گناهــکار

نوشته: fereshteh27

(کاربر انجمن نود و هشتيا(منبع

EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

Farid Soghrati   ساخت کتاب 

تهيه و ساخت در وبلاگ:

گولدجــار . بلاگفـا

goldjar.blogfa.com

سازنده کتاب

گـناهـکـــار

خلاصه رمان  

" :گناهکارِ قصه ي ما يه مردِ..آرشام..مردي که به ظاهر خودش رو گناهکار نمي دونه..ولي..

حِرفه ش چيه؟..زورگيري؟!..باج گيري؟!..کلاهبرداري؟!..يا..گناهش خلافه يا خلافش گناه؟..شايد هم هر دو..

گناهکارِ قصه ي ما دل داره؟!..وجدان داره؟!..من که ميگم داره..ولي اگر دل داره و وجدان حاليشه پس چرا شد گناهکار؟!!..

چي شد که آرشام اين مسير رو تو زندگيش انتخاب کرد و تهش رسيدبه اينجا که اين اسم شد لقبش؟!لقبي که خودش به خودش داد ولي کسي جرات نداشت اونو گناهکار بخونه..

اين قصه از کجا شروع شد؟!..شايد از اونجايي که آرشام فهميد توي اين دنياي بزرگ بين اين ادماي دورانديش و ظاهربين يا بايد درّنده باشي يا بذاري اونا تو رو بدرن..آرشام توي زندگيش يک هدف داره..هدفي که براش بي نهايت مهمه..خيلي ها رو براي رسيدن به اين هدف از سر راهش بر مي داره..

ايا عشق به سراغش مياد؟!.. مردي که حتي از اسمش هم فراريه..کسي که هميشه به عشق پشت پا زده و اون رو مزاحم تو کارش مي دونه مي تونه عاشق بشه؟!

دلارام دختري پر از شور و احساس..درست نقطه ي مقابلِ مردي سرسخت از جنس غرور..اين دختر چطور وارد زندگي آرشام ميشه؟!..از راه عشق يا..

و اما شغل گناهکارِ ما چيه؟..به گناهش مربوطه؟..

خودش هميشه ميگه :اسمم گناهکار..رسمم تباهکار..

************

گـناهـکـــار

بخش 1

بخش 2

بخش 3

بخش 4

بخش 5

بخش 6

بخش 7

بخش 8

بخش 9

فصل 10

فصل 11

فصل 12

فصل 13

فصل 14 END

نوشته: fereshteh27

epub ( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

Farid Soghrati 

goldjar.blogfa.com

خلاصه رمان  

" :گناهکارِ قصه ي ما يه مردِ..آرشام..مردي که به ظاهر خودش رو گناهکار نمي دونه..ولي..

حِرفه ش چيه؟..زورگيري؟!..باج گيري؟!..کلاهبرداري؟!..يا..گناهش خلافه يا خلافش گناه؟..شايد هم هر دو..

گناهکارِ قصه ي ما دل داره؟!..وجدان داره؟!..من که ميگم داره..ولي اگر دل داره و وجدان حاليشه پس چرا شد گناهکار؟!!..

چي شد که آرشام اين مسير رو تو زندگيش انتخاب کرد و تهش رسيدبه اينجا که اين اسم شد لقبش؟!لقبي که خودش به خودش داد ولي کسي جرات نداشت اونو گناهکار بخونه..

اين قصه از کجا شروع شد؟!..شايد از اونجايي که آرشام فهميد توي اين دنياي بزرگ بين اين ادماي دورانديش و ظاهربين يا بايد درّنده باشي يا بذاري اونا تو رو بدرن..آرشام توي زندگيش يک هدف داره..هدفي که براش بي نهايت مهمه..خيلي ها رو براي رسيدن به اين هدف از سر راهش بر مي داره..

ايا عشق به سراغش مياد؟!.. مردي که حتي از اسمش هم فراريه..کسي که هميشه به عشق پشت پا زده و اون رو مزاحم تو کارش مي دونه مي تونه عاشق بشه؟!

دلارام دختري پر از شور و احساس..درست نقطه ي مقابلِ مردي سرسخت از جنس غرور..اين دختر چطور وارد زندگي آرشام ميشه؟!..از راه عشق يا..

و اما شغل گناهکارِ ما چيه؟..به گناهش مربوطه؟..

خودش هميشه ميگه :اسمم گناهکار..رسمم تباهکار..

---------------

"گناهکـــار "

نوشته: fereshteh27

(کاربر انجمن نود و هشتيا(منبع

EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

Farid Soghrati   ساخت کتاب 

goldjar.blogfa.com

خلاصه رمان

" :گناهکارِ قصه ي ما يه مردِ..آرشام..مردي که به ظاهر خودش رو گناهکار نمي دونه..ولي..

حِرفه ش چيه؟..زورگيري؟!..باج گيري؟!..کلاهبرداري؟!..يا..گناهش خلافه يا خلافش گناه؟..شايد هم هر دو..

گناهکارِ قصه ي ما دل داره؟!..وجدان داره؟!..من که ميگم داره..ولي اگر دل داره و وجدان حاليشه پس چرا شد گناهکار؟!!..

چي شد که آرشام اين مسير رو تو زندگيش انتخاب کرد و تهش رسيدبه اينجا که اين اسم شد لقبش؟!لقبي که خودش به خودش داد ولي کسي جرات نداشت

اونو گناهکار بخونه..

اين قصه از کجا شروع شد؟!..شايد از اونجايي که آرشام فهميد توي اين دنياي بزرگ بين اين ادماي دورانديش و ظاهربين يا بايد درّنده باشي يا بذاري اونا

تو رو بدرن..آرشام توي زندگيش يک هدف داره..هدفي که براش بي نهايت مهمه..خيلي ها رو براي رسيدن به اين هدف از سر راهش بر مي داره..

ايا عشق به سراغش مياد؟!.. مردي که حتي از اسمش هم فراريه..کسي که هميشه به عشق پشت پا زده و اون رو مزاحم تو کارش مي دونه مي تونه

عاشق بشه؟!

دلارام دختري پر از شور و احساس..درست نقطه ي مقابلِ مردي سرسخت از جنس غرور..اين دختر چطور وارد زندگي آرشام ميشه؟!..از راه عشق يا..

و اما شغل گناهکارِ ما چيه؟..به گناهش مربوطه؟..

خودش هميشه ميگه :اسمم گناهکار..رسمم تباهکار..

---------

مقدمــه

ز اين دل را کسي صاحب نيست

اگر باشد پس کسي عاقل نيست

صاحب دل باش اما کوچک نبين

دنياها جا دارد ز درون بين

اين دل گر بشکني جز تو کسي نامرد نيست

شکسته دل مرحم ندارد

محبت را آغاز کن چون جز آن دل را نامي از دل نيست

بشکند دستي که آن دل را شکست

چون به جز خود کسي گناهکارنيست

بربستره ي غليظ گناهان خود دست مي کشم

وباانگشت برروي ان چنين مي نويسم

گناهکار،گناهکار،گناهکارم من

بربستره ي غليظ گناهان خود دست مي کشم

وباانگشت برروي ان چنين مي نويسم

گناهکار،گناهکار،گناهکارم من..

---------

"گناهکـــار "

خداياگناهکارم؟!..جز اين واژه اي بر خود و اعمالم نتوانم گذارم..

چه کردم؟!..در اين دنياي بزرگ..بين ادمهايي که کم و بيش خود به اغوش گناهان من روي اوردند ..

من کيستم؟!..ايا تنها يک گناهکار؟!..

کسي که با ريا خوي گرفته بود..با دروغ برادري مي کرد..با نيرنگ هاي فراوان اين و ان را فريب مي داد..

من..آرشام..کسي هستم که لقب گناهکار را روي خود گذاشتم..اري..تنها خود مي دانم و خدايم..

من چه هستم؟!..به راستي من کيستم خدايا؟!..بنده ي خاطيِ تو؟!..

من ..آرشام..کسي که معناي اسمش به قدرت وجودش بهايي پرداخته..من گناهکارم..از خلاف و گناه ابايي ندارم چون اين راه را خود انتخاب کردم..

چه کسي مي تواند به من کمک کند؟!..خودم؟!..خدا؟!..بنده ش؟!..

اما من نيز تهي خواهم ماند ..از همه چيز و هيچ چيز..مي خواهم؟!..ايا مي خواهم پاک شوم؟!..نباشم مملو از گناه؟!..خالي شوم؟!..

نمي دانم..سرگردانم..خود نمي دانم چه مي خواهم..نمي دانم سرانجامم چه مي شود..

دلها شکسته م..ديدگان را به اشک نشانده م..اه و ناله هاي زيادي پشت سرم است..ولي من به انها بهايي نمي دهم..بي توجه مي گذرم و به گناهم ادامه

مي دهم..

من آرشام هستم..کسي که مي تواند به راحتي گناه کند..دل مردم را بشکند..ولي نگذارد ذره اي از غرورش کم و کمرنگ تر شود..

من مي توانم چون مي خواهم..چه چيز مي تواند من را منصرف کند؟!..در اين راهي که قدم گذاشتم چه چيز مي تواند مرا منع از گناه کند؟!..

در اين دنيايي که تاريکي نيمي از وجودش است..دنيايي که به چشم من روشنايي ندارد چون تمامش سياهي ست ايا ادمي هست که به دلم روشنايي

بخشد؟!..به راستي او کيست؟!..

خود نمي دانم..اصلا چنين کسي وجود دارد؟!..

من بودم..بين همه ي اين ادمها بودم..با انها زندگي کردم..با گريه ها و ناله هايشان اشنام..با غم و خنده هايشان که از روي بي دردي ست..

خود ديده م که وقتي پاي بر دنياي لطيفشان مي گذارم چه مي شود..چون نسيمي بر پيکره ي انها مي وزم ولي در اخر چون طوفاني سهمگين وجودشان را

ويران مي کنم و مي گريزم..

ايا ترسي دارم؟!..وجدانم خفته؟!..اري خود چنين خواستم..وجدان خفته م را چنين دوست دارم..از بيداري ان هراسي ندارم چون خود مي توانم جلوي ان

بايستم..

چه چيز مي تواند جلوي من بايستد؟!..چه نيرويي مي تواند با غرور و تکبر من مبارزه کند؟!..

عشق چيست؟!..قبولش ندارم..چون نيست..چون عشق پوچ است..من عشق را نمي شناسم چون نمي خواهم که بشناسم..از عشق بيزارم..از ان مي

گريزم و به ان تن نمي دهم..

اما..همه چيز دست ما نيست..گاهي زندگي ان طور که ما مي خواهيم پيش نمي رود..برگ به برگ تقدير بي وقفه ورق مي خورد بي انکه از خود بپرسد به

کجا چنين شتابان؟!..

زندگي من..ارشام..به کجا رسيد؟!..اصلا قصه ي زندگي آرشام از کجا شروع شد؟!..

و اين منم..آرشام..اسمم گناهکار..رسمم تباهکار..

با اخم غليظي نگاهش کردم..گريه مي کرد..برام مهم نبود..اي کاش خفه مي شد..صداش رو اعصابم بود..

رو بهش کردم و با صداي بلند گفتم :هستي برو پايين ..

با گريه داد زد :نمي خوام..آرشام..چرا درکم نمي کني؟..تو که مي دوني عاشقتم..چرا با من همچين معامله اي کردي؟..چرا؟..چــــرا؟..

به خاطرجيغ هايي که مي کشيد کنترلم رو از دست دادم .. سريع از ماشين پياده شدم..به طرفش رفتم..درو باز کردم..بازوشو تو چنگ گرفتم و کشيدمش

بيرون..

در برابر من توان مقاومت نداشت..

غريدم :بيا بيرون عوضي..ديگه نمي خوام چشمام به ريخت نحست بيافته..يا گم ميشي اونم براي هميشه يا همينجا کارتو يکسره مي کنم..

يک طرف زمين خاکي بود و يک طرفه ديگه پل هوايي..پرنده پر نمي زد.........

جيغ کشيد:ديگه مي خواي باهام چکار کني؟..من عوضيم يا تو؟..به روز سياه نشونديم..با احساساتم بازي کردي..ديگه چي دارم که مي خواي ازم

بگيري؟..

هلش دادم و با اخم گفتم :باهات چکار کردم؟..بهت تجاوز کردم؟..ازت فيض بردم؟..يه شب رويايي رو برات رقم زدم؟..چکارت کردم کثافت؟..

هق هق مي کرد..همه ي آرايشش تو صورتش پخش شده بود..

نشست رو زمين..زار مي زد.. دلم براش نمي سوخت..اره..اين رو براي اونها به حق مي ديدم..اينکه خردشون کنم..لذت مي بردم وقتي مي ديدم اينطور

جلوم زانو زدن وشيون و زاري راه انداختند..

من کسي هستم که هيچ چيز و هيچ کس نمي تونست باهاش برابري کنه..غروري که من داشتم براي خودم ستودني بود..

يه لگد به پاش زدم :پاشو خودتو جمع کن..دارم بهت هشدار ميدم هستي..اگر يک بار ديگه اون طرفا پيدات بشه زنده ت نمي ذارم..

سرش و بلند کرد و با گريه گفت :مي دونم..خيلي خوب مي شناسمت..هر غلطي ازت بر مياد..توي اين مدت منو به بازي گرفتي..کاري کردي دوستت داشته

باشم..ولي بعد که از خانواده م جدام کردي کشيدي کنار و گفتي همه ش يه بازي بود..خيلي نامردي آرشام..خيلي نامردي..

با عصبانيت يقه ش و چسبيدم و بلندش کردم..جيغ خفيفي کشيد..زل زدم تو چشماش..تموم خشمم رو ريخته بودم تو چشمام..فک منقبض شده م رو

محکمتر روي هم فشار دادم..

تکون محکمي بهش دادم و داد زدم :براي اخرين بار دارم بهت ميگم..تو برام مثل يه اسباب بازي بودي..تو اولين و اخرين کسي نيستي که اينطور اونو به

بازي مي گيرم..مي دوني چيــه؟..

بلندتر داد زدم :عاشق اينم که خرد شدنتون و ببينم..اون روح و احساس لطيفتون رو به اتيش بکشم..اشک و تو چشماتون ببينم و کاري کنم که جلوم زانو

بزنيد..دوست دارم تو چشمام زل بزنيد و بگيد غلط کردم آرشام ..هرکار بگي مي کنم فقط ترکم نکن.. اونجاست که برام با يه تيکه اشغال هيچ فرقي نمي

کنيد..

هلش دادم..به پشت افتاد رو زمين..ناله کرد..بي صدا هق هق مي کرد..از صداي بلندم وحشت کرده بود..

سريع نشستم پشت فرمون و بدون اينکه به اطرافم توجه داشته باشم حرکت کردم..

از اينه عقب رو نگاه کردم..زانوهاش رو بغل گرفته بود و سرش و انداخته بود پايين..لبخند زدم..لبخندم پررنگ تر شد و کم کم تبديل به قهقهه شد..

خنده اي از روي حرص..

خشم..

به حد جنون عصبي بودم...........

هيچ وقت نمي خنديدم..

فقط وقتي که از شکست دادن غرور و خرد کردن احساساتشون سرمست مي شدم..

اونوقت بود که با صداي بلند قهقهه مي زدم..

ولي مثل هميشه اروم اروم صدام پايين اومد..تا جايي که اثار لبخند هم روي لبام نموند..نمي دونم اين چه حسي بود که دقيقا بعد از اجراي نقشه م بهم

دست مي داد..

صدايي تو گوشم تکرار مي شد که تو يک گناهکاري ولي اين پژواک رو دوست داشتم..اره..آرشام گناهکار بود..

جنس مخالف برام يک جور وسيله ي سرگرمي بود..مي گرفتمشون تو مشتم و هر وقت که مي خواستم ولشون مي کردم..اونا صرفا برام حکم اسباب

بازي رو داشتن نه چيز ديگه..عاشقم مي شدند ولي عشقي تو کار من نبود..

از روي هوس مي اومدن تو اغوشم..گرماش رو که حس مي کردند ديگه کنترلي از خودشون نداشتند..مثل يه حيوون رامم مي شدند..هر کار که مي

خواستم مي کردند ..هر کار..

از تو اينه ي جلو به صورتم نگاه کردم..مثل هميشه يه اخم روي پيشونيم درست بين ابروهام نشسته بود..اين اخم با من انس گرفته بود..نه خودم مي

خواستم که دور بشه و نه اون منو تنها ميذاشت..

خوشحال بودم..يه خوشحالي ِ تلخ..وقتي يکي از اون اسباب بازي ها رو دور مينداختم مي شدم ايني که الان هستم!..نبضم تند مي زد..با خشم..از روي

حرص..درونم پر خروش مي شد که با اين تندي صدا و داغي ِ خون توي رگهام اروم مي شدم..اين گرما از سر نفرت بود..فقط نفرت!......

به صورتم توي اينه نگاه کردم!..پشيمون بودم؟!..ازانتخاب اين راه و..

از....

نه..

تموم اين حس هاي مزاحم به نوعي، هيچ بود..پوچ و تو خالي..درست مثل حباب...

تهي بودم..تهي از هر احساسي..

جلوي خونه ترمز کردم..در رو با ريموت بازکردم..ماشين و بردم تو ..

هنوز پامو از ماشين بيرون نذاشتم چندتا از خدمه ها که بيرون از ويلا بودند جلوم صف کشيدند..

نگاهي کوتاه به تک تکشون انداختم..

از بين اين همه خدمه تنها شکوهي بود که مشاور و يه جورايي دست راستم محسوب مي شد..

از رمز و راز کارهاي من با خبر نبود.. فقط تا حدي که خودم مي خواستم..انقدري که به دردم بخوره..

سنگين نگاهش کردم.. يک قدم به طرفم برداشت..

سرش رو کمي خم کرد و گفت :سلام قربان..

تنها به تکان دادن سر اکتفا کردم..

با قدم هايي محکم وارد ويلا شدم..

به طرف اتاق کارم رفتم..اتاقي که جز خودم هيچ کس حق ورود به اونجا رو نداشت..چه در حضور من و چه درغيابم..

اگر کسي به يک قدمي اينجا نزديک مي شد و يا قصد کنجکاوي داخل اتاق و داشت بي برو برگرد بايد سزاش رو هم مي ديد..

جلوي در رو به شکوهي کردم و با همون اخمي که رو صورت داشتم گفتم : بگو..

مي دونست اينجور مواقع تنها به اصل قضايا گوش مي کنم و کاري به جزئيات ندارم..

-- قربان اقاي شايان تماس گرفتند و اصرار داشتند حتما يه سر بريد پيش ايشون..ظاهرا کار مهمي با شما داشتند و..

دستم و بردم بالا..سکوت کرد..بدون هيچ حرفي وارد اتاق شدم..در رو از داخل قفل کردم..

تاريک بود..با زدن کليد برق، فضاي اتاق روشن شد..ولي نه..روشناييش خيلي کم بود..خيلي خيلي کم..

نمي خواستم حتي ذره اي نور به داخل اين اتاق راه پيدا کنه..تاريکي و سياهي جزوي از اسرار ِ اين اتاق بود..

مثل هميشه با نگاه تيز و دقيقي فضاي اطرافم رو از نظر گذروندم..همه چيز سر جاي خودش بود..

کمد مخصوص..ميز و صندلي وسط اتاق..وايت بردي که روي سه پايه گوشه ي ديوار بود..

و همينطور مجموعه اي کامل و بي نقص از عکس هايي که با وجود اونها من رو قدم به قدم به هدفم نزديک مي کرد..

تمامي اونها رو تو يک رديف کنار هم به ديوار زده بودم..

«عکس» ولي نه هر عکسي..تصوير همه ي اونايي که با اشتياق تو چنگم مي اومدند ..کسايي که علاوه بر احساس ارامش بعد از انتقام مدتي هم من رو

سرگرم مي کردند..

اونايي که بايد تقاص پس مي دادند..تقاص يک اشتباه بزرگ..انقدر بزرگ که براشون چنين مجازاتي رو در نظر گرفتم..

نابودي حق بود..بر اونها..بر همه ي کساني که مخالف آرشام بودند..و من اين حق رو بهشون مي دادم..حق مجازات شدن..حق خرد شدن .. شکستن..

اين گناه من بود ..و تا سر حد مرگ تو لذت اين گناه غرق ميشم..

و بين اين 10 نفر ..فقط نفر دهم با بقيه فرق داشت..

پشت ميز نشستم..با ژست خاصي به پشتي صندلي تکيه دادم..انگشتام رو در هم گره کردم..نگاهي به اطراف انداختم..

از اين فضاي نيمه تاريک خوشم مي اومد..

هر وقت وارد اينجا مي شدم يعني نفر بعدي بايد انتخاب مي شد..انتخاب براي انجام مجازات ..اون هم به روشي که آرشام در نظر مي گرفت..

از روي صندلي بلند شدم..به طرفشون رفتم..ديگه نيازي به شمارش اونها نبود..فقط 3 نفر باقي مونده بود..از 10 نفر..3 نفر..

اين يعني لحظه به لحظه به هدف نزديک شدن..يعني قدمي رو به پيروزي برداشتن..با هر نفر..يک قدم..

اما کار نفر نهم رو يه جورايي نيمه تموم گذاشته بودم ..

به طرف دستگاه پخشي که کنار کمد بود رفتم..

دکمه ش رو فشردم..و صدا تو فضاي اتاق پخش شد..

براي من روح نواز بود..دلنشين....و پر از آرامش..

(آهنگ پرونده.. از حميد عسکري)

اين بار اولي نبود

که توي قلب من ميمرد

با نگاهاي عجيب

کفر منو در مي آورد

هرز مي پريد من کشتمش

در فکر کشتن کشتمش

من اون بد لعنتي و

با اشک و لبخند کشتمش

يه سيگار از تو جلد در اوردم..با فندک زيپوم روشنش کردم..فندک طلايي رو پرت کردم رو ميز..پک عميقي به سيگارم زدم..چشمامو بستم و سرمو بلند

کردم..دودش و به ارومي بيرون دادم ..

وقتي چشمام و باز کردم نگاهم بهش افتاد..عکس شماره ي هشت..نفر بعدي اون بود..يه دختر با موهاي بلوند..چشمان سبز..زيبايي چشمگيري نداشت..

نه..زيبا نبود..براي من معمولي بود..

زيباترين موجود روي اين کره ي خاکي هم جلوي چشمان من چشمگير نبود..انگشت اشاره م رو روي صورتش کشيدم..

پوزخند زدم..

پک بعدي رو هم به سيگارم زدم..

ماژيک قرمز و از روي ميز برداشتم..روي عکس دو خط به حالت ضربدر کشيدم..دو خط که از روي هم رد مي شدند..هم رو نصف مي کردند..و با قرمزي

رنگشون هشدار مي دادند..نه به من..به صاحب عکس..به اين دختر..

شيدا صدر..

پرونده هام کامل شدن

با چند تا سيگار و يه عکس

در پي اثبات يه جرم

با عشق و نفرت کشتمش

انکار مي کرد حرف منو

وقتي که چشمامو ميديد

گناه تازه اي نداشت

فقط يکم هرز مي پريد

يک مشت ه*ر*ز*ه بودند..اينکه تا گوشه چشمي بهشون مي کردم خودشون رو تسليم من مي کردند..

حرفه اي عمل مي کردم..جوري که مو لاي درزش نمي رفت..

اونا ادماي خاصي بودند..پس بايد خاص باهاشون رفتار مي کردم..

با اين همه حرف و حديث

حيثيت منو مي برد

وقتي که داشت تموم مي کرد

جون منو قسم مي خورد

" آرشام..به خدا دوستت دارم..آرشام به جون خودت که عشقمي..به جون خودم..چرا باورت نميشه؟..چرا انقدر دلسنگي؟..چرا با من اينکارو مي کني؟..

آرشـــــام"..

صداي نحسشون توي گوشم تکرار مي شد..انگار جلوي چشمام ايستاده بودند..هر 7 نفر..

اونهايي که تو اغوش غرورم ذوب شدند..دختراني که وسيله ي سرگرمي و انتقام آرشام بودند و روحشون توسط من به تباهي کشيده شد..

مردي که غرورش و ناديده گرفتند..کسي که تونست همه شون رو به قعر سياهي بکشه..ولي نخواستند باور کنند..

و حالا..بايد منتظر مجازات باشند..

پک سوم و به سيگارم زدم..

آروم و هوشيار کشتمش

بيدار بيدار کشتمش

چاره ي ديگه اي نبود

از روي اجبار کشتمش

هرز مي پريد من کشتمش

در فکر کشتن کشتمش

من اون بد لعنتي و

با اشک و لبخند کشتمش

لبخند تلخي رو لبام نشست..از روي غم..غمي که منو مجاب به اين انتقام مي کرد..

تو سرم افکار مختلفي چرخ مي خورد..فکر..خواب ..و شايدم..يک کابوس!!..

اره..به کابوس بيشتر شبيه بود..کابوس هاي من هميشه به حقيقت تبديل مي شدند..

با انگشت اشاره م به عکس ضربه زدم و با پوزخند گفتم :منتظرم باش..

پک محکمي به سيگارم زدم..و اينبار دودش و تو صورتش بيرون دادم..

عکس و از صفحه برداشتم..وقت خرد شدنش رسيده بود..

نفر هشتم ..منتظرم بود..

خدمتکار شايان به استقبالم اومد..مثل هميشه رسمي جلوم ايستاد..

-اقاي شايان توي اتاقشون هستند؟..

--بله آقا..منتظر بودند تا شما تشريف بياريد..

بدون هيچ حرفي از پله ها بالا رفتم..اتاق شايان درست سمت راست بود..

صداي قدم هام انعکاس عجيبي رو به سالن و فضاي اطراف بخشيده بود..

پشت در ايستادم..تقه اي زدم..صداش رو شنيدم..جدي..مثل هميشه..

--بيا تو..

به محض ورودم به اتاق نگاهي به اطراف انداختم..

--خوش اومدي پسر..

يه قدم به داخل برداشتم..نگاهم به رو به رو بود..ميز بزرگي که انتهاي اتاق قرار داشت..و يک صندلي بزرگ که پشت به من بود..

با يک چرخش به طرفم برگشت..حتي ژستش هم مثل هميشه بود..خسته کننده..

روي صندلي لم داده بود..ابروهاش و جمع کرد..پک عميقي به سيگارش زد..سر سيگار روشن شد..سرخ و اتشين..و طولي نکشيد که خاکستر شد..

به حالت خاصي اون رو با حرص تو جا سيگاريِ کريستال خاموش کرد..

--به موقع اومدي..بيا جلوتر..

چند لحظه که تو چشماش زل زدم قدمي به جلو برداشتم..

رو به روش ايستادم..مثل خودش سرد نگاه کردم..

جدي و خشک گفتم :ظاهرا باهام کار مهمي داشتي..

مي دونست عادت ندارم موقع شنيدن حرف هاي طرف مقابلم بنشينم..براي همين تعارف به نشستن نکرد..

با تموم علايق و خصلت هاي من اشنا بود..جاي تعجب نداشت....يک عمر اون استادم بود و من شاگرد..ولي حالا..ايني که رو به روش ايستاده بود به

راحتي همه رو درس مي داد..

ولي شايان رذالتي تو وجودش داشت که اين همه سال با تموم تلاشي که کردم نتونستم به پاي اون برسم..بي بند و باري که تو وجودش داشت من ازش

فراري بودم..

يه پاکت سفيد گذاشت رو ميز..به طرفم هُل داد..

--بردار..تموم اطلاعات داخلش هست..مثل هميشه..اينبار هم بايد کارت و درست انجام بدي..فقط 1 ماه فرصت داري..

سرم و تکون دادم و بدون هيچ حرف اضافه اي جوابش رو دادم: فهميدم..

سکوت کرد..پاکت و از روي ميز برداشتم واز اتاق بيرون رفتم ..

هر کس اين اجازه رو نداشت که اينطور سرسختانه در مقابل شايان بايسته ..

اما خب.. منم هر کس نبودم..

جلوي اينه ايستادم..دستي به کت و شلوار مشکي و خوش دوختي که به تن داشتم کشيدم..

امشب براي اجراي مرحله ي اول نقشه م دعوت شده بودم..

شيشه ي شفاف ادکلنم و از روي ميز برداشتم..به زير گردن.. و مچ دستم زدم..بوش مست کننده بود..تحريک کننده..جذب کننده..هموني که مي خواستم..

براي امشب مناسب بود..

تو اينه به خودم نگاه کردم..چشمان سياهي که در وجود هر ادمي نفوذ مي کرد..روح رو مي شکافت..جسم که در برابر نگاه من توان مقاومت نداشت..

پوزخند زدم..مرحله ي اول نقشه م کم کم داره شروع ميشه..

شيدا صدر..

بهتره به بهترين شکل ممکن از آرشام استقبال کني..

سوئيچم و برداشتم و از اتاق زدم بيرون..

هيچ وقت دوست نداشتم کسي برام رانندگي کنه..

يه فراري مشکي....رنگ و مدلش خاص بود..مثل همه ي اون چيزهايي که به من تعلق داشت..کسي که صاحب ثروتي عظيم بود..مردي تنها با هدفي

حساب شده و اينده اي نامعلوم..زندگي سرد و بي روح ِ آرشام تو تنهايي هاش خلاصه مي شد...........

حرکت کردم..امشب مهندس صدر توي خونه ش به مناسبت تولد دخترش شيدا مهماني با شکوهي ترتيب داده بود..

مطمئنا امشب کادوهاي زيادي تقديم دختر نازنينش مي کردند..

و من با دادن هديه م به اون در قبالش يک چيز ِ بخصوص دريافت مي کردم..

قلب شيدا..

امشب اون قلبش رو به من مي بازه..

وسط باغ باشکوه صدر ايستادم..ظاهرا جشن و خارج از ويلا برگزار کردند..

دست راستم و توي جيبم فرو بردم و نگاه دقيقي به اطراف انداختم..

تعداد مهمان ها شايد بيش از 300 نفر مي رسيد..براي چنين مهماني تعداد کم بود..

صداي موزيک ملايمي فضا رو پر کرد..قسمتي از باغ رو به پيست رقص اختصاص داده بودند..عده اي از مهمان ها حسابي مشغول بودند و عده ي

ديگري هم به عيش و نوش ..

نگاهم به مهندس صدر افتاد..با لبخند به طرفم مي اومد..حالتم و تغيير ندادم..حتي قدمي به طرفش بر نداشتم..

رو به روم ايستاد..تنها توي چشماش خيره شدم..سرد..جدي..و مغرور..

لبخند روي لب هاش کمرنگ شد..ظاهرا توقع داشت گرم برخورد کنم و براي هر اقدامي پيش قدم بشم..

دستش و جلو اورد و با لبخندي کاملا مصلحتي گفت :سلام مهندس تهراني..از ديدنتون خوشحال شدم..سرافرازمون کرديد..

نگاهم و از رو صورتش به دستاش سوق دادم..بلاتکليف ايستاده بود..دستم و از توي جيبم دراوردم..

باهاش دست دادم و تنها به کلمه ي " سلام " اکتفا کردم..

به مهمان ها اشاره کرد:بفرماييد مهندس..خيلي خيلي خوش امديد..حضورتون افتخاريست براي ما..

يکي از خدمه ها رو صدا زد..

--بله اقا..

صدر به من اشاره کرد:اقاي مهندس و راهنمايي کن..بهترين جا رو که مخصوص مهمان هاي ويژه ست و در اختيارشون بذار..به بهترين شکل ازشون

پذيرايي کن..

--چشم قربان..

صدر با رضايت لبخند زد..

نگاهم به خدمتکار بود..رو به من کمي خم شد و با احترام راهنماييم کرد..

قدم هام مثل هميشه هماهنگ و محکم بود..سنگيني نگاه مهمان ها رو خيلي خوب حس مي کردم..برام يک امر عادي بود..

از بين اين همه نگاهه کنجکاو فقط يکي از اونها برام مهم بود..

درست قسمت بالاي باغ ميز و صندلي هاي شکيل و زيبايي چيده شده بود..ميزهايي با پايه هاي طلايي و روکش سفيد..که روي هر کدوم از اونها انواع

نوشيدني و شامپاين چيده شده بود..

سمت راست ميز بزرگ مستطيل شکلي قرار داشت که روش رو با هداياي رنگارنگ و بزرگ پر کرده بودند..

روي صندلي نشستم..کسي اون اطراف نبود..پس درحال حاضر مهمان ويژه ي امشب من بودم..

خدمتکار مشغول پذيرايي شد..ولي نگاه کنجکاو و تيز من اطراف رو مي پاييد..در بين جمعيت به دنبالش مي گشتم..نگاهم جوري نبود که بشه تشخيص داد

به دنبال شخصي هستم..

و بالاخره ديدمش..توي پيست با پسري جوان و قد بلند مشغول رقص بود..

دقيق تر نگاهش کردم..فاصله م باهاش نسبتا زياد بود ولي نه اونقدر که نتونم به اندازه ي کافي اون رو اناليز کنم..

تاپ و دامن سفيد و کوتاه..کفش هاي پاشنه بلند بندي به رنگ نقره اي که با هر چرخش تلالو خاصي ايجاد مي کرد..موهاي بلوند و بلند که نيمي به حالت

فر و نيمي ديگر رو صاف و حالت دار پشت سرش بسته بود..

کسي که قرار بود تو اولين مرحله از بازي آرشام شرکت کنه..

همراه پسر تانگو مي رقصيد.. ظاهرا سنگيني نگاهم رو حس کرد..چشمانش اطراف رو پاييد..ولي همچنان مشغول رقص بود..

نگاهم و ازش گرفتم..

ليوان پايه بلند شامپاينم رو برداشتم..خدمتکار اماده ي خدمت کنارم ايستاده بود..با تکان دادن دست مرخصش کردم..

به پشتي صندلي تکيه دادم..پا روي پا انداختم و با ژست خاصي مشغول نوشيدن شامپاين شدم..از بالاي ليوان پاهاي خوش تراشش رو ديدم..

ليوان و از لبام دور کردم..نگاهم و از روي پاهاش بالا کشيدم..ارام..مغرور..و در عين حال بي تفاوت..

نگاهم توي چشماش قفل شد..به روي لباش لبخند بود ولي من هيچ عکس العملي نشون ندادم..بي توجه به اون و لبخندش سرم و چرخوندم..

مشغول مزه مزه کردن شامپاين شدم..چشمامو بستم و يک نفس سر کشيدم..

بازي شروع شد..

حضورش رو کنارم حس کردم..چشمامو اهسته باز کردم..ليوان خالي توي دستم بود..حالتم و تغيير ندادم و در همون حال به رو به رو خيره شدم..

صداش و شنيدم..ظريف و طناز..همون چيزي که انتظار مي رفت..

-سلام..شما بايد مهندس تهراني باشيد درسته؟!..

مکث کردم..اروم سرم و چرخوندم و نگاه سردي بهش انداختم..

نگاه سبز و شيفته ش توي چشمام قفل شده بود و لب هاش به لبخند باز بود..

دوباره به حالت اولم برگشتم و در همون حال جدي و خشک گفتم :شما منو مي شناسيد؟..

با هيجان گفت :کسي نيست که شما رو نشناسه..پدرم گفته بودند امشب يه مهمان ويژه توي جشن تولدم حضور داره..ولي به هيچ عنوان فکر نمي کردم

اون مهمان شما باشيد..

تودلم پوزخند زدم..

-چطور؟..

--خيلي خيلي تعجب کردم وقتي که شما رو اينجا ديدم..واقعا باعث افتخارمه ..

نگاه کوتاهي بهش انداختم..

-مدت هاست که مهندس صدر و مي شناسم..ولي تا به الان شما رو توي هيچ يک از مهماني هاشون نديدم..

لبخند زد..رديف دندان هاي سفيد و براقش نمايان شد..لب هاي سرخ و اتشينش اونها رو چون قابي در خود جاي داده بود..

--بله..من چند سالي خارج از کشور زندگي کردم..براي ادامه تحصيل به اروپا رفتم و الان مدت کوتاهي هست که برگشتم..

-عاليه..

--چي عاليه؟..

شيفتگي تو صداش موج مي زد..

برام تازگي نداشت..اينکه تحويلش مي گرفتم و باهاش هم کلام مي شدم جزوي از بازيم بود..

مکث کوتاهي کردم وگفتم :براي چي برگشتيد؟..

جواب سوالش و که ندادم کمي پکر شد..ولي با اين حال ظاهرش و حفظ کرد و با لبخند گفت : ديگه از زندگي توي اروپا خسته شده بودم..هيچ جذابيتي برام

نداشت..بعد از فارغ التحصيليم همونجا مشغول به کار شدم..ولي خب اينجا هم براي من کار هست..در حال حاضر تو شرکت پدرم هستم..

نگاهم و از روش برداشتم و.. ترجيح دادم سکوت کنم..

--شما خيلي کم حرف مي زنيد..

سرد و مغرور گفتم :بي دليل حرف نمي زنم..

--تعريفتون و زياد شنيدم..خيلي دوست داشتم براي يک بار هم که شده از نزديک ببينمتون..

-مي تونستيد به شرکتم بيايد..

--درسته..ولي پدرم گفته بودند که شما هر کسي رو به اونجا راه نمي ديد و بدون هماهنگي هم حق ديدنتون و ندارم..

حالتش اون رو نسبت به من صميمي نشون مي داد..هنوز خيلي زود بود که بخواد باهام راه بياد..

نگاه خاصي بهش انداختم..

- اما شما بدون هماهنگي هم مي تونستيد..

صورتم و برگردوندم..نمي خواستم از توي نگام کذب گفتارم رو ببينه..هيچ کدوم از حرفام بويي از حقيقت نداشت..

صداش ذوق زده بود..

--واي شما فوق العاده اين مهندس تهراني..جدا به من لطف داريد..اگر مي دونستم که حتما مزاحمتون مي شدم..

نفسم و عميق بيرون دادم : مزاحم نيستيد..

همچنان نگاهم به رو به رو بود و کلامم سرد..ولي در همون حال هم مي تونستم جز به جز حرکاتش رو حدس بزنم..لحظه به لحظه بيشتر هيجان زده مي

شد..

صداي نفس هاي عميق و کشيده ش رو شنيدم..اروم بودم..خيلي اروم..

نيم نگاهي بهش انداختم..با لبخند به من زل زده بود..

-چيزي شده خانم صدر؟..

بدون اينکه ثانيه اي رو از دست بده گفت :شيدا..خواهش مي کنم من رو به اسم کوچيک صدا بزنيد..

به نگاهم رنگ تعجب پاشيدم..

-چطور؟!..

سرش و پايين انداخت..با انگشتاي ظريف و کشيده ي دستش بازي مي کرد..

--هيچي..ولي خب من به کسايي که اهميت ميدم اين اجازه رو ميدم..

-چه اجازه اي؟..

سرش و بلند کرد..تو چشمام زل زد..زيبايي انچناني نداشت..فقط ميشه گفت جذاب و..بي نهايت لوند.....

--اينکه منو به اسم کوچيک صدا بزنيد..

نگاهم و از صورتش برداشتم..

دستم و به سمت شيشه ي شامپاين دراز کردم که قصدم و خوند..

--اجازه بديد خودم براتون بريزم..

سکوت کردم و با غرور نگاهش کردم..نخواستم جلوش و بگيرم..اين بازي ِ من بود ..

همين و مي خواستم..قلبش و به لرزه در بيارم و در بهترين موقعيت اون رو در هم بشکنم..

خرد شدنشون به دست ارشام نوشته شده بود..پس بايد تا انتهاي اين بازي پيش مي رفتم..

نگاهم به رو به رو بود که درخشندگي ليوان و شامپاين داخلش چشمم و زد..ليوان پايه بلند رو درست جلوي صورتم گرفت..

نگاهم و تا روي صورتش کشيدم..با همون غرور هميشگيم نگاهش کردم..دستم و به ارومي به سمت ليوان بردم و بدون اينکه کوچکترين تماسي با

دستش ايجاد کنم اون رو ازش گرفتم..

تعجب رو تو چشماش ديدم..به وضوح مشخص بود ..ولي اون از افکاري که در سر داشتم با خبر نبود..

صندلي که جلوم بود رو بيرون کشيد و درست مقابلم نشست..پاهاي خوش تراشش و روي هم انداخت و با لوندي اونها رو تکون داد..

نگاهم و از روي پاهاش تا گردن و صورتش کشيدم..در همون حال در سکوت شامپاينم رو مزه مزه مي کردم..

دقيق بودم..ريز به ريز حرکاتش رو زير نظر داشتم..دست راستش و روي ميز گذاشته بود و دست چپش و هم به نرمي روي پاهاش مي کشيد..

و با سر انگشت پوست نرم و لطيفش رو نوازش مي کرد..

بي تفاوت نگاهم و از روي صورت و اندامش برداشتم..

اينبار اهنگ ملايمتر پخش مي شد..نورهاي اطراف کم شده بودند و جمعيت حاضر در پيست نرم و هماهنگ تو آغوش هم مي رقصيدند..

چنين لحظه اي رو پيش بيني مي کردم..اينکه الان بي نهايت مشتاق رقص با من بود..ولي الان وقتش نبود..اينکه بخوام در اولين برخورد خودم رو مشتاق

نشون بدم..

همون مرد جواني که باهاش مي رقصيد جلو اومد و دستش و به سمتش دراز کرد..

از گوشه ي چشم نگاهم کرد که کاملا خونسرد نشسته بودم و به رقصنده ها نگاه مي کردم..

با لبخندي کاملا مصنوعي از جا بلند شد و دست تو دست پسر به ميان جمعيت رفت..

توي مسير خونه م بودم..امشب همه چيز به نحو احسنت به پايان رسيد..مرحله ي اول به خوبي اجرا شد..و من از اين بابت خوشحال بودم..زمان

خداحافظي کارتم و بهش دادم و گفتم منتظر تماسش هستم..

توي هيچ کدوم از نقشه هام من اولين نفري نبودم که به طرف مقابلم زنگ مي زدم..اين کار و به خود اونها محول مي کردم که هر بار هم به راحتي پيش

قدم مي شدند..

خيابون ِ فرعي خلوت بود..از هر دو مسير هيچ ماشيني تردد نمي کرد..ساعت 12 شب بود ..خواستم کنار جاده ترمز کنم تا سيگارم و روشن کنم که با کم

شدن سرعتم صداي مهيب و بلندي از پشت سر شنيدم..

ماشين تکون شديدي خورد و به سرعت پام و روي ترمز فشار دادم..ماشين با صداي گوشخراشي در جا ايستاد..

سرم رو به جلو خم شد و محکم با فرمون برخورد کرد..انگشت اشاره م و به پيشوني کشيدم..خون کمي از جاي زخم بيرون زد..

يکي محکم به شيشه ي پنجره زد..با تعجب نگاش کردم..

شيشه رو کامل پايين کشيدم ..با اخم به من زل زده بود ..

داد زد :مرتيکه مگه پشت يابو نشستي؟..اين چه وضع رانندگيه؟..تو که عرضه نداري يه همچين ماشيني رو بروني برو گاري کشي ..

با تعجب نگاش کردم..اين دختر به چه جراتي چنين اراجيفي رو سر هم مي کرد و به من نسبت مي داد؟..

تا خواستم دهن باز کنم و جواب گستاخيش رو بدم بلندتر از قبل داد زد :بيا پايين ببين چه به روز ماشين اوردي..د ِمگه با تو نيستم؟..کر و لالي

الحمدالله؟..چه بهتر..وقتي يه خسارت ِ تپل پياده ت کردم اونوقت ياد مي گيري که کِي و کجا افسار يابوت و بکشي..نه اينکه وسط خيابون بي توجه به پشتِ

سريت زرتي بزني رو ترمز ..

ظرفيتم کامل شد..

خسارت مي خواست؟..خب بهش مي دادم!!..

در ماشين و باز کردم..حرکاتم نشون نمي داد که عصباني هستم ..

پياده شدم..رو به روش ايستادم..دست راستم و روي در گذاشتم و با اخم غليظي توي چشماش زل زدم..

قدش به زور تا شونه هام مي رسيد..سرش و بالا گرفت و با شجاعت توي چشمام زل زد ..چشماي خاکستريش زير نور کم چراغاي کنار خيابون برق مي

زد..

عصباني بود..ولي نه به اندازه ي من..

بي هوا در ماشين رو محکم به هم کوبيدم..در جا پريد..اينبار با ترديد نگام کرد..

با همون اخم تو چشماش زل زدم ..يک قدم به طرفش برداشتم که در مقابل اين حرکتم يک قدم عقب رفت..

دستش و روي بدنه ي ماشين گذاشت و نگام کرد..حالا ترس و توي چشماش مي ديدم..ولي توي حرکاتش..نه..

سرش و انداخت بالا و با گستاخي گفت :چيه؟..ادم نديدي؟..چشماتو درويش کُنا وگرنه ..

-وگرنـه؟!..

صدام اروم ولي با تحکم بود..ساکت شد و فقط نگام کرد..

ولي خيلي زود به خودش اومد و گفت : وگرنه..وگرنه بلايي به سرت ميارم که خودت حض کني..

پوزخند زدم..

بي تفاوت يک قدم به طرفش برداشتم..اينبار از جاش تکون نخورد..

نه..مثل اينکه دل و جراتش بيشتر از اين حرفاست..

با نگاهي که حتم داشتم ترس و تو چشماش پررنگ تر مي کنه گفتم :شما فاصله ت و با ماشين من حفظ نکردي..با اينکه من به اين اصل توجه کردم و

ترمز کردم ولي اين شما بودي که از عقب به ماشين من زدي و در اينصورت مقصر شمايي خانم محترم..با اين حال من حرفي ندارم..مي تونيد زنگ بزنيد

پليس بياد تا کروکي بکشه..اگر بنا ست من خسارت بدم که ميدم ولي در غير اينصورت..

با خشم نگاهش کردم و ادامه دادم :به خاطر تموم توهين ها و حرف هاي رکيکي که به من نسبت داديد بايد جوابتون و يه جوري بدم اما تو عمل....خب..

حالا چي ميگيد؟..خسارت مي خواين؟..

کاملا مشخص بود از لحنم وحشت کرده..ولي با اين حال با سرسختيِ تمام ظاهرش و تغيير نداد..

اينبار صداش لرزش خيلي کمي داشت که با کمترين دقتي قابل تشخيص بود!..

-- واقعا که روت خيلي زياده..خسارت که نميدي هيچ تازه به فکر مجازات کردنمم هستي؟..اصلا شما کي باشي که بخواي منو مجازات کني؟..برو کنار

ببينم..

بدون هيچ حرکتي نگاهش کردم..با حرص لبه ي کتم و گرفت و کشيد کنار..تکون نخوردم..هر چي سعي مي کرد بي فايده بود..

پوزخند زدم..

اروم نگاهش و بالا کشيد و با ترديد توي چشمام خيره شد..

-چي شد؟..پس چرا نميري؟..

اب دهنش و قورت داد ..

-هيکل گنده ت و بکش کنار ببين چطوري ميرم..

با غرور يک تاي ابروم و بالا انداختم..اروم رفتم کنار تا بتونه رد شه..

با اين حرکت از جانب من، جسورتر شد و لبخند کجي نشست رو لباش..

همين که از کنارم رد شد دستم و به سمتش دراز کردم..برام مهم نبود که مي خوام چکار کنم..فقط مي خواستم جلوي اين دختر بي پروا رو بگيرم..

کشيدمش جلو..بدون اينکه برگردم..دستش توي دستم بود..محکم فشارش دادم..با درد ريز ناله کرد و اخماشو کشيد تو هم..

-کجـــا؟..هنوز که تسويه حساب نکرديم!..

ناليد :اقا جونه هر کي که دوست داري برو رد کارت اصلا خسارتم بي خيال شدم..فقط گير نده، ولم کن..

-اما من مي خوام خسارتت و بدم..به هرحال لطف کردي از عقب زدي به ماشينم و خوب نيست دست خالي برگردي..

خواست دستش و که اسير دستاي من بود ازاد کنه ولي نتونست..

-ميگم ولــم کن اصلا غلط کردم بکش کنار ديگه..

توي چشماي خاکستريش خيره شدم..ترسيده بود..

دستش و کشيدم و بردمش سمت ماشين ..در و باز کردم و پرتش کردم تو..وحشت کرده بود ..

تا بخواد به خودش بياد سريع نشستم پشت فرمون و قفل مرکزي رو زدم..

ماشين و روشن کردم..که صداي جيغ بلندش فضاي سر بسته ي ماشين و پر کرد..

--کثافته رذل داري چکار مي کني؟..درو باز کن..

-بهتره باهاش کشتي نگيري..اين درحالا حالاها باز نميشه..

--تو خيلي بيجا مي کني..بهت ميگم بازش کن..د بــــاز کن اين لکنتَه رو..

-نترس..نميذارم امشب بهت بد بگذره..

با پوزخند نگاش کردم..رنگ از رخش پريد..

-مي دونم اينکاره اي..وگرنه اين موقع شب توي خيابون چکار مي کردي؟..بهتره حرف اضافه نزني و به جاش يه جوري با من راه بياي..

اشک رو صورتش نشست..

به بازوم چنگ زد :تو رو خدا ولم کن..بذار برم عوضي..چرا اينجوري مي کني؟..من که کاريت نداشتم..

-هم نميشه و هم نمي خوام که بشه..پس خفه شو ..

--به پير به پيغمبر من اينکاره نيستم ..ولم کن..

-باشه باور کردم!..

--د نکردي لعنتي..وگرنه دست از سرم برمي داشتي..رفته بودم بيمارستان..به خدا دارم از اونجا بر مي گردم..بذار برم..

از گوشه ي چشم نگاش کردم..اخمامو بيشتر کشيدم تو هم و گفتم :بهت نمياد چيزيت باشه..

--اصلا چرا بايد براي تو توضيح بدم؟..بکش کنار بذار پياده شم..

-اين موقع شب نگه دارم که گير يکي ديگه بيافتي؟..با خودم باش که يه جورايي باهات تسويه هم کرده باشم..

با هق هق گفت :چه تسويه اي؟..چي داري ميگي رواني؟..من که از خيرش گذشتم..

همچين سرش داد زدم که خودش و جمع کرد و چسبيد به در..

-خفــــه شــــو..به چه جراتي توي چشمام زل زدي و اون اراجيف و سر هم کردي؟..به من ميگي رواني؟..بذار نشونت بدم..بذار نشونت بدم يه ادم رواني

چه کارايي ازش بر مياد!....

عصباني بودم..درست همونجوري که مي خواستم رابطه م رو با دخترا بهم بزنم..دخترايي که مدتي رو باهاشون بازي مي کردم و بعد هم از زندگيم براي

هميشه پرتشون مي کردم بيرون..

اين دختر يکي از اونا نبود..ولي چيزي هم کم نداشت..اونا با هدف نابود مي شدند و اين کاملا بي هدف و اتفاقي..براي تنوع بد نبود..

با سرعت مي روندم که حس کردم بازوي راستم داغ شد و اتيش گرفت..داد زدم و سريع نگاش کردم..يه چاقو توي دستش بود و از بازوم خون به شدت

بيرون مي زد ..

بهم حمله کرد که زدم کنار..فکر اينجاش و نکرده بودم که مي تونه همراهش چاقو داشته باشه..

همين که زدم کنار دستاش و اورد جلو تا بهم ضربه بزنه..داد مي زد و تمام تلاشش و مي کرد تا بتونه با چاقو سينه م رو بشکافه..

ولي دستاشو محکم گرفته بودم..از طرفي خون از بازوم مي زد بيرون و سوزش شديدش نشون مي داد که زخمش عميقه..

پرتش کردم عقب..پشتش محکم خورد به در..محکم به در مي کوبيد..وحشي شده بود و از طرفي حالم زياد خوب نبود.. قفل در و زدم..مثل برق پريد پايين و

فرار کرد..از تو اينه ي جلو نگاش کردم..تند مي دويد..

دنده عقب گرفتم ..

يک لحظه برگشت و با ديدنم سرعتش و بيشتر کرد..رفت تو خيابون اصلي..از ماشين پياده شدم و به طرفش رفتم..

تند پريد تو يه تاکسي و خيلي زود از جلوي چشمام دور شد..

بازوم و گرفته بودم..از لا به لاي انگشتام خون جاري بود..يک لحظه ياد ماشينش افتادم..بايد مي رفتم سراغش..

دختر با دل و جراتي بود که تونست چنين کاري کنه..

وقتي رسيدم ديدم اثري از ماشينش نيست..

رفته بود..

لعنتي..

فقط يک بار ديگه به پستم بخوره..در اونصورت مي دونستم باهاش چکار کنم..

براي اولين بار از جانب يه دختر بهم اسيب رسيده بود و اين حسابي برام گرون تموم شد..

اينبار اگه گيرم مي افتاد نابودش مي کردم..

نابــود..

همراه پرستار وارد اتاق شدم..زخم عميقي روي دستم ايجاد شده بود..پرستار از اتاق بيرون رفت..

به ديوار سفيد اتاق خيره شدم..صورت دختر هنوز هم جلوي چشمام بود..چشماي خاکستري..پوست سفيد..لباي کوچيک ..ظاهرش نظرم رو جلب نکرده

بود..به هيچ وجه..ولي گستاخي و جسارتي که تو وجودش داشت..اون..دختر بي پروايي بود..

در اتاق باز شد..سرمو چرخوندم..با ديدن مرد جووني تو لباس سفيد پزشکي اخم کردم..چون دقيقا با حضور بي موقعش باعث پاره شدن رشته ي افکارم

شده بود..

با لبخند نگام کرد..کنارم ايستاد..

--سلام..خانم پرستار گفتند که زخمتون نسبتا عميقه..بايد معاينه بشيد..لطفا اروم باشيد و..

--کارتــو بکن دکتــر..

با شنيدن صداي بلندم ساکت شد..درد دستم زياد بود و اين دکترِ پرحرف اينجا وايساده بود و واسه ي من روضه مي خوند..

نگاهش کردم..با همون لبخند سرش و تکون داد..

به طرف ميزي که کنار اتاق بود رفت و گفت :اسمتون؟..

مکث کردم..

-تهراني..

سرش رو کج کرد و نگاه کوتاهي بهم انداخت..وسايل پانسمان و کنارم گذاشت..

استين لباسم و بالا زد..ابروهام از درد جمع شد..

--خوشبختم..من هم رادفر هستم..خب..زخمتون زياد عميق نيست اروم باشيد تا..

-من ارومم..فقط کارتو بکن..

دستش از حرکت ايستاد..کمي نگام کرد ولي نگاه من مستقيم به روي ديوار بود..زخمم و شستشو داد..لبامو محکم روي هم فشردم..

--نمي خواين بگيد اين زخم چطور روي بازوتون افتاده؟!..اينکه کار کيه و..

-نـــه..

به ارومي سرش و تکون داد :بسيار خب..هر طور راحتيد..

سکوت کردم..بيش از اندازه توي کارم فضولي مي کرد..

پرستار وارد اتاق شد..

--دکتر رادفر ..خانم اميني پشت خط هستند..گفتند باهاتون کار فوري دارند..

--بهشون بگيد تا چند دقيقه ي ديگه خودم تماس مي گيرم..فعلا نمي تونم..

--باشه چشم..

پرستار از اتاق بيرون رفت..کارش که تموم شد دستکشاش و در اورد ..

همونطور که دستاشو مي شست گفت :لباستون خوني شده..چون دستتون رو پانسمان کردم اون رو نپوشيد بهتره..اگر بخوايد من..

-نيازي نيست..

با يک حرکت با دست سالمم پيراهنم و در اوردم و پرتش کردم رو تخت..زير پوش رکابي مشکي تنم بود..کتم و روي همون تن کردم..همين کافي بود..

خواستم از اتاق بيرون برم که صداش و شنيدم..اما برنگشتم ..

--بيشتر مراقب باشيد..پانسمانتون و سر موقع تعويض کنيد..در ضمن..

رو به روم ايستاد..کاغذي رو به طرفم گرفت و با لبخند گفت :اين نسخه رو خريداري کنيد..داروهاتون رو به موقع استفاده کنيد..يه امپول هم نوشتم که

بايد همين الان تزريق کنيد..انشالله که مشکلتون برطرف ميشه..

نگاهش کردم.. تقريبا هم قد من بود..چهارشونه..چشماي مشکي..پوست گندمي..و موهاي يک دست مشکي..

همون موقع در باز شد و همون پرستار دوباره وارد اتاق شد..

با عجله رو به دکتر گفت :دکتر.. خانم اميني ميگن که کارشون فوريه..عجله دارن..چي بهشون بگم؟..

--خيلي خب..بريم..

از کنارم رد شد و همراه پرستار بيرون رفت..

بعد از تسويه از بيمارستان بيرون اومدم..بدون اينکه حتي نگاه کوتاهي به نسخه بندازم يک راست به سمت خونه روندم..

خسته بودم..به نظر خودم استراحت از هر چيزي بهتر بود..اين زخم براي من به اندازه ي يک خراش هم اهميت نداشت.. زخم هايي که بر قلب و روح من

نشسته بود ازار دهنده تر و عميق تر از زخم جسمم بود..

روي تختم دراز کشيدم..جسما و روحا خسته بودم ولي خواب هم با چشمانم بيگانه بود..مثل هميشه اينجور مواقع به موسيقي گوش مي دادم..

با شنيدن صداي رعد و برق از جا بلند شدم و کنار پنجره ايستادم..

کنترل دستگاه رو از روي ميز برداشتم و از همونجا روشنش کردم..

صداي اهنگ فضاي اتاق رو پر کرد..ديگه از اون سکوت خبري نبود..اين اهنگ ارامش داشت..روحم رو اروم مي کرد..وگرنه جسمم که مدت هاست در

ارامشه..مثل يک مرده ي متحرک..

پرده رو کنار زدم..بارون به شدت مي باريد و قطرات لجوجانه خودشون رو به پنجره ي اتاق مي زدند..

(اهنگ ببار بارون..سعيد اسايش)..

ببار بارون ببار غم دارم امشب

مثل خاک کوير تب دارم امشب

ببار بارون به جون نيمه جونم

ببار بارون که هم رنگ جنونم

ببار بارون دلم ماتم گرفته

صداي خون دلم رو غم گرفته

ببار بارون که من داغونم امشب

رفيق ساقي و ميخونم امشب

ببار بارون که من ويرونم امشب

مثل ديوونه ها حيرونم امشب

دست داغم و روي شيشه ي بارون خورده کشيدم..نمي تونستم قطرات رو زير پوستم لمس کنم..

چشمام و بستم..صداي قطرات بارون که به شدت به شيشه ي پنجره مي خورد توي سرم مي پيچيد..

چشمامو روي هم فشردم..

اون شب باروني..اون..اونجا..کثافتاي رذل..اون اشغالاي عوضي..

چشمامو باز کردم..دستم و مشت کردم و به شيشه چسبوندم..پيشونيم و بهش تکيه دادم..

تموم خاطرات پشت سر هم توي سرم رديف مي شدند و اين منو ازار مي داد..

من فراموش کردم..اره..آرشام اون شب نفرت انگيز رو از ياد برده..نمي خوام هيچ چيز رو به ياد بيارم..

ببار بارون ببار غم دارم امشب

مثل خاک کوير تب دارم امشب

ببار بارون به جون نيمه جونم

ببار بارون که هم رنگ جنونم

ببار بارون دلم ماتم گرفته

صداي خون دلم رو غم گرفته

ببار بارون که من داغونم امشب

رفيق ساقي و ميخونم امشب

ببار بارون که من ويرونم امشب

مثل ديوونه ها حيرونم امشب

با خشم برگشتم و دستامو توي جيبم فرو بردم..سرمو بالا گرفتم..حس مي کردم در و ديوارهاي اين اتاق دارن بهم پوزخند مي زنند..

چشمام و محکم روي هم فشار دادم..

(آرشـــام..

آرشـام..من اينجام..چرا نگام نمي کني؟..منو ببين..نگام کن آرشام..چشماتو باز کن)..

عربده کشيدم و چشمامو باز کردم..با خشم به طرف ميز گوشه ي اتاق رفتم و با همه ي اون چيزهايي که روش چيده شده بود بلندش کردم و پرتش کردم

وسط اتاق..

صداي شکستن گلدون و کريستال هاي روي ميز منو به جنون مي رسوند..

جاي زخمم مي سوخت..ولي برام مهم نبود..خشمم کنترل شده نبود..افسار گسيخته بود..داشتم ديوونه مي شدم..يا شايد هم شدم..اره..آرشام ديوونه ست..

ديوونه ش کردن..آرشام و رواني کردن..اون لعنتيا..

(آرشام..آرشام..)..

صدام نکن لعنتي..صدام نکن..صدام نکن..

زانو زدم..سرم به پايين خم شد..اهنگ هنوز هم پخش مي شد..باز برگشته بود از اول و زمزمه هاي ارومش تو گوشم زنگ مي زد..

مي خواستم اروم باشم..مي خواستم اين آهنگ ارومم کنه ولي الان..الان فقط خشم بود که وجودم و احاطه کرده بود..دستامو مشت کردم..

فقط انتقام ..اين حس شيرين بود که ارومم مي کرد..

انتقام..حسي که همراه با جنون بود..منو تسخير خودش کرده بود و..راه برگشتي هم نداشتم..

بايد تا انتهاي اين راه و مي رفتم..راهي..

بي بازگشت..

يک هفته گذشته بود و من هنوز در پاکت و باز نکرده بودم..بيشتر از اين نمي شد پشت گوش بندازم..

پاکت و از توي گاوصندق بيرون اوردم..با تقه اي که به در اتاق خورد سرم و بلند کردم..

-بيا تو..

--قربان قهوه تون و اوردم..

با نگاهم به ميز اشاره کردم..بعد از خارج شدن خدمتکار سيگارم و روشن کردم و همزمان با فرستادن دودش به بيرون در پاکت و هم باز کردم..

دود که از جلوي چشمام محو شد عکس و بيرون کشيدم..با ديدنش يک تاي ابروم و بالا انداختم..پس اينبار نوبت اين بود..کسي که خودمم منتظرش بودم..

ظاهرا نمي دونست خيانت اون هم به من و در مقابل همينطور به شايان عواقب خوشايندي در بر نخواهد داشت..

خيانت به شايان ..

به من و همه ي گروه بود..

من هم بايد به نوعي باهاش تسويه مي کردم..

شهياد..نفر بعدي ..کسي که نقشه ي قتلم رو ريخته بود..چند تا مدرک ازش تو مشت داشتم..مي دونستم از من دل خوشي نداره..به ظاهر دوست و در باطن

دشمنم محسوب مي شد..چندجا مشتش و باز کرده بودم ولي هر بار با شَک ازش مي گذشتم ولي اينبار فرق مي کرد..ازش مدرک داشتم..

اينکه ..

قصد داره منو از سر راهش برداره..

هدف من کشتن ادما نبود..گرچه اينها آدم نيستند..انگل، رذل و پست فطرت هم براي اينها کمترين چيز به حساب مي اومد..

ولي من مجبورم..براي اينکه هميشه پيروز ميدان باشم و سرسختيم رو حفظ کنم بايد چشمم و به روي خيلي چيزا ببندم..

اما کسايي که بخوان نابودم کنند و مانع رسيدن به هدفم بشن و از سر راه بر ميدارم..

همشون از قماش شايان بودند..اگه بهش دِيني نداشتم تنها و به راحتي به اهداف خودم مي رسيدم..

ولي.......

به زودي مسيرم يکطرفه ميشه ..

تو خونه ش نبود..بي شک مي دونست دنبالشم..از مخفيگاش خبر داشتم..

از پشت گاوداري رفتم تو..ماشينم و درست وسط گاوداري نگه داشتم..

ديدمش..وسط محوطه ي خروجي ايستاده بود..با شنيدن صداي گاز ماشينم برگشت و نگام کرد..وحشت و ازهمون فاصله توي چشماش ديدم..

پوزخند زدم و عينک افتابيم و روي چشمام جا به جا کردم..

فرار کرد..

به سرعت مي دويد..

پام و روي گاز فشردم و پشت سرش رفتم..

به ديوار که رسيد ازش بالا رفت..سريع پريدم پايين و کتم و کندم و همراه عينکم پرت کردم تو ماشين..

پريدم و دستم و به لبه ي ديوار گرفتم..خودمو کشيدم بالا و پريدم اونطرف.. رفت پشت گاوداري ..به سرعت باد پشت سرش دويدم..

با توجه به سنش تر و فرز بود..لوله ي گاز و گرفت و بالا رفت از همونجا مي تونست بپره توي گاوداري.. پشت سرش رفتم ..

خواست بپره که سريع دستمو دراز کردم..يقه ش و از پشت گرفتم و از بالاي ديوار پرتش کردم پايين..از درد ناله کرد..مطمئن بودم يا دست و پا يا دنده

هاش خرد شدند..

رفتم کنارش..اونجا مکان مناسبي براي اجراي دستور شايان نبود..بردمش لا به لاي درختا..نيمه بيهوش بود..همون ضربه کار خودشو کرده بود..

پرتش کردم رو زمين..به خودش مي پيچيد..صدا خفه کن و روي اسلحه نصب کردم ..نشونه گرفتم..

لاي چشماشو باز کرد و با ديدن اسلحه زبونش باز شد..

ناليد :نکن آرشام..ما که با هم همکاريم..

-خفه شو..من با خيانتکارا همکاري نمي کنم..

--مجبور شدم لعنتي..اونا تهديدم کردن..

-ببر صدات و کثافت..فکر نکن از کارات خبــــر ندارم..که نقشه ي قتل منو مي کشي آره؟..در ضمن تو به بزرگترين دشمن ما نيمي از اصرار گروهه

شايان و لو دادي..خودت هم خوب مي دوني در چنين موقعيتي مجازاتت چيه..

--اره..مي دونم..مرگ..اين تو قانونه اون شايانه کثافته..پايانه هر چيزه..مي دونستم ولي بازم اينکارو کردم..

-عکسايي که با اون دخترا و زير دستاي اون عوضي توي استخر انداخته بودي همه رو ديدم..تو چي فکر کردي؟..نفس بکشي شايان از همه چيز مطلع

ميشه..اونوقت تويِ هيچي ندار مي خواستي در حقش خيانت کني؟..از پشت به هر دوي ما خنجر زدي..علي الخصوص به من که يه جورايي بهت اعتماد

داشتم..تو به اعتمادم خيانت کردي..با اينکه دستت و خونده بودم اما بازم شک داشتم تو پشت تموم اين قضايا باشي..هنوزم من و شايان و دست کم

گرفتي..

--اره خب..بايدم طرفداريش و کني..چون اون..

--خفه شو..بسه..ديگه هرچي که گفتي بسه..تموم شد..

--خيلي خب..حرفي ندارم..اره..خيانت کردم جزاش و هم مي بينم..فقط اينو بدون از همه ي شماها متنفرم..از همه تون بيــــزارم..مطمئن باش اگه کارم به

اينجا کشيده نمي شد از روي زمين نيست و نابودت مي کردم..سر راهه من قرار گرفتي ..توي حرومزاده حقت بود که اونطور بهت پشت کنم..حالا هم

بزن..نزني اين منم که اعزرائيل و ميارم پيشوازت..بزن..چرا منتظري؟..

چشماش و بست..خشم همه ي وجودم و گرفته بود..کثافت عوضي چطور جرات مي کرد به من بگه حروم زاده؟..

اسلحه رو توي دستم فشردم..نوک اسلحه مرکز پيشوني شهياد رو نشونه گرفته بود.. شمارش معکوس شروع شد..3.....2......1.....

لبامو روي هم فشردم..چشمامو بستم و باز کردم..خواستم ماشه رو بکشم که ديدم دستش به سرعت به طرف کمرش رفت و همين که خواست اسلحه ش

و در بياره شليک کردم..و همزمان جسم بي جون شهياد روي زمين افتاد..نفس حبس شده م و بيرون دادم..اسلحه رو اوردم پايين..

يک خائن کشته شد..اين قانون جزاي هر خيانتکاري بود..چه تو قانونه من..چه شايان..

خائن مستحق مجازات بود..

--اجرا شد؟..

-تمومش کردم..

--خوبه..برات يه ماموريته جديد دارم ارشام..

-گوش مي کنم..

--يه محموله ي بزرگ قراره از مرز افغانستان وارد بشه..انقدري که توي اين سري از بارهامون حساسيت به خرج دادم توي هيچ کدوم تا به اين مدت

حساس نبودم..

پس اينو بدون که بالاترين اهميت و برام داره..مي خوام شخصا خودِت روش نظارت کني..تنها کسي که توي گروه بهش اعتماده کامل دارم و مي دونم تحت

هر شرايطي با عقل تصميم مي گيره تو هستي..

بايد محدوده ت و تغيير بدي و تا مي توني حفظش کني..يه خطه جدا بهت ميدم که از طريق اون با من در ارتباط باشي..خونه و هر چيزي که بهش احتياج

داري و برات محيا مي کنم..از اين بابت مشکلي نيست..

تا زماني که بهت ملحق نشدم هيچ کاري جز نگهداري و محافظت از محموله نمي کني..بعد از اون با شُرَکا و خريدارا وارد معامله مي شيم که بازم روي

کمک تو حساب مي کنم..

يک بار گفتم بازم ميگم و تاکيد مي کنم که اين محموله براي من خيلي مهمه ..براي همين تو رو انتخاب کردم ..مي دونم از پسش بر مياي..

سکوت کردم..فکر نمي کردم..نه..چون نيازي به فکر کردن نبود..

هيچ وقت تو کار قاچاق نبودم ولي هر محموله اي که نياز به ورود يا خروج داشت اين من بودم که بر کارها و اوامر شايان نظارت مي کردم..فقط و فقط

بر حسب همون ديني که بهش داشتم..

سودش تنها توي جيب اون مي رفت..از اونجايي که خيلي جاها به دردم مي خورد من هم تو خيلي از کارها مي تونستم براش حکم بهترين مهره رو داشته

باشم..

براي همين موقعيتم و حفظ مي کردم و هميشه به بهترين نحو اون رو به پايان مي رسوندم..

-بسيار خب..کي بايد حرکت کنم؟..

--اخر همين هفته..هفته ي ديگه محموله وارد ميشه..

سرم و تکون دادم..بايد اماده مي شدم..

اينطور که از گفته هاي شايان مشخص بود اين ماموريت با ماموريتاي ديگه فرق داشت!..

ولي خب..

منم کارم و بلدم..

تقه اي به در خورد..همونطور که پرونده ها و مدارک مربوط به شرکت و بررسي مي کردم گفتم :بيا تو..

در باز و بسته شد ..صداي قدم هاش و شنيدم که به طرفم مي امد.. خانم رحماني منشي شرکت بود..

سرم و بلند نکردم و در همون حال گفتم :بگو..

--قربان اين برگه ها رو بايد امضا کنيد ..

-کدوم برگه ها؟..

--برگه هاي تحويل کالاهاي جديد..بعضي هاشون هم فاکتور و رسيد هستند..نياز به تاييد شما دارن..

-بذار روي ميز بعد امضا مي کنم..

--باشه چشم..راستي قربان يه نفر مي خواد شما رو ببينه..

اينبار سرمو بلند کردم ..نگاهش کردم و جدي گفتم :گفته بودم نمي خوام کسي رو ببينم..

با ترس من من کنان گفت :بـ..بله بله..بهشون گفتم ولي ..ايشون گفتند که مانعي نداره و شما بهشون اجازه داديد..

-خودشو معرفي کرد؟..

-يه خانمي هستن..فکر کنم گفتن صدر..درسته گفت شيدا صدر ..

نفسم و بيرون دادم .. به در اشاره کردم :بسيار خب بگو بياد داخل..درضمن 2 تا فنجون قهوه همراه کيک بيار اتاقم ..

تعجب و تو چشماش ديدم ولي چون مي دونست اگه دير به دستوراتم عمل کنه بي برو برگرد حکمش اخراجه بعد از گفتن " چشم قربان..همين الان"..

سريع از اتاق بيرون رفت..

نگاهم و توي چشماش دوختم..همونطور که انتظارش و داشتم..شيک و چشمگير..

با غرور به پشتي صندليم تکيه دادم :چطور شد سرزده اومديد شرکت؟..مهندس صدر چطورند؟..

انگشتاي کشيده ش و با ناز تو هم گره زد و با لبخند نگام کرد:ايشونم خوبن و سلام رسوندن..خب ديگه حُسنش به همين سرزده اومدنم بود..

-چطور؟!..

--خب از شب تولدم به اينطرف ديگه خبري ازتون نداشتم..اين شد که خدمت رسيدم..

-بله..کمي سرم شلوغ بود..

--الان چي؟..هنوزم سرتون شلوغه؟..

نگاه خاصي بهش انداختم و بدون اينکه به لحنم کوچکترين تغييري بدم گفتم :نه..تا قبل از اينکه شما بيايد ..ولي الان تمام وقت در اختيارتون هستم..

نگاهش رو ديدم که برقي درش جهيد..نگاهم به انگشتان دستش افتاد که با استرس اونها رو در هم مي فشرد..پاهاش و تکون مي داد و اينها همه نشون

مي داد که اروم و قرار نداره..مطمئنا بي دليل اينجا نيومده بود..

شگردم تو کار اين بود..چون ماري زهرالود و کشنده اروم، اروم به طعمه نزديک مي شدم..بدون اينکه اون رو به وحشت بندازم..و در بهترين زمان

ممکن طبق اونچه که من مي خوام طعمه اسيرم مي شد..به طوري که هيچ راهي براي فرارش باقي نميذاشتم..

--راستش براي يه کاري مزاحمتون شدم..البته بيشترين قصدم ديدن خود شما بود..اخه..با همون ديدار اول ..چطور بگم..

با لبخند ادامه داد :بگذريم..

-کارتون با من چيه؟..کمکي ازم ساخته ست؟..

--بله..البته اگر قابل بدونيد..من يه سرمايه ي جزئي دارم که بلااستفاده نگهش داشتم..تا به الان هيچ قصدي روش نداشتم..ولي وقتي تعريف شما رو از

پدرم و شرکاي ايشون شنيدم و اينکه چقدر توي کارتون مهارت داريد..مي خواستم اگه مايل باشيد اين سرمايه رو به شما واگذار کنم و در عوض من و

شريک خودتون بدونيد..دوست دارم در کنار شما مشغول به کار شم..

-شما که گفتيد توي شرکت پدرتون مشغول هستيد..

--بله درسته..ولي اگه شما پيشنهادم و قبول کنيد مي خوام کنار شما باشم..

-مي دونيد کار ما چيه؟..

--بله..البته تا حدودي..اينکه تو کار واردات و صادرات لوازم کامپيوتري و تجهيزاتي از اين قبيل هستيد..

-بعلاوه ي يک سري چيزهاي ديگه که تنها خودم و شرکام ازشون با خبر هستيم..

--خب حالا نظرتون چيه؟..من و هم تو جمع شرکاتون قبول مي کنيد؟..

متفکرانه نگاهش کردم..بهترين موقعيت بود..اينکه بيشتر بهش نزديک بشم..خودش ناخواسته و ندانسته به طرف دامي که براش پهن کرده بودم قدم

ميذاشت..

-جوابتون و فرداشب ميدم..به صرف شام تو يکي از بهترين رستوران هاي شهر..نظرتون چيه؟..

لبخند زد و سرش و تکون داد :عاليه..

-بسيار خب..خودم ميام دنبالتون..منتظرم باشيد..زمانش و بعد بهتون خبر ميدم..

از جا بلند شد ولي من از روي صندليم کوچکترين حرکتي نکردم..تا همينقدرم زياد از حد تحويلش گرفتم.. ولي بيشتر از اون يعني رد شدن از خط قرمز..

دستش و جلو اورد..نگاهم و از توي چشماي سبز و براقش به دستش دوختم.. مکث کوتاهي کردم .. دستش و ميان انگشتانم گرفتم و نرم و اروم فشردم..

--ازتون ممنونم..در هر صورت شما يکي از بهترين دوستان ما هستيد..همکاري با شما باعث افتخارمه..فعلا..

دستش و اروم رها کردم ..به سمت در رفت که بين راه ايستاد و برگشت..

--شماره ي منو داريد ديگه درسته؟..

سرمو تکون دادم..

کمي نگام کرد..وقتي ديد هيچ حرکتي نمي کنم با لبخند ازاتاق بيرون رفت..

خودکار و توي دستام گرفتم و جلوي صورتم نگه داشتم..نگاهم مستقيم به در بود ..

به فرداشب فکر مي کردم..اينکه قرار بود روياييش کنم..براي شيدا صدر..و قدم اصلي رو بردارم..

تا مقصد نهايي خيلي راه مونده بود..ولي فرداشب..اصلي ترين برگ از نقشه م ورق مي خورد..

تو مسير برگشت به خونه بودم که موبايلم زنگ خورد..به شماره اي که روي صفحه ش افتاده بود نگاه کردم..شايان..

نفس عميق کشيدم و جواب دادم..

--الو..آرشام..

-بله..چيزي شده؟..

--اگه اب دستته بذار زمين سريع خودتو برسون اينجا..

-چي شده؟!..

--فقط کاري که گفتم و بکن..زود باش..

-باشه..الان تو راهم..دارم ميام..

صداش مضطرب نبود..بيشتر هيجان داشت..

کنجکاو بودم بدونم اينبار ازم چي مي خواد..به سرعت به طرف خونه ي شايان روندم..

مثل هميشه پشت ميزش نشسته بود و دود سيگار اطرافش و پر کرده بود..

اشاره کرد نزديکش بايستم..با چند قدمِ بلند رو به روش قرار گرفتم..سکوت کردم تا خودش حرف بزنه و دليل اين همه عجله رو توضيح بده..

سيگارش و توي جاسيگاريش خاموش کرد..دودها کم و کمتر شدند و من تونستم چهره ي شايان رو بهتر و واضح تر ببينم..

چشمان قهوه اي روشن و خمار..که وقتي عصباني مي شد باريک تر از حد معمول نشون مي داد..لبان نسبتا کلفت و بيني گوشتي..که در حين خشونت چين

مي افتاد و لبانش رو روي هم مي فشرد..چونه ي تقريبا باريک و موهاي پرپشت و بلند جو گندمي ازاون يک مردِ قوي و محکم ساخته بود..چهارشونه و

قد بلند..

گذر زمان روي چهره ش تاثير چنداني نگذاشته بود حتي روي ..ذاتش..

بدون هيچ حرفي در کشوي ميزش و باز کرد و 2 تا پاکت بيرون اورد..يکي قرمز و ديگري سفيد..انداخت روي ميز و به طرفم سُر داد..

--برشون دار..

اروم دست دراز کردم و هر دو رو برداشتم..

--بازشون نکن..به هيچ وجه..

اينبار با تعجب نگاهش کردم..پاکت ها رو توي دستم فشردم..

-چطور؟!..

--زمانش که برسه بهت ميگم ..فعلا تموم فکر و ذهنت و بذار روي ماموريتي که بهت واگذار کردم..فردا حرکت مي کني؟..

-اره، فردا عصر..

--بسيار خب..چنگيز و اسکندر و جمشيد و هم باهات مي فرستم..مي دونم خودت از پس هر کاري بر مياي..ولي نياز به باديگارد داري..چون اين محموله

هاي جديد خواهان زيادي داره..ممکنه دست دشمنامون بياد تو کار..

--من با بودن اونا مشکلي ندارم..گرچه نيازي هم بهشون نيست..

--مي دونم..ولي اينجوري خيالم راحت تره..به محض اينکه محموله برسه 2 روز بعد منم خودمو بهتون مي رسونم..بايد همه چيز طبق برنامه پيش بره..

مراقب پليسا باش..خودت که بهتر مي دوني؟..

-کاملا..

پاکتا رو توي هوا تکون دادم ..

- و نمي خواي درمورد اينا توضيح بيشتري بدي؟..

--فعلا نه..توي پاکت سفيد تموم توضيحات و دادم..ولي توي پاکت قرمز..ماموريت جديدت و گذاشتم..يه ماموريت فوق حساس و ماهرانه..تو رو انتخاب

کردم اون هم به دلايلي که بعد خودت مي فهمي..

-از کي بايد ماموريت جديد و شروع کنم؟..

--بهت ميگم..ولي تا اون موقع به هيچ وجه در پاکت ها رو باز نکن..اين خيلي مهمه..چون نمي خوام ذهنت بيخود درگير بشه تا به وقتش..درحال حاضر

ماموريت فعلي که بهت محول کردم مهمتره..

سرمو به نشانه ي تاييد ِ حرفاش تکون دادم..حتما باز واسه کسي نقشه کشيده که انقدر محافظه کارانه رفتار مي کرد..

شايان هيچ حرفي رو بي دليل نمي زد وبراي تک تک کلمات و حرفاش دلايل محکمي داشت..

--هر وقت خواستي حرکت کني و همينطور به محل رسيدي بهم زنگ بزن..

يه گوشي موبايل گذاشت رو ميز و گفت :اينو بردار..يه خط محرمانه و حفاظت شده ست..هيچ کس نمي تونه اين خط و رديابي کنه..حتي پليسا..

گوشي رو برداشتم..براي اولين بار نبود که از چنين خطي استفاده مي کردم..

--لحظه به لحظه گزارش کارا رو بهم بده..مي دونم نياز به گفتن اين حرفا نيست ولي تاکيد مي کنم که مراقب همه چيز باش..

-اين ماموريتم مثل ساير ماموريتا با موفقيت انجام ميشه ..شک نداشته باش..

سرش و تکون داد و با لبخند رضايت بخشي نگاهم کرد..*

جلوي ويلاي صدر توقف کردم..مثل هميشه تيپم فقط مشکي بود..بوي ادکلن مخصوصم فضاي ماشين رو پر کرده بود..هيچ هيجاني نداشتم..ازهميشه اروم

تر بودم..

بهش پيام دادم که پشت درمنتظرم..از اينکه براش بوق بزنم و کلا از اينجور کارها متنفر بودم..

بعد از 5 دقيقه حاضر و اماده ،شيک و جذاب از در بيرون اومد..ست قرمز زده بود..موهاش و کج ريخته بود يه طرف صورتش و بقيه رو صاف ريخته بود

روي شونه هاش..شال سرخي که روي سرش انداخته بود رو ازادانه رها کرده بود..

از ماشين پياده نشدم..در و باز کرد و نشست..بوي عطر تندي که به خودش زده بود باعث شد اخمام و تو هم بکشم..از اين بو متنفر بودم..ولي بايد تحمل

مي کردم..

دستش و به سمتم دراز کرد..

--سلام..چه وقت شناس..راس ساعت رسيدي..

دستش و فشردم..

-سلام..من هميشه وقت شناسم و از اينکه کسي معطلم بذاره متنفرم..

لحنم بيش از حد جدي نبود..امشب رو بايد تا حدي از جلد واقعيم بيرون مي امدم ..

--وقتي پيام دادي که 9 اماده باشم نمي دوني با چه سرعتي حاضر شدم..

حرکت کردم..راه زيادي نمونده بود که پرسيد :نمي خواي بگي توي کدوم رستوران ميز رزرو کردي؟..

نگاهش کردم..نگاه اون هم روي من بود..توي دلم پوزخند زدم و به جاده خيره شدم..

- مديترانه..

--اوه..بايد جاي خوبي باشه..تا حالا نرفتم..

-به نظر خوبه..

--حتما همينطوره..چون تو انتخابش کردي..

چه زود جاي «شما» رو به «تو» داد..تا ديروز توي شرکت مي گفت مهندس تهراني ولي الان....خب اين عاليه..

ماشين و کناري پارک کردم و هر دو پياده شديم..

شيدا با طنازي مختص به خودش به طرفم امد و دستانش و دور بازوم حلقه کرد..چيزي نگفتم..

وارد رستوران شديم..تا به حال اينجا نيومده بودم..ولي براي اولين بار جاي بدي نبود..

--واو..چه جاي محشريه..انتخابت عاليه آرشام..

يکي از خدمه ها با لباس فرم به طرفمون اومد..

با احترام تعظيم کوتاهي کرد و گفت :سلام..به رستوران مديترانه خوش امديد..

-من قبلا ميز رزرو کرده بودم..

--اسم شريفتون؟..

-تهراني..آرشام تهراني..

توي ليست و چک کرد و با لبخند گفت :بله..بفرماييد تا راهنماييتون کنم..از اين طرف لطفا..

همراهش رفتيم..

موسيقي .. فضاي کاملا تميز و چشمگير..جاي بدي نبود..

صندلي رو براي شيدا و من کشيد و گفت :بفرماييد..اين هم از ميزي که سفارش داده بوديد..

منو رو روي ميز گذاشت و بعد هم از کنارمون رفت..

يکي از منوها رو برداشتم..شيدا هم داشت انتخاب مي کرد..

گارسون بعد از چند دقيقه سر و کله ش پيدا شد:انتخاب کرديد قربان؟..

به شيدا اشاره کردم و گفتم :اول خانم..

شيدا با لبخند رو به گارسون گفت :اينجا همه نوع غذايي داريد؟..

--بله..استيک .. انواع جوجه ..انواع کباب ..سوپ .. ماهي .. ميگو..

--عاليه..ترجيح ميدم يه غذاي دريايي بخورم..خوراک ميگو لطفا..

--چشم..نوشيدني چي ميل داريد؟..

--ترجيحا فقط اب..ممنونم..

--سوپ چطور؟..

--عاليه..

--و شما قربان؟..

-براي منم خوراک ميگو بياريد..

--بله چشم..

با رفتن گارسون شيدا لبخند زد و نگام کرد..سعي کردم لبخند بزنم ولي به پوزخند بيشتر شبيه بود..

اجبارا هيچ وقت نمي خنديدم..حتي تو يه همچين موقعيتي..مضحک بود..

در حين خوردن غذا هيچ کدوم حرفي نزديم..

بعد از صرف شام رو بهش گفتم :اگه وقت داري مي تونيم بريم دربند و اونجا حرفامون و بزنيم..

با رضايت نگام کرد وخنديد:من تمام وقت در خدمتت هستم..فکر خوبيه..دربند تو شب خيلي ديدني و با صفاست..

ميز و تسويه کردم و از رستوران بيرون امديم..

توي ماشين که نشستم متوجه شدم بيش از حد با من احساس راحتي مي کنه..مرتب با ناز پاهاش و تکان مي داد و دستشو روي اونها مي کشيد..

نگاهش از پنجره به بيرون بود ولي تموم حرکاتش و زير نظر داشتم..

-کدوم رستوران؟..

--خودت کدوم و بيشتر مي پسندي؟..

با لبخند نگام کرد ولي نگاه من مستقيم به جاده بود..رسيديم..کنار محوطه پارک کردم ..

-يعني انتخاب انقدر سخته؟..

--نه..انتخاب کردم..منتظر بودم يه بار ديگه ازم بپرسي..

چند لحظه نگاش کردم..

هر دو پياده شديم و حرکت کرديم..

بازوم و محکم توي دست گرفت و گفت :من ميگم بريم مطبق..چطوره؟..

-حرفي نيست..

پشت ميز نشستيم..مثل هميشه شلوغ بود..

--خيلي خوبه که اينجا هيچ وقت خلوت نميشه..

سرم و تکون دادم وبه اطراف نگاهي انداختم..

-هواي اينجا کجا و رستوران سر بسته ي تهران کجا..

-- براي همين اينجا رو انتخاب کردي؟..

سرم و تکون دادم......

--باهات موافقم..مي تونيم بعد کمي اين اطراف قدم بزنيم..

قهوه و کيک سفارش داديم..من مثل هميشه فقط تلخ مي خوردم..زندگي من خودش تلخ تر از طعم و مزه ي قهوه بود و من با همه ي اينها اون رو هر روز

مزه مزه مي کردم..پس اين تلخي زود گذر که در مقابل اونها چيزي نبود..

قهوه با وجود مزه ي تلخش طعم خوشي داشت..ولي زندگيِ من..هم تلخ بود و هم ..متعفن..

طعم زهرش رو با تمام وجود مي چشيدم و در اخر سر مي کشيدم..

اين بود زندگي تلخ تر از زهر ِ آرشام..

ولي چرا؟!..

تنها خودم مي دونستم و ..

سرمو بلند کردم و نيم نگاهي به اسمون انداختم..با اون هم قهر بودم..خيلي وقته که آرشام خدا رو فراموش کرده..خيلي وقته که اسمش و به زبون

نمياره..

ده 10ساله که ديگه نگفتم خدايا واسه همين اندک چيزي هم که بهم دادي..شکرت..

نه..

من خدا رو فراموش کردم و ديگه هم نمي خوام اسمش و بيارم..خدايي که همه چيزم و ازم گرفت..خدايي که مي تونست جلوي اون همه کثافتکاري و

مصيبت رو بگيره ولي نگرفت..مي تونست و..

آه..اصلا ديگه نميخوام بهش فکر کنم..اينجا فقط هدفم مهمه..همين..

وقتي اين هدف شد مسير انتخابيم ديگه ياد خدا درش هيچ معنايي نداره..

انتقام..

فقط انتقام..

با صداي شيدا به خودم اومدم..قهوه م سرد شده بود و با اين حال تا ته سر کشيدم..

تلخيش ازارم نداد..دوست داشتم..چون طعم داشت..اگر زندگي من هم يکي از اين دو تا رو داشت شايد..آرشام اين راه رو انتخاب نمي کرد ولي نحسيِ

زندگي من يکي دوتا نبود..

--آرشام نمي خواي نظرت رو در مورد پيشنهادم بگي؟!..

فنجون خالي قهوه رو توي دستم فشردم..نگاهم و بالا کشيدم و روي صورتش نگه داشتم..

-من حرفي ندارم..فردا مي توني بياي شرکت؟..بايد درمورد يه سري مسائل مربوط به کارمون باهات حرف بزنم..

با خوشحالي نگام کرد ودر حالي که لبخند پهن و بزرگي روي لباش خودنمايي مي کرد گفت :چرا که نه؟..از اين به بعد تماما در اختيارتم..واي آرشام نمي

دوني چقدر خوشحالم..همکاري با تو باعث افتخارمه..اصلا باورم نميشه که انتخابم کردي..اخه شنيده بودم تو همينجوري به کسي اعتماد نمي کني که بعد

هم بخواي اونو شريک خودت بدوني..

فنجونم و با ارامش گذاشتم روي ميز و متفکرانه نگاش کردم..برق خوشحالي هنوزم درون چشمانش مي درخشيد..

خونسرد گفتم :تو براي من هر کس نيستي..و اينو بدون که اگه همه چيز و درموردت نمي دونستم هيچ وقت قبولت نمي کردم..اما..

به پشتي صندليم تکيه دادم..از توي نگاهش مي خوندم که کنجکاوه بدونه چي مي خوام بگم..

بيش ازاين منتظرش نذاشتم وگفتم :اگه در طول همکاري با شرکته من و مشارکتت توي گروه بتوني کاملا اعتمادم و جلب کني..حاضرم خيلي کارها برات

انجام بدم..

دستام و روي ميز قرار دادم و با انگشت بهش اشاره کردم : و تمومه اينها به خود تو بستگي داره..

--مطمئن باش من از پسش بر ميام..مي دونم شرکت شما جزو بهتريناست و از اين بابت افتخار مي کنم که بتونم باهاتون شريک باشم..من هر کاري مي

کنم تا بتونم نظر و اعتمادت و به خودم جلب کنم..

-اميدوارم..

از پشت ميز بلند شدم ..

-من ميرم دستامو بشورم..وقتي برگشتم حرکت مي کنيم..

با لبخند سرش و تکون داد..

به فضاي اطرافم نگاه کردم..تصميم گرفتم چند دقيقه اي بي خيال شيدا بشم و کمي از اين هوا استفاده کنم..

تو فکر بودم که برگشتم و همون موقع يکي محکم بهم تنه زد ..کامل برگشتم سمتش ..

يه دختر افتاده بود رو زمين و با ناله دستش و ماساژ مي داد..

سرش پايين بود و فقط صداش و شنيدم..

ناليد :اي دستم..اخ اخ..مگه کوري؟!..

سرش و بلند کرد و با خشم گفت :مرتيکه چرا بدون راهنما بر مي گردي و..

با تعجب نگاش کردم..همون دختري بود که اون شب با چاقو بازوم و زخمي کرد..

يه قدم به طرفش برداشتم که تند و فرز از جاش بلند شد و دويد..درست پشت سرش بودم..تيز بود و خيلي سريع مي دويد..

از بين مردم که کنار رودخونه ايستاده بودن به سختي رد شدم و مسير نگام فقط به سمت اون دختر بود که گمش نکنم..

داشت مي رفت سمت درختا..بهترين جا واسه غافلگيريش بود..پيچيدم سمت چپ که يه راه باريکه بود و حتم داشتم به همون مسيري مي رسه که دختره

داشت فرار مي کرد..

و حدسم درست بود چون تا رسيدم سر راهش قرار گرفتم و تا خواست برگرده بازوش و گرفتم و کشيدمش تو بغلم..

هيچ کس اونجا نبود..تنها چراغاي اون سمت کمي اطراف و روشن کرده بود..

محکم بين بازوهام نگهش داشتم..

با حرص گفت :ولم کن اشغال..بلايي که اون سري سرت اوردم واسه ت درس عبرت نشد اره؟..

--مي دونستي خيلي پررويي؟..ولي مطمئنم اينو نمي دوني که هيچ دختري تا به الان جرات نداشته همچين غلطِ اضافه اي رو بکنه و رو من دست بلند

کنه.. همچين دخترايي رو بدون تسويه حساب ولشون نمي کنم..همونطور که سري قبل بهت گفته بودم..

دست از تقلا برداشت و سرش و بالا گرفت ..نفس نفس مي زد و گرمي نفسش توي صورتم مي خورد..

مستقيم زل زد توي چشمام و با خشم گفت : تو هم اينو بدون دلارام از اوناش نيست که همينجوري ساکت بشينه تا يه خري مثل تو از راه برسه و بهش

جفتک بندازه..

زانوش و محکم اورد بالا و خواست ضربه بزنه که با دست ازادم گرفتمش ..محکم فشارش دادم که با درد اخماش جمع شد..

زانوش و ول کردم و يه کشيده ي محکمي خوابوندم توي صورتش..صداي کشيده م انقدر بلند بود که سکوت اونجا رو بر هم زد..کشيده ي دوم رو هم زدم و

صورتش به سمت چپ برگشت و اينبار جيغ خفيفي کشيد..

از روي شال موهاش و گرفتم و سرشو به عقب کشيدم..

-- کشيده ي اول و زدم به خاطر کار اون شبت .. کشيده ي دومم به خاطر همه ي اون توهينات ..و حالا مي مونه تسويه حسابمون که اصل کاريه..

يه دفعه دستش و محکم کشيد بيرون و با تموم زورش به صورتم چنگ زد..نيمه ي چپ صورتم سوخت ولي ولش نکردم که اينبار با آرنجش کوبيد توي

شکمم که از درد خم شدم..برخلاف تصورم زورش خيلي زياد بود ..

داد زد :کثافته يابوکِش..کي باشي که بخواي باهام تسويه حساب کني؟..پدرت و در ميارم خيال کردي چي؟عوضي..

به طرفش خيز برداشتم که فرار کرد...دنبالش دويدم ..با اينکه دو تا کشيده ي محکم ازم خورده بود ولي بازم فرز بود..

به يکي تنه زدم که تا برگشتم در اين بين حواسم پرت شد و اينبار لابه لاي جمعيت گم و گور شد..

با حرص و عصبانيت دستامو مشت کردم و کوبيدم رو يکي از ماشينايي که اونجا پارک شده بود..صداي دزدگيرش بلند شد ..

کلافه تو موهام دست کشيدم و به طرف رستوران رفتم..دستمالم و روي خراشي که اون دختر با ناخناي بلندش روي صورتم ايجاد کرده بود گذاشتم..

شيدا با ديدنم از جا بلند شد و با نگراني نگام کرد..

--کجا بودي آرشام؟!..حتي به موبايلتم زنگ زدم جواب ندادي..

-همين اطراف بودم..گوشيم روي سايلنته..

دستم و از روي صورتم برداشتم..جاي خراش کمي مي سوخت..با ديدن صورتم با اخم و شک نگام کرد..

--چرا انقدر اشفته اي آرشام؟!..با کسي دعوا کردي؟..روي صورتت جاي ناخن ِ..

با اخم غليظي نگاش کردم که سکوت کرد..زيادتر از حدش سوال مي پرسيد و من هم عادت به جواب دادن اون هم به چنين سوالاته بيخودي نداشتم..

-بريم..

بدون هيچ حرفي کيفش و برداشت و حرکت کرديم..مرتب به اطراف نگاه مي کردم تا شايد بتونم اون دختر و پيدا کنم ولي انگار اب شده بود و رفته بود

توي زمين..

تا حالا نديده بودم يه دختر اين همه زور و جسارت داشته باشه..با اون جُثه و هيکلِ ظريف اين همه زور..جاي تعجب داشت..

صداش توي سرم تکرار شد..

(- تو هم اينو بدون دلارام از اوناش نيست که همينجوري ساکت بشينه تا يه خري مثل تو از راه برسه و بهش جفتک بندازه..)

دلارام..

اينبار جون سالم به در برد ولي با وجود امشب مطمئنم که باز هم مي بينمش..

ولي کي و کجا؟!..

نمي دونم..

حتم داشتم که ما بازم همديگه رو مي بينيم..و اينبار وضعيت کاملا فرق مي کرد..مطمئنا اين ديدارها نمي تونه اتفاقي باشه..

-الو..

--آرشام..تو راهي؟..

-اره، دارم ميرم پيشواز..

--عاليه..به محض تحويل و جا به جايي بهم زنگ بزن..فراموش نکن مراقب همه چيز باش..مي دونم که نيازي به توضيحاته دوباره ي من نيست..پس

خوب حواست و جمع کن..

از اينکه اين همه سفارش مي کرد هيچ خوشم نمي اومد..من کارم و حرفه اي انجام مي دادم و هيچ نيازي به ياداوري هاي مکرر و بي مورد شايان

نبود..

-همه چيز و مي دونم..

--بسيار خب..فعلا..

گوشي و پرت کردم رو صندلي کنارم..با دقت همه جا رو زير نظر داشتم..چه از پشت سر و چه رو به رو..حتي اطراف و تموم ماشين هايي که تو مسير

بودند..

هر 3 تا باديگارد پشت سرم حرکت مي کردند..

حتي به اين سه تا مزاحم هم نيازي نداشتم..ولي اين ماموريته شايان بود و اون بود که تصميم مي گرفت..

چند ساعت توي راه بودم ..محموله از مرز رد شده بود و حالا وقت تحويلش رسيده بود..

از ماشين پياده شدم..اون سه نفر هم پشت سرم بودند..به طرف راننده رفتم..کنارش چند تا مرد قوي هيکل ايستاده بودند که 2 تاشون افغاني بودن..

-همه چيز بايد چک بشه..

--حرفي نيست..برو ببين..فقط زودتر تا واسه م دردسر نشده..تا اينجا هم جونم به لبم رسيد..دو تاي ديگه هم تو راهه تا نيم ساعت ديگه مي رسه..

محموله رو چک کردم..مشکلي نداشت..اون 2 تاي ديگه هم رسيد..بعد از بررسي هاي لازم کاري نمونده بود..

من جلو افتادم و بقيه هم تو مسير دنبالم مي اومدند..راه رو خيلي خوب بلد بودم..اين راه خاکي و دور افتاده دقيقا همون مسيري بود که من به شايان

پيشنهاد دادم..

بي خطر و بي دردسر براي حمل و انتقال محموله هاي قاچاق..

جلوي انبار نگه داشتم..

-با دقت محموله ها رو خالي مي کنيد و مي بريدشون همون جاي هميشگي..مراقب باشيد که اگه کوچکترين ضرري به محموله ي شايان برسه همينجا

خلاصتون مي کنم..شير فهم شد؟..

--بله قربان..

سر جمع 10 نفر بودند که در مدت زمان کوتاهي تموم بار و انتقال دادن داخل انبار..

شماره ي شايان و گرفتم..

--چي شد؟..

-کار محموله ها تموم شد..ديگه مشکلي نيست..

صداي سرمستش توي گوشي پيچيد..

--عاليه ..بهتر از اين نميشه..کارت حرف نداشت آرشام..مثل هميشه..

-دستور جديد چيه؟..

--فعلا هيچي..مهمترين مرحله ش به اجرا در اومد..بازم بايد احتياط کني که پليسا بويي نبرده باشن..تعداد نگهبانا رو بيشتر کن..اون سه تا غول تشن و

هم بذار همونجا بمونن..تهديدشون کن که چهار چشمي مراقب محموله ها باشن..

-همين کار و کردم..باشه ..و ديگه؟..

--برو به همون ادرسي که بهت دادم..تا پايان ماموريت، موندنت توي اون خونه الزاميه..

-باشه..الان حرکت مي کنم..

--موفق باشي..

-فعلا..

گوشي رو گذاشتم توي جيبم..با همون اخمي که روي پيشوني داشتم نگاه جدي به تک تکشون انداختم..

-چنگيز..اسکندر..جمشيد..

--بله قربان..

--بله..

--بله رييس..

-شماها اينجا مي مونيد..

رو به تک تکشون که 14 نفر بودند بلند و جدي داد زدم :اگه يکي از شماها کوتاهي بکنه و نتونه به وظيفه ش درست عمل کنه..فقط با يه گلوله از

اسلحه ي من يا شايان طرفه..مي دونيد که با هيچ کدومتون شوخي ندارم..پس حواستون و خوب جمع کنيد..شير فهم شد؟..

همگي اطاعت کردند..

-فردا دوباره سر مي زنم..شايد خود شايان هم شخصا همراه من بياد..پس کاري نکنيد که براي تک تکتون گرون تموم بشه..اگه يکي از شماها مرتکب

خطايي بشه..افراد ديگه هم مجازات ميشن..

عينک افتابيم و به چشم زدم و سوار ماشين شدم..شيشه رو پايين دادم..با دست به اسکندر اشاره کردم..به طرفم دويد و کنار پنجره ايستاد..

--بله رييس..

-لحظه به لحظه امار اينجا رو به من ميدي..

--چشم رييس..

حرکت کردم..مستقيم به همون ادرسي که شايان داده بود..درست تو بالاترين نقطه ي تهران قرار داشت..

تا انبار محموله، فاصله اي نداشت..با ماشين 20 دقيقه راه بود..

پس براي همين اينجا رو انتخاب کرد..فکر همه جاش و کرده بود..

ماشين و بردم تو..خونه حتي سرايدار هم نداشت..ظاهرا اينجا تنها و مستقلم..

به اين تنهايي کوتاه مدت نياز داشتم..اگه مي تونستم و نيازي نداشتم خونه ي خودم و هم مشابه غار مي ساختم ولي با نمايي پيشرفته..تاريک..سرد..بي

روح و..پر از سکوت..

يه خونه ي ويلايي بود..پر از دار و درخت و گل وگياه..خونه هاي اطراف همه تو همين سبک بودند..

نماي ساختمان تماما سنگ بود..از پله ها بالا رفتم و روي بالکن ايستادم..دور تا دور بالکن ستون هاي بلند با نقش و نگار هاي زيبا و در عين حال قديمي

ساخته شده بود..

با پام به در ضربه زدم..محکم باز شد ..چمدونم و کشيدم و رفتم تو..هيچ وقت به ظواهر توجه اي نمي کردم..براي همين يه نگاه سرسري به اطراف

انداختم..همه چيز معمولي بود..وسايل ساده و.کاملا خلوت..

روي مبل توي سالن پذيرايي نشستم..

موبايلم زنگ خورد..با خستگي به صفحه ي گوشيم نگاه کردم..

شيدا..

تک سرفه اي کردم تا صدام و صاف کنم..

-الو..بفرماييد..

صداي پر از هيجانش و شنيدم..

--الو سلام آرشام..خوبي؟..

-ممنونم..

--زنگ زدم ازت تشکر کنم..اينکه از امروز رسما مي تونم در کنارتون فعاليت کنم منو هيجان زده کرده..

پوزخند زدم..ولي صدام اينو نشون نمي داد..

--خوشحالم..اميدوارم بتوني در کنار ما و توي گروه هدف مشخصي رو دنبال کني..

--حتما همينطوره..مرسي..امروز که گفتي وقت نداري ناهار بريم بيرون..امشب چي؟..ميشه؟..

-نه..متاسفم..مدتي و اومدم مسافرت..تا اخر همين هفته به احتمال زياد بر مي گردم..

صداش پکر شد..زمزمه وار گفت :پس من تا اون موقع چکار کنم؟..بدجور وابسته ت شدم..

--چيزي گفتي؟..

آه کشيد :هيچي..بي خيال..بهت خوش بگذره..

--ممنونم..اگرکاري نداري مي خوام قطع کنم..تازه رسيدم و خسته م..

تند گفت :باشه باشه..شرمنده بد موقع مزاحم شدم..

-نه..مشکلي نيست..

--اوکي برو..باي..

-به اميد ديدار..

سکوت کرد اما قطع نکرد..ولي اينطرف خط بر لبم لبخند تمسخر اميزي بود و در همون حال تماس و قطع کردم..

دستام و از هم باز کردم و کش و قوسي به بدنم دادم..

بايد يه دوش مي گرفتم..واقعا خسته بودم..

به خاطر اينکه به موقع برسم زودتر حرکت کردم ..

و حالا نياز به استراحت کامل داشتم..

حوله م و دورم پيچيدم و از حموم بيرون امدم..

حوله ي کوچيکتري روي سرم انداختم و مشغول خشک کردن موهام شدم..

جلوي آينه ايستادم..با حرص حوله رو از روي موهام کشيدم..کار ِ هميشه م بود..وقتي تند تند حوله رو روي موهام مي کشيدم يه حس کلافگي بهم دست

مي داد..

نگاهي به اتاق و وسايل داخلش انداختم..يه تخت دونفره زير پنجره ي اتاق..اباژور هاي کريستال..

نگاهم و به راست چرخوندم..آينه ي قدي..ميز و صندلي..سمت چپ هم 2 تا در قرار داشت که يکي حمام و ديگري دستشويي بود..

به پشت روي تخت افتