎن ﺑﺎﻻي ﺳﺮ او ﺑﻪ رﻧﮓ ارﻏﻮاﻧﯽ درآﻣﺪه ﺑﻮد، ﺑﺮ ﻓﺮاز درﺧﺖ‬ ‫ﻫﺎي ﻏﺮﺑﯽ ، ﻧﺎ

رﻧﺠﯽ . او در ﺟﺎده ي ﭘﺮ ﭘﯿﭻ و ﺧﻢ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ و ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮدن آن ﻏﺮوب ﻧﺪاﺷﺖ. ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎد ﻣﻼﯾﻢ‬ ‫ﺷﺒﺎﻧﻪ وزﯾﺪن ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻼﻓﻪ ﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ ﻣﺜﻞ ﺑﺎدﺑﺎن ﻫﺎي

ﯾﮏ ﮐﺸﺘﯽ ﺑﺮاﻓﺮاﺷﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و ﻋﻄﺮ آن زن ﺑﻪ ﻣﺸﺎم ا‪ﻣ‪ﺖ رﺳﯿﺪ .‬ ‫آﻫﺴﺘﻪ ﻧﺎﻟﻪ اي ﮐﺮدم . » آه « اﻧﮕﺎر ﺑﻪ ﯾﺎد آوردن ﻋﻄﺶ ﺧﻮدم ﺑﺮاﯾﻢ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد.‬

‫ﻣﯽ دوﻧﻢ . ﻣﻦ ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﻢ دوام ﻧﯿﺎوردم . ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﺮدن ﻫﻢ ﻧﯿﻔﺘﺎدم .‬

‫ﺧﺎﻃﺮه ي او واﺿﺢ ﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ .‬ ‫روي ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﭘﺮﯾﺪم ، دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﻗﺪري ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﻫﻦ را ﺳﻮراخ ﮐﻨﺪ .‬

‫1‬

‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﻦ از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮد ، ﭘﺮﺳﯿﺪ: "?‪"Esta bien, Edward‬‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﻬﺮه ي ﺧﻮدم را در ذﻫﻦ او ﺑﺒﯿﻨﻢ و ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ از ﺧﻮب ﺑﻮدن

ﻓﺎﺻﻠﻪ دارم.‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ:”,‪ 2 “ Me perdona‬و ﻣﺜﻞ ﺗﯿﺮ ﺑﻪ ﻃﺮف در رﻓﺘﻢ .‬

‫3‬

‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ :" ?‪“Emmett-por favor, puedas tu ayuda a tu hermano‬‬

===="

"معنی واژه های این بخش"

‫1. )ﺑﻪ زﺑﺎن اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ( : ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ، ادوارد؟ / 2. ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ . / 3 . ا‪ﻣ‪ﺖ ، ﻣﯽ ﺷﻪ ﻟﻄﻔﺎ ﺑﻪ ﺑﺮادرت ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯽ ؟‬

=====

‫ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ا‪ﻣ‪ﺖ ﮔﻔﺖ : » ﺣﺘﻤﺎ. « و ﺑﻌﺪ درﺳﺖ در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد .‬ ‫او ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺗﺎ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن آﻣﺪ ، وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ رﺳﯿﺪ دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ام ﮔﺬاﺷﺖ.‬ ‫دﺳﺘﺶ

را ﺑﺎ ﻓﺸﺎر ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﮐﻨﺎر زدم . اﮔﺮ دﺳﺖ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﺑﻮ د، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﺳﺖ و اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎي ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﺑﺎزوي او را ﯾﮑﺠﺎ ﺑﺸﮑﻨﺪ .‬ ‫» ﺑﺒﺨﺶ ، ادوارد. «‬ ‫» ﺑﺎﺷﻪ. « ﻧﻔﺲ

ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺳﺮ و ﺷﺶ ﻫﺎﯾﻢ را ﭘﺎك ﮐﻨﻢ .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد آن ﺧﺎﻃﺮه را از ﺳﺮش دور ﻧﮕﻪ دارد ، ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﺪه؟ «‬ ‫» ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻦ ﻫﺎس ،

ا‪‬ﻣ‪ﺖ، ﺑﺪﺗﺮ. «‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ .‬

‫ﺷﺎﯾﺪ...‬

‫» ﻧﻪ، اﮔﻪ ﺗﻤﻮﻣﺶ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻤﯿﺸﻪ . ﺑﺮﮔﺮد ﺳﺮ ﮐﻼس ، ا‪ﻣ‪ﺖ . ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺣﺮف ﯾﺎ ﻓﮑﺮي ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺳﺮﯾﻊ از آﻧﺠﺎ دور ﺷﺪ . او ﺑﻪ ﻣﻌﻠﻢ اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ

ﻣﻦ ﻣﺮﯾﺾ ﺑﻮدم ، ﯾﺎ ﻓﺮار ﮐﺮده ﺑﻮدم ، ﯾﺎ ﯾﮏ‬ ‫ﺧﻮن آﺷﺎم ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮل ﺑﻮدم . آﯾﺎ ﺑﻬﺎﻧﻪ ي او واﻗﻌﺎ اﻫﻤﯿﺘﯽ داﺷﺖ ؟ ﺷﺎﯾﺪ دﯾﮕﺮ ﺑﺎز ﻧﻤﯽ ﮔﺸﺘﻢ . ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم آﻧﺠﺎ را

ﺗﺮك‬ ‫ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎﺷﯿﻨﻢ رﻓﺘﻢ، ﺗﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﯾﺎن ﺳﺎﻋﺎت ﻣﺪرﺳﻪ ﺷﻮم. ﺗﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﻮم. دوﺑﺎره.‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ زﻣﺎن را ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪم وﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺎي آن ﺧﻮدم را

در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﻣﻌﺘﺎد، داﺷﺘﻢ در ﻫﻤﻬﻤﻪ ي اﻓﮑﺎر‬ ‫ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﺮدم. ﺻﺪاﻫﺎي آﺷﻨﺎ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﺑﻮدﻧﺪ، وﻟﯽ اﻵن ﻋﻼﻗﻪ اي ﺑﻪ

ﺷﻨﯿﺪن ﺗﺼﺎوﯾﺮ آﻟﯿﺲ ﯾﺎ‬ ‫ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻫﺎي روزاﻟﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ. ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم، وﻟﯽ آن دﺧﺘﺮ ﺑﺎ او ﻧﺒﻮد، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﮔﺸﺘﻦ اداﻣﻪ دادم. اﻓﮑﺎر ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺗﻮﺟﻪ‬ ‫ام را ﺟﻠﺐ

ﮐﺮد، و ﺑﺎﻻﺧﺮه او را ﯾﺎﻓﺘﻢ، در ﮐﻼس ورزش ﺑﺎ ﻣﺎﯾﮏ ﺑﻮد. ﻣﺎﯾﮏ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ اﻣﺮوز، در ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﺎ‬ ‫او ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدم. داﺷﺖ ﭘﺎﺳﺦ او را در

زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﭘﯿﺶ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﻣﺮور ﻣﯽ ﮐﺮد...‬

‫ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﯾﮑﯽ دو ﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ. ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ ﻧﻈﺮش ﺟﺎﻟﺐ اوﻣﺪه. از ﺟﻮري ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ‬ ‫ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯿﺎد. وﻟﯽ اﻧﮕﺎر ﺑﻼ زﯾﺎد ﺑﻬﺶ

ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﻧﯿﺴﺖ. ﭼﯽ ﮔﻔﺖ ؟’ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ اون دوﺷﻨﺒﻪ ي ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﻪ ش ﺷﺪه ﺑﻮد؟’ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺗﻮ‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺎﯾﻪ ﻫﺎ. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت ﺑﺎﺷﻪ. اﺣﺘﻤﺎﻻ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ

ﺑﻮده...‬

‫او ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺣﺮف ﻣﯽ زد ، از ﺗﺼﻮر اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ ﻋﻼﻗﻪ اي ﺑﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮي ﮐﻪ در ﻣﻦ رخ داده ﺑﻮد ﻧﺪاﺷﺖ، در ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﯿﺪ.‬ ‫اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻤﯽ ﻣﺮا از ﺣﺪي ﮐﻪ

اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ آزار داد، ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ او ﮔﻮش ﻧﺪادم.‬ ‫ﺳﯽ دي ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺗﻨﺪي را در اﺳﺘﺮﯾﻮ ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺻﺪاﯾﺶ را ﺑﻪ ﻗﺪري زﯾﺎد ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺻﺪاﻫﺎي دﯾﮕﺮ در آن ﮔﻢ ﺷﻮﻧﺪ.

ﺑﺎﯾﺪ روي ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ‬ ‫ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﺷﺪم ﺗﺎ ﺧﻮدم را از ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ اﻓﮑﺎر ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن و ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ آن دﺧﺘﺮ از ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ، ﺑﺎز دارم...‬

‫ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﺗﻘﻠﺐ ﮐﺮدم. ﺟﺎﺳﻮﺳﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم، ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ ﺧﻮدم را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻢ. ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪاﻧﻢ دﻗﯿﻘﺎً ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﺳﺎﻟﻦ ورزش را ﺗﺮك ﻣﯽ‬ ‫ﮐﺮد، ﭼﻪ وﻗﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﻣﯽ

آﻣﺪ. ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺮا ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﮐﻨﺪ.‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﮐﻢ ﮐﻢ از درﻫﺎي ﺳﺎﻟﻦ ﺑﯿﺮون آﻣﺪﻧﺪ، از ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺧﺎرج ﺷﺪم، ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﭼﺮا اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮدم. ﺑﺎران ﻧﻢ ﻧﻢ ﻣﯽ‬ ‫ﺑﺎرﯾﺪ-

آن را ﮐﻪ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻣﻮﻫﺎﯾﻢ را ﺧﯿﺲ ﻣﯿﮑﺮد ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ.‬ ‫آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او ﻣﺮا اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ؟ آﯾﺎ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﯿﺎﯾﺪ و ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ؟ داﺷﺘﻢ ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدم؟‬ ‫از ﺟﺎﯾﻢ ﺗﮑﺎن

ﻧﺨﻮردم، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ داﺧﻞ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺑﺮﮔﺮدم، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ رﻓﺘﺎرم ﺳﺰاوار ﺳﺮزﻧﺶ اﺳﺖ.‬ ‫ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ را ﺟﻠﻮي ﺳﯿﻨﻪ ام ﺑﻬﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪم، و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ

ﻗﺪم زدن او را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدم ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺳﻄﺤﯽ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم. ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﺶ‬ ‫ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد. او ﻣﺮا ﻧﺪﯾﺪ. ﭼﻨﺪ ﺑﺎر ﻃﻮري ﺑﻪ آﺳﻤﺎن اﺑﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ از آن دﻟﺨﻮر

ﺑﻮد.‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از رد ﺷﺪن از ﺟﻠﻮي ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ رﺳﯿﺪ ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺷﺪم.آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ؟ آﯾﺎ ﻣﻦ ﺗﻤﺎﯾﻞ داﺷﺘﻢ ﺑﺎ او ﺣﺮف‬ ‫ﺑﺰﻧﻢ؟‬ ‫او ﺳﻮار ﺗﺮاك ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ و رو

رﻓﺘﻪ اش ﺷﺪ، ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮔﻨﺪه ي زﻧﮓ زده ﮐﻪ ﺳﻨﺶ از ﭘﺪر او ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻮد. دﯾﺪم ﮐﻪ ﺗﺮاك را روﺷﻦ ﮐﺮد-‬ ‫ﻣﻮﺗﻮر ﮐﻬﻨﻪ ي آن ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ از ﻫﺮ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ دﯾﮕﺮي در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻣﯽ ﻏﺮﯾﺪ- و

ﺑﻌﺪ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺨﺎري آن دراز ﮐﺮد. او ﺳﺮﻣﺎ را دوﺳﺖ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ. اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را در ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﻓﺮو ﮐﺮد و آﻧﻬﺎ را ﺟﻠﻮي ﺟﺮﯾﺎن ﻫﻮاي داغ ﮔﺮﻓﺖ اﻧﮕﺎر ﺳﻌﯽ داﺷﺖ آﻧﻬﺎ را

ﺧﺸﮏ ﮐﻨﺪ. ﺗﺼﻮر ﮐﺮدم ﮐﻪ‬ ‫اﺗﺎﻗﮏ راﻧﻨﺪه ﭼﻪ ﺑﻮﯾﯽ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ و ﺑﻌﺪ ﺳﺮﯾﻊ از آن ﻓﮑﺮ ﺑﯿﺮون آﻣﺪم.‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آﻣﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ دﻧﺪه ﻋﻘﺐ ﺑﮕﯿﺮ ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و، ﺑﺎﻻﺧﺮه

ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد. ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﭙﯿﭽﺪ‬ ‫ﺑﺮاي ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﻧﮕﺎﻫﻢ را ﭘﺎﺳﺦ داد، ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺨﻮاﻧﻢ ﺣﯿﺮت ﺑﻮد. و ﺑﻌﺪ ﺗﺮﻣﺰ ﮐﺮد، ﻋﻘﺐ

ﺗﺮاك ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺑﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ‬ ‫ﮐﻮﭼﮏ ارﯾﻦ ﺗﯿﮓ اﺻﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ.‬ ‫در آﯾﻨﻪ ي ﺟﻠﻮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد، دﻫﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ اﻓﺴﻮﺳﻨﺎﮐﺐ ﺑﺎز ﺷﺪه ﺑﻮد. وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ دﯾﮕﺮي از ﮐﻨﺎرش رد ﺷﺪ، ﺗﻤﺎم

ﻧﻘﺎط ﮐﻮر را دوﺑﺎر ﭼﮏ‬ ‫ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط از ﻣﺤﻞ ﭘﺎرك ﺑﯿﺮون آﻣﺪ، اﯾﻦ ﮐﺎر او ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ. اﻧﮕﺎر ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺗﺮاك ﺳﺎﻟﺨﻮرده اش ﺧﻄﺮﻧﺎك‬ ‫اﺳﺖ.‬ ‫ﻓﮑﺮ اﯾﻨﮑﻪ

ﺑﻼ ﺳﻮان ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﺪ ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﻣﯽ راﻧﺪ، ﻣﺮا ﺑﻪ ﺧﻨﺪه اﻧﺪاﺧﺖ. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﺟﻠﻮي ﻣﻦ ﻋﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد.‬

"‫ﻓﺼﻞ ﺳﻮم‬ " ‫ﭘﺪﯾﺪه‬..

‫واﻗﻌﺎ ﺗﺸﻨﻪ ﻧﺒﻮدم ، وﻟﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ اﻣﺸﺐ ﺑﺎز ﺑﻪ ﺷﮑﺎر ﺑﺮوم . ﮐﻤﯽ اﺣﺘﯿﺎط ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﯿﺴﺖ .‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﺎ ﻣﻦ آﻣﺪ ؛ از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از دﻧﺎﻟﯽ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﺎﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎ

ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﯾﻢ . ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن ﺟﻨﮕﻞ ﺳﯿﺎه ﻣﯽ دوﯾﺪﯾﻢ ، ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ‬ ‫راﺟﻊ ﺑﻪ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻋﺠﻮﻻﻧﻪ ي ﻫﻔﺘﻪ ي ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ .‬ ‫در ﺧﺎﻃﺮه ي او، ﭼﻬﺮه ي ﻣﺄﯾﻮس و ﺗﻨﺪ ﺧﻮي

ﺧﻮدم را دﯾﺪم . ﺑﻬﺖ و ﻧﮕﺮاﻧﯽ او را ﺣﺲ ﮐﺮدم .‬

‫» ادوارد؟ «‬ ‫» ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم ، ﮐﺎرﻻﯾﻞ. ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﺮم . «‬ ‫» ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده؟ «‬ ‫» ﻓﻌﻼً، ﻫﯿﭽﯽ. وﻟﯽ اﮔﻪ ﺑﻤﻮﻧﻢ اﺗﻔﺎق ﻣﯿﻮﻓﺘﻪ. «‬

‫دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺑﺎزوي ﻣﻦ دراز ﮐﺮد. ﺣﺲ ﮐﺮدم زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ او را ﭘﺲ زده ﺑﻮدم ﭼﻘﺪر او ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد.‬

‫» ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ. «‬ ‫» ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺷﺪه... زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮده ﮐﻪ... «‬

‫از درﯾﭽﻪ ي ذﻫﻦ او ﺧﻮدم را دﯾﺪم ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﺑﺮﻗﯽ وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ.‬

‫» ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﺴﯽ از اوﻧﻬﺎ از ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺮات ﺑﻮي ﺑﻬﺘﺮي داﺷﺘﻪ؟ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ؟ «‬ ‫» اوه... «‬

‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﺳﺮم را از ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدم . دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ دراز ﮐﺮد و وﻗﺘﯽ دوﺑﺎره آن را ﮐﻨﺎر زده ﺑﻮدم از‬ ‫آن ﺣﺮﮐﺖ ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯽ ﮐﺮده

ودﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫» ﮐﺎري رو ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪي ﺑﮑﻦ ، ﭘﺴﺮم . دﻟﻢ ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻪ . ﺑﯿﺎ ، ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻣﻦ رو ﺑﮕﯿﺮ . ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﻣﯿﺮه. «‬

‫ﺣﺎﻻ ﺷﮏ داﺷﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺎ دور ﮐﺮدن ﻣﻦ ﮐﺎر درﺳﺖ را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد . در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﮑﻨﺪ ﺑﺎ ﻋﺪم اﻋﺘﻤﺎدش ﺑﻪ ﻣﻦ ﺻﺪﻣﻪ زده ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﯾﺪم آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺘﻢ : »

ﻧﻪ ، اون ﻫﻤﻮن ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ . اﮔﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ ﺑﻤﻮﻧﻢ ، ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺖ‬ ‫ﺑﻪ اﻋﺘﻤﺎدت ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫» از اﯾﻨﮑﻪ داري رﻧﺞ ﻣﯽ ﮐﺸﯽ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ، ادوارد .

وﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﮐﺎري ﮐﻪ از دﺳﺘﺖ ﺑﺮ ﻣﯿﺎد اﻧﺠﺎم ﺑﺪي ﺗﺎ دﺧﺘﺮ ﺳﻮان رو زﻧﺪه ﻧﮕﻪ داري . ﺣﺘﯽ‬ ‫اﮔﺮ ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﺎرو ﺗﺮك ﮐﻨﯽ. «‬ ‫» ﻣﯽ دوﻧﻢ ، ﻣﯽ دوﻧﻢ . «‬ ‫» ﭼﺮا

ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ؟ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر از اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ، وﻟﯽ اﮔﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺘﻪ... «‬ ‫» دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺑﺰدﻟﻢ. «‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ داﺷﺘﯿﻢ در ﻣﯿﺎن ﺗﺎرﯾﮑﯽ را راه ﻣﯽ

رﻓﺘﯿﻢ .‬ ‫» از اﯾﻨﮑﻪ اوﻧﻮ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﻨﺪازي ﺑﻬﺘﺮه . اون ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎل ﺑﯿﺸﺘﺮ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﻤﯽ ﻣﻮﻧﻪ . «‬

‫» ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮا‪ ،ﻣﯽ دوﻧﻢ . « ﺣﺮف ﻫﺎي او ﻓﻘﻂ ﻣﻦ را ﺑﯿﺸﺘﺮ دﻟﻮاﭘﺲ ﮐﺮد . اون ﺗﺎ ﯾﮑﯽ دو ﺳﺎل دﯾﮕﻪ از اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯿﺮه...‬

‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ اﯾﺴﺘﺎد و ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺎ او ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮدم . ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻦ را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﺪ .‬

‫وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﻓﺮار ﮐﻨﯽ ، درﺳﺘﻪ ؟‬

‫ﺳﺮم را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﮑﺎن دادم .‬

‫ﻣﻮﺿﻮع ﺳﺮ ﻏﺮوره ، ادوارد؟ اﯾﻦ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻧﺪاره ﮐﻪ ...‬

‫» ﻧﻪ ، ﻏﺮور ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ اﯾﻨﺠﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ. ﻧﻪ ﺣﺎﻻ. «‬

‫ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﻧﺪاري ؟‬

‫ﺧﻨﺪه ي ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮐﺮدم . » ﻧﻪ ، اﮔﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮدﻣﻮ راﺿﯽ ﺑﻪ رﻓﺘﻦ ﮐﻨﻢ ، ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﺟﻠﻮي ﻣﻦ رو ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ. «‬ ‫» ﻣﺎ ﺑﺎﻫﺎت ﻣﯿﺎﯾﻢ ، اﮔﻪ اﯾﻦ ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ اﺣﺘﯿﺎج داري . ﻓﻘﻂ

ﮐﺎﻓﯿﻪ ﺑﺨﻮاي . ﻫﯿﭻ ﮐﺪوﻣﺸﻮن ﻫﻢ ﺷﮑﺎﯾﺘﯽ ﻧﺪارن . اﯾﻦ رو ازت ﻣﻀﺎﯾﻘﻪ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻦ. «‬ ‫ﯾﮑﯽ از اﺑﺮوﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم .‬ ‫او ﺧﻨﺪﯾﺪ . » ﺑﻠﻪ ، رزاﻟﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ، وﻟﯽ اون ﻗﺪرو ﺑﻬﺖ ﻣﺪﯾﻮﻧﻪ

. ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ، ﺑﺮاي ﻣﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن اﯾﻨﺠﺎ رو ﺗﺮك ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ‬ ‫ﺻﺪﻣﻪ اي وارد ﻧﺸﻪ ، ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺬارﯾﻢ ﺑﺮاي وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﯾﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ آﺧﺮ رﺳﯿﺪ. « ﻫﯿﭻ ﺣﺲ ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ اي

در آﺧﺮﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺮف ﻫﺎي او ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم .‬ ‫» ﺑﻠﻪ . « ﺻﺪاﯾﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﺸﻦ ﻣﯽ آﻣﺪ .‬

‫وﻟﯽ ﻧﻤﯿﺮي ؟‬

‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . » ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮم. «‬

‫» ﭼﯽ ﺗﻮرو اﯾﻨﺠﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ، ادوارد؟ ﻫﺮﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ... «‬ ‫» ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪم. « ﺣﺘﯽ ﺑﺮاي ﺧﻮدم ﻫﻢ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺖ.‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺣﺎﻟﺖ

ﭼﻬﺮه ام را ﺳﺒﮏ- ﺳﻨﮕﯿﻦ ﮐﺮد.‬

‫ﻧﻪ، ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ. وﻟﯽ اﮔﻪ اﯾﻦ ﻃﻮر ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯿﺪي، ﺑﻪ ﺣﺮﯾﻤﺖ اﺣﺘﺮام ﻣﯽ ﮔﺬارم.‬

‫» ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ. ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ از دﺳﺖ ﻣﻦ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﻧﺪاره، ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺳﺨﺎوﺗﻤﻨﺪﯾﻪ. « ﺑﺎ ﯾﮏ اﺳﺘﺜﻨﺎء. و ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺗﻼﺷﻢ را‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ او را از آن ﻣﺤﺮوم ﮐﻨﻢ،

اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﺒﻮد ؟‬

‫ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت ﺧﻮدﻣﻮن رو دارﯾﻢ. او دوﺑﺎره ﺧﻨﺪﯾﺪ. ﺑﺮﯾﻢ؟‬

‫او ﺑﻮي ﯾﮏ ﮔﻠﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ از آﻫﻮ ﻫﺎي ﮐﻮﻫﯽ را ﺣﺲ ﮐﺮد. ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺑﻮد، اﺷﺘﯿﺎﻗﯽ ﺑﺮاي آن ﻧﺪاﺷﺘﻢ. در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ، ﺧﺎﻃﺮه ي ﺧﻮن آن‬ ‫دﺧﺘﺮ در ذﻫﻨﻢ ﺗﺎزه ﺑﻮد، ﭼﯿﺰي در دﻟﻢ ﭘﯿﭻ و

ﺗﺎب ﺧﻮرد.‬ ‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم. » ﺑﺮﯾﻢ. « ﺑﻪ زور ﻓﺮو ﮐﺮدن ﺧﻮن ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﮔﻠﻮﯾﻢ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد.‬ ‫ﻫﺮ دو ﺑﺮاي ﺷﮑﺎر آﻣﺎده ﺷﺪﯾﻢ و اﺟﺎزه دادﯾﻢ ﻋﻄﺮ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺧﻮد

ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ.‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﯿﻢ ﻫﻮا ﺳﺮدﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد. زﻣﯿﻦ ﯾﺦ زده ﺑﻮد ؛ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺑﺎ ﻻﯾﻪ ي ﻧﺎزﮐﯽ از ﺷﯿﺸﻪ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ- ﺑﺮگ‬ ‫ﻫﺎي ﺳﻮزﻧﯽ درﺧﺘﺎن ﮐﺎج،

ﺳﺎﻗﻪ ي ﺳﺮﺧﺲ ﻫﺎ، ﭼﻤﻦ روي زﻣﯿﻦ، ﺗﻤﺎﻣﺎً ﯾﺦ زده ﺑﻮد.‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺷﯿﻔﺖ ﮐﺎرش در ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮد ، ﻣﻦ ﮐﻨﺎر ﻧﻬﺮ ﻣﺎﻧﺪم و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻃﻠﻮع ﺧﻮ

رﺷﯿﺪ ﺷﺪم . آﻧﻘﺪر ﺧﻮن‬ ‫ﺧﻮرده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺎد ﮐﺮده ﺑﻮدم ، وﻟﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻋﺪم ﺗﺸﻨﮕﯽ، وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دوﺑﺎره در ﮐﻨﺎر آن دﺧﺘﺮ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﮐﻤﯽ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد.‬ ‫ﺑﻪ آب ﺗﯿﺮه، ﮐﻨﺎر ﺻﺨﺮه

ﻫﺎي ﯾﺨﯽ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم. ﺧﻮﻧﺴﺮد و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ.‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺣﻖ داﺷﺖ. ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﻓﻮرﮐﺲ را ﺗﺮك ﮐﻨﻢ. آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮاي ﻧﺒﻮد ﻣﻦ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺳﺮﻫﻢ ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﺪرﺳﻪ ي ﺷﺒﺎﻧﻪ روزي در

اروﭘﺎ.‬ ‫ﻣﻼﻗﺎت ﻓﺎﻣﯿﻞ ﻫﺎي دور. ﻓﺮار ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎﻧﻪ. داﺳﺘﺎن اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ.‬ ‫ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﯾﺎ دوﺳﺎل ﺑﻮد و ﺑﻌﺪ آن دﺧﺘﺮ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ. ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯿﺶ اداﻣﻪ ﻣﯽ داد- ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ زﻧﺪﮔﯽ اي ﺑﺮاي

اداﻣﻪ دادن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﺟﺎﯾﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﮐﺎﻟﺞ ﻣﯽ رﻓﺖ، ﺑﺰرگ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ، ﺷﻐﻠﯽ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ازدواج ﻣﯽ ﮐﺮد. ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ- ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫او را

ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺳﺮﺗﺎﭘﺎ ﺳﻔﯿﺪ ﭘﻮش، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ دﺳﺖ ﭘﺪرش را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد، ﺷﻤﺮده ﻗﺪم ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ.‬ ‫آن ﺗﺼﻮﯾﺮ، ﻋﺠﯿﺐ ﺑﺮاﯾﻢ دردﻧﺎك ﺑﻮد. ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ. آﯾﺎ ﺣﺴﻮد ﺑﻮدم؟ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ

اﯾﻨﮑﻪ او آﯾﻨﺪه اي داﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ؟ اﯾﻦ ﻫﯿﭻ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺖ. ﺗﻤﺎم اﻧﺴﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻃﺮاف ﻣﻦ ﺑﻮدﻧﺪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺗﻮاﻧﯽ داﺷﺘﻨﺪ- ﯾﮏ زﻧﺪﮔﯽ- و ﻣﻦ ﻫﯿﭻ

ﮔﺎه ﺑﻪ آﻧﻬﺎ‬ ‫ﻏﺒﻄﻪ ﻧﺨﻮرده ﺑﻮدم .‬

‫ﺑﺎﯾﺪ او را ﺑﺎ آﯾﻨﺪه اش ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻢ. دﯾﮕﺮ روي زﻧﺪﮔﯽ او رﯾﺴﮏ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم. اﯾﻦ ﮐﺎر درﺳﺖ ﺑﻮد. ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ راه درﺳﺖ را اﻧﺘﺨﺎب‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد. ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻧﺼﯿﺤﺖ او ﮔﻮش

ﻣﯽ دادم.‬ ‫ﺧﻮرﺷﯿﺪ از ﭘﺸﺖ اﺑﺮﻫﺎ ﻃﻠﻮع ﮐﺮد و ﻧﻮر ﺿﻌﯿﻒ آن ﺑﺎﻋﺚ درﺧﺸﯿﺪن ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي ﯾﺨﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﻓﻘﻂ ﯾﮏ روز دﯾﮕﺮ. ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ او را ﺑﺒﯿﻨﻢ. از ﭘﺴﺶ ﺑﺮ ﻣﯽ

آﻣﺪم. اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪﻧﻢ اﺷﺎره ﮐﻨﻢ ، داﺳﺘﺎن را‬ ‫ﺳﺮﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﺮدم.‬ ‫آﺳﺎن ﻧﺒﻮد ؛ از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﻣﺎﻧﺪن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم- ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم دو، ﺳﻪ، ﭼﻬﺎر

روز ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻓﺮﺻﺖ دﻫﻢ... وﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ‬ ‫ﮐﺎر درﺳﺖ را اﻧﺠﺎم دﻫﻢ. ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻋﻘﯿﺪه ي ﮐﺎرﻻﯾﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﯽ ﮐﺮدم. و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ در ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ‬

‫ﺧﻮدم ﺗﺼﻤﯿﻢ درﺳﺖ را ﺑﮕﯿﺮم .‬ ‫در ﮐﺸﻤﮑﺶ ﺑﻮدم . ﭼﻘﺪر از اﯾﻦ اﮐﺮاه ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻨﺠﮑﺎوي وﺳﻮاس ﮔﻮﻧﻪ ام ﺑﻮد ، و ﭼﻘﺪر از آن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺷﺘﻬﺎي ﺑﺮﻃﺮف ﻧﺸﺪه ام ؟‬ ‫ﺑﻪ داﺧﻞ رﻓﺘﻢ

ﺗﺎ ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻟﺒﺎس ﻋﻮض ﮐﻨﻢ.‬ ‫آﻟﯿﺲ روي ﻟﺒﻪ ي ﭘﻠﻪ ﻫﺎي ﻃﺒﻘﻪ ي ﺳﻮم ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و اﻧﺘﻈﺎر ﻣﻦ را ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ.‬ ‫ﻣﺮا ﻣﺘﻬﻢ ﮐﺮد : ﺗﻮ ﺑﺎزم داري ﻣﯿﺮي .‬ ‫آه ﮐﺸﯿﺪم و ﺳﺮم

را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺗﮑﺎن دادم .‬

‫اﯾﻦ دﻓﻌﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﺠﺎ داري ﻣﯿﺮي .‬

‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » ﻫﻨﻮز ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺮم. «‬

‫ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﻤﻮﻧﯽ.‬

‫ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم.‬

‫ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻨﻮ ﺟﺎز1 ﺑﺘﻮﻧﯿﻢ ﺑﺎﻫﺎت ﺑﯿﺎﯾﻢ ، ﻫﺎ؟‬

‫» وﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺣﻮاﺳﻢ ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻪ ، اوﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﯿﺎز دارن. ﺑﻪ ا‪زﻣﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ. ﻣﯽ ﺧﻮاي ﻧﺼﻒ ﺧﺎﻧﻮاده اش رو ازش ﺟﺪا ﮐﻨﯽ؟ «‬

‫اون ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯿﺸﻪ .‬

‫» ﻣﯽ دوﻧﻢ . واﺳﻪ ي ﻫﻤﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻤﻮﻧﯽ. «‬

‫ﻣﺜﻞ وﻗﺘﯽ ﺗﻮ اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ، ﺧﻮدت ﻫﻢ اﯾﻨﻮ ﻣﯿﺪوﻧﯽ .‬

‫» ﺑﻠﻪ . وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮرم ﮐﺎري رو ﮐﻪ درﺳﺘﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪم. «‬

=====

معنی واژه

‫1.)‪ - (Jazz‬ﻣﺨﻔﻒ اﺳﻢ ﺟﺎﺳﭙﺮ‬

=====

‫راه ﻫﺎي درﺳﺖ زﯾﺎدي وﺟﻮد داره ، و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر راه ﻫﺎي ﻏﻠﻂ ، اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﯿﺴﺖ ؟‬

‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻋﺠﯿﺒﯽ را ﮐﻪ دﯾﺪه ﺑﻮد ﻣﺮور ﮐﺮد؛ ﺧﻮدم را در ﻣﯿﺎن ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺒﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ از آﻧﻬﺎ ﺳﺮ در ﻧﻤﯽ آوردم- ﺷﮑﻞ‬ ‫ﻫﺎي ﺗﯿﺮه و ﻣﺒﻬﻢ. و ﺑﻌﺪ، ﻧﺎﮔﻬﺎن، در ﯾﮏ

ﭼﻤﻨﺰار ﮐﻮﭼﮏ و دﻟﺒﺎز، ﭘﻮﺳﺘﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻧﻮر آﻓﺘﺎب ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ. اﯾﻦ ﻣﮑﺎن را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ. در‬ ‫ﭼﻤﻨﺰار، ﭘﯿﮑﺮي در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺑﻮد، وﻟﯽ، ﺑﺎزﻫﻢ، ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم. ﺑﻪ اﻧﺪازه اي آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ

ﺗﺸﺨﯿﺼﺶ دﻫﻢ. ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻣﺮﺗﻌﺶ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ،‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻫﺎ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻮﭼﮏ، آﯾﻨﺪه را ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ دادﻧﺪ.‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺼﺎوﯾﺮ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﮔﻢ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻦ

ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي از اون دﺳﺘﮕﯿﺮم ﻧﺸﺪ. «‬

‫ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر. آﯾﻨﺪه ي ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺘﻐﯿﺮه، ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰﯾﺶ رو ﻧﮕﻪ دارم. ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻢ، اﮔﺮﭼﻪ...‬

‫او ﻣﮑﺚ ﮐﺮد ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮐﻠﮑﺴﯿﻮن ﺟﺪﯾﺪي از ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺑﺮاي ﻣﻦ آﻣﺪ . ﻫﻤﻪ ﻣﺜﻞ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ- ﻣﺒﻬﻢ و ﻧﺎ ﻣﻌﻠﻮم.‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﮏ ﭼﯿﺰي داره ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ . زﻧﺪﮔﯽ

ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﻣﺤﻞ ﺗﻘﺎﻃﻊ دو ﺗﺎ ﺟﺎده ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ. «‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﺧﻨﺪﯾﺪم . » ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ اﻻن ﺷﺒﯿﻪ ﮐﻮﻟﯽ ﻫﺎي رﯾﺎﮐﺎر ﺗﻮي ﯾﮏ ﮐﺎرﻧﺎوال1 ﺷﺪي؟ «‬ ‫زﺑﺎﻧﺶ را ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﯿﺮون آورد.‬ ‫ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ

ﭘﺮﺳﯿﺪم : » اﻣﺮوز ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺮﺗﺒﻪ، ﻧﻪ؟ «‬ ‫ﻣﺮا ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻤﻊ ﮐﺮد : » ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﮐﺴﯽ رو ﺑﮑﺸﯽ. «‬ ‫» ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ، آﻟﯿﺲ. «‬ ‫» ﺑﺮو ﻟﺒﺎﺳﺎﺗﻮ ﺑﭙﻮش. ﻣﻦ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ- ﻣﯽ

ذارم ﻫﺮوﻗﺖ ﮐﻪ آﻣﺎده ﺑﻮدي ﺧﻮدت ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﮕﯽ. «‬

‫ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﻣﺜﻞ ﺗﯿﺮ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺖ ، ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻤﯽ ﺧﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد . دﻟﻢ واﻗﻌﺎً ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻪ .‬

‫ﺑﻠﻪ، ﻣﻦ ﻫﻢ واﻗﻌﺎً دﻟﻢ ﺑﺮاي او ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫در راه ﻣﺪرﺳﻪ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮدﻧﺪ . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ آﻟﯿﺲ ﺑﺮاي ﭼﯿﺰي ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ او ﻣﯽ ﺧﻮ

اﺳﺖ در‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎره ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﺪ، ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد. ا‪ﻣ‪ﺖ و روزاﻟﯽ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ، ﯾﮑﯽ از ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎي دو ﻧﻔﺮﯾﺸﺎن را ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ ، ﺑﺎ اﺷﺘﯿﺎق در‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه

ﺑﻮدﻧﺪ- ﺑﺮاي ﺑﯿﻨﻨﺪه ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻣﻨﺰﺟﺮ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد . ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﻋﺎﺷﻖ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮدم اوﻗﺎﺗﻢ ﺗﻠﺦ ﺷﺪه ﺑﻮد. ﺑﻌﻀﯽ روزﻫﺎ

زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮدن ﺑﺎ ﺳﻪ زوج ﻋﺎﺷﻘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻫﻢ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ،‬ ‫ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ. اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﺎن روزﻫﺎ ﺑﻮد.‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎً، اوﻟﯿﻦ ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ورود ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪادم،

اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آن دﺧﺘﺮ ﺑﮕﺮدم، ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﺧﻮدم را آﻣﺎده‬ ‫ﮐﻨﻢ.‬

====

معنی واژه این بخش

‫1. )‪ ( carnival‬ﻧﻮﻋﯽ ﺟﺸﻦ .‬

====

‫درﺳﺘﻪ.‬

‫اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن دﻧﯿﺎي ﻣﻦ از ﻫﺮﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺟﺰ او ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺧﺠﺎﻟﺖ آور ﺑﻮد- ﺗﻤﺎم ﻫﺴﺘﯽ ﻣﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺧﻮدم، در اﻃﺮاف دﺧﺘﺮ ﻗﺮار‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع

را ﻓﻬﻤﯿﺪ؛ ﭘﺲ از ﻫﺸﺘﺎد ﺳﺎل روزﻣﺮﮔﯽ، ﻫﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮي در ﺧﻮر ﺗﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ.‬ ‫او ﻫﻨﻮز ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد، وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻏﺮش ﻣﻮﺗﻮر ﺗﺮاﮐﺶ را از دور ﺑﺸﻨﻮم. ﺑﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺗﮑﯿﻪ دادم و

ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪم. وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ‬ ‫ﻃﺮف ﮐﻼس رﻓﺘﻨﺪ، آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﻧﺪ. ﺣﻮﺻﻠﻪ ي آﻧﻬﺎ از دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻦ ﺳﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد- آﻧﻬﺎ درك ﻧﻤﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﯾﮏ اﻧﺴﺎن اﯾﻦ ﻫﻤﻪ‬ ‫ﻣﺪت

ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﮐﺮده اﺳﺖ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﺑﻮي اﺷﺘﻬﺎ آوري دارد.‬ ‫آن دﺧﺘﺮ ﮐﻢ ﮐﻢ در ﻧﻈﺮﻫﺎ ﭘﺪﯾﺪار ﺷﺪ. ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺟﺎده دوﺧﺘﻪ ﺷﺪه و ﻣﺤﮑﻢ ﻓﺮﻣﺎن را ﻧﮕﻪ

داﺷﺘﻪ ﺑﻮد. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﯿﺰي ﻣﻀﻄﺮب‬ ‫ﻣﯽ آﻣﺪ. ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي وﻗﺘﻢ را ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮم آن ﭼﯿﺰ ﭼﻪ ﺑﻮد. ﺗﻤﺎم اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ آن روز ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ را داﺷﺘﻨﺪ. آه، ﺟﺎده ﺑﺎ ﯾﺦ ﭘﻮﺷﯿﺪه

ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد، ﻫﻤﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ اﻣﺮوز ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﺑﯿﺸﺘﺮي راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ او اﯾﻦ ﺧﻄﺮ را ﺑﺴﯿﺎر ﺟﺪي ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ.‬ ‫ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ درﻣﻮرد ﺷﺨﺼﯿﺖ او ﯾﺎد

ﮔﺮﻓﺘﻢ. آن را ﺑﻪ ﻟﯿﺴﺖ ﺟﺰﺋﯽ ام اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم: او ﯾﮏ ﺷﺨﺺ ﺟﺪي ﺑﻮد، ﯾﮏ ﺷﺨﺺ ﻣﺘﻌﻬﺪ.‬ ‫ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ را ﺧﯿﻠﯽ دورﺗﺮ از ﻣﻦ ﭘﺎرك ﻧﮑﺮد، وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻦ ﮐﻪ آﻧﺠﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدم

و ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم، ﻧﺸﺪه ﺑﻮد. در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﮐﻪ‬ ‫وﻗﺘﯽ ﻣﺮا ﻣﯽ دﯾﺪ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد؟ ﺳﺮخ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﻪ رﻓﺘﻦ اداﻣﻪ ﻣﯽ داد؟ اﯾﻦ اوﻟﯿﻦ ﺣﺪس ﻣﻦ ﺑﻮد. وﻟﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﮕﺎﻫﻢ را ﺑﯽ ﭘﺎﺳﺦ

ﻧﻤﯽ ﮔﺬاﺷﺖ.‬ ‫ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯽ آﻣﺪ و ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻣﯽ زد.‬ ‫ﺑﺮاي اﺣﺘﯿﺎط، ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﺷﺶ ﻫﺎﯾﻢ را از ﻫﻮا ﭘﺮ ﮐﺮدم.‬ ‫ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط از ﺗﺮاك ﭘﯿﺎده ﺷﺪ، ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ وزﻧﺶ را روي زﻣﯿﻦ

ﺑﮕﺬار ﻟﯿﺰي آن را ﺗﺴﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد. ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮑﺮد، و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎ اﻣﯿﺪي‬ ‫ﻣﻦ ﺷﺪ. ﺷﺎﯾﺪ ﺧﻮدم ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ او ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ...‬ ‫ﻧﻪ، اﺣﺘﻤﺎﻻً آن ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﺠﺎي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ

ﺳﻤﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮود، ﺑﻪ ﻃﺮف ﻋﻘﺐ ﺗﺮاﮐﺶ رﻓﺖ ﺗﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻻﺳﺘﯿﮏ ﻫﺎ ﺑﯿﻨﺪازد. ﺑﻪ ﻗﺪم ﻫﺎﯾﺶ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺪاﺷﺖ و‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎي آﻟﯿﺲ را روي ﺻﻮ

رﺗﻢ ﺣﺲ ﮐﺮدم. ﮔﻮش ﻧﺪادم ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻪ ﻓﮑﺮي ﺑﮑﻨﺪ-داﺷﺘﻢ ﺑﺎ‬ ‫دﯾﺪن او در ﺣﺎل ﭼﮏ ﮐﺮدن زﻧﺠﯿﺮ ﭼﺮخ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﻔﺮﯾﺢ ﻣﯽ ﮐﺮدم. واﻗﻌﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ در آﺳﺘﺎﻧﻪ

ي اﻓﺘﺎدن ﻗﺮار دارد، ﭘﺎﯾﺶ ﻟﯿﺰ ﻣﯽ ﺧﻮرد.‬ ‫ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮي دﭼﺎر دردﺳﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد- آﯾﺎ او در ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻣﮑﺎن ﯾﺦ زده ﭘﺎرك ﮐﺮده ﺑﻮد؟‬ ‫ﻣﮑﺜﯽ ﮐﺮد، ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﭼﻬﺮه اش ﻧﻘﺶ

ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ. اﻧﮕﺎر ﭼﯿﺰي در ﻣﻮرد ﺗﺎﯾﺮ ﻫﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ... اﺣﺴﺎﺳﺎت او‬ ‫را ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺘﻪ ﺑﻮد؟‬ ‫دوﺑﺎره ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﺑﻪ درد آورد. اﻧﮕﺎر ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﮐﻪ او

ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﺪ- اﻧﮕﺎر ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ.‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮوم و ﺑﺎ او ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ در ﻫﺮ ﺣﺎل اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ دﺳﺖ ﮐﺴﯽ را ﺑﮕﯿﺮد، ﺣﺪاﻗﻞ ﺗﺎ

زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از زﻣﯿﻦ‬ ‫ﻟﻐﺰﻧﺪه رد ﻣﯽ ﺷﺪ. ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ او ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد دﻫﻢ، ﻣﯿﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ؟ ﻣﺮدد ﺑﻮدم. ﺑﺎ وﺟﻮد ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎري او ﺑﺎ ﺑﺮف، ﺑﻌﯿﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ از‬ ‫ﺗﻤﺎس دﺳﺖ

ﻫﺎي ﺳﺮد ﻣﻦ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﮐﻨﺪ. ﺑﺎﯾﺪ دﺳﺘﮑﺶ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪم-‬

‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻧﻔﺴﺶ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮد .» ﻧﻪ! «‬

‫ﺑﯿﺪرﻧﮓ اﻓﮑﺎر او را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪم ، در اول ﺣﺪس زدم ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻏﻠﻄﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم و او ﻣﺮا در ﺣﺎل اﻧﺠﺎم ﮐﺎري ﻧﺎﺑﺨﺸﻮدﻧﯽ دﯾﺪه ﺑﻮد. وﻟﯽ‬ ‫آن ﻫﯿﭻ رﺑﻄﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪاﺷﺖ.‬ ‫ﺗﺎﯾﻠﺮ

ﮐﺮاوﻟﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ دﯾﻮاﻧﻪ وار داﺧﻞ ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﺑﭙﯿﭽﺪ . ﺑﺎ اﯾﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ درون ﯾﮏ ﮐﭙﻪ ﯾﺦ ﻣﯽ رﻓﺖ...‬ ‫اﯾﻦ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻗﺒﻞ از ﺑﻪ واﻗﻌﯿﺖ

ﭘﯿﻮﺳﺘﻦ آن آﻣﺪه ﺑﻮد. در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻫﻨﻮز داﺷﺘﻢ ﺣﺎدﺛﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ وﺣﺸﺖ آﻟﯿﺲ ﺷﺪه ﺑﻮد را ﻣﯽ دﯾﺪم‬ ‫ون ﺗﺎﯾﻠﺮ ﭘﯿﭽﯿﺪ.‬ ‫ﻧﻪ، آن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﺎري ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪاﺷﺖ، وﻟﯽ اﻧﮕﺎر ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ داﺷﺖ،

ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ون ﺗﺎﯾﻠﺮ – ﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﻣﯽ ﻟﻐﺰﯾﺪ و ﺑﺎ دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﻣﺮﮐﺰ‬ ‫دﻧﯿﺎي ﻣﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺼﺎدف ﻣﯽ ﮐﺮد.‬ ‫ﺣﺘﯽ ﺑﺪون ﭘﯿﺸﮕﻮﯾﯽ آﻟﯿﺲ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﺴﯿﺮ اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﯽ را ﮐﻪ ﺗﺎﯾﻠﺮ

اﺧﺘﯿﺎرش را از دﺳﺖ ﺑﻮد ﻓﻬﻤﯿﺪ.‬ ‫آن دﺧﺘﺮ دﻗﯿﻘﺎً در ﻣﮑﺎن اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد. ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد، از ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﺗﺎﯾﺮﻫﺎ ﺟﺎ ﺧﻮرده ﺑﻮد. ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي وﺣﺸﺖ زده ي‬ ‫ﻣﻦ

ﺧﯿﺮه ﺷﺪ، و ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮگ ﻏﺮﯾﺐ اﻟﻮﻗﻮﻋﺶ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫اوﻧﻮ ﻧﻪ! آن ﮐﻠﻤﺎت در ﺳﺮم ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﺻﺪا ﺑﻪ ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮي ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ .‬ ‫ﻫﻨﻮز در اﻓﮑﺎر آﻟﯿﺲ

ﻗﻔﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدم ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻋﻮض ﺷﺪ ، وﻟﯽ وﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ آن ﭼﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺮ روي ﻣﺤﻮﻃﻪ راه اﻓﺘﺎدم ، ﺧﻮدم را ﺑﯿﻦ ون و دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﺧﺸﮑﺶ زده ﺑﻮد اﻧﺪاﺧﺘﻢ . آﻧﻘﺪر

ﺳﺮﯾﻊ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻫﺪﻓﻢ را‬ ‫ﻧﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﯽ دﯾﺪم. او ﻣﺮا ﻧﺪﯾﺪ- ﻫﯿﭻ ﭼﺸﻢ اﻧﺴﺎﻧﯽ اي ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺮش ﻣﺮا ﺑﺒﯿﻨﺪ- ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﭘﯿﮑﺮه ي ﺑﺰرﮔﯽ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺑﺪن

او را ﺑﺎ‬ ‫ﺳﻄﺢ ﻓﻠﺰي ﺗﺮاﮐﺶ ﯾﮑﯽ ﮐﻨﺪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫دور ﮐﻤﺮش را ﮔﺮﻓﺘﻢ ، ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﻻزم اﻧﺠﺎم دﻫﻢ . در ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ اﻧﺪام ﻻﻏﺮ او را

از ﻣﺴﯿﺮ‬ ‫ﻣﺮگ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﺎ او درون ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدم ، از ﺷﮑﻨﻨﺪﮔﯽ ﺑﺪن او آﮔﺎه ﺑﻮدم .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺻﺪاي ﺑﺮﺧﻮرد ﺳﺮش را ﺑﺎ زﻣﯿﻦ ﯾﺦ زده ﺷﻨﯿﺪم، اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﯾﺦ

ﻫﻢ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﭼﯿﺰي در دروﻧﻢ ﺳﺮد ﺷﺪ .‬ ‫وﻟﯽ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﻢ وﻗﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺗﺎ وﺿﻌﯿﺖ او را ﺑﺒﯿﻨﻢ. ﺻﺪاي ون از ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﺎن ﺷﻨﯿﺪه ﻣﯿﺸﺪ ، زﻣﯿﻦ را ﻣﯽ ﺳﺎﯾﯿﺪ و ﺟﯿﻎ

ﻣﯿﮑﺸﯿﺪ و‬ ‫ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻪ ي ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮاك دﺧﺘﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﺪ . داﺷﺖ ﻣﺴﯿﺮ ﻋﻮض ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﯽ ﺗﺎﺑﯿﺪ و ﺑﺮاي او ﻣﯽ آﻣﺪ- اﻧﮕﺎر او آﻫﻦ رﺑﺎﯾﯽ ﺑﻮد‬ ‫ﮐﻪ آن را ﺑﻪ ﺳﻮي ﻣﺎ ﻣﯽ

ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫ﮐﻠﻤﻪ اي ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﻫﯿﭻ ﮔﺎه در ﺣﻀﻮر ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻢ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدم از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎي ﻗﻔﻞ ﺷﺪه ام ﺑﯿﺮون آﻣﺪ .‬ ‫ﺗﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﻫﻢ زﯾﺎده روي ﮐﺮده ﺑﻮدم . ﻫﻤﺎن وﻗﺖ ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﭘﺮواز ﮐﺮ

دم ﺗﺎ او را ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﺑﮑﺸﻢ ، ﮐﺎﻣﻼً آﮔﺎه ﺑﻮدم ﮐﻪ دارم ﭼﻪ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ‬ ‫ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻣﯽ ﺷﻮم . داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺟﻠﻮي ﻣﻦ را ﺑﮕﯿﺮد ، وﻟﯽ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده

ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻪ رﯾﺴﮑﯽ را ﻣﯽ ﭘﺬﯾﺮم-‬ ‫ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﺧﻮدم ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم ﺧﺎﻧﻮاده ام .‬" ‫اﻓﺸﺎء ﺷﺪن" .‬

‫و اﯾﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﮐﻤﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ، اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دادم ﮐﻪ ون ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮد در اﻗﺪام دوﻣﺶ زﻧﺪﮔﯽ او را ﺑﮕﯿﺮد .‬ ‫او را رﻫﺎ ﮐﺮدم و دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺟﻠﻮي ون را ﻗﺒﻞ

از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﺗﻤﺎس ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ، ﺑﮕﯿﺮم. ﻓﺸﺎر آن ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎﺷﯿﻨﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﮐﻨﺎر ﺗﺮاك ﭘﺎرك ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﺮت ﺷﻮم، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﺮو رﻓﺘﻦ ﺑﺪﻧﻪ ي آن را ﭘﺸﺖ ﺷﺎﻧﻪ ام ﺣﺲ ﮐﻨﻢ .

ون در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﺪ دﺳﺖ ﻫﺎي ﺳﺮﮐﺶ ﻣﻦ‬ ‫ﻟﺮزﯾﺪ و ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺧﻮرد و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دو ﺗﺎﯾﺮ آﻧﻄﺮﻓﯿﺶ ﺑﯽ ﺛﺒﺎت ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪ .‬ ‫اﮔﺮ دﺳﺘﻢ را ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ دادم ﺗﺎﯾﺮ ﻋﻘﺐ ون روي ﭘﺎي او ﻣﯽ اﻓﺘﺎد .‬ ‫

اوه ، ﺑﺮاي ﺧﺎﻃﺮ ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻘﺪس ﺑﻮد ، اﻣﮑﺎن داﺷﺖ اﯾﻦ ﺣﺎدﺛﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟ آﯾﺎ ﺑﻼي دﯾﮕﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎزل ﺷﻮد ؟ ﻧﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﺸﯿﻨﻢ ، ون را در ﻫﻮا

ﻧﮕﻪ دارم و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺠﺎت ﺑﺎﺷﻢ. و ﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﭘﺮت ﮐﻨﻢ- ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ راﻧﻨﺪه وﺣﺸﺖ‬ ‫زده را ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ اي دروﻧﯽ، ون را ﻫﻞ دادم ﺗﺎ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي از ﻣﺎ

دور ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ، ﺑﺎ دﺳﺖ راﺳﺘﻢ زﯾﺮ‬ ‫ﺑﺪﻧﻪ ي آن را ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﺎزوي ﭼﭙﻢ را دوﺑﺎره دور ﮐﻤﺮ دﺧﺘﺮ ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮدم ، او را از زﯾﺮ ون ﺑﯿﺮون

ﮐﺸﯿﺪم و ﻣﺤﮑﻢ ﮐﻨﺎر ﺧﻮدم ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ . وﻗﺘﯽ‬ ‫او را ﺗﮑﺎن دادم ﺗﺎ ﭘﺎﯾﺶ در ﺟﺎي ﺑﯽ ﺧﻄﺮي ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺪن او ﺑﻪ ﺳﺴﺘﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد- او ﺑﻬﻮش ﺑﻮد ؟ در ﺗﻼﺷﻢ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎﺗﺶ ﭼﻘﺪر ﺑﻪ او

ﺻﺪﻣﻪ‬ ‫زده ﺑﻮدم ؟‬ ‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ون ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ او اﺳﯿﺒﯽ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ، آن را رﻫﺎ ﮐﺮدم . ﺑﺮ اﺛﺮ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﺎ ﺳﻨﮕﻔﺮش ﺧﯿﺎﺑﺎن ، ﺗﻤﺎم ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎﯾﺶ ﺷﮑﺴﺖ .‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ وﺳﻂ ﯾﮏ

ﺑﺤﺮان ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ام. او ﭼﻘﺪر دﯾﺪه ﺑﻮد؟ آﯾﺎ ﺷﺎﻫﺪان دﯾﮕﺮي دﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮐﻨﺎر او ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪم و در ﺣﺎﻟﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم او را ﺳﺎﻟﻢ ﻧﮕﻪ دارم، ون را ﺑﺎﻻ ﺑﺮده ﺑﻮدم،

ﻣﺮا دﯾﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ؟ اﯾﻦ ﺳﻮاﻻت ﺑﺎﯾﺪ دﻏﺪﻏﻪ ي اﺻﻠﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﻮد.‬ ‫وﻟﯽ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﮕﺮان ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﺮﻣﻼ ﺷﺪن رازﻣﺎن آﻧﻘﺪر ﻫﺎ اﻫﻤﯿﺖ ﻧﻤﯽ دادم. از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد در اﻗﺪاﻣﻢ

ﺑﺮاي ﺣﻔﺎﻇﺖ از او، ﺧﻮدم‬ ‫آﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ او رﺳﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﻢ وﺣﺸﺖ زده ﺑﻮدم. ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ اﮔﺮ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ ﺑﻮي او ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻣﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد، از اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد‬ ‫ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم.

ﻣﺘﻮﺟﻪ ﮔﺮﻣﺎي ﺑﺪن ﻟﻄﯿﻒ او ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد ﺑﻮدم- ﺣﺘﯽ از ﭘﺸﺖ ژاﮐﺖ ﻫﺎﯾﻤﺎن ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن ﮔﺮﻣﺎ را ﺣﺲ ﮐﻨﻢ...‬ ‫ﺗﺮس اول ، از ﻫﻤﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺑﻮد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﯾﺎد ﺷﺎﻫﺪ

ان ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ، ﺧﻢ ﺷﺪم ﺗﺎ ﺻﻮرت او را ﺑﺒﯿﻨﻢ، ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﻬﻮش اﺳﺖ ﺑﺎ ﻧﻪ- اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم‬ ‫ﮐﻪ ﺧﻮن رﯾﺰي ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن او ﺑﺎز ﺑﻮدﻧﺪ ، ﺷﻮك زده ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد.‬ ‫ﻓﻮراً ﭘﺮﺳﯿﺪم : »

ﺑﻼ؟ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟ «‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮﺑﻢ. «‬ ‫ﺧﯿﺎﻟﻢ راﺣﺖ ﺷﺪ ، ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاﯾﺶ اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ داد. از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪم، ﺳﻮزﺷﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه آن

ﻣﯽ آﻣﺪ‬ ‫اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ آن ﺧﻮﺷﺎﻣﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﺮاي اﯾﺴﺘﺎدن ﺗﻘﻼ ﻣﯽ ﮐﺮد ، وﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺑﺮاي رﻫﺎ ﮐﺮدن او آﻣﺎدﮔﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ. ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺟﺎي او ﭘﯿﺶ ﻣﻦ...اﻣﻦ ﺗﺮ

ﺑﻮد ؟ ﺣﺪ اﻗﻞ ﺑﻬﺘﺮ‬ ‫ﺑﻮد، در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﻫﺸﺪار دادم : » ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎش ، ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺿﺮﺑﻪ ي ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮت وارد ﺷﺪه. «‬

‫از ﺑﻮي ﺧﻮن ﺗﺎزه اﺛﺮي ﻧﺒﻮد- ﯾﮏ ﻟﻄﻒ اﻟﻬﯽ- وﻟﯽ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ از درون ﺿﺮﺑﻪ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ . دﻟﻮاﭘﺲ ﺑﻮدم و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او را ﺑﻪ‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ و ﺗﺠﻬﯿﺰات ﮐﺎﻣﻞ رادﯾﻮﻟﻮژي

ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ.‬ ‫» آخ « وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ در ﻣﻮرد ﺳﺮش ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮده ، ﺗُﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﻄﻮر ﺧﻨﺪه داري ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد .‬ ‫» ﻫﻤﻮن ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮش رو ﻣﯽ ﮐﺮدم. « رﻫﺎﯾﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ

را ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺧﻨﺪه دار ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﮔﯿﺞ ﺑﻮدم .‬ ‫» ﭼﻄﻮري ﺗﻮي... « ﺣﺮﻓﺶ را ﻧﺎﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺖ، ﭘﻠﮏ ﻫﺎﯾﺶ ﻟﺮزﯾﺪ. » ﭼﻄﻮري اﯾﻨﻘﺪر ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮدﺗﻮ رﺳﻮﻧﺪي اﯾﻨﺠﺎ؟ «‬ ‫آﺳﻮدﮔﯽ زﻫﺮم ﺷﺪ

، ﺣﺲ ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ . او ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪه ﺑﻮد آن دﺧﺘﺮ در ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي اﺳﺖ، ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻮاده ام ﺷﺪت ﮔﺮﻓﺖ.‬ ‫» ﻣﻦ درﺳﺖ ﮐﻨﺎر ﺗﻮ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮ

دم، ﺑﻼ. « ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺑﺎﻻ دروغ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ، ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﻮال‬ ‫ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﺷﮏ ﺑﯿﻔﺘﺪ.‬ ‫ﺑﺎزﻫﻢ ﺗﻼش ﮐﺮد ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﺪ، و اﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ

او اﺟﺎزه دادم. اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﻧﻘﺸﻢ را درﺳﺖ ﺑﺎزي ﮐﻨﻢ. اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ از‬ ‫ﺣﺮارت ﺑﺪن او ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮم ﺗﺎ ﮔﺮﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﻮي او ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻧﺸﻮد و ﺑﺮ ﻣﻦ ﻏﻠﺒﻪ ﻧﮑﻨﺪ. ﺗﺎ

آﻧﺠﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ در ﺑﯿﻦ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻫﺎي ﻣﺘﻼﺷﯽ ﺷﺪه ﺗﮑﺎن‬ ‫ﺧﻮرد، از او ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ.‬ ‫او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و، ﻣﻦ ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم. اﯾﻨﮑﻪ در اول ﺑﻪ ﺟﺎي دﯾﮕﺮي ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم

اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮏ دروﻏﮕﻮي ﺑﯽ ﻣﻬﺎرت‬ ‫ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣﻦ ﯾﮏ دروﻏﮕﻮي ﻧﺎﻻﯾﻖ ﻧﺒﻮدم . ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ام آرام ﺑﻮد... ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﺪ او را ﮔﯿﺞ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﺪ. و اﯾﻦ ﺧﻮب ﺑﻮد .‬

‫ﺣﺎﻻ ﺻﺤﻨﻪ ي ﺗﺼﺎدف ﺷﻠﻮغ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺑﯿﺸﺘﺮ داﻧﺶ آﻣﻮزان، ﺑﭽﻪ ﻫﺎ، ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﻫﻞ ﻣﯽ دادﻧﺪ و ﺳﺮك ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ ﺑﺪن ﻟﻪ ﺷﺪه اي‬ ‫ﻗﺎﺑﻞ رؤﯾﺖ ﻫﺴﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ . ﻫﻤﻬﻤﻪ اي از

ﺟﯿﻎ و اﻓﮑﺎر ﺷﻮك زده ﺑﺮ ﭘﺎ ﺑﻮد . در اﻓﮑﺎرﺷﺎن ﮔﺸﺘﯽ زدم ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم ﮐﺴﯽ ﻣﺸﮑﻮك ﻧﺸﺪه ، ﺑﻌﺪ‬ ‫ﺻﺪاﻫﺎ را ﺳﺎﮐﺖ ﮐﺮدم و ﻓﻘﻂ روي آن دﺧﺘﺮ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪم .‬ ‫داد و ﺑﯿﺪاد ﻫﺎ ﺣﻮ

اس او را ﭘﺮت ﮐﺮده ﺑﻮد . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺣﯿﺮت زده ﺑﻮد ، ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﻌﯽ ﮐﺮد روي ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ .‬ ‫دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ آراﻣﯽ روي ﺷﺎﻧﻪ اش ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺗﺎ او را ﭘﺎﯾﯿﻦ

ﻧﮕﻪ دارم .‬ ‫» ﻓﻌﻼً از ﺟﺎت ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺸﻮ. « ﺣﺎل او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮب ﻣﯽ آﻣﺪ ، وﻟﯽ آﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮدﻧﺶ را ﺗﮑﺎن ﻣﯿﺪاد ؟ دوﺑﺎره آرزوي ﺣﻀﻮر ﮐﺎرﻻﯾﻞ را ﮐﺮدم .‬ ‫ﺳﺎﻟﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﺌﻮري

ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻮدم ﺑﺎ ﻗﺮن ﻫﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ي ﻋﻤﻠﯽ او در اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺮاﺑﺮي ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫اﻋﺘﺮاض ﮐﺮد : » اﻣﺎ ﺳﺮده. «‬ ‫او دو ﺑﺎر ﺗﺎ ﻣﺮز ﻣﺮگ ﭘﯿﺶ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﻣﻮرد

ﺿﺮب و ﺟﺮح واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد، و اﯾﻦ ﺳﺮﻣﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﮕﺮاﻧﯿﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ. ﻗﺒﻞ‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﺑﯿﺎورم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ اﺻﻼً ﺑﺎﻣﺰه ﻧﯿﺴﺖ ، آرام ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺧﻨﺪﯾﺪم.‬ ‫ﺑﻼ ﭘﻠﮏ زد و ﺑﻌﺪ

ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ روي ﺻﻮرت ﻣﻦ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪ. » ﺗﻮ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدي. «‬ ‫آن ﺣﺮف دوﺑﺎره ﻣﺮا ﻫﻮﺷﯿﺎر ﮐﺮد.‬ ‫» ﺗﻮ ﮐﻨﺎر ﻣﺎﺷﯿﻨﺖ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدي. «‬

‫» ﻧﻪ، ﻧﺒﻮدم. «‬

‫ﻣﺼﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﺗﻮ رو دﯾﺪم « ﺻﺪاﯾﺶ ﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪ اي ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻟﺠﺒﺎزي ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.‬ ‫» ﺑﻼ ، ﻣﻦ ﮐﻨﺎرت اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدم و ﺗﻮرو از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪم. «‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﻢ را ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن

درﺷﺖ او دوﺧﺘﻢ ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم او را وادار ﮐﻨﻢ ﺗﻔﺴﯿﺮ ﻣﺮا ﺑﭙﺬﯾﺮد- ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺮﺣﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﺑﻮد.‬ ‫» ﻧﻪ. « او دﺳﺖ ﺑﺮدار ﻧﺒﻮد.‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم آرام ﺑﻤﺎﻧﻢ و از ﮐﻮره در ﻧﺮوم . ﻓﻘﻂ اﮔﺮ ﻣﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﺎﮐﺖ ﻧﮕﻪ دارم ، ﺗﺎ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻨﻢ ﺷﻮاﻫﺪ را از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮم... و ﺑﺎ‬ ‫ﭘﯿﺶ ﮐﺸﯿﺪن ﺟﺮاﻫﺖ ﺳﺮش داﺳﺘﺎن او را ﺧﺮاب ﮐﻨﻢ.‬ ‫ﺳﺎﮐﺖ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ آرام و

رازدار ، ﻧﺒﺎﯾﺪ آﺳﺎن ﻣﯽ ﺑﻮد ؟ اي ﮐﺎش ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ...‬ ‫» ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ، ﺑﻼ. « ﺻﺪاﯾﻢ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮ

اﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ. ﺑﺪ ﺟﻮر ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ، و ﺗﻨﻬﺎ‬ ‫دﻟﯿﻠﺶ اﯾﻦ ﺗﺼﺎدف ﻧﺒﻮد. ﯾﮏ آرزوي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ.‬ ‫ﭼﻪ ﺣﺴﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ؟‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﺮا؟ « ﻫﻨﻮز

ﺣﺎﻟﺖ ﺗﺪاﻓﻌﯽ داﺷﺖ.‬ ‫ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ. «‬ ‫» ﻗﻮل ﻣﯿﺪي ﺑﻌﺪاً ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﺮام ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪم ﺑﻪ او دروغ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮ

دم ، آن ﻫﻢ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از ﺗﻪ دل آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي‬ ‫ﺳﺰاوار اﻋﺘﻤﺎد او ﺑﺎﺷﻢ.‬ ‫» ﺑﺎﺷﻪ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻦ ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » ﺑﺎﺷﻪ. «‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻼش ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت

ﻣﺎ آﻏﺎز ﺷﺪ ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم آن دﺧﺘﺮ را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮم و اوﻟﯿﻮﯾﺖ ﻫﺎﯾﻢ را درﺳﺖ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﻨﻢ . در اﻓﮑﺎر ﻫﺮ ﮐﺴﯽ‬ ‫ﮐﻪ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﻮد ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮدم ، ﺷﺎﻫﺪان و ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﺎزه آﻣﺪه

ﺑﻮدﻧﺪ ، وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﻢ . ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻣﻦ ﮐﻨﺎر ﺑﻼ‬ ‫ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ، وﻟﯽ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ – ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻧﺘﯿﺠﻪ ي اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ دﯾﮕﺮي

ﻧﺒﻮد- ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از ﺗﺼﺎدف‬ ‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﻀﻮر ﻣﻦ در ﮐﻨﺎر او ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫او ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﺳﺎده را ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد. وﻟﯽ او ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎدي ﻣﺤﺴﻮب ﻧﻤﯽ ﺷﺪ. او ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد،

ﺳﺮش ﺿﺮﺑﻪ دﯾﺪه ﺑﻮد، ﺑﻪ‬ ‫ﺣﺎﻣﯿﺶ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﻧﺪاﺷﺖ. ﺣﺘﻤﻼً ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد. اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ داﺳﺘﺎن او ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد، ﻧﻪ؟ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ او را ﺑﺎور ﻧﻤﯿﮑﺮد.‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﻓﮑﺎر

روزاﻟﯽ ، ﺟﺎﺳﭙﺮ و امت را ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ، ﺑﺮ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم . اﺣﺘﻤﺎﻻً اﻣﺸﺐ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﻪ ﭘﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻣﺮا‬ زات ﮐﻨﻨﺪ .‬

مجازات کند

‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺟﺎي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ را از روي ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻗﻬﻮه اي از ﺑﯿﻦ ﺑﺒﺮم، وﻟﯽ آن دﺧﺘﺮ ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد. ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺣﻮاﺳﺶ ﭘﺮت‬ ‫ﺷﻮد.‬ ‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮدن ﻧﺎاﻣﯿﺪﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد-

ﭼﺸﻤﺎن زﯾﺎدي روي ﻣﻦ ﺑﻮد- از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ ون ﮔﻼوﯾﺰ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ آن را ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪ. ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ، ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻋﻤﻠﯿﺎت ﺳﺮﻋﺖ

ﺑﺒﺨﺸﺪ، وﻟﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻪ دردﺳﺮ اﻓﺘﺎده ﺑﻮدم و آن‬ ‫دﺧﺘﺮ ﻫﻢ ﭼﺸﻤﺎن ﺗﯿﺰي داﺷﺖ. ﺑﺎﻻﺧﺮه آﻧﻬﺎ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ون را ﺑﻪ ﻗﺪري دور ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﺰﺷﮏ ﯾﺎران ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮ

اﻧﮑﺎر را ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ.‬ ‫ﯾﮏ ﭼﻬﺮه ي آﺷﻨﺎ ﺗﺸﺨﯿﺺ دادم .‬ ‫ﺑﺮت وارﻧﺮ ﮔﻔﺖ : » ﻫﯽ، ادوارد. « او ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﯾﮏ ﭘﺮﺳﺘﺎر ﺑﻮد و ﻣﻦ او را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ از ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ. اﯾﻦ

ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﯽ‬ ‫ﺑﻮد- ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز آورده ﺑﻮدم- ﮐﻪ او اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ رﺳﯿﺪ. در اﻓﮑﺎرش ﺧﻮاﻧﺪم ﮐﻪ او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﺸﯿﺎر و‬ ‫آرام ﻫﺴﺘﻢ. »

ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ، ﭘﺴﺮ؟ «‬ ‫» ﻋﺎﻟﯿﻢ، ﺑﺮِت. ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰﯾﻢ ﻧﺸﺪ. وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﻣﻐﺰ ﺑﻼ ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪه ﺑﺎﺷﻪ. وﻗﺘﯽ از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪﻣﺶ ﺑﻪ ﺳﺮش ﺿﺮﺑﻪ ي ﺳﺨﺘﯽ ﺧﻮرد...«‬ ‫ﺑﺮت ﺗﻮﺟﻪ

اش را روي آن دﺧﺘﺮ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮد، ﮐﻪ ﭼﻨﺎن ﻧﮕﺎه ﺧﺸﻢ آﻟﻮدي ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ اﻧﮕﺎر ﺑﻪ او ﺧﯿﺎﻧﺖ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ. اوه، درﺳﺘﻪ. او ﻓﺪاﯾﯽِ‬ ‫ﺑﯽ ﺳﺮ و ﺻﺪا ﺑﻮد- او ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ داد ﺑﯽ ﺻﺪا

زﺟﺮ ﺑﮑﺸﺪ .‬ ‫ﺑﻬﺮ ﺟﻬﺖ ﺑﺎ داﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﺳﺮﯾﻌﺎً ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ، اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺣﺴﺎس راﺣﺘﯽ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﭘﺰﺷﮏ ﯾﺎر ﺑﻌﺪي ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﭘﺎﻓﺸﺎري ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ درﻣﺎن ﻣﯽ

ﺷﺪم، وﻟﯽ ﻣﻨﺼﺮف ﮐﺮدن او ﭼﻨﺪان ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮد. ﻗﻮل دادم اﺟﺎزه دﻫﻢ ﭘﺪرم‬ ‫ﻣﺮا ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﮐﻨﺪ و او رﻫﺎﯾﻢ ﮐﺮد. ﺑﺎ اﻏﻠﺐ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻓﻘﻂ ﻻزم ﺑﻮد ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺑﺨﺶ و آرام ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد.

ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻧﻪ آن دﺧﺘﺮ. آﯾﺎ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ او را در ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از رده ﻫﺎي ﻋﺎدي ﺟﺎي داد؟‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻪ ﻧﮕﻪ دارﻧﺪه ي ﻣﺨﺼﻮص را دور ﮔﺮدن او اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ- و او از ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺳﺮخ ﺷﺪ- از

ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻓﺮورﻓﺘﮕﯽ‬ ‫ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻗﻬﻮه اي را ﺑﺎ ﭘﺸﺖ ﭘﺎﯾﻢ درﺳﺖ ﮐﻨﻢ . ﻓﻘﻂ ﺑﺮادرﻫﺎ و ﺧﻮاﻫﺮ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدم ، و در ذﻫﻦ ا‪ﻣ‪ﺖ ﺷﻨﯿﺪم

ﮐﻪ‬ ‫ﻗﻮل ﻣﯽ داد ﻫﺮﺟﺎ را از ﻗﻠﻢ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدم درﺳﺖ ﮐﻨﺪ .‬ ‫از ﮐﻤﮏ او ﺳﭙﺎﺳﮕﺰار ﺑﻮدم- ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ ﺣﺪاﻗﻞ، ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻢ ﻣﺮا ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﻮد- وﻗﺘﯽ روي

ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺟﻠﻮ‬ ‫آﻣﺒﻮﻻﻧﺲ ، ﮐﻨﺎر ﺑﺮت ﻧﺸﺴﺘﻢ اﻋﺼﺎﺑﻢ راﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد .‬ ‫رﺋﯿﺲ ﭘﻠﯿﺲ ﻗﺒﻞ از ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﺑﻼ ﭘﺸﺖ آﻣﺒﻮﻻﻧﺲ رﺳﯿﺪ .‬ ‫در اﻓﮑﺎر ﭘﺪر ﺑﻼ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ذﻫﻦ ﺗﻤﺎم ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﺎ

ﺑﻮدﻧﺪ ، وﺣﺸﺖ و ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻣﻮج ﻣﯿﺰد.‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘﺮش را روي ﺑﺮاﻧﮑﺎر دﯾﺪ ، ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﯿﺎن و ﻋﺬاب وﺟﺪان ﺑﺮ وﺟﻮدش ﭼﯿﺮه ﺷﺪ .‬ ‫اﯾﻦ اﺣﺴﺎس از او ﺧﺎرج ﺷﺪ و در

ﻣﻦ ﻧﻔﻮذ ﮐﺮد، رﺷﺪ ﮐﺮد و ﻗﻮي ﺗﺮ ﺷﺪ. وﻗﺘﯽ آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﺸﺪار داده ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺸﺘﻦ دﺧﺘﺮ ﭼﺎرﻟﯽ ﺳﻮان ﺧﻮد‬ ‫او را ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ، ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﻟﺤﻦ وﺣﺸﺖ زده ي او را

ﺷﻨﯿﺪم ، ﺳﺮم از ﻋﺬاب وﺟﺪان ﺧﻢ ﺷﺪ.‬ ‫ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ : » ﺑﻼ! «‬

‫» ﺣﺎل ﻣﻦ ﮐﺎﻣﻼً ﺧﻮﺑﻪ ، ﭼﺎر... ﭘﺪر . « آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ. » ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰﯾﻢ ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﻟﺤﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻼ ﮐﻤﯽ ﭘﺪرش را آرام ﮐﺮد . او رو ﺑﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﭘﺰﺷﮏ ﯾﺎر ﮐﺮد ﺗﺎ ﻧﻈﺮ او را ﻫﻢ

ﺑﺪاﻧﺪ .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺻﺪاي ﺣﺮف زدن او را ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد وﺣﺸﺖ ﺧﻮد ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ در ﻗﺎﻟﺐ ﮐﻠﻤﺎت ﺑﯿﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ‬ ‫اﺿﻄﺮاب و ﻧﮕﺮاﻧﯽ او ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ

ﺑﯿﺎن ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﻦ ﻓﻘﻂ... ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮐﻠﻤﺎت دﻗﯿﻖ را ﺑﺸﻨﻮم .‬ ‫ﻫﻢ م. ﭼﺎرﻟﯽ ﺳﻮان ﺑﻪ اﻧﺪازه ي دﺧﺘﺮش ﺧﺎﻣﻮش ﻧﺒﻮد ، وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺳﮑﻮت اﻓﮑﺎر ﺑﻼ از ﮐﺠﺎ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ

ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ. ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ.‬ ‫ﻫﯿﭻ ﮔﺎه زﻣﺎن زﯾﺎدي را دور و ﺑﺮ رﺋﯿﺲ ﭘﻠﯿﺲ ﺷﻬﺮ ﻧﮕﺬراﻧﺪه ﺑﻮدم. ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم او ﻣﺮدي ﺑﺎ اﻓﮑﺎر ﮐﻨﺪ اﺳﺖ- ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم‬ ‫ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺪ ﺑﻮد ﻣﻦ

ﺑﻮدم . اﻓﮑﺎر او ﺗﺎ اﻧﺪازه اي ﭘﻨﻬﺎن ﺑﻮد، وﻟﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ. ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از ﻣﻔﻬﻮم آن ﺳﺮ در ﺑﯿﺎورم، ﺻﺪاي آن...‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ﮔﻮش دﻫﻢ، ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ در اﯾﻦ

ﻣﻌﻤﺎي ﺟﺪﯾﺪ و ﮐﻮﭼﮏ ﺗﺮ، ﮐﻠﯿﺪ رازﻫﺎي آن دﺧﺘﺮ را ﺑﯿﺎﺑﻢ. وﻟﯽ ﺑﻼ را ﺗﺎ اﯾﻦ‬ ‫ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻪ اﺗﺎﻗﮏ ﻋﻘﺐ اﻧﺘﻘﺎل داده ﺑﻮدﻧﺪ و آﻣﺒﻮﻻﻧﺲ در راه ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﻮد.‬ ‫ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﺧﻮدم را از اﯾﻦ

راه ﺣﻞ اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ، ﺑﺮاي ﺣﻞ ﻣﻌﻤﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا آزار ﻣﯽ داد، ﺟﺪا ﮐﻨﻢ. وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم- از ﺗﻤﺎم زواﯾﺎ‬ ‫اﺗﻔﺎﻗﯽ را ﮐﻪ اﻣﺮوز اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم. ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻮش ﻣﯽ دادم، ﺗﺎ

ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم ﺧﻮدﻣﺎن را آﻧﻘﺪر ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻧﯿﻨﺪاﺧﺘﻪ ام ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺎﺷﯿﻢ‬ ‫ﺳﺮﯾﻌﺎً اﯾﻨﺠﺎ را ﺗﺮك ﮐﻨﯿﻢ. ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﮐﺮدم.‬ ‫در اﻓﮑﺎر ﭘﺰﺷﮏ ﯾﺎران ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا ﻧﮕﺮان ﮐﻨﺪ. ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ

ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ، آن دﺧﺘﺮ ﻫﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺖ. و ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ‬ ‫داﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد.‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن رﺳﯿﺪﯾﻢ، اوﻟﯿﻦ اوﻟﻮﯾﺖ ﻣﻦ دﯾﺪن ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﻮد. ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ

ﺳﻤﺖ درﻫﺎي اﺗﻮﻣﺎﺗﯿﮑﯽ رﻓﺘﻢ، وﻟﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮐﺎﻣﻼً از ﻣﺮاﻗﺒﺖ‬ ‫از ﺑﻼ ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ. در ﺑﯿﻦ اﻓﮑﺎر ﭘﺮﺳﺘﺎران ﯾﮏ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ او ﺑﻮد.‬ ‫ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن اﻓﮑﺎر آﺷﻨﺎي ﭘﺪرم آﺳﺎن ﺑﻮد. او ﺗﻨﻬﺎ

در دﻓﺘﺮ ﮐﻮﭼﮑﺶ ﺑﻮد- دوﻣﯿﻦ ﺷﺎﻧﺲ ﻣﻦ در آن روزِ ﭘﺮ از ﺑﺪ ﺷﺎﻧﺴﯽ.‬ ‫» ﮐﺎرﻻﯾﻞ. «‬ ‫او ﺻﺪاي آﻣﺪن ﻣﺮا ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻦ را دﯾﺪ ﻣﻀﻄﺮب ﺷﺪ. روي

ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﭘﺮﯾﺪ، ﭼﻬﺮه اش رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﺗﺮ ﺷﺪ.‬ ‫دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﻣﺮﺗﺒﺶ ﮐﻪ از ﺟﻨﺲ ﭼﻮب ﮔﺮدو ﺑﻮد ﺧﻢ داد .‬

‫ادوارد- ﺗﻮ اوﻧﮑﺎرو ﻧﮑﺮدي-‬

‫» ﻧﻪ ، ﻧﻪ ، ﻣﻮﺿﻮع اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ . «‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ . ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ . ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻓﮑﺮي ﮐﺮدم. ﭼﺸﻤﺎت...، ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ً. ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم... ﺑﺎ دﯾﺪن ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻃﻼﯾﯽ‬ ‫ﻣﻦ

ﺧﯿﺎﻟﺶ راﺣﺖ ﺷﺪ .‬ ‫» وﻟﯽ اون ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪه، ﮐﺎرﻻﯾﻞ، اﺣﺘﻤﺎﻻً زﯾﺎد ﺟﺪي ﻧﯿﺴﺖ، اﻣﺎ- «‬ ‫» ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎد؟ «‬ ‫» ﯾﻪ ﺗﺼﺎدف اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ . اون در زﻣﺎن اﺷﺘﺒﺎه ، ﺗﻮي ﯾﮏ ﻣﮑﺎن اﺷﺘﺒﺎه

ﺑﻮد . وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﯾﺴﺘﻢ- ﺑﺰارم ﺑﺎ اون ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﻪ- «‬

‫از اول ﺑﮕﻮ ، ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ . ﺗﻮ ﭼﻄﻮر دﺧﺎﻟﺖ داﺷﺘﯽ ؟‬

‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » ﯾﮏ ون ﺗﻮي ﺑﺮف ﻫﺎ ﻟﻐﺰﯾﺪ « وﻗﺘﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ زدم ﺑﻪ دﯾﻮار ﭘﺸﺖ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم . او ﺑﺠﺎي دﺳﺘﻪ اي از دﯾﭙﻠﻢ ﻫﺎي ﻗﺎب‬ ‫ﺷﺪه ، ﯾﮏ ﻧﻘﺎﺷﯽ رﻧﮓ و روﻏﻦ ﺳﺎده

ﺑﻪ دﯾﻮار آوﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد- ﯾﮑﯽ از ﻧﻘﺎﺷﯽ ﻫﺎي ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ اش. » اون ﺳﺮ راﻫﺶ ﺑﻮد. آﻟﯿﺲ دﯾﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ‬ ‫اﺗﻔﺎق ﻣﯿﻔﺘﻪ ، وﻟﯽ وﻗﺖ ﺑﺮاي ﮐﺎر دﯾﮕﻪ اي ﻧﺒﻮد ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﻮي ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﺪوم

و اوﻧﻮ از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﺑﮑﺸﻢ . ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ... ﺑﻪ ﺟﺰ‬ ‫اون. ﺑﺎﯾﺪ ون رو ﻫﻢ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، وﻟﯽ ﺑﺎزم ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اﯾﻨﻮ ﻧﺪﯾﺪ... ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از اون. ﻣﻦ... ﻣﻦ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﺎرﻻﯾﻞ .

ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﻮدﻣﻮن رو‬ ‫ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﻨﺪازم. «‬ ‫او ﻣﯿﺰ را دور زد و دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺖ .‬

‫ﺗﻮ ﮐﺎر درﺳﺖ رو اﻧﺠﺎم دادي . و ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻪ واﺳﺖ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ . ﺑﻬﺖ اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ادوارد .‬

‫دﯾﮕﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﻮي ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ . » اون ﻣﯽ دوﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ... ﭼﯿﺰﯾﻢ ﻫﺴﺖ. «‬ ‫» ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ. اﮔﻪ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮرﯾﻢ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮﯾﻢ، ﻣﯿﺮﯾﻢ. اون ﭼﯽ ﮔﻔﺖ؟ «‬ ‫ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن

دادم، ﮐﻤﯽ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدم . » ﻓﻌﻼً ﻫﯿﭽﯽ. «‬

‫ﻓﻌﻼً ؟‬

‫» ﺑﺎ داﺳﺘﺎن ﻣﻦ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد- وﻟﯽ اﻧﺘﻈﺎر داره ﯾﻪ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺑﻬﺶ ﺑﺪم. «‬ ‫او در ﺣﺎل ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﮐﺮدن ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ اﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ را در ﻫﻢ ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ اداﻣﻪ دادم : » اون ﺑﻪ

ﺳﺮش ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮرد- ﺧﺐ ، ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد . ﻧﺴﺒﺘﺎً ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺧﻮردﯾﻢ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﻣﯿﻮﻣﺪ ،‬ ‫وﻟﯽ... ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺸﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ دﯾﺪه رو ﺳﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﯽ اﻋﺘﺒﺎر ﮐﺮد. «‬ ‫ﺣﺲ

ﮐﺮدم ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮي ﺷﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﮐﻠﻤﺎت را ﮔﻔﺖ .‬

‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﺘﻮﺟﻪ آزردﮔﯽ در ﻟﺤﻦ ﺻﺪاي ﻣﻦ ﺷﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻟًﺎ رﻓﺘﻦ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ . ﺑﺬار ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﯽ ﺷﺪه ، ﺑﺮﯾﻢ ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﯾﻪ ﻣﺮﯾﺾ دارم ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ‬ ‫ﺑﻬﺶ ﺑﺮﺳﻢ .‬

‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ، ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮاﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﮑﻨﻪ ﺑﻬﺶ ﺻﺪﻣﻪ زده ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫ﭼﻬﺮه ي ﮐﺎرﻻﯾﻞ درﺧﺸﯿﺪ . دﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻮرش ﮐﺸﯿﺪ- ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ درﺟﻪ از ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻃﻼﯾﯽ او

روﺷﻦ ﺗﺮ ﺑﻮد- و ﺧﻨﺪﯾﺪ .‬ ‫ﺑﺮات روز ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﻮده، ﻧﻪ ؟ در ذﻫﻦ او دﯾﺪم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺣﺪ اﻗﻞ ﺑﺮاي او ﺧﻨﺪه دار اﺳﺖ . ﻧﻘﺾ ﺗﻤﺎم ﻗﻮاﻧﯿﻦ . در ﻃﻮل ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ‬ ‫ﺑﯽ ﻓﮑﺮي وﻗﺘﯽ ﺑﺎ

ﺳﺮﻋﺖ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ﯾﺦ زده ﻣﯽ دﯾﺪم ، از ﻗﺎﺗﻞ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﺎ او ﺧﻨﺪﯾﺪم ، ﯾﺎدم آﻣﺪ ﭼﻘﺪر ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻼ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﺧﻮدم اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻪ ﻣﺮ

اﻗﺒﺖ ﻧﺪارد . ﺧﻨﺪه ام ﺗﻠﺦ ﺑﻮد زﯾﺮا ، ﺑﺎ‬ ‫وﺟﻮد ون ، آن ﻣﻮﺿﻮع ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺣﻘﯿﻘﺖ داﺷﺖ .‬

‫ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ در دﻓﺘﺮ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪم- ﯾﮑﯽ از ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎي ﺗﻤﺎم ﻋﻤﺮم ﺑﻮد- و ﺑﻪ اﻓﮑﺎر اﻓﺮاد در ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﮔﻮش دادم.‬ ‫ﺗﺎﯾﻠﺮ ﮐﺮاﻟﯽ، راﻧﻨﺪه ي ون، ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﺗﺮ از ﺑﻼ

ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪه ﺑﻮد و، وﻗﺘﯽ ﺑﻼ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ اﺷﻌﻪ ي ‪ X‬از ﺳﺮش ﻋﮑﺴﺒﺮداري ﺷﻮد ﺗﻮﺟﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ او‬ ‫ﺟﻠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫ﺗﺸﺨﯿﺺ ﮐﺎرﻻﯾﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ آن دﺧﺘﺮ ﭼﻨﺪان ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺪﯾﺪه اﺳﺖ.

اﯾﻦ ﻣﺮا ﻣﻀﻄﺮب ﮐﺮد، وﻟﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﻮد. آن دﺧﺘﺮ ﺑﺎ‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻓﻮراً ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﻦ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد، ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ

ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ وﺟﻮد دارد، و اﯾﻦ‬ ‫ﻣﻮﺿﻮع ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎي او ﻣﯽ ﺷﺪ.‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎً او ﻫﻤﺮاﻫﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﮐﻨﺪ. ﺗﺎﯾﻠﺮ داﺷﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد او را ﺑﮑﺸﺪ از ﻋﺬاب

وﺟﺪان ﻣﯽ ﻣﺮد، و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ در اﯾﻦ ﺑﺎره دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﺒﻨﺪد. ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي او را در ﻣﯿﺎن ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺑﺒﯿﻨﻢ و ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﮐﻪ آرزو ﻣﯽ ﮐﻨﺪ او از‬ ‫

اﯾﻦ ﮐﺎر دﺳﺖ ﺑﺮدارد . ﺗﺎﯾﻠﺮ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را ﻧﺒﯿﻨﺪ؟‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺳﻮال ﮐﺮد او ﭼﻄﻮر از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻟﺤﻈﻪ ي ﭘﺮﺗﻨﺸﯽ ﺑﻮد.‬ ‫او ﺗﺎﻣﻞ ﮐﺮد ، ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪم و

ﻧﻔﺴﻢ در ﺳﯿﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﺷﺪ.‬ ‫او ﺷﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ : » اوم... « او ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد و ﺗﺎﯾﻠﺮ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﻮال ﺑﺎﻋﺚ ﮔﯿﺞ ﺷﺪن او ﺷﺪه. ﺑﺎﻻﺧﺮه، اداﻣﻪ داد:‬ ‫» ادوارد

ﻣﻨﻮ از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ. «‬ ‫ﻧﻔﺴﻢ را ﺑﯿﺮون دادم. و ﺑﻌﺪ ﺗﻨﻔﺴﻢ ﺷﺪت ﮔﺮﻓﺖ . ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺒﻼً ﻧﺸﻨﯿﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ او اﺳﻢ ﻣﻦ را ﺑﺮ زﺑﺎن ﺑﯿﺎورد. از آﻫﻨﮓ آن ﺧﻮﺷﻢ آﻣﺪ- ﻫﺮﭼﻨﺪ‬ ‫ﻓﻘﻂ آن را

در ذﻫﻦ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدم . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ آن را ﺑﺎ ﮔﻮش ﻫﺎي ﺧﻮدم ﺑﺸﻨﻮم...‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ ﻣﻨﻈﻮر او ﭼﻪ ﮐﺴﯽ اﺳﺖ، ﮔﻔﺖ : » ادوارد ﮐﺎﻟﻦ. « ﺧﻮدم را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ

دﺳﺘﮕﯿﺮه ي در را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم . آرزوي‬ ‫دوﺑﺎره دﯾﺪن او در ﻣﻦ رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺑﻪ ﺧﻮدم ﯾﺎدآوري ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﺣﺘﯿﺎط ﮐﺮد .‬

‫» اون ﮐﻨﺎر ﻣﻦ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد. «‬ ‫» ﮐﺎﻟﻦ؟ « ﻫﺎه. ﻋﺠﯿﺒﻪ . » ﻣﻦ اوﻧﻮ ﻧﺪﯾﺪم. « ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرم... » واو، ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد. اون ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ؟ «‬ ‫» آره ﻓﮑﺮ

ﮐﻨﻢ. ﯾﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﻫﻤﯿﻦ دور و ﺑﺮاﺳﺖ، وﻟﯽ اوﻧﻮ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﮑﺮدن از ﺑﺮاﻧﮑﺎر اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻪ. «‬

‫ﭼﻬﺮه ي ﻣﺘﻔﮑﺮ او را دﯾﺪم ، ﺷﮏ و ﺗﺮدﯾﺪ از ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻣﻮج ﻣﯽ زد، وﻟﯽ اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺟﺰﺋﯽ از دﯾﺪ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﭘﻨﻬﺎن ﺑﻮد.‬

‫او ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : اون ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ ، ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﯿﻠﯽ آﺷﻔﺘﻪ اس . ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮره... ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﺑﺒﺮﻣﺶ ﺑﯿﺮون . ﺗﺎ ﯾﻪ ﺟﻮري‬ ‫ﺟﺮﯾﺎن اﻣﺮوز رو از دﻟﺶ در ﺑﯿﺎرم...‬

‫و ﺑﻌﺪ ﻣﻦ در راﻫﺮو ﺑﻮدم ، در راه اﺗﺎق اورژاﻧﺲ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ دارم ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ، ﯾﮏ ﭘﺮﺳﺘﺎر ﻗﺒﻞ‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺑﺘﻮاﻧﻢ داﺧﻞ ﺑﺮوم وارد

اﺗﺎق ﺷﺪ- ﻧﻮﺑﺖ ﻋﮑﺴﺒﺮداري ﺑﻼ ﺷﺪه ﺑﻮد. در ﮔﻮﺷﻪ اي ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻪ دﯾﻮار ﺗﮑﯿﻪ دادم و، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را‬ ‫ﻧﮕﻪ دارم.‬ ‫اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد او ﺧﻮﺷﮕﻞ اﺳﺖ .

ﻫﺮﮐﺴﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﺑﺸﻮد . ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ... ﻣﻦ ﭼﻪ‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﯽ داﺷﺘﻢ؟ آزرده ﺑﻮدم؟ ﯾﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﻮد؟ اﯾﻦ ﻫﯿﭻ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺖ.‬

‫ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ، ﻫﻤﺎن ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻮدم اﯾﺴﺘﺎدم، وﻟﯽ ﺻﺒﺮم ﺗﻤﺎم ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اﺗﺎق رادﯾﻮﻟﻮژي ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ . او ﺑﻪ اﺗﺎق اورژاﻧﺲ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ وﻗﺘﯽ ﭘﺮﺳﺘﺎر

ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻮد ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻋﮑﺲ او ﺑﯿﻨﺪازم.‬ ‫وﻗﺘﯽ آن را دﯾﺪم آراﻣﺘﺮ ﺷﺪم. ﺳﺮش ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد. ﻣﻦ ﺑﻪ او آﺳﯿﺒﯽ ﻧﺰده ﺑﻮدم.‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﻦ را در آﻧﺠﺎ دﯾﺪ .‬

‫ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎي .‬

‫ﻓﻘﻂ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم. ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮدﯾﻢ، راﻫﺮو ﻫﺎ ﭘﺮ از ﻣﺴﺌﻮﻻن ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن و ﻋﯿﺎدت ﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎ ﺑﻮد.‬

‫آه، ﺑﻠﻪ. او ﻋﮑﺲ ﻫﺎ را روي ﻻﯾﺖ ﺑﻮرد ﮔﺬاﺷﺖ، وﻟﯽ اﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ دوﺑﺎره ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ. اون ﮐﺎﻣﻼً ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮﺑﻪ. آﻓﺮﯾﻦ، ادوارد.‬

‫ﺻﺪاي رﺿﺎﯾﺖ ﭘﺪرم ﻣﺨﻠﻮﻃﯽ از واﮐﻨﺶ ﻫﺎ در ﻣﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد آورد. ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮﺷﻨﻮد ﺑﺎﺷﻢ، ﻋﻼرﻏﻢ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﺎري را ﮐﻪ اﻻن‬ ‫ﻗﺼﺪ اﻧﺠﺎﻣﺶ را داﺷﺘﻢ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد.

ﺣﺪاﻗﻞ، اﮔﺮ اﻧﮕﯿﺰه ﻫﺎي اﺻﻠﯽ ﻣﺮا ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد...‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ- ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮرو ﺑﺒﯿﻨﻪ . ﻋﺎدي رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻢ ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻫﯿﭻ

اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎده . ﯾﻪ ﺟﻮري ﻣﺴﺌﻠﻪ‬ ‫ﺣﻞ ﺑﺸﻪ. « ﺗﻤﺎم دﻟﯿﻞ ﻫﺎي ﻗﺎﺑﻞ ﭘﺬﯾﺮش.‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻋﮑﺲ ﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد، ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺗﮑﺎن داد. » ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺑﯿﻪ.

ﻫﻢ م. «‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺗﻮﺟﻪ او را ﺟﻠﺐ ﮐﺮده اﺳﺖ .‬ ‫زﺧﻢ ﻫﺎي اﻟﺘﯿﺎم ﯾﺎﻓﺘﺸﻮ ﺑﺒﯿﻦ! ﭼﻨﺪ ﺑﺎر از دﺳﺖ ﻣﺎدرش اﻓﺘﺎده؟ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﻮﮐﺶ ﺧﻨﺪﯾﺪ .‬ ‫» ﮐﻢ ﮐﻢ

دارم ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﯽ رﺳﻢ ﮐﻪ اون واﻗﻌﺎً ﺑﺪ ﺷﺎﻧﺴﻪ. ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻮي زﻣﺎن و ﻣﮑﺎن اﺷﺘﺒﺎه ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮه. «‬

‫ﻓﻮرﮐﺲ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎ ﺑﺮاي اون ﻣﮑﺎن درﺳﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ . اوﻧﻢ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻮ در اﯾﻨﺠﺎ .‬

‫ﺑﻪ ﺧﻮدم ﭘﯿﭽﯿﺪم.‬

‫ﺑﺮو. ﮐﺎرﻫﺎرو درﺳﺖ ﮐﻦ. ﻣﻨﻢ اﻻن ﺑﻬﺖ ﻣﻠﺤﻖ ﻣﯽ ﺷﻢ .‬

‫ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدم ، ﻋﺬاب وﺟﺪان داﺷﺘﻢ . اﮔﺮ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﺎرﻻﯾﻞ را ﻓﺮﯾﺐ دﻫﻢ، اﺣﺘﻤﺎﻻً دروغ ﮔﻮي ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮدم.‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﺗﺎق اورژاﻧﺲ رﺳﯿﺪم ، ﺗﺎﯾﻠﺮ ﻫﻤﭽﻨﺎن داﺷﺖ

زﯾﺮ ﻟﺐ ﻋﺬرﺧﻮاﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد. دﺧﺘﺮ ﺑﺮاي ﻓﺮار از او ﺧﻮدش را ﺑﻪ ﺧﻮاب زده ﺑﻮد . اﯾﻦ‬ ‫آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻮدم او را ﺑﺒﯿﻨﻢ . اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺳﯿﻨﻪ ام را ﺑﻪ درد آورد . آﯾﺎ

دﻟﯿﻠﺶ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻌﻤﺎﯾﯽ را، ﺣﻞ ﻧﺸﺪه ﺑﻪ‬ ‫ﺣﺎل ﺧﻮد رﻫﺎ ﮐﻨﻢ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ دﻟﯿﻞ ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﻨﺪه اي ﻧﻤﯽ آﻣﺪ .‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮه، ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم و وارد اﺗﺎق ﺷﺪم .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺗﺎﯾﻠﺮ

ﻣﺮا دﯾﺪ ، ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد وﻟﯽ اﻧﮕﺸﺘﻢ را روي ﻟﺒﻬﺎﯾﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ.‬ ‫آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » اون ﺧﻮاﺑﯿﺪه؟ «‬

‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﻼ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد. ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻮء ﻇﻦ ﯾﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﯾﮏ ﺧﻂ در آﻣﺪﻧﺪ. ﺑﻪ‬ ‫ﯾﺎد آوردم ﻧﻘﺸﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎزي ﮐﻨﻢ، ﭘﺲ

ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ اﻣﺮوز اﺗﻔﺎق ﻧﯿﻮﻓﺘﺎده ﺑﻮد- ﺑﻪ ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮ او‬ ‫ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮرد و ﻣﻬﺎر ﺗﺨﯿﻼﺗﺶ از دﺳﺖ او ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫ﺗﺎﯾﻠﺮ ﮔﻔﺖ : » ﻫﯽ،

ادوارد، ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ- «‬ ‫ﯾﮏ دﺳﺘﻢ را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻋﺬر ﺧﻮاﻫﯿﺶ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﻮد. ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺧﺸﮑﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ ﮔﺬﺷﺖ. ﺧﻮدﺗﻮ ﺳﺮزﻧﺶ ﻧﮑﻦ. « ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ‬ ‫ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ

ﺑﻪ ﺟﻮك ﺷﺨﺼﯽ ﺧﻮدم ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ اي زدم .‬ ‫ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﮐﻪ ﻏﺮق ﺧﻮن ، در ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﮐﻤﺘﺮ از ﭼﻬﺎر ﻗﺪﻣﯽ ﻣﻦ دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد، ﺑﻪ ﻃﻮر اﻋﺠﺎب اﻧﮕﯿﺰي راﺣﺖ ﺑﻮد. ﻫﯿﭻ

ﮔﺎه ﻣﺘﻮﺟﻪ‬ ‫ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﭼﻄﻮر ﻗﺎدر ﺑﻪ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻮد- ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي ﺑﯿﻤﺎران زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را ﻣﺪاوا ﻣﯿﮑﺮد . آﯾﺎ وﺳﻮﺳﻪ ﻫﺎي‬ ‫داﺋﻤﯽ دردﺳﺮ ﺳﺎز و ﺧﻄﺮﻧﺎك

ﻧﻤﯽ ﺷﺪ...؟ وﻟﯽ، ﺣﺎﻻ... ﻣﯽ دﯾﺪم ﭼﻄﻮر اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ : اﮔﺮ روي ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ ﻫﺎي ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﮐﺮدي ،‬ ‫وﺳﻮﺳﻪ اي ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﺣﺘﯽ ﺧﻮن ﺗﺎزه و در ﻣﻌﺮض دﯾﺪ ﺗﺎﯾﻠﺮ ، ﮐﺎري ﺑﻪ ﺑﻼ

ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ام را از او ﺣﻔﻆ ﮐﺮدم ، روي ﻟﺒﻪ ي ﺗﺨﺖ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﻧﺸﺴﺘﻢ .‬ ‫از او ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺧﻮب، ﻧﺘﯿﺠﻪ ي ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﭼﯽ ﺷﺪ؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﮔﻠﻪ ﻣﻨﺪي ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﻫﯿﭽﯿﻢ ﻧﯿﺴﺖ ، اﻣﺎ

اوﻧﺎ ﺑﻬﻢ اﺟﺎزه ﻧﻤﯿﺪن ﺑﺮم . ﭼﺮا ﺗﻮ رو ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺑﺮاﻧﮑﺎر ﻧﺒﺴﺘﻦ؟ «‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاي ﮐﺎرﻻﯾﻞ را در راﻫﺮو ﺑﺸﻨﻮم .‬ ‫ﺑﺎ ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ

ﻣﯿﺸﻨﺎﺳﯿﺶ . وﻟﯽ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش، ﻣﻦ اوﻣﺪم ﮐﻪ ﻫﻮاي ﺗﻮرو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺪرم وارد اﺗﺎق ﺷﺪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم . ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪﻧﺪ و دﻫﺎﻧﺶ

از ﺣﯿﺮت ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ . از درون ﻧﺎﻟﻪ اي‬ ‫ﮐﺮدم. ﺑﻠﻪ ، ﻣﺴﻠﻤﺎً او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺧﻮب ، دوﺷﯿﺰه ﺳﻮان ، اﻵن ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻄﻮره؟ « رﻓﺘﺎر او ﺑﻪ ﻗﺪري آراﻣﺶ

ﺑﺨﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺲ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ اﮐﺜﺮ ﺑﯿﻤﺎران را آرام‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑﺮ روي ﺑﻼ ﭼﻘﺪر ﺗﺎﺛﯿﺮ داﺷﺖ .‬ ‫او آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮﺑﻢ. «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻋﮑﺲ ﻫﺎي او را روي ﻻﯾﺖ

ﺑﻮرد ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ ﮔﺬاﺷﺖ . » ﻋﮑﺲ ﺑﺮداري ﺑﺎ اﺷﻌﻪ ي ‪ X‬ﮐﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﺎﺻﯽ رو ﻧﺸﻮن ﻧﻤﯽ ده . ﺳﺮت اﻵن‬ ‫درد ﻣﯿﮑﻨﻪ ؟ ادوارد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﮐﻪ ﺿﺮﺑﻪ ي ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﺮت وارد ﺷﺪه. «‬ ‫او

آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و دوﺑﺎره ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ. « اﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﯽ ﺗﺎﺑﯽ از ﺻﺪاﯾﺶ ﻣﻮج ﻣﯽ زد. ﺑﻌﺪ ﻧﮕﺎه ﺧﺸﻤﮕﯿﻨﺎﻧﻪ اي ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺟﻠﻮﺗﺮ رﻓﺖ . ﺑﻪ آراﻣﯽ دﺳﺘﺶ را روي

ﭘﻮﺳﺖ ﺳﺮ او ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺮآﻣﺪﮔﯽ زﯾﺮ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮد .‬ ‫ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﻮج اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮد ﺷﺪم .‬

‫ﻫﺰاران ﺑﺎر ﮐﺎرﻻﯾﻞ را در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد دﯾﺪه ﺑﻮدم . ﺣﺘﯽ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﭘﯿﺶ ، ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﯿﺮ رﺳﻤﯽ ﺑﻪ او ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮدم- اﻟﺒﺘﻪ‬ ‫ﻓﻘﻂ در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺎي ﺧﻮن

وﺳﻂ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﯾﻦ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﭼﯿﺰ ﺟﺪﯾﺪي ﻧﺒﻮد، ﮐﻪ او را ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ را ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، اﻧﮕﺎر‬ ‫ﺧﻮدش ﻫﻢ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد. ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﻨﺘﺮل او ﻏﺒﻄﻪ ﺧﻮرده ﺑﻮدم، وﻟﯽ

اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ داﺷﺘﻢ ﻓﺮق ﻣﯽ ﮐﺮد. ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮد او ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﮐﻨﺘﺮﻟﺶ‬ ‫ﻏﺒﻄﻪ ﻣﯽ ﺧﻮردم. از دﯾﺪن ﺗﻔﺎوت ﻫﺎي ﺑﯿﻦ ﺧﻮدم و ﮐﺎرﻻﯾﻞ، ﻗﻠﺒﻢ ﺑﻪ درد آﻣﺪ- او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ آراﻣﯽ او

را ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ، ﺑﺪون ﺗﺮس، ﻣﯽ‬ ‫داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﺑﻪ او آﺳﯿﺒﯽ ﻧﻤﯽ زﻧﺪ...‬ ‫او ﺑﺮ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪ و ﻣﻦ روي ﺗﺨﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺗﮑﺎن ﺧﻮردم . ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﯽ

ﺧﯿﺎﻟﻢ را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻢ.‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » درد ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟ «‬ ‫ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎد و ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ. «‬ ‫ﯾﮏ ﻗﻄﻌﻪ ي دﯾﮕﺮ از ﭘﺎزل ﺷﺨﺼﯿﺖ او در ﺟﺎﯾﺶ اﻓﺘﺎد : او ﺷﺠﺎع ﺑﻮد . او

دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ از ﺧﻮدش ﺿﻌﻒ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ .‬ ‫اﺣﺘﻤﺎﻻً او آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮدي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﺑﻮد و ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﺧﻨﺪه ي آﻫﺴﺘﻪ اي روي ﻟﺒﻬﺎﯾﻢ ﻟﻐﺰﯾﺪ .‬

‫ﻧﮕﺎه ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب ، ﭘﺪرت ﺗﻮي اﺗﺎق اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺸﺴﺘﻪ- ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺎﻫﺎش ﺑﺮي ﺧﻮﻧﻪ . وﻟﯽ اﮔﻪ ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ داﺷﺘﯽ ﯾﺎ اﺧﺘﻼﻟﯽ ﺗﻮي‬ ‫ﺑﯿﻨﺎﯾﯿﺖ

ﺣﺲ ﮐﺮدي دوﺑﺎره ﺑﺮﮔﺮد اﯾﻨﺠﺎ. «‬ ‫ﭘﺪرش اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد؟ در ﺑﯿﻦ اﻓﮑﺎر درون اﺗﺎق اﻧﺘﻈﺎر ﭘﺮ ازدﺣﺎم ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮدم ، وﻟﯽ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻒ ذﻫﻦ او را از ﺑﯿﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺗﺸﺨﯿﺺ‬ ‫دﻫﻢ.

او دوﺑﺎره ﺣﺮف زد، ﭼﻬﺮه اش ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮد .‬ ‫» ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺮﮔﺮدم ﻣﺪرﺳﻪ؟ «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد : » ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ اﻣﺮوز زﯾﺎد ﺳﺨﺖ ﻧﮕﯿﺮي. «‬ ‫ﻧﮕﺎه ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و

ﮔﻔﺖ : » اون ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺮه ﻣﺪرﺳﻪ؟ «‬ ‫ﻋﺎدي رﻓﺘﺎر ﮐﻦ ، ﭼﯿﺰﻫﺎرو درﺳﺖ ﮐﻦ... اﺣﺴﺎﺳﯽ رو ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎت ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﻬﺖ دﺳﺖ ﻣﯿﺪه ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮ...‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﺎﻻﺧﺮه

ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﺒﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮدن ﻣﺎرو ﭘﺨﺶ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮد : » اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺪرﺳﻪ اﻵن ﺗﻮي اﺗﺎق اﻧﺘﻈﺎر ﺑﺎﺷﻨﺪ. «‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎر اﻧﺘﻈﺎر اﯾﻦ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ او را

داﺷﺘﻢ- ﺑﯿﺰاري او از ﺗﻮﺟﻪ . اﯾﻦ ﺑﺎر ﻣﺮا ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﻧﮑﺮد .‬ ‫ﺑﺎ ﻧﺎﻟﻪ اي ﮔﻔﺖ : » اوه ﻧﻪ « و دﺳﺘﺶ را روي ﺻﻮرﺗﺶ ﮔﺬاﺷﺖ .‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه درﺳﺖ ﺣﺪس زده ﺑﻮدم ﺧﻮﺷﻢ آﻣﺪه ﺑﻮد

. ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﻢ او را ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم...‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﯽ ﺧﻮاي اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻤﻮﻧﯽ؟ «‬

‫ﺳﺮﯾﻌﺎً ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ، ﻧﻪ! « ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺗﻨﺪي ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ را از ﻟﺒﻪ ي ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ آورد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻟﻐﺰﯾﺪ ﺗﺎ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ.‬ ‫ﺗﻌﺎدل ﻧﺪاﺷﺖ، ﮐﻤﯽ ﺗﻠﻮﺗﻠﻮ ﺧﻮرد و در ﺑﺎ

زوﻫﺎي ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻟﻐﺰﯾﺪ. ﮐﺎرﻻﯾﻞ او را ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﺗﻌﺎدﻟﺶ را ﺑﺎزﯾﺎﺑﺪ.‬ ‫دوﺑﺎره ، ﺣﺲ ﺣﺴﺎدت در ﻣﻦ ﻃﻐﯿﺎن ﮐﺮد .‬ ‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻧﻈﺮي ﺑﺪﻫﺪ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ. « ﮔﻮﻧﻪ

ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻤﺮﻧﮕﯽ درآﻣﺪ.‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎً ، اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﺎرﻻﯾﻞ را اذﯾﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮ د. وﻗﺘﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪ ﮐﻪ او ﺗﻌﺎدﻟﺶ را ﺑﺪﺳﺖ آورده ، دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ را اﻧﺪاﺧﺖ.‬ ‫او ﯾﺎدآوري ﮐﺮد

: » اﮔﻪ درد داﺷﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ داروي ﺗﯿﻠﻮﻧﻮل ﻣﺼﺮف ﮐﻨﯽ. «‬ ‫» اون ﻗﺪرﻫﺎ درد ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻟﺒﺨﻨﺪي زد و ﺑﺮﮔﻪ ي ﺗﺮﺧﯿﺺ او را اﻣﻀﺎ ﮐﺮد. » ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺎﻧﺲ

آوردي. «‬ ‫ﺳﺮش را اﻧﺪﮐﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ، ﺗﺎ ﻧﮕﺎه ﺗﻨﺪي ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﻨﺪازد . » ﺑﺮ ﺣﺴﺐ اﺗﻔﺎق ادوارد ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﮐﻨﺎر ﻣﻦ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد. «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﮐﻪ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي را ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ

ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدم ، ﺳﺮﯾﻌﺎً ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد : » اوه، ﺧﻮب...ﺑﻠﻪ. « او ﺳﻮء ﻇﻨﺶ را ﭘﺎي ﺗﻮﻫﻢ ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﻫﻨﻮز ﻧﻪ .‬

‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﻫﻤﺶ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺧﻮدت . ﻫﺮﻃﻮر ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﻬﺘﺮه ردﯾﻔﺶ ﮐﻦ .‬

‫آرام و ﺳﺮﯾﻊ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻤﻨﻮن. « ﮔﻮش ﻫﯿﭻ اﻧﺴﺎﻧﯽ آن را ﻧﺸﻨﯿﺪ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺖ ، ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ي‬ ‫ﻣﻦ ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻨﺪ. او ﺑﻪ

ﻣﻌﺎﯾﻨﻪ ي زﺧﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪن ﺷﯿﺸﻪ ي ﺟﻠﻮي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ در ﺗﺎﯾﻠﺮ اﯾﺠﺎد ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﺸﻐﻮل ﺷﺪ و‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﻢ ، ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﭘﯿﺶ ﻣﺎ ﺑﻤﻮﻧﯽ. «‬ ‫ﺧﻮب ، اﯾﻦ

ﺧﺮاﺑﯽ را ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﺎر آورده ﺑﻮدم ، ﭘﺲ ﮐﺎﻣﻼً ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺧﻮدم آن را درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫او ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ آﻣﺪ. ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﻗﺒﻞ از آن ﺣﺎدﺛﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﮐﻪ او

ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﻮد... آﻣﺪن او ﻣﺜﻞ ﻣﻮرد ﺗﻤﺴﺨﺮ واﻗﻊ ﺷﺪن‬ ‫آن آرزو ﺑﻮد.‬ ‫آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ : » ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﺎﻫﺎت ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ؟ «‬ ‫ﻧﻔﺲ ﮔﺮم او ﺻﻮرﺗﻢ را ﻧﻮازش داد و ﻣﺠﺒﻮر

ﺷﺪم ﯾﮏ ﻗﺪم ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮوم . ﺟﺎذﺑﻪ ي او ﺑﺮاي ﻣﻦ ﯾﮏ ذره ﻫﻢ ﻓﺮوﮐﺶ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد. ﻫﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﮐﻪ‬ ‫او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ، ﺧﺮاب ﻣﯽ ﮐﺮدم، ﺗﻤﺎم ﻏﺮاﯾﺰ ﻣﺒﺮم ﻣﻦ آﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﺷﺪ.

ﺳﻢ در دﻫﺎﻧﻢ ﺟﺮﯾﺎن ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و ﺑﺪﻧﻢ ﺑﺮاي ﺣﻤﻠﻪ ﻣﺸﺘﺎق‬ ‫ﺷﺪ- ﺗﺎ او را در ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ ﺑﮕﯿﺮم و دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ را در ﮔﻠﻮﯾﺶ ﻓﺮو ﮐﻨﻢ .‬ ‫ذﻫﻨﻢ از ﺑﺪﻧﻢ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮد ، اﻣﺎ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان زﯾﺎد .‬ ‫

آرواره ام ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪه ﺑﻮد، ﺑﻪ او ﯾﺎدآوري ﮐﺮدم : » ﭘﺪرت ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﺋﻪ. «‬ ‫او ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ و ﺗﺎﯾﻠﺮ اﻧﺪاﺧﺖ . ﺗﺎﯾﻠﺮ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺪاﺷﺖ ، وﻟﯽ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻫﺮ ﻧﻔﺴﻢ را زﯾﺮ

ﻧﻈﺮ داﺷﺖ

‫آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﺼﺮاﻧﻪ اي ﮔﻔﺖ : » اﮔﻪ از ﻧﻈﺮت اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ، دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺎ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ. «‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ از ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺧﺒﻠﺐ اﺷﮑﺎل دارد ، وﻟﯽ ﻣﯽ

داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ در آﺧﺮ ﺑﺎﯾﺪ آﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دادم . و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﺎﯾﺪ آن‬ ‫را درﺳﺖ ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪم .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از اﺗﺎق ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺑﺎ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻢ در ﮐﺸﻤﮑﺶ ﺑﻮدم ، ﺑﻪ

ﺻﺪاي ﻗﺪم ﻫﺎي ﻧﺎﻣﺘﻌﺎدل او در ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﮔﻮش ﮐﺮدم ، ﺳﻌﯽ‬ ‫ﮐﺮدم ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ.‬ ‫ﻧﻤﺎﯾﺸﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ اﺟﺮا ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻧﻘﺸﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﺮدم را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ- آن ﺷﺨﺼﯿﺖ

ﭘﯿﺶ روﯾﻢ ﺑﻮد : ﻣﻦ ﺷﺮور ﺑﻮدم . دروغ‬ ‫ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ، ﺗﻤﺴﺨﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم و ﺑﯽ رﺣﻢ ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫در ﺑﺮاﺑﺮ اﻧﮕﯿﺰه ﻫﺎي ﺑﻬﺘﺮم اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدم- اﻧﮕﯿﺰه ﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ اي ﮐﻪ در ﻃﻮل ﺗﻤﺎم اﯾﻦ

ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻪ آن ﻣﯽ ﭼﺴﺒﯿﺪم. ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ اﻧﺪازه‬ ‫ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺳﺰاوار اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﻢ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺗﻤﺎم ﺷﺎﻧﺲ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ آن داﺷﺘﻢ را ﻧﺎﺑﻮد

ﮐﻨﻢ.‬ ‫داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮه ي او از ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﻮد ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد. اﯾﻦ ﺻﺤﻨﻪ ي وداع ﻣﻦ ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ.‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺳﺮدي ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي؟

«‬ ‫ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﻟﺤﻦ ﻏﯿﺮ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ي ﻣﻦ ﮐﻤﯽ ﻋﻘﺐ رﻓﺖ . ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺳﺮدرﮔﻢ ﺷﺪﻧﺪ ، ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا از درون ﻣﯽ ﺧﻮرد...‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي آراﻣﯽ ﮔﻔﺖ : » ﺗﻮ ﯾﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﮑﺎري.

« ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﺳﻔﯿﺪش رﻧﮓ ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﺧﺸﻦ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺻﺪاﯾﻢ دﺷﻮار ﺑﻮد . » ﻣﻦ ﺟﻮن ﺗﻮرو ﻧﺠﺎت دادم- ﻫﯿﭻ دﯾﻨﯽ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺪارم. «‬ ‫او ﺟﺎ ﺧﻮرد- ﺗﻤﺎﺷﺎي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﻢ

اﺣﺴﺎﺳﺎت او را ﺟﺮﯾﻬﻪ دار ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﻣﺜﻞ اﺳﯿﺪ ﻣﺮا ﻣﯽ ﺳﻮزاﻧﺪ .‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » ﺗﻮ ﻗﻮل دادي. «‬ ‫» ﺑﻼ ، ﺗﻮ ﺑﻪ ﺳﺮت ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮرده ، ﻧﻤﯽ دوﻧﯽ داري درﺑﺎره ي ﭼﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ

زﻧﯽ. «‬ ‫ﭼﺎﻧﻪ اش ﺑﺎﻻ آﻣﺪ . » ﺳﺮ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰﯾﺶ ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﺣﺎﻻ او ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد ، واﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎ را ﺑﺮاي ﻣﻦ آﺳﺎن ﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد. ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ي او را ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮدم، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺻﻮ

رﺗﻢ را ﻏﯿﺮ دوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﮐﻨﻢ.‬ ‫» از ﺟﻮن ﻣﻦ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي ، ﺑﻼ؟ «‬ ‫» ﻣﯽ ﺧﻮام ﺣﻘﯿﻘﺖ رو ﺑﺪوﻧﻢ . ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ دروغ ﺑﮕﻢ. «‬ ‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ

ﮐﺎﻣﻼً ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﺑﻮد- اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ آن را اﻧﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﺮا ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﺎ ﭘﺮﺧﺎش ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮدت ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎد؟ «‬

‫ﺳﯿﻞ ﮐﻠﻤﺎت ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﺟﺎري ﺷﺪ : » ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺪوﻧﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺒﻮدي- ﺗﺎﯾﻠﺮ ﻫﻢ ﺗﻮرو ﻧﺪﯾﺪه ، ﭘﺲ‬ ‫دﯾﮕﻪ ﻧﮕﻮ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺿﺮﺑﻪ ي ﺑﺪي ﺧﻮرده . اون

ون ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮدوي ﻣﺎرو ﻟﻪ و ﻟﻮرده ﻣﯽ ﮐﺮد- اﻣﺎ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻧﯿﻮﻓﺘﺎد و ﺣﺘﯽ دﺳﺘﻬﺎي ﺗﻮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻧﺪ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺪﻧﻪ ي اون ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻓﺮو رﻓﺘﮕﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ- از اﯾﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪي ﺑﺪﻧﻪ ي ﯾﻪ

ﻣﺎﺷﯿﻦ دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﻓﺮو ﺑﺮه و ﺧﻮدت اﺻﻼ ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺪﯾﺪي-‬ ‫اون ون ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺎﻫﺎي ﻣﻦ رو ﻟﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ، وﻟﯽ ﺗﻮ اوﻧﻮ ﺑﺎﻻ ﮔﺮﻓﺘﯽ... « ﻧﺎﮔﻬﺎن دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮد و اﺷﮏ در ﭼﺸﻢ

ﻫﺎﯾﺶ ﺣﻠﻘﻪ زد .‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺗﺤﻘﯿﺮآﻣﯿﺰ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم، اﮔﺮﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ در واﻗﻊ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺣﯿﺮت ﺑﻮد؛ او ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را دﯾﺪه ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ از او ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ

ﻣﺎﻧﻊ اﻓﺘﺎدن ون روي ﺗﻮ ﺷﺪم؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺸﮑﯽ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد.‬ ‫ﺻﺪاﯾﻢ ﺗﻤﺴﺨﺮآﻣﯿﺰ ﺗﺮ ﺷﺪ : » ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺣﺮﻓﺖ رو ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺘﺶ را

ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﺪ . وﻗﺘﯽ ﺟﻮاﺑﻢ را داد، ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ را ﺑﺎ ﺗﺎﻣﻞ و آرام ادا ﮐﺮد. » ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﻢ. «‬ ‫ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﻣﯽ ﮔﻔﺖ- ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺒﯿﻨﻢ . ﺣﺘﯽ ﺣﺎﻻ

ﮐﻪ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮد و ﺑﻪ او ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدم ، راز ﻣﺮا ﻧﮕﻪ‬ ‫ﻣﯽ داﺷﺖ.‬

‫ﭼﺮا؟‬

‫ﺷﻮك ﺣﺎﺻﻞ از اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاي ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﺣﺎﻟﺖ ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﭼﻬﺮه ام را ﺧﺮاب ﮐﺮد ، و ﺑﻌﺪ ﺧﻮدم را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮدم .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﭘﺲ دﯾﮕﻪ ﭼﻪ اﻫﻤﯿﺘﯽ داره؟ « ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺻﺪ

اﯾﻢ را ﺧﺸﻦ ﻧﮕﻪ دارم .‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ : » ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻣﻬﻤﻪ. ﻣﻦ دوﺳﺖ ﻧﺪارم دروغ ﺑﮕﻢ- ﭘﺲ اﮔﻪ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮه ﯾﻪ دﻟﯿﻞ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاش داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ

اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد او را ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم . وﻟﯽ اﯾﻦ ﺧﻄﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از آن ﻋﺒﻮر ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺻﺪاﯾﻢ ﺑﯽ اﺣﺴﺎس ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪ. » ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺗﺸﮑﺮي از ﻣﻦ

ﺑﮑﻨﯽ و ﺑﯽ ﺧﯿﺎل اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺸﯽ؟ «‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ. « و ﺑﻌﺪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ.‬ ‫» ﺧﯿﺎل ﻧﺪاري از اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﮕﺬري، درﺳﺘﻪ؟ «‬ ‫» ﻧﻪ. «‬ ‫» در اﯾﻦ ﺻﻮرت... « اﮔﺮ

ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ... وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ . ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دادم او داﺳﺘﺎن ﺧﻮدش را ﺳﺮﻫﻢ‬ ‫ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻢ ، زﯾﺮا ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺖ ﺑﺪﺗﺮ از ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺎﺷﺪ- ﻣﻦ ﯾﮏ ﮐﺎﺑﻮس اﺑﺪي ﺑﻮدم ، ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ از ﺻﻔﺤﺎت‬ ‫ﯾﮏ رﻣﺎن ﺗﺮﺳﻨﺎك ﻣﯽ آﻣﺪم .‬ ‫» اﻣﯿﺪوارم از ﻧﺎ اﻣﯿﺪي ﻟﺬت ﺑﺒﺮي. «‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻢ اﺧﻢ ﮐﺮدﯾﻢ . ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ

ﺧﺸﻢ او اﯾﻨﻘﺪر دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ ﺑﻮد . ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺑﭽﻪ ﮔﺮﺑﻪ ي ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ، ﻣﻼﯾﻢ و ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ، ﮐﻪ از آﺳﯿﺐ‬ ‫ﭘﺬﯾﺮي ﺧﻮد ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﺪ .‬

‫ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺳﺮخ ﺷﺪ ﺑﺎز دﻧﺪاﻧﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮد. » ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﻮرو ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﮐﻨﻪ؟ «‬ ‫ﺳﻮال او ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎرش را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺎ ﺧﻮدم را ﺑﺮاي

ﺟﻮاب آن آﻣﺎده ﮐﻨﻢ. ﻣﺴﯿﺮ ﻧﻘﺸﻢ را ﮔﻢ ﮐﺮدم. ﺣﺲ ﮐﺮدم ﻣﺎﺳﮏ از ﺻﻮرﺗﻢ‬ ‫ﻟﻐﺰﯾﺪ و ﮐﻨﺎر رﻓﺖ و، اﯾﻦ ﺑﺎر- ﺑﻪ او ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﮔﻔﺘﻢ.‬ ‫» ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ. «‬ ‫ﺑﺮاي آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎر ﺻﻮرت او را ﺑﻪ

ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮدم- ﻫﻨﻮز ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ روي آن ﺳﺎﯾﻪ اﻓﮑﻨﺪه ﺑﻮد ، ﻫﺠﻮم ﺧﻮن از ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﺤﻮ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد- و ﺑﻌﺪ‬ ‫ﺑﻪ او ﭘﺸﺖ ﮐﺮدم و از آﻧﺠﺎ دور ﺷﺪم .‬

"‫ﻓﺼﻞ ﭼﻬﺎرم"‬ ‫ﺗﺼﺎوﯾﺮ‬...

‫ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻢ . اﯾﻦ ﮐﺎر درﺳﺖ ﺑﻮد ، ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺗﺮﯾﻦ رﻓﺘﺎر ﻣﻤﮑﻦ .‬ ‫در آﺧﺮﯾﻦ ﺳﺎﻋﺎت روز ، ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎم داﻧﺶ آﻣﻮزان دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺳﺮ ﮐﻼس ﻫﺎﯾﺸﺎن ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . ﻓﻘﻂ ﺗﺎﯾﻠﺮ و

ﺑﻼ و ﭼﻨﺪ داﻧﺶ آﻣﻮز دﯾﮕﺮ - ﮐﻪ‬ ‫اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺎ ﺗﺼﺎدف ، ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﺮاي ﺟﯿﻢ ﺷﺪن ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ- ﻏﺎﯾﺐ ﺑﻮدﻧﺪ . ﻧﺒﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم دادن ﮐﺎر درﺳﺖ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺳﺨﺖ ﻣﯽ ﺑﻮد . اﻣﺎ،‬ ‫ﺗﻤﺎم

ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ را دﻧﺪان روي ﺟﮕﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮدم و ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺧﻮدم ﻫﻢ ﺟﯿﻢ ﺷﻮم- ﺗﺎ دوﺑﺎره آن دﺧﺘﺮ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮔﺮ . ﯾﮏ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮔﺮ رواﻧﯽ . ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم

ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮔﺮ رواﻧﯽ .‬ ‫ﺳﺎﻋﺎت ﻣﺪرﺳﻪ- ﺑﻪ ﻃﻮر اﻣﮑﺎن ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي- ﺣﺘﯽ ﮐﺴﻞ ﮐﻨﻨﺪه ﺗﺮ از ﻫﻔﺘﻪ ي ﭘﯿﺶ ﺑﻮد. ﻣﺜﻞ ﮐﻤﺎ . اﻧﮕﺎر رﻧﮓ آﺟﺮﻫﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ، درﺧﺖ ﻫﺎ ،‬ ‫آﺳﻤﺎن ، ﭼﻬﺮه ﻫﺎي اﻃﺮ

اﻓﻢ ... ﺑﻪ ﺗﺮك ﻫﺎي دﯾﻮارﻫﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم .‬ ‫ﯾﮏ ﮐﺎر درﺳﺖ دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﺣﺎل اﻧﺠﺎﻣﺶ ﻣﯽ ﺑﻮدم... ﮐﻪ ﻧﺒﻮدم . ﻣﺴﻠﻤﺎً ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﻫﻢ ﺑﻮد . ﺑﺴﺘﮕﯽ داﺷﺖ از ﭼﻪ زاوﯾﻪ اي

ﺑﻪ‬ ‫آن ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯽ .‬ ‫از دﯾﺪ ﯾﮏ ﮐﺎﻟﻦ- ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم ، ﺑﻠﮑﻪ ﯾﮏ ﮐﺎﻟﻦ ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده اي ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺖ ﮐﻪ در دﻧﯿﺎي ﻣﺎ ﻧﻈﯿﺮش ﮐﻤﯿﺎب ﺑﻮد- ﮐﺎر‬ ‫درﺳﺖ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ

رﻓﺖ :‬

‫» از اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮ ﮐﻼس ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ادوارد . ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ، ﺗﺼﺎدف ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪي داﺷﺘﯿﺪ . «‬ ‫» ﺑﻠﻪ، ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮره ، آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ، وﻟﯽ ﻣﻦ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮدم . «

ﯾﮏ ﻟﺒﺨﻨﺪ دوﺳﺘﺎﻧﻪ . » ﻣﻦ اﺻﻼً ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺪﯾﺪم... ﮐﺎش ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ در ﻣﻮرد‬ ‫ﺗﺎﯾﻠﺮ و ﺑﻼ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ رو ﺑﮕﻢ. «‬ ‫» اوﻧﺎ ﺣﺎﻟﺸﻮن ﭼﻄﻮره؟ «‬ ‫» ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺧﻮﺑﻪ... ﻓﻘﻂ ﺑﺮﯾﺪﮔﯽ

ﻫﺎي ﺳﻄﺤﯽ از ﺷﯿﺸﻪ ي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ . در ﻣﻮرد ﺑﻼ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ. « ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭼﻬﺮه ام را در ﻫﻢ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم . » ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﻐﺰش ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮرده ﺑﺎﺷﻪ . ﺷﻨﯿﺪم ﺑﯽ رﺑﻂ ﺣﺮف ﻣﯽ زد-

ﺣﺘﯽ اﻧﮕﺎر ﯾﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ دﯾﺪ . ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ دﮐﺘﺮ ﻫﺎ‬ ‫ﻧﮕﺮان ﺑﻮدن... «‬

‫ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﭘﯿﺶ ﻣﯿﺮﻓﺖ . د‪‬ﯾﻨﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ام داﺷﺘﻢ .‬

‫» از اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺮ ﮐﻼس ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ﺗﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ادوارد . ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ، ﺗﺼﺎدف ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪي داﺷﺘﯿﺪ . «‬ ‫» ﻣﻦ ﺻﺪﻣﻪ اي ﻧﺪﯾﺪم. « از ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺧﺒﺮي ﻧﺒﻮد .‬ ‫آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﮐﻪ ﻧﺎ

راﺣﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ وزﻧﺶ را از ﭘﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﭘﺎي دﯾﮕﺮ اﻧﺘﻘﺎل داد .‬ ‫» ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﺣﺎل ﺗﺎﯾﻠﺮ ﮐﺮاوﻟﯽ و ﺑﻼ ﺳﻮان ﭼﻄﻮره ؟ ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪ... «‬ ‫ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺘﻢ : »

اﻃﻼﻋﯽ ﻧﺪارم . «‬ ‫آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺻﺎف ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ : » آﻫﺎ، درﺳﺘﻪ... «‬ ‫ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮي ﮐﻼس ﺑﺮﮔﺸﺖ و درﺳﺶ را آﻏﺎز ﮐﺮد .‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﻮد . ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ

آن از دﯾﺪ ﻏﯿﺮ روﺷﻨﯽ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدي .‬ ‫ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺴﯿﺎر... ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺎﺟﻮاﻧﻤﺮداﻧﻪ ﻣﯽ آﻣﺪ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ آن دﺧﺘﺮ ﺑﻪ او ﺗﻬﻤﺖ ﺑﺰﻧﻢ ، ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد از آﻧﭽﻪ

ﺧﯿﺎل‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎدﺗﺮ اﺳﺖ . او ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي آن دﻟﯿﻞ ﺧﻮﺑﯽ ﻫﻢ داﺷﺖ . آﯾﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ او‬ ‫ﻫﯿﭻ ﺧﻄﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ راز

ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﻧﺪاده ﺑﻮد ، ﺑﻪ او ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم ؟‬ ‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﮔﻔﺘﮕﻮي ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف داﺷﺘﻢ- ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎي اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ، ﺑﻪ زﺑﺎن اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﺑﻮد- و ﻣﺪت زﯾﺎدي ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه

ﻧﮕﺎه‬ ‫ﮐﺮده ﺑﻮد .‬

‫اﻣﯿﺪوارم واﺳﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز اﻓﺘﺎد ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﻨﺪه اي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ . ر‪ز ﺳﺮ ﺟﻨﮓ داره .‬

‫ﺑﺪون ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ او ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﭼﺮﺧﯽ دادم .‬ ‫در واﻗﻊ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد . ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺟﻠﻮي و‬ن را از ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻪ آن دﺧﺘﺮ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ... از آن ﻓﮑﺮ

ﺑﻪ ﺧﻮد‬ ‫ﻟﺮزﯾﺪم . وﻟﯽ اﮔﺮ او ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮرده ﺑﻮد ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻟﻪ و ﻟﻮرده و ﺧﻮن او رﯾﺨﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ و روي آﺳﻔﺎﻟﺖ ﺑﻪ ﻫﺪر ﻣﯽ رﻓﺖ ، ﻋﻄﺮ ﺧﻮن ﺗﺎزه در ﻫﻮا‬ ‫ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ...‬ ‫ﺑﺎز ﻫﻢ ﻟﺮزﯾﺪم

، وﻟﯽ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ از ﺗﺮس . دﻟﯿﻞ دﯾﮕﺮ ﻟﺮزﯾﺪﻧﻢ اﺷﺘﯿﺎق ﺑﻮد . ﻧﻪ ، ﻣﻦ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدم ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي او را ﺑﺪون اﻓﺸﺎ ﮐﺮدن ﻣﺎﻫﯿﺖ ﺧﻮدﻣﺎن‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي وﻗﯿﺤﺎﻧﻪ ﺗﺮ و ﺗﮑﺎن دﻫﻨﺪه ﺗﺮ ، ﺗﻤﺎﺷﺎ

ﮐﻨﻢ.‬ ‫اﯾﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻬﺎﻧﻪ ي ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ آﻣﺪ... وﻟﯽ آن را اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم. اﯾﻦ ﺷﺮم آور ﺑﻮد.‬ ‫ﺻﺮف ﻧﻈﺮ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺪت ﻫﺎ ﺑﻌﺪ از آن ﺣﺎدﺛﻪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮش اﻓﺘﺎده ﺑﻮدم.‬

‫، ﺑﯽ ﺧﺒﺮ از ﺧﯿﺎﻻت ﻣﻦ اداﻣﻪ داد : ﻣﺮاﻗﺐ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﺎش . اون اوﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ... وﻟﯽ ﺗﺼﻤﯿﻤﺸﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ .‬

‫ﻣﻨﻈﻮر او را ﻓﻬﻤﯿﺪم و ﺑﺮاي ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ اﺗﺎق دور ﺳﺮم ﭼﺮﺧﯿﺪ . ﺧﺸﻢ ﻣﺮا از ﭘﺎ درآورد و ﻏﺒﺎر ﺳﺮخ رﻧﮕﯽ ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﺳﺎﯾﻪ اﻓﮑﻨﺪه ﺑﻮد .‬ ‫داﺷﺖ ﻣﺮا ﺧﻔﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫در ذﻫﻨﺶ ﺑﺮ ﺳﺮم ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ : ﻫﯿﯿﯿﺶ ، ادوارد ! ﺧﻮدﺗﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻦ ! دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ام ﮔﺬاﺷﺖ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ روي ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﺑﭙﺮم ، ﻣﺮا‬ ‫روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ . او ﺑﻪ ﻧﺪرت

از ﻧﯿﺮوﯾﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﮐﺮد- زﯾﺎد ﻻزم ﻧﺒﻮد ، ﭼﺮاﮐﻪ او از ﻫﺮ ﺧﻮن آﺷﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﺤﺎل ﯾﮑﯽ از ﻣﺎ ﺑﺎ آن‬ ‫روﺑﻪ رو ﺷﺪه ﺑﺎﺷﯿﻢ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮد- وﻟﯽ ﺣﺎﻻ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد . ﺑﻪ ﺟﺎي ﻧﺸﺎﻧﺪن

ﻣﻦ دﺳﺘﻢ را ﻧﮕﻪ داﺷﺖ . اﮔﺮ ﺻﻨﺪﻟﯽ را در زﯾﺮ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﺸﯿﺪه‬ ‫ﺑﻮد، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﺘﻼﺷﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬

‫دﺳﺘﻮر داد : آروم ﺑﺎش!‬

‫ﺳﻌﻢ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را آرام ﮐﻨﻢ ، وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد . ﺳﺮم از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ.‬

‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮف ﻧﺰﻧﯿﻢ ﻫﯿﭻ ﮐﺎري ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ . ﮔﻔﺘﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﺪوﻧﯽ از ﭼﻪ ﻣﺴﯿﺮي ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺟﻠﻮ ﺑﺮه . ﺳﻌﯽ ﮐﻦ ﺑﯿﺶ ﺗﺮ از‬ ‫اﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾﺶ اﺟﺮا ﻧﮑﻨﯽ . ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻﺷﻢ

ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻪ دردﺳﺮ اﻓﺘﺎدي .‬

‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﻣﺮا رﻫﺎ ﮐﺮد .‬ ‫از روي ﻋﺎدت ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاف اﻧﺪاﺧﺘﻢ ، وﻟﯽ ﻧَﺒ‬ﺮد ﻣﺎ ﺑﻪ ﻗﺪري ﮐﻮﺗﺎه و ﺑﯽ ﺻﺪا ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻌﺪاد اﻧﺪﮐﯽ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‬

‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻧﺪ . ﻫﯿﭻ ﮐﺪام ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ ﻓﮑﺮي ﺑﮑﻨﻨﺪ و آن را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . - ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺐ ﺑﻮدﻧﺪ- ﻫﻤﻪ اﯾﻦ را ﻣﯽ‬ ‫داﻧﺴﺘﻨﺪ .‬

‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ دﻟﺴﻮزاﻧﻪ اي اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد : ﻟﻌﻨﺖ ، ﭘﺴﺮ ، ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ رﯾﺨﺘﻪ اي.‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » ﮔﻢ ﺷﻮ. « و ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ي آﻫﺴﺘﻪ ي او را ﺷﻨﯿﺪم .‬ ‫دﯾﮕﺮ دﻧﺒﺎل ﻗﻀﯿﻪ را ﻧﮕﺮﻓﺖ ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﺷﮑﺮﮔﺰار ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯿﻪ او ﻣﯽ ﺑﻮدم .

وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ از ﻧﻘﺸﻪ ي‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﺪش ﻧﯿﺎﻣﺪه اﺳﺖ . داﺷﺖ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﭼﮕﻮﻧﻪ وارد ﻋﻤﻞ ﺷﻮﻧﺪ .‬ ‫ﺧﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﺟﻮش آﻣﺪ ، ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ آن را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻢ

. ﺑﻠﻪ ، از ﻣﻦ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ او را در ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ي ﮐﺸﺘﯽ ﺷﮑﺴﺖ داده‬ ‫ﺑﻮدم . او ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻘﻠﺐ ﮐﺮده ام ، وﻟﯽ ﺷﻨﯿﺪن اﻓﮑﺎر ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه

ﻗﺴﻤﺘﯽ از وﺟﻮد ﻣﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ زور ﺑﯽ اﻧﺪازه ﺑﺨﺸﯽ‬ ‫از او . ﻣﺎ در ﯾﮏ ﺟﻨﮓ ، ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻮدﯾﻢ .‬ ‫ﯾﮏ ﺟﻨﮓ ؟ آﯾﺎ ﮐﺎر ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﮐﺸﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ؟ آﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ

ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده ام ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪم ؟‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ، ﺑﻪ ﺑﺪن ﺷﮑﻨﻨﺪه ي آن دﺧﺘﺮ در ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎﺳﭙﺮ ، رز و - ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺎوراء ﻃﺒﯿﻌﻰ ﻗﻮي ، ﺳﺮﯾﻊ و‬ ‫

ذاﺗﺎً ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﺸﻨﺪه ﺑﻮدﻧﺪ...‬ ‫ﺑﻠﻪ ، ﻣﻦ ﺑﺮاي او ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪم . در ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﺎﻧﻮاده ام . ﺑﺮ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم .‬ ‫اﯾﻦ ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ او را ﺑﯽ دﻓﺎع رﻫﺎ ﮐﻨﻢ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدم آن ﮐﺴﯽ ﺑﻮدم

ﮐﻪ او را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﮔﺮﭼﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﭘﯿﺮوز ﺷﻮم ، ﻧﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﺮ ﺳﻪ ي آﻧﻬﺎ و در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ﭘﯿﻤﺎن ﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ، ﮐﺎرﻻﯾﻞ از ﻣﻦ

ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد . او ﻣﺎﯾﻞ ﻧﺒﻮد ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﺠﻨﮕﺪ ، اﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎي ر‪ز و ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻮد . شاید این تمام چیزی بود که احتیاج داشتم

‬ ‫

‫ا‪‬زﻣﻪ ، ﺷﮏ داﺷﺘﻢ . ﻫﺮ ﭼﻨﺪ در ﺟﻬﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ اﯾﺴﺘﺎد و از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﺪ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد ، وﻟﯽ او ﻫﺮ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ‬ ‫ﺧﺎﻧﻮاده اش را ﺳﺎﻟﻢ ﻧﮕﻪ دارد . اوﻟﻮﯾﺖ

اول او ﮐﺎر درﺳﺖ ﻧﺒﻮد ، ﻣﻦ ﺑﻮدم . اﮔﺮ ﮐﺎرﻻﯾﻞ روح ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﺎ ﺑﻮد ، ا‪‬زﻣﻪ ﻗﻠﺐ آن ﺑﻮد . ﮐﺎرﻻﯾﻞ‬ ‫رﻫﺒﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺮوي از او ﺳﺰاوارش ﺑﻮد ، ا‪‬زﻣﻪ اﯾﻦ ﭘﯿﺮوي را ﺑﻪ ﻋﺸﻖ

ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻣﺎ ﻋﺎﺷﻖ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﻮدﯾﻢ- ﺣﺘﯽ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺧﺸﻢ و‬ ‫ﻏﻀﺒﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ و ر‪ز اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﺣﺘﯽ ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي ﻧﺠﺎت آن دﺧﺘﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎ

آﻧﻬﺎ ﺑﺠﻨﮕﻢ ، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ‬ ‫ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ آﻧﻬﺎ را دوﺳﺖ دارم .‬ ‫آﻟﯿﺲ... ﻫﯿﭻ ﻧﻈﺮي ﻧﺪاﺷﺘﻢ . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻪ اﯾﻦ ﺑﺴﺘﮕﯽ داﺷﺖ آﯾﻨﺪه را ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ دﯾﺪ . ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدم او ﻃﺮف ﺑﺮﻧﺪه را

ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫ﭘﺲ ، ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺪون ﮐﻤﮏ اﻧﺠﺎم دﻫﻢ . ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺣﺮﯾﻒ آﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮدم ، وﻟﯽ اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دادم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ آﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ آن‬ ‫دﺧﺘﺮ ﺑﺮﺳﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻻً اﯾﻦ ﺑﻪ

ﻣﻌﻨﺎي ﻓﺮار ﺑﻮد...‬ ‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﺲ ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ ﺳﯿﺎه و ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ، ﮐﻤﯽ از ﺧﺸﻤﻢ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﺷﺪ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ ﮐﻪ او ﺑﺎ دزدﯾﺪه ﺷﺪن ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻋﮑﺲ‬ ‫اﻟﻌﻤﻠﯽ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد.‬

‫ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺑﻪ ﻧﺪرت ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻫﺎي او را درﺳﺖ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم- وﻟﯽ ﺑﻪ ﺟﺰ وﺣﺸﺖ ﮐﺮدن ﭼﻪ واﮐﻨﺶ دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ داﺷﺘﻪ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﭼﻪ ﻃﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺮﺗﯿﺐ اﯾﻦ

ﮐﺎر را ﻣﯽ دادم- دزدﯾﺪن او . ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ او را ﻧﺰدﯾﮏ ﺧﻮدم ﻧﮕﻪ دارم . ﺷﺎﯾﺪ‬ ‫ﻓﻘﻂ او را ﭘﯿﺶ ﻣﺎدرش ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪم . ﺣﺘﯽ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺪ ﻫﻢ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد . ﺑﺮ

اي او .‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ، ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻫﻢ ﺧﻄﺮﻧﺎك اﺳﺖ . اﮔﺮ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺗﺼﺎدف او را ﻣﯽ ﮐﺸﺘﻢ... ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﭼﻘﺪر درد ﺑﮑﺸﻢ ،‬ ‫وﻟﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ دردي ﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎ

و ﺷﺪﯾﺪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻏﺮق در ﻣﺸﮑﻼت ﭘﯿﺶ روﯾﻢ ﺑﻮدم زﻣﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﺬﺷﺖ : ﺟﺮ و ﺑﺤﺜﯽ ﮐﻪ در ﺧﺎﻧﻪ اﻧﺘﻈﺎرم را ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ، ﻣﺒﺎرزه ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده ام ،‬ ‫ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﮐﻪ

ﺑﻌﺪاً ﺑﺎﯾﺪ ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم...‬ ‫ﺧﻮب ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از اﯾﻨﮑﻪ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﯿﺮون از اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ دﯾﮕﺮ ﯾﮑﻨﻮاﺧﺖ ﻧﺒﻮد ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﻨﻢ . آن دﺧﺘﺮ اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮات را آورده ﺑﻮد .‬ ‫و ﻣﻦ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ زﻧﮓ ﺑﻪ

ﺻﺪا درآﻣﺪ آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎﺷﯿﻦ رﻓﺘﯿﻢ . او ﻧﮕﺮان ﻣﻦ ﺑﻮد و ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﻧﮕﺮان رزاﻟﯽ . ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ در ﯾﮏ دﻋﻮا‬ ‫ﻃﺮف ﭼﻪ ﮐﺴﯽ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و اﯾﻦ او را آزار ﻣﯽ داد .‬ ‫ﺑﻘﯿﻪ

در ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﻧﺪ ، در ﺳﮑﻮت . ﻣﺎ ﮔﺮوه ﺳﺎﮐﺘﯽ ﺑﻮدﯾﻢ . ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎ را ﺑﺸﻨﻮم .‬ ‫اﺑﻠﻪ! دﯾﻮاﻧﻪ! ﮐﻮدن! اﻻغ! ﺧﻮدﺧﻮاه ﺑﯽ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺣﻤﻖ ! رﮔﺒﺎري از ﻓﺤﺶ

روي ﺷﺶ ﻫﺎي ذﻫﻨﯽ رزاﻟﯽ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﺷﻨﯿﺪن ﺑﺪو ﺑﯿﺮاه ﻫﺎي ﺑﻘﯿﻪ ﺳﺨﺖ ﺷﻮد ، وﻟﯽ ﺗﺎ ﺣﺪي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ .‬ ‫در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﺟﺎﺳﭙﺮ

راﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد . او در ﻣﻮرد ﻣﺴﯿﺮش ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺮﺧﻮرده ﺑﻮد ، در ﻣﻮرد ﺟﺎﺳﭙﺮ ﮐﻪ در ﺗﺼﺎوﯾﺮ آﯾﻨﺪه از ﺧﻮد ﺑﯽ ﺧﻮد ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﮕﺮان ﺑﻮد . ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﺟﺎﺳﭙﺮ

از ﮐﺪام ﻣﺴﯿﺮ‬ ‫ﺳﺮاغ آن دﺧﺘﺮ ﻣﯽ رﻓﺖ ، آﻟﯿﺲ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮا در آﻧﺠﺎ ﻣﯿﺪﯾﺪ ، ﮐﻪ راه او را ﺳﺪ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ... در اﯾﻦ ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻧﻪ رزاﻟﯽ ﺑﺎ او ﺑﻮد و ﻧﻪ .‬ ‫ﭘﺲ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺗﺼﻤﯿﻢ

داﺷﺖ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ وارد ﻋﻤﻞ ﺷﻮد . و اﯾﻦ راه ﻫﺎ را ﻫﻤﻮار ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﻮد ، ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﺟﻨﮕﺠﻮ در ﺑﯿﻦ ﻣﺎ . ﺗﻨﻬﺎ ا‪‬ﻣ‪‬ﺘﯿﺎز ﻣﻦ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺮﮐﺎت او را ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ آﻧﻬﺎ را اﺟﺮا‬ ‫ﮐﻨﺪ ﺑﺸﻨﻮم.‬ ‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﺗﻔﺮﯾﺢ

ﺑﺎ ﯾﺎ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺟﻨﮕﯿﺪه ﺑﻮدم . ﻓﮑﺮ واﻗﻌﺎً آﺳﯿﺐ رﺳﺎﻧﺪن ﺑﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺣﺎﻟﻢ را ﺑﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد...‬ ‫ﻧﻪ ، آﺳﯿﺐ ﻧﻪ . ﻓﻘﻂ ﺟﻠﻮي او را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ . ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ .‬ ‫روي آﻟﯿﺲ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم ، ﺗﻤﺎم راه

ﻫﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﺣﻤﻼت ﺟﺎﺳﭙﺮ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﭙﺮدم .‬ ‫ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮ د، از ﺧﺎﻧﻪ ي ﺳﻮان دورﺗﺮ و دورﺗﺮ رﻓﺖ . او را زودﺗﺮ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮده ﺑﻮدم...‬

‫ﺑﺲ ﮐﻦ ، ادوارد! ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي اﺗﻔﺎق ﻧﻤﯿﻔﺘﻪ . ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ذارم .‬

‫ﺟﻮاب او را ﻧﺪادم ، ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدن اداﻣﻪ دادم .‬ ‫او دورﺗﺮ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮد ، در ﻧﻘﺎط ﻣﺒﻬﻢ و اﺣﺘﻤﺎﻻت دوردﺳﺖ . ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺗﯿﺮه و ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻘﯿﻪ ي راه ﺧﺎﻧﻪ ، اﯾﻦ ﺳﮑﻮت ﺷﮑﺴﺘﻪ

ﻧﺸﺪ . در ﮔﺎراژ ﺑﺰرگ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺎرك ﮐﺮدم ، ﻣﺮﺳﺪس ﮐﺎرﻻﯾﻞ آﻧﺠﺎ ﺑﻮد ، ﮐﻨﺎر ﺟﯿﭗ ﺑﺰرگ ، 3‪ M‬روزاﻟﯽ‬ ‫و وﻧﮕﻮﯾﯿﺶ ﻣﻦ . ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدم ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد- اﯾﻦ ﺳﮑﻮت ﺑﻪ زودي

ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺎد‬ ‫او آﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف اﺗﺎق ﻧﺎﻫﺎر ﺧﻮري رﻓﺘﯿﻢ .‬ ‫آن اﺗﺎق ، ﺑﯽ ﺷﮏ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮاي ﻏﺪا ﺧﻮردن اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﯽ ﺷﺪ

. وﻟﯽ ﺑﺎ ﻣﯿﺰ ﺑﺰرگ ﺑﯿﻀﯽ ﺷﮑﻠﯽ از ﭼﻮب ﻣﺎﻫﻮن ﮐﻪ دور آن ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭼﯿﺪه ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد ، ﻣﺠﻬﺰ ﺑﻮد- ﻣﺎ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻪ ﮐﻠﯿﻪ اﺛﺎﺛﯿﻪ ي ﺻﺤﻨﻪ ي ﻧﻤﺎﯾﺶ را ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮدش داﺷﺘﻪ

ﺑﺎﺷﯿﻢ . ﮐﺎرﻻﯾﻞ دوﺳﺖ داﺷﺖ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﻋﻨﻮان اﺗﺎق ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ . در ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﺎ ﻗﺪرت ﻣﺎ ﮐﻪ اﻋﻀﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ داﺷﺖ ، ﮔﺎﻫﯽ اوﻗﺎت ﻻزم ﺑﻮد ﮐﻪ در‬ ‫

وﺿﻌﯿﺘﯽ آرام ﺑﻨﺸﯿﻨﯿﻢ و در ﻣﻮرد ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﺤﺚ ﮐﻨﯿﻢ .‬ ‫ﺣﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﻧﺸﺴﺘﻦ ﭼﻨﺪان ﮐﻤﮏ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ در ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ اش در ﻗﺴﻤﺖ ﺷﺮﻗﯽ اﺗﺎق ﻧﺸﺴﺘﻪ

ﺑﻮد . ا‪‬زﻣﻪ در ﮐﻨﺎر او ﺑﻮد- روي ﻣﯿﺰ دﺳﺘﻬﺎي ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ا‪‬زﻣﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ دوﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﻃﻼﯾﯽ و ﻋﻤﯿﻖ ﭘﺮ از دﻟﻮاﭘﺴﯽ.‬ ‫ﺑﻤﻮن . اﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻓﮑﺮ او ﺑﻮد .‬ ‫اي

ﮐﺎش ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ زﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﯾﮏ ﻣﺎدر ﺗﻤﺎم ﻋﯿﺎر ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ ، وﻟﯽ اﻵن ﻧﻤﯽ ﺷﺪ درﺑﺎره ي ﭼﯿﺰي ﺑﻪ او اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫ﺑﺪﻫﻢ .‬ ‫در ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻧﺸﺴﺘﻢ . ا‪‬زﻣﻪ

دﺳﺖ آزادش را از ﭘﺸﺖ او دراز ﮐﺮد ﺗﺎ آن را روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻣﻦ ﺑﮕﺬارد . او ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي در‬ ‫ﺷﺮف وﻗﻮع اﺳﺖ ، ﻓﻘﻂ ﻧﮕﺮان ﻣﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﺎرﻻﯾﻞ درﺳﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد .

او ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﺑﻮد و ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد . ﺳﻨﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺻﻮرت ﺟﻮاﻧﺶ ﻧﺸﺎن‬ ‫ﻣﯽ داد .‬

‫رزاﻟﯽ ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً روﺑﻪ روي ﮐﺎرﻻﯾﻞ ، در ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺖ . ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻟﺤﻈﻪ اي ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮﮔﯿﺮد ، ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه ﻣﯽ رﻓﺖ.‬ ‫ﮐﻨﺎر او ﻧﺸﺴﺖ ، ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه و اﻓﮑﺎرش

ﻫﺮ دو ﻣﻐﺸﻮش ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻣﺮدد ﻣﮑﺚ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ رﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ دﯾﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮ رزاﻟﯽ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ . او ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ، ﺻﺮﻓﻪ ﻧﻈﺮ از ﻧﺘﯿﺠﻪ ي اﯾﻦ ﺑﺤﺚ .‬ ‫دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ

ﻫﻢ ﻗﻔﻞ ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫آﻟﯿﺲ آﺧﺮﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ داﺧﻞ ﺷﺪ ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ دوردﺳﺖ ﻫﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد- آﯾﻨﺪه اي ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﺮاي او ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﺗﺎ ﻓﮑﺮي ﺑﻪ ﺣﺎل‬ ‫آن ﺑﮑﻨﺪ . ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻓﮑﺮ

ﮐﻨﺪ ﮐﻨﺎر ا‪‬زﻣﻪ ﻧﺸﺴﺖ . ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ را ﻣﺎﻟﯿﺪ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﺳﺮدرد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺧﻮرد و ﺑﻪ ﻧﻈﺮش رﺳﯿﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮد ، وﻟﯽ از ﺟﺎﯾﺶ ﺗﮑﺎن ﻧﺨﻮرد .‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ

ﮐﺸﯿﺪم . ﻣﻦ اﯾﻦ ﺟﺮﯾﺎن را درﺳﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدم- اول ﺧﻮدم ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫اول ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ر‪ز ، ﺟﺎﺳﭙﺮ و ﺑﻌﺪ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ، ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻫﯿﭻ ﮐﺪوﻣﺘﻮن رو

ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﻨﺪازم . ﺑﯽ ﻣﻼﺣﻈﮕﯽ ﮐﺮدم و‬ ‫ﺗﻤﺎم ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﮐﺎر ﻋﺠﻮﻻﻧﻢ رو ﻫﻢ ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﻣﯽ ﮔﯿﺮم. «‬ ‫رزاﻟﯽ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺧﺸﻤﮕﯿﻨﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻨﻈﻮرت از " ﺗﻤﺎم ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﺸﻮ ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﻣﯽ

ﮔﯿﺮم " ﭼﯿﻪ ؟ ﻣﯿﺨﻮاي درﺳﺘﺶ ﮐﻨﯽ ؟ «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺻﺪاﯾﻢ را آرام و ﺻﺎف ﻧﮕﻪ دارم، ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ اون ﺟﻮري ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﻨﻈﻮرﺗﻪ . ﺣﺎﺿﺮم ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﺮم ، اﮔﻪ

اﯾﻨﻄﻮري‬

‫اوﺿﺎع ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ . در ﺳﺮم ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮدم : اﮔﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ اون دﺧﺘﺮ در اﻣﺎن ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ ، اﮔﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺪوﻣﺘﻮن ﺑﻬﺶ‬ ‫دﺳﺖ ﻧﻤﯽ زﻧﯿﻦ .‬

‫ا‪‬زﻣﻪ ﻏﺮوﻟﻨﺪي ﮐﺮد : » ﻧﻪ ، ﻧﻪ ، ادوارد «‬ ‫دﺳﺖ او را ﻧﻮازش ﮐﺮدم . » ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﯽ. «‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺣﻖ ﺑﺎ ا‪‬زﻣﻪ اﺳﺖ . ﺗﻮ اﻻن ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮي . اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎرو

ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻨﻪ . ﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﯿﺶ ﺗﺮ از ﻫﺮ وﻗﺖ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﯿﻢ‬ ‫ﻣﺮدم ﭼﯽ راﺟﻊ ﺑﻤﻮن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ. «‬ ‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮدم : » آﻟﯿﺲ اﯾﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎ رو ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯿﺸﻪ. «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ

ي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﮑﺎن داد . » ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻪ ، ادوارد . اﮔﻪ ﺗﻮ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺑﺸﯽ اﺣﺘﻤﺎل اﯾﻨﮑﻪ اون دﺧﺘﺮ‬ ‫ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﮕﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ . ﯾﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ رﯾﻢ ، ﯾﺎ ﻫﯿﭻ

ﮐﺪوم. «‬ ‫ﺳﺮﯾﻊ ﭘﺎﻓﺸﺎري ﮐﺮدم : » اون ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﻪ. « روزاﻟﯽ داﺷﺖ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ آن ﺣﻘﯿﻘﺖ را زودﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ .‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎدآوري ﮐﺮد : » ﺗﻮ

از ذﻫﻦ اون ﺧﺒﺮ ﻧﺪاري. «‬ ‫» ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ رو ﺧﺒﺮ دارم . آﻟﯿﺲ ، ﺗﻮ ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﻮ. «‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﺧﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . » ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻋﺎﻗﺒﺘﺶ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ وﻗﺘﯽ دارﯾﻢ از ﺳﺮ راه

برش میداریم. نگاهی به رز و جاسپر انداخت نه.او آینده ی آن را نمیتوانست ببیند .نه وقتی که جاسپر و روزالی عزمشان را جزم کرده بودند جلوی حادثه را بگیرند.

‫ﮐﻒ دﺳﺖ روزاﻟﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي روي ﻣﯿﺰ ﮐﻮﺑﯿﺪه ﺷﺪ . » ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ اﺟﺎزه ﺑﺪﯾﻢ اون آدم ﺷﺎﻧﺲ اﯾﻨﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﻪ . ﮐﺎرﻻﯾﻞ ،‬ ‫ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻨﻮ ﺑﺒﯿﻨﯽ . ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﻫﻤﻤﻮن

ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺑﺸﯿﻢ ، ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﺸﺖ داﺳﺘﺎن ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﻮن ﺑﺬارﯾﻢ . زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ﺑﺎ‬ ‫ﺑﻘﯿﻪ ي ﻫﻢ ﻧﻮع ﻫﺎﻣﻮن ﻓﺮق داره- ﺧﻮدت ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﺴﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻦ ﮐﻪ دﻧﺒﺎن ﺑﻬﺎﻧﻪ

ﻣﯽ ﮔﺮدن ﺗﺎ روﻣﻮن اﻧﮕﺸﺖ ﺑﺬارن . ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺮ‬ ‫ﮐﺲ دﯾﮕﻪ اي ﺣﻮاﺳﻤﻮن ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﻪ ! «‬ ‫ﺑﻪ او ﯾﺎدآوري ﮐﺮدم : » ﻣﺎ ﻗﺒﻼً ﻫﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﻮن ﺣﺮف و ﺣﺪﯾﺚ ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ. «‬ ‫»

ﻓﻘﻂ ﺷﺎﯾﻌﻪ و ﺳﻮءﻇﻦ، ادوارد . ﻧﻪ ﺷﺎﻫﺪﻫﺎي ﻋﯿﻨﯽ و ﻣﺪرك ﺟﺮم ! «‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺪرك ﺟﺮم ! «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺷﺮوع ﮐﺮد : » ر‪ز «‬ ‫» ﺑﺬار ﺣﺮﻓﻤﻮ ﺗﻤﻮم ﮐﻨﻢ ، ﮐﺎرﻻﯾﻞ . ﻧﻘﺸﻪ

ي آﻧﭽﻨﺎﻧﯽ اي ﻻزم ﻧﺪاره . دﺧﺘﺮه اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺳﺮش ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻮرده . ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﺸﻪ ﮐﻪ آﺳﯿﺒﺶ‬ ‫ﺟﺪي ﺗﺮ از اﯾﻦ ﺣﺮﻓﺎ ﺑﻮده . « روزاﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ . » ﻫﻤﻪ ي ﻓﻨﺎ

ﻧﺎﭘﺬﯾﺮا وﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﻦ اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﯿﺪار ﻧﺸﻦ.‬ ‫اﯾﻦ ﻃﻮري ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﻪ ﮐﻪ ﻣﻘﺼﺮ ادوارد ﺑﻮده . ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺧﻮدﻣﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻢ . ﻫﯿﭻ ﻣﺪرك ﺟﺮﻣﯽ

ﻫﻢ ﺑﺎﻗﯽ‬ ‫ﻧﻤﯽ ذارم . «‬ ‫دﻧﺪاﻧﻬﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪم . » ﺑﻠﻪ ، رزاﻟﯽ ، ﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﻣﯽ دوﻧﯿﻢ ﺗﻮ ﯾﻪ ﺟﺎﻧﯽ ﺣﺮﻓﻪ اي ﻫﺴﺘﯽ. «‬ ‫او ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺻﺪاي ﺧﺮﻧﺎس ﻣﺎﻧﻨﺪي درآورد .‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ

ﮔﻔﺖ : » ادوارد ، ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . « و ﺑﻌﺪ رو ﺑﻪ رزاﻟﯽ ﮐﺮد . » رزاﻟﯽ ، ﻣﻦ ﺳﺮ ﻗﻀﯿﻪ ي راﭼﺴﺘﺮ ﺟﻮر دﯾﮕﻪ اي ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮدم ﭼﻮن‬ ‫ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻘﺖ رو ﺑﮕﯿﺮي . ﻣﺮ

دﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺸﺘﯽ ، ﻫﯿﻮﻻوار زﺟﺮت داده ﺑﻮدن . وﻟﯽ اﯾﻦ ﻣﺜﻞ اون ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻧﯿﺴﺖ . دﺧﺘﺮ ﺳﻮان‬ ‫ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﻪ. «‬ ‫روزاﻟﯽ از ﭘﺸﺖ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻔﺖ : » اﯾﻦ ﯾﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﺷﺨﺼﯽ ﻧﯿﺴﺖ

، ﮐﺎرﻻﯾﻞ . واﺳﻪ ي ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎﺳﺖ. «‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ ي ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺟﻮاب دﻫﺪ . وﻗﺘﯽ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎي رزاﻟﯽ ﺑﺮق زد . او ﺑﺎﯾﺪ

ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻨﻬﺎ‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺖ . ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدم اﻓﮑﺎر او را ﺑﺨﻮاﻧﻢ ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﺶ ﭼﻪ ﺑﻮد . ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮاﻓﻖ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫» ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﯿﺘﺖ ﺧﯿﺮه ،

رزاﻟﯽ . وﻟﯽ... ﻣﻦ دوﺳﺖ دارم ﺧﺎﻧﻮادم ارزش ﺣﻔﺎﻇﺖ رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ . ﺣﺎدﺛﻪ ﻫﺎي... اﺗﻔﺎﻗﯽ ﯾﺎ از دﺳﺖ دادن‬ ‫ﮐﻨﺘﺮل ﻗﺴﻤﺖ ﺗﺎﺳﻒ ﺑﺎر اون ﮐﺴﯿﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯿﻢ. « او ﮐﺴﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ

ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺟﻤﻊ ﯾﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮد او ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﯿﻦ ﻟﻐﺰش ﻫﺎﯾﯽ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ . » ﮐﺸﺘﻦ ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ ي ﯾﮏ ﺑﭽﻪ ي ﺑﯽ ﮔﻨﺎه ﺑﻪ ﮐﻞ ﻣﺴﺌﻠﻪ اش ﺟﺪاس . ﻣﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪم رﯾﺴﮏ وﺟﻮد اون

، ﭼﻪ در ﺑﺎره ي‬ ‫ﺳﻮء ﻇﻦ ﻫﺎش ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ ﭼﻪ ﻧﺰده ، در ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﻤﭽﯿﻦ رﯾﺴﮑﯽ ﻫﯿﭽﻪ . اﮔﻪ ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺧﻮدﻣﻮن ﺗﺒﻌﯿﻀﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺸﯿﻢ ، ﭼﯿﺰ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻢ‬ ‫ﺗﺮي رو ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﯿﻨﺪ

ازﯾﻢ . اون ﻣﻮﻗﻊ ذات ﺧﻮدﻣﻮن رو ﺑﻪ ﺧﻄﺮ اﻧﺪاﺧﺘﯿﻢ . «‬ ‫ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ام را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﺮدم . ﻧﺒﺎﯾﺪ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻣﯽ زدم . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺮاﯾﺶ ﮐﻒ ﺑﺰﻧﻢ .‬ ‫رزاﻟﯽ اﺧﻢ ﮐﺮد . » اﯾﻦ ﺑﺎ

ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺑﻮدﻧﻪ. «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ او را ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮد : » اﯾﻦ ﺳﻨﮓ دﻟﯿﻪ . ﻫﺮ زﻧﺪﮔﯽ اي ارزﺷﻤﻨﺪه. «‬

‫روزاﻟﯽ آه ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﻟﺐ ﭘﺎﯾﯿﻨﺶ آوﯾﺰان ﺷﺪ . ﺷﺎﻧﻪ اش را ﻧﻮازش ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺻﺪاي آراﻣﯽ ﮔﻔﺖ : » درﺳﺖ ﻣﯿﺸﻪ ، ر‪ز. «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ اداﻣﻪ داد : » ﺳﻮال اﯾﻨﺠﺎس ﮐﻪ آﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ

ﯾﺎ ﻧﻪ ؟ «‬ ‫رزاﻟﯽ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ ، ﻣﺎ ﺗﺎزه ﺟﺎ اﻓﺘﺎدﯾﻢ . ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام دوﺑﺎره دوم دﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﻮ ﺑﺨﻮﻧﻢ ! «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﮔﻔﺖ : » ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﻦ رو ﻧﮕﻪ داري . «‬ ‫او

ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮد : » ﻣﺠﺒﻮرﯾﻢ دوﺑﺎره اﯾﻨﻘﺪر زود ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺑﺸﯿﻢ؟ «‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫» ﻣﻦ اﯾﻦ ﺟﺎرو دوﺳﺖ دارم ! ﻫﻮاش آﻓﺘﺎﺑﯽ ﻧﯿﺴﺖ ، ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﯾﻪ ﮐﻢ ﻋﺎدي

ﺑﺎﺷﯿﻢ. «‬ ‫» ﺧﻮب ، ﻣﺠﺒﻮر ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ اﻻن ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ . ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﺸﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﻧﯿﺎزي ﻫﺴﺖ ﺑﺮﯾﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ . ادوارد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻄﻤﺌﻨﻪ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ‬ ‫ﺳﻮان ﺣﺮﻓﯽ ﻧﻤﯽ زﻧﻪ . «‬ ‫رزاﻟﯽ

ﻏﺮﯾﺪ .‬ ‫وﻟﯽ ﻣﻦ دﯾﮕﺮ درﻣﻮرد رزاﻟﯽ ﻧﮕﺮان ﻧﺒﻮدم . ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻘﺪر از دﺳﺖ ﻣﻦ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ‬ ‫ﺑﻮد . ﺣﺎﻻ داﺷﺘﻨﺪ درﺑﺎره ي ﻣﺴﺎﺋﻞ

ﺑﯽ اﻫﻤﯿﺖ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﺮا . ﭘﯿﺶ از اﯾﻨﮑﻪ او و آﻟﯿﺲ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﻨﺪ ، او در ﯾﮏ ﻣﻨﻄﻘﻪ ي ﺟﻨﮕﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . او ﻋﻮ

اﻗﺐ ﺳﺮ ﭘﯿﭽﯽ از‬ ‫ﻗﺎﻧﻮن را ﻣﯽ داﻧﺴﺖ .‬ ‫او ﻧﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺎ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ذﻫﻨﯽ اش رزاﻟﯽ را آرام ﮐﻨﺪ ، ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺸﻢ او داﻣﻦ زده ﺑﻮد و اﯾﻦ ﮔﻮﯾﺎي ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻮد . او ﺧﻮدش را از

اﯾﻦ‬ ‫ﺑﺤﺚ دور ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫» ﺟﺎﺳﭙﺮ «‬ ‫ﻧﮕﺎه ﻣﺮا ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮد ، ﭼﻬﺮه اش ﺑﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻮد .‬ ‫» اون ﺗﻘﺎص اﺷﺘﺒﺎه ﻣﻨﻮ ﭘﺲ ﻧﻤﯽ ده . اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دم. «‬ ‫» ﺑﻌﺪ ، ﻓﺎﯾﺪه اي ﺑﺮاش داره ؟

اون ﺑﺎﯾﺪ اﻣﺮوز ﻣﯽ ﻣﺮد ، ادوارد . ﻣﻦ ﻓﻘﻂ اوﻧﻮ ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮدش ﻣﯽ ذارم. «‬ ‫ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ را ﺑﺎ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم : » ﻣﻦ . اﺟﺎزه . ﻧﻤﯽ دم. «‬ ‫اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد . اﻧﺘﻈﺎر ﻫﻤﭽﯿﻦ

ﭼﯿﺰي را ﻧﺪاﺷﺖ- ﺗﺼﻮر ﻫﻢ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮدن او ﺣﺮﮐﺘﯽ اﻧﺠﺎم دﻫﻢ .‬ ‫ﺳﺮش را ﯾﮏ ﺑﺎر ﺗﮑﺎن داد . » ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ذارم ﺧﻄﺮي آﻟﯿﺲ رو ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﻨﻪ ، ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺧﻄﺮ

ﺟﺰﺋﯽ . ﺗﻮ اﺣﺴﺎﺳﯽ رو ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ اون دارم ﻧﺴﺒﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺪاري ، ادوارد . ﺗﻮ زﻧﺪﮔﯽ اي رو ﮐﻪ ﻣﻦ داﺷﺘﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮑﺮدي ، ﺣﺎﻻ ﭼﻪ ﺧﺎﻃﺮاﺗﻢ رو دﯾﺪه ﺑﺎﺷﯽ ﭼﻪ ﻧﻪ . ﺗﻮ ﻧﻤﯽ

ﻓﻬﻤﯽ. «‬

‫» ﻣﻦ ﺳﺮ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺤﺚ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ، ﺟﺎﺳﭙﺮ . وﻟﯽ دارم ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ ، ﺑﻬﺖ اﺟﺎزه ﻧﻤﯿﺪم ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ اﯾﺰاﺑﻼ ﺳﻮان ﺑﯿﺎري. «‬ ‫ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪﯾﻢ- ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﯿﺮه ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﯾﻢ

، ﻓﻘﻂ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ . ﺣﺲ ﮐﺮدم ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺮا ﻣﯽ ﺳﻨﺠﺪ ، ﺗﺎ‬ ‫ﺑﺒﯿﻨﺪ ﭼﻘﺪر ﻣﺼﻤﻢ ﻫﺴﺘﻢ .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ : » ﺟﺎز ! «‬ ‫» ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از ﺧﻮ

دت ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﯽ اذﯾﺖ ﻧﮑﻦ ، آﻟﯿﺲ . ﺧﻮدم ﻣﯽ دوﻧﻢ . ﻣﻦ ﻫﻨﻮز دارم- «‬ ‫آﻟﯿﺲ ﻣﯿﺎن ﺣﺮف او ﭘﺮﯾﺪ : » اون ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﮕﻢ . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ازت ﯾﻪ ﺧﻮاﻫﺸﯽ ﺑﮑﻨﻢ. «‬

‫دﯾﺪم ﮐﻪ در ﻓﮑﺮ او ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ، ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻧﻔﺴﻢ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم و دﻫﺎﻧﻢ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ . ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدم ، زﯾﺎد ﻣﺘﻮﺟﻪ‬ ‫اﻓﺮادي ﮐﻪ در ﮐﻨﺎر آﻟﯿﺲ و ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻮدﻧﺪ

و ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ، ﻧﺒﻮدم .‬ ‫» ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ دوﺳﺘﻢ داري . ﻣﻤﻨﻮن . وﻟﯽ اﮔﻪ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﻨﯽ ﺑﻼ رو ﺑﮑﺸﯽ واﻗﻌﺎً ازت ﻗﺪرداﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . اوﻻً، ادوارد ﺟﺪﯾﻪ و ﻣﻦ

دوﺳﺖ ﻧﺪارم‬ ‫ﺷﻤﺎ دوﺗﺎ ﺑﺎﻫﻢ ﺑﺠﻨﮕﯿﻦ . دوﻣﺎً ، اون دوﺳﺖ ﻣﻨﻪ . اﻗﻼً ، ﻗﺮاره ﺑﺎﺷﻪ. «‬ ‫اﯾﻦ در ﺳﺮش ﺑﻪ ﺷﻔﺎﻓﯿﺖ ﺷﯿﺸﻪ ﺑﻮد : آﻟﯿﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد ، ﺑﺎزوي ﺳﺮد و ﺳﻔﯿﺪش دور ﺷﺎﻧﻪ

ﻫﺎي ﮔﺮم و ﻇﺮﯾﻒ آن دﺧﺘﺮ ﺑﻮد . و ﺑﻼ ﻫﻢ در‬ ‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﺶ دور ﮐﻤﺮ آﻟﯿﺲ ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد .‬ ‫آن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﺜﻞ ﺻﺨﺮه اﺳﺘﻮار ﺑﻮد ؛ ﻓﻘﻂ زﻣﺎن آن ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﻫﺎي

ﺑﺮﯾﺪه ﮔﻔﺖ : » وﻟﯽ... آﻟﯿﺲ... « ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺳﺮم را ﺑﺮﮔﺮداﻧﻢ ﺗﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش را ﺑﺒﯿﻨﻢ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮدم را از‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮ درون ﺳﺮ آﻟﯿﺲ رﻫﺎ ﮐﻨﻢ و ﺑﻪ او ﮔﻮش دﻫﻢ .‬ ‫» ﻣﻦ

ﯾﻪ روزي اوﻧﻮ دوﺳﺖ ﺧﻮاﻫﻢ داﺷﺖ ، ﺟﺎز . اﮔﻪ ﻧﺬاري اﯾﻦ ﻃﻮر ﺑﺸﻪ ﺧﯿﻠﯽ از دﺳﺘﺖ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﻢ. «‬ ‫ﻫﻨﻮز در اﻓﮑﺎر آﻟﯿﺲ ﻣﺤﺒﻮس ﺑﻮدم . ﺑﺎ دودﻟﯽ ﺟﺎﺳﭙﺮ از اﺟﺮاي ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ

ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮاﻫﺸﯽ ﮐﻪ از او ﺷﺪه ﺑﻮد ، دﯾﺪم ﮐﻪ آﯾﻨﺪه ﻣﺮﺗﻌﺶ ﺷﺪ .‬ ‫» آه « ﺗﺮدﯾﺪ ﺟﺎﺳﭙﺮ آﯾﻨﺪه ي ﺟﺪﯾﺪي را ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد . » ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ؟ ﺑﻼ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻪ . ﭼﯿﺰي

ﺑﺮاي ﻧﮕﺮاﻧﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاره «‬ ‫ﻃﻮري اﺳﻢ آن دﺧﺘﺮ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ... اﻧﮕﺎر از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻣﺤﺮم اﺳﺮار ﯾﮏ دﯾﮕﺮ ﺑﻮدﻧﺪ...‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﻔﻪ اي ﮔﻔﺘﻢ : : آﻟﯿﺲ، اﯾﻦ... ﭼﯽ...؟ «‬ ‫» ﺑﻬﺖ

ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﯾﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮي ﺗﻮ راﻫﻪ . ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ، ادوارد . « وﻟﯽ آرواره اش ﺳﺨﺖ ﺷﺪ و ﻣﯿﺪاﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﻮد . او ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ‬ ‫آن ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﺪ ؛ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ روي ﺟﺎﺳﭙﺮ

ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﻫﺮﭼﻨﺪ او دﯾﮕﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً داﺷﺖ ﻗﺎﻧﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫او زﻣﺎﻧﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺳﻌﯽ داﺷﺖ ﭼﯿﺰي را از ﻣﻦ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻨﺪ .‬ ‫» ﭼﯿﻪ ، آﻟﯿﺲ؟ ﭼﯿﻮ داري ﻣﺨﻔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟

«‬ ‫ﺻﺪاي ﻏﺮوﻟﻨﺪ را ﺷﻨﯿﺪم . او ﻫﺮ ﮔﺎه ﻣﻦ و آﻟﯿﺲ اﯾﻦ ﻃﻮر ﺑﺎ ﻫﻢ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ ﭘﺮﯾﺸﺎن ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد ، ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﺟﺎزه دﻫﺪ وارد ﺳﺮش ﺷﻮم .‬

‫» راﺟﻊ ﺑﻪ اون دﺧﺘﺮه؟ درﺑﺎره ي ﺑﻼﺳﺖ؟ «‬

‫از ﺷﺪت ﺗﻤﺮﮐﺰ دﻧﺪاﻧﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺳﺎﯾﯿﺪ ، اﻣﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺳﻢ ﺑﻼ را ﮔﻔﺘﻢ ، دﭼﺎر ﺧﻄﺎ ﺷﺪ . ﻓﻘﻂ ﻧﯿﻤﯽ از ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ، وﻟﯽ ﻫﻤﺎن‬ ‫ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﻓﺮﯾﺎد زدم : » ﻧﻪ! « ﺻﺪاي

ﺻﻨﺪﻟﯽ ام را ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎد ، و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم روي ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ اﯾﺴﺘﺎده ام .‬ ‫» ادوارد ! « ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻫﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد ، دﺳﺘﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ام ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد . زﯾﺎد ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﻧﺒﻮ

دم .‬ ‫آﻟﯿﺲ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » داره ﺛﺎﺑﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ . ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﻪ ﻣﺼﻤﻢ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﯽ . راﺳﺘﺶ ﻓﻘﻂ دو راه ﺑﺮاي اون ﻣﻮﻧﺪه . ﯾﺎ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﯾﺎ اون ،‬ ‫ادوارد. «‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ او ﭼﻪ دﯾﺪه ﺑﻮ

د... وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي را ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻢ.‬ ‫دوﺑﺎره ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ. « اﻧﮑﺎرم ﻫﯿﭻ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﺳﺴﺖ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ، ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﻣﯿﺰ را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﭽﺴﺒﻢ .‬ ‫ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﺮد

: » ﻣﯽ ﺷﻪ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﮕﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﺧﺒﺮه ؟ «‬ ‫را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ و زﻣﺰﻣﻪ ﮐﻨﺎن ﺑﻪ آﻟﯿﺲ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮم. «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﮔﻔﺖ : » ﻣﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ درﺑﺎرش

ﺣﺮف زدﯾﻢ ، ادوارد . اون ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راﻫﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻪ اون دﺧﺘﺮ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ . ﺑﻪ ﻋﻼوه ،‬ ‫اﮔﻪ ﺗﻮ ﺷﺮﺗﻮ ﮐﻢ ﮐﻨﯽ ، اﮔﻪ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻪ ﯾﺎ ﻧﻪ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﻢ . ﻣﺠﺒﻮري ﺑﻤﻮﻧﯽ و ﺑﺎﻫﺎش

ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎي. «‬

‫آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : » ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮي ، ادوارد . ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ دﯾﮕﻪ ﺑﺘﻮﻧﯽ اﯾﻨﺠﺎ رو ﺗﺮك ﮐﻨﯽ . « ﺑﯽ ﺻﺪا اداﻣﻪ داد : ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ.‬ ‫ﺑﻪ رﻓﺘﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ.‬

‫ﻣﻨﻈﻮر او را ﻓﻬﻤﯿﺪم . ﻓﮑﺮ دﯾﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺪﯾﺪن آن دﺧﺘﺮ... دردﻧﺎك ﺑﻮد . وﻟﯽ ﺿﺮوري ﺑﻮد . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آﯾﻨﺪه اي را ﮐﻪ از ﺣﺎﻻ او را ﻣﺤﮑﻮم‬ ‫ﺑﻪ آن ﮐﺮده ﺑﻮدم ﺑﭙﺬﯾﺮم .‬

‫آﻟﯿﺲ اداﻣﻪ داد : ﻣﻦ ﮐﺎﻣﻼً از ﺟﺎﺳﭙﺮ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻧﺪارم ، ادوارد . اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﺮي ، اﮔﻪ اون ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻪ اون دﺧﺘﺮ واﺳﻪ ي ﻣﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ...‬

‫» ﻧﻤﯽ ﺷﻨﻮم. « ﻫﻨﻮز زﯾﺎد از ﺣﻀﻮر ﻣﺨﺎﻃﺒﺎﻧﻤﺎن آﮔﺎه ﻧﺒﻮدم . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻣﺮدد ﺑﻮد . او ﮐﺎري را ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ آزار آﻟﯿﺲ ﻣﯽ ﺷﺪ اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽ داد .‬

‫اﻻن رو ﻧﻤﯽ ﮔﻢ . آﯾﺎ زﻧﺪﮔﯿﺸﻮ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﯿﻨﺪازي ؟ ﻣﯽ ﺧﻮاي اوﻧﻮ ﺑﯽ دﻓﺎع رﻫﺎ ﮐﻨﯽ ؟‬

‫ﻧﺎﻟﻪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ : » ﭼﺮا اﯾﻦ ﮐﺎرو ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯿﮑﻨﯽ؟ « دﺳﺘﻢ ﻫﺎﯾﻢ را روي ﺳﺮم رﻓﺘﻨﺪ .‬ ‫ﻣﻦ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﻼ ﻧﺒﻮدم . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﺷﻢ . آﯾﺎ آﯾﻨﺪه اي ﮐﻪ آﻟﯿﺲ دﯾﺪه ﺑﻮد ﮔﻮاه ﺑﺮ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع

ﻧﺒﻮد ؟‬

‫ﻣﻨﻢ ﻋﺎﺷﻖ اوﻧﻢ . ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽ ﺷﻢ . ﻧﻪ اوﻧﺠﻮري ، وﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮام ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮑﻢ ﺑﺎﺷﻪ.‬

‫ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » ﺗﻮ ﻫﻢ ﻋﺎﺷﻖ اوﻧﯽ؟ «‬

‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ . ﻣﮕﻪ ﮐﻮري ، ادوارد ؟ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﯽ داري ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯿﺮي ؟ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﻫﻤﯿﻦ اﻻﻧﺶ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ رﺳﯿﺪي ؟ از ﻃﻠﻮع آﻓﺘﺎب ﻫﻢ‬ ‫ﺣﺘﻤﯽ ﺗﺮه . اون ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ رو ﺑﺒﯿﻦ...‬

‫وﺣﺸﺖ زده ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم .» ﻧﻪ. « ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﺎن داد از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون ﮐﻨﻢ . » ﻣﺠﺒﻮر ﻧﯿﺴﺘﻢ اون ﻣﺴﯿﺮو ﺑﺮم.‬ ‫ﻣﻦ از اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ رم . ﻣﻦ آﯾﻨﺪه رو

ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯿﺪم. «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﭘﺮ از ﺷﮏ ﮔﻔﺖ : » ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺳﻌﯿﺘﻮ ﺑﮑﻨﯽ. «‬ ‫داد زد : » ﺑﺎﺑﺎ ﺑﯿﺨﯿﺎل ! «‬ ‫ر‪ز آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ : » ﯾﻪ ﮐﻢ دﻗﺖ ﮐﻦ ، آﻟﯿﺲ اوﻧﻮ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻪ ﮐﻪ دل ﺑﺎﺧﺘﻪ ي ﯾﻪ

اﻧﺴﺎن ﻣﯽ ﺷﻪ . ﭼﻘﺪر ادوارد ﮐﻼﺳﯿﮑﻪ ! « ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زد .‬ ‫ﺻﺪاي او را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺷﻨﯿﺪم .‬ ‫از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪ . » ﭼﯽ؟ « و ﺑﻌﺪ ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ي ﺑﻠﻨﺪ او در اﺗﺎق ﭘﯿﭽﯿﺪ . » ﺟﺮﯾﺎن ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد؟ «

دوﺑﺎره ﺧﻨﺪﯾﺪ . » ﻋﺠﺐ ﺷﺎﻧﺲ ﮔَﻨﺪي ، ادوارد .‬ ‫«‬ ‫دﺳﺖ او را روي ﺷﺎﻧﻪ ام اﺣﺴﺎس ﮐﺮدم ، و آن را ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﮐﻨﺎر زدم . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ا‪‬زﻣﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺣﯿﺮت

زده اي ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » دل ﺑﺎﺧﺘﻪ ي ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ؟ ﻫﻤﻮﻧﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﻧﺠﺎﺗﺶ داد ؟ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺷﺪه؟ «‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺗﻮ ﭼﯽ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ آﻟﯿﺲ؟ دﻗﯿﻘﺎً . «‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺖ .

ﻣﺎت و ﻣﺒﻬﻮت ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﺻﻮرت او ﺧﯿﺮه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫» ﺑﺴﺘﮕﯽ داره ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﻗﻮي ﺑﺎﺷﻪ ﯾﺎ ﻧﻪ . اﮔﻪ ﻧﺒﺎﺷﻪ ﺧﻮدش اوﻧﻮ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ «- ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه اي ﺑﻪ

ﻣﻦ ﺑﺮود- » ﮐﻪ‬ ‫در اون ﺻﻮرت واﻗﻌﺎً ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﻢ ، ادوارد ، اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺪون در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدت ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ . «- ﺑﺎز ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﺮﮔﺸﺖ-‬ ‫»ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ اوﻧﻢ ﯾﻪ

روزي ﯾﮑﯽ از ﻣﺎ ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫ﮐﺴﯽ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻔﺴﺶ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮد ؛ ﻧﮕﺎه ﻧﮑﺮدم ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد .‬ ‫» ﻫﻤﭽﯿﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽ اﻓﺘﻪ ! « دوﺑﺎره داﺷﺘﻢ داد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم . » ﻫﯿﭻ ﮐﺪ

وم اﺗﻔﺎق ﻧﻤﯽ اﻓﺘﻪ ! «‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﻟﯿﺲ ﺻﺪاي ﻣﺮا ﻧﺸﻨﯿﺪ . او ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » ﻫﻤﺶ ﺑﺴﺘﮕﯽ داره . ﻣﻤﮑﻨﻪ اوﻧﻘﺪر ﻗﻮي ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ اوﻧﻮ ﻧﮑﺸﻪ- وﻟﯽ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﻮﻧﺪه . ﯾﻪ‬ ‫ﮐﻨﺘﺮل ﻓﻮق اﻟﻌﺎده

ﻣﯽ ﺧﻮاد . « ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺖ . » ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺧﻮدداري اي ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ داره . ﻣﻤﮑﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﻗﻮي ﺑﺎﺷﻪ...‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻗﺪرﺗﺸﻮ ﻧﺪاره اﯾﻨﻪ ﮐﻪ از اون دور ﺑﻤﻮﻧﻪ

. اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ. «‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاﯾﻢ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ . اﻧﮕﺎر ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدﻧﺪ . ﮐﻞ اﺗﺎق ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻦ ﺑﻪ آﻟﯿﺲ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدم و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﻬﺮه ي

وﺣﺸﺖ زده ام را از ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮﻫﺎي ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺒﯿﻨﻢ .‬ ‫ﭘﺲ از ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ، ﮐﺎرﻻﯾﻞ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ.‬ ‫» ﺧﻮب ، اﯾﻦ... ﻣﺴﺎﺋﻞ رو ﭘﯿﭽﯿﺪه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد : » ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻨﻮ ﻣﯽ ﮔﻢ . «

ﺻﺪاﯾﺶ ﺧﻨﺪه ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻮد .‬

‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮي ﺗﻮي ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺑﯿﺎد . ﻣﺎ ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ . ﻇﺎﻫﺮاً ، ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ...‬ ‫آﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ اون دﺧﺘﺮ ﻧﻤﯽ زﻧﻪ. «‬ ‫ﺑﺪﻧﻢ

ﺳﺨﺖ ﺷﺪ .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ ، ﻣﻮاﻓﻘﻢ . اﮔﻪ آﻟﯿﺲ ﻓﻘﻂ دو راه ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻪ- «‬ ‫» ﻧﻪ! « ﺻﺪاﯾﻢ ﻧﻪ ﻓﺮﯾﺎد ﺑﻮد ﻧﻪ ﻧﺎﻟﻪ ﻧﻪ ﮔﺮﯾﻪ ي از ﺳﺮ ﻧﺎ اﻣﯿﺪي، ﭼﯿﺰي ﺑﯿﻦ ﻫﺮ ﺳﻪ . » ﻧﻪ!

«‬ ‫ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ، از ﻫﻤﻬﻤﻪ ي اﻓﮑﺎر دور ﻣﯽ ﺷﺪم- ﺑﯿﺰاري ﺣﻖ ﺑﺠﺎﻧﺒﺎﻧﻪ ي رزاﻟﯽ ، ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ ، ﺑﺮدﺑﺎري ﺑﯽ ﺣﺪ و اﻧﺪازه ي ﮐﺎرﻻﯾﻞ...‬ ‫ﺑﺪﺗﺮ از آﻧﻬﺎ : اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ آﻟﯿﺲ .

اﻋﺘﻘﺎد ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻪ اﻋﺘﻤﺎد او .‬ ‫از ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ : ﻣﺴﺮت‪ ...‬ا‪‬زﻣﻪ .‬ ‫ﻗﺪم ﺑﻪ ﺑﯿﺮون اﺗﺎق ﮔﺬاﺷﺘﻢ . ﻫﻨﮕﺎم رد ﺷﺪن ، ا‪‬زﻣﻪ ﺑﺎزوﯾﻢ را ﻟﻤﺲ ﮐﺮد ، وﻟﯽ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش را ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻧﺪادم .‬

‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ از ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺎرج ﺷﻮم ﺷﺮوع ﺑﻪ دوﯾﺪن ﮐﺮده ﺑﻮدم . ﺑﺎ ﭘﺮﺷﯽ از رودﺧﺎﻧﻪ ﮔﺬﺷﺘﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﮕﻞ دوﯾﺪم . ﺑﺎز ﺑﺎران ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﺎرﯾﺪن‬ ‫ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﺑﻪ ﻗﺪري ﺷﺪﯾﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ

ﻇﺮف ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺧﯿﺲ ﺷﺪم . ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪن زﯾﺮ ﭼﺘﺮ آب را دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ- ﺑﯿﻦ ﻣﻦ و ﺑﻘﯿﻪ ي دﻧﯿﺎ دﯾﻮاري‬ ‫ﻣﯿﮑﺸﯿﺪ . ﻣﺮا در ﺧﻮد ﭘﻨﺎه ﻣﯽ داد ، اﺟﺎزه ﻣﯽ داد ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﺮق

رﻓﺘﻢ ، ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ در ﻣﯿﺎن ﮐﻮﻫﺴﺘﺎن ، ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﺮاﻏﻬﺎي ﺷﻬﺮ ﺳﯿﺎﺗﻞ را از دور ﺑﺒﯿﻨﻢ . ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ از ﻣﺮز ﺗﻤﺪن‬ ‫ﻋﺒﻮر ﮐﻨﻢ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪم .‬ ‫ﺧﯿﺲ ﺑﺎران ، ﺗﻨﻬﺎي ﺗﻨﻬﺎ ،

ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺧﻮدم را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮدم ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﮐﺎرم ﺑﯿﻨﺪازم- ﭼﻄﻮر آﯾﻨﺪه را وﯾﺮان ﮐﺮده ﺑﻮدم .‬ ‫اول ، ﺗﺼﻮﯾﺮ آﻟﯿﺲ و آن دﺧﺘﺮ ﮐﻪ دﺳﺖ در دﺳﺖ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدﻧﺪ- اﻋﺘﻤﺎد و

دوﺳﺘﯽ از آن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﻮج ﻣﯽ زد . ﭼﺸﻢ ﻫﺎي درﺷﺖ‬ ‫ﺷﮑﻼﺗﯽ ﺑﻼ ﮔﺸﺎد ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﭘﺮ از راز ﺑﻮد- در آن ﻟﺤﻈﻪ ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ رازﻫﺎي ﻣﺴﺮت ﺑﺨﺸﯽ ﺑﻮدﻧﺪ . او از

ﺑﺎزوﻫﺎي ﺳﺮد‬ ‫آﻟﯿﺲ ﮐﻨﺎر ﻧﮑﺸﯿﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻌﻨﺎي اﯾﻦ ﭼﻪ ﺑﻮد ؟ او ﭼﻘﺪر ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ؟ در آن ﻟﺤﻈﻪ ي ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ آﯾﻨﺪه ، او در ﻣﻮرد ﻣﻦ ﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ؟‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﺗﺼﺎوﯾﺮ دﯾﮕﺮ ، ﻫﻤﻪ

ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﻫﻢ ، ﺣﺎﻻ رﻧﮓ وﺣﺸﺖ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . آﻟﯿﺲ و ﺑﻼ ، دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺸﺎن ﻫﻨﻮز دور ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺣﻠﻘﻪ ﺑﻮد و‬ ‫ﮔﻮاﻫﯽ ﺑﺮ دوﺳﺘﯽ آﻧﻬﺎ . وﻟﯽ ﺣﺎﻻ آن دﺳﺘﻬﺎ ﺷﺒﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ- ﻫﺮ دو

رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ، ﺻﺎف و ﺻﯿﻘﻠﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﺮﻣﺮ ، ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ آﻫﻦ . ﭼﺸﻢ‬ ‫ﻫﺎي درﺷﺖ ﺑﻼ دﯾﮕﺮ ﺷﮑﻼﺗﯽ ﻧﺒﻮدﻧﺪ . ﻋﻨﺒﯿﻪ آن ﻗﺮﻣﺰ روﺷﻦ ﺗﮑﺎن دﻫﻨﺪه اي ﺑﻮد . رازﻫﺎي درون آن ﭼﺸﻢ

ﻫﺎ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺑﻮد- رﺿﺎﯾﺖ ﯾﺎ‬ ‫ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ؟ ﮔﻔﺘﻨﺶ ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد . ﭼﻬﺮه اش ﺳﺮد و ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم. ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺳﻮال ﻫﺎي ﻣﺸﺎﺑﻪ و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﻣﺘﻔﺎوﺗﻢ را

ﺳﺮﮐﻮب ﮐﻨﻢ : اﯾﻦ ﭼﻪ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ داﺷﺖ ؟- از ﮐﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد ؟ و او‬ ‫درﺑﺎره ي ﻣﻦ ﭼﻪ ﻓﮑﺮي ﻣﯽ ﮐﺮد ؟‬ ‫ﭘﺎﺳﺦ آﺧﺮي را داﺷﺘﻢ . اﮔﺮ او را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺿﻌﻒ و ﺧﻮدﺧﻮاﻫﯽ ﺧﻮدم ﻣﺤﮑﻮم

ﺑﻪ اﯾﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﻧﺼﻔﻪ ﻧﯿﻤﻪ ي ﭘﻮچ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً از ﻣﻦ‬ ‫ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬

‫وﻟﯽ ﯾﮏ ﺗﺼﻮﯾﺮ وﺣﺸﺘﻨﺎك دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﻮد- ﺑﺪﺗﺮ از ﻫﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل در ﺳﺮم ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم .‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﻮدم ، ﺑﺎ ﺧﻮن اﻧﺴﺎن ﺑﺮﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ درآﻣﺪه ﺑﻮد ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﯾﮏ

ﻫﯿﻮﻻ. ﺑﺪن ﺷﮑﺴﺘﻪ ي ﺑﻼ روي ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ ﺑﻮد ، ﺳﻔﯿﺪ ، ﺧﺸﮏ ،‬ ‫ﺑﯽ ﺟﺎن. ﺑﺴﯿﺎر واﻗﻌﯽ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد، ﺑﺴﯿﺎر ﺷﻔﺎف .‬ ‫ﺗﺤﻤﻞ دﯾﺪن آن را ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻃﺎﻗﺖ ﺑﯿﺎورم . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم

آن را از ذﻫﻨﻢ ﭘﺎك ﮐﻨﻢ ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي را ﺑﺒﯿﻨﻢ ، ﻫﺮ ﭼﯿﺰي .‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎز ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي زﻧﺪه ي او راه دﯾﺪ آﺧﺮﯾﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﻮﺟﻮدﯾﺘﻢ را ﻣﺴﺪود ﮐﻨﺪ . ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﮐﺎرﺳﺎز

ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮ اﻧﺪوﻫﺒﺎر آﻟﯿﺲ از آﯾﻨﺪه ذﻫﻨﻢ را ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻣﻦ از رﻧﺠﯽ ﮐﻪ آن در ﻣﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آورد ، از درون ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪم . در آنِ‬ ‫واﺣﺪ ، ﻫﯿﻮﻻي دروﻧﻢ از ﺧﻮﺷﯽ

آواز ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ ، ﺷﺎدﻣﺎن از ﭘﯿﺮوزي اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ اش . اﯾﻦ ﻣﺮا ﺑﯿﻤﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﻫﻤﭽﯿﻦ اﺟﺎزه اي داده ﻧﻤﯽ ﺷﺪ . ﺣﺘﻤﺎً راﻫﯽ ﺑﺮاي ﮔﺮﯾﺰ از آﯾﻨﺪه وﺟﻮد داﺷﺖ . ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﺴﯿﺮ

دﯾﮕﺮي اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻢ . ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﮏ‬ ‫اﻧﺘﺨﺎب دﯾﮕﺮ وﺟﻮد داﺷﺖ .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ وﺟﻮد ﻣﯽ داﺷﺖ .‬

"‫ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﻢ‬ "‫دﻋﻮت ﻫﺎ‬....

‫دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن . دﯾﮕﺮ ﺑﺮزخ ﻧﺒﻮد ، ﺣﺎﻻ ﺧﻮد ﺟﻬﻨﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺷﮑﻨﺠﻪ و آﺗﺶ... ﺑﻠﻪ ، ﻣﻦ ﻫﺮ دو را داﺷﺘﻢ .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را درﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دادم . ﻫﺮ“ ‪ ” i‬ﻧﻘﻄﻪ داﺷﺖ ، ﻫﺮ“ ‪ ”

t‬ﻣﺘﻘﺎﻃﻊ ﺑﻮد . ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ از زﯾﺮ‬ ‫ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﺑﺮاي ﺧﺸﻨﻮدي ا‪‬زﻣﻪ و ﺣﻔﺎﻇﺖ از ﺑﻘﯿﻪ ، در ﻓﻮرﮐﺲ ﻣﺎﻧﺪم . ﺑﻪ روال ﮔﺬﺷﺘﻪ ام

ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ . ﺑﯿﺶ از ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﺎر ﻣﯽ رﻓﺘﻢ . ﻫﺮروز ، ﺳﺮ ﮐﻼس‬ ‫ﺣﺎﻇﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم و ﻧﻘﺶ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن را ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻫﺮروز ، ﺑﻪ دﻗﺖ ﮔﻮش ﻣﯽ دادم ﺗﺎ ﭼﯿﺰ ﺗﺎزه اي راﺟﻊ ﺑﻪ

ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ ﺑﺸﻨﻮم- ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ‬ ‫ﺟﺪﯾﺪي ﻧﺒﻮد . آن دﺧﺘﺮ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﻫﻢ درﻣﻮرد ﺳﻮءﻇﻦ ﻫﺎﯾﺶ ﺣﺮف ﻧﺰده ﺑﻮد . ﻓﻘﻂ ﯾﮏ داﺳﺘﺎن را ﺑﺎرﻫﺎ و ﺑﺎرﻫﺎ ﺗﮑﺮار ﮐﺮده ﺑﻮد- ﻣﻦ ﮐﻨﺎر او‬ ‫اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدم

و ﺑﻌﺪ او را از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪم- ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎن ﻣﺸﺘﺎﻗﺶ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ و دﯾﮕﺮ دﻧﺒﺎل ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺮﻓﺘﻨﺪ . ﺣﺮﮐﺖ‬ ‫ﻋﺠﻮﻻﻧﻪ ي ﻣﻦ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ آﺳﯿﺒﯽ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻫﯿﭻ

ﮐﺲ ﺟﺰ ﺧﻮدم .‬ ‫ﻣﻦ ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮدم ﮐﻪ آﯾﻨﺪه را ﺗﻐﯿﯿﺮ دﻫﻢ . ﮐﺎر راﺣﺘﯽ ﻧﺒﻮد ، وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﭼﺎره ي دﯾﮕﺮي ﻧﺪاﺷﺘﻢ.‬ ‫آﻟﯿﺲ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﻗﻮي ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ از او دور ﺑﻤﺎﻧﻢ . ﻣﯽ

ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم روز اول از ﻫﻤﻪ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ اﺳﺖ . در آﺧﺮ آن روز ، ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻗﻀﯿﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﻮد . ﻫﺮﭼﻨﺪ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﺑﺎ داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ

ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﺣﺴﺎﺳﺎت او را ﺟﺮﯾﻬﻪ دار ﮐﻨﻢ ، ﻋﺬاب ﮐﺸﯿﺪم . ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﮐﻪ درد او در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ رﻧﺞ و ﻋﺬاب ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺑﻮد‬ ‫ﺑﻪ ﺧﻮدم دﻟﺪاري ﻣﯽ دادم- ﻓﻘﻂ ﯾﮏ درد ﮐﻮﭼﮏ ﻧﺎﺷﯽ

از ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪن . ﺑﻼ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد و ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻫﺴﺘﻢ ، ﯾﮏ‬ ‫ﭼﯿﺰ زﯾﺎن آور ، ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺗﺮﺳﻨﺎك . اﺣﺘﻤﺎﻻً اﮔﺮ ﺻﻮرﺗﻢ را از او ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪم و واﻧﻤﻮد ﻣﯽ

ﮐﺮدم ﮐﻪ وﺟﻮد ﻧﺪارد آﺳﻮده ﺗﺮ ﻣﯽ ﺑﻮد .‬ ‫اوﻟﯿﻦ روز ﺑﻌﺪ از ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ، ﺑﺎ ﺧﻮﺷﺮوﯾﯽ ﮔﻔﺖ : » ﺳﻼم، ادوارد . « ﺻﺪاي او ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺑﻮد ، دوﺳﺘﺎﻧﻪ ، ﺻﺪ و

ﻫﺸﺘﺎد‬ ‫درﺟﻪ ﻣﺘﻔﺎوت از آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدم .‬ ‫ﭼﺮا ؟ ﻣﻌﻨﺎي اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﭼﻪ ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ؟ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ زاده ي ﺗﺨﯿﻼﺗﺶ

ﺑﻮده ؟ آﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻣﺮا ﺑﻪ‬ ‫ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻤﻞ ﻧﮑﺮدن ﺑﻪ ﻗﻮﻟﻢ ﺑﺨﺸﯿﺪه ﺑﺎﺷﺪ ؟‬

‫ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻔﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ﻋﻄﺶ داﻧﺴﺘﻦ ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﻮاﻻت ﺑﻪ ﻣﻦ ﺣﻤﻠﻪ ور ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎن او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺒﯿﻨﻢ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺟﻮاب ﻫﺎ را در آن ﻫﺎ

ﺑﺨﻮاﻧﻢ...‬ ‫ﻧﻪ ، ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه ي اﯾﻦ ﮐﺎر را دﻫﻢ . ﻧﻪ اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﻮد آﯾﻨﺪه را ﺗﻐﯿﯿﺮ دﻫﻢ .‬ ‫ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺎﻫﻢ را از ﺟﻠﻮي ﮐﻼس ﺑﺮﮔﯿﺮم ، ﺳﺮم را ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف او

ﭼﺮﺧﺎﻧﺪم . ﯾﮏ ﺑﺎر ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم و ﺑﻌﺪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ .‬ ‫او دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻧﺰد .‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ آن روز ، ﺑﻪ ﻣﺤﺾ ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﻣﺪرﺳﻪ و اﺟﺮاي ﻧﻘﺸﻢ ، ﻣﺜﻞ روز ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﺳﯿﺎﺗﻞ

دوﯾﺪم . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ وﻗﺘﯽ روي زﻣﯿﻦ ﺑﻪ‬ ‫ﭘﺮواز در ﻣﯽ آﻣﺪم و ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ در اﻃﺮاﻓﻢ ﺳﺒﺰ و ﻣﺒﻬﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ، اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از ﭘﺲ درد ﮐﺸﯿﺪن ﺑﺮآﯾﻢ .‬ ‫اﯾﻦ دوﯾﺪن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ

ﻋﺎدت روزاﻧﻪ ام ﺷﺪ .‬ ‫آﯾﺎ ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﻮدم ؟ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم . ﻧﻪ ﻫﻨﻮز . ﻧﮕﺎه اﺟﻤﺎﻟﯽ آﻟﯿﺲ ﺑﻪ آن آﯾﻨﺪه ﻣﺮا رﻫﺎ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و ﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ اﻓﺘﺎدن در دام ﻋﺸﻖ‬ ‫ﺑﻼ ﭼﻘﺪر راﺣﺖ

اﺳﺖ . دﻗﯿﻘﺎً ﻣﺜﻞ ﺳﻘﻮط : ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر . اﮔﺮ ﻋﺎﺷﻖ او ﻧﻤﯽ ﺷﺪم ﺳﻘﻮط ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم- ﺧﻮدم را از ﭘﺮﺗﮕﺎه ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﮐﺎر‬ ‫ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎﯾﯽ ﺑﻮد اﻧﮕﺎر ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ ﻓﻨﺎﭘﺬﯾﺮ ﻗﺪرت ﻧﺪاﺷﺘﻢ

.‬ ‫ﭼﯿﺰي ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ ﻣﺎه ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ، و ﻫﺮروز ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ . اﯾﻦ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻮد- ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدم ﺗﺎ ﺑﺮ آن ﭼﯿﺮه ﺷﻮم ، ﺗﺎ ﺑﺮاﯾﻢ‬ ‫آﺳﺎن ﺷﻮد . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﻨﻈﻮر آﻟﯿﺲ ﻫﻤﯿﻦ

ﺑﻮد ، وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻗﺎدر ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﺑﻮد از او دور ﺑﻤﺎﻧﻢ . او اﻓﺰاﯾﺶ درد را دﯾﺪه ﺑﻮد .‬ ‫وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از ﭘﺲ درد ﺑﺮآﯾﻢ .‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ آﯾﻨﺪه ي ﺑﻼ را ﻧﺎﺑﻮد ﮐﻨﻢ .

اﮔﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻢ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﺎﺷﻢ ، دوري ﮐﺮدن از او ﮐﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎري ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺮاﯾﺶ‬ ‫اﻧﺠﺎم دﻫﻢ ؟‬ ‫ﻫﺮﭼﻨﺪ اﺟﺘﻨﺎب از او ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﺮاﯾﻢ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ

واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻢ ﮐﻪ او را ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﯿﺮم و ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻨﻢ .‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﻋﻼﻗﻪ اي ﺑﻪ او ﻧﺪارم . وﻟﯽ اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﻮد و واﻗﻌﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﻫﻨﻮز ﺣﻮ

اﺳﻢ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻧﻔﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﺑﻮد ، ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ اي ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ .‬ ‫زﺟﺮﻫﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﭼﻬﺎر دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮده ﺑﻮدم .‬ ‫اوﻟﯽ آﺷﻨﺎ ﺑﻮد . ﺑﻮي او و ﺳﮑﻮﺗﺶ . ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻮﯾﻢ- ﭼﺮا ﮐﻪ ﻣﻘﺼﺮ

ﺧﻮدم ﺑﻮدم- ﺗﺸﻨﮕﯽ و ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻣﻦ .‬ ‫ﻋﻄﺶ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻨﺠﻪ ام ﺑﻮد . ﺣﺎﻻ ﻋﺎدت ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ در ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ اﺻﻼً ﻧﻔﺲ ﻧﮑﺸﻢ . ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﮏ اﺳﺘﺜﻨﺎ وﺟﻮد‬ ‫

داﺷﺖ- زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺑﻪ ﺳﻮاﻟﯽ ﺟﻮاب دﻫﻢ و اﻣﺜﺎل آن و ﺑﺮاي ﺣﺮف زدن ﺑﻪ ﺗﻨﻔﺲ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ . ﻫﺮﮔﺎه ﻃﻌﻢ ﻫﻮاي اﻃﺮاف آن دﺧﺘﺮ‬ ‫را ﻣﯽ ﭼﺸﯿﺪم ، ﻣﺜﻞ روز اول ﺑﻮد- آﺗﺶ

و اﺣﺘﯿﺎج و ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺧﻮي ﺣﯿﻮاﻧﯽ ﻣﯽ رﻓﺖ ﮐﻪ آزاد ﺷﻮد . در آن ﻟﺤﻈﺎت ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻋﻤﻞ‬ ‫ﮐﻨﻢ . و درﺳﺖ ﻣﺜﻞ روز اول ، ﻫﯿﻮﻻي دروﻧﻢ ﻣﯽ ﻏﺮﯾﺪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺧﻮ

دش را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ...‬ ‫ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻗﺴﻤﺘﯽ داﺋﻢ از ﺷﮑﻨﺠﻪ ام ﺑﻮد . ﯾﮏ ﺳﻮال ﻫﯿﭻ ﮔﺎه از ذﻫﻨﻢ ﻧﻤﯽ رﻓﺖ : اﻻن داره ﺑﻪ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؟ وﻗﺘﯽ ﺻﺪاي آه آرام او‬ ‫را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم . وﻗﺘﯽ

ﺣﻠﻘﻪ اي از ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ را دور اﻧﮕﺸﺘﺶ ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ . وﻗﺘﯽ ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﺶ را ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ از ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮل ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ .‬ ‫وﻗﺘﯽ دﯾﺮ ﺑﻪ ﮐﻼس ﻣﯽ آﻣﺪ . وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ ﺑﺎ ﭘﺎﯾﺶ روي

زﻣﯿﻦ ﺿﺮب ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ . ﻫﺮ ﺣﺮﮐﺘﺶ ﯾﮏ ﻣﻌﻤﺎي دﯾﻮاﻧﻪ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد . وﻗﺘﯽ‬

‫ﺑﺎ داﻧﺶ آﻣﻮز دﯾﮕﺮي ﺣﺮف ﻣﯽ زد ، ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ و ﺗُﻦ ﺻﺪاﯾﺶ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم . او اﻓﮑﺎرش را ﺑﻪ زﺑﺎن ﻣﯽ آورد ، ﯾﺎ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ؟ ﮔﺎﻫﯽ

اوﻗﺎت ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻣﯽ رﺳﯿﺪ او ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪه اش راﺿﯽ ﺷﻮد و اﯾﻦ ﻣﺮا ﺑﻪ ﯾﺎد‬ ‫ﺧﻮدم و ﺧﺎﻧﻮاده ام و زﻧﺪﮔﯽ وﻫﻢ آﻟﻮدﻣﺎن ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ- ﻣﺎ در اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر از

او ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮدﯾﻢ . ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم و ﺧﯿﺎﻻﺗﯽ ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮدم . ﭼﺮا او ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻘﺶ ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﺮد؟ او ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ ﺑﻮد- ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻧﻮﺟﻮان .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﻣﺘﺤﯿﺮﮐﻨﻨﺪه ﺗﺮﯾﻦ

ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻣﻦ ﺑﻮد . ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺧﯿﺎل ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭘﺴﺮ ﻋﺎدي ، ﻓﻨﺎﭘﺬﯾﺮ و ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه اي ﻣﺜﻞ او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬ ‫اﯾﻨﻘﺪر ﻋﺬاب دﻫﻨﺪه ﺑﺎﺷﺪ ؟ اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ، ﮐﻤﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آن

ﭘﺴﺮ آزاردﻫﻨﺪه اﺣﺴﺎس ﻗﺪرداﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، او ﺑﯿﺶ از ﺑﻘﯿﻪ آن‬ ‫دﺧﺘﺮ را ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ . از ﺑﯿﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﻫﺎي آن دو ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ در ﻣﻮرد او ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻢ- ﻫﻨﻮز داﺷﺘﻢ ﻟﯿﺴﺘﻢ را

ﮐﺎﻣﻞ ﻣﯽ ﮐﺮدم- وﻟﯽ ﺑﻪ‬ ‫ﻃﻮر ﮐﻞ ﮐﻤﮏ ﻫﺎي ﻣﺎﯾﮏ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ . دﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺎﯾﮏ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﻔﻞ اﺳﺮار او را ﻣﯽ ﮔﺸﺎﯾﺪ .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﻮدم اﯾﻦ ﮐﺎر

را اﻧﺠﺎم دﻫﻢ .‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ او ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺑﻪ ﻧﮑﺎت ﮐﻮﭼﮏ درﺑﺎره ي او ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺖ ، ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد . او ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ راﺟﻊ ﺑﻪ او ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ . او ﺑﻼﯾﯽ در ﺳﺮش‬ ‫ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ، ﮐﻪ وﺟﻮد ﻧﺪ

اﺷﺖ- دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﺧﻮدش ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﻮد . او ﺑﺨﺸﻨﺪﮔﯽ و ﺷﺠﺎﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺣﺴﺎب او را از ﺑﻘﯿﻪ ي اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺟﺪا‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد . او ﭘﺨﺘﮕﯽ ﻏﯿﺮ ﻣﻌﻤﻮل در اﻓﮑﺎر ﺑﺮ زﺑﺎن آورده

ﺷﺪه ي او را ﻧﻤﯽ ﺷﻨﯿﺪ . او درك ﻧﻤﯽ ﮐﺮد زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ او از ﻣﺎدرش ﺣﺮف‬ ‫ﻣﯽ زد ، ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎدري از ﻓﺮزﻧﺪش ﻣﯽ ﮔﻔﺖ- ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ، ﺑﺨﺸﻨﺪه ، ﮐﻤﯽ ﻣﺘﺤﯿﺮ و ﺑﻪ ﺷﺪت ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ

ﮐﺎر . او ﺻﺒﻮري ﺻﺪاي او را‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ واﻧﻤﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ داﺳﺘﺎن ﻫﺎي ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪه اش ﻋﻼﻗﻪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﻧﻤﯽ ﺷﻨﯿﺪ و ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ او را از ﭘﺸﺖ ﺑﺮدﺑﺎرﯾﺶ ﺣﺲ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬

‫در ﺑﯿﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎي او ﺑﺎ ﻣﺎﯾﮏ ، ﺗﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺻﻔﺖ را ﺑﻪ ﻟﯿﺴﺘﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻢ ، ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ اﻓﺸﺎﮔﺮي ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﮐﻤﯿﺎﺑﯽ آن ﺑﻮد . ﺑﻼ‬

‫ﺧﻮب ﺑﻮد . ﻫﻤﻪ ي ﺧﺼﻮﺻﯿﺎت دﯾﮕﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺼﻠﺖ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺖ- ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ و ﻓﺪاﮐﺎري و ﺑﺨﺸﻨﺪﮔﯽ و ﺷﺠﺎﻋﺖ و ﻋﺸﻖ ورزي- ﮐﻪ او واﻗﻌﺎً‬ ‫ﺧﻮب ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل ، اﯾﻦ اﮐﺘﺸﺎﻓﺎت

ﻣﻔﯿﺪ ﻣﺮا ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آن ﭘﺴﺮ ﮔﺮم ﻧﮑﺮد . ﺣﺲ ﻣﺎﻟﮑﯿﺘﯽ ﮐﻪ او ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻼ داﺷﺖ ، ﻣﺜﻞ ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎي ﻧﺎ ﻫﻨﺠﺎرش‬ ‫ﻣﺮا ﺗﺤﺮﯾﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن او داﺷﺖ ﻣﻮرد اﻋﺘﻤﺎد او ﻧﯿﺰ

ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ، اﻧﮕﺎر داﺷﺖ او را ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ي ﺑﻪ اﺻﻄﻼح ﻣﺎﯾﮏ ، رﻗﯿﺒﺎﻧﺶ‬ ‫ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ داد- ﺗﺎﯾﻠﺮ ﮐﺮاوﻟﯽ ، ارﯾﮏ ﯾﻮرﮐﯽ ، و ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﻮري ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي ، ﺧﻮد ﻣﻦ . ﻣﺎﯾﮏ ﻃﺒﻖ

روال ﻋﺎدي ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﮐﻼس روي‬ ‫ﻟﺒﻪ ي ﻣﯿﺰ ﻣﺎ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ . ﺑﺎ او ﺣﺮف ﻣﯽ زد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻫﺎي او دﻟﮕﺮم ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ، ﻓﻘﻂ ﻟﺒﺨﻨﺪﻫﺎي ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.‬

‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ، ﺧﻮدم را ﺑﺎ ﺗﺼﻮر ﮐﻮﺑﯿﺪن او ﺑﻪ دورﺗﺮﯾﻦ دﯾﻮار ﺑﺎ ﭘﺸﺖ دﺳﺖ ﺳﺮﮔﺮم ﻣﯽ ﮐﺮدم... اﯾﻦ ﮐﺎر اﺣﺘﻤﺎﻻً آﺳﯿﺐ ﺟﺪي اي ﺑﻪ او ﻧﻤﯽ زد...‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﺮا ﺑﻪ ﭼﺸﻢ رﻏﯿﺒﺶ

ﻧﻤﯽ دﯾﺪ . ﺑﻌﺪ از ﺗﺼﺎدف ، او ﻧﮕﺮان اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ و ﺑﻼ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ آن ﺗﺠﺮﺑﻪ ي ﻣﺸﺘﺮك ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ،‬ ‫وﻟﯽ ﺑﻄﻮر واﺿﺢ ، ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻣﻌﮑﻮس ﺷﺪه ﺑﻮد . آن ﻣﻮﻗﻊ ، او ﻫﻨﻮز ﻧﺎراﺣﺖ

ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻼ را در ﺑﯿﻦ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﺮاي ﺗﻮﺟﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮدم .‬ ‫وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ او را ﻫﻢ درﺳﺖ ﻣﺜﻞ دﯾﮕﺮان ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ ، راﺿﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺎﻻ او ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد

؟ آﯾﺎ از ﺗﻮﺟﻪ او اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮد ؟‬ ‫و ﺑﺎﻻﺧﺮه ، آﺧﺮﯾﻦ ﺷﮑﻨﺠﻪ ي ﻣﻦ ، از ﻫﻤﻪ دردﻧﺎك ﺗﺮ ﺑﻮد : ﮐﻨﺎره ﮔﯿﺮي ﺑﻼ . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ او را ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ ، او ﻫﻢ ﻣﺮا ﻧﺎدﯾﺪه‬ ‫ﻣﯽ

ﮔﺮﻓﺖ . او دﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮد ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ . ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ او اﺻﻼً ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫اﯾﻦ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد دﯾﻮاﻧﻪ ام ﮐﻨﺪ- ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﺮا ﺑﺮاي ﺗﻐﯿﯿﺮ آﯾﻨﺪه

ﺑﺸﮑﻨﺪ- ﻓﻘﻂ ﮔﺎﻫﯽ اوﻗﺎت ﻣﺜﻞ ﺳﺎﺑﻖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﺪ . از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ‬ ‫اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دادم ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ او ﺑﯿﻔﺘﺪ ، ﺧﻮدم آن را ﻧﻤﯿﺪﯾﺪم ، وﻟﯽ آﻟﯿﺲ ﻫﺮوﻗﺖ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ

اﻃﻼع ﻣﯽ داد . ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻨﻮز از‬ ‫داﻧﺴﺘﻪ ﻫﺎي ﻣﺸﮑﻞ ﺳﺎز آن دﺧﺘﺮ ، ﻧﮕﺮان ﺑﻮدﻧﺪ .‬

‫اﯾﻨﮑﻪ او ﻫﺮ از ﮔﺎﻫﯽ از راه دور ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻤﯽ دردم را آرام ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻣﺴﻠﻤﺎً ، ﻓﻘﻂ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﻮﺟﻮد‬ ‫ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﺑﻮدم .‬ ‫ﯾﮑﯽ از ﺳﻪ

ﺷﻨﺒﻪ ﻫﺎي ﻣﺎه ﻣﺎرس ﺑﻮد ، آﻟﯿﺲ ﮔﻔﺖ : » ﺑﻼ ﺗﺎ ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ي دﯾﮕﻪ ﺑﻪ ادوارد ﺧﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﻪ . ﻋﺎدي رﻓﺘﺎر ﮐﻨﯿﺪ . « و ﺑﻘﯿﻪ‬ ‫ﺣﻮاﺳﺸﺎن را ﺟﻤﻊ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ وﻣﺜﻞ

اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ وزﻧﺸﺎن را ﺟﺎ ﺑﺠﺎ ﮐﻨﻨﺪ ، ﮐﺎﻣﻼ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮدن ﯾﮑﯽ از ﻋﻼ‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﻫﺎي ﮔﻮﻧﻪ ي ﻣﺎ‬ ‫ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻢ . ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻃﻮر

ﻣﯽ ﺑﻮد ، اﻣﺎ اﯾﻦ ﻣﺮا ﺧﻮﺷﻨﻮد ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد آن‬ ‫ﻧﮕﺎه ﻫﺎ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ زﻣﺎن ﮐﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد . ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻣﻔﻬﻮم اﯾﻦ ﭼﯿﺴﺖ ، اﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺣﺴﺎس ﺑﻬﺘﺮي ﻣﯽ داد .‬

‫آﻟﯿﺲ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ . اي ﮐﺎش...‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » دﺧﺎﻟﺖ ﻧﮑﻦ، آﻟﯿﺲ. ﻫﻤﭽﯿﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽ اﻓﺘﻪ. «‬ ‫او اﺧﻢ ﮐﺮد . آﻟﯿﺲ ﻧﮕﺮان ﺷﮑﻞ ﮔﯿﺮي دوﺳﺘﯽ ﺧﯿﺎﻟﯿﺶ ﺑﺎ ﺑﻼ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ، دﻟﺶ ﺑﺮاي دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﻧﻤﯽ

ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫اﻗﺮار ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ﺑﻬﺘﺮ از ﭼﯿﺰي ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺗﻮ آﯾﻨﺪه رو ﺑﺎز ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺘﻪ و ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﺮدي . اﻣﯿﺪوارم ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﯽ .‬

‫» ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﻣﻌﻨﯽ داره. «‬ ‫ﻫﻮا را از ﺑﯿﻨﯽ اش ﺧﺎرج ﮐﺮد .‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺻﺪاي او را ﻧﺸﻨﻮم ، ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺣﺮف زدن ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﺣﺎل و روزم ﺧﻮب ﻧﺒﻮد - ﻋﺼﺒﯽ ﺗﺮ از آﻧﭽﻪ ﺑﻪ

آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دادم ﺑﻮدم . ﻓﻘﻂ‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ زﺧﻢ ﺧﻮرده ﺑﻮدم آﮔﺎه ﺑﻮد ، او ﺑﺎ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮش ﺑﺮاي ﺣﺲ ﮐﺮدن و ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار دادن وﺿﻊ رواﻧﯽ‬ ‫دﯾﮕﺮان

اﺿﻄﺮاﺑﯽ ﮐﻪ از ﻣﻦ ﺳﺎﻃﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ را اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻫﺮﭼﻨﺪ دﻟﯿﻞ آن را ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ و- از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ روزﻫﺎ داﺋﻤﺎً ﺣﺎﻟﺖ‬ ‫ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ داﺷﺘﻢ- اﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫اﻣﺮوز

روز ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻮد . ﺳﺨﺖ ﺗﺮ از روز ﻗﺒﻞ ، ﻗﺎﺋﺪه اش ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد . ﮐﻪ ﻫﺮ روز از روز ﻗﺒﻞ ﻃﺎﻗﺖ اﻓﺰا ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ، ﭘﺴﺮ ﻧﻔﺮت اﻧﮕﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دادم ﺑﺎ او

رﻗﺎﺑﺖ ﮐﻨﻢ ، ﻗﺼﺪ داﺷﺖ از ﺑﻼ ﺗﻘﺎﺿﺎي ﯾﮏ ﻗﺮار ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ رﻗﺺ دﺧﺘﺮ ﻫﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد و او ﺑﺴﯿﺎر اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻼ از او دﻋﻮت ﮐﻨﺪ . از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻧﮑﺮده ﺑﻮد

اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ او‬ ‫ﮐﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺣﺎﻻ او در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪي ﺑﻮد- ﺑﯿﺶ از آﻧﭽﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ از ﻧﺎراﺣﺘﯽ او ﻟﺬت ﺑﺮدم- زﯾﺮا ﺟﺴﯿﮑﺎ اﺳﺘﻨﻠﯽ ﺑﺮاي رﻗﺺ از او‬ ‫دﻋﻮت ﮐﺮده ﺑﻮد . او

ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ دﻫﺪ ، ﻫﻨﻮز اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻼ او را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﺪ )و ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ او ﭘﯿﺮوز رﻗﺎﺑﺖ اﺳﺖ( وﻟﯽ ﻧﻪ‬ ‫ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻧﺲ ﺷﺮﮐﺖ در ﺟﺸﻦ را ﺑﻪ

ﮐﻞ از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮدﯾﺪ ﻣﺎﯾﮏ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﺟﺮﯾﺤﻪ دار ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد ، و ﺣﺪس ﻣﯽ زد ﮐﻪ ﭼﻪ دﻟﯿﻠﯽ ﭘﺸﺖ آن اﺳﺖ ، ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺧﻨﺠﺮ زدن ﺑﻪ ﺑﻼ ﺑﻮد . ﺑﺎزﻫﻢ ﻏﺮﯾﺰه ي

ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﯿﻦ اﻓﮑﺎر ﺧﺼﻤﺎﻧﻪ ي ﺟﺴﯿﮑﺎ‬ ‫و ﺑﻼ ﺳﺮاغ ﻣﻦ آﻣﺪ . ﺣﺎﻻ ﺑﻬﺘﺮ اﯾﻦ ﻏﺮﯾﺰه را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ، وﻟﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻫﯿﭻ ﺣﺮﮐﺘﯽ اﻧﺠﺎم دﻫﻢ وﺿﻌﯿﺖ را ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫ﻣﺎﯾﮏ در ﺣﺎﻟﯽ ﺑﻼ را ﺗﺎ ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ، داﺷﺖ آﻣﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺑﻪ ﮐﻠﻨﺠﺎرﻫﺎي او ﮔﻮش دادم و ﻣﻨﺘﻈﺮ ورود آﻧﻬﺎ‬ ‫ﺷﺪم. آن ﭘﺴﺮ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻮد . او ﺑﺮاي اﯾﻦ

رﻗﺺ ﻋﻤﺪاً ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ، ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ او ﭼﺮاغ ﺳﺒﺰ ﻧﺸﺎن داده ﻧﺸﺪه اﺷﺘﯿﺎﻗﺶ را‬ ‫ﻧﺸﺎن دﻫﺪ . ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮدش را ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻗﺒﻮل ﻧﺸﺪن آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ ﮐﻨﺪ ،

ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ داد ﺑﻼ ﻗﺪم اول را ﺑﺮدارد .‬

‫ﺑﺰدل .‬..

‫او دوﺑﺎره روي ﻟﺒﻪ ي ﻣﯿﺰ ﻣﺎ ﻧﺸﺴﺖ ، راﺣﺖ ﺑﻮد ، ﺻﺪاي اﺻﺎﺑﺖ ﺑﺪن او ﺑﻪ دﯾﻮار را ﺑﺎ ﺷﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪن اﮐﺜﺮ اﺳﺘﺨﺎﻧﻬﺎﯾﺶ ﮐﺎﻓﯽ‬ ‫ﺑﻮد ﺗﺼﻮر ﮐﺮدم .‬ ‫ﺑﻪ آن دﺧﺘﺮ ﮔﻔﺖ :

» ﺧﻮب، « ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ زﻣﯿﻦ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد . » ﺟﺴﯿﮑﺎ از ﻣﻦ ﺑﺮاي ﺷﺮﮐﺖ در ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺑﻬﺎره دﻋﻮت ﮐﺮد . «‬ ‫ﺑﻼ ﺳﺮﯾﻌﺎ و ﺑﺎ ﺷﻮر و ﺷﻮق ﺟﻮاب داد : » ﻋﺎﻟﯿﻪ ، ﺑﺎ ﺟﺴﯿﮑﺎ

ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺖ ﺧﻮش ﻣﯽ ﮔﺬره . « زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﮏ ﻟﺤﻦ ﺻﺪاي او را ﻫﻀﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺰدن ﺳﺨﺖ ﺑﻮد . او اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد ﮐﻪ او ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ ﻧﺸﺎن دﻫﺪ .‬ ‫ﺑﺮاي ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﺟﻮاب درﺳﺖ

ﺗﻘﻼ ﮐﺮد . » ﺧﻮب... « ﻣﮑﺚ ﮐﺮد و ﺗﺎ ﺣﺪودي ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺷﺪ . ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮد .» ﺑﻬﺶ‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﺮا اﯾﻦ ﺣﺮﻓﻮ زدي ؟ «

ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﺣﺎﮐﯽ از ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ او ﺑﻮد ، وﻟﯽ اﻧﺪﮐﯽ ﻫﻢ در آن ﺣﺲ آﺳﻮدﮔﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ .‬ ‫ﻣﻌﻨﺎي آن ﭼﻪ ﺑﻮد ؟ ﺧﺸﻢ ﺷﺪﯾﺪ و ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮه اي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﺸﺖ ﺷﻮد .‬

‫ﻣﺎﯾﮏ ﻣﺘﻮﺟﻪ آﺳﻮدﮔﯽ ﻧﺸﺪ . ﺻﻮرﺗﺶ ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد- اﯾﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﯾﮏ دﻋﻮت ﻣﯽ آﻣﺪ- و دوﺑﺎره زﻣﯿﻦ را ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و اداﻣﻪ داد .‬ ‫» داﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم...ﺧﻮب ، ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻣﻤﮑﻨﻪ

ﺗﻮ ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ از ﻣﻦ دﻋﻮت ﮐﻨﯽ. «‬ ‫ﺑﻼ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد.‬ ‫در ﻟﺤﻈﻪ ي ﺗﺎﻣﻞ او ، آﯾﻨﺪه را روﺷﻦ ﺗﺮ از آﻧﭽﻪ آﻟﯿﺲ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل دﯾﺪه ﺑﻮد ، دﯾﺪم .‬ ‫ﺣﺎﻻ آن دﺧﺘﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﻪ ﺳﻮال

ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ي ﻣﺎﯾﮏ ﺑﻠﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ و ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻧﮕﻮﯾﺪ ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﯾﮏ روز در زﻣﺎﻧﯽ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان دور ، ﺑﻪ‬ ‫ﮐﺴﯽ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﻣﯽ داد . او دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ و ﺟﺬاب ﺑﻮد ، و ﻣﺮدﻫﺎي

اﻧﺴﺎن ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮدﻧﺪ . ﭼﻪ ﮐﺴﯽ را از اﯾﻦ‬ ‫ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﯽ زرق و ﺑﺮق اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﭼﻪ ﺻﺒﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ از ﻓﻮرﮐﺲ آزاد ﺷﻮد ، روزي ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ او

ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ .‬ ‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ زﻧﺪﮔﯽ او را دﯾﺪم- ﮐﺎﻟﺞ ، ﺷﻐﻞ... ﻋﺸﻖ ، ازدواج . دوﺑﺎره دﺳﺘﺶ را در دﺳﺘﺎن ﭘﺪرش دﯾﺪم ، ﺗﻤﺎﻣﺎً ﺳﻔﯿﺪ ﭘﻮش ، ﺻﻮرﺗﺶ از‬ ‫ﺷﺎدي ﺑﺮق ﻣﯽ زد

و ﺑﻪ ﻃﺮف ﻧﻮاي ﻣﺎر‪‬ش واﮔﻨﺮ1 ﻣﯽ رﻓﺖ .‬ ‫ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﭼﻨﯿﻦ دردي اﺣﺴﺎس ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم . ﯾﮏ اﻧﺴﺎن اﮔﺮ ﭼﻨﯿﻦ دردي ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺣﺘﻤﺎً ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ- ﯾﮏ اﻧﺴﺎن‬ ‫ﻧﻤﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﺪ .‬ ‫و ﻓﻘﻂ درد ﻧﺒﻮد ، در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮدم .‬ ‫اﮔﺮﭼﻪ اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ و ﻧﺎﻻﯾﻖ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﺴﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ او ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﻣﯽ داد ،

ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺟﻤﺠﻤﻪ اش را در دﺳﺘﺎﻧﻢ ﻟﻪ ﮐﻨﻢ،‬ ‫ﺗﺎ درس ﻋﺒﺮﺗﯽ ﺑﺮاي ﺑﻘﯿﻪ ﺷﻮد .‬

====

معنی واژه این بخش"

‫1. آﻫﻨﮕﯽ ﮐﻪ در ﻫﻨﮕﺎم ﻋﻘﺪ و آﻣﺪن ﻋﺮوس ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﺮاب ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد .‬

====

‫ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس ﭼﻪ ﺑﻮد- ﻣﺜﻞ ﺗﺮﮐﯿﺐ درﻫﻢ ﺑﺮﻫﻤﯽ از درد و ﺧﺸﻢ و آرزو و ﯾﺄس ﺑﻮد . ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﻗﺒﻼً ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ‬ ‫ﻧﺪاده ﺑﻮد ؛ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻧﺎﻣﯽ ﺑﺮاي آن ﺑﮕﺬ

ارم .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﺻﺪاﻣﯽ ﻣﻼﯾﻤﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻣﺎﯾﮏ ، ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺪي. «‬ ‫اﻣﯿﺪﻫﺎي ﻣﺎﯾﮏ از ﺑﯿﻦ رﻓﺖ . ﺑﺎﯾﺪ از آن ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮدم وﻟﯽ ﮔﺮﻓﺘﺎر ﭘﺲ ﻟﺮزه ﻫﺎي درد

ﺑﻮدم- و ﺑﺮاي ﮐﺎري ﮐﻪ درد و ﺧﺸﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد‬ ‫اﺣﺴﺎس ﻏﻢ و اﻧﺪوه ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺣﻖ داﺷﺖ . ﻣﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﻗﻮي ﻧﺒﻮدم.‬ ‫ﺣﺎﻻ ، ﺣﺘﻤﺎً آﻟﯿﺲ در ﺣﺎل دﯾﺪن ﺗﻐﯿﯿﺮات

آﯾﻨﺪه و ﺧﺮاب ﺷﺪن آن ﺑﻮد . آﯾﺎ اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﺸﻨﻮدي او ﻣﯽ ﺷﺪ ؟‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﺑﺎ ﮐﺞ ﺧﻠﻘﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » از ﮐﺴﯽ دﻋﻮت ﮐﺮدي؟ « ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ، ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺎ دوﺑﺎره

ﻣﺸﮑﻮك ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻣﺘﻮﺟﻪ‬ ‫ﺷﺪم ﮐﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺪﻓﻢ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﺮده ام ؛ ﺳﺮم ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺴﺎدت ﺷﺪﯾﺪ در اﻓﮑﺎر او- ﺣﺴﺎدت ﺑﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ آن دﺧﺘﺮ ﺑﻪ او ﺗﺮﺟﯿﺢ داده

ﺑﻮد- ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺳﻤﯽ ﺑﺮاي اﺣﺴﺎس ﺑﯽ ﻧﺎم ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺖ .‬ ‫ﻣﻦ ﺣﺴﻮد ﺑﻮدم .‬ ‫آن دﺧﺘﺮ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺷﻮﺧﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ ، ﻣﻦ اﺻﻼً ﻗﺼﺪ رﻗﺼﯿﺪن ﻧﺪارم. «‬ ‫از ﺑﯿﻦ ﻧﺪا‪‬ﻣ‪‬ﺖ و ﺧﺸﻢ ، ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎت

او اﺣﺴﺎس آﺳﻮدﮔﯽ ﮐﺮدم . ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﻦ ﻫﻢ ﺟﺰو 'رﻗﺒﺎي ﻣﻦ' ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ آﻣﺪم .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ اي ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﺮا ﻧﻪ؟ « از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﻟﺤﻨﯽ را ﺑﺮاي او ﺑﮑﺎر

ﺑﺮده ﺑﻮد دﻟﺨﻮر ﺷﺪم . ﻏﺮﺷﻢ را ﻓﺮو ﺧﻮردم .‬ ‫او ﺟﻮاب داد : » اون ﺷﻨﺒﻪ ﻗﺮاره ﺑﺮم ﺳﯿﺎﺗﻞ . «‬ ‫ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮔﺬﺷﺘﻪ آزار دﻫﻨﺪه ﻧﺒﻮد . ﺧﯿﻠﯽ زود ﮐﺠﺎﻫﺎ و ﭼﺮاﻫﺎي اﯾﻦ

ﻣﻮﺿﻮع اﻓﺸﺎ ﺷﺪه را ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم .‬ ‫ﻟﺤﻦ ﻣﺎﯾﮏ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪي ﮐﻨﺎﯾﻪ آﻣﯿﺰ ﺑﻮد . » ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﯾﻪ آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ ي دﯾﮕﻪ ﺑﺮي؟ «‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻟﺤﻦ ﺑﻼ ﺗﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد .» ﻧﻪ ، ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ . ﺑﺎ اﯾﻦ

ﺣﺴﺎب ﺑﻬﺘﺮه ﺟﺴﯿﮑﺎ رو ﺑﯿﺶ از اﯾﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺬاري- ﺑﯽ ادﺑﯿﻪ . «‬ ‫ﻧﮕﺮاﻧﯽ او ﺑﺮاي اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺟﺴﯿﮑﺎ آﺗﺶ ﺣﺴﺎدت ﻣﻦ را ﺑﺮاﻓﺮوﺧﺘﻪ ﺗﺮ ﮐﺮد . واﺿﺢ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺳﯿﺎﺗﻞ ﻓﻘﻂ

ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﺮاي ﻧﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﻮد. آﯾﺎ‬ ‫او ﺑﺮاي وﻓﺎداري ﺑﻪ دوﺳﺘﺶ ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ؟ در اﯾﻦ ﺻﻮرت او ﭼﯿﺰي ﻓﺮاﺗﺮ از از ﺧﻮد ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد . آﯾﺎ واﻗﻌﺎً دوﺳﺖ داﺷﺖ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺑﺪﻫﺪ ؟‬ ‫ﯾﺎ

ﻫﺮ دو ﺣﺪﺳﻢ ﻏﻠﻂ ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ ﺑﻪ ﮐﺲ دﯾﮕﺮي ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » آره ، ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮا‪ « ‬ﺑﻪ ﻗﺪري روﺣﯿﻪ اش را ﺑﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دﻟﻢ ﺑﺮاﯾﺶ ﺳﻮﺧﺖ . ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً .‬

‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را از دﺧﺘﺮ ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ و دﯾﺪ ﻣﻦ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﭼﻬﺮه ي او در اﻓﮑﺎرش ﺑﺴﺖ .‬ ‫ﺗﺤﻤﻞ آن را ﻧﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﺧﻮدم ﭼﻬﺮه ي او را ﺑﺨﻮاﻧﻢ ، ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ

ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ ﻣﺎه . دادن ﭼﻨﯿﻦ اﺟﺎزه اي ﺑﻪ ﺧﻮدم ﯾﮏ رﻫﺎﯾﯽ ﺑﺰرﮔﯽ‬ ‫ﺑﻮد ، ﻣﺜﻞ ﺑﺎزدم ﻫﻮا از ﺷﺶ ﻫﺎي ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﭘﺲ از ﻣﺪت ﻫﺎ .‬

‫او ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﺷﻘﯿﻘﻪ اش ﻓﺸﺎر ﻣﯽ داد . ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺗﺪاﻓﻌﯽ ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﺞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . ﺳﺮش را‬ ‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺗﮑﺎن داد ، اﻧﮕﺎر ﻣﯽ ﺧﻮ

اﺳﺖ اﻓﮑﺎري را از ﺳﺮش ﺧﺎرج ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻧﺎ اﻣﯿﺪﮐﻨﻨﺪه . ﺟﺬاب .‬ ‫ﺻﺪاي آﻗﺎي ﺑﻨﺮ او را از ﺧﯿﺎﻻﺗﺶ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ . ﻓﻮراً ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﮕﺎه

ﻣﺮا ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﭼﻬﺮه ي ﺳﺮدرﮔﻤﯽ ﮐﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎ ﻣﺮا اﺛﯿﺮ ﺧﻮد ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ.‬ ‫در آن ﻟﺤﻈﻪ ﻋﺬاب وﺟﺪان ﻏﻢ و ﯾﺎ ﺧﺸﻤﯽ اﺣﺴﺎس ﻧﮑﺮدم . ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ

ﮐﻪ ﺑﺎز آن اﺣﺴﺎس ﻫﺎ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ ﻣﯽ آﯾﻨﺪ ، ﺧﯿﻠﯽ زود ﻫﻢ ﻣﯽ آﯾﻨﺪ ،‬ ‫وﻟﯽ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻓﺎﺗﺢ ﺑﻮدم ﻧﻪ ﺑﺎزﻧﺪه .‬ ‫او ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﺮ ﻧﮕﺮداﻧﺪ . ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺟﻮاب ،

ﭘﺮ از ﺳﻮال ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎزﺗﺎب ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﻮدم را در آﻧﻬﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ و دﯾﺪم ﮐﻪ از ﺗﺸﻨﮕﯽ ﺳﯿﺎه ﺑﻮدﻧﺪ . ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً دو ﻫﻔﺘﻪ از آﺧﺮﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺷﮑﺎري ام ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ؛‬ ‫اﻣﺮوز ، روز

ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاي ﺧﺮد ﺷﺪن اراده ام ﻧﺒﻮد . وﻟﯽ اﯾﻦ ﺳﯿﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ او را ﺗﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻨﻮز ﺟﻬﺖ ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﻋﻮض‬ ‫ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ، و ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﻼﯾﻢ و

ﺟﺬاﺑﯽ درآﻣﺪ .‬

‫ﺣﺎﻻ داﺷﺖ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد؟‬

‫ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ اﯾﻦ ﺳﻮال را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﭘﺮﺳﯿﺪم ، وﻟﯽ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ آﻗﺎي ﺑﻨﺮ اﺳﻢ ﻣﻦ را ﺻﺪا زد . ﺟﻮاب درﺳﺖ را زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎه‬ ‫ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او اﻧﺪاﺧﺘﻢ از ﺳﺮش ﺑﯿﺮ

ون ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪم . » ﭼﺮﺧﻪ ي ﮐﺮﺑﺰ . «‬ ‫ﻋﻄﺶ ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﺳﻮزاﻧﺪ- ﻋﻀﻼﺗﻢ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪ و دﻫﺎﻧﻢ را اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ از ﺳﻢ ﮐﺮد- ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺴﺘﻢ ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم

آرزوي ﺧﻮن او را از ﺧﻮدم‬ ‫دور ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﻫﯿﻮﻻ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻫﯿﻮﻻ داﺷﺖ ﺷﺎدي ﻣﯽ ﮐﺮد . او ﺣﺘﯽ آﯾﻨﺪه ي دوﮔﺎﻧﻪ اي را ﺑﻪ ﻃﻮر ﭘﻨﺠﺎه-ﭘﻨﺠﺎه ﺷﺎﻧﺲ داﺷﺘﻦ آﻧﭽﻪ را‬ ‫ﻣﯽ

ﻃﻠﺒﯿﺪ ﺑﻪ او ﻣﯽ داد ، ﺑﯽ ﺷﺮﻣﺎﻧﻪ در آﻏﻮش ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد . آﯾﻨﺪه ي ﻣﺮﺗﻌﺶ ﺳﻮم ، ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدم آن را ﺑﺎ ﻗﺪرت اراده ﺑﺴﺎزم ، ﻓﺮو‬ ‫ﭘﺎﺷﯿﺪه ﺑﻮد- ﺗﻮﺳﻂ ﺣﺴﺎدت ﻋﺎدي و ﺑﻘﯿﻪ

ﭼﯿﺰﻫﺎ- و ﺣﺎﻻ او ﺑﻪ ﻫﺪﻓﺶ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ و ﻋﺬاب وﺟﺪان ﺑﺎ ﻋﻄﺶ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﮐﺮد ، و اﮔﺮ ﻗﺎدر ﺑﻪ اﺷﮏ رﯾﺨﺘﻦ ﺑﻮدم ، ﺣﺎﻻ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ از آن ﭘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫ﻣﻦ ﭼﻪ ﮐﺎر ﮐﺮده ﺑﻮدم ؟‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﺒﺮد را ﺑﺎﺧﺘﻪ ام ، اﻧﮕﺎر ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ در ﺑﺮاﺑﺮ آﻧﭽﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻢ ؛ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ.‬ ‫او در

ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﺑﯿﻦ ﻃﺮه ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ ﻗﺮﻣﺰ درآﻣﺪه اﺳﺖ .‬ ‫او دﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ام را ﻣﻼﻗﺎت ﻧﮑﺮد ، وﻟﯽ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ

ﻋﺼﺒﯽ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﻣﻮﻫﺎي ﺗﯿﺮه اش را ﺑﯿﻦ اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪ . اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎي‬ ‫ﻇﺮﯾﻔﺶ ، ﻣﭻ ﺿﻌﯿﻔﺶ- آﻧﻬﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﺷﮑﻨﻨﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ دﻟﯿﻞ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ

ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺧﻮرد ﺷﻮﻧﺪ .‬

‫ﻧﻪ، ﻧﻪ، ﻧﻪ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﻢ . او ﺧﯿﻠﯽ ﻇﺮﯾﻒ ﺑﻮد ، ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺑﻮد ، ﺧﯿﻠﯽ ارزﺷﻤﻨﺪ ﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺰاوار اﯾﻦ‬ ‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﺟﺎزه دﻫﻢ

زﻧﺪﮔﯽ ام ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ او ﮔﺮه ﺑﺨﻮرد ، ﮐﻪ ﻧﺎﺑﻮدش ﮐﻨﺪ .‬ ‫وﻟﯽ از او دور ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻤﺎﻧﻢ . آﻟﯿﺲ در اﯾﻦ ﻣﻮرد درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ .‬ ‫ﻫﯿﻮﻻي دروﻧﻢ ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﻣﻦ ، ﻏﺮﯾﺪ .‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر

ﮐﻪ ﺑﯿﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﺻﺨﺮه و زﻣﯿﻦ ﺳﺨﺖ ﻣﺮدد ﺑﻮدم ، ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻮﺗﺎه ﺑﺎ او ﺑﻮدﻧﻢ ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺮﯾﻊ ﺳﭙﺮي ﺷﺪ . زﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﺪا درآﻣﺪ و او ﺑﺪون‬ ‫ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻣﻦ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدن

وﺳﺎﯾﻠﺶ ﮐﺮد . اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺮا ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﮐﺮد ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻧﺘﻈﺎر ﭼﯿﺰي ﻏﯿﺮ از آن را‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . رﻓﺘﺎري ﮐﻪ از ﺑﻌﺪ از ﺗﺼﺎدف ﺑﺎ او داﺷﺘﻢ ﻧﺎ ﺑﺨﺸﻮدﻧﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﻧﺘﻮ

اﻧﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدم را ﺑﮕﯿﺮم، ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻼ؟ « ﻋﺰم راﺳﺨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﻓﺮو ﭘﺎﺷﯿﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻗﺒﻞ از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد ؛ وﻗﺘﯽ ﺳﺮش را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ، ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش ﺑﯽ

اﻋﺘﻤﺎد و ﻣﺤﺘﺎط ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺧﻮدم ﯾﺎدآوري ﮐﺮدم ﮐﻪ او ﻫﻤﻪ ﺟﻮره ﺣﻖ داﺷﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ اداﻣﻪ دﻫﻢ ، وﻟﯽ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، ﭼﻬﺮه

اش را ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪم . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎ دﻫﺎن ﺗﻨﻔﺲ‬ ‫ﮐﺮدم .‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮔﻔﺖ : » ﭼﯿﻪ؟ ﺑﺒﯿﻨﻢ دوﺑﺎره داري ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﯽ ؟ « رﻧﺠﺸﯽ در ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﻮد

، ﻣﺜﻞ ﺧﺸﻤﺶ ، دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ .‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ او ﺟﻮاب ﻣﯽ دادم. آﯾﺎ ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ او ﺑﻮد، دوﺑﺎره ﺑﺎ او ﺣﺮف ﻣﯽ

زدم؟‬ ‫ﻧﻪ . ﻧﻪ اﮔﺮ در اﯾﻦ ﺑﺎره ﮐﺎري از دﺳﺘﻢ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﺎﯾﺪ ﺳﻌﯽ ﮐﺎري ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ ، درواﻗﻊ ﻧﻪ . «‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ ، اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎ اﻣﯿﺪي ﻣﻦ ﺷﺪ . اﯾﻦ

ﮐﺎر ﺟﻠﻮي ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راه دﺳﺘﺮﺳﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت او را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ . ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﻨﺪ ، ﻧﻔﺲ آرام و ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯽ د. آرواره اش ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫وﻗﺘﯽ دوﺑﺎره

ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﻫﻢ ﭼﻨﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﺪون ﺷﮏ اﯾﻦ راه ﻣﺘﺪاول اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﺮاي ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﻧﺒﻮد . ﭼﺮا اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮد ؟‬ ‫» ﭘﺲ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي ، ادوارد؟ «‬ ‫آﻫﻨﮓ اﺳﻤﻢ روي

ﻟﺒﻬﺎي او ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻋﺠﯿﺒﯽ روي ﺑﺪﻧﻢ ﮔﺬاﺷﺖ . اﮔﺮ ﻗﻠﺒﻢ ﻣﯽ زد ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺣﺎﻻ ﺿﺮﺑﺎﻧﺶ ﺷﺪت ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫اﻣﺎ ﭼﻄﻮر ﺟﻮاب دﻫﻢ ؟‬ ‫ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﺑﮕﻮﯾﻢ . از ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺑﺎ

او ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺎدق ﺑﺎﺷﻢ . ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺳﺰاوار ﻋﺪم اﻋﺘﻤﺎد او ﺑﺎﺷﻢ ،‬ ‫ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن اﻋﺘﻤﺎد او ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد .‬

‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ. « اﯾﻦ ﺣﺮف از ﻫﺮﭼﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ راﺳﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد . ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ، ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮاي ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺟﺰﺋﯽ اي ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻦ آن‬ ‫ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﺑﻮد ﻋﺰرﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻨﻢ . » ﺧﯿﻠﯽ

ﺑﺪ رﻓﺘﺎر ﮐﺮدم ، ﻣﯽ دوﻧﻢ . اﻣﺎ راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي ، اﯾﻦ ﻃﻮري ﺑﻬﺘﺮه. «‬ ‫اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺑﺪ رﻓﺘﺎري اداﻣﻪ دﻫﻢ ، ﺑﺮاي او ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮدم . آﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ؟‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ ،

ﺣﺎﻟﺘﺸﺎن ﻫﻨﻮز ﻣﺤﺘﺎط ﺑﻮد .‬ ‫» ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﻪ. «‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ او ﻫﺸﺪار دﻫﻢ .» ﺑﻬﺘﺮه ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ دوﺳﺖ ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ . « ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺗﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺪر ﻣﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺖ ﺣﺲ ﮐﻨﺪ . او‬ ‫دﺧﺘﺮ ﺑﺎﻫﻮﺷﯽ ﺑﻮد . » ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ. «‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم ﮐﻪ آن ﮐﻠﻤﺎت را ﻗﺒﻼً ﻫﻢ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم- درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از ﺷﮑﺴﺘﻦ ﻗﻮﻟﻢ .

وﻗﺘﯽ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ‬ ‫ﺳﺎﯾﯿﺪه ﺷﺪ، ﺑﺮ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم- او ﻫﻢ ﺑﻪ روﺷﻨﯽ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽ آورد .‬ ‫ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ : » ﺣﯿﻒ ﮐﻪ زودﺗﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﺸﺪي ، وﮔﺮﻧﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺧﻮ

دﺗﻮ از اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﭘﺸﯿﻤﻮﻧﯽ ﻧﺠﺎت ﺑﺪي. «‬ ‫ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم . او از ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﯽ ﻫﺎي ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ؟‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﭘﺸﯿﻤﻮﻧﯽ؟ ﭘﺸﯿﻤﻮن ﺑﺮاي ﭼﯽ؟ «‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ : » ﺑﺮاي

اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺬاﺷﺘﯽ اون ون ﻟﻌﻨﺘﯽ ﻣﻨﻮ ﻟﻪ و ﻟﻮرده ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﻫﺎج و واج ، ﺳﺮ ﺟﺎﯾﻢ ﻣﯿﺨﮑﻮب ﺷﺪم .‬ ‫ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻓﮑﺮي ﺑﮑﻨﺪ ؟ ﻧﺠﺎت ﺟﺎن او ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎر ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از

زﻣﺎن دﯾﺪن او اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدم . ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ از آن‬ ‫ﺷﺮﻣﻨﺪه ﻧﺒﻮدم . اوﻟﯿﻦ و ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آن از وﺟﻮد ﺧﻮدم ﺷﺎد ﺑﻮدم . از اوﻟﯿﻦ دﻗﯿﻘﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻮي او را ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﻮدم

ﺑﺮاي زﻧﺪه ﻧﮕﻪ‬ ‫داﺷﺘﻦ او ﺟﻨﮕﯿﺪه ﺑﻮدم . ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﻣﻮرد ﻣﻦ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻓﮑﺮي ﺑﮑﻨﺪ ؟ ﭼﻄﻮر ﺟﺮأت ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻤﻞ ﺧﻮب ﻣﻦ را در ﺑﯿﻦ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ‬ ‫آﺷﻔﺘﮕﯽ زﯾﺮ ﺳﻮال

ﺑﺒﺮد ؟‬ ‫» ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﻦ از ﻧﺠﺎت دادن ﺟﻮن ﺗﻮ ﭘﺸﯿﻤﻮﻧﻢ؟ «‬ ‫در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺟﻮاب داد : » ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ. «‬ ‫ﻗﻀﺎوت او از ﻧﯿﺖ ﻣﻦ ، ﻣﺮا ﺑﻪ ﺟﻮش آورد . » ﺗﻮ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ

دوﻧﯽ. «‬ ‫ﭼﻘﺪر ﻃﺮز ﮐﺎر ذﻫﻦ او ﮔﯿﺞ ﮐﻨﻨﺪه و دور از ﻓﻬﻢ ﺑﻮد ! او ﻧﺒﺎﯾﺪ آن ﻃﻮري ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ ي اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻻ ! اﯾﻦ ﻋﻠﺘﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﮑﻮت ذﻫﻨﯽ او وﺟﻮد

داﺷﺖ را ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ داد .‬ ‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ ، ﺑﺎز دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻬﻢ ﻣﯽ ﻓﺸﺮد . ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ، اﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺸﻢ . او‬ ‫ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯾﺶ را ﺟﻤﻊ

ﮐﺮد و ﺑﺪون ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻃﺮف در اﺗﺎق رﻓﺖ .‬ ‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ آزرده ﺑﻮدم ، ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ﺧﺸﻢ او را اﻧﺪﮐﯽ ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﻧﯿﺎﺑﻢ .‬

‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺷﻖ و رﻗﯽ راه ﻣﯽ رﻓﺖ ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ رود و ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭼﻬﺎرﭼﻮب در ﮔﯿﺮ ﮐﺮد . ﺳﮑﻨﺪري ﺧﻮرد و‬ ‫ﻟﻮازﻣﺶ روي زﻣﯿﻦ رﯾﺨﺖ . ﺑﻪ ﺟﺎي اﯾﻨﮑﻪ

ﺧﻢ ﺷﻮد ﺗﺎ آﻧﻬﺎ را ﺑﺮدارد ، ﻣﺤﮑﻢ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎد ، ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﮕﺎه ﻫﻢ ﻧﮑﺮد ، اﻧﮕﺎر ﻣﻄﻤﺌﻦ‬ ‫ﻧﺒﻮد ﮐﺘﺎب ﻫﺎ ارزش ﺟﻤﻊ ﮐﺮدن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ .‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻧﺨﻨﺪم .‬ ‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ آﻧﺠﺎ

ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻨﺎر او رﻓﺘﻢ و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ را ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ آﻧﻬﺎ را روي ﻫﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ .‬ ‫ﮐﻤﯽ ﺧﻢ ﺷﺪ ، ﻣﺮا دﯾﺪ و ﺑﻌﺪ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺧﺸﮑﺶ زد . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﻮ

اﺳﻢ ﺑﻮد ﭘﻮﺳﺖ ﺳﺮدم ﺑﺎ او ﺗﻤﺎس ﭘﯿﺪا ﻧﮑﻨﺪ ، ﮐﺘﺎب ﻫﺎي او را ﺑﻪ‬ ‫دﺳﺘﺶ دادم .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺳﺮد و ﺟﺪي اي ﮔﻔﺖ : » ﻣﺘﺸﮑﺮم. «‬ ‫ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﺶ آزردﮔﯽ را در ﻣﻦ ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﺎن

ﺳﺮدي ﭘﺎﺳﺦ دادم : » ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﺑﺪﻧﺶ را ﺻﺎف ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻼس ﺑﻌﺪي اش رﻓﺖ .‬ ‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﮑﺮ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ او از ﻧﻈﺮ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ ، ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﺶ

ﮐﺮدم .‬ ‫ﺳﺎﻋﺖ اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﺎر و ﻧﺎﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﺗﻤﺎم ﺷﺪ . ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف در ﻣﻮرد ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﺳﻮاﻟﯽ ﻧﭙﺮﺳﯿﺪ- ﻣﯽ داﻧﺴﺖ اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺮاﺗﺐ ﺑﻬﺘﺮ از ﺧﻮدش اﺳﺖ- ﻣﺮا

آزاد ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﭘﺲ ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن دﺧﺘﺮ را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮم . ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد . وﻟﯽ آﯾﺎ ﻣﻔﻬﻮﻣﺶ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ اﻧﺘﺨﺎﺑﯽ ﺟﺰ ﻧﺎﺑﻮدي او ﻧﺪاﺷﺘﻢ ؟ آن‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ

ﺗﻨﻬﺎ آﯾﻨﺪه ي ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺘﺨﺎب ﻫﺎي دﯾﮕﺮي ﻧﯿﺰ ﻣﯽ ﺑﻮد ، ﺗﺎ ﺗﻌﺎدل ﺑﺮﻗﺮار ﺷﻮد . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ راﻫﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ...‬ ‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آن ﺳﺎﻋﺖ داﺷﺖ دﯾﮕﺮ ﺑﻪ اﺗﻤﺎم ﻣﯽ رﺳﯿﺪ

ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم. او ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﻮد- ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ اﻏﻠﺐ روي ﺗﻬﻮﻻت ﺧﻠﻖ و ﺧﻮي‬ ‫دﯾﮕﺮان ﺣﺴﺎس ﻧﺒﻮد ، وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻐﯿﯿﺮ آﺷﮑﺎري را ﮐﻪ در ﻣﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﺒﯿﻨﺪ . در

ﻋﺠﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺣﺎﻟﺖ اﺧﻤﻮي‬ ‫ﺑﯽ اﻣﺎن ﭼﻬﺮه ام را از ﺑﯿﻦ ﺑﺮده اﺳﺖ . او در ﺗﻼش ﺑﻮد ﺗﺎ ﺗﻌﺮﯾﻔﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﯿﺎﺑﺪ ، و ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ اﻣﯿﺪوار ﺑﻪ

ﻧﻈﺮ‬ ‫ﻣﯽ رﺳﻢ.‬ ‫اﻣﯿﺪوار ؟ از ﺑﯿﺮون اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ؟‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف وﻟﻮو ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ ﺑﻪ اﯾﺪه ي اﻣﯿﺪ داﺷﺘﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ، در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﮐﻪ دﻗﯿﻘﺎً ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﭼﻪ

ﭼﯿﺰي اﻣﯿﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫وﻟﯽ زﻣﺎن زﯾﺎدي ﺑﺮاي ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﺪﺳﺖ ﻧﯿﺎﻣﺪ . ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﺴﺎﺳﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ در ﻣﻮرد اﻓﮑﺎري ﮐﻪ راﺟﻊ ﺑﻪ آن دﺧﺘﺮ ﺑﻮد داﺷﺘﻢ ، ﻃﻨﯿﻦ اﺳﻢ‬ ‫ﺑﻼ در

ﺳﺮ... ﺳﺮ رﻗﯿﺒﺎﻧﻢ- اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آن ﻣﻮﺿﻮع اﻗﺮار ﻣﯽ ﮐﺮدم- ﺗﻮﺟﻬﻢ را ﺟﻠﺐ ﮐﺮد . ارﯾﮏ و ﺗﺎﯾﻠﺮ ، از ﺷﮑﺴﺖ ﻣﺎﯾﮏ- ﺑﺎ ﺧﺸﻨﻮدي‬ ‫ﻓﺮاوان- ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ، داﺷﺘﻨﺪ آﻣﺎده ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ

ﺗﺎ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎداﺗﺸﺎن را ﻣﻄﺮح ﮐﻨﻨﺪ .‬ ‫ارﯾﮏ از ﺣﺎﻻ در ﺟﺎي ﺧﻮد اﯾﺴﺘﺎده و ﺑﻪ ﺗﺮاك او ﺗﮑﯿﻪ داده ﺑﻮد . ﮐﻼس ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺗﮑﺎﻟﯿﻒ ﺑﺎ ﺗﺄﺧﯿﺮ ﺗﻤﺎم ﻣﯽ ﺷﺪ و او ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺖ‬ ‫ﮐﻪ

ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ ﻓﺮار ﮐﻨﺪ ، او را ﮔﯿﺮ ﺑﯿﻨﺪازد .‬

‫ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ دﯾﺪم ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد.‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ وار ﺑﻪ ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﮔﻔﺘﻢ : » واﺳﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﯿﻢ ، ﺑﺎﺷﻪ ؟ «‬

‫ﺑﺎ ﺑﺪ ﮔﻤﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، وﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﺗﺄﯾﯿﺪ ﺗﮑﺎن داد .‬

‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ درﺧﻮاﺳﺖ ﻋﺠﯿﺐ ﻣﻦ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد، اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﭘﺴﺮه ﻋﻘﻠﺸﻮ از دﺳﺖ داده .‬

‫ﺑﻼ را دﯾﺪم ﮐﻪ از ﺳﺎﻟﻦ ورزش ﺑﯿﺮون آﻣﺪ و ﻣﻦ در ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ رد ﺷﺪﻧﺶ ﻫﺴﺘﻢ اﯾﺴﺘﺎدم . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﮐﻤﯿﻨﮕﺎه ارﯾﮏ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﺟﻠﻮ رﻓﺘﻢ

، ﻗﺪم ﻫﺎﯾﻢ را ﻃﻮري ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮدم ﮐﻪ در زﻣﺎن ﻣﻨﺎﺳﺐ ﮔﺎم ﺑﺮدارم .‬ ‫دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﺪن او وﻗﺘﯽ دﯾﺪ آن ﭘﺴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ اوﺳﺖ ﺳﺨﺖ ﺷﺪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺧﺸﮑﺶ زد ، ﺑﻌﺪ آرام ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺟﻠﻮ

ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد .‬ ‫ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ دوﺳﺘﺎﻧﻪ اي ﮔﻔﺖ : » ﺳﻼم ، ارﯾﮏ. «‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﻃﻮري ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮه ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮدم . ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد اﮔﺮ آن ﻧﻮﺟﻮان ﺑﻠﻨﺪ و ﻻﻏﺮ اﻧﺪام ﺑﺎ آن

ﭘﻮﺳﺖ ﻧﺎ ﺳﺎﻟﻤﺶ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺑﻪ‬ ‫ﭼﺸﻢ او ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﻣﯽ آﻣﺪ ؟‬ ‫ارﯾﮏ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻓﺮو ﺑﺮد ، ﺳﯿﺐ ﮔﻠﻮﯾﺶ ﺑﺎﻻوﭘﺎﯾﯿﻦ ﺷﺪ . » ﺳﻼم ، ﺑﻼ. «‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﻼ از

ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺼﺒﯽ او ﺑﯽ اﻃﻼع ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺑﺪون ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي وﺣﺸﺖ زده ي ارﯾﮏ ، در ﺗﺮاﮐﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد و ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﻪ ﺧﺒﺮا؟ «‬ ‫» اوه ، ﻓﻘﻂ داﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم...

ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ رﻗﺺ ﺑﻬﺎره ﺑﯿﺎي؟ « ﺻﺪاﯾﺶ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪ.‬ ‫او ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد. آﯾﺎ ﻗﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﯾﺎ ﺧﺸﻨﻮد ﺑﻮد ؟ ارﯾﮏ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او

ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫ﭼﻬﺮه ي او را در ذﻫﻦ ارﯾﮏ ﺑﺒﯿﻨﻢ .‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎ دﺧﺘﺮاس. « ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﺷﻔﺘﻪ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ﺑﺎ ﺑﯽ ﭼﺎرﮔﯽ ﺟﻮاب داد : » ﺧﻮب

، آره. «‬ ‫اﯾﻦ ﭘﺴﺮ رﻗﺖ اﻧﮕﯿﺰ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﻣﺮا ﻧﺮﻧﺠﺎﻧﺪ ، وﻟﯽ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﻼﯾﻤﯽ ﺟﻮاب او را ﻧﺪاد ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮس‬ ‫او ﺣﺲ ﺗﺮﺣﻤﯽ در ﺧﻮدم

ﺑﯿﺎﺑﻢ .‬ ‫» از ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدت ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ، اﻣﺎ روز ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮي ﺳﯿﺎﺗﻞ ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺒﻼً اﯾﻦ را ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ .‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » اوه

، ﺧﻮب ، ﺷﺎﯾﺪ دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌﺪ. «‬ ‫» ﺣﺘﻤﺎً « و ﻟﺒﺶ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ ، اﻧﮕﺎر از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي او روزﻧﻪ ي اﻣﯿﺪي ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ، ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺑﺎﺷﺪ . از آن ﺧﻮﺷﻢ آﻣﺪ .‬ ‫ارﯾﮏ در ﺟﻬﺖ ﺧﻼف

ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد ، ﻓﻘﻂ در ﻓﮑﺮ ﻓﺮار ﺑﻮد .‬

‫در آن ﻟﺤﻈﻪ از ﮐﻨﺎر او ﮔﺬﺷﺘﻢ و ﺻﺪاي آه ﻧﺎﺷﯽ از آﺳﻮدﮔﯽ او را ﺷﻨﯿﺪم . ﺧﻨﺪﯾﺪم .‬ ‫او ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺖ ، وﻟﯽ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺟﻠﻮي ﺧﻨﺪه ام را ﺑﮕﯿﺮم

.‬ ‫ﺗﺎﯾﻠﺮ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد ، ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﯽ دوﯾﺪ ، ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺖ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ از آﻧﺠﺎ ﺑﺮود ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﺪ . او ﺷﺠﺎع ﺗﺮ و ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﺗﺮ از‬ ‫دوﺗﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﻮد ؛ او ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﯾﻦ

اﯾﻨﻘﺪر ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ اوﻟﻮﯾﺖ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ي ﻣﺎﯾﮏ اﺣﺘﺮام ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻪ دو دﻟﯿﻞ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او ﺧﻮاﺳﺘﻪ اش را ﻣﻄﺮح ﮐﻨﺪ . اﮔﺮ- آن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدم- اﯾﻦ ﻫﻤﻪ

ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻼ را اذﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ،‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ از ﺗﻤﺎﺷﺎي واﮐﻨﺶ او ﻟﺬت ﺑﺒﺮ م. اﻣﺎ ، اﮔﺮ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﺒﻮد- اﮔﺮ دﻋﻮت ﺗﺎﯾﻠﺮ ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﯿﺪش را داﺷﺖ- آن را ﻫﻢ‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪاﻧﻢ .‬

‫ﻣﻦ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﮐﺮاوﻟﯽ را ﯾﮏ رﻗﯿﺐ ﺷﻤﺮده ﺑﻮدم ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻏﻠﻂ ﺑﻮد . او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺴﻞ ﮐﻨﻨﺪه اي ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﻮد ، وﻟﯽ‬ ‫ﻣﻦ از ﺳﻠﯿﻘﻪ ي ﺑﻼ ﭼﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ؟

ﺷﺎﯾﺪ او از ﭘﺴﺮﻫﺎي ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ...‬ ‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم . ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭘﺴﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ اي ﺑﺎﺷﻢ . ﭼﻘﺪر ﺑﻪ ﺣﺴﺎب آوردن ﺧﻮدم ﺑﻪ ﻋﻨﻮان رﻗﯿﺐ دوﺳﺘﺪ

اران او‬ ‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮد . اﺻﻼً او ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي ﮐﺴﯽ ﮐﻪ از ﻫﺮ ﺟﻬﺖ ، ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ ﺑﻮد ، اﻫﻤﯿﺖ ﻗﺎﺋﻞ ﺷﻮد ؟‬ ‫او ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ زﯾﺎد از ﺣﺪ ﺧﻮب ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻢ او

ﻓﺮار ﮐﻨﺪ ، وﻟﯽ ﺣﺲ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻧﺎ ﺑﺨﺸﻮدﻧﯽ ام ﻣﺮا از اﻧﺠﺎم ﮐﺎر درﺳﺖ ﺑﺎزداﺷﺖ . دوﺑﺎره . وﻟﯽ اﮔﺮ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺣﺎﻻ ﺷﺎﻧﺴﺶ را‬ ‫از دﺳﺖ ﻣﯽ داد و وﻗﺘﯽ ﺑﺎ او ﺗﻤﺎس ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ از

ﻧﺘﯿﺠﻪ ي آن آﮔﺎه ﻧﻤﯽ ﺷﺪم ﭼﻪ ؟ وﻟﻮو را از ﭘﺎرك در آوردم و راه ﺧﺮوج او از‬ ‫ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ را ﺑﺴﺘﻢ .‬ ‫ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ و ﺑﻘﯿﻪ در راه ﺑﻮدﻧﺪ ، او در ﻣﻮرد رﻓﺘﺎر ﻋﺠﯿﺐ ﻣﻦ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد . آﻧﻬﺎ

ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻗﺪم ﻣﯽ زدﻧﺪ و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺳﺮ از ﮐﺎر‬ ‫ﻣﻦ درﺑﯿﺎورﻧﺪ ، ﻣﺮا ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫از درون آﯾﻨﻪ ي ﺟﻠﻮي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ، ﺑﻪ دﺧﺘﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺎه

ﺧﯿﺮه ام را ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﺪ ، ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻣﻦ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه ﻣﯽ رﻓﺖ ،‬ ‫ﻃﻮري ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ اﻧﮕﺎر آرزو ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎي ﯾﮏ ﺗﺮاك زﻧﮓ زده ، ﯾﮏ ﺗﺎﻧﮏ ﻣﯽ راﻧﺪ .‬ ‫ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺧﻮدش

را ﺑﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ او رﺳﺎﻧﺪ و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ رﻓﺘﺎر ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﻦ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬار ﺑﻮد ، در ﺻﻒ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻫﺎي ﭘﺸﺖ او ﻗﺮار‬ ‫ﮔﺮﻓﺖ . ﺑﺮاي او دﺳﺖ ﺗﮑﺎن داد ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﺗﻮﺟﻪ

اش را ﺟﻠﺐ ﮐﻨﺪ ، وﻟﯽ او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪ . ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ از ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ ﺧﺎرج ﺷﺪ و‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﻨﺠﺮه ي ﺳﺮﻧﺸﯿﻦ ﺗﺮاك رﻓﺖ . ﺑﻪ ﺷﯿﺸﻪ ي آن ﺿﺮﺑﻪ زد .‬ ‫او از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪ و ﺑﻌﺪ

ﺑﺎ ﺳﺮدرﮔﻤﯽ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪ . ﭘﺲ از ﻟﺤﻈﻪ اي ، ﺧﻢ ﺷﺪ و ﭘﻨﺠﺮه را ﺑﺎ دﺳﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪ ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎر‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺮﺧﻮرده اﺳﺖ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي آزرده اي ﮔﻔﺖ : »

ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ، ﺗﺎﯾﻠﺮ. ﻣﻦ ﭘﺸﺖ ﮐﺎﻟﻦ ﮔﯿﺮ اﻓﺘﺎدم. «‬ ‫ﻧﺎم ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ام را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺳﺨﺘﯽ ادا ﮐﺮده ﺑﻮد- ﻫﻨﻮز از دﺳﺖ ﻣﻦ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﺗﺎﯾﻠﺮ ﮐﻪ از ﻟﺤﻦ ﺻﺪاي او ﻧﺘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ، ﮔﻔﺖ : »

اوه ، ﻣﯽ دوﻧﻢ . ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﮐﻪ راه ﺑﺎز ﻧﺸﺪه ازت ﯾﻪ ﺗﻘﺎﺿﺎﯾﯽ ﺑﮑﻨﻢ. «‬ ‫ﭘﻮزﺧﻨﺪش ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﺎﻧﻪ ﺑﻮد .‬

‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻘﺼﻮد آﺷﮑﺎر او رﻧﮓ ﺑﻼ ﭘﺮﯾﺪ ﺧﻮﺷﻨﻮد ﺷﺪم .‬

‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺧﻄﻮر ﻧﻤﯽ ﮐﺮد، ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﯽ ﺷﻪ از ﻣﻦ ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ رﻗﺺ ﺑﻬﺎره دﻋﻮت ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫ﺟﻮاب داد : » ﻣﻦ اون روز ﺗﻮي ﺷﻬﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ،

ﺗﺎﯾﻠﺮ . « آزردﮔﯽ ﻫﻨﻮز در ﺗﻦ ﺻﺪاﯾﺶ آﺷﮑﺎر ﺑﻮد .‬ ‫» آره ، ﻣﺎﯾﮏ ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ. «‬ ‫» ﭘﺲ ﭼﺮا- ؟ «‬ ‫او ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ . » ﺧﻮب ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ از دﺳﺖ اون

ﺧﻼص ﺑﺸﯽ. «‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﺑﺮﻗﯽ زد و ﺑﻌﺪ ﺳﺮد ﺷﺪ . » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺗﺎﯾﻠﺮ؛ « ﺑﻪ ﻧﻈﺮ اﺻﻼً ﻣﺘﺎﺳﻒ ﻧﺒﻮد . » ﻣﻦ واﻗﻌﺎً ﻗﺮاره ﺑﺮم ﺳﯿﺎﺗﻞ. «‬ ‫او آن ﺑﻬﺎﻧﻪ را ﻗﺒﻮل ﮐﺮد، وﻟﯽ از اﻋﺘﻤﺎد

ﺑﻪ ﻧﻔﺴﺶ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻧﺸﺪ . » اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره. آﺧﺮ ﺳﺎل ﻫﻢ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ رﻗﺺ دارﯾﻢ. «‬ ‫ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻪ ﻃﺮف اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﺶ رﻓﺖ .‬ ‫ﺣﻖ داﺷﺘﻢ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﺎﻧﻢ .‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ روي ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺖ

زده ي ﭼﻬﺮه ي او ﻗﯿﻤﺘﯽ ﮔﺬاﺷﺖ . ﺑﻪ ﺧﻮدم ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ داﻧﺴﺘﻨﺶ ﻧﺒﻮد ﮔﻔﺘﻢ- ﮐﻪ او ﻫﯿﭻ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﻪ‬ ‫ﭘﺴﺮﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ آرزوي ﻫﻤﺮاﻫﯽ او را داﺷﺘﻨﺪ ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﺑﻌﻼوه ،

ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي او اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺎ ﻣﺰه ﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل دﯾﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫در ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﺧﺎﻧﻮاده ام رﺳﯿﺪﻧﺪ ، از اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺑﻪ ﺷﺪت اﺧﻢ ﮐﺮدن از ﺧﻨﺪه ﺗﮑﺎن ﻣﯽ ﺧﻮ

ردم ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬

‫ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪاﻧﺪ . ﺑﻪ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻨﺪي ؟‬

‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ روﺷﻦ ﺷﺪن ﻣﻮﺗﻮر ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻼ ﮐﻪ ﺧﺼﻤﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﻏﺮﯾﺪ ﻗﻬﻘﻬﻪ ﻣﯽ زدم ﻓﻘﻂ ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬ ‫ﺑﺎزﻫﻢ آرزوي داﺷﺘﻦ ﯾﮏ ﺗﺎﻧﮏ را ﻣﯽ

ﮐﻨﺪ .‬ ‫روزاﻟﯽ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺻﺒﺮي ﮔﻔﺖ : » ﺑﺮﯾﻢ! دﺳﺖ از اﺑﻠﻪ ﺑﺎزي ﺑﺮدار . اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ. «‬ ‫ﮐﻠﻤﺎت او ﻣﺮا ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﮑﺮد- ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﻔﺮﯾﺢ ﮐﺮده ﺑﻮدم . وﻟﯽ ﮐﺎري ﮐﻪ او ﺧﻮاﺳﺖ

اﻧﺠﺎم دادم .‬ ‫در راه ﺧﺎﻧﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰد . ﻫﺮ ﭼﻨﺪ وﻗﺖ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﺎ ﺑﻪ ﯾﺎد آوردن ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ ، ﺑﻪ ﺧﻨﺪه ﻣﯽ اﻓﺘﺎدم .‬ ‫وﻗﺘﯽ در اﺗﻮﺑﺎن ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ- ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪي ﻧﺒﻮد ﺑﺎ

ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎﻻ- آﻟﯿﺲ ﺧﻮﺷﯽ ام را ﺧﺮاب ﮐﺮد .‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ و ﻫﺸﺪاري ﺑﻪ ﻣﻦ داده ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭘﺲ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺑﻼ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ؟ «‬ ‫ﺑﺎ

ﺧﺸﻢ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ. «‬ ‫» ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ ! واﺳﻪ ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻢ؟ «‬

‫» ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ ، آﻟﯿﺲ. «‬ ‫» ﺣﺎﻻ ﻫﺮﭼﯽ ، ادوارد. «‬ ‫در ﺳﺮ او ﻫﺮ دو ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻼ ، ﺑﺎز ﭘﺪﯾﺪار ﺷﺪ .‬

‫ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » اﮔﻪ ﻗﺮاره اوﻧﻮ ﺑﮑﺸﻢ ، دﯾﮕﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺶ ﭼﻪ ﻓﺎﯾﺪه اي داره؟ «‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﮑﺚ ﮐﺮد . » واﺳﻪ ﺗﻮ ﯾﻪ ﻓﺎﯾﺪه اي داره. «‬ ‫از آﺧﺮﯾﻦ ﭘﯿﭻ ﺑﺎ

ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮد ﻣﺎﯾﻞ در ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻢ ، ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﻣﺎﻧﻨﺪي در ﯾﮏ اﯾﻨﭽﯽ دﯾﻮار ﮔﺎراژ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدم را از ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ روزاﻟﯽ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺧﻮ

دﺑﯿﻨﺎﻧﻪ اي ﮔﻔﺖ : » از دوﯾﺪن ﻟﺬت ﺑﺒﺮ. «‬ ‫وﻟﯽ اﻣﺮوز ﺑﺮاي دوﯾﺪن ﻧﻤﯽ رﻓﺘﻢ . ﺑﻪ ﺟﺎي آن ﺑﻪ ﺷﮑﺎر ﭘﺮداﺧﺘﻢ .‬ ‫ﺑﻘﯿﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﻓﺮدا ﺑﻪ ﺷﮑﺎر ﺑﺮوﻧﺪ ، وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺸﻨﻪ

ﺑﻤﺎﻧﻢ . دوﺑﺎره ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﻧﯿﺎز ﺧﻮردم و ﺧﻮدم را ﭘﺮ ﮐﺮدم- ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮدم‬ ‫ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺳﺎل ﺑﻪ دﺳﺘﻪ اي ﮔﻮزن ﺷﻤﺎﻟﯽ ﮐﻮﭼﮏ و ﯾﮏ ﺧﺮس ﺳﯿﺎه ﺑﺮﺧﻮردم . از اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﭘﺮ

ﺧﻮري اﺣﺴﺎس ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﭼﺮا‬ ‫آن ﻣﻘﺪار ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد ؟ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﻋﻄﺮ او از ﻫﺮ ﭼﯿﺰي ﻗﻮي ﺗﺮ ﻣﯽ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺷﮑﺎر ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﺮاي روز ﺑﻌﺪ آﻣﺎده ﺑﺎﺷﻢ ، اﻣﺎ ، وﻗﺘﯽ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻧﺘﻮ

اﻧﺴﺘﻢ ﺷﮑﺎر ﮐﻨﻢ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺗﺎ ﻃﻠﻮع ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد ، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ روز‬ ‫ﺑﻌﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ زودي ﻫﺎ ﻧﻤﯽ آﯾﺪ .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﻗﺼﺪ دارم آن دﺧﺘﺮ را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ، ﺣﺲ اﺿﻄﺮاب و

وﺣﺸﺖ ﺑﺎز ﺳﺮاﻏﻢ آﻣﺪ .‬ ‫ﺗﻤﺎم راه ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﻓﻮرﮐﺲ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﮐﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻢ ، وﻟﯽ ﺑﺨﺶ ﻏﯿﺮ اﺻﯿﻞ ﺗﺮم ﺑﺮﻧﺪه ي ﻣﺒﺎﺣﺜﻪ ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﻘﺸﻪ ي ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮم‬ ‫رﻓﺘﻢ . ﻫﯿﻮﻻ ﺑﯽ ﻗﺮ

ار وﻟﯽ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل ﺑﻮد . ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ام را از او ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻢ . ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪاﻧﻢ ﮐﺠﺎ ﺑﻮد . ﻓﻘﻂ‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺒﯿﻨﻢ .‬ ‫از ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﺎﻧﻪ ي ﺑﻼ

ﺗﺎرﯾﮏ و ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد . ﺗﺮاك او ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺎرك ﺷﺪه ﺑﻮد ، اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﮐﺮوزر ﭘﻠﯿﺲ ﭘﺪرش در ﮔﺎراژ ﺑﻮد .‬ ‫ﻫﯿﭻ ﻓﮑﺮ ﻫﺸﯿﺎري در اﯾﻦ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻫﺎ ﻧﺒﻮد . ﺑﺮاي دﻗﯿﻘﻪ اي از ﺗﺎرﯾﮑﯽ

ﺣﺎﺷﯿﻪ ي ﺟﻨﮕﻞ ﺧﺎﻧﻪ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم . در ﺟﻠﻮﯾﯽ ﺣﺘﻤﺎً ﻗﻔﻞ ﺑﻮد-‬ ‫ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺒﻮد ، ﺑﻪ ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﯾﮏ در ﺷﮑﺴﺘﻪ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺪرك ﺟﺮم ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﻪ ﺟﺎ ﺑﮕﺬارم .

ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ در اول ﭘﻨﺠﺮه ي‬ ‫ﻃﺒﻘﻪ ي ﺑﺎﻻ را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﻢ . ﻣﺮدم اﮐﺜﺮاً ﺑﻪ ﺧﻮدﺷﺎن زﺣﻤﺖ ﻧﺼﺐ ﻗﻔﻞ در آﻧﺠﺎ را ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ .‬ ‫از ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﺣﯿﺎط ﮔﺬﺷﺘﻢ و ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺧﺎﻧﻪ را

ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﺮدم . ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺖ از ﻟﺒﻪ ي ﭘﻨﺠﺮه آوﯾﺰان ﺷﺪم ، از ﭘﺸﺖ ﺷﯿﺸﻪ ﺑﻪ داﺧﻞ‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ، ﻧﻔﺴﻢ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ .‬ ‫اﯾﻨﺠﺎ اﺗﺎق او ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را روي ﺗﺨﺖ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﺒﯿﻨﻢ

، ﭘﺘﻮﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﻣﻼﻓﻪ ﻫﺎﯾﺶ رور ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮد . ﻫﻤﺎن‬ ‫ﻃﻮر ﮐﻪ او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺧﻮرد و ﯾﮑﯽ از ﺑﺎزوﻫﺎﯾﺶ را روي ﺳﺮش اﻧﺪ

اﺧﺖ . او ﺑﻪ ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻘﯽ ﻓﺮو ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ،‬ ‫ﺣﺪاﻗﻞ اﻣﺸﺐ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﺒﻮد . آﯾﺎ ﺧﻄﺮ را در اﻃﺮاﻓﺶ ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد ؟‬ ‫او دوﺑﺎره ﻏﻠﺖ زد . ﻣﻦ ﭼﻪ ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺨﻔﯿﺎﻧﻪ

زن ﻫﺎي ﻟﺨﺖ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ داﺷﺘﻢ ؟ ﻫﯿﭻ ﻓﺮﻗﯽ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﻣﻦ‬ ‫ﺑﺴﯿﺎر، ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮدم .‬

‫اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﻢ را ﺷﻞ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﯿﻔﺘﻢ . ﭘﯿﺶ از آن ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه دادم ﯾﮏ ﻧﮕﺎه دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت او ﺑﯿﻨﺪازم .‬ ‫در آن ﭼﻬﺮه آراﻣﺶ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﭼﯿﻦ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد

، ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻟﺒﺶ ﻟﺮزﯾﺪ و ﺑﻌﺪ از ﻫﻢ‬ ‫ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ.‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺎﺷﻪ، ﻣﺎﻣﺎن. «‬ ‫ﺑﻼ در ﺧﻮاب ﺣﺮف ﻣﯽ زد .‬ ‫ﮐﻨﺠﮑﺎوي در ﻣﻦ زﺑﺎﻧﻪ ﮐﺸﯿﺪ و

ﺑﻪ از ﺧﻮد ﺑﯿﺰاري ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮد . ﻃﻌﻤﻪ ي آن اﻓﮑﺎر ﺣﻔﺎﻇﺖ ﻧﺸﺪه اي ﮐﻪ در ﻧﺎ ﻫﺸﯿﺎري ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺷﺪت‬ ‫وﺳﻮﺳﻪ اﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﻨﺠﺮه را اﻣﺘﺤﺎن ﮐﺮدم . ﻗﻔﻞ ﻧﺒﻮد ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ

ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺑﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﺎﻧﺪن ﮔﯿﺮ داﺷﺖ . آﻫﺴﺘﻪ آن را ﮐﻨﺎر زدم ، ﻗﺎب ﻓﻠﺰي آن ﺑﺎ ﻫﺮ‬ ‫ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺎﻟﻪ ي ﺧﻔﯿﻔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ روﻏﻦ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻣﯽ آوردم...‬ ‫دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌﺪ ؟ ﺑﺎز

ﺑﺎ ﺑﯿﺰاري ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮه ي ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﻟﻢ دادم .‬ ‫اﺗﺎق او ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮد- ﻧﺎﻣﺮﺗﺐ ﺑﻮد وﻟﯽ ﮐﺜﯿﻒ ﻧﺒﻮد . ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﺑﺎز روي زﻣﯿﻦ ، ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺨﺖ او روي ﻫﻢ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪه و ،

ﺳﯽ دي ﻫﺎ ﮐﻨﺎر‬ ‫ﺳﯽ دي ﭘﻠﯿﺮ ارزان ﻗﯿﻤﺖ او- ﯾﮏ ﺟﻌﺒﻪ ﺟﻮاﻫﺮات ﮐﻮﭼﮏ روي آن ﻗﺮار داﺷﺖ- ﭘﺮاﮐﻨﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . دﺳﺘﻪ ﻫﺎي ﮐﺎﻏﺬ اﻃﺮاف ﮐﺎﻣﭙﯿﻮﺗﺮي را ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﻣﻮزه ي اﺑﺰ

ارآﻻت ﻓﺮﺳﻮده ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ، اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد . ﮐﻔﺶ ﻫﺎ روي زﻣﯿﻦ ﭼﻮﺑﯽ اﻓﺎده ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺧﯿﻠﯽ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻋﻨﻮان ﮐﺘﺎب ﻫﺎ و ﺳﯽ دي ﻫﺎي او را ﺑﺒﯿﻨﻢ ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻗﻮل

داده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﺧﻮدم را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻢ . در‬ ‫ﻋﻮض، رﻓﺘﻢ ﺗﺎ روي ﯾﮏ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮔﻬﻮاره اي ﻗﺪﯾﻤﯽ در دورﺗﺮﯾﻦ ﮔﻮﺷﻪ ي اﺗﺎق ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ.‬ ‫آﯾﺎ واﻗﻌﺎً زﻣﺎﻧﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي

او ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺑﻮد ؟ روز اول ﭼﻨﯿﻦ ﻓﮑﺮي ﮐﺮده ﺑﻮدم ، ﺑﺎ اﻧﺰﺟﺎرم از ﭘﺴﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﻮراً ﺑﻪ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﺻﻮرت او را در ذﻫﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽ آوردم ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺘﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭼﺮا ﻓﻮراً ﺑﻪ زﯾﺒﺎﯾﯽ او ﭘﯽ ﻧﺒﺮده ام. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺪﯾﻬﯽ‬ ‫ﻣﯽ آﻣﺪ .‬ ‫ﺣﺎﻻ- ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﯿﭽﯿﺪه و ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﺶ ﮐﻪ ﺻﻮرت رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ي اش را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ، ﺗﯽ- ﺷﺮت ﻧﺦ

ﻧﻤﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺮ از ﺳﻮراخ ﺑﻮد و‬ ‫ﺷﻠﻮار ورزﺷﯽ ﮐﻬﻨﻪ ، ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش ﻧﺎﻫﺸﯿﺎر ، دﻫﺎﻧﺶ ﮐﻤﯽ ﺑﺎز ﺑﻮد- زﯾﺒﺎﯾﯿﺶ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﺷﻤﺎره اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫او ﺣﺮف ﻧﺰد . اﺣﺘﻤﺎﻻً

روﯾﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﯿﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺻﻮرت او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ راﻫﯽ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﻢ ﮐﻪ آﯾﻨﺪه را ﺗﺤﻤﻞ ﭘﺬﯾﺮ ﮐﻨﺪ .‬ ‫آﺳﯿﺐ رﺳﺎﻧﺪن ﺑﻪ او ﺗﺤﻤﻞ ﭘﺬﯾﺮ ﻧﺒﻮد . آﯾﺎ ﻣﻔﻬﻮﻣﺶ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ

ﺗﻨﻬﺎ ﭼﺎره ي ﻣﻦ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻢ دوﺑﺎره اﯾﻨﺠﺎ را ﺗﺮك ﮐﻨﻢ ؟‬ ‫ﺑﻘﯿﻪ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﻨﻨﺪ . ﻏﯿﺒﺖ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻧﻤﯽ اﻧﺪاﺧﺖ . ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺸﮑﻮك

ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ، ﻫﯿﭻ ﮐﺲ‬ ‫آن ﺗﺼﺎدف را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﻤﯽ آورد .‬ ‫ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد .‬

‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ رﻗﺎﺑﺖ ﺑﺎ ﭘﺴﺮﻫﺎي اﻧﺴﺎن اﻣﯿﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ، ﭼﻪ اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﻫﺎي ﺑﺨﺼﻮص ﺟﺎذﺑﻪ اي ﺑﺮاي او داﺷﺘﻨﺪ ﭼﻪ ﻧﻪ . ﻣﻦ ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ‬ ‫ﺑﻮدم . او ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮا ﻃﻮر

دﯾﮕﺮي ﺑﺒﯿﻨﺪ ؟ اﮔﺮ او ﺣﻘﯿﻘﺖ را درﻣﻮرد ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ، وﺣﺸﺖ زده ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣﺮا ﭘﺲ ﻣﯿﺰد . ﻣﺜﻞ‬ ‫ﯾﮏ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﻮرد ﻫﺪف واﻗﻊ ﺷﺪه در ﯾﮏ ﻓﯿﻠﻢ ﺗﺮﺳﻨﺎك ، از وﺣﺸﺖ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ

ﮐﺸﯿﺪ و ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫روز اول او را در ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم... و داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ دﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﺎن ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد .‬ ‫ﺗﺼﻮر اﯾﻨﮑﻪ اﮔﺮ ﻣﻦ آن ﺷﺨﺼﯽ

ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ از او ﺑﺮاي ﻣﻬﻤﺎﻧﯽ رﻗﺺ ﻣﺴﺨﺮه درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد و او ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ رﯾﺨﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮد را ﻟﻐﻮ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺣﻤﺎﻗﺖ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻦ آن ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻮد ﺑﻼ ﺑﻪ

او ﺑﻠﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻧﺒﻮدم . او ﮐﺲ دﯾﮕﺮي ﺑﻮد ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد و ﮔﺮم و ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه‬ ‫دﻫﻢ- روزي ، ﮐﻪ ﺑﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد- آن ﺷﺨﺺ را ﺷﮑﺎر ﮐﺮده و ﺑﮑﺸﻢ ،

زﯾﺮا ﺑﻼ اﺳﺘﺤﻘﺎق او را داﺷﺖ ، ﻫﺮﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﻮ‬ ‫ﺳﺰاوار ﺷﺎدي و ﻋﺸﻖ ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻮد .‬ ‫دﯾﻦ ﻣﻦ ﺑﻪ او اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﮐﺎر درﺳﺖ را اﻧﺠﺎم

دﻫﻢ ؛ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ در ﺧﻄﺮ ﻋﺎﺷﻖ او ﺷﺪن ﻗﺮار دارم .‬ ‫در ﻫﺮ ﺣﺎل اﮔﺮ اﯾﻨﺠﺎ را ﺗﺮك ﻣﯽ ﮐﺮدم ، اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ، ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ

ﻣﺮا آن ﻃﻮري ﮐﻪ آرزو داﺷﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﺪ . او‬ ‫ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺮا ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻟﯿﺎﻗﺖ ﻋﺸﻖ ورزﯾﺪن داﺷﺖ ، ﻧﻤﯽ دﯾﺪ .‬ ‫ﻫﺮﮔﺰ.‬ ‫آﯾﺎ ﯾﮏ ﻗﻠﺐ ﻣﺮده ي ﯾﺦ زده ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺸﮑﻨﺪ ؟ ﺣﺲ ﻣﯽ

ﮐﺮدم ﻣﺎل ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : » ادوارد، «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﺴﺘﻪ ي او ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدم ، ﺧﺸﮑﻢ زد .‬ ‫آﯾﺎ او ﺑﯿﺪار ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻣﺮا آﻧﺠﺎ دﯾﺪه ﺑﻮد ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ

ﺧﻮاب ﺑﺎﺷﺪ ، وﻟﯽ ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﺴﯿﺎر واﺿﺢ ﺑﻮد...‬ ‫او آﻫﺴﺘﻪ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ ، و ﺑﻌﺪ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري ﺗﮑﺎن ﺧﻮرد ، ﺑﻪ ﭘﻬﻠﻮﯾﺶ ﭼﺮﺧﯿﺪ- ﻫﻨﻮز در ﺧﻮاب ﻋﻤﯿﻖ ﺑﻮد و روﯾﺎ ﻣﯽ دﯾﺪ .‬ ‫ﺑﻪ

ﻧﺮﻣﯽ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ادوارد، «‬ ‫او داﺷﺖ ﺧﻮاب ﻣﺮا ﻣﯽ دﯾﺪ !‬ ‫آﯾﺎ ﯾﮏ ﻗﻠﺐ ﻣﺮده ي ﯾﺦ زده ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دوﺑﺎره ﺑﺘﭙﺪ ؟ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﺎل ﻣﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﻗﺼﺪي داﺷﺖ .‬ ‫» ﺑﻤﻮن، « آه

ﮐﺸﯿﺪ . » ﻧﺮو . ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ... ﻧﺮو. «‬ ‫او داﺷﺖ ﺧﻮاب ﻣﺮا ﻣﯽ دﯾﺪ و اﯾﻦ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﮐﺎﺑﻮس ﻫﻢ ﻧﺒﻮد . او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ آﻧﺠﺎ ، در روﯾﺎﯾﺶ ﺑﺎ او ﺑﻤﺎﻧﻢ .‬ ‫در ﺗﮑﺎﭘﻮ ﺑﻮدم ﺗﺎ

ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ را ﺑﯿﺎﺑﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻧﺎﻣﯽ ﺑﺮاي اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﮐﻪ در ﻣﻦ ﻃﻐﯿﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﮕﺬارم ، وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﻠﻤﻪ اي ﺑﻪ آن اﻧﺪازه‬ ‫ﻗﺪرﺗﻤﻨﺪ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را ﺗﻮﺻﯿﻒ ﮐﻨﺪ. ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻃﻮﻻﻧﯽ ،

در آﻧﻬﺎ ﻏﺮق ﺷﺪم.‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﺎﻻ آﻣﺪم ، دﯾﮕﺮ آن ﻣﺮد ﺳﺎﺑﻖ ﻧﺒﻮدم .‬

‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ، ﯾﮏ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎن و ﺑﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘﺲ ﭼﻄﻮر اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺣﺎﻻ، در ﻣﯿﺎن‬ ‫ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﻣﻦ ، ﺧﻮرﺷﯿﺪ در ﺣﺎل ﻃﻠﻮع

ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم ﺷﺪه ﺑﻮدم، ﻓﻨﺎ ﭘﺬﯾﺮي و روح ﺧﻮدم را در ازاي ﻓﻨﺎ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي ﺑﺎ دردي ﻋﺬاب آور ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﺒﺎدﻟﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدم،‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر واﻗﻌﯽ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه ﺑﻮ

دم. ﺑﺪن ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﺳﻨﮓ ﺑﻮد ﺗﺎ ﮔﻮﺷﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﻣﺎﻧﺪﻧﯽ و ﺑﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ. ﺧﻮدم ﻫﻢ‬ ‫ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدم- ﺷﺨﺼﯿﺘﻢ، ﻋﻼﯾﻖ و ﺗﻨﻔﺮاﺗﻢ، ﺣﺎﻟﺖ ﻫﺎ و آرزوﻫﺎﯾﻢ؛ ﻫﻤﻪ

در ﺟﺎي ﺧﻮد ﺛﺎﺑﺖ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺑﺮاي ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻮد . ﺗﻤﺎﻣﺸﺎن ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . ﺳﻨﮓ ﻣﺘﺤﺮك .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﯾﮑﯽ از ﻣﺎ ﻣﯽ آﻣﺪ ، ﯾﮑﯽ از ﻣﻌﺪود ﭼﯿﺰﻫﺎي

ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺑﻮد . دﯾﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮐﺎرﻻﯾﻞ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﯾﮏ دﻫﻪ ي‬ ‫ﺑﻌﺪ ﺑﺮاي روزاﻟﯽ . ﻋﺸﻖ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻃﻮر اﺑﺪي ﺗﻐﯿﯿﺮ داده ﺑﻮد ، ﺑﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ رﻧﮓ ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺧﺖ . ﺑﯿﺶ

از 08 ﺳﺎل از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ،‬ ‫ا‪‬زﻣﻪ را ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﻫﻨﻮز ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﻧﺎﺑﺎور روزﻫﺎي اول ﻋﺎﺷﻘﯿﺶ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺑﺮاي آﻧﻬﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎﻗﯽ‬ ‫ﻣﯽ

ﻣﺎﻧﺪ .‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻫﻢ ، ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ . ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ، ﺗﺎ آﺧﺮ ﻣﻮﺟﻮدﯾﺖ ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻧﻢ ، ﻋﺎﺷﻖ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺷﮑﻨﻨﺪه ي اﻧﺴﺎن ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪم .‬ ‫ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﺎﻫﺸﯿﺎر او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم

، ﻋﺸﻖ او را در ﺑﻨﺪ ﺑﻨﺪ‪ ‬ﺑﺪن ﺳﻨﮕﯽ ام ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫او ﺣﺎﻻ ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد ، ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻤﺮﻧﮕﯽ روي ﻟﺒﺎﻧﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫دﯾﮕﺮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮاي ﺗﻤﺎﺷﺎي او ﻣﯽ آﻣﺪم...

ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﻘﺸﻪ ﮐﺸﯿﺪن ﮐﺮدم .‬ ‫ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﻮدم و ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﻗﻮي ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺗﺮﮐﺶ ﮐﻨﻢ . ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ اﻵن ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﻗﻮي ﻧﯿﺴﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ روي آن

ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدم . اﻣﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﻗﺪرت داﺷﺘﻢ ﮐﻪ آﯾﻨﺪه را ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ي دﯾﮕﺮي ﺗﻐﯿﯿﺮ دﻫﻢ .‬ ‫آﻟﯿﺲ دو آﯾﻨﺪه ﺑﺮاي ﺑﻼ دﯾﺪه ﺑﻮد و ﺣﺎﻻ ﻣﻦ ﻫﺮدوي آﻧﻬﺎ را درك ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫اﮔﺮ اﺟﺎزه

ﻣﯽ دادم ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ از ﻣﻦ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﺪ ، ﻋﺸﻖ او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮا از ﮐﺸﺘﻦ او ﺑﺎز دارد .‬ ‫ﻫﻨﻮز ﺧﺒﺮي از ﻫﯿﻮﻻ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را ﺟﺎﯾﯽ در دروﻧﻢ ﺑﯿﺎﺑﻢ . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻋﺸﻖ

، او را ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد . اﮔﺮ ﺣﺎﻻ او را‬ ‫ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮدم ، از روي ﻋﻤﺪ ﻧﺒﻮد ، ﯾﮏ ﺣﺎدﺛﻪ ي وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﻣﺮاﻗﺐ ﻣﯽ ﺑﻮدم . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ

وﺟﻪ دﺳﺖ از ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﺑﺮ ﻣﯽ داﺷﺘﻢ. ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﻧﻔﺴﻢ را ﮐﻨﺘﺮل ﻣﯽ ﮐﺮدم. ﺑﺎﯾﺪ‬ ‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮاي اﺣﺘﯿﺎط ﻓﺎﺻﻠﻪ ام را ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﺮدم.‬ ‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﻨﻢ.‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮه آﯾﻨﺪه ي دوم را

درك ﮐﺮده ﺑﻮدم. آن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻣﺮا ﺳﺮدرﮔﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد- ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﯿﻔﺘﺪ ﮐﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ اش زﻧﺪاﻧﯽ ﺷﺪن ﺑﻼ در‬ ‫ﻧﯿﻤﻪ-زﻧﺪﮔﯽ اﺑﺪي ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﺣﺎﻻ- ﮐﻪ آرزوي داﺷﺘﻦ آن دﺧﺘﺮ ﻣﺮا

آﺷﻔﺘﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد- ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد در ﻋﯿﻦ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﯽ‬ ‫ﻧﺎ ﺑﺨﺸﻮدﻧﯽ ، از ﭘﺪرم ﺗﻘﺎﺿﺎ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﻟﻄﻒ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮑﻨﺪ . از او ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﺗﺎ زﻧﺪﮔﯽ و روﺣﺶ را از او

ﺟﺪا ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ او را ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﮕﻪ‬ ‫دارم.‬ ‫او ﺳﺰاوار ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﺑﻮد .‬

‫وﻟﯽ آﯾﻨﺪه ي دﯾﮕﺮي را دﯾﺪم ، ﻃﻨﺎب ﻧﺎزﮐﯽ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺗﻌﺎدﻟﻢ را ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺘﻮاﻧﻢ روي آن راه ﺑﺮوم .‬ ‫آﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﻢ ؟ ﺑﺎ او ﺑﺎﺷﻢ و اﻧﺴﺎﻧﯿﺘﺶ

را از او ﻧﮕﯿﺮم ؟‬ ‫از روي ﻋﻤﺪ ، ﻧﻔﺴﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻌﺪ ﯾﮏ ﻧﻔﺲ دﯾﮕﺮ اﺟﺎزه دادم ﻋﻄﺮ او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻌﻠﻪ ﻫﺎﯾﺶ آﺗﺶ از درون ﻣﺮا ﺑﺴﻮزاﻧﺪ . اﺗﺎق از ﻋﻄﺮ او‬ ‫ﭘﺮ ﺑﻮد ؛ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ

ﺑﻮي او را ﻣﯽ داد . ﺳﺮم ﺑﻪ دوران اﻓﺘﺎد ، وﻟﯽ ﺑﺎ آن ﻣﺒﺎرزه ﮐﺮدم . اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮﻧﻮع راﺑﻄﻪ اي ﺑﺎ او داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ،‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آن ﻋﺎدت ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﯾﮏ ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ و

ﺳﻮزان دﯾﮕﺮ ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪ از ﭘﺸﺖ اﺑﺮﻫﺎي ﺷﺮﻗﯽ ﻃﻠﻮع ﮐﺮد ﺧﻮاﺑﯿﺪن او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم ، ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﺗﻨﻔﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم‬

‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪم . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم از ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﭘﺮﺳﺶ ﮔﺮ ا‪‬زﻣﻪ دوري ﮐﻨﻢ ، ﺳﺮﯾﻊ ﻟﺒﺎس‬ ‫ﻋﻮض ﮐﺮدم . او ﺑﺮق ﺗﺐ داري را در

ﺻﻮرت ﻣﻦ دﯾﺪه ﺑﻮد ، ﻫﻢ اﺣﺴﺎس ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﮐﺮد و ﻫﻢ آﺳﻮدﮔﯽ . اﻓﺴﺮدﮔﯽ دراز ﻣﺪت ﻣﻦ ﻗﻠﺒﺶ را ﺑﻪ‬ ‫درد آورده ﺑﻮد و از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻏﻤﮕﯿﻨﯽ ﻣﻦ ﭘﺎﯾﺎن ﮔﺮﻓﺘﻪ ،

ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺪرﺳﻪ دوﯾﺪم ، ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ از ﺧﻮاﻫﺮﻫﺎ و ﺑﺮادرﻫﺎﯾﻢ رﺳﯿﺪم . آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﻧﮕﺸﺘﻨﺪ ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺣﺪاﻗﻞ آﻟﯿﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎ‬ ‫در ﺟﻨﮕﻞ اﻧﺒﻮﻫﯽ ﮐﻪ در

ﺣﺎﺷﯿﻪ ي ﺟﺎده ﻗﺮار داﺷﺖ اﯾﺴﺘﺎده ام . ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم ﮐﺴﯽ ﻣﺮا ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ، و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻃﻮر‬ ‫ﻋﺎدي ﻗﺪم زﻧﺎن از ﺑﯿﻦ درﺧﺖ ﻫﺎ ﺑﯿﺮون آﻣﺪم و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺤﻮﻃﻪ ي

ﭘﺮ از اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻫﺎي ﭘﺎرك ﺷﺪه رﻓﺘﻢ .‬ ‫ﺻﺪاي ﻏﺮش ﺗﺮاك ﺑﻼ را از دور ﺷﻨﯿﺪم و در ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ دﯾﺪه ﺷﻮم ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﻢ ، اﯾﺴﺘﺎدم . داﺧﻞ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﭘﯿﭽﯿﺪ ، ﻗﺒﻞ‬ ‫از

اﯾﻨﮑﻪ در ﯾﮑﯽ از دورﺗﺮﯾﻦ ﺟﺎﻫﺎ ﭘﺎرك ﮐﻨﺪ ﺑﺮاي دﻗﺎﯾﻘﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﺎ اﺧﻢ ﺑﻪ وﻟﻮوي ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ .‬ ‫ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﯿﺎد ﺑﯿﺎورم ﮐﻪ او اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻫﻨﻮز ﺑﻪ دﻻﯾﻞ ﺧﻮﺑﯽ از

دﺳﺖ ﻣﻦ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ اﺳﺖ .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺑﺨﻨﺪم- ﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻟﮕﺪ ﺑﺰﻧﻢ . اﮔﺮ او ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺑﻪ ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﻤﯽ داد ﺗﻤﺎم ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﮐﺎﻣﻼً ﺑﯿﻬﻮده ﺑﻮد ، اﯾﻦ ﻃﻮر‬ ‫ﻧﯿﺴﺖ ؟ روﯾﺎي او

ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد درﻣﻮرد ﭼﯿﺰي ﮐﺎﻣﻼ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻦ ﯾﮏ اﺣﻤﻖ ﻣﺘﮑﺒﺮ ﺑﻮدم .‬ ‫ﺧﻮب ، ﺑﺮاي او ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻗﺎﺋﻞ ﻧﺒﺎﺷﺪ . اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺮا از ﺗﻌﻘﯿﺐ او ﺑﺎز

ﻧﻤﯽ داﺷﺖ ، وﻟﯽ در ﺣﺎل ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﺮدن ﺑﻪ‬ ‫او ﻫﺸﺪار ﻻزم را ﻣﯽ دادم . اﯾﻦ را ﺑﻪ او ﻣﺪﯾﻮن ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﺟﻠﻮ رﻓﺘﻢ ، ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﭼﻄﻮر ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﻢ .‬ ‫او اﯾﻦ

ﮐﺎر را آﺳﺎن ﮐﺮد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ ﺳﻮﺋﯿﭻ ﺗﺮاك از ﺑﯿﻦ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﻟﻐﺰﯾﺪ و درون ﮔﻮدال ﻋﻤﯿﻘﯽ اﻓﺘﺎد. ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺧﻢ ﺷﺪ ، وﻟﯽ‬ ‫ﻣﻦ زودﺗﺮ ﺑﻪ آن رﺳﯿﺪم ، ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ اﻧﮕﺸﺖ

ﻫﺎﯾﺶ را در آب ﺳﺮد ﻓﺮو ﮐﻨﺪ آن را ﺑﺮداﺷﺘﻢ .‬ ‫ﺑﻪ ﺗﺮاك او ﺗﮑﯿﻪ دادم ، ﻧﮕﺎﻫﯽ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﺪﻧﺶ را راﺳﺖ ﮐﺮد .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﻄﻮري اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬

‫ﺑﻠﻪ، او ﻫﻨﻮز ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﺳﻮﺋﯿﭻ را ﺑﻪ ﻃﺮف او دراز ﮐﺮدم . » ﭼﻪ ﮐﺎري؟ «‬

‫دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد و ﻣﻦ ﺳﻮﺋﯿﭻ را ﮐﻒ دﺳﺘﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻢ . ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻮي او را اﺳﺘﺸﻤﺎم ﮐﺮدم .‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺜﻞ ﺟِﻦ ﯾﻪ دﻓﻌﻪ ﺟﻠﻮي آدم ﺳﺒﺰ ﻣﯽ ﺷﯽ! «‬ ‫» ﺑﻼ ،

ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻃﻮر اﺳﺘﺜﻨﺎﺋﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ اﻃﺮاﻓﺖ ﻧﺪاري . « ﮐﻠﻤﻪ ﮐﻨﺎﯾﻪ آﻣﯿﺰ ادا ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺟﻮك . ﻣﮕﺮ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﻫﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ او ﻧﺪﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫آﯾﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻟﺤﻦ

دﻟﺠﻮﯾﺎﻧﻪ ي ﺻﺪاﯾﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﮔﻔﺘﻦ اﺳﻤﺶ ﺷﺪه ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ اﺧﻢ ﮐﺮد ، ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ ﻣﺮا ﻧﭙﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد . ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ ﺗﻨﺪ ﺷﺪ- از ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ؟ از ﺗﺮس ؟ ﭘﺲ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ، ﺳﺮش را

ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫ﺑﺪون ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : » ﭼﺮا دﯾﺮوز راﻫﻮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدي ؟ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻗﺮاره واﻧﻤﻮد ﮐﻨﯽ ﻣﻦ اﺻﻼً وﺟﻮد ﻧﺪارم ،‬ ‫ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺎ

ﺣﺮص دادﻧﻢ زﺟﺮ ﮐﺸﻢ ﮐﻨﯽ.«‬ ‫ﻫﻨﻮز ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد . درﺳﺖ ﮐﺮدن رواﺑﻄﻢ ﺑﺎ او ﺑﻪ ﺗﻼش ﻧﯿﺎز داﺷﺖ. ﺗﺼﻤﯿﻤﻢ ﺑﺮاي ﺻﺎدق ﺑﻮدن را ﺑﺎ او ﺑﯿﺎد آوردم...‬ ‫» ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺑﻮد ، ﻧﻪ

ﺧﻮدم . ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﺷﺎﻧﺲ رو ﺑﻬﺶ ﻣﯽ دادم. « و ﺑﻌﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪم . ﺑﺎ ﺑﻪ ﯾﺎد آوردن ﭼﻬﺮه ي ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي دﯾﺮوز او ،‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺣﺒﺲ ﮐﺮد . »

ﺗﻮ- « ﻇﺎﻫﺮاً از ﺷﺪت ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮد ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺟﻤﻠﻪ اش را ﺗﻤﺎم ﮐﻨﺪ. اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﺑﻮد- ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻟﺖ‬ ‫ﭼﻬﺮه . ﺧﻨﺪه ي دﯾﮕﺮي را ﻓﺮو ﺧﻮردم . ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ

ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد .‬ ‫اداﻣﻪ دادم : » و ﻣﻦ واﻧﻤﻮد ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ وﺟﻮد ﻧﺪاري. « ﻋﺎدي ﺣﺮف زدن و ﺷﻮﺧﯽ ﮐﺮدن ﮐﺎر درﺳﺘﯽ ﺑﻮد . اﮔﺮ ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﭼﻪ‬ ‫ﺣﺴﯽ داﺷﺘﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺖ ﺑﻔﻬﻤﺪ. ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد او را ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﻢ . ﺑﺎﯾﺪ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻢ را ﮐﻨﺘﺮل ﻣﯽ ﮐﺮدم، آرام آرام ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ...‬ ‫» ﭘﺲ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ اذﯾﺘﻢ ﮐﻨﯽ ؟ واﺳﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻮ ﻧﺠﺎت دادي ﮐﻪ از

ﻟﺬت ﯾﻪ ﻣﺮگ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﺤﺮوم ﺑﺸﻢ ، ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺑﻪ روش‬ ‫ﺧﻮدت ﻣﻨﻮ ﺑﮑﺸﯽ؟ «‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺧﺸﻢ در ﻣﻦ ﺟﻮﺷﯿﺪ . او واﻗﻌﺎً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي را ﺑﺎور داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻧﺒﻮد

ﮐﻪ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﯽ ﺣﺮﻣﺘﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ- او از دﮔﺮﮔﻮﻧﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده ﺑﻮد اﻃﻼﻋﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . اﻣﺎ‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ او ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد .‬ ‫» ﺑﻼ ، ﺗﻮ واﻗﻌﺎً ﭼﺮﻧﺪ ﻣﯽ

ﮔﯽ. «‬ ‫ﭼﻬﺮه اش ﮔﻠﮕﻮن ﺷﺪ و روﯾﺶ را از ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ . ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد ﺗﺎ از اﯾﻨﺠﺎ دور ﺷﻮد .‬ ‫ﭘﺸﯿﻤﺎن ﺷﺪم . ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺣﻘﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ اي ﮔﻔﺘﻢ :

» ﺻﺒﺮ ﮐﻦ . «‬

‫او ﻧﺎﯾﺴﺘﺎد، ﭘﺲ ﻣﻦ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ راه اﻓﺘﺎدم .‬

‫» ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ ﺧﻮام ، ﺑﯽ ادﺑﯽ ﮐﺮدم . اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ ﺣﺮﻓﯽ ﮐﻪ زدم درﺳﺖ ﻧﺒﻮده «- اﯾﻦ ﻣﺴﺨﺮه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﺪ ﻣﻦ در ﻫﺮ ﺻﻮرت‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺒﯿﻨﺪ- » وﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل

ﺑﻪ زﺑﻮن آوردﻧﺶ ﺑﯽ ادﺑﺎﻧﻪ ﺑﻮد. «‬ ‫» ﭼﺮا ﻣﻨﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻤﯽ ذاري؟ «‬

‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ : ﺑﺎور ﮐﻦ ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫اوه ، و ﮔﺬﺷﺘﻪ از اﯾﻦ ، ﻣﻦ دﯾﻮوﻧﻪ وار ﻋﺎﺷﻘﺘﻢ .‬ ‫زﯾﺎده روي ﻧﮑﻦ .‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ ﺧﻄﻮر ﮐﺮد و ﺧﻨﺪه ام ﮔﺮﻓﺖ . » ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ازت ﺑﭙﺮﺳﻢ ، وﻟﯽ ﺗﻮ ﺣﻮاﺳﻤﻮ ﭘﺮت ﮐﺮدي. «‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺑﺒﯿﻨﻢ ، ﺗﻮ ﺑﻪ اﺧﺘﻼل رواﻧﯽ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻧﻪ

ﻣﺒﺘﻼ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . رﻓﺘﺎر ﻣﻦ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﺑﻮد ، اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺟﺪﯾﺪ و زﯾﺎدي در ﻣﻦ ﺟﺮﯾﺎن داﺷﺖ .‬ ‫» ﺑﺎزم ﮐﻪ داري ﻫﻤﻮن ﮐﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫او

آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ . » ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب. ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﭙﺮﺳﯽ؟ «‬ ‫» داﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﺷﻨﺒﻪ ي ﻫﻔﺘﻪ ي آﯾﻨﺪه... « ﺑﻬﺖ و ﺣﯿﺮت را در ﭼﻬﺮه ي او دﯾﺪم و ﺧﻨﺪه ي دﯾﮕﺮي را ﻓﺮو

ﺧﻮردم .‬ ‫» ﻣﯽ دوﻧﯽ ، روز ﺟﺸﻦ رﻗﺺ ﺑﻬﺎره رو ﻣﯽ ﮔﻢ- «‬ ‫ﺣﺮﻓﻢ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد ، ﺑﺎﻻﺧﺮه ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ روي ﻣﻦ ﺑﻮدﻧﺪ . » داري ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺎﻣﺰه ﺑﺎﺷﯽ؟ «‬ ‫ﺑﻠﻪ . » اﺟﺎزه ﻣﯿﺪي

ﺣﺮﻓﻤﻮ ﺗﻤﻮم ﮐﻨﻢ؟ «‬ ‫او در ﺳﮑﻮت ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ، دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ را روي ﻟﺐ ﻟﻄﯿﻔﺶ ﻣﯽ ﻓﺸﺮد .‬ ‫آن ﻣﻨﻈﺮه ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﮐﺮد . ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ، ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻫﺎي ﻧﺎ آﺷﻨﺎ

اﻧﺴﺎﻧﯿﺖ ﻓﺮاﻣﻮش ﺷﺪه ي ﻣﺮا ﺑﻪ ﯾﺎدم ﻣﯽ آورد . ﺳﻌﯽ‬ ‫ﮐﺮدم آﻧﻬﺎ را از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺑﻪ اﯾﻔﺎي ﻧﻘﺸﻢ ﺑﭙﺮدازم .‬ ‫ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد دادم : » اون روز ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﻗﺼﺪ داري ﺑﻪ

ﺳﯿﺎﺗﻞ ﺑﺮي و راﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﮕﻢ اﮔﻪ ﺑﺨﻮاي ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺗﻮرو ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ‬ ‫ﺧﻮدش ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺒﺮه ؟ « ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺳﻮال ﮐﺮدن در ﻣﻮرد ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ

ﻫﺎي او ، در آﻧﻬﺎ ﺳﻬﯿﻢ ﺷﻮم .‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺳﺮدرﮔﻤﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ. » ﭼﯽ؟ «‬

‫» ﻣﯽ ﺧﻮاي ﮐﺴﯽ ﺗﻮرو ﺑﻪ ﺳﯿﺎﺗﻞ ﺑﺒﺮه؟ « ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ او در ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ- ﺑﺎ ﺗﺼﻮر آن ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺑﻪ ﺳﻮزش اﻓﺘﺎد . ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم . ﺑﻬﺶ ﻋﺎدت‬ ‫ﮐﻦ .‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺑﺎ ﮐﯽ؟ « ﺑﺎز ﻫﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺸﺎد و ﺳﺮدر ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬

‫آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ، ﺧﻮدم. «‬ ‫» ﭼﺮا؟ «‬

‫واﻗﻌﺎً اﯾﻨﻘﺪر ﺷﻮك ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او را ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﮐﻨﻢ ؟ ﺣﺘﻤﺎً از رﻓﺘﺎر ﻣﻦ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ي ﻣﻤﮑﻦ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻋﺎدي ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮب ، ﻣﻦ ﻗﺼﺪ

داﺷﺘﻢ ﻇﺮف ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ ي آﯾﻨﺪه ﺑﻪ ﺳﯿﺎﺗﻞ ﺑﺮم ، و ، راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي... ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ‬ ‫ﺗﺮاك ﺗﻮ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﺮﺳﻪ. « ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯽ ﺧﻄﺮﺗﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺷﻮﺧﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﺪي ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ

.‬ ‫ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﺻﺪاي ﺑﻬﺖ زده ﺟﻮاب داد : » ﺗﺮاك ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﺧﻮب ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ، ﺧﯿﻠﯽ از ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺷﻤﺎ ﻣﻤﻨﻮن . « دوﺑﺎره ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد . ﺑﺎ او‬ ‫ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺘﻢ .‬ ‫او ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﻧﻪ ﻧﮕﻔﺘﻪ

ﺑﻮد ، ﭘﺲ از ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدم .‬ ‫آﯾﺎ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻧﻪ ؟ اﮔﺮ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﭼﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدم ؟‬ ‫» ﭼﻄﻮر ﺗﺮاﮐﺖ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺑﺎك ﺑﻨﺰﯾﻦ ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﻣﯽ رﺳﻪ؟ «‬ ‫ﻏﺮوﻟﻨﺪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ اﯾﻦ

ﻣﻮﺿﻮع ﭼﻪ رﺑﻄﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ داره؟ «‬ ‫اﯾﻦ ﻫﻢ ﯾﮏ " ﻧﻪ " ﻧﺒﻮد . و ﻗﻠﺐ او دوﺑﺎره ﺗﻨﺪﺗﺮ ﻣﯽ زد ، ﺗﻨﻔﺴﺶ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫» ﻫﺪر دادن ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺤﺪود ﮐﺮه ي زﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺑﻮط ﻣﯽ

ﺷﻪ. «‬ ‫» راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي ادوارد ، ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﻌﺎﺷﺮت ﮐﻨﻢ . ﺧﻮدت ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﺑﺎ ﻣﻦ دوﺳﺖ ﺑﺎﺷﯽ. «‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺎم ﻣﺮا ﺑﻪ زﺑﺎن آورد ﻫﯿﺠﺎن ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺳﺮا ﭘﺎﯾﻢ را

ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫ﭼﻄﻮر ﺑﻪ ﻃﻮر ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻫﻢ آرام ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ و ﻫﻢ ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺣﺮف ﻣﯽ زدم ؟ ﺧﻮب ، ﺻﺎدق ﺑﻮدن ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺑﻮد. ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً در اﯾﻦ ﻣﻮرد .‬ ‫» ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ اﮔﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ دوﺳﺖ

ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ ﺑﻬﺘﺮه ، ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﮔﻔﺖ : » اوه ، ﻣﺘﺸﮑﺮم ، ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ روﺷﻦ ﺷﺪ. «‬ ‫او زﯾﺮ ﻟﺒﻪ ي ﺳﻘﻒ ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮد و ، دوﺑﺎره در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي

ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . ﺿﺮﺑﺎت ﻗﻠﺒﺶ ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد . آﯾﺎ ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ؟‬ ‫ﮐﻠﻤﺎﺗﻢ را ﺑﺎ دﻗﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدم . ﻧﻪ ، ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را ﺗﺮك ﮐﻨﻢ ، اﻣﺎ ﺷﺎﯾﺪ او ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﺑﺎﻫﻮش ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺒﻞ

از اﯾﻨﮑﻪ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﻮد،‬ ‫ﻣﺮا ﺗﺮك ﮐﻨﺪ.‬ ‫» ﺑﺮاي ﺗﻮ... ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﺗﺮه ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ دوﺳﺖ ﻧﺒﺎﺷﯽ. « ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻋﻤﻖ ﮔﺪازﻧﺪه ي ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺷﮑﻼﺗﯽ او ، ﮐﻨﺘﺮﻟﻢ را روي آرام ﭘﯿﺶ‬ ‫

رﻓﺘﻦ از دﺳﺖ دادم . » وﻟﯽ ﺧﻮد ﻣﻦ ﻫﻢ از دوري ﮐﺮدن از ﺗﻮ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم ، ﺑﻼ . « ﮐﻠﻤﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﺣﺮارت ﺷﺪﯾﺪي ادا ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺗﻨﻔﺴﺶ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ و ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ از ﺳﺮ

ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮد ، اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺮا ﻧﮕﺮان ﮐﺮد . ﭼﻘﺪر او را ﺗﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮدم ؟ ﺧﺐ ، ﺑﻪ آن ﭘﯽ‬ ‫ﻣﯽ ﺑﺮدم.‬

‫ﺑﯽ درﻧﮓ ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯿﺎي ﺳﯿﺎﺗﻞ؟ «‬

‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي رﺿﺎﯾﺖ ﺗﮑﺎن داد ، ﻗﻠﺒﺶ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﻣﯽ ﮐﻮﺑﯿﺪ.‬ ‫ﺑﻠﻪ . او ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﻫﺸﯿﺎري ﺑﻪ ﻃﺮﻓﻢ ﻫﺠﻮم آورد . اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﭼﻪ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻤﺎم

ﻣﯽ ﺷﺪ ؟‬ ‫ﺑﻪ او ﻫﺸﺪار دادم : » ﺗﻮ واﻗﻌﺎً ﺑﺎﯾﺪ از ﻣﻦ دوري ﮐﻨﯽ. « ﺻﺪاﯾﻢ را ﺷﻨﯿﺪ؟ آﯾﺎ از آﯾﻨﺪه اي ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮدن ﺗﻬﺪﯾﺪش ﻣﯽ ﮐﺮد، ﻣﯽ ﮔﺮﯾﺨﺖ؟ آﯾﺎ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮐﺎري ﮐﻨﻢ ﮐﻪ او

را از ﺧﻮدم ﻧﺠﺎت دﻫﻢ ؟‬ ‫ﺳﺮ ﺧﻮدم داد ﮐﺸﯿﺪم ، زﯾﺎده روي ﻧﮑﻦ . » ﺗﻮي ﮐﻼس ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ. «‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻮاﺳﻢ را ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺧﻮدم را از دوﯾﺪن ﺑﺎز دارم .‬

"‫ﻓﺼﻞ ﺷﺸﻢ‬" ‫ﮔﺮوه ﺧﻮن‬..

‫ﺗﻤﺎم روز او را در دﯾﺪ دﯾﮕﺮان ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، زﯾﺎد ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮدم ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ.‬ ‫ﻧﻪ از دﯾﺪ ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ، زﯾﺮا دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎي اﻫﺎﻧﺖ آﻣﯿﺰ او را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ .

ﺟﺴﯿﮑﺎ اﺳﺘﻨﻠﯽ ﻫﻢ ﻧﻪ ، ﭼﻮن ﺧﺼﻮﻣﺖ او ﻧﺴﺒﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﺑﻼ ﻣﺮا ﺑﻪ ﻗﺪري ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮاي دﺧﺘﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ اي ﻣﺜﻞ او ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﺪ . وﻗﺘﯽ ﮐﻪ آﻧﺠﻼ وِﺑِﺮ در دﺳﺘﺮس

ﺑﻮد‬ ‫اﻧﺘﺨﺎب ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ؛ او ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻮد- ﺳﺮ او ﻣﮑﺎن راﺣﺘﯽ ﺑﺮاي ﻣﺎﻧﺪن ﺑﻮد . و ﺑﻌﻀﯽ اوﻗﺎت ﻫﻢ ﻣﻌﻠﻢ ﻫﺎ ﺑﻪ او دﯾﺪ ﺧﻮﺑﯽ داﺷﺘﻨﺪ.‬ ‫از دﯾﺪن ﺳﮑﻨﺪري ﺧﻮردن ﻫﺎي او در ﻃﻮل روز

ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮده ﺑﻮدم- ﻟﻐﺰﯾﺪن او روي ﺷﮑﺎف ﻫﺎي ﭘﯿﺎده رو، اﺟﺴﺎم روي زﻣﯿﻦ و ﺑﯿﺸﺘﺮ اوﻗﺎت ،‬ ‫ﭘﺎي ﺧﻮدش- ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ذﻫﻨﺸﺎن اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ دﺳﺖ

و ﭘﺎ ﭼﻠﻔﺘﯽ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم . درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ او ﮔﺎﻫﯽ اوﻗﺎت ﺑﺎ ﺻﺎف اﯾﺴﺘﺎدن ﻣﺸﮑﻞ داﺷﺖ . روز اول را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﺧﻮرده ﺑﻮد ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم ، ﺳﺮﺧﻮردن‬ ‫او روي

ﯾﺦ ﻫﺎ ﻗﺒﻞ از ﺗﺼﺎدف ، ﺳﮑﻨﺪري ﺧﻮردن دﯾﺮوز او روي ﻟﺒﻪ ي ﮐﻮﺗﺎه ﭼﻬﺎرﭼﻮب در... ﭼﻘﺪر ﻋﺠﯿﺐ ، ﺣﻖ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد . او دﺳﺖ و ﭘﺎ‬ ‫ﭼﻠﻔﺘﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﯾﻨﻘﺪر

ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺧﻨﺪه دار اﺳﺖ ، وﻟﯽ ﻫﻨﮕﺎﻣﯿﮑﻪ از ﮐﻼس ﺗﺎرﯾﺦ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﺑﻪ زﺑﺎن اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺑﺎ ﺻﺪاي‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪم و ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻧﻔﺮ از ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﮕﺎه ﻫﺎي ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﯽ

ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ . ﭼﻄﻮر ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﺸﺪه‬ ‫ﺑﻮدم ؟ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎ وﻗﺎر در ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮدن او وﺟﻮد داﺷﺖ . ﻃﻮري ﮐﻪ ﺳﺮش را ﻧﮕﻪ

ﻣﯽ داﺷﺖ ، ﻗﻮس‬ ‫ﮔﺮدﻧﺶ...‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺑﺎ وﻗﺎري در او وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . آﻗﺎي وارﻧﺮ او را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻧﻮك ﭼﮑﻤﻪ اش ﺑﻪ ﻓﺮش ﮔﯿﺮ ﮐﺮد و دﻗﯿﻖ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ اش‬ ‫اﻓﺘﺎد .‬ ‫

دوﺑﺎره ﺧﻨﺪﯾﺪم .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﺮاي دﯾﺪن او ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﻮدم ﺑﻮدم زﻣﺎن ﺑﻪ ﻃﺮزي ﺑﺎور ﻧﮑﺮدﻧﯽ ﮐﻨﺪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ . ﺑﺎﻻﺧﺮه ، زﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﺪا درآﻣﺪ.‬ ‫ﺑﺎ ﮔﺎم ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﺎ

ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ رﻓﺘﻢ . ﻣﻦ ﯾﮑﯽ از اوﻟﯿﻦ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪه ﺑﻮد . ﻣﯿﺰي را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً‬ ‫ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد و ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ آﻧﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﻫﻤﺎن

ﻃﻮر ﻫﻢ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ .‬

‫وﻗﺘﯽ ﺧﺎﻧﻮاده ام داﺧﻞ ﺷﺪﻧﺪ و ﻣﺮا دﯾﺪﻧﺪ ﮐﻪ در ﺟﺎي ﺟﺪﯾﺪي ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ، ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮑﺮدﻧﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻻً آﻟﯿﺲ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﻃﻼع داده ﺑﻮد.‬ ‫رزاﻟﯽ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﻨﺪازد از

آﻧﺠﺎ رد ﺷﺪ .‬

‫اﺑﻠﻪ.‬

‫رزاﻟﯽ و ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه راﺑﻄﻪ ي زﯾﺎد ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ- او را ﺑﺎر اوﻟﯽ ﮐﻪ ﺻﺪاي ﻣﻦ را ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد رﻧﺠﺎﻧﺪه ﺑﻮدم و اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ از آﻧﺠﺎ ﺷﺮوع ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد . آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . رزاﻟﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ

ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ از ﮐﻨﺎرم ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺼﻔﻪ ﻧﯿﻤﻪ اي ﺑﻪ ﻣﻦ زد .‬

‫ﺑﺎ ﺷﮏ و ﺗﺮدﯾﺪ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺎﺷﯽ .‬

‫ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﭘﺸﺖ ﭼﺸﻤﯽ ﻧﺎزك ﮐﺮد و ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد .‬

‫ﻋﻘﻠﺸﻮ از دﺳﺖ داده ، ﺑﭽﻪ ي ﺑﯿﭽﺎره .‬

‫آﻟﯿﺲ در ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﯿﺪ ، دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪﻧﺪ .‬

‫ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎ ﺑﻼ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ ؟‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮدﺗﻮ ﺑﮑﺶ ﮐﻨﺎر. «‬ ‫ﭼﻬﺮه اش در ﻫﻢ رﻓﺖ و ﺑﺎز ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪ .‬

‫ﺑﺎﺷﻪ . ﮐﻠﻪ ﺷﻖ ﺑﺎش . ﺑﺎ زﻣﺎن درﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ.‬

‫دوﺑﺎره آه ﮐﺸﯿﺪم .‬

‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎدآوري ﮐﺮد : اﻣﺮوز آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎه زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﯾﺎدت ﻧﺮه.‬

‫ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم . ﻧﻪ ، آن را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ آﻣﺪن ﺑﻼ ﺑﻮدم ، او را از درﯾﭽﻪ ي ﭼﺸﻢ ﯾﮏ داﻧﺶ آﻣﻮز ﺳﺎل اوﻟﯽ دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﻪ

ﻃﺮف ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ‬ ‫ﻣﯽ آﻣﺪ . ﺟﺴﯿﮑﺎ داﺷﺖ درﺑﺎره ي ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪن ﺟﺸﻦ رﻗﺺ وراﺟﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ، وﻟﯽ ﺑﻼ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي در ﺟﻮاب ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺖ . اﻟﺒﺘﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ‬ ‫او ﻣﻬﻠﺖ ﻧﻤﯽ داد .‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ

اي ﮐﻪ ﺑﻼ از در وارد ﺷﺪ ، ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰي ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ام ﭘﺸﺖ آن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ‬ ‫ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎد و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ زﻣﯿﻦ دوﺧﺖ

. او ﻣﺮا اﯾﻨﺠﺎ ﻧﺪﯾﺪ .‬ ‫او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ... ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻣﯽ آﻣﺪ . ﻣﯿﻞ ﺷﺪﯾﺪي داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯿﺰم و ﺑﻪ ﮐﻨﺎر او ﺑﺮوم ﺗﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي او را دﻟﺪاري دﻫﻢ . ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ او ﺷﺪه

ﺑﻮد . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﻪ وراﺟﯽ در ﻣﻮرد رﻗﺺ اداﻣﻪ ﻣﯽ داد . آﯾﺎ ﺑﻼ از اﯾﻨﮑﻪ آن ﺟﺸﻦ را از دﺳﺖ ﻣﯽ داد ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد ؟ اﯾﻦ‬ ‫ﻃﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ...‬ ‫وﻟﯽ اﮔﺮ او اراده ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺣﻞ ﺑﻮد

‫او ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ ﺟﺰ ﯾﮏ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺑﺮاي ﻧﺎﻫﺎرش ﻧﺨﺮﯾﺪ . اﯾﻦ ﻃﻮر درﺳﺖ ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ او ﺑﻪ ﻏﺬاي ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻧﯿﺎز ﻧﺪاﺷﺖ ؟ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه زﯾﺎد ﺑﻪ‬ ‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ي ﻏﺬاﯾﯽ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮده

ﺑﻮدم .‬ ‫اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر آزاردﻫﻨﺪه اي ﻧﺴﺒﺘﺎً آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻫﺎ ﭼﯿﺰ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺮاي ﻧﮕﺮاﻧﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ...‬ ‫ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮔﻔﺖ : » ادوارد ﮐﺎﻟﻦ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺗﻮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ

ه. ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا اﻣﺮوز ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ؟ «‬ ‫از ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰار ﺑﻮدم- ﻫﺮﭼﻨﺪ اوﻗﺎﺗﺶ ﺣﺎﻻ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻠﺦ ﺷﺪه ﺑﻮد- زﯾﺮا ﺑﻼ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎﻻ آورد و ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ‬

‫ﮔﺸﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺗﻼﻗﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ ردي از ﻧﺎراﺣﺘﯽ در ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﺒﻮد . ﺑﻪ ﺧﻮدم اﻣﯿﺪ دادم ﮐﻪ ﻧﺎراﺣﺘﯽ او ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻮده ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﻦ زودﺗﺮ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺗﺮك‬ ‫ﮐﺮده

ام و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ .‬ ‫ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﻢ ﺑﻪ او اﺷﺎره ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮد . ﺑﻪ ﻗﺪري ﺣﯿﺮت زده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﻮس ﮐﺮدم ﺑﺎز دﺳﺘﺶ ﺑﯿﻨﺪازم .‬ ‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ او

ﭼﺸﻤﮏ زدم و دﻫﺎن او از ﺗﻌﺠﺐ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ .‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺗﻮﻫﯿﻦ آﻣﯿﺰي ﮔﻔﺖ : » ﻣﻨﻈﻮرش ﺗﻮﯾﯽ؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻧﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ و آﻫﺴﺘﻪ اي ﮔﻔﺖ : » ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﺗﮑﻠﯿﻒ زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﻪ

ﮐﻤﮏ اﺣﺘﯿﺎج داره. اوم... ﺑﻬﺘﺮه ﺑﺮم ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاد. «‬ ‫اﯾﻦ ﯾﮏ ﺑﻠﻪ ي دﯾﮕﺮ ﺑﻮد .‬ ‫او دو ﺑﺎر در راه رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﻣﻦ ﺳﮑﻨﺪري ﺧﻮرد ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺳﺮ راه او ﺟﺰ ﺳﻄﺢ

ﻟﯿﻨﻮﻧﺌﻮم ﮐﺎﻣﻼً ﻫﻤﻮار ﻧﺒﻮد . ﺟﺪاً ، ﭼﻄﻮر اﯾﻦ را‬ ‫ﻗﺒﻼ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم ؟ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮﺟﻬﻢ ﺑﻪ اﻓﮑﺎر ﺧﺎﻣﻮش او ﺑﻮد... ﭼﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدم ؟‬

‫ﺑﻪ ﺧﻮدم ﮔﻮﺷﺰد ﮐﺮدم : ﺻﺎدق ﺑﺎش ، زﯾﺎده روي ﻧﮑﻦ .‬

‫ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪﻟﯽ روﺑﻪ روي ﻣﻦ ﻣﺮدد اﯾﺴﺘﺎد . ﻫﻮا را ﻋﻤﯿﻘﺎً در رﯾﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﮐﺸﯿﺪم ، اﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ ﺑﯿﻨﯽ ﻧﻪ دﻫﺎن .‬

‫ﺳﻮﺧﺘﻦ رو اﺣﺴﺎس ﮐﻦ .‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﭼﺮا اﻣﺮوز ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﯿﻨﯽ؟ « ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻣﻦ دور ﮐﻨﺪ ﺻﻨﺪﻟﯽ را ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ و ﻧﺸﺴﺖ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻀﻄﺮب‬ ‫ﻣﯽ آﻣﺪ ، وﻟﯽ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻦ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ او ﯾﮏ

ﺑﻠﻪ ي دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ﺗﺎ او ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ .‬ ‫ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ، وﻟﯽ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮔﻔﺖ : » اﯾﻦ ﺑﺮﺧﻼف ﻋﺎدﺗﻪ. «‬ ‫» ﺧﻮب... « ﻣﮑﺚ ﮐﺮدم . » ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺗﺎ

وﻗﺘﯽ ﺗﻮ راه ﺟﻬﻨﻢ ام ، ازش ﮐﺎﻣﻞ ﻟﺬت ﺑﺒﺮم. «‬ ‫ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﻢ ؟ ﺣﺪاﻗﻞ ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑﻮد . و ﺷﺎﯾﺪ او ﮐﻠﻤﺎت ﻫﺸﺪارﮔﻮﻧﻪ ام را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ

ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد و ﺑﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻤﮑﻦ از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮود...‬ ‫او ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺸﺪ . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺟﻤﻠﻪ ام را ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻨﻢ ، ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫وﻗﺘﯽ دﯾﮕﺮ اداﻣﻪ ﻧﺪادم ﮔﻔﺖ : » ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻣﻦ اﺻﻼً ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﻢ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﻪ. «‬ ‫ﺧﯿﺎﻟﻢ راﺣﺖ ﺷﺪ . ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم .‬ ‫» ﻣﯽ دوﻧﻢ. «‬ ‫ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻓﮑﺎري ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺑﺮ ﻣﻦ ﻓﺮﯾﺎد

ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ دﺷﻮار ﺑﻮد- و ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻮﺿﻮع را ﻋﻮض ﮐﻨﻢ .‬ ‫» ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ دوﺳﺘﺎت ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دزدﯾﺪن ﺗﻮ ، از دﺳﺖ ﻣﻦ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻦ. «‬ ‫اﻧﮕﺎر اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻋﺚ

ﻧﮕﺮاﻧﯽ او ﻧﺸﺪ . » اوﻧﺎ زﻧﺪه ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻦ. «‬ ‫» وﻟﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺗﻮرو ﭘﺲ ﻧﺪم. « ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺣﺎﻻ ﺳﻌﯽ دارم راﺳﺘﮕﻮ ﺑﺎﺷﻢ ، ﯾﺎ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎز ﺑﺎ او ﺷﻮﺧﯽ ﮐﻨﻢ . ﺑﻮدن در

ﮐﻨﺎر‬ ‫او ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ از اﻓﮑﺎر ﺧﻮدم ﻫﻢ درﻧﯿﺎورم .‬ ‫ﺑﻼ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻓﺮو داد .‬ ‫ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش ﺧﻨﺪﯾﺪم . » ﻧﮕﺮان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎي . « اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع واﻗﻌﺎً ﺧﻨﺪه دار ﻧﺒﻮد...

او ﺑﺎﯾﺪ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺑﻮد .‬ ‫» ﻧﻪ . « ﺻﺪاﯾﺶ ﺷﮑﺴﺖ او دروغ ﮔﻮي ﺑﺪي ﺑﻮد . » در واﻗﻊ... ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﮐﻪ ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﺑﯿﻔﺘﻪ. «‬ ‫ﺑﻪ او ﯾﺎد آوري ﮐﺮدم : » ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ ، ﻣﻦ از

دور ﺑﻮدن از ﺗﻮ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪم . واﺳﻪ ﻫﻤﯿﻦ دارم ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﯽ ﺷﻢ . « ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺗﻼش ﻟﺒﺨﻨﺪم را ﺳﺮ‬ ‫ﺟﺎﯾﺶ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ . اﯾﻦ ﮐﺎر ﻓﺎﯾﺪه ﻧﺪاﺷﺖ- ﺳﻌﯽ ﺑﺮاي راﺳﺘﮕﻮ ﺑﻮدن و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل

ﻋﺎدي رﻓﺘﺎر ﮐﺮدن.‬ ‫ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﯽ ﺷﯽ؟ «‬ ‫» آره- ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪن ﺑﺮاي ﺧﻮب ﺑﻮدن. « و ﻇﺎﻫﺮاً ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﺪن ﺑﺮاي ﻋﺎدي رﻓﺘﻦ ﮐﺮدم . » ﻣﻦ ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮام ﮐﺎ

ري رو ﮐﻪ دوﺳﺖ دارم‬ ‫اﻧﺠﺎم ﺑﺪم و ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﭼﯿﺰا ﮐﺎري ﻧﺪارم. « اﯾﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﺟﺎزه دﻫﻢ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﯽ ﻣﺮا ﺑﺒﯿﻨﺪ . اﺟﺎزه دﻫﻢ از اﯾﻦ‬ ‫ﯾﮑﯽ ﻫﻢ آﮔﺎه

ﺷﻮد .‬ ‫» ﺗﻮ ﺑﺎز ﻣﻨﻮ ﺳﺮدرﮔﻢ ﮐﺮدي. «‬ ‫ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﺧﻮدﺧﻮاه ﺑﻮدم ﮐﻪ از اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺷﺎد ﺑﺎﺷﻢ . » ﻫﻤﯿﺸﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻢ ﭘﺮﺣﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ- اﯾﻦ ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﮑﻼﺗﻪ. «‬

‫ﯾﮏ ﻣﺸﮑﻞ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﯽ اﻫﻤﯿﺖ ، در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ي آﻧﻬﺎ .‬ ‫» ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ، ﻣﻦ از ﺣﺮﻓﺎت ﭼﯿﺰي ﺳﺮدرﻧﻤﯿﺎرم. «‬ ‫ﭼﻪ ﺧﻮب . در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻣﺮا ﺗﺮك ﻧﻤﯽ ﮐﺮد . اﻣﯿﺪوارم اﯾﻦ ﻃﻮر

ﺑﺎﺷﻪ .‬ ‫» ﭘﺲ ﺑﻪ زﺑﻮن ﺳﺎده ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻢ، اﻵن ﻣﺎ دوﺳﺖ ﻫﺴﺘﯿﻢ؟ «‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي آن را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﮐﺮدم . » دوﺳﺖ... « از ﻣﻔﻬﻮﻣﺶ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ. اﯾﻦ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد.‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ

ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺠﺎﻟﺖ زده اي ﮔﻔﺖ : » ...ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ؟ «‬

‫آﯾﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ آن اﻧﺪازه دوﺳﺘﺶ ﻧﺪارم؟‬

‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . » ﺧﻮب ، ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯿﻢ . اﻣﺎ از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻢ ، ﻣﻦ دوﺳﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮات ﻧﯿﺴﺘﻢ. «‬ ‫ﻣﻨﺘﻈﺮ واﮐﻨﺶ او ﻣﺎﻧﺪم- از ﻃﺮﻓﯽ آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺷﻨﯿﺪه و

ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ، و از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ اﮔﺮ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﻦ‬ ‫ﻣﯽ ﻣﺮدم . ﭼﻘﺪر دراﻣﺎﺗﯿﮏ . داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ ﺗﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪ . » اون ﺣﺮﻓﻮ

زﯾﺎد ﺗﮑﺮار ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫» آره، ﭼﻮن ﺗﻮ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻢ ﮔﻮش ﻧﻤﯿﺪي. « ﺑﺎز اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدم . » ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻣﻨﺘﻈﺮم ﮐﻪ اﯾﻨﻮ ﺑﺎور ﮐﻨﯽ . اﮔﻪ ﺑﺎﻫﻮش ﺑﺎﺷﯽ ، از ﻣﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﮔﯿﺮي. «‬

‫آه، اﻣﺎ اﮔﺮ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد از ﻣﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮد ، ﺑﻪ او اﺟﺎزه ي ﭼﻨﯿﻦ ﮐﺎري ﻣﯽ دادم ؟‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد .» ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﻈﺮ ﺧﻮدت رو درﺑﺎره ي ﻫﻮش ﻣﻦ ﺑﻪ روﺷﻨﯽ

ﮔﻔﺘﯽ. «‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم دﻗﯿﻘﺎً ﻣﻨﻈﻮرش ﭼﯿﺴﺖ ، وﻟﯽ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻢ ﭼﻄﻮر ﺗﺼﺎدﻓﺎً او را رﻧﺠﺎﻧﺪه ﺑﻮدم ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺣﺎﮐﯽ از‬ ‫ﻋﺬرﺧﻮاﻫﯽ زدم .‬ ‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮔﻔﺖ :

» ﭘﺲ، ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ... ﺑﺎﻫﻮش ﻧﺸﺪم ، ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ دوﺳﺖ ﺑﺎﺷﯿﻢ؟ «‬ ‫» ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯿﺎد اﯾﺮادي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ. «‬ ‫ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﺑﻄﺮي ﻟﯿﻤﻮﻧﺎد در دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﺧﯿﺮه

ﺷﺪ .‬ ‫ﺣﺲ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺮ ﻣﻦ ﭼﯿﺮه ﺷﺪ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » داري ﺑﻪ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «- ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻣﺜﻞ رﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﺗﻨﻔﺴﺶ

ﺗﻨﺪ ﺷﺪ و ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﯽ درآﻣﺪ آﻣﺪﻧﺪ .‬ ‫» دارم ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺗﻮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ. «‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ وﺣﺸﺖ وﺟﻮدم را ﻓﺮا ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ، ﻟﺒﺨﻨﺪ را روي ﺻﻮرﺗﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ و

ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ام را ﺣﻔﻆ ﮐﺮدم .‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎً در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد. او اﺣﻤﻖ ﻧﺒﻮد. ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻣﯿﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ او ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ روﺷﻨﯽ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫ﺗﺎ ﺣﺪ

اﻣﮑﺎن ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﭼﯿﺰي ﻫﻢ دﺳﺘﮕﯿﺮت ﺷﺪه ﯾﺎ ﻧﻪ؟ «‬ ‫اﻗﺮار ﮐﺮد : » ﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ. «‬ ‫ﺧﯿﺎﻟﻢ راﺣﺖ ﺷﺪ و آﻫﺴﺘﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪم . » ﭼﻪ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ داري؟ «‬ ‫ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻫﺎي او ﻧﻤﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ از ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻓﮑﺮش رﺳﯿﺪه ﺑﻮد.‬ ‫ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺳﺮخ ﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻧﮕﻔﺖ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮔﺮﻣﺎي او را در ﻫﻮا اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ.‬

‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻟﺤﻦ ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻨﺪه ام را ﺑﺮاي او ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺒﺮم . اﯾﻦ روش روي اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﻋﺎدي ﺧﻮب ﺟﻮاب ﻣﯽ داد.‬ ‫» ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﺑﻬﻢ ﺑﮕﯽ؟ « ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﺸﻮﯾﻖ آﻣﯿﺰي زدم.‬ ‫ﺳﺮش را

ﺗﮑﺎن داد . » ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺠﺎﻟﺖ آوره. «‬ ‫اه. ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد . ﭼﺮا ﺣﺪس ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﺠﺎﻟﺖ او ﻣﯽ ﺷﺪ؟ ﺗﺤﻤﻞ ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ را ﻧﺪاﺷﺘﻢ.‬ ‫» ﻣﯽ دوﻧﯽ ، واﻗﻌﺎً ﻧﺎاﻣﯿﺪﮐﻨﻨﺪه اس.

«‬ ‫ﺷﮑﺎﯾﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺟﺮﻗﻪ اي در او ﺷﺪ . ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮﻗﯽ زدﻧﺪ و ﮐﻠﻤﺎت ﺗﻨﺪﺗﺮ از ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﺎري ﺷﺪ .‬ ‫» ﻧﻪ ، ﻣﻦ اﺻﻼً ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪه

ﺑﺎﺷﻪ- ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﮕﻪ داره ﺑﻪ‬ ‫ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؟ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺣﺮف ﻫﺎي ﺑﯽ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﺮﻣﻮزي ﺑﺰﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺨﺼﻮص اﯾﻦ ﻃﺮاﺣﯽ ﺷﺪن ﮐﻪ ﺷﺐ ﻫﺎ ﺑﯿﺪار

ﺑﻤﻮﻧﯽ و ﺳﻌﯽ ﮐﻨﯽ از‬ ‫ﻣﻨﻈﻮر اﺣﺘﻤﺎﻟﯿﺶ ﺳﺮدر ﺑﯿﺎري... ﺣﺎﻻ، ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﻧﺎاﻣﯿﺪﮐﻨﻨﺪه ﺑﺎﺷﻪ؟ «‬ ‫ﺑﻪ او اﺧﻢ ﮐﺮدم . از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮدم . ﻣﻦ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ رﻓﺘﺎر

ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم .‬ ‫او اداﻣﻪ داد : » ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﯿﻢ اون ﺷﺨﺺ ﮐﺎرﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ زﯾﺎدي اﻧﺠﺎم داده ، از ﻧﺠﺎت زﻧﺪﮔﯽ ﺗﻮ در ﺷﺮاﯾﻂ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ رﻓﺘﺎر ﮐﺮدن‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ آدم ﻣﻨﻔﻮر

و ﻃﺮد ﺷﺪه . و ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻫﻢ در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻧﺪاده ، ﺣﺘﯽ ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻗﻮل داده ﺑﻮد. اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻫﻢ‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ اﺻﻼً ﻧﺎاﻣﯿﺪﮐﻨﻨﺪه ﻧﺒﺎﺷﻪ. «‬ ‫اﯾﻦ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮﯾﻦ ﺻﺤﺒﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ

ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل از او ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدم و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﺻﻔﺎت او را ﺑﻪ ﻣﻦ داد ﺗﺎ ﺑﻪ ﻟﯿﺴﺘﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻢ .‬ ‫» ﺗﻮ ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ، اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﯿﺴﺖ؟ «‬ ‫» از رﻓﺘﺎر دوﮔﺎﻧﻪ

ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯿﺎد. «‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎً ، او ﮐﺎﻣﻼً ﺣﻖ داﺷﺖ آزرده ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﺑﻼ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ وﻗﺘﯽ در ﮐﻨﺎر او ﻫﺴﺘﻢ ﯾﮏ ﮐﺎر را درﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﻫﻢ ، ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ

ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎي ﺧﺎﻣﻮش‬ ‫ذﻫﻦ ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻗﺪري ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻨﺪه ام ﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﯽ ﺷﺪه؟ «‬ ‫» اﻧﮕﺎر دوﺳﺖ ﭘﺴﺮت ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻣﻦ

ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺗﻮ ﺷﺪم- داره ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺸﻮرت ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺗﻤﻮم ﮐﺮدن دﻋﻮاي ﻣﺎ ﭘﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﺬاره ﯾﺎ‬ ‫ﻧﻪ . « دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﺗﻼش او را ﺑﺒﯿﻨﻢ . دوﺑﺎره ﺧﻨﺪﯾﺪم .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺳﺮدي

ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ درﻣﻮرد ﮐﯽ داري ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﯽ ، وﻟﯽ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ در ﻫﺮ ﺻﻮرت در اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ. «‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺟﻤﻠﻪ ي اﻫﺎﻧﺖ آﻣﯿﺰش دوﺳﺘﯽ ﺑﺎ ﻣﺎﯾﮏ را اﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ اﻧﮑﺎر

ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺴﯿﺎر ﻟﺬت ﺑﺮدم .‬ ‫» اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ . ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺧﻮﻧﺪن ﻓﮑﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺮدم ﺑﺮام آﺳﻮﻧﻪ. «‬

‫» اﻟﺒﺘﻪ ، ﺑﻪ ﺟﺰ ﻣﻦ. «‬

‫» آره ، ﺑﻪ ﺟﺰ ﺗﻮ. « آﯾﺎ او ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ اﺳﺘﺜﻨﺎ ﻣﯽ ﺑﻮد ؟ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﺗﺮ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ- ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ آن دﺳﺖ و‬ ‫ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻣﯽ ﮐﺮدم- ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ

ﯾﮏ ﭼﯿﺰي از ذﻫﻦ او ﺑﺸﻨﻮم ؟ آﯾﺎ اﯾﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ي زﯾﺎدي ﺑﻮد ؟ » ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا اﯾﻦ ﺟﻮرﯾﻪ؟ «‬ ‫ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ﺗﺎ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺗﻼش ﮐﻨﻢ...‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ

. در ﻟﯿﻤﻮﻧﺎدش را ﺑﺎز ﮐﺮد و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻣﯿﺰ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد ، ﺟﺮﻋﻪ اي از آن را ﻧﻮﺷﯿﺪ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬ ‫» ﻧﻪ. « ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ اﻧﺪ

اﺧﺖ . » ﺗﻮ ﭼﻄﻮر؟ «‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ ، ﻣﻦ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ . « ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﺒﻮدم .‬ ‫ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻓﺸﺮد . ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪم .‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن دوﺑﺎره ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي

ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﯽ ﺷﻪ ﯾﻪ ﻟﻄﻔﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮑﻨﯽ؟ «‬ ‫او از ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ؟ آﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد درﻣﻮرد ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ ﺑﭙﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزه ي ﮔﻔﺘﻨﺶ را ﻧﺪاﺷﺘﻢ- ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ

ﺧﻮاﺳﺘﻢ او ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ،‬ ‫ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﺑﺪاﻧﺪ؟‬ ‫» ﺑﺴﺘﮕﯽ داره ﮐﻪ ﭼﯽ ﺑﺨﻮاي. «‬ ‫ﻗﻮل داد : » ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ، دوﺑﺎره ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ : » ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ

ﺑﭙﺮﺳﻢ... « ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﺑﻄﺮي ﻟﯿﻤﻮﻧﺎد دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد و ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ داﯾﺮه واري دور‬ ‫دﻫﺎﻧﻪ ي آن ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ . » ﻣﯽ ﺷﻪ دﻓﻌﻪ ي دﯾﮕﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﻪ

ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺧﻮدم ﺑﻬﻢ ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﮐﻨﯽ ، از ﻗﺒﻞ ﺑﻬﻢ ﺧﺒﺮ ﺑﺪي ؟ ﻓﻘﻂ‬ ‫ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ آﻣﺎده ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫او ﯾﮏ اﺧﻄﺎر ﻗﺒﻠﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ؟ ﭘﺲ ﺣﺘﻤﺎً ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪن ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ

ﺑﺮاي او ﭼﯿﺰي ﺑﺪي ﺑﺎﺷﺪ... ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم .‬ ‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮدم : » ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻣﯿﺎد. «‬ ‫ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ : » ﻣﻤﻨﻮن. «‬ ‫ﺑﺎ اﻣﯿﺪواري ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ در ازاش ﯾﻪ ﭼﯿﺰي

ﺑﭙﺮﺳﻢ؟ «‬ ‫» ﻓﻘﻂ ﯾﮑﯽ. «‬ ‫» ﯾﮑﯽ از ﻧﻈﺮﯾﻪ ﻫﺎت رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ. «‬ ‫ﺳﺮخ ﺷﺪ . » اون ﺳﻮال رو ﻧﻪ. «‬

‫» ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﻧﺬاﺷﺘﯽ ، ﻓﻘﻂ ﻗﻮل دادي ﺟﻮاب ﯾﻪ ﺳﻮال ﻣﻨﻮ ﻣﯿﺪي. «‬ ‫» و ﺧﻮد ﺗﻮ ﻫﻢ ﻗﺒﻼً زﯾﺮ ﻗﻮﻟﺖ زدي. «‬ ‫» ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﻧﻈﺮﯾﻪ- ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻨﺪم. «‬ ‫» ﭼﺮا ، ﻣﯽ ﺧﻨﺪي. « در اﯾﻦ

ﺑﺎره ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽ آﻣﺪ ، اﮔﺮﭼﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺧﻨﺪه دار ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ او را ﺗﺮﻏﯿﺐ ﮐﻨﻢ . ﻋﻤﯿﻘﺎً ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او

ﺧﯿﺮه ﺷﺪم- ﺑﺎ وﺟﻮد ژرﻓﺎي ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ، ﮐﺎر راﺣﺘﯽ ﺑﻮد- و زﻣﺰﻣﻪ وار‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﭘﻠﮏ زد و ﭼﻬﺮه اش ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ.‬ ‫ﺧﻮب ، اﯾﻦ دﻗﯿﻘﺎً ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮ

اﺳﺘﻢ ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ا‪ ...‬ﭼﯽ؟ « ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻫﺎج و واج ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﭼﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﭘﯿﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد ؟‬ ‫وﻟﯽ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم.‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻧﮕﺎﻫﺶ را روي

ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﻧﮕﻪ دارم، ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﻼﯾﻢ و ﻏﯿﺮ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﻢ، ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻟﻄﻔﺎً ﻓﻘﻂ ﯾﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮﯾﻪ ي ﮐﻮﭼﯿﮏ ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻮ. «‬ ‫در ﻋﯿﻦ ﺣﯿﺮت و رﺿﺎﯾﺖ ﻣﻦ ، ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺟﻮاب داد .‬ ‫»

اوم...ﺧﺐ، ﻣﻤﮑﻨﻪ ﯾﻪ ﻋﻨﮑﺒﻮت رادﯾﻮاﮐﺘﯿﻮي ﺗﻮرو ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟ «‬ ‫داﺳﺘﺎن ﻫﺎي ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ ؟ ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ او ﻣﯽ ﺧﻨﺪم .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ

ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم آﺳﻮدﮔﯽ ﺧﺎﻃﺮم را ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﻢ، ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﺗﻤﺴﺨﺮآﻣﯿﺰ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺒﺘﮑﺮاﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ آزرده اي ﮔﻔﺖ : » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ، ﻫﺮﭼﯽ داﺷﺘﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد. «‬ ‫اﯾﻦ ﺣﺘﯽ

ﺧﯿﺎﻟﻢ را آﺳﻮده ﺗﺮ ﮐﺮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ دوﺑﺎره ﺑﺎ او ﺷﻮﺧﯽ ﮐﻨﻢ.‬ ‫» ﺣﺘﯽ ﺑﻬﺶ ﻧﺰدﯾﮏ ﻫﻢ ﻧﺸﺪي. «‬ ‫» ﻋﻨﮑﺒﻮﺗﯽ در ﮐﺎر ﻧﺒﻮده؟ «‬ ‫» ﻧﻪ. «‬ ‫» رادﯾﻮاﮐﺘﯿﻮﯾﺘﻪ ﭼﯽ؟ «‬ ‫» ﻫﯿﭽﯽ. «‬ ‫آﻫﯽ

ﮐﺸﯿﺪ . » ﻟﻌﻨﺘﯽ! «‬

‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪن را ﻫﻢ ﺑﭙﺮﺳﺪ ، ﺳﺮﯾﻊ ﮔﻔﺘﻢ : » ﮐﺮﯾﭙﺘﻮﻧﺎﯾﺖ ﻫﻢ ﻧﺎراﺣﺘﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ . « و ﺑﻌﺪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺟﻠﻮي ﺧﻨﺪه ام را ﺑﮕﯿﺮم ،‬ ‫زﯾﺮا او ﻣﺮا ﯾﮏ اﺑﺮﻗﻬﺮﻣﺎن ﻓﺮض ﮐﺮده

ﺑﻮد .‬ ‫» ﻗﺮار ﻧﺒﻮد ﺑﺨﻨﺪي ، ﯾﺎدت ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ؟ «‬ ‫ﻟﺒﻬﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮدم.‬ ‫» ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﻪ و ﺗﻮي ﻗﻀﯿﻪ رو درﻣﯿﺎرم. «‬ ‫و وﻗﺘﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » اﻣﯿﺪوارم

ﺳﻌﯽ ﻧﮑﻨﯽ. « ﺗﻤﺎم ﺣﺲ ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫» ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ...؟ «‬ ‫ﻣﻦ ﺑﻪ او ﺻﺪاﻗﺖ ﺑﺪﻫﮑﺎر ﺑﻮدم . ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ ، ﺗﺎ ﺻﺪاﯾﻢ ﮐﻤﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﺗﻬﺪﯾﺪآﻣﯿﺰ

ﺟﻠﻮه ﮐﻨﺪ . » اﮔﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ اﺑﺮﻗﻬﺮﻣﺎن‬ ‫ﻧﺒﺎﺷﻢ، ﭼﯽ ؟ اﮔﻪ ﻣﻦ ﺷﺨﺺ ﺑﺪي ﺑﺎﺷﻢ ، ﭼﯽ ؟ «‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪﻧﺪ و دﻫﺎﻧﺶ ﮐﻤﯽ ﺑﺎز ﺷﺪ . ﮔﻔﺖ : » اوه، « و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ اداﻣﻪ داد

: » ﻣﺘﻮﺟﻬﻢ. «‬ ‫او ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺻﺪاﯾﻢ را ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم درد و رﻧﺠﻢ را ﭘﻨﻬﺎن ﻧﮕﻪ دارم ﭘﺮﺳﯿﺪم : » واﻗﻌﺎً ؟ «‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺗﻮ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ؟ « ﺗﻨﻔﺴﺶ ﺗﻨﺪ ﺷﺪ و

ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ.‬ ‫ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺪﻫﻢ. آﯾﺎ اﯾﻦ آﺧﺮﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ي ﺑﻮدن ﻣﻦ ﺑﺎ او ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ ﺣﺎﻻ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮد ؟ آﯾﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺮﮐﻢ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ او‬ ‫ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ

ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ دوﺳﺘﺶ داﺷﺘﻢ؟ ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﯿﺸﺘﺮ وﺣﺸﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد؟‬ ‫ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد و زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » اﻣﺎ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺘﯽ . ﻧﻪ ، ﻣﻦ ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺪ ﺑﺎﺷﯽ. «‬ ‫ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪم .

» اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫ﻣﻦ ﺑﯽ ﺷﮏ ﺑﺪ ﺑﻮدم . آﯾﺎ ﺣﺎﻻ ﺷﺎد ﻧﺸﺪه ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ او ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺳﺰاوارش ﺑﺎﺷﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻦ ﻫﺴﺘﻢ ؟ ﻣﻦ اﮔﺮ ﻓﺮد ﺧﻮﺑﯽ‬ ‫ﺑﻮدم، از او دور

ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪم.‬ ‫دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﻬﺎﻧﻪ اي و در ﺑﻄﺮي ﻟﯿﻤﻮﻧﺎد او را ﺑﺮداﺷﺘﻢ. ﺑﺎ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺷﺪن ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﻦ ﺧﻮدش را ﮐﻨﺎر ﻧﮑﺸﯿﺪ. او واﻗﻌﺎً از ﻣﻦ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ. ﻫﻨﻮز ﻧﻪ.‬

‫در ﺑﻄﺮي را ﺑﯿﻦ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪم ، و ﺑﻪ ﺟﺎي ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ او ﺧﻮدم را ﺑﺎ آن ﺳﺮﮔﺮم ﮐﺮدم . اﻓﮑﺎرم آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﻓﺮار ﮐﻦ ، ﺑﻼ، ﻓﺮار ﮐﻦ . ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺧﻮدم را وادار ﮐﻨﻢ آن ﮐﻠﻤﺎت

را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺑﮕﻮﯾﻢ .‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ . داﺷﺘﻢ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي اﺧﻄﺎر ﺧﺎﻣﻮش ﻣﺮا ﺷﻨﯿﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ : »ﺣﺘﻤﺎً دﯾﺮﻣﻮن ﻣﯽ ﺷﻪ «‬

‫» ﻣﻦ اﻣﺮوز ﮐﻼس ﻧﻤﯽ آم. «‬ ‫» ﭼﺮا ﻧﻪ؟ «‬

‫ﭼﻮن ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺑﮑﺸﻤﺖ . » ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ آدم ﮔﺎﻫﯽ از ﮐﻼس ﺟﯿﻢ ﺑﺸﻪ. « ﺑﻪ ﻃﻮر دﻗﯿﻖ ﺗﺮ ، ﺑﺮاي اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺎ روزﻫﺎﯾﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﺧﻮن اﻧﺴﺎن رﯾﺨﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ از ﮐﻼس

ﺟﯿﻢ ﺷﻮﻧﺪ . آﻗﺎي ﺑﻨﺮ اﻣﺮوز ﮔﺮوه ﺧﻮن ﻫﺮﮐﺲ را آزﻣﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد . آﻟﯿﺲ ﻫﻢ در ﮐﻼس اﻣﺮوز‬ ‫ﺻﺒﺤﺶ ﻏﯿﺒﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮب ، ﻣﻦ دارم ﻣﯽ رم. « اﯾﻦ

ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺮا ﺷﮕﻔﺖ زده ﻧﮑﺮد . او ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺑﻮد- او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺎر درﺳﺖ را اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪاد .‬ ‫ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻣﻦ .‬

‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎز ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻋﺎدي ﺑﺎﺷﻢ ، ﮔﻔﺘﻢ : » ﭘﺲ ﺑﻌﺪا ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ. « ﺑﻪ در ﺑﻄﺮي در ﺣﺎل ﭼﺮﺧﺶ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدم. و، در ﻫﺮ‬ ‫ﺻﻮرت ، ﻣﻦ ﺗﻮرو ﺳﺘﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ... ﺑﻪ ﻃﻮر

ﺧﻄﺮﻧﺎك و وﺣﺸﺖ آور .‬

‫او ﻣﺮدد ﻣﺎﻧﺪ و ﻣﻦ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ اﻣﯿﺪوار ﺷﺪم ﮐﻪ او در آﺧﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻧﺪ . وﻟﯽ زﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﺪا درآﻣﺪ و او ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﺑﻪ ﻃﺮف‬ ‫در رﻓﺖ .‬ ‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﮐﺎﻣﻼً از اﯾﻨﺠﺎ

دور ﺷﺪ و ، ﺑﻌﺪ در ﺑﻄﺮي را در ﺟﯿﺒﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ- ﯾﺎدﮔﺎري از ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﮔﻔﺘﮕﻮﯾﻤﺎن- و در ﺑﺎران ، ﻗﺪم زﻧﺎن ﺑﻪ‬ ‫ﺳﻤﺖ ﻣﺎﺷﯿﻨﻢ رﻓﺘﻢ .‬

‫1‬

‫ﺳﯽ دي آراﻣﺶ ﺑﺨﺶ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ام را ﮔﺬاﺷﺘﻢ- ﻫﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ در روز اول ﮔﻮش داده ﺑﻮدم- اﻣﺎ ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻪ ﻧُﺖ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ دﺑﻮﺳﯽ‬

‫ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﻧﺖ ﻫﺎي دﯾﮕﺮي در ﺳﺮم در ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﻗﺴﻤﺘﯽ از آﻫﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯿﺪاد . ﺻﺪاي اﺳﺘﺮﯾﻮ را ﮐﻢ ﮐﺮدم و ﺑﻪ‬ ‫ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ داﺧﻞ ﺳﺮم ﮔﻮش ﺳﭙﺮدم . ﺑﺎ ﻧﺖ

ﻫﺎ ﺑﺎزي ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻫﺎرﻣﻮﻧﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮي ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ . ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ، اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﻢ در ﻫﻮا روي ﭘﯿﺎﻧﻮي‬ ‫ﺧﯿﺎﻟﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫ﻗﻄﻌﻪ ي ﺟﺪﯾﺪ در ﺣﺎل ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺑﻮد ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮﺟﯽ از ﻧﮕﺮ

اﻧﯽ ﻫﺎي ذﻫﻨﯽ ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺻﺪاي ﻣﻀﻄﺮب ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ .‬

‫ﻣﺎﯾﮏ وﺣﺸﺖ زده ﺑﻮد . اون داره ﻏﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؟ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﻨﻢ ؟‬

‫ﺻﺪ ﯾﺎرد آن ﻃﺮف ﺗﺮ ، ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺑﺪن ﺑﯽ ﺟﺎن ﺑﻼ را روي ﭘﯿﺎده رو ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد . او ﺑﯽ ﺻﺪا روي ﺳﯿﻤﺎن ﺧﯿﺲ ﺧﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﭼﺸﻢ‬ ‫ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭘﻮﺳﺘﺶ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ

ﺟﺴﺪ ﺑﻪ رﻧﮓ ﮔﭻ درآﻣﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ در ﻣﺎﺷﯿﻦ را از ﺟﺎ ﮐﻨﺪم .‬ ‫ﻓﺮﯾﺎد زدم : » ﺑﻼ؟ «‬ ‫وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﺳﻢ او را ﻓﺮﯾﺎد زدم ﻫﯿﭻ ﺗﻐﯿﯿﺮي در ﺻﻮرت ﺑﯽ ﺟﺎﻧﺶ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻧﯿﺎﻣﺪ .‬

=====

معنی واژه این بخش"

‫1. ﮐﻼد دﺑﻮﺳﯽ )‪ – (Claude Debussy‬آﻫﻨﮕﺴﺎز ﻓﺮاﻧﺴﻮي ﮐﻪ در ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﺑﯿﻦ ﺳﺎل ﻫﺎي 8191-2681 ﻣﯽ زﯾﺴﺖ .‬

=====

‫ﺑﺪﻧﻢ از ﯾﺦ ﺳﺮدﺗﺮ ﺷﺪ .‬

‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﯾﻮاﻧﻪ وار در اﻓﮑﺎر ﻣﺎﯾﮏ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ از ﺑﻬﺖ و ﺣﯿﺮت ﺧﺼﻤﺎﻧﻪ ي او آﮔﺎه ﺑﻮدم . او ﻓﻘﻂ درﻣﻮرد ﺧﺸﻤﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد‬ ‫و ﻣﻦ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﺑﻼ

آﻣﺪه ﺑﻮد . اﮔﺮ ﻣﺎﯾﮏ ﺑﻪ او آﺳﯿﺒﯽ رﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد ، ﻧﺎﺑﻮدش ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم روي اﻓﮑﺎر او ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﭼﯽ ﺷﺪه- اون ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪه؟ «‬ ‫راه رﻓﺘﻦ ﺑﺎ

ﺳﺮﻋﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ دﯾﻮاﻧﻪ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد . ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺪا ﻣﯽ زدم و ﮐﺴﯽ را ﻣﺘﻮﺟﻪ رﺳﯿﺪﻧﻢ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاي ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ او و ﺣﺘﯽ ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺸﻨﻮم . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ او را

ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﺴﺘﻪ اش را ﺑﻪ ﻫﻢ‬ ‫ﻓﺸﺮد . اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻤﯽ از وﺣﺸﺘﻢ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﺷﻮد .‬ ‫ﺟﻨﺒﺶ ﺧﺎﻃﺮه اي را در ذﻫﻦ ﻣﺎﯾﮏ دﯾﺪم ، ﺗﺼﺎوﯾﺮي از ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ :

ﺑﻼ ﺳﺮش را روي ﻣﯿﺰﻣﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ، ﭘﻮﺳﺖ روﺷﻨﺶ‬ ‫داﺷﺖ ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺳﺒﺰ ﻣﯽ ﺷﺪ . ﭼﮑﯿﺪن ﺧﻮن روي ﮐﺎرت ﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪ...‬ ‫ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮔﺮوه ﺧﻮﻧﯽ.‬ ‫ﻫﻤﺎن ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻮدم اﯾﺴﺘﺎدم ،

ﻧﻔﺴﻢ را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ . ﻋﻄﺮ او ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺑﻮد ، ﺟﺎري ﺷﺪن ﺧﻮن او ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮ .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﮐﻪ در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﻫﻢ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮد و ﻫﻢ ﻣﻀﻄﺮب ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺿﻌﻒ ﮐﺮده . ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ

ﭼﯽ ﺷﺪ ، اون ﺣﺘﯽ اﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮدش رو‬ ‫ﻫﻢ ﺳﻮراخ ﻧﮑﺮد . «‬ ‫آﺳﻮدﮔﯽ دروﻧﻢ را ﺷﺴﺖ و دوﺑﺎره ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪم . آه ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻮي ﺧﻮن را از ﺳﻮراخ ﮐﻮﭼﮏ اﻧﮕﺸﺖ ﻣﺎﯾﮏ

ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺣﺲ ﮐﻨﻢ . روزي اﯾﻦ‬ ‫ﺑﻮ ﺑﺮاﯾﻢ ﺧﻮش آﯾﻨﺪ ﺑﻮد.‬ ‫ﮐﻨﺎر ﺑﻼ زاﻧﻮ زدم . ﻣﺎﯾﮏ در اﻃﺮاف ﻣﻦ ﻣﯽ ﭘﻠﮑﯿﺪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻣﻦ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد .‬ ‫» ﺑﻼ . ﺻﺪاﻣﻮ ﻣﯽ ﺷﻨﻮي؟ «‬ ‫» ﻧﻪ،

« ﻧﺎﻟﻪ اي ﮐﺮد . » از اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮو. «‬ ‫راﺣﺖ ﺷﺪن ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﻗﺪري دﻟﭙﺴﻨﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻨﺪه ام ﺷﺪ . ﺣﺎل او ﺧﻮب ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﮔﻔﺖ : » داﺷﺘﻢ اوﻧﻮ ﭘﯿﺶ ﭘﺮﺳﺘﺎر ﻣﯽ ﺑﺮدم ، وﻟﯽ دﯾﮕﻪ

ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ راه ﺑﺮه. «‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺸﮑﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﺮﻣﺶ. ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﺮﮔﺮدي ﺳﺮ ﮐﻼس. «‬ ‫دﻧﺪان ﻫﺎي ﻣﺎﯾﮏ روي ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ . » ﻧﻪ. اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ي

ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه. «‬ ‫ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﺎﯾﺴﺘﻢ و ﺑﺎ آن ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺑﺤﺚ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺎ وﺣﺸﺖ و ﻫﯿﺠﺎن ، ﻧﯿﻤﯽ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰار و ﻧﯿﻤﯽ ﻏﻤﺰده ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اوﺿﺎﻋﯽ ﮐﻪ ﻟﻤﺲ ﮐﺮدن او را اﻟﺰاﻣﯽ ﮐﺮ

ده ﺑﻮد ، ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﺑﻼ را از ﭘﯿﺎده رو‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم و در ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻟﺒﺎس ﻫﺎي او ﺗﻤﺎس داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ و ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﺑﯿﻦ ﺑﺪن ﻫﺎﯾﻤﺎن‬

‫ﺣﻔﻆ ﺷﻮد . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺳﺎﻟﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ او دﺳﺘﭙﺎﭼﻪ ﺑﻮدم- ﺑﻪ زﺑﺎن دﯾﮕﺮ ﺑﺮاي دور ﮐﺮدن او از ﺧﻮدم- ﺑﺎ ﮔﺎم ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ و ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ‬ ‫ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ .‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ

ﻣﺘﺤﯿﺮي ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ دﺳﺘﻮر داد : » ﻣﻨﻮ ﺑﺰار زﻣﯿﻦ. « از ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش ﺣﺪس زدم ، ﺑﺎز ﺧﺠﺎﻟﺖ زده اﺳﺖ . او دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ از ﺧﻮدش ﺿﻌﻒ‬ ‫ﻧﺸﺎن دﻫﺪ .‬ ‫ﺑﻪ

ﺳﺨﺘﯽ ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎي اﻋﺘﺮاض آﻣﯿﺰ ﻣﺎﯾﮏ را از ﭘﺸﺖ ﺳﺮﻣﺎن ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم .‬ ‫ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم ، زﯾﺮا ﺑﻼ ﺑﻪ ﺟﺰ ﯾﮏ ﺳﺮ ﺳﺒﮏ و ﻣﻌﺪه اي ﺿﻌﯿﻒ ﻫﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : »

وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎي. «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﻣﻨﻮ ﺑﺰار روي ﭘﯿﺎده رو. « ﻟﺒﺶ ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫» ﭘﺲ ﺗﻮ ﺑﺎ دﯾﺪن ﺧﻮن ﺿﻌﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ « آﯾﺎ از اﯾﻦ ﻃﻌﻨﻪ آﻣﯿﺰﺗﺮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ؟‬ ‫او ﭼﺸﻢ

ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ و ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪم ﻋﺮﯾﺾ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ، اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم : » ﺗﺎزه ﺧﻮن ﺧﻮدت ﻫﻢ ﻧﻪ. «‬ ‫ﻣﺎ در دﻓﺘﺮ روﺑﻪ روﯾﯽ ﺑﻮدﯾﻢ . ﺑﯿﻦ در ، ﺣﺪود ﯾﮏ

اﯾﻨﭻ ﺑﺎز ﺑﻮد و ﻣﻦ ﺑﺎ ﭘﺎﯾﻢ آن را ﮐﻨﺎر زدم .‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪ . ﺑﺎ دﯾﺪن دﺧﺘﺮ رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه اي ﮐﻪ در ﺑﺎزوﻫﺎي ﻣﻦ ﺑﻮد ﻧﻔﺴﺶ را در ﺳﯿﻨﻪ ﺣﺒﺲ ﮐﺮد . » اوه ، ﻋﺰﯾﺰم «‬ ‫ﻗﺒﻞ از

اﯾﻨﮑﻪ ﺗﺼﻮراﺗﺶ از ﺣﺪ ﮐﻨﺘﺮل ﻓﺮاﺗﺮ ﺑﺮود ، ﺗﻮﺿﯿﺢ دادم : » ﺗﻮي ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺿﻌﻒ ﮐﺮد. «‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ در دﻓﺘﺮ ﭘﺮﺳﺘﺎر را ﺑﺎز ﮐﺮد . ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﻼ دوﺑﺎره ﺑﺎز ﺑﻮد

و ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ را ﺑﻪ آراﻣﯽ روي ﺗﺨﺖ‬ ‫ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﺎﻧﺪم اﻓﮑﺎر ﺑﻬﺖ زده ي ﭘﺮﺳﺘﺎر ﻣﺴﻦ را ﺷﻨﯿﺪم . ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ از ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ دور ﺷﺪ ، ﺑﻪ ﻃﺮف

دﯾﮕﺮ اﺗﺎق رﻓﺘﻢ . ﺑﺴﯿﺎر‬ ‫ﻫﯿﺠﺎن زده ﺑﻮدم ، ﺑﺪﻧﻢ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد ، ﻣﺎﻫﯿﭽﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺳﻢ ﺟﺮﯾﺎن داﺷﺖ . او ﺑﺴﯿﺎر ﮔﺮم و ﻇﺮﯾﻒ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﻤﻮﻧﺪ اﻃﻤﯿﻨﺎن

ﺧﺎﻃﺮ دادم : » اون ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﮐﻤﯽ اﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ داره . ﺗﻮي ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ دارن ﮔﺮوه ﺧﻮن ﺗﻌﯿﯿﻦ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻦ. «‬ ‫او ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد ، ﺣﺎﻻ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد . » ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﻪ

ﻧﻔﺮ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫ﺟﻠﻮي ﺧﻨﺪه ام را ﮔﺮﻓﺘﻢ . ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺑﻼ آن ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﻮد .‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﻫﻤﻮﻧﺪ ﮔﻔﺖ : » ﻓﻘﻂ ﯾﻪ دﻗﯿﻘﻪ دراز ﺑﮑﺶ ﻋﺰﯾﺰم . اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺮﻃﺮف ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : »

ﻣﯽ دوﻧﻢ. «‬ ‫ﭘﺮﺳﺘﺎر ﭘﺮﺳﯿﺪ : » اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ زﯾﺎد ﺑﻬﺖ دﺳﺖ ﻣﯽ ده؟ «‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : » ﮔﻬﮕﺎﻫﯽ. «‬

‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ي ﺑﻠﻨﺪم را ﺑﺎ ﺳﺮﻓﻪ اي ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﻢ .‬

‫اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﭘﺮﺳﺘﺎر ﺑﻪ ﻣﻦ ﺟﻠﺐ ﺷﻮد. او ﮔﻔﺖ : » ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﮐﻼس ﺑﺮﮔﺮدي. «‬ ‫ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم و ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ دروغ ﮔﻔﺘﻢ : »

از ﻣﻦ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺷﺪه ﭘﯿﺸﺶ ﺑﻤﻮﻧﻢ. «‬ ‫ﻫﻤﻢ... ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ... ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻪ . ﺧﺎﻧﻢ ﻫﻤﻮﻧﺪ ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد .‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ روي او ﺟﻮاب داد . ﭼﺮا ﺑﻼ اﯾﻨﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﭘﺮﺳﺘﺎر

ﮔﻔﺖ : » ﻋﺰﯾﺰم ، ﻣﯽ رم ﮐﻤﯽ ﯾﺦ واﺳﻪ روي ﭘﯿﺸﻮﻧﯿﺖ ﺑﯿﺎرم « او ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن درون ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﻧﺎ راﺣﺖ ﺑﻮد-‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺮاي اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﯽ

ﺑﻮد- و ﺑﻌﺪ اﺗﺎق را ﺗﺮك ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻼ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﻣﯽ ﺑﺴﺖ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮد. «‬ ‫ﻣﻨﻈﻮر او ﭼﻪ ﺑﻮد ؟ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ي ﻣﻤﮑﻦ را ﮔﺮﻓﺘﻢ : او ﻫﺸﺪارﻫﺎي ﻣﻦ

را ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻟﺤﻦ ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪم را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻢ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻌﻤﻮﻻ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮره . اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﺎر در ﭼﻪ ﻣﻮردي ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد؟ «‬ ‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ : » اﯾﻨﮑﻪ ﮔﻔﺘﯽ

ﺧﻮﺑﻪ آدم ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺘﺎ ﺟﯿﻢ ﺑﺸﻪ. «‬ ‫آه ، دوﺑﺎره آﺳﻮده ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺪم .‬ ‫ﭘﺲ از آن ﺳﮑﻮت ﮐﺮد . ﻓﻘﻂ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﻪ داﺧﻞ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﯿﺮون ﻣﯽ داد . ﮐﻢ ﮐﻢ ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﯽ

ﺷﺪﻧﺪ . دﻫﺎﻧﺶ ﮐﻤﯽ‬ ‫ﻧﺎ ﻣﯿﺰان ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﻟﺐ ﭘﺎﯾﯿﻨﺶ ﮐﻤﯽ ﭘﺮﺗﺮ از ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺑﻮد . ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎي او ﺣﺲ ﻋﺠﯿﺒﯽ در ﻣﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد آورد . ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﺑﻪ او‬ ‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﻮم و

اﯾﻦ اﯾﺪه ي ﭼﻨﺪان ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺻﺪاي او را ﺑﺸﻨﻮم ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻨﻮ اوﻧﺠﺎ واﺳﻪ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺮﺳﻮﻧﺪي . ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن داره ﺑﺪن ﺑﯽ ﺟﻮن ﺗﻮرو‬ ‫ﻣﯽ

ﮐﺸﻪ ﺗﺎ ﺗﻮي ﺟﻨﮕﻞ دﻓﻦ ﮐﻨﻪ. »‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﻫﺎ ﻫﺎ! «‬ ‫» راﺳﺘﺶ ، ﻣﻦ ﺟﺴﺪﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎ رﻧﮓ و روي ﺑﻬﺘﺮ دﯾﺪم. « در واﻗﻊ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ داﺷﺖ . » ﻧﮕﺮان ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻢ

اﻧﺘﻘﺎم ﻗﺘﻞ ﺗﻮرو‬ ‫ﺑﮕﯿﺮم . « و اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ : » ﺑﯿﭽﺎره ﻣﺎﯾﮏ ، ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺷﺪه. «‬ ‫ﺧﺸﻢ در ﻣﻦ ﺟﺮﯾﺎن ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ، وﻟﯽ ﺳﺮﯾﻌﺎً آن را ﮐﻨﺘﺮل

ﮐﺮدم . ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﻧﮕﺮاﻧﯽ او ﻓﻘﻂ از روي ﺗﺮﺣﻢ ﺑﻮد . او ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺑﻮد . ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﺪون ﺷﮏ اون از ﻣﻦ ﻣﺘﻨﻔﺮه . « از ﺗﺼﻮر آن ﺷﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدم.‬ ‫» از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ دوﻧﯽ؟

«‬ ‫» ﺻﻮرﺗﺶ رو دﯾﺪم- در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ . « اﺣﺘﻤﺎﻻً درﺳﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ﭼﻬﺮه اش ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ داد ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﻣﻮﺿﻮع ﭘﯽ ﺑﺒﺮم. ﺗﻤﺮﯾﻦ ﮐﺮدن اﯾﻦ ﮐﺎر

ﺑﺎ ﺑﻼ ﻣﻬﺎرﺗﻢ را ﺑﺮاي ﺧﻮاﻧﺪن ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻗﻮي ﮐﺮده ﺑﻮد.‬

‫» ﭼﻄﻮري ﻣﻨﻮ دﯾﺪي ؟ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم از ﻣﺪرﺳﻪ ﺟﯿﻢ ﺷﺪي . « ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ- ﺗﻪ رﻧﮓ ﺳﺒﺰ از ﭘﻮﺳﺖ ﺷﻔﺎﻓﺶ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد .‬ ‫» ﻣﻦ ﺗﻮي ﻣﺎﺷﯿﻨﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ،

داﺷﺘﻢ ﯾﻪ ﺳﯽ دي ﮔﻮش ﻣﯽ دادم. «‬ ‫ﭼﻬﺮه اش در ﻫﻢ رﻓﺖ ، اﻧﮕﺎر ﺟﻮاب ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎده ي ﻣﻦ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي او را ﻣﺘﻌﺠﺐ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﻤﻮﻧﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﭙﺮس ﯾﺦ ﺑﺎزﮔﺸﺖ ، ﺑﻼ

دوﺑﺎره ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎز ﮐﺮد .‬ ‫ﭘﺮﺳﺘﺎر ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﮐﻤﭙﺮس ﺳﺮد را روي ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺑﻼ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ ، ﮔﻔﺖ : » اﯾﻨﻢ از اﯾﻦ ، ﻋﺰﯾﺰم . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه. «‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : »

ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﻪ . « و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﭙﺮس ﯾﺦ را ﮐﻨﺎر ﻣﯽ زد ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و ﻧﺸﺴﺖ . ﻣﺴﻠﻤﺎً . دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﺴﯽ از او‬ ‫ﻧﮕﻬﺪاري ﮐﻨﺪ .‬ ‫دﺳﺖ ﻫﺎي ﭼﺮوك ﺧﺎﻧﻢ ﻫ‪‬ﻤﻮﻧﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ

دﺧﺘﺮ دراز ﺷﺪﻧﺪ ، ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ دوﺑﺎره او را ﺑﺨﻮاﺑﺎﻧﺪ ، وﻟﯽ در ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻈﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ در‬ ‫دﻓﺘﺮ را ﺑﺎز ﮐﺮد ﮐﻤﯽ ﺑﻪ داﺧﻞ ﺧﻢ ﺷﺪ . ﺑﺎ ﺣﻀﻮر او اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻮي ﺧﻮن ﺗﺎزه ﺑﻪ

داﺧﻞ آﻣﺪ .‬ ‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺑﯿﺮون از دﻓﺘﺮ ، ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺴﯿﺎر ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮد ، آرزو ﻣﯽ ﮐﺮد ﭘﺴﺮ ﺳﻨﮕﯿﻦ وزﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﺑﻪ ﺟﺎي‬ ‫دﺧﺘﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ در ﮐﻨﺎر

ﻣﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ ﮔﻔﺖ : » ﯾﮑﯽ دﯾﮕﻪ رو آوردن . «‬ ‫ﺑﻼ ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ از ﻣﺮﮐﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﺧﺎرج ﺷﻮد ، از ﺗﺨﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﺮﯾﺪ .‬ ‫او ﮐﻤﭙﺮس را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﻤﻮﻧﺪ ﭘﺲ داد و ﮔﻔﺖ :

» ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ ، ﻣﻦ ﺑﻪ اﯾﻦ اﺣﺘﯿﺎج ﻧﺪارم. «‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﻟﯽ اﺳﺘﯿﻮﻧﺰ را اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ داﺧﻞ ﻫﻞ داد و ﻧﺎﻟﻪ اي ﮐﺮد . ﺧﻮن ، ﻫﻨﻮز از دﺳﺖ ﻟﯽ ﮐﻪ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﯽ ﭼﮑﯿﺪ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬

‫ﻣﭽﺶ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ .‬ ‫» اوه ﻧﻪ. « اﯾﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﮐﻪ زﻣﺎن رﻓﺘﻦ ﻣﻦ ﻓﺮا رﺳﯿﺪه- و اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ، زﻣﺎن رﻓﺘﻦ ﺑﻼ ﻫﻢ ﺑﻮد . » ﺑﺮو ﺑﯿﺮون ﺗﻮي‬ ‫دﻓﺘﺮ ، ﺑﻼ. «‬ ‫او

ﻫﺎج و واج ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد .‬ ‫» ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ- ﺑﺮو. «‬ ‫او ﭼﺮﺧﯿﺪ و در را ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﻮد ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ وارد دﻓﺘﺮ ﺷﺪ . ﻣﻦ ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﭼﻨﺪ اﯾﻨﭻ از ﭘﺸﺖ او آﻣﺪم

. ﻣﻮي او ﺗﺎب ﺧﻮرد و‬ ‫دﺳﺘﻢ را ﻧﻮازش داد...‬ ‫او ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ ، ﻫﻨﻮز ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺑﻮدﻧﺪ.‬ ‫» ﺗﻮ واﻗﻌﺎً ﺑﻪ ﺣﺮف ﻣﻦ ﮔﻮش ﮐﺮدي. « اﯾﻦ ﺑﺎر اول ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﯿﻨﯽ اش را

ﭼﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ . » ﺑﻮي ﺧﻮن ﺑﻪ دﻣﺎﻏﻢ ﺧﻮرد. «‬

‫ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم . » ﻣﺮدم ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻦ ﺑﻮي ﺧﻮن رو ﺣﺲ ﮐﻨﻦ. «‬ ‫» ﺧﻮب ، ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ- اﯾﻦ ﻫﻤﻮن ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﺣﺎل ﻣﻨﻮ ﺑﻬﻢ ﻣﯽ زﻧﻪ . ﺑﻮش ﻣﺜﻞ زﻧﮓ آﻫﻦ... و ﻧﻤﮑﻪ. «‬ ‫در

ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم، ﺧﺸﮑﻢ زد .‬ ‫آﯾﺎ او واﻗﻌﺎً اﻧﺴﺎن ﺑﻮد ؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ اﻧﺴﺎن ﺑﺎﺷﺪ . او ﻣﺜﻞ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻮد . او ﺑﻮي اﻧﺴﺎن ﻫﺎ را ﻣﯽ داد- ﺧﻮب ، در

واﻗﻊ ﺑﻬﺘﺮ . او‬ ‫ﻣﺜﻞ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ رﻓﺘﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد... ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ . وﻟﯽ ﻣﺜﻞ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ، ﯾﺎ ﻣﺜﻞ آﻧﻬﺎ ﺟﻮاب ﻧﻤﯽ داد.‬ ‫ﭼﻪ ﮔﺰﯾﻨﻪ ي دﯾﮕﺮي وﺟﻮد داﺷﺖ ؟‬ ‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ : »

ﻃﻮري ﺷﺪه؟ «‬ ‫» ﭼﯿﺰي ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﺑﻌﺪ ، ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺑﺎ اﻓﮑﺎر ﻏﻀﺒﻨﺎك و ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ وارد اﺗﺎق ﺷﺪ .‬ ‫ﺑﺎ ﺑﯽ ادﺑﯽ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ : » ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه. «‬ ‫دﺳﺘﻢ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪ ،

ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻤﯽ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﻪ او ﯾﺎد دﻫﻢ . ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻮاﺳﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻣﯽ ﺑﻮد ، وﮔﺮﻧﻪ در آﺧﺮ واﻗﻌﺎً اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﻧﻔﺮت اﻧﮕﯿﺰ را‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺸﺘﻢ .‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : » ﻓﻘﻂ دﺳﺘﺖ رو ﺗﻮي ﺟﯿﺒﺖ ﻧﮕﻪ دار . «

ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻓﮑﺮم دارد ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﺪ .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﺟﻮاب داد : » دﯾﮕﻪ ﺧﻮن ﻧﻤﯿﺎد ، ﺑﺮﻣﯿﮕﺮدي ﺑﻪ ﮐﻼس؟ «‬ ‫» ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟ اﮔﻪ ﺑﺮم ﺳﺮ ﮐﻼس ، ﺑﺎز ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﮔﺮ

دم ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ. «‬ ‫اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﺑﻮد . ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺳﺎﻋﺖ را ﺑﺎ او از دﺳﺖ ﻣﯽ دﻫﻢ و ﺣﺎﻻ در ﻋﻮض وﻗﺖ اﺿﺎﻓﻪ ﻧﺼﯿﺒﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺣﺲ ﺣﺮﯾﺺ‬ ‫ﺑﻮدن داﺷﺘﻢ ، ﻣﺜﻞ آدم

ﺧﺴﯿﺴﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ را ﻏﻨﯿﻤﺖ ﻣﯽ ﺷﻤﺮد‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » آره، ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﺎﺷﻪ... راﺳﺘﯽ آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﯿﺎي ؟ ﺑﺮﯾﻢ ﺳﺎﺣﻞ؟ «‬ ‫آه ، آﻧﻬﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ داﺷﺘﻨﺪ . ﺧﺸﻢ

ﻣﺮا در ﻫﻤﺎن ﺟﺎ ﺧﺸﮏ ﮐﺮد . ﻫﺮﭼﻨﺪ ، اﯾﻦ ﯾﮏ ﺳﻔﺮ ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﻮد . در اﯾﻦ ﻣﻮرد در ﺳﺮ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﻫﻢ‬ ‫ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ دﯾﺪه ﺑﻮدم . ﻓﻘﻂ آن دو ﻧﺒﻮدﻧﺪ . ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮدم . ﺑﯽ ﻫﯿﭻ

ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺟﻠﻮي ﭘﯿﺸﺨﻮان ﺗﮑﯿﻪ دادم و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را‬ ‫ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﻪ او ﻗﻮل داد : » ﺣﺘﻤﺎً ، ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ روي ﻣﻦ ﺣﺴﺎب ﮐﻨﯿﺪ. «‬ ‫ﭘﺲ ، ﺑﻪ او ﻫﻢ ﺑﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد . ﺣﺴﺎدت ،

دردﻧﺎﮐﺘﺮ از ﺗﺸﻨﮕﯽ ﻣﺮا ﺳﻮزاﻧﺪ .‬ ‫ﻧﻪ ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﮔﺮدش ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﻮد . او ﻓﻘﻂ داﺷﺖ ﯾﮏ روز را ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ . ﻧﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﯿﺸﺘﺮ.‬

‫» ﺳﺎﻋﺖ ده ، ﺟﻠﻮي ﻣﻐﺎزه ي ﭘﺪرم ﻫﻤﺪﯾﮕﺮو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ . « و ﮐﺎﻟﻦ ﻫﻢ دﻋﻮت ﻧﯿﺴﺖ.‬

‫او ﮔﻔﺖ : » ﺣﺘﻤﺎً ﻣﯿﺎم . «‬ ‫» ﭘﺲ ، ﺗﻮي ﮐﻼس ورزش ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ. «‬ ‫او ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ. «‬

‫ﻣﺎﯾﮏ ﺑﺎ اﻓﮑﺎري ﭘﺮ از ﻏﻀﺐ ، ﺑﺎ ﻗﺪم ﻫﺎي ﮐﻮﺗﺎه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻼﺳﺶ رﻓﺖ . ﭼﯽ ﺗﻮي اون ﻋﺠﯿﺐ اﻟﺨﻠﻘﻪ ﻣﯿﺒﯿﻨﻪ ؟ ﺣﺘﻤﺎً، ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﭘﻮل دار‬ ‫ﺑﺎﺷﻪ . دﺧﺘﺮ ﺗﯿﮑﻪ ﻫﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ اون

ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎﺗﻪ ، اﻣﺎ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ. ﺧﯿﻠﯽ... ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯽ ﻧﻘﺼﻪ. ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﺑﺎﺑﺎش روي‬ ‫ﻫﻤﺸﻮن ﺟﺮاﺣﯽ ﭘﻼﺳﺘﯿﮏ آزﻣﺎﯾﺶ ﮐﺮده . واﺳﻪ ﻫﻤﯿﻨﻪ ﻫﻤﺸﻮن ﺳﻔﯿﺪ و

ﺧﻮﺷﮕﻠﻦ . اﯾﻦ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻧﯿﺴﺖ . و اون ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ... ﻗﯿﺎﻓﺶ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﻪ .‬ ‫ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺘﺎ ﮐﻪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ، ﺣﺎﻇﺮم ﻗﺴﻢ ﺑﺨﻮرم ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﮐﺸﺘﻨﻤﻪ... ﻋﻮﺿﯽ...‬

‫ﻣﺎﯾﮏ زﯾﺎد ﻫﻢ ﺑﯽ ﻫﻮش ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﺑﻼ آﻫﺴﺘﻪ ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » ﮐﻼس ورزش . « ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﺎﻟﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ داﺷﺖ .‬ ‫ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم و دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﺎز از ﭼﯿﺰي ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد . ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﭼﺮا

، وﻟﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ ﮐﻼس ﺑﻌﺪي اش ﺑﺎ ﻣﺎﯾﮏ‬ ‫ﺑﺮود و ﻣﻦ ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺎ آن ﻧﻘﺸﻪ ﻣﻮاﻓﻖ ﺑﻮدم.‬ ‫ﺧﻮدم را ﺑﻪ ﮐﻨﺎر او رﺳﺎﻧﺪم و ﻧﺰدﯾﮏ ﺻﻮرت او ﺧﻢ ﺷﺪم ، ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ را

ﮐﻪ از ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻟﺐ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺳﺎﻃﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﺟﺮأت ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ .‬ ‫آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻦ اوﻧﻮ درﺳﺘﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . ﺑﺮو ﺑﺸﯿﻦ و ﺳﻌﯽ ﮐﻦ رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻪ

ﻧﻈﺮ ﺑﯿﺎي. «‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ از او ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻋﻤﻞ ﮐﺮد ، او زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ از اﺗﺎق ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰش رﻓﺖ ، روي ﯾﮑﯽ از ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎي ﺗﺎﺷﻮ‬ ‫ﻧﺸﺴﺖ و ﺳﺮش را ﺑﻪ

دﯾﻮار ﺗﮑﯿﻪ داد . ﺑﻼ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺴﺖ و ﻃﻮري ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر دوﺑﺎره ﺿﻌﻒ ﮐﺮده ﺑﻮد . ﻫﻨﻮز رﻧﮓ‬ ‫ﺻﻮرﺗﺶ ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﯿﺸﺨﻮان ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ .

اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﺑﻼ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﺪ . ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺟﻮاب ﻣﯽ داد .‬ ‫دوﺑﺎره ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﮐﻨﻨﺪه ام ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ؟ «‬

‫ﭘﻠﮏ ﻫﺎي او ﻟﺮزﯾﺪﻧﺪ و، ﺳﺮش ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ . ﺧﯿﻠﯽ ﺟﻮوﻧﻪ ، ﺧﻮدﺗﻮ ﻧﮕﻪ دار!‬

‫» ﺑﻠﻪ؟ «‬ ‫ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد. وﻗﺘﯽ ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ ﺷﻠﯽ ﮐﻮپ ﺷﺪت ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ، ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ را از ﻧﻈﺮ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺟﺬاب ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ، ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ‬ ‫ﺗﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد. ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﻪ وﺟﻮد

آﻣﺪن اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ در اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﻣﻮﻧﺚ ﻋﺎدت داﺷﺘﻢ... اﻣﺎ ﺑﺮاي دﻟﯿﻞ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻦ ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ ﺑﻼ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم .‬ ‫آن را دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ . در واﻗﻊ ، ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد . ﻟﺒﺨﻨﺪ

زدم و ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ اﻓﺘﺎد .‬

‫» ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻌﺪ ﺑﻼ ﮐﻼس ورزش داره ، اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺧﻮب ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ . راﺳﺘﯿﺎﺗﺶ ، ﺗﻮ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮه اوﻧﻮ ﺑﻪ‬ ‫ﺧﻮﻧﺸﻮن ﺑﺒﺮم . ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﺑﺘﻮﻧﯿﻦ

اوﻧﻮ از ﮐﻼس ﻣﻌﺎف ﮐﻨﯿﻦ؟ « ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﯽ ﻋﻤﻖ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، از وﯾﺮاﻧﯽ اي ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر در اﻓﮑﺎر‬ ‫او ﺑﻪ وﺟﻮد آورده ﺑﻮد ﻟﺬت ﺑﺮدم . آﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻼ ﻫﻢ... ؟‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ

ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﻗﺒﻞ از ﺟﻮاب دادن آب دﻫﺎﻧﺶ را ﻓﺮو دﻫﺪ . » ﺧﻮدت ﭼﯽ ادوارد؟ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﻣﻌﺎف ﺑﺸﯽ؟ «‬ ‫» ﻧﻪ، ﻣﻦ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف ﮐﻼس دارم ، اﯾﺸﻮن از ﻏﯿﺒﺖ ﻣﻦ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻤﯽ

ﺷﻦ. «‬ ‫ﺣﺎﻻ زﯾﺎد ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ او ﻧﺪاﺷﺘﻢ . داﺷﺘﻢ اﺣﺘﻤﺎل ﺟﺪﯾﺪ را ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﻫﻤﻤﻢ . دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﺑﺎور ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﺜﻞ اﻧﺴﺎن ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﻣﻦ را ﺟﺬاب ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﮐﯽ ﺗﺎ

ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﻼ ﻣﺜﻞ ﺑﻘﯿﻪ ي اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻋﮑﺲ‬ ‫اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن داده ﺑﻮد ؟ ﻧﺒﺎﯾﺪ زﯾﺎد اﻣﯿﺪوار ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫» ﺑﺎﺷﻪ، ﺗﺮﺗﯿﺐ ﮐﺎرﻫﺎرو ﻣﯽ دم . ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ ، ﺑﻼ. «‬ ‫ﺑﻼ ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺑﯽ ﺣﺎﻟﯽ

ﺗﮑﺎن داد- ﮐﻤﯽ زﯾﺎده روي ﻣﯽ ﮐﺮد.‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﺬب ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺿﻌﯿﻒ او ﺷﺪه ﺑﻮدم ، ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ راه ﺑﺮي ، ﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺎز ﻣﻦ ﺑﻐﻠﺖ ﮐﻨﻢ ؟ « ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮ

اﻫﺪ راه ﺑﺮود- او ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » راه ﻣﯽ رم. «‬ ‫دوﺑﺎره درﺳﺖ ﺣﺪس زده ﺑﻮدم . داﺷﺘﻢ در اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫او ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ، ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﮑﺚ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺗﻌﺎدﻟﺶ

را ﺑﺴﻨﺠﺪ . در را ﺑﺮاي او ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ و، ﺑﻪ ﻓﻀﺎي ﺑﺎراﻧﯽ ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ .‬

‫او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﺴﺘﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف آﺳﻤﺎن و ﺑﺎران ﻣﻼﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد ، ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺤﻮي روي ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﺑﻮد . او داﺷﺖ ﺑﻪ ﭼﻪ‬

‫ﭼﯿﺰي ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد؟ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﭼﯿﺰي در ﻣﻮرد اﯾﻦ ﮐﺎر او درﺳﺖ ﻧﺒﻮد و، ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﺮز اﯾﺴﺘﺎدن ﺑﺮاي ﻣﻦ آﺷﻨﺎ ﻧﯿﺴﺖ.‬ ‫دﺧﺘﺮﻫﺎي ﻋﺎدي ﺻﻮرﺗﺸﺎن را اﯾﻦ ﻃﻮر

ﺟﻠﻮي ﻧﻢ ﻧﻢ ﺑﺎران ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ؛ دﺧﺘﺮﻫﺎي ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ اﻏﻠﺐ آراﯾﺶ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ، ﺣﺘﯽ در اﯾﻦ ﻣﮑﺎن‬ ‫ﻣﺮﻃﻮب .‬ ‫ﺑﻼ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ آراﯾﺶ ﻧﺪاﺷﺖ ، ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﯿﺎزي ﺑﻪ آن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺷﺮﮐﺖ

ﻫﺎي ﻟﻮازم آراﯾﺶ ﺳﺎﻻﻧﻪ ﺑﯿﻠﯿﻮن ﻫﺎ دﻻر ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺘﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻮﺳﺖ او دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ ، ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ .‬ ‫او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد ، ﮔﻔﺖ

: » ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ. ورزش ﻧﺮﻓﺘﻦ ارزش ﻣﺮﯾﺾ ﺷﺪن رو داره. «‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﻫﺮوﻗﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي. « ﺑﻪ ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ورزﺷﮕﺎه ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻄﻮر زﻣﺎن ﺑﺎ او ﺑﻮدﻧﻢ را

ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ ﮐﻨﻢ.‬ ‫» ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﯿﺎي؟ ﻣﻨﻈﻮرم ﻫﻤﯿﻦ ﺷﻨﺒﻪ اس؟ « او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ اﻣﯿﺪوار ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫آه ، اﻣﯿﺪواري او ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﻨﺪه ﺑﻮد . او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺎ او ﺑﺎﺷﻢ ، ﻧﻪ ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن .

و ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑﻠﻪ . وﻟﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎي‬ ‫زﯾﺎدي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﺜﺎل ، ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﯾﻦ ﺷﻨﺒﻪ ﻫﻮا آﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﺎﺷﺪ...‬

‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺻﺪاﯾﻢ را ﻋﺎدي ﺟﻠﻮه دﻫﻢ ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭼﻨﺪان اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ . » دﻗﯿﻘﺎً ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻦ ﺑﺮﯾﻦ؟ « ﮔﺮﭼﻪ ، ﻣﺎﯾﮏ ﮔﻔﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮد، ﺳﺎﺣﻞ . در آﻧﺠﺎ ﺷﺎﻧﺲ زﯾﺎدي ﺑﺮ

اي دوري ﮐﺮدن از ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻧﺒﻮد .‬ ‫» ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ از ﻻﭘﻮش ، ﺑﻪ ﻓ‪‬ﺮﺳﺖ ﺑﯿﭻ . «‬ ‫ﻟﻌﻨﺖ . ﺧﺐ ، در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل اﮔﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﺎ ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ را ﮐﻨﺴﻞ ﻣﯽ

ﮐﺮدم ، ﺣﺘﻤﺎً ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻮذﯾﺎﻧﻪ اي زدم . » ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﻣﻦ دﻋﻮت ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﺎ اﻣﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ . » ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻦ اﻵن ﺗﻮ

رو دﻋﻮت ﮐﺮدم. «‬ ‫» ﺑﯿﺎ ﻣﻦ و ﺗﻮ اﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻣﺎﯾﮏ ﺑﯿﭽﺎره رو اذﯾﺖ ﻧﮑﻨﯿﻢ . ﻣﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﯾﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺶ ﮐﻨﯿﻢ. « ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎﯾﮏ ﺑﯿﭽﺎره را‬ ‫ﺧﻮدم ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﻨﻢ

اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم ، از ﺗﺼﻮر آن ﺑﻪ ﺷﺪت ﻟﺬت ﺑﺮدم .‬ ‫دوﺑﺎره ﺑﺎ ﻟﺤﻦ اﻫﺎﻧﺖ آﻣﯿﺰي ﮔﻔﺖ : » ﻣﺎﯾﮏ- ﮐﯽ ﺑﻪ ﻣﺎﯾﮏ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯿﺪه ! « ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ اي زدم.‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎد ﺗﺎ از ﻣﻦ ﺟﺪا ﺷﻮد .‬

‫ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﮐﺎرم ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ، دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم و ﭘﺸﺖ ژاﮐﺖ او را ﮔﺮﻓﺘﻢ ، او ﺑﻪ ﻃﺮف ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪ و اﯾﺴﺘﺎد .‬ ‫» ﮐﺠﺎ داري ﻣﯿﺮي؟ « ﺗﺎ ﺣﺪودي از اﯾﻨﮑﻪ داﺷﺖ ﻣﺮا ﺗﺮك

ﻣﯽ ﮐﺮد ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮدم . ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎ او ﻧﺒﻮدم . او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮود ، ﺣﺎﻻ ﻧﻪ .‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » دارم ﻣﯽ رم ﺧﻮﻧﻪ. « از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮا ﻧﺎراﺣﺖ ﮐﻨﺪ ، ﮔﯿﺞ ﺷﺪه

ﺑﻮد .‬ ‫» ﻧﺸﻨﯿﺪي ﮐﻪ ﻗﻮل دادم ﺗﻮرو ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﺳﻮﻧﻢ ؟ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﻣﯽ ذارم ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﻨﯽ؟ « ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺧﻮﺷﺶ‬ ‫ﻧﻤﯽ آﻣﺪ- اﺳﺘﻨﺒﺎط ﻣﻦ از وﺟﻮد ﺿﻌﻔﯽ

در او . وﻟﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ، ﺑﺮاي ﺳﻔﺮ ﺳﯿﺎﺗﻞ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ . ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ‬ ‫از ﭘﺲ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺑﻪ او در ﯾﮏ ﺟﺎي ﺳﺮﺑﺴﺘﻪ ﺑﺮآﯾﻢ . راه اﯾﻨﺠﺎ ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻪ ي او

ﺑﺴﯿﺎر ﮐﻮﺗﺎه ﺗﺮ ﺑﻮد .‬ ‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﮕﻪ ﭼﻪ ﺣﺎﻟﯽ دارم ؟ از اون ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﺗﺮاﮐﻢ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﻪ ؟ «‬ ‫از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ راه رﻓﺘﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاي او ﭼﺎﻟﺶ اﻧﮕﯿﺰ

اﺳﺖ او را ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺧﻮدم ﮐﺸﯿﺪم . » ﺑﻪ‬ ‫آﻟﯿﺲ ﻣﯽ ﮔﻢ ﺑﻌﺪ از ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺬارش دم ﺧﻮﻧﺘﻮن. «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » وﻟﻢ ﮐﻦ! « ﯾﮏ وري ﻣﯽ آﻣﺪ و ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از

دﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ . دﺳﺖ دﯾﮕﺮم را دراز ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﯿﻔﺘﺪ او را‬ ‫ﺑﮕﯿﺮم ، وﻟﯽ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻻزم ﺷﻮد ﺧﻮدش را راﺳﺖ ﮐﺮد . ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻟﻤﺲ ﮐﺮدن او دﻧﺒﺎل ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ .

اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻋﮑﺲ‬ ‫اﻟﻌﻤﻞ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺧﻮدم ﺑﯿﻔﺘﻢ ، وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ آن را ﺑﺮاي ﺑﻌﺪ ﮔﺬاﺷﺘﻢ . در آن ﻣﻮرد ﭼﯿﺰﻫﺎي زﯾﺎدي ﺑﺮاي رﺳﯿﺪﮔﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ .‬ ‫ﮐﻨﺎر

اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ او را رﻫﺎ ﮐﺮدم ، ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺑﻪ در آن ﺗﮑﯿﻪ داد . ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺶ از اﯾﻦ ﻣﺮاﻗﺐ ﻣﯽ ﺑﻮدم و، ﺣﺴﺎب ﺗﻌﺎدل ﻧﺎﭼﯿﺰ او را ﻣﯽ ﮐﺮدم...‬ ‫» ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ زورﮔﻮﯾﯽ! «‬ ‫» در ﺑﺎزه. «‬

‫روي ﺻﻨﺪﻟﯽ راﻧﻨﺪه ﻧﺸﺴﺘﻢ و ﻣﺎﺷﯿﻦ را روﺷﻦ ﮐﺮدم . او ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﯿﺮون ﺑﻮد ، ﺧﻮدش را ﻣﺤﮑﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎران ﺷﺪﯾﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد‬ ‫و ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ او ﺳﺮﻣﺎ و

رﻃﻮﺑﺖ را دوﺳﺖ ﻧﺪارد . آب ﻣﻮي ﭘﺮﭘﺸﺘﺶ را ﺧﯿﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ ﺗﯿﺮﮔﯽ ﺳﯿﺎه ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫» ﻣﻦ ﺧﻮدم ﮐﺎﻣﻼً ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺧﻮﻧﻪ رﻓﺘﻦ رو دارم! «‬ ‫ﺣﺘﻤﺎً ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻮد- ﻓﻘﻂ ﻣﻦ

ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ اﯾﻦ را ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ اﺟﺎزه دﻫﻢ او ﺑﺮود .‬ ‫ﭘﻨﺠﺮه ي را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺧﻢ ﺷﺪم . » ﺳﻮارﺷﻮ ، ﺑﻼ. «‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺗﻨﮓ ﮐﺮد و، ﺣﺪس زدم ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﺪ ﮐﻪ

ﻓﺮار ﮐﻨﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ.‬ ‫ﺑﻪ او ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎن ﮐﺮدم : » اﮔﻪ ﻻزم ﺑﺸﻪ ﮐﺸﻮن ﮐﺸﻮن ﻣﯽ ﺑﺮﻣﺖ. « از ﻧﺎاﻣﯿﺪي او وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ واﻗﻌﺎً اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺧﻮاﻫﻢ ﮐﺮد ، ﻟﺬت ﺑﺮدم.‬ ‫در را ﺑﺎز ﮐﺮد و

ﺳﻮار ﺷﺪ . آب از ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﭼﮑﯿﺪ و ﭘﻮﺗﯿﻦ ﻫﺎﯾﺶ ﻏﮋﻏﮋ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺮدي ﮔﻔﺖ : » اﯾﻦ ﮐﺎر ﻫﯿﭻ ﺿﺮورﺗﯽ ﻧﺪاره. « ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از آزرده ، ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﻧﯿﺰ ﻫﺴﺖ

.‬ ‫ﺑﺨﺎري را زﯾﺎد ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺣﺴﺎس راﺣﺘﯽ ﮐﻨﺪ و ﺻﺪاي ﻣﻮزﯾﮏ را ﮐﻢ ﮐﺮدم . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﮔﻮﺷﻪ ي ﭼﺸﻢ او را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم ، از‬ ‫ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﺧﺎرج ﺷﺪم . ﻟﺐ ﭘﺎﯾﯿﻨﺶ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ

ﻟﺠﻮﺟﺎﻧﻪ اي ﺟﻠﻮ آﻣﺪه ﺑﻮد . ﺑﻪ آن ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﺣﺴﯽ در ﻣﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آورد... ﺑﺎز ﺑﻪ‬ ‫ﻓﮑﺮ واﮐﻨﺶ ﻣﺘﺼﺪي ﭘﺬﯾﺮش اﻓﺘﺎدم...‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن او ﺑﻪ اﺳﺘﺮﯾﻮ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و

ﻟﺒﺨﻨﺪ زد ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد. ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﮐﻠﯿﺮ د‪ ‬ﻟﻮن1 ؟ «‬ ‫ﯾﮏ ﻃﺮﻓﺪار ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﮐﻼﺳﯿﮏ؟ » ﺗﻮ د‪‬ﺑﻮﺳﯽ رو ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ؟ «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب... ﻣﺎدرم ﺗﻮي ﺧﻮﻧﻪ

زﯾﺎد ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﮐﻼﺳﯿﮏ ﻣﯽ ذاره- ﻣﻦ اوﻧﻬﺎﯾﯽ رو ﮐﻪ دوﺳﺖ دارم ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ. «‬ ‫» ﻣﻨﻢ اﯾﻨﻮ دوﺳﺖ دارم. « در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﺑﻪ ﺑﺎران ﺧﯿﺮه ﺷﺪم . ﻣﻦ ﺑﻪ واﻗﻊ

ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﺸﺘﺮك ﺑﺎ او داﺷﺘﻢ . ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﻢ‬ ‫ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ اﻓﺘﺎدم ﮐﻪ ﻣﺎ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻀﺎد ﻫﻢ ﺑﻮدﯾﻢ .‬ ‫او ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ راﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ آﻣﺪ ، ﻣﺜﻞ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺑﺎرش ﺑﺎران ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﺑﺎ

ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ زﯾﺎد ﺑﻪ ﻓﻀﺎي ﺑﯿﺮون ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺖ . از اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ‬ ‫او اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدم و ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن ﭘﺮداﺧﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﻫﻮا را از ﺑﯿﻨﯽ ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫ﻗﻮي ﺑﻮد .‬ ‫ﻓﺮﻣﺎن

اﺗﻮﻣﺒﺒﯿﻞ را ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﭼﺴﺒﯿﺪم . ﺑﺎران ﺑﻮي او را ﺑﻬﺘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد . ﻓﮑﺮ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﺎﮔﻬﺎن ، ﺑﻪ ﻃﻮر‬ ‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي ﺗﺼﻮر ﮐﺮدم ﮐﻪ او ﭼﻪ ﻃﻌﻤﯽ ﻣﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .‬

====

معنی واژه این بخش

‫)‪ (Claire de Lune‬ﻧﻮازه ي ﻓﺮاﻧﺴﻮي ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺳﺒﺰ ﮐﻤﺮﻧﮓ و ﻧﺎم آﻫﻨﮕﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ دﺑﻮﺳﯽ ﺑﺎ ﭘﯿﺎﻧﻮ ﻧﻮاﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ.‬

====

‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎ وﺟﻮد ﺳﻮزش ﮔﻠﻮﯾﻢ ، آب دﻫﺎﻧﻢ را ﻓﺮو دﻫﻢ و ﺑﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﻢ .‬ ‫ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺣﻮاس ﺧﻮدم را ﭘﺮت ﮐﻨﻢ ، ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻣﺎدرت ﭼﻄﻮر آدﻣﯿﻪ؟ «‬ ‫ﺑﻼ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . »

اون ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﻨﻪ ، وﻟﯽ از ﻣﻦ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺗﺮه. «‬ ‫در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺷﮏ داﺷﺘﻢ.‬ ‫او اداﻣﻪ داد : » ﻣﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﭼﺎرﻟﯿﻢ . ﻣﺎدرم ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻣﻦ اﻫﻞ ﮔﺮدﺷﻪ ، و ﺷﺠﺎع ﺗﺮ از ﻣﻨﻪ. «‬ ‫در

اﯾﻦ ﺑﺎره ﻫﻢ ﺷﮏ داﺷﺘﻢ.‬ ‫» زﯾﺎد ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺳﺮش ﻧﻤﯽ ﺷﻪ و ﯾﻪ اﺧﻼق ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺒﯽ ﻫﻢ داره . در ﺿﻤﻦ آﺷﭙﺰﯾﺶ ﻫﻢ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯿﻪ . اون ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دوﺳﺖ‬ ‫ﻣﻨﻪ. « ﺻﺪ

اﯾﺶ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪ ؛ ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎد .‬ ‫دوﺑﺎره ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ واﻟﺪﯾﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﻓﺮزﻧﺪ .‬ ‫ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ ي او ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮدم، در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺮاي ﭘﺮﺳﯿﺪن اﯾﻨﮑﻪ او ﮐﺠﺎ

زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ دﯾﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ . ﻧﻪ ، در اﯾﻦ ﺷﻬﺮ‬ ‫ﮐﻮﭼﮏ ﮐﺴﯽ در اﯾﻦ ﺑﺎره ﺷﮏ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ، آن ﻫﻢ ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد ﮐﻪ ﭘﺪر او ﻓﺮد ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اي ﺑﻮد...‬ ‫» ﺑﻼ، ﺗﻮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﺘﻪ؟ « او

اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺰرگ ﺗﺮ ﻫﻢ دوره اي ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد . ﺷﺎﯾﺪ دﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ را ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﯾﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد دوﺑﺎره ﺑﺨﻮاﻧﺪ...‬ ‫ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ، اﯾﻦ ﻃﻮر ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ﺟﻮاب داد : » ﻣﻦ

ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﻤﻪ. «‬ ‫» ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﻪ ﻧﻤﯿﺎي. «‬ ‫او ﺧﻨﺪﯾﺪ.‬ ‫» ﭼﯿﻪ؟ «‬ ‫» ﻣﺎدرم ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﯽ ﮔﻪ ﻣﻦ ﺳﯽ و ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪم و ﻫﺮ ﺳﺎل ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﯿﺎن ﺳﺎﻟﻪ ﻫﺎ ﻣﯽ ﺷﻢ. « دوﺑﺎ

ره ﺧﻨﺪﯾﺪ و ﺑﻌﺪ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫» ﺧﻮب ، ﺑﺎﻻﺧﺮه ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺜﻞ ﺑﺰرگ ﺗﺮﻫﺎ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻪ. «‬ ‫اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭼﯿﺰﻫﺎ را ﺑﺮاي ﻣﻦ روﺷﻦ ﮐﺮد . ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم... ﭼﻄﻮر ﻣﺎدر ﺑﯽ

ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﮐﻤﮏ ﮐﺮده ﺑﻮد ﺗﺎ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺑﺮاي ﭘﺨﺘﮕﯽ ﺑﻼ ﭘﯿﺪا‬ ‫ﺷﻮد. او ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد زودﺗﺮ ﺑﺰرگ ﺷﻮد و ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ را ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮد. ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﺴﯽ از او

ﭘﺮﺳﺘﺎري ﮐﻨﺪ- اﯾﻦ ﮐﺎر را‬ ‫ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺧﻮدش ﻣﯽ داﻧﺴﺖ.‬ ‫او ﻣﺮا از ﺧﯿﺎﻻﺗﻢ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮد ﺗﻮ ﻫﻢ زﯾﺎد ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﺳﺎل دوﻣﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ. «‬ ‫ﺷﮑﻠﮑﯽ درآوردم .

ﺑﺮاي ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﭘﯽ ﻣﯽ ﺑﺮدم ، او در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ. ﻣﻮﺿﻮع را ﻋﻮض ﮐﺮدم.‬ ‫» ﺧﻮب ﻧﮕﻔﺘﯽ ﭼﺮا ﻣﺎدرت ﺑﺎ ﻓﯿﻞ ازدواج ﮐﺮد؟ «‬

‫ﻗﺒﻞ از ﺟﻮاب دادن ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﮑﺚ ﮐﺮد . » ﻣﺎدرم... اون ﺧﯿﻠﯽ از ﺳﻨﺶ ﺟﻮون ﺗﺮه . ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻓﯿﻞ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻪ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺣﺴﺎس‬ ‫ﺟﻮوﻧﯽ ﮐﻨﻪ . در ﻫﺮ ﺻﻮرت ﻣﺎدرم

دﯾﻮوﻧﻪ ي اوﻧﻪ. « ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﺗﮑﺎن داد.‬ ‫» ﺗﻮ راﺿﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟ «‬ ‫» اﻫﻤﯿﺘﯽ داره ؟ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام ﮐﻪ اون ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﻪ... و ﻓﯿﻞ ﻫﻤﻮن ﮐﺴﯿﻪ اون ﻣﯽ ﺧﻮاد. «‬ ‫از ﺧﻮد

ﮔﺬﺷﺘﮕﯽ ﺟﻮاب او ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮا ﺷﻮﮐﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ، وﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﺷﺨﺼﯿﺖ او ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ داﺷﺖ.‬ ‫» اﯾﻦ ﺑﺨﺸﻨﺪﮔﯽ ﺗﻮرو ﻧﺸﻮن ﻣﯿﺪه...ﺗﻮ اﯾﻦ ﻓﮑﺮم... «‬ ‫» ﭼﯽ؟ «‬ ‫»

ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﺎدرت ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺪر ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ي ﺗﻮ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯿﺪه ؟ ﺻﺮف ﻧﻈﺮ از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ رو اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮدي؟ «‬ ‫اﯾﻦ ﺳﻮال اﺑﻠﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد و ، ﻣﻦ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻫﻨﮕﺎم

ﭘﺮﺳﯿﺪن آن ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺻﺪاﯾﻢ را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻢ. ﭼﻘﺪر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻣﻦ ﻣﻮرد‬ ‫ﻗﺒﻮل ﮐﺴﯽ ﺑﺮاي دﺧﺘﺮﺷﺎن واﻗﻊ ﺷﺪه ام. ﭼﻘﺪر اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﻼ ﻣﺮا

اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.‬ ‫او ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ي ﻣﻦ ﺑﻪ ﻟﮑﻨﺖ اﻓﺘﺎد. ﺗﺮس ﺑﻮد...ﯾﺎ ﺟﺎذﺑﻪ؟ » ﻣﻦ... ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ... اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل اون ﻣﺎدرﻣﻪ . ﻗﻀﯿﻪ ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﻓﺮق‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ

ﺷﯿﻄﻨﺖ آﻣﯿﺰي زدم . » در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ زﯾﺎد ﺗﺮﺳﻨﺎك ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪي زد . » ﻣﻨﻈﻮرت از ﺗﺮﺳﻨﺎك ﭼﯿﻪ ؟ ﺷﮑﺎف ﻫﺎي ﻣﺘﻌﺪد روي ﺻﻮرت و ﺧﺎل ﮐﻮﺑﯽ ﻫﺎي ﺑﺰ

رگ؟ «‬ ‫» ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ، اﯾﻨﻢ ﯾﻪ ﺗﻌﺮﯾﻔﺸﻪ. » از ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ، ﯾﮏ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻏﯿﺮ ﺗﻬﺪﯾﺪآﻣﯿﺰ ﺑﻮد.‬ ‫» ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺗﻮ ﭼﯿﻪ؟ «‬ ‫او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﻮال اﺷﺘﺒﺎه را ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ . ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ دﻗﯿﻘﺎً

ﺳﻮال درﺳﺖ را. آن ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ وﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭘﺎﺳﺦ دﻫﻢ.‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻤﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﻣﻦ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﺎﺷﻢ؟ «‬ ‫ﻗﺒﻞ از

اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﺟﺪي ﺟﻮاب ﻣﺮا ﺑﺪﻫﺪ در اﯾﻦ ﺑﺎره ﻓﮑﺮ ﮐﺮد . » ﻫﻤﻢ... ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﮔﻪ ﺧﻮدت ﺑﺨﻮاي ، ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬ ‫ﺑﯿﺎي. «‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻢ ﺟﺪي ﺑﻮدم . » اﻵن از ﻣﻦ ﻣﯽ

ﺗﺮﺳﯽ؟ «‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﺪون ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺟﻮاب داد . » ﻧﻪ. «‬ ‫راﺣﺖ ﺗﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﮐﺎﻣﻼً ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ، اﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﻣﻼً دروغ ﻫﻢ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد . ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﻧﻤﯽ

ﺗﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ از ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺑﺮود . در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺤﺚ را ﺑﺎ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم دارد ﭼﻪ ﺣﺴﯽ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ . ﻋﻀﻼﺗﻢ از‬ ‫ﺗﺼﻮر واﮐﻨﺶ او ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪ

.‬ ‫» ﺧﻮب ، ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺗﻮ درﻣﻮرد ﺧﻮﻧﻮادت ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﯽ ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ داﺳﺘﺎن ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ از ﻣﺎل ﻣﻨﻪ . «‬

‫ﺣﺪاﻗﻞ ، دﻟﻬﺮه آورﺗﺮ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﺤﺘﺎﺗﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺪوﻧﯽ؟ «‬ ‫» ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ ﺗﻮرو ﺑﻪ ﻓﺮزﻧﺪي ﻗﺒﻮل ﮐﺮدن؟ «‬ ‫» آره. «‬

‫ﮐﻤﯽ ﻣﮑﺚ ﮐﺮد ، ﺑﻌﺪ آﻫﺴﺘﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي واﻟﺪﯾﻨﺖ اﻓﺘﺎد؟ «‬ ‫اﯾﻦ زﯾﺎد ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮد؛ ﺣﺘﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم ﺑﻪ او دروغ ﺑﮕﻮﯾﻢ . » اوﻧﻬﺎ ﺳﺎل ﻫﺎ ﻗﺒﻞ ﻣﺮدن. «‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ :

» ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ « ﺑﻪ ﻃﻮر روﺷﻨﯽ ﻧﮕﺮان اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﻦ ﺟﺮﯾﻬﻪ دار ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫او ﻧﮕﺮان ﻣﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ او اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺧﺎﻃﺮ دادم : » درواﻗﻊ، ﻣﻦ اوﻧﻬﺎ رو ﺧﻮب ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻤﯿﺎ

رم . ﮐﺎرﻻﯾﻞ و ا‪‬زﻣﻪ ﻣﺪﺗﻬﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﯽ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﻋﻬﺪه دارن. «‬ ‫» و ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺸﻮن داري. «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . م آره . ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ زوﺟﯽ ﺑﻬﺘﺮ از اوﻧﺎرو ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ. «‬ ‫» ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ

ﺧﻮش ﺷﺎﺳﯽ. «‬ ‫» ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮره. « در اﯾﻦ ﯾﮏ ﻣﻮرد ، ﻣﺴﺌﻠﻪ ي واﻟﺪﯾﻦ ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺷﺎﻧﺴﻢ را اﻧﮑﺎر ﮐﻨﻢ.‬ ‫» ﺑﺮادر و ﺧﻮاﻫﺮات ﭼﯽ؟ «‬ ‫اﮔﺮ اﺟﺎزه ﻣﯽ دادم دﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺰﺋﯿﺎت

ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدي ﺑﮕﺬارد ، ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪم دروغ ﺑﮕﻮﯾﻢ . ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻢ ، اﻓﺴﺮده از اﯾﻨﮑﻪ زﻣﺎن ﺑﺎ‬ ‫او ﺑﻮدﻧﻢ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫» ﺑﺮادر و ﺧﻮاﻫﺮم و، ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺟﺎﺳﭙﺮ و

رزاﻟﯽ ، اﮔﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻦ زﯾﺮ ﺑﺎرون ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﻤﻮﻧﻦ ، ﺧﯿﻠﯽ از دﺳﺘﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﻦ. «‬ ‫» اوه ، ﻣﯽ ﺑﺨﺸﯽ ، ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮي. «‬ ‫او ﺗﮑﺎن ﻧﺨﻮرد . او ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ

زﻣﺎن ﻣﺎ ﺗﻤﺎم ﺷﻮد . اﯾﻦ را ﺧﯿﻠﯽ ، ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ .‬ ‫» اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺗﻮ دﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ رﺋﯿﺲ ﭘﻠﯿﺲ ﺳﻮان ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺮﮔﺮده ﻣﺎﺷﯿﻨﺖ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎﺷﻪ ، ﺗﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺸﯽ

درﺑﺎره ي اﺗﻔﺎﻓﯽ ﮐﻪ ﺗﻮي‬ ‫ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ اﻓﺘﺎده ﺑﻬﺶ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪي. « ﺑﺎ ﺑﻪ ﯾﺎد آوردن ﺧﺎﻃﺮه ي ﺧﺠﺎﻟﺖ زدﮔﯽ او در ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زدم .‬ ‫» ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ

رﺳﯿﺪه . ﺗﻮي ﻓﻮرﮐﺲ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﻣﺨﻔﯽ ﻧﻤﯽ ﻣﻮﻧﻪ .« اﺳﻢ اﯾﻦ ﺷﻬﺮ را ﺑﺎ ﺑﯽ ﻋﻼﻗﮕﯽ ﻣﺸﺨﺼﯽ ﺑﺮ زﺑﺎن‬ ‫آورده ﺑﻮد .‬

‫ﺑﻪ ﺣﺮف او ﺧﻨﺪﯾﺪم . ﻫﯿﭻ رازي در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد . از ﭘﻨﺠﺮه ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﺎران ﺷﺪﯾﺪ اﻧﺪاﺧﺘﻢ ، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ زﯾﺎد دوام ﻧﻤﯽ ﯾﺎﻓﺖ و، آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ‬ ‫ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺷﺪﯾﺪﺗﺮ از ﻫﺮ

زﻣﺎن دﯾﮕﺮ ﺑﺒﺎرد . » ﺗﻮي ﺳﺎﺣﻞ ﺑﻬﺖ ﺧﻮش ﺑﮕﺬره . ﺑﺮاي آﻓﺘﺎب ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻫﻮاي ﺧﻮﺑﯿﻪ. « ﺧﻮب ، ﺷﻨﺒﻪ‬ ‫ﻫﻮاي ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ. او ﺣﺘﻤﺎً از آن ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد.‬ ‫» ﻓﺮدا ﺗﻮرو ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ؟ «‬

‫» ﻧﻪ . ﻣﻦ و ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﺗﻌﻄﯿﻼت آﺧﺮﻫﻔﺘﻪ ﻣﻮن رو زودﺗﺮ ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ. « ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﭼﯿﺪن از دﺳﺖ ﺧﻮدم ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮدم . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﻢ... اﻣﺎ در اﯾﻦ

راﺑﻄﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺷﮑﺎر زﯾﺎد از ﺣﺪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ و ﺧﺎﻧﻮاده ام ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺸﺎن دﻫﻢ در ﺣﺎل ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ‬ ‫ﭼﻪ ﻓﺮد اﻓﺮاﻃﯽ اي ﻫﺴﺘﻢ ، ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ در ﻣﻮرد رﻓﺘﺎر ﻣﻦ ﻧﮕﺮ

ان ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ.‬ ‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻦ ﺑﮑﻨﯿﻦ؟ « ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ از ﻧﺒﻮدن ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﭼﻪ ﺧﻮب .‬ ‫» ﻣﺎ واﺳﻪ ي راﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺑﯿﺎﺑﻮن ﮔﻮت راﮐﺲ ﻣﯽ رﯾﻢ ،

درﺳﺖ ﺟﻨﻮب رِﯾﻨﯽ ﯾِﺮ. « ا‪‬ﻣ‪‬ﺖ ﻣﺸﺘﺎق دﯾﺪار ﺧﺮس ﻫﺎي آﻧﺠﺎ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺟﻮاب داد : » اوه ، ﺧﻮب ، ﺧﻮش ﺑﮕﺬره. « ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ او ﺑﺎزﻫﻢ ﻣﺮا ﺧﺸﻨﻮد ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ،

داﺷﺘﻢ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً آﻣﺎدﮔﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻣﻮﻗﺖ ﺑﺎ او را را دارم . او ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻇﺮﯾﻒ و ﺷﮑﻨﻨﺪه‬ ‫ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯽ ﻣﻼﺣﻈﮕﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺟﺎزه دﻫﻢ از ﺟﻠﻮي

دﯾﺪم ﺧﺎرج ﺷﻮد ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﯿﺰي ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮاي او اﺗﻔﺎق ﺑﯿﻔﺘﺪ . و ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ،‬ ‫ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮاي او ﺑﯿﻔﺘﺪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ از ﻋﻮاﻗﺐ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮدن ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر

ﺟﺪي ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻣﯽ ﺷﻪ اﯾﻦ آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﯾﻪ ﮐﺎري ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﮑﻨﯽ؟ «‬ ‫او ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد ، ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﺪﯾﺖ ﻣﻦ ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﻫﺎج و واج ﺑﻮد.‬ ‫زﯾﺎده روي ﻧﮑﻦ .‬

‫» از ﺣﺮﻓﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﻮ ، وﻟﯽ اﻧﮕﺎر ﺗﻮ از اون آدم ﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ آﻫﻦ رﺑﺎ ﺳﻮاﻧﺢ رو ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮدﺷﻮن ﺟﺬب ﻣﯽ ﮐﻨﻦ . ﭘﺲ... ﺳﻌﯽ‬ ‫ﮐﻦ ﺗﻮي اﻗﯿﺎﻧﻮس ﻧﯿﻔﺘﯽ ﯾﺎ زﯾﺮ ﻣﺎﺷﯿﻦ

ﻧﺮي ، ﺑﺎﺷﻪ؟ «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ رﻣﻘﯽ ﺑﻪ او زدم ، اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻏﻢ را در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﻧﺒﯿﻨﺪ . ﭼﻘﺪر آرزو داﺷﺘﻢ ﮐﻪ دوري از ﻣﻦ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﻪ ﻧﻔﻊ او ﻧﺒﻮد ، ﻓﺮﻗﯽ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ آﻧﺠﺎ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ

ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﯿﻔﺘﺪ.‬

‫واﺳﻪ ي ﺧﻮﺑﯽ ﺗﻮ ﯾﺎ ﺧﻮدم، ﻓﺮار ﮐﻦ، ﺑﻼ، ﻓﺮار ﮐﻦ. ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ دارم.‬

‫او از ﮐﻨﺎﯾﻪ ي ﻣﻦ رﻧﺠﯿﺪه ﺑﻮد . ﻧﮕﺎه ﺗﻨﺪي ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ ﻃﻌﻨﻪ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﮑﺎر ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮑﻨﻢ. « ﺑﻪ ﻓﻀﺎي ﺑﺎراﻧﯽ ﻗﺪم ﮔﺬاﺷﺖ و‬ ‫در را ﺗﺎ ﺣﺪي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭘﺸﺖ

ﺳﺮش ﻣﺤﮑﻢ ﮐﻮﺑﯿﺪ .‬ ‫درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺑﭽﻪ ﮔﺮﺑﻪ اي ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺒﺮ اﺳﺖ.‬ ‫دﺳﺘﻢ را دور ﺳﻮﯾﯿﭽﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ از ﺟﯿﺐ او ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮدم، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از آﻧﺠﺎ

دور ﻣﯽ ﺷﺪم ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زدم .‬

"‫ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺘﻢ‬" ‫ﻣﻠﻮدي‬...

‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻢ . ﻫﻨﻮز ﺳﺎﻋﺖ آﺧﺮ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد . ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ، ﭼﺮاﮐﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﺑﺎره ي آن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم و

اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﻋﻄﺮ او در اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد . ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎ را ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ اﺟﺎزه دادم ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﺠﻮم آورد ؛ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ اﺣﺴﺎس ﺳﻮﺧﺘﻦ ﮔﻠﻮﯾﻢ ﻋﺎدت ﮐﻨﻢ.‬ ‫ﺟﺎذﺑﻪ .‬ ‫اﯾﻦ

ﻣﺴﺌﻠﻪ اي ﮔﯿﺞ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺮاي اﻧﺪﯾﺸﯿﺪن ﺑﻮد . ﺟﻬﺖ ﻫﺎي ﺑﺴﯿﺎري داﺷﺖ ، ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ و درﺟﺎﺗﯽ ﻣﺘﻔﺎوت . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺸﻖ ﻧﺒﻮد ، وﻟﯽ ﺑﺎ آن ﭘﯿﻮﻧﺪي‬ ‫ﺟﺪا ﻧﺸﺪﻧﯽ داﺷﺖ .‬ ‫ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ آﯾﺎ

ﺟﺎذﺑﻪ اي ﺑﺮاي ﺑﻼ دارم ﯾﺎ ﻧﻪ. )آﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺳﮑﻮت ذﻫﻨﯽ او اداﻣﻪ ﯾﺎﺑﺪ و ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﻪ ﺑﺎر آورد ﺗﺎ‬ ‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا ﺗﺎ ﻣﺮز ﺟﻨﻮن ﭘﯿﺶ ﺑﺒﺮد ؟ ﯾﺎ ﺣﺪ و ﺣﺴﺎﺑﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ

ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﻪ آن ﺑﺮﺳﻢ؟(‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم واﮐﻨﺶ ﻫﺎي ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ او را ﺑﺎ دﯾﮕﺮان ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﮐﻨﻢ ، ﺑﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻓﺘﺮدار و ﺟﺴﯿﮑﺎ اﺳﺘﻨﻠﯽ ، وﻟﯽ اﯾﻦ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﯽ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﻮد .‬

‫ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻣﺸﺎﺑﻪ- ﺗﻐﯿﯿﺮ در ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ و ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻘﺲ اﻓﺘﺎدن- ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ در آﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﻋﻼﻗﻪ ﺑﻮد ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﻌﻨﺎي‬ ‫ﺗﺮس ﯾﺎ ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪن ﯾﺎ ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮدن

ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻌﯿﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﺎ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﺳﺮﮔﺮم ﺷﻮد ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ اﺳﺘﻨﻠﯽ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫در ﻫﺮ ﺻﻮرت ، ﺑﻼ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ وﺟﻮد دارد

، ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﻗﯿﻘﺎً اﻧﮕﺸﺖ روي آن ﺑﮕﺬارد . او‬ ‫ﭘﻮﺳﺖ ﯾﺦ زده ي ﻣﺮا ﻟﻤﺲ ﮐﺮد و از ﺳﺮدي آن دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫و ﻫﻤﭽﻨﺎن... ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ

ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﯾﺎد داﺷﺘﻢ ، وﻟﯽ اﮔﺮ ﺑﻼ ﺑﻪ ﺟﺎي ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﻮد...‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﻢ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ ، آﺗﺶ ﺑﻪ ﮔﻠﻮﯾﻢ ﭼﻨﮓ ﻣﯽ زد .‬ ‫ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ اﮔﺮ اﯾﻦ ﺑﻼ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا در

ﺣﺎﻟﯽ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ دور ﺑﺪن ﻇﺮﯾﻒ او ﺣﻠﻘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ ؟ ﻣﺮا در ﺣﺎﻟﯽ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد‬ ‫ﮐﻪ او را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ام ﭼﺴﺒﺎﻧﺪه ام و ﺑﺎ دﺳﺘﻢ ﭼﺎﻧﻪ ي او را ﺑﺎﻻ ﻣﯽ آورم

؟ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ را از ﺻﻮرت ﮔﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ي او ﮐﻨﺎر ﻣﯽ زﻧﻢ و ﻧﻮازش‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ؟ ﺑﺎ ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ دور ﻟﺒﻬﺎي ﺗﻮﭘﺮ او دﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺸﻢ ؟ ﺻﻮرﺗﻢ را ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ﺗﺎ

ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﮔﺮﻣﺎي‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺶ را روي دﻫﺎﻧﻢ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ ؟ ﺑﺎزﻫﻢ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم...‬

‫از ﺧﯿﺎﻻت ﺗﻮﺧﺎﻟﯽ ﺑﯿﺮون آﻣﺪم ، داﻧﺴﺘﻢ ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ اﯾﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎ را ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ، ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺧﻮاﻫﺪ اﻓﺘﺎد‬ ‫اﮔﺮ ﺗﺎ آن ﺣﺪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪم.‬

‫ﺟﺎذﺑﻪ ، ﻣﻌﻤﺎي ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻠﯽ ﺑﻮد ، زﯾﺮا ﺣﺎﻻ در ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﺻﻮرت ﻣﻤﮑﻦ ﻣﺠﺬوب ﺑﻼ ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮاي ﺑﻼ ﺟﺎذﺑﻪ ي ﯾﮏ ﻣﺮد ﺑﺮاي ﯾﮏ زن را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ؟‬ ‫اﯾﻦ ﺳﻮال

اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد . ﺳﻮال درﺳﺖ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ آﯾﺎ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻼ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ ، و ﺟﻮاب آن ﻧﻪ ﺑﻮد . ﺑﺮاي‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﯾﮏ ﻣﺮد اﻧﺴﺎن ﻧﺒﻮدم و، اﯾﻦ ﺑﺮاي او

ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﺗﮏ ﺗﮏ ﺗﺎرﻫﺎي ﺑﺪﻧﻢ ﺑﺮاي اﻧﺴﺎن ﺑﻮدن ﺑﻪ درد آﻣﺪ ، در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را در ﺑﺎزوﻫﺎﯾﻢ ﻧﮕﻪ دارم ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ زﻧﺪﮔﯿﺶ را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ‬ ‫ﺑﯿﻨﺪازم . ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ

آزاداﻧﻪ ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎي ﺧﻮدم را در ﺳﺮ ﺑﭙﺮوراﻧﻢ ، ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮن او روي دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ ، درﺧﺸﺶ ﺧﻮن او در ﭼﺸﻤﺎﯾﻢ‬ ‫ﺗﻤﺎم ﻧﻤﯽ ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫دﻧﺒﺎل ﮐﺮدن او ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑﻮد . ﭼﻪ

ﻧﻮع راﺑﻄﻪ اي را ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد دﻫﻢ ، وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻄﺮ ﻟﻤﺲ ﮐﺮدن او را ﺑﻪ‬ ‫ﺟﺎن ﺑﺨﺮم ؟‬ ‫دﺳﺘﻬﺎﯾﻢ را روي ﺳﺮم ﮔﺬاﺷﺘﻢ .‬ ‫ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ داﺷﺖ ﮔﯿﺞ ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ

زﯾﺮا ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه آﻧﻘﺪرﻫﺎ ﺣﺲ اﻧﺴﺎن ﺑﻮدن ﻧﺪاﺷﺘﻢ- ﺣﺘﯽ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﻧﺴﺎن ﺑﻮدم ، ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد‬ ‫ﻣﯽ آوردم . وﻗﺘﯽ ﮐﻪ اﻧﺴﺎن ﺑﻮدم ، ﺗﻤﺎم ﻓﮑﺮ و ذﮐﺮم ﺷﮑﻮه و اﻓﺘﺨﺎر ﺳﺮﺑﺎز

ﺷﺪن ﺑﻮد . ﺑﯿﺸﺘﺮ دوران ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ام را در دوران ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ‬ ‫ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮدم و ، ﻓﻘﻂ ﻧﻪ ﻣﺎه ﺗﺎ ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﻫﺠﺪه ﺳﺎﻟﮕﯽ ام ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ آﻧﻔﻼﻧﺰا ﺷﯿﻮع ﭘﯿﺪا ﮐﺮد... ﻓﻘﻂ ﺧﺎﻃﺮه ﻫﺎي

ﻣﺒﻬﻤﯽ از آن دوران ﺑﻪ‬ ‫ﯾﺎد داﺷﺘﻢ ، ﺧﺎﻃﺮه ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﺳﺎل ﻫﺎ ﺗﯿﺮه و ﺗﯿﺮه ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ . ﻣﺎدرم را واﺿﺢ ﺗﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ آوردم و، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي او‬ ‫ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم ،

دردي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ در دروﻧﻢ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر از آﯾﻨﺪه اي ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ‬ ‫ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮد ، ﻫﺮ ﺷﺐ ﻣﻮﻗﻊ ﺷﺎم دﻋﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ "ﺟﻨﮓ

ﺳﻬﻤﻨﺎك" ﺑﻪ اﺗﻤﺎم ﺑﺮﺳﺪ... ﻫﯿﭻ ﺧﺎﻃﺮه اي از آرزوﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﺑﻪ ﺟﺰ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺎدرم ، ﻫﯿﭻ ﻋﺸﻖ دﯾﮕﺮي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮد آرزو ﮐﻨﻢ ﺑﻤﺎﻧﻢ...‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺟﺪﯾﺪ

ﺑﻮد . ﻫﯿﭻ ﻧﻤﻮداري ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﮑﺸﻢ ، ﻫﯿﭻ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ اي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ اﻧﺠﺎم دﻫﻢ .‬ ‫ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻼ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺧﺎﻟﺼﺎﻧﻪ آﻣﺪه ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﺣﺎﻻ آب ﻫﺎ ﮔﻞ آﻟﻮد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . ﺷﺪﯾﺪاً

دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺎدر ﺑﻮدم او‬ ‫را ﻟﻤﺲ ﮐﻨﻢ . آﯾﺎ او ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ اﺣﺴﺎس را داﺷﺖ ؟‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪارد .‬ ‫ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺎي ﺳﻔﯿﺪم ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ،

از ﺳﺨﺘﯽ آن ﻫﺎ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم ، از ﺳﺮدي آﻧﻬﺎ ، از ﻗﺪرت ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ آﻧﻬﺎ...‬ ‫وﻗﺘﯽ در ﻋﻘﺐ ﺑﺎز ﺷﺪ از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪم .‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻮار ﻣﯽ ﺷﺪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﻫﺎ . ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮت ﮐﺮدم .

اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد. » ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﺧﺎﻧﻮم ﮔﻮف ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻣﻌﺘﺎد ﺷﺪي ، اﯾﻦ‬ ‫اواﺧﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺐ رﻓﺘﺎر ﮐﺮدي . اﻣﺮوز ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي ؟ «‬ ‫» داﺷﺘﻢ... ﮐﺎرﻫﺎي ﺧﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم. «‬

‫ﻫﺎه؟‬

‫ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮدم . » ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﺑﯿﻤﺎران و اﯾﻦ ﺟﻮر ﭼﯿﺰا. «‬

‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮔﯿﺞ ﺷﺪ ، وﻟﯽ ﺑﻌﺪ ﻫﻮا را ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﺸﯿﺪ و ﻋﻄﺮ داﺧﻞ ﻣﺎﺷﯿﻦ را ﺣﺲ ﮐﺮد .‬

‫اوه . ﺑﺎزم دﺧﺘﺮه ؟‬

‫ﺷﮑﻠﮑﯽ درآوردم .‬ ‫داره ﻋﺠﯿﺐ ﻣﯽ ﺷﻪ .‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » اﯾﻦ دﯾﮕﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻪ. «‬

‫ﺑﺎز ﻫﻮا را ﺑﻪ داﺧﻞ رﯾﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﺸﯿﺪ . ﻫﻤﻢ... واﻗﻌﺎً ﺑﻮي ﺧﻮﺑﯽ داره ، ﻧﻪ ؟‬

‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺟﻤﻠﻪ در ذﻫﻦ او ﮐﺎﻣﻞ ﺷﻮد ﺻﺪاي ﻏﺮش ﻣﺎﻧﻨﺪي از ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺧﺎرج ﺷﺪ ، ﯾﮏ واﮐﻨﺶ ﻏﯿﺮ ارادي .‬ ‫» آروم ﺑﺎش ﺑﭽﻪ ، ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ . «‬ ‫در آن ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻘﯿﻪ رﺳﯿﺪﻧﺪ . در

اول رزاﻟﯽ ﺑﻮ را ﺣﺲ ﮐﺮد و ﻧﮕﺎه ﺗﻨﺪي ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ، ﻫﻨﻮز آزرده ﺑﻮد . در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻞ او ﭼﯿﺴﺖ ،‬ ‫وﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ از او ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم ﻓﺤﺶ ﺑﻮد .‬ ‫ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺟﺎﺳﭙﺮ

را ﻫﻢ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . او ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ا‪ﻣ‪ﺖ ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺟﺬاﺑﯿﺖ ﺑﻼ ﺷﺪه ﺑﻮد . اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ ﺑﻮ ﺑﺮاي ﻫﯿﭻ ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﯾﮏ ﻫﺰارم‬ ‫ﺟﺎذﺑﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ داﺷﺖ ، دارا ﻧﺒﻮد . وﻟﯽ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ از

اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮن او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ آﻧﻬﺎ ﻣﻄﺒﻮع ﻣﯽ آﻣﺪ ﻧﮕﺮان ﺑﻮدم . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﮐﻨﺘﺮل ﻧﺎﭼﯿﺰي‬ ‫داﺷﺖ...‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﭘﻨﺠﺮه ي ﻣﻦ آﻣﺪ و دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد ﺗﺎ ﺳﻮﯾﯿﭻ ﺗﺮاك ﺑﻼ را ﺑﮕﯿﺮد .‬ ‫او ﮔﻔﺖ

: » ﻓﻘﻂ دﯾﺪم ﮐﻪ دارم اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . « - اﻧﺠﺎم ﮐﺎرﻫﺎي ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم ، ﻋﺎدت ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ او ﺑﻮد . » ﺑﻌﺪاً ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﻢ ﺑﮕﯽ ﭼﺮا. «‬ ‫» ﻣﻌﻨﯿﺶ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ- «‬ ‫» ﻣﯽ دوﻧﻢ ، ﻣﯽ دوﻧﻢ .

ﺻﺒﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . اوﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻃﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﺸﻪ. «‬ ‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﺳﻮﯾﯿﭻ را ﺑﻪ او دادم.‬ ‫ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻪ ي ﺑﻼ او را دﻧﺒﺎل ﮐﺮدم . ﻗﻄﺮه ﻫﺎي ﺑﺎران ﻣﺜﻞ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻫﺎ ﭼﮑﺶ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﺿﺮﺑﻪ ﻣﯽ

زدﻧﺪ ، ﺻﺪاي آن ﺑﻪ ﻗﺪري ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﮔﻮش ﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻼ ﺻﺪاي ﻏﺮش ﻣﻮﺗﻮر ﺗﺮاك را ﻧﺸﻨﻮد . ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮه ي او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، وﻟﯽ او ﻧﯿﺎﻣﺪ ﺗﺎ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون‬ ‫ﺑﯿﻨﺪ

ازد. ﺷﺎﯾﺪ آﻧﺠﺎ ﻧﺒﻮد . ﻫﯿﭻ ﻓﮑﺮي ﺑﺮاي ﺷﻨﯿﺪن وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺸﻨﻮم ﺗﺎ ﺣﺘﯽ او را ﭼﮏ ﮐﻨﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ام ﺷﺪ- ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم او ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ، ﯾﺎ

ﺣﺪاﻗﻞ ، در اﻣﺎن ﺑﻮد .‬ ‫آﻟﯿﺲ در ﻋﻘﺐ ﺳﻮار ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدﯾﻢ . ﺟﺎده ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻃﻮل ﻧﮑﺸﯿﺪ . ﺑﺎ ﻫﻢ داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ‬ ‫ﺷﺪﯾﻢ و ﺑﻌﺪ ،

ﻫﺮ ﮐﺪام ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﻫﺎي ﺧﻮدﻣﺎن رﻓﺘﯿﻢ .‬

‫ا‪ﻣ‪ﺖ و ﺟﺎﺳﭙﺮ وﺳﻂ ﯾﮏ ﺑﺎزي ﺣﺴﺎس ﺷﻄﺮﻧﺞ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﺑﺎ ﻫﺸﺖ ﺻﻔﺤﻪ ي ﺑﻪ ﻫﻢ ﭼﺴﺒﯿﺪه و ﻗﻮاﺋﺪ ﭘﯿﭽﯿﺪه ي ﺧﻮدﺷﺎن . آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزه ي‬ ‫ﺑﺎزي ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ ؛ دﯾﮕﺮ ﻓﻘﻂ آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﻣﻦ

ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﺳﺮاغ ﮐﺎﻣﭙﻮﺗﺮش در ﮔﻮﺷﻪ ي ﺳﺎﻟﻦ رﻓﺖ و ﺻﺪاي روﺷﻦ ﺷﺪن ﻣﺎﻧﯿﺘﻮر ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ . آﻟﯿﺲ روي ﭘﺮوژه ي ﻃﺮاﺣﯽ ﻟﺒﺎس ﻫﺎي‬ ‫رزاﻟﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد ،

وﻟﯽ اﻣﺮوز رزاﻟﯽ ﺑﻪ او ﻣﻠﺤﻖ ﻧﺸﺪ ، ﺗﺎ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ دﺳﺖ آﻟﯿﺲ روي ﺻﻔﺤﻪ ي ﺣﺴﺎس ﺑﻪ ﺿﺮﺑﻪ،‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻻزم را ﺑﺪﻫﺪ) ﮐﺎرﻻﯾﻞ و ﻣﻦ

ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه ﺑﻮدﯾﻢ ﮐﻤﯽ ﺳﯿﺴﺘﻢ را دﺳﺘﮑﺎري ﮐﻨﯿﻢ ، ﭼﺮاﮐﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﻫﺎي ﺣﺴﺎس ﺑﻪ‬ ‫ﺗﻤﺎس دﺳﺖ ﻣﻌﻤﻮﻻً در ﺑﺮاﺑﺮ ﮔﺮﻣﺎ ﺟﻮاب ﻣﯽ دادﻧﺪ( . در ﻋﻮض ، اﻣﺮوز رزاﻟﯽ روي ﻣﺒﻞ ﻧﺸﺴﺖ

و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻋﻮض ﮐﺮدن ﮐﺎﻧﺎل ﻫﺎي ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن‬ ‫ﺷﺪ ، ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﯿﺴﺖ ﮐﺎﻧﺎل ﺑﺪون ﺗﻮﻗﻒ . ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮد ﺑﻪ ﮔﺎراژ ﺑﺮود و دوﺑﺎره ‪ BMW‬اش را ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﻨﺪ

ﯾﺎ‬ ‫ﻧﻪ . ا‪زﻣﻪ ﻃﺒﻘﻪ ي ﺑﺎﻻ ﺑﻮد ، و روي ﯾﮏ ﺳﺮي ﻧﻘﺸﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ آﻟﯿﺲ ﺳﺮش را ﺑﻪ دﯾﻮار ﺗﮑﯿﻪ داد و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺑﯽ ﺻﺪا ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺮﮐﺎت ﺑﻌﺪي ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ

ﮐﺮد- ا‪ﻣ‪ﺖ روي زﻣﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‬ ‫و ﭘﺸﺘﺶ ﺑﻪ او ﺑﻮد- ﺟﺎﺳﭙﺮ ﮐﻪ اﺳﺐ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ي ا‪ﻣ‪ﺖ را ﻣﯽ زد ، ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش را ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺎدي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫و ﻣﻦ ، ﺑﻌﺪ از ﻣﺪت ﻫﺎي

زﯾﺎدي ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، رﻓﺘﻢ ﺗﺎ ﭘﺸﺖ ﭘﯿﺎﻧﻮي ﺑﺰرگ ﮐﻪ درﺳﺖ در ﻣﺠﺎورت ورودي ﻗﺮار داﺷﺖ‬ ‫ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ .‬ ‫دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ روي دﮐﻤﻪ ﻫﺎ ﮐﺸﯿﺪم ﺗﺎ ﮔﺎم ﻫﺎي آن را ﺗﺴﺖ

ﮐﻨﻢ . ﺻﺪاﯾﺶ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﻃﺒﻘﻪ ي ﺑﺎﻻ ، ا‪زﻣﻪ دﺳﺖ از ﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ اﻧﺠﺎﻣﺶ ﺑﻮد ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻮش ﻫﺎﯾﺶ را ﺗﯿﺰ ﮐﺮد .‬ ‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﻮاﺧﺘﻦ ﺧﻂ اول آﻫﻨﮕﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز در

ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻟﻬﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﺮدم ، از اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺘﯽ از آﻧﭽﻪ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﻬﺘﺮ‬ ‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ، ﺧﺸﻨﻮد ﺷﺪم .‬ ‫ا‪زﻣﻪ ﺑﺎ ﻣﺴﺮت اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ادوارد دوﺑﺎره داره ﻣﯽ زﻧﻪ . ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ

ﭼﻬﺮه اش ﻧﺸﺴﺖ . از ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰش ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ و آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺣﺮﮐﺖ‬ ‫ﮐﺮد .‬ ‫ﯾﮏ ﻧﺖ ﻫﺎرﻣﻮﻧﯿﮏ اﻓﺰودم ، اﺟﺎزه دادم ﺑﺎ ﻣﻠﻮدي اﺻﻠﯽ درﻫﻢ آﻣﯿﺰد .‬

‫ا‪زﻣﻪ آﻫﯽ از ﺳﺮ ﺧﺮﺳﻨﺪي ﮐﺸﯿﺪ ، روي ﭘﻠﻪ ي اول ﻧﺸﺴﺖ و ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺮده ي ﭘﻠﮑﺎن ﺗﮑﯿﻪ داد . ﯾﻪ آﻫﻨﮓ ﺟﺪﯾﺪ . ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﻫﻤﻪ وﻗﺖ...‬ ‫ﭼﻪ ﻧﻮاي ﻗﺸﻨﮕﯽ داره .‬

‫ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﻣﻠﻮدي ﻣﺴﯿﺮ ﺟﺪﯾﺪي ﺑﮕﯿﺮد ، آن را ﺑﻪ ﺧﻂ ﻫﺎي ﺑﻢ ﺳﻮق دادم .‬ ‫رزاﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ادوارد دوﺑﺎره داره آﻫﻨﮓ ﻣﯽ ﺳﺎزه ؟ و دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪ .‬ ‫در آن

ﻟﺤﻈﻪ ، ﺧﻄﺎ ﮐﺮد و ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻋﻠﺖ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺘﺶ را ﺑﺨﻮاﻧﻢ . ﻓﻬﻤﯿﺪم ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺪرﻓﺘﺎري ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﭼﺮا ﮐﺸﺘﻦ اﯾﺰاﺑﻼ ﺳﻮان ﺑﻪ ﻫﯿﭻ‬ ‫وﺟﻪ ﻣﺎﯾﻪ ي ﻧﺎراﺣﺘﯽ وﺟﺪاﻧﺶ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد .‬

‫ﻣﺸﮑﻼت رزاﻟﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺮ ﻏﺮور و ﺧﻮدﺑﯿﻨﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻮزﯾﮏ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ ي ﻗﻄﻊ ﺷﺪ و ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺟﻠﻮي آن را ﺑﮕﯿﺮم ﺧﻨﺪﯾﺪم ، ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ و ﺗﯿﺰي ﮐﻪ در ﺧﺎﻧﻪ ﭘﯿﭽﯿﺪ ،

دﺳﺘﻢ را روي‬ ‫دﻫﺎﻧﻢ ﮔﺬاﺷﺘﻢ .‬

‫رزاﻟﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه ﺑﺮود ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺷﺪت ﺧﺸﻢ و آزردﮔﯽ ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪﻧﺪ .‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ و ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻫﻢ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ ﺗﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻨﺪ و ﺳﺮدرﮔﻤﯽ ا‪زﻣﻪ را ﺷﻨﯿﺪم . ا‪زﻣﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ

از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ آﻣﺪ ، ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﯿﻦ رزاﻟﯽ و ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ا‪زﻣﻪ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﻣﮑﺚ ﻧﮑﻦ ، ادوارد. «‬ ‫دوﺑﺎره ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﻮاﺧﺘﻦ ﮐﺮدم ، ﻫﻢ ﭼﻨﺎن ﮐﻪ ﺑﻪ

زﺣﻤﺖ ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮدم ﭘﻮزﺧﻨﺪي ﮐﻪ روي ﺻﻮرﺗﻢ ﻋﺮﯾﺾ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻢ روﯾﻢ را‬ ‫از رزاﻟﯽ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم . او روي ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و از اﺗﺎق ﺧﺎرج ﺷﺪ ، ﺑﯿﺶ از آﻧﭽﻪ

ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﺑﺎﺷﺪ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮد . وﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎً ﺷﺮﻣﺴﺎر ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد .‬

‫اﮔﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﯽ ﻋﯿﻦ ﯾﻪ ﺳﮓ ﺷﮑﺎرت ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.‬

‫ﺧﻨﺪه ي دﯾﮕﺮي را ﻓﺮو ﺧﻮردم.‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﺻﺪا زد : » ﭼﯽ ﺷﺪ ، رز ؟ « رزاﻟﯽ ﺑﺮﻧﮕﺸﺖ . ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﺷﻖ و رﻗﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺎراژ رﻓﺖ و ﺑﻌﺪ زﯾﺮ ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ ﺧﺰﯾﺪ . ﮔﻮﯾﯽ‬ ‫ﻣﯽ

ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮدش را آﻧﺠﺎ دﻓﻦ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ از ﻣﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺟﺮﯾﺎن ﭼﯿﻪ؟ «‬ ‫ﺑﻪ دروغ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﺒﺮ ﻧﺪارم. «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﮐﻪ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﻏﺮوﻟﻨﺪي ﮐﺮد .‬ ‫ا‪زﻣﻪ ﺑﺎ اﺻﺮار ﮔﻔﺖ : » اداﻣﻪ

ﺑﺪه . « دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﮐﺎري ﮐﻪ او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد اﻧﺠﺎم دادم ، آﻣﺪ ﺗﺎ در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ ، دﺳﺘﺎﻧﺶ را روي ﺷﺎﻧﻪ ي ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺖ .‬ ‫آﻫﻨﮓ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬار ﺑﻮد ، اﻣﺎ

ﻧﺎﮐﺎﻣﻞ . ﮐﻤﯽ ﺑﺎ ﮔﺎم ﻫﺎ ﺑﺎزي ﮐﺮدم ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ ﻧﺎدرﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ا‪زﻣﻪ ﮔﻔﺖ : » ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺸﻨﮕﻪ . اﺳﻤﯽ داره ؟ «‬ ‫» ﻫﻨﻮز ﻧﻪ . «‬ ‫او ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » داﺳﺘﺎﻧﯽ

ﭘﺸﺘﺸﻪ؟ « او ﺑﺴﯿﺎر ﺧﺮﺳﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ وﻗﺖ از ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻏﺎﻓﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدم اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه‬ ‫ﮐﺮدم . ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮدﺧﻮاﻫﺎﻧﻪ ﺑﻮد .‬ ‫» ﮔﻤﻮن ﮐﻨﻢ . اﯾﻦ... ﯾﻪ ﻻﻻﯾﯿﻪ. « در

آن ﻫﻨﮕﺎم ﮔﺎم را درﺳﺖ رﻓﺘﻢ . ﺑﻪ راﺣﺘﯽ آن را ﺑﺎ ﺿﺮب ﺑﻌﺪي ﺟﻮر ﮐﺮدم ، ﺑﻪ آن روح ﺑﺨﺸﯿﺪ .‬ ‫ا‪زﻣﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » ﯾﻪ ﻻﻻﯾﯽ. «‬ ‫داﺳﺘﺎﻧﯽ ﭘﺸﺖ اﯾﻦ ﻣﻠﻮدي ﺑﻮد و زﻣﺎﻧﯽ

ﮐﻪ آن را دﯾﺪه ﺑﻮدم ، ﻧﺖ ﻫﺎ ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر در ﺟﺎي ﺧﻮد ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . داﺳﺘﺎن دﺧﺘﺮي ﮐﻪ روي ﯾﮏ‬ ‫ﺗﺨﺖ ﮐﻢ ﻋﺮض ﺧﻔﺘﻪ ﺑﻮد ، ﻣﻮي ﭘﺮﭘﺸﺖ ﺗﯿﺮه اش ، وﺣﺸﯽ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺟﺎن ﻫﺎي

درﯾﺎﯾﯽ روي ﺑﺎﻟﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮد...‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺟﺎﺳﭙﺮ را ﺑﺎ ﺣﻘﻪ ﻫﺎي ﺧﻮدش ﺗﻨﻬﺎ ﮔﺬاﺷﺖ و آﻣﺪ ﺗﺎ در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ روي ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ . او ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﺤﺮﯾﺮ دارش دو اﮐﺘﺎو ﺑﺎﻻي ﻣﻠﻮدي‬ ‫آواز ﺑﯽ

ﮐﻼﻣﯽ را زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد .‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » دوﺳﺶ دارم . وﻟﯽ اﯾﻦ ﭼﻄﻮره؟ «‬

‫ﻧﺖ او را ﺑﻪ ﻫﺎرﻣﻮﻧﯽ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم- ﺣﺎﻻ دﺳﺘﺎﻧﻢ روي ﮐﻠﯿﺪﻫﺎ در ﭘﺮواز ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﮑﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺨﺶ در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ- ﮐﻤﯽ آن‬ ‫را اﺻﻼح ﮐﺮدم ، ﺑﻪ آن ﺟﻬﺘﯽ ﺗﺎزه

دادم...‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺣﺎل و ﻫﻮا را ﮔﺮﻓﺖ و، ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ آن ﺧﻮاﻧﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » آره . ﻋﺎﻟﯿﻪ. «‬ ‫ا‪زﻣﻪ ﺷﺎﻧﻪ ام را ﻓﺸﺮد .‬ ‫اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭘﺎﯾﺎن را ﺑﺒﯿﻨﻢ ، ﺑﺎ ﺻﺪاي آﻟﯿﺲ ﮐﻪ روي ﻧﻮاي آن

ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رﻓﺖ و آن را ﺑﻪ ﺟﺎﯾﮕﺎه دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﺑﺮد . ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫ﺑﺒﯿﻨﻢ آﻫﻨﮓ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﭘﺎﯾﺎن ﺑﮕﯿﺮد ، زﯾﺮا دﺧﺘﺮ ﺧﻔﺘﻪ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻮد ﺑﯽ ﻧﻘﺺ ﺑﻮد و اﯾﺠﺎد ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ

ﺗﻐﯿﯿﺮي اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد ، ﯾﮏ ﻏﻢ .‬ ‫آﻫﻨﮓ ، ﺣﺎﻻ آراﻣﺘﺮ و آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ رو ﺑﻪ اﺗﻤﺎم ﻣﯽ رﻓﺖ ، ﺻﺪاي آﻟﯿﺲ ﻫﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ آﻣﺪ و ﻣﻮﻗﺮاﻧﻪ ﺷﺪ ، آواﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﻌﻠﻖ ﺑﻪ زﯾﺮ ﺗﺎﻗﯽ ﻫﺎي‬ ‫ﻗﻮﺳﯽ

ﺷﮑﻞ ﮐﻠﯿﺴﺎﯾﯽ ﭘﺮ از ﺷﻤﻊ ﻫﺎي روﺷﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺻﺪاﻫﺎ را ﻣﻨﻌﮑﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫آﺧﺮﯾﻦ ﻧﺖ را ﻧﻮاﺧﺘﻢ و ﺑﻌﺪ ، ﺳﺮم را روي ﮐﻠﯿﺪﻫﺎ ﺧﻢ ﮐﺮدم .‬

‫ا‪زﻣﻪ ﻣﻮﯾﻢ را ﻧﻮازش ﮐﺮد . درﺳﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ ، ادوارد . ﺑﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ ﻣﻤﮑﻦ از آب درﻣﯿﺎد . ﺗﻮ ﺳﺰاوار ﺷﺎدي ﻫﺴﺘﯽ ، ﭘﺴﺮم . ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ اون رو‬ ‫ﺑﻬﺖ ﺑﺪﻫﮑﺎره .‬

‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم اي ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ آن را ﺑﺎور ﮐﻨﻢ ، زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » ﻣﺮﺳﯽ. «‬

‫ﻋﺸﻖ ﻫﻤﯿﺸﻪ راﺣﺖ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻤﯿﺎد .‬

‫ﺧﻨﺪه ي ﺗﻠﺨﯽ ﮐﺮدم .‬

‫ﺗﻮ ، ﺟﺪا از ﻫﺮ ﮐﺲ دﯾﮕﻪ اي روي اﯾﻦ ﺳﯿﺎره ، ﺑﺮاي ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺳﺨﺘﯽ آﻣﺎده ﺗﺮي . ﺗﻮ ﺑﻬﺘﺮ و ﺑﺎﻫﻮش ﺗﺮ از ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎﯾﯽ .‬

‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . ﻫﺮ ﻣﺎدري ﻫﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮ را درﻣﻮرد ﭘﺴﺮش ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ا‪زﻣﻪ ﻫﻨﻮز از ﺑﺎﺑﺖ اﯾﻦ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﭘﺲ از ﮔﺬﺷﺖ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﺎل ﻗﻠﺐ ﻣﺮا ﻟﻤﺲ ﮐﺮده در ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﯿﺪ ، ﺑﺮ

اﯾﺶ ﻋﻤﻖ ﻓﺎﺟﻌﻪ اﻫﻤﯿﯽ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ . او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﻢ...‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ا‪زﻣﻪ ﺑﺎ ﺟﻬﺖ اﻓﮑﺎرش ﻣﺮا ﻣﺘﺤﯿﺮ ﮐﺮد ، اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : اوﻧﻢ ﺗﻮرو دوﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ داﺷﺖ . اﮔﻪ دﺧﺘﺮ ﻓﻬﻤﯿﺪه اي ﺑﺎﺷﻪ . ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . اﻣﺎ‬ ‫ﺗﺼﻮرش رو ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ

اﯾﻨﻘﺪر ﮐﻨﺪ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ﻧﺒﯿﻨﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ ﺗﯿﮑﻪ اي ﻫﺴﺘﯽ.‬

‫ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﺲ ﮐﻦ ﻣﺎﻣﺎن ، داري ﺧﺠﺎﻟﺘﻢ ﻣﯿﺪي . « ﮐﻠﻤﺎت او ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﻌﯿﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ ، ﺑﺎﻋﺚ دﻟﺨﻮﺷﯽ ﻣﻦ ﺷﺪ .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺧﻨﺪﯾﺪ و ﺑﺎ ﯾﮏ دﺳﺖ ﺷﺮوع ﺑﻪ زدن ﻗﻄﻪ

ي"ﻗﻠﺐ و روح" ﮐﺮد . ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم و ﻫﺎرﻣﻮﻧﯽ ﺳﺎده را ﺑﺎ او ﮐﺎﻣﻞ ﮐﺮدم . ﺳﭙﺲ اﺟﺮاﯾﯽ از‬ ‫"ﭼﺎپ اﺳﺘﯿﮑﺲ" را ﺑﻪ او ﻫﺪﯾﻪ دادم .‬ ‫او ﻫﺮ ﻫﺮ ﺧﻨﺪﯾﺪ ، ﺳﭙﺲ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ . ﮔﻔﺖ : »

ﮐﺎﺷﮑﯽ ﺑﻬﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ واﺳﻪ ﭼﯽ ﺑﻪ ر‪‬ز ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪي . وﻟﯽ دارم ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﯽ. «‬

‫» ﻧﭻ. «‬ ‫او ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺖ ﮔﻮﺷﻢ را ﮐﺸﯿﺪ .‬

‫ا‪زﻣﻪ ﺳﺮزﻧﺶ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﺑﺪ ﻧﺒﺎش آﻟﯿﺲ . ادوارد ﻣﯽ ﺧﻮاد ادب رو رﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫» وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ. «‬ ‫ﺑﻪ ﻟﺤﻦ ﻧﺎﻟﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪي ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻨﺪﯾﺪم . ﺳﭙﺲ ﮔﻔﺘﻢ

: » ا‪زﻣﻪ، اﯾﻨﺠﺎ... « و ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻧﻮاﺧﺘﻦ آﻫﻨﮓ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ي او ﮐﺮدم ،‬ ‫ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺑﯽ اﺳﻤﯽ از ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎي ﺳﺎل ﺑﯿﻦ او و ﮐﺎرﻻﯾﻞ دﯾﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫» ﻣﺘﺸﮑﺮم ، ﻋﺰﯾﺰم، « او

دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺷﺎﻧﻪ ام را ﻓﺸﺮد .‬ ‫ﻧﯿﺎزي ﻧﺒﻮد ﺑﺮاي ﻧﻮاﺧﺘﻦ ﻗﻄﻌﻪ ي آﺷﻨﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ . درﻋﻮض ﺑﻪ رزاﻟﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم ، ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﻧﻘﺎب آزردﮔﯽ زده و در ﮔﺎراژ ﺑﺨﻮد‬ ‫ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ و

ﺑﺎ ﺧﻮدم ﭘﻮزﺧﻨﺪ زدم .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻗﺪرت ﺣﺴﺎدت را در ﺧﻮدم ﮐﺸﻒ ﮐﺮده ﺑﻮدم ، ﮐﻤﯽ دﻟﻢ ﺑﺮاي او ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ . اﺣﺴﺎس ﺑﺪﺑﺨﺖ ﻣﺄﺑﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد . ﻣﺴﻠﻤﺎً ، ﺣﺴﺎدت او‬ ‫ﻫﺰاران ﺑﺎر ﻧﺎﭼﯿﺰ

ﺗﺮ از ﻣﻦ ﺑﻮد.‬ ‫در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم اﮔﺮ رزاﻟﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ زﯾﺒﺎﺗﺮﯾﻦ ﻧﺒﻮد ، ﺷﺨﺼﯿﺖ و زﻧﺪﮔﯽ او ﭼﻘﺪر ﻣﺘﻔﺎوت ﻣﯽ ﺷﺪ . آﯾﺎ اﮔﺮ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﻗﻮت او‬ ‫ﻧﺒﻮد ، ﺷﺨﺺ ﺧﻮﺷﺤﺎل

ﺗﺮي ﻣﯽ ﺷﺪ ؟ ﺧﻮدﭘﺴﻨﺪي ﮐﻤﺘﺮ ؟ ﺷﻔﻘﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ؟ ﺧﻮب ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ آن ﻣﻮﺿﻮع ﺑﯽ ﻓﺎﯾﺪه ﺑﻮد ، زﯾﺮا‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد و، او ﻫﻤﯿﺸﻪ زﯾﺒﺎﺗﺮﯾﻦ ﺑﻮد . ﺣﺘﯽ زﻣﺎن

اﻧﺴﺎﻧﯿﺘﺶ ، ﻫﻤﻮاره زﯾﺮ ﻧﻮراﻓﮑﻦ دﻟﺮﺑﺎﯾﯽ ﺧﻮد ﻗﺮار داﺷﺖ . ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ از آن ﺑﺎﮐﯽ‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺮﻋﮑﺲ- او ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﺑﯿﺶ از ﻫﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺷﺪن ﺑﻮد . آن ﺧﺼﻠﺖ ﺑﺎ

از دﺳﺖ رﻓﺘﻦ ﻓﻨﺎﭘﺬﯾﺮي اش ﺗﻐﯿﯿﺮي ﻧﮑﺮده‬ ‫ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ، ﺑﺎ وﺟﻮد ﻧﺎاﻣﯿﺪي او ، از اﯾﻨﮑﻪ از ﻫﻤﺎن اول ، آﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدﻫﺎ او را ﺑﭙﺮﺳﺘﻨﺪ ، زﯾﺒﺎﯾﯿﺶ را ﺳﺘﺎﯾﺶ

ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم‬ ‫ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪاﺷﺖ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﺪ . ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ او ﻣﺮا آﻧﮕﻮﻧﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ- اﺻﻼً ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد . وﻟﯽ ﻋﻼرﻏﻢ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ، اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ او را‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ آزرده اش

ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد . او ﻋﺎدت داﺷﺖ ﻫﻤﻪ ﺧﺮﯾﺪارش ﺑﺎﺷﻨﺪ .‬ ‫داﺳﺘﺎن ﺟﺎﺳﭙﺮ و ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻓﺮق داﺷﺖ- آﻧﻬﺎ ﻫﺮدو ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﻦ از ﻫﻔﺖ دوﻟﺖ آزاد ﺑﻮدم و ﺗﺎ ﺣﺎﻻ، ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ ﻗﻠﺒﻢ دﺳﺖ

ﻧﺨﻮرده ﺑﺎﻗﯽ‬ ‫ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم آن ﮐﯿﻨﻪ ي ﻗﺪﯾﻤﯽ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ و او ﻣﺪت ﻫﺎ ﭘﯿﺶ آن را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ ﺳﭙﺮده .‬ ‫و ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد... ﺗﺎ روزي ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮐﺴﯽ

را ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ زﯾﺒﺎﯾﯿﺶ ﻣﺮا ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ رزاﻟﯽ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس را در ﻣﻦ ﺑﻪ‬ ‫وﺟﻮد ﻧﯿﺎورده ﺑﻮد .‬ ‫رزاﻟﯽ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﺎور ﺗﮑﯿﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﻦ زﯾﺒﺎﯾﯽ او را درﺧﻮر

ﺳﺘﺎﯾﺶ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم ، ﭘﺲ ﺣﺘﻤﺎً ﻫﯿﭻ زﯾﺒﺎﯾﯽ اي روي زﻣﯿﻦ ﭼﺸﻤﻢ را‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ . او از ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ ﻣﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻼ را ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮدم ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﺑﺎ ﺷﻢ زﻧﺎﻧﻪ اش ﺑﻪ

ﻋﻼﻗﻪ اي ﮐﻪ ﺧﻮدم ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً از آن‬ ‫ﺑﯽ اﻃﻼع ﺑﻮدم ، ﭘﯽ ﺑﺮده ﺑﻮد .‬ ‫دوﺑﺎره ﻣﯿﻞ ﺑﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪﻧﻢ را ﺳﺮﮐﻮب ﮐﺮدم .‬

‫وﻟﯽ ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ دﯾﺪ او ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻼ آزرده ﺷﺪه ﺑﻮدم . رزاﻟﯽ درواﻗﻊ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد آن دﺧﺘﺮ ﺑﺪﻗﯿﺎﻓﻪ اﺳﺖ . ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي‬ ‫را ﺑﺎور داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﺑﺮاي ﻣﻦ دور از

ﻓﻬﻢ ﺑﻮد . ﺑﺪون ﺷﮏ زاده ي ﺣﺴﺎدﺗﺶ ﺑﻮد .‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن آﻟﯿﺲ ﮔﻔﺖ : » اوه ! ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺣﺪس ﺑﺰن ﭼﯽ ﺷﺪه ؟ «‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ دﯾﺪه ﺑﻮد را دﯾﺪم و، دﺳﺘﺎﻧﻢ روي ﮐﻠﯿﺪﻫﺎ ﻣﻨﺠﻤﺪ

ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﯿﻪ ، آﻟﯿﺲ ؟ «‬ ‫» ﻫﻔﺘﻪ ي دﯾﮕﻪ ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت ﻣﯿﺎن دﯾﺪﻧﻤﻮن ! ﻗﺮاره از اﯾﻦ ﻃﺮف ﻫﺎ رد ﺑﺸﻦ ، ﻋﺎﻟﯽ ﻧﯿﺴﺖ ؟ «‬ ‫ا‪زﻣﻪ ﮐﻪ اﻧﺒﺴﺎط ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ را ﺣﺲ

ﮐﺮده ﺑﻮد، ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﯽ ﺷﺪ ، ادوارد ؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺮﻧﺎس ﻣﺎﻧﻨﺪي رو ﺑﻪ آﻟﯿﺲ ﮔﻔﺘﻢ : » ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت دارن ﻣﯿﺎن ﻓﻮرﮐﺲ ؟ «‬ ‫او ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭼﺮﺧﯽ داد . » آروم ﺑﺎش ،

ادوارد . اﯾﻦ ﮐﻪ اوﻟﯿﻦ ﻣﻼﻗﺎﺗﺸﻮن ﻧﯿﺴﺖ . «‬ ‫دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه ﺷﺪ . اﯾﻦ اوﻟﯿﻦ ﻣﻼﻗﺎﺗﺸﺎن از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎ آﻣﺪ ﺑﻮد ، و ﺧﻮن ﻣﻄﺒﻮع او ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺟﺎذﺑﻪ ﻧﺪاﺷﺖ

.‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ دﯾﺪن ﭼﻬﺮه ي ﻣﻦ اﺧﻢ ﮐﺮد . » اوﻧﺎ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﯾﻨﺠﺎ ﺷﮑﺎر ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻦ . ﺗﻮ ﮐﻪ اﯾﻨﻮ ﻣﯽ دوﻧﯽ. «‬ ‫وﻟﯽ دوﺳﺖ ﻫﻤﭽﻮن ﺑﺮادر ﺟﺎﺳﭙﺮ و ﺧﻮن آﺷﺎم ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮد

ﻣﺜﻞ ﻣﺎ ﻧﺒﻮدﻧﺪ ؛ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ روش ﻋﺎدي ﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . آﻧﻬﺎ دور و ﺑﺮ‬ ‫ﺑﻼ ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد ﻧﺒﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﮐ‪ﯽ؟ «‬

‫او ﺑﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻬﻢ ﻓﺸﺮد ، وﻟﯽ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ ﺑﺪاﻧﻢ را ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : دوﺷﻨﺒﻪ ﺻﺒﺢ . ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﻪ ﺑﻼ ﺻﺪﻣﻪ اي ﻧﻤﯽ زﻧﻪ.‬

‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮدم : » ﻧﻪ . ﻧﻤﯽ زده . « ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف ا‪ﻣ‪ﺖ ﭼﺮﺧﯿﺪم . » ﺣﺎﺿﺮي ، ا‪ﻣ‪ﺖ ؟ «‬ ‫» ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻗﺮاره ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﯿﻢ ؟ «‬ ‫» ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﺷﻨﺒﻪ ﺷﺐ ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ . دﯾﮕﻪ

ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻪ ﮐﻪ ﮐﯽ ﺑﺨﻮاي راه ﺑﯿﻔﺘﯽ. «‬ ‫» ﺧﻮب ، ﺑﺎﺷﻪ . ﺑﺬار اول از رزاﻟﯽ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫» ﺣﺘﻤﺎً . « ﺑﺎ اﺣﻮاﻟﯽ ﮐﻪ اﻵن رزاﻟﯽ داﺷﺖ ، ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ.‬

‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﭘﺸﺘﯽ ﻣﯽ رﻓﺖ ، اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﺗﻮ واﻗﻌﺎً اﺟﺎره اش دادي ، ادوارد .‬

‫» ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮره. «‬ ‫ا‪زﻣﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮد : » ﯾﻪ ﺑﺎر دﯾﮕﻪ آﻫﻨﮓ ﺟﺪﯾﺪ رو ﺑﺮام ﺑﺰن. «‬

‫ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮدم . » ﺣﺘﻤﺎً ، ﺧﯿﻠﯽ دوﺳ‪‬ﺖ دارم « ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﺮاي ﭘﯿﺮوي از ﻧﺖ اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ آﺧﺮ ﻣﺮدد ﺑﻮدم- ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻏﺮﯾﺒﯽ ﺑﺮاﯾﻢ‬ ‫دردﻧﺎك ﺑﻮد . ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم و ﺑﻌﺪ

، در ﺑﻄﺮي را از ﺟﯿﺒﻢ درآوردم و روي ﭘﺎﯾﻪ ي ﺧﺎﻟﯽ ﮐﺎﻏﺬﻫﺎي ﻧﺖ ﻗﺮار دادم . اﯾﻦ ﮐﺎر ﮐﻤﯽ ﻣﻔﯿﺪ‬ ‫واﻗﻊ ﺷﺪ- ﯾﺎدﮔﺎريِ ﮐﻮﭼﮏ ﻣﻦ از ﺑﻠﻪ ي او .‬ ‫ﺑﺎ ﺧﻮد ﺳﺮم را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي رﺿﺎﯾﺖ ،

ﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫ا‪زﻣﻪ و آﻟﯿﺲ ﻧﮕﺎﻫﯽ رد و ﺑﺪل ﮐﺮدﻧﺪ ، وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام ﭼﯿﺰي ﻧﭙﺮﺳﯿﺪﻧﺪ .‬

‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻪ ا‪ﻣ‪ﺖ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﺴﯽ ﺑﻬﺖ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﺎ ﻏﺬات ﺑﺎزي ﻧﮑﻦ؟ «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد و ﺑﺮاﯾﻢ دﺳﺘﯽ ﺗﮑﺎن داد و ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ : » اوه ، ﻫﯽ ادوارد! « ﺧﺮس

از ﺣﻮاﺳﭙﺮﺗﯽ او اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﭼﻨﮕﺎل‬ ‫ﭘﺮ زورش ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ي ا‪ﻣ‪ﺖ ﭼﻨﮓ ﺑﺰﻧﺪ . ﭘﻨﺠﻪ ﻫﺎي ﺗﯿﺰ ﭘﯿﺮاﻫﻦ او را درﯾﺪﻧﺪ و ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺖ او ﺻﺪاي ﺟﯿﻎ ﻣﺎﻧﻨﺪي ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ .‬

‫ﺧﺮس از ﺻﺪاي ﺗﯿﺰ ﻧﻌﺮه ﮐﺸﯿﺪ .‬

‫آو ، ﻟﻌﻨﺖ ، رز اﯾﻦ ﭘﯿﺮﻫﻨﻮ ﺑﻬﻢ داده ﺑﻮد!‬

‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺳﺮ ﺣﯿﻮان ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﻏﺮﯾﺪ.‬ ‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم و روي ﯾﮏ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓ ﻧﺸﺴﺘﻢ . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮل ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫اﻣﺎ ﮐﺎر ا‪ﻣ‪ﺖ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد . او اﺟﺎزه داد ﺧﺮس ﺑﮑﻮﺷﺪ

ﺑﺎ ﺿﺮﺑﻪ ي دﯾﮕﺮي ﺳﺮ او را ﺑﮕﯿﺮد ، وﻗﺘﯽ ﺿﺮﺑﻪ ﺧﻄﺎ رﻓﺖ و ﺧﺮس ﺗﻠﻮﺗﻠﻮﺧﻮران‬ ‫ﻋﻘﺐ رﻓﺖ ﺧﻨﺪﯾﺪ . ﺧﺮس ﻏﺮﺷﯽ ﮐﺮد و ا‪ﻣ‪ﺖ دوﻣﺮﺗﺒﻪ از ﺑﯿﻦ ﻗﻬﻘﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﻏﺮﯾﺪ . ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻃﺮف

ﺣﯿﻮان ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮد ﮐﻪ روي ﭘﺎﻫﺎي ﻋﻘﺒﯽ اش‬ ‫اﯾﺴﺘﺎده و ﯾﮏ ﺳﺮو ﮔﺮدن از او ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد . آﻧﻬﺎ روي زﻣﯿﻦ اﻓﺘﺎدﻧﺪ و درﺧﺖ ﺻﻨﻮﺑﺮ ﮐﻬﻨﺴﺎﻟﯽ را ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻮد ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ، ﺑﺪن ﻫﺎﯾﺸﺎن

درﻫﻢ‬ ‫ﭘﯿﭽﯿﺪ . ﺧﺮﺧﺮﻫﺎي ﺣﯿﻮان ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ .‬ ‫ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﻌﺪ ، ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم آﻣﺪ . ﭘﯿﺮاﻫﻨﺶ ﻧﺎﺑﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﭘﺎره و ﺧﻮﻧﯿﻦ ، ﭼﺴﺒﻨﺎك و ﭘﺮ از ﻣﻮي

ﺣﯿﻮان .‬ ‫ﻣﻮﻫﺎي ﺗﯿﺮه و ﻣﺠﻌﺪ او ﻧﯿﺰ ﭼﻨﺪان وﺿﻌﯿﺖ ﺑﻬﺘﺮي ﻧﺪاﺷﺖ . ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ ﻋﺮﯾﻀﯽ روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫» اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺐ ﺑﻮد . وﻗﺘﯽ ﭼﻨﮕﻢ زد ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ

ﺣﺴﺶ ﮐﺮدم. «‬ ‫» ﺗﻮ ﻋﯿﻦ ﯾﻪ ﺑﭽﻪ اي ، "امت ".. ‫او ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﯿﺮاﻫﻦ ﺳﻔﯿﺪ و ﺗﻤﯿﺰ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ ﯾﮏ دﮐﻤﻪ ﻫﻢ از آن ﮐﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد . » ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯽ ﯾﻪ ﺷﯿﺮ ﮐﻮﻫﯽ ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎري ؟ «‬

‫» ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﮔﯿﺮ آوردم . وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﺜﻞ وﺣﺸﯿﺎ ﻧﻤﯽ ﺧﻮرم. «‬

‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪ . » ﮐﺎﺷﮑﯽ اوﻧﺎ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮدن . ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ . «‬ ‫» ﻫﯿﭽﮑﯽ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻏﺬات ﺑﺠﻨﮕﯽ. «‬ ‫» آره ، وﻟﯽ دﯾﮕﻪ ﺑﺎ ﮐﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺠﻨﮕﻢ ؟ ﺗﻮ و

آﻟﯿﺲ ﺗﻘﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻦ ، رزاﻟﯽ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد ﻣﻮﻫﺎش ﺑﻬﻢ ﺑﺮﯾﺰه و اﮔﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ و ﻣﻦ‬ ‫درﺳﺖ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﯿﻢ ا‪زﻣﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯿﺸﻪ . «‬ ‫» زﻧﺪﮔﯽ ﺳﺨﺘﻪ ، ﻧﻪ ؟ «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ

ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد ، ﮐﻤﯽ اﯾﻦ ﭘﺎ آن ﭘﺎ ﮐﺮد و ﻧﺎﮔﻬﺎن ژﺳﺖ ﺣﻤﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫» ﯾﺎﻻ ، ادوارد . ﻓﻘﻂ واﺳﻪ ﯾﻪ دﻗﯿﻘﻪ ﺧﺎﻣﻮﺷﺶ ﮐﻦ1 و ﺟﻮاﻧﻤﺮداﻧﻪ ﺑﺠﻨﮓ. «‬ ‫ﺑﻪ او ﯾﺎدآوري ﮐﺮدم : » ﺧﺎﻣﻮش

ﻧﻤﯽ ﺷﻪ . «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ درﻓﮑﺮ ﻓﺮورﻓﺖ . » ﻣﻮﻧﺪم اون دﺧﺘﺮه ﭼﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮرو از ﺳﺮش ﺑﯿﺮون ﻧﮕﻪ ﻣﯿﺪاره ؟ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﯾﻪ ﮐﻢ ﻣﻨﻮ راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﺣﺲ ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ ام از

ﺑﯿﻦ رﻓﺖ . از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺻﺪاي ﻏﺮش ﻣﺎﻧﻨﺪي درآوردم . » ازش ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮ. «‬ ‫» ﻧﺎزك ﻧﺎرﻧﺠﯽ. «‬ ‫آه ﮐﺸﯿﺪم . ا‪ﻣ‪ﺖ آﻣﺪ ﺗﺎ در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ روي ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻨﮓ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ .‬ ‫» ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ .

ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺘﺘﻪ . ﻣﻦ واﻗﻌﺎً دارم ﺳﺨﺖ ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯽ ﻋﺎﻃﻔﻪ و ﻋﻮﺿﯽ ﻧﺒﺎﺷﻢ ، وﻟﯽ ، ازون ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﯾﻪ‬ ‫ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺗﻮ ذاﺗﻤﻪ... «‬ ‫او ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺟﻮك

او ﺑﺨﻨﺪم و ﺑﻌﺪ ، ﺷﮑﻠﮑﯽ درآورد .‬

‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﺪي . ﺣﺎﻻ ﭼﯽ ﻧﺎراﺣﺘﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؟‬

‫» دارم ﺑﻪ اون ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . ﺧﻮب ، واﻗﻌﺎً ، ﻧﮕﺮاﻧﺸﻢ. «‬ ‫» ﻣﮕﻪ اوﻧﺠﺎ ﭼﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﺑﺎﺷﯽ ؟ ﺗﻮ ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ. « ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪ .‬ ‫ﺑﺎزﻫﻢ ﺧﻮش ﻣﺰﮔﯽ او را ﻧﺸﻨﯿﺪه

ﮔﺮﻓﺘﻢ ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﺳﻮاﻟﺶ ﭘﺎﺳﺦ دادم . » ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ ﭼﻘﺪر ﺿﻌﯿﻒ ﻫﺴﺘﻦ ؟ ﭼﻘﺪر‬ ‫ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﺪ وﺟﻮد داره ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺮاي ﯾﻪ اﻧﺴﺎن اﺗﻔﺎق ﺑﯿﻔﺘﻪ ؟ «‬ ‫»

راﺳﺘﺶ ﻧﻪ . وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﺪوﻧﻢ ﻣﻨﻈﻮرت ﭼﯿﻪ . ﻣﻦ اون ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺎ زﯾﺎد ﺑﺎ ﯾﻪ ﺧﺮس ﺟﻮر در ﻧﻤﯿﻮﻣﺪم ، اﯾﻨﻄﻮر ﻧﯿﺴﺖ ؟ «‬

‫ﻣﻨﻈﻮر ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ذﻫﻦ ﺧﻮاﻧﯽ ادوارد اﺳﺖ.‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﺮس. « ﯾﮏ ﺗﺮس ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻪ ﮐﻠﮑﺴﯿﻮن ﺗﺮس ﻫﺎﯾﻢ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ . » دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺎﺷﻪ ، ﻧﻪ ؟ ﺧﺮس ﺳﺮﮔﺮدان‬ ‫داﺧﻞ ﺷﻬﺮ . ﺷﮏ ﻧﺪارم ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻣﯿﺮه

ﺳﺮاغ ﺑﻼ. «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد . م ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ دﯾﻮاﻧﻪ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﯽ ، ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ؟ «‬ ‫» ﻓﻘﻂ واﺳﻪ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺼﻮر ﮐﻦ رزاﻟﯽ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد ، ا‪ﻣ‪ﺖ . و ﺑﻪ ﯾﻪ ﺧﺮس ﺑﺮﻣﯽ ﺧﻮرد... ﯾﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ

ﺑﻬﺶ ﻣﯽ زد... ﯾﺎ ﺻﺎﻋﻘﻪ... ﯾﺎ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ‬ ‫ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﭘﺎﯾﯿﻦ... ﯾﺎ ﻣﺮﯾﺾ ﻣﯽ ﺷﺪ- ﯾﻪ ﺑﯿﻤﺎري اي ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ! « ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺜﻞ ﻃﻮﻓﺎن از ﻣﻦ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ . ﺑﯿﺮون رﯾﺨﺘﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ

راﺣﺘﯽ‬ ‫ﺑﻮد- ﺗﻤﺎم آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ در دﻟﻢ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . » آﺗﺶ ﺳﻮزي و زﻣﯿﻦ ﻟﺮزه و ﮔﺮدﺑﺎد ! اه ! آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ اﺧﺒﺎر دﯾﺪي ﮐﯽ ﺑﻮد ؟ دﯾﺪي ﭼﻪ‬ ‫اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﺑﺮاﺷﻮن ﻣﯿﻔﺘﻪ ؟ دزدي...

آدﻣﮑﺸﯽ. « دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ و، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﻗﺪري از ﻓﮑﺮ اﯾﻨﮑﻪ اﻧﺴﺎن دﯾﮕﺮي ﺑﻪ او آﺳﯿﺒﯽ‬ ‫ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪم ، ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﻢ .‬ ‫» و‪‬و ، و‪‬و !

ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ ﻧﮕﻬﺶ دار ، ﺑﭽﻪ . اون ﺗﻮي ﻓﻮرﮐﺲ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﻪ ، ﯾﺎدت ﻫﺴﺖ ؟ ﻓﻮﻗﺶ اﯾﻪ ﮐﻪ زﯾﺮ ﺑﺎرون ﺧﯿﺲ ﺷﻪ . « ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ‬ ‫را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫» ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اون ﯾﻪ ﻣﺸﮑﻞ

ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﯽ ﺟﺪي داره ، ا‪ﻣ‪ﺖ ، ﺟﺪاً ﻣﯽ ﮔﻢ . ﺷﻮاﻫﺪ رو ﻧﮕﺎه ﮐﻦ . اﯾﻨﻬﻤﻪ ﺟﺎ ﺗﻮي دﻧﯿﺎ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ‬ ‫ﺑﺮه ، ﺻﺎف ﮔﺬرش ﻣﯿﻔﺘﻪ ﺗﻮ ﺷﻬﺮي ﮐﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺎ ﯾﻪ ﺑﺨﺶ ﻋﻤﺪه از

ﺟﻤﻌﯿﺘﺸﻮ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دن. «‬ ‫» آره ، اﻣﺎ ﻣﺎ ﮔﯿﺎﻫﺨﻮارﯾﻢ . ﭘﺲ اﯾﻦ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﯿﻪ ﻧﻪ ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﯽ ، ﻫﺎ؟ «‬ ‫» ﺑﺎ اون ﺑﻮﯾﯽ ﮐﻪ اون داره ؟ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺑﺪه . و ﺑﻌﺪ ، ﺑﺎزم ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﯽ . ﺑﺎ اون

ﺑﻮﯾﯽ ﮐﻪ واﺳﻪ ي ﻣﻦ داره! « ﺑﻪ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه رﻓﺘﻢ ،‬ ‫ﺑﺎزﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺣﺴﺎس ﺗﻨﻔﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫» ﻏﯿﺮ از اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ از ﻫﺮﮐﺴﯽ ﺟﺰ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮدداري داري . ﺑﺎ

زﻫﻢ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﯽ. «‬ ‫» اون و‪‬ن ؟ «‬ ‫» اون ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺣﺎدﺛﻪ ﺑﻮد «‬ ‫» ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ دﯾﺪي ﭼﻄﻮري ﻣﯿﻮﻣﺪ ﻃﺮﻓﺶ ، ا‪م‪ ، ‬دوﺑﺎره و دوﺑﺎره . ﻗﺴﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرم ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﺎذﺑﻪ ي

ﻣﻐﻨﺎﻃﯿﺴﯽ داره. «‬ ‫» وﻟﯽ ﺗﻮ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدي . اﯾﻦ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﯿﻪ. «‬ ‫» واﻗﻌﺎً؟ اﯾﻦ ﻣﺰﺧﺮف ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﮐﻪ ﯾﻪ اﻧﺴﺎن ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﻧﯿﺴﺖ- ﮐﻪ ﯾﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﺸﻪ ؟

‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﮐﺮد . او دﺧﺘﺮ را در ﺳﺮش ﻣﺠﺴﻢ ﮐﺮد و آن ﺗﺼﻮﯾﺮ را ﺟﺎﻟﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﯿﺎﻓﺖ . راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي ، ﻣﻦ زﯾﺎد ﺟﺎذﺑﻪ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ .‬

‫ﺑﯽ ادﺑﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﺐ ، ﻣﻨﻢ واﻗﻌﺎً رزاﻟﯽ رو ﺟﺬاب ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ . راﺳﺘﺸﻮ ﺑﺨﻮاي ، اون ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﻫﺮ ﺻﻮرت ﺧﻮﺷﮕﻠﯽ ﻣﯽ ارزه. «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ آﻫﺴﺘﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪ . » آﺧﺮش ﺑﻬﻢ ﻧﮕﻔﺘﯽ... «‬ ‫ﺑﺎ

ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ و وﺳﯿﻌﯽ ﺑﻪ دروغ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻦ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﻣﺸﮑﻞ رزاﻟﯽ ﭼﯿﻪ ، "امل‬"

‫درﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﺼﺪ و ﻧﯿﺖ او ﺷﺪم و ﺧﻮدم را ﻣﺤﮑﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ . او ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻣﺮا از روي ﺻﺨﺮه ﺑﯿﻨﺪازد . ﺷﮑﺎﻓﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ روي‬ ‫ﺳﻨﮓ ﺑﺎز ﺷﺪ و ﺻﺪاي ﺷﮑﺴﺘﻦ آن ﺑﻪ

ﮔﻮش رﺳﯿﺪ .‬ ‫او ﻏﺮوﻟﻨﺪﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﻣﺘﻘﻠﺐ. «‬ ‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪم ﺗﺎ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ا‪ﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﺪ ، وﻟﯽ اﻓﮑﺎر او ﻣﺴﯿﺮ دﯾﮕﺮي ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . او دوﺑﺎره داﺷﺖ ﺻﻮرت ﺑﻼ را ﻣﺠﺴﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد ،

وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺎر او‬ ‫را ﺳﻔﯿﺪﺗﺮ ﻣﯽ دﯾﺪ ، ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺮاق...‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﻔﻪ اي ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ. «‬ ‫» اﯾﻦ ، ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺎي ﺗﻮ رو ﺳﺮ ﻓﻨﺎﭘﺬﯾﺮي ﺑﺮﻃﺮف ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ، ﻣﮕﻪ ﻧﻪ ؟ ﺑﻌﺪش ﻫﻢ

دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﺑﮑﺸﯿﺶ . اﯾﻦ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راه ﻧﯿﺴﺖ؟ «‬ ‫» واﺳﻪ ي ﻣﻦ ؟ ﯾﺎ ﺑﺮاي اون؟ «‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﺟﻮاب داد : » ﺑﺮاي ﺗﻮ. « ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﯾﮏ ﻣﺴﻠﻤﺎً ﻫﻢ ﺑﻪ آن اﺿﺎﻓﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫ﺑﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪم . » ﺟﻮاب اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد. «‬ ‫او ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎدآوري ﮐﺮد : » ﻣﻦ زﯾﺎد ﺑﺮام اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ ﻧﺎﻣﯿﺮا ﺑﺸﻢ. «‬ ‫» ﺑﺮاي رزاﻟﯽ داﺷﺖ. «‬ ‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ. ﻫﺮدوي ﻣﺎ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ

رزاﻟﯽ ﻫﺮ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮد ، اﮔﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ دوﺑﺎره ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﻧﺴﺎن ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰش را ﻣﯽ داد.‬ ‫ﺣﺘﯽ ا‪ﻣ‪ﺖ را .‬ ‫» ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﻪ آراﻣﯽ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد . آره ، واﺳﻪ رز ﻣﻬﻢ ﺑﻮد. «‬ ‫»

ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ... ﻣﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ... ﻣﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻼ رو ﺧﺮاب ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ . اﮔﻪ رزاﻟﯽ ﺑﻮد ، ﺗﻮ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺣﺴﯽ ﻧﺪاﺷﺘﯽ؟ «‬

‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ رد . ﺗﻮ واﻗﻌﺎً... ﻋﺎﺷﻘﺸﯽ؟‬

‫» ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﻮﺻﯿﻔﺶ ﮐﻨﻢ ، ا‪ﻣ‪ﺖ . ﯾﻪ دﻓﻌﻪ ، اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﺮام ﺗﻤﺎم دﻧﯿﺎ ﺷﺪه . دﻧﯿﺎ ﺑﺪون اون ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻧﺪاره. «‬ ‫وﻟﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮش ﻧﻤﯽ دي؟ اون ﺗﺎ اﺑﺪ دووم ﻧﻤﯿﺎره ، ادوارد.‬

‫ﻧﺎﻟﻪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﯽ دوﻧﻢ. «‬

‫و ، ﺑﻪ ﻗﻮل ﺧﻮدت ، اون ﺷﮑﺴﺘﻨﯿﻪ.‬

‫» ﺑﺎور ﮐﻦ- اون رو ﻫﻢ ﻣﯽ دوﻧﻢ. «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺷﺨﺺ ﻣﻮﻗﻊ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻧﺒﻮد و ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎي ﺣﺴﺎس در رده ي ﮐﺎر او ﺟﺎ ﻧﻤﯽ ﮔﺮﻓﺖ . ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﮐﻠﻨﺠﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ ، ﺷﺪﯾﺪاً ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ‬ ‫

آزاردﻫﻨﺪه ﻧﺒﺎﺷﺪ .‬

‫اﺻﻼً ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻬﺶ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﯽ ؟ ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ، اﮔﻪ ﺗﻮ دوﺳﺘﺶ داري... ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﮐﻪ ، ﺧﻮب... ﻟﻤﺴﺶ ﻣﻨﯽ...؟‬

‫ا‪ﻣ‪ﺖ و رزاﻟﯽ در ﻋﺸﻖ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺷﺪﯾﺪي ﺳﻬﯿﻢ ﺑﻮدﻧﺪ . او زﻣﺎن ﺳﺨﺘﯽ را ﺑﺎ درك اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻄﻮر ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺪون آن ﺟﻨﺒﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﻮرزد‬ ‫ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ .‬ ‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . » ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ

ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ، "املت‬

‫واو. ﭘﺲ ﮔﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎت ﭼﯿﺎن ؟‬

‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ . دارم ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ راﻫﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ ﺗﺎ... ﺗﺎ ﺗﺮﮐﺶ ﮐﻨﻢ . ﻓﻘﻂ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮري ﺧﻮدم رو ﻣﺠﺒﻮر ﮐﻨﻢ ازش‬ ‫دور ﺑﻤﻮﻧﻢ... «‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺲ ﺧﺸﻨﻮدي ﻋﻤﯿﻘﯽ ،

ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻣﺎﻧﺪﻧﻢ درﺳﺖ ﺑﻮد- ﺣﺪاﻗﻞ اﻵن ﮐﻪ ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت در راه ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﻮﻗﺘﺎً ، او آﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ در اﻣﺎن ﺑﻮد ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ . ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ

ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻏﯿﺮ ﻣﺤﺘﻤﻞ او ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫آن ﻓﮑﺮ ﻣﺮا ﻋﺼﺒﯽ ﮐﺮد ؛ آرزو داﺷﺘﻢ ﺑﺮﮔﺮدم ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﺗﺎ ﻫﺮ وﻗﺖ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد آن ﻧﻘﺶ را اﯾﻔﺎ ﮐﻨﻢ .‬

‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻦ ﺷﺪ . ﺗﻮ ﭼﻪ ﻓﮑﺮي ﻫﺴﺘﯽ ؟‬

‫ﺑﺎ ﺧﺠﺎﻟﺖ اﻋﺘﺮاف ﮐﺮدم : » اﻵن ، ﻣﯽ ﻣﯿﺮم واﺳﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮﮔﺮدم ﻓﻮرﮐﺲ و ﺑﻬﺶ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ . ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺗﺎ ﺷﻨﺒﻪ ﺷﺐ دووم ﺑﯿﺎرم. «‬ ‫» آه- اوه ! ﺗﻮ ﺑﻪ اﯾﻦ زودي ﻫﺎ ﻧﻤﯽ

ري ﺧﻮﻧﻪ . ﺑﺬار رزاﻟﯽ ﯾﻪ ﮐﻢ آروم ﺷﻪ . ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ! ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻦ. «‬ ‫ﺑﺎ ﺗﺮدﯾﺪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﻤﻮﻧﻢ. «‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﺿﺮﺑﻪ اي ﺑﻪ ﮔﻮﺷﯽ داﺧﻞ ﺟﯿﺐ ﻣﻦ زد . » اﮔﻪ وﺣﺸﺘﺖ

ﭘﺎﯾﻪ و اﺳﺎﺳﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ آﻟﯿﺲ زﻧﮓ ﻣﯽ زﻧﻪ . اوﻧﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﺗﻮ راﺟﻊ ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫دﺧﺘﺮ وﺳﻮاس داره. «‬ ‫ﺷﮑﻠﮑﯽ درآوردم . » ﺑﺎﺷﻪ. وﻟﯽ ﺗﺎ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻤﯽ ﻣﻮﻧﻢ. «‬ ‫» ﻫﯿﭻ

دﻟﯿﻠﯽ ﻧﺪاره واﺳﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﻋﺠﻠﻪ ﮐﻨﯿﻢ- در ﻫﺮ ﺻﻮرت ، ﻗﺮاره ﻫﻮا آﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﺎﺷﻪ . آﻟﯿﺲ ﮔﻔﺖ ﺗﺎ ﭼﻬﺎرﺷﻨﺒﻪ از ﻣﺪرﺳﻪ راﺣﺘﯿﻢ. «‬ ‫ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫» ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت

ﻣﯽ دوﻧﻦ ﭼﻄﻮري رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻦ. «‬ ‫» واﻗﻌﺎً اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﻤﯽ دم ، ا‪ﻣ‪ﺖ . ﺑﺎ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻼ ، درﺳﺖ ﺑﺪﻣﻮﻗﻊ ﺗﻮي درﺧﺘﺎ راه ﻣﯿﻔﺘﻪ و- « ﺑﺮﺧﻮدم ﻟﺮزﯾﺪم . » ﭘﯿﺘﺮ ﺷﻬﺮﺗﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫ﺧﻮددارﯾﺶ ﻧﺪ

اره . ﻣﻦ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدم. «‬

‫ا‪ﻣ‪ﺖ آه ﮐﺸﯿﺪ . دﻗﯿﻘﺎً ﻋﯿﻦ ﯾﻪ دﯾﻮوﻧﻪ .‬

‫وﻗﺘﯽ ﺻﺒﺢ زود روز دوﺷﻨﺒﻪ از ﭘﻨﺠﺮه ي اﺗﺎق ﺧﻮاب او ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ ، ﺑﻼ در آراﻣﺶ ﺧﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد . اﯾﻦ ﺑﺎر روﻏﻦ ﯾﺎدم ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ، ﺣﺎﻻ ﭘﻨﺠﺮه‬ ‫ﺑﯽ ﺻﺪا از ﺳﺮ راﻫﻢ ﮐﻨﺎر ﻣﯽ رﻓﺖ .‬ ‫

از ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺻﺎف او ﮐﻪ روي ﺑﺎﻟﺶ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ از آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮدم ﺷﺐ آراﻣﺘﺮي را ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ‬ ‫ﯾﮏ ﮐﻮدك دﺳﺘﺎﻧﺶ را زﯾﺮ ﮔﻮﻧﻪ اش

ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد و ، دﻫﺎﻧﺶ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﺎز ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاي دم و ﺑﺎزدﻣﺶ را از ﺑﯿﻦ ﻟﺒﻬﺎي او ﺑﺸﻨﻮم .‬ ‫ﺑﻮدن در اﯾﻨﺠﺎ ، اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﻗﺎدر ﺑﻪ دﯾﺪن او ﺑﺎﺷﻢ ، ﺑﻪ ﻃﻮر اﻋﺠﺎب

اﻧﮕﯿﺰي ﻣﺎﯾﻪ ي آراﻣﺶ ﺑﻮد . ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺧﯿﺎﻟﻢ راﺣﺖ ﻧﻤﯽ ﺑﻮد ، ﻣﮕﺮ‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ در ﮐﻨﺎرش ﺑﺎﺷﻢ . وﻗﺘﯽ از او دور ﺑﻮدم ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺧﻮب ﭘﯿﺶ ﻧﻤﯽ رﻓﺖ .‬ ‫ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺎ او ﺑﻮدم ﻫﻤﻪ

ﭼﯿﺰ درﺳﺖ ﺑﻮد . آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، اﺟﺎزه دادم آﺗﺶ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﮔﻠﻮﯾﻢ ﭼﻨﮓ ﺑﺰﻧﺪ . ﻣﺪت زﯾﺎدي از آن دور ﺑﻮدم .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دور از درد و ﻫﻮس ﺳﭙﺮي ﺷﺪه ﺑﻮد ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﻧﯿﺮ

وﻣﻨﺪﺗﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ﮐﻨﺎر ﺗﺨﺖ‬ ‫او زاﻧﻮ ﺑﺰﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﻋﻨﺎوﯾﻦ ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺨﻮاﻧﻢ . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ داﺳﺘﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺳﺮ او ﺑﻮدﻧﺪ را ﺑﺪاﻧﻢ

، وﻟﯽ ﻓﻘﻂ از ﻋﻄﺶ وﺣﺸﺖ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ ، ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم اﮔﺮ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه دﻫﻢ ﺗﺎ آن ﺣﺪ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﻮم ، ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﺮوم...‬ ‫ﻟﺒﻬﺎي او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﻟﻄﯿﻒ و ﻧﺮم ﻣﯽ

آﻣﺪﻧﺪ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻟﻤﺲ آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﻢ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ. ﻓﻘﻂ اﻧﺪﮐﯽ...‬ ‫اﯾﻦ دﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﺎن اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ از آن دوري ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ دوﺑﺎره و دوﺑﺎره روي ﺻﻮرت او

ﮔﺸﺘﻦ ، ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﯽ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮي . ﻓﻨﺎ ﭘﺬﯾﺮﻫﺎ ﻫﻤﻮاره ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﯽ دادﻧﺪ- از ﻓﮑﺮ از دﺳﺖ‬ ‫دادن ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮدم...‬ ‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ... ﺧﺴﺘﻪ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ. اﻧﮕﺎر

اﯾﻦ آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺨﻮاﺑﯿﺪه ﺑﻮد. ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺑﯽ ﺻﺪا و ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻘﺪر آن ﻓﮑﺮ آﺷﻔﺘﻪ ام ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﺧﻨﺪﯾﺪم. اﮔﺮ ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ؟ ﻣﻦ ﮐﻪ

ﺻﺎﺣﺒﺶ ﻧﺒﻮدم . او ﻣﺎل‬ ‫ﻣﻦ ﻧﺒﻮد.‬ ‫ﻧﻪ ، او ﻣﺎل ﻣﻦ ﻧﺒﻮد- و دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﻏﻢ وﺟﻮدم را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫ﯾﮑﯽ از دﺳﺘﺎﻧﺶ ﺗﮑﺎن ﺧﻮرد و ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺧﺮاﺷﯿﺪﮔﯽ ﻫﺎي ﺳﻄﺤﯽ و رو ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮدي

روي ﮐﻒ دﺳﺖ او ﺷﺪم . او ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪه ﺑﻮد ؟ ﺑﺎ‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ﺟﺮاﺣﺖ ﺟﺪي اي ﻧﺒﻮد ، وﻟﯽ ﺑﺎزﻫﻢ ﻣﺮا ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺖ . ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺧﺮاﺷﯿﺪﮔﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﺣﺘﻤﺎً زﻣﯿﻦ ﺧﻮرده

اﺳﺖ . ﺑﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﻨﻄﻘﯽ اي ﻣﯽ آﻣﺪ .‬ ‫ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﻧﺒﻮدم روي اﯾﻦ رازﻫﺎي ﮐﻮﭼﮏ ﻫﻢ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺳﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﻨﺪه ﺑﻮد. ﺣﺎﻻ ﻣﺎ دوﺳﺖ ﺑﻮدﯾﻢ- ﯾﺎ ، ﺣﺪاﻗﻞ

،‬ ‫ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ دوﺳﺖ ﺑﺎﺷﯿﻢ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ درﻣﻮرد آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ اش از او ﺳﻮال ﮐﻨﻢ- در ﻣﻮرد ﺳﺎﺣﻞ و ، ﻫﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺷﺒﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ اﻧﺠﺎم داده‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﺴﺘﮕﯽ اش

ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از او ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ آﻣﺪه . و وﻗﺘﯽ ﻧﻈﺮﯾﻪ ي ﻣﺮا درﻣﻮرد آﻧﻬﺎ‬ ‫ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﺨﻨﺪم .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم آﯾﺎ در

اﻗﯿﺎﻧﻮس اﻓﺘﺎده ﯾﺎ ﻧﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻼﯾﻤﯽ زدم . ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﻪ آﯾﺎ اوﻗﺎت ﺧﻮﺷﯽ در ﮔﺮدش داﺷﺘﻪ. در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم‬ ‫ﮐﻪ آﯾﺎ اﺻﻼً ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﻦ ﺑﻮده ؟ آﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ذره اي از اﻧﺪازه ي

دﻟﺘﻨﮕﯽ ﻣﻦ ﺑﺮاي او، دﻟﺶ ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد؟‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم او را در آﻓﺘﺎب ﮐﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ ﻣﺠﺴﻢ ﮐﻨﻢ. ﻫﺮﭼﻨﺪ، ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻧﺎﮐﺎﻣﻞ ﺑﻮد، زﯾﺮا ﺧﻮدم ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﻓﺮﺳﺖ ﺑﯿﭻ ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم. ﻓﻘﻂ آن

را در‬ ‫ﻋﮑﺲ ﻫﺎ دﯾﺪه ﺑﻮدم...‬

‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﺮا ﯾﮏ ﺑﺎرﻫﻢ در ﺳﺎﺣﻞ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﭼﻨﺪ ﻣﺎﯾﻠﯽ ﺧﺎﻧﻪ ام واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﺒﻮدم ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم، ﮐﻤﯽ اﺣﺴﺎس ﻧﺎﺧﻮﺷﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ داد. ﺑﻼ روز را در ﻻﭘﻮش

ﮔﺬراﻧﺪه ﺑﻮد- ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﯾﮏ ﭘﯿﻤﺎن ﻧﺎﻣﻪ رﻓﺘﻦ ﻣﻦ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﻗﺪﻏﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد. ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﺪادي‬ ‫ﭘﯿﺮﻣﺮد ﻫﻨﻮز داﺳﺘﺎن ﻫﺎي ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻨﺪ، آﻧﻬﺎ را ﯾﺎد و، ﺑﺪان ﺑﺎور

داﺷﺘﻨﺪ. ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ از راز ﻣﺎ آﮔﺎه ﺑﻮدﻧﺪ...‬ ‫ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم. در آﻧﺠﺎ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﺑﺎﺷﻢ. ﮐﻮﺋﯿﻠﯿﺖ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﭘﯿﻤﺎن ﺗﻌﻬﺪي داﺷﺘﻨﺪ. ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺑﻼ ﺳﺮاغ ﯾﮑﯽ از آن‬ ‫

رﯾﺶ ﺳﻔﯿﺪان ﺳﺎﻟﺨﻮرده رﻓﺘﻪ ﺑﻮد، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي را ﻓﺎش ﮐﻨﻨﺪ. و ﭼﺮا اﺻﻼً ﺣﺮف آن ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺑﻪ ﻣﯿﺎن آورده ﻣﯽ ﺷﺪ؟ ﭼﺮا ﺑﻼ‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ اﯾﻦ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﺻﺪاي

ﮐﻨﺠﮑﺎوﯾﺶ را آﻧﺠﺎ در ﺑﯿﺎورد؟ ﻧﻪ- ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل زﯾﺎد ﮐﻮﺋﯿﻠﯿﺖ ﻫﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻻزم ﻧﺒﻮد ﻧﮕﺮاﻧﺸﺎن‬ ‫ﺑﺎﺷﻢ.‬ ‫از دﺳﺖ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﮐﻪ در ﺣﺎل ﻃﻠﻮع ﺑﻮد ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮدم. ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎدآوري

ﮐﺮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز ﺣﺲ ﮐﻨﺠﮑﺎوﯾﻢ را ﻓﺮو ﻧﺸﺎﻧﻢ. ﭼﺮا‬ ‫ﺣﺎﻻ را ﺑﺮاي درﺧﺸﯿﺪن اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد؟‬ ‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻮا ﺑﻪ ﻗﺪري روﺷﻦ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺮا در اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺒﯿﻨﻨﺪ،

ﺑﺎ آﻫﯽ، از ﭘﻨﺠﺮه ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻢ. ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ در ﺟﻨﮕﻞ اﻧﺒﻮه ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ ي‬ ‫او ﭘﻨﻬﺎن ﺷﻮم و او را ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽ رود، اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﯿﺎن درﺧﺖ ﻫﺎ رﻓﺘﻢ، از اﯾﻨﮑﻪ رد ﺑﻮي او

ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎ اداﻣﻪ داﺷﺖ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدم.‬ ‫ﺳﺮﯾﻊ، ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي آن را دﻧﺒﺎل ﮐﺮدم، ﻫﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ درون ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻫﺪاﯾﺘﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد، ﻧﮕﺮان و ﻧﮕﺮان ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم. ﺑﻼ اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد؟‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن رد

ﺗﻤﺎم ﺷﺪ، ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﯽ در وﺳﻂ ﻧﺎﮐﺠﺎآﺑﺎد ﺗﻤﺎم ﺷﺪ. رد ﭘﺎي او ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﻗﺪم آن ﻃﺮف ﺗﺮ ﻫﻢ اداﻣﻪ داﺷﺖ. در ﺑﯿﻦ ﺳﺮﺧﺲ ﻫﺎ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﮐﻨﺪه درﺧﺖ اﻓﺘﺎده اي را ﻟﻤﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد. اﺣﺘﻤﺎﻻً

روي آن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد...‬ ‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد، ﻧﺸﺴﺘﻢ و، ﺑﻪ اﻃﺮاف ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم. ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺟﺰ ﺳﺮﺧﺲ و درﺧﺖ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻗﺎدر ﺑﻪ دﯾﺪﻧﺶ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ. اﺣﺘﻤﺎﻻً آن ﻣﻮﻗﻊ‬ ‫ﺑﺎران ﻣﯽ ﺑﺎ

رﯾﺪه- ﻋﻄﺮ ﺷﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﻤﯿﻖ روي درﺧﺖ ﻫﺎ ﻧﻨﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد.‬ ‫ﭼﺮا ﺑﻼ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ آﻣﺪه ﺑﻮد اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ- و او ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮد، ﺷﮑﯽ در آن وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ- در وﺳﻂ ﺟﻨﮕﻞ

ﻣﺮﻃﻮب و ﺗﯿﺮه؟‬ ‫ﻫﯿﭻ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻧﺪاﺷﺖ، و، ﻣﺜﻞ دﯾﮕﺮ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻫﺎ ﻧﺒﻮد، ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را در ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ اي ﻋﺎدي ﻣﻄﺮح ﮐﻨﻢ.‬ ‫ﺧﺐ، ﺑﻼ، ﻣﻦ وﻗﺘﯽ ﺧﻮاب ﺑﻮدي در

ﺣﺎل ﺗﻤﺎﺷﺎت ﺑﻮدم، ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ اﺗﺎﻗﺖ رو ﺗﺮك ﮐﺮدم، ﻋﻄﺮت رو ﺑﯿﻦ درﺧﺖ ﻫﺎ دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮدم... ﺑﻠﻪ،‬ ‫اﯾﻦ ﺣﺘﻤﺎً ﻗﻠﺐ ﯾﺦ را ﻫﻢ آب ﻣﯽ ﮐﺮد.‬ ‫ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم او اﯾﻨﺠﺎ در ﭼﻪ ﻓﮑﺮي

و درﺣﺎل اﻧﺠﺎم ﭼﻪ ﮐﺎري ﺑﻮده و، آن ﻓﮑﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ از ﺷﺪت ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه‬ ‫ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺪﺗﺮ، اﯾﻦ ﺑﺴﯿﺎر ﺷﺒﯿﻪ ﺳﻨﺎرﯾﻮﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاي ا‪ﻣ‪ﺖ ﺗﺠﺴﻢ ﮐﺮده ﺑﻮدم- ﺑﻼي ﺗﻨﻬﺎ

ﺳﺮﮔﺮدان در درﺧﺖ ﻫﺎ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻋﻄﺮ او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬ ‫ﻫﺮ ﮐﺴﯽ را ﮐﻪ ﺣﺴﯽ ﺑﺮاي رد ﮔﯿﺮي داﺷﺖ ﻓﺮا ﺑﺨﻮاﻧﺪ...‬ ‫ﻧﺎﻟﻪ ﮐﺮدم. او ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻧﺲ ﺑﺪي داﺷﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ.‬

‫ﺧﻮب، در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ او ﯾﮏ ﻣﺤﺎﻓﻆ داﺷﺖ. ﻣﻦ ﻣﺮاﻗﺐ او ﻣﯽ ﺑﻮدم، و ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ، او را از ﮔﺰﻧﺪ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﺮدم.‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺧﻮدم را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم ﭘﯿﺘﺮ

و ﺷﺎرﻟﻮت اﻗﺎﻣﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ اي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.‬

پـــــایـــان

*********

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

بزودي در آدرس زير امکان دانلود کتابهاي رمان زيبا از طريق گوشيهاي موبايل فراهم ميشود و هم اکنون هم در حال تکميل شدنست

http://farid-book.blogfa.com

================

از طريق ارسال { اس ام اس } يا پيامک . به شماره

09391315486

========

ارسال پيام { پي- ام } به ايدي _ ياهو

my yahoo = ID = iraaanbook

*************

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان نصب کردن مسنجر نيمباز nimbuzz ميباشد که حتما نصب کنيد طريق نصبش را توضيح ميدهم

ابتدا با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد و نخست بروي گزينه ( گت نو Get Now )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود و بروي گزينه

دانلود downlodکليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه ..اين ادرس دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

اگه بدون وارد کردن شمار موباياتون ميخواين ايدي بسازين از اينجا

http://www.nimbuzz.com/en/register-with-us

ولي اولي درستره

====

لطفا حتما بخوانيد

نکته مهم :

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه اگر فعال نيست گوشي خورا برداريد و مراحل فعالسازي

اينترنت سيمکارت ايرانسل و همراه اول را با توجه به آموزشی که در قسمت ( سازنده کتاب ) توضیح داده شده اینترنت گوشی خودرا فعال کنید . سپس اموزش مسنجر ش/مسنجر را هم مطالعه فرمایید _

"‫ﻓﺼﻞ ﻫﺸﺘﻢ‬" ‫روح‬..

‫دو روز آﻓﺘﺎﺑﯽ اي ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺎن ﻫﺎي ﺟﺎﺳﭙﺮ در ﻓﻮرﮐﺲ ﺑﻮدﻧﺪ زﯾﺎد آﻧﻬﺎ را ﻧﺪﯾﺪم . ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﮐﻪ ا‪زﻣﻪ ﻧﮕﺮان ﻧﺸﻮد . ﺑﻪ ﻏﯿﺮ‬ ‫از آن ، ﻣﻮﺟﻮدﯾﺘﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﯽ

ﯾﮏ ﺷﺒﺢ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم . در ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ رد ﻋﺸﻖ و ﻓﮑﺮ داﺋﻤﻢ را دﻧﺒﺎل‬ ‫ﮐﻨﻢ ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽ ﺷﺪم- ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را ﺑﺒﯿﻨﻢ و ﺻﺪاﯾﺶ را در

ذﻫﻦ اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ زﯾﺮ ﻧﻮر آﻓﺘﺎب در‬ ‫ﮐﻨﺎر او راه ﺑﺮوﻧﺪ و ﮔﺎﻫﯽ اوﻗﺎت ﺑﻪ ﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﭘﺸﺖ دﺳﺖ او ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﺪ . او ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺟﻮر

ﺗﻤﺎس ﻫﺎ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﺸﺎن‬ ‫ﻧﻤﯽ داد ؛ دﺳﺘﺎن آﻧﻬﺎ درﺳﺖ ﺑﻪ ﮔﺮﻣﯽ دﺳﺘﺎن ﺧﻮدش ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﻏﯿﺒﺖ اﺟﺒﺎري از ﻣﺪرﺳﻪ ﻗﺒﻼً ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻨﻘﺪر رﻧﺞ آور ﻧﺒﻮد . وﻟﯽ اﻧﮕﺎر ﺗﺎﺑﺶ ﺧﻮرﺷﯿﺪ او

را ﺷﺎد ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ زﯾﺎد از آن‬ ‫ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮐﻨﻢ . ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﺸﻨﻮدي او ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﻮرد ﻟﻄﻒ ﻣﻦ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫ﺻﺒﺢ دوﺷﻨﺒﻪ ، ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ اي را اﺳﺘﺮاق

ﺳﻤﻊ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺴﻢ را داﺷﺖ و ﺳﺎﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دور از او ﻣﯽ ﮔﺬراﻧﺪم را ﺑﻪ‬ ‫ﯾﮏ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد . ﻫﺮﭼﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ اﺗﻤﺎم رﺳﯿﺪ ، روزم ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ .‬

‫ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻤﯽ ﺑﺮاي ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن اﺣﺘﺮام ﻗﺎﺋﻞ ﻣﯽ ﺷﺪم ؛ او ﺑﻪ اﯾﻦ راﺣﺘﯽ ﻫﺎ دﺳﺖ ﺑﺮﻧﺪاﺷﺘﻪ و ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺮود و ﻣﺮﺣﻤﯽ ﺑﺮاي‬ ‫زﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ . او ﺷﺠﺎع ﺗﺮ از آﻧﭽﻪ ﺑﻪ او

ﻧﺴﺒﺖ ﻣﯽ دادم ﺑﻮد . او ﻗﺼﺪ داﺷﺖ دو ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺷﺎﻧﺴﺶ را ا‪ﻣﺘﺤﺎن ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻼ زود ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﺳﯿﺪ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ از آﻓﺘﺎب ﻟﺬت ﺑﺒﺮد روي ﯾﮑﯽ از ﻧﯿﻤﮑﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ

ﮔﻬﮕﺎﻫﯽ از آن ﺑﺮاي ﭘﯿﮑﻨﯿﮏ‬ ‫اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﺸﺴﺖ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ ﺗﺎ زﻧﮓ اول ﺑﻪ ﺻﺪا درآﯾﺪ . ﻣﻮي او ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ در ﺑﺎد ﭘﯿﭻ و ﺗﺎب ﻣﯽ ﺧﻮرد ، رﮔﻪ ﻫﺎي ﺷﺮاﺑﯽ‬ ‫رﻧﮕﯽ در آن

دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﻣﺘﻮﺟﻪ اش ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ او را در آﻧﺠﺎ ، درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺑﺎز روي دﻓﺘﺮش را ﺧﻂ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد ، و از ﺷﺎﻧﺲ ﺧﻮﺑﺶ ذوق زده ﺷﺪ .‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﻓﻘﻂ

ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﻢ رﻧﺞ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﻧﺎﺗﻮان ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﻮر درﺧﺸﺎن ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻣﺮا در ﺟﻨﮕﻞ ﮔﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫او ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ ﺳﻼم داد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﻪ وﺟﺪ آﻣﺪن

ﻣﺎﯾﮏ ﺷﻮد و ﺑﺮﻋﮑﺲ ﺑﺮاي ﻣﻦ.‬

‫ﺑﺒﯿﻦ ، اون از ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯿﺎد . اﮔﻪ ﻧﻤﯿﻮﻣﺪ اﯾﻦ ﻃﻮري ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﻤﯽ زد . ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺸﻦ رﻗﺺ ﺑﺮه . ﻣﻮﻧﺪم ﭼﯽ ﺗﻮ‬ ‫ﺳﯿﺎﺗﻞ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﻣﻬﻤﻪ...‬

‫او ﺗﻐﯿﯿﺮي ﮐﻪ در ﻣﻮﻫﺎي ﺑﻼ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪه ﺑﻮد را دﯾﺪ . » ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم- ﺗﺎرﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ رﻧﮓ ﺗﻮي ﻣﻮﻫﺎي ﺗﻮ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﺷﻪ «‬

‫وﻗﺘﯽ ﻣﺎﯾﮏ ﭼﻨﺪ ﺗﺎر ﻣﻮي او را ﺑﯿﻦ اﻧﮕﺸﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺮﻓﺖ ، ﺗﺼﺎدﻓﺎً درﺧﺖ ﺻﻨﻮﺑﺮ ﺟﻮاﻧﯽ ﮐﻪ دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ آن ﺗﮑﯿﻪ داده ﺑﻮدم از رﯾﺸﻪ درآﻣﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : » ﻓﻘﻂ ﺗﻮي آﻓﺘﺎب ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽ

ﺷﻪ. « وﻗﺘﯽ ﻣﺎﯾﮏ ﻣﻮي او را ﭘﺸﺖ ﮔﻮﺷﺶ ﺑﺮد ، ﮐﻤﯽ ﺧﻮدش را ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ ، اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﻋﺚ‬ ‫ﺧﺸﻨﻮدي ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ ﻣﻦ ﺷﺪ .‬ ‫ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﻣﺎﯾﮏ دوﺑﺎره ﺟﺮأﺗﺶ را ﺑﺪﺳﺖ

آورد ، او ﺑﺎ ﺣﺮف ﻫﺎي ﺑﯿﻬﻮده زﻣﺎن را ﻫﺪر ﻣﯿﺪاد .‬ ‫ﺑﻼ ﻣﻘﺎﻟﻪ اي ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﭼﻬﺎرﺷﻨﺒﻪ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﯽ دادﯾﻢ را ﺑﻪ ﯾﺎد او آورد . از ﺣﺎﻟﺖ ﮐﻤﯽ ﻣﻐﺮور ﭼﻬﺮه اش ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﮐﻪ

ﭘﯿﺶ ﺗﺮ آن را‬ ‫ﺗﻤﺎم ﮐﺮده اﺳﺖ . ﻣﺎﯾﮏ ﮐﻼً ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ، اﻧﺠﺎم آن ﺷﺪﯾﺪاً از اوﻗﺎت ﻓﺮاﻗﺘﺶ ﮐﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫اَه- ﻣﻘﺎﻟﻪ ي ﻟﻌﻨﺘﯽ .‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺳﺮ اﺻﻞ ﻣﻄﻠﺐ رﻓﺖ- دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ

ﻗﺪري ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ ﮔﺮاﻧﯿﺖ را ﺧﻮرد ﮐﻨﻨﺪ- ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺟﺮأت‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ درﺧﻮاﺳﺘﺶ را درﺳﺖ ﻣﻄﺮح ﮐﻨﺪ .‬ ‫» ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ازت ﺑﭙﺮﺳﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﯿﺮون

ﺑﺮي؟ «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » اوه. «‬ ‫وﻗﻔﻪ ي ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ اﯾﺠﺎد ﺷﺪ .‬

‫اوه ؟ اﯾﻦ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ؟ داره ﻣﯽ ﮔﻪ آره ؟ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ- اﻧﮕﺎر درﺳﺖ ﻧﭙﺮﺳﯿﺪم .‬

‫آب دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻓﺮو داد .‬ ‫» ﺧﻮب ، ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺑﺮاي ﺷﺎﻣﯽ ﭼﯿﺰي ﺑﯿﺮون ﺑﺮﯾﻢ... و ﻣﻦ ﯾﻪ وﻗﺖ دﯾﮕﻪ روي ﻣﻘﺎﻟﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. «‬

‫اﺣﻤﻖ- اوﻧﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺳﻮال ﻧﺒﻮد.‬

‫» ﻣﺎﯾﮏ... «‬ ‫رﻧﺞ و ﺷﺪت ﺣﺴﺎدت درﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪي ﻫﻔﺘﻪ ي ﭘﯿﺶ ﺑﻮد . درﺧﺖ دﯾﮕﺮي را ﺷﮑﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﺧﻮدم را ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﻧﮕﻪ دارم . ﺷﺪﯾﺪاً دﻟﻢ‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ

اﻧﺴﺎن ﻗﺎدر ﺑﻪ دﯾﺪﻧﺶ ﻧﺒﻮد ، ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺤﻮﻃﻪ ي دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﺑﺪوم و او را ﺑﻪ رﺑﺎﯾﻢ- ﺗﺎ او را از دﺳﺘﺮس ﭘﺴﺮي‬ ‫ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻗﺪري از او ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را

ﺑﮑﺸﻢ و از ﮐﺎرم ﻟﺬت ﺑﺒﺮم ﺑﺪزدم و دور ﮐﻨﻢ .‬ ‫آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ او ﺟﻮاب ﺑﻠﻪ ﺑﺪﻫﺪ ؟‬ ‫» ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﻓﮑﺮ زﯾﺎد ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﻪ. «‬ ‫دوﺑﺎره ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪم . ﻋﻀﻼﺗﻢ آزاد ﺷﺪﻧﺪ .‬

‫ﭘﺲ ﺳﯿﺎﺗﻞ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺑﻮد . ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪم . ﭼﯽ ﺧﯿﺎل ﮐﺮده ﺑﻮدم ؟ ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم اون رواﻧﯽ ، ﮐﺎﻟﻦ...‬

‫ﺑﺎ ﺗﺮﺷﺮوﯾﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﺮا؟ «‬

‫» ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ... « او ﻣﮑﺚ ﮐﺮد . » اﮔﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﻻن ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﮕﻢ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﻨﯽ ﺑﺎ ﮐﻤﺎل ﻣﯿﻞ ﺗﺎ ﺣﺪ ﻣﺮگ ﮐﺘﮑﺖ ﻣﯽ زﻧﻢ- «‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﺮﮔﺒﺎري ﮐﻪ از ﺑﯿﻦ ﻟﺐ ﻫﺎي او ﺑﯿﺮون

آﻣﺪه ﺑﻮد ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪم . ﯾﮏ ﮐﻼغ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ ﺟﯿﻎ ﮐﺸﯿﺪ و ﺧﻮدش را از ﻣﻦ دور‬ ‫ﮐﺮد.‬ ‫» ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻦ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﻤﮑﻨﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺟﺴﯿﮑﺎ رو ﺟﺮﯾﻬﻪ دار ﮐﻨﻪ . »‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ؟ ﭼﯽ ؟ وﻟﯽ... اوه . ﺑﺎﺷﻪ . ﮔﻤﻮن ﮐﻨﻢ... ﺧﻮب... ﻫﺎه.‬

‫اﻓﮑﺎر او دﯾﮕﺮ ﻣﻨﺴﺠﻢ ﻧﺒﻮد.‬ ‫» ﺟﺪاً ﻣﯽ ﮔﻢ ، ﻣﺎﯾﮏ ﺗﻮ ﮐﻮري ؟ «‬ ‫او ﻧﺒﺎﯾﺪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽ داﺷﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻫﻮﺷﯽ ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﻨﺪ ، وﻟﯽ واﻗﻌﺎً اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭼﯿﺰي ﻓﺮاﺗﺮ از ﺑﺪﯾﻬﯽ ﺑﻮد . ﺑﺎ

اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ اي ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ از ﺑﻼ ﺗﻘﺎﺿﺎ ﮐﻨﺪ ﺑﺎ او ﺑﯿﺮون ﺑﺮود ، ﺗﺼﻮر ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﭘﺮﺳﯿﺪن از ﺟﺴﯿﮑﺎ اﯾﻨﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﻧﯿﺴﺖ ؟ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺧﻮدﭘﺴﻨﺪي‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را رو ﺑﻪ

دﯾﮕﺮان ﻣﯽ ﺑﺴﺖ . و ﺑﻼ اﺻﻼً ﺧﻮدﺧﻮاه ﻧﺒﻮد ، او ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﻣﯽ دﯾﺪ .‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ. ﻫﺎه. واو. او ﺑﺎ ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺴﯿﺎر ﮔﻔﺖ : » اوه . «‬ ‫ﺑﻼ از ﺣﻮاﺳﭙﺮﺗﯽ او اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮد ﺗﺎ در ﺑﺮود .‬ ‫»

وﻗﺖ ﮐﻼﺳﻪ ، ﻧﻤﯽ ﺧﻮام دوﺑﺎره دﯾﺮ ﺑﺮم ﺳﺮ ﮐﻼس. «‬ ‫از ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻣﺎﯾﮏ درﯾﭽﻪ ي دﯾﺪ ﻗﺎﺑﻞ اﻃﻤﯿﻨﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮد . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﯾﺪه ي دﻋﻮت از ﺟﺴﯿﮑﺎ را دوﺑﺎره و دوﺑﺎره در ﺳﺮش

ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ ،‬ ‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ او را ﺟﺬاب ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺧﻮﺷﺶ آﻣﺪه . اﻣﺎ او ﺑﺮاﯾﺶ در رده ي دوم ﺑﻮد ، اﮔﺮ ﺑﻼ ﭼﻨﯿﻦ اﺣﺴﺎﺳﯽ داﺷﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻟﺬت‬ ‫ﻣﯽ ﺑﺮد .‬

‫ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ اون ﺑﺎﻣﺰه اس . ﺑﺪن ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ داره . ﺣﺎﺿﺮ و آﻣﺎده... ﺑﻬﺘﺮ از ﻫﯿﭽﯿﻪ...‬

‫دﯾﮕﺮ داﺷﺖ ﺟﺎده ﺧﺎﮐﯽ ﻣﯽ رﻓﺖ... ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﺑﻼ ﻣﯽ ﺑﺎﻓﺖ ﻣﺒﺘﺬل ﺑﻮدﻧﺪ ، وﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺟﺎي اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺮا آﺗﺶ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﻓﻘﻂ آزار‬ ‫ﻣﯽ دادﻧﺪ . او ﻟﯿﺎﻗﺖ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از آن

دﺧﺘﺮﻫﺎ را ﻧﺪاﺷﺖ ؛ ﭼﻘﺪر راﺣﺖ آن ﻫﺎ را ﺑﺎ ﻫﻢ ﻋﻮض ﮐﺮده ﺑﻮد . ﭘﺲ از آن ﺧﻮدم را از ذﻫﻦ او دور‬ ‫ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﻼ از ﻧﻈﺮ دور ﺷﺪ ، ﺧﻮدم را ﺟﻠﻮي ﮐﻨﺪه ي درﺧﺖ ﺗﻮت

ﻓﺮﻧﮕﯽ ﻋﻈﯿﻤﯽ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدم و ﺑﻪ دﯾﺪه ﺑﺎﻧﯽ اداﻣﻪ دادم . ﻫﻤﯿﺸﻪ وﻗﺘﯽ ذﻫﻦ‬ ‫آﻧﺠﻼ وِﺑِﺮ در دﺳﺘﺮس ﺑﻮد ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻣﯽ ﺷﺪم . اي ﮐﺎش راﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ از دﺧﺘﺮ وِﺑِﺮ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ اﻧﺴﺎن

ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ﻗﺪر داﻧﯽ ﮐﻨﻢ . ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ ﮐﺴﯽ را داﺷﺖ ﮐﻪ ارزش دوﺳﺘﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺲ ﺑﻬﺘﺮي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﺻﻮرت ﺑﻼ را از ﻫﺮ زاوﯾﻪ اي ﮐﻪ ﮔﯿﺮ ﻣﯽ آوردم

ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ او دوﺑﺎره ﻧﺎراﺣﺖ اﺳﺖ . اﯾﻦ ﻣﺮا ﺣﯿﺮت زده ﮐﺮد-‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ آﻓﺘﺎب ﺑﺮاي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ روي ﻟﺐ ﻫﺎي او ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ . ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر ،

او را دﯾﺪم ﮐﻪ ﮔﺎه و ﺑﯿﮕﺎه ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﯿﺰ ﺧﺎﻟﯽ‬ ‫ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻣﺮا ﺑﻪ ﻫﯿﺠﺎن آورد . ﺑﻪ ﻣﻦ اﻣﯿﺪ داد . ﺷﺎﯾﺪ او ﻫﻢ دﻟﺶ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫او ﻗﺮار ﮔﺬ

اﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ دﺧﺘﺮان دﯾﮕﺮ ﺑﯿﺮون ﺑﺮود- ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﺧﻮدم را ﭼﯿﺪم- وﻟﯽ وﻗﺘﯽ ﻣﺎﯾﮏ ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﺑﻪ ﻗﺮاري ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺮاي ﺑﻼ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد دﻋﻮت ﮐﺮد ، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ

ﻫﺎﯾﺸﺎن را ﻋﻘﺐ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ .‬

‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﺎﻧﻪ ي او رﻓﺘﻢ ، ﺳﺮﯾﻊ داﺧﻞ را ﺗﺠﺴﺲ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم ﺗﺼﺎدﻓﺎً ﻫﯿﭻ ﺷﺨﺺ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻪ ﺑﺮادر ﻗﺪﯾﻢ اش

ﻫﺸﺪار داده ﮐﻪ از ﺷﻬﺮ دوري ﮐﻨﻨﺪ- ﺑﺎ اﺷﺎره اي ﺑﻪ ﺟﻨﻮن ﻣﻦ ، ﻫﻢ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻮﺿﯿﺢ و ﻫﻢ ﻫﺸﺪار-‬ ‫وﻟﯽ ﻣﻦ رﯾﺴﮏ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم . ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﺑﺎﻋﺚ اﯾﺠﺎد دﺷﻤﻨﯽ

ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ ﺷﻮﻧﺪ ، وﻟﯽ اراده ﭼﯿﺰ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﭘﺬﯾﺮي ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺴﯿﺎر ﺧﻮب ، داﺷﺘﻢ زﯾﺎده روي ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺧﻮدم ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ .‬ ‫اﻧﮕﺎر ﻣﯽ داﻧﺴﺖ دارم او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، اﻧﮕﺎر ﺑﺎ

رﻧﺠﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﺪﯾﺪن او ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ ﻣﯽ آﻣﺪ ﻫﻤﺪردي ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﻼ ﭘﺲ ﮔﺬراﻧﺪن ﯾﮏ‬ ‫ﺳﺎﻋﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽ در ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﯿﺎط ﭘﺸﺘﯽ آﻣﺪ . ﮐﺘﺎﺑﯽ در دﺳﺖ داﺷﺖ و ﻟﺤﺎﻓﯽ را زﯾﺮ ﺑﻐﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬

‫آﻫﺴﺘﻪ ، از ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ درﺧﺖ ﻣﺸﺮف ﺑﻪ ﺣﯿﺎط ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ .‬ ‫او ﻟﺤﺎف را روي ﭼﻤﻦ ﻫﺎي ﻧﻤﺪار ﭘﻬﻦ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ روي ﺷﮑﻢ ﺧﻮاﺑﯿﺪ و ﺷﺮوع ﺑﻪ ورق زدن ﮐﺘﺎب ﻓﺮﺳﻮده ﮐﺮد ، اﻧﮕﺎر

ﺳﻌﯽ داﺷﺖ ﻧﻘﻄﻪ ي‬ ‫ﻣﻮرد ﻧﻈﺮش را ﭘﯿﺪا ﮐﻦ . از ﺑﺎﻻي ﺷﺎﻧﻪ ي اش ﺧﻮاﻧﺪم .‬ ‫آه- ﺑﺎزﻫﻢ ﮐﻼﺳﯿﮏ . او ﻃﺮﻓﺪار آﺳﺘ‪ﻦ1 ﺑﻮد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﭻ ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ را در ﻫﻮا ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد ،

ﺳﺮﯾﻊ ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ . در ﺣﺎل ﺗﻤﺎﺷﺎي ﻧﻮر آﻓﺘﺎب و ﺑﺎزي ﺑﺎد ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎي او ﺑﻮدم ﮐﻪ ﯾﮏ دﻓﻌﻪ‬ ‫ﺑﺪﻧﺶ ﺳﺨﺖ ﺷﺪ و دﺳﺘﺶ روي ﯾﮏ ﺻﻔﺤﻪ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪ . ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ دﯾﺪم اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ

او ﻓﺼﻞ ﺳﻪ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ . دﺳﺘﻪ اي از‬ ‫ﺻﻔﺤﺎت را ﺟﺪا ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ و آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎر زد . ﺑﻪ ﺳﺮ ﻓﺼﻞ ﺻﻔﺤﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ ، ﭘﺎرك ﻣﺎﻧﺴﻔﯿﻠﺪ . او داﺷﺖ داﺳﺘﺎن دﯾﮕﺮي را ﺷﺮ

وع‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد- آن ﮐﺘﺎب ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اي از ﭼﻨﺪ رﻣﺎن ﺑﻮد . در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺗﻨﺪ داﺳﺘﺎن ﻫﺎ را ﻋﻮض ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫درﺳﺖ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ي ﺑﻌﺪ ، ﮐﺘﺎب را ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺴﺖ . از

ﺧﺸﻢ اﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ را در ﻫﻢ ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ، ﮐﺘﺎب را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺖ و روي‬ ‫ﮐﻤﺮش دراز ﮐﺸﯿﺪ . ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ ، اﻧﮕﺎر ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮدش را آرام ﮐﻨﺪ ، آﺳﺘﯿﻦ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ زد و

ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﺴﺖ . آن رﻣﺎن را‬ ‫ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻢ ، وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ رﻧﺠﺎﻧﻨﺪه اي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ او ﺷﻮد ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ . ﯾﮏ ﻣﻌﻤﺎي دﯾﮕﺮ . آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫او ﮐﺎﻣﻼً ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ

دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ، ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﺮاي ﮐﻨﺎر زدن ﻣﻮي ﺧﻮد از روي ﺻﻮرﺗﺶ ﺗﮑﺎن ﺧﻮرد . و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺷﺪ .‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺶ آرام ﺷﺪﻧﺪ . ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ي ﻃﻮﻻﻧﯽ ، ﻟﺒﺶ

ﺷﺮوع ﺑﻪ ﻟﺮزﯾﺪن ﮐﺮد . در ﺧﻮاب ﺣﺮف ﻣﯽ زد .‬ ‫ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد . ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻮش ﻫﺎﯾﻢ را ﺗﯿﺰ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺻﺪاﻫﺎي اﻓﺮاد در ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي اﻃﺮاف را ﺑﺸﻨﻮم .‬

‫دو ﻗﺎﺷﻖ ﺳﻮﭘﺨﻮري آرد... ﯾﻪ ﻓﻨﺠﺎن ﺷﯿﺮ...‬ ‫ﯾﺎﻻ! ﺑﻨﺪازش ﺗﻮ ﺣﻠﻘﻪ! آو... زود ﺑﺎش!‬ ‫ﻗﺮﻣﺰ، ﯾﺎ آﺑﯽ... ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﺳﺎده ﺗﺮ ﺑﭙﻮﺷﻢ...‬

‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺒﻮد . روي زﻣﯿﻦ ﭘﺮﯾﺪم ، ﺑﯽ ﺻﺪا روي ﭘﻨﺠﻪ ي ﭘﺎ ﻓﺮود آﻣﺪم .‬

====

‫ﺟﯿﻦ آﺳﺘﻦ)‪ -(Jane Austen‬رﻣﺎن ﻧﻮﯾﺲ اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎي 5771 ﺗﺎ 7181 ﻣﯽ زﯾﺴﺖ. 'ﻋﻘﻞ و اﺣﺴﺎﺳﺎت' و 'ﻏﺮور و ﺗﻌﺼﺐ' از‬ ‫آﺛﺎر او ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ‬

====

‫ﮐﺎر ﻓﻮق اﻟﻌﺎده اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﻮد ، ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺮ ﺧﻄﺮ . ﭼﻘﺪر ﻣﺘﮑﺒﺮاﻧﻪ در ﻣﻮرد ﺑﯽ ﻓﮑﺮي ﻫﺎي ا‪ﻣ‪ﺖ و ﻋﺪم ﺧﻮدداري ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻗﻀﺎوت ﮐﺮده ﺑﻮدم- و‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺧﻮدم آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﯿﺪي و

وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﻃﻮري ﻗﻮاﻧﯿﻦ را زﯾﺮ ﭘﺎ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻟﻐﺰش ﻫﺎي آﻧﻬﺎ ﻫﯿﭻ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﻣﻦ ﻗﺒﻼً ﻓﺮد‬ ‫ﻣﺴﺌﻮﻟﯽ ﺑﻮدم .‬ ‫آه ﮐﺸﯿﺪم ، ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد ، زﯾﺮ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺧﺰﯾﺪم .‬ ‫در ﺗﺎﺑﺶ

آﻓﺘﺎب از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺧﻮدداري ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﺳﺎﯾﻪ ﭘﻮﺳﺘﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻨﮓ ﻏﯿﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻮد ؛‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ در ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺑﻪ ﺑﻼ و ﺧﻮدم ، ﭘﻬﻠﻮ ﺑﻪ

ﭘﻬﻠﻮ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ . ﺗﻔﺎوت ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮري ﻫﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ و‬ ‫دردﻧﺎك ﺑﻮد .‬ ‫اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﺪم ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ درﺧﺸﺶ رﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ روي ﭘﻮﺳﺖ او ﺑﺎ

زﺗﺎب داده ﻣﯽ ﺷﺪ را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮم . ﺑﺎ دﯾﺪن آن ﻣﻨﻈﺮه‬ ‫آرواره ام ﺳﺨﺖ ﺷﺪ . آﯾﺎ از اﯾﻦ ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺐ ﺗﺮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﺷﻢ ؟ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ وﺣﺸﺖ او در ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ

را ﺑﺎز ﻣﯽ ﮐﺮد‬ ‫ﺗﺼﻮر ﮐﺮدم...‬ ‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎزﮔﺮدم ، اﻣﺎ او دوﺑﺎره زﯾﺮ ﻟﺐ ﺣﺮف زد و ﻣﺮا آﻧﺠﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ .‬ ‫» م م م...م م م. «‬ ‫ﭼﯿﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻤﯽ ﻧﺒﻮد . ﺧﻮب ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮐﻤﯽ ﺻﺒﺮ

ﮐﻨﻢ .‬ ‫دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮم ، وﻗﺘﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮدم ﺑﺮاي اﺣﺘﯿﺎط ﻧﻔﺴﻢ را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ ، ﺑﺎ دﻗﺖ ﮐﺘﺎب او را ﺑﺮداﺷﺘﻢ . وﻗﺘﯽ ﭼﻨﺪ ﯾﺎرد از او ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺘﻢ ، در‬ ‫ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻓﻀﺎي ﺑﺎز و

ﺗﺎﺑﺶ آﻓﺘﺎب را ﺑﺮ ﺑﻮي او ﻣﯽ ﭼﺸﯿﺪم ، دو ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﻨﻔﺲ ﮐﺮدم . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮔﺮﻣﺎ ﻋﻄﺮ او را دل‬ ‫اﻧﮕﯿﺰ ﺗﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺑﻪ ﺳﻮزش اﻓﺘﺎد ، آﺗﺶ دوﺑﺎره ﺗﺎزه و ﻗﺪ

رﺗﻤﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد زﯾﺮا ﻣﺪت زﯾﺎدي از او دور ﺑﻮدم .‬ ‫دﻗﯿﻘﻪ اي را ﺑﺮاي ﮐﻨﺘﺮل آن ﮔﺬراﻧﺪم ، و ﺑﻌﺪ- ﺧﻮدم را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮدم ﺑﺎ ﺑﯿﻨﯽ ﺗﻨﻔﺲ ﮐﻨﻢ- اﺟﺎزه دادم ﮐﺘﺎب در دﺳﺘﺎﻧﻢ ﺑﺎز ﺷﻮد . او ﺑﺎ

ﮐﺘﺎب‬ ‫اول ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻮد...‬ ‫وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر اﺗﻮﻣﺎﺗﯿﮏ روي اﺳﻢ ﺧﻮدم ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ- ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺎراﮐﺘﺮ ادوارد ﻓ‪ﺮارز ، ﺑﺮاي ﺑﺎر اول در داﺳﺘﺎن ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ- ﺑﻼ‬ ‫دوﺑﺎره

ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ .‬ ‫» م م م . ادوارد . « او آه ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎر ﻧﺘﺮﺳﯿﺪم ﮐﻪ او ﺑﯿﺪار ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ . ﺻﺪاﯾﺶ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻧﺠﻮاي آﻫﺴﺘﻪ و ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﺧﻮﺷﯽ و از ﺧﻮد ﺑﯿﺰاري در دروﻧﻢ در

ﮐﺸﻤﮑﺶ ﺑﻮدﻧﺪ . ﺣﺪاﻗﻞ ، او ﺧﻮاب ﻣﺮا ﻣﯽ دﯾﺪ .‬ ‫» ادﻣﻮﻧﺪ . آه ه . ﭼﻘﺪر... ﻧﺰدﯾﮏ... «‬ ‫ادﻣﻮﻧﺪ ؟‬ ‫ﻫ‪ﻪ ! او اﺻﻼ ﺧﻮاب ﻣﺮا ﻧﻤﯽ دﯾﺪ . ﺣﺲ از ﺧﻮد ﺑﯿﺰاري ﻇﺎﻟﻤﺎﻧﻪ ﺑﺎزﮔﺸﺖ . او ﺧﻮ

اب ﯾﮏ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺗﺨﯿﻠﯽ را ﻣﯽ دﯾﺪ . اﻧﮕﺎر ﺑﻪ ﻏﺮورم ﺑﺮﺧﻮرده‬ ‫ﺑﻮد .‬

‫ﮐﺘﺎب او را ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم و ، درون ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﺗﻌﻠﻖ داﺷﺘﻢ، ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻢ .‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ ﺳﭙﺮي ﺷﺪ و ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎي او ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدم ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪ

در آﺳﻤﺎن ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽ ﺷﺪ و ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﭼﻤﻦ زﯾﺮ ﭘﺎي او در‬ ‫ﺳﺎﯾﻪ ﻓﺮو ﻣﯽ رﻓﺖ ، دوﺑﺎره اﺣﺴﺎس ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ آن ﻫﺎ را ﭘﺲ ﺑﺰﻧﻢ ، وﻟﯽ ﺗﺎرﯾﮑﯽ اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد

؛ ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ او را درﺑﺮ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روﺷﻨﺎﯾﯽ از ﻣﯿﺎن رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ، ﭘﻮﺳﺖ او ﺑﺴﯿﺎر رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ- روح ﻣﺎﻧﻨﺪ . ﻣﻮي او دوﺑﺎره ﺗﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ، در‬ ‫ﺗﻀﺎد ﺑﺎ ﺻﻮ

رﺗﺶ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺳﯿﺎه ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫دﯾﺪن آن ﻣﻨﻈﺮه ﺗﺮﺳﻨﺎك ﺑﻮد- ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭘﯿﻮﺳﺘﻦ ﺗﺼﺎوﯾﺮ آﻟﯿﺲ ﺑﺎﺷﯽ . ﺗﭙﺶ ﻣﻨﻈﻢ و ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﻗﻠﺐ ﺑﻼ ﺗﻨﻬﺎ‬ ‫ﻧﻘﻄﻪ ي

اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺑﻮد ، ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﮐﺎﺑﻮس ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺪر او ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﺳﯿﺪ ﺧﯿﺎﻟﻢ راﺣﺖ ﺷﺪ .‬ ‫از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﭘﺸﺘﯽ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ راﻧﺪ . ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي از او

ﻧﻤﯽ ﺷﻨﯿﺪم . آزردﮔﯽ اﺑﻬﺎم آﻣﯿﺰي... در ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺳﺮ ﮐﺎر ﺑﺮاﯾﺶ‬ ‫اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده ﺑﻮد . ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از اﻧﺘﻈﺎر ﺑﺎ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ- ﺣﺪس ﻣﯽ زدم ﺑﺮاي ﺷﺎم ﻟﺤﻈﻪ ﺷﻤﺎري ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .

وﻟﯽ اﻓﮑﺎر او ﺑﻪ ﻗﺪري آﻫﺴﺘﻪ و ﻣﺒﻬﻢ‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در آن ﺑﺎره ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ ؛ ﻓﻘﻂ ﻣﻠﺨﺺ آن را ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم .‬ ‫در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﺎدرش ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻮد- ﭼﻪ ﺗﺮﮐﯿﺐ

ژﻧﺘﯿﮑﯽ اي در ﮐﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ او را اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻼ داﺷﺖ ﺑﯿﺪار ﻣﯽ ﺷﺪ ، وﻗﺘﯽ ﺻﺪاي ﺗﺎﯾﺮﻫﺎي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﭘﺪرش ﺑﺮ روي ﮐﻒ آﺟﺮي ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﻣﻨﺰل ﺑﻪ ﮔﻮش رﺳﯿﺪ ، او ﺑﺎ

ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻠﻨﺪ‬ ‫ﺷﺪ و ﻧﺸﺴﺖ . ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮدش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻫﻮا ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪه اﺳﺖ . ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ ي ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ‬ ‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ در ﺳﺎﯾﻪ

ﻫﺎ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮدم اﻓﺘﺎد ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﺑﻪ ﺟﺎي دﯾﮕﺮي ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي آﻫﺴﺘﻪ اي ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﺎرﻟﯽ ؟ « ﻫﻨﻮز دور و ﺑﺮ درﺧﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﯿﺎط ﮐﻮﭼﮏ را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﻣﯽ

ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ .‬ ‫در ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪ ، و او ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﺪا ﺑﺮﮔﺸﺖ . ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ و ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﺶ را ﺟﻤﻊ ﮐﺮد ، ﻧﮕﺎه دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﺧﺖ ﻫﺎ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ درﺧﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ

ﭘﻨﺠﺮه ي ﭘﺸﺘﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻮد رﻓﺘﻢ و ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎي ﺳﺮﺷﺐ آﻧﻬﺎ ﮔﻮش دادم . ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ي‬ ‫ﮐﻠﻤﺎت ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﺎ اﻓﮑﺎر اﺑﻬﺎم آﻣﯿﺰش ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد . ﻋﺸﻖ و ﻧﮕﺮاﻧﯽ او

ﺑﺮاي ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘﺮش ﺑﯽ ﺣﺪ و ﻧﺼﺎب ﺑﻮد و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ، ﺻﺤﺒﺖ ﻫﺎﯾﺶ‬ ‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻮﺗﺎه و ﻋﺎدي ﺑﻮدﻧﺪ . ﺑﯿﺸﺘﺮ اوﻗﺎت آﻧﻬﺎ در ﺳﮑﻮت ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ .‬ ‫ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ درﻣﻮرد ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﺶ

ﺑﺮاي ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ روز ﺑﻌﺪ در ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﮔﻮش ﻣﯽ دادم ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي‬ ‫ﺧﻮدم را ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﺮدم . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻪ ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت ﺗﺬﮐﺮ ﻧﺪاده ﺑﻮد ﮐﻪ از ﭘﻮرت

آﻧﺠﻠﺲ دور ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ. ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﺎزﮔﯽ ﺗﻐﺰﯾﻪ‬ ‫ﮐﺮده اﻧﺪ و ﻗﺼﺪ ﺷﮑﺎر در ﻫﯿﭻ ﺟﺎﯾﯽ در ﻫﻤﺴﺎﯾﮕﯽ ﻣﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ، ﻣﺮاﻗﺐ او ﻣﯽ ﺑﻮدم ، ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﺣﺘﯿﺎط . ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ،

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﻢ ﻧﻮﻋﺎن ﻣﻦ‬ ‫در آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ . از ﺗﻤﺎم ﺧﻄﺮ ﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﻓﮑﺮﺷﺎن ﻧﯿﻔﺘﺎده ﺑﻮدم ﻧﯿﺰ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺷﻨﯿﺪم از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺎرﻟﯽ را ﺑﺮاي درﺳﺖ

ﮐﺮدن ﺷﺎم ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ اﺑﺮاز ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و ، از اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮﺿﯿﻪ ام درﺳﺖ ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﺻﻮرﺗﻢ‬ ‫ﻧﺸﺴﺖ- ﺑﻠﻪ ، او ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻫﺎ را ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫و ﺑﻌﺪ آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك

ﮐﺮدم ، ﺗﺎ وﻗﺘﯽ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪ ﺑﺎز ﮔﺮدم .‬

‫دﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ زﻧﺎن ﻟﺨﺖ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺗﺠﺎوز ﮐﻨﻢ . ﻣﻦ ﺑﺮاي ﺣﻔﺎﻇﺖ از او اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮدم ، ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ‬ ‫او را دﯾﺪ ﺑﺰﻧﻢ ، ﻫﻤﺎن ﮐﺎري ﮐﻪ اﮔﺮ

ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﻓ‪ﺮزي ﻣﻦ از درﺧﺖ ﻫﺎ ﺑﺎﻻ ﺑﺮود ﺑﯽ ﺷﮏ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد . ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ‬ ‫ﺑﺎ او ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﻢ .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﮔﺸﺘﻢ آﻧﺠﺎ را ﺧﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ،

و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺧﻮب ﺑﻮد . دﻟﻢ ﺑﺮاي اﻓﮑﺎر ﺳﺮدرﮔﻢ ﯾﺎ اﻫﺎﻧﺖ آﻣﯿﺰ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺳﻼﻣﺖ ﻋﻘﻞ‬ ‫ﻣﺮا زﯾﺮ ﺳﻮال ﻣﯽ ﺑﺮدﻧﺪ ﺗﻨﮓ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد . ا‪ﻣ‪ﺖ ﯾﺎدداﺷﺘﯽ روي ﭘﻠﮑﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد :‬

‫ﻓﻮﺗﺒﺎل در زﻣﯿﻦ ﺑﺎزي رﯾﻨﯿﺮ- ﺑﯿﺎ ! ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ؟‬ ‫ﺧﻮدﮐﺎري ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم و ﺑﺎ ﺷﺘﺎب ﮐﻠﻤﻪ ي ﺷﺮﻣﻨﺪه را زﯾﺮ ﭘﯿﻐﺎم اﻟﺘﻤﺎس آﻣﯿﺰ او ﻧﻮﺷﺘﻢ . در ﻫﺮ ﺻﻮرت ، ﺑﺪون ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﯿﻢ ﻫﺎ ﺑﺮ

اﺑﺮ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﮐﻮﺗﺎه ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻔﺮ ﺷﮑﺎري رﻓﺘﻢ ، ﺧﻮدم را ﺑﺎ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ و ﺳﺎده ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ ﮐﻪ ﻃﻌﻤﺸﺎن ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺷﮑﺎري ﺧﻮب ﻧﺒﻮد ﺳﯿﺮ‬ ‫ﮐﺮدم و ﺳﭙﺲ ، ﻗﺒﻞ از

اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻓﻮرﮐﺲ ﺑﺪوم ﻟﺒﺎس ﺗﺎزه ﭘﻮﺷﯿﺪم .‬ ‫ﺑﻼ اﻣﺸﺐ ﻫﻢ ﺧﻮب ﻧﺨﻮاﺑﯿﺪ . او ﭘﺘﻮﻫﺎﯾﺶ را ﭼﻨﮓ ﻣﯽ زد ، ﮔﺎﻫﯽ آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ، ﮔﺎﻫﯽ ﻏﻤﮕﯿﻦ . در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻪ

ﮐﺎﺑﻮﺳﯽ‬ ‫او را ﻋﺬاب ﻣﯽ دﻫﺪ... و ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ واﻗﻌﺎً ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪاﻧﻢ .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮد ، ﺑﯿﺸﺘﺮ زﯾﺮ ﻟﺐ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ درﺑﺎره ي ﻓﻮرﮐﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاي اﻓﺴﺮده

اي ﻣﯽ ﮔﻔﺖ . ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎر ، وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﺣﺴﺮت‬ ‫ﮔﻔﺖ : "ﺑﺮﮔﺮد ،" و دﺳﺖ ﻣﺸﺖ ﺷﺪه اش ﺑﺎز ﺷﺪ- ﯾﮏ ﺧﻮاﻫﺶ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﯿﺎن- ﺷﺎﻧﺲ اﯾﻦ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﺎﺷﻢ ﺷﺎﯾﺪ در ﺧﻮاب او

ﻫﺴﺘﻢ.‬ ‫روز ﺑﻌﺪ در ﻣﺪرﺳﻪ ، آﺧﺮﯾﻦ روزي ﮐﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻣﺮا زﻧﺪاﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﺎﻧﻨﺪ روز ﻗﺒﻞ ﺑﻮد . ﺑﻼ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺗﺮ از دﯾﺮوز ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬ ‫و ، در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ

ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻗﺮار ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪ- ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﺣﺎل و ﺣﻮﺻﻠﻪ اش را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫وﻟﯽ او ﺑﻼ ﺑﻮد ، اﺣﺘﻤﺎﻻً اوﻟﻮﯾﺖ را ﻟﺬت دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻗﺮار ﻣﯽ داد .‬ ‫او اﻣﺮوز ﯾﮏ

ﺑﻠﻮز آﺑﯽ ﺳﯿﺮ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد و ، ﺟﻠﻮه ي آن در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﻮد ، آن را ﺑﻪ رﻧﮓ ﮐﺮﻣﯽ روﺷﻦ درﻣﯽ آورد .‬ ‫ﺳﺎﻋﺎت ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﯿﺪ و ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ را

ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺧﻮد ﺑﺒﺮد- آﻧﺠﻼ ﻫﻢ ﻣﯽ رﻓﺖ و اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ رﻓﺘﻢ ﺗﺎ اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﻢ را ﺑﺮدارم . وﻗﺘﯽ ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت را ﻫﻢ آﻧﺠﺎ ﯾﺎﻓﺘﻢ ، ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ

دﺧﺘﺮﻫﺎ ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﻤﺘﺮ ﯾﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬ ‫آواﻧﺘﺎژ دﻫﻢ- ﻣﻦ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ، آﻧﻬﺎ را ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺠﺎز دﻧﺒﺎل ﮐﻨﻢ- ﭼﻪ اﻓﮑﺎر ﻣﺨﻮﻓﯽ .‬ ‫از آﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ داﺧﻞ ﺷﺪم و

ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ از ﻫﻤﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻢ و ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﯿﺎﻧﻮ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ، در ﺟﻮاب ﺳﻼم و اﺣﻮال ﭘﺮﺳﯽ ا‪ﻣ‪ﺖ و ا‪زﻣﻪ‬ ‫ﺳﺮﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫اَه ، اون ﺑﺮﮔﺸﺖ . ﻣﺴﻠﻤﺎً اﯾﻦ رزاﻟﯽ ﺑﻮد .‬ ‫آه ،

ادوارد. از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ اون زﺟﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﻪ ﻣﺘﻨﻔﺮم . ﺳﺮﺧﻮﺷﯽ ا‪زﻣﻪ ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻧﮕﺮاﻧﯽ داده ﺑﻮد . او ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺑﻮد . روﯾﺎي‬ ‫ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ او ﺑﺮاي ﻣﻦ دﯾﺪه ﺑﻮد ﻫﺮ

ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﺗﺮاژدي ﻣﺤﺴﻮس ﺗﺮي ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬

‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : اﻣﺸﺐ در ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺧﻮش ﺑﮕﺬره . وﻗﺘﯽ اﺟﺎزه داﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﺑﻼ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ ﺑﮕﻮ .‬ ‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﻏﺮﻏﺮ ﮐﻨﺎن ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﺗﻮ رﻗﺖ اﻧﮕﯿﺰي . ﺑﺎورم ﻧﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎزي ﺷﺐ

ﭘﯿﺶ رو از دﺳﺖ دادي ﻓﻘﻂ واﺳﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮاﺑﯿﺪن ﯾﻪ ﻧﻔﺮ رو ﻧﮕﺎه ﮐﻨﯽ .‬

‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺪاﺷﺖ ، ﺣﺘﯽ وﻗﺘﯽ ﻧﻮاي آﻫﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻧﻮاﺧﺘﻢ ﮐﻤﯽ از آﻧﭽﻪ ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ ﭘﺮ ﻫﯿﺠﺎن ﺗﺮ ﺑﯿﺮون آﻣﺪ . ﯾﮏ آﻫﻨﮓ‬ ‫ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮد ، ﺑﺎ ﺗﻤﯽ آﺷﻨﺎ : ﺑﯽ ﻗﺮاري .

ﺟﺎﺳﭙﺮ داﺷﺖ از دوﺳﺘﺎﻧﺶ ، ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺷﺎرﻟﻮت‬

‫ﺑﻠﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﻢ ﻗﺪ و ﻗﻮاره ي آﻟﯿﺲ ﺑﻮد ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد : ﭼﻪ ﻣﻮﺟﻮد ﻋﺠﯿﺒﯽ . آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮو ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮدﯾﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺎدي و ﺧﻮش‬ ‫ﻣﺸﺮب ﺑﻮد .‬ ‫اﻓﮑﺎر ﭘﯿﺘﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ او

ﻫﻤﮕﺎم ﺑﻮد : ﺣﺘﻤﺎً ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﯿﻮون ﻫﺎﺳﺖ . ﮐﻤﺒﻮد ﺧﻮن اﻧﺴﺎن آﺧﺮش اوﻧﺎرو دﯾﻮوﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ .‬

‫ﻣﻮﻫﺎي او ﺑﻪ ﻫﻤﺎن روﺷﻨﯽ ﻣﻮي ﺷﺎرﻟﻮت ﺑﻮد و ، ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪي آن . آﻧﻬﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﻫﻢ ﺑﻮدﻧﺪ- ﺟﺪا از ﺳﺎﯾﺰﺷﺎن ، ﭘﯿﺘﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ‬ ‫ﺑﻠﻨﺪي ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻮد- ﻫﻢ در ﻗﯿﺎﻓﻪ و ﻫﻢ در

رﻓﺘﺎرﺷﺎن . ﻫﻤﯿﺸﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﭼﺸﻢ زوﺟﯽ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻨﺎﺳﺐ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ دﯾﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ا‪زﻣﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻣﻦ را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮدﻧﺪ و ، ﻣﻦ آﻫﻨﮓ ﻫﺎي آرام ﺗﺮي

ﻧﻮاﺧﺘﻢ ﺗﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺴﯽ را ﺟﻠﺐ ﻧﮑﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﺪت ﻃﻮﻻﻧﯽ اي ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﺮدم ، ﻓﻘﻂ ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﻫﺎﯾﻢ را از ﯾﺎدم ﺑﺒﺮد . ﺳﺨﺖ ﺑﻮد دﺧﺘﺮ را از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻢ و ذﻫﻨﻢ‬ ‫دور

ﻧﮕﻪ دارم . وﻗﺘﯽ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﻫﺎ ﻧﻬﺎﯾﯽ ﺗﺮ ﺷﺪ ﺗﻮﺟﻪ ام را ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮي آﻧﻬﺎ ﺑﺮ ﮔﺮداﻧﺪم .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ داﺷﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ : » اﮔﻪ ﺑﺎز ﻣﺎرﯾﺎ رو دﯾﺪي ، ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ ﺑﺮاش آرزوي ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻫﺎرو

دارم. «‬ ‫ﻣﺎرﯾﺎ ﺧﻮن آﺷﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﺳﭙﺮ و ﭘﯿﺘﺮ را ﺑﻪ وﺟﻮد آورده ﺑﻮد- ﺟﺎﺳﭙﺮ را در ﻧﯿﻤﻪ ي دوم ﻗﺮن ﻧﻮزدﻫﻢ ، و ﭘﺲ از آن ﭘﯿﺘﺮ در دﻫﻪ ﻫﺎي ﻫﺰار و‬ ‫ﻧﻬﺼﺪ ﭼﻬﻞ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ در

ﺳﻠﮕﺮي ، واﻗﻊ در ﺟﻨﻮب ﻏﺮﺑﯽ ﮐﺎﻧﺎدا ﺑﻮدﯾﻢ ﺳﺮوﮐﻠﻪ ي او ﭘﯿﺪا ﺷﺪه ﺑﻮد . دﯾﺪار ﭘﺮ ﺣﺎدﺛﻪ اي ﺑﻮد- ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮدﯾﻢ ﻓﻮراً آﻧﺠﺎ را ﺗﺮك ﮐﻨﯿﻢ . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ

در آﯾﻨﺪه ﻓﺎﺻﻠﻪ اش را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﭘﯿﺘﺮ ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ اﯾﻦ زودي ﻫﺎ اﺗﻔﺎق ﺑﯿﻔﺘﻪ . « ﻣﺎرﯾﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر اﻧﮑﺎرﻧﺎﭘﺬﯾﺮي ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﻮد و ﻋﻼﻗﻪ ي ﭼﻨﺪاﻧﯽ‬ ‫ﺑﯿﻦ

او و ﭘﯿﺘﺮ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ ، ﭘﯿﺘﺮ در ﻓﺮار ﺟﺎﺳﭙﺮ دﺳﺖ داﺷﺖ . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻓﺮد ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ي ﻣﺎرﯾﺎ ﺑﻮد ؛ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ‬ ‫ﮐﺸﺘﻦ ﺟﺎﺳﭙﺮ را داﺷﺖ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﺿﻮع

ﺟﻠﻮدارش ﺷﺪه ﺑﻮد . » وﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎً ، اﮔﻪ دﯾﺪﻣﺶ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻫﻢ دﺳﺖ دادﻧﺪ و آﻣﺎده ي ﺟﺪا ﺷﺪن ﺷﺪﻧﺪ . آﻫﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل زدن آن ﺑﻮدم را ﺑﺎ ﭘﺎﯾﺎن ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺑﯽ رﻫﺎ

ﮐﺮدم و ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف آﻧﻬﺎ ﺳﺮ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ دادم ﮔﻔﺘﻢ : » ﺷﺎرﻟﻮت ، ﭘﯿﺘﺮ. «‬ ‫ﺷﺎرﻟﻮت ﺑﺎ ﺷﮏ و ﺗﺮدﯾﺪ ﮔﻔﺖ : » از دﯾﺪﻧﺖ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم ، ادوارد . « ﭘﯿﺘﺮ

در ﺟﻮاب ﻓﻘﻂ ﺳﺮ ﺗﮑﺎن داد .‬

‫ا‪ﻣ‪ﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺗﯿﮑﻪ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ . اي ﻣﺠﻨﻮن .‬ ‫رزاﻟﯽ در ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : اﺑﻠﻪ .‬ ‫ا‪زﻣﻪ : ﭘﺴﺮ ﺑﯿﭽﺎره .‬ ‫و آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺳﺮزﻧﺶ آﻣﯿﺰي ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : اوﻧﺎ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻣﯿﺮن ﺑﻪ ﺷﺮق

، ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﯿﺎﺗﻞ . ﻫﯿﭻ ﺟﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ آﻓﺘﺎﺑﯽ ﻧﻤﯽ ﺷﻦ .‬

‫ﮔﻔﺘﻪ اش را ﺑﺎ ﻧﺸﺎن دادن ﺗﺼﻮﯾﺮي ﺑﻪ ﻣﻦ اﺛﺒﺎت ﮐﺮد .‬ ‫واﻧﻤﻮد ﮐﺮدم آن را ﻧﺸﻨﯿﺪه ام . ﺑﻬﺎﻧﻪ ي ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﯽ اﺳﺎس ﺑﻮد .‬

‫در ﻣﺎﺷﯿﻨﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺣﺴﺎس راﺣﺘﯽ ﮐﺮدم ، ﺻﺪاي ﻣﻮﺗﻮر اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﮐﻪ رزاﻟﯽ ﺑﺮاﯾﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد- ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮش اﺧﻼق ﺗﺮ ﺑﻮد-‬ ‫آراﻣﺶ ﺑﺨﺶ ﺑﻮد . ﺑﺎﻋﺚ راﺣﺘﯽ ﺧﯿﺎل ﺑﻮد ﮐﻪ

در ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎﺷﻢ ، ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻢ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﺎﯾﻠﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﺑﻼ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم .‬

‫ﻓﺼﻞ ﻧﻬﻢ"‬ ‫ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ‬..

‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﻮرت آﻧﺠﺲ رﺳﯿﺪم ﻫﻮا ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ در ﺷﻬﺮ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﺴﯿﺎر روﺷﻦ ﺑﻮد ؛ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻫﻨﻮز در آﺳﻤﺎن ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ ، ﻫﺮ ﭼﻨﺪ‬ ‫ﭘﻨﺠﺮه ﻫﺎي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ دودي ﺑﻮدﻧﺪ . ﻫﯿﭻ

دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي رﯾﺴﮏ ﻫﺎي ﻏﯿﺮ ﺿﺮوري وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻮﯾﻢ ، ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﯿﺶ از‬ ‫اﯾﻦ رﯾﺴﮏ ﻫﺎي ﻏﯿﺮ ﺿﺮوري اﻧﺠﺎم دﻫﻢ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ

اﻓﮑﺎر ﺟﺴﯿﮑﺎ را از ﻓﺎﺻﻠﻪ ي دور ﺑﺸﻨﻮم- اﻓﮑﺎر ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ از آﻧﺠﻼ ﺑﻮد ، اﻣﺎ وﻗﺘﯽ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ را ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮدم ،‬ ‫ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺷﻨﯿﺪن دوﻣﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻮدم . ﺳﭙﺲ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﯾﻪ

ﻫﻤﻪ ﺟﺎ را در ﺑﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﺮوم . ﻓﻌﻼً داﺧﻞ ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ ﺳﺮ‬ ‫ﭘﻮﺷﯿﺪه اي ﮐﻪ درﺳﺖ ﺑﯿﺮون از ﺷﻬﺮ واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﻪ ﻧﺪرت از آن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﻮﻗﻒ

ﮐﺮدم .‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﯾﺪ در ﮐﺠﺎ ﺟﺴﺖ و ﺟﻮ ﮐﻨﻢ- در ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﯾﮏ ﻣﺤﻞ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮاي ﺧﺮﯾﺪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﻃﻮﻟﯽ ﻧﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ را در‬ ‫ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺟﻠﻮي ﯾﮏ آﯾﻨﻪ ي ﺳﻪ ﺟﻬﺘﻪ ﻣﯽ

ﭼﺮﺧﯿﺪ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدم و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻼ را در دﯾﺪ ﺛﺎﻧﻮي او ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﭘﯿﺮاﻫﻦ ﻣﺸﮑﯽ و ﺑﻠﻨﺪي را ﮐﻪ‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫اﻧﮕﺎر ﺑﻼ ﻫﻨﻮز ﻧﺎراﺣﺘﻪ . ﻫﺎ ﻫﺎ . ﺣﻖ ﺑﺎ آﻧﺠﻼ ﺑﻮد- ﺗﺎﯾﻠﺮ داﺷﺘﻪ ﭼﺮت و ﭘﺮت ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻪ . ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺎور ﮐﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻬﻢ‬ ‫رﯾﺨﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ . ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﯽ دوﻧﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ

ﻧﻔﺮو زاﭘﺎس واﺳﻪ ي ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ رﻗﺺ داره . اﮔﻪ ﻣﺎﯾﮏ ﺗﻮي ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺑﻬﺶ ﺧﻮش ﻧﮕﺬره و دﯾﮕﻪ ازم‬ ‫ﻧﺨﻮاد ﺑﺮﯾﻢ ﺑﯿﺮون ﭼﯽ ؟ ﻧﮑﻨﻪ از ﺑﻼ ﺑﺨﻮاد ﺑﺎﻫﺎش ﺑﻪ رﻗﺺ ﺑﺮه ؟ اﮔﻪ ﻣﻦ

ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اون از ﻣﺎﯾﮏ دﻋﻮت ﮐﻨﻪ ؟ ﻧﮑﻨﻪ اون‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﻼ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺗﺮ از ﻣﻨﻪ ؟ ﻧﮑﻨﻪ ﺑﻼ ﺟﺪا ﻓﮑﺮ ﮐﺮده از ﻣﻦ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺗﺮه ؟‬ ‫» ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ اون آﺑﯿﻪ ﺑﻬﺘﺮ

ﺑﺎﺷﻪ . ﭼﺸﻤﺎﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺸﻮن ﻣﯽ ده . «‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﮏ ﺑﻪ ﺑﻼ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﺎ ﮔﺮﻣﯽ ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ اي ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زد .‬

‫واﻗﻌﺎً ﻫﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮو ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؟ ﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺷﻨﺒﻪ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﮔﺎو ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯿﺎم ؟‬

‫دﯾﮕﺮ از ﮔﻮش ﺳﭙﺮدن ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدم . آن دور و ﺑﺮ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﺠﻼ ﮔﺸﺘﻢ- آه ، اﻣﺎ آﻧﺠﻼ در ﺣﺎل ﻟﺒﺎس ﻋﻮض ﮐﺮدن ﺑﻮد ، ﺑﻪ‬ ‫ﺳﺮﻋﺖ از ﺳﺮ او ﺑﯿﺮون ﭘﺮﯾﺪم ﺗﺎ ﺧﻠﻮﺗﺶ

را ﺑﺮﻫﻢ ﻧﺰﻧﻢ .‬ ‫ﺧﻮب ، در ﯾﮏ ﻓﺮوﺷﮕﺎه ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺒﻮد ﺑﻼ ﭼﻨﺪان ﺑﻪ دردﺳﺮ ﺑﯿﻔﺘﺪ . ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺧﺮﯾﺪ ﮐﻨﻨﺪ و وﻗﺘﯽ ﮐﺎرﺷﺎن ﺗﻤﺎم ﺷﺪ آﻧﻬﺎ را دﻧﺒﺎل ﮐﻨﻢ . ﭼﯿﺰي ﺑﻪ‬ ‫ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻫﻮا ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد-

اﺑﺮﻫﺎ ﮐﻢ ﮐﻢ از ﻃﺮف ﻏﺮب ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻨﺪ . ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از ﺑﯿﻦ ﺷﺎخ و ﺑﺮگ درﺧﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﮕﺎه ﺑﯿﻨﺪازم ، وﻟﯽ‬ ‫ﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ ﭼﻄﻮر ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﻏﺮوب آﻓﺘﺎب ﻣﯽ روﻧﺪ

. ﺑﻪ اﺑﺮﻫﺎ ﺧﻮش آﻣﺪ ﮔﻔﺘﻢ ، ﺑﯿﺶ از ﻫﺮ زﻣﺎن دﯾﮕﺮي آرزوي ﺳﺎﯾﻪ ي آﻧﺎن را‬

‫داﺷﺘﻢ . ﻓﺮدا دوﺑﺎره ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﻣﺪرﺳﻪ ﮐﻨﺎر ﺑﻼ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ، ﺗﻮﺟﻪ اش را ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺟﻠﺐ ﮐﻨﻢ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺳﻮال ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم از او ﺑﭙﺮﺳﻢ...‬ ‫ﭘﺲ ،

او از دﺳﺖ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد . آن را در ﺳﺮش دﯾﺪه ﺑﻮدم- ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺤﺚ ﺳﺮ ﻣﯿﻬﻤﺎﻧﯽ رﻗﺺ ﺷﺪ ﺑﺴﯿﺎر ﺟﺪي ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﺮار‬ ‫اﺳﺖ ﺑﻼ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﺒﺮد . ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ را

آن روز ﻋﺼﺮ ﺗﺠﺴﻢ ﮐﺮدم- ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ و ﻧﺎﺑﺎور- و ﺧﻨﺪﯾﺪه ﺑﻮدم . در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ در اﯾﻦ‬ ‫ﺑﺎره ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ او ﭼﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ . ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ او را از دﺳﺖ ﺑﺪﻫﻢ .‬ ‫

زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮔﺴﺘﺮده ﺷﺪن ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﺑﻮدم زﻣﺎن ﺑﻪ ﮐﻨﺪي ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ . ﮔﺎه و ﺑﯿﮕﺎه ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﭼﮏ ﻣﯽ ﮐﺮدم ؛ ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن ﺻﺪاي ذﻫﻨﯽ او‬ ‫از ﻫﻤﻪ راﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد ، وﻟﯽ دوﺳﺖ ﻧﺪ

اﺷﺘﻢ زﯾﺎد در آن ﺑﻤﺎﻧﻢ . ﻣﮑﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ در آﻧﺠﺎ ﺷﺎم ﺑﺨﻮرﻧﺪ دﯾﺪم . ﻣﻮﻗﻊ ﺷﺎم دﯾﮕﺮ ﻫﻮا‬ ‫ﺗﺎرﯾﮏ ﺷﺪه ﺑﻮد... ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﺼﺎدﻓﺎً ﻫﻤﺎن رﺳﺘﻮران را اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮدم .

ﮔﻮﺷﯽ داﺧﻞ ﺟﯿﺒﻢ را ﻟﻤﺲ ﮐﺮدم ، ﺑﻪ ﻓﮑﺮ دﻋﻮت ﮐﺮدن آﻟﯿﺲ‬ ‫ﺑﺮاي ﺑﯿﺮون ﻏﺬا ﺧﻮردن ﺑﻮدم... ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ ، وﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎً ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﺑﻼ ﻫﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ . ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم

آﻣﺎدﮔﯽ اﯾﻦ را داﺷﺘﻪ‬ ‫ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺑﻼ را ﺑﯿﺸﺘﺮ درﮔﯿﺮ دﻧﯿﺎي ﺧﻮدم ﮐﻨﻢ . ﺷﺮ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد ؟‬ ‫ﻃﺒﻖ روال دوﺑﺎره ﺳﺮي ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ زدم . او داﺷﺖ درﺑﺎره ي ﺟﻮاﻫﺮاﺗﺶ ﻓﮑﺮ

ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻧﻈﺮ آﻧﺠﻼ را ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ .‬

‫» ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ رو ﭘﺲ ﺑﺪم . ﯾﮑﯽ ﺗﻮي ﺧﻮﻧﻪ دارم ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺟﻮاب ﻣﯿﺪه ، ﺑﯿﺸﺘﺮ از اوﻧﯽ ﮐﻪ اﺟﺎزه داﺷﺘﻢ ﻫﻢ ﺧﺮﯾﺪ ﮐﺮدم... ـ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ‬ ‫دﯾﻮوﻧﻪ ﻣﯿﺸﻪ . ﭼﯽ ﺧﯿﺎل ﮐﺮده ﺑﻮدم ؟‬ ‫»

ﻋﯿﺐ ﻧﺪاره اﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺮﮔﺮدي ﺑﻪ ﻓﺮوﺷﮕﺎه . ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﻼ دﻧﺒﺎﻟﻤﻮن ﺑﮕﺮده؟ «‬

‫ﭼﯽ ؟ ﺑﻼ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮد ؟ اول از ﭼﺸﻤﺎن ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ، ﺳﭙﺲ از دﯾﺪ آﻧﺠﻼ دﯾﺪم . آﻧﻬﺎ در ﭘﯿﺎده روي ﺟﻠﻮﯾﯽ ﻣﻐﺎزه ﻫﺎ ﺑﻮدﻧﺪ و داﺷﺘﻨﺪ‬ ‫ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺘﻨﺪ . ﻫﯿﭻ ﺧﺒﺮي از ﺑﻼ ﻧﺒﻮد .‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻗﺒﻞ از ﺟﻮاب دادن ﺑﻪ ﺳﻮال آﻧﺠﻼ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : اوه ، ﮐﯽ ﺑﻪ ﺑﻼ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯿﺪه ؟ و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ : » اون ﻧﮕﺮان ﻧﻤﯽ ﺷﻪ . وﻗﺖ زﯾﺎده ، ﺑﻌﺪش‬ ‫ﻣﯽ رﯾﻢ رﺳﺘﻮران . درﻫﺮﺣﺎل ، ﻓﮑﺮ

ﮐﻨﻢ اون ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻪ . « ﻧﮕﺎه ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮐﺘﺎب ﻓﺮوﺷﯽ اي ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻼ ﺑﻪ‬ ‫آﻧﺠﺎ رﻓﺘﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻢ .‬ ‫آﻧﺠﻼ ﮔﻔﺖ : » ﭘﺲ ﻋﺠﻠﻪ ﮐﻦ ، « اﻣﯿﺪوارم ﺑﻼ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻪ

ﭘﯿﭽﻮﻧﺪﯾﻤﺶ . ﺗﻮي ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺧﻮب ﺑﻮد... ﺧﯿﻠﯽ دﺧﺘﺮ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯿﻪ . وﻟﯽ‬ ‫ﺗﻤﺎم روز رو ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد . ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ادوارد ﮐﺎﻟﻨﻪ ؟ ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم واﺳﻪ ﻫﻤﯿﻦ

داﺷﺖ از ﺧﻮﻧﻮاده ي اون ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ...‬

‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﮐﺮدم . آﻧﺠﺎ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ از دﺳﺖ داده ﺑﻮدم ؟ ﺑﻼ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺮدد و درﺑﺎره ي ﻣﻦ ﺳﻮال ﮐﺮده ﺑﻮد ؟ ﺣﺎﻻ ﺗﻮﺟﻪ‬ ‫آﻧﺠﻼ ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺟﻠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد- ﺟﺴﯿﮑﺎ

داﺷﺖ درﺑﺎره ي آن ﻣﺎﯾﮏ اﺑﻠﻪ وراﺟﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد- و ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي از او ﺑﻔﻬﻤﻢ .‬ ‫ﺳﺎﯾﻪ را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﮐﺮدم . ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺑﻪ زودي ﭘﺸﺖ اﺑﺮﻫﺎ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ . اﮔﺮ در

ﻗﺴﻤﺖ ﻏﺮﺑﯽ ﺟﺎده ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﺎ روي ﺧﯿﺎﺑﺎن‬ ‫ﺳﺎﯾﻪ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪم...‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ در ﺗﺮاﻓﯿﮏ ﭘﺮاﮐﻨﺪه ي ﻣﺮﮐﺰ ﺷﻬﺮ ﻣﯽ راﻧﺪم ﮐﻢ ﮐﻢ ﺣﺲ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ ﻣﯽ

آﻣﺪ . ﻓﮑﺮ اﯾﻨﺠﺎ را ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم- ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﺮاي‬ ‫ﺧﻮدش راه ﺑﯿﻔﺘﺪ- و ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﻄﻮر او را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ . ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ را در ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ .‬ ‫ﻣﻦ ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ،

ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﺘﺎب ﻓﺮوﺷﯽ اي ﮐﻪ در ﺳﺮ ﺟﺴﯿﮑﺎ دﯾﺪه ﺑﻮدم رﻓﺘﻢ ، اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﺟﺴﺘﺠﻮي‬ ‫ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ در ﭘﯿﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ، وﻟﯽ ﺷﮏ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ راﺣﺘﯽ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﮐﯽ

ﺑﻼ ﭼﯿﺰي را آﺳﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد ؟‬

‫ﺑﺪون ﺷﮏ در ﻣﻐﺎزه ي ﮐﻮﭼﮏ ، ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎي ﻓﺮوﺷﻨﺪه ي ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪوق ، ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد . اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ از آن ﻣﮑﺎن ﻫﺎﯾﯽ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ آن ﻋﻼﻗﻪ دارد . در ﻋﺠﺐ

ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدش زﺣﻤﺖ داﺧﻞ ﺷﺪن را داده اﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ .‬ ‫ﻓﻀﺎي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺗﺎرﯾﮑﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آﻧﺠﺎ ﭘﺎرك ﮐﻨﻢ... ﺗﺎق ﻧﻤﺎي ﻓﺮوﺷﮕﺎه روي ﭘﯿﺎده رو ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ

ﺑﻮد . واﻗﻌﺎً ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر را‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﭘﺮﺳﻪ زدن در ﺳﺎﻋﺎت آﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﻧﺒﻮد . ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد اﮔﺮ اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﯽ از آﻧﺠﺎ رد ﻣﯽ ﺷﺪ و درﺳﺖ در زﻣﺎن اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺎزﺗﺎب‬ ‫ﺧﻮرﺷﯿﺪ

را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﺎﯾﻪ ﻣﯽ ﺗﺎﺑﺎﻧﺪ ؟‬ ‫وﻟﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺑﻼ ﺑﮕﺮدم !‬ ‫ﭘﺎرك ﮐﺮدم و ﺑﯿﺮون آﻣﺪم ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم در ﺗﯿﺮه ﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺳﺎﯾﻪ ﻗﺪم ﺑﺮدارم . ﺑﺎ ﮔﺎم ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ

ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻐﺎزه رﻓﺘﻢ ، ﻣﺘﻮﺟﻪ رد ﻧﺎﭼﯿﺰي از‬ ‫ﻋﻄﺮ ﺑﻼ در ﻫﻮا ﺷﺪم . او اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮده ، در ﭘﯿﺎده رو ، وﻟﯽ داﺧﻞ ﻣﻐﺎزه ﻫﯿﭻ اﺛﺮي از راﯾﺤﻪ ي او ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن

ﮐﺮد : » ﺧﻮش اوﻣﺪﯾﺪ ! ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﻤﮏ- « وﻟﯽ ﻣﻦ ﭘﯿﺶ از آن از در ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﯾﻪ اﺟﺎزه ﻣﯽ داد ﺑﻮي ﺑﻼ را دﻧﺒﺎل ﮐﺮدم ، وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺣﺎﺷﯿﻪ ي ﻧﻮر آﻓﺘﺎب رﺳﯿﺪم

ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮدم .‬ ‫ﭼﻘﺪر اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﻣﻦ اﺣﺴﺎس درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ داد- ﻣﺤﺼﻮر ﺷﺪه ﺑﯿﻦ ﻣﺮز ﺗﺎرﯾﮑﯽ و ﻧﻮري ﮐﻪ ﭘﯿﺎده رو را در ﺑﺮ داﺷﺖ . ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺤﺪود .‬ ‫ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻢ ﮐﻪ

او راﻫﺶ را ﺑﻪ آن ﻃﺮف ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮب اداﻣﻪ داده . ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي در آن ﻣﺴﯿﺮ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . آﯾﺎ او‬ ‫ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد ؟ ﺧﺐ ، آن اﺣﺘﻤﺎل ﭼﻨﺪان از ﮐﺎراﮐﺘﺮ او ﺧﺎرج ﻧﺒﻮد .‬ ‫داﺧﻞ

اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻢ و آﻫﺴﺘﻪ در ﻋﺮض ﺧﯿﺎﺑﺎن ﭘﯿﺶ رﻓﺘﻢ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . ﭼﻨﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ در ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﮔﺬاﺷﺘﻢ ، وﻟﯽ‬ ‫ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ ي دﯾﮕﺮ ﺑﻮي او ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻣﻢ

ﺧﻮرد و ﺟﻬﺖ آن ﺑﺎﻋﺚ ﺳﺮﮔﺸﺘﮕﯽ ام ﺷﺪ . او ﺳﻌﯽ داﺷﺖ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﺮود ؟‬ ‫ﭼﻨﺪ ﺑﺎر از ﺟﻠﻮي ﮐﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﯽ و رﺳﺘﻮران رد ﺷﺪم . ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ، داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ

ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺳﻔﺎرش ﺑﺪﻫﻨﺪ ، ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ‬ ‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻼ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﯽ ﻣﻌﻄﻠﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺳﻔﺎرش ﻏﺬا دﻫﺪ .‬ ‫ﺑﯿﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻫﺎ ، ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮔﺸﺘﻦ از ﻓﮑﺮي ﺑﻪ ﻓﮑﺮ دﯾﮕﺮ ﮐﺮدم . ﺑﺎﻻﺧﺮه

ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﺎﯾﺪ او را ﺟﺎﯾﯽ دﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﻫﺮﭼﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ او را ﻧﻤﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ﻣﻀﻄﺮب ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم . ﻗﺒﻼً درك ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد زﻣﺎﻧﯽ ﯾﺎﻓﺘﻦ او ﺳﺨﺖ ﺷﻮد ، ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻵن . او ﺟﻠﻮي‬

‫ﭼﺸﻢ ﻣﻦ ﻧﺒﻮد و از ﻣﺴﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ اش ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮد . اﯾﻦ را دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫ﮐﻢ ﮐﻢ اﺑﺮﻫﺎ در اﻓﻖ ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ و ﺗﺎ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ي دﯾﮕﺮ آزاد ﺑﻮدم ﺗﺎ روي ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ رد او را ﺑﮕﯿﺮم .

آن ﻣﻮﻗﻊ دﯾﮕﺮ زﯾﺎد ﻃﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎﺗﻮاﻧﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﯾﮏ ذﻫﻦ دﯾﮕﺮ ، و دﯾﮕﺮي . ﯾﮏ ﻋﺎﻟﻤﻪ ﻓﮑﺮ ﭘﻮچ و ﺗﻮﺧﺎﻟﯽ .‬

‫...ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮔﻮش ﺑﭽﻪ ﺑﺎزﻫﻢ ﻋﻔﻮﻧﺖ ﮐﺮده...‬ ‫ﺷﺶ-ﭼﻬﺎر-ﺻﻔﺮ ﺑﻮد ﯾﺎ ﺷﺶ-ﺻﻔﺮ ﭼﻬﺎر...؟‬ ‫ﺑﺎزم دﯾﺮ ﺷﺪ . ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ...‬ ‫اوﻧﺎﻫﺎش داره ﻣﯿﺎد ! آﻫﺎاا !‬

‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ، ﺻﻮرت او را دﯾﺪم . ﺑﺎﻻﺧﺮه ، ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﺷﺪه ﺑﻮد !‬ ‫ﺣﺲ آﺳﻮدﮔﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺻﺪم ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﯿﺪ و ﺑﻌﺪ ، ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ اﻓﮑﺎر ﻣﺮدي ﮐﻪ در ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺻﻮ

رت او ﺧﯿﺮه ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد را‬ ‫ﺧﻮاﻧﺪم .‬ ‫ذﻫﻦ او ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻧﺒﻮد ، اﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ، ﮐﺎﻣﻼً ﻧﺎآﺷﻨﺎ ﻫﻢ ﻧﺒﻮد . ﻣﻦ زﻣﺎﻧﯽ دﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﯿﻦ ذﻫﻦ ﻫﺎ را ﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫» ﻧﻪ ! « ﻏﺮﯾﺪم

و رﮔﺒﺎري از ﻧﺎﺳﺰا از ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺧﺎرج ﺷﺪ . ﺑﺎ ﭘﺎ ﭘﺪال ﮔﺎز را ﺑﻪ ﮐﻒ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪم ، وﻟﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ؟‬ ‫ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﮐﻠﯽ اﻓﮑﺎر او را ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ، وﻟﯽ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ

ﻣﺸﺨﺺ ﻧﺒﻮد . ﻫﺮ ﭼﯿﺰي ، ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰي وﺟﻮد ﻣﯽ داﺷﺖ- ﯾﮏ ﻋﻼﻣﺖ راﻧﻨﺪﮔﯽ ،‬ ‫ﻣﻐﺎزه اي در آﻧﺠﺎ ، ﭼﯿﺰي در دﯾﺪ او ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﺶ را ﻓﺎش ﻣﯽ ﮐﺮد . وﻟﯽ ﺑﻼ ﮐﺎﻣﻼً در ﺳﺎﯾﻪ ﻓﺮو

رﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﺎن آن ﻣﺮد روي ﭼﻬﺮه ي‬ ‫وﺣﺸﺖ زده ي او ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ- از دﯾﺪن ﺗﺮس در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد . ﺻﻮرﺗﺶ در ذﻫﻦ او در ﺑﯿﻦ ﭼﻬﺮه ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﺗﺎر دﯾﺪه‬

‫ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺑﻼ اوﻟﯿﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ او ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﺻﺪاي ﻏﺮش ﻫﺎﯾﻢ ﺑﺪﻧﻪ ي ﻣﺎﺷﯿﻦ را ﺑﻪ ﻟﺮزه درآورد ، وﻟﯽ ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﻧﮑﺮد .‬ ‫ﻫﯿﭻ ﭘﻨﺠﺮه اي روي دﯾﻮار ﭘﺸﺖ ﺳﺮ او ﻧﺒﻮد . ﯾﮏ ﺟﺎي

ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺑﻮد ، دور از ﻣﻨﻄﻘﻪ ي ﭘﺮ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺗﺠﺎري . ﻻﺳﺘﯿﮏ ﻫﺎي ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺳﺮ ﯾﮏ ﭘﯿﭻ‬ ‫ﺟﯿﻎ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ ، اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ دﯾﮕﺮي از ﺟﺎده ﻣﻨﺤﺮف ﺷﺪ ، ﺑﻪ ﺳﻤﺘﯽ ﮐﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﺟﻬﺖ درﺳﺖ

ﺑﺎﺷﺪ رﻓﺘﻢ . ﻫﺮ زﻣﺎن ﮐﻪ راﻧﻨﺪه اي ﺑﻮق ﻣﯽ زد‬ ‫، ﻣﻦ ﻣﺎﯾﻞ ﻫﺎ دورﺗﺮ ﺑﻮدم .‬ ‫ﻧﮕﺎه ﮐﻦ ﭼﺠﻮري ﻣﯽ ﻟﺮزه ! ﻣﺮد ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ . ﺗﺮس ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ او را ﻣﺠﺬوب ﻣﯽ ﮐﺮد- ﻗﺴﻤﺘﯽ ﮐﻪ از

آن ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد .‬ ‫» ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺸﻮ. » ﺻﺪاي ﺑﻼ آﻫﺴﺘﻪ و ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻮد ، او ﺟﯿﻎ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﯿﺪ .‬

‫» ﺳﺨﺖ ﻧﮕﯿﺮ ، ﻋﺴﻞ. «‬

‫او را دﯾﺪ ﮐﻪ از ﺻﺪاي ﺧﻨﺪه ي ﮔﻮش ﺧﺮاﺷﯽ ﮐﻪ از ﺟﻬﺖ دﯾﮕﺮي ﻣﯽ آﻣﺪ ﺑﺮ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪ . ﻣﺮد از ﺳﺮ و ﺻﺪا ﺧﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽ آﻣﺪ- در ﻓﮑﺮش‬ ‫ﮔﻔﺖ : ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ، ﺟِﻒ !- وﻟﯽ از ﻟﺮزش

او ﻟﺬت ﺑﺮد . او را ﺑﻪ وﺟﺪ آورد . ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﺼﻮر ﺗﻤﻨﺎ ﻫﺎي او ﮐﺮد ، ﻃﻮري ﮐﻪ اﻟﺘﻤﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد...‬ ‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﻬﻘﻬﻪ ي ﺳﻬﻤﻨﺎك را ﻧﺸﻨﯿﺪم ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ او ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺖ .

از ﺳﺮ او ﺑﯿﺮون آﻣﺪم ، ﺑﺮاي ﯾﺎﻓﺘﻦ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ از آن‬ ‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻢ ﺟﺎﻧﻢ را ﻣﯽ دادم . او اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺎز و ﺑﺴﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ، داﺷﺖ ﻗﺪم اول را ﺑﻪ ﺳﻮﯾﺶ ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺖ .‬ ‫اﻓﮑﺎر

اﻃﺮاﻓﯿﺎن ﻣﺮد ﺑﻪ ﮐﺜﯿﻔﯽ اﻓﮑﺎر او ﻧﺒﻮد . ﻫﻤﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺗﺎ ﺣﺪي ﻣ‪‬ﺴﺖ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﻫﯿﭻ ﮐﺪاﻣﺸﺎن ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ ﻣﺮدي ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻻﻧﯽ ﻣﯽ ﻧﺎﻣﯿﺪﻧﺪ ﺗﺎ‬ ‫ﭼﻪ ﺣﺪ ﻗﺼﺪ داﺷﺖ ﭘﯿﺶ ﺑﺮود . آﻧﻬﺎ ﮐﻮرﮐﻮ

راﻧﻪ از ﻻﻧﯽ ﭘﯿﺮوي ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . او ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻗﻮل ﮐﻤﯽ ﺧﻮش ﮔﺬراﻧﯽ داده ﺑﻮد...‬ ‫ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻪ آﺧﺮ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ- ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻮﻗﻊ ﺗﺠﺎوز ﺑﻪ آن دﺧﺘﺮ

دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﻮد- و آن ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﻧﯿﺎز‬ ‫داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ داد . ﺗﻘﺎﺗﻌﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف آن ﻧﮕﺎه ﮐﺮد را ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ .‬ ‫از ﯾﮏ ﭼﺮاغ ﻗﺮﻣﺰ ﮔﺬﺷﺘﻢ ، در ﺗﺮاﻓﯿﮏ در ﺣﺎل ﺣﺮﮐﺖ از ﻣﯿﺎن ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﺑﯿﻦ

دو ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻋﺒﻮر ﮐﺮدم . ﺻﺪاي ﺑﻮق از ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﺑﻪ ﮔﻮش‬ ‫ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ﮔﻮﺷﯽ درون ﺟﯿﺒﻢ ﺑﻪ ﻟﺮزه درآﻣﺪ . آن را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ .‬

‫ﻻﻧﯽ آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف دﺧﺘﺮ رﻓﺖ ، ﻟﺤﻈﻪ ي وﺣﺸﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﻪ وﺟﺪ آﻣﺪﻧﺶ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻓﺮا ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . او ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎ ﺑﻮد ، آﻣﺎده ي ﻟﺬت‬ ‫ﺑﺮدن از آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫اﻣﺎ ﺑﻼ آرواره اش

را ﻗﻔﻞ ﮐﺮد و ﺧﻮدش را ﻣﺤﮑﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ . ﻣﺮد ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد- اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺖ ﺗﺎ او ﺑﺮاي ﻓﺮار ﺗﻼش ﮐﻨﺪ . ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ و‬ ‫اﻧﺪﮐﯽ ﻧﺎاﻣﯿﺪ . او دوﺳﺖ داﺷﺖ ﻃﻌﻤﻪ اش را دﻧﺒﺎل ﮐﻨﺪ ، از

ﺗﺮﺷﺢ آدرﻧﺎﻟﯿﻦ در ﺣﯿﻦ ﺷﮑﺎر ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯽ آﻣﺪ .‬ ‫اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺷﺠﺎﻋﻪ . ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ... ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺠﻨﮕﻪ .‬ ‫ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﻠﻮك از آﻧﻬﺎ دور ﺑﻮدم . ﺣﺎﻻ ﻫﯿﻮﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي ﻏﺮش ﻣﻮﺗﻮر

اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﻢ را ﺑﺸﻨﻮد ، وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺪاﺷﺖ ، ﺳﺨﺖ روي‬ ‫ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ اش ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ وﻗﺘﯽ ﺧﻮدش ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﭼﻘﺪر ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻧﻈﺮش

درﻣﻮرد ﺳﺒﮏ ﺷﮑﺎر ﻣﻦ ﭼﯿﺴﺖ .‬ ‫در ﻗﺴﻤﺖ دﯾﮕﺮي از ﻣﻐﺰم ، در ﺟﺴﺘﺠﻮي دردﻧﺎك ﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺷﺎﻫﺪﺷﺎن ﺑﻮدم ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ . او ﺟﺰاي اﯾﻦ ﮐﺎرش را ﻣﯽ دﯾﺪ‬ ‫از

ﺷﺪت رﻧﺞ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ . ﺑﻘﯿﻪ ي آﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ي ﺧﻮد ﻣﯽ ﻣﺮدﻧﺪ ، وﻟﯽ ﻫﯿﻮﻻﯾﯽ ﮐﻪ ﻻﻧﯽ ﻧﺎم داﺷﺖ ، ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻣﺮگ اﻟﺘﻤﺎس‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺧﯿﻠﯽ زودﺗﺮ از اﯾﻨﮑﻪ آن ﻫﺪﯾﻪ را ﺑﻪ

او دﻫﻢ .‬ ‫او در راه ﺑﻮد ، ﺑﻪ ﺳﻮي او ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ .‬ ‫ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ داﺧﻞ ﮐﻮﭼﻪ ﭘﯿﭽﯿﺪم . ﭼﺮاغ ﻫﺎي ﺟﻠﻮي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺻﺤﻨﻪ را روﺷﻦ ﮐﺮد و ﺑﻘﯿﻪ ي آﻧﻬﺎ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺸﺎن ﻣﯿﺨﮑﻮب ﺷﺪﻧﺪ .

ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫رﻫﺒﺮﺷﺎن را ﮐﻪ از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪ زﯾﺮ ﺑﮕﯿﺮم ، وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺮاي او ﻣﺮگ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﺳﺮ ﻣﺎﺷﯿﻦ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﻮﭼﻪ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪم و درِ ﮐﻨﺎر ﺻﻨﺪﻟﯽ راﻧﻨﺪه را ﮐﻪ از

ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺑﻼ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﻮد ﺑﺎز ﮐﺮدم ، او ﭘﯿﺶ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎﺷﯿﻦ‬ ‫دوﯾﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﻤﮕﯿﻨﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺳﻮار ﺷﻮ. «‬

‫اﯾﻦ دﯾﮕﻪ از ﮐﺪوم ﮔﻮري ﭘﯿﺪاش ﺷﺪ ؟‬ ‫ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﺑﺪﯾﻪ ! اون ﺗﻨﻬﺎ ﻧﯿﺴﺖ .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ ؟‬ ‫ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ دارم ﺑﺎﻻ ﻣﯿﺎرم...‬

‫ﺑﻼ ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﺑﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺟﻠﻮ ﭘﺮﯾﺪ ، و در را ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺴﺖ .‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﭼﻨﺎن اﻋﺘﻤﺎدي ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ روي ﺻﻮرت ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﻤﺎم ﻧﻘﺸﻪ ﻫﺎي

ﺟﺎﺑﺮاﻧﻪ ام ﻓﺮو ﺑﺮﯾﺰد .‬ ‫ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻢ او را در ﻣﺎﺷﯿﻦ رﻫﺎ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺣﺴﺎب ﭼﻬﺎر ﻣﺮد داﺧﻞ ﺧﯿﺎﺑﺎن را ﮐﻒ دﺳﺘﺸﺎن ﺑﮕﺬارم . ﭼﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ

او ﺑﮕﻮﯾﻢ ، ﻧﮕﺎه ﻧﮑﻦ ؟ ﻫﻪ ! او ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﮐﯽ ﮐﺎري ﮐﻪ از ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮد ؟ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﮐﯽ ﮐﺎر ﺑﯽ ﺧﻄﺮ را ﺑﻪ‬ ‫اﻧﺠﺎم رﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد ؟‬

‫آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎري ﺑﮑﺸﻢ ، دور از ﭼﺸﻢ او و ، او را اﯾﻨﺠﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارم ؟ اﺣﺘﻤﺎل آن ﮐﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﺸﺐ اﻧﺴﺎن ﺧﻄﺮﻧﺎك دﯾﮕﺮي در‬ ‫ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎي ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل

ﺷﮑﺎر ﺑﺎﺷﺪ ، وﻟﯽ اﺣﺘﻤﺎل اﯾﻦ ﻫﻢ ﮐﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺻﻼً ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي در اﯾﻨﺠﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﺎﯾﺪ ! ﻣﺜﻞ ﯾﮏ آﻫﻦ رﺑﺎ ،‬ ‫او ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺧﻄﺮﻧﺎك را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﺟﺎزه

دﻫﻢ از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﻢ دور ﺷﻮد .‬ ‫او را ﺷﺘﺎﺑﺎن از ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻧﺶ دور ﮐﺮدم ، ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ دﻫﺎن ﺑﺎز ﭘﺸﺖ ﻣﺎﺷﯿﻨﻢ ﺧﯿﺮه ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . ﺑﻼ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﮑﺚ ﻣﻦ ﻧﺸﺪ . اﯾﻦ‬ ‫ﻃﻮر

ﻣﯽ ﭘﻨﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪ از اول ، ﻓﺮار ﺑﻮده اﺳﺖ .‬ ‫ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ آﻧﻬﺎ را زﯾﺮ ﺑﮕﯿﺮم . ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد او را ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ .‬ ‫ﭼﻨﺎن وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺧﻮاﻫﺎن ﻣﺮگ ﻻﻧﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آن

در ﮔﻮﺷﻢ زﻧﮓ ﻣﯽ زد و ﺟﻠﻮي دﯾﺪم را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ . ﻋﻀﻼﺗﻢ از ﻓﺸﺎر ، اﺷﺘﯿﺎق و‬ ‫ﺿﺮورﯾﺖ آن ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ او را ﻣﯽ ﮐﺸﺘﻢ . آرام آرام ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ اش ﻣﯽ ﮐﺮدم ،

ﺟﺰء ﺑﻪ ﺟﺰء، ﭘﻮﺳﺘﺶ را از ﻣﺎﻫﯿﭽﻪ ﻫﺎ ﺟﺪا‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﻣﺎﻫﯿﭽﻪ را از اﺳﺘﺨﻮان...‬ ‫وﻟﯽ آن دﺧﺘﺮ- ﺗﻨﻬﺎ دﺧﺘﺮي ﮐﻪ در اﯾﻦ دﻧﯿﺎ وﺟﻮد داﺷﺖ- ﺑﺎ ﻫﺮ دو دﺳﺖ ﺑﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭼﻨﮓ زده و ،

ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺸﺎد ﺷﺪه و ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻪ‬ ‫ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﯽ ﺷﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﺮد .‬ ‫ﻓﺮﻣﺎن دادم : » ﮐﻤﺮﺑﻨﺪت رو ﺑﺒﻨﺪ . « ﺻﺪاﯾﻢ از ﺷﺪت ﻧﻔﺮت و ﺧﻮﻧﺨﻮاﻫﯽ

ﺧﺸﻦ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺧﻮﻧﺨﻮاﻫﯽ ﻋﺎدي ﻧﻪ . ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺎ داﺷﺘﻦ ﻫﯿﭻ‬ ‫ﻗﺴﻤﺘﯽ از او در دروﻧﻢ ، ﺧﻮدم را آﻟﻮده ﮐﻨﻢ . او ﮐﻤﺮﺑﻨﺪ اﯾﻤﻨﯽ را در ﺟﺎﯾﺶ ﻗﻔﻞ ﮐﺮد و از ﺻﺪاي آن ﮐﻤﯽ از ﺟﺎ

ﭘﺮﯾﺪ . آن ﺻﺪاي آﻫﺴﺘﻪ او را‬ ‫از ﺟﺎ ﭘﺮاﻧﺪه ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او را روي ﺻﻮرﺗﻢ اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ . ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ آﺳﻮده ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از‬ ‫ﻣﻌﻨﺎي

آن ﺳﺮدرآورم- ﻧﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ اﻣﺸﺐ ﺑﺮاﯾﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد .‬ ‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ؟ « ﺻﺪاﯾﺶ از اﺳﺘﺮس و ﺗﺮس ﺧﺸﮏ و ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪاﻧﺪ ﺣﺎل ﻣﻦ

ﺧﻮب اﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ ؟‬ ‫ﺑﺮاي ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ ﺳﻮال او ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم . ﻧﻪ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻃﻮﻻﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﮑﺚ ﻣﻦ ﺷﻮد . ﺣﺎل ﻣﻦ ﺧﻮب ﺑﻮد ؟‬ ‫آن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم : » ﻧﻪ . «‬ ‫ﺑﻪ ﻗﺪري

ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻢ . دﺳﺘﺎن ﻣﺜﻞ ﯾﺨﻢ ﺑﺮاي از ﻫﻢ درﯾﺪن ﻣﻬﺎﺟﻢ او ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺘﻨﺪ ، ﺗﺎ او را ﺧﺮد ﮐﻨﻨﺪ...‬ ‫ﺑﺪﻧﺶ را ﭼﻨﺎن ﻟﻪ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﻧﺸﻮد...‬ ‫وﻟﯽ

آن ﻣﺴﺘﻠﺰم ﺗﺮك ﮐﺮدن ﺑﻼ در اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ، ﺗﻨﻬﺎ و ﺑﯽ ﻣﺤﺎﻓﻆ ، در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺷﺐ .‬ ‫از ﭘﺸﺖ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺑﻼ؟ «‬ ‫او ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﮑﯽ ﺟﻮاب داد : » ﺑﻠﻪ؟ « ﮔﻠﻮﯾﺶ را ﺻﺎف

ﮐﺮد .‬ ‫» ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ؟ ﺳﺎﻟﻤﯽ؟ « آن ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰ ﺑﻮد ، اوﻟﯿﻦ اوﻟﻮﯾﺖ . ﻣﺠﺎزات در درﺟﻪ ي دوم ﻗﺮار داﺷﺖ . ﺟﻮاب را ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ، وﻟﯽ ﭼﻨﺎن از‬ ‫ﺧﺸﻢ ﭘﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن

ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫» ﺑﻠﻪ. « ﻫﻨﻮز ﺧﺲ ﺧﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﺪون ﺷﮏ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮس ﺑﻮد .‬

‫و ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را ﺗﺮك ﮐﻨﻢ .‬

‫ﺣﺘﯽ اﮔﺮ او ﺑﻪ دﻻﯾﻞ دﯾﻮاﻧﻪ ﮐﻨﻨﺪه اي ﻫﻤﻮاره در ﺧﻄﺮ ﻧﺒﻮد- ﺷﻮﺧﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﻬﺎن ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد- ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم ﮐﻪ‬ ‫او در ﻏﯿﺎب ﻣﻦ اﻣﻨﯿﺖ ﮐﺎﻣﻞ دارد ، ﻧﻤﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارم .‬ ‫در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل در ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ او را ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﻢ- ﺣﺘﯽ اﮔﺮ دﻗﯿﻘﺎً ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﻄﻮرآن ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﻢ ، ﮐﻪ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ . ﺑﻪ ﻃﻮر‬

‫ﻗﻄﻊ او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻏﻀﺒﯽ ﮐﻪ از ﻣﻦ ﺳﺎﻃﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ را ﺣﺲ ﮐﻨﺪ ، ﻣﺴﻠﻤﺎً ﺗﺎ آن ﺣﺪ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد . اﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪم اﺷﺘﯿﺎﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﺧﻮﻧﺮﯾﺰي در ﻣﻦ ﻣﯽ ﺟﻮﺷﯿﺪ را ﻓﺮو ﻧﺸﺎﻧﻢ ،

او را ﺑﻪ وﺣﺸﺖ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ .‬ ‫ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ اي ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ ﺟﻮري ﺣﻮاﺳﻤﻮ ﭘﺮت ﮐﻦ. «‬ ‫» ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ، ﭼﯽ؟ «‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ

ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ را ﺗﻮﺿﯿﺢ دﻫﻢ .‬ ‫» ﻓﻘﻂ راﺟﻊ ﺑﻪ ﯾﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﺑﯽ اﻫﻤﯿﺖ وراﺟﯽ ﮐﻦ ﺗﺎ ﻣﻦ آروم ﺑﮕﯿﺮم. « آرواره ام ﻫﻨﻮز ﺳﺨﺖ ﺑﻮد . ﺗﻨﻬﺎ ، ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ ﮐﻪ او ﺑﻪ

ﻣﻦ اﺣﺘﯿﺎج‬ ‫داﺷﺖ ﻣﺮا داﺧﻞ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻓﮑﺎر ﻣﺮد را ﺑﺸﻨﻮم ، ﻧﺎاﻣﯿﺪي و ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ او... ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﺠﺎ او را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ...‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺴﺘﻢ ، آرزو داﺷﺘﻢ

ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰي ﺑﺒﯿﻨﻢ...‬ ‫» اوم... « او ﻣﮑﺚ ﮐﺮد- ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺳﻌﯽ دارد ﻣﻔﻬﻮم درﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا درك ﮐﻨﺪ . » ﻓﺮدا ﻗﺒﻞ از ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﻦ ﺗﺎﯾﻠﺮ ﮐﺮاوﻟﯽ رو زﯾﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﮔﯿﺮم؟ « او

اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺳﻮال ادا ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻠﻪ- اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ . ﻣﺴﻠﻤﺎً اﯾﺪه ﻫﺎي دور از اﻧﺘﻈﺎر ﺑﻪ ذﻫﻦ ﺑﻼ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﺗﻬﺪﯾﺪ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﺎري

ﮐﻪ ﺑﺮ‬ ‫ﻟﺐ ﺑﻼ ﻣﯽ آﻣﺪ ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد . اﮔﺮ در اﻧﮕﯿﺰه ي ﻗﺘﻞ ﻧﻤﯽ ﺳﻮﺧﺘﻢ ، ﺧﻨﺪه ام ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ او را ﺑﻪ ﺣﺮف آورم ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﯿﺰي ﮔﻔﺘﻢ : » ﭼﺮا؟ «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » داره

ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﯿﮕﻪ ﻗﺮاره ﻣﻦ رو ﺑﺎ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ رﻗﺺ ﺑﺒﺮه. « ﺻﺪاﯾﺶ ﺳﺮﺷﺎر از ﺧﺸﻢ ﭘﻠﻨﮓ-ﺑﭽﻪ ﮔﺮﺑﻪ اي ﺑﻮد . » اون ﯾﺎ‬ ‫دﯾﻮوﻧﺴﺖ ﯾﺎ ﻫﻨﻮز داره ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺟﺒﺮان اون ﮐﻪ

ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﻣﻨﻮ اون دﻓﻌﻪ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺑﺪه... ﺧﻮب ﺧﻮدت ﮐﻪ ﯾﺎدت ﻫﺴﺖ. « او ﺑﺎ ﺧﺸﮑﯽ‬ ‫اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد : » و ﺧﯿﺎل ﮐﺮده ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ راه ﺟﺒﺮان اون ﺳﺎﻧﺤﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ رﻗﺺ ﺑﺒﺮه .

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم اﮔﻪ ﻣﻨﻢ زﻧﺪﮔﯿﺸﻮ ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﻨﺪازم ،‬ ‫ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﯽ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ ﺷﯿﻢ و اون از ﺧﺮ ﺷﯿﻄﻮن ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯿﺎد . ﻣﻦ ﺑﻪ دﺷﻤﻦ ﻧﺪارم ، ﺷﺎﯾﺪ اﮔﻪ اون دﺳﺖ از ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﺮداره ﺧﯿﺎل

ﻟﻮرن ﻫﻢ راﺣﺖ‬ ‫ﺑﺸﻪ و اﯾﻨﻘﺪر ﺑﻪ ﭘﺮ و ﭘﺎي ﻣﻦ ﻧﭙﯿﭽﻪ . اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ واﺳﻪ ي اﺟﺮاي ﻧﻘﺸﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻢ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺳﻨﺘﺮاي اوﻧﻮ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ ﻗﺒﺮﺳﺘﻮن ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻫﺎ. « ﺑﺎ‬ ‫ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺘﻔﮑﺮي اداﻣﻪ

داد : » اﮔﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ رو ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﺠﻠﺲ رﻗﺺ ﺑﺒﺮه... «‬ ‫دﯾﺪن اﯾﻨﮑﻪ او ﮔﺎﻫﯽ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﺴﺎﺋﻞ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ دﻟﮕﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد . ﭘﺎ ﻓﺸﺎري ﺗﺎﯾﻠﺮ ﻫﯿﭻ

رﺑﻄﯽ ﺑﻪ آن ﺣﺎدﺛﻪ ﻧﺪاﺷﺖ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ‬ ‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺟﺎذﺑﻪ اي ﮐﻪ ﺑﺮاي ﭘﺴﺮﻫﺎي اﻧﺴﺎن دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن داﺷﺖ ﺑﺎﺷﺪ . آﯾﺎ ﺟﺎذﺑﻪ را ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻦ داﺷﺖ را ﻫﻢ ﻧﻤﯽ دﯾﺪ ؟‬ ‫آه ، داﺷﺖ ﻣﻮﺛﺮ

واﻗﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ . ﻃﺮز ﮐﺎر ﮔﯿﺞ ﮐﻨﻨﺪه ي ذﻫﻦ او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد . ﮐﻢ ﮐﻢ داﺷﺘﻢ ﮐﻨﺘﺮل ﺧﻮدم را ﺑﺪﺳﺖ ﻣﯽ آوردم ، ﺗﺎ ﭼﯿﺰي‬ ‫را در ﻣﺎوراء اﻧﺘﻘﺎم و ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ...‬

‫او دﯾﮕﺮ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰد و ، ﻣﻦ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ او اداﻣﻪ دﻫﺪ . ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » آره ، ﻣﻦ ﻫﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ در اﯾﻦ ﺑﺎره ﺷﻨﯿﺪم. «‬ ‫ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺗﻮ ﻫﻢ ﺷﻨﯿﺪي؟ « و ﺑﻌﺪ ﺻﺪاﯾﺶ از

ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ ﺗﺮ ﺷﺪ . » اﮔﻪ ﯾﻪ ﮐﺎري ﮐﻨﻢ ﮐﻪ از ﮔﺮدن ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻓﻠﺞ ﺑﺸﻪ ،‬ ‫دﯾﮕﻪ ﺧﻮدﺷﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ رﻗﺺ ﺑﺮه. «‬ ‫اي ﮐﺎش راﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻢ از او ﺧﻮاﻫﺶ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ

ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻫﺎي ﻣﺮﮔﺒﺎر و ﺻﺪﻣﺎت ﺟﺴﻤﺎﻧﯽ دﯾﻮاﻧﻪ وار اداﻣﻪ دﻫﺪ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاي آرام‬ ‫ﮐﺮدن ﻣﻦ راه ﺑﻬﺘﺮي را ﺑﺮﮔﺰﯾﻨﺪ . و ﮐﻠﻤﺎﺗﺶ- ﮐﻪ ﺑﺮاي او ﻓﻘﻂ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ اي ﺑﯿﺶ ﻧﺒﻮدﻧﺪ- ﺗﺬﮐﺮي

ﺑﻮد ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺷﺪﯾﺪاً ﺑﻪ آن ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ‬ ‫.‬ ‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮدم.‬ ‫ﺑﺎ ﮐﻤﺮوﯾﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪي؟ «‬ ‫» ﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ. «‬ ‫ﻧﻪ، آراﻣﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮدم ، وﻟﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻪ . زﯾﺮا

ﺣﺎﻻ ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﻫﯿﻮﻻﯾﯽ ﮐﻪ ﻻﻧﯽ ﻧﺎم داﺷﺖ را ﺑﮑﺸﻢ و ، ﻫﻤﭽﻨﺎن آن‬ ‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻫﻤﻪ ي ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ در دﻧﯿﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ . ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً .‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ در اﯾﻦ

ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﺶ از ارﺗﮑﺎب ﺑﻪ ﻗﺘﻠﯽ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺗﻮﺟﯿﻪ ﭘﺬﯾﺮ ﻣﯽ ﻃﻠﺒﯿﺪم ، اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﻮد . و ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ او را داﺷﺘﻪ‬ ‫ﺑﺎﺷﻢ ، ﻓﻘﻂ روﯾﺎي داﺷﺘﻨﺶ ، اﺟﺘﻨﺎب از اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺮاﯾﻢ

اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﻟﯿﺎﻗﺖ ﺑﻼ ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ ﻗﺎﺗﻞ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻔﺖ دﻫﻪ را ﺻﺮف اﯾﻦ ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از آن ﺑﺎﺷﻢ- ﻫﺮﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺟﺰ ﯾﮏ ﻗﺎﺗﻞ . آن ﻫﻤﻪ ﺳﺎل ﺗﻘﻼ ﻫﺮﮔﺰ

ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ‬ ‫ﺳﺰاوار دﺧﺘﺮي ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ در ﮐﻨﺎرم ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل اﮔﺮ ﺣﺘﯽ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺷﺐ ، ﺑﻪ آن زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ- زﻧﺪﮔﯽ ﯾﮏ ﻗﺎﺗﻞ- ﺑﻪ ﻃﻮر‬ ‫ﺣﺘﻢ ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ او را

از دﺳﺘﺮس دور ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺧﻮن آﻧﻬﺎ را ﻧﻤﯽ ﺧﻮردم- ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻣﺪرك اﻧﺠﺎم آن از ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺳﺮﺧﻢ ﺷﻌﻠﻪ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮐﺸﯿﺪ- آﯾﺎ او ﺗﻔﺎوت را اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮد ؟‬ ‫ﻣﻦ در ﺗﻼش ﺑﻮدم

ﺗﺎ ﺑﺮاي او ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻢ . اﯾﻦ ﻫﺪﻓﯽ دﺳﺖ ﻧﯿﺎﻓﺘﻨﯽ ﺑﻮد . وﻟﯽ ﻣﻦ ﺳﻌﯽ ﺧﻮدم را ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫او زﻣﺰﻣﻪ وار ﮔﻔﺖ : » ﭼﯿﺰي ﺷﺪه؟ «‬ ‫ﻋﻄﺮ ﻧﻔﺲ ﻫﺎي او ﺑﯿﻨﯽ ام را ﭘﺮ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﯾﺎد

آوردم ﮐﻪ ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻻﯾﻖ او ﺑﺎﺷﻢ . ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻫﺎ ، ﺣﺘﯽ ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻋﺸﻘﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﻪ او داﺷﺘﻢ... ﻫﻨﻮز دﻫﺎﻧﻢ را آب ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫ﺗﺎ ﺣﺪي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺟﻮ

اﺑﺶ را دادم . آن را ﺑﻪ او ﻣﺪﯾﻮن ﺑﻮدم .‬ ‫» ﮔﺎﻫﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺧﺸﻢ ﺧﻮدﻣﻮ ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻢ ، ﺑﻼ. « درون ﺷﺐ ﺳﯿﺎه ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، ﻫﻢ آرزو داﺷﺘﻢ ﮐﻪ او وﺣﺸﺖ را از درون ﮐﻠﻤﺎﺗﻢ ﺑﺸﻨﻮد و‬

‫ﻫﻢ دﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ . اﮔﺮ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﯿﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد . ﻓﺮار ﮐﻦ ﺑﻼ ، ﻓﺮار ﮐﻦ... ﺑﻤﻮن ، ﺑﻼ، ﺑﻤﻮن . » وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻓﺎﯾﺪه اي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ دور‬ ‫ﺑﺰﻧﻢ و اون ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮ رو ﺷﮑﺎر... «

ﭼﯿﺰي ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﻓﻘﻂ ﻓﮑﺮ آن ﻣﺮا از اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺑﯿﺮون ﺑﮑﺸﺪ . ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، اﺟﺎزه دادم ﻋﻄﺮ او‬ ‫ﮔﻠﻮﯾﻢ را ﺑﺴﻮزاﻧﺪ . » ﺣﺪاﻗﻞ ، اﯾﻨﺠﻮري ﺳﻌﯽ دارم ﺧﻮدم رو ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ ﮐﻨﻢ. «‬

‫» اوه.

‫او دﯾﮕﺮ ﭼﯿﺰي ﻧﮕﻔﺖ . ﭼﻘﺪر از ﮐﻠﻤﺎﺗﻢ دﺳﺘﮕﯿﺮش ﺷﺪه ﺑﻮد ؟ دزدﮔﯽ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ، اﻣﺎ ﭼﻬﺮه اش ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻧﺪن ﺑﻮد . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫ﺷﻮك ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺧﻮب ، ﺣﺪاﻗﻞ او

ﺟﯿﻎ ﻧﮑﺸﯿﺪه ﺑﻮد . ﻫﻨﻮز ﻧﻪ .‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﮑﻮت ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪ . ﺑﺎ ﺧﻮدم در ﺟﻨﮓ ﺑﻮدم ، ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ ﭼﯿﺰي ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺑﻮدم . ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ :

» ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ ﻧﮕﺮان ﻣﯽ ﺷﻦ. « ﺻﺪاي او آرام ﺑﻮد . ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺷﺪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﺑﺎﺷﺪ . آﯾﺎ او در‬ ‫ﺷﻮك ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮد ؟ ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺎدﺛﻪ ي اﻣﺸﺐ ﻫﻨﻮز

ﺑﺮاﯾﺶ ﺟﺎ ﻧﯿﻔﺘﺎده ﺑﻮد . » ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﻪ اوﻧﻬﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻢ. «‬ ‫آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از ﻣﻦ دور ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﯾﺎ ﻓﻘﻂ دﻟﻮاﭘﺲ ﻧﮕﺮاﻧﯽ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﻪ او ﻧﺪادم ، وﻟﯽ ﻣﺎﺷﯿﻦ را روﺷﻦ

ﮐﺮدم و او را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم . ﻫﺮ اﯾﻨﭽﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم ، ﭼﺴﺒﯿﺪن ﺑﻪ ﻫﺪﻓﻢ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ آن ﻣﺮد ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮدم...‬ ‫اﮔﺮ اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد- اﮔﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻻﯾﻖ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺑﺎﺷﻢ- ﭘﺲ ﭼﻪ ﻓﺎﯾﺪه اي داﺷﺖ ﮐﻪ اﺟﺎزه دﻫﻢ آن ﻣﺮد ﻣﺠﺎزات ﻧﺸﺪه ﺑﻪ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ اداﻣﻪ دﻫﺪ ؟ ﻣﺴﻠﻤﺎ ! ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮدم را ﻣﺠﺎز ﮐﻨﻢ ﺗﺎ...‬ ‫ﻧﻪ . ﻣﻦ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻧﻤﯽ

ﺷﺪم . ﻫﻨﻮز ﻧﻪ . ﺑﻪ ﻗﺪري او را ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﭘﺎ ﭘﺲ ﺑﮑﺸﻢ.‬ ‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺘﯽ اﻓﮑﺎرم را ﺳﺎﻣﺎن دﻫﻢ ﺑﻪ رﺳﺘﻮراﻧﯽ ﮐﻪ او ﻗﺮار ﺑﻮد در آن دوﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺒﯿﻨﺪ رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﯾﻢ

. ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ ﻏﺬاﯾﺸﺎن را ﺗﻤﺎم‬ ‫ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺣﺎﻻ، ﻫﺮدوي آﻧﻬﺎ ﺟﺪاً ﻧﮕﺮان ﺑﻼ ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﺮاي ﺟﺴﺘﺠﻮي او ﺑﺮوﻧﺪ و در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎي ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﮕﺮدﻧﺪ .‬ ‫ﺷﺐ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاي

ﺳﺮﮔﺮدان ﺷﺪن ﻧﺒﻮد...‬ ‫» از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ ﮐﺠﺎ ﺑﺎﯾﺪ...؟ « ﺳﻮال ﻧﺎﺗﻤﺎم ﺑﻼ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺧﻮد آورد و ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﺳﻬﻮاﻧﮕﺎري دﯾﮕﺮي ﮐﺮده ام . ﺑﻪ ﻗﺪري ﺣﻮاﺳﻢ ﭘﺮت ﺑﻮد‬ ‫ﮐﻪ ﻓﺮاﻣﻮش

ﮐﺮده ﺑﻮدم از او ﺑﭙﺮﺳﻢ ﮐﺠﺎ ﻗﺮار ﺑﻮده ﺑﻪ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮد .‬ ‫اﻣﺎ ، ﺑﻪ ﺟﺎي ﮐﺎﻣﻞ ﮐﺮدن ﺳﻮال و ﭘﺮس و ﺟﻮ ، ﺑﻼ ﻓﻘﻂ ﺳﺮي ﺗﮑﺎن داد و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻠﯿﺤﯽ زد .‬ ‫ﻣﻌﻨﺎي آن ﭼﻪ ﺑﻮد ؟‬

‫ﺧﻮب ، زﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮاي ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن روي ﺑﺮداﺷﺖ و ﭘﺬﯾﺮش ﻋﺠﯿﺐ او ﺑﺮ داﻧﺴﺘﻪ ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ ﺗﺮ ﺧﻮدم ﻧﺪاﺷﺘﻢ . در را ﺑﺎز ﮐﺮدم .‬ ‫او ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ ، ﭘﺮﺳﯿﺪ : »

داري ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫اﺟﺎزه ﻧﻤﯽ دم از ﺟﻠﻮي ﭼﺸﻤﻢ دور ﺑﺸﯽ . ﻧﺒﺎﯾﺪ اﻣﺸﺐ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ . » ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﻮرو ﺑﻪ ﺷﺎم دﻋﻮت ﮐﻨﻢ. «‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺎﻟﺐ ﻣﯽ ﺑﻮد . ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺎﻧﻨﺪ آن ﻣﻮﻗﻊ

ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم آﻟﯿﺲ را ﺑﺎ ﺧﻮد ﺑﯿﺎورم و واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﺼﺎدﻓﺎً ﻫﻤﺎن رﺳﺘﻮراﻧﯽ اﻧﺘﺨﺎب‬ ‫ﮐﺮده اﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﻼ و دوﺳﺘﺎﻧﺶ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ . و ﺣﺎﻻ ، ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮدم ، ﻋﻤﻼً ﺳﺮ ﻗﺮاري

ﺑﺎ آن دﺧﺘﺮ . ﻓﻘﻂ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺣﺴﺎب ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ، زﯾﺮا ﺑﻪ او‬ ‫ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮاي ﻧﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﻧﻤﯽ دادم .‬ ‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺎﺷﯿﻦ را دور ﺑﺰﻧﻢ در ﻃﺮف ﺧﻮد را ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد- ﻣﻌﻤﻮﻻً راه رﻓﺘﻦ ﺑﺎ

ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻢ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﻧﻤﯽ ﺷﺪ- ﺑﻪ‬ ‫ﺟﺎي آﻧﮑﻪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻦ در را ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺎز ﮐﻨﻢ . آﯾﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﺎدت ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺎ او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻢ رﻓﺘﺎر ﺷﻮد ، ﯾﺎ دﻟﯿﻠﺶ

اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺮا ﯾﮏ آﻗﺎ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ؟‬

‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﻮد ، ﻫﺮ ﭼﻪ دوﺳﺘﺎن دﺧﺘﺮ او ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻧﺒﺶ ﺗﺎرﯾﮏ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﻣﻀﻄﺮب ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﻓﺮﻣﺎن دادم : » ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻢ دﻧﺒﺎل

ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ ﻫﻢ ﺑﺮم و ﻧﺠﺎﺗﺸﻮن ﺑﺪم ﺑﺮو ﺟﻠﻮﺷﻮن رو ﺑﮕﯿﺮ . ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ اﮔﻪ اﺗﻔﺎق‬ ‫ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ ﭘﯿﺶ ﺑﯿﺎد ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدم رو ﺑﮕﯿﺮم . » ﻧﻪ ، ﺑﺮاي آن ﻗﺪرت ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫او ﺑﺮ

ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪ و ﺑﻌﺪ ، ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺧﻮدش را ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮد . ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آﻧﻬﺎ ﻗﺪﻣﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺻﺪا زد : » ﺟﺲ! آﻧﺠﻼ!«‬ ‫آﻧﻬﺎ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و او دﺳﺘﺶ را ﺑﺎﻻي ﺳﺮش

ﺗﮑﺎن داد ﺗﺎ ﺗﻮﺟﻪ آﻧﻬﺎ را ﺟﻠﺐ ﮐﻨﺪ .‬

‫آﻧﺠﻼ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻟﺶ آﺳﻮده ﺷﺪه ﺑﻮد اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﺑﻼ ! اوه ، اون ﺳﺎﻟﻤﻪ !‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﻏﺮﻏﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد : زﯾﺎد دﯾﺮ ﻧﮑﺮدي ؟ وﻟﯽ او ﻫﻢ ﺧﺪا را ﺷﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻼ ﮔﻢ ﻧﺸﺪه و ﯾﺎ ﺻﺪﻣﻪ اي ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮد . اﯾﻦ‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻤﯽ او را دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫

آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺪ و ﺑﻌﺪ ، وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺸﺎن ﺑﻪ ﻣﻦ در ﮐﻨﺎر او اﻓﺘﺎد ﺧﺸﮑﺸﺎن زد .‬

‫ﺟﺲ ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : آه- اوه ! اﻣﮑﺎن ﻧﺪاره !‬ ‫ادوارد ﮐﺎﻟﻦ ؟ واﺳﻪ ﺧﻮدش راه اﻓﺘﺎد ﺗﺎ اوﻧﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ ؟ اﻣﺎ اﮔﻪ ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ اون اﯾﻨﺠﺎس ﭘﺲ ﭼﺮا راﺟﻊ ﺑﻪ ﮔﺮدش ﻫﺎي ﺧﺎرج از

ﺷﻬﺮ اوﻧﻬﺎ‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪ... ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ از ﭼﻬﺮه ي ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻼ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ از آﻧﺠﻼ درﺑﺎره ي اﯾﻨﮑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ زﯾﺎد در ﻣﺪرﺳﻪ ﻏﯿﺒﺖ داﺷﺘﻨﺪ ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ .‬

‫آﻧﺠﻼ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺖ : ﻧﻪ ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ .‬ ‫ذﻫﻦ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺣﯿﺮت را رد ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﻪ ﺳﻮءﻇﻦ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﺑﻼ ﺑﺎ ﻣﻦ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﺮده .‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي؟ « ﺑﻪ ﺑﻼ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ، وﻟﯽ از ﮔﻮﺷﻪ ي ﭼﺸﻢ دزدﮐﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﮔﻢ ﺷﺪم . و ﺑﻌﺪش ﺑﻪ ادوارد ﺑﺮﺧﻮردم. « ﺑﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺷﺎ

ره ﮐﺮد . ﺗُﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻋﺎدي ﺑﻮد . اﻧﮕﺎر واﻗﻌﺎً اﯾﻦ‬ ‫ﺗﻤﺎم ﻣﺎﺟﺮا ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺘﻤﺎً در ﺷﻮك ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﯽ ﺑﺮد . ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺮاي آراﻣﺶ او ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد .‬ ‫درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ

آﻧﻬﺎ ﻗﺒﻼً ﺷﺎﻣﺸﺎن را ﺧﻮرده اﻧﺪ ، ﺑﺮاي رﻋﺎﯾﺖ ادب ﭘﺮﺳﯿﺪم : » اﺷﮑﺎﻟﯽ داره اﮔﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﻣﻠﺤﻖ ﺑﺸﻢ؟ «‬ ‫ﯾﺎ ﺧﺪا... اون ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎﺗﻪ ! اﻓﮑﺎر ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﻫﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫آﻧﺠﻼ ﻫﻢ ﭼﻨﺪان آرام ﻧﺒﻮد . ﮐﺎش ﻧﺨﻮرده ﺑﻮدﯾﻢ . واي... ﻓﻘﻂ... واي .‬

‫ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﺗﺎﺛﯿﺮ را روي ﺑﻼ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ؟‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد : » ا‪ ...ﺣﺘﻤﺎً. «‬ ‫آﻧﺠﻼ اﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ را در ﻫﻢ ﮐﺸﯿﺪ. اﻋﺘﺮاف ﮐﺮد : » اوم ، ﺑﻼ ، ﺣﻘﯿﻘﺘﺶ ، ﻣﺎ وﻗﺘﯽ

ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺑﻮدﯾﻢ ﺷﺎﻣﻤﻮن رو ﺧﻮردﯾﻢ . ﻣﺘﺄﺳﻔﻢ. «‬

‫ﺟﺲ از درون ﻏﺮوﻟﻨﺪ ﮐﺮد : ﭼﯽ ؟ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ !‬

‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ . ﺑﺴﯿﺎر آﺳﻮده ﺧﺎﻃﺮ . ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد . » اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ، ﻣﻦ ﮔﺮﺳﻨﻪ ام ﻧﯿﺴﺖ. «‬

‫ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﭘﺮداﺧﺘﻢ : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺨﻮري. « او در ﺟﺮﯾﺎن ﺧﻮﻧﺶ ﺑﻪ ﻗﻨﺪ ﻧﯿﺎز داﺷﺖ- ﺻﺪاي ﮐﺞ اﻧﺪﯾﺸﯽ در ﺳﺮم‬ ‫ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ

ﺑﻮﯾﺶ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﻫﺴﺖ . ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ وﺣﺸﺖ ﺑﺮ او ﭼﯿﺮه ﺷﻮد و ، ﯾﮏ ﺷﮑﻢ ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻤﮏ‬ ‫ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﺑﻮد ، او راﺣﺖ ﻏﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫

دﺧﺘﺮﻫﺎ اﮔﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ رﻓﺘﻨﺪ ﺧﻄﺮي ﻣﺘﻮﺟﻬﺸﺎن ﻧﻤﯽ ﺷﺪ . ﺧﻄﺮ ، ﻫﺮﻗﺪم آن ﻫﺎ را دﻧﺒﺎل ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﺪﻫﺪ رو ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮔﻔﺘﻢ : » اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪ

اره اﮔﻪ اﻣﺸﺐ ﻣﻦ ﺑﻼرو ﺑﺮﺳﻮﻧﻢ ﺧﻮﻧﻪ ؟ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮر‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺷﯿﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﻮﻧﯿﻦ ﺗﺎ ﻏﺬا ﺧﻮردﻧﺶ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ. «‬ ‫» اوه ، اﯾﺮادي ﻧﺪاره... « ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ ﺑﻼ

ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﯽ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﻪ .‬ ‫ﺟﺲ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﻤﻮﻧﻢ... وﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎً اون ﻣﯽ ﺧﻮاد ادوارد واﺳﻪ ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﻪ . ﮐﯽ

ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد ؟ در ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻼ را دﯾﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﭼﺸﻤﮑﯽ زد .‬ ‫ﺑﻼ ﭼﺸﻤﮏ زده ﺑﻮد ؟‬ ‫آﻧﺠﻼ ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ زودﺗﺮ از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﺑﺮود . و ﺑﻪ

ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ . ﺳﺮﯾﻊ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺲ . ﻓﺮدا ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ﺑﻼ . ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ...ادوارد. « در ﺗﻼش ﺑﻮد ﺗﺎ ﻧﺎم ﻣﺮا ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻋﺎدي ﺑﮕﻮﯾﺪ . ﺳﭙﺲ‬

‫دﺳﺖ آﻧﺠﻼ رو ﮔﺮﻓﺖ و او را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ راﻫﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎر آﻧﺠﻼ از او ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﻢ .‬ ‫اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد و در ﺷﻌﺎع ﻧﻮري ﯾﮑﯽ از ﭼﺮاغ

ﻫﺎي ﮐﻨﺎر ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ . ﺑﻼ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﻮار اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺎ دﻗﺖ آﻧﻬﺎ را‬ ‫ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮد ، از ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭼﯿﻦ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ، ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎﻣﻼً از ﺧﻄﺮي ﮐﻪ از

ﺑﯿﺦ ﮔﻮﺷﺶ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد آﮔﺎه ﻣﯽ ﺑﻮد . ﺟﺴﯿﮑﺎ‬ ‫از داﺧﻞ ﻣﺎﺷﯿﻦ دﺳﺘﯽ ﺗﮑﺎن داد و ﻣﻮﺗﻮر را روﺷﻦ ﮐﺮد و ﺑﻼ ﻫﻢ ﺑﺮاﯾﺸﺎن دﺳﺖ ﺗﮑﺎن داد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ او ﻧﻔﺲ

ﻋﻤﯿﻘﯽ‬ ‫ﮐﺸﯿﺪ و ﭼﺮﺧﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﻢ ، ﻣﻦ ﮔﺮﺳﻨﻢ ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﭼﺮا ﺻﺒﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد آﻧﻬﺎ ﺑﺮوﻧﺪ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﺣﺮف زده ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ او واﻗﻌﺎً دﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ

ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ- ﺣﺘﯽ ﺣﺎﻻ ، ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺧﺸﻢ ﺟﻨﻮن‬ ‫آﻣﯿﺰ ﻣﺮا دﯾﺪه ﺑﻮد ؟‬ ‫ﭼﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮد و ﭼﻪ ﻧﺒﻮد ، ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﭼﯿﺰي ﺑﺨﻮرد .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » واﺳﻪ دل ﻣﻦ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻢ ﮔﻮش ﮐﻦ. «‬ ‫در

رﺳﺘﻮران را ﺑﺮاي او ﺑﺎز ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪم .‬ ‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﻗﺪم ﺑﻪ داﺧﻞ ﮔﺬاﺷﺖ .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﻮدﯾﻮم ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ زن ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد رﻓﺘﻢ . ﺑﻼ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﮐﺎﻣﻼً

ﺧﻮددار ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ دﺳﺖ او را ﻟﻤﺲ ﮐﻨﻢ،‬ ‫ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ را ، ﺗﺎ دﻣﺎي ﺑﺪن او را ﭼﮏ ﮐﻨﻢ . اﻣﺎ دﺳﺖ ﺳﺮدم ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ او را ﻋﻘﺐ ﻣﯽ راﻧﺪ .‬

‫ﺻﺪاي ذﻫﻨﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار ﻣﺮا از اﻓﮑﺎرم ﺑﯿﺮون آورد . اوه ، ﺧﺪاي ﻣﻦ . واي ﺧﺪا .‬

‫اﻧﮕﺎر اﻣﺸﺐ ﻫﻤﻪ ي ﺳﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺖ . ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﻣﯽ ﺷﺪم ﮐﻪ آرزو داﺷﺘﻢ ﺑﻼ ﻣﺮا اﯾﻦ ﻃﻮر‬ ‫ﺑﺒﯿﻨﺪ ؟ ﻣﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺮاي ﻃﻌﻤﻪ ﯾﻤﺎن

ﺟﺬاب ﺑﻮدﯾﻢ . ﻗﺒﻼً ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﭼﻨﺪان ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم . ﻣﻌﻤﻮﻻً- ﺑﻪ ﺟﺰ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎﻧﻢ‬ ‫ﮐﻮپ و ﺟﺴﯿﮑﺎ اﺳﺘﻨﻠﯽ- ﭘﺲ از ﻣﺠﺬوﺑﯿﺖ اﺑﺘﺪاﯾﯽ ، ﺗﺮس ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮ آﻧﻬﺎ

ﭼﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﺪ...‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰد، ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﯿﺰ دوﻧﻔﺮه دارﯾﻦ؟ «‬ ‫اﻓﮑﺎرش ﭘﺮﯾﺸﺎن ﺑﻮد . م م م! ﻋﺠﺐ ﺻﺪاﯾﯽ! » اوه ، ا‪ ...ﺑﻠﻪ . ﺑﻪ رﺳﺘﻮران ﻻ ﺑﻼ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎ1 ﺧﻮش

اوﻣﺪﯾﺪ . ﻟﻄﻔﺎ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺑﯿﺎﯾﺪ. «‬

‫ﺷﺎﯾﺪ اون دﺧﺘﺮ ﺧﺎﻟﺸﻪ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺧﻮاﻫﺮش ﺑﺎﺷﻪ ، ﻫﯿﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﺪارن . وﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎً از ﺧﺎﻧﻮادﺷﻪ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺎ اون ﺑﺎﺷﻪ .‬

‫ﭼﺸﻢ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺗﺎر ﻣﯽ دﯾﺪ ؛ آﻧﻬﺎ ﻫﯿﺞ ﭼﯿﺰي را ﺑﻪ وﺿﻮح ﻧﻤﯽ دﯾﺪﻧﺪ . ﭼﻄﻮر اﯾﻦ زن ﮐﻮﺗﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﺮا ﺑﺴﯿﺎر ﻓﺮﯾﺒﻨﺪه و ﺟﺬاب ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد وﻟﯽ‬ ‫ﻫﻨﻮز ﻗﺎدر ﻧﺒﻮد ﺑﯽ ﻧﻘﺼﯽ و ﻇﺮاﻓﺖ

دﺧﺘﺮي ﮐﻪ در ﮐﻨﺎرم ﺑﻮد را ﺑﺒﯿﻨﺪ ؟‬

‫ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ در وﺳﻂ ﺷﻠﻮغ ﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ رﺳﺘﻮران ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﺧﻮب ، ﻧﯿﺎزي‬ ‫ﻧﯿﺴﺖ ﺑﻪ دﺧﺘﺮه ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ ، ﺣﺎﻻ ﻓﻘﻂ

واﺳﻪ اﺣﺘﯿﺎط . ﺗﺎ وﻗﺘﯽ اون ﻫﺴﺘﺶ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻬﺶ ﺷﻤﺎره ﺑﺪم.. .؟‬

‫اﺳﮑﻨﺎﺳﯽ از ﺟﯿﺐ ﭘﺸﺘﯽ ام درآوردم . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺎي ﭘﻮل وﺳﻂ ﻣﯽ آﻣﺪ ﻣﺮدم ﻫﻤﻮاره ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﮑﺎري ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺪون اﻋﺘﺮاض ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ روي ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ زن ﻣﯿﺰﺑﺎن ﻧﺸﺎن

داده ﺑﻮد ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ . رو ﺑﻪ او ﺳﺮم را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﮑﺎن دادم ، در ﺣﺎﻟﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﺳﺮش را ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ ﯾﮏ ﻃﺮف ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد ﻣﺮدد ﻣﺎﻧﺪ . ﯾﮏ ﻣﮑﺎن ﺷﻠﻮغ ﺑﺮاي اﯾﻦ

ﮔﻔﺘﮕﻮ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﭘﻮل را در دﺳﺖ ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺧﻮاﻫﺶ ﮐﺮدم : » اﮔﻪ ﯾﻪ ﺟﺎي ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﻬﺘﺮه. « ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺣﯿﺮت ﮔﺸﺎد ﺷﺪ و دﺳﺘﺶ را دور‬ ‫اﻧﻌﺎم ﭘﯿﭽﯿﺪ .‬ ‫»

ﺣﺘﻤﺎً. «‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﯾﮏ دﯾﻮار ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﻣﯽ ﺑﺮد ﺑﻪ اﻧﻌﺎم ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺖ .‬

‫ﭘﻨﺠﺎه دﻻر واﺳﻪ ﯾﻪ ﻣﯿﺰ ﺑﻬﺘﺮ ؟ ﭘﻮﻟﺪارم ﻫﺴﺖ . ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﺧﻮره- ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﭘﻮل ژاﮐﺘﺶ از ﺣﻘﻮق ﻣﺎه ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮه . اي ﻟﻌﻨﺖ . ﭼﺮا‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺎ اون ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻪ ؟‬

‫او ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ در ﯾﮏ ﮔﻮﺷﻪ ي ﺧﻠﻮت رﺳﺘﻮران ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻣﺎ را ﻧﻤﯽ دﯾﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد- ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮد ﻋﮑﺲ‬ ‫اﻟﻌﻤﻞ ﺑﻼ را ﺑﻪ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﻪ او

ﺑﮕﻮﯾﻢ ﻧﺒﻮد . ﻫﯿﭻ ﺳﺮ ﻧﺨﯽ از ﭼﯿﺰي ﮐﻪ او اﻣﺸﺐ از ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﯾﺎ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ او ﺗﺤﻮﯾﻞ دﻫﻢ .‬ ‫او ﭼﻘﺪر ﺣﺪس زده ﺑﻮد ؟ ﭼﻪ ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺑﺮاي ﺣﺎدﺛﻪ اي

ﮐﻪ اﻣﺸﺐ رخ داد ﺑﻪ ﺧﻮدش داده ﺑﻮد ؟‬ ‫ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار ﭘﺮﺳﯿﺪ : » اﯾﻨﺠﺎ ﭼﻄﻮره ؟ «‬

====

1)Italia‬‬ Bella ‫‪La

====

‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻋﺎﻟﯿﻪ. « ﮐﻤﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﺼﻮﻣﺖ او ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻼ آزرده ﺑﻮدم . ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ اي ﺑﻪ او زدم ﺗﺎ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﻮﻧﺪ . ﺗﺎ ﻣﺮا ﺑﻪ‬ ‫روﺷﻨﯽ ﺑﺒﯿﻨﺪ .‬

‫ووآ . » اوم... اﻻن ﺳﺮوﯾﺴﺘﻮن ﻣﯽ رﺳﻪ . « اون ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ واﻗﻌﯽ ﺑﺎﺷﻪ . ﺣﺘﻤﺎً دارم ﺧﻮاب ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ . ﺷﺎﯾﺪ دﺧﺘﺮه ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺑﺸﻪ... ﺷﺎﯾﺪ ﺷﻤﺎرم رو‬

‫ﺑﺎ ﺳﺲ ﮐﭽﺎپ روي ﺑﺸﻘﺎﺑﺶ ﺑﻨﻮﯾﺴﻢ... اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻠﻮﺗﻠﻮﺧﻮران دور ﺷﺪ .‬

‫ﭼﻘﺪر ﻋﺠﯿﺐ . او ﺑﺎزﻫﻢ ﻧﺘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد . ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ ﯾﺎد ﺷﻮﺧﯽ اي ﮐﻪ ا‪ﻣ‪ﺖ ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﺎ ﻣﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد اﻓﺘﺎدم : ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ از‬ ‫اﯾﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻤﺶ .‬

‫داﺷﺘﻢ اﺑﻬﺘﻢ را از دﺳﺖ ﻣﯽ دادم ؟‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﻼﻣﺖ ﺑﺎري در اﻓﮑﺎرم وﻗﻔﻪ اﯾﺠﺎد ﮐﺮد . » ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻣﺮدم اﯾﻦ ﺟﻮري رﻓﺘﺎر ﮐﻨﯽ . ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻨﺘﻘﺪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم .

ﻣﻨﻈﻮرش ﭼﻪ ﺑﻮد ؟ ﻋﻼرﻗﻢ ﻧﯿﺘﻢ اﺻﻼً ﻣﻬﻤﺎن دار را ﻧﺘﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮدم . » ﻣﮕﻪ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ «‬ ‫» اﯾﻨﮑﻪ اون ﻃﻮري ﮔﯿﺠﺸﻮن ﻣﯽ ﮐﻨﯽ- اون ﺑﯿﭽﺎره اﺣﺘﻤﺎﻻً اﻻن ﺗﻮي آﺷﭙﺰﺧﻮﻧﻪ

داره ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زﻧﻪ. «‬ ‫ﻫﻢ م . ﺑﻼ ﺗﺎ ﺣﺪودي درﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ . در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار ﭼﻨﺪان ﺣﺎل و روز ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ، در ﺣﺎل ﺗﻮﺻﯿﻒ ارزﯾﺎﺑﯽ ﻧﺎدرﺳﺘﺶ از ﻣﻦ‬ ‫ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از

دوﺳﺘﺎن ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺘﺶ ﺑﻮد .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻮاﺑﯽ ﻓﻮري ﻧﺪادم ﺑﻼ ﺳﺮزﻧﺸﻢ ﮐﺮد : » اوه ، ﺑﯿﺨﯿﺎل . ﺧﻮدت ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺧﺎﺻﯽ روي ﻣﺮدم داري. «‬ ‫» ﻣﻦ ﻣﺮدم رو ﮔﯿﺞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟

« اﯾﻦ ﮐﻠﻤﻪ ي ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﺮاي آن ﺑﻮد . ﮐﺎﻣﻼً ﺑﺮاي اﻣﺸﺐ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮد . در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم ﭼﺮا اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ...‬ ‫دوﺑﺎره ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻟﺤﻦ اﻧﺘﻘﺎد آﻣﯿﺰ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺗﺎﺣﺎﻻ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪي ؟ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ

واﺳﻪ ي ﻣﺮدم روﺑﻪ رو ﺷﺪن ﺑﺎ ﺗﻮ آﺳﻮﻧﻪ؟ «‬ ‫» ﻣﻦ ﺗﻮرو ﮔﯿﺞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ « ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه ﮐﻨﺠﮑﺎوﯾﻢ را ﺑﺮ زﺑﺎن آورده ﺑﻮدم و ﺣﺎﻻ ﺑﺮاي ﭘﺲ ﮔﺮﻓﺘﻦ آن ﺣﺮف دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﯿﺶ از

آﻧﮑﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﻨﻢ ﻋﻤﯿﻘﺎً اﻓﺴﻮس ﮔﻔﺘﻦ آن ﮐﻠﻤﺎت ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ را ﺑﺨﻮرم ، او ﺟﻮاب داد : » ﺑﯿﺸﺘﺮ وﻗﺘﻬﺎ. « و ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ‬ ‫ﺻﻮرﺗﯽ ﻣﻠﯿﺤﯽ درآﻣﺪ .‬ ‫ﻣﻦ او را ﮔﯿﺞ ﻣﯽ ﮐﺮدم

.‬ ‫ﻗﻠﺐ ﺧﺎﻣﻮﺷﻢ ﺑﺎ ﭼﻨﺎن اﻣﯿﺪي ﻣﺘﻮرم ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﭼﻨﯿﻦ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ داده ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﮐﺴﯽ ﮔﻔﺖ : » ﺳﻼم، « ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺧﻮدش را ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد .

اﻓﮑﺎر او ﺑﻠﻨﺪ و ﺻﺮﯾﺢ ﺗﺮ از ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار اوﻟﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ، وﻟﯽ آن را از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون‬ ‫ﮐﺮدم . ﺑﻪ ﺟﺎي ﮔﻮش دادن ، ﺻﻮرت ﺑﻼ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺧﻮن در زﯾﺮ ﭘﻮﺳﺘﺶ در ﺣﺎل ﭘﺨﺶ

ﺷﺪن ﺑﻮد ، ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻘﺪر ﺑﺎﻋﺚ‬ ‫ﺳﻮﺧﺘﻦ ﮔﻠﻮﯾﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻧﺒﻮدم ، اﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﺎي آن ﺑﺮاق ﺗﺮ ﺷﺪن ﺻﻮرت زﯾﺒﺎي او و ﺟﻠﻮه دار ﺷﺪن رﻧﮓ ﮐﺮﻣﯽ ﭘﻮﺳﺘﺶ را ﻧﻈﺎره ﮐﺮدم...‬

‫ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﻢ . آه ، اﻧﮕﺎر ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ﭼﻪ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ اي ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ . ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎي ﺑﻼ اداﻣﻪ دادم و ، ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﺎ‬ ‫ﻟﺞ و ﮐﯿﻨﻪ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺧﻮدش ﻫﻢ او را

ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر اﺟﺎزه ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ، ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﯾﻪ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻣﯽ ﺧﻮرم؟ «‬

‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﭘﺲ دو ﺗﺎ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﺑﯿﺎرﯾﻦ. « ﻋﻄﺶ- ﻋﻄﺶ ﻋﺎدي اﻧﺴﺎﻧﯽ- ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از ﺷﻮك ﺑﻮد . ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻣﯽ ﺷﺪم ﺷﮑﺮ اﺿﺎﻓﻪ از ﺳﻮدا در‬ ‫ﺳﯿﺴﺘﻤﺶ ﻣﯽ آﯾﺪ .‬ ‫ﻫﺮﭼﻨﺪ ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ

ﺳﻼﻣﺖ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﭼﯿﺰي ﺑﯿﺶ از ﺳﻼﻣﺖ . ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺮﺧﻮش ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﯽ ﺷﺪه؟ « - ﺣﺪس ﻣﯽ زدم در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﭼﺮا ﺑﻪ او زل زده ام . ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺒﻬﻤﯽ

از رﻓﺘﻦ ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ آﮔﺎه ﺑﻮدم .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻄﻮره؟ «‬ ‫او ﭘﻠﮏ زد ، از ﺳﻮال ﻣﻦ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد. » ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ. «‬ ‫» اﺣﺴﺎس ﺳﺮﮔﯿﺠﻪ ، ﺗﻬﻮع ﯾﺎ ﺳﺮﻣﺎ ﻧﺪاري؟ «‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺣﺘﯽ

ﺳﺮدرﮔﻢ ﺗﺮ ﻫﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد. » ﺑﺎﯾﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ؟ «‬ ‫ﺑﯽ ﺻﺪا ﺧﻨﺪﯾﺪم .‬ ‫» ﺧﻮب ، راﺳﺘﯿﺎﺗﺶ ﻣﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮم ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺮي ﺗﻮ ﺷﻮك. « در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر اﻧﮑﺎر او را داﺷﺘﻢ ، ﻟﺒﺨﻨﻨﺪ ﻣﻼﯾﻤﯽ

زدم . او دﻟﺶ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از‬ ‫او ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺷﻮد .‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺟﻮاب ﻣﺮا ﺑﺪﻫﺪ . ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ اﻧﺪﮐﯽ ﻧﺎﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺑﻮد . ﻗﯿﺎﻓﻪ اش ﻣﺜﻞ آن ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زدم

. آﯾﺎ‬ ‫او... ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد ؟‬ ‫دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ اﯾﻦ را ﺑﺎور ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺟﻮاب داد : » ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ ﻫﻤﭽﯿﻦ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﯿﻔﺘﻪ. « اﻧﺪﮐﯽ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ ﻣﯽ زد . » ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻮي ﺳﺮﮐﻮب اﺣﺴﺎﺳﺎت

ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ دروﻧﯿﻢ ﺧﻮب‬ ‫ﺑﻮدم . «‬ ‫ﭘﺲ او ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت زﯾﺎدي ﺑﺎ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻧﺎ ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ داﺷﺖ ؟ زﻧﺪﮔﯿﺶ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﯾﻨﻄﻮر ﭘﺮﺧﻄﺮ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر . وﻗﺘﯽ ﯾﻪ ﮐﻢ ﻏﺬا و

ﻗﻨﺪ ﺑﻬﺖ ﺑﺮﺳﻪ و ﺳﺮﺣﺎل ﺗﺮ ﺑﺸﯽ ﺣﺎل ﻣﻨﻢ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﯿﺸﻪ. «‬ ‫ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﺎ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻫﺎ و ﺳﺒﺪ ﻧﺎن ﺑﺎزﮔﺸﺖ . آن ﻫﺎ را ﺟﻠﻮي ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺳﻔﺎرش ﻏﺬاﯾﻢ را ﺧﻮاﺳﺖ ، در آن ﺑﯿﻦ ﺳﻌﯽ

ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ‬ ‫ﺧﻮد ﺟﻠﺐ ﮐﻨﺪ . اﺷﺎره ﮐﺮدم ﮐﻪ اول ﺑﺎﯾﺪ از ﺑﻼ ﺑﭙﺮﺳﺪ و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره او را از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون ﮐﺮدم . او ذﻫﻦ ﻣﺒﺘﺬﻟﯽ داﺷﺖ .‬ ‫» اوم... » ﺑﻼ ﻧﮕﺎه ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﻣﻨﻮ ﻏﺬ

اﻫﺎ اﻧﺪاﺧﺖ . » ﻣﻦ راوﯾﻮﻟﯽ ﻗﺎرچ ﻣﯽ ﺧﻮرم. «‬ ‫ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ. » و ﺷﻤﺎ؟ «‬ ‫» ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﯽ ﺧﻮرم. «‬ ‫ﺑﻼ ﻗﯿﺎﻓﻪ اي ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ . ﻫﻢ م . ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ

ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻏﺬا ﻧﻤﯽ ﺧﻮردم . او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﯽ ﺷﺪ . ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ‬ ‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻣﯽ ﮐﺮدم در اﻃﺮاف او ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ﺗﺎ دوﺑﺎره ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﯾﻢ .‬

‫ﺑﺎ اﺻﺮار ﮔﻔﺘﻢ . » ﺑﺨﻮر. «‬

‫وﻗﺘﯽ ﺑﯽ ﻣﻌﻄﻠﯽ و ﺑﺪون اﻋﺘﺮاض اﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮد ﺣﯿﺮت زده ﺷﺪم . ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ را ﻧﻮﺷﯿﺪ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﯿﺸﻪ آن ﮐﺎﻣﻼً ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ‬ ‫دوم را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻫﻞ دادم . اﻧﺪﮐﯽ

اﺧﻢ ﻫﺎﯾﻢ در ﻫﻢ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد . ﺗﺸﻨﻪ ﺑﻮد ، ﯾﺎ ﺷﻮﮐﻪ ؟‬ ‫ﭼﻨﺪ ﺟﺮﻋﻪ ﻧﻮﺷﯿﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﺪﻧﺶ ﻟﺮزﯾﺪ .‬ ‫» ﺳﺮدﺗﻪ ؟ «‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ اس. « اﻣﺎ دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﻟﺮزﯾﺪ ، ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻤﯽ

ﻣﺮﺗﻌﺶ ﺑﻮدﻧﺪ و ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮردﻧﺪ . ﺑﻠﻮز‬ ‫ﻗﺸﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ ﻧﺎزك ﺗﺮ از آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ درﺳﺘﯽ از او ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﺪ ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﭘﻮﺳﺖ دوم ﺑﻪ او

ﭼﺴﺒﯿﺪه و ﺑﻪ ﻇﺮاﻓﺖ اوﻟﯽ‬ ‫ﺑﻮد . او ﺧﯿﻠﯽ ﺷﮑﻨﻨﺪه ﺑﻮد ، ﺑﺴﯿﺎر اﻧﺴﺎن . » ژاﮐﺖ ﻧﺪاري؟ «‬ ‫» ﭼﺮا. « ﻫﺎج و واج ﺑﻪ اﻃﺮاف ﺧﻮدش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . » اوه- ﺗﻮي ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺟﺎش ﮔﺬ

اﺷﺘﻢ. «‬ ‫ژاﮐﺘﻢ را درآوردم . اي ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ دﻣﺎي ﺑﺪﻧﻢ اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ را ﺧﺮاب ﻧﻤﯽ ﮐﺮد . ﭼﻪ ﺧﻮب ﺑﻮد اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﯾﮏ ﮐﺖ ﮔﺮم ﺑﻪ او ﭘﯿﺸﮑﺶ‬ ‫ﮐﻨﻢ . او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﮔﻮﻧﻪ

ﻫﺎﯾﺶ دوﺑﺎره ﮔﺮم ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ . ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد؟‬ ‫ﮐﺖ را ﺑﻪ او در آﻧﺴﻮي ﻣﯿﺰ دادم ، ﻓﻮراً آن را ﺑﺮ ﺗﻦ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﻟﺮزﯾﺪ .‬ ‫ﺑﻠﻪ ، اﮔﺮ ژاﮐﺖ ﮔﺮم ﺑﻮد ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب

ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﻣﺘﺸﮑﺮم. « ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ ، ﺳﭙﺲ آﺳﺘﯿﻦ ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ را ﺑﺎﻻ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ دﺳﺘﺎﻧﺶ آزاد ﺷﻮﻧﺪ . ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻖ دﯾﮕﺮي ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫آﯾﺎ ﺣﺎدﺛﻪ ي ﻋﺼﺮ آﻧﺮوز ﺑﺎﻻﺧﺮه

داﺷﺖ ﺑﺮاﯾﺶ ﺟﺎ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ؟ رﻧﮓ و روﯾﺶ ﻫﻨﻮز ﺧﻮب ﺑﻮد ؛ ﭘﻮﺳﺖ ﮐﺮم و ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﮔﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ اش در‬ ‫ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻠﻮز آﺑﯽ ﺳﯿﺮ او ﺗﻤﺎﺷﺎﯾﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » رﻧﮓ آﺑﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎ

ﭘﻮﺳﺖ ﺗﻮ ﺟﻮره. «‬ ‫او ﺳﺮخ ﺷﺪ و ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻟﺒﺎس را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﺪ ، وﻟﯽ رﯾﺴﮏ ﮐﺮدن ﺳﻮدي ﻧﺪاﺷﺖ . ﺳﺒﺪ ﻧﺎن را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ او ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫او ﮐﻪ

ﻣﻘﺼﻮد ﻣﺮا ﺣﺪس زده ﺑﻮد اﻋﺘﺮاض ﮐﺮد : » ﺟﺪاً ﻣﯽ ﮔﻢ . ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﺷﻮﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻢ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻧﺎرﺿﺎﯾﺘﯽ ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم . » ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺸﯽ- ﯾﻪ آدم ﻋﺎدي ﺷﻮﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ. « در ﻋﺠﺐ ﺑﻮدم

ﮐﻪ ﭼﺮا او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻋﺎدي ﺑﺎﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﻓﮑﺮ اﻓﺘﺎدم ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﺑﺨﻮاﻫﻢ او آن ﻃﻮر رﻓﺘﺎر ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ در ﮐﻨﺎر ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ اﺣﺴﺎس اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. « ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ

دوﺑﺎره از اﻋﺘﻤﺎد ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺑﻮدﻧﺪ . اﻋﺘﻤﺎدي ﮐﻪ ﻣﻦ ﻟﯿﺎﻗﺖ آن را ﻧﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫ﻏﺮاﯾﺰ او ﻫﻤﻪ ﻏﻠﻂ ﺑﻮدﻧﺪ- ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻫﻤﻪ ي ﻣﺮدم . ﺣﺘﻤﺎً ﻣﺸﮑﻠﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ، او آﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﺸﺮ ﻗﺎدر ﺑﻪ

ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺧﻄﺮ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ آن‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ . واﮐﻨﺶ او ﻣﻌﮑﻮس ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺟﺎي ﻓﺮار اﯾﺴﺘﺎدﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ او را ﻣﯽ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪ ﺟﺬب ﻣﯿﺸﺪ...‬ ‫ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در ﺑﺮ

اﺑﺮ ﺧﻮدم از او ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﮐﻨﻢ ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ آن ﻧﺒﻮدﯾﻢ ؟‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺗﺮ از اوﻧﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاش ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰي ﮐﺮده ﺑﻮدم. «‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺮا در ﺳﺮش ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ و در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي از

آﻧﻬﺎ در ﻣﯽ آورد . ﺗﮑﻪ اي ﻧﺎن ﮐﻨﺪ و‬ ‫ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺸﻐﻮل ﺧﻮردﻧﺶ ﺷﺪ . ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي آن را ﺟﻮﯾﺪ و ﺑﻌﺪ ، ﺳﺮش را ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺘﻔﮑﺮي ﺑﻪ ﯾﮏ ﻃﺮف ﺧﻢ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ

ﻋﺎدي ﮔﻔﺖ : » ﻣﻌﻤﻮﻻً وﻗﺘﯽ ﭼﺸﻤﺎت روﺷﻦ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻬﺘﺮه. «‬ ‫ﻣﺸﺎﻫﺪات او ﺑﻪ ﻗﺪري ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎت و ﻣﺒﻬﻮت ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪم . » ﭼﯽ ﮔﻔﺘﯽ؟ «‬ ‫» وﻗﺘﯽ رﻧﮓ

ﭼﺸﻤﻬﺎت ﺗﯿﺮه ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﺪﺧﻠﻖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﯽ- دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺶ ﻋﺎدت ﮐﺮدم . « ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد : » ﻣﻦ ﯾﻪ ﻧﻈﺮﯾﻪ در اﯾﻦ ﺑﺎره‬ ‫دارم . «‬ ‫ﭘﺲ او ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺧﻮدش را داﺷﺖ . ﺑﺪون ﺷﮏ

داﺷﺖ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﮐﻪ او ﭼﻘﺪر ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪه اﺳﺖ ﺗﺮس ﻋﻤﯿﻘﯽ در‬ ‫دروﻧﻢ ﺣﺲ ﮐﺮدم .‬ ‫» ﺑﺎزم ﻧﻈﺮﯾﻪ؟ «‬ ‫» م م- ﻫﻢ م. « ﺑﺎ ﺳﻬﻞ اﻧﮕﺎري ﻟﻘﻤﻪ ي دﯾﮕﺮي

را ﺟﻮﯾﺪ. اﻧﮕﺎر ﻧﻪ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ داﺷﺖ در ﮐﻮرد ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎي ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺎ ﺧﻮد ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺤﺚ ﻣﯽ‬ ‫ﮐﺮد.‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﺶ را اداﻣﻪ ﻧﺪاد ﺑﻪ دروغ ﮔﻔﺘﻢ : » اﻣﯿﺪوارم اﯾﻦ دﻓﻌﻪ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي

از ﺧﻮدت ﻧﺸﻮن داده ﺑﺎﺷﯽ . « ﭼﯿﺰي ﮐﻪ واﻗﻌﺎً اﻣﯿﺪش‬ ‫را داﺷﺘﻢ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﻨﺪ- ﻣﺎﯾﻞ ﻫﺎ از اﺻﻞ ﺣﻘﯿﻘﺖ دور ﺑﺎﺷﺪ . » ﯾﺎ ﻫﻨﻮزم از ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ ﮐﻒ ﻣﯿﺮي؟ «‬ ‫اﻧﺪﮐﯽ

ﺑﺎ ﮐﻤﺮوﯾﯽ ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب ، ﻧﻪ ، اﯾﻨﻮ از ﺗﻮي ﮐﺘﺎب ﻫﺎي ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ درﻧﯿﺎوردم ، وﻟﯽ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻫﻢ ﭘﯿﺪاش ﻧﮑﺮدم. «‬ ‫از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪم : » و... ؟ «‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ اﮔﺮ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد

ﻓﺮﯾﺎد ﺑﮑﺸﺪ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺣﺮف ﻧﻤﯽ زد .‬ ‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﺮدد ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ﻟﺒﺶ را ﮔﺎز ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ، ﺳﺮو ﮐﻠﻪ ي ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﺎ ﻏﺬاي ﺑﻼ ﭘﯿﺪا ﺷﺪ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺎرﺳﻮن ﺑﺸﻘﺎب را

ﺟﻠﻮي ﺑﻼ‬ ‫ﮔﺬاﺷﺖ و ﺳﭙﺲ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰي ﻻزم دارم ﯾﺎ ﻧﻪ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ او ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮدم .‬ ‫ﻓﻘﻂ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ي ﺑﯿﺸﺘﺮي درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮدم . ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎي ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ . آﻧﻬﺎ را

ﺑﺮداﺷﺖ و رﻓﺖ .‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺪﯾﻢ ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب او را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺑﻪ ﺣﺮف زدن ﮐﺮدم . » داﺷﺘﯽ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي آﻫﺴﺘﻪ اي ﮔﻔﺖ : » در ﺑﺎرش ﺗﻮي ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻬﺖ

ﻣﯽ ﮔﻢ. « آه ، ﺣﺘﻤﺎً ﭼﯿﺰ ﺑﺪي ﺑﻮد . او ﻣﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﺪس ﻫﺎﯾﺶ در اﻃﺮاف‬ ‫دﯾﮕﺮان ﻧﺒﻮد . ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮد : » اﮔﻪ ﮐﻪ... «‬ ‫ﺑﻪ ﻗﺪري ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎت ﺧﺮﻧﺎس ﻣﺎﻧﻨﺪ از

ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺧﺎرج ﺷﺪ : » ﺷﺮط و ﺷﺮوﻃﯽ ﻫﺴﺖ؟ «‬ ‫» ﺧﺐ ، اﻟﺒﺘﻪ ﯾﻪ ﭼﻨﺪﺗﺎﯾﯽ ﺳﻮال دارم. «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﻨﯽ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮدم : » اﻟﺒﺘﻪ. «‬

‫اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺳﻮاﻻﺗﺶ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻢ اﻓﮑﺎرش ﺑﻪ ﮐﺠﺎﻫﺎ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ . وﻟﯽ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺟﻮاب ﻣﯽ دادم ؟ ﺑﺎ دروغ ﻫﺎي ﻣﺼﻠﺤﺖ آﻣﯿﺰ ؟‬ ‫ﯾﺎ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ او را ﻓﺮاري ﻣﯽ دادم

؟ ﯾﺎ وﻗﺘﯽ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻧﺒﻮدم اﺻﻼً ﺟﻮاب ﻧﻤﯽ دادم ؟‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻣﺠﺪداً ﺳﻮدا آورد در ﺳﮑﻮت ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ او رﻓﺖ ﺑﺎ آرواره ي ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮب

، ﺷﺮوع ﮐﻦ. «‬ ‫» ﺗﻮ ﭼﺮا ﺗﻮي ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺑﻮدي ؟ «‬ ‫اﯾﻦ ﺳﻮال ﺧﯿﻠﯽ آﺳﺎﻧﯽ ﺑﻮد- اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮاي او . ﺑﻪ ﭼﯿﺰي اﻗﺮار ﻧﮑﺮدم ، ﭼﺮا ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺟﻮاﺑﻢ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ، ﭘﺮده از

ﭼﯿﺰﻫﺎي زﯾﺎدي ﺑﺮدارد‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او اول ﭼﯿﺰي ﻓﺎش ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻌﺪي. «‬ ‫» وﻟﯽ اون از ﻫﻤﻪ راﺣﺖ ﺗﺮه ! «‬ ‫دوﺑﺎره ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻌﺪي. «‬ ‫از ا‪ﻣﺘﻨﺎع ﻣﻦ ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻧﮕﺎﻫﺶ

را از ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﻏﺬاﯾﺶ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺨﺖ در ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ، آﻫﺴﺘﻪ ﺗﮑﻪ اي از ﻏﺬا را ﺑﺎ ﭼﻨﮕﺎل در دﻫﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎ ﺗﺄﻣﻞ ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺟﻮﯾﺪن آن ﮐﺮد . ﻏﺬا را ﺑﻠﻌﯿﺪ

و‬ ‫ﭘﺸﺖ آن ﮐﻤﯽ دﯾﮕﺮ از ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻧﻮﺷﯿﺪ . و ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او از ﻇﻦ رﯾﺰ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب . ﺑﺰار ﺑﮕﯿﻢ ، ﻓﺮﺿﺎً...ﯾﻪ ﺷﺨﺼﯽ... ﻣﯽ دوﻧﻪ

ﻣﺮدم ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ، ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﻪ ذﻫﻦ ﻫﺎ رو ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻪ- اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ‬ ‫اﺳﺘﺜﻨﺎي ﯾﻪ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ. «‬ ‫وﺿﻌﯿﺖ ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﺑﻮد .‬ ‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﻋﻠﺖ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻤﺮﻧﮓ او در ﻣﺎﺷﯿﻦ را ﺗﻮﺿﯿﺢ

ﻣﯽ داد . او ﺳﺮﯾﻊ ﻣﺴﺎﺋﻞ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ- ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻫﯿﭻ ﮐﺲ اﯾﻦ ﺣﺪس را در ﻣﻮرد‬ ‫ﻣﻦ ﻧﺰده ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﮐﺎرﻻﯾﻞ ، ﮐﻪ آن ﻫﻢ ﮐﺎﻣﻼً واﺿﺢ ﺑﻮد ، ﭼﺮاﮐﻪ در اول ﻃﻮري ﺑﻪ اﻓﮑﺎر

او ﭘﺎﺳﺦ داده ﺑﻮدم ﮐﻪ اﻧﮕﺎر آﻧﻬﺎ را ﺑﺮاي ﻣﻦ‬ ‫ﺑﺎزﮔﻮ ﮐﺮده ﺑﻮد . او ﭘﯿﺶ از آن ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ...‬ ‫اﯾﻦ ﺳﻮال آﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد . در ﺣﯿﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﻣﺸﮑﻠﯽ در راﺑﻄﻪ

ﺑﺎ ﻣﻦ وﺟﻮد دارد ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺟﺪي ﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻪ ﻫﺮ‬ ‫ﺣﺎل ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ذﻫﻦ ﺧﻮاﻧﯽ از ﮐﺎرﻫﺎي ﻣﺨﺘﺺ ﺑﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺎ ﻧﺒﻮد . ﺑﺎ ﻧﻈﺮﯾﻪ ﭘﺮدازي او ﮐﻨﺎر آﻣﺪم .‬ ‫ﺟﻤﻠﻪ اش را

ﺗﺼﺤﯿﺢ ﮐﺮدم : » ﺑﯿﺎ ﻓﺮض ﮐﻨﯿﻢ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﯾﮏ ﻧﻔﺮ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﻣﺒﺎرزه ﻣﯽ ﮐﺮد- او از ﺻﺪاﻗﺖ اﻧﺪك ﻣﻦ ﺧﻮﺷﻨﻮد ﺷﺪه ﺑﻮد . » ﺑﺎﺷﻪ ، ﭘﺲ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﺳﺘﺜﻨﺎي ﯾﻪ ﻧﻔﺮ . اﯾﻦ

ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﭼﻄﻮري ﻋﻤﻞ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ؟ ﭼﻪ ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﻫﺎﯾﯽ داره ؟ ﭼﻄﻮر... ﻣﻤﮑﻨﻪ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ... ﺷﺨﺺ دﯾﮕﻪ اي رو دﻗﯿﻘﺎً ﺳﺮ ﻣﻮﻗﻊ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻪ ؟ اون ﭼﻄﻮر ﻣﯽ دوﻧﻪ ﮐﻪ دﺧﺘﺮه‬ ‫ﺗﻮي دردﺳﺮ اﻓﺘﺎ

ده ؟ «‬ ‫» ﻓﺮﺿﺎً ؟ «‬ ‫» آره. «‬

‫ﻟﺒﻬﺎي او ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺪ ، ﭼﺸﻤﺎن ژرف ﻗﻬﻮه اي رﻧﮕﺶ ﺧﻮﺷﻨﻮد ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫» ﺧﻮب ، ﻣﮑﺚ ﮐﺮدم . اﮔﻪ... اون ﯾﻪ ﻧﻔﺮ... «‬ ‫ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد : » ﺑﯿﺎ اﺳﻤﺶ رو ﺑﺬارﯾﻢ ﺟﻮ. «‬ ‫ﻧﺎﺧﻮدآﮔﺎه در

ﺟﻮاب ﺷﻮر و ﺷﻮق او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . آﯾﺎ او واﻗﻌﺎً ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭼﯿﺰ ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ ؟ اﮔﺮ رازﻫﺎي ﻣﻦ ﺧﻮش آﯾﻨﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﭘﺲ‬ ‫ﭼﺮا آﻧﻬﺎ را از او ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدم ؟‬ ‫» ﺑﺎﺷﻪ ، ﭘﺲ

اﺳﻤﺶ ﺟﻮ ﺑﺎﺷﻪ . اﮔﻪ ﺟﻮ ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ اون ﺷﺨﺺ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ ، اﺣﺘﯿﺎج ﻧﺒﻮده زﻣﺎن ﺑﻨﺪﯾﺶ ﺧﯿﻠﯽ دﻗﯿﻖ ﺑﺎﺷﻪ. « ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن‬ ‫دادم و از ﻟﺮزﯾﺪن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﮑﺮ ﺑﻪ آﻧﮑﻪ ﭼﻘﺪر ﻧﺰدﯾﮏ

ﺑﻮد اﻣﺮوز دﯾﺮ ﺑﺮﺳﻢ را ﺳﺮﮐﻮب ﮐﻨﻢ . » ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﻮي ﺷﻬﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻮﭼﯿﮑﯽ‬ ‫دﭼﺎر دردﺳﺮ ﺑﺸﯽ . ﻣﯽ دوﻧﯽ ، ﺗﻮ آﻣﺎر ﺟﺮم و ﺟﻨﺎﯾﺖ ﯾﻪ دﻫﻪ ي اﯾﻦ ﺷﻬﺮ رو ﺑﺎﻻ ﺑﺮدي. «‬

‫ﻟﺒﺶ در ﯾﮏ ﻃﺮف آوﯾﺰان ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺖ : » ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ داﺷﺘﯿﻢ از ﯾﻪ ﻣﻮرد ﻓﺮﺿﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ زدﯾﻢ. «‬ ‫ﺑﻪ ﻟﺤﻦ آزرده ي او ﺧﻨﺪﯾﺪم .‬ ‫ﻟﺐ ﻫﺎي او ، ﭘﻮﺳﺘﺶ... ﺑﺴﯿﺎر ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ

ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ آﻧﻬﺎ را ﻟﻤﺲ ﮐﻨﻢ . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ را زﯾﺮ اﺑﺮوﻫﺎي در‬ ‫ﻫﻢ رﻓﺘﻪ ي او ﻓﺸﺎر دﻫﻢ و آﻧﻬﺎ را ﺑﺎﻻ ﺑﺒﺮم . ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد . ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﯿﺰ

اري او ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ ﺧﻮدم را از اﯾﻦ اﻓﺴﺮده ﺗﺮ ﮐﻨﻢ ﺳﺮ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ . ﮔﻔﺘﻢ : » آره ، ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮا‪ . ﻣﯽ ﺷﻪ اﺳﻢ ﺗﻮرو ﺑﺰارﯾﻢ ﺟﯿﻦ؟ «‬ ‫او ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺧﻢ ﺷﺪ ، ﺗﻤﺎم

آزردﮔﯽ ﻫﺎ از ﭼﺸﻤﺎن ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ي او رﺧﺖ ﺑﺮﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ؟ « ﺻﺪاﯾﺶ آﻫﺴﺘﻪ و ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ؟ و اﮔﺮ ﺟﻮاب ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻮد

، ﮐﺪام ﻗﺴﻤﺖ را ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاﯾﺶ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﺮدم ؟‬ ‫دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻟﯿﺎﻗﺖ اﻋﺘﻤﺎدي ﮐﻪ ﻫﻨﻮز در ﭼﻬﺮه ي او دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ وار

ﮔﻔﺖ : » ﻣﯽ دوﻧﯽ، ﺗﻮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﯽ. « و دﺳﺘﺶ را دراز ﮐﺮد ﺗﺎ دﺳﺖ ﻫﺎي ﻣﺮا ﮐﻪ روي ﻣﯿﺰ ﺧﺎﻟﯽ ﭘﯿﺶ روﯾﻢ ﻗﺮار‬ ‫داﺷﺘﻨﺪ ﺑﮕﯿﺮد .‬ ‫آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪم- از ﻓﮑﺮ

ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ او در ﺑﺮاﺑﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﯾﺦ زده و ﺳﻨﮕﯽ ام ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدم- و او دﺳﺘﺶ را اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻪ او ﺑﺮاي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ رازﻫﺎﯾﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻢ ؛ او ﻗﺎﺑﻞ اﻋﺘﻤﺎد

و ﺧﻮش ﻗﻠﺐ ﺑﻮد . وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ‬ ‫ﮐﻪ از آﻧﻬﺎ وﺣﺸﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ . او ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ . ﺣﻘﯿﻘﺖ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﺧﻮف و وﺣﺸﺖ ﻧﺒﻮد .‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ راه دﯾﮕﻪ اي

ﻫﻢ دارم ﯾﺎ ﻧﻪ... « ﺑﯿﺎد آوردم ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻧﺎﻫﻮﺷﯿﺎر اﺳﺖ‬ ‫و اﮔﺮ درﺳﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدم او از ﻣﻦ رﻧﺠﯿﺪه ﺑﻮد . ﺧﻮب ، ﻋﺎدﻻﻧﻪ ﻗﻀﺎ

وت ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم . » ﻣﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم- ﺗﻮ ﺧﯿﻠﯽ دﻗﯿﻖ ﺗﺮ و‬ ‫ﻫﺸﯿﺎر ﺗﺮ از اون ﭼﯿﺰي ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﻧﺴﺒﺖ داده ﺑﻮدم. « و ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ، وﻟﯽ ﺣﺴﻦ ﻫﺎي

ﺑﺴﯿﺎري را ﻧﯿﺰ ﺑﻪ او‬ ‫ﻧﺴﺒﺖ داده ﺑﻮدم . او ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ را از ﻗﻠﻢ ﻧﻤﯽ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اﺷﺘﺒﺎه ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ . «‬

‫» ﻗﺒﻼً ﻫﺎ اﯾﻨﻄﻮر ﺑﻮد . « ﻣﻦ در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . ﻫﻤﯿﺸﻪ از ﻣﺴﯿﺮي ﮐﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم . و ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ‬ ‫آﺷﻔﺘﻪ و درﻫﻢ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ اﯾﻨﺤﺎل آن را ﺑﺎ

ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻋﻮض ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم . ﻣﻦ زﻧﺪﮔﯽ اي ﮐﻪ در آن ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺳﺮ ﺟﺎي ﺧﻮدش ﺑﻮد را ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ . ﻧﻪ اﮔﺮ اﯾﻦ آﺷﻔﺘﮕﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺑﻮدن ﺑﺎ ﺑﻼ ﺑﻮد .‬ ‫اداﻣﻪ دادم : » راﺟﻊ ﺑﻪ

ﭼﯿﺰﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺗﻮ آﻫﻦ رﺑﺎي ﺟﺬب ﺣﻮادث ﻧﯿﺴﺘﯽ- ﭼﻨﯿﻦ آﻫﻦ رﺑﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﻣﻌﺮف‬ ‫ﺷﺨﺼﯿﺖ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ . ﺗﻮ آﻫﻦ رﺑﺎي ﺟﺬب دردﺳﺮﻫﺎ ﻫﺴﺘﯽ . اﮔﻪ در ﺷﻌﺎع

ده ﻣﺎﯾﻠﯽ ﺗﻮ ﭼﯿﺰ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ، ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﭘﯿﺪات‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﺖ ﻣﯿﺎد . « ﭼﺮا او ؟ ﻣﮕﺮ ﭼﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺰاوار ﯾﮑﯽ از اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫ﺻﻮرت ﺑﻼ دوﺑﺎره ﺟﺪي

ﺷﺪ. » و ﺗﻮ ﺧﻮدت رو ﻫﻢ ﺗﻮي اون دﺳﺘﻪ ﻗﺮار ﻣﯿﺪي؟ «‬ ‫ﺻﺪاﻗﺖ درﺑﺎره ي اﯾﻦ ﺳﻮال از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺑﻮد. » ﺑﺪون ﺷﮏ. «‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن او اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ- ﺣﺎﻻ ﻣﺸﮑﻮك ﻧﺒﻮد ،

ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻃﺮز ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻧﮕﺮان ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . آﻫﺴﺘﻪ و ﺑﺎ ﺗﺎﻣﻞ ، دوﻣﺮﺗﺒﻪ دﺳﺘﺶ را از‬ ‫آن ﺳﻮي ﻣﯿﺰ دراز ﮐﺮد . ﯾﮏ اﯾﻨﭻ دﺳﺘﻢ را از او دور ﮐﺮدم ، وﻟﯽ آن را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺖ ،

ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮا ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ . ﻧﻔﺴﻢ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم-‬ ‫ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﻄﺮ او ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻨﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺳﺨﺖ . ﺗﺮس . ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻦ او را ﻣﻨﺰﺟﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد . او ﭘﺎ ﺑﻪ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ .‬ ‫ﺑﺎ

ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﭘﺸﺖ دﺳﺘﻢ را ﻧﻮازش ﮐﺮد . اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎي ﺗﻤﺎس ﻣﻼﯾﻢ و راﻏﺐ او در ﻣﻦ ﺑﻪ وﺟﻮد آورد ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﮐﻪ ﻗﺒﻼً ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﻢ ﻧﺒﻮد . ﻣﯽ ﺷﺪ

ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻟﺬت ﺧﺎﻟﺺ ﺑﻮد . اﮔﺮ اﯾﻨﻘﺪر ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﺳﺮد و‬ ‫ﺳﻨﮕﯽ ﻣﺮا ﻟﻤﺲ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺻﻮرﺗﺶ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم ، ﻫﻨﻮز ﻗﺎدر ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن

ﻧﺒﻮدم .‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻠﯿﺤﯽ ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺐ ﻫﺎي او را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ. « ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺧﺮﺳﻨﺪي ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ي ﻣﺮا ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮد. » اﯾﻦ ﺑﺎر دوﻣﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﺬاﺷﺘﯽ ﺑﻬﺖ دﺳﺖ ﺑﺰﻧﻢ.

«‬ ‫اﻧﮕﺸﺘﺎن ﻟﻄﯿﻒ او روي دﺳﺘﻢ درﻧﮓ ﮐﺮدﻧﺪ ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﺑﻮدن در آﻧﺠﺎ را ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻋﺎدي ﺟﻮاب دادم : » ﭘﺲ دﯾﮕﻪ واﺳﻪ ﺑﺎر ﺳﻮم

ﺳﻌﯽ ﻧﮑﻦ ، ﺑﺎﺷﻪ ؟ «‬ ‫ﺷﮑﻠﮑﯽ درآورد ، وﻟﯽ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي رﺿﺎﯾﺖ ﺗﮑﺎن داد .‬ ‫دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ را از از زﯾﺮ دﺳﺘﺎن او ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم . ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎس دﺳﺖ او اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻣﻄﺒﻮع

ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺪاد ، ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺟﺎدوي‬ ‫ﺑﺮدﺑﺎري او ﺗﻤﺎم ﺷﻮد و ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺗﻨﻔﺮ ﺑﺪﻫﺪ . دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ را زﯾﺮ ﻣﯿﺰ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن او را ﺧﻮاﻧﺪم ؛ ﮔﺮﭼﻪ ذﻫﻦ او ﺳﺎﮐﺖ

ﺑﻮد ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻋﺘﻤﺎد و ﻫﻢ ﺷﮕﻔﺖ زدﮔﯽ را در آﻧﻬﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻨﻢ . ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ در اﯾﻦ‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻮال ﻫﺎي او ﺟﻮاب دﻫﻢ . ﻧﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ ﺑﻪ او ﻣﺪﯾﻮن ﺑﻮدم .

ﻧﻪ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او ﻣﺮا ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻦ ﺗﻮرو ﺗﺎ ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﮐﺮدم. « ﮐﻠﻤﺎت ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺮﯾﻊ ﺧﺎرج ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ

ﻧﻤﯽ ﺷﺪ آﻧﻬﺎ را وﯾﺮاﯾﺶ ﮐﻨﻢ . از ﺧﻄﺮ‬ ‫ﮔﻔﺘﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ آﮔﺎه ﺑﻮدم ، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﻪ رﯾﺴﮑﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﺟﯿﻎ ﻫﺎي ﻫﯿﺴﺘﺮﯾﺎﯾﯽ ، آراﻣﺶ ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ او را در‬

‫ﻫﻢ ﺑﺸﮑﻨﻨﺪ . داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮدﻧﻢ ﻧﺸﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺮا ﺑﺮ آن داﺷﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ . » ﻣﻦ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ وقت .

‫ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم از ﺟﻮن ﺷﺨﺺ ﺧﺎﺻﯽ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﻢ و اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ دردﺳﺮﺳﺎز ﺗﺮ از اوﻧﯿﻪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم . وﻟﯽ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺗﻨﻬﺎ دﻟﯿﻠﺶ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‬ ‫اون ﺷﺨﺺ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﯽ . ﻣﺮدم ﻋﺎدي

ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻣﺼﯿﺒﺖ دﭼﺎر ﺑﺸﻦ روزﻫﺎﺷﻮﻧﻮ ﻣﯽ ﮔﺬروﻧﻦ. «‬ ‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ، ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم .‬ ‫او ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻨﺪ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺷﮑﻼﺗﯿﺶ ﮔﺮم ﺷﺪﻧﺪ .‬

‫ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﺗﻌﻘﯿﺐ او اﻗﺮار ﮐﺮده ﺑﻮدم و او ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدي ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻤﻮن دﻓﻌﻪ ي اول ، ﺑﺎ اون ﺳﺎﻧﺤﻪ ي ون ، ﻋﺠﻞ ﻣﻦ رﺳﯿﺪه ﺑﻮده و ﺗﻮ ﺗﻮي

ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ دﺳﺖ ﺑﺮدي؟«‬ ‫» اون ﮐﻪ ﺑﺎر اول ﻧﺒﻮد « ﺳﺮم را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ﺑﻪ روﻣﯿﺰي زرﺷﮑﯽ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ از ﺷﺮم ﺧﻢ ﺷﺪﻧﺪ . ﺣﺼﺎرﻫﺎي ﻣﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪه‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ،

ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﯽ ﭘﺮواﯾﺎﻧﻪ ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . » ﺗﻮ ﻫﻤﻮن ﺑﺎر اوﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ دﯾﺪﻣﺖ ﻋﺠﻠﺖ رﺳﯿﺪه ﺑﻮد. «‬ ‫اﯾﻦ ﺣﺮف ﺣﻘﯿﻘﺖ داﺷﺖ و ﺧﺸﻢ ﻣﺮا ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺖ . ﻣﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﯿﻎ ﮔﯿﻮﺗﯿﻦ

ﺑﺎﻻي زﻧﺪﮔﯽ او ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم . اﻧﮕﺎر او ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ي ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﯽ‬ ‫ﻧﺎﺣﻖ و ﺑﯿﺪادﮔﺮ ﺑﺮاي ﻣﺮدن ﻧﺸﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد و- از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ وﺳﯿﻠﻪ اي ﺑﺮﺿﺪ آن ﺷﺪه ﺑﻮدم- ﻫﻤﺎن

ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮐﻤﺮ ﺑﻪ اﻋﺪام او ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد و‬ ‫ﺑﻪ ﮐﺎر ﺧﻮد اداﻣﻪ ﻣﯿﺪاد . در ﺳﺮم ﺑﻪ ﻗﺴﻤﺖ و ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ او ﺷﺨﺼﯿﺖ دادم- ﯾﮏ ﮔﺮﯾﺰﻟﯽ ، ﯾﮏ ﻋﺠﻮزه ي ﺣﺴﻮد ، ﯾﮏ ﺟﺎﻧﻮر ﮐﯿﻨﻪ ﺗﻮز .‬ ‫دﻟﻢ

ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ، ﭼﯿﺰي ﯾﺎ ﮐﺴﯽ ﻣﺴﺌﻮل اﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ- ﺗﺎ ﭼﯿﺰي ﻋﯿﻨﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ در ﺑﺮاﺑﺮش ﺑﺠﻨﮕﻢ . ﭼﯿﺰي ، ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻧﺎﺑﻮدش ﮐﻨﻢ ،‬ ‫ﺗﺎ ﺑِﻼ در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد ؛

ﺗﻨﻔﺴﺶ ﺗﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺳﺮم را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم ﺗﺎ او را ﺑﺒﯿﻨﻢ ، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ آن ﺑﻮدم را ﺧﻮاﻫﻢ دﯾﺪ . ﻣﮕﺮ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ اﻗﺮار ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﻘﺪر‬ ‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮده او

را ﺑﮑﺸﻢ ؟ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ از و‪‬ﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﺪ اﯾﻨﭻ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﻪ او ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﺪ . و ﻫﻨﻮز ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺻﻮرﺗﺶ آرام ﺑﻮد ، ﻓﻘﻂ‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ از ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫» ﯾﺎدت ﻣﯿﺎد ؟

« ﺑﺎﯾﺪ آن را ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ.‬ ‫ﮔﻔﺖ : » آره « ﺻﺪاﯾﺶ ﻣﺤﮑﻢ و ﺟﺪي ﺑﻮد . ﭼﺸﻤﺎن ژرﻓﺶ ﭘﺮ از درك .‬ ‫او ﻣﯽ داﻧﺴﺖ . او ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم او را ﺑﻪ ﻗﺘﻞ ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ .‬

‫ﭘﺲ ﻓﺮﯾﺎدﻫﺎ ﭼﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ؟‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ، ﻫﻨﻮز اﯾﻨﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﯽ؟ «‬ ‫» آره . اﯾﻨﺠﺎ ﻧﺸﺴﺘﻢ... ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ. « ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد ، ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺷﺪه ﺑﻮد ، ﻣﻮﺿﻮع را

ﻋﻮض ﮐﺮد. » ﭼﻮن ﺗﻮ اﻣﺮوز ﯾﻪ ﺟﻮري ﮐﻪ‬ ‫ﻣﻦ ﺳﺮدر ﻧﻤﯿﺎرم ، ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ ﭼﻄﻮر ﭘﯿﺪام ﮐﻨﯽ...؟ «‬ ‫ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ ، ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻌﯽ ﮐﻪ از اﻓﮑﺎر او ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻓﺸﺎر

آوردم ، از ﺟﺎﻧﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﺳﺮ از آﻧﻬﺎ درﺑﯿﺎورم . اﯾﻦ ﻫﯿﭻ ﻣﻌﻨﺎي‬ ‫ﻣﻌﻘﻮﻻﻧﻪ اي ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ . وﻗﺘﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ آﺷﮑﺎرا ﭘﯿﺶ روي او ﺧﻮدﻧﻤﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ

ﭼﯿﺰﻫﺎي دﯾﮕﺮ اﻫﻤﯿﺖ دﻫﺪ ؟‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﺸﺮوﻃﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺗﻮ ﺑﺨﻮر ، ﻣﻦ ﻫﻢ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻢ. «‬

‫ﺑﺮاي ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ آن را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ، ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آراﻣﺶ او ﺧﯿﺎﻧﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻟﻘﻤﻪ ي دﯾﮕﺮي در دﻫﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ . ﺑﯿﺶ‬ ‫از آﻧﮑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد از ﺟﻮ

اب ﻣﻦ ﭘﺮﯾﺸﺎن ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﭘﯿﺪا ﮐﺮدن رد ﺗﻮ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ از ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮﻟﻪ . ﻣﻌﻤﻮﻻً رد ﮔﯿﺮي اﻓﺮادي ﮐﻪ اﻓﮑﺎرﺷﻮن رو ﺷﻨﯿﺪم ﺧﯿﻠﯽ راﺣﺘﻪ. «‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﯾﻦ را ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺎ

دﻗﺖ ﭼﻬﺮه ي او را ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . درﺳﺖ ﺣﺪس زدن ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﺑﻮد ، ﺗﺎﯾﯿﺪ ﺷﺪن آن ﯾﮏ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ .‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن ﺑﻼ ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ وﺣﺸﺖ

زده ﺷﺪن او ﺑﻮدم ﺣﺲ ﮐﺮدم دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ .‬ ‫اﻣﺎ او ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺑﺎر ﭘﻠﮏ زد ، ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻏﺬا را ﻓﺮو ﺑﺮد و ﺑﻌﺪ ، ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﮑﻪ ي دﯾﮕﺮي ﺑﺎ ﭼﻨﮕﺎل ﺑﺮداﺷﺖ و

در دﻫﺎﻧﺶ ﮔﺬاﺷﺖ . او‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ اداﻣﻪ دﻫﻢ .‬ ‫» ﻣﻦ ﺑﺎ دﻗﺖ ﻧﻪ ﭼﻨﺪان زﯾﺎدي ﺟﺴﯿﮑﺎ رو ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻢ. « ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﭼﻬﺮه ي او را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮدم . »

ﻫﻤﻮن ﻃﻮر ﮐﻪ‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ ، ﻓﻘﻂ ﺗﻮ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺗﻮي ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ﺑﻪ دردﺳﺮ ﺑﯿﻔﺘﯽ- « ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدن آن ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ . آﯾﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ دﯾﮕﺮ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ او

ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت ﻣﺮگ ﺑﺎر ﮔﺮه ﻧﺨﻮرده اﺳﺖ ، ﯾﺎ ﺧﻮدش را ﻋﺎدي ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ؟ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﺎ ﮐﺴﯽ روﺑﻪ رو ﻧﺸﺪه‬ ‫ﺑﻮدم ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر از ﻋﺎدي ﺑﻮدن دور ﺑﺎﺷﺪ . » اوﻟﺶ دﻗﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ

از اوﻧﻬﺎ ﺟﺪا ﺷﺪي . وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺗﻮ دﯾﮕﻪ ﻫﻤﺮاه اون ﻧﺒﻮدي .‬ ‫دﻧﺒﺎﻟﺖ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﯽ اي ﮐﻪ ﺗﻮ ذﻫﻦ ﺟﺴﯿﮑﺎ دﯾﺪه ﺑﻮدم رﻓﺘﻢ . ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺗﻮ وارد اوﻧﺠﺎ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدي و ،

ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻨﻮب رﻓﺘﯽ... و‬ ‫ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻫﺮﺟﺎﯾﯽ ﺑﻮدي ﺑﻪ زودي ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺸﺘﯽ . ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮت ﺷﺪم ، اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﺸﻐﻮل ﮔﺸﺘﻦ ﺗﻮي ذﻫﻦ ﻣﺮدم ﺗﻮي ﺧﯿﺎﺑﻮن‬ ‫ﺑﻮدم- ﺗﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺗﻮ

رو ﺗﻮي ذﻫﻦ ﮐﺴﯽ ﺑﺒﯿﻨﻢ و ﺑﺪوﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﺠﺎﯾﯽ . ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ... وﻟﯽ ﯾﻪ ﺟﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ دﻟﻮاﭘﺲ ﺑﻮدم... «‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺣﺴﺎس وﺣﺸﺖ را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽ آوردم ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﺗﻨﺪ

ﺗﺮ ﺑﯿﺮون ﻣﯽ آﻣﺪ . ﻋﻄﺮ او در ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺷﻌﻠﻪ ﮐﺸﯿﺪ و ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺷﺪم . اﯾﻦ‬ ‫درد ﺑﻪ آن ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ او زﻧﺪه اﺳﺖ . ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺘﻢ ، او در اﻣﺎن ﺑﻮد .‬ ‫» ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر

ﮐﻪ... ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮔﺸﺖ ﻣﯽ زدم. « اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﮐﻠﻤﻪ ي ﮔﻮش دادن ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﯾﺪ ﮔﯿﺞ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯽ ﺑﻮد. » ﺧﻮرﺷﯿﺪ رﻓﺘﻪ رﻓﺘﻪ ﻏﺮوب ﻣﯽ ﮐﺮد و

دﯾﮕﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﻤﻮﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﯿﺎده ﺑﺸﻢ و ﭘﺎي ﭘﯿﺎده دﻧﺒﺎﻟﺖ راه ﺑﯿﻔﺘﻢ . و ﺑﻌﺪ- «‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ آن ﺧﺎﻃﺮه در ذﻫﻨﻢ ﺟﺎن ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ- ﮐﺎﻣﻼً واﺿﺢ و ﺷﻔﺎف ، اﻧﮕﺎر دوﺑﺎره در آن ﻟﺤﻈﻪ

ﺑﻮدم- ﺣﺲ ﮐﺮدم ﻫﻤﺎن ﺧﺸﻢ و‬ ‫ﺧﻮﻧﺨﻮاﻫﯽ دروﻧﻢ را ﻣﯽ ﺷﻮﯾﺪ و ﺑﻪ ﯾﺦ ﺗﺒﺪﺑﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﺎن ﻣﺮگ او ﺑﻮدم . ﺑﻪ ﻣﺮگ او ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺑﻮدم . در ﺣﯿﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺧﻮدم

اﯾﻨﺠﺎ ﺳﺮ ﻣﯿﺰ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدم آرواره ام ﺳﺨﺖ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺑﻼ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺎز داﺷﺖ . ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ اﻫﻤﯿﺖ داﺷﺖ .‬ ‫ﭼﺸﻤﺎن ﺗﯿﺮه اش ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » ﺑﻌﺪ ﭼﯽ؟ «‬ ‫از

ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺻﺪاي اﻓﮑﺎر اوﻧﻬﺎ رو ﺷﻨﯿﺪم. « ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدم از ادا ﺷﺪن ﮐﻠﻤﺎت ﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﺮش ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ . » ﺻﻮرت ﺗﻮ رو‬ ‫ﺗﻮي ذﻫﻦ اون دﯾﺪم . «‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺘﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﯿﻞ ﺷﺪﯾﺪم ﺑﺮاي ﮐﺸﺘﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﮐﻨﻢ . ﻫﻨﻮز دﻗﯿﻖ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﺠﺎ او را ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ . اﻓﮑﺎر او ﮐﻪ از ﺳﯿﺎﻫﯽ‬ ‫روي آﺳﻤﺎن ﺷﺐ را ﮐﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﺮا ﺑﻪ ﺳﻤﺖ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ

ﮐﺸﯿﺪ...‬

‫ﺻﻮرﺗﻢ را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪم ، ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺣﺎﻟﺖ آن ﺑﻪ ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ، ﯾﮏ ﺷﮑﺎرﭼﯽ ، ﯾﮏ ﻗﺎﺗﻞ . ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﻼ ﭘﺸﺖ ﭘﻠﮏ ﻫﺎي ﺑﺴﺘﻪ ام ﺛﺎﺑﺖ ﻧﮕﻪ‬ ‫داﺷﺘﻢ و ، روي ﭼﻬﺮه او ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم ﺗﺎ

ﺧﻮدم را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻢ . ﮐﺎﻟﺒﺪ ﻇﺮﯾﻒ اﺳﺘﺨﻮان ﻫﺎي او ، ﭘﻮﺷﺶ ﭘﻮﺳﺖ ﻧﺎزك و رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ي او-‬ ‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﺮﯾﺮي ﮐﻪ روي ﺷﯿﺸﻪ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ، ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻮد و آﺳﺎن ﻣﯽ

ﺷﮑﺴﺖ . او ﺑﺮاي اﯾﻦ دﻧﯿﺎ ﺧﯿﻠﯽ آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد . او ﺑﻪ‬ ‫ﯾﮏ ﻣﺤﺎﻓﻆ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ. و ، از ﻗﻀﺎي ﺑﺮﻋﮑﺲ و آﺷﻔﺘﻪ ي ﺗﻘﺮﯾﺮ ، ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰي ﺑﻮدم ﮐﻪ در دﺳﺘﺮس ﺑﻮد .‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم

ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﺟﺎﺑﺮاﻧﻪ ام را ﺗﻮﺿﯿﺢ دﻫﻢ ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﺠﻮاﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺮام... ﺳﺨﺖ ﺑﻮد- ﻓﮑﺮﺷﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﮑﻨﯽ ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ- ﮐﻪ ﺗﻮرو از اوﻧﺠﺎ دور ﮐﻨﻢ و

اوﻧﻬﺎ رو... زﻧﺪه‬ ‫وﻟﺸﻮن ﮐﻨﻢ . ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺰارم ﺗﻮ ﺑﺎ ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ ﺑﺮي ، وﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم اﮔﻪ ﺗﻨﻬﺎم ﺑﺬاري ، ﺑﺮم دﻧﺒﺎل اوﻧﻬﺎ. «‬ ‫اﻣﺸﺐ ﺑﺮاي ﺑﺎر دوم ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺼﺪم ﺑﺮاي

ارﺗﮑﺎب ﻗﺘﻞ اﻋﺘﺮاف ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺣﺪاﻗﻞ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد .‬ ‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﮐﻨﺘﺮل ﮐﺮدن ﺧﻮدم در ﺗﮑﺎﭘﻮ ﺑﻮدم او ﺳﺎﮐﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ او ﮔﻮش ﺳﭙﺮدم . رﯾﺘﻢ

آن ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ ﺑﻮد ، اﻣﺎ ﻫﻤﺎن‬ ‫ﻃﻮر ﮐﻪ زﻣﺎن ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﻣﺘﻌﺎدل ﺑﻮد . ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺗﻨﻔﺴﺶ ، آرام و ﻣﻨﻈﻢ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻟﺒﻪ ي ﭘﺮﺗﮕﺎه ﺑﺴﯿﺎر ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪه

ﺑﻮدم . ﺑﺎﯾﺪ او را ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪم ، ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ...‬ ‫ﺳﭙﺲ آن ﻣﺮد را ﻣﯽ ﮐﺸﺘﻢ ؟ آﯾﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺮده ﺑﻮد ﺑﺎز ﺑﻪ ﯾﮏ ﻗﺎﺗﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽ ﺷﺪم ؟ آﯾﺎ راﻫﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﺗﺎ

ﺟﻠﻮي ﺧﻮدم‬ ‫را ﺑﮕﯿﺮم .‬ ‫او ﻗﻮل داده ﺑﻮد ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﺪﯾﻢ آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻈﺮﯾﻪ اش را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﺪ . آﯾﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ آن را ﺑﺸﻨﻮم ؟ ﺑﺮاي آن ﻣﻀﻄﺮب ﺑﻮدم ، وﻟﯽ‬ ‫آﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد

ﺳﺰاي ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻣﻦ ﺑﺪﺗﺮ از ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫در ﻫﺮ ﺻﻮرت ، ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺷﺐ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺗﺤﻮﯾﻞ او داده ﺑﻮدم .‬ ‫دوﺑﺎره ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . ﭼﻬﺮه اش رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه ﺗﺮ از ﮔﺬﺷﺘﻪ ،

وﻟﯽ آرام ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺣﺎﺿﺮي؟ «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺣﺎﺿﺮم. « ﮐﻠﻤﺎت را ﺑﺎ دﻗﺖ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﯾﮏ 'ﺑﻠﻪ' ي ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻪ روﺷﻨﯽ ﻣﻨﻈﻮر

او را ﺑﯿﺎن ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﻧﺎاﻣﯿﺪﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آﻧﻄﺮف ﭘﺎرﺗﯿﺸﻦ ﻣﺮدد اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ آﯾﺎ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﻨﺪ‬ ‫ﯾﺎ

ﻧﻪ ، ﺟﻤﻠﻪ ي آﺧﺮ ﺑﻼ را ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮد . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻌﻀﯽ از ﭘﯿﺸﻨﻬﺎداﺗﯽ ﮐﻪ در ﺳﺮش ﺑﻮد ﭘﺸﺖ ﭼﺸﻢ ﻧﺎزك ﮐﻨﻢ .‬ ‫از ﻣﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺧﺪﻣﺖ دﯾﮕﻪ اي از دﺳﺘﻢ ﺑﺮﻣﯿﺎد؟ «‬ ‫

در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﺑﻼ ﺑﻮد ، ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ ﻣﺘﺸﮑﺮم ، ﻓﻘﻂ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺻﻮرت ﺣﺴﺎب ﻫﺴﺘﯿﻢ. «‬ ‫ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ اﻓﺘﺎد و ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪاي ﻣﻦ ﺑﻄﻮر آﻧﯽ- ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي ﺑﻼ-

ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫در ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ، ﺑﺎ ﮔﻮش دادن ﺑﻪ ﺻﺪاي ﺧﻮدم در اﻓﮑﺎر ﮐﻢ اﻫﻤﯿﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ او ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﭼﺮا اﻣﺸﺐ اﯾﻨﻘﺪر ﻣﻮرد ﺗﺤﺴﯿﻦ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮدم- ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺒﻞ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ

ﺗﺮﺳﯿﺪ .‬

‫اﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻼ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺗﻼش ﺳﺨﺘﻢ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻄﺮي از ﻃﺮف ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ او ﻧﺒﺎﺷﺪ و او را ﻧﺘﺮﺳﺎﻧﻢ ، ﺗﺎ اﻧﺴﺎن ﺑﺎﺷﻢ ، ﺣﻘﯿﻘﺘﺎً اﺑﻬﺘﻢ‬ ‫را از دﺳﺖ داده ﺑﻮدم . ﺑﺎ وﺟﻮد

وﺣﺸﺖ دروﻧﯽ ام ﮐﻪ ﺑﺎ دﻗﺖ ﻓﺮاواﻧﯽ ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل درش آورده ﺑﻮدم ، ﺣﺎﻻ ﺑﻘﯿﻪ ي اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻓﻘﻂ زﯾﺒﺎﯾﯽ‬ ‫ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﺪم ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺎزﮔﺮدد .

ﺣﺎﻻ ﮐﻪ دﻟﯿﻞ آن را ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺧﻨﺪه دار ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ﺑﺎ ﻟﮑﻨﺖ ﮔﻔﺖ : » ﺣﺘﻤﺎً . ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ. «‬ ‫ﭘﻮﺷﻪ اي ﮐﻪ ﺻﻮرﺗﺤﺴﺎب در آن ﻗﺮار داﺷﺖ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ داد ،

در ﻓﮑﺮ ﮐﺎرﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺸﺖ رﺳﯿﺪ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد . ﮐﺎرﺗﯽ ﮐﻪ اﺳﻢ و ﺷﻤﺎره‬ ‫ﺗﻠﻔﻨﺶ روي آن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻠﻪ ، ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد .‬ ‫دوﺑﺎره ﭘﻮل را آﻣﺎده ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم . ﭘﻮﺷﻪ

را ﺑﻪ او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم ﺗﺎ وﻗﺘﺶ را در اﻧﺘﻈﺎر ﺗﻤﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺗﻠﻒ ﻧﮑﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻘﯿﻪ اش ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ. « اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﻣﺒﻠﻎ اﻧﻌﺎم از ﺷﺪت ﻧﺎاﻣﯿﺪي او ﺑﮑﺎﻫﺪ .‬

‫ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و ﺑﻼ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻦ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ . دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ دﺳﺖ او دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﻨﻢ ، وﻟﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺮاي‬ ‫ﯾﮏ ﺷﺐ زﯾﺎدي ﺑﻪ ﺑﺨﺖ ﺧﻮدم ﻟﮕﺪ زده

ﺑﺎﺷﻢ . در ﺣﺎﻟﯽ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ از ﺻﻮرت ﺑﻼ دور ﻧﻤﯽ ﺷﺪ از ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺗﺸﮑﺮ ﮐﺮدم . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬ ‫ﺑﻼ ﻫﻢ ﭼﯿﺰ ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه اي ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ .‬ ‫ﻗﺪم ﺑﻪ ﺑﯿﺮون در ﮔﺬاﺷﺘﻢ ؛ ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ

ﺟﺮأت داﺷﺘﻢ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ او ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺑﻪ ﺣﺪي ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﺑﺪن او ﺳﺎﺗﻊ‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤﺎس ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ در ﻃﺮف ﭼﭗ ﺑﺪﻧﻢ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم . در را ﺑﺮاي او ﻧﮕﻪ

داﺷﺘﻢ ، آﻫﺴﺘﻪ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ ، ﺑﺎ ﺧﻮد در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم‬ ‫ﮐﻪ ﮐﺪام ﺣﺴﺮت او را ﻏﻤﮕﯿﻦ ﮐﺮده اﺳﺖ . در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﻤﺎن ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻼﻗﯽ ﮐﺮد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﺑﻪ

زﻣﯿﻦ دوﺧﺖ ،‬ ‫ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺷﻮم و ﻫﻢ از ﭘﺮﺳﯿﺪن ﺑﯽ ﻣﯿﻞ . ﺳﮑﻮت ﺑﯿﻦ ﻣﺎ اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺖ . در اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ را ﺑﺮاي‬ ‫او ﺑﺎز ﮐﺮدم و ﺑﻌﺪ ﺳﻮار

ﺷﺪم .‬ ‫ﺑﺨﺎري را روﺷﻦ ﮐﺮدم- ﻫﻮاي ﮔﺮم ﺑﺎ آﺧﺮﯾﻦ ﺷﺪت ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻪ داﺧﻞ ﭘﯿﭽﯿﺪ ؛ ﺣﺘﻤﺎً اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺳﺮد ﺑﺮاي او ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد . ﺧﻮدش را در ژاﮐﺖ ﻣﻦ‬ ‫ﺟﻤﻊ ﮐﺮد ، ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻠﯿﺤﯽ روي

ﻟﺒﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺻﺒﺮ ﮐﺮدم ، ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ را ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭼﺮاغ ﻫﺎي ﮐﻨﺎر ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﺎﺧﯿﺮ اﻧﺪاﺧﺘﻢ . اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ او اﺣﺴﺎس ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻨﻢ.‬ ‫آﯾﺎ اﯾﻦ ﺻﺤﯿﺢ

ﺑﻮد ؟ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ روي او ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدم ، اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﻋﻄﺮ او ﺑﺎ ﺟﺮﯾﺎن ﮔﺮﻣﺎي ﺑﺨﺎري در‬ ‫ﻓﻀﺎ ﭘﯿﭽﯿﺪ ، ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺷﺪ و ﺟﺎ ﺧﻮش ﮐﺮد . اﻧﮕﺎر ﭼﯿﺰ

دﯾﮕﺮي در ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺣﻀﻮر داﺷﺖ . ﺣﻀﻮري ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎزﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮد .‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﻫﻢ ﺷﺪ ؛ ﻣﻦ ﺳﻮﺧﺘﻢ . ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺳﻮﺧﺘﻦ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ در ﻧﻈﺮم ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ

ﻣﯽ ﻧﻤﻮد. ﻣﻦ اﻣﺸﺐ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ را‬ ‫ﺑﺮوز داده ﺑﻮدم- ﺑﯿﺶ از آﻧﮑﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ . و او ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺑﻮد، ﻫﻤﭽﻨﺎن از روي ﻣﯿﻞ در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد. در ازاي آن دﯾﻨﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ‬

‫ﺑﺎﯾﺪ ادا ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﯾﮏ ﻓﺪاﮐﺎري . ﺑﻪ ﺑﻬﺎي ﺳﻮﺧﺘﻦ.‬ ‫اﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ آن را ﺗﺎ ﻫﻤﺎن ﺣﺪ ﻧﮕﻪ دارم ؛ ﻓﻘﻂ ﺳﻮﺧﺘﻦ ، اﯾﺮادي ﻧﺪاﺷﺖ . اﻣﺎ دﻫﺎﻧﻢ ﺑﺎ زﻫﺮ اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﺷﺪ و ﻋﻀﻼﺗﻢ ﺑﺎ اﻣﯿﺪواري

ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪﻧﺪ ،‬ ‫اﻧﮕﺎر در ﺣﯿﻦ ﺷﮑﺎر ﺑﻮدم...‬

‫ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻓﮑﺮﻫﺎﯾﯽ را از ذﻫﻨﻢ دور ﻧﮕﻪ ﻣﯽ داﺷﺘﻢ . و ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﺐ ، ﺣﺎﻻ ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮا‪ « .ﺗﺮس از ﺟﻮاﺑﯽ ﮐﻪ از او

ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم ، ﺟﺎي ﺳﻮزش را ﮔﺮﻓﺖ .‬

‫ﻓﺼﻞ دﻫﻢ "‬ ‫ﻧﻈﺮﯾﻪ"‬..

‫ﺑﻪ ﺟﺎي ﺟﻮاب دادن ﺑﻪ ﺳﻮال ﻣﻦ ﺧﻮاﻫﺶ دﯾﮕﺮي ﮐﺮد : » ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺳﻮال دﯾﮕﻪ ﺑﭙﺮﺳﻢ ؟ «‬ ‫ﺑﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﺷﻨﯿﺪن ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ آﻧﻬﺎ ﻋﺼﺒﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدم . و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﭼﻪ وﺳﻮﺳﻪ اﻧﮕﯿﺰ

ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ را ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ ﮐﻨﻢ. ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ، ﺑﻼ را ﺑﻪ ﻣﯿﻞ ﺧﻮد در ﮐﻨﺎرم داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ وﺿﻊ دﺷﻮار آه ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻌﺪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻓﻘﻂ ﯾﮑﯽ. «‬ ‫»

ﺧﻮب...، « ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﮑﺚ ﮐﺮد ، اﻧﮕﺎر داﺷﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﺪام ﯾﮏ از ﺳﻮاﻻﺗﺶ را ﺑﭙﺮﺳﺪ . » ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ ﻣﻦ وارد اون‬ ‫ﮐﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﯽ ﻧﺸﺪم و، ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻨﻮب رﻓﺘﻢ .

ﺧﻮب ﺗﻮ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﯽ. «‬ ‫از ﭘﺸﺖ ﺷﯿﺸﻪ ي ﺟﻠﻮي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺧﯿﺮه ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . اﯾﻦ ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﺳﻮال ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ را

از ﻃﺮف او ﻓﺎش ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و،‬ ‫ﻫﻮﯾﺖ ﻣﺮا ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻓﺸﺎ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻣﻼﻣﺖ ﺑﺎر و ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم دﯾﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ از ﭼﯿﺰي ﻃﻔﺮه ﺑﺮﯾﻢ. «‬ ‫ﭼﻪ ﺧﻨﺪه دار . او

ﺣﺘﯽ ﺑﺪون ﺗﻼش ﮐﺮدن ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﺑﯽ رﺣﻤﺎﻧﻪ ﻃﻔﺮه ﻣﯽ زد .‬ ‫ﺧﻮب ، او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ رو راﺳﺖ ﺑﺎﺷﻢ . و در ﻫﺮ ﺻﻮرت ، اﯾﻦ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﭘﺎﯾﺎن ﺧﻮﺑﯽ ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﯿﻠﯽ

ﺧﻮب ، ﺑﺎﺷﻪ . ﺑﻮي ﺗﻮرو دﻧﺒﺎل ﮐﺮدم. «‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ ﭼﻬﺮه ي او ﻧﮕﺎه ﮐﻨﻢ ، وﻟﯽ از ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم . در ﻋﻮض ، ﺑﻪ ﺻﺪاي ﻧﻔﺲ ﻫﺎي او ﮔﻮش ﺳﭙﺮدم ﮐﻪ‬

‫ﺷﺘﺎب ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻌﺎدل ﺷﺪ . ﭘﺲ از ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ ، ﺻﺪاﯾﺶ از آﻧﭽﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﺑﻮد .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺗﺎزه ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از اوﻟﯿﻦ ﺳﻮال ﻫﺎي ﻣﻨﻢ ﺟﻮاب ﻧﺪادي.

«‬ ‫ﺑﺎ اﺧﻢ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . او ﻫﻢ داﺷﺖ وﻗﺖ ﮐﺸﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫» ﮐﺪوم ﯾﮑﯽ ؟ «‬ ‫ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ داﺧﻞ رﺳﺘﻮران ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد را ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻄﻮري ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ- اون ﻣﺴﺌﻠﻪ

ي ذﻫﻦ ﺧﻮاﻧﯽ ؟ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻓﮑﺮ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ رو‬ ‫، ﻫﺮﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺨﻮﻧﯽ ؟ ﭼﻄﻮر اﯾﻦ ﮐﺎرو اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺪي ؟ ﺑﻘﯿﻪ ي اﻋﻀﺎي ﺧﻮﻧﻮادت ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻦ...؟ « ﺟﻤﻠﻪ اش را ﻧﺎﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺖ و‬

‫دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺳﺮخ ﺷﺪ .‬

‫ﮔﻔﺘﻢ : » اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﯾﮑﯽ ﺷﺪ. «‬ ‫او ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد .‬

‫ﭼﺮا ﺑﻪ او ﻧﮕﻮﯾﻢ ؟ ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺧﻮدش ﺑﯿﺸﺘﺮ آن را ﺣﺪس زده ﺑﻮد و ، اﯾﻦ از ﺑﻘﯿﻪ ﻣﻮﺿﻮع آﺳﺎن ﺗﺮي ﺑﻮد .‬ ‫» ﻧﻪ ، ﻓﻘﻂ ﻣﻨﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . در ﺿﻤﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺻﺪاي

ﯾﮏ ﻧﻔﺮ رو ﻫﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺸﻨﻮم . ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮ ﯾﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﻣﻌﯿﻦ از اون‬ ‫ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﻢ . وﻗﺘﯽ... » ﺻﺪاي اون ﺑﺮام آﺷﻨﺎﺗﺮ ﺑﺎﺷﻪ ، ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ از ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎي دورﺗﺮ ﻫﻢ ﺻﺪاﺷﻮ

ﺑﺸﻨﻮم... وﻟﯽ ﺑﺎزﻫﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﯾﻪ ﭼﻨﺪ‬ ‫ﻣﺎﯾﻞ ﺑﺎﺷﻪ. « ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ راﻫﯽ ﺑﺮاي ﺗﻮﺻﯿﻒ آن ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد . ﺗﺸﺒﯿﻬﯽ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺗﻄﺒﯿﻘﺸﺎن دﻫﺪ . » ﺗﺎ ﺣﺪ

ودي‬ ‫ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺗﻮي ﯾﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﭘﺮﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﺎﺷﯽ و ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻦ . ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﻫﻤﻬﻤﻪ ي ﻧﺎ ﻣﻔﻬﻮﻣﻪ- ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از ﺻﺪاﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ‬ ‫وزوز زﻧﺒﻮر ﺷﻨﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﻪ . ﻣﮕﺮ

اﯾﻨﮑﻪ روي ﯾﻪ ﺻﺪا ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ و ﺑﻌﺪ اﻓﮑﺎر اوﻧﻬﺎ واﺿﺢ ﻣﯽ ﺷﻪ . ﺑﯿﺸﺘﺮ وﻗﺘﻬﺎ ﻫﻤﺸﻮن رو از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ- ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺣﻮاﺳﻢ ﭘﺮت ﺑﺸﻪ . و راﺣﺖ ﺗﺮه ﮐﻪ ﻋﺎدي ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯿﺎم ،

« - ﺷﮑﻠﮑﯽ درآوردم- » ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺗﺼﺎدﻓﺎً ﺑﻪ ﺟﺎي ﺣﺮف ﻫﺎي ﯾﻪ ﻧﻔﺮ‬ ‫ﺑﻪ اﻓﮑﺎرش ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺪم . «‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ واﺳﻪ ﭼﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ اﻓﮑﺎر ﻣﻨﻮ ﺑﺨﻮﻧﯽ؟ «‬ ‫ﺣﻘﯿﻘﺖ و

ﺗﺸﺒﯿﻪ دﯾﮕﺮي ﺗﺤﻮﯾﻞ او دادم . اﻗﺮار ﮐﺮدم : » ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ . ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺪﺳﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺰﻧﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﻋﻤﻠﮑﺮد ذﻫﻦ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ ﻓﺮق‬ ‫داره . ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ اﻓﮑﺎر ﺗﻮ روي ﻣﻮج ﺑﺎ ﻓﺮﮐﺎﻧﺲ‪

AM‬ﺑﺎﺷﻦ در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﻮج ‪ FM‬رو ﻣﯽ ﮔﯿﺮم . «‬ ‫ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺗﺸﺒﯿﻪ ﺧﻮﺷﺶ ﻧﯿﺎﻣﺪه . ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ واﮐﻨﺶ او ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻧﻢ . او ﻣﺮا ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﻧﮑﺮد .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ

: » ذﻫﻦ ﻣﻦ درﺳﺖ ﮐﺎر ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ ؟ « ﺻﺪاﯾﺶ از ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ رﻓﺖ . » ﻣﻦ ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺒﻢ؟ «‬ ‫آه ، ﺑﺎزﻫﻢ از آن ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺧﻨﺪه دار .‬ ‫» ﻣﻦ ﺗﻮي ﺳﺮم ﺻﺪا ﻣﯽ ﺷﻨﻮم ، اوﻧﻮﻗﺖ ﺗﻮ

ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﮐﻪ ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺐ ﺑﺎﺷﯽ؟ « ﺧﻨﺪﯾﺪم . او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﻤﺎم ﻧﮑﺎت ﮐﻮﭼﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ وﻟﯽ درﻣﻮرد‬ ‫ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﺰرگ ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻋﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻏﺮاﯾﺰش ﻫﻤﻮاره ﻏﻠﻂ ﺑﻮدﻧﺪ...‬ ‫ﺑﻼ در ﺣﺎل

ﺟﻮﯾﺪن ﻟﺒﺶ ﺑﻮد و ، ﻋﻤﯿﻘﺎً ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ او اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺧﺎﻃﺮ دادم : » ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش ، اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﻧﻈﺮﯾﻪ اس... « و ﻧﻈﺮﯾﻪ ي ﻣﻬﻢ ﺗﺮي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ راﺟﻊ ﺑﻪ

آن ﺑﺤﺚ ﮐﺮد . ﺑﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﯾﺎد آوردن آن ﺑﺎز ﻋﺼﺒﯽ ﺷﺪم . ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺣﺲ وﻗﺖ ﺧﺮﯾﺪه ﺷﺪه را ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ داد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ اﺿﻄﺮاب و ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ ﮔﯿﺮ

اﻓﺘﺎده ﺑﻮدم ، ﮔﻔﺘﻢ : » ﮐﻪ ﻣﺎ رو ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدوﻧﻪ ﺳﺮاغ ﺗﻮ . «‬ ‫او ﮐﻪ ﻫﻨﻮز در ﺣﺎل ﺟﻮﯾﺪن ﻟﺒﺶ ﺑﻮد ، آه ﮐﺸﯿﺪ- ﻧﮕﺮان ﺑﻮدم ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﺧﻮدش آﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي آﺷﻔﺘﻪ

در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﻧﮕﺎه‬ ‫ﮐﺮد .‬ ‫آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﮕﻪ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ رك و راﺳﺖ ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ؟ «‬ ‫ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ، در درون ﺑﺎ وﺿﻌﯽ دﺷﻮار دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻧﺎﮔﻬﺎن

، ﺑﺪﻧﺶ ﺳﺨﺖ ﺷﺪ و ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از ﺣﺪﻗﻪ ﺑﯿﺮون زد .‬ ‫ﺗﺮس ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﺮ ﺻﻮرت او ﺳﺎﯾﻪ اﻓﮑﻨﺪ .‬

‫ﺳﭙﺲ داد ﮐﺸﯿﺪ : » ﺳﺮﻋﺘﺖ رو ﮐﻢ ﮐﻦ! «‬ ‫» ﭼﯽ ﺷﺪه؟ « ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم اﯾﻦ وﺣﺸﺖ از ﮐﺠﺎ آﻣﺪه .‬

‫ﺳﺮ ﻣﻦ ﻓﺮﯾﺎد زد : » ﺗﻮ داري ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺻﺪ ﻣﺎﯾﻞ در ﺳﺎﻋﺖ ﻣﯿﺮي! « ﻧﮕﺎه ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ﭘﻨﺠﺮه اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﺎ دﯾﺪن درﺧﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﺳﺮﻋﺖ از ﭘﺲ آن ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ ﺑﺮﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪ

.‬ ‫اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ ، ﻓﻘﻂ اﻧﺪﮐﯽ ﺳﺮﻋﺖ ، ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد او از ﺗﺮس ﻓﺮﯾﺎد ﺑﮑﺸﺪ ؟‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﭼﺮﺧﯽ دادم . » آروم ﺑﺎش ، ﺑﻼ. «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ و ﻣﺤﮑﻤﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﯽ

ﺧﻮاي ﻣﺎ رو ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺑﺪي؟ «‬ ‫ﺑﻪ او ﻗﻮل دادم : » ﻣﺎ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺗﺼﺎدف ﮐﻨﯿﻢ. «‬ ‫ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﺑﯿﺮون داد و ﺑﻌﺪ ، ﺑﺎ ﺻﺪاي آرام ﺗﺮي ﮔﻔﺖ : » ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﻋﺠﻠﻪ داري؟ «‬ ‫»

ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮري راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ي او را ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮدم ، ﺑﺎ دﯾﺪن ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي ﺷﻮك زده ي او ﻣﺠﺬوب ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﻓﺮﯾﺎد ﮐﺸﯿﺪ : » ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺑﻪ ﺟﺎده ﺑﺎﺷﻪ ،

ﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ! «‬ ‫» ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ دﭼﺎر ﺳﺎﻧﺤﻪ ﻧﺸﺪم ، ﺑﻼ . ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺣﺘﯽ ﯾﻪ ﺟﺮﯾﻤﻪ ﻫﻢ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ. « ﺑﻪ او ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم و ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﻢ دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪم . ﺣﺘﯽ‬ ‫ﻣﻀﺤﮏ ﺗﺮ ﻫﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد- ﭼﻪ ﻏﯿﺮ

ﻣﻨﻄﻘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ در ﻣﻮرد ﭼﯿﺰي ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ و ﻋﺠﯿﺐ ﺑﺎ او ﺷﻮﺧﯽ ﮐﻨﻢ . » ﯾﻪ ردﯾﺎب دروﻧﯽ‬ ‫ﺗﻮي ﻣﻦ ﮐﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﺪه. «‬ ‫ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﮔﻔﺖ : » ﭼﻪ ﺑﺎﻣﺰه. « ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﯿﺶ از

اﯾﻨﮑﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮاﺳﺎن ﺑﻮد . » ﭼﺎرﻟﯽ ﯾﻪ ﭘﻠﯿﺴﻪ ، ﯾﺎدت ﮐﻪ ﻧﺮﻓﺘﻪ . ﻣﻦ ﻃﻮري ﺗﺮﺑﯿﺖ‬ ‫ﺷﺪم ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﻮاﻧﯿﻦ راﻧﻨﺪﮔﯽ اﺣﺘﺮام ﺑﺰارم . از اﯾﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ، اﮔﻪ ﺗﻮ اﯾﻦ وﻟﻮو رو ﺑﻪ ﺗﻨﻪ

ي ﯾﻪ درﺧﺖ ﺑﮑﻮﺑﯽ و ﻫﯿﮑﻠﻤﻮن رو ﺑﻪ ﻃﺮح اون ﺗﺒﺪﯾﻞ‬ ‫ﮐﻨﯽ ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻓﻘﻂ ﺧﻮدت ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﯽ و راه ﺑﺮي . «‬ ‫ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم : » اﺣﺘﻤﺎﻻً، « ﺧﻨﺪه ي ﺧﺸﮑﯽ ﮐﺮدم . ﺑﻠﻪ ،

ﻣﺎ در ﯾﮏ ﺗﺼﺎدف راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮدﯾﻢ . ﻋﻼرﻏﻢ ﻣﻬﺎرت ﻣﻦ در راﻧﻨﺪﮔﯽ ،‬ ‫او ﺣﻖ داﺷﺖ ﺑﺘﺮﺳﺪ . » اﻣﺎ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ. «‬ ‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ، آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ راﻧﺪم . » ﺧﻮب ﺷﺪ؟ «‬

‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺳﻨﺞ اﻧﺪاﺧﺖ . » ﮐﻢ و ﺑﯿﺶ. «‬ ‫آﯾﺎ اﯾﻦ ﺑﺮاي او ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻮد ؟ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » از راﻧﻨﺪﮔﯽ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻢ ﻣﺘﻨﻔﺮم. « اﻣﺎ اﻧﺪﮐﯽ دﯾﮕﺮ از ﺳﺮﻋﺘﻢ ﮐﺎﺳﺘﻢ.‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ

: » ﺗﻮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽ ﮔﯽ ﺳﺮﻋﺖ ﮐﻢ؟ »‬ ‫ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري ﮔﻔﺘﻢ : » دﯾﮕﻪ اﻇﻬﺎر ﻧﻈﺮ درﺑﺎره ي راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﺑﺴﻪ. « ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﭼﻨﺪ ﻣﺮﺗﺒﻪ از ﺳﻮال ﻣﻦ ﻃﻔﺮه رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ؟ ﺳﻪ ﺑﺎر ؟ ﭼﻬﺎر ﺑﺎر

؟‬ ‫آﯾﺎ ﮔﻤﺎن زﻧﯽ او ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد ؟ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم . » ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﻨﯿﺪن آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻈﺮﯾﻪ ي ﺗﻮ ام. «‬

‫او دوﺑﺎره ﻟﺒﺶ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ و ، ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه اش ﭘﺮﯾﺸﺎن و ﺗﺎ ﺣﺪي دردﻣﻨﺪ ﺷﺪ .‬ ‫ﺑﺮ ﺑﯽ ﺻﺒﺮي ام ﻏﻠﺒﻪ ﮐﺮدم و ﺻﺪاﯾﻢ را ﻣﻼﯾﻢ ﺗﺮ ﺟﻠﻮه دادم . ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او ﭘﺮﯾﺸﺎن ﺣﺎل

ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫» ﻗﻮل ﻣﯽ دم ﻧﺨﻨﺪم. « آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ او را ﺑﺮاي ﺣﺮف زدن ﺑﯽ ﻣﯿﻞ ﮐﺮده اﺳﺖ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﺠﻮاﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺖ : » ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ از دﺳﺘﻢ

ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﺑﺸﯽ. «‬ ‫ﺑﺎ زور ﺻﺪاﯾﻢ را آرام ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ . » ﯾﻌﻨﯽ ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﺑﺪه؟ «‬ ‫» آره ، ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد. « ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ﺗﺎ از ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺧﻮدداري ﮐﻨﺪ. ﺛﺎﻧﯿﻪ

ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻨﺪ .‬ ‫او را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﮐﺮدم : » ﺷﺮوع ﮐﻦ. «‬ ‫ﺻﺪاﯾﺶ آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻮد . » ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ از ﮐﺠﺎ ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ. «‬ ‫» ﭼﺮا از اول ﺷﺮوع ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ؟ « ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از ﺷﺎم ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد

را ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم . » ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدت ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻓﮑﺮش ﻧﯿﻔﺘﺎدي. «‬ ‫» ﻧﻪ. « و ﺑﻌﺪ دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد از آﻧﻬﺎ اﻟﻬﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم . » از ﮐﺠﺎ ﺷﺮ

وع ﺷﺪ- ﯾﻪ ﮐﺘﺎب..؟ ﯾﻪ ﻓﯿﻠﻢ...؟ « زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺮون از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮐﻠﮑﺴﯿﻮن او ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ . ﻫﯿﭻ ﺧﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ آﯾﺎ ﮐﺘﺎﺑﯽ از ﺑِﺮَم اﺳﺘﺎﮐﺮ1 ﯾﺎ اَنْ راﯾﺲ2 در ﺑﯿﻦ ﮐﺘﺎب

ﻫﺎي ﻓﺮﺳﻮده ي او وﺟﻮد‬ ‫دارد ﯾﺎ ﻧﻪ...‬ ‫دوﺑﺎره ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ... . روز ﺷﻨﺒﻪ ﺑﻮد ، ﮐﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ. «‬ ‫اﻧﺘﻈﺎر اﯾﻦ را ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﺷﺎﯾﻌﺎت ﻣﺤﻠﯽ اي درﺑﺎره ي ﻣﺎ ﺑﺮ زﺑﺎن ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل

ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎﻣﺄﻧﻮس- ﯾﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻮﺷﮑﺎﻓﺎﻧﻪ ﻧﺒﻮدﻧﺪ . آﯾﺎ‬ ‫ﺷﺎﯾﻌﻪ ي ﺟﺪﯾﺪي ﺑﺮ زﺑﺎن ﻫﺎ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ از آن ﺑﯽ اﻃﻼع ﺑﻮدم ؟ ﺑﻼ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺣﯿﺮت را در ﭼﻬﺮه ي

ﻣﻦ دﯾﺪ .‬ ‫اداﻣﻪ داد : » ﺑﻪ ﯾﻪ دوﺳﺖ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﺮﺧﻮردم- ﺟﯿﮑﻮب ﺑﻠﮏ . ﭘﺪر اون و ﭼﺎرﻟﯽ از وﻗﺘﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اوﻣﺪم ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ رو ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ.«‬ ‫ﺟﯿﮑﻮب ﺑﻠﮏ- اﺳﻢ او آﺷﻨﺎ

ﻧﺒﻮد ، وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﭼﯿﺰي را... در زﻣﺎن ﻫﺎﯾﯽ، ﺑﺴﯿﺎر دور... در ذﻫﻦ ﻣﻦ ﺗﺪاﻋﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﻪ‬ ‫ﺷﯿﺸﻪ ي ﺟﻠﻮي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ دوﺧﺘﻢ ، در ﺧﺎﻃﺮاﺗﻢ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﯾﮏ راﺑﻄﻪ ﻣﯽ

ﮔﺸﺘﻢ .‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﭘﺪر اون ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرگ ﻫﺎي ﮐﻮﺋﯿﻠﯿﺘﻪ. «‬ ‫ﺟﯿﮑﻮب ﺑﻠﮏ. اﻓْﺮِﯾ‪ﻢ ﺑﻠﮏ . ﺑﺪون ﺷﮏ ﯾﮑﯽ از ﻧﻮادﮔﺎن او ﺑﻮد .‬

====

معنی واژگان این بخش "

‫1. آﺑﺮاﻫﺎم "ﺑﺮم" اﺳﺘﺎﮐﺮ)‪ ،(Abraham Stoker‬ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي ﮐﺘﺎب "دراﮐﻮﻻ"، ﮐﻪ در ﺑﯿﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎي 7481 ﺗﺎ 2191 ﻣﯽ زﯾﺴﺖ.‬ ‫2. اَن راﯾﺲ ) ‪ (Anne Rice‬ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ي

آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﻣﺘﻮﻟﺪ 1491. وي ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺘﺎب ﻫﺎﯾﯽ ﻓﺎﻧﺘﺰي و اﮐﺜﺮا ﺧﻮن آﺷﺎﻣﯽ ﺧﻮد ﻫﻤﭽﻮن‬ ‫"ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺑﺎ ﺧﻮن آﺷﺎم" ﻣﺸﻬﻮر اﺳﺖ.‬

====

‫ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ .‬ ‫او ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﻣﯽ داﻧﺴﺖ .‬

‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﭘﯿﭻ ﻫﺎي ﺗﺎرﯾﮏ ﺟﺎده را دور ﻣﯽ زد ، ذﻫﻨﻢ ﺑﺮ ﻓﺮاز ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎ در ﭘﺮواز ﺑﻮد ، ﺑﺪﻧﻢ از ﻏﻢ و اﻧﺪوه ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﺑﻮد- ﺑﻪ ﺟﺰ‬ ‫ﺣﺮﮐﺖ ﺟﺰﺋﯽ و ﺧﻮدﮐﺎر ﭼﺮﺧﺎﻧﺪن

ﻓﺮﻣﺎن ، ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮدم .‬ ‫او ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﻣﯽ داﻧﺴﺖ .‬ ‫اﻣﺎ... اﮔﺮ ﺣﻘﯿﻘﺖ را ﺷﻨﺒﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد... ﭘﺲ ﺗﻤﺎم ﻃﻮل ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ آن را ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻪ... و ﻫﻨﻮز ﻫﻢ...‬ ‫او اداﻣﻪ داد : » رﻓﺘﯿﻢ

ﻗﺪم ﺑﺰﻧﯿﻢ و اون ﭼﻨﺪ ﺗﺎ اﻓﺴﺎﻧﻪ ي ﻗﺪﯾﻤﯽ واﺳﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد- ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺳﻌﯽ داﺷﺖ ﻣﻨﻮ ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻪ . ﯾﻪ داﺳﺘﺎن ﺑﻬﻢ ﮔﻔﺖ‬ ‫ﮐﻪ... «‬ ‫او ﻣﮑﺚ ﮐﺮد وﻟﯽ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ اﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﻧﺒﻮد ﻧﮕﺮان ﺑﺎﺷﺪ

؛ ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻗﺮار اﺳﺖ ﭼﻪ ﺑﮕﻮﯾﺪ . ﺗﻨﻬﺎ راز ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪه اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺎﻻ او ﭼﺮا اﯾﻨﺠﺎ‬ ‫ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » اداﻣﻪ ﺑﺪه. «‬ ‫» ...راﺟﻊ ﺑﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺎ ﺑﻮد . « ﻧﻔﺴﯽ ﮐﺸﯿﺪ .

ﺻﺪاﯾﺶ ﺿﻌﯿﻒ ﺗﺮ از ﯾﮏ زﻣﺰﻣﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮﯾﻘﯽ ، ﺷﻨﯿﺪن آن ﮐﻠﻤﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ از دﻫﺎن او ، ﺣﺘﯽ از داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ او ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻮد . ﺑﺎ آواي آن ﺑﺮﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم و ﺑﻌﺪ ،‬ ‫

دوﺑﺎره ﺧﻮدم را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﺮدم .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » و ﺗﻮ ﻫﻢ ﻓﻮراً ﯾﺎد ﻣﻦ اﻓﺘﺎدي . درﺳﺘﻪ؟ «‬ ‫» ﻧﻪ. اون... ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺗﻮ اﺷﺎره ﮐﺮد. «‬ ‫ﭼﻘﺪر ﻣﻀﺤﮏ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻮاده ي ﺧﻮد اﻓﺮﯾﻢ ، ﮐﺴﯽ

ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺪاري از ﭘﯿﻤﺎن ﺑﻪ او ﺳﭙﺮده ﺷﺪه ﺑﻮد آن را ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻮه ﯾﺎ ﭘﺴﺮ ﺑﺮادر او‬ ‫ﻣﯽ ﺷﺪ. ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ؟ ﻫﻔﺘﺎدﺳﺎل ؟‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﭘﯿﺮﻣﺮداﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻓﺴﺎﻧﻪ

ﻫﺎ ﺑﺎور داﺷﺘﻨﺪ ﺧﻄﺮآﻓﺮﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﻧﺪ . ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺴﻞ ﺟﺪﯾﺪﺗﺮ- ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﻫﺸﺪار داده‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮد ، وﻟﯽ ﺧﺮاﻓﺎت ﮐﻬﻦ را ﺧﻨﺪه دار ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ- ﺧﻄﺮ اﻓﺸﺎﮔﺮي را دروغ ﻣﯽ

ﭘﻨﺪاﺷﺘﻨﺪ .‬ ‫ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدم اﯾﻦ ﺑﻪ آن ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﻦ آزادم ﺗﺎ ﻗﺒﯿﻠﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ و ﺑﯽ دﻓﺎﻋﯽ ﮐﻪ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ي ﺳﺎﺣﻞ ﺳﮑﻨﯽ ﮔﺰﯾﺪه ﺑﻮدﻧﺪ را ﻗﺘﻞ ﻋﺎم‬ ‫ﮐﻨﻢ . اﻓﺮﯾﻢ و ﮔﺮوه ﻣﺤﺎﻓﻈﺎن

او ﻣﺪت ﻫﺎ ﭘﯿﺶ ﻣﺮده ﺑﻮدﻧﺪ...‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﮔﻔﺖ : » اﻟﺒﺘﻪ اون ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺧﺮاﻓﻪ ي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اس. « در ﺻﺪاﯾﺶ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺟﺪﯾﺪي ﺷﻨﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ . » اون‬ ‫اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺖ

ﮐﻪ ﻣﻦ از اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي ﺧﺎﺻﯽ ﺑﮑﻨﻢ. «‬ ‫از ﮔﻮﺷﻪ ي ﭼﺸﻢ ، دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﺎ راﺣﺘﯽ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﭘﯿﭻ ﻣﯽ داد .‬ ‫ﭘﺲ از ﻣﮑﺚ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﮔﻔﺖ : » ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد « و ﺑﻌﺪ

ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ، اﻧﮕﺎر ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﺷﺪه ﺑﻮد . » ﻣﻦ وادارش ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﻬﻢ‬ ‫ﺑﮕﻪ. «‬

‫» ﭼﺮا؟ « آرام ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺻﺪاﯾﻢ ﭼﻨﺪان دﺷﻮار ﻧﺒﻮد . ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻤﺎم ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ درﺑﺎره ي ﺟﺰﺋﯿﺎت اﻓﺸﺎﮔﺮي ﺻﺤﺒﺖ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ ، ﻻزم ﻧﺒﻮد ﺳﺮاغ ﻋﻮاﻗﺐ آن ﺑﺮوﯾﻢ

.‬ ‫» ﻟﻮرن ﯾﻪ ﭼﯿﺰي درﺑﺎره ي ﺗﻮ ﮔﻔﺖ- ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻨﻮ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﮐﻨﻪ. « ﺑﺎ ﺑﻪ ﯾﺎد آوردن آن ﺧﺎﻃﺮه ﺷﮑﻠﮑﯽ ﺟﺰﺋﯽ درآورد . ﺣﻮاﺳﻢ اﻧﺪﮐﯽ ﭘﺮت‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮد ، در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﺮا

ﺑﻼ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺣﺮف ﻫﺎي ﮐﺴﯽ درﺑﺎره ي ﻣﻦ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﻣﯽ ﺷﺪ... » و ﯾﻪ ﭘﺴﺮ ﺑﺰرگ ﺗﺮ از ﻫﻤﻮن ﻗﺒﯿﻠﻪ‬ ‫ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺗﻮ ﺑﻪ اون ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻧﻤﯿﺎن ، ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم رﺳﯿﺪﮐﻪ ﯾﻪ

ﻣﻨﻈﻮر دﯾﮕﻪ اي داﺷﺘﻪ و واﺳﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﯿﮑﻮب رو ﺗﻨﻬﺎ ﮔﯿﺮ آوردم ،‬ ‫ﮔﻮﻟﺶ زدم و از زﯾﺮ زﺑﻮﻧﺶ ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم. «‬ ‫ﺑﺎ اﻗﺮار ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺮش ﺣﺘﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ ﻫﻢ رﻓﺖ و، از ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه

اش ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد... اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﻢ را از او ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻢ و ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪم. او اﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ؟ ﭼﻪ ﮐﺎري ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﻧﺠﺎم داده ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺰاور ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺳﺮ

زﻧﺸﯽ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ؟‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺣﺎﻻ ﭼﻄﻮري ﮔﻮﻟﺶ زدي؟ «‬ ‫ﺗﻮﺿﯿﺢ داد : » ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻻس ﺑﺰﻧﻢ- ﺑﻬﺘﺮ از اون ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺟﻮاب داد. « از ﺧﺎﻃﺮه ي آن ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﺻﺪاﯾﺶ دﯾﺮﺑﺎ

ور ﻣﯽ ﻧﻤﻮد .‬ ‫ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ- ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺟﺎذﺑﻪ اي ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮاً او ﺑﺮاي ﺟﻨﺲ ﻣﺨﺎﻟﻒ داﺷﺖ و ، ﮐﺎﻣﻼً از آن ﺑﯽ اﻃﻼع ﺑﻮد- دﯾﮕﺮ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﺟﺬاب ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻘﺪر

ﺧﻮرد ﮐﻨﻨﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ؟ ﻧﺎﮔﻬﺎن دﻟﻢ ﺑﺮاي ﭘﺴﺮ ﺑﯿﭽﺎره اي ﮐﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻧﯿﺮوي ﻣﺤﮑﻤﯽ را روي او ﺑﻪ اﺟﺮا ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد‬ ‫ﺳﻮﺧﺖ.‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﮐﺎش اون ﺻﺤﻨﻪ رو دﯾﺪه ﺑﻮدم. « و ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره

ﺧﻨﺪه ي ﻏﻤﮕﯿﻨﯽ ﮐﺮدم. » ﺑﻌﺪ ﻣﻨﻮ ﻣﺘﻬﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﺮدم رو ﮔﯿﺞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ-‬ ‫ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺟﯿﮑﻮب ﺑﻠﮏ. «‬ ‫آن ﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ از دﺳﺖ ﻣﻨﺒﻊ اﻓﺸﺎ ﮐﻨﻨﺪه ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﺒﻮدم . او ﭼﻪ ﻣﯽ

داﻧﺴﺖ . و ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﺗﻨﻈﺎر داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﺴﯽ ،‬ ‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ را از او درﯾﻎ ﮐﻨﺪ ؟ ﻧﻪ ، ﻓﻘﻂ دﻟﻢ ﺑﺮاي ﺧﺴﺎرﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آراﻣﺶ ﺧﯿﺎل آن ﭘﺴﺮ وارد

آﻣﺪه ﺑﻮد ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ .‬ ‫در ﻫﻮاي ﺑﯿﻨﻤﺎن دﻣﺎي ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎي ﺳﺮخ ﺷﺪه ي او را ﺣﺲ ﮐﺮدم . ﺑﻪ او ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻢ و ، او ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ﭘﻨﺠﺮه ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد . دﯾﮕﺮ ﺣﺮﻓﯽ‬ ‫ﻧﺰد.‬ ‫او را

ﺗﺸﻮﯾﻖ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﮐﺮدم : » ﺑﻌﺪش ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮدي؟ « وﻗﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺳﺮ ﻗﺼﻪ ي وﺣﺸﺖ ﺑﻮد .‬ ‫» ﺗﻮي اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﯾﻪ ﮐﻢ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﺮدم. «‬ ‫ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺎرﺑﺮدي . » ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ اي ﻫﻢ رﺳﯿﺪي ﮐﻪ

ﻗﺎﻧﻌﺖ ﮐﻨﻪ؟ «‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ ، ﭼﯿﺰ ﺑﻪ درد ﺑﺨﻮري ﭘﯿﺪا ﻧﮑﺮدم . ﯾﻪ ﻣﺸﺖ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺴﺨﺮه و اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ . و ﺑﻌﺪ- «‬ ‫دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺟﻤﻠﻪ اش را ﻧﺎﺗﻤﺎم ﮔﺬاﺷﺖ ، و ﺻﺪاي ﻗﻔﻞ ﺷﺪن دﻧﺪان

ﻫﺎﯾﺶ روي ﻫﻢ را ﺷﻨﯿﺪم .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺑﻌﺪ ﭼﯽ؟ « او ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﭘﯿﺪا ﮐﺮده ﺑﻮد ؟ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﺮاي او ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﮐﺎﺑﻮس ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ؟‬ ‫ﭘﺲ از ﻣﮑﺜﯽ ﮐﻮﺗﺎه ، ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﺠﻮاﮔﻮﻧﻪ

ﮔﻔﺖ : » ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاره. «‬

‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻣﻐﺰم از ﺷﻮك ﻣﻨﺠﻤﺪ ﺷﺪ و ﺑﻌﺪ ، ﺗﻤﺎم اﯾﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺟﻮر درآﻣﺪ . اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا اﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﺟﺎي ﻓﺮار ﮐﺮدن ﺑﺎ دوﺳﺘﺎﻧﺶ آﻧﻬﺎ را‬ ‫ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﺮوﻧﺪ . اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا ﺑﻪ ﺟﺎي

ﻓﺮار ﮐﺮدن و ﺑﺎ ﺟﯿﻎ و داد ﺳﺮاغ ﭘﻠﯿﺲ رﻓﺘﻦ دوﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺳﻮار اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺷﺪه ﺑﻮد...‬ ‫واﮐﻨﺶ ﻫﺎي او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻏﻠﻂ ﺑﻮدﻧﺪ- ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﻏﻠﻂ ﺑﻮدﻧﺪ . او ﺧﻄﺮ را ﺑﻪ ﺳﻮي ﺧﻮد ﻣﯽ

ﮐﺸﯿﺪ . ﺑﺎ آﻏﻮش ﺑﺎز آن را دﻋﻮت ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫از ﺧﺸﻢ ﭘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم ، از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﮔﻔﺘﻢ :» اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ؟ « ﭼﻄﻮر از ﮐﺴﯽ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر... اﯾﻨﻘﺪر... اﯾﻨﻘﺪر

ﻣﺼﻤﻢ‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯽ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺑﻤﺎﻧﺪ؟‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي آﻫﺴﺘﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮزي اﺳﺮارآﻣﯿﺰ ﭘﺮ اﺣﺴﺎس ﺑﻮد ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ . اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاره ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﯽ ﯾﺎ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ. «‬ ‫او ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎور ﺑﻮد.‬ ‫» ﺑﺮات

اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاره اﮔﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺎﺷﻢ ؟ اﮔﻪ اﺻﻼً اﻧﺴﺎن ﻧﺒﺎﺷﻢ؟ «‬ ‫» ﻧﻪ ، اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاره. «‬ ‫داﺷﺘﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ اﻓﺘﺎدم ﮐﻪ ﺟﺪي ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ.‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻘﺪﻣﺎت ﻣﺮاﻗﺒﺖ در

ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ او را ﺗﺤﺖ درﻣﺎن ﻗﺮار داد ، ﺗﺮﺗﯿﺐ ﻣﯽ دادم... اﺣﺘﻤﺎﻻً ﮐﺎرﻻﯾﻞ راﺑﻂ ﻫﺎﯾﯽ داﺷﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﮐﺎرآزﻣﻮده ﺗﺮﯾﻦ ﭘﺰﺷﮑﺎن و ﺑﺎ اﺳﺘﻌﺪاد ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن را ﺑﺮاي او

ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﺎري ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﮐﻪ او داﺷﺖ را درﻣﺎن‬ ‫ﮐﻨﻨﺪ، ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد او ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ درﮐﻨﺎر ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ و ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ ﻫﻤﭽﻨﺎن آرام و

ﻣﻨﻈﻢ ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺪﯾﻬﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺧﻮدم ﻫﻢ روي اﻣﮑﺎﻧﺎت آﻧﺠﺎ ﻧﻈﺎرت ﻣﯽ ﮐﺮدم، و ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺎز ﺑﻮدم ﻣﺮﺗﺒﺎً ﺑﻪ او ﺳﺮ ﻣﯽ زدم...‬ ‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ . » ﺗﻮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ. ﻧﺒﺎﯾﺪ اﺻﻼً

ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ. «‬ ‫اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮدن اﯾﻦ ﺗﻤﺎﯾﻼت ﻣﺨﺮب ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﮐﺪام از ﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫» ﻧﻪ . ﻣﻦ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دم ﺑﺪوﻧﻢ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﺗﻮ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﺬره- ﺣﺘﯽ اﮔﻪ ﻓﮑﺮ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ

ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺟﻨﻮن آﻣﯿﺰ ﺑﺎﺷﻦ. «‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ: "ﭘﺲ ﻣﻦ ﺑﺎزم اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟" ﺣﺎﻻ ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﺶ اﻧﺪﮐﯽ ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫"ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻦ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ اي ﺑﻮد." دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه

ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺧﺸﻦ و آزرده اي ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم: "اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاره!"‬ ‫ﻧﻔﺴﺶ را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪي ﺣﺒﺲ ﮐﺮد: "ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻨﻪ؟"‬ ‫ﺟﻮاب دادم:" اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻫﻢ داره؟"‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪ، ﺑﺎ ﺧﺸﻢ

ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺦ او ﻣﺎﻧﺪم.‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺻﺪاﯾﺶ دوﻣﺮﺗﺒﻪ آرام ﺷﺪه ﺑﻮد ﮔﻔﺖ: "در واﻗﻊ ﻧﻪ. اﻣﺎ ﻣﻦ ﮐﻨﺠﮑﺎوم."‬ ‫در واﻗﻊ ﻧﻪ. ﺟﺪاً اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ. او ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد. او ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﻣﻦ

اﻧﺴﺎن ﻧﯿﺴﺘﻢ، ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ... و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاﯾﺶ ﭼﻨﺪان اﻫﻤﯿﺘﯽ‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ.‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ از دﻟﻮاﭘﺴﯽ ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻼﻣﺖ ﻋﻘﻞ او ، ﺷﺮوع ﺑﻪ اﻣﯿﺪوارﺗﺮ ﺷﺪن ﮐﺮدم . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم اﯾﻦ

اﺣﺴﺎس را ﻓﺮو ﻧﺸﺎﻧﻢ .‬

‫از او ﭘﺮﺳﯿﺪم : » در ﭼﻪ ﻣﻮرد ﮐﻨﺠﮑﺎوي؟ « ﻫﯿﭻ رازي ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد ، ﺗﻨﻬﺎ ﺟﺰﺋﯿﺎت ﮐﻮﭼﮏ .‬ ‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺗﻮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﺘﻪ ؟ «‬ ‫ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﺟﻮاب دادم : » ﻫﻔﺪه. «‬ ‫» ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ ﮐﻪ

ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻮﻧﺪي؟ «‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻟﺤﻦ ﻣﺘﮑﺒﺮ او ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺰﻧﻢ . اﻗﺮار ﮐﺮدم : » ﯾﻪ ﻣﺪﺗﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎ ﻫﯿﺠﺎن ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮﺑﻪ. « او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﮕﺮان از

ﺳﻼﻣﺖ رواﻧﯿﺶ ، ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، ﻟﺒﺨﻨﺪش ﻋﺮﯾﺾ ﺗﺮ‬ ‫ﺷﺪ . ﺷﮑﻠﮑﯽ درآوردم .‬ ‫اﺧﻄﺎر داد : » ﻧﺨﻨﺪ ، ﺑﺎﺷﻪ... ؟ وﻟﯽ ﺗﻮ ﭼﻄﻮري ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ درﻃﻮل روز ﺑﯿﺮون ﺑﯿﺎي؟ «‬

‫ﺑﺮﺧﻼف درﺧﻮاﺳﺖ او ﺧﻨﺪﯾﺪم . اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﭘﯿﺪا ﺑﻮد ، ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت او ﭼﯿﺰ ﻏﯿﺮﻋﺎدي اي ﺑﻪ او ﻣﺘﺬﮐﺮ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . ﮔﻔﺘﻢ : » اﻓﺴﺎﻧﻪ... «‬ ‫» آﻓﺘﺎب ﺗﻮرو ﺳﻮزوﻧﺪه؟ «‬ ‫» اﻓﺴﺎﻧﻪ... «‬ ‫»

ﺧﻮاﺑﯿﺪن ﺗﻮي ﺗﺎﺑﻮت ﻫﺎ؟ «‬ ‫» اﻓﺴﺎﻧﻪ... «‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﺪت ﻫﺎ ﺧﻮاﺑﯿﺪن ﺑﺨﺸﯽ از زﻧﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﻧﺒﻮد- ﻧﻪ ﺗﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ ﺷﺐ ﭘﯿﺶ ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮاب دﯾﺪن ﺑﻼ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮده ﺑﻮدم...‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ

ﺟﻮاب ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮي ﺑﻪ ﺳﻮال او دادم : » ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺨﻮاﺑﻢ. «‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺳﺎﮐﺖ ﻣﺎﻧﺪ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ :» اﺻﻼً؟ «‬ ‫» ﻫﯿﭻ وﻗﺖ. «‬ ‫در ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﮐﻪ زﯾﺮ ﭼﺘﺮ ﻣﮋه ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺸﺎد

ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، و در ﺣﺴﺮت ﺧﻮاب ﺳﻮﺧﺘﻢ . ﻧﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ و‬ ‫ﻓﺮار از ﻣﻼﻟﺖ ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮاب ﺑﯿﺒﻨﻢ . ﺷﺎﯾﺪ ، اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺘﻢ ﻧﺎﻫﺸﯿﺎر ﺑﺎﺷﻢ ، اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ در روﯾﺎﻫﺎﯾﻢ‬ ‫ﻏﺮق ﺷﻮم ، ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﻢ ﺷﺪه در دﻧﯿﺎﯾﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ در آن او و ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﯿﻢ . او ﺧﻮاب

ﻣﺮا ﻣﯽ دﯾﺪ .‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻢ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮاب او را ﺑﺒﯿﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺎ ﭼﻬﺮه اي ﭘﺮ از ﺣﯿﺮت ، ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ي ﻣﺮا ﭘﺎﺳﺦ داد . ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪم ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را از او ﺑﺮﮔﯿﺮم .‬ ‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮاب

او را ﺑﺒﯿﻨﻢ . او ﻫﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺧﻮاب ﻣﺮا ﻣﯽ دﯾﺪ .‬

‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﻫﻨﻮز ﻣﻬﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻮال رو از ﻣﻦ ﻧﭙﺮﺳﯿﺪي. « ﺳﯿﻨﻪ ي ﺧﺎﻣﻮﺷﻢ از ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﺮدﺗﺮ و ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد . ﺑﺎﯾﺪ او را ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ‬ ‫ﺑﻔﻬﻤﺪ . در ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻮارد ، ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ

ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ دارد ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺑﺎﯾﺪ او را ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎ اﻫﻤﯿﺖ‬ ‫داﺷﺖ- ﺑﯿﺶ از ﻫﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ . ﺑﯿﺶ از ﻣﻮاردي ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ او

ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﺎ ﺣﯿﺮت و ﺑﯽ اﻃﻼﻋﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﮐﺪوم ﯾﮑﯽ؟ «‬ ‫اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺻﺪاي ﻣﻦ ﺧﺸﮏ ﺗﺮ ﺷﻮد . » ﻧﮕﺮان رژﯾﻢ ﻏﺬاﯾﯽ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ آﻫﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﯿﻬﯽ ﺑﺮاي آن

ﻧﺪاﺷﺘﻢ، ﮔﻔﺖ : » اوه . اون. «‬ ‫» آره ، اون . ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﺑﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﻮن ﻣﯽ ﺧﻮرم ﯾﺎ ﻧﻪ؟ «‬ ‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺳﻮال ﮐﻤﯽ ﻟﺮزﯾﺪ . ﭼﻪ ﻋﺠﺐ . او داﺷﺖ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب،

ﺟﯿﮑﻮب ﯾﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ دراون ﻣﻮرد ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ. «‬ ‫» ﺟﯿﮑﻮب ﭼﯽ ﮔﻔﺖ؟ «‬ ‫» اون ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ... ﻣﺮدم رو ﺷﮑﺎر ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ . اون ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻮاده ي ﺗﻮ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﯿﺴﺘﻦ ﭼﻮن ﺷﻤﺎ ﻓﻘﻂ

ﺣﯿﻮون ﻫﺎ رو ﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻦ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﺗﮑﺮار ﮐﺮدم : » اون ﮔﻔﺖ ﻣﺎ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ؟ «‬ ‫ﺗﻮﺿﯿﺢ داد : » ﻧﻪ دﻗﯿﻘﺎً . اون ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺑﺎﺷﯿﻦ . وﻟﯽ ﮐﻮﺋﯿﻠﯿﺖ

ﻫﺎ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﯽ ﺧﻮان ﺷﻤﺎ ﺗﻮي زﻣﯿﻦ ﻫﺎﺷﻮن ﺑﯿﺎﯾﻦ ،‬ ‫ﻓﻘﻂ واﺳﻪ اﺣﺘﯿﺎط. «‬ ‫ﺑﻪ ﺟﺎده ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، اﻓﮑﺎرم از ﻧﺎاﻣﯿﺪي آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﮔﻠﻮﯾﻢ از ﻋﻄﺸﯽ ﺳﻮزان و آﺷﻨﺎ درد ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﮔﻔﺖ

: » ﺧﻮب ، درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ؟ « ﺻﺪاﯾﺶ ﺑﻪ ﻗﺪري آرام ﺑﻮد ، ﮔﻮﯾﯽ داﺷﺖ از ﮔﺰارﺷﺎت ﻫﻮا ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ زد . » درﺑﺎره ي ﺷﮑﺎر ﻧﮑﺮدن‬ ‫اﻧﺴﺎن ﻫﺎ؟ «‬ ‫» ﮐﻮﺋﯿﻠﯿﺖ ﻫﺎ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺷﻮن

ﺧﻮب ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺨﺖ در ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ، ﺳﺮش را ﺑﺮاي ﺧﻮد ﺗﮑﺎن داد .‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ، ﻧﺬار اﯾﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻪ راﺣﺘﯽ ﺑﺮت داره . اون ﻫﺎ ﺣﻖ دارن

ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺷﻮن رو از ﻣﺎ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻦ . ﻣﺎ ﻫﻨﻮزم‬ ‫ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯿﻢ.«‬ ‫» ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻢ. «‬ ‫ﻧﻪ او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ . ﭼﻄﻮر او را وادار ﺑﻪ دﯾﺪن ﮐﻨﻢ ؟‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺎ ﺳﻌﯽ ﺧﻮدﻣﻮن رو ﻣﯽ

ﮐﻨﯿﻢ . ﻣﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺗﻮي اﯾﻦ ﮐﺎر ﺧﻮب ﻫﺴﺘﯿﻢ . ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖ ﻫﺎ اﺷﺘﺒﺎه ﻫﺎﯾﯽ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ . ﻣﺜﻼً، ﻣﻦ ،‬ ‫ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه ﻣﯽ دم ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ. «‬

‫ﻋﻄﺮ او ﻫﻤﭽﻨﺎن در اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻋﺼﯿﺎن ﻣﯽ ﮐﺮد . داﺷﺘﻢ ﺑﻪ آن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻋﺎدت ﻣﯽ ﮐﺮدم ، دﯾﮕﺮ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮم ، اﻣﺎ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺷﺪ اﻧﮑﺎر ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺪﻧﻢ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﺑﺮاي

ﻣﻘﺎﺻﺪ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ او را ﻃﻠﺐ ﻣﯽ ﮐﺮد ، دﻫﺎﻧﻢ ﭘﺮ از ﺳﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ : » اﯾﻦ ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎﻫﯿﻪ؟ « و ﺻﺪاي او ﻏﺼﻪ دار ﺑﻮد . ﻃﻨﯿﻦ آن ﻣﺮا ﺧﻠﻊ ﺳﻼح ﮐﺮد . او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ

ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ- ﻋﻼرﻗﻢ ﻫﻤﻪ ي‬ ‫ﭼﯿﺰﻫﺎ ، او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫اﻣﯿﺪ دوﺑﺎره ﭘﺮ و ﺑﺎل ﻣﯽ زد و ﻣﻦ آن را ﻋﻘﺐ راﻧﺪم.‬ ‫ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » از ﻧﻮع ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺶ. « آرزو ﻣﯽ

ﮐﺮدم اي ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﺣﻘﯿﻘﺖ واﻗﻌﺎً از اﻫﻤﯿﺖ ﺧﻮد ﺑﮑﺎﻫﺪ .‬ ‫دﻗﯿﻘﻪ اي ﺟﻮاب ﻧﺪاد . ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ آﻫﻨﮓ ﺗﻨﻔﺴﺶ ﻋﻮض ﻣﯽ ﺷﺪ- ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻧﺎ ﻣﻮزون ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ

ﺧﻮرد ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺮس ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ از ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺎزم ﺑﺮام ﺑﮕﻮ. «‬ ‫ﺑﺎ دﻗﺖ او را از ﻧﻈﺮ ﮔﺬراﻧﺪم.‬ ‫او درد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ . ﭼﻄﻮر اﺟﺎزه ي ﻫﻤﭽﯿﻦ

ﭼﯿﺰي را داده ﺑﻮدم ؟‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻓﮑﺮ راﻫﯽ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ از ﺟﺮﯾﺤﻪ دار ﺷﺪن اﺣﺴﺎﺳﺎت او ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﻢ . دل او ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﺟﺎزه دﻫﻢ دﻟﺶ‬ ‫ﺑﺸﮑﻨﺪ . ﭘﺮﺳﯿﺪم :

» دﯾﮕﻪ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺪوﻧﯽ؟ «‬ ‫او ﮐﻪ ﻫﻨﻮز اﻧﺪوﻫﮕﯿﻦ ﺑﻮد ، ﮔﻔﺖ : » ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻮ ﭼﺮا ﺑﻪ ﺟﺎي آدم ﻫﺎ ﺣﯿﻮاﻧﺎت رو ﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫آﯾﺎ واﺿﺢ ﻧﺒﻮد ؟ ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻫﻢ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﺑﺮاي

او ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﯾﻪ ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺎﺷﻢ. «‬ ‫» ﻣﮕﻪ ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﮐﺎﻓﯽ ﻧﯿﺴﺘﻦ؟ «‬ ‫ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺗﺸﺒﯿﻪ دﯾﮕﺮي ﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﻮد . » ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ اﻟﺒﺘﻪ ، وﻟﯽ

ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﻮدت رو ﺑﺎ ﺷﯿﺮ و ﺳﻮﯾﺎ‬ ‫ﺳﯿﺮ ﮐﻨﯽ ؛ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺧﻮدﻣﻮن ﻣﯽ ﮔﯿﻢ ﮔﯿﺎﻫﺨﻮار . ﯾﻪ ﺟﻮك ﺑﯿﻦ ﺧﻮدﻣﻮﻧﻪ . ﺗﻐﺬﯾﻪ ﺑﺎﺧﻮن ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﯾﺎ ﺑﻬﺘﺮه ﺑﮕﻢ

ﺗﺸﻨﮕﯽ ﻣﺎرو ﮐﺎﻣﻞ‬ ‫ﺑﺮﻃﺮف ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ . اﻣﺎ اون ﻗﺪر رو ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﯿﺮو ﻣﯿﺪه ﮐﻪ از ﺷﮑﺎر اﻧﺴﺎن ﻫﺎ اﺟﺘﻨﺎب ﮐﻨﯿﻢ . اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﻪ. « ﺻﺪاﯾﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ آﻣﺪ ؛ از ﺧﻄﺮي‬ ‫ﮐﻪ اﺟﺎزه داده ﺑﻮ

دم او را ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﻨﺪ ﺷﺮﻣﺴﺎر ﺑﻮدم . ﺧﻄﺮي ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن او را ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد... » ﮔﺎﻫﯽ وﻗﺖ ﻫﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫» اﻵن اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺮات ﺳﺨﺘﻪ؟ «‬ ‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . ﺑﺪ

ون ﺷﮏ او ﻫﻤﺎن ﺳﻮاﻟﯽ را ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭘﺎﺳﺦ دﻫﻢ . اﻗﺮار ﮐﺮدم : » آره. «‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎر واﮐﻨﺶ ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ او را درﺳﺖ ﺣﺪس زدم : ﺗﻨﻔﺴﺶ ﻣﻨﻈﻢ ﻣﺎﻧﺪ ، ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ

ﻣﺘﻌﺎدل ﺑﻮد . اﻧﺘﻈﺎر اﯾﻦ ﻫﺎ را داﺷﺘﻢ ، وﻟﯽ از آن ﺳﺮدر‬ ‫ﻧﻤﯽ آوردم . ﭼﻄﻮر اﻣﮑﺎن داﺷﺖ او ﻧﺘﺮﺳﯿﺪه ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫او ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻄﻤﺌﻦ ﮔﻔﺖ : » وﻟﯽ ﺗﻮ اﻵن ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ. «‬ ‫»

ﭼﺮا ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻓﮑﺮي ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬

‫ﺑﺎ ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﮔﻔﺖ : » ﭼﺸﻤﻬﺎت . ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﯾﻪ ﻧﻈﺮﯾﻪ دارم . ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻣﺮدم- ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻣﺮد ﻫﺎ- وﻗﺘﯽ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﻫﺴﺘﻦ‬ ‫ﺑﺪاﺧﻼق ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻦ. «‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ ﮐﻪ

ﮐﺮده ﺑﻮد آﻫﺴﺘﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪم : ﺑﺪاﺧﻼق . وﻟﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﺣﻖ ﺑﺎ او ﺑﻮد . » ﺗﻮ ﺣﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻫﺴﺖ ، درﺳﺘﻪ؟ «‬ ‫دوﺑﺎره ﺧﻨﺪﯾﺪم .‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻼﯾﻤﯽ زد ، ﭼﯿﻦ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ

ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮد اﻧﮕﺎر داﺷﺖ روي ﭼﯿﺰي ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻨﺪه ي ﻣﻦ ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﺎ اﻣﺖ ﺑﻪ ﺷﮑﺎر رﻓﺘﻪ ﺑﻮدي؟ « ﻟﺤﻦ ﻋﺎدي ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدن او ﺑﻪ

ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه اي‬ ‫ﮐﻪ ﺟﺬاب ﺑﻮد ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﻧﯿﺰ ﺑﻮد . واﻗﻌﺎً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ را ﻗﺒﻮل ﮐﻨﺪ ؟ اﻧﮕﺎر ﻣﻦ ﺑﯿﺶ ﺗﺮ از او ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » آره. « و ﺑﻌﺪ ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ

ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻮﺿﻮع را ﻫﻤﺎن ﺟﺎ رﻫﺎ ﮐﻨﻢ، ﻫﻤﺎن ﻣﯿﻠﯽ ﮐﻪ در رﺳﺘﻮران اﺣﺴﺎس ﮐﺮده ﺑﻮدم ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ‬ ‫آﻣﺪ : ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ او ﻣﺮا ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . آﻫﺴﺘﻪ اداﻣﻪ دادم : » ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮم

، وﻟﯽ ﻻزم ﺑﻮد . وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺸﻨﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ دور و ﺑﺮ ﺗﻮ ﺑﻮدن ﯾﻪ ﮐﻤﯽ‬ ‫راﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫» ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﺮي؟ «‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ، ﺳﭙﺲ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ي او را

ﻣﻼﻗﺎت ﮐﻨﻢ . اﯾﻦ ﻧﻮع ﺻﺎدق ﺑﻮدن ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ي دﯾﮕﺮي ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻮد .‬ ‫» دور ﺑﻮدن از ﺗﻮ... ﻣﻦ رو... ﻋﺼﺒﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. « ﮔﻤﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻟﻐﺖ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﺲ ﺑﺎﺷﺪ ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي

ﮐﺎﻓﯽ ﻗﻮي ﻧﺒﻮد . » ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ي‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ ، وﻗﺘﯽ ازت ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﻮي اﻗﯿﺎﻧﻮس ﻧﯿﻔﺘﯽ ﯾﺎ زﯾﺮ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﺮي ﺷﻮﺧﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم . ﺗﻤﺎم ﻃﻮل ﺗﻌﻠﻄﯿﻼت آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ رو دﭼﺎر‬ ‫ﺣﻮاس

ﭘﺮﺗﯽ ﺑﻮدم ، ﻧﮕﺮاﻧﺖ ﺑﻮدم . و ﺑﻌﺪ از اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ اﻣﺸﺐ اﻓﺘﺎد ، ﻣﺘﻌﺠﺒﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﯾﻪ ﺗﻌﻄﯿﻼت آﺧﺮ ﻫﻔﺘﻪ ي ﮐﺎﻣﻞ رو ﺳﺎﻟﻢ‬ ‫ﺳﭙﺮي ﮐﻨﯽ. « ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﺧﺮاش ﻫﺎي روي ﮐﻒ

دﺳﺘﺶ اﻓﺘﺎدم . ﺟﻤﻠﻪ ام را اﺻﻼح ﮐﺮدم : » ﺧﻮب ، ﺳﺎﻟﻢِ ﺳﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﻧﻪ. «‬ ‫» ﭼﯽ؟ «‬ ‫ﺑﻪ او ﯾﺎدآوري ﮐﺮدم : » دﺳﺖ ﻫﺎت. «‬ ‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﺷﮑﻠﮑﯽ درآورد . » زﻣﯿﻦ ﺧﻮردم. «‬ ‫

درﺳﺖ ﺣﺪس زده ﺑﻮدم . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدم از ﻟﺒﺨﻨﺪ زدن ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ ، ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮو ﮐﺮدم . ﺑﻪ ﮔﻤﻮﻧﻢ ﺑﺎ وﺟﻮد ﺗﻮ‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺖ ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﺸﻪ- و اﯾﻦ

اﺣﺘﻤﺎل ﺗﻤﺎم ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ از اﯾﻨﺠﺎ دور ﺑﻮدم ﻋﺬاﺑﻢ داد . اﯾﻦ ﺳﻪ روز ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﮔﺬﺷﺖ . واﻗﻌﺎً اﻋﺼﺎب‬ ‫اﻣﺖ رو ﺧﻮرد ﮐﺮدم. « در واﻗﻊ ، ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻓﻌﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﺑﺮدم . اﺣﺘﻤﺎﻻً

ﻫﻤﭽﻨﺎن اﻣﺖ و دﯾﮕﺮ اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ام را آزار ﻣﯽ دادم . ﺑﻪ ﺟﺰ‬ ‫آﻟﯿﺲ...‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺳﻪ روز؟ « ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺗﻨﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد . » ﻣﮕﻪ ﺷﻤﺎ اﻣﺮوز ﺑﺮﻧﮕﺸﺘﯿﻦ؟ «‬ ‫دﻟﯿﻞ ﻧﺎ

راﺣﺘﯽ ﺻﺪاي او را ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪم .» ﻧﻪ ، ﻣﺎ ﯾﮑﺸﻨﺒﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﯿﻢ. «‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭘﺲ ﭼﺮا ﻫﯿﭻ ﮐﺪوم از ﺷﻤﺎ ﻣﺪرﺳﻪ ﻧﯿﻮﻣﺪﯾﻦ؟ « آزردﮔﯽ او ﻣﺮا ﮔﯿﺞ ﮐﺮد . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ

ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﻮال ﺑﺎز ﻫﻢ‬ ‫ﺑﻪ اﺳﺎﻃﯿﺮ ﻣﺮﺑﻮط ﻣﯽ ﺷﺪ .‬

‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮب ، ﺗﻮ ﭘﺮﺳﯿﺪي ﮐﻪ آﻓﺘﺎب ﺑﻪ ﻣﻦ ﺻﺪﻣﻪ ﻣﯽ زﻧﻪ ﯾﺎ ﻧﻪ ، ﮐﻪ ﻧﻤﯽ زﻧﻪ . اﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ زﯾﺮ ﻧﻮر آﻓﺘﺎب ﺑﯿﺮون ﺑﺮم ، ﺣﺪ اﻗﻞ ﻧﻪ در‬ ‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﺑﺒﯿﻨﻪ. «‬ ‫اﯾﻦ ﺣﻮ

اس او را از دﻟﺨﻮري اﺳﺮارآﻣﯿﺰش ﭘﺮت ﮐﺮد . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﻃﺮﻓﯽ ﺧﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﺮا؟ «‬ ‫ﺷﮏ داﺷﺘﻢ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ ﺑﺮﺳﺪ . ﺑﻨﺎﺑﺮ

اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﺎﺷﻪ ﺗﺎ ﯾﻪ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮن ﺑﺪم. « و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﻓﮑﺮ اﻓﺘﺎدم ﻧﮑﻨﺪ اﯾﻦ ﻗﻮل ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﻮد . آﯾﺎ ﭘﺲ از اﻣﺸﺐ دوﺑﺎره او را ﻣﯽ دﯾﺪم ؟ آﯾﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ اﻧﺪازه اي

دوﺳﺘﺶ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﺎب و ﺗﻮان ﺗﺮك‬ ‫ﮐﺮدﻧﺶ را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ؟‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯽ ﺑﻬﻢ ﯾﻪ زﻧﮓ ﺑﺰﻧﯽ. «‬ ‫ﭼﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي ﻋﺠﯿﺒﯽ . » وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﺧﻄﺮي ﺗﻬﺪﯾﺪت ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ.

«‬ ‫» وﻟﯽ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﺗﻮ ﮐﺠﺎ ﺑﻮدي. ﻣﻦ- « ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻣﮑﺚ ﮐﺮد و ، ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫» ﭼﯽ؟ «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ داغ ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﺑﺎ ﮐﻤﺮوﯾﯽ ﮔﻔﺖ :

» اﯾﻦ رو دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﻣﻦ ﻫﻢ وﻗﺘﯽ ﺗﻮرو ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﻋﺼﺒﯽ ﻣﯽ ﺷﻢ. «‬ ‫از ﺧﻮدم ﭘﺮﺳﯿﺪم : ﺣﺎﻻ راﺿﯽ ﺷﺪي ؟ ﺧﻮب ، اﯾﻦ ﭘﺎداشِ اﻣﯿﺪواري ﻣﻦ ﺑﻮد .‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮدم

وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺗﺮﯾﻦ ﺧﯿﺎﻻﺗﻢ ﭼﻨﺪان ﻫﻢ دور از دﺳﺘﺮس ﻧﯿﺴﺖ ﻫﺎج و واج ﺑﻮدم ، در ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﯿﺪم ، وﺣﺸﺖ زده‬ ‫ﺑﻮدم- ﺑﯿﺸﺘﺮ وﺣﺸﺖ زده . ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮاﯾﺶ اﻫﻤﯿﺖ

ﻧﺪاﺷﺖ ﻣﻦ ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ ﺑﺎﺷﻢ . اﯾﻦ دﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﺎن دﻟﯿﻠﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻗﻮاﻧﯿﻦ دﯾﮕﺮ‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ . دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ دﯾﮕﺮ درﺳﺖ و ﻏﻠﻂ اﻋﺘﺒﺎر ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎم اوﻟﻮﯾﺖ

ﻫﺎي ﻣﻦ ﯾﮏ ﭘﻠﻪ ﺳﻘﻮط ﮐﺮده‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺮاي اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺟﺎﯾﯽ در ﻗﻠﻪ درﺳﺖ ﮐﻨﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽ داد .‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ در ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ اﻧﺪازه ي ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺑﻪ او ﻫﯿﭻ اﺳﺖ

. وﻟﯽ ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺪر ﺑﺮاي او ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ زﻧﺪﮔﯿﺶ را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﯿﻨﺪازد و اﯾﻨﺠﺎ‬ ‫در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺑﻨﺸﯿﻨﺪ . و اﯾﻦ ﮐﺎر را ﺑﺎ ﺷﺎدي اﻧﺠﺎم دﻫﺪ .‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﻗﺪر ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ اﻧﺠﺎم دادن ﮐﺎر درﺳﺖ و

ﺗﺮك او ﺑﺎﻋﺚ دردﮐﺸﯿﺪﻧﺶ ﺷﻮد .‬ ‫آﯾﺎ ﺣﺎﻻ ﮐﺎري وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻧﺠﺎم آن ﺑﻪ او ﺻﺪﻣﻪ ﻧﺰﻧﻢ ؟ ﻫﺮ ﭼﯿﺰي ؟‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ دور ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪم . ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﻮرﮐﺲ ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ . ﻣﻦ ﺑﺮاي او

ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ درد ﺑﻪ ﺑﺎر ﻧﻤﯽ آوردم .‬ ‫ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮا از ﻣﺎﻧﺪن ﻣﻨﺼﺮف ﮐﻨﺪ ؟ از اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎ را ﺑﺪﺗﺮ از اﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﻧﮑﻨﻢ ؟‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ داﺷﺘﻢ ، اﺣﺴﺎس

ﮔﺮﻣﺎي او در ﺑﺮاﺑﺮ ﭘﻮﺳﺘﻢ...‬ ‫ﻧﻪ، ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺟﻠﻮدار ﻣﻦ ﻧﺒﻮد.‬ ‫ﻧﺎﻟﻪ اي ﮐﺮدم . » آه ، اﯾﻦ درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ . «‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ؟ « ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮدش را ﺳﺮزﻧﺶ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫» ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ، ﺑﻼ ؟ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺧﻮدم ﺑﺸﻢ ﯾﻪ ﭼﯿﺰه ، وﻟﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ رو ﻫﻢ درﮔﯿﺮ ﺑﮑﻨﻢ ﯾﻪ

ﭼﯿﺰه ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎوت دﯾﮕﻪ اس .‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﺑﺸﻨﻮم ﮐﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﭽﯿﻦ اﺣﺴﺎﺳﯽ داري . « اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ داﺷﺖ . اﯾﻦ ﯾﮏ دروغ ﺑﻮد . ﺑﺨﺶ ﺧﻮدﺧﻮاه وﺟﻮدم ﺑﺎ داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ او ﻫﻢ‬ ‫ﻫﻤﺎن

ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻤﺶ ، ﻣﺮا ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ در آﺳﻤﺎن ﻫﺎ ﺳﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد . » اﯾﻦ اﺷﺘﺒﺎﻫﻪ . ﺿﻤﺎﻧﺘﯽ ﺑﻬﺶ ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﻦ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻢ ، ﺑﻼ-‬ ‫ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو درك

ﮐﻦ. «‬ ‫» ﻧﻪ. « ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﮐﻮدك زود رﻧﺞ و ﮐﺞ ﺧﻠﻖ آوﯾﺰان ﺷﺪ .‬ ‫» دارم ﺟﺪي ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻢ. « ﺑﺎ ﺧﻮدم در ﻧﺰاع ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻮدم- ﻧﯿﻤﯽ از ﻣﻦ ﺑﺮاي ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻦ او ﭘﺮﭘﺮ ﻣﯽ زد

، ﻧﯿﻤﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ ﺑﺮاي ﺑﺮﺣﺰر‬ ‫ﺑﻮدن از دادن ﻫﺸﺪار ﻓﺮار ﺑﻪ او ﻣﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪ- و ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻠﻤﺎت از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﻏﺮش درآﯾﻨﺪ .‬ ‫ﻣﺼﺮاﻧﻪ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﻫﻢ ﺟﺪي

ﻫﺴﺘﻢ . ﺑﻬﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ، ﺑﺮام ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻮ ﭼﯽ ﻫﺴﺘﯽ . دﯾﮕﻪ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪه! «‬ ‫ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ؟ آن ﮐﻠﻤﻪ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪاي اﺑﺪﯾﺖ در ﺳﺮم ﺗﯿﺮه و ﺗﺎر ﺑﻮد ، در ﺧﺎﻃﺮم در ﺣﺎل

ﺗﻤﺎﺷﺎي ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺮ ﭘﯿﮑﺮ‬ ‫ﺧﻔﺘﻪ ي ﺑﻼ ﮐﻪ روي ﭼﻤﻨﺰار آﻓﺘﺎﺑﯽ دراز ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد ﻣﯽ ﺧﺰﯾﺪﻧﺪ . اﺟﺘﻨﺎب ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ، ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﻗﻒ . آﻧﻬﺎ رﻧﮓ را از ﭼﻬﺮه ي او دزدﯾﺪﻧﺪ

و ، او‬ ‫را در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻓﺮو ﺑﺮدﻧﺪ .‬ ‫ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ؟ ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ آﻟﯿﺲ دﯾﺪه ﺑﻮد در ﺳﺮم ﭼﺮخ ﺧﻮرد ، ﭼﺸﻤﺎن ﻗﺮﻣﺰ از ﺧﻮن ﺑﻼ ﺑﺎ آراﻣﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . ﻋﺎري از ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ‬ ‫

اﺣﺴﺎس- اﻣﺎ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﻨﺎن آﯾﻨﺪه اي از ﻣﻦ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﻧﺸﻮد . ﺗﻨﻔﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﻪ ي ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ او او ﻣﯽ دزدﯾﺪم . دزدﯾﺪن‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ و روح او .‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺧﯿﻠﯽ

دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻫﯿﺲ ﻣﺎﻧﻨﺪي ﮔﻔﺘﻢ : » دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ اون ﺣﺮف رو ﻧﺰن. «‬ ‫از ﭘﻨﺠﺮه ي ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﺧﯿﺮه ﺷﺪ و، دوﺑﺎره دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ در ﻟﺒﺶ ﻓﺮو رﻓﺘﻨﺪ .

دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ روي ﭘﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻣﺸﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ . ﻧﻔﺲ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ و ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫» ﺑﻪ ﭼﯽ داري ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ « ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ ﺳﺮش را

ﺗﮑﺎن داد . ﭼﯿﺰي درﺧﺸﯿﺪ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل ، روي ﮔﻮﻧﻪ ي او .‬ ‫درد و رﻧﺞ . » داري ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ « ﻣﻦ اﺷﮏ او را درآورده ﺑﻮدم . ﺗﺎ آن ﺣﺪ او را رﻧﺠﺎﻧﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﺎ ﭘﺸﺖ

دﺳﺘﺶ اﺷﮏ ﻫﺎﯾﺶ را ﭘﺎك ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻪ دروغ ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ. « ﺻﺪاﯾﺶ ﺷﮑﺴﺖ.‬ ‫ﺑﻌﻀﯽ ﻏﺮﯾﺰه ﻫﺎي دﻓﻦ ﺷﺪه در وﺟﻮدم ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻧﺪ دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف او دراز ﮐﻨﻢ- در آن ﻟﺤﻈﻪ ﺑﯿﺶ

از ﻫﺮ زﻣﺎن دﯾﮕﺮي اﺣﺴﺎس اﻧﺴﺎن‬ ‫ﺑﻮدن ﻣﯽ ﮐﺮدم . و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم ﮐﻪ ﻣﻦ... اﻧﺴﺎن ﻧﯿﺴﺘﻢ . و دﺳﺘﻢ را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺘﻢ .‬

‫ﺑﺎ آرواره ي ﺳﺨﺖ ﺷﺪه ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ. « ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﻣﺘﺎﺳﻒ ﻫﺴﺘﻢ . ﻣﺘﺎﺳﻒ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻤﺎم اﺷﺘﺒﺎﻫﺎت‬ ‫اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﺪه ﺑﻮدم . ﻣﺘﺎﺳﻒ

ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﯽ ﻫﺎي ﺑﯽ ﭘﺎﯾﺎﻧﻢ . ﻣﺘﺎﺳﻒ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﺪﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺠﻠﯽ‬ ‫اﯾﻦ ﻋﺸﻖ اول و ﻏﻢ اﻧﮕﯿﺰ در ﻣﻦ ﺷﺪه اﺳﺖ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﺘﺎﺳﻒ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ

ﮐﻪ از دﺳﺘﻢ ﺧﺎرج ﺑﻮد- ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ آن ﻫﯿﻮﻻﯾﯽ ﻣﯽ ﺑﻮدم‬ ‫ﮐﻪ ﺗﻘﺪﯾﺮ ﺑﺮاي ﺗﻤﺎم ﮐﺮدن زﻧﺪﮔﯽ او از ﻫﻤﺎن اول اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم- در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ واﮐﻨﺶ ﺑﺪم ﺑﻪ راﯾﺤﻪ

اي ﮐﻪ داﺧﻞ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ- و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدم را‬ ‫ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺤﺚ را ﻋﻮض ﮐﻨﻢ ، ﺗﺎ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﻢ . از ﺧﻮش

ﺷﺎﻧﺴﯽ ﻣﻦ ، ﮐﻨﺠﮑﺎوﯾﻢ درﺑﺎره ي آن دﺧﺘﺮ ﺳﯿﺮي ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ‬ ‫ﺑﻮد. ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺳﻮال داﺷﺘﻢ.‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﯾﻪ ﭼﯿﺰي رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ. «‬ ‫» ﭼﯽ رو؟ « ﺻﺪاﯾﺶ ﺧﺸﻦ و آﺛﺎر ﮔﺮﯾﻪ ﻫﻨﻮز در ﺻﺪاي

او ﺷﻨﯿﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫» اﻣﺸﺐ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﺧﻮدم رو ﺑﻬﺖ ﺑﺮﺳﻮﻧﻢ ، ﺑﻪ ﭼﯽ داﺷﺘﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدي ؟ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ات رو درك ﮐﻨﻢ- ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬ ‫ﻧﻤﯿﻮﻣﺪ وﺣﺸﺖ ﮐﺮده ﺑﺎﺷﯽ

، ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ روي ﭼﯿﺰي ﺳﺨﺖ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدي . « ﺻﻮرت او را ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم- ﺧﻮدم را ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮدم‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ آن ﻧﻈﺎره ﮔﺮ ﺑﻮدم را ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﻢ- ﻋﺰﻣﯽ ﺟﺰم در

آن دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي آرام ﺗﺮي ﮔﻔﺖ : » داﺷﺘﻢ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻃﺮﯾﻘﻪ ي ﻓﻠﺞ ﮐﺮدن ﯾﻪ ﻣﻬﺎﺟﻢ رو ﺑﻪ ﯾﺎد ﺑﯿﺎرم . ﻣﯽ دوﻧﯽ ، ﻣﻨﻈﻮرم دﻓﺎع ﺷﺨﺼﯿﻪ .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ دﻣﺎﻏﺸﻮ ﻟﻪ

ﮐﻨﻢ و ﻣﻐﺰﺷﻮ ﺑﯿﺎرم ﺗﻮ دﻫﻨﺶ. « آراﻣﺶ او در آﺧﺮ ﺗﻮﺿﯿﺤﺶ از ﺑﯿﻦ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد . ﺻﺪاﯾﺶ از ﻧﻔﺮت ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺑﻮد . اﯾﻦ‬ ‫ﮔﺰاﻓﻪ ﮔﻮﯾﯽ ﻧﺒﻮد و ، ﺧﺸﻢ ﺑﭽﻪ ﮔﺮﺑﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ او ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ ﻧﮑﺘﻪ ي

ﻓﮑﺎﻫﯽ اي ﻧﺪاﺷﺖ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻧﺪام ﺷﮑﻨﻨﺪه ي او را ﺑﺒﯿﻨﻢ- ﻓﻘﻂ ﺣﺮﯾﺮي‬ ‫ﺑﺮ روي ﺷﯿﺸﻪ- ﮐﻪ دﺳﺖ ﻫﺎي ﺳﻨﮕﯿﻦ و ﻗﻮي اﻧﺴﺎن ﻫﺎي ﻫﯿﻮﻻ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪ ﺑﻪ او ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﻨﺪ ﺑﺮ آن

ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد . ﺧﺸﻢ در ﭘﺸﺖ‬ ‫ﺳﺮم ﺟﻮﺷﯿﺪ .‬ ‫» ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺑﺎ اوﻧﻬﺎ ﺑﺠﻨﮕﯽ؟ « دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻧﺎﻟﻪ ﮐﻨﻢ . ﻏﺮاﯾﺰ او ﻣﺮﮔﺒﺎر ﺑﻮدﻧﺪ- اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮاي ﺧﻮدش. » ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﻓﺮار ﻧﯿﻔﺘﺎدي؟

«‬ ‫ﺑﺎ ﮐﻤﺮوﯾﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻫﺮ ﺑﺎر ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺪوم ، ﻣﺮﺗﺐ زﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﺧﻮرم. «‬ ‫» داد ﮐﺸﯿﺪن و ﮐﻤﮏ ﺧﻮاﺳﺘﻦ ﭼﯽ؟ «‬ ‫» داﺷﺘﻢ ﺑﻪ اون ﻗﺴﻤﺖ ﻫﻢ ﻣﯽ رﺳﯿﺪم. «‬ ‫ﺑﺎ ﻧﺎﺑﺎوري ﺳﺮم را

ﺗﮑﺎن دادم . ﻗﺒﻞ از آﻣﺪن ﺑﻪ ﻓﻮرﮐﺲ ﭼﻄﻮري ﺧﻮدش را زﻧﺪه ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺣﻖ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮد. « ﺻﺪاﯾﻢ ﻟﺤﻦ ﺗﻠﺨﯽ داﺷﺖ . » ﺑﺪون ﺷﮏ ﺑﺮاي زﻧﺪه ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺗﻮ

دارم ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﯽ ﺟﻨﮕﻢ. «‬ ‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ، ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﭘﻨﺠﺮه ﭼﺸﻢ دوﺧﺖ . ﺑﻌﺪ دوﺑﺎره ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻓﺮدا ﺗﻮرو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ؟ «‬ ‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در راﻫﻢ ﺑﺮاي

رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﺑﻮدم- از ﺳﻔﺮم ﻧﯿﺰ ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮدم .‬

‫» آره- ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ام رو ﺗﺤﻮﯾﻞ ﺑﺪم. « ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم و ، اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر ﺣﺲ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ داد . » ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر ، ﯾﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﺮات‬ ‫ﻧﮕﻪ ﻣﯽ دارم. «‬ ‫ﻗﻠﺐ او ﺗﻨﺪ ﺗﺮ زد ؛ ﻗﻠﺐ

ﻣﺮده ام ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮔﺮﻣﺘﺮ ﺷﺪ .‬ ‫اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ را ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ ي ﭘﺪر او ﻣﺘﻮﻗﻒ ﮐﺮدم . ﺑﺮاي ﺗﺮك ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﺣﺮﮐﺘﯽ اﻧﺠﺎم ﻧﺪاد .‬ ‫ﺑﺎ اﺻﺮار ﮔﻔﺖ : » ﻗﻮل ﻣﯽ دي ﻓﺮدا اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﺷﯽ؟ «‬ ‫» ﻗﻮل ﻣﯽ

دم. «‬ ‫ﭼﻄﻮر اﻧﺠﺎم ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎه اﯾﻦ ﻗﺪر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮا ﺧﻮﺷﺤﺎل ﮐﻨﺪ ؟ ﻣﺴﻠﻤﺎً ﭼﯿﺰي ﻧﺎدرﺳﺖ در آن وﺟﻮد داﺷﺖ .‬ ‫او ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ ﺑﺮاي ﺧﻮدش ﺳﺮ ﺗﮑﺎن داد و ، ﺷﺮوع ﺑﻪ درآوردن

ژاﮐﺖ ﻣﻦ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ او را ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدم : » ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﻧﮕﻬﺶ داري .« ﺗﺮﺟﯿﺤﺎً دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ او را ﺑﺎ ﭼﯿﺰي ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺰارم . ﯾﮏ‬ ‫ﯾﺎدﮔﺎري ، ﻣﺎﻧﻨﺪ در ﺑﻄﺮي

اي ﮐﻪ ﺣﺎﻻ در ﺟﯿﺒﻢ ﺑﻮد... » واﺳﻪ ﻓﺮدا ژاﮐﺖ ﻧﺪاري. «‬ ‫او ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﯽ آن را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ داد . ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : » ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﻢ راﺟﻊ ﺑﻬﺶ ﺑﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺪم. «‬ ‫ﺑﻪ

ﮔﻤﺎﻧﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ . ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . » اوه ، درﺳﺘﻪ. «‬ ‫دﺳﺘﺶ را روي دﺳﺘﮕﯿﺮه ي در ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﻌﺪ ، ﻣﮑﺚ ﮐﺮد . ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺑﯽ ﻣﯿﻞ ﺑﻮد ، درﺳﺖ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﯽ ﻣﯿﻞ ﺑﻮ

دم اﺟﺎزه دﻫﻢ‬ ‫ﺑﺮود.‬ ‫ﮐﻪ او را ﺑﯽ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮕﺬارم ، ﺣﺘﯽ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ...‬ ‫ﭘﯿﺘﺮ و ﺷﺎرﻟﻮت ﺗﺎ اﻵن دﯾﮕﺮ رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﺑﺪون ﺷﮏ از ﺳﯿﺎﺗﻞ ﻫﻢ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . وﻟﯽ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﻓﺮاد

دﯾﮕﺮي ﻧﯿﺰ ﺑﻮدﻧﺪ . اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺮاي ﻫﯿﭻ‬ ‫اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺟﺎﯾﯽ اﻣﻦ ﻧﺒﻮد و ، ﺑﺮاي او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺧﻄﺮﻧﺎك ﺗﺮ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫» ﺑﻼ؟ « از ﻟﺬت ﮔﻔﺘﻦ اﺳﻢ او ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﯽ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﺷﺪم.‬

‫» ﺑﻠﻪ؟ «‬ ‫» ﯾﻪ ﻗﻮﻟﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ دي؟ «‬ ‫ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮد : » آره. « و ﺑﻌﺪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ ، اﻧﮕﺎر ﺑﻪ ﻓﮑﺮ دﻟﯿﻠﯽ ﺑﺮاي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ

ﺑﻮدم ﮐﻪ اﯾﻦ ﺧﻮاﻫﺶ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ او ﻣﻮردي ﺑﺮاي ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ دارد ﯾﺎ ﻧﻪ، ﺑﻪ او ﻫﺸﺪار دادم : » دﯾﮕﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮي ﺟﻨﮕﻞ ﻧﺮو«‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﻠﮏ زد . » ﭼﺮا؟ «‬ ‫رو ﺑﻪ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ اﻃﻤﯿﻨﺎن

ﭼﺸﻢ ﻏﺮه رﻓﺘﻢ . ﻋﺪم روﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻦ اﺷﮑﺎﻟﯽ ﭘﯿﺶ ﻧﻤﯽ آورد ، اﻣﺎ ﺷﮑﺎرﭼﯿﺎن دﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺑﺎ آن‬ ‫ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ . ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻓﻘﻂ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ را ﮐﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻨﻮ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ اﯾﻦ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﺧﻄﺮ رو ﺑﺮاي ﺗﻮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ. «‬ ‫او اﻧﺪﮐﯽ ﻟﺮزﯾﺪ ، وﻟﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺎزﮔﺸﺖ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﻪ

ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : » ﻫﺮﭼﯽ ﺗﻮ ﺑﮕﯽ. «‬ ‫ﻧﻔﺲ او ﺻﻮرﺗﻢ را ﻧﻮازش ﮐﺮد ، ﺑﺴﯿﺎر ﺷﯿﺮﯾﻦ و ﻣﻄﺒﻮع .‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﻤﺎم ﺷﺐ را ﻫﻤﯿﻨﺠﺎ ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ، اﻣﺎ او ﺧﻮاﺑﺶ را اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺖ . دو آرزو

ﻫﻤﭽﻨﺎن در ﻣﻦ درﺣﺎل ﺟﻨﮕﯽ ﺗﻦ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺑﻮدﻧﺪ : ﯾﮑﯽ‬ ‫ﺧﻮاﺳﺘﻦ او ، و دﯾﮕﺮي ﺧﻮاﺳﺘﻦ اﯾﻤﻦ ﺑﻮدن او .‬ ‫ﺑﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺎرﻫﺎي ﻧﺸﺪﻧﯽ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . ﮔﻔﺘﻢ : » ﻓﺮدا ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ. « ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ

ﮐﻪ زودﺗﺮ از اﯾﻨﻬﺎ او را ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ . ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل ، او ﻣﺮا ﺗﺎ ﻓﺮدا‬ ‫ﻧﻤﯽ دﯾﺪ.‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﭘﺲ ﺗﺎ ﻓﺮدا. « و در ﻃﺮف ﺧﻮد را ﺑﺎزﮐﺮد .‬ ‫ﺑﺎ دﯾﺪن رﻓﺘﻦ او ، ﺑﺎزﻫﻢ در درد و رﻧﺞ ﻓﺮو رﻓﺘﻢ .‬ ‫ﺑﻪ

دﻧﺒﺎل او ﺧﻢ ﺷﺪم ، دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ او را اﯾﻨﺠﺎ ﻧﮕﻪ دارم . » ﺑﻼ؟ «‬ ‫او ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﺑﻌﺪ ﺳﺮﺟﺎﯾﺶ ﺧﺸﮏ ﺷﺪ ، از اﯾﻨﮑﻪ ﺻﻮرت ﻫﺎﯾﻤﺎن را اﯾﻨﻘﺪر ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﻫﻢ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮد

ﺣﯿﺮت ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻢ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ اﯾﻦ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم . ﻣﻮج ﮔﺮﻣﯽ از او ﺳﺎﺗﻊ ﺷﺪ و ﺻﻮرﺗﻢ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺖ . ﺣﺮﯾﺮ ﭘﻮﺳﺖ او را ﺗﻤﺎﻣﺎً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ...‬

‫ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ او ﻧﺎ ﻣﻨﻈﻢ ﺷﺪ و ، ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ از ﻫﻢ ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم : » ﺧﻮب ﺑﺨﻮاﺑﯽ... « و ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﯿﺎزﻫﺎي ﺷﺪﯾﺪ در ﺑﺪﻧﻢ- ﭼﻪ ﺗﺸﻨﮕﯽ ﻣﺄﻧﻮس و ﭼﻪ اﺷﺘﯿﺎق ﺷﺪﯾﺪ و

ﺑﺴﯿﺎر ﺗﺎزه اي ﮐﻪ‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم- ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮد ﮐﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﻢ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل داﺷﺖ ﺑﻪ او ﺻﺪﻣﻪ ﺑﺰﻧﺪ ، ﻋﻘﺐ رﻓﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﮔﺸﺎد ﺷﺪه و ﺣﯿﺮت زده ،

ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺸﺴﺖ . ﺣﺪس ﻣﯽ زدم ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﻣﺜﻞ ﺧﻮدم .‬ ‫او ﺑﻪ ﻫﻮش آﻣﺪ- ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻫﻨﻮر ﮐﻤﯽ ﺑﻬﺖ زده ﺑﻮد- و ﭼﯿﺰي ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد از ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﯿﺮون ﺑﯿﻔﺘﺪ، ﺗﻌﺎدل

ﻧﺪاﺷﺖ و ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد دﺳﺘﺶ را‬ ‫ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻪ ي اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺑﮕﯿﺮد ﺗﺎ ﺧﻮدش را ﺳﺮﭘﺎ ﻧﮕﻪ دارد .‬ ‫ﺑﯽ ﺻﺪا ﺧﻨﺪﯾﺪم- اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﺻﺪاي آن ﺑﻪ ﻗﺪري آرام ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺸﻨﻮد .‬ ‫ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ

ﺳﻤﺖ ﻧﻮري ﮐﻪ در ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ را در ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﯽ رﻓﺖ ﺳﮑﻨﺪري ﻣﯽ ﺧﻮرد . ﺣﺎﻻ ﺟﺎﯾﺶ اﻣﻦ ﺑﻮد . و ﻣﻦ ﺑﻪ زودي ﺑﺎز‬ ‫ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ ﺗﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم .‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ

ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺗﺎرﯾﮏ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺑﻼ را اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﺮا دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ .‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﯽ ﻣﺘﻔﺎوت ﺗﺮ از آن ﺣﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻋﺎدت داﺷﺘﻢ ﺑﻮد . ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺑﻪ ﺳﺎ

دﮔﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﺳﺘﻢ ﺧﻮدم را در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‬ ‫ﺑﺒﯿﻨﻢ. اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻫﯿﺠﺎن اﻧﮕﯿﺰ ﺑﻮد- اﯾﻦ اﺣﺴﺎس ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ از ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ. ﻣﯽ

داﻧﺴﺘﻢ ﺗﻨﻬﺎ دﻟﯿﻠﺶ اﯾﻦ‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﭼﺸﻢ ﻫﺎ ﭼﺸﻤﺎن او ﻫﺴﺘﻨﺪ .‬

‫ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﯽ ﻫﺪف در ﺷﺐ ﻣﯽ راﻧﺪم ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن ﻓﮑﺮ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ در ﺳﺮم در رﻓﺖ و آﻣﺪ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ در راه ﻧﺎﮐﺠﺎآﺑﺎد دور ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎ ﭼﺮخ زدم در ﻓﮑﺮ ﺑﻼ

و رﻫﺎﯾﯽ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎور ﻧﺎﺷﯽ از ﺑﺮﻣﻼ ﺷﺪن ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﻮدم . دﯾﮕﺮ‬ ‫ﻻزم ﻧﺒﻮد از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﮑﻨﺪ او ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻢ ﺑﺘﺮﺳﻢ . او ﻣﯽ داﻧﺴﺖ . اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاﯾﺶ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . ﺣﺘﯽ

ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ اﯾﻦ‬ ‫ﺑﺮاي او ﺧﻮب ﻧﺒﻮد ﺑﻪ ﻃﺮزي ﺷﮕﻔﺖ آور ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻣﺎﯾﻪ ي رﻫﺎﯾﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﯿﺶ ﺗﺮ ﺑﻪ ﺑﻼ و ﻋﺸﻖ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم. او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن ﻃﻮري ﮐﻪ

ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺑﻮدم ﻣﺮا دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ- ﻋﺸﻖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ‬ ‫ﻧﺎﭘﺬﯾﺮي و وﯾﺮاﻧﮕﺮي ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﺪن ﻧﺤﯿﻒ او را ﺑﺸﮑﻨﺪ . اﻣﺎ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ اﺣﺴﺎﺳﺶ ﻗﻮي ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺣﺪي ﮐﻪ ﺗﺮس

ﻏﺮﯾﺰي را ﻣﻄﯿﻊ ﺳﺎزد . ﺑﻪ‬ ‫ﺣﺪي ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ . و ﺑﻮدن ﺑﺎ او ﻋﻈﯿﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺷﺎدي اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﺪﺗﯽ- وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮدم و ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻫﻢ

ﮐﻪ ﺷﺪه ﮐﺴﯽ را آزار ﻧﻤﯽ دادم- ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه دادم زﻧﺪﮔﯽ در ﺗﺮاژدي ﺷﺎدي را‬ ‫اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ . ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽ داد ﺷﺎد ﺑﺎﺷﻢ . ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﭘﯿﺮوزي و ﻓﺘﺢ

ﻋﻮاﻃﻒ او در ﭘﻮﺳﺖ ﺧﻮد ﻧﮕﻨﺠﻢ . ﺗﺎ ﻓﻘﻂ‬ ‫ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ روز ﻧﺰدﯾﮏ او ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ ، ﺻﺪاﯾﺶ را ﻣﯽ ﺷﻨﻮم و ﻟﺒﺨﻨﺪش را از آنِ ﺧﻮد ﻣﯽ ﮐﻨﻢ .‬ ‫آن ﻟﺒﺨﻨﺪ را ﺑﺎرﻫﺎ در ﺳﺮم ﺗﮑﺮار

ﮐﺮدم ، ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ را ﮐﻪ ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد دﯾﺪم ، ﭼﺎل ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ روي ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ، آن‬ ‫ﻃﻮري ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺮم و زﻻل ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ...‬ ‫اﻣﺸﺐ اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ روي

دﺳﺘﻢ ﺑﺴﯿﺎر ﮔﺮم و ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻮدﻧﺪ . ﺗﺼﻮر ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻟﻤﺲ ﭘﻮﺳﺖ ﻇﺮﯾﻔﯽ ﮐﻪ روي ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه ﺑﻮد ﭼﻪ‬ ‫ﺣﺴﯽ دارد- ﺣﺮﯾﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ، ﮔﺮم... ﺑﺴﯿﺎر ﺷﮑﻨﻨﺪه. ﺣﺮﯾﺮ ﺑﺮ روي

ﺷﯿﺸﻪ... ﺑﻪ ﻃﺮزي وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺷﮑﻨﻨﺪه .‬ ‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺒﻮدم اﻓﮑﺎرم ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ رود . ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ در ﻓﮑﺮ آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮي ﺗﺨﺮﯾﺐ ﮔﺮ ﺳﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ،‬

‫ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺟﺪﯾﺪي از ﭼﻬﺮه ي او وارد ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎﯾﻢ ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫رﻧﮓ ﭘﺮﯾﺪه از ﺗﺮس ، در ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد- ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل آرواره اش ﺳﺨﺖ ﺷﺪه و ﻣﺼﻤﻢ ﺑﻮد ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺧﺸﻢ آﻟﻮد ،

ﻟﺒﺮﯾﺰ از ﺗﻤﺮﮐﺰ ،‬ ‫ﺑﺪن ﻻﻏﺮش آﻣﺎده ﺑﺮاي ﺿﺮﺑﻪ زدن ﺑﻪ ﻣﻬﺎﺟﻤﺎن درﺷﺖ ﻫﯿﮑﻠﯽ ﮐﻪ دور او را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﮐﺎﺑﻮس ﻫﺎي ﺗﺎرﯾﮑﯽ...‬ ‫» آه ، « ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺗﻨﻔﺮ ﺧﺮوﺷﺎﻧﯽ ﮐﻪ

ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻟﺬت ﻋﺸﻖ او از ﯾﺎد ﺑﺮده ﺑﻮدم دوﻣﺮﺗﺒﻪ در ﺟﻬﻨﻢ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﺟﻮش ﻣﯽ آﻣﺪ،‬ ‫ﻏﺮﯾﺪم .‬ ‫ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮدم . ﺑﻼ در ﺧﺎﻧﻪ اش ، آن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﺮده ﺑﻮدم

، اﻣﻦ ﺑﻮد ؛ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺷﺪﯾﺪاً ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﺎرﻟﯽ‬ ‫ﺳﻮان- ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ اداره ي ﭘﻠﯿﺲ ، ﺗﻌﻠﯿﻢ دﯾﺪه و ﻣﺴﻠﺢ- ﭘﺪر او ﺑﻮد . اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﺮدن ﯾﮏ ﺳﺮﭘﻨﺎه ﺑﺮاي او ﺑﻮد

.‬ ‫ﺟﺎي او اﻣﻦ ﺑﻮد . زﯾﺎد ﻃﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ اﻧﺘﻘﺎم ﺑﯽ ﺣﺮﻣﺘﯽ اي ﮐﻪ...‬ ‫ﻧﻪ . او ﻻﯾﻖ ﺑﻬﺘﺮ از اﯾﻨﻬﺎ ﺑﻮد . ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او اﺟﺎزه دﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻗﺎﺗﻞ اﻫﻤﯿﺖ دﻫﺪ .‬ ‫وﻟﯽ... دﯾﮕﺮان

ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ؟‬ ‫ﺑﻼ در اﻣﺎن ﺑﻮد ، ﺑﻠﻪ . ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ آﻧﺠﻼ و ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻫﻢ در ﺗﺨﺘﺸﺎن در اﻣﺎن ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻫﺎي ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ول ﻣﯽ ﮔﺸﺖ . ﯾﮏ ﻫﯿﻮﻻ .

ارﺗﮑﺎب ﺑﻪ ﻗﺘﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ارﺗﮑﺎب ﺑﻪ آن ﻣﯽ ﻣﺮدم اﺷﺘﺒﺎه‬ ‫ﺑﻮد . آن را ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ . وﻟﯽ اﯾﻨﮑﻪ او را رﻫﺎ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ ﺑﺎز ﺣﻤﻠﻪ ور ﺷﻮد ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد .‬

‫ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ ﺑﻠﻮﻧﺪ داﺧﻞ رﺳﺘﻮران . ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ درﺳﺖ ﺑﻪ او ﻧﮕﺎه ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم . ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﺑﺪﯾﻬﯽ ﻣﺮا آزار داده ﺑﻮد ، اﻣﺎ‬ ‫اﯾﻦ ﺑﻪ آن ﻣﻌﻨﺎ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ اﺳﺘﺤﻘﺎق ﺑﻪ

ﺧﻄﺮ اﻓﺘﺎدن را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ﻫﺮﮐﺪام از آﻧﻬﺎ ، ﺑِﻼي ﮐﺴﯽ دﯾﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺼﻤﯿﻤﻢ را ﺑﮕﯿﺮم .‬ ‫ﺳﺮ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺷﻤﺎل ﮐﺞ ﮐﺮدم ، ﺣﺎﻻ ﮐﻪ

ﻫﺪﻓﯽ داﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدم . ﻫﺮ زﻣﺎن ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ از‬ ‫ﺣﺪ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﻮد- ﻣﺸﮑﻠﯽ واﻗﻌﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ- ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻢ ﺑﺮ

وم .‬ ‫آﻟﯿﺲ روي اﯾﻮان ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و اﻧﺘﻈﺎر ﻣﺮا ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ . ﺑﻪ ﺟﺎي دور زدن ﺧﺎﻧﻪ و رﻓﺘﻦ داﺧﻞ ﮔﺎراژ ، ﺟﻠﻮي آن ﺗﺮﻣﺰ ﮐﺮدم .‬ ‫ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﺳﻮال ﮐﻨﻢ آﻟﯿﺲ ﮔﻔﺖ : » ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺗﻮي

اﺗﺎﻗﺶ داره ﮐﺘﺎب ﻣﯽ ﺧﻮﻧﻪ . «‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ رد ﻣﯽ ﺷﺪم ﻣﻮﻫﺎي او را ﺑﻪ ﻫﻢ رﯾﺨﺘﻢ. ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺮﺳﯽ. «‬

‫ﻃﻌﻨﻪ آﻣﯿﺰ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﻣﻤﻨﻮن ﮐﻪ ﺟﻮاب ﺗﻠﻔﻨﻤﻮ دادي .‬

‫» اوه. « ﺟﻠﻮي در ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮدم ، ﮔﻮﺷﯽ ام را ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪم و آن را ﺑﺎز ﮐﺮدم . » ﺑﺒﺨﺶ. ﺣﺘﯽ ﭼﮏ ﻧﮑﺮدم ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﯽ ﺑﻮده . ﻣﻦ... ﺳﺮم‬ ‫ﺷﻠﻮغ ﺑﻮد. «‬ ‫» آره ، ﻣﯽ دوﻧﻢ . ﺗﻮ ﻫﻢ

ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺶ . وﻗﺘﯽ دﯾﺪم ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ داره ﻣﯿﻔﺘﻪ ، ﺗﻮ ﺗﻮي راه ﺑﻮدي و ﺑﻪ اوﻧﺠﺎ ﻣﯽ رﻓﺘﯽ. «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد. «‬

‫او ﮐﻪ از ﺧﻮدش ﺷﺮﻣﺴﺎر ﺑﻮد ، ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ .‬

‫» ﻧﺒﺎش . ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺳﺮ از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ درﺑﯿﺎري . ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ازت اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاره واﻗﻒ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺎﺷﯽ ، آﻟﯿﺲ. « ﺣﺎﻻ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺣﺎل ﺑﻼ ﺧﻮب اﺳﺖ ، ﺑﺨﺸﻨﺪﮔﯽ

آﺳﺎن ﺑﻮد .‬ ‫» ﻣﻤﻨﻮن. «‬ ‫» اﻣﺸﺐ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ازت دﻋﻮت ﮐﻨﻢ ﺑﺮاي ﺷﺎم ﺑﺮﯾﻢ ﺑﯿﺮون- اوﻧﻮ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻈﺮﻣﻮ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﺪم ﮔﺮﻓﺘﯽ؟ «‬ ‫او ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زد . » ﻧﻪ ، اون رو ﻫﻢ از دﺳﺖ

دادم . ﮐﺎش ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮدم . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﯿﺎم. «‬ ‫» روي ﭼﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدي ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو از دﺳﺖ دادي؟ «‬

‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟﮕﺮدﻣﻮﻧﻪ . ﺧﻨﺪﯾﺪ . داره ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻧﮑﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻗﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺑﺸﻢ ، وﻟﯽ ﯾﻪ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺧﺒﺮ دارم...‬

‫» اي ﺑﯽ ﺣﯿﺎ. «‬ ‫» آره. «‬

‫او ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮد و، ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ اﻧﺪﮐﯽ اﺗﻬﺎم آﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . ﺑﻌﺪش ﺑﻬﺘﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮدم . ﻗﺼﺪ داري ﺑﻬﺸﻮن ﺑﮕﯽ ﮐﻪ اون‬ ‫ﻣﯽ دوﻧﻪ ؟‬

‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . » آره . ﺑﻌﺪاً. «‬

‫ﻣﻦ ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ . ﯾﻪ ﻟﻄﻔﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮑﻦ و وﻗﺘﯽ ﻣﻦ اﯾﻦ دور و ﺑﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﻪ رزاﻟﯽ ﺑﮕﻮ ، ﺑﺎﺷﻪ ؟‬

‫ﺑﺮ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم. » ﺣﺘﻤﺎً. «‬

‫ﺑﻼ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻗﺒﻮل ﮐﺮد .‬

‫» زﯾﺎدي ﺧﻮب. «‬

‫او ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﻮزﺧﻨﺪ زد . ﺑﻼ رو دﺳﺖ ﮐﻢ ﻧﮕﯿﺮ .‬

‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم راه ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ را ﺑﺒﻨﺪم- ﺑﻼ و آﻟﯿﺲ ، دوﺳﺘﺎن ﺻﻤﯿﻤﯽ .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺑﯽ ﻗﺮار ﺷﺪه ﺑﻮدم ، آه ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺨﺶ ﺑﻌﺪي ﺑﻌﺪ از ﻇﻬﺮ آن روز را

ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺑﮕﺬارم ؛ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﺎرم را ﺑﺎ آن‬ ‫ﺗﻤﺎم ﮐﻨﻢ . اﻣﺎ ﺑﺮاي ﺗﺮك ﻓﻮرﮐﺲ اﻧﺪﮔﯽ ﻧﮕﺮان ﺑﻮدم...‬ ‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﮐﺮدم : » آﻟﯿﺲ... « او دﯾﺪ ﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﺧﻮاﺳﺘﻦ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي را

دارم .‬

‫اﻣﺸﺐ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺑﺮاش ﭘﯿﺶ ﻧﻤﯿﺎد . اﻣﺸﺐ ﺣﻮاﺳﻤﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . اون ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﯿﺴﺖ و ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺘﻪ ﻧﯿﺎز داره ، درﺳﺘﻪ ؟‬

‫» ﺣﺪاﻗﻠﺶ. «‬ ‫» ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ، ﺗﻮ ﺑﻪ زودي ﺑﺎ اون ﺧﻮاﻫﯽ ﺑﻮد. «‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم . آن ﮐﻠﻤﺎت ﺑﻪ دﻟﻢ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺮو ﺑﻪ ﮐﺎرت ﺑﺮس- ﺗﻤﻮﻣﺶ ﮐﻦ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﯽ ﺟﺎﯾﯽ

ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاي. «‬ ‫ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم و ، ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف اﺗﺎق ﮐﺎرﻻﯾﻞ رﻓﺘﻢ .‬ ‫او ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد ، ﺑﻪ ﺟﺎي ﮐﺘﺎب ﻗﻄﻮر روي ﻣﯿﺰش ﺑﻪ در ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫او ﮔﻔﺖ : »

ﺷﻨﯿﺪم آﻟﯿﺲ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﺠﺎ ﻣﻨﻮ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﯽ. « و ﻟﺒﺨﻨﺪ زد .‬ ‫ﺑﻮدن ﺑﺎ او و دﯾﺪن ﻫﻤﺪﻟﯽ و ﺑﯿﻨﺶ ﺳﺮﺷﺎرش ﻣﺎﯾﻪ ي آراﻣﺶ ﺑﻮد . ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺣﺘﻤﺎً ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد .‬ ‫» ﻣﻦ

اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻪ ﮐﻤﮏ دارم. «‬ ‫ﻗﻮل داد : » ﻫﺮﭼﯽ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاي ، ادوارد. «‬ ‫» آﻟﯿﺲ ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺖ اﻣﺸﺐ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﺮاي ﺑﻼ اﻓﺘﺎد؟ «‬

‫او اﺻﻼح ﮐﺮد : داﺷﺖ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد .‬

‫» آره ، داﺷﺖ ﻣﯿﻔﺘﺎد . ﻣﻦ دﭼﺎر ﯾﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺷﺪم ، ﮐﺎرﻻﯾﻞ. ﻣﯽ دوﻧﯽ. ﻣﻦ... ﺷﺪﯾﺪاً ﻣﯽ ﺧﻮام... ﮐﻪ اوﻧﻮ ﺑﮑﺸﻢ. « ﮐﻠﻤﺎت ﺳﺮﯾﻊ و ﭘﺮ ﺣﺮارت ادا‬ ‫ﺷﺪﻧﺪ . » ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد . وﻟﯽ ﻣﯽ دوﻧﻢ

ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎﻫﻪ ، واﺳﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﻧﺘﻘﺎم ﻣﯿﺸﻪ ، ﻧﻪ اﺟﺮاي ﻋﺪاﻟﺖ . از روي ﺧﺸﻢ ، ﺑﺪون اﻧﺼﺎف . وﻟﯽ‬ ‫ﺑﺎزﻫﻢ درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺬاري ﯾﻪ ﻣﺘﺠﺎوز و ﻗﺎﺗﻞ ﺗﻮي ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ ول

ﺑﮕﺮده ! ﻣﻦ آدﻣﺎي اوﻧﺠﺎ رو ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ ، وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﺟﺎزه ﺑﺪم‬ ‫ﯾﻪ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ دﯾﮕﻪ ﺟﺎي ﺑﻼ رو ﺑﮕﯿﺮه . اون زﻧﻬﺎي دﯾﮕﻪ- ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﻣﻤﮑﻨﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺮاي ﺑﻼ دارم رو درﺑﺎره

ي اوﻧﻬﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ . ﻣﻤﮑﻨﻪ‬ ‫زﺟﺮي رو ﮐﻪ ﻣﻦ اﮔﻪ اون ﺻﺪﻣﻪ اي دﯾﺪه ﺑﻮد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﺑﮑﺸﻪ. اﯾﻦ درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ- «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ و ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮه ي او ﯾﻮرش ﮐﻠﻤﺎت ﻣﺮا ﻣﺘﻮﻗﻒ

ﮐﺮد .‬

‫اون واﺳﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺑﻪ اﯾﻨﻄﻮر ﻧﯿﺴﺖ ؟ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺷﻔﻘﺖ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﮐﻨﺘﺮل . ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻢ .‬

‫» ﻣﻦ دﻧﺒﺎل ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﻤﯽ ﮔﺮدم ﮐﺎرﻻﯾﻞ. «‬ ‫» ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﺮدي . وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺟﻠﻮي ﻓﮑﺮﻫﺎﻣﻮ ﺑﮕﯿﺮم ، ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ؟ « دوﺑﺎره ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . » ﻣﻦ اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ رو ﺣﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . ﻣﯽ

ﺗﻮﻧﯽ‬ ‫ﺑﺎ ﺧﯿﺎل راﺣﺖ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﯽ . ﻫﯿﭻ ﮐﺴﯽ در ﺟﺎي ﺑﻼ آﺳﯿﺒﯽ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﻪ. «‬ ‫ﻧﻘﺸﻪ اي ﮐﻪ در ﺳﺮش داﺷﺖ را دﯾﺪم . اﯾﻦ دﻗﯿﻘﺎً آن ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻧﺒﻮد اﺷﺘﯿﺎﻗﻢ ﺑﺮاي ﺑﻪ

ﺧﺮج دادن ﺧﺸﻮﻧﺖ را ﺑﺮﻃﺮف ﻧﻤﯽ ﮐﺮد‬ ‫وﻟﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﮐﺎر درﺳﺖ ﻫﻤﯿﻦ اﺳﺖ .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻬﺖ ﻧﺸﻮن ﻣﯽ دم ﮐﺠﺎ ﭘﯿﺪاش ﮐﻨﯽ. «‬ ‫» ﺑﺰن ﺑﺮﯾﻢ. «‬ ‫او ﺳﺮ راه ﮐﯿﻒ ﺳﯿﺎﻫﺶ را ﺑﺮ

داﺷﺖ . ﺗﺮﺟﯿﻪ ﻣﯽ دادم از راه ﻫﺎي ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ ﺗﺮي ﺣﺴﺎب او ﮐﻒ دﺳﺘﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺷﻮد- ﻣﺜﻞ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺟﻤﺠﻪ-‬ ‫وﻟﯽ اﺟﺎزه ﻣﯽ دادم ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺑﻪ روش ﺧﻮدش اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﺪ .‬ ‫

اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻣﺮا ﺑﺮداﺷﺘﯿﻢ . آﻟﯿﺲ ﻫﻨﻮز روي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ﺑﻮد . ﻧﯿﺸﺨﻨﺪي زد و ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ دور ﻣﯽ ﺷﺪﯾﻢ ﺑﺮاﯾﻤﺎن دﺳﺖ ﺗﮑﺎن داد . دﯾﺪم ﺑﻪ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﮐﻪ در ﭘﯿﺶ ﺑﻮد ﻧﮕﺎﻫﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻪ اﺳﺖ ؛ ﺑﻪ

ﻫﯿﭻ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﺑﺮﻧﻤﯽ ﺧﻮردﯾﻢ .‬ ‫در ﺟﺎده ي ﺗﺎرﯾﮏ و ﺧﺎﻟﯽ ﺳﻔﺮ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ داﺷﺘﯿﻢ . ﻣﻦ ﭼﺮاغ ﻫﺎي ﺟﻠﻮي ﻣﺎﺷﯿﻦ را ﺧﺎﻣﻮش ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺟﻠﺐ ﻧﮑﻨﯿﻢ ، ﻓﮑﺮ اﯾﻦ ﮐﻪ اﮔﺮ‬ ‫ﺑﻼ ﺑﻮد

ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﻪ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﯽ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﻢ ﻧﺸﺎﻧﺪ .‬ ‫ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ اﻋﺘﺮاض ﮐﻨﺪ ﻫﻢ از ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮل آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﻣﯽ راﻧﺪم- ﺗﺎ زﻣﺎن ﺑﺎ او ﺑﻮدﻧﻢ را ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺗﺮ

ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺑﻼ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫ﭘﯿﺶ ﺑﯿﻨﯽ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ اون دﺧﺘﺮ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ اﯾﻨﻘﺪر واﺳﺶ ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻪ . ﻏﯿﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮه اس . ﺷﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻮده . ﺷﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﻫﺪف‬ ‫ﺑﺎﻻﺗﺮي ﭘﺸﺘﺸﻪ. ﻓﻘﻂ...‬

‫او ﺑﻼ را ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﺳﺮد ﯾﺨﯽ و ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻗﺮﻣﺰ ﺧﻮﻧﯽ ﺗﺠﺴﻢ ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ، آن ﺗﺼﻮﯾﺮ را ﭘﺲ زد .‬ ‫ﺑﻠﻪ . ﻓﻘﻂ . ﺑﺪون ﺷﮏ . زﯾﺮا ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدن ﭼﯿﺰي ﺑﺴﯿﺎر ﺧﺎﻟﺺ و دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ ﭼﻪ

ﺧﻮﺑﯽ اي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟‬

‫ﺑﻪ ﺷﺐ ﺗﯿﺮه ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، ﺗﻤﺎم ﺷﺎدي آن روز ﻋﺼﺮ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ي اﻓﮑﺎر او ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫ادوارد ﺳﺰاوار ﺷﺎدﯾﻪ . اﯾﻦ ﺣﻘﺸﻪ . ﺗﻨﺪي اﻓﮑﺎر ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﺮا ﺣﯿﺮت زده ﮐﺮد . ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ راﻫﯽ ﺑﺎﺷﻪ.‬

‫اي ﮐﺎش ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را ﺑﺎور ﮐﻨﻢ- ﺣﺘﯽ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ را . اﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﻫﺪف ﺑﺎﻻﺗﺮي در ﭘﯽ ﺑﻼﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﻼ ﻣﯽ آﻣﺪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﻓﻘﻂ ﯾﮏ‬ ‫ﺟﺎﻧﻮر ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ، ﯾﮏ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻠﺦ و

زﺷﺖ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﺑﻼ زﻧﺪﮔﯽ اي دارد ﮐﻪ ﺳﺰاوارش اﺳﺖ.‬ ‫زﯾﺎد در ﭘﻮرت آﻧﺠﻠﺲ درﻧﮓ ﻧﮑﺮدم . ﮐﺎرﻻﯾﻞ را ﺑﻪ ﮐﻼب ﺷﺒﺎﻧﻪ ي ﻣﺨﺮوﺑﻪ اي ﺑﺮدم ﮐﻪ ﺟﺎﻧﻮر ﻻﻧﯽ ﻧﺎم و

رﻓﻘﺎﯾﺶ در آن ﻧﺎ اﻣﯿﺪي ﺧﻮد را ﺑﻪ‬ ‫دﺳﺖ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ ﻣﯽ ﺳﭙﺮدﻧﺪ- دوﺗﺎﯾﺸﺎن ﭘﯿﺶ ﺗﺮ از ﺣﺎل رﻓﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﭼﻘﺪر ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺳﺨﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ-‬ ‫ﺗﺎ

اﻓﮑﺎر ﻫﯿﻮﻻﯾﯽ را ﺑﺸﻨﻮم و ﺧﺎﻃﺮاﺗﺶ را ﺑﺒﯿﻨﻢ ، ﺧﺎﻃﺮاﺗﯽ ﮐﻪ در آﻧﻬﺎ ﺑﻼ در ﺑﯿﻦ دﺧﺘﺮان ﺑﺪﺷﺎﻧﺲ ﺗﺮي ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬ ‫ﻧﺠﺎﺗﺸﺎن دﻫﺪ ﺣﻀﻮر داﺷﺖ .‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ

اﻓﺘﺎدم . ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎن اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﭼﻨﮓ زدم.‬

‫او ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : ﺑﺮو ، ادوارد . ﻣﻦ ﮐﺎري ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ ي اوﻧﻬﺎ در اﻣﺎن ﺑﺎﺷﻦ . ﺗﻮ ﺑﺮﮔﺮد ﭘﯿﺶ ﺑﻼ .‬

‫اﯾﻦ دﻗﯿﻘﺎً ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ . اﺳﻢ او ﺗﻨﻬﺎ ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﯽ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.‬ ‫او را در اﺗﻮﺑﯿﻞ ﺗﺮك ﮐﺮدم و ، ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ از وﺳﻂ

ﺟﻨﮕﻞ ﺧﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻓﻮرﮐﺲ دوﯾﺪم. ﮐﻤﺘﺮ از ﻣﺴﯿﺮ اول ﺑﺎ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﭘﺮ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﻮل اﻧﺠﺎﻣﯿﺪ‬ ‫. ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﮐﻨﺎر ﺧﺎﻧﻪ ي او ﺑﺎﻻ رﻓﺘﻢ و ﭘﻨﺠﺮه ي اﺗﺎﻗﺶ را

از ﺳﺮ راﻫﻢ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫آﻫﯽ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪم . ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻫﻤﺎن ﮔﻮﻧﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺑﻮد . ﺑﻼ در ﺗﺨﺘﺶ در اﻣﺎن ﺑﻮد ، در ﺧﻮاب ﻧﺎز ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ، ﻣﻮي‬ ‫ﺧﯿﺴﺶ

ﻫﻤﭽﻮن ﻣﺮﺟﺎن ﻫﺎي درﯾﺎﯾﯽ روي ﺑﺎﻟﺸﺶ در ﻫﻢ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫اﻣﺎ ، ﺑﺮﺧﻼف دﯾﮕﺮ ﺷﺒﻬﺎ ، ﺧﻮدش را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮپ ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻣﻼﻓﻪ ﻫﺎ را ﻣﺤﮑﻢ دور ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮد .

ﺣﺪس ﻣﯽ زدم ، ﺳﺮدش‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ . ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ام ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮم ، او در ﺧﻮاب ﻟﺮزﯾﺪ و ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮردﻧﺪ .‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم و ﺑﻌﺪ ، آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺎل

رﻓﺘﻢ ، ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در ﻗﺴﻤﺖ دﯾﮕﺮي از ﺧﺎﻧﻪ ي او ﮐﺎوش ﮐﺮدم .‬ ‫ﺻﺪاي ﺧﺮوﭘﻒ ﻫﺎي ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻠﻨﺪ و ﻣﻨﻈﻢ ﺑﻮد . ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﯾﯽ از روﯾﺎي او را ﺑﻔﻬﻤﻢ . ﭼﯿﺰي

ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﺮﯾﺎن آب و ﺑﺎ‬ ‫ﺑﺮدﺑﺎري اﻧﺘﻈﺎر ﮐﺸﯿﺪن... ﺷﺎﯾﺪ ، ﻣﺎﻫﯿﮕﯿﺮي ؟‬ ‫آﻧﺠﺎ ، در ﺑﺎﻻي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ، ﻗﻔﺴﻪ اي ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﺮا ﻧﺎﮐﺎم ﺑﮕﺬارد . اﻣﯿﺪواراﻧﻪ آن را

ﺑﺎز ﮐﺮدم و، ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ‬ ‫ﺑﻮدم ﯾﺎﻓﺘﻢ . ﮐﻠﻔﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﭘﺘﻮ را از ﮐﻤﺪ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ، آن را ﺑﻪ اﺗﺎق او ﺑﺮدم . ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ از ﺧﻮاب ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد آن را ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪم ، و‬ ‫

اﯾﻦ ﻃﻮري ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ﻣﺸﮑﻮك ﻧﻤﯽ ﺷﺪ.‬ ‫ﻧﻔﺴﻢ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم ، ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﭘﺘﻮ را روي او اﻧﺪاﺧﺘﻢ ؛ ﺑﻪ وزن اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه واﮐﻨﺸﯽ ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد . ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮔﻬﻮاره اي ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ .‬ ‫

زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ دل ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮔﺮم ﺷﺪن او ﺷﺪم ، ﺑﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم ، ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﺠﺎ ﺑﻮد ؟ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪ ي او ﺑﯽ ﻫﯿﭻ اﺷﮑﺎﻟﯽ‬ ‫ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رود- آﻟﯿﺲ آن را دﯾﺪه ﺑﻮد .‬

‫ﺑﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﭘﺪرم آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم- ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺧﯿﻠﯽ روي ﻣﻦ ﺣﺴﺎب ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد . اي ﮐﺎش ﻣﻦ آن ﮐﺴﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻫﺴﺘﻢ.‬ ‫آن ﺷﺨﺺ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﺰاوار ﺷﺎدي ﺑﻮد، ﻣﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ داﺷﺘﻦ ﻟﯿﺎﻗﺖ دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﺣﺎﻻ در ﺧﻮاب ﺑﻮد اﻣﯿﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻘﺪر ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺘﻔﺎوت‬ ‫ﺑﻮد اﮔﺮ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن ادوارد ﺑﺎﺷﻢ.‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم،

ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻋﺠﯿﺐ و ﻧﺎ ﺧﻮاﻧﺪه اي ﺳﺮم را ﭘﺮ ﮐﺮد.‬ ‫ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ، ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻋﺠﻮزه ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ ﺗﺠﺴﻢ ﮐﺮده ﺑﻮدم، ﻫﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﻪ دﻧﺒﺎل ﺑﻼ ﺑﻮد، ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻧﺎﺑﺨﺮد

ﺗﺮﯾﻦ و‬ ‫ﺑﯽ ﭘﺮوا ﺗﺮﯾﻦ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎ داد. ﯾﮏ ﻓﺮﺷﺘﻪ ي ﻣﺤﺎﻓﻆ- ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﺎرﻻﯾﻞ از ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﺶ‬ ‫ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد، ﭼﺸﻤﺎن آﺳﻤﺎﻧﯽ

رﻧﮕﺶ ﺳﺮﺷﺎر از ﺷﯿﻄﻨﺖ ﺑﻮدﻧﺪ، ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﻼ را ﺑﻪ ﻓﺮﻣﯽ ﺷﮑﻞ داده ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﺘﻮاﻧﻢ از آن ﭼﺸﻢ‬ ‫ﭘﻮﺷﯽ ﮐﻨﻢ. ﻋﻄﺮي ﺑﻪ ﻃﺮز ﺧﻨﺪه آور ﻗﻮي ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺮا ﻣﯽ ﻃﻠﺒﯿﺪ، ﯾﮏ

ذﻫﻦ ﺧﺎﻣﻮش ﮐﻪ ﻣﺮا از ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ آﺗﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ، زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻣﻄﻠﻘﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮه ﻣﯽ زد، روح از ﺧﻮدﮔﺬﺷﺘﻪ اي ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﺣﯿﺮت ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ. ﻓﺮﺷﺘﻪ از دادن ﺣﺲ

ﻣﻌﻤﻮل ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از ﺧﻮد ﺑﻪ او‬ ‫ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد- ﺗﺎ ﺑﻼ ﺗﺎب در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﺑﻮدن را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ- و، ﺑﺎﻻﺧﺮه، ﯾﮏ ﻃﻠﺴﻢ ﺑﺪﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﯽ ﺣﺪ و ﻧﺼﺎب اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﺎ ﺧﻨﺪه اي ﺑﯽ

ﭘﺮواﯾﺎﻧﻪ، ﻓﺮﺷﺘﻪ ي ﺑﯽ ﻣﻼﺣﻈﻪ ﻣﺨﻠﻮق زودﺷﮑﻨﺶ را ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺳﺮ راه ﻣﻦ ﻗﺮار داد و ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺑﻪ ﺳﯿﺮت ﻣﻌﯿﺐ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد‬ ‫ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻼ را زﻧﺪه ﻧﮕﻪ دارم.‬ ‫در اﯾﻦ ﺧﯿﺎل، ﻣﻦ ﻣﺠﺎ

زات ﺑﻼ ﻧﺒﻮدم؛ او ﭘﺎداش ﻣﻦ ﺑﻮد.‬ ‫ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم ﺗﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺧﯿﺎﻟﯽ ﻓﺮﺷﺘﻪ ي ﺑﯽ ﻓﮑﺮ را ﮐﻨﺎر ﺑﺰﻧﻢ. او ﻫﻢ دﺳﺖ ﮐﻤﯽ از ﻋﺠﻮزه ﻧﺪاﺷﺖ و ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻗﺪرت ﺑﺎﻻﺗﺮي‬ ‫ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﻢ

ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻄﺮﻧﺎك و اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ اي رﻓﺘﺎر ﮐﻨﺪ. ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮﺿﺪ آن ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﻮم ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺠﻨﮕﻢ.‬ ‫و ﻣﻦ ﻫﯿﭻ ﻓﺮﺷﺘﻪ اي ﻧﺪاﺷﺘﻢ. آن ﻫﺎ را ﺑﺮاي ﺧﻮب ﻫﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ-

ﺑﺮاي اﻧﺴﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﺑﻼ. ﭘﺲ ﺑﯿﻦ ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﻫﺎ ﻓﺮﺷﺘﻪ ي او ﮐﺠﺎ‬ ‫ﺑﻮد؟ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ از او ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد؟‬ ‫ﺑﯽ ﺻﺪا ﺧﻨﺪﯾﺪم، از درك اﯾﻨﮑﻪ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ، ﻣﻦ آن ﻧﻘﺶ را ﭘﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدم

ﻣﺘﺤﯿﺮ ﺷﺪم.‬ ‫ﯾﮏ ﻓﺮﺷﺘﻪ ي ﺧﻮن آﺷﺎم.‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺖ ﺣﺪوداً ﻧﯿﻢ ﺳﺎﻋﺖ، ﺑﻼ از ﺷﮑﻞ ﺗﻮپ ﻣﺎﻧﻨﺪ درآﻣﺪ. ﺗﻨﻔﺴﺶ ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮ ﺷﺪ و ﺷﺮوع ﺣﺮف زدن ﮐﺮد. از روي ﺧﻮﺷﻨﻮدي ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم.‬

‫اﯾﻦ ﮐﺎر ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﻮد، اﻣﺎ ﺣﺪاﻗﻞ اﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮدن ﻣﻦ در اﯾﻨﺠﺎ او راﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪ.‬ ‫» ادوارد... « آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و، او ﻫﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد.‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺮاژدي را ﺑﻪ ﮐﻨﺎري راﻧﺪم

و ، ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه دادم ﮐﻪ دوﺑﺎره ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﺎﺷﻢ.‬

‫ﻓﺼﻞ ﯾﺎزدﻫﻢ‬" ‫ﭘﺮﺳﺶ ﻫﺎ و ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎ‬.

‫اول ﺳﯽ.ان.ان ﺧﺒﺮ را ﭘﺨﺶ ﮐﺮد.‬ ‫ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﺧﺎﻧﻪ را ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺗﺮك ﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﺧﺒﺮ را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم ، ﻧﮕﺮان اﯾﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭼﻄﻮر آن را ﺷﺮح‬

‫ﻣﯽ دﻫﻨﺪ و ، ﭼﻪ ﻣﯿﺰان ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺟﻠﺐ ﺷﻮد . ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ، اﻣﺮوز ﺑﺎزار ﺧﺒﺮ داغ ﺑﻮد . زﻟﺰﻟﻪ اي آﻣﺮﯾﮑﺎي ﺷﻤﺎﻟﯽ را ﻟﺮزاﻧﺪه و در ﺧﺎور‬ ‫ﻣﯿﺎﻧﻪ ﻧﯿﺰ ﯾﮏ آدم رﺑﺎﺋﯽ ﺳﯿﺎﺳﯽ

اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده ﺑﻮد . ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ، ﺗﻌﺪادي ﺟﻤﻠﻪ و ﯾﮏ ﻋﮑﺲ ﺑﺮﻓﮑﯽ ﺑﻪ آن اﺧﺘﺼﺼﺎص داده ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫» اَﻻﻧﺰو ﮐﺎﻟﺪرس واﻟﺲ ، ﻣﺘﻬﻢ ﺑﻪ ﺗﺠﺎوزﻫﺎ و ﻗﺘﻞ ﻫﺎي زﻧﺠﯿﺮه ، ﮐﻪ

در اﯾﺎﻻت ﺗﮕﺰاس و اﮐﻠﻮﻫﻮﻣﺎ ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻘﯿﺐ ﺑﻮد ، ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ در‬ ‫ﭘﻮرت ﻟﻨﺪ اورِﮔﺎن ، ﺑﻪ ﻟﻄﻒ اﻃﻼع ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﯾﮏ ﻓﺮد ﻧﺎﺷﻨﺎس دﺳﺘﮕﯿﺮ ﺷﺪ . واﻟﺲ ﺻﺒﺢ اﻣﺮوز در ﮐﻮﭼﻪ اي در

ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﭼﻨﺪ ﯾﺎردي اداره ي‬ ‫ﭘﻠﯿﺲ ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻫﺸﯿﺎر ﺑﻮد ﭘﯿﺪا ﺷﺪ . ﻫﻨﻮز ﺧﺒﺮي ﻣﺒﻨﯽ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺮم ﺑﻪ ﮐﺸﻮر ﺧﻮد ﻫﯿﻮﺳﺘﻮن ﺗﺤﻮﯾﻞ داده ﻣﯽ ﺷﻮد ﯾﺎ وي را در‬ ‫اوﮐﻠﻮﻫﻮﻣﺎ

ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ از ﻃﺮف ﻣﺎﻣﻮرﯾﻦ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻪ ﻣﺎ داده ﻧﺸﺪه اﺳﺖ. «‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻧﺎواﺿﺢ ﺑﻮد ، از زاوﯾﻪ ي روﺑﻪ رو و ، او در زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ آن ﻋﮑﺲ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد رﯾﺶ ﭘﺮﭘﺸﺖ داﺷﺖ .

ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻫﻢ ﺑﻼ آن را ﻣﯽ دﯾﺪ ،‬ ‫اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺗﺸﺨﯿﺼﺶ ﻧﻤﯽ داد . اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﺸﻮد ، ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﯿﻬﻮده ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺮس او ﺷﻮد .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : » اﯾﻦ ﺟﺎ ﺗﻮي اﯾﻦ ﺷﻬﺮ

زﯾﺎد ﭘﻮﺷﺶ ﻧﻤﯽ دن . ﺧﯿﻠﯽ دوره ﮐﻪ ﺟﺰو ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪﯾﻬﺎي ﻣﺤﻠﯽ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﺑﯿﺎد . ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺑﯽ‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ اون رو از اﯾﺎﻟﺖ ﺧﺎرج ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﺳﺮ ﺗﮑﺎن دادم . ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد ﺑﻼ زﯾﺎد

ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و ، ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم ﭘﺪرش ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺟﺰ ﮐﺎﻧﺎل ﻫﺎي ورزﺷﯽ ﺑﺒﯿﻨﺪ .‬ ‫ﻣﻦ ﮐﺎري ﮐﻪ از دﺳﺘﻢ ﺑﺮﻣﯽ آﻣﺪ اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدم . اﯾﻦ ﻫﯿﻮﻻ دﯾﮕﺮ ﺷﮑﺎر ﻧﻤﯽ ﮐﺮد و

، ﻣﻦ ﻫﻢ ﯾﮏ ﻗﺎﺗﻞ ﻧﺒﻮدم . در ﻫﺮﺻﻮرت ، اﯾﻦ اواﺧﺮ‬ ‫ﻧﺒﻮدم . ﺑﺎ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﮐﺎر درﺳﺖ را اﻧﺠﺎم داده ﺑﻮدم ، ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه اي ﮐﻪ ﻫﻨﻮز آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم آن ﻫﯿﻮﻻ ﺑﻪ اﯾﻦ

راﺣﺘﯽ ﻫﺎ ﺗﺒﺮﺋﻪ‬ ‫ﻧﺸﻮد . ﺧﻮدم را در ﺣﺎﻟﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ ﮐﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم او را ﺑﻪ ﺗﮕﺰاس ﺑﻔﺮﺳﺘﻨﺪ ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺻﺪور ﺣﮑﻢ اﻋﺪام ﺑﺮاي ﻣﺠﺮﻣﯿﻦ ﺑﺴﯿﺎر راﯾﺞ ﺑﻮد...‬ ‫ﻧﻪ . آن اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ .

ﻣﻦ اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ را ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ، روي ﭼﯿﺰي ﮐﻪ از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺑﻮد ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫اﺗﺎق ﺑﻼ را ﮐﻤﺘﺮ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﯿﺶ ﺗﺮك ﮐﺮده ﺑﻮدم . از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﺑﺮاي دوﺑﺎره

دﯾﺪن او ﺟﺎن ﻣﯽ دادم .‬ ‫» آﻟﯿﺲ ، اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره...؟ «‬

‫او ﺟﻤﻠﻪ ام را ﻗﻄﻊ ﮐﺮد . » رزاﻟﯽ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ . ﺧﻮدﺷﻮ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﺸﻮن ﻣﯿﺪه ، اﻣﺎ ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯿﺎد ﯾﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﺮاي ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ‬ ‫ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﻣﺎﺷﯿﻨﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ. «

آﻟﯿﺲ ﺧﻨﺪه اي ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﻪ او ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم . » ﺗﻮ ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ. «‬ ‫آﻟﯿﺲ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﻧﯿﺸﺨﻨﺪم ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺷﮑﻠﮏ ﺷﺪ .‬

‫اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻣﯽ دوﻧﻢ . ﻫﻨﻮز وﻗﺘﺶ ﻧﺸﺪه . ﺗﺎ وﻗﺘﯽ آﻣﺎده ﺑﺸﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﻨﻮ ﺑﺸﻨﺎﺳﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻢ . درﺿﻤﻦ ، اﯾﻨﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺪوﻧﯽ ، اﯾﻦ‬ ‫ﻓﻘﻂ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﯽ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ . ﺑﻼ ﻫﻢ از

ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯿﺎد .‬

‫ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ در ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﻪ او ﻧﺪادم . اﯾﻦ ﭼﺸﻢ اﻧﺪاز دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﻗﻀﯿﻪ ﺑﻮد . آﯾﺎ ﺑﻼ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ آﻟﯿﺲ آﺷﻨﺎ ﺷﻮد ؟‬ ‫ﮐﻪ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ

دوﺳﺖ‪ ‬دﺧﺘﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﮐﻪ از ﺑﻼ داﺷﺘﻢ... اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﯾﮏ ذره ﻫﻢ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ اش ﻧﻤﯽ ﺷﺪ.‬ ‫ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺧﻢ ﮐﺮدم . ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ و ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺻﻼﺣﺶ

ﺑﻮد دو ﭼﯿﺰ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺠﺰا ﺑﻮدﻧﺪ.‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﺎﺷﯿﻨﻢ را ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ ي او ﭘﺎرك ﻣﯽ ﮐﺮدم اﺣﺴﺎس دﻟﻬﺮه ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ ﻣﯽ آﻣﺪ . ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ي اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ اﺟﺴﺎم در روز ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻪ‬ ‫ﻧﻈﺮ ﻣﯽ

رﺳﻨﺪ- وﻗﺘﯽ ﺑﺎ ﻓﮑﺮي ﺳﺮ ﺑﻪ ﺑﺎﻟﺶ ﻣﯽ ﮔﺬاري روز ﺑﻌﺪ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﻓﺮق ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ . آﯾﺎ ﻣﻦ در ﭼﺸﻢ ﺑﻼ در ﻧﻮر ﺿﻌﯿﻒ ﯾﮏ روز ﻣﻪ آﻟﻮد‬ ‫ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪم ؟ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﺎﻫﯽ

ﺷﺐ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪم ﯾﺎ از ﺷﺪت آن ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ؟ آﯾﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺧﻮاب ﺑﻪ ﺳﺮ‬ ‫ﻣﯽ ﺑﺮد ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺮاﯾﺶ ﺟﺎ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺗﺮس ﺑﺮ او ﻏﻠﺒﻪ ﻣﯽ ﮐﺮد ؟‬ ‫ﻫﺮﭼﻨﺪ ، ﺷﺐ

ﭘﯿﺶ روﯾﺎﻫﺎﯾﺶ آرام ﺑﻮد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺳﻢ ﻣﺮا دوﺑﺎره و دوﺑﺎره ﺑﺮ زﺑﺎن ﺑﻮد ، ﻟﺒﺨﻨﺪ روي ﻟﺒﺎﻧﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﺎرﻫﺎ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ‬ ‫ﻣﻠﺘﻤﺴﺎﻧﻪ اي زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻤﺎﻧﻢ . آﯾﺎ اﻣﺮوز ﺷﺐ

ﭘﯿﺶ ﻫﯿﭻ ﻣﻔﻬﻮﻣﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ؟‬ ‫ﺑﺎ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ اﻧﺘﻈﺎر ﮐﺸﯿﺪم ، ﺑﻪ ﺻﺪاي او در ﺧﺎﻧﻪ ﮔﻮش ﺳﭙﺮدم- ﻗﺪم ﻫﺎي ﺳﺮﯾﻊ و ﭘﺮ ﺗﺰﻟﺰل روي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ، ﺻﺪاي ﺗﯿﺰ ﺑﺎز ﺷﺪن ﻓﻮﯾﻞ ، ﺻﺪاي‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮ

ردن ﻣﺤﺘﻮﯾﺎت داﺧﻞ ﯾﺨﭽﺎل زﻣﺎﻧﯽ درِ آن ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ او ﻋﺠﻠﻪ دارد . ﺑﺮاي رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﻋﺼﺒﯽ‬ ‫ﺑﻮد؟ ﻓﮑﺮ آن ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﻢ ﻧﺸﺎﻧﺪ ، دوﻣﺮﺗﺒﻪ

اﻣﯿﺪوار ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ اﻧﺪاﺧﺘﻢ . ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ- ﺑﺎ وﺟﻮد ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺮاك ﮐﻬﻦ ﺳﺎﻟﺶ او را ﺑﻪ آن ﻣﺤﺪود ﻣﯽ ﮐﺮد- او ﮐﻤﯽ دﯾﺮ راه اﻓﺘﺎده ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ از ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯿﺮ

ون آﻣﺪ ، ﮐﻮﻟﻪ ﭘﺸﺘﯽ اش از ﺷﺎﻧﻪ اش ﻟﯿﺰ ﻣﯽ ﺧﻮرد ، ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ در ﻫﻢ ﻓﺮ ﺧﻮرده ﺑﻮد و از ﭘﺸﺖ ﮔﺮدﻧﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﯾﺨﺘﻪ‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮد . ﭘﻠﯿﻮر ﺳﺒﺰ ﮐﻠﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ ﺑﺮاي ﺣﻔﺎﻇﺖ

ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﻧﺤﯿﻒ او از ﻫﻮاي ﻣﻪ آﻟﻮد ﺳﺮد ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﭘﻠﯿﻮر ﺑﻠﻨﺪ ﺑﺮاي او ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ ﺑﻮد . ﺑﺪن ﻗﻠﻤﯽ او را ﻣﯽ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ ، ﭘﺴﺘﯽ ﺑﻠﻨﺪي ﻫﺎي ﻇﺮﯾﻒ و ﺧﻂ ﻫﺎي ﻣﻼﯾﻢ ﺑﺪن او را ﺑﺮﻫﻢ

زده ﺑﻮد . ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ﮐﻪ آرزو ﻣﯿﮑﺮدم ﭼﯿﺰي ﺗﻮ ﻣﺎﯾﻪ ﻫﺎي ﺑﻠﻮز آﺑﯽ ﻧﺎزﮐﯽ ﮐﻪ ﺷﺐ ﭘﯿﺶ ﺑﺮ ﺗﻦ داﺷﺖ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪ ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻦ ﺳﭙﺎﺳﮕﺰار ﺑﻮدم...‬ ‫ﭘﺎرﭼﻪ ي آن ﺑﻪ ﻃﺮز

دل اﻧﮕﯿﺰي ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﭼﺴﺒﯿﺪه ﺑﻮد ، ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻫﯿﭙﻨﻮﺗﯿﺰم ﮐﻨﻨﺪه ي اﻧﺤﻨﺎي اﺳﺘﺨﺎن ﻫﺎي ﺗﺮﻗﻮه اش در زﯾﺮ‬ ‫ﮔﻮدي ﮔﻠﻮي او را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ . رﻧﮓ آﺑﯽ آن ﻣﺎﻧﻨﺪ

آﺑﯽ ﮐﻪ ﺟﺎري ﻣﯽ ﺷﻮد روي اﻧﺪام ﻇﺮﯾﻒ او را ﭘﻮﺷﺎﻧﺪه ﺑﻮد...‬ ‫اﯾﻦ ﻃﻮري ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد- ﺣﯿﺎﺗﯽ- ﮐﻪ اﻓﮑﺎرم را از آن ﺑﺪن دور ﻧﮕﻪ دارم ، ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﻠﯿﻮر ﻧﺎزﯾﺒﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪه

ﺑﻮد ﺳﭙﺎﺳﮕﺰار ﺑﻮدم .‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺷﻮم و اﯾﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺟﺎزه دﻫﻢ اﺷﺘﯿﺎق ﻫﺎي ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻟﺒﻬﺎي او... ﭘﻮﺳﺖ او... ﺑﺪن او... اﯾﻦ‬

‫ﻃﻮر درون ﻣﺮا ﺑﻪ ﻟﺮزه ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﻨﺪ . ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﯾﮑﺼﺪ ﺳﺎل از ﻣﻦ ﺑﻪ دور ﺑﻮدﻧﺪ . اﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدم‬ ‫اﺟﺎزه دﻫﻢ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ دﺳﺖ زدن ﺑﻪ او ﺑﻪ

ﺳﺮم ﺧﻄﻮر ﮐﻨﺪ ، ﭼﺮاﮐﻪ ﻏﯿﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد .‬ ‫اﻣﮑﺎن داﺷﺖ او را ﺑﺸﮑﻨﻢ .‬ ‫ﺑﻼ از در دور ﺷﺪ ، ﺑﻪ ﻗﺪري ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از ﮐﻨﺎر اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻣﻦ ﮔﺬاﺷﺖ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ آن

ﺷﻮد .‬ ‫ﺳﭙﺲ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ، زاﻧﻮﻫﺎﯾﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺮه اﺳﺐ ﻫﺎي رم ﮐﺮده ﻗﻔﻞ ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﯿﻔﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ از روي دوﺷﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻟﻐﺰﯾﺪ و ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻪ‬ ‫اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ اﻓﺘﺎد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد

ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫ﭘﯿﺎده ﺷﺪم ، ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف در ﮐﻤﮏ راﻧﻨﺪه رﻓﺘﻢ و آن را ﺑﺮاي او ﺑﺎز ﮐﺮدم .‬ ‫او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﭼﻨﺎﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎن از ﺑﯿﻦ

ﻓﻀﺎي ﻣﻪ آﻟﻮد ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪه ام ، دوﺑﺎره ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪ . و ﺑﻌﺪ ﺣﯿﺮت درون‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي دﯾﮕﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮔﺸﺖ و، ﻣﻦ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم- ﯾﺎ اﻣﯿﺪوار ﻧﺒﻮدم- ﮐﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت او ﺑﺮاي

ﻣﻦ در ﻃﻮل ﺷﺐ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺮارت ، ﺗﻌﺠﺐ ، ﺷﯿﻔﺘﮕﯽ ، ﻫﻤﻪ در ﺷﮑﻼت ذوب ﺷﺪه ي ﭼﺸﻤﺎن او ﺷﻨﺎور ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » دوﺳﺖ داري اﻣﺮوز ﺑﺎ ﻣﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺳﻮاري

ﮐﻨﯽ؟ « ﺑﺮﺧﻼف ﺷﺎم ﺷﺐ ﭘﯿﺶ ، ﺑﻪ او ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ دادم . از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ، ﻫﻤﯿﺸﻪ‬ ‫او اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » آره ، ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ. « ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﺳﻮار اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻣﻦ ﺷﺪ .‬ ‫

آﯾﺎ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ روزي ، اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻪ ﻣﻦ آن ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ او ﺑﻠﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ، دﺳﺖ از ﺑﻪ ﻫﯿﺠﺎن آوردن ﻣﻦ ﺑﮑﺸﺪ ؟ ﺷﮏ داﺷﺘﻢ.‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪن ﺑﻪ او

ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮدم ، ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ را دور زدم . او ﻫﯿﭻ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از اﯾﻨﮑﻪ از ﯾﮏ دﻓﻌﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪن ﻣﻦ‬ ‫ﺷﻮﮐﻪ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ از ﺧﻮد ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد .‬ ‫اﺣﺴﺎس ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ اي ﮐﻪ از اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ

ﮐﻨﺎرِ او ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ ﻣﯿﺪاد ﺑﯽ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻮد . ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ﮐﻪ از ﻋﺸﻖ و ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﺧﺎﻧﻮاده ام ﻟﺬت‬ ‫ﻣﯽ ﺑﺮدم ، ﻋﻼرﻏﻢ ﺳﺮﮔﺮﻣﯽ ﻫﺎ و ﺧﻮش ﮔﺬراﻧﯽ ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ ﮐﻪ دﻧﯿﺎ ﺑﻪ

ﻣﻦ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ داد ، ﻫﯿﭻ ﮔﺎه در زﻧﺪﮔﯽ اﯾﻨﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎل ﻧﺒﻮدم .‬ ‫ﺣﺘﯽ ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر اﺷﺘﺒﺎه اﺳﺖ و ، آﺧﺮ و ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺧﻮﺷﯽ ﻧﺪارد ، ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﺮاي ﻣﺪت زﯾﺎدي از

ﻟﺒﺨﻨﺪ زدن ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ.‬ ‫ژاﮐﺘﻢ ﺑﺎﻻي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺳﺮﻧﺸﯿﻦ آوﯾﺰان ﺷﺪه ﺑﻮد . او را دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ژاﮐﺖ رو ﺑﺮات آوردم . « اﯾﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮ

اي ﺣﻀﻮر ﺳﺮ زده ي اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ام دﺳﺖ و ﭘﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻫﻮا ﺳﺮد ﺑﻮد .‬ ‫او ژاﮐﺖ ﻧﺪاﺷﺖ . ﻣﺴﻠﻤﺎً اﯾﻦ ﻧﻮع ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ از ﺟﻮاﻧﻤﺮدي ﺑﻮد . » ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺮﯾﻀﯽ ﭼﯿﺰي ﺑﺸﯽ.

«‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ اون ﻗﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﻧﺎزك ﻧﺎرﻧﺠﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ. « ﺑﻪ ﺟﺎي ﺻﻮرﺗﻢ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ام ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ، اﻧﮕﺎر ﺑﺮاي ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ‬ ‫ﺗﺮدﯾﺪ داﺷﺖ . اﻣﺎ ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺠﺒﻮر

ﺑﻪ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ زور ﯾﺎ ﭼﺮب زﺑﺎﻧﯽ ﺷﻮم ، ﮐﺖ را ﭘﻮﺷﯿﺪ .‬ ‫ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻏﺮوﻟﻨﺪﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ او ﺑﻪ ﺟﺎده ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد

. ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺳﮑﻮت را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ اﻣﺮوز ﺻﺒﺢ ﭼﻪ در ﻓﮑﺮش ﻣﯽ ﮔﺬرد . از آﺧﺮﯾﻦ ﺑﺎري ﮐﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪ در آﺳﻤﺎن ﻣﯽ درﺧﺸﯿﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ

ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد.‬

‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎز ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم زﯾﺎده روي ﻧﮑﻨﻢ، ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﭼﯿﻪ ، اﻣﺮوز از ﺑﯿﺴﺖ ﺳﻮاﻟﯽ ﺧﺒﺮي ﻧﯿﺴﺖ؟ «‬ ‫او ﻟﺒﺨﻨﺪ زد ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﻣﻄﺮح ﮐﺮده

ﺑﻮدم ﺧﻮﺷﺤﺎل اﺳﺖ. » ﺳﻮال ﻫﺎي ﻣﻦ ﺗﻮرو ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟ «‬ ‫در ﺟﻮاب ﻟﯿﺨﻨﺪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم و ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ ﺑﻪ اﻧﺪازه ي واﮐﻨﺶ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﺸﻮن ﻣﯽ دي. «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ از

ﻟﺒﺶ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ. » ﻣﻦ ﺑﺪ واﮐﻨﺶ ﻧﺸﻮن ﻣﯽ دم ؟ «‬ ‫» ﻧﻪ ، ﻣﺸﮑﻞ ﻫﻤﯿﻨﻪ . ﺗﻮ ﺑﺎ ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰو ﻗﺒﻮل ﻣﯽ ﮐﻨﯽ- اﯾﻦ ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯿﻪ. « ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﯾﮏ ﺟﯿﻎ ﻫﻢ ﻧﮑﺸﯿﺪه ﺑﻮد . ﭼﻄﻮر

ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي‬ ‫اﻣﮑﺎن داﺷﺖ ؟ » ﮔﺎﻫﯽ از ﺧﻮدم ﻣﯽ ﭘﺮﺳﻢ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﭼﯽ ﺗﻮي ﮐﻠﺘﻪ. « ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﻠﻢ ، ﺗﻤﺎم ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ او اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد ﯾﺎ اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽ داد‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﺣﯿﺮت ﻣﻦ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫»

ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﻢ ﮐﻪ واﻗﻌﺎً ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫» ﺗﻮ وﯾﺮاﯾﺸﺸﻮن ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫دوﺑﺎره دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ روي ﻟﺐ او ﻓﺸﺮده ﺷﺪ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ وﻗﺘﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم ﻣﯽ

دﻫﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﯿﺴﺖ- اﯾﻦ ﯾﮏ واﮐﻨﺶ ﻧﺎﺧﻮداﮔﺎه‬ ‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﻨﺶ ﺑﻮد . » ﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد. «‬ ‫ﻫﻤﺎن ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﺮاي ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺘﻦ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﻣﻦ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد . ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي را از روي ﻋﻤﺪ از

ﻣﻦ ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ داﺷﺖ ؟‬ ‫» ﻫﻤﯿﻨﻢ واﺳﻪ دﯾﻮوﻧﻪ ﮐﺮدن ﻣﻦ ﮐﺎﻓﯿﻪ. «‬ ‫او ﻣﮑﺜﯽ ﮐﺮد ، ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﺠﻮاﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺖ : » ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي اﯾﻦ رو ﺑﺸﻨﻮي. «‬ ‫ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ارﺗﺒﺎط آن

را درك ﮐﻨﻢ ، ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﺎﯾﺪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ﺑﺎﯾﺪ در ﮐﻞ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي دﯾﺸﺐ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ ، ﻟﻐﺖ ﺑﻪ ﻟﻐﺖ . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ‬ ‫اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﻧﺨﻮاﻫﻢ او ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﺪ را

ﺗﺼﻮر ﮐﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮده ﺑﻮدم . و ﺑﻌﺪ- ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﮐﻪ ﺗُﻦ ﺻﺪاي او‬ ‫درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺷﺐ ﭘﯿﺶ ﺑﻮد ؛ ﻧﺎﮔﻬﺎن دوﻣﺮﺗﺒﻪ در آن درد وﺟﻮد داﺷﺖ- ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم . ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎري ﮐﻪ از او ﺧﻮ

اﺳﺘﻪ ﺑﻮدم اﻓﮑﺎرش را ﺑﺎزﮔﻮ ﻧﮑﻨﺪ .‬ ‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﺎ ﻏﺮش ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم : ﻫﺮﮔﺰ اون ﺣﺮﻓﻮ ﻧﺰن . ﻣﻦ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮدم او ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻨﺪ...‬ ‫آﯾﺎ اﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻣﻦ ﻣﺨﻔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ؟

ﻋﻤﻖ اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ؟ ﻫﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﻮﻻ ﺑﻮدن ﻣﻦ ﺑﺮاﯾﺶ اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪاﺷﺖ و، اﯾﻨﮑﻪ‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد دﯾﮕﺮ ﺑﺮاﯾﺶ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪه ﺗﺎ ﻧﻈﺮش را ﺗﻐﯿﯿﺮ دﻫﺪ ؟‬ ‫ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺣﺮف زدن

ﻧﺒﻮدم ، زﯾﺮا اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺷﯽ و درد ﺑﻪ ﻗﺪري ﻗﻮي ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ در ﮐﻠﻤﺎت ﻧﻤﯽ ﮔﻨﺠﯿﺪ ، ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎري ﺑﯿﻦ آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﺪري وﺣﺸﯿﺎﻧﻪ‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ اﺟﺎزه ﺑﻪ دادن ﺟﻮاﺑﯽ ﻣﻨﺴﺠﻢ را ﻧﻤﯽ داد . ﺑﻪ ﺟﺰ

رﯾﺘﻢ ﻣﻨﻈﻢ ﻗﻠﺐ و ﺷﺶ ﻫﺎي او ﺻﺪاﯾﯽ در اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺷﻨﯿﺪه ﻧﻤﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن او ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺑﻘﯿﻪ ي ﺧﺎﻧﻮادت ﮐﺠﺎ ﻫﺴﺘﻦ؟ «‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم- ﻋﻄﺮي ﮐﻪ داﺧﻞ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮد را

اﺳﺘﺸﻤﺎم و ﺑﺮاي ﺑﺎر اول درد واﻗﻌﯽ را ﺣﺲ ﮐﺮدم ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ‬ ‫اﯾﻦ ﻋﺎدت ﻣﯽ ﮐﺮدم و ﺧﻮﺷﻨﻮدي وﺟﻮدم را ﻓﺮا ﮔﺮﻓﺖ- و ﺧﻮدم را وادار ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﺎز ﻋﺎدي ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫»

اون ﻫﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ رزاﻟﯽ رو ﺑﺮداﺷﺘﻦ. « در ﺟﺎي ﺑﺎز ﮐﻨﺎر اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻣﺰﺑﻮر ﭘﺎرك ﮐﺮدم . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮔﺸﺎد ﺷﺪن ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪم را ﻣﺨﻔﯽ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ . » ﭘﺮ

زرق و ﺑﺮﻗﻪ ، ﻣﮕﻪ ﻧﻪ؟ «‬

‫» اوم... واو ! اﮔﻪ اون ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي داره ، ﭼﺮا ﺳﻮار ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺷﻪ؟ «‬ ‫رزاﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎً از واﮐﻨﺶ ﺑﻼ ﻟﺬت ﻣﯽ ﺑﺮد... اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ درﻣﻮرد ﺑﻼ ﻣﻌﻘﻮﻻﻧﻪ و ﺑﻪ دور از ﻣﺴﺎﺋﻞ

ﺷﺨﺼﯽ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي اﺗﻔﺎق‬ ‫ﻧﻤﯽ اﻓﺘﺎد .‬ ‫» ﻫﻤﻮن ﻃﻮر ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ اﯾﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻮ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮره . ﻣﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﮑﻨﯿﻢ «‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺖ : » ﺷﻤﺎ ﭼﻪ ﺑﺨﻮ

اﯾﻦ ، ﭼﻪ ﻧﺨﻮاﯾﻦ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ. « و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺑﯽ ﭘﺮواﯾﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ .‬ ‫ﺻﺪاي ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ، ﺷﻮخ و دوﺳﺘﺎﻧﻪ ي ﺧﻨﺪه ي او ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ذﻫﻨﻢ از ﺷﮏ ﻟﺒﺮﯾﺰ ﺷﻮد ﺳﯿﻨﻪ ي

ﺗﻮﺧﺎﻟﯽ ﻣﺮا ﮔﺮم ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺣﺎﻻ اﮔﻪ اﯾﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻪ ﭘﺲ ﭼﺮا رزاﻟﯽ اﻣﺮوز ﺑﺎ اون اوﻣﺪه ﻣﺪرﺳﻪ؟ «‬ ‫» ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪي ؟ ﻣﻦ اﻵن دارم ﺗﻤﺎم ﻗﺎﻧﻮن ﻫﺎ رو ﻣﯽ ﺷﮑﻨﻢ. «‬

‫ﺟﻮاب ﻣﻦ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻤﯽ ﻫﺮاس آور ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ- ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ، ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻼ در ﺟﻮاب آن ﻟﺒﺨﻨﺪ زد .‬ ‫درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﺐ ﭘﯿﺶ ، او ﺻﺒﺮ ﻧﮑﺮد ﺗﺎ ﻣﻦ در را ﺑﺮاي او ﺑﺎز ﮐﻨﻢ ،

اﯾﻨﺠﺎ در ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺎﯾﺪ واﻧﻤﻮد ﺑﻪ ﺣﺎﻻت ﻋﺎدي ﻣﯽ ﮐﺮدم- ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺣﺪي ﺳﺮﯾﻊ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ از اﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﻢ- اﻣﺎ او ﻗﺮار ﺑﻮد ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺎ او ﺑﺎ ﻧﺰاﮐﺖ

ﺑﯿﺸﺘﺮي رﻓﺘﺎر ﮐﻨﻨﺪ ﻋﺎدت ﮐﻨﺪ‬ ‫و، ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ زود ﻫﻢ ﺑﻪ آن ﻋﺎدت ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺗﺎ ﺣﺪي ﮐﻪ ﺟﺮأت ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ او ﻗﺪم ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺘﻢ ، ﺑﺎ دﻗﺖ ﺣﻮاﺳﻢ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮑﯽ

ﻣﻦ ﺑﻪ او ﻣﻮﺟﺐ ﻧﺎراﺣﺘﯽ اش‬ ‫ﻧﺸﻮد . دو ﺑﺎر دﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ آن را ﻋﻘﺐ ﺑﺮد . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ... ﺗﻨﻔﺴﻢ ﺷﺪت ﮔﺮﻓﺖ.‬ ‫ﻫﻤﺎن

ﻃﻮر ﮐﻪ ﻗﺪم ﻣﯽ زدﯾﻢ او ﭘﺮﺳﯿﺪ : » اﺻﻼً ﺷﻤﺎ ﭼﺮا ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻫﺎﯾﯽ دارﯾﻦ ؟ اﮔﻪ دﻧﺒﺎل ﺣﻔﻆ ﮐﺮدن ﺣﺮﯾﻢ ﺧﺼﻮﺻﯿﺘﻮن ﻫﺴﺘﯿﻦ؟ «‬ ‫اﻗﺮار ﮐﺮدم : » ﯾﻪ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻧﺎﭘﺮﻫﯿﺰﯾﻪ . ﻣﺎ

ﻫﻤﻤﻮن دوﺳﺖ دارﯾﻢ ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻊ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﻨﯿﻢ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺗﻠﺨﯽ ﻏﺮوﻟﻨﺪﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » ﭼﻪ ﻣﻮﺟﻮداﺗﯽ. «‬ ‫او ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮑﺮد ﺗﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﻣﻦ را در ﺟﻮاب ﺣﺮﻓﺶ ﺑﺒﯿﻨﺪ .‬

‫ﻧﻪ-آه ! ﺑﺎورم ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ! آﺧﻪ ﭼﻄﻮري ﺑﻼ اﯾﻨﻮ ﻣﺨﻔﯽ ﮐﺮد ؟ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮم...! ﭼﺮا ؟‬

‫ﺷﻮك ذﻫﻨﯽ ﺟﺴﯿﮑﺎ اﻓﮑﺎرم را ﻗﻄﻊ ﮐﺮدﻧﺪ . او ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻼ ﺑﻮد ، ژاﮐﺖ زﻣﺴﺘﺎﻧﯽ او را روي ﺑﺎزوﯾﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺎران زﯾﺮ ﺳﻘﻒ ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ‬ ‫ﭘﻨﺎه ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد . اﻓﮑﺎري ﮐﻪ داﺧﻞ

ﺳﺮ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ در ﭼﻬﺮه اش ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﻪ او ﺳﻼم ﮐﺮد : » ﻫﯽ، ﺟﺴﯿﮑﺎ. ﻣﺮﺳﯽ ﮐﻪ ﯾﺎدت ﻣﻮﻧﺪ. « او دﺳﺘﺶ را ﺑﺮاي ﮔﺮﻓﺘﻦ ژاﮐﺖ دراز ﮐﺮد و ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﯽ

ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ آن را ﺑﻪ او‬ ‫داد.‬ ‫ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ دوﺳﺘﺎن ﺑﻼ ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ رﻓﺘﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﭼﻪ دوﺳﺖ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮاي ﺑﻮدﻧﺪ ﭼﻪ ﻧﻪ . » ﺻﺒﺢ ﺑﺨﯿﺮ ، ﺟﺴﯿﮑﺎ. «‬

‫ووا...‬

‫ﭼﺸﻤﺎن ﺟﺴﯿﮑﺎ از ﺣﺪﻗﻪ ﺑﯿﺮون زدﻧﺪ . اﯾﻦ ﻋﺠﯿﺐ و ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد... و ، ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ، اﻧﺪﮐﯽ ﺧﺠﺎﻟﺖ آور... ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻘﺪر در ﮐﻨﺎر‬ ‫ﺑﻼ ﺑﻮدن ﻣﺮا ﻧﺮم ﮐﺮده ﺑﻮد ﺷﻮم . اﮔﺮ

اﻣﺖ ﺑﻮﯾﯽ از اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﻣﯽ ﺑﺮد ، ﺗﺎ ﯾﮏ ﻗﺮن آﯾﻨﺪه ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ .‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ا‪ ...‬ﺳﻼم. « و ﻧﮕﺎه ﺗﻨﺪ و ﻣﻌﻨﯽ داري ﺑﻪ ﺑﻼ اﻧﺪاﺧﺖ. » ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﻮي ﮐﻼس ﻣﺜﻠﺜﺎت ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ

رو ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ. «‬

‫ﻗﺮاره ﭘﻮﺳﺘﺖ ﮐﻨﺪه ﺑﺸﻪ . ﻣﻦ ﺟﻮاب ﻧﻪ ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ . ﺟﺰﺋﯿﺎت . ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺰﺋﯿﺎﺗﻮ ﺑﺸﻨﻮم ! ادوارد ﻋﺠﯿﺐ ﻏﺮﯾﺐ ﮐﺎﻟﻦ !! زﻧﺪﮔﯽ ﺧﯿﻠﯽ‬ ‫ﻧﺎﻋﺎدﻻﻧﻪ اس .‬

‫دﻫﺎن ﺑﻼ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪ. » آره ، ﺑﻌﺪاً ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ. «‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اوﻟﯿﻦ ﮐﻼﺳﺶ ﻣﯽ رﻓﺖ ، اﻓﺴﺎر اﻓﮑﺎرش در رﻓﺖ ، ﻫﺮ از ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﯽ

اﻧﺪاﺧﺖ .‬

‫ﮐﻞ داﺳﺘﺎن . ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﮐﻤﺘﺮ از اوﻧﻮ ﻗﺒﻮل ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ . دﯾﺸﺐ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﭼﯿﺪه ﺑﻮدن ﮐﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ رو ﺑﺒﯿﻨﻦ ؟ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻗﺮار ﻣﯽ ذارن ؟ ﭼﻨﺪ وﻗﺘﻪ ؟‬ ‫ﭼﻄﻮري ﺗﻮﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع رو ﯾﻪ راز

ﻧﮕﻪ داره ؟ ﭼﺮا ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﮐﺴﯽ ﻧﻔﻬﻤﻪ ؟ اﯾﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﻮﻗﺘﯽ ﺑﺎﺷﻪ- ﺣﺘﻤﺎً ﻗﻀﯿﻪ ﺟﺪﯾﻪ . ﻣﻤﮑﻨﻪ‬ ‫اﺣﺘﻤﺎل دﯾﮕﻪ اي ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻪ ؟ ﮐﺸﻔﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . ﺗﺤﻤﻞ ﻧﺪوﻧﺴﺘﻦ رو ﻧﺪارم . ﯾﻌﻨﯽ

ﺑﺎﻫﺎش ﺳﮑﺲ داﺷﺘﻪ ؟ اوه ، اﻵن ﻏﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ . اي ﺟﺎن...‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻓﮑﺮﻫﺎي ﺟﺴﯿﮑﺎ از ﻫﻢ ﮔﺴﯿﺨﺘﻨﺪ و ، او اﺟﺎزه داد ﻓﺎﻧﺘﺰي ﻫﺎي ﺑﯽ ﮐﻼم در ﺳﺮش ﺑﻪ ﮔﺮدش درآﯾﻨﺪ . از ﮔﻤﺎﻧﻪ زﻧﯽ ﻫﺎي او ﺑﺮﺧﻮد‬ ‫ﻟﺮزﯾﺪم ، و ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻪ او در

ﺗﺼﻮﯾﺮ ذﻫﻨﯽ اش ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺑﻼ ﻋﻮض ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻢ . اﻣﺎ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﻣﻦ... ﻣﻦ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ...‬ ‫در ﺑﺮاﺑﺮ اﻋﺘﺮاف ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﺣﺘﯽ ﻧﺰد

ﺧﻮدم . ﺑﻼ را در ﭼﻪ ﻓﺮم ﻫﺎي ﻏﻠﻄﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ؟ ﮐﺪام ﯾﮏ از آن راه ﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ او‬ ‫ﺧﺘﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ؟‬ ‫ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم و ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺷﺎداب ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻢ .‬ ‫از ﺑﻼ ﭘﺮﺳﯿﺪم :

» ﻣﯽ ﺧﻮاي ﭼﯽ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﯽ؟ «‬ ‫او ﺑﺎ ﺗﺮﺷﺮوﯾﯽ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ﻫﯽ ! ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ذﻫﻦ ﻣﻨﻮ ﺑﺨﻮﻧﯽ! «‬ ‫» ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ. « در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﮐﻠﻤﺎت

او ﭘﯽ ﺑﺒﺮم ، ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﺑﻪ او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم . آه- ﺣﺘﻤﺎً ﻫﺮدوي ﻣﺎ در آن واﺣﺪ ﺑﻪ‬ ‫ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدﯾﻢ . ﻫﻢ م... ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ از آن ﺧﻮﺷﻢ آﻣﺪ. ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » اﻣﺎ ، ذﻫﻦ اوﻧﻮ ﮐﻪ

ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﺨﻮﻧﻢ- اون ﺗﻮي ﮐﻼس در‬ ‫ﮐﻤﯿﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺑﻬﺖ ﺣﻤﻠﻪ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﺑﻼ ﻧﺎﻟﻪ اي ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ، ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ژاﮐﺖ از روي ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻠﻐﺰد . در اول ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم ﮐﻪ او ﻣﯽ

ﺧﻮاﺳﺖ آن را ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﺲ ﺑﺪﻫﺪ-‬ ‫ﻣﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ آن از او ﻧﺪاﺷﺘﻢ ؛ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دادم آن را ﻧﮕﻪ دارد... ﯾﮏ ﯾﺎدﮔﺎري- ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﮐﺮدن ﺑﻪ او در ﭘﻮﺷﯿﺪن دﯾﺮ ﺟﻨﺒﯿﺪم .‬ ‫او

ژاﮐﺖ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻦ داد و ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ دﺳﺖ ﻫﺎي ﻣﺮا ﺑﺒﯿﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﺴﺎﻋﺪت ﺑﻪ او دراز ﺷﺪه ﺑﻮد ، دﺳﺘﺶ را در آﺳﺘﯿﻦ ﻫﺎي ژاﮐﺖ‬ ‫ﺧﻮدش ﻓﺮو ﮐﺮد . ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر او اﺧﻢ ﮐﺮدم و

ﺑﻌﺪ ، ﻗﺒﻞ از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﺷﻮد ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ام را ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل درآوردم .‬ ‫دوﺑﺎره ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﺐ ، ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﻬﺶ ﭼﯽ ﺑﮕﯽ؟ «‬ ‫» ﯾﻪ ﮐﻢ ﮐﻤﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟ اون ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺪوﻧﻪ؟

«‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم و ، ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم . ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ آﻣﺎده ﺷﺪه داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ اﻓﮑﺎر او را ﺑﺸﻨﻮم . » اﯾﻦ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻧﯿﺴﺖ. «‬

‫ﭼﺸﻤﺎن او ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻧﺪ. » ﻧﻪ ﺧﯿﺮ ، اﮔﻪ ﺗﻮ ﭼﯿﺰي رو ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﯽ ، اﻧﺼﺎف ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﺻﺤﯿﺢ- او ﺗﺒﻌﯿﺾ را دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫ﻣﺎ ﺑﻪ در ﮐﻼس او رﺳﯿﺪه ﺑﻮدﯾﻢ- ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ

ﻣﻦ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم او را ﺗﺮك ﮐﻨﻢ ؛ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ ﺑﺮاي ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ‬ ‫در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ي ﮐﻼس زﺑﺎن اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻣﻦ ﻧﺮم ﺗﺮ ﺷﻮد... ﺧﻮدم را ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم

. ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻨﺼﻒ ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﺑﻪ آراﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » اون ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺪوﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ ﭘﻨﻬﺎﻧﯽ ﻗﺮار ﻣﯽ ذارﯾﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ. و ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺑﺪوﻧﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﻪ اﺣﺴﺎﺳﯽ درﺑﺎره ي ﻣﻦ داري؟ «‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ

ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ- اﯾﻦ ﺑﺎر وﺣﺸﺖ زده ﻧﺒﻮد . آﻧﻬﺎ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺳﺮﮔﺸﺎده ﺑﻮدﻧﺪ ، ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮاﻧﺪن . او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﺧﻮد ﺑﮕﯿﺮد .‬ ‫ﻏﺮوﻟﻨﺪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » واي... ﻣﻦ

ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯽ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻢ؟ «‬ ‫» ﻫﻢ م. « او ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮا ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﯿﺶ از آﻧﭽﻪ ﺧﻮدش ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻓﺎش ﮐﻨﻢ . ﺟﻮاﺑﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﻢ را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ‬ ‫ﮐﺮدم.‬ ‫ﻃﺮه اي از

ﻣﻮي او ، ﮐﻪ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻮاي ﻣﻪ آﻟﻮد ﻣﺮﻃﻮب ﺷﺪه ﺑﻮد ، روي ﺷﺎﻧﻪ اش اﻓﺘﺎد و دور اﺳﺘﺨﺎن ﺗﺮﻗﻮه ي او ﮐﻪ زﯾﺮ آن ﭘﻠﯿﻮر‬ ‫ﻣﻀﺤﮏ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد ﭘﯿﭽﯿﺪ . ﺗﻮﺟﻬﻢ را ﺑﻪ ﺧﻮد

ﺟﻠﺐ ﮐﺮد... ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را روي ﺧﻂ ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﮐﺸﯿﺪ...‬ ‫ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ، ﺑﺪون ﺗﻤﺎس ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ او دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف آن دراز ﮐﺮدم- ﺑﺪون ﺗﻤﺎس دﺳﺖ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺻﺒﺢ اﻣﺮوز ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ

ﺳﺮد ﺑﻮد- و‬ ‫آن را در ﺟﺎي ﺧﻮدش در ﻣﻮي دم اﺳﺒﯽ درﻫﻢ و ﺑﺮﻫﻢ او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم ﺗﺎ دوﺑﺎره ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﻧﮑﻨﺪ . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺑﻪ ﻣﻮي دﺳﺖ‬ ‫زده ﺑﻮد را ﺑﯿﺎد آوردم و ، از

آن ﺧﺎﻃﺮه آرواره ام ﺳﺨﺖ ﺷﺪ . او در آن ﻫﻨﮕﺎم ﺧﻮدش را ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد . ﺣﺎﻻ واﮐﻨﺶ او ﻫﯿﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﯽ ﺑﻪ آن‬ ‫ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺪاﺷﺖ ؛ در ﻋﻮض ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ اﻧﺪﮐﯽ ﮔﺸﺎد ﺷﺪﻧﺪ ، ﺧﻮن ﺑﻪ

ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﺶ ﻫﺠﻮم آورد و ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺒﺶ ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ ﺷﺪ.‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻮال او ﺟﻮاب ﻣﯽ دادم ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻟﺒﺨﻨﺪم را ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﻢ.‬ ‫» ﺑﻪ ﮔﻤﻮﻧﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ اوﻟﯽ رو

ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﻨﯽ... اﮔﻪ از ﻧﻈﺮت اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره « اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎ او ﺑﻮد ، ﻫﻤﯿﺸﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎ او ﺑﻮد . » اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ آﺳﻮن‬ ‫ﺗﺮﯾﻦ ﺟﻮاب ﺑﺎﺷﻪ. «‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » از ﻧﻈﺮم ﻫﯿﭻ اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره.

« ﺿﺮﺑﺎن ﻗﻠﺐ او ﻫﻨﻮز ﺑﻪ رﯾﺘﻢ ﻋﺎدي ﺑﺎزﻧﮕﺸﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫» و اﻣﺎ درﻣﻮرد اون ﯾﮑﯽ ﺳﻮال... « ﺣﺎﻻ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪم را ﻣﺨﻔﯽ ﮐﻨﻢ . » ﺧﻮب ، ﮔﻮش ﻣﯽ دم ﺗﺎ ﺟﻮاب اوﻧﻮ ﺧﻮدم

ﻫﻢ ﺑﺸﻨﻮم."‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎﯾﺪ آن را ﻫﻢ در ﻧﻈﺮ ﻣﯽ داﺷﺖ. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﮏ ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺖ ﺧﻨﺪه ام را ﻓﺮو ﺧﻮردم . ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﺟﻮاب ﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮي‬ ‫ﺑﺨﻮاﻫﺪ ، ﺳﺮﯾﻊ ﭼﺮﺧﯿﺪم .

ﻧﺪادن آﻧﭽﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﻪ او ﺑﺮاﯾﻢ ﺳﺨﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد. و ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﻓﮑﺎر او را ﺑﺸﻨﻮم، ﻧﻪ ﺧﻮدم را.‬ ‫ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﻮدم ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﻢ او ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه اﺳﺖ

ﯾﺎ ﻧﻪ. ﮐﻤﯽ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ «‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ. دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد . دوﺑﺎره روﯾﻢ را ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم و زدم زﯾﺮ ﺧﻨﺪه .‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭘﯿﺶ

ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ، ﭼﻨﺪان از اﻓﮑﺎر ﺑﻬﺖ زده و اﺣﺘﮑﺎرآﻣﯿﺰي ﮐﻪ در اﻃﺮاﻓﻢ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ آﮔﺎه ﻧﺒﻮدم- ﭼﺸﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺻﻮرت ﺑﻼ و‬ ‫ﭘﯿﮑﺮ ﻣﻦ در رﻓﺖ و آﻣﺪ ﺑﻮدﻧﺪ . زﯾﺎد ﻣﺘﻮﺟﻪ آﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮدم .

ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ . وﻗﺘﯽ از روي ﭼﻤﻦ ﻫﺎي ﺧﯿﺲ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﻼس ﺑﻌﺪي ام‬

‫ﻣﯽ رﻓﺘﻢ، ﺣﺮﮐﺖ دادن ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ ﺳﺨﺖ ﺑﻮد . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺪوم- ﯾﮏ دوي واﻗﻌﯽ ، ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺮﯾﻊ ﮐﻪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ‬ ‫ﺷﻮم ، ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺮﯾﻊ ﮐﻪ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ در ﺣﺎل

ﭘﺮواز ﻫﺴﺘﻢ . ﺑﺨﺸﯽ از وﺟﻮدم ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ در ﭘﺮواز ﺑﻮد .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﮐﻼس رﺳﯿﺪم ژاﮐﺖ را ﭘﻮﺷﯿﺪم ، ﮔﺬاﺷﺘﻢ راﯾﺤﻪ ي او ﺑﺎ ﺷﺪت ﻣﺮا در ﺑﺮ ﺑﮕﯿﺮد . ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺴﻮزم-

اﺟﺎزه ﻣﯽ دادم آن ﻋﻄﺮ‬ ‫ﻣﺮا ﺑﯽ ﺣﺲ ﮐﻨﺪ- و ﺑﻌﺪاً ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر او را ﻣﯽ دﯾﺪم ، ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺘﻦ آن آﺳﺎن ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ...‬ ‫ﭼﻪ ﺧﻮب ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻢ ﻫﺎ دﯾﮕﺮ ﺑﺮاي ﺻﺪا ﮐﺮ

دن ﻣﻦ زﺣﻤﺖ ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ . اﻣﺮوز ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن روزي ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺮا ﻧﺎآﻣﺎده و ﺑﯽ ﺟﻮاب ﮔﯿﺮ‬ ‫ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ . ﻫﻮش و ﺣﻮاس ﻣﻦ اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻫﺎ ﺑﻮد ؛ ﻓﻘﻂ ﺑﺪﻧﻢ در ﮐﻼس

ﺣﻀﻮر داﺷﺖ .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﺑﻼ ﺑﻮد . دﯾﮕﺮ داﺷﺖ ﻋﺎدت ﻣﯽ ﺷﺪ- ﺑﯽ اراده ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن . ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي او را ﺑﺎ ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮنِ دﻟﺴﺮد ﺷﻨﯿﺪم.‬ ‫او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺘﮕﻮ را

ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮐﺸﯿﺪ و ﻣﻦ ، ﭼﻨﺎن ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم ﮐﻪ راب ﺳﺎوﯾِﺮ ، ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺳﻤﺖ راﺳﺘﯽ ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ،‬ ‫ﺑﻄﻮر آﺷﮑﺎر ﺧﻮدش را روي ﻧﯿﻤﮑﺖ ﺟﻤﻊ ﮐﺮد ﺗﺎ از ﻣﻦ ﺑﺪور

ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ رﻓﺖ .‬

‫اَه . آدم ﻣﻮرﻣﻮرش ﻣﯽ ﺷﻪ .‬

‫ﺧﺐ ، ﮐﺎﻣﻼً ﻫﻢ اﺑﻬﺘﻢ را از دﺳﺖ ﻧﺪاده ﺑﻮدم .‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﻫﻢ دﯾﺪه ﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ ﺳﻮاﻻﺗﺶ ﺑﺮاي ﺑﻼ را ﺗﺼﺤﯿﺢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ . ﺑﺮاي ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻬﺎرم ﺻﺒﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ده ﺑﺮاﺑﺮ‬

‫ﻣﺸﺘﺎق ﺗﺮ و ﻧﮕﺮان ﺗﺮ از دﺧﺘﺮ اﻧﺴﺎن ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺷﺎﯾﻌﺎت و ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺗﺎزه ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ.‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻪ آﻧﺠﻼ وِﺑِﺮ ﻫﻢ ﮔﻮش ﻣﯽ دادم.‬ ‫ﺣﺲ ﻗﺪرداﻧﯽ اي ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او داﺷﺘﻢ

را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم- ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺟﺰ ﻣﺤﺒﺖ ﻫﯿﭻ ﻓﮑﺮ دﯾﮕﺮي درﺑﺎره ي ﺑﻼ ﻧﺪاﺷﺖ و ﻫﻢ‬ ‫ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﻤﮏ ﺷﺐ ﭘﯿﺶ او . ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪم ، ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ

ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ . ﮔﻤﺎن ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﺎر آﺳﺎﻧﯽ در‬ ‫ﭘﯿﺶ دارم ؛ ﻣﺜﻞ ﻫﺮ اﻧﺴﺎن دﯾﮕﺮ ، ﺑﺎﯾﺪ اﺳﺒﺎب ﺑﺎزي ﯾﺎ ﭼﯿﺰ ﻗﺸﻨﮓ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺻﯽ وﺟﻮد ﻣﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ او آن را ﺑﺨﻮاﻫﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻻً

، ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ‬ ‫ﭼﯿﺰ . ﻗﺼﺪ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺷﻨﺎس آن را ﺑﻪ او ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﯽ ﺣﺴﺎب ﺷﻮﯾﻢ.‬ ‫اﻣﺎ آﻧﺠﻼ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎري ﺑﻼ و آن اﻓﮑﺎرش اﺳﺖ . او ﺑﻪ ﻋﻨﻮان

ﯾﮏ ﻧﻮﺟﻮان ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﻗﺎﻧﻊ ﺑﻮد . ﺷﺎد . ﺷﺎﯾﺪ دﻟﯿﻞ‬ ‫ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ و ﺧﻮش ﻗﻠﺒﯽ ﻧﺎﻣﻌﻤﻮﻟﺶ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد- او ﺟﺰو آن ﻣﺮدم ﻧﺎﯾﺎﺑﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ داﺷﺖ و ﭼﯿﺰي

را ﻫﻢ ﮐﻪ داﺷﺖ‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ . اﮔﺮ ﺗﻮﺟﻬﺶ ﺑﻪ ﻣﻌﻠﻤﺎن و ﯾﺎدداﺷﺖ ﻫﺎﯾﺶ ﻧﺒﻮد ، ﺑﻪ ﺑﺮادران دوﻗﻠﻮي ﮐﻮﭼﮏ ﺧﻮد ﮐﻪ آﺧﺮ اﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ آﻧﻬﺎ را ﮐﻨﺎر ﺳﺎﺣﻞ ﻣﯽ ﺑﺮد‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد- ﺑﺎ

ﺧﻮﺷﻨﻮدي ﻣﺎدراﻧﻪ اي در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر ﭼﻘﺪر ﻫﯿﺠﺎن زده ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ . او اﻏﻠﺐ از آﻧﻬﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ، اﻣﺎ اﯾﻦ‬ ‫ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺎﻋﺚ ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ و آزردﮔﯽ او ﻧﻤﯽ ﺷﺪ... ﭼﻘﺪر

دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ.‬ ‫اﻣﺎ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺟﺪاً ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰي وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ او آن را ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ . ﻓﻘﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺟﺴﺘﺠﻮ اداﻣﻪ ﻣﯽ دادم . اﻣﺎ ﺑﻌﺪاً . وﻗﺖ ﮐﻼس

ﻣﺜﻠﺜﺎت ﺑﻼ ﺑﺎ ﺟﺴﯿﮑﺎ‬ ‫رﺳﯿﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﺎﻧﮑﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮐﻼس اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﺟﻠﻮي راﻫﻢ را ﻧﻤﯽ دﯾﺪم . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﭘﯿﺶ ﺗﺮ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ‬ ‫رﺳﯿﺪن

ﺑﻼ ﺑﻮد ، ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري ﺑﺎ ﻫﺮ دوﭘﺎﯾﺶ روي زﻣﯿﻦ ﺿﺮب ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬

‫ﻣﻦ ﺑﺮﺧﻼف او ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روي ﻧﯿﻤﮑﺖ اﺧﺘﺼﺼﺎﺻﯽ ام در ﮐﻼس ﻧﺸﺴﺘﻢ ، ﻣﻄﻠﻘﺎً ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮدم . ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﯾﺎدآوري ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﻫﺮ‬ ‫از ﮔﺎﻫﯽ ﺗﮑﺎﻧﯽ ﺑﺨﻮرم و ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ي

ﮐﻼس ﭘﯿﺶ ﺑﺮوم . ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻮد ، ذﻫﻦ ﻣﻦ ﺷﺪﯾﺪاً روي اﻓﮑﺎر ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد . اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم او‬ ‫ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺧﺮج دﻫﺪ ، واﻗﻌﺎً ﺳﻌﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ را ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺑﺨﻮاﻧﺪ .‬ ‫

وﻗﺘﯽ ﺑﻼ ﻗﺪم ﺑﻪ داﺧﻞ ﮐﻼس ﮔﺬاﺷﺖ ﺿﺮب ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺗﻨﺪﺗﺮ ﺷﺪ .‬

‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد... اوﻗﺎﺗﺶ ﺗﻠﺦ ﺑﺎﺷﻪ . ﭼﺮا؟ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﯿﭽﯽ ﺑﯿﻦ اون و ادوارد ﮐﺎﻟﻦ ﻧﯿﺴﺖ . اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﺎﯾﻪ ي ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﺎﺷﻪ . ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ... در اﯾﻦ‬ ‫ﺻﻮرت ادوارد ﻫﻨﻮزم در دﺳﺘﺮﺳﻪ...

اﮔﻪ اون ﯾﻪ دﻓﻌﻪ ﺑﻪ ﻗﺮار ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺷﺪه ، از ﻧﻈﺮم اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ﯾﻪ ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻬﺶ ﺑﺪم...‬

‫ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ اوﻗﺎت ﺗﻠﺦ ﻧﺒﻮد ، ﺑﯽ ﻣﯿﻞ ﺑﻮد . او ﻧﮕﺮان ﺑﻮد- ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﻣﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺧﻮاﻫﻢ ﺷﻨﯿﺪ . ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم .‬ ‫ﺟﺲ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ ﻫﻨﻮز در ﺣﺎل درآوردن ژاﮐﺘﺶ ﺑﻮد ﺗﺎ

آن را از ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪﻟﯽ اش آوﯾﺰان ﮐﻨﺪ ﮔﻔﺖ : » ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮ! « ﺑﻼ ﺑﺎ‬ ‫ﺗﺄﻣﻞ و ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫اَه ، اون ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻨﺪه . ﺑﺬار ﺑﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﯿﺰاي آﺑﮑﯽ ﻣﻮن ﺑﺮﺳﯿﻢ !‬ ‫ﺑﻼ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ اش ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺖ وﻗﺖ ﮐﺸﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد . » ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺪوﻧﯽ؟ «‬ ‫» دﯾﺸﺐ ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ

اﻓﺘﺎد؟ «‬ ‫» اون ﺑﺮام ﺷﺎم ﺧﺮﯾﺪ و ﺑﻌﺪﺷﻢ ، رﺳﻮﻧﺪم ﺧﻮﻧﻪ. «‬ ‫و ﺑﻌﺪ ؟ ﺑﯽ ﺧﯿﺎل، ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﯿﺶ از اوﻧﻬﺎ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﻪ! در ﻫﺮﺻﻮرت داره دروغ ﻣﯽ ﮔﻪ، ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﻢ . راﺣﺘﺶ

ﻧﻤﯽ ذارم .‬ ‫» ﭼﻄﻮر اﯾﻨﻘﺪر زود رﺳﯿﺪي ﺧﻮﻧﻪ؟ «‬

‫دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺪﮔﻤﺎﻧﯽ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ را ﭼﺮخ داد.‬

‫» ادوارد ﻣﺜﻞ دﯾﻮوﻧﻪ ﻫﺎ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ . وﺣﺸﺘﻨﺎك ﺑﻮد. «‬

‫او ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺎﻣﺤﺴﻮﺳﯽ زد و ﻣﻦ ، وﺳﻂ درس آﻗﺎي ﻣﯿﺴﻮن ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﯾﺪم . ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺳﺮﻓﻪ اي را ﺑﻪ ﺟﺎي آن ﺧﻨﺪه ﺟﺎ ﺑﺰﻧﻢ ، وﻟﯽ‬ ‫ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﮔﻮل ﻧﺨﻮرد . آﻗﺎي ﻣﯿﺴﻮن

ﻧﮕﺎﻫﯽ از ﺳﺮ آزردﮔﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ، اﻣﺎ ﺣﺘﯽ ﺧﻮدم را زﺣﻤﺖ ﻧﺪادم ﮐﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ اﻓﮑﺎر ﭘﺸﺖ آن ﮔﻮش‬ ‫دﻫﻢ . ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮔﻮش ﺳﭙﺮده ﺑﻮدم .‬

‫ﻫﻪ . اﻧﮕﺎر داره راﺳﺘﺸﻮ ﻣﯽ ﮔﻪ . ﭼﺮا ﻣﻨﻮ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻪ ﮐﻠﻤﻪ از زﯾﺮ زﺑﻮﻧﺶ ﺑﯿﺮون ﺑﮑﺸﻢ ؟ اﮔﻪ ﻣﻦ ﺑﻮدم ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺟﺎر ﻣﯽ زدم و ﭘ‪‬ﺰ‬ ‫ﻣﯽ دادم .‬ ‫» ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد-

ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدي ﮐﻪ اوﻧﺠﺎ ﺑﻪ دﯾﺪﻧﺖ ﺑﯿﺎد؟ «‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺣﯿﺮت را در ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ دﯾﺪ و ، از اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﻗﯿﺎﻓﻪ اش ﺧﺎﻟﺼﺎﻧﻪ ﺑﻮد ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪ.‬

‫ﺑﻼ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ- از اﯾﻨﮑﻪ اوﻧﺠﺎ دﯾﺪﻣﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻌﺠﺐ ﮐﺮدم. «‬ ‫ﭼﻪ ﺧﺒﺮه؟؟ » اﻣﺎ اون اﻣﺮوز ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮﺳﻮﻧﺖ ﻣﺪرﺳﻪ دﻧﺒﺎﻟﺖ اوﻣﺪ؟ « ﺑﺎﯾﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ازﯾﻨﺎ ﺑﺎﺷﻪ .

‫» آره- اون ﻫﻢ ﺣﯿﺮت آور ﺑﻮد . ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ژاﮐﺖ ﻧﺪارم. «‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪه ﺑﻮد اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : زﯾﺎد ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﻧﯿﺴﺖ .‬

‫از ﺧﻄﯽ ﮐﻪ ﺳﻮاﻻت او ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮدم- ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭼﯿﺰي را ﺑﺪاﻧﻢ ﮐﻪ ﺧﻮدم ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ . اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﺎراﺿﯽ‬ ‫ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ از ﺧﯿﺮ ﺳﻮاﻻﺗﯽ ﮐﻪ

ﻣﻨﺘﻈﺮﺷﺎن ﺑﻮدم ﺑﮕﺬرد .‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭘﺲ ﺷﻤﺎ ﺑﺎزم ﺑﯿﺮون ﻣﯽ رﯾﻦ. «‬ ‫» اون ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد ﮐﻪ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺧﻮدش ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺳﯿﺎﺗﻞ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ ﭼﻮن ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺗﺮاك ﻣﻦ ﺗﺎ اوﻧﺠﺎ ﻧﻤﯽ ﮐﺸﻪ- اﯾﻦ ﯾﮑﯽ

ﺣﺴﺎب‬ ‫ﻣﯽ ﺷﻪ؟ «‬ ‫ﻫﻢ م . ﻣﺴﻠﻤﻪ اون داره از ﻻك ﺧﻮدش ﻣﯿﺎد ﺑﯿﺮون ﺗﺎ... ﺧﻮب ، ازش ﻣﻮاﻇﺒﺖ ﮐﻨﻪ ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ . اﮔﻪ از ﻃﺮف ﺑﻼ ﻫﻢ ﻧﺒﺎﺷﻪ ، از ﻃﺮف اون ﯾﻪ‬ ‫ﺧﺒﺮﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ .

ﭼﻄﻮر ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﻣﻤﮑﻨﻪ ؟ ﺑﻼ دﯾﻮوﻧﻪ اس .‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﻪ ﺳﻮال ﺑﻼ ﺟﻮاب داد : » ﺑﻠﻪ، اﻟﺒﺘﻪ. «‬ ‫ﺑﻼ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮔﯿﺮي ﮐﺮد : » ﭘﺲ ، در اﯾﻦ ﺻﻮرت ، آره . ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﺎ اون ﺑﯿﺮون ﻣﯽ رم.

«‬ ‫» واو... ادوارد ﮐﺎﻟﻦ. « ﭼﻪ ﺑﻼ دوﺳﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﭼﻪ ﻧﻪ ، اﯾﻦ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺑﺰرﮔﯿﻪ .‬ ‫ﺑﻼ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ. » ﻣﯽ دوﻧﻢ. «‬ ‫ﻟﺤﻦ ﺻﺪاي او ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﺗﺸﻮﯾﻖ ﮐﺮد . ﭼﻪ ﻋﺠﺐ- اﻧﮕﺎر

ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻣﻄﻠﺒﻮ ﮔﺮﻓﺖ ! ﺣﺘﻤﺎً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﮐﻪ...‬ ‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮐﻪ ﺣﯿﺎﺗﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﺳﻮاﻟﺶ را ﺑﻪ ﯾﺎد آورده ﺑﻮد ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮔﻔﺖ : » ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﺑﺒﯿﻨﻢ! اون ﺗﻮرو ﺑﻮﺳﯿﺪ؟ « ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺑﮕﻮ آره

. ﺑﻌﺪﺷﻢ‬ ‫ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ اش روﺗﻮﺻﯿﻒ ﮐﻦ !‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻧﻪ، « و ﺑﻌﺪ ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﺑﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد. » اون ﺟﻮرﯾﺎ ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﻟﻌﻨﺖ . ﮐﺎﺷﮑﯽ... ﻫﺎ .

اﻧﮕﺎر ﺑﻼ ﻫﻤﯿﻦ آرزو رو داﺷﺘﻪ..‬

‫اﺧﻢ ﮐﺮدم . ﺑﻼ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﯿﺰي ﭘﺮﯾﺸﺎن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ، اﻣﺎ ، آن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﯽ ﭘﻨﺪاﺷﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دﻟﯿﻠﺶ اﯾﻦ ﺑﺎﺷﺪ . او‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي را ﺑﺨﻮاﻫﺪ . او ﻧﻤﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺗﺎ آن ﺣﺪ ﺑﻪ دﻧﺪان ﻫﺎي ﻣﻦ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﻮد . ﺗﺎ آﻧﺠﺎ ﮐﻪ او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﻦ‬ ‫دﻧﺪان ﻧﯿﺶ داﺷﺘﻢ .‬ ‫ﻟﺮزه ﺑﺮ اﻧﺪاﻣﻢ اﻓﺘﺎد .‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ او را ﺗﺮﻏﯿﺐ ﮐﺮد . » ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ روز ﺷﻨﺒﻪ...؟ «‬ ‫ﺑﺎ آن ﺣﺮف ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ ﺣﺘﯽ ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ ﺗﺮ ﻫﻢ ﺷﺪ . » واﻗﻌﺎً ﺷﮏ دارم. «‬ ‫آره ، آرزوش ﻫﻤﯿﻨﻪ . اﯾﻨﮑﻪ

ﻧﺒﻮﺳﯿﺪﻣﺶ ﺑﺮاش ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰه .‬

‫آﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ از ﻓﯿﻠﺘﺮ ﻣﺸﺎﻫﺪات ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺣﻖ ﺑﺎ اوﺳﺖ ؟‬

‫ﺑﺮاي ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ آن اﯾﺪه ﺣﻮاﺳﻢ را ﭘﺮت ﮐﺮد ، ﮐﺎرﻫﺎي ﻧﺸﺪﻧﯽ ، اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻼش ﺑﺮاي ﺑﻮﺳﯿﺪن او ﭼﻪ ﻣﺰه اي داﺷﺖ . ﻟﺐ ﻣﻦ روي ﻟﺐ او ،‬ ‫ﺳﻨﮓ ﺳﺮد ﺑﺮ ﺣﺮﯾﺮ ﮔﺮم و ﻣﺸﺘﺎق...‬ ‫و

ﺑﻌﺪ او ﻣﯽ ﻣﺮد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪم ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم و ، ﺧﻮدم را ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم .‬

‫» درﺑﺎره ي ﭼﯽ ﺣﺮف زدﯾﻦ؟ « ﺑﺎ اون ﺣﺮف زدي ، ﯾﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﺷﺪ اﻃﻼﻋﺎت رو اﯾﻦ ﺟﻮري اوﻧﺲ اوﻧﺲ از زﯾﺮ زﺑﻮﻧﺖ ﺑﯿﺮون ﺑﮑﺸﻪ ؟‬

‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ رﻣﻘﯽ زدم . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﭼﻨﺪان ﻫﻢ از ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﺮت ﻧﺒﻮد .‬

‫» ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ، ﺟِﺲ ، راﺟﻊ ﺑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺣﺮف زدﯾﻢ . ﻣﺜﻼً ﯾﻪ ﮐﻤﯽ درﺑﺎره ي ﻣﻘﺎﻟﻪ ي زﺑﺎن اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺣﺮف زدﯾﻢ. «‬

‫ﺧﯿﻠﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻢ . ﻟﺒﺨﻨﺪم ﻋﺮﯾﺾ ﺗﺮ ﺷﺪ .‬

‫اوه، ﯾﺎﻻ دﯾﮕﻪ. » ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، ﺑﻼ! ﯾﻪ ﮐﻢ ﺑﺮام از ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﮕﻮ. «‬

‫ﺑﻼ ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﺄﻣﻞ ﮐﺮد .‬

‫» ﺧﻮب... ﺑﺎﺷﻪ ، ﯾﮑﯽ ﯾﺎدم اوﻣﺪ . ﺑﺎﯾﺪ اون ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﻻس ﻣﯽ زد رو ﻣﯽ دﯾﺪي- ﺧﻮدﺷﻮ ﮐﺸﺖ . اﻣﺎ ادوارد اﺻﻼً ﻫﯿﭻ ﺗﻮﺟﻬﯽ‬ ‫ﺑﻬﺶ ﻧﮑﺮد. «‬

‫ﭼﻪ ﻣﻮرد ﻋﺠﯿﺒﯽ را ﺑﺎ او در ﻣﯿﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد . از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻼ ﺣﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ آن ﺷﺪه ﺑﻮد ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﺷﺪم . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﭼﯿﺰ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯽ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬

‫ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ... » اﯾﻦ ﻧﺸﻮﻧﻪ ي ﺧﻮﺑﯿﻪ. اون زن ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﻮد؟ «‬

‫ﻫﻢ م. ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﯿﺶ از ﻣﻦ آن را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﮐﺮد . ﺣﺘﻤﺎً از آن ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﯿﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ ﺑﻮد .‬

‫ﺑﻼ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ : » ﺧﯿﻠﯽ. و اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻮزده ﯾﺎ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎل داﺷﺖ. «‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﯾﺎد ﺧﺎﻃﺮه ي ﻣﺎﯾﮏ و ﻗﺮار دوﺷﻨﺒﻪ ﺷﺒﺶ اﻓﺘﺎد- ﻣﺎﯾﮏ ﯾﮏ ﮐﻤﯽ زﯾﺎدي ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ آن را زﯾﺒﺎ ﻫﻢ‬ ‫ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده ﺑﻮد . او آن

ﺧﺎﻃﺮه را دور ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ، آزردﮔﯽ اش را ﻓﺮو ﺧﻮرد و ﺳﺮ ﺑﺤﺚ و ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪن ﺟﺰﺋﯿﺎت‬ ‫ﺑﺮﮔﺸﺖ.‬

‫» اﯾﻦ ﻃﻮري ﺑﻬﺘﺮ ﻫﻢ ﺷﺪ . ﺣﺘﻤﺎً ﺗﻮرو دوﺳﺖ داره. «‬ ‫ﺑﻼ آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ : » آره ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ. « روي ﻟﺒﻪ ي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻮدم ، ﺑﺪﻧﻢ ﺳﺨﺖ و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮد . » اﻣﺎ ﮔﻔﺘﻨﺶ ﺳﺨﺘﻪ . اون

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮﻣﻮزه. «‬

‫اﺣﺘﻤﺎﻻً آن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدم واﺿﺢ و ﺧﺎرج از ﮐﻨﺘﺮل ﻧﺒﻮدم . ﺑﺎ وﺟﻮد... ﻫﺸﯿﺎري او... ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﻮدم‬ ‫ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ اي ﮐﻪ

داﺷﺘﯿﻢ را ﻣﺮور ﮐﺮدم ، از اﯾﻨﮑﻪ آن ﮐﻠﻤﺎت را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﺗﺎ ﺣﺪودي ﺣﯿﺮت زده ﺷﺪم . ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ، ﭘﺎﯾﻪ و اﺳﺎس ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ رد و ﺑﺪل

ﺷﺪ .‬

‫واو . ﭼﻄﻮري اوﻧﺠﺎ ﺟﻠﻮي ﯾﻪ ﻣﺎﻧﮑﻦ ﻣﺮد ﻣﯽ ﺷﯿﻨﯽ و ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﯽ ؟ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺗﻮ ﭼﻄﻮري ﺟﺮأت ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺎ اون ﺗﻨﻬﺎ‬ ‫ﺑﺎﺷﯽ. «‬

‫ﺷﻮك روي ﺻﻮرت ﺑﻼ ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاز ﺷﺪ. » ﭼﺮا؟ «‬

‫ﭼﻪ واﮐﻨﺶ ﻋﺠﯿﺒﯽ . ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻦ ﭼﯿﻪ ؟ » اون ﺧﯿﻠﯽ... « ﮐﻠﻤﻪ ي درﺳﺘﺶ ﭼﯿﻪ؟ » ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﻪ. « ﻣﻦ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻬﺶ‬ ‫ﺑﮕﻢ . اﻣﺮوز ﺣﺘﯽ ﺑﺎﻫﺎش ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ

اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ . ﺗﺎزه ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺻﺒﺢ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ ﮔﻔﺖ . ﺣﺘﻤﺎً ﻗﯿﺎﻓﻢ ﻋﯿﻦ ﯾﻪ اﺑﻠﻪ ﺷﺪه ﺑﻮده .‬ ‫ﺑﻼ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . » وﻗﺘﯽ در ﮐﻨﺎر اوﻧﻢ ﺑﺎ ﺳﺮﭘﺎ ﻧﮕﻬﺪاﺷﺘﻦ ﺧﻮدم ﻣﺸﮑﻞ ﮐﻪ دارم. «‬

‫اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺳﻌﯽ داﺷﺖ ﮐﺎري ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺟﺴﯿﮑﺎ اﺣﺴﺎس ﺑﻬﺘﺮي داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . وﻗﺘﯽ ﻣﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮدﯾﻢ او ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﺑﻪ ﻃﺮز ﻏﯿﺮﻃﺒﯿﻌﯽ آرام و روﺑﻪ راه ﺑﻮد .‬

‫» اوه ﺧﻮب, « ﺟﺴﯿﮑﺎ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ. » اون ﯾﻪ ﺟﻮر ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﺧﻮش ﺳﯿﻤﺎ و ﺟﺬاﺑﻪ. «‬

‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ ﺳﺮدﺗﺮ ﺷﺪ . ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻫﻤﺎن ﺑﺮﻗﯽ را زد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ از ﯾﮏ ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮي ﻣﯽ رﻧﺠﯿﺪ در آن ﻫﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آﻣﺪ . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ‬ ‫اﯾﺠﺎد ﺷﺪه در ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي او را

ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻧﮑﺮد .‬

‫ﺑﻼ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻧﯿﺶ داري ﮔﻔﺖ : » اون ﺑﻪ ﺟﺰ ﺟﺬاﺑﯿﺖ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻫﻢ داره. «‬ ‫اوووه . ﺣﺎﻻ ﺗﺎزه دارﯾﻢ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺟﺎﻫﺎﯾﯽ ﻣﯽ رﺳﯿﻢ . » ﺟﺪاً؟ ﻣﺜﻼً ﭼﯽ؟ «‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺮاي

ﻟﺤﻈﻪ اي ﻟﺒﺶ را ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ. ﺑﺎﻻﺧﺮه ﮔﻔﺖ : » درﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺗﻮﺿﯿﺤﺶ ﺑﺪم ، اﻣﺎ ﺑﺎﻃﻦ اون از ﻇﺎﻫﺮش ﻫﻢ ﺑﺎورﻧﮑﺮدﻧﯽ ﺗﺮه. «‬

‫او ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ ، ﭼﺸﻤﺎن او اﻧﺪﮐﯽ ﻧﺎﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﭼﯿﺰي در دوردﺳﺖ ﻫﺎ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ اﻵن داﺷﺘﻢ ﭼﻨﺪان ﺷﺒﯿﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﯾﺎ

ازﻣﻪ ﻣﺎوراء آﻧﭽﻪ ﺳﺰاوارم ﺑﻮد ﻣﺮا ﺗﻤﺠﯿﺪ و ﺳﺘﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ﻧﺒﻮد . ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻮد ،‬ ‫اﻣﺎ ﺷﺪﯾﺪﺗﺮ ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺮا از ﭘﺎ درﻣﯽ آورد .‬

‫ﺑﺮو ﺣﻤﺎﻗﺖ رو ﯾﻪ ﺟﺎ دﯾﮕﻪ ﺑﻔﺮوش- ﻫﯿﭽﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻬﺘﺮ از اون ﭼﻬﺮه ﺑﺎﺷﻪ ! ﻣﮕﺮ ﺑﺪﻧﺶ . ﺑ‬ﻪ ﺑ‪‬ﻪ . ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﮔﻔﺖ : » ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﻣﻤﮑﻨﻪ؟ «‬

‫ﺑﻼ ﺑﺮﻧﮕﺸﺖ . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﻧﺎدﯾﺪه ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ، ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫ﯾﻪ آدم ﻧﺮﻣﺎل اﻵن ﺑﺎﯾﺪ از ﺧﻮﺷﯽ ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﭙﺮه . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﻮال ﺳﺎده ﭘﺮﺳﯿﺪن اداﻣﻪ ﺑﺪم . ﻫﺎ ﻫﺎ . اﻧﮕﺎر دارم ﺑﺎ ﯾﻪ ﺑﭽﻪ ﻣﻬﺪ ﮐﻮدﮐﯽ‬ ‫ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻢ . » ﭘﺲ ، ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺴﺎب ﺗﻮ

ازون ﺧﻮﺷﺖ ﻣﯿﺎد؟ «‬

‫دوﺑﺎره ﺑﺪﻧﻢ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫ﺑﻼ ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻧﮕﺎه ﻧﮑﺮد. » آره. «‬ ‫» ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻨﻪ ﮐﻪ، ﺗﻮ واﻗﻌﺎً اوﻧﻮ دوﺳﺖ داري؟ «‬ ‫» آره «‬ ‫ﻧﮕﺎه ﭼﻪ ﺟﻮري ﺳﺮخ ﺷﺪه !‬

‫داﺷﺘﻢ ﻫﻤﺎن ﮐﺎر را ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﻘﺪر دوﺳﺘﺶ داري؟ «‬

‫اﮔﺮ ﮐﻼس اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ آﺗﺶ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و روي ﻫﻮا ﻣﯽ رﻓﺖ ﻫﻢ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪم .‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺻﻮرت ﺑﻼ از ﺳﺮﺧﯽ ﺑﺮق ﻣﯽ زد- از ﺗﺼﻮﯾﺮ ذﻫﻨﯽ ﺗﺎ ﺣﺪي ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ را ﮐﻪ از

آن ﺳﺎﺗﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ .‬

‫او ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﺠﻮاﮔﻮﻧﻪ ﮔﻔﺖ : » ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد . ﺑﯿﺶ از ﺣﺪي ﮐﻪ اون ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داره . اﻣﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎم. «‬ ‫اي ﻟﻌﻨﺖ ! اﻻن آﻗﺎي وارﻧﺮ ﭼﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ ؟

» اوم- ﮐﺪوم ﻋﺪد ، آﻗﺎي وارﻧﺮ؟ «‬

‫ﺧﻮب ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻼ را ﺳﻮال ﭘﯿﭻ ﮐﻨﺪ . ﻣﻦ ﯾﮏ دﻗﯿﻘﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ .‬

‫ﺧﺪاﯾﺎ آﺧﺮ ﺣﺎﻻ در ﻓﮑﺮ او ﭼﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ؟ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪي ﮐﻪ اون ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داره ؟ ﭼﻄﻮر ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﺧﻄﻮر ﮐﺮده ﺑﻮد ؟ اﻣﺎ‬

‫ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎم ؟ آن ﭼﻪ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﻨﻄﻘﯽ اي را ﺑﺎ آن ﮐﻠﻤﺎت‬ ‫ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ دﻫﻢ. آﻧﻬﺎ ﻋﻤﻼً ﺑﯽ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮدﻧﺪ.‬ ‫ﺑﻪ

ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﻪ ﻫﯿﺞ ﭼﯿﺰ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ . ﭼﯿﺰﻫﺎي واﺿﺢ ، ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻔﻬﻮم داﺷﺘﻨﺪ ، در آن ﻣﻐﺰ ﻋﺠﯿﺐ او ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ‬ ‫اي ﺗﺎب ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺘﻨﺪ و واروﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ

. ﺑﯿﺶ از ﺣﺪي ﮐﻪ اون ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داره ؟ ﺷﺎﯾﺪ ﻓﻌﻼً ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺎﻧﻊ ﭼﯿﺰي ﻣﯽ ﺷﺪم .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺳﺎﯾﯿﺪم ، ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه رﻓﺘﻢ . ﭼﺮا ﻫﻤﯿﻦ ﭼﻨﺪ دﻗﯿﻘﻪ ﻣﯽ

ﺑﺎﯾﺴﺖ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﯾﮏ ﻣﻮﺟﻮد ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺬﯾﺮ‬ ‫ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ ؟ روﺷﻦ ﺑﯿﻨﯽ ﻣﻦ ﮐﺠﺎ ﺑﻮد ؟‬ ‫در ﺗﻤﺎم ﻣﺪت ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪه از ﺗﺪرﯾﺲ ﻣﺜﻠﺜﺎت آﻗﺎي وارﻧﺮ ، آرواره ام ﺳﺨﺖ ﺑﻮد . از ﮐﻨﻔﺮاﻧﺴﯽ

ﮐﻪ در ﮐﻼس ﺧﻮدم داده ﺑﻮد ﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ آن ﮔﻮش‬ ‫ﮐﺮده ﺑﻮدم . ﺑﻼ و ﺟﺴﯿﮑﺎ دﯾﮕﺮ ﺻﺤﺒﺘﯽ ﻧﮑﺮدﻧﺪ ، اﻣﺎ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺎرﻫﺎ دزدﮐﯽ ﺑﻪ ﺑﻼ ﻧﮕﺎه اﻧﺪاﺧﺖ و ، ﯾﮏ ﺑﺎر ﺻﻮرت او ﺑﻪ دﻟﯿﻞ

ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻣﯽ ﺳﺮخ‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮد.‬ ‫زﻣﺎن ﻧﺎﻫﺎر ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ زود ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﭘﺲ از اﺗﻤﺎم ﮐﻼس ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺗﻌﺪادي از ﺟﻮاب ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮﺷﺎن ﺑﻮدم را ﻣﯽ ﮔﯿﺮد ﯾﺎ ﻧﻪ ، اﻣﺎ ﺑﻼ

از او ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ زﻧﮓ ﺑﻪ ﺻﺪا درآﻣﺪ ، ﺑﻼ رو ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺮﮔﺸﺖ .‬

‫ﺑﻼ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺮد، ﮔﻔﺖ : » ﺗﻮي ﮐﻼس ادﺑﯿﺎت اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ، ﻣﺎﯾﮏ از ﻣﻦ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺣﺮﻓﯽ از ﺷﺐ‬

‫دوﺷﻨﺒﻪ زدي ﯾﺎ ﻧﻪ. « ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺮا اﯾﻦ را ﻣﻄﺮح ﮐﺮده ﺑﻮد ﺷﺪم- ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ دﻓﺎع ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ درﺑﺎره ي ﻣﻦ ﺳﻮال ﮐﺮده ؟ ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻟﺬت ذﻫﻦ ﺟﺴﯿﮑﺎ را از ﺣﺎﻟﺖ دﻓﺎﻋﯿﺶ ﺧﺎ

رج ﮐﺮد ، ﻧﺮم ﺗﺮ ﺷﺪ ، ﺑﺪور از ﻧﯿﺶ و ﮐﻨﺎﯾﻪ و ﺣﻘﻪ ﺑﺎزي‬

‫ﻫﺎي ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ. » ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ! ﺗﻮ ﭼﯽ ﮔﻔﺘﯽ؟ «‬ ‫» ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮔﻔﺘﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺖ ﺧﻮش ﮔﺬﺷﺘﻪ- و اون از اﯾﻦ ﺣﺮف راﺿﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ. «‬ ‫» ﻣﻦ ﺑﮕﻮ اون دﻗﯿﻘﺎً ﭼﯽ

ﮔﻔﺖ و ﺗﻮ دﻗﯿﻘﺎً ﭼﻪ ﺟﻮاﺑﯽ ﺑﻬﺶ دادي! «‬

‫ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ، آن ﺗﻤﺎم ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﺮوز از ﻃﺮﯾﻖ ﺟﺴﯿﮑﺎ دﺳﺖ ﮔﯿﺮم ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺑﻼ ﻃﻮري ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﯽ زد اﻧﮕﺎر او ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻮﺿﻮع‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎزي را

ﺑﺮده ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫ﺧﻮب ، ﻧﺎﻫﺎر داﺳﺘﺎن دﯾﮕﺮي داﺷﺖ . ﻣﻦ در ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪن ﺟﻮاب از او از ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﺗﺮ ﺑﻮدم ، ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ از آن ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم .‬

‫در ﻃﻮل ﺳﺎﻋﺖ ﭼﻬﺎرم ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮔﺎه و ﺑﯽ ﮔﺎه ﺳﺮزدن ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ . ﻃﺎﻗﺖ اﻓﮑﺎر ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ي او درﺑﺎره ي ﻣﺎﯾﮏ‬ ‫ﻧﯿﻮﺗﻮن را ﻧﺪاﺷﺘﻢ . در ﻃﻮل دو ﻫﻔﺘﻪ ي

ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ از او ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮدم . ﻣﺎﯾﮏ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺑﻮد ﮐﻪ زﻧﺪه ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ- ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﺤﺚ اﻧﺠﺎم ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻫﺎي ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺑﺎ

اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﯿﺎن ﻣﯽ آﻣﺪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ-‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ورزﺷﮕﺎه رﻓﺘﯿﻢ . ﻃﺒﯿﻌﺘﺎً ، او ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﻢ ﮔﺮوه ﺑﻮد . اﻣﺮوز اوﻟﯿﻦ روز ﺑﺪﻣﯿﻨﺘﻮن ﺑﻮد . از ﺳﺮ ﮐﺴﺎﻟﺖ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ

آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺎ‬ ‫راﮐﺖ ﺑﻪ ﺗﻮپ ﺿﺮﺑﻪ زدم ﺗﺎ آن ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺮﮔﺮداﻧﻢ . ﻟﻮرن ﻣﻠﻮري در ﺗﯿﻢ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻮد ؛ او ﺑﺎﺧﺖ . آﻟﯿﺲ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻘﻒ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮد ، راﮐﺘﺶ را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺼﺎ

ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ .‬ ‫ﻫﻤﻪ ي ﻣﺎ از ﺑﺎﺷﮕﺎه ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺑﻮدﯾﻢ ، ﺑﻪ ﺧﺼﻮص اﻣﺖ . ﺑﺎزي ﻫﺎي ﭘﺮﺗﺎﺑﯽ در ﻓﻠﺴﻔﻪ ي ﺷﺨﺼﯽ او ﯾﮏ ﺗﻮﻫﯿﻦ آﺷﮑﺎر ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ آﻣﺪ . اﻣﺮوز‬ ‫زﻧﮓ ورزش ﺑﺪﺗﺮ از

ﺣﺪ ﻣﻌﻤﻮل ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ- ﻣﻦ درﺳﺖ ﻫﻤﺎﻧﻄﻮر ﮐﻪ اﻣﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ اﺣﺴﺎس آزردﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﺳﺮم از ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﮕﯽ ﻣﻨﻔﺠﺮ ﺷﻮد ، ﻣﺮﺑﯽ ﮐﻠَﭗ ﺑﺎزي

ﻫﺎ را ﻣﺘﻮﻗﻒ و ﻣﺎ را زودﺗﺮ ﻣﺮﺧﺺ ﮐﺮد . ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺨﺮه اي از اﯾﻨﮑﻪ او‬ ‫ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ ﻧﺨﻮرده ﺑﻮد - ﯾﮏ رژﯾﻢ ﺗﺎزه- و در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻓﺸﺎر ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺖ ﺗﺎ از ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﻣﺪرﺳﻪ

ﺧﺎرج ﺷﻮد و ﯾﮏ ﺟﺎﯾﯽ ﯾﮏ ﻧﺎﻫﺎر‬ ‫ﭼﺮب ﮔﯿﺮ ﺑﯿﺎورد ﺳﭙﺎﺳﮕﺰار ﺑﻮدم . او ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻗﻮل داده ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻓﺮدا دوﻣﺮﺗﺒﻪ رژﯾﻤﺶ را از ﺳﺮ ﺑﮕﯿﺮد…‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎر او ﺑﻪ ﻣﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻓﯽ

داد ﺗﺎ ﻗﺒﻞ از ﺗﻤﺎم ﺷﺪن ﮐﻼس ﺑﻼ ، ﺧﻮدم را ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن رﯾﺎﺿﯿﺎت ﺑﺮﺳﺎﻧﻢ .‬

‫آﻟﯿﺲ ﮐﻪ در راه‪ ‬رﻓﺘﻦ ﭘﯿﺶ ﺟﺎﺳﭙﺮ ﺑﻮد ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﺑﺮو ﺣﺎل ﮐﻦ . ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ روز دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻢ . ﺑﻪ ﮔﻤﻮﻧﻢ ﺳﻼم ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺑﻼ ﻧﻤﯽ رﺳﻮﻧﯽ ،‬ ‫ﻧﻪ ؟‬

‫ﺑﺎ اوﻗﺎت ﺗﻠﺨﯽ ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم . ﺗﻤﺎم ﻏﯿﺐ ﺑﯿﻦ ﻫﺎ اﯾﻨﻘﺪر از ﺧﻮد راﺿﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ؟‬

‫ﻣﺤﺾ اﻃﻼﻋﺖ ﺑﮕﻢ ﮐﻪ آﺧﺮ اﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪ ﻫﺮدو ﻃﺮف رودﺧﻮﻧﻪ آﻓﺘﺎﺑﯿﻪ . ﮔﻔﺘﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺨﻮاي دوﺑﺎره ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﺗﻮ ﺑﺮﯾﺰي .‬

‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم و در ﺟﻬﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ او ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدم. ازﺧﻮدراﺿﯽ، اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً ﺳﻮدﻣﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ دﯾﻮار ﮐﻨﺎر در ﺗﮑﯿﻪ دادم و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪم . ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ اﻓﮑﺎر

ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺻﺪاي او را ﻫﻢ از ﭘﺸﺖ آﺟﺮﻫﺎ ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪم.‬

‫» ﺗﻮ اﻣﺮوز ﺑﺮاي ﻧﺎﻫﺎر ﭘﯿﺶ ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﯿﻨﯽ ، ﻧﻪ؟ « ﺳﺮ ﺗﺎ ﭘﺎش... داره از ﺧﻮﺷﯽ ﺑﺮق ﻣﯽ زﻧﻪ . ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﯾﻪ ﻋﺎﻟﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ‬ ‫ﻧﮕﻔﺘﻪ .‬

‫او ﺟﻮاب داد : » ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ. « ﻟﺤﻨﺶ ﻋﺠﯿﺐ ﻧﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﮕﺮ ﺑﻪ او ﻗﻮل ﻧﺪاده ﺑﻮدم ﮐﻪ وﻗﺖ ﻧﺎﻫﺎر را ﺑﺎ او ﺳﭙﺮي ﮐﻨﻢ ؟ او ﭼﻪ ﻓﮑﺮي ﻣﯽ ﮐﺮد ؟‬ ‫آﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ از ﮐﻼس ﺑﯿﺮون

آﻣﺪﻧﺪ و ﭼﺸﻢ ﻫﺮ دوي آن دﺧﺘﺮﻫﺎ ﺑﺎ دﯾﺪن ﻣﻦ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ . اﻣﺎ ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺪاي ﺟﺴﯿﮑﺎ را ﺑﺸﻨﻮم .‬

‫ﭼﻪ ﮐﺎر ﻗﺸﻨﮕﯽ . واو . اوه ، آره ، از اون ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﮕﻪ ﺧﺒﺮﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮي ﻫﺴﺖ . ﺷﺎﯾﺪ اﻣﺸﺐ ﺑﻬﺶ زﻧﮓ زدم... ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ زﯾﺎد‬ ‫ﺗﺸﻮﯾﻘﺶ ﻧﮑﻨﻢ . ﻫﺎه . اﻣﯿﺪوارم زودﺗﺮ

ﺑﻼرو ول ﮐﻨﻪ . ﻣﺎﯾﮏ ﺑﺎﻧﻤﮑﻪ وﻟﯽ... واو .‬

‫» ﺑﻌﺪاً ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ، ﺑﻼ . «‬ ‫ﺑﻼ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ آﻣﺪ و ﯾﮏ ﻗﺪم دورﺗﺮ ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮد ، ﻫﻨﻮز ﻧﺎﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد . ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ رﻧﮓ ﺻﻮرﺗﯽ درآﻣﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬

‫او را ﺑﻪ ﺣﺪي ﺧﻮب ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ ﭘﺸﺖ اﯾﻦ درﻧﮓ ﻫﯿﭻ ﺗﺮﺳﯽ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﻧﯿﺴﺖ . ﻇﺎﻫﺮاً ، ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ او ﺑﯿﻦ‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺧﻮدش و ﻣﻦ ﺗﺼﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺑﯿﺶ

از اون ﺣﺪي ﮐﻪ اون ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داره . ﭼﻪ ﻣﺴﺨﺮه !‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺿﻌﯿﻔﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺳﻼم. «‬ ‫ﭼﻬﺮه اش درﺧﺸﺎن ﺗﺮ ﺷﺪ . » ﺳﻼم. «‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﺑﮕﻮﯾﺪ ،

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ رواﻧﻪ ﺷﺪم . او ﺑﯽ ﺻﺪا در ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺖ.‬ ‫ژاﮐﺖ ﮐﺎرﺳﺎز واﻗﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد- ﻋﻄﺮ او ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻧﮕﺪاﺧﺖ . ﻓﻘﻂ اﻧﺪﮐﯽ از دردي ﮐﻪ ﻫﻤﻮاره ﺣﺲ

ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺷﺪﯾﺪﺗﺮ ﺑﻮد . راﺣﺖ ﺗﺮ از آﻧﭽﻪ‬ ‫ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮدن آن ﺑﺎور داﺷﺘﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮم .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺻﻒ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدﯾﻢ ﺑﻼ ﺑﯽ ﻗﺮار ﺑﻮد ، ﺑﺎ ﺑﯽ

ﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﺎ زﯾﭗ ژاﮐﺘﺶ ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﺮد و اﯾﻦ ﭘﺎ آن ﭘﺎ ﻣﯽ ﺷﺪ . اﻏﻠﺐ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ‬ ‫ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ ، اﻣﺎ ﻫﺮوﻗﺖ ﮐﻪ ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮه ي ﻣﺮا ﻣﻼﻗﺎت ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﺳﺮش را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و

ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . آﯾﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ اﻓﺮاد زﯾﺎدي در ﺣﺎل ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ؟ ﺷﺎﯾﺪ او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺻﺪاي زﻣﺰﻣﻪ ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ را ﺑﺸﻨﻮد- اﻣﺮوز ﺷﺎﯾﻌﺎت ذﻫﻨﯽ ،

ﺑﺮ زﺑﺎن‬ ‫ﻫﻢ آورده ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ از ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ دردﺳﺮ اﻓﺘﺎده اﺳﺖ .‬ ‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻫﺎر او را ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺘﻢ ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰد . ﻣﻦ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ

او ﭼﻪ دوﺳﺖ دارد- ﻫﻨﻮز ﻧﻪ- ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از ﻫﺮ ﭼﯿﺰ ﻣﻘﺪاري ﺑﺮداﺷﺘﻢ .‬ ‫او آﻫﺴﺘﻪ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻫﯿﺲ ﻣﺎﻧﻨﺪي ﮔﻔﺖ : » داري ﭼﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﻏﺬارو ﮐﻪ واﺳﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﻧﻤﯽ

داري؟ «‬ ‫ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم و، ﺳﯿﻨﯽ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﯿﺸﺨﻮان ﺑﺮدم . » اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ ، ﻧﺼﻔﺶ ﻣﺎل ﺧﻮدﻣﻪ. «‬ ‫او ﺑﺎ ﺷﮑﺎﮐﯽ ﯾﮏ اﺑﺮوﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد ، اﻣﺎ در ﺣﯿﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﭘﻮل ﻏﺬا را

ﻣﯽ دادم و او را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﯿﺰي ﮐﻪ ﻫﻔﺘﻪ ي ﭘﯿﺶ ، ﻗﺒﻞ از ﺗﺠﺮﺑﻪ ي‬ ‫ﻓﺠﯿﻊ او ﺑﺎ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮔﺮوه ﺧﻮن ، ﭘﺸﺖ آن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺣﺮف دﯾﮕﺮي ﻧﺰد . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ

ﺑﺴﯿﺎر ﺑﯿﺶ ﺗﺮ از ﭼﻨﺪ روز از‬ ‫آن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد .‬ ‫او دوﺑﺎره روﺑﻪ روي ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺖ . ﺳﯿﻨﯽ را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﻫﻞ دادم .‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺗﺸﻮﯾﻖ آﻣﯿﺰي ﮔﻔﺘﻢ : »

ﻫﺮﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺮدار. «‬ ‫او ﺳﯿﺒﯽ ﺑﺮداﺷﺖ و آن را در دﺳﺘﺶ ﭼﺮخ داد ، ﭼﻬﺮه اش ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻨﺘﻔﮑﺮي داﺷﺖ .‬ ‫» ﻣﻦ ﮐﻨﺠﮑﺎوم. «‬ ‫ﭼﻪ ﺳﻮﭘﺮازي .‬ ‫او اداﻣﻪ داد : » اﮔﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﻮرو

ﺑﻪ ﺧﻮردن ﻏﺬا وادار ﮐﻨﻪ ، ﭼﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ « ﺻﺪاي او آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﮔﻮش اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻗﺎدر ﺑﻪ ﺷﻨﯿﺪن آن‬ ‫ﻧﺒﻮد. ﮔﻮش ﻫﺎي ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺬﯾﺮان ، اﮔﺮ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻬﯽ داﺷﺘﻨﺪ ﺑﺤﺚ ﺟﺪاﯾﯽ داﺷﺖ .

اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺷﺎره اي ﻣﯽ ﮐﺮدم...‬ ‫دﻫﻦ ﺑﻪ ﺷﮑﺎﯾﺖ ﮔﺸﻮدم : » ﺗﻮ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻨﺠﮑﺎوي. « اوه ﺧﻮب . ﻧﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻗﺒﻼً ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺧﻮردن ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم . اﯾﻦ ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﺑﺎزي ﺑﻮد .

ﯾﮏ‬ ‫ﺑﺨﺶ ﻧﺎﺧﻮش آﯾﻨﺪ آن.‬

‫دﺳﺘﻢ را دراز ﮐﺮدم و ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰ را ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ آن ﯾﮏ ﮔﺎز ﮐﻮﭼﮏ ﻣﯽ زدم ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او را روي ﺧﻮدم ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺪون ﻧﮕﺎه ﮐﺮدن ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ

آن ﭼﯿﺰ ﭼﻪ ﺑﻮد . ﻣﺎﻧﻨﺪ دﯾﮕﺮ ﻏﺬاﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻟﺰج و ﺳﻔﺖ و ﺗﻨﻔﺮآور ﺑﻮد . ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ آن را ﺟﻮﯾﺪم و‬ ‫ﻗﻮرت دادم ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ادا و اﺻﻮل را از ﺻﻮرﺗﻢ دور ﻧﮕﻪ دارم . ﺗﮑﻪ ي ﻏﺬا

آﻫﺴﺘﻪ و ﻧﺎراﺣﺖ از ﮔﻠﻮﯾﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ رﻓﺖ. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻓﮑﺮ‬ ‫ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﻌﺪاً ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ آن را ﺑﺎﻻ ﻣﯽ اوردم آه ﮐﺸﯿﺪم . ﻣﻨﺰﺟﺮﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺎﻟﺖ ﭼﻬﺮه ي ﺑﻼ ﺷﻮك زده ﺑﻮد . او ﺗﺤﺖ

ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﭼﺮخ دﻫﻢ . ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺎ در اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﯿﺮﻧﮓ ﻫﺎ اﺳﺘﺎد ﺑﻮدﯾﻢ .‬ ‫» اﮔﻪ ﯾﮑﯽ ﺗﻮرو وادار ﺑﻪ ﺧﻮردن ﯾﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﻮﮔﻨﺪو ﮐﻨﻪ ، ﻣﯽ ﺧﻮ

رﯾﺶ دﯾﮕﻪ ، ﻧﻤﯽ ﺧﻮري؟ «‬ ‫ﺑﯿﻨﯽ اش را ﭼﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . » ﯾﮏ ﺑﺎر اﯾﻦ ﮐﺎرو ﮐﺮدم... ﯾﮑﯽ ﻣﺠﺒﻮرم ﮐﺮده ﺑﻮد . اوﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد. «‬ ‫ﺧﻨﺪﯾﺪم . » ﺑﺮاي ﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪ

اره. «‬

‫ﺧﯿﻠﯽ ﮔﺮم و ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎن ، ﻧﻪ ؟ ﭼﻪ زﺑﺎن ﺑﺪﻧﯽ ﺧﻮﺑﯽ . ﺣﺎﻻ ﺑﻌﺪاً ﻧﻈﺮ ﺧﻮدم رو ﺑﻪ ﺑﻼ ﻣﯽ ﮔﻢ . ﻫﻤﻮن ﻃﻮري ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼ ﺧﻢ ﺷﺪه‬ ‫ﮐﻪ اﮔﻪ ﺑﻬﺶ ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺖ اﯾﻦ ﻃﻮر ﺑﺎﯾﺪ

ﻣﯽ ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﻪ . ﻗﯿﺎﻓﺶ... ﺑﯽ ﻧﻘﺼﻪ . ﺟﺴﯿﮑﺎ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ . اي ﺟﺎن .‬

‫ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺗﻼﻗﯽ ﮐﺮد و او ﺑﺎ اﺿﻄﺮاب ﺑﻪ ﺟﺎي دﯾﮕﺮي ﻧﮕﺎه ﮐﺮد و رو ﺑﻪ دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﮐﻨﺎرش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﺑﺮﯾﺪه‬ ‫ﺧﻨﺪﯾﺪ.‬

‫ﻫﻢ م م . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺑﻬﺘﺮه ﺑﭽﺴﺒﻢ ﺑﻪ ﻣﺎﯾﮏ . واﻗﻌﯿﺖ ، ﻧﻪ وﻫﻢ و ﺧﯿﺎل...‬

‫ﺑﻼ را در ﺟﺮﯾﺎن ﮔﺬاﺷﺘﻢ : » ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻫﺮ ﮐﺎري ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. ﺑﻌﺪاً ﺧﻮدش واﺳﺖ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯽ ده. «‬ ‫ﻇﺮف ﻏﺬا را ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪم- ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﭼﯿﺰي

ﮐﻪ ﺧﻮردم ﭘﯿﺘﺰا ﺑﻮده- در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﭼﻄﻮر ﺷﺮوع ﮐﻨﻢ . ﻫﻤﺎن ﻃﻮر‬

‫ﮐﻪ آن ﮐﻠﻤﺎت در ﺳﺮم ﺗﮑﺮار ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﭼﻨﺪي ﭘﯿﺸﻢ ﺑﺎز ﺑﻪ ﺳﺮاﻏﻢ آﻣﺪ : ﺑﯿﺶ از ﺣﺪي ﮐﻪ اون ﻣﻨﻮ دوﺳﺖ داره . اﻣﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮر‬

‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎم .‬ ‫او ﮔﺎزي ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﺗﮑﻪ ي ﭘﯿﺘﺰا زد . اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺣﺴﻦ اﻋﺘﻤﺎد او ﻣﺮا ﻣﺘﺤﯿﺮ ﺳﺎﺧﺖ . ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﻠﻢ ، او ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺳﻤﯽ ﺑﻮدم- اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ

ﺳﻬﯿﻢ ﺷﺪن در ﻏﺬا ﺑﻪ او آﺳﯿﺒﯽ ﻣﯽ رﺳﺎﻧﺪ . ﺑﺎ اﯾﻦ وﺟﻮد ، ﻣﻦ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﮐﻪ او ﻃﻮر دﯾﮕﺮي ﺑﺎ ﻣﻦ رﻓﺘﺎر ﮐﻨﺪ . ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻣﻮﺟﻮد‬ ‫از ﻧﻮع دﯾﮕﺮ . او ﻫﺮﮔﺰ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻧﮑﺮده

ﺑﻮد- ﺣﺪاﻗﻞ ، ﻧﻪ از ﺟﻬﺎت ﻣﻨﻔﯽ...‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﺷﺮوع ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫» ﭘﺲ ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺘﻪ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﻮد ، آره؟ «‬ ‫او دوﻣﺮﺗﺒﻪ اﺑﺮوﯾﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد . » ﺗﻮ ﺟﺪاً ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪي؟ «‬ ‫اﻧﮕﺎر ﻫﯿﭻ

زﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺮا ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺑﻼ دور ﮐﻨﺪ . ﭼﻪ ﻣﺰﺧﺮﻓﺎﺗﯽ.‬ ‫» ﻧﻪ . ﺣﻮاﺳﻢ ﻧﺒﻮد . ﻓﮑﺮم ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻮد. « ﻧﻪ ﺑﺎ وﺟﻮد آن ﺑﻠﻮز ﻧﺎزك و ﭼﺴﺒﺎن...‬ ‫ﺧﻮب ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﺮوز آن

ﭘﻠﯿﻮر زﺷﺖ را ﺑﻪ ﺗﻦ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬

‫ﺑﻼ ﮐﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﺑﺮ ﻟﺐ داﺷﺖ ، ﮔﻔﺖ : » دﺧﺘﺮ ﺑﯿﭽﺎره ! «‬

‫او از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﯿﭻ ﺟﻮره ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ را ﺟﺬاب ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدم ﺧﻮﺷﺶ آﻣﺪه ﺑﻮد . ﻣﻦ اﯾﻦ را درك ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﭼﻨﺪ ﻣﺮﺗﺒﻪ در ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ‬ ‫ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن را ﻟﻪ و ﻟﻮرده

ﮐﻨﻢ ؟‬ ‫او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺣﻘﯿﻘﺘﺎً ﺑﺎور داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت اﻧﺴﺎﻧﯽ اش ، ﺛﻤﺮه ي ﻋﻤﺮ ﻫﻔﺪه ﺳﺎﻟﻪ ي ﻓﻨﺎﭘﺬﯾﺮ ، ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﻗﻮي ﺗﺮ از اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺷﺪﯾﺪ‬ ‫ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺰﯾﺮي ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ در ﻃﻮل ﯾﮏ

ﻗﺮن در ﻣﻦ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫» ﯾﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮔﻔﺘﯽ... « ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﻢ را ﻋﺎدي ﻧﮕﻪ دارم . » ﺧﻮب ، ﻣﻨﻮ رﻧﺠﻮﻧﺪ. «‬ ‫او ﻓﻮراً ﺣﺎﻟﺖ دﻓﺎﻋﯽ ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ . »

ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪاره اﮔﻪ ﭼﯿﺰي ﺷﻨﯿﺪي ﮐﻪ ازش ﺧﻮﺷﺖ ﻧﯿﻮﻣﺪه . ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻣﺮدم درﺑﺎره ي ﻓﺎل ﮔﻮش‬ ‫اﯾﺴﺘﺎدن ﭼﻪ ﻧﻈﺮي دارن. «‬ ‫اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ ﮐﻨﻨﺪه ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﭼﯿﺰ ﺧﻮﺑﯽ درﻣﻮرد

ﺧﻮدش ﻧﻤﯽ ﺷﻨﻮه ، اﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺮدم ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ او ﯾﺎدآوري ﮐﺮدم : » ﻣﻦ ﺑﻬﺖ اﺧﻄﺎر ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎﺗﻮن ﮔﻮش ﻣﯽ دم. «‬ ‫» و ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻬﺖ ﻫﺸﺪار داده ﺑﻮدم

ﮐﻪ ﺗﻮ دﻟﺖ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد از ﻫﻤﻪ ي اﻓﮑﺎر ﻣﻦ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﯽ. «‬ ‫آه ، او ﺑﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻦ اﺷﮑﺶ را درآورده ﺑﻮدم . ﻏﻢ و اﻓﺴﻮس ﺻﺪاﯾﻢ را ﺧﺸﻦ ﺗﺮ ﮐﺮد . » آره ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮ

دي . ﻫﺮﭼﻨﺪ ، دﻗﯿﻘﺎً ﺣﻖ‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﻦ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاد از اﻓﮑﺎر ﺗﻮ ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﻢ- از ﻫﻤﻪ ﺷﻮن . ﻓﻘﻂ اي ﮐﺎش... ﺑﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدي. «‬ ‫ﺑﯿﺶ از ﻧﯿﻤﯽ از آن ﺣﺮف ﻫﺎ

دروغ ﺑﻮد . ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺖ دﻫﺪ . اﻣﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ. ﺑﺪون ﺷﮏ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ .‬ ‫او در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺧﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﻏﺮوﻟﻨﺪﮐﻨﺎن ﮔﻔﺖ : » اون ﯾﻪ

ﺑﺤﺚ دﯾﮕﻪ اس. «‬ ‫» اﻣﺎ اﻵن ﻣﻮﺿﻮع واﻗﻌﺎً ﺳﺮ اون ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫» ﭘﺲ ﭼﯿﻪ؟ «‬ ‫او ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺧﻢ ﺷﺪ ، دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ روي ﮔﻠﻮﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺖ . اﯾﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﺑﻪ ﻃﺮف

ﺧﻮد ﮐﺸﯿﺪ- ﺣﻮاﺳﻢ ﭘﺮت ﺷﺪ . ﭼﻘﺪر آن‬ ‫ﭘﻮﺳﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﻟﻄﯿﻒ ﺑﺎﺷﺪ...‬

‫ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻓﺮﻣﺎن دادم : ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻦ .‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺗﻮ واﻗﻌﺎً ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﯿﺶ از اوﻧﭽﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽ دم ﺑﻪ ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽ دي؟ « آن ﺳﻮال ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻣﺴﺨﺮه رﺳﯿﺪ ، ﻣﺜﻞ‬ ‫اﯾﻦ ﺑﻮدﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎت آن در ﻫﻢ ﺑﺮﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ

.‬ ‫ﻧﻔﺴﺶ ﺑﻨﺪ آﻣﺪ ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪﻧﺪ . ﺳﭙﺲ ﻧﮕﺎﻫﺶ را از ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﻠﮏ زد .‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » دوﺑﺎره داري ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎرو ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫» ﭼﻪ ﮐﺎري؟ «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ

ﮐﻪ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﭼﺸﻤﺎن ﻣﺮا ﻣﻼﻗﺎت ﻣﯽ ﮐﺮد ، اﻗﺮار ﮐﺮد : » ﮔﯿﺞ ﮐﺮدن ﻣﻦ. «‬

‫» اوه. « ﻫﻢ م. دﻗﯿﻘﺎً ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ در اﯾﻦ راﺑﻄﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﻨﻢ . و ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ واﻗﻌﺎً دﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﺪ او را ﮔﯿﺞ ﮐﻨﻢ . ﻫﻨﻮز از‬ ‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮔﯿﺠﺶ ﮐﻨﻢ ﻫﯿﺠﺎن

زده ﺑﻮدم . اﻣﺎ اﯾﻦ ﺑﻪ روﻧﺪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﮐﻤﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫» ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺧﻮدت ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺖ. « او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ. » ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﮐﺎرﯾﺶ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » آﺧﺮش ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺟﻮاب ﺳﻮال ﻣﻨﻮ ﺑﺪي؟

«‬ ‫او ﺑﻪ ﻣﯿﺰ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ . » آره. «‬ ‫آن ﺗﻤﺎم ﺣﺮﻓﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ زد.‬ ‫ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري ﭘﺮﺳﯿﺪم : » آره ، ﯾﻌﻨﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺟﻮاب ﺑﺪي ، ﯾﺎ آره ، واﻗﻌﺎً ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻓﮑﺮي ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫او ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ

ﺑﺎﻻ را ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ ﮔﻔﺖ : » آره ، واﻗﻌﺎً ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻓﮑﺮي ﻣﯽ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ، ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ اﻗﺮار اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاي او ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺖ ﺑﻮده ، ﭼﻮﻧﮑﻪ از ﺗﻪ دل ﺑﻪ آن ﺑﺎور داﺷﺖ . و ﻣﻦ

ﻫﻢ ﭼﻨﺪان از آن ﻣﺎﯾﮏ‬ ‫ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺑﺰدل ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺒﻮدم . ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﺧﻮدم را اﺑﺮاز ﮐﻨﻢ از او ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدم ﮐﻪ اﺣﺴﺎﺳﺶ را ﻧﺸﺎن دﻫﺪ . ﻣﻬﻢ ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺣﺲ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﻮﺿﻊ ام

ﺑﺴﯿﺎر روﺷﻦ ﺑﻮده . ﻣﻦ آن را ﺑﻪ او اﻟﻘﺎ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم و ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ، ﻫﯿﭻ ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﻧﺪاﺷﺘﻢ .‬ ‫او را ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻤﻊ ﮐﺮدم : » اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. « ﺑﺎﯾﺪ ﺣﺮارت ﻧﻬﻔﺘﻪ در ﺻﺪاﯾﻢ را ﻣﯽ ﺷﻨﯿﺪ .‬

‫ﺑﻼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﺒﻬﻢ ﺑﻮدﻧﺪ ، ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺑﺮوز ﻧﻤﯽ دادﻧﺪ . او زﻣﺰﻣﻪ وار ﮔﻔﺖ : » ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺑﻔﻬﻤﯽ. «‬ ‫او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﻦ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ اﻓﮑﺎر

او را ﺑﺸﻨﻮم اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﺶ را ﻧﺎﭼﯿﺰ ﻣﯽ ﭘﻨﺪارم . اﻣﺎ ، در ﺣﻘﯿﻘﺖ ، ﻣﺸﮑﻞ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ او‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﺮا دﺳﺖ ﮐﻢ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ .‬ ‫ﺑﺎ ﺣﯿﺮت ﮔﻔﺘﻢ : » ﭼﯽ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻓﮑﺮي ﺑﮑﻨﯽ؟

«‬ ‫او ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ ، ﺧﻄﯽ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد و ﻟﺒﺶ را ﮔﺎز ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ . ﺑﺮاي ﺑﺎر ﻫﺰارم ﺑﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي آرزو ﮐﺮدم ﮐﻪ اي ﮐﺎش‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﻘﻂ او را ﺑﺸﻨﻮم .‬ ‫ﻧﺰدﯾﮏ

ﺑﻮد ﺑﻪ او اﻟﺘﻤﺎس ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺑﺎ ﭼﻪ ﻓﮑﺮي دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ، اﻣﺎ او ﯾﮏ اﻧﮕﺸﺘﺶ را ﺑﺎﻻ ﺑﺮد ﺗﺎ ﻣﺮا از ﮔﻔﺘﻦ‬ ‫ﺑﺎزدارد.‬ ‫او درﺧﻮاﺳﺖ ﮐﺮد : » اﺟﺎزه ﺑﺪه ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ.

«‬ ‫ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ اﻓﮑﺎرش را ﺳﺮوﺳﺎﻣﺎن ﻣﯽ داد ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺻﺒﻮر ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﯽ ﺷﺪ اﯾﻦ ﻃﻮر واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻢ .‬ ‫او دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮد ، اﻧﮕﺸﺘﺎن ﻇﺮﯾﻔﺶ را ﭘﯿﭻ و

ﺗﺎب داد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺮف آﻣﺪ ﻃﻮري ﺑﻪ دﺳﺘﺎﻧﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ‬ ‫ﺷﺨﺺ دﯾﮕﺮي ﺑﻮدﻧﺪ .‬

‫او زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب ، ﮔﺬﺷﺘﻪ از ﯾﻪ ﺳﺮي ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﺸﻬﻮد ، ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖ ﻫﺎ... ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ- ﻣﻦ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﻄﻮر‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ذﻫﻦ ﮐﺴﯽ رو ﺧﻮﻧﺪ- اﻣﺎ ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺖ

ﻫﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد ﮐﻪ داري ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ﺑﮕﯽ وﻟﯽ ﯾﻪ ﺣﺮف دﯾﮕﻪ ﻣﯽ زﻧﯽ. « او ﺳﺮش را‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮑﺮد .‬ ‫او آن را ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ، اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﯿﺴﺖ ؟ آﯾﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻘﻂ

ﺿﻌﻒ و ﺧﻮدﺧﻮاﻫﯽ ﻣﺮا اﯾﻨﺠﺎ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ ؟‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺣﺴﺎس و ﺑﺎﻫﻮش! « و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ دﯾﺪم ﮐﻪ درد ﭼﻬﺮه ي او را درﻫﻢ ﺑﺮد . و ﺑﻌﺪ ﺑﺮاي اﻧﮑﺎر ﮔﻔﺘﻪ ي او ﻋﺠﻠﻪ

ﮐﺮدم.‬ ‫ﺷﺮوع ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻦ ﮐﺮدم : » دﻗﯿﻘﺎً ﺑﺮاي ﻫﻤﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﺗﻮ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﯽ- « و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﯾﺎد آوردن اوﻟﯿﻦ ﮐﻠﻤﺎت ﺗﻮﺿﯿﺢ او ﻣﮑﺚ ﮐﺮدم . ﻫﺮﭼﻨﺪ‬ ‫ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ دﻗﯿﻖ آﻧﻬﺎ را ﻓﻬﻤﯿﺪه

ﺑﺎﺷﻢ ، ﻣﺮا اذﯾﺖ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ. » ﻣﻨﻈﻮرت از 'ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻣﻌﻠﻮم و ﻣﺸﻬﻮد' ﭼﯽ ﺑﻮد؟ «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب، ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﻦ. «‬ ‫داﺷﺘﻢ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﺗﻤﺎم ﮐﺎري ﮐﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دادم

ﺗﻤﺎﺷﺎي او ﺑﻮد . ﭼﻪ ﻣﻨﻈﻮري داﺷﺖ ؟‬ ‫او ﺗﻮﺿﯿﺢ داد : » ﻣﻦ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ام . ﺧﻮب ، اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﭼﯿﺰﻫﺎي ﺑﺪ ﻣﺜﻞ ﺗﺠﺮﺑﯿﺎت در آﺳﺘﺎﻧﻪ ي ﻣﺮگ ﺑﻮدن و دﺳﺖ و ﭘﺎ ﭼﻠﻔﺘﯽ ﺑﻮدن

ﮐﻪ‬ ‫ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﻨﻮ ﻓﻠﺞ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﻗﺎدر ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻫﯿﭻ ﮐﺎري ﻧﯿﺴﺘﻢ . و ﺑﻌﺪ ﺗﻮرو ﺑﺒﯿﻦ! « او ﺑﺎ دﺳﺘﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﻦ ﺗﮑﺎن داد و ﻫﻮا را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻤﺖ‬ ‫ﻓﺮﺳﺘﺎد ، ﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﮑﺎﺗﯽ اﺷﺎره

ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺪري واﺿﺢ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ارزش ﺑﺮ زﺑﺎن آوردن ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ .‬ ‫او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ اﺳﺖ ؟ او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ او ﺑﺮﺗﺮ و ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﺑﻮدم ؟

در ﮐﺘﺎب ﻧﻈﺮﯾﺎت ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ؟‬ ‫اﻧﺴﺎن ﻫﺎي اﺣﻤﻖ ، ﮐﻮﺗﻪ ﻓﮑﺮ و ﮐﻮري ﻣﺜﻞ ﺟﺴﯿﮑﺎ و ﺧﺎﻧﻢ ﮐﻮپ ؟ ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ او زﯾﺒﺎﺗﺮﯾﻦ و... ارزﺷﻤﻨﺪﺗﺮﯾﻦ‬ ‫اﺳﺖ ؟ آن

ﮐﻠﻤﺎت ﺑﺮاي وﺻﻒ او ﺣﺘﯽ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺒﻮدﻧﺪ .‬ ‫و او ﻫﯿﭻ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ .‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﯽ دوﻧﯽ ، ﺗﻮ ﺧﻮدﺗﻮ درﺳﺖ و واﺿﺢ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﯽ . ﻗﺒﻮل دارم ﮐﻪ ﺗﻮ آﺧﺮ ﭘﺪﯾﺪه ﻫﺎي ﻧﺎﮔﻮاري... «

ﺧﻨﺪه ي ﺗﻠﺨﯽ ﮐﺮدم . ﻣﻦ‬ ‫ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ اي ﮐﻪ او را ﺑﻪ دﻓﻌﺎت ﻣﻮرد ﻫﺠﻮم ﻗﺮار داده ﺑﻮد ﺧﻨﺪه دار ﻧﯿﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮدم . ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل ، دﺳﺖ و ﭘﺎ ﭼﻠﻔﺘﯽ ﺑﻮدن ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي‬ ‫ﺑﺎﻣﺰه ﺑﻮد .

دوﺳﺖ داﺷﺘﻨﯽ ﺑﻮد . اﮔﺮ ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ او ﭼﻪ در ﺑﺎﻃﻦ و ﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮ زﯾﺒﺎﺳﺖ ، ﺑﺎور ﻣﯽ ﮐﺮد ؟ ﺷﺎﯾﺪ دﻟﯿﻞ و ﮔﻮاه را ﻣﺘﻘﺎﻋﺪ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪه ﺗﺮ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ . » اﻣﺎ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ روز اوﻟﯽ

ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ اوﻣﺪي ، ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﭘﺴﺮﻫﺎي اﻧﺴﺎن ﭼﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﺬﺷﺖ. «‬ ‫آه ، اﻣﯿﺪ ، ﻫﯿﺠﺎن ، اﺷﺘﯿﺎق و آرزوﻣﻨﺪي آن اﻓﮑﺎر . ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﺑﻪ ﺧﯿﺎﻻت ﻣﺤﺎل رو

آورده ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﺤﺎل ، ﭼﻮن او ﻫﯿﭻ ﮐﺪاﻣﺸﺎن را‬ ‫ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﻣﻦ آن ﮐﺴﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﻪ او ﺑﻠﻪ ﮔﻔﺖ .‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ روي ﻟﺐ ﻫﺎﯾﻢ ﺣﺘﻤﺎً ﻣﯽ ﺑﺎﯾﺴﺖ ﻣﻐﺮوراﻧﻪ ﻣﯽ ﺑﻮد .‬ ‫در ﭼﻬﺮه ي او ﻓﻘﻂ

ﺑﻬﺖ و ﺣﯿﺮت دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ. زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺎور ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ... «‬ ‫» ﻫﻤﯿﻦ ﯾﻪ ﺑﺎر رو ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ- ﺗﻮ ﺑﺮﻋﮑﺲ ﯾﻪ آدم ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻫﺴﺘﯽ. «‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ وﺟﻮد او ﺑﺮاي ﺗﻮﺟﯿﻪ ﺧﻠﻘﺖ ﮐﻞ

دﻧﯿﺎ ﺑﻬﺎﻧﯽ اي ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد .‬

‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﻋﺎدت ﻧﺪارد از او ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﻮد . ﯾﮑﯽ از ﻣﻮارد دﯾﮕﺮي ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ آن ﻋﺎدت ﻣﯽ ﮐﺮد . او ﺳﺮخ ﺷﺪ و ، ﺑﺤﺚ‬ ‫را ﻋﻮض ﮐﺮد . » اﻣﺎ ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﮔﻢ ﺧﺪ

اﺣﺎﻓﻆ. «‬ ‫» ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﯽ ؟ اﯾﻦ ﻫﻤﻮن ﭼﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﻧﺸﻮن ﻣﯽ ده ﺣﻖ ﺑﺎ ﻣﻨﻪ . ﻣﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺗﻮ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽ دم ، ﭼﻮن اﮔﻪ ﺑﺘﻮﻧﻢ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﺑﮑﻨﻢ... « آﯾﺎ‬ ‫روزي ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﺪي

ﺧﻮدﺧﻮاه ﻧﺒﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﮐﺎر درﺳﺖ را اﻧﺠﺎم دﻫﻢ ؟ ﺑﺎ ﯾﺄس ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم . ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺪرت ﻻزم را ﺑﻪ دﺳﺖ‬ ‫ﻣﯽ آوردم . او ﺳﺰاوار داﺷﺘﻦ ﯾﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﻮد . ﻧﻪ آن ﭼﯿﺰي ﮐﻪ آﻟﯿﺲ در

اﻧﺘﻈﺎرش دﯾﺪه ﺑﻮد . » اﮔﻪ ﺗﺮك ﮐﺮدن ﺗﻮ ﮐﺎر درﺳﺘﯽ ﺑﺎﺷﻪ... « و‬ ‫ﮐﺎر درﺳﺘﯽ ﺑﻮد ، ﻧﺒﻮد ؟ ﻫﯿﭻ ﻓﺮﺷﺘﻪ ي ﺑﯽ ﭘﺮواﯾﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﺑﻼ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺒﻮد. » در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻣﻦ ﺑﻪ

ﺧﻮدم ﺻﺪﻣﻪ ﻣﯽ زﻧﻢ و‬ ‫روي دﻟﻢ ﭘﺎ ﻣﯽ ذارم ﺗﺎ ﺟﻠﻮي ﺻﺪﻣﻪ رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﺗﻮرو ﺑﮕﯿﺮم ، ﺗﺎ ﺗﻮرو ﺳﺎﻟﻢ ﻧﮕﻪ دارم. «‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ آن ﮐﻠﻤﺎت را ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ، ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ

ﺑﭙﯿﻮﻧﺪﻧﺪ .‬ ‫او ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه رﻓﺖ . ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ، ﮐﻠﻤﺎت ﻣﻦ او را ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ . ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » و ﺗﻮ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺣﺎﺿﺮم ﻫﻤﻮن‬ ‫ﮐﺎرو اﻧﺠﺎم ﺑﺪم؟ «‬ ‫ﺑﺴﯿﺎر

ﺧﺸﻤﮕﯿﻦ- ﺑﺴﯿﺎر ﻇﺮﯾﻒ و ﺷﮑﻨﻨﺪه . او ﭼﻄﻮر ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه ﺑﺎﻋﺚ آزار ﮐﺴﯽ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ ؟ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎز ﺑﺎ دﯾﺪن ﺗﻔﺎوت ﻋﻈﯿﻢ‬ ‫ﺑﯿﻨﻤﺎن اﻓﺴﺮده ﺷﺪه ﺑﻮدم ، ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺗﻮ

ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺗﻮ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ ﻗﺮار ﺗﻤﯽ ﮔﯿﺮي ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﺸﯽ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﺑﮕﯿﺮي. «‬ ‫او ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ ، در ﭼﺸﻤﺎن او ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺧﺸﻢ ﻣﯽ داد و ﭼﯿﻦ ﺑﯿﻦ اﺑﺮ

وﻫﺎﯾﺶ را ﻧﻤﺎﯾﺎن ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺖ .‬ ‫اﮔﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﻮﺑﯽ و ﺷﮑﻨﻨﺪﮔﯽ اﺳﺘﺤﻘﺎق داﺷﺘﻦ ﯾﮏ ﻓﺮﺷﺘﻪ ي ﻣﺤﺎﻓﻆ را ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ او را از دردﺳﺮ ﺑﺮﻫﺎﻧﺪ ، در ﻧﻈﺎم ﺟﻬﺎن ﯾﮏ ﻣﺸﮑﻞ‬ ‫ﺣﻘﯿﻘﯽ

وﺟﻮد داﺷﺖ .‬

‫ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ ﻣﺮﯾﺾ ﮔﻮﻧﻪ اي اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم : ﺧﻮب ، ﺣﺪاﻗﻞ اون ﯾﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻣﺤﺎﻓﻆ داره .‬

‫ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . ﭼﻘﺪر ﺑﻬﺎﻧﻪ ام ﺑﺮاي ﻣﺎﻧﺪن را دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ . » اﻟﺒﺘﻪ ، ﺳﺎﻟﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺷﻐﻞ ﺗﻤﺎم وﻗﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي واﻗﻌﯽ ﮐﻠﻤﻪ اس ﮐﻪ‬ ‫ﺣﻀﻮر داﺋﻤﯽ ﻣﻦ رو اﯾﺠﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻪ.

«‬ ‫او ﻫﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﮔﻔﺖ : » اﻣﺮوز ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮده ﯾﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﯿﺎره. « و ﺑﻌﺪ ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ دوﺑﺎره ﻣﺒﻬﻢ‬ ‫ﺷﻮﻧﺪ ، ﺑﺮاي ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ ﭼﻬﺮه

اش ﻣﺘﻔﮑﺮ ﺷﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم : » ﻫﻨﻮز ﻧﻪ. «‬ ‫در ﻋﯿﻦ ﺣﯿﺮت ﻣﻦ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد : » ﻫﻨﻮز ﻧﻪ. « ﻣﻦ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﮐﻪ او ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ را رد ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺖ

؟ اون ﺧﻮدﺧﻮاه ﮐﻠﻪ ﺧﺮ ! ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﮑﻨﻪ ؟ ﻓﺮﯾﺎد ﺗﯿﺰ ذﻫﻨﯽ رزاﻟﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰم را ﺷﮑﺴﺖ .‬ ‫ﺻﺪاي زﻣﺰﻣﻪ ي اﻣﺖ را از آن ﻃﺮف ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ﺷﻨﯿﺪم : » آروم ﺑﺎش ،

ر‪ز‬. « ﺑﺎزوي او دور ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي رزاﻟﯽ ﺑﻮد و او را ﻣﺤﮑﻢ در ﮐﻨﺎرش ﻧﮕﻪ‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﻮد- او را ﻣﻬﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﻋﺬاب وﺟﺪان اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ، ادوارد . از ﻣﮑﺎﻟﻤﺘﻮن ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻼ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﻣﯽ دوﻧﻪ... و ، ﺧﻮب ، اﮔﻪ ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ‬ ‫ﺣﻘﯿﻘﺖ رو ﺑﻬﺶ ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ .

ﺳﺮ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ .‬

‫از ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ ﭘﺲ از آن در ذﻫﻦ آﻟﯿﺲ آﻣﺪ ﻟﺮزﯾﺪم ، ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﮔﺮ در ﺧﺎﻧﻪ ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ رزاﻟﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺣﻔﻆ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﺒﻮد ، ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﻼ ﻣﯽ داﻧﺪ ﻣﻦ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺴﺘﻢ

، ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد . اﮔﺮ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ اﺗﻤﺎم ﻣﯽ رﺳﯿﺪ او ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺧﻮدش را ﺑﺪﺳﺖ‬ ‫ﻧﻤﯽ آورد ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪم اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ اَﺳﺘﻮن ﻣﺎرﺗﯿﻦ ام را ﺟﺎﯾﯽ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﻢ . ﻧﻤﺎي

اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ام ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﺮس ﺷﺪه ﺑﻮد و در‬ ‫آﺗﺶ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ ، روح و رواﻧﻢ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ- ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻣﮑﺎﻓﺎت در راه ﻣﻦ اﺳﺖ .‬ ‫ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻫﻢ ﭼﻨﺪان

ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺗﺮ از او ﻧﺒﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺑﻌﺪاً روﺑﻪ رو ﻣﯽ ﺷﺪم . زﻣﺎن زﯾﺎدي از ﺳﻬﻤﻢ از ﺑﺎ ﺑﻼ ﺑﻮدن ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ، ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ آن را ﻫﺪر دﻫﻢ . ﺷﻨﯿﺪن ذﻫﻦ آﻟﯿﺲ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎدآوري

ﮐﺮد ﮐﻪ ﯾﮏ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮاي رﺳﯿﺪﮔﯽ دارم .‬ ‫ﺣﻤﻠﻪ و ﺗﺸﻨﺞ ذﻫﻨﯽ رزاﻟﯽ را از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون ﮐﺮدم و ﮔﻔﺘﻢ : » ﯾﻪ ﺳﻮال ﻫﻢ ﺑﺮات دارم. «‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪي ﮔﻔﺖ : » ﺳﺮاﭘﺎ ﮔﻮﺷﻢ. «‬ ‫»

واﻗﻌﺎً اﯾﻦ ﺷﻨﺒﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮي ﺳﯿﺎﺗﻞ ، ﯾﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ي ﮐﺸﺘﻪ ﻣﺮده ﻫﺎت ﺟﻮاب ﻣﻨﻔﯽ ﺑﺪي؟ «‬ ‫او ﺑﺮاﯾﻢ ﺷﮑﻠﮑﯽ درآورد . » ﻣﯽ دوﻧﯽ ، ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﺗﻮ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ

اون ﻗﻀﯿﻪ ي ﺗﺎﯾﻠﺮ ﻧﺒﺨﺸﯿﺪم . ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺗﻮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻮدش ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﻣﻦ‬ ‫ﺑﺎﻫﺎش ﺑﻪ ﺟﺸﻦ رﻗﺺ ﻣﯽ رم. «‬ ‫» اوه ، اﮔﻪ ﻣﻦ ﻧﺒﻮدم ﻫﻢ اون ﯾﻪ راﻫﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ازت درﺧﻮاﺳﺖ

ﮐﻨﻪ- ﻓﻘﻂ واﻗﻌﺎً دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اون ﻟﺤﻈﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ ات رو ﺑﺒﯿﻨﻢ. «‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺑﺎ ﺑﯿﺎد آوردن ﭼﻬﺮه ي ﻣﺒﻬﻮت او ﺧﻨﺪﯾﺪم . ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ درﺑﺎره ي ﻗﺼﻪ ي ﺳﯿﺎه ﺧﻮدم

ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﺑﺎﻋﺚ‬ ‫ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ﭼﻬﺮه اش آﻧﻘﺪر وﺣﺸﺖ زده ﺷﻮد . ﺣﻘﯿﻘﺖ ، او را ﻧﺘﺮﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد . او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺣﯿﺮت اﻧﮕﯿﺰ .‬ ‫» ﻣﯽ ﮔﻢ اﮔﻪ ﻣﻦ از ﺗﻮ ﻣﯽ ﺧﻮ

اﺳﺘﻢ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ اون ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺑﯿﺎي ، ﺑﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ﺟﻮاب رد ﻣﯽ دادي؟ «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻪ... وﻟﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﺑﻌﺪاً ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ي ﺑﯿﻤﺎري ﯾﺎ ﻣﺜﻼً ﭘﯿﭻ ﺧﻮردن ﻣﭻ ﭘﺎ ﻗﺮارم رو ﺑﺎﻫﺎت

ﮐﻨﺴﻞ ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﭼﻘﺪر ﻋﺠﯿﺐ . » ﭼﺮا ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد اﯾﻦ ﮐﺎرو ﺑﮑﻨﯽ؟ «‬ ‫او ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد ، اﻧﮕﺎر از اﯾﻨﮑﻪ ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮدم ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﺷﺪه اﺳﺖ. » ﺑﻪ ﮔﻤﻮﻧﻢ ، ﺗﻮ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ

ﻣﻨﻮ ﺗﻮي ﺳﺎﻟﻦ ورزش ﻧﺪﯾﺪي ،‬ ‫اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺧﻮدت ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﯽ. «‬ ‫آه . » داري ﺑﻪ اون ﺣﻘﯿﻘﺖ اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ روي ﯾﻪ ﺳﻄﺢ ﺻﺎف ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰ رو

واﺳﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﭘﺎت ﺑﻬﺶ ﮔﯿﺮ ﮐﻨﻪ و ﮐﻠﻪ‬ ‫ﭘﺎ ﺷﯽ ، راه ﺑﺮي؟ «‬ ‫» دﻗﯿﻘﺎً. «‬ ‫» اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﻧﺒﻮد . ﻫﻤﺶ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﮐﺴﯽ داره ﮐﻪ رﻗﺼﻮ ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ، اﯾﺪه ي

ﻧﮕﻪ داﺷﺖ او در ﺑﺎزواﻧﻢ ﺑﺮاي رﻗﺺ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻧﻤﻮد- ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ ﺑﻪ ﺟﺎي اﯾﻦ ﭘﻠﯿﻮر ﻣﺨﻮف ،‬ ‫ﻟﺒﺎﺳﯽ زﯾﺒﺎ و ﻧﺎزك ﺑﻪ ﺗﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬

‫ﺑﺎ وﺿﻮح ﺗﻤﺎم ، ﺑﯿﺎد آوردم ﮐﻪ ﭘﺲ از آﻧﮑﻪ او را از ﺳﺮ راه ون ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪم ﺑﺎ ﺑﻮدن ﺑﺪن او زﯾﺮ ﺑﺪن ﺧﻮدم ﭼﻪ ﺣﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ داده ﺑﻮد .‬ ‫ﻧﯿﺮوﻣﻨﺪ ﺗﺮ از وﺣﺸﺖ ، ﯾﺎ ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﯾﺎ

ﻏﻢ و ﺣﺴﺮت ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن اﺣﺴﺎس را ﺑﻪ ﯾﺎد آورم . او ﺑﺴﯿﺎر ﮔﺮم و ﺑﺴﯿﺎر ﻟﻄﯿﻒ ﺑﻮد ، و ﺑﻪ آﺳﺎﻧﯽ ﺑﺎ‬ ‫ﺑﺪن ﺳﻨﮕﯽ ﻣﻦ ﺟﻔﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ...‬ ‫ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﺧﻮدم را از آن ﺧﺎﻃﺮه ﺑﯿﺮون

ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫ﺑﺮاي ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ از ﺑﺤﺚ ﮐﺮدن ﺑﺎ او ﺳﺮ دﺳﺖ و ﭘﺎ ﭼﻠﻔﺘﯽ ﺑﻮدﻧﺶ ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺘﻢ : » وﻟﯽ آﺧﺮش ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﯽ- روي ﺗﺼﻤﯿﻤﺖ واﺳﻪ رﻓﺘﻦ ﺑﻪ‬ ‫ﺳﯿﺎﺗﻞ ﻫﺴﺘﯽ ، ﯾﺎ از ﻧﻈﺮت

اﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪاره ﮐﻪ ﻣﺎ ﯾﻪ ﮐﺎر دﯾﮕﻪ اﻧﺠﺎم ﺑﺪﯾﻢ؟ «‬ ‫ﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ- دادن ﺣﻖ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﻪ او ، ﺑﺪون دادن اﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻪ آن روز را ﺑﺪون ﻣﻦ ﺳﭙﺮي ﮐﻨﺪ . ﭼﻨﺪان ﻣﻨﺼﻒ ﻧﺒﻮدم . اﻣﺎ ﻣﻦ

ﺷﺐِ ﭘﯿﺶ‬ ‫ﺑﻪ او ﻗﻮﻟﯽ داده ﺑﻮدم... و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻫﻤﺎن ﻗﺪري ﮐﻪ آن اﯾﺪه ﻣﺮا وﺣﺸﺖ زده ﻣﯽ ﮐﺮد ، از ﻓﮑﺮ ﻋﻤﻞ ﮐﺮدن ﺑﻪ آن ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽ آﻣﺪ .‬ ‫ﺧﻮرﺷﯿﺪ ، روز ﺷﻨﺒﻪ در آﺳﻤﺎن ﻣﯽ

درﺧﺸﯿﺪ . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻮد واﻗﻌﯽ ام را ﺑﻪ او ﻧﺸﺎن دﻫﻢ ، اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ ﺑﻪ اﻧﺪازه اي ﺷﺠﺎع ﺑﻮدم ﮐﻪ وﺣﺸﺖ و‬ ‫اﻧﺰﺟﺎر او را ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻢ . ﺗﻨﻬﺎ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ در آن ﭼﻨﯿﻦ رﯾﺴﮑﯽ

ﮐﺮد را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ...‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : » ﺣﺎﺿﺮم ﮔﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي دﯾﮕﻪ رو ﻫﻢ ﺑﺸﻨﻮم . اﻣﺎ ﯾﻪ ﺧﻮاﻫﺶ ﻫﻢ دارم ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻄﺮح ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﯾﮏ ﺑﻠﻪ ي ﻣﺸﺮوط . او از ﻣﻦ ﭼﻪ ﺗﻘﺎﺿﺎﯾﯽ

داﺷﺖ؟‬ ‫» ﭼﯽ؟ «‬ ‫» ﻣﯽ ﺷﻪ ﻣﻦ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﻨﻢ؟ «‬ ‫داﺷﺖ ﺷﻮﺧﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ؟ » ﭼﺮا؟ «‬ ‫» ﺧﻮب ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﻗﺮاره ﺑﺮم ﺳﯿﺎﺗﻞ ، اون ﺑﺎ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺧﺎﺻﯽ

ﭘﺮﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽ رم ﯾﺎ ﻧﻪ و ، ﻣﻨﻢ ﭼﻮن اون‬ ‫ﻣﻮﻗﻊ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ آره . اﮔﻪ دوﺑﺎره ﭘﺮﺳﯿﺪ ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ دروغ ﺑﮕﻢ ، اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻢ دوﺑﺎره ﺑﭙﺮﺳﻪ . و اﮔﻪ ﻫﻢ

ﺗﺮاﮐﻢ رو‬ ‫ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺬارم ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻗﻀﯿﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ . ﮔﺬﺷﺘﻪ از اﯾﻦ ، راﻧﻨﺪﮔﯽ ﺗﻮ ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻮﻧﻪ . «‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ را ﭼﺮخ دادم . » اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ وﺟﻮد داره ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻪ

ﺗﻮرو ﺑﺘﺮﺳﻮﻧﻪ ، ﺑﻌﺪ ﺗﻮ ﻧﮕﺮان راﻧﻨﺪﮔﯽ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ. « ﺟﺪاً ، ﻣﻐﺰ‬ ‫او ﺑﺮﻋﮑﺲ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد . ﺑﺎ ﺑﯿﺰاري ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ آﻣﺮاﻧﻪ ﺻﺪا زد : ادوارد...‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺑﻪ

ﻓﻀﺎي داﯾﺮه اي ﺷﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﻧﻮر ﺧﻮرﺷﯿﺪ درﺧﺸﺎن ﺑﻪ آن ﻣﯽ ﺗﺎﺑﯿﺪ ﺧﯿﺮه و ﻏﺮق در ﯾﮑﯽ از ﺗﺼﺎوﯾﺮ ذﻫﻨﯽ آﻟﯿﺲ ﺷﺪه ﺑﻮدم .‬ ‫ﻣﮑﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ آن را ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻢ ، ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﻪ

ﺑﺮاي ﺑﺮدن ﺑﻼ ﺑﻪ آﻧﺠﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم- ﭼﻤﻨﺰار ﮐﻮﭼﮑﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﭘﺎي ﻫﯿﭻ‬ ‫ﮐﺲ ﺟﺰ ﺧﻮدم ﺑﻪ آﻧﺠﺎ ﺑﺎز ﻧﺸﺪه ﺑﻮد . ﯾﮏ ﻣﮑﺎن زﯾﺒﺎ و آرام ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ در آن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ روي

ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮدن ﺣﺴﺎب ﮐﻨﻢ- ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ از‬ ‫ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ رد اﻗﺎﻣﺘﮕﺎه ﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﯽ دور ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ذﻫﻦ ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ در آراﻣﺶ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫آﻟﯿﺲ ﻫﻢ آن را ﺷﻨﺎﺧﺖ ، زﯾﺮا در زﻣﺎﻧﯽ ﻧﻪ

ﭼﻨﺪان دور در ﺗﺼﻮﯾﺮ دﯾﮕﺮي ﻣﺮا آﻧﺠﺎ دﯾﺪه ﺑﻮد- ﯾﮑﯽ از آن ﺗﺼﺎوﯾﺮ زودﮔﺬر و اﺑﻬﺎم آﻣﯿﺰي ﮐﻪ‬ ‫آﻟﯿﺲ ﺻﺒﺢ آن روزي ﮐﻪ ﺑﻼ را از ﺗﺼﺎدف ﺑﺎ و‪ن ﻧﺠﺎت داده ﺑﻮدم ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﺎن داده

ﺑﻮد .‬

‫در آن ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم ، ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮدم . و ﺣﺎﻻ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺷﻔﺎف ﺷﺪه ﺑﻮد- ﺑﻼ در آﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد . ﭘﺲ ﻣﻦ ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻻزم را داﺷﺘﻢ . او ﺑﻪ ﻣﻦ‬ ‫ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ، رﻧﮕﯿﻦ ﮐﻤﺎن روي

ﺻﻮرت او ﻣﯽ رﻗﺼﯿﺪ ، ﻋﻤﻖ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎ ﺑﻮد .‬ ‫اﯾﻦ ﻫﻤﻮن ﻣﮑﺎﻧﻪ . اﻓﮑﺎر آﻟﯿﺲ ﻟﺒﺮﯾﺰ از ﺗﺮﺳﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ آن ﻣﻨﻈﺮه ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻧﺪاﺷﺖ . ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻨﺶ در آن دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ ، اﻣﺎ

ﺗﺮس ﺑﺮاي ﭼﻪ‬ ‫ﺑﻮد؟ ﻣﻨﻈﻮر او از اﯾﻦ ﻫﻤﻮن ﻣﮑﺎﻧﻪ ، ﭼﻪ ﺑﻮد؟‬ ‫و ﺑﻌﺪ آن را دﯾﺪم .‬

‫آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺗﯿﺰي اﻋﺘﺮاض ﮐﺮد : ادوارد ! ﻣﻦ اوﻧﻮ دوﺳﺘﺶ دارم ، ادوارد !‬

‫ﺑﺎ ﻟﺞ ﺻﺪاي او را ﺧﻔﻪ ﮐﺮدم .‬ ‫او ﺑﻼ را آﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ دوﺳﺘﺶ داﺷﺘﻢ ، دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺖ . ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ او ﻣﯽ دﯾﺪ اﻣﮑﺎن ﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺑﻮد . ﻏﻠﻂ ﺑﻮد . او ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي ﮐﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد ،‬

‫ﭼﯿﺰﻫﺎي ﻧﺎﻣﻤﮑﻦ را ﻣﯽ دﯾﺪ .‬ ‫ﺣﺘﯽ ﻧﯿﻢ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﻢ ﻧﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد . ﺑﻼ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺎ ﺧﻮاﻫﺸﺶ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﻨﻢ . آﯾﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي ﮐﻪ‬ ‫ﺗﺮس ﺑﺮ ﭼﻬﺮه

ام ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮد را دﯾﺪه ﺑﻮد ﯾﺎ ﺑﺮاي ﭼﺸﻤﺎن او ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺑﻮد ؟‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ آﻟﯿﺲ و اﻟﻬﺎم ﻫﺎي ﻧﻘﺺ دار و دروﻏﯿﻨﺶ را از ﻓﮑﺮم دور ﻣﯽ ﮐﺮدم ، روي او و ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي

ﻧﺎﺗﻤﺎﻣﺎن ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم . ﻏﯿﺐ ﺑﯿﻨﯽ ﻫﺎي‬ ‫آﻟﯿﺲ ارزش ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺮا ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ .‬ ‫ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻗﺎدر ﻧﺒﻮدم روﻧﺪ ﺳﺮزﻧﺪه و ﺷﻮخ ﮔﻔﺘﮕﻮي ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ ﻣﺎن را اداﻣﻪ دﻫﻢ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي ﺑﻪ

ﭘﺪرت ﺑﮕﯽ ﮐﻪ ﻗﺮاره اون روز رو ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﺬروﻧﯽ؟ « اﻓﺴﺮدﮔﯽ در ﺻﺪاﯾﻢ رﺳﻮخ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺗﺼﺎوﯾﺮ را دوﺑﺎره ﻫﻞ دادم ، ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ آﻧﻬﺎ را ﺧﻮدم دورﺗﺮ ﮐﻨﻢ ، ﺗﺎ آﻧﻬﺎ را از

ﺳﻮﺳﻮزدن داﺧﻞ ﺳﺮم ﺑﺎزدارم .‬ ‫ﺑﻼ ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻗﺎﻃﻊ و ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ ﮔﻔﺖ : » ﻫﺮﭼﯽ ﺑﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﮕﯽ ، ﺑﺎزﻫﻢ زﯾﺎد ﮔﻔﺘﯽ . اﻣﺎ ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻧﮕﻔﺘﯽ ﮐﺠﺎ ﻗﺮاره ﺑﺮﯾﻢ؟ «‬ ‫آﻟﯿﺲ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد

. ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد ﻫﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽ ﮐﺮد . ﻫﯿﭻ ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﺮاي آن ﻗﻀﯿﻪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . و اﯾﻦ درﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻗﺪﯾﻤﯽ‬ ‫ﺑﻮد، ﺣﺎﻻ اﻋﺘﺒﺎري ﻧﺪاﺷﺖ . ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ

ﮐﻪ ﺑﺎ وﺣﺸﺖ و دودﻟﯽ در ﺟﻨﮓ ﺑﻮدم ، آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻗﺮاره روز ﺷﻨﺒﻪ ﻫﻮا ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻪ. « آﻟﯿﺲ در اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد . ﻃﻮري اداﻣﻪ‬ ‫ﻣﯽ دادم اﻧﮕﺎر ﻧﻪ اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﺷﻨﯿﺪه ﯾﺎ

دﯾﺪه ﺑﻮدم . » ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻦ دور از ﭼﺸﻢ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻢ... و اﮔﻪ ﺗﻮ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ،‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﭘﯿﺶ ﻣﻦ ﺑﻤﻮﻧﯽ. «‬ ‫ﺑﻼ زود ﻣﻌﻨﺎي آن را ﻓﻬﻤﯿﺪ ؛ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻣﺸﺘﺎق ﺑﻮدﻧﺪ و

ﺑﺮق ﻣﯽ زدﻧﺪ . » و ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﻮن ﻣﯽ دي ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮرت از ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ درﻣﻮرد‬ ‫آﻓﺘﺎب زدي ﭼﯽ ﺑﻮده؟ «‬ ‫ﺷﺎﯾﺪ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ دﻓﻌﺎت ﺑﯽ ﺷﻤﺎر ﮔﺬﺷﺘﻪ ، ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ او

ﺑﺮﻋﮑﺲ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﺑﺎﺷﺪ . درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ‬ ‫ﻟﺤﻈﺎت ﺷﺎدﺗﺮ ﺑﺮﮔﺮدم ، ﺑﺮ اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . » آره. اﻣﺎ... « او ﺑﻠﻪ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد. » اﮔﻪ ﺗﻮ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاي...

ﺑﺎ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﯽ ، ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دم‬ ‫ﺧﻮدت ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺳﯿﺎﺗﻞ ﻧﺮي . از ﻓﮑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮي ﺷﻬﺮ ﺑﻪ اون ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻪ ﭼﻪ دردﺳﺮﻫﺎﯾﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺑﯿﻔﺘﯽ ﭼﻬﺎرﺳﺘﻮن ﺑﺪﻧﻢ ﻣﯽ ﻟﺮزه. «‬

‫ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﺑﺮﻫﻢ ﻓﺸﺮده ﺷﺪﻧﺪ ؛ او دﻟﺨﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫» ﺷﻬﺮ ﻓﯿﻨﯿﮑﺲ ﻓﻘﻂ ﺳﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﯿﺎﺗﻞ ﺟﻤﻌﯿﺖ داره . اﻣﺎ از ﻧﻈﺮ وﺳﻌﺖ ﺟﻮﻧﻢ ﺑﺮات ﺑﮕﻪ ﮐﻪ- «‬ ‫ﺗﻮﺟﯿﻪ او را ﻗﻄﻊ ﮐﺮدم و ﮔﻔﺘﻢ : » وﻟﯽ ﻇﺎﻫﺮاً اَﺟ‪‬ﻞ ﺗﻮ ﺗﻮي ﻓﯿﻨﯿﮑﺲ ﻧﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮده .

ﭘﺲ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دم ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻤﻮﻧﯽ. «‬ ‫او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻤﺎﻧﺪ ، ﯾﮏ ﺳﻔﺮ ﮐﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد . اﺑﺪﯾﺖ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ﻧﺒﺎﯾﺪ آن ﻃﻮر ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﻣﺎ ﺗﺎ اﺑﺪ وﻗﺖ

ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ . ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ اي ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ﺑﯿﺶ از ﻫﺮ زﻣﺎن دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽ آﻣﺪ ؛ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﺛﺎﻧﯿﻪ زﻣﺎن او را ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ داد ، درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ ﻧﺨﻮرده ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪم .‬ ‫او

ﮔﻔﺖ : » اﮔﻪ ﻗﺮار ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻮﻧﻢ ، از ﻧﻈﺮ ﻣﻦ اﺷﮑﺎل ﻧﺪاره. «‬ ‫ﻧﻪ- ﭼﻮن ﻏﺮاﯾﺰ او واروﻧﻪ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫» ﻣﯽ دوﻧﻢ. « آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . » اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﮕﯽ. «‬ ‫او

ﮐﻪ وﺣﺸﺖ زده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ، ﭘﺮﺳﯿﺪ : » اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﮐﺎر ﺗﻮ دﻧﯿﺎ ﻫﺴﺖ ، ﻣﻦ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ اوﻧﻮ اﻧﺠﺎم ﺑﺪم؟ «‬ ‫ﺑﻪ او ﭼﺸﻢ ﻏﺮه رﻓﺘﻢ ، ﺗﺼﺎوﯾﺮي ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﻗﺎدر ﺑﻪ ﻓﺮو ﻧﺸﺎﻧﺪﻧﺸﺎن ﻧﺒﻮدم

ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻬﻮع آوري در ﺳﺮم ﻣﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪﻧﺪ .‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻫﯿﺲ ﻣﺎﻧﻨﺪي ﮔﻔﺘﻢ : » ﮐﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ دﻟﯿﻞ ﮐﻮﭼﯿﮏ واﺳﻪ ﺑﺮﮔﺮدوﻧﺪن ﺗﻮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ. « او ﺑﺎﯾﺪ آن ﻗﺪر را ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ داد-

ﯾﮏ‬ ‫ﺷﺎﻫﺪ ﮐﻪ ﻣﺮا ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﻣﺤﺘﺎط ﺑﻮدن ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﭼﺮا آﻟﯿﺲ ﺣﺎﻻ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت را ﺑﺮاي ﻣﻦ ﻓﺎش ﮐﺮده ﺑﻮد ؟‬ ‫ﺑﻼ آب دﻫﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﺳﺨﺘﯽ ﻓﺮو داد و ، ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ

ﺧﯿﺮه ﺷﺪ . او ﭼﻪ دﯾﺪه ﺑﻮد ؟‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﺧﻮدﻣﻮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺑﺨﺖ و اﻗﺒﺎل ﺑﺴﭙﺎرم. «‬ ‫اَه ! از اﯾﻨﮑﻪ زﻧﺪﮔﯿﺶ را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﺑﯿﻨﺪازد ﺑﻪ ﻫﯿﺠﺎن ﻣﯽ آﻣﺪ ؟ ﯾﮏ دوز

آدراﻧﺎﻟﯿﻦ1 آن ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ او ﻣﯽ ﻃﻠﺒﯿﺪ ؟‬ ‫ﺑﻪ آﻟﯿﺲ ، ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه ي ﻣﺮا ﺑﺎ ﻧﮕﺎه ﻫﺸﺪار دﻫﻨﺪه ﭘﺎﺳﺦ داد ، اﺧﻢ ﮐﺮدم . در ﮐﻨﺎر او ، رزاﻟﯽ ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد ، او

ﺧﻮدش را‬ ‫ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮد . در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ، ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﮔﻔﺖ : » ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ اﻵن ﻓﺼﻞ ﺷﮑﺎر ﺧﺮس ﻫﺎ ﻧﯿﺴﺖ و‬ ‫ﻏﯿﺮﻗﺎﻧﻮﻧﯿﻪ.«‬ ‫» اﮔﻪ ﻗﻮاﻧﯿﻦ رو ﺑﺎ دﻗﺖ

ﺑﺨﻮﻧﯽ ، ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﮐﻪ اون ﻗﺎﻧﻮن ﻓﻘﻂ ﺷﺎﻣﻞ ﺷﮑﺎر ﺑﺎ اﺳﻠﺤﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫دوﺑﺎره ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ ي ﮐﻨﺘﺮل ﭼﻬﺮه اش را از دﺳﺖ داد . دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮد .‬ ‫او دوﺑﺎره ﮔﻔﺖ : » ﺧﺮس

ﻫﺎ؟ « اﯾﻦ ﺑﺎر ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺳﻮال ﺑﻮد و ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ از ﺳﺮ ﺷﻮك .‬

====

معنی واژه این بخش"

‫1. آدرﻧﺎﻟﯿﻦ )‪ ، (Adrenaline‬ﯾﮑﯽ از ﻫﻮرﻣﻮن ﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻏﺪه ﻫﺎي ﻓﻮق ﮐﻠﯿﻮي ﺗﺮﺷﺢ ﻣﯽ ﺷﻮد و ﻧﻘﺶ ﺑﻪ ﺳﺰاﯾﯽ در ﺑﺮاﻧﮕﯿﺨﺘﻦ‬ ‫ﻫﯿﺠﺎن دارد.‬

====

-

‫» ﺧﺮس ﮔﺮﯾﺰﻟﯽ ﺷﮑﺎر ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ي اﻣﺘﻪ. «‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم ، دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻮد ﻣﺴﻠﻂ ﻣﯽ ﺷﻮد .‬

‫او زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ﻫﻢ م. « ﻧﮕﺎﻫﺶ را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ دوﺧﺖ و ﮔﺎزي ﺑﻪ ﭘﯿﺘﺰا زد . ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ اي ﺟﻮﯾﺪ و ﺳﭙﺲ ، ﺟﺮﻋﻪ اي از ﻧﻮﺷﺪﻧﯽ اش‬ ‫ﻧﻮﺷﯿﺪ .‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ﺳﺮش را ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد و

ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب ، ﺷﮑﺎر ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ي ﺗﻮ ﭼﯿﻪ ؟ «‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺘﻈﺎر ﭼﯿﺰي ﻣﺜﻞ آن را ﻣﯽ داﺷﺘﻢ ، اﻣﺎ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻧﺒﻮد . ﺑﻼ ﻫﻤﯿﺸﻪ و در ﻫﻤﻪ ﺣﺎل ﺟﺬاب ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﺷﺪت ﻟﺤﻦ ﺟﻮاب

دادم : » ﺷﯿﺮ ﮐﻮﻫﯽ. «‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﻋﺎدي اي ﮔﻔﺖ : » آه « ﻗﻠﺐ او آرام و ﻣﻨﻈﻢ ﻣﯽ زد ، اﻧﮕﺎر داﺷﺘﯿﻢ ﺳﺮ رﺳﺘﻮران ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ي ﻣﻦ ﺑﺤﺚ ﻣﯽ ﮐﺮدﯾﻢ .‬ ‫ﭘﺲ ، ﺑﺎﺷﻪ . اﮔﺮ او ﻣﯽ

ﺧﻮاﺳﺖ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﺪ ﭼﯿﺰ ﻏﯿﺮ ﻋﺎدي اي ﻧﺒﻮد...‬ ‫ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎ و ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﺴﻠﻤﺎً ، ﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﮑﺎر ﺑﯽ روﯾﻪ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺑﺪي روي ﻣﺤﯿﻂ

زﯾﺴﺖ ﻧﺬارﯾﻢ . ﻣﺎ‬ ‫ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ روي ﻣﻨﺎﻃﻘﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي از ﮔﻮﻧﻪ ي ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺷﮑﺎرﮔﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ- از ﻟﺤﺎظ ﺗﻨﻮع ﻫﻢ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﻧﯿﺎز ﻣﺎرو ﺑﺮﻃﺮف‬ ‫ﮐﻨﻪ . ﻫﻤﯿﺸﻪ اﯾﻨﺠﺎ

ﺗﻌﺪاد ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎدي آﻫﻮ و ﮔﻮزن ﺷﻤﺎﻟﯽ وﺟﻮد داره و ، اوﻧﻬﺎ ﺟﻮاب ﻣﯽ دن ، اﻣﺎ ﺷﮑﺎر اﯾﻦ ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﭼﻪ ﻟﺬﺗﯽ داره؟ «‬ ‫او ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ ﮔﻮش داد و ﻗﯿﺎﻓﻪ ي ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪي ﺑﻪ ﺧﻮد ﮔﺮﻓﺖ ،

اﻧﮕﺎر ﻣﻦ ﻣﻌﻠﻤﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﮐﻨﻔﺮاﻧﺲ ﻣﯽ داد . ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺰﻧﻢ .‬ ‫او ﮔﺎز دﯾﮕﺮي ﺑﻪ ﭘﯿﺘﺰا زد ، ﺑﺎ آراﻣﺶ زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » ﺣﺎﻻ ﺑﺮاي ﺷﮑﺎر ﮐﺠﺎ ﻣﯽ رﯾﻦ؟ «‬ ‫درس را اداﻣﻪ دادم :

» اواﯾﻞ ﺑﻬﺎر ، ﻓﺼﻞ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ي اﻣﺖ واﺳﻪ ﺷﮑﺎر ﺧﺮﺳﻪ . اوﻧﻬﺎ ﺗﺎزه از ﺧﻮاب زﻣﺴﺘﻮﻧﯽ ﺑﯿﺪار ﺷﺪن ، واﺳﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺞ‬ ‫ﺧﻠﻖ ﺗﺮن. «‬ ‫ﻫﻔﺘﺎد ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد ، و او ﻫﻨﻮز ﺑﺎﺧﺘﺶ

در اوﻟﯿﻦ روﯾﺎروﯾﯽ ﺑﺎ آن ﻫﺎ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﻓﺮاﻣﻮﺷﯽ ﻧﺴﭙﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﯽ ﻣﻮﻗﺮاﻧﻪ ﺳﺮ ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد ، ﺗﺄﯾﯿﺪ ﮐﺮد : » واﻗﻌﺎً ، ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺧﺮس ﮔﺮﯾﺰﻟﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻧﻤﯽ

ﺗﻮﻧﻪ ﻟﺬت ﺑﺨﺶ ﺑﺎﺷﻪ . «‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آراﻣﺶ ﻏﯿﺮ ﻣﻨﻄﻘﯽ او ﺳﺮم را ﺗﮑﺎن ﻣﯽ دادم ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺧﻨﺪه ام را ﻓﺮو ﺑﺨﻮرم . ﺑﺎﯾﺪ ﻇﺎﻫﺮم را ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﺮدم . » ﺧﻮاﻫﺶ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ،

ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻮ واﻗﻌﺎً داري ﺑﻪ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » دارم ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺗﺠﺴﻤﺶ ﮐﻨﻢ- وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ. « ﭼﯿﻦ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪه ﺑﻮد . » ﭼﻄﻮري ﯾﻪ ﺧﺮس رو ﺑﺪون‬

‫اﺳﻠﺤﻪ ﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ؟ «‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » اوه ، ﻣﺎ اﺳﻠﺤﻪ دارﯾﻢ. « و ﺑﻌﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺳﺮﯾﻊ و ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ اي زدم ﺗﺎ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﻮﻧﺪ . اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﺧﻮدش را ﻋﻘﺐ ﺑﮑﺸﺪ ،‬ ‫اﻣﺎ او

ﮐﺎﻣﻼً ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮد و ﻣﺮا ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد . » ﻓﻘﻂ ﻧﻪ از اون اﺳﻠﺤﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﺷﮑﺎر رو ﻣﯽ ﻧﻮﺷﺘﻦ درﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮن . اﮔﻪ‬ ‫ﺗﺎﺣﺎﻻ ﺗﻮي ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﺣﻤﻠﻪ ي ﯾﻪ ﺧﺮس رو

دﯾﺪه ﺑﺎﺷﯽ ، ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺗﺠﺴﻢ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ اﻣﺖ ﭼﻄﻮري ﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫او ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﻣﯿﺰي ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ ي ﻣﺎ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ آن ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ اﻧﺪاﺧﺖ و، ﺑﺮﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪ .‬

‫ﭼﻪ ﻋﺠﺐ . و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﺧﻨﺪﯾﺪم ، ﭼﻮن ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﺑﺨﺸﯽ از وﺟﻮدم آرزو داﺷﺖ او ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﺑﻤﺎﻧﺪ .‬ ‫ﺣﺎﻻ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ ﭼﺸﻤﺎن ﺗﯿﺮه اش ژرف و ﮔﺸﺎد ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . ﺑﺎ

ﺻﺪاي ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻧﺠﻮاﮔﻮﻧﻪ اي ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺧﺮﺳﯽ؟ «‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﺨﺖ ﺗﻼش ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﯽ ﺗﻔﺎوت ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺳﻢ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺒﯿﻪ ﯾﻪ ﺷﯿﺮ ، ﺑﻘﯿﻪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻃﻮر

ﻣﯽ ﮔﻦ . ﺷﺎﯾﺪ‬ ‫ﺳﻠﯿﻘﻪ ي ﻣﺎ در ﺷﮑﺎر ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪه اس. «‬ ‫ﮔﻮﺷﻪ ي ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼ رﻓﺘﻨﺪ . او ﺗﮑﺮار ﮐﺮد : » ﺷﺎﯾﺪ. « و ﺑﻌﺪ ﺳﺮش را ﺑﻪ ﯾﮏ ﻃﺮف ﺧﻢ ﮐﺮد و ﻧﺎﮔﻬﺎن

ﮐﻨﺠﮑﺎوي در‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ زﺑﺎﻧﻪ ﮐﺸﯿﺪ . » اﯾﻦ ﭼﯿﺰي ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ؟ «‬ ‫ﺑﺮاي ﺗﺠﺴﻢ اﯾﻦ وﺣﺸﺖ ﺑﻪ ﺗﺼﺎوﯾﺮ آﻟﯿﺲ اﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻢ- ﺗﺨﯿﻼت ﺧﻮدم ﮐﺎﻓﯽ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ او

ﮔﻔﺘﻢ : » ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ. «‬ ‫او از ﻣﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ وﺣﺸﺖ زده و ﺳﺮدرﮔﻢ ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺗﮑﯿﻪ دادم ، ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﯿﻦ ﺧﻮدﻣﺎن ﻓﺎﺻﻠﻪ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻢ . او ﻫﺮﮔﺰ

ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ، ﻧﻪ ؟ او ﺑﺮاي ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﻦ در زﻧﺪه ﻧﮕﻪ‬ ‫داﺷﺘﻨﺶ ﯾﮏ ﮐﺎر ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﻧﺠﺎم دﻫﺪ .‬ ‫او ﺑﺎ ﺻﺪاي ﻣﺤﮑﻤﯽ ﮔﻔﺖ : » اﯾﻨﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ واﺳﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﻪ؟ «‬ ‫

از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺟﻮاب دادم : » اﮔﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ اﯾﻦ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪي ، ﻫﻤﯿﻦ اﻣﺸﺐ ﻣﯽ ﺑﺮدﻣﺖ . ﺗﻮ ﺑﻬﺶ ﻧﯿﺎز داري . واﺳﻪ ﺗﻮ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﻔﯿﺪﺗﺮ از ﯾﻪ ﻣﻘﺪار ﺳﺎﻟﻢِ ﺗﺮس

ﺑﺎﺷﻪ. «‬ ‫او ﺑﯽ ﭘﺮواﯾﺎﻧﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭘﺲ ﭼﺮا؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ او ﭼﺸﻢ ﻏﺮه رﻓﺘﻢ ، ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻮدم ﺗﺎ ﺑﺘﺮﺳﺪ . ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم . ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﺣﯿﻦ ﺷﮑﺎر ﺑﻼ

در ﮐﻨﺎرم ﺑﻮد‬ ‫را ﺗﺠﺴﻢ ﮐﻨﻢ...‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﮐﻨﺠﮑﺎو و ﺑﯽ ﺗﺎب ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ و ﺧﺒﺮي از ﺗﺮس ﻧﺸﺪ . او ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاﺑﺶ ﺑﻮد و ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ﻧﻤﯽ ﺷﺪ .‬ ‫اﻣﺎ زﻣﺎن ﻣﺎ ﺑﻪ اﺗﻤﺎم رﺳﯿﺪه ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﺎ

آزردﮔﯽ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻌﺪاً. « و روي ﭘﺎﻫﺎﯾﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم . » دﯾﺮﻣﻮن ﻣﯽ ﺷﻪ. «‬ ‫او ﻫﺎج و واج ﺑﻪ دورو ﺑﺮش ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﮔﻮﯾﯽ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ در ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ . اﻧﮕﺎر ﺣﺘﯽ

ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻣﺪرﺳﻪ‬ ‫ﻫﺴﺘﯿﻢ- از اﯾﻨﮑﻪ در ﯾﮏ ﻣﮑﺎن دﻧﺞ و ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮدﯾﻢ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﻣﻦ دﻗﯿﻘﺎً آن اﺣﺴﺎس را درك ﻣﯽ ﮐﺮدم . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ او ﺑﻮدم‬ ‫، ﺑﯿﺎد

آوردن ﺑﺎﻗﯽ دﻧﯿﺎ دﺷﻮار ﺑﻮد .‬ ‫او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ ، ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ﺗﻌﺎدﻟﺶ را از دﺳﺖ داد و ، ﮐﯿﻔﺶ را روي دوﺷﺶ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﭘﺲ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺮاي ﺑﻌﺪ. « و ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺘﻢ اراده را در ﺻﺪاﯾﺶ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ ؛ او ﻣﺮا روي ﺣﺮﻓﻢ ﻧﮕﻪ ﻣﯽ داﺷﺖ .‬

"‫ﻓﺼﻞ دوازدﻫﻢ"‬ ‫ﭘﯿﭽﯿﺪﮔﯽ ﻫﺎ‬..

‫ﺑﻼ و ﻣﻦ در ﺳﮑﻮت ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ رﻓﺘﯿﻢ . ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ روي زﻣﺎن ﺣﺎل ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ ، روي دﺧﺘﺮي ﮐﻪ در ﮐﻨﺎرم ﺑﻮد ، روي‬ ‫ﭼﯿﺰي ﮐﻪ واﻗﻌﯽ و ﻣﺎدي ﺑﻮد ، روي

ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻧﺎدرﺳﺖ و ﺑﯽ ﻣﻌﻨﯽ آﻟﯿﺲ را از ﺳﺮم ﺑﯿﺮون ﻧﮕﻪ دارد .‬ ‫از ﮐﻨﺎر آﻧﺠﻼ وِﺑِﺮ ﮐﻪ در ﭘﯿﺎده رو اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد و ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از ﭘﺴﺮﻫﺎي ﻫﻢ ﮐﻼﺳﯽ اش در ﮐﻼس ﻣﺜﻠﺜﺎت ،

راﺟﻊ ﺑﻪ ﺗﮑﺎﻟﯿﻒ ﺑﺤﺚ ﻣﯽ ﮐﺮد رد‬ ‫ﺷﺪﯾﻢ . ﻧﮕﺎه ﺳﺮﺳﺮي اي ﺑﻪ اﻓﮑﺎر او اﻧﺪاﺧﺘﻢ ، اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﺑﯿﺸﺘﺮ داﺷﺘﻢ و از ﺻﺪاي آرزوﻣﻨﺪ آن ﻣﺘﻌﺠﺐ ﺷﺪم .‬ ‫آه ، ﭼﯿﺰي وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ

آﻧﺠﻼ ﺑﺨﻮاﻫﺪ . ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﺑﺘﻮان آن را ﮐﺎدوﭘﯿﭽﯽ ﮐﺮد و رﺑﺎن زد .‬ ‫ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن آرزو ﮐﺮدن ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ ي آﻧﺠﻼ ، ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻃﺮزي ﻋﺠﯿﺐ اﺣﺴﺎس آراﻣﺶ ﮐﺮدم .

در ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺣﺲ ﺧﻮﯾﺸﺎوﻧﺪي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ‬ ‫آﻧﺠﻼ ﺑﻪ ﻣﻦ دﺳﺖ داد ، ﮐﻪ آن دﺧﺘﺮ اﻧﺴﺎن ﺧﻮش ﻗﻠﺐ ﻫﯿﭻ ﮔﺎه از آن ﻣﻄﻠﻊ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ، ﻣﺎ در ﯾﮏ ﭼﯿﺰ ﻣﺸﺘﺮك ﺑﻮدﯾﻢ.‬ ‫داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدم

ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ داﺳﺘﺎن ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ و ﻏﻢ اﻧﮕﯿﺰ دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺟﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﺴﮑﯿﻦ دﻫﻨﺪه‬ ‫ﺑﻮد. دﻟﺸﮑﺴﺘﮕﯽ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺑﻮد .‬ ‫ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺑﻌﺪ ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﮐﺎﻣﻼً

آزرده ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺪم . ﭼﺮا ﮐﻪ اﺟﺒﺎري ﻧﺒﻮد ﻗﺼﻪ ي آﻧﺠﻼ ﻏﻢ اﻧﮕﯿﺰ ﺑﺎﺷﺪ . آﻧﺠﻼ اﻧﺴﺎن ﺑﻮد و آن ﭘﺴﺮ ﻫﻢ اﻧﺴﺎن‬ ‫ﺑﻮد و ﺗﻔﺎوﺗﯽ ﮐﻪ در ﺳﺮ او ﻓﺎﺋﻖ ﻧﯿﺎﻣﺪﻧﯽ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد ﻣﺴﺨﺮه ﺑﻮد ، در

ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ وﺿﻌﯿﺖ ﻣﻦ ﺣﻘﯿﻘﺘﺎً ﻣﺴﺨﺮه ﺑﻮد . دل او ﺑﯽ دﻟﯿﻞ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد.‬ ‫وﻗﺘﯽ ﻫﯿﭻ ﻋﻠﺖ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ او ﻧﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ، ﻏﻢ و اﻧﺪوه ﺑﯽ ﻣﻮرد

ﺑﻮد . ﭼﺮا او ﻧﺒﺎﯾﺪ ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﭼﺮا اﯾﻦ ﻗﺼﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﺧﻮش داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ؟‬ ‫ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ او ﯾﮏ ﻫﺪﯾﻪ ﺑﺪﻫﻢ... ﺧﻮب ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ او ﭼﯿﺰي

را ﺑﺪﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ . ﺑﺎ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ از ﻃﺒﯿﻌﺖ اﻧﺴﺎن ﻫﺎ‬ ‫ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ، اﺣﺘﻤﺎﻻً ﺣﺘﯽ اﯾﻦ ﮐﺎر ﺳﺨﺖ ﻫﻢ ﻧﺒﻮد . در اﻓﮑﺎر و ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪي ﻫﺎي ﭘﺴﺮي ﮐﻪ ﮐﻨﺎر او ﺑﻮد ﺗﺠﺴﺲ ﮐﺮدم ،

او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯽ ﻣﯿﻞ‬ ‫ﻧﻤﯽ آﻣﺪ ، ﻓﻘﻂ ﻫﻤﺎن ﻣﺸﮑﻼﺗﯽ ﮐﻪ آﻧﺠﻼ داﺷﺖ ﻣﺎﻧﻊ او ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ . او ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ آﻧﺠﻼ ﻧﺎاﻣﯿﺪ و ﮐﻨﺎره ﮔﯿﺮ ﺑﻮد .‬ ‫ﺗﻤﺎم ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﻄﺮح ﮐﺮدن ﯾﮏ

ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﺑﻮد...‬ ‫ﻧﻘﺸﻪ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺖ ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻼﺷﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﺧﻮد ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪ . ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﻣﺖ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ- ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﮑﻞ راﺿﯽ‬ ‫ﮐﺮدن او ﺑﻪ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﮐﺎر

ﺑﻮد . ﺗﺤﺖ ﻧﻔﻮذ ﻗﺮار دادن ﻃﺒﯿﻌﺖ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺎده ﺗﺮ از ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺎ ﺑﻮد .‬ ‫از راه ﺣﻞ ﺧﻮدم و ﻫﺪﯾﻪ ام ﺑﺮاي آﻧﺠﻼ ﺑﺴﯿﺎر ﺧﺮﺳﻨﺪ ﺑﻮدم . راه ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺣﻮاﺳﻢ را از

ﻣﺸﮑﻼت ﺧﻮدم ﭘﺮت ﮐﻨﻢ . ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد‬ ‫ﻣﺸﮑﻼت ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ راﺣﺘﯽ ﺣﻞ ﺷﻮﻧﺪ ؟‬

‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻼ و ﻣﻦ ﺳﺮ ﺟﺎﯾﻤﺎن ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﺧﻠﻖ و ﺧﻮﯾﻢ اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺜﺒﺖ اﻧﺪﯾﺶ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﻢ . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺮاي ﻣﺎ ﭼﺎره اي‬ ‫وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ از ﻣﻦ ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮد ،

ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ راه ﺣﻞ واﺿﺢ آﻧﺠﻼ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ او ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﻮد . ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ ﻧﺒﻮدﻧﺪ... اﻣﺎ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ‬ ‫ﻧﺎاﻣﯿﺪي وﻗﺘﻢ را ﻫﺪر ﻣﯽ دادم ؟ وﻗﺘﯽ ﺑﺤﺚ ﺳﺮ ﺑﻼ ﺑﻮد ﻣﻦ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﺮاي

ﻫﺪر دادن ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ارزﺷﻤﻨﺪ ﺑﻮد .‬ ‫آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﯾﮏ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن و دﺳﺘﮕﺎه ﭘﺨﺶ وﯾﺪﺋﻮي ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﯽ را داﺧﻞ ﮐﻼس ﻫﻞ ﻣﯽ داد . او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ از روي ﻓﺼﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺧﻮ

دش‬ ‫ﺑﻪ آن ﻋﻼﻗﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﭙﺮد- اﺧﺘﻼﻻت ژﻧﺘﯿﮑﯽ- و ﺑﻪ ﺟﺎي آن ﺑﻪ ﻣﺪت ﺳﻪ روز ﯾﮏ ﻓﯿﻠﻢ ﻧﻤﺎﯾﺶ دﻫﺪ . روﻏﻦ ﻟﻮرِﻧﺰو ﻣﻮﺿﻮع ﭼﻨﺪان ﻧﺸﺎط‬ ‫آوري ﻧﺒﻮد ، وﻟﯽ اﯾﻦ ﻣﺎﻧﻊ اﯾﺠﺎد

ﻫﯿﺠﺎن در ﮐﻼس ﻧﺸﺪ . ﻧﻪ ﮐﺘﺎب و دﻓﺘﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ، و ﻧﻪ ﻣﻮاد آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ . ﺳﻪ روز آزادي . اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﺑﻪ‬ ‫وﺟﺪ ﻣﯽ آﻣﺪﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل ، اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاي ﻣﻦ اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ .

ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰي ﺟﺰ ﺑﻼ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﻢ .‬ ‫اﻣﺮوز ﺻﻨﺪﻟﯽ ام را از او دور ﻧﮑﺮدم ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﺗﻨﻔﺲ ﺑﺪﻫﻢ . در ﻋﻮض ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ اﻧﺴﺎن ﻧﺮﻣﺎل ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ ي ﮐﻤﯽ ﮐﻨﺎر

او‬ ‫ﻧﺸﺴﺘﻢ . ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ از زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﮐﻨﺎر ﻫﻢ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ، ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﺰدﯾﮏ ﮐﻪ در ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺑﺪﻧﻢ ﮔﺮﻣﺎي ﭘﻮﺳﺖ او را ﻋﻤﯿﻘﺎً‬ ‫اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬ ‫ﺗﺠﺮﺑﻪ ي ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻮد ،

ﻫﻢ ﻟﺬت ﺑﺨﺶ و ﻫﻢ ﺗﺮﺳﻨﺎك ، وﻟﯽ اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ را ﺑﻪ دور از او در آن ﺳﻮي ﻣﯿﺰ ﻧﺸﺴﺘﻦ ، ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دادم . ﺑﯿﺶ از‬ ‫آن ﺣﺪي ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﺎدت داﺷﺘﻢ و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ، ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻓﻬﻤﯿﺪم

ﮐﻪ ﺑﺎزﻫﻢ ﮐﺎﻓﯽ ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﻦ ﻗﺎﻧﻊ ﻧﺸﺪه ﺑﻮدم . ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ ﻧﺰدﯾﮑﯽ ﺑﻪ او ﻓﻘﻂ‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﻮم . ﻫﺮﭼﻪ ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﮐﺸﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ .‬ ‫ﻣﻦ

او را ﻣﺘﻬﻢ ﮐﺮده ﺑﻮدم ﮐﻪ آﻫﻦ رﺑﺎي ﺧﻄﺮ اﺳﺖ . ﺣﺎﻻ ، ﻣﻌﻨﺎي آن را ﺑﻪ ﻃﻮر واﻗﻌﯽ درك ﮐﺮدم . ﻣﻦ ﺧﻄﺮ ﺑﻮدم ، و ، ﻫﺮ اﯾﻨﭽﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫ﺧﻮدم اﺟﺎزه ﻣﯽ دادم ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺷﻮم ،

ﺟﺎذﺑﻪ ي او ﺑﻪ ﻃﺮزي ﮐﻤﺮﺷﮑﻦ رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫و ﺑﻌﺪ آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﭼﺮاغ ﻫﺎ را ﺧﺎﻣﻮش ﮐﺮد .‬ ‫ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺒﻮد ﻧﻮر ﺗﺎﺛﯿﺮ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﺮاي ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﻧﺪاﺷﺖ ، ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ

ﭼﻘﺪر ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ دﭼﺎر ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺷﺪ . ﻫﻨﻮز ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ‬ ‫ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ را ﺑﺒﯿﻨﻢ . ﺗﻤﺎم ﺟﺰﺋﯿﺎت اﺗﺎق واﺿﺢ ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﺲ ﭼﺮا ﺷﻮك ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ در ﻫﻮا ، در اﯾﻦ ﺗﺎ

رﯾﮑﯽ ﺑﺮاي ﻣﻦ ﺗﺎرﯾﮏ ﻧﺒﻮد ؟ آﯾﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﯽ‬ ‫ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﺎ وﺿﻮح ﺗﻤﺎم ﺑﺒﯿﻨﺪ ؟ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺑﻼ و ﻫﻢ ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ دﯾﮕﺮان ﻧﺎﻣﺮﺋﯽ ﺑﻮدﯾﻢ ؟

ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﯿﻢ ، ﻓﻘﻂ او و ﻣﻦ ،‬ ‫ﻣﺨﻔﯽ در اﺗﺎق ﺗﺎرﯾﮏ ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ در ﻓﺎﺻﻠﻪ ي دو- ﺳﻪ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﻣﺘﺮي ﻫﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ...‬ ‫دﺳﺘﻢ ﺑﺪون اﺟﺎزه ي ﻣﻦ ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد .

ﻓﻘﻂ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ دﺳﺖ او را ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ ، ﺗﺎ آن را در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﺑﮕﯿﺮد . آﯾﺎ اﯾﻦ اﺷﺘﺒﺎه‬ ‫ﺳﻬﻤﮕﯿﻨﯽ ﺑﻮد ؟ اﮔﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﻣﻦ ﻣﺎﯾﻪ ي ﻧﺎراﺣﺘﯽ او ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎري ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد اﯾﻦ ﺑﻮد

ﮐﻪ ﺧﻮدش را ﮐﻨﺎر ﺑﮑﺸﺪ...‬ ‫ﺳﺮﯾﻊ دﺳﺘﻢ را ﻋﻘﺐ ﺑﺮدم ، ﺑﺎزواﻧﻢ را ﻣﺤﮑﻢ روي ﺳﯿﻨﻪ ام درﻫﻢ ﮔﺮه و دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ را ﻣﺸﺖ ﮐﺮدم . اﺷﺘﺒﺎه ﺑﯽ اﺷﺘﺒﺎه . ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻗﻮل داده‬ ‫ﺑﻮدم ﮐﻪ

ﻫﯿﭻ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﻧﮑﻨﻢ ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﭼﻘﺪر ﺟﺰﺋﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪﻧﺪ . اﮔﺮ دﺳﺘﺶ را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ ، ﺑﺎزﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ- ﯾﮏ‬ ‫ﺗﻤﺎس ﻧﺎﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮ ، ﯾﮏ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ . ﻣﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را ﺣﺲ ﮐﻨﻢ . ﯾﮏ ﻣﯿﻞ ﺟﺪﯾﺪ داﺷﺖ در ﻣﻦ رﺷﺪ ﻣﯽ ﮐﺮد ، در ﺗﻼش ﺑﻮد‬ ‫ﺗﺎ ﺧﻮدداري ﻣﺮا ﭘﺎﯾﻤﺎل ﮐﻨﺪ .‬ ‫اﺷﺘﺒﺎه ﺑﯽ اﺷﺘﺒﺎه .‬

‫ﺑﻼ ﻫﻢ ﺑﺎزواﻧﺶ را ﺑﻄﻮر ﻣﺤﻔﻮظ ﺟﻠﻮي ﺳﯿﻨﻪ ي ﺧﻮدش در ﻫﻢ ﻓﺮو ﺑﺮده ﺑﻮد و ، دﺳﺘﺎﻧﺶ را ﺑﻪ ﻣﺸﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮده ﺑﻮد ، درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ .‬ ‫داري ﺑﻪ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟ داﺷﺘﻢ ﻣﯽ ﻣﺮ

دم ﺗﺎ اﯾﻦ ﮐﻠﻤﺎت را در ﮔﻮش او زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮدم ، اﻣﺎ اﺗﺎق ﺑﻪ ﻗﺪري ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ‬ ‫ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي ﭘﭻ ﭘﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ آن را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺑﺰﻧﺪ .‬ ‫ﻓﯿﻠﻢ ﺷﺮوع ﺷﺪ و اﺗﺎق ﺗﺎرﯾﮏ

را اﻧﺪﮐﯽ روﺷﻦ ﮐﺮد . ﺑﻼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﺮد . ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺷﻖ و رﻗﯽ ﮐﻪ ﺑﺪﻧﻢ را ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﺷﺪ- درﺳﺖ‬ ‫ﻣﺜﻞ ﺑﺪن ﺧﻮدش- و ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﻤﯽ از ﻫﻢ ﺑﺎز ﺷﺪﻧﺪ و ، ﺑﻪ

ﻧﻈﺮ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻟﺒﺮﯾﺰ از وﺳﻮﺳﻪ ﻫﺎي آﺗﺸﯿﻦ ﺑﻮدﻧﺪ.‬ ‫ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻦ آن ﭼﯿﺰي را ﻣﯽ دﯾﺪم ﮐﻪ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺒﯿﻨﻢ.‬ ‫ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺑﻪ او ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم ؛ او ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ اﻓﺘﺎد و ﺳﺮﯾﻊ ﻧﮕﺎﻫﺶ را

دزدﯾﺪ .‬ ‫اﯾﻦ وﺿﻌﯿﺖ را ﺑﺪﺗﺮ ﮐﺮد . ﻣﻦ ﺧﺒﺮ از اﻓﮑﺎر او ﻧﺪاﺷﺘﻢ ، اﻣﺎ ﻧﺎﮔﻬﺎن از اﯾﻨﮑﻪ درﺳﺖ ﺣﺪس زده ﺑﻮدم ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪم ، او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺮا ﻟﻤﺲ‬ ‫ﮐﻨﺪ . او ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻦ اﯾﻦ ﻣﯿﻞ

ﺧﻄﺮﻧﺎك را ﺣﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﯿﻦ ﺑﺪن او و ﻣﻦ ، اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ در ﺟﺮﯾﺎن ﺑﻮد .‬ ‫او ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻋﺖ ﺗﮑﺎن ﻧﺨﻮرد ، ﺣﺎﻟﺖ ﺳﺨﺖ و ﮐﻨﺘﺮل ﺷﺪه ي ﺑﺪﻧﺶ را ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮدم

ﻧﮕﻪ داﺷﺖ . ﮔﺎه و ﺑﯿﮕﺎه ﻧﮕﺎه‬ ‫ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ اﻧﺪاﺧﺖ و ﻫﺮ دﻓﻌﻪ ، ﺟﺮﯾﺎن ﮐﺸﺶ ﺑﺎ ﺷﻮﮐﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﺮا از درون ﺗﮑﺎن ﻣﯽ داد .‬ ‫ﺳﺎﻋﺖ ﺳﭙﺮي ﺷﺪ- آﻫﺴﺘﻪ ، و ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﺑﻪ ﺣﺪ

ﮐﺎﻓﯽ آﻫﺴﺘﻪ ﻧﺒﻮد . اﯾﻦ ﺣﺲ ﺑﺴﯿﺎر ﺗﺎزه ﺑﻮد ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ روزﻫﺎ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﮐﻨﺎر او‬ ‫ﺑﻨﺸﯿﻨﻢ ، ﺗﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺣﺪ ﮐﺎﻓﯽ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻢ .‬ ‫دﻗﺎﯾﻖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺖ ، ﺑﺎ ﺧﻮدم

درﮔﯿﺮي ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ داﺷﺘﻢ ، ﺑﺎ ﻋﻘﻠﻢ در ﮐﻠﻨﺠﺎر ﺑﻮدم و ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ اﺷﺘﯿﺎق ﺑﺮاي ﻟﻤﺲ او را ﺑﺮاي آن‬ ‫ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﻨﻢ .‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮه ، دوﺑﺎره آﻗﺎي ﺑﻨﺮ ﭼﺮاغ ﻫﺎ را روﺷﻦ ﮐﺮد .‬ ‫در ﻧﻮر

ﭼﺮاغ ﻫﺎي ﻓﻠﻮرﺳﻨﺖ ، ﺟ‪ﻮ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ اﺗﺎق ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎدي ﺑﺎزﮔﺸﺖ . ﺑﻼ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ ، ﺑﺎزوﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮ دراز و اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ را ﺑﺎز‬ ‫و ﺑﺴﺖ ﮐﺮد . ﺑﺎﯾﺪ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ آن ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺮ

اي ﻣﺪﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﺮاي او ﺳﺨﺖ ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺮاي ﻣﻦ راﺣﺖ ﺗﺮ ﺑﻮد- ﺑﯽ ﺟﻨﺐ و ﺟﻮﺷﯽ ﻃﺒﯿﻌﯽ‬ ‫ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﺎ دﯾﺪن ﺣﺎﻟﺘﯽ ﮐﻪ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﯽ ﺑﺮ ﭼﻬﺮه اش ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد آﻫﺴﺘﻪ ﺧﻨﺪﯾﺪم . »

ﺧﻮب... ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد. «‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺖ : » اوم... « ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰي اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ، اﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﻧﻈﺮي ﻧﺪاد . ﺑﺮاي ﺷﻨﯿﺪم اﻓﮑﺎر او در اﯾﻦ‬

‫ﻟﺤﻈﻪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ دادم .‬ ‫آه ﮐﺸﯿﺪم . ﻫﺮﭼﻪ آرزو ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ ﺧﻮاﻧﺪن ذﻫﻦ او ﻧﻤﯽ ﮐﺮد .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﺪم ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺑﺮﯾﻢ؟ «‬ ‫او ﺷﮑﻠﮑﯽ درآورد و ﺑﺎ ﺑﯽ

ﺗﻌﺎدﻟﯽ ﺳﺮ ﭘﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎد ، دﺳﺖ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﺑﻐﻞ ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد ، اﻧﮕﺎر ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ ﺑﯿﻔﺘﺪ .‬

‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ دﺳﺘﻢ را ﺑﻪ او ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﻨﻢ . ﯾﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن را زﯾﺮ آرﻧﺠﺶ ﺑﮕﺬارم- ﺑﻪ ﻧﺮﻣﯽ ﺗﻤﺎم- و او را ﺳﺮﭘﺎ ﻧﮕﻪ دارم . ﻣﻄﻤﺌﻨﺎً آن ﺗﺨﻠﻒ‬ ‫وﺣﺸﺘﻨﺎﮐﯽ ﻧﺒﻮد .‬ ‫اﺷﺘﺒﺎه ﺑﯽ اﺷﺘﺒﺎه .‬

‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ورزﺷﮕﺎه ﻗﺪم ﻣﯽ زدﯾﻢ او ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد . ﭼﯿﻦ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ، ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از اﯾﻨﮑﻪ او‬ ‫ﻏﺮق در اﻓﮑﺎرش ﺑﻮد . ﻣﻦ ﻫﻢ

ﺳﺨﺖ در ﻓﮑﺮ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮدم .‬ ‫ﺑﺨﺶ ﺧﻮدﺧﻮاه وﺟﻮدم ﻣﯽ ﮔﻔﺖ : ﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﯾﮏ ﺑﺎر دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪن ﺑﻪ ﭘﻮﺳﺘﺶ ﺑﻪ او آﺳﯿﺒﯽ ﺑﺰﻧﺪ .‬ ‫ﻣﻦ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻓﺸﺎر دﺳﺘﻢ را ﮐﻢ ﮐﻨﻢ

. ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﺎﻣﻼً ﺧﻮدم را ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل داﺷﺘﻢ ، آﻧﻘﺪرﻫﺎ ﺳﺨﺖ ﻧﺒﻮد . ﺣﺲ ﻻﻣﺴﻪ ي ﻣﻦ از‬ ‫اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﭘﺮورش ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺗﺮ ﺑﻮد ؛ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﯾﮏ ﺟﯿﻦ ﺟﺎم ﮐﺮﯾﺴﺘﺎل را ﺑﺎ ﺗﺮدﺳﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﻮا

ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ و ﺑﮕﯿﺮم ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ ﺑﺸﮑﻨﺪ ؛‬ ‫ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﯾﮏ ﺣﺒﺎب ﮐﻒ ﺻﺎﺑﻮن را ﻧﻮازش ﮐﻨﻢ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ آﻧﺮا ﺑﺘﺮﮐﺎﻧﻢ . ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻼً ﺧﻮدم را ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮل

داﺷﺘﻢ...‬ ‫ﺑﻼ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﺣﺒﺎب ﺑﻮد- ﺷﮑﻨﻨﺪه و ﺑﯽ دوام . ﻣﻮﻗﺘﯽ .‬ ‫ﺗﺎ ﭼﻪ ﻣﺪت ﻗﺎدر ﺑﻮدم ﺣﻀﻮرم را در زﻧﺪﮔﯽ او ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﻨﻢ ؟ ﭼﻘﺪر وﻗﺖ داﺷﺘﻢ ؟ آﯾﺎ اﻣﮑﺎن داﺷﺖ دﯾﮕﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ

اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ‬ ‫دﻗﯿﻘﻪ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﻦ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻧﺼﯿﺒﻢ ﺷﻮد ؟ او ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ در دﺳﺘﺮس ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ...‬ ‫دم در ورزﺷﮕﺎه ﺑﻼ ﭼﺮﺧﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ رو در رو ﺷﻮد و ، ﺑﺎ دﯾﺪن ﺣﺎﻟﺘﯽ

ﮐﻪ ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ي ﻣﻦ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪ . او ﺻﺤﺒﺘﯽ‬ ‫ﻧﮑﺮد . ﺑﻪ ﺑﺎزﺗﺎب ﺧﻮدم در ﭼﺸﻤﺎي او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم و دﯾﺪم ﮐﻪ آﺗﺶ ﺟﻨﮓ دروﻧﯿﻢ در ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ زﺑﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ .

ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﻬﺘﺮ‬ ‫وﺟﻮدم ﻣﺒﺎرزه را ﻣﯽ ﺑﺎﺧﺖ ، اﯾﺠﺎد ﺗﻐﯿﯿﺮ در ﺻﻮرﺗﻢ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم.‬ ‫دﺳﺘﻢ ﻧﺎﻫﺸﯿﺎراﻧﻪ و ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ آن داده ﺷﻮد ﺑﺎﻻ رﻓﺖ . ﺑﺎ ﭼﻨﺎن ﻣﻼﯾﻤﺘﯽ

ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ او از ﺟﻨﺲ ﺷﮑﻨﻨﺪه ﺗﺮﯾﻦ ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻇﺮاﻓﺖ ﯾﮏ ﺣﺒﺎب ﺑﻮد ، اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﻢ ﭘﻮﺳﺖ ﮔﺮم ﮔﻮﻧﻪ ي او را ﻧﻮازش ﮐﺮدﻧﺪ . ﮔﻮﻧﻪ اش ﺑﺎ ﺗﻤﺎس دﺳﺘﻢ

داغ ﺷﺪ و ، ﻣﻦ‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﮔﺮدش ﺧﻮن را در زﯾﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﻧﺎزك او ﺣﺲ ﮐﻨﻢ.‬

‫دﺳﺘﻮر دادم : ﺑﺴﻪ...! اﻣﺎ دﺳﺘﻢ ﺑﺮاي ﺷﮑﻞ دادن ﺧﻮدش دور ﺻﻮرت او درد ﻣﯽ ﮐﺮد. ﺑﺴﻪ !‬

‫ﺧﯿﻠﯽ دﺷﻮار ﺑﻮد ﮐﻪ دﺳﺘﻢ را ﮐﻨﺎر ﺑﮑﺸﻢ ، ﺗﺎ ﺟﻠﻮي ﺧﻮدم را ﺑﮕﯿﺮم و از آﻧﭽﻪ ﺑﻮد ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﻧﺮوم . در ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺰار اﺣﺘﻤﺎل ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ‬ ‫ذﻫﻨﻢ ﻫﺠﻮم آورد- ﻫﺰار راه ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮاي

ﻟﻤﺲ ﮐﺮدن او . ﻧﻮك اﻧﮕﺸﺘﻢ ﻃﺮح ﻟﺐ ﻫﺎي او را دﻧﺒﺎل ﻣﯽ ﮐﺮد . ﮐﻒ دﺳﺘﻢ زﯾﺮ ﭼﺎﻧﻪ ي او‬ ‫ﻣﯽ رﻓﺖ . دﺳﺘﻪ اي از ﻣﻮﻫﺎي او را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ و رﻫﺎ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ روي دﺳﺘﻢ ﺑﺮﯾﺰد . ﺑﺎ

زوﯾﻢ دور ﮐﻤﺮ او ﻣﯽ ﭘﯿﭽﯿﺪ و او را ﺑﻪ ﺑﺪﻧﻢ ﻣﯽ ﭼﺴﺒﺎﻧﺪ‬ ‫و ﻧﮕﻪ ﻣﯽ داﺷﺖ .‬ ‫ﺑﺴﻪ!‬ ‫ﺧﻮدم را ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﮐﺮدم ، ﺗﺎ از او دور ﺷﻮم . ﺑﺪﻧﻢ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد- ﺑﺎ ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ

.‬ ‫ذﻫﻨﻢ را در ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺟﺎ ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ از آﻧﺠﺎ دور ﻣﯽ ﺷﺪم او را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﻢ . ﻣﯽ ﺷﺪ ﮔﻔﺖ ﺑﺮاي ﻓﺮار از دام وﺳﻮﺳﻪ‬ ‫ﻣﯽ دوم . اﻓﮑﺎر ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن را ﺷﻨﯿﺪ

م- ﺻﺪاي ذﻫﻦ او از ﻫﻤﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد- او ﺑﻼ را دﯾﺪ ﮐﻪ در ﮐﻤﺎن ﺑﯽ ﺗﻮﺟﻬﯽ از ﮐﻨﺎرش ﮔﺬﺷﺖ،‬ ‫ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﻧﺎﻣﺘﻤﺮﮐﺰ و ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻞ اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ . ﻣﺎﯾﮏ اﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ را در ﻫﻢ ﮐﺸﯿﺪ

و ﻧﺎﮔﻬﺎن اﺳﻢ ﻣﻦ در ﺳﺮ او ﺑﺎ ﻓﺤﺶ و ﻧﻔﺮﯾﻦ‬ ‫ﻣﺨﻠﻮط ﺷﺪ ؛ در ﺟﻮاب ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ از ﭘﻮزﺧﻨﺪ زدن ﺧﻮدداري ﮐﻨﻢ .‬

‫دﺳﺘﻢ داﺷﺖ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ . آن را ﺗﮑﺎن دادم و ﺑﻌﺪ ﻣﺸﺖ ﮐﺮدم، اﻣﺎ ﺳﻮزش ﺑﯽ درد اداﻣﻪ ﯾﺎﻓﺖ .‬ ‫ﻧﻪ ، ﻣﻦ ﺑﻪ او آﺳﯿﺒﯽ ﻧﺰده ﺑﻮدم- اﻣﺎ ﺑﺎزﻫﻢ دﺳﺖ زدن ﺑﻪ او ﯾﮏ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد .‬ ‫ﺣﺲ

ﻣﯽ ﮐﺮدم آﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ام- اﻧﮕﺎر آﺗﺶ ﺗﺸﻨﮕﯽ در ﮔﻠﻮﯾﻢ ﺑﻪ ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﻢ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫دﻓﻌﻪ ي ﺑﻌﺪي ﮐﻪ ﻧﺰدﯾﮏ او ﺑﻮدم ، آﯾﺎ ﻗﺎدر ﺑﻮدم ﺧﻮدم را از دوﺑﺎره ﻟﻤﺲ ﮐﺮدن ﺑﺎزدارم ؟ و اﮔﺮ

ﯾﮏ ﺑﺎر ﺑﻪ او دﺳﺖ ﻣﯽ زدم ، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ‬ ‫ﻫﻤﺎن ﮐﻔﺎﯾﺖ ﮐﻨﻢ ؟‬ ‫دﯾﮕﺮ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ درﮐﺎر ﻧﺒﻮد . ﻫﻤﯿﻦ ﺑﻮد . ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﮔﻔﺘﻢ : ﺑﺎ ﺧﺎﻃﺮه ات ﺧﻮش ﺑﺎش ، ادوارد. و دﺳﺖ ﻫﺎﺗﻢ

ﻧﮕﻪ دار ﭘﯿﺶ ﺧﻮدت . ﯾﺎ‬ ‫ﻋﻤﻠﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﯾﺎ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪم ﺧﻮدم را ﯾﮏ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ... وادار ﺑﻪ رﻓﺘﻦ ﮐﻨﻢ . زﯾﺮا اﮔﺮ ﺑﺎز ﻫﻢ ﺧﻄﺎ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻧﻤﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﻮدم اﺟﺎزه‬ ‫دﻫﻢ ﮐﻪ ﻧﺰ

دﯾﮏ او ﺑﺎﺷﻢ .‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم اﻓﮑﺎرم را ﺳﺮوﺳﺎﻣﺎن دﻫﻢ.‬ ‫اﻣﺖ در ﺑﯿﺮون از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ رﺳﯿﺪ .‬

‫» ﻫﯽ ، ادوارد. « ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯿﺎد . ﻋﺠﯿﺐ ﺷﺪه ، اﻣﺎ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘﺮه . ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻪ .‬

‫» ﻫﯽ ، امت‪ «‬ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪم ؟ ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ، ﻋﻼرﻗﻢ آﺷﻔﺘﮕﯽ ذﻫﻨﯽ ، اﺣﺴﺎس ﺷﺎدي ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬

‫ﺑﺎﯾﺪ دﻫﻨﺖ رو ﺑﺴﺘﻪ ﻧﮕﻪ داري ، ﺑﭽﻪ . رزاﻟﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاد زﺑﻮﻧﺘﻮ از ﺣﻠﻘﺖ ﺑﮑﺸﻪ ﺑﯿﺮون .‬

‫آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎﻫﺎش ﺳﺮو ﮐﻠﻪ ﺑﺰﻧﯽ . از دﺳﺘﻢ ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟ «‬

‫» ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ. رز ﻫﻢ ﺑﺎﻫﺎش ﮐﻨﺎر ﻣﯿﺎد . ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺎد. « وﻗﺘﯽ آﻟﯿﺲ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ داره ﻣﯿﻔﺘﻪ دﯾﮕﻪ...‬

‫اﻟﻬﺎﻣﺎت آﻟﯿﺲ ﭼﯿﺰي ﻧﺒﻮد ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻢ ﻓﮑﺮﺷﺎن را ﺑﮑﻨﻢ . ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻗﻔﻞ ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ .‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﯾﮏ ﭼﯿﺰي ﺑﺮاي ﺣﻮاس ﭘﺮﺗﯽ

ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ ، ﭼﺸﻤﻢ ﺑﻪ ﭼﯿﻨﯽ اﻓﺘﺎد ﮐﻪ ﭘﯿﺶ روي ﻣﺎ وارد ﮐﻼس اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ. آه-‬ ‫اﯾﻦ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﺪﯾﻪ ام را ﺑﻪ آﻧﺠﻼ ﺑﺪﻫﻢ .‬ ‫از ﻗﺪم زدن ﺑﺎز اﯾﺴﺘﺎدم و ﺑﺎزوي اﻣﺖ را ﮔﺮﻓﺘﻢ

. » ﯾﻪ دﻗﯿﻘﻪ واﯾﺴﺎ. «‬

‫ﭼﻪ ﺧﺒﺮه ؟‬

‫"» ي دوﻧﻢ ﻟﯿﺎﻗﺘﺶ رو ﻧﺪارم ، وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺎل ﯾﻪ ﻟﻄﻔﯽ در ﺣﻖ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫او ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاي؟ «‬ ‫ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ آﻫﺴﺘﻪ- و ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﺎت را ﺑﺮاي

اﻧﺴﺎن ﻫﺎ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ درك ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﺑﻠﻨﺪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺮ زﺑﺎن آورده ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ- ﺑﻪ او ﺗﻮﺿﯿﺢ دادم ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ .‬ ‫وﻗﺘﯽ ﺣﺮﻓﻢ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ او ﻫﺎج و واج ﺑﻪ ﻣﻦ

ﺧﯿﺮه ﻣﺎﻧﺪ ، اﻓﮑﺎرش ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﻮرﺗﺶ ﺧﺎﻟﯽ ﺑﻮد .‬

‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺧﻮب...؟ ﮐﻤﮑﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ «‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺟﻮاب داد : » اﻣﺎ ، آﺧﻪ ﭼﺮا؟ «‬ ‫» ﯾﺎﻻ ، اﻣﺖ . ﭼﺮا ﮐﻪ ﻧﻪ؟ «‬

‫ﺗﻮ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﯽ و ﺑﺎ ﺑﺮادر ﻣﻦ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﺮدي ؟‬

‫» ﺗﻮ ﻫﻤﻮن ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﯿﺸﻪ آه و ﻧﺎﻟﻪ اش ﺑﻪ ﻫﻮا ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺮا ﻣﺪرﺳﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﯾﮏ ﻧﻮاﺧﺘﻪ ؟ اﯾﻦ ﯾﻪ ﮐﻤﯽ ﻣﺘﻔﺎوﺗﻪ ، ﻧﯿﺴﺖ ؟ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﯾﻪ‬ ‫آزﻣﺎﯾﺶ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎه ﮐﻦ- ﯾﻪ آزﻣﺎﯾﺶ

در ذات اﻧﺴﺎﻧﯽ. «‬ ‫» ﺧﻮب ، اﯾﻦ ﻣﺘﻔﺎوت ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ، ﺑﺎﯾﺪ اﻋﺘﺮاف ﮐﻨﻢ... ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ، ﺑﺎﺷﻪ. « اﻣﺖ ﺻﺪاي ﺧﺮﻧﺎس ﻣﺎﻧﻨﺪي درآورد و ﺑﻌﺪ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺎﻻ‬ ‫اﻧﺪاﺧﺖ . » ﮐﻤﮑﺖ ﻣﯽ

ﮐﻨﻢ. «‬ ‫ﺑﺎ او ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم . ﺣﺎﻻ ﮐﻪ اﻣﺖ ﭘﺎﯾﻪ ﺑﻮد ﺑﺮاي ﻧﻘﺸﻪ ﻫﻢ ﺷﻮر و ﺷﻮق ﺑﯿﺸﺘﺮي داﺷﺘﻢ . رزاﻟﯽ ﯾﮏ درد ﺑﻮد ، اﻣﺎ ﺗﺎ اﺑﺪ ﺑﺮاي اﻧﺘﺨﺎب اﻣﺖ ﯾﮑﯽ‬ ‫ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﮑﺎر ﺑﻮدم ؛ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ

ﺑﺮادري ﺑﻬﺘﺮ از ﺑﺮادر ﻣﻦ ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫اﻣﺖ اﺣﺘﯿﺎﺟﯽ ﺑﻪ ﺗﻤﺮﯾﻦ ﻧﺪاﺷﺖ . ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﻼس ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﺎﻟﻮگ ﻫﺎﯾﺶ را زﯾﺮ ﻟﺐ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ .‬ ‫ﺑِﻦْ ﭘﯿﺶ ﺗﺮ روي

ﺻﻨﺪﻟﯽ اش ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﻗﺮار داﺷﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﻣﺸﻐﻮل ﺟﻤﻊ و ﺟﻮر ﮐﺮدن ﺗﮑﺎﻟﯿﻔﺶ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺗﺤﻮﯾﻞ دﻫﺪ . اﻣﺖ و ﻣﻦ‬ ‫ﻫﺮدو ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ و ﻫﻤﺎن ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دادﯾﻢ . ﮐﻼس ﻫﻨﻮز

ﺳﺎﮐﺖ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ؛ ﻫﻤﻬﻤﻪ ﻫﺎ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف آﻧﻬﺎ را ﺑﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﻓﺮا ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻧﺪ‬ ‫اداﻣﻪ ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺖ . او ﮐﻪ درﺣﺎل ﺗﺼﺤﯿﺢ ﺗﺴﺖ ﻫﺎي ﺟﻠﺴﻪ ي ﭘﯿﺶ ﺑﻮد ، ﻫﯿﭻ ﻋﺠﻠﻪ اي ﻧﺪاﺷﺖ .‬ ‫

اﻣﺖ ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ ﮐﻪ از ﺣﺪ ﻻزم ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ ﺑﻮد- اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮ روي ﺻﺤﺒﺘﺶ ﻓﻘﻂ ﻣﻦ ﺑﻮدم- ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب؟ ﻫﻨﻮز از آﻧﺠﻼ وِﺑِﺮ درﺧﻮاﺳﺖ ﻧﮑﺮدي ﮐﻪ‬ ‫ﺑﯿﺮون ﺑﺮﯾﻦ؟ «‬ ‫ﺑِﻦْ ﺧﺸﮑﺶ زد ، ﺻﺪ

اي ﺧﺶ ﺧﺶ ﮐﺎﻏﺬﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ از ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮔﻮش ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻓﻮراً ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺗﻮﺟﻬﺶ ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ي ﻣﺎ‬ ‫ﺟﻠﺐ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬

‫آﻧﺠﻼ ؟ اوﻧﺎ دارن راﺟﻊ ﺑﻪ آﻧﺠﻼ ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻦ ؟‬

‫ﭼﻪ ﺧﻮب . ﮔﻮش او ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﻮد .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﻧﻪ ، « ﺳﺮم را آﻫﺴﺘﻪ ﻃﻮري ﮐﻪ ﻣﺘﺄﺛﺮ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺗﮑﺎن دادم .‬ ‫اﻣﺖ ﻓﯽ اﻟﺒﺪاﻫﻪ ﮔﻔﺖ : » ﭼﺮا ﻧﭙﺮﺳﯿﺪي ؟ ﺑﺒﯿﻨﻢ ، ﻧﮑﻨﻪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯽ؟ «‬ ‫

روﺑﻪ او ﺷﮑﻠﮑﯽ درآوردم . » ﻧﻪ . ﺷﻨﯿﺪم از ﯾﮑﯽ دﯾﮕﻪ ﺧﻮﺷﺶ ﻣﯿﺎد. «‬

‫ادوارد ﮐﺎﻟﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ از آﻧﺠﻼ ﺑﺨﻮاد ﺑﺎﻫﻢ ﺑﺮن ﺑﯿﺮون ؟ وﻟﯽ... ﻧﻪ . ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯿﺎد . ﻣﻦ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام اون ﻧﺰدﯾﮏ آﻧﺠﻼ ﺑﺸﻪ. اون... واﺳﺶ آدم‬ ‫ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻧﯿﺴﺖ. ﺧﻄﺮ...ﻧﺎﮐﻪ .‬

‫اﻧﺘﻈﺎر واﮐﻨﺶ ﻫﺎي ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ ﮐﺎراﻧﻪ و ﺳﻠﺤﺸﻮراﻧﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ . ﺳﻌﯽ ﻣﻦ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺣﺴﺎدت او را ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰم . اﻣﺎ ﻫﺮﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺟﻮاب ﻣﯽ داد‬ ‫ﻗﺒﻮل ﺑﻮد . اﻣﺖ ﺑﺎ ﺗﻤﺴﺨﺮ و ﺑﺎز ﺑﺪاﻫﻪ

ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﯽ ﺧﻮاي اﺟﺎزه ﺑﺪي ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰي ﺟﻠﻮﺗﻮ ﺑﮕﯿﺮه ؟ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ رﻗﺎﺑﺖ ﻧﯿﺴﺘﯽ؟ «‬

‫ﺑﻪ او ﭼﺸﻢ ﻏﺮه رﻓﺘﻢ ، وﻟﯽ ﺑﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ او ﺑﻪ ﻣﻦ ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﯽ داد ﻋﺎدت داﺷﺘﻢ . » ﺑﺒﯿﻦ ، ﻣﻦ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اون واﻗﻌﺎً اﯾﻦ ﭘﺴﺮه ﺑِﻦْ رو‬ ‫دوﺳﺖ داره . ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻃﻮر دﯾﮕﻪ

ﻗﺎﻧﻌﺶ ﮐﻨﻢ . دﺧﺘﺮﻫﺎي دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻦ. «‬ ‫اﻧﮕﺎر ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭘﺸﺘﯽ را ﺑﺮق ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫اﻣﺖ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﮐﯽ؟ «‬ ‫» دﺳﺘﯿﺎر آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯿﻢ ﮔﻔﺖ ﯾﻪ ﭘﺴﺮه ﻫﺴﺖ ﺑﻪ اﺳﻢ ﭼِﯿﻨﯽ . ﻣﻄﻤﺌﻦ

ﻧﯿﺴﺘﻢ ﺑﺪوﻧﻢ ﻣﻨﻈﻮرش ﮐﯽ ﺑﻮد. «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪم را ﻓﺮو ﺧﻮردم . ﻓﻘﻂ ﮐﺎﻟﻦ ﻫﺎي ﻣﺘﮑﺒﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻨﺪ واﻧﻤﻮد ﮐﻨﻨﺪ اﺳﻢ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از داﻧﺶ آﻣﻮزان اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ ي ﮐﻮﭼﮏ را ﻧﻤﯽ داﻧﻨﺪ و‬ ‫در

ﺑﺮوﻧﺪ .‬

‫ﺳﺮ ﺑِﻦْ از ﺷﻮك ﺑﻪ دوران اﻓﺘﺎده ﺑﻮد . ﻣﻦ ؟ ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ادوارد ﮐﺎﻟﻦ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ ده ؟ وﻟﯽ اون ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ از ﻣﻦ ﺧﻮﺷﺶ ﺑﯿﺎد ؟‬

‫اﻣﺖ ﺑﺎ ﺗﻦ ﺻﺪاي ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮي زﻣﺰﻣﻪ ﮐﺮد : » ادوارد، « ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻃﺮف آن ﭘﺴﺮ اﺷﺎره ﮐﺮد . ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ﮐﻪ ﻫﺮ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ‬ ‫آن را ﻟﺐ ﺧﻮاﻧﯽ ﮐﻨﺪ ، ﺑﯽ ﺻﺪا ﮔﻔﺖ

: » درﺳﺖ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺗﻪ. «‬ ‫در ﺟﻮاب زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » اوه، «‬ ‫روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭼﺮﺧﯿﺪم و ﻧﮕﺎه ﺳﺮﯾﻌﯽ ﺑﻪ ﭘﺴﺮي ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد اﻧﺪاﺧﺘﻢ . ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺛﺎﻧﯿﻪ ، ﭼﺸﻤﺎن ﺳﯿﺎه او

از ﭘﺸﺖ ﻋﯿﻨﮏ وﺣﺸﺖ‬ ‫زده ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﯿﺪﻧﺪ و ﺑﻌﺪ ، ﺳﻔﺖ ﻧﺸﺴﺖ و ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺑﺎرﯾﮑﺶ ﺻﺎف ﺷﺪﻧﺪ . از ﻧﻮع ﻧﮕﺎه ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر واﺿﺢ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ داد او را دﺳﺖ ﮐﻢ‬ ‫ﻣﯽ ﮔﯿﺮم ، ﺑﻪ

او ﺑﺮﺧﻮرده ﺑﻮد . ﭼﺎﻧﻪ اش ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﻣﺘﻤﺎﯾﻞ ﺷﺪ و ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺸﻤﻨﺎﮐﯽ ﺑﺮ ﭘﻮﺳﺖ ﮔﻨﺪﻣﯽ او ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺖ .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف اﻣﺖ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ و ﻣﻐﺮوراﻧﻪ ﮔﻔﺘﻢ : » ﻫﻪ ! «‬

‫اون ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ از ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮه . اﻣﺎ آﻧﺠﻼ اﯾﻦ ﻃﻮر ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ . ﻧﺸﻮﻧﺶ ﻣﯽ دم...‬

‫ﻋﺎﻟﯽ ﺷﺪ .‬ ‫اﻣﺖ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻣﮕﻪ ﻧﮕﻔﺘﯽ داره ﯾﻮرﮐﯽ رو ﺑﻪ ﺟﺸﻦ رﻗﺺ ﻣﯽ ﺑﺮه؟ « زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﺎم ﭘﺴﺮي را ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﯽ ﻣﻐﺰي‬ ‫ﻫﺎﯾﺶ او را ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﺻﺪ

اي ﺧﺮﻧﺎس ﻣﺎﻧﻨﺪي درآورد .‬ ‫» ﻇﺎﻫﺮاً اون ﯾﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮوﻫﯽ ﺑﻮده. « ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮم ﮐﻪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺮاي ﺑِﻦْ روﺷﻦ ﻣﯽ ﺷﻮد . » آﻧﺠﻼ ﺧﺠﺎﻟﺘﯿﻪ. اﮔﻪ ﺑـ-‬ ‫ﺧﻮب ، اﮔﻪ

ﻃﺮف ﺟﺮأﺗﺶ رو ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ ازش ﺑﺨﻮاد ﺑﯿﺮون ﺑﺮن ، اون ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺳﻪ و ﭘﯿﺶ ﻗﺪم ﻧﻤﯽ ﺷﻪ . «‬

‫اﻣﺖ ﮔﻔﺖ : » ﺗﻮ از دﺧﺘﺮﻫﺎي ﺧﺠﺎﻟﺘﯽ ﺧﻮﺷﺖ ﻣﯿﺎد. « ﻓﯽ اﻟﺒﺪاﻫﻪ ﮔﻔﺘﻦ را از ﺳﺮ ﮔﺮﻓﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد . دﺧﺘﺮﻫﺎي ﺳﺎﮐﺖ . دﺧﺘﺮﻫﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ... ﻫﻢ‬ ‫م ، ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ . ﻣﺜﻼً ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻼ ﺳﻮان؟‬

‫ﺑﻪ او ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم . » دﻗﯿﻘﺎً ! « ﺳﭙﺲ ﺳﺮاغ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ . » ﺷﺎﯾﺪ آﻧﺠﻼ از اﻧﺘﻈﺎر ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺸﻪ . ﺷﺎﯾﺪ ازش ﺑﺨﻮام ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ‬ ‫رﻗﺺ آﺧﺮﺳﺎل ﺑﺮﯾﻢ. «‬

‫ﺑِﻦْ ﮐﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯿﺶ ﺻﺎف ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﻧﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﮐﺎري ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ . ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﭼﯽ ، ﮐﻪ اون اﯾﻨﻘﺪر ﻗﺪش از ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮه ؟ اﮔﻪ‬ ‫اون اﻫﻤﯿﺖ ﻧﻤﯽ ده ، ﺑﺮاي ﻣﻨﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ

. اون ﻣﻬﺮﺑﻮن ﺗﺮﯾﻦ ، ﺑﺎﻫﻮش ﺗﺮﯾﻦ و ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺗﺮﯾﻦ دﺧﺘﺮ اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ اس... و ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاد .‬

‫از اﯾﻦ ﺑِﻦْ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽ آﻣﺪ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺗﯿﺰﻫﻮش و ﺧﻮش ﻧﯿﺖ ﻣﯽ آﻣﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﻟﯿﺎﻗﺖ دﺧﺘﺮي ﻣﺜﻞ آﻧﺠﻼ را ﻫﻢ داﺷﺖ.‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﻪ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﺳﻼم ﮐﺮد ، در

زﯾﺮ ﺑﺮاي اﻣﺖ اﻧﮕﺸﺘﻢ را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﭘﯿﺮوزي ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم .‬

‫اﻣﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ، اﻗﺮار ﻣﯽ ﮐﻨﻢ- ﯾﻪ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد .‬

‫ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم ، ﺧﺮﺳﻨﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي ﯾﮏ داﺳﺘﺎن ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﯾﮏ ﭘﺎﯾﺎن ﺧﻮش رﻗﻢ زده ﺑﻮدم . ﺧﻮش ﺑﯿﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑِﻦْ دﻧﺒﺎل ﮐﺎر را ول‬ ‫ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ و، ﻫﺪﯾﻪ ي ﻣﻦ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺷﻨﺎس

ﺑﻪ دﺳﺖ آﻧﺠﻼ ﻣﯽ رﺳﺪ . دﯾﻦ ﻣﻦ ادا ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﭼﻘﺪر اﻧﺴﺎن ﻫﺎ اﺣﻤﻖ ﺑﻮدن ﮐﻪ اﺟﺎزه ﻣﯽ دادﻧﺪ ﺷﺶ اﯾﻨﭻ ﺗﻔﺎوت در ﻗﺪ ﺷﺎدﯾﺸﺎن را از آﻧﻬﺎ ﺑﮕﯿﺮد .‬ ‫اﯾﻦ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ روﺣﯿﻪ ي ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ

ﻣﻦ داد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ام ﺟﺎ ﺧﻮش ﮐﺮدم و ﺑﺮاي ﺗﻔﺮﯾﺢ آﻣﺎده ﺷﺪم ﺑﺎز ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ ،‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر اﺷﺎره ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﻣﻦ ﻗﺒﻼً ﻫﯿﭻ ﮔﺎه او را

در ﺣﺎل ورزش در ﮐﻼﺳﺶ ﻧﺪاده ﺑﻮدم .‬ ‫در ﻫﻤﻬﻤﻪ اي ﮐﻪ ورزﺷﮕﺎه را ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺷﻠﻮغ ﭘﻠﻮغ ﮐﺮده ﺑﻮد روي اﻓﮑﺎر ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن راﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ دﺳﺖ ﮔﺬاﺷﺖ . در ﻃﻮل ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ

ي‬ ‫اﺧﯿﺮ ذﻫﻦ او ﺑﺮاﯾﻢ ﮐﺎﻣﻼً آﺷﻨﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد . آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﺧﻮدم را ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﻨﯿﺪن اﻓﮑﺎر او ﮐﺮدم . ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﺗﻮﺟﻪ اش ﺑﻪ ﺑﻼ ﻫﺴﺖ .‬ ‫درﺳﺖ ﺳﺮ ﻣﻮﻗﻊ

ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ داد ﻫﻢ ﮔﺮوه ﺑﻼ در ﺑﺪﻣﯿﻨﺘﻮن ﺑﺎﺷﺪ ؛ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدش را ﻣﻄﺮح ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﮐﺎرﻫﺎي دﯾﮕﺮي‬ ‫ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ در آﻧﻬﺎ ﺑﺎ او ﺷﺮﯾﮏ ﺷﻮد ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻫﺠﻮم

آورد . ﻟﺒﺨﻨﺪم ﻣﺤﻮ ﺷﺪ ، دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﯾﺎدآوري‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﺎﻧﺪن ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن اﻧﺘﺨﺎب ﺟﺎﯾﺰي ﻧﯿﺴﺖ .‬

‫» ﻣﺘﺸﮑﺮم ، ﻣﺎﯾﮏ- ﻣﺠﺒﻮر ﻧﯿﺴﺘﯽ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﺑﮑﻨﯽ ، ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ. «‬ ‫» ﻧﮕﺮان ﻧﺒﺎش . زﯾﺎد ﺳﺮ راﻫﺖ ﻧﻤﯿﺎم. «‬

‫آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدﻧﺪ و ، ﺗﺼﺎوﯾﺮي از ﺣﻮادث ﺑﯽ ﺷﻤﺎر- ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﻪ ﺑﻼ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﻣﯽ ﺷﺪﻧﺪ- ﺳﺮﯾﻊ از ذﻫﻦ ﻣﺎﯾﮏ ﮔﺬﺷﺖ .‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ در اول ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎزي ﮐﺮد ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ

ﺑﻼ در ﻧﯿﻤﻪ ي ﭘﺸﺘﯽ زﻣﯿﻦ ﻣﺮدد ﺑﻮد ، راﮐﺘﺶ را ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد ، اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﯾﮏ ﻧﻮع‬ ‫اﺳﻠﺤﻪ ﺑﻮد . ﻣﺮﺑﯽ ﮐﻠَﭗ ﺑﻪ ﻃﺮف آﻧﻬﺎ آﻣﺪ و ﺑﻪ ﻣﺎﯾﮏ دﺳﺘﻮر داد ﺗﺎ اﺟﺎزه دﻫﺪ ﺑﻼ

ﺑﺎزي ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﺎ آﻫﯽ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺟﻠﻮ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﺎﯾﮏ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : آه اوه . ﺑﻼ راﮐﺘﺶ را ﺑﺎ زاوﯾﻪ ي ﻧﺎﺟﻮري ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺟﻨﯿﻔﺮ ﻓﻮرد ﺑﺎ اﻓﮑﺎري ﺧﻮدﺑﯿﻨﺎﻧﻪ ﺑﺎ

ﺿﺮﺑﻪ اي ﺗﻮپ را ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼ زد . ﻣﺎﯾﮏ دﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ ﻃﺮف آن ﻣﯽ رود ﺗﺎ ﺑﻪ ﻫﺪف ﺿﺮﺑﻪ ﺑﺰﻧﺪ و‬ ‫، ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﺧﻮدش ﻫﻢ ﺑﻪ آن ﺳﻤﺖ رﻓﺖ ﺗﺎ ﺗﻮپ ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﻧﯿﻔﺘﺪ .‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ

ﮐﻪ اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻣﺴﯿﺮ راﮐﺖ ﺑﻼ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدم . ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮر ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮد و ﺑﻪ ﻃﺮف ﺧﻮرش ﺑﺮ ﮔﺸﺖ ، ﻗﺒﻞ‬ ‫از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﺑﺎزوي ﻣﺎﯾﮏ اﺻﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ و ﺻﺪا

دﻫﺪ ، ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺧﻮدش ﺧﻮرد .‬

‫آخ . آخ . اووه . ﺟﺎش ﺳﯿﺎه ﻣﯽ ﺷﻪ .‬

‫ﺑﻼ داﺷﺖ ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ را ﻣﯽ ﻣﺎﻟﯿﺪ . وﻗﺘﯽ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ او ﺻﺪﻣﻪ دﯾﺪه اﺳﺖ ، ﺳﺨﺖ ﺑﻮدم ﺳﺮﺟﺎي ﺧﻮدم ﺑﻤﺎﻧﻢ . اﻣﺎ اﮔﺮ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدم ، ﭼﻪ ﮐﺎري‬ ‫از ﻣﻦ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد ؟ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ

رﺳﯿﺪ زﯾﺎد ﺟﺪي ﺑﺎﺷﺪ... ﺗﺄﻣﻞ ﮐﺮدم و ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ اداﻣﻪ دادم . اﮔﺮ او ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺗﻼش ﺑﺮاي ﺑﺎزي‬ ‫ﮐﺮدن اداﻣﻪ دﻫﺪ ، ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪم ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺳﺮ ﻫﻢ ﮐﻨﻢ ﺗﺎ او را از ﮐﻼس

ﺑﯿﺮون ﺑﮑﺸﻢ .‬

‫ﻣﺮﺑﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ . » ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ، ﻧﯿﻮﺗﻮن. « اون دﺧﺘﺮ ﺑﺪﺷﺎﻧﺲ ﺗﺮﯾﻦ آدﻣﯿﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻤﺮم دﯾﺪم . ﻧﺒﺎﯾﺪ ﮔﺬاﺷﺖ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﺧﺴﺎرت وارد ﮐﻨﻪ...‬

‫او ﻋﻤﺪاً ﭘﺸﺘﺶ را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﮐﺮد و رﻓﺖ ﺗﺎ ﺑﺎزي دﯾﮕﺮي را ﻧﻈﺎرت ﮐﻨﺪ و ﺑﻼ ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻧﻘﺶ ﻗﺒﻠﯿﺶ ﺑﺮﮔﺮدد و ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ.‬

‫ﻣﺎﯾﮏ ﮐﻪ ﺑﺎزوﯾﺶ را ﻣﺎﺳﺎژ ﻣﯽ داد دوﺑﺎره در ذﻫﻦ ﮔﻔﺖ : آخ... ﺑﻪ ﻃﺮف ﺑﻼ ﭼﺮﺧﯿﺪ. » ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ؟ «‬

‫ﺑﻼ ﮐﻪ ﺳﺮخ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﺮوﯾﯽ ﮔﻔﺖ : » آره ، ﺗﻮ ﺧﻮﺑﯽ؟ «‬ ‫» ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ از ﭘﺴﺶ ﺑﺮﻣﯿﺎم. « ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻋﯿﻦ ﯾﻪ ﻧﯿﻨﯽ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ ﮐﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﯿﺎم . اﻣﺎ ، ﭘﺴﺮ درد داره !

ﻣﺎﯾﮏ ﮐﻪ آه و ﻧﺎﻟﻪ‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎزوﯾﺶ را ﺑﻪ ﻓﺮم داﯾﺮه واري ﭼﺮﺧﺎﻧﺪ .‬ ‫ﺑﻼ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﻫﻤﻮن ﻋﻘﺐ ﻣﯽ اﯾﺴﺘﻢ. « ﺑﻪ ﺟﺎي درد ، ﺧﺠﺎﻟﺖ و ﻏﻢ در ﭼﻬﺮه اش دﯾﺪه ﻣﯽ ﺷﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺪﺗﺮﯾﻦ

ﺣﺎﻟﺖ ﻧﺼﯿﺐ ﻣﺎﯾﮏ ﺷﺪه‬ ‫ﺑﻮد . ﺑﻪ ﻃﻮر ﺣﺘﻢ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﮐﻪ اﯾﻨﻄﻮرر ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺪاﻗﻞ او دﯾﮕﺮ ﺑﺎزي ﻧﻤﯽ ﮐﺮد . راﮐﺘﺶ را ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎ دﻗﺖ ﭘﺸﺘﺶ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ از‬ ‫اﻓﺴﻮس ﮔﺸﺎد

ﺷﺪه ﺑﻮدﻧﺪ... ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻨﺪه ام را زﯾﺮ ﺳﺮﻓﻪ اي ﭘﻨﻬﺎن ﻣﯽ ﮐﺮدم .‬

‫اﻣﺖ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺪاﻧﺪ : ﭼﯽ ﺧﻨﺪه داره ؟‬

‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » ﺑﻌﺪاً ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ. «‬ ‫ﺑﻼ دﯾﮕﺮ در ﺑﺎزي ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﻧﮑﺮد . ﻣﺮﺑﯽ او را ﻧﺎدﯾﺪه ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﺎ ﻣﺎﯾﮏ ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﺎزي ﮐﻨﺪ .‬ ‫در ﭘﺎﯾﺎن ﺳﺎﻋﺖ ﺳﺮاغ ﺗﺴﺖ رﻓﺘﻢ و

، ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف اﺟﺎزه داد زودﺗﺮ ﺑﺮوم . ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ در ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﻣﺪرﺳﻪ ﻗﺪم ﻣﯽ زدم ﺑﺎ دﻗﺖ ﺑﻪ اﻓﮑﺎر‬ ‫ﻣﺎﯾﮏ ﮔﻮش ﻣﯽ ﮐﺮدم . او ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺑﺎ ﺑﻼ درﻣﻮرد ﻣﻦ ﺣﺮف ﺑﺰﻧﺪ .‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻗﺴﻢ ﻣﯽ ﺧﻮره ﮐﻪ اوﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻗﺮار ﻣﯽ ذارن . ﭼﺮا ؟ ﭼﺮا اون ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻼ رو اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﻪ ؟‬

‫او ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺣﺎدﺛﻪ ي ﺑﺰرگ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد- ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﺮا ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه اﺳﺖ.‬

‫» ﺧﺐ؟ «‬ ‫او ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﺧﻮب ﭼﯽ؟ «‬ ‫» ﺗﻮ و ﮐﺎﻟﻦ، ﻫﺎ؟ « ﺗﻮ و اون اﻋﺠﻮﺑﻪ . اﮔﻪ ﯾﻪ ﺑﭽﻪ ﭘﻮﻟﺪار اﯾﻨﻘﺪر واﺳﻪ ﺗﻮ ﻣﻬﻤﻪ...‬

‫از ﮔﻤﺎن ﭘﺴﺖ ﮐﻨﻨﺪه ي او دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪم .‬

‫» اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻫﯿﭻ رﺑﻄﯽ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﺪاره ، ﻣﺎﯾﮏ. «‬ ‫ﺣﺎﻟﺖ ﺗﺪاﻓﻌﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ . ﭘﺲ ﺣﻘﯿﻘﺖ داره . ﻟﻌﻨﺖ . » اﺻﻼً ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯿﺎد. «‬ ‫او ﺑﺎ ﻃﻌﻨﻪ ﮔﻔﺖ : » ﻣﺠﺒﻮر ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺧﻮﺷﺖ ﺑﯿﺎد. «‬

‫ﭼﺮا ﺑﻼ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﺒﯿﻨﻪ اون ﭼﻪ ﺣﯿﻮون ﻣﺘﻈﺎﻫﺮﯾﻪ ؟ ﻫﻤﺸﻮن ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻮرن . اون ﺟﻮري ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ... ﺑﺎ دﯾﺪﻧﺶ ﺑﺪﻧﻢ ﻣﯽ ﻟﺮزه .‬ ‫»اون ﯾﻪ ﺟﻮري ﺑﻬﺖ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻪ اﻧﮕﺎ

ر... ﺗﻮ ﺧﻮردﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ. «‬

‫ﺑﺮﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم ، ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮاب او ﺷﺪم .‬ ‫ﺻﻮرت او ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪ و ، ﻟﺐ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺸﺮد ﮔﻮﯾﯽ ﻧﻔﺴﺶ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮده ﺑﻮد. ﺑﻌﺪ، ﻧﺎﮔﻬﺎن، ﺑﻪ ﺧﻨﺪه اﻓﺘﺎد .‬

‫ﺣﺎﻻ داره ﺑﻬﻢ ﻣﯽ ﺧﻨﺪه . ﻋﺎﻟﯿﻪ .‬

‫ﻣﺎﯾﮏ ﺑﺎ دﻟﺨﻮري ﺑﺮﮔﺸﺖ و رﻓﺖ ﺗﺎ ﻟﺒﺎس ﻫﺎﯾﺶ را ﻋﻮض ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﺑﻪ دﯾﻮار ورزﺷﮕﺎه ﺗﮑﯿﻪ دادم و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم آراﻣﺸﻢ را ﺑﺎز ﯾﺎﺑﻢ .‬ ‫او ﭼﻄﻮر ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ اﺗﻬﺎﻣﺎت ﻣﺎﯾﮏ ﺑﺨﻨﺪد- ﻣﺎﯾﮏ

ﭼﻨﺎن ﺑﻪ ﻫﺪف زده ﺑﻮد ﮐﻪ دﯾﮕﺮ داﺷﺘﻢ ﻧﮕﺮان اﯾﻦ ﻣﯽ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻣﺮدم ﻓﻮرﮐﺲ دارﻧﺪ زﯾﺎد از‬ ‫ﺣﺪ ﻫﺸﯿﺎر ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ...- او ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﻋﻘﯿﺪه ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﻦ او را ﺑﮑﺸﻢ

ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ ، آن ﻫﻢ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﺎﻣﻼً‬ ‫ﺣﻘﯿﻘﺖ دارد ؟ ﮐﺠﺎي اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺧﻨﺪه دار ﺑﻮد ؟‬ ‫او ﭼﻪ ﻣﺸﮑﻠﯽ داﺷﺖ ؟‬ ‫آﯾﺎ ﯾﮏ ﺣﺲ ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ ﺑﯿﻤﺎرﮔﻮﻧﻪ داﺷﺖ ؟ اﯾﻦ ﺑﻪ ذﻫﻨﯿﺘﯽ

ﮐﻪ ﻣﻦ از ﺷﺨﺼﯿﺖ او داﺷﺘﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮرد ، ﻣﻦ از ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ؟‬ ‫ﯾﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺧﯿﺎﻻت ﻣﻦ درﺑﺎره ي ﻓﺮﺷﺘﻪ ي ﺳﺒﮏ ﻣﻐﺰ ﭼﻨﺪان ﻫﻢ دور از واﻗﻌﯿﺖ ﻧﺒﻮدﻧﺪ . در آن ﺧﯿﺎل

او ﻫﯿﭻ ﺣﺲ ﺗﺮﺳﯽ در ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . ﯾﮏ‬ ‫ﻟﻐﺖ ﺑﺮاي آن وﺟﻮد داﺷﺖ : ﺷﺠﺎع . ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ دﯾﮕﺮان او را اﺣﻤﻖ ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ ، اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ او ﭼﻘﺪر ﺗﯿﺰﻫﻮش اﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻨﺪ ،‬

‫اﻫﻤﯿﺘﯽ ﻧﺪاﺷﺖ ﮐﻪ دﻟﯿﻞ آن ﭼﯿﺴﺖ ، اﯾﻦ ﻋﺪم ﺗﺮس ﯾﺎ ﺣﺲ ﺷﻮخ ﻃﺒﻌﯽ واروﻧﻪ ﺑﺮاي او ﺧﻮب ﻧﺒﻮد . آﯾﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﻤﺒﻮدﻫﺎي ﻋﺠﯿﺐ ﺑﻮد ﮐﻪ او‬ ‫را داﺋﻤﺎً در ﻣﻌﺮض ﺧﻄﺮ ﻗﺮار ﻣﯽ داد ؟

ﺷﺎﯾﺪ او ﻫﻤﯿﺸﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﯿﺎز داﺷﺖ...‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﺮﯾﻖ ، روﺣﯿﻪ ام در ﺣﺎل ﺧﺮاب ﺷﺪن ﺑﻮد .‬ ‫ﻓﻘﻂ اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾﻢ ﻧﻈﻢ دﻫﻢ ، ﺧﻮدم را ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﮐﻨﻢ ، ﺳﭙﺲ ﺷﺎﯾﺪ ﮐﺎر

درﺳﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ در ﮐﻨﺎر او ﺑﻤﺎﻧﻢ .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ او ﻗﺪم ﺑﻪ ﺑﯿﺮون از ورزﺷﮕﺎه ﮔﺬاﺷﺖ ، ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺷﻖ ﺑﻮدﻧﺪ و دوﺑﺎره ﻟﺐ ﭘﺎﯾﯿﻨﺶ ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﺑﻮد- ﻧﺸﺎﻧﻪ اي از ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ .‬ ‫اﻣﺎ

ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺗﻼﻗﯽ ﮐﺮدﻧﺪ ، ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺳﺨﺘﺶ ﺷﻞ ﺷﺪﻧﺪ و ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ اي روي ﺻﻮرﺗﺶ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺖ .‬ ‫اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ، ﻋﺠﯿﺐ آرام و ﻣﺤﺒﺖ آﻣﯿﺰ ﺑﻮد . او

ﺑﺪون ﻣﻌﻄﻠﯽ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﮐﻨﺎر ﻣﻦ ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺖ ، ﻓﻘﻂ زﻣﺎﻧﯽ اﯾﺴﺘﺎد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺪري ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد‬ ‫ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎي ﺑﺪﻧﺶ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﻣﻮاج درﯾﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﺮد .‬ ‫زﻣﺰﻣﻪ وار ﮔﻔﺖ : » ﺳﻼم.

«‬ ‫ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ، ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻟﺤﻈﻪ ﺣﺲ ﻣﯽ ﮐﺮدم ، ﺑﯽ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » ﺳﻼم ، « و ﺑﻌﺪ- ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎن روﺣﯿﻪ ام ﺑﻪ ﻗﺪري ﺧﻮب ﺑﻮد و ﺷﺎداب ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮ

اﻧﺴﺘﻢ در ﺑﺮاﺑﺮ ﻣﯿﻞ ﺑﻪ اذﯾﺖ ﮐﺮدن او‬ ‫ﻣﻘﺎﻣﺖ ﮐﻨﻢ- اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم : » ﮐﻼس ورزش ﭼﻄﻮر ﺑﻮد؟ «‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ از ﻟﺒﺶ ﻣﺤﻮ ﻣﯽ ﺷﺪ. » ﺑﺪ ﻧﺒﻮد. «‬

‫او اﻓﺘﻀﺎح دروغ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ .‬

‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﺟﺪاً ؟ « ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﻮﺿﻮع را ﻣﻄﺮح ﮐﻨﻢ- ﻫﻨﻮز ﻧﮕﺮان ﺳﺮ او ﺑﻮدم ؛ آﯾﺎ او درد ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ ؟- اﻣﺎ ﺑﻌﺪ اﻓﮑﺎر ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن ﺑﻪ‬ ‫ﻗﺪري ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰم را ﺑﺮﻫﻢ زد .‬

‫ازش ﻣﺘﻨﻔﺮم . اﻟﻬﯽ ﺑﻤﯿﺮه . اﻣﯿﺪوارم اون ﻣﺎﺷﯿﻦ زرق و ﺑﺮق دارﺷﻮ ﺻﺎف ﺑﮑﻮﺑﻪ ﺑﻪ ﯾﻪ ﺻﺨﺮه . ﭼﺮا دﺳﺖ از ﺳﺮ ﺑﻼ ﺑﺮﻧﻤﯽ داره ؟ ﺑﭽﺴﺒﻪ ﺑﻪ‬ ‫اﻣﺜﺎل ﺧﻮدش- ﺑﻪ اﻋﺠﻮﺑﻪ ﻫﺎ .‬

‫ﺑﻼ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﯽ ﺷﺪه؟ «‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ دوﺑﺎره روي ﺻﻮرت ﺑﻼ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪﻧﺪ . او ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺎﯾﮏ اﻧﺪاﺧﺖ ﮐﻪ راﻫﺶ را ﮐﺸﯿﺪه ﺑﻮد و ﻣﯽ رﻓﺖ و ﺑﻌﺪ ، دوﺑﺎره ﺑﻪ‬ ‫ﻣﻦ ﺧﯿﺮه

ﺷﺪ.‬ ‫اﻗﺮار ﮐﺮدم : » ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن داره رو اﻋﺼﺎب ﻣﻦ راه ﻣﯽ ره! «‬ ‫دﻫﺎﻧﺶ ﺑﺎز ﻣﺎﻧﺪ ، ﻟﺒﺨﻨﺪش ﻣﺤﻮ ﺷﺪ . اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻦ ﻗﺪرت اﯾﻦ را دارم ﮐﻪ ﻃﯽ ﯾﮏ

ﺳﺎﻋﺖ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ او را ﺗﻤﺎﺷﺎ‬ ‫ﮐﻨﻢ ، ﯾﺎ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد ﮐﻪ آن را ﺑﻪ ﮐﺎر ﻧﺒﺮده ﺑﺎﺷﻢ. » ﺗﻮ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﮔﻮش ﻧﻤﯽ ﮐﺮدي؟ «‬ ‫» ﺳﺮت ﭼﻄﻮره؟ «‬ ‫از ﺑﯿﻦ دﻧﺪان ﻫﺎﯾﺶ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺎورم

ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ! « و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﺸﺖ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺧﺸﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺤﻮﻃﻪ ي ﭘﺎرﮐﯿﻨﮓ رﻓﺖ . ﭘﻮﺳﺘﺶ ﻗﺮﻣﺰ ﭘﺮرﻧﮓ‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮد- او ﺧﺠﺎﻟﺖ زده ﺑﻮد .‬ ‫ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎي او ﻗﺪم ﺑﺮداﺷﺘﻢ ، اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم

ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺘﺶ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ ﻓﺮو ﻧﺸﯿﻨﺪ . ﻣﻌﻤﻮﻻً او زود ﻣﺮا ﻣﯽ ﺑﺨﺸﯿﺪ .‬ ‫ﺗﻮﺿﯿﺢ دادم : » ﺗﻮ ﺧﻮدت ﺑﻪ اﯾﻦ اﺷﺎره ﮐﺮدي ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﯿﭻ وﻗﺖ ﺗﻮرو ﺳﺮ ﮐﻼس ورزش ﻧﺪﯾﺪم . ﻫﻤﯿﻦ ﺣﺮف

ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﺸﻢ. «‬ ‫او ﺟﻮاب ﻧﺪاد ؛ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ در ﻫﻢ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ .‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ راه ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻣﻦ ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ي ﺟﻤﻌﯿﺘﯽ از ﺷﺎﮔﺮدان ﻣﺬﮐﺮ ﻣﺴﺪود ﺷﺪه اﺳﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎن

اﯾﺴﺘﺎد .‬

‫ﻣﻮﻧﺪم ﺑﺎ اﯾﻦ ﭼﯿﺰ ﭼﻘﺪر ﺳﺮﻋﺖ رﻓﺘﻦ...‬ ‫دﻧﺪه ﺷﻮ ﻧﮕﺎه... ﺗﺎﺣﺎﻻ ﻏﯿﺮ از ﺗﻮي ﻣﺠﻠﻪ ﻫﺎ از اﯾﻨﺎ ﻧﺪﯾﺪه ﺑﻮدم...‬ ‫ﮐﺎش ﺷﺶ ﻫﺰار دﻻر ﯾﻪ ﺟﺎ ﺧﻮاﺑﻮﻧﺪه ﺑﻮدم...‬

‫دﻗﯿﻘﺎً ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ رزاﻟﯽ ﻓﻘﻂ در ﺧﺎرج از ﺷﻬﺮ از اﯾﻦ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﺪ .‬ ‫از ﺑﯿﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﭘﺴﺮان آرزوﻣﻨﺪ راﻫﻢ را ﺑﺎز ﮐﺮدم ؛ ﺑﻼ ، ﭘﺲ از ﻟﺤﻈﻪ اي دودﻟﯽ ، ﺑﻪ

دﻧﺒﺎﻟﻢ آﻣﺪ .‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ او ﺳﻮار ﺷﺪ ، زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ : » ﺗﺎﺑﻠﻮ! «‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﭼﻪ ﻧﻮع ﻣﺎﺷﯿﻨﯿﻪ؟ «‬

‫» ﯾﻪ ﮐﺮوﮐﯽ. «‬ ‫او اﺧﻢ ﮐﺮد . » ﻣﺪﻟﺶ رو ﻧﮕﻔﺘﻢ. «‬

‫» اﯾﻦ ﯾﻪ ﺑﯽ . ام . وِ ﻫﺴﺖ . « ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﭼﺮﺧﯽ دادم و ﺑﻌﺪ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ را زﯾﺮ ﺑﮕﯿﺮم دﻧﺪه ﻋﻘﺐ از ﭘﺎرك ﺧﺎرج‬ ‫ﺷﻮم . ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﻧﮕﺎﻫﻢ را ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي

ﭼﻨﺪ ﭘﺴﺮ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﻣﺎﯾﻞ ﻧﺒﻮدﻧﺪ از ﺳﺮ راه ﻣﻦ ﮐﻨﺎر ﺑﺮوﻧﺪ ﻗﻔﻞ ﮐﻨﻢ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻧﯿﻢ ﺛﺎﻧﯿﻪ‬ ‫ﻣﻼﻗﺎت ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻏﺮه ي ﻣﻦ ﺑﺮاي ﻗﺎﻧﻊ ﮐﺮدﻧﺸﺎن ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎﺷﺪ .‬ ‫از او ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻫﻨﻮز

ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟ « دﯾﮕﺮ اﺧﻢ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻨﺪي ﮔﻔﺖ : » ﺷﮏ ﻧﮑﻦ. «‬ ‫آه ﮐﺸﯿﺪم . ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﻣﻄﺮح ﻣﯽ ﮐﺮدم . اوه ﺧﺐ... ﺑﻪ ﮔﻤﺎﻧﻢ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺳﻌﯽ ﮐﻨﻢ

اوﺿﺎع ﺑﻬﺘﺮ ﺷﻮد . » اﮔﻪ ﻋﺬر ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﻨﻢ‬ ‫ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺑﺨﺸﯽ؟ «‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ ﮐﺮد . ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺖ : » ﺷﺎﯾﺪ... اﮔﻪ ﻋﺬرﺧﻮاﻫﯿﺖ از ﺗﻪ دل و ﺟﺪي ﺑﺎﺷﻪ و ، اﮔﻪ ﻗﻮل ﺑﺪي

ﮐﻪ دوﺑﺎره اﯾﻦ ﮐﺎرو‬ ‫ﺗﮑﺮار ﻧﮑﻨﯽ. «‬ ‫ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﻪ او دروغ ﺑﮕﻮﯾﻢ و ، ﻫﯿﭻ ﺟﻮري ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺑﺎ آن ﺷﺮط ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﻨﻢ . ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﻌﺎوﺿﻪ ي دﯾﮕﺮي ﮐﺮد .‬ ‫» ﺧﻮب ، اﮔﻪ ﻋﺬ

رﺧﻮاﻫﯽ ﻣﻦ ﺟﺪي ﺑﺎﺷﻪ و ، اﺟﺎزه ﺑﺪم روز ﺷﻨﺒﻪ ﺗﻮ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﯽ؟ « ﺑﺎ ﻓﮑﺮ آن از درون ﺑﻪ ﺧﻮد ﻟﺮزﯾﺪم.‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ي ﺟﺪﯾﺪ را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻣﯽ ﮐﺮد ﭼﯿﻦ ﺑﯿﻦ اﺑﺮو

ﻫﺎﯾﺶ ﻧﻤﺎﯾﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد. ﭘﺲ از ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﮑﺮ، ﮔﻔﺖ : » ﻗﺒﻮﻟﻪ! «‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺑﺮاي ﻣﻌﺬرت ﺧﻮاﻫﯽ ام... ﻗﺒﻼً ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮده ﺑﻮدم از روي ﻋﻤﺪ ﺑﻼ را ﮔﯿﺞ ﮐﻨﻢ ، اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ

ﺣﺎﻻ زﻣﺎن ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎن‬ ‫ﻃﻮر ﮐﻪ از ﻣﺪرﺳﻪ دور ﻣﯽ ﺷﺪﯾﻢ ﻋﻤﯿﻘﺎً ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎي او ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، در اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﻮدم ﮐﻪ آﯾﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر را درﺳﺖ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﻢ ﯾﺎ ﻧﻪ . ﺗﺮﻏﯿﺐ‬ ‫ﮐﻨﻨﺪه

ﺗﺮﯾﻦ ﻟﺤﻦ ﺻﺪاﯾﻢ را ﺑﮑﺎر ﺑﺮدم .‬ ‫» ﭘﺲ ، ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﻧﺎراﺣﺘﺖ ﮐﺮدم. «‬ ‫ﻗﻠﺒﺶ ﺗﻨﺪ ﺗﺮ از ﻗﺒﻞ در ﺳﯿﻨﻪ ﮐﻮﺑﯿﺪ و ، رﯾﺘﻢ آن ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ ﺷﺪ . ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ ﮔﺸﺎد ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﻪ ﻧﻈﺮ

اﻧﺪﮐﯽ ﺑﻬﺖ زده ﻣﯽ رﺳﯿﺪ .‬ ‫ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻼﯾﻤﯽ زدم . اﻧﮕﺎر درﺳﺖ اﻧﺠﺎﻣﺶ داده ﺑﻮدم . ﻣﺴﻠﻤﺎً ، ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﺮاي ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻦ ﻧﮕﺎﻫﻢ از ﭼﺸﻤﺎن او اﻧﺪﮐﯽ دﭼﺎر ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻮدم . ﻣﻦ ﻫﻢ‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﺎن

اﻧﺪازه ﮔﯿﺞ ﺷﺪه ﺑﻮدم . ﺧﻮب ﺑﻮد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺟﺎده را ﺧﻮب ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ داﺷﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺮاي ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪن ﻣﻌﺎﻫﺪه اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم : » و ﻣﻦ روز ﺷﻨﺒﻪ ﺻﺒﺢ ﺧﯿﻠﯽ زود ﺟﻠﻮي در ﺧﻮﻧﻪ ي ﺷﻤﺎ ﺧﻮاﻫﻢ

ﺑﻮد. «‬ ‫او ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﭘﻠﮏ زد ، ﺳﺮش را ﺗﮑﺎن داد اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﻓﮑﺎري را از آن دور ﮐﻨﺪ . ﮔﻔﺖ : » اوم... اﮔﻪ ﭼﺎرﻟﯽ ﯾﻪ و‪ﻟﻮوي ﻧﺎﺷﻨﺎس رو‬ ‫ﺟﻠﻮي ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺒﯿﻨﻪ ﭼﻨﺪان

ﮐﻤﮑﯽ ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫آه... ﻫﻨﻮز ﭼﻘﺪر ﮐﻢ ﻣﺮا ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ . » ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﯿﺎم. «‬ ‫ﺷﺮوع ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﭙﺮﺳﺪ : » ﭼﻄﻮر- «‬

‫ﺣﺮﻓﺶ را ﻗﻄﻊ ﮐﺮدم . ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ دﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺟﻮاب آن ﺳﻮال ﺳﺨﺖ ﺑﻮد و، ﺣﺎﻻ ﭼﻨﺪان ﻣﻮﻗﻊ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﻧﺒﻮد . » ﻧﮕﺮاﻧﺶ ﻧﺒﺎش . ﻣﻦ‬ ‫اوﻧﺠﺎ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮد ، ﺑﺪون ﻣﺎﺷﯿﻦ. «‬

‫ﺳﺮش را ﺑﻪ ﯾﮏ ﻃﺮف ﺧﻢ ﮐﺮد و ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺻﺮار ﮐﻨﺪ ، اﻣﺎ ﺑﻌﺪ اﻧﮕﺎر ﻧﻈﺮش را ﻋﻮض ﮐﺮد .‬ ‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ : » ﻫﻨﻮز ﺑﻌﺪاً ﻧﺸﺪه؟ « ﺑﯿﺎد ﮔﻔﺘﮕﻮي

ﻧﺎﺗﻤﺎم اﻣﺮوز در ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ اﻓﺘﺎدم ؛ او ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ﯾﮏ ﺳﻮال ﺳﺨﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺨﻮاﻫﺪ‬ ‫ﺳﺮ ﺳﻮال ﻧﺎﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺗﺮي ﺑﺮﮔﺮدد .‬ ‫ﺑﺎ ﺑﯽ ﻣﯿﻠﯽ ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﮐﺮدم . » ﺑﻪ ﮔﻤﻮﻧﻢ ﺑﻌﺪاً ﺷﺪه. «‬

‫ﺟﻠﻮي ﺧﺎﻧﻪ ي او ﭘﺎرك ﮐﺮدم ، از ﻓﮑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﭼﻄﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺿﯿﺢ دﻫﻢ ﻋﺼﺒﯽ ﻣﯽ ﺷﺪم... ﺑﺪون آﺷﮑﺎر ﮐﺮدن ﻃﺒﯿﻌﺖ ﻫﯿﻮﻻ ﻣﺂﺑﺎﻧﻪ ام ، ﺑﺪون‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ دوﺑﺎره او را وﺣﺸﺖ زده ﮐﻨﻢ . ﯾﺎ

اﯾﻨﮑﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﻮد ؟ ﮐﻪ ﺑﺨﺶ ﺗﺎرﯾﮏ وﺟﻮدم را ﺑﻪ ﮐﻢ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺪ ﻧﺸﺎن دﻫﻢ ؟‬ ‫او ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ﻣﺎﺳﮏ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ و ﻣﺆدﺑﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر ﺑﺮ ﭼﻬﺮه ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪ . اﮔﺮ اﯾﻨﻘﺪر

ﭘﺮﯾﺸﺎن ﻧﺒﻮدم ، آراﻣﺶ ﻏﯿﺮ ﻃﺒﯿﻌﯽ او‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﻣﺮا ﺑﺨﻨﺪاﻧﺪ .‬ ‫ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻫﻨﻮزم ﻣﯽ ﺧﻮاي ﺑﺪوﻧﯽ ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺷﮑﺎر ﮐﺮدن ﻣﻨﻮ ﺑﺒﯿﻨﯽ؟ «‬ ‫او ﮔﻔﺖ : » ﺧﻮب ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻋﮑﺲ

اﻟﻌﻤﻠﺖ ﻣﻨﻮ ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ. «‬ ‫درﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم آن را اﻧﮑﺎر ﮐﻨﺪ، ﭘﺮﺳﯿﺪم : » ﻣﻦ ﺗﻮرو ﺗﺮﺳﻮﻧﺪم؟ «‬ ‫» ﻧﻪ. «‬ ‫ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﺰﻧﻢ و ، ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮردم . » ﻣﻌﺬرت ﻣﯽ

ﺧﻮام ﮐﻪ ﺗﺮﺳﻮﻧﺪﻣﺖ. « و ﺑﻌﺪ ﻟﺒﺨﻨﺪم ﻣﺤﻮ ﺷﺪ . » ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺼﻮر ﺑﻮدن ﺗﻮ در‬ ‫اوﻧﺠﺎ ﺑﻮد... وﻗﺘﯽ ﻣﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﮑﺎر ﻫﺴﺘﯿﻢ. «‬ ‫» اﯾﻦ ﻃﻮري ﺑﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ؟ «‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮ ذﻫﻨﯽ ﻏﯿﺮ

ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﺑﻮد- ﺑﻼ، ﺑﺴﯿﺎر آﺳﯿﺐ ﭘﺬﯾﺮ در ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﺤﺾ؛ ﺧﻮدم، از ﮐﻨﺘﺮل ﺧﺎرج... ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم آن را از ﺳﺮم دور ﮐﻨﻢ.‬ ‫»ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﺑﺪ. «‬ ‫» ﭼﻮن...؟ «‬ ‫ﻧﻔﺲ ﻋﻤﯿﻘﯽ ﮐﺸﯿﺪم ، ﺑﺮاي

دﻗﯿﻘﻪ اي روي ﻋﻄﺶ ﺳﻮزان ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﺮدم . اﺣﺴﺎس ﮐﺮدن اش ، ﮐﻨﺘﺮل آن ، ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮدن اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮآن ﺳﻠﻄﻪ‬ ‫دارم. ﻋﻄﺶ دﯾﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺮا ﮐﻨﺘﺮل ﻧﻤﯽ ﮐﺮد- ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮدن ﮐﻪ اﯾﻦ

ﻃﻮر ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻦ ﺑﺮاي او ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﻣﯽ ﺑﻮدم . ﺑﻪ اﺑﺮﻫﺎ ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ﺑﺪون‬ ‫اﯾﻨﮑﻪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺒﯿﻨﻢ ، آرزو داﺷﺘﻢ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺎور ﮐﻨﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﻮي او ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻣﻢ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ در ﺣﺎل ﺷﮑﺎر

ﺑﻮدم ، ﻋﺰم و اراده ي ﻣﻦ‬ ‫ﺗﻐﯿﯿﺮي ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﯽ آورد.‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ : » وﻗﺘﯽ ﻣﺎ ﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ... ﮐﺎﻣﻼً اﺳﯿﺮ ﺣﻮاس و اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﻤﻮن ﻣﯽ ﺷﯿﻢ... « ﻗﺒﻞ از اداي ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻪ آن ﻓﮑﺮ

ﻣﯽ ﮐﺮدم . »دﯾﮕﻪ‬ ‫ﻓﮑﺮ و ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺮﻣﺎ ﺣﺎﮐﻢ ﻧﯿﺴﺖ . ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺣﺲ ﺑﻮﯾﺎﯾﯽ ﻣﺎ . اﮔﻪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺘﺮل ﺧﻮدم رو اون ﺟﻮر از دﺳﺖ دادم ﺗﻮ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﻣﻦ‬ ‫ﺑﺎﺷﯽ... «‬

‫ﺳﺮم را از درد اﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻪ در آن زﻣﺎن اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺎد ﺗﮑﺎن دادم.‬ ‫ﺑﻪ ﻃﭙﺶ ﻗﻠﺐ او ﮔﻮش ﺳﭙﺮدم ، و ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاري ، ﺑﻪ ﻃﺮف او ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ، ﺗﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ را ﺑﺨﻮاﻧﻢ.‬ ‫ﺻﻮ

رت ﺑﻼ آرام ﺑﻮد ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﺟﺪي . دﻫﺎن او ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ آﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺣﺪس ﻣﯽ زدم ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﺎﺷﺪ اﻧﺪﮐﯽ ﺟﻤﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد . اﻣﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ از ﭼﻪ ﺑﺎﺑﺖ؟‬ ‫اﻣﻨﯿﺖ ﺧﻮدش؟ ﯾﺎ ﻏﻢ و اﻧﺪوه ﻣﻦ؟

ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ او ﭼﺸﻢ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮدم ، ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﺒﻬﻢ ﭼﻬﺮه ي او را ﺑﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﺴﻠﻢ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﻨﻢ .‬ ‫او ﻣﺘﻘﺎﺑﻼً ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪ . ﭘﺲ از دﻗﯿﻘﻪ اي ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ ﮔﺸﺎدﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ و ،

ﻣﺮدﻣﮏ آﻧﻬﺎ ﺑﺰرﮔﺘﺮ ﺷﺪ ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮي در ﻧﻮر ﺑﻪ وﺟﻮد ﻧﯿﺎﻣﺪه‬ ‫ﺑﻮد.‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻧﻔﺲ اﻓﺘﺎدم و ، ﻧﺎﮔﻬﺎن ﺳﮑﻮت داﺧﻞ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻫﻤﻬﻤﻪ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ، درﺳﺖ ﻣﺜﻞ اﻣﺮوز ﻋﺼﺮ

در ﮐﻼس زﯾﺴﺖ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺗﺎرﯾﮏ .‬ ‫اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ دوﺑﺎره ﺑﯿﻦ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﺮﯾﺎن درآﻣﺪ ، و ﺷﻬﻮت ﻣﻦ و آرزوي دﺳﺖ زدن ﺑﻪ او ، ﺣﺘﯽ از ﺗﻤﻨﺎ ﻫﺎي ﻋﻄﺸﻢ ﻧﯿﺰ ﻗﻮي ﺗﺮ ﺑﻮد .‬ ‫ﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎي

اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺣﺲ ﮐﻨﻢ دوﺑﺎره ﻗﻠﺒﻢ ﻣﯽ زﻧﺪ . ﺑﺪﻧﻢ ﺑﺎ آن ﻣﯽ رﻗﺼﯿﺪ . اﻧﮕﺎر اﻧﺴﺎن ﺑﻮدم . ﺑﯿﺶ از ﻫﺮ ﭼﯿﺰي در دﻧﯿﺎ ،‬ ‫دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮔﺮﻣﺎي ﻟﺒﻬﺎي او را روي ﻟﺒﻬﺎﯾﻢ

اﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ . ﺑﺮاي ﻟﺤﻈﻪ اي ، ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ ﺑﺮاي ﯾﺎﻓﺘﻦ ﻗﺪرت ، ﮐﻨﺘﺮﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﺮا ﻗﺎدر ﺳﺎزد‬ ‫دﻫﺎﻧﻢ را ﻧﺰدﯾﮏ ﭘﻮﺳﺖ او ﺑﺒﺮم ، ﮐﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻢ...‬ ‫او ﺑﻪ زﺣﻤﺖ ﻫﻮا را داﺧﻞ رﯾﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﮐﺸﯿﺪ

و ، ﺗﺎزه ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻔﺲ ﻫﺎي ﻣﻦ ﺗﻨﺪ ﺷﺪ ، ﺗﻨﻔﺲ او ﮐﺎﻣﻼً ﻗﻄﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد .‬ ‫ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﻢ را ﺑﺴﺘﻢ ، ﺳﻌﯽ داﺷﺘﻢ ارﺗﺒﺎﻃﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ اﯾﺠﺎد ﺷﺪه ﺑﻮد را ﺑﺸﮑﻨﻢ .‬

‫دﯾﮕﻪ اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺴﻪ .‬

‫وﺟﻮد ﺑﻼ ﺑﻪ ﻫﺰار رﺷﺘﻪ ي ﮐﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﻇﺮﯾﻒ ﺑﻨﺪ ﺑﻮد ، ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺴﯿﺎر آﺳﺎن از ﻫﻢ ﻣﯽ ﮔﺴﯿﺨﺘﻨﺪ . اﻧﺒﺴﺎط رﯾﺘﻤﯿﮏ رﯾﻪ ﻫﺎي او ، ﺟﺮﯾﺎن اﮐﺴﯿﮋن‬ ‫، ﺑﺮاي او ﻣﺴﺌﻠﻪ ي ﻣﺮگ و زﻧﺪﮔﯽ

ﺑﻮد . ﭘﺮﭘﺮ زدن ﻗﻠﺐ ﺣﺴﺎس او ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺣﺎدﺛﻪ ي اﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﯾﺎ ﺑﯿﻤﺎري ﯾﺎ... ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫ﻣﻦ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﻮد .‬ ‫ﺑﺎور ﻧﺪاﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪام از اﻋﻀﺎي ﺧﺎﻧﻮاده ام ، اﮔﺮ

ﺷﺎﻧﺴﯽ ﺑﺮاي ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ داده ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﺮدد ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ- اﮔﺮ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ دوﻣﺮﺗﺒﻪ‬ ‫ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺬﯾﺮي را ﺑﺎ ﻓﻨﺎﭘﺬﯾﺮي ﻣﺒﺎدﻟﻪ ﮐﻨﺪ . ﻫﺮ ﯾﮏ از ﻣﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮد ﺑﺮاي آن روي آﺗﺶ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ .

ﺑﺮاي روزﻫﺎ ﯾﺎ اﮔﺮ ﻻزم ﺑﻮد ﻗﺮن ﻫﺎ ﺑﺴﻮزد .‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻫﻢ ﻧﻮﻋﺎن ﻣﺎ ﻧﺎﻣﯿﺮا ﺑﻮدن را ﺑﺮﺗﺮ از ﻫﺮ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮي ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﯽ اﻧﺴﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ آرزوﯾﺶ را داﺷﺘﻨﺪ ، ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ

در‬ ‫ﻣﮑﺎن ﻫﺎي ﺗﺎرﯾﮏ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل آن ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺗﯿﺮه ﺗﺮﯾﻦِ ﻫﺪﯾﻪ ﻫﺎ را ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺪﻫﺪ...‬ ‫ﻣﺎ ﻧﻪ. ﺧﺎﻧﻮاده ي ﻣﻦ اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻧﺒﻮدﻧﺪ . ﻣﺎ ﻫﺮﭼﯿﺰي را ﻣﯽ دادﯾﻢ ﺗﺎ اﻧﺴﺎن

ﺑﺎﺷﯿﻢ.‬ ‫اﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺪام از ﻣﺎ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﺑﻪ ﺣﺪي ﮐﻪ ﻣﻦ اﻵن ﻧﺎاﻣﯿﺪاﻧﻪ در ﻃﻠﺐ ﯾﮏ راه ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻮدم آن را ﻧﺨﻮاﺳﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫ﺑﻪ ﺣﻔﺮه ﻫﺎ ، ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺎي ذره ﺑﯿﻨﯽ ﺷﯿﺸﻪ ي ﺟﻠﻮﯾﯽ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ

ﺧﯿﺮه ﺷﺪم ، اﻧﮕﺎر راه ﭼﺎره اي در ﺷﯿﺸﻪ ﻣﺨﻔﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد . از ﺷﺪت اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ‬ ‫ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻧﺸﺪ و ﻣﻦ ، ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم ﺑﺮاي ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ دﺳﺖ ﻫﺎﯾﻢ روي ﻓﺮﻣﺎن ﺗﻤﺮﮐﺰ ﮐﻨﻢ.‬ ‫دﺳﺖ راﺳﺘﻢ

دوﻣﺮﺗﺒﻪ ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻼً او را ﻟﻤﺲ ﮐﺮده ﺑﻮدم ، ﺑﺪون درد ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺗﯿﺮ ﮐﺸﯿﺪن ﮐﺮد .‬ ‫» ﺑﻼ ، ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮي داﺧﻞ. «‬

‫او ﻓﻮراً اﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮد ، ﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﭼﯿﺰي ﺑﮕﻮﯾﺪ ، از اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺧﺎرج ﺷﺪ و در را ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﺑﺴﺖ . آﯾﺎ او ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ واﺿﺢ ﺷﺪت ﻓﺎﺟﻌﻪ را‬ ‫اﺣﺴﺎس ﮐﺮده ﺑﻮد ؟‬ ‫آﯾﺎ رﻓﺘﻦ ﺑﺎﻋﺚ

آزارش ﺷﺪه ﺑﻮد ؟ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه ﮐﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﮕﺬارم او ﺑﺮود ﻣﺮا آزار ﻣﯽ داد ؟ ﻓﻘﻂ داﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺰودي او را ﻣﯽ دﯾﺪم ﻣﺎﯾﻪ ي‬ ‫ﺗﺴﻠﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ . زودﺗﺮ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ او ﻣﺮا ﻣﯽ دﯾﺪ .

ﺑﺎ آن ﻓﮑﺮ ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم ، ﺑﻌﺪ ﭘﻨﺠﺮه را ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪم و ﺑﻪ ﻃﺮف آن ﺧﻢ ﺷﺪم ﺗﺎ ﯾﮏ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ‬ ‫ﺑﺎ او ﺣﺮف ﺑﺰﻧﻢ- ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎي ﺑﺪن او ﺑﯿﺮون از اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺑﻮد ﺑﯽ ﺧﻄﺮﺗﺮ ﺑﻮد .‬ ‫او ﺑﺎ

ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﺪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ .‬ ‫ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﺳﻮاﻟﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮد ، ﻫﻤﭽﻨﺎن ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﻮد . از ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺧﻮدم ﻫﯿﭻ ﮐﺎﺳﺘﻪ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد ؛ اﻣﺮوز ﺟﻮاب

دادن ﺑﻪ‬ ‫ﺳﻮاﻻت او ﺗﻨﻬﺎ اﺳﺮار ﻣﺮا ﻓﺎش ﮐﺮده ﺑﻮد- ﭼﯿﺰﻫﺎي اﻧﺪﮐﯽ از او دﺳﺘﮕﯿﺮم ﺷﺪه ﺑﻮد اﻣﺎ ﻫﻤﻪ ﺣﺪس و ﮔﻤﺎن ﻫﺎي ﺧﻮدم ﺑﻮدﻧﺪ . اﯾﻦ ﻋﺎدﻻﻧﻪ‬ ‫ﻧﺒﻮد.‬ ‫» اوه ، ﺑﻼ؟ «‬ ‫» ﺑﻠﻪ؟ «‬ ‫»

ﻓﺮدا ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻨﻪ. «‬ ‫ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ ﭼﯿﻦ اﻓﺘﺎد . » ﺑﺮاي ﭼﻪ ﮐﺎري ﻧﻮﺑﺖ ﺗﻮﺋﻪ؟ «‬ ‫» ﺑﺮاي ﺳﻮال ﭘﺮﺳﯿﺪن. « ﻓﺮدا ، زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در ﻣﮑﺎن اﻣﻦ ﺗﺮي ﺑﻮدﯾﻢ و ﺷﺎﻫﺪاﻧﯽ دور و ﺑﺮﻣﺎن ﺑﻮدﻧﺪ ، ﺟﻮ

اب ﻫﺎي ﺧﻮدم را ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ . ﺑﺎ آن‬ ‫ﻓﮑﺮ ﻧﯿﺸﺨﻨﺪ زدم و ﺑﻌﺪ ، ﺑﻪ دﻟﯿﻞ اﯾﻨﮑﻪ او ﻫﯿﭻ ﺣﺮﮐﺘﯽ ﺑﺮاي رﻓﺘﻦ اﻧﺠﺎم ﻧﺪاد ، ﺑﻪ راه اﻓﺘﺎدم . ﺣﺘﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ او ﺑﯿﺮون از ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﻮد ، اﻧﻌﮑﺎس‬ ‫

اﻟﮑﺘﺮﯾﺴﯿﺘﻪ در ﻫﻮا اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﺷﺪ . ﻣﻦ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺧﺎرج ﺷﻮم ، ﺗﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﻬﺎﻧﻪ اي ﺑﺮاي ﻣﺎﻧﺪن در ﮐﻨﺎرش ، او را ﺗﺎ دم در ﻫﻤﺮاﻫﯽ‬ ‫ﮐﻨﻢ...‬ ‫دﯾﮕﺮ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ در ﮐﺎر ﻧﺒﻮد .

ﭘﺎﯾﻢ را روي ﭘﺪال ﮔﺎز ﻓﺸﺮدم و ﺑﻌﺪ ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ او ﭘﺸﺖ ﺳﺮم ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﺪ آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﯾﺎ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﻼ ﻣﯽ دوﯾﺪم ﯾﺎ از او ﻓﺮار ﻣﯽ ﮐﺮدم ،

ﻫﯿﭻ وﻗﺖ در ﯾﮏ ﺟﺎ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪم . اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﻮد روزي آراﻣﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ راﻫﯽ ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺟﺎ ﺑﻨﺪ ﺷﺪن ﻣﯽ ﯾﺎﻓﺘﻢ .‬

-------

‫ﭘﺎﯾﺎن - ﻓﺼﻞ دوازدﻫﻢ.‬

و پایان- دوازده فصل ترجمه شده کتاب "خورشید نیمه شب "و جلد پنجم گرگ و میش

--------

"‫ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ در ﻣﻮرد ﮐﺘﺎب‬"

‫ﮐﺘﺎب ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ )‪ (‬ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ اي در ﺳﺮي ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي ﺣﻤﺎﺳﻪ ﺗﻮآﯾﻼﯾﺖ )‪(‬‬ ‫ﻗﺮار ﻣﯿﮕﯿﺮد در ﻧﯿﻤﻪ راه ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ اﺳﺘﻔﻨﯽ ﻣﺎﯾﺮ در ﺣﺎل ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﻮد ، ﻗﺒﻞ از اﺗﻤﺎم آن ، دوازده

ﻓﺼﻞ اﺑﺘﺪاﯾﺶ ﺑﺪون‬ ‫اﺟﺎزه ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺎﯾﺮ ﻟﻮ رﻓﺖ .‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﻋﺚ ﻧﺎراﺣﺘﯽ ﺷﺪﯾﺪ اﯾﻦ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ﺷﺪ ، و دﺳﺖ از اداﻣﻪ دادن داﺳﺘﺎن ﮐﺸﯿﺪ . ﭼﻬﺎر ﮐﺘﺎب اول اﯾﻦ ﺳﺮي‬ ‫ﮐﺘﺎﺑﻬﺎي ﺳﺒﮏ

ﻓﺎﻧﺘﺰي ، ﺗﺮﺳﻨﺎك ) ﺧﻮن آﺷﺎﻣﯽ و ﮔﺮﮔﯿﻨﻪ اي( ﺑﺎ اﺳﺘﻘﺒﺎل ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎﻻي روﺑﻪ رو ﺷﺪ . ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫ﻃﺮﻓﺪاران ﻣﺎﯾﺮ ﺗﻘﺎﺿﺎي ﻧﻮﺷﺘﻦ اداﻣﻪ ﮐﺘﺎب داﺷﺘﻨﺪ .‬ ‫اﻣﺎ ﭼﻮن ﮐﺘﺎب ﭘﺎﯾﺎن ﺧﻮب

و ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻟﯽ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ ، ﻣﺎﯾﺮ آن را ﺧﺮاب ﻧﮑﺮد و دﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺟﺪﯾﺪي زد ! . ﻣﺎﯾﺮ‬ ‫داﺳﺘﺎن ﮐﺘﺎب اول ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﮔﺮگ وﻣﯿﺶ )‪ (‬را ﮐﻪ راوي آن اﯾﺰاﺑﻼ ﺳﻮآن ﺑﻮد ، در ﺧﻮرﺷﯿﺪ

ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺟﺎﯾﺶ‬ ‫را ﺑﻪ ادوارد ﮐﺎﻟﻦ ﺧﻮن آﺷﺎم داد ! . ﺗﺎ ﺧﻮاﻧﻨﺪه درك ﺑﻬﺘﺮي از ﻋﺸﻖ او درﺑﺮاﺑﺮ ﺑﻼ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﺪ و ﺑﺪاﻧﺪ ﭼﻪ ﭼﯿﺰ اﯾﻦ دﺧﺘﺮ‬ ‫ﺳﺎده ادوارد ﮐﺎﻟﻦ زﯾﺒﺎ و ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺬﯾﺮ را ﻣﺴﺤﻮر

ﮐﺮده اﺳﺖ

‫اﯾﻦ بیست و یک 21 ﻓﺼﻞ ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در اﯾﺮان ﺗﻮﺳﻂ اوﻟﯿﻦ وﺑﺴﺎﯾﺖ ﺗﺨﺼﺼﯽ ﻃﺮﻓﺪاران ﮔﺮگ وﻣﯿﺶ ﺑﻪ ﻓﺎرﺳﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪ‬ ‫اﺳﺖ .‬ ‫ﺑﺮاي اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﻣﻮرد آﺛﺎر ﺧﺎﻧﻢ

اﺳﺘﻔﻨﯽ ﻣﺎﯾﺮ و ﻓﯿﻠﻢ اﯾﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ از وﺑﺴﺎﯾﺖ ﻣﺎ دﯾﺪن ﮐﻨﯿﺪ :‬

پــایـــان

==========

"معانی و واژه های کتاب "

‫ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﻣﻦ از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪه ﺑﻮد ، ﭘﺮﺳﯿﺪ: "?‪"Esta bien, Edward‬‬ ‫ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﭼﻬﺮه ي ﺧﻮدم را در ذﻫﻦ او ﺑﺒﯿﻨﻢ و ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ از ﺧﻮب ﺑﻮدن

----ﻓﺎﺻﻠﻪ دارم.‬ ‫زﯾﺮ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻢ:”,‪ 2 “ Me perdona‬و ﻣﺜﻞ ﺗﯿﺮ ﺑﻪ ﻃﺮف در رﻓﺘﻢ .‬

‫3‬

‫او ﭘﺮﺳﯿﺪ :" ?‪“Emmett-por favor, puedas tu ayuda a tu hermano‬‬

----

‫1. )ﺑﻪ زﺑﺎن اﺳﭙﺎﻧﯿﺎﯾﯽ( : ﺣﺎﻟﺖ ﺧﻮﺑﻪ ، ادوارد؟ / 2. ﻣﻨﻮ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ . / 3 . ا‪ﻣ‪ﺖ ، ﻣﯽ ﺷﻪ ﻟﻄﻔﺎ ﺑﻪ ﺑﺮادرت ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯽ ؟‬

---

‫1.)‪ - (Jazz‬ﻣﺨﻔﻒ اﺳﻢ ﺟﺎﺳﭙﺮ‬

----

‫)‪ (Norman Rockwell‬ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺼﺎوﯾﺮش از زﻧﺪﮔﯽ در ﯾﮑﯽ از ﺷﻬﺮﻫﺎي ﮐﻮﭼﮏ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﺷﻬﺮت دارد.‬ ‫1.‬

-----

‫1. )‪ ( carnival‬ﻧﻮﻋﯽ ﺟﺸﻦ .‬

========

پایان معانی واژه ها-

اين کتاب در پنج جلد است و با نامهاي زير منتشر گرديده

جلد 1:گرگ و ميش Twilight

جلد 2: ماه نو New Moon

جلد 3: کسوف Eclipse

جلد 4:سپيده دم Breaking Dawn

جلد 5:خورشيد نيمه شب midnight Sun

که ميتوانيد همه آنها را از وبلاگ ( گولدجار-بلاگفا) دانلود کن

http://goldjar.blogfa.com 

"پــــایــــان"

=========

-

-

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com 

بزودي در آدرس زير امکان دانلود کتابهاي رمان زيبا از طريق گوشيهاي موبايل فراهم ميشود  و هم اکنون هم در حال  تکميل شدنست

http://farid-book.blogfa.com

========

از طريق ارسال    يا پيامک . به شماره 

09391315486

========

ارسال پيام  به ايدي _ ياهو  

 my     yahoo    =    ID =  iraaanbook

====

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان  نصب کردن مسنجر نيمباز nimbuzz ميباشد که حتما نصب کنيد  طريق نصبش را توضيح ميدهم 

ابتدا  با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد  و نخست بروي گزينه ( گت نو Get Now )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود  و بروي گزينه 

دانلود downlodکليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد 

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن  بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه  ..اين ادرس دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز 

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

 اگه بدون وارد کردن شمار موباياتون ميخواين ايدي بسازين از اينجا

http://www.nimbuzz.com/en/register-with-us

ولي اولي درستره

----

اگر هنوز يوزر نيم و پسورد براي مسنجر نيمباز نساخته ايد ميتوانيد موقتا با اين يوزر - پسورد با من در ارتباط باشيد

username:     goldjar.blogfa.com

password:            goldjar2013

 و  قابل توجه دوستانی که به غیر از موبایل  از طریق کمپیوتر-یا- لپ تاب  -یا-  تبلت ..  به اینترنت دسترسی و از آن   استفاده و  دانلود مینمایند  - این دوستان هم علاوه بر 

یاهو مسنجر  میتوانند نسخه نیمباز که مخصوص نصب در کمپیوتر میباشد  را از لینتک زیر دانلود کنند و  از طریق کمپیوتر با ما و دوستان خود در ارتباط باشند

لینک دانلود نیمباز مسنجر- برای کامپیوتر

http://www.nimbuzz.com/en/get/voip-and-chat-on-pc/pc-client-downloaded

========

 نکته مهم :

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه اگر فعال نيست گوشي خورا برداريد و مراحل فعالسازي

اينترنت سيمکارت ايرانسل و همراه اول را با توجه به آموزشی که در قسمت ( سازنده کتاب ) داده شده را انجام دهید و اموزش کامل انرا مطالعه فرمایید

---------

شاد...زی...مهر..افزوووون

بدرووود

 با درود به همه هموطنان عزيز و گراميم ...احتراما  نرم افزار و کتاب الکترونيکي همراه و کتاب رمـــان خارجي ( گرگ و ميش  که اين کتاب در پنج جلد منتشر شده که  جلدهاي بعدي اين کتاب عبارتند از 1- گرگ و ميش 2- ماه نو - 3- کسوف-4-سپيده دم - 5- خورشيد نيمه شب) و نوشته:  استفاني مير. که در اين قسمت جلد پنجم اين کتاب را که فقط دوازده فصل آن نوشته و ترجمه شده   با نام ( خورشيد نيمه شب ). را با فرمت وگوشيهاي موبايل با سيستم  آيپوب -نوع کتاب: ( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )- ساخته شده است را به همه  علاقه مندان به کتاب و فرهنگ و ادبيات پارسي و غير پارسي  و همينطور به علاقه مندان و طرفداران وبلاگ ( گولدجار - بلاگفا ) و دوستان خوبم تقديم ميکنم......باشد که قدمي هرچند کوچک در مسير گسترش علم و  فرهنگ کتاب و کتابخواني و پيشبرد آن در سرزمينم برداشته باشم..../ با سپـاس - فريـــد سقراطـي...

شـــــاد  زي ... مهــــر.. افــــــزووون

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com 

بزودي در آدرس زير امکان دانلود کتابهاي رمان زيبا از طريق گوشيهاي موبايل فراهم ميشود  و هم اکنون هم در حال  تکميل شدنست

http://farid-book.blogfa.com

================

از طريق ارسال    يا پيامک . به شماره 

09391315486

========

ارسال پيام  به ايدي _ ياهو  

 my     yahoo    =    ID =  iraaanbook

====

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان  نصب کردن مسنجر نيمباز nimbuzz ميباشد که حتما نصب کنيد  طريق نصبش را توضيح ميدهم 

ابتدا  با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد  و نخست بروي گزينه ( گت نو Get Now )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود  و بروي گزينه 

دانلود downlodکليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد 

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن  بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه  ..اين ادرس دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز 

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

 اگه بدون وارد کردن شمار موباياتون ميخواين ايدي بسازين از اينجا

http://www.nimbuzz.com/en/register-with-us

ولي اولي درستره

-----

اگر هنوز يوزر نيم و پسورد براي مسنجر نيمباز نساخته ايد ميتوانيد موقتا با اين يوزر - پسورد با من در ارتباط باشيد

username: goldjar.blogfa.com

password: goldjar2013

 و  قابل توجه دوستانی که به غیر از موبایل  از طریق کمپیوتر-یا- لپ تاب  -یا-  تبلت ..  به اینترنت دسترسی و از آن   استفاده و  دانلود مینمایند  - این دوستان هم علاوه بر 

یاهو مسنجر  میتوانند نسخه نیمباز که مخصوص نصب در کمپیوتر میباشد  را از لینتک زیر دانلود کنند و  از طریق کمپیوتر با ما و دوستان خود در ارتباط باشند

لینک دانلود نیمباز مسنجر- برای کامپیوتر

http://www.nimbuzz.com/en/get/voip-and-chat-on-pc/pc-client-downloaded

========

 نکته مهم :

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل  .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه اگر فعال نيست گوشي خورا برداريد و مراحل فعالسازي

 اينترنت سيمکارت ايرانسل و همراه اول را با توجه به آموزش زير انجام دهيد

آمـوزش

فعال کردن  اينترنتgprs  و mms  براي سيمکارت ايرانسل

GPRS-irancell + Internet + MMS

ابتدا   گوشي موبايل ايرانسل خودتان را برداريد و کد زير را شماره گيري کنيد

*130*3*6# CALL

 سپس بروي دگمه تماس يا همون CALL  فشار دهيد

بعد از چند لحظه .{ SMS } از شبکه براتون ارسال ميشه که متن پيامش هم به اينصورته که مشترک گرامي تنظيمات اينترنتGPRS بزودي برايتان ارسال ميشود  انرا با پين 

کد 1234 ذخيره کنيد و تاييد کنيد  سپس  چند ثانيه بعد از اين پيام يه ديگر ارسال ميشود که حاوي تنظيمات اينرنت ميباشد آنرا  تاييد کنيد يا  بروي OK/YES فشار دهيد سپس 

تنظيمات ذخيره ميشود در پايان از شما پين کد ميخواهد که بايد عدد 1234 را در آن نوشته و دوباره بروي YES يا OK فشار دهيد  و با اين پيغام که تنظيمات با موفقعيت نصب 

شد مواجه شده و اينترنت شما فعال خواهد شد که براي امتحان با گوشي خود به آدرس گوگي www.google.com  برويد تا ببينيد به صفحه گوگل متصل ميشود يا نه

اما.. اگر با گرفتن کد بالا اين پيام از شيکه ايرانسل آمد که مدل گوشي شما شناخته نشده ..نگران نشويد  ميتوانيد روش زير را انجام دهيد و مدل گوشي خودتان را بصورت زير 

شماره  2225 ارسال کنيددر اول آن يک ( S) بزرگ انگليسي قرار بديد سپس يکي فاصله بديد و در ادامش نوع گوشي را بنويسد دوباره يکي فاصله بزاريد و مدل گوشي را بنويسيد  و آنرا به شماره  

2225  ارسال کنيد .درست مانند عبارت زير

S nokia 76

اگر بازهم پيامي آمد و گوشي شما شناخته نشد حتما گوشي شما از مدل هاييست که نام آشنا و شناخته شده نيست ولي نگران نباشيد ميتوانيد يک مدل  ديگ بنويسيد يا مدل زير را 

به شماره 2225 بفرستيد چون تنظيمات همشون معمولا يکي هست و  فرقي نداره-- مثل عبارت زير :

S sonyericsson k510

   يا

S nokia 6600

دارندگان گوشيهاي سوني اريکسون سري  K بهترين گوشي را براي فعال کردن اينترنت ( به راحتي انجام ميشه) دارندو فقط با گرفتن همان کد مخصوص که در بالا نوشته شده 

سريع تنظيمات اينترت برايشان ارسال خواهد شد و تمامي برنامه جاوا و مسنجر ها  و کتاب هاي رمان را اجرا ميکنن و براحتي  اين برنامه و نرم افزارها را ميتوان در ين گوشي 

ها نصب نمود

پــايان  تنظيمات اينترنت ايرانسل GPRS - irancell

*********

 تنظيم MMS- irancell

اکنون براي فعال کردن MMS -irancell  سيمکارت و گوشي ايرانسل خودتون درست مثل تنظيمات اينترنت عمل ميکنيم با اين تفاوت که کدي را که باشد شماره گبري کنيد  بايد 

بجاي عدد 6 ...عدد 5 را قرار  ميدهيم و بعد از گرفتن کد زير همون پيام از شبکه ارسال ميشود که در آن نوشته تنظيمات MMS -irancell را  بزودي دريافت خواهيد کرد آنرا 

با پين کد 1234 تاييد و ذخيره کنيد که بقيش عين همون مراحل بالا هست که ياد گرفتيد  انجام بديد تا mms  گوشي ايرانسل شما هم نصب بشه براي دريافت تنظيمات MMS 

*130*3*5# CALL

 سپس بروي دگمه تماس يا همون CALL  فشار دهيد

پـــايان تنظيماتGPRS اينترنت وMMS براي سيمکارت ايرانســـل

====

و اما 

====

آمـوزش دريافت تنظيمات  GPRS و MMS فعالسازي اينترنت سيمکارتهاي همراه اول و خطهاي دائمي MCI.IR

فعال کردن   اينترنت براي سيمکارت همراه اول و دائمي

براي فعال کردن اينترنت در گوشي و موبايلهاي داراي سيمکارت  همراه اول و خط

دائمي  به روش زير عمل ميکنيم

عدد 1  را  { SMS} يا ارسال ميکنيم به شماره 8008

  و منتظر جواب از شبکه ميشويم..اس ام اسي که در جواب براي ما ارسال ميشه

داراي اين متن هست که بزودي تنظيماتgprs +wap+internet  براي شما ارسال ميشه با وارد کردن پين کد 1234 آنرا ذخيره کنيد..و بعد از چند لحظه يک اس ام اس ديگر 

از شبکه رسال ميشه که  حاوي تنظيمات اينترنت  هستش بايد سريع و بدون اينکه انرا ببنديم تاييدش کنيم و يا روي  يا  فشار بديم تا تنظيمات ذخيره بشه سپس از ما ميخواد که پين 

کد را وارد کنيم که بايد عدد 1234 رو بنويسيم و دوباره تاييد کنيم و روي  فشار بديم/ بعد تنظيمات با موقيعت نصب شد ظاهر ميشه و اينترنت سيمکارت و گوشي همراه اول يا 

دائمي شما فعال ميشه و اماده استفاده هستش.

اگر بازم  از شبکه پيام اومد که مدل گوشيون شناسايي نشد..مدل گوشيتون رو  درست مثل عبارت زير به شماره 8008 بفرستيد

مثال:

Nokia 7610

 بعد از فرستادن مدل گوشي خودتان به شماره بالا ..تنظيمات براي شما فرستاده ميشود و آنرا با وارد کردن پين کد 1234 ذخيره و تاييد کنيد درست نحوه نصب آن مانند نصب 

اينترنت ايرانسل ميباشد .بعد از  وارد کردن پين کد 1234  تنظيمات ذخيره ميشه و اينترنت خط و گوشي همرا اول شما فعال ميشه و براي امتحان ميتونيد به ادرس گوگل بريد تا از 

فعال بودن اينترنتش مطمئن شويد

نکته :اگر مدل گوشيتون رو بازم نشناخت ميتونيد يه مدل ديگرو بنويسيد  چون تنظيمات همشون معمولا يکيي هست

مثـــال :

Nokia 6600

در ضمن  نحوه  فعال کردن{ mms} در سيمکارت  همراه اول و دائمي mci-ir .بايد يه پيام بدون متن و يه sms خالي به شماره 8081 ارسال کنيم و بعد از چند لحظه تنظيماتmms  ارسال ميشود و نحوه دريافت آن هم درست مانند دريافت تنظيمات GPRS هست که در بالا توضيح داده شد  که وقتي تنظيمات MMS برايتان ارسال شدند انرا سريع تاييدok  و ذخيره save  کنيد و سپس از شما تقاضاي وارد کردن پين کدpin code ميشود که بايد عدد1234 را وارد کنيد و دوباره تاييد و آنرا ذخيره کنيد و سپس تنظيمات نصب ميگردد /البته مدتي بود با اينکه تنظيماتmms  ارسال و نصب ميشد ولي باز هم امکان ارسال براي سيمکارت همراه اول ميسير نبود اگر بازهم چنين بود بايد  با شبکه تماس بگيريد و تقاضاي فعال شدن همراه اول خودتان را مطرح کنيد يا به مشترکين مرراجعه نماييد

*********

 اميدوارم مفيد بوده باشه.اگه در حين کار مشکلي بود به شماره 09391315486

پيامک  ارسال کنيد در خدمتتون خواهم بود

معرفی جلدهای بعدی کتاب رمان گرگ  و میش

اين کتاب در پنج جلد  است و با نامهاي زير منتشر گرديده

جلد 1:گرگ و ميش  Twilight

جلد 2: ماه نو   New Moon

جلد 3: کسوف  Eclipse

جلد 4:سپيده دم   Breaking Dawn

جلد 5:خورشيد نيمه شب    midnight Sun

که ميتوانيد همه آنها را از وبلاگ ( گولدجار-بلاگفا) دانلود کن

goldjar.blogfa.com

صه اي از جلد هاي 1و2و3و4

ايزبلا سوان بخاطر ازدواج مجدّد مادرش به نزد پدرش ميرود تا با او زندگي کند. بلا از فنيکس شهري که پدرش در آن زندگي ميکند متنفر است .اين شهر هميشه باراني است و از آفتاب خبري نيست .در آنجا بلا با کساني آشنا ميشود که زيباتر از حد معمولي هستند و اين اشخاص آدمهاي معمولي نيستند بلا عاشق ادوارد ميشود که بينهايت زيباست ادوارد به او هشدار ميدهد که او يک آنسان معمولي نيست ولي بلا گوش نميکند .ادوارد نيز عاشق بلا است . ولي ادوارد خون آشام است و در حالي که عاشق بلاست از مزه خون او نيز لذت ميبرد ولي بلا حتا با دانستن اين موضوع نيز از ادوارد دست نميکشد و ادوارد نيز با عشق زياد خود به بلا حاضر نيست که او را تبديل به خون آشام کند .......

کتابهاي ماه نو کسوف خورشيد نيمه شب سپيده دم ادامه اين کتاب هستند ،که بسيار خوندني و زيبا ميباشند و فيلم سينمايي هم از اين کتابها تهيه شده است

**********

خلاصه جلد 2

ماه نو قسمت دوم کتاب گرگ و ميش است که با کتابهاي کسوف و سپيددم ادامه مييابد . در کتاب ماه نو داستان از هراس بلا براي بزرگ شدن شروع ميشود و او حالا در آستانه سالروز تولدش ميباشد و آليس خواهر ادوارد ميخواهد که براي او تولد بگيرد آنها در خانه ادوارد جمع ميشوند و وقتي که بلا ميخواهد کاغذ کادو را پاره کند دستش ميبرد و قطرهاي خون ميايد و تحمل بوي خون براي آنها مشکل است .جاسپر تحمل خود را از دست ميدهد و به بلا حمله ميکند ادوارد بلا را دور ميکند ولي باعث ميشود که دست بلا آسيب ببيندد. بايد ادوارد جدي فکر کند دوستي و عشق او کار درستي نيست و در حالي که بلا و ادوارد عاشق هم هستند ادوارد براي سالم ماندن بلا او را ترک ميکند .بلا به شدت افسرده ميشود. او با جيکوب دوست....

**********

خلاصه جلد 3

اين کتاب قسمت سوم کتاب گرگ و ميش است و داستان در ادامه کتاب ماه نو ميباشد .ادوارد به نزد بلا باز گشته و زني به نامه ويکتوريا در تعقيب بلاست زيرا ادوارد بخاطر بلا جفت او را کشته است و حالا او ميخواهد براي انتقام از ادوارد بلا را بکشد خانواده کالن با تمام قدرت مواظب بلا هستند که دست ويکتوريا به بلا نرسد در اين ميان جيکوب که گرگينه است نيز از بلا ميخواهد که عشق او را بپذيرد و ادوارد را ترک کند....

در طي اين داستان که ادامه داستان قبلي است جيکوب به علت اينکه بلا ادوارد را به وي ترجيح داده ناراحت است اما ويکتوريا در سياتل در تلاش است تا يک ارتش خون‌آشامي راه بياندازد و از طريق آن خانواده کالن‌ها و بلا را به قتل برساند در همين مدت هم ادوارد از بلا به طورغير رسمي خواستگاري مي‌کند و مدتي بعد جيکوب با فهميدن اين موضوع محافظت از آنها را در مقابل لشکر خون‌آشام‌ها رها مي‌کند و از طرفي هم ويکتوريا مکان بلا و ادوارد که مخفي شده بودند پيدا مي‌کند ولي لشکر آنها با خانواده کالن‌ها و گرگينه‌ها روبه‌رو مي‌شوند و شکست مي‌خورند و ويکتوريا هم به دست ادوارد کشته مي‌شود.

4 خلاصه جلد 

بلا با ادوارد ازدواج کرده و حامل ميشود در اين حالت او به مرگ نزديکتر ميشود او بايد روز مقدار زيادي خون ميل کند.اين بچه وقتي به دنيا ميايد که مادر به حال مرگ باشد ادوارد مجبور است بلا را تبديل کند . جيکوب منتظر است تا با مرگ بلا از ادوارد انتقام بگيرد .

توضیحات

خورشید نیمه شب , یک کتاب از سری رمان های Twilight نوشته ی استفانی مه یر می باشد و یک شرح دوباره از کتاب اول این مجموعه است با این تفاوت که این بار از زبان ادوارد کالن داستان را نقل می کند و تنها کتابی است که از دید ادوارد برای روشن تر کردن کاراکتر او باز نویسی خواهد شد. در 28 آگست 2008 , مه یر نوشتن این کتاب را متوقف کرد.دلیل این کار, افشا و پخش غیر قانونی 12 فصل از نوشته های مه یر در اینترنت بود.او گفت : “اگر الان, با این وضعیت فکری سعی به ادامه دادن داستان کنم, ممکنه جیمز پیروز بشه و تمام کالن ها بمیرن ;که هیچ مطابقتی با اصل داستان نداره.در هر صورت, من برای اتفاقی که برای ادامه ی این کتاب افتاد بسیار ناراحتم و برای مدتی نا معین نوشتنش رو متوقف می کنم.” مه یر 12 فصل لو رفته ی کتاب را برای طرفدارانی که آن را نخوانده بودند در سایت خود قرار داده تا حس نکنند که باید فداکاری کنند.او اضافه کرده که ترجیه می دهد قبل از اتمام کار و تصحیح نهایی این پیش نویس ها خوانده نشوند. در نوامبر 2008 استفنی گفت: “این مسئله پیچیدست.الان همه در مورد کتاب اظهار نظر می کنند و حس می کنند که نویسنده هستند.من تا زمانی که تنها نباشم نمی توانم بنویسم.زمانی دوباره شروع میکنم که همه این داستان را فراموش کرده باشند.”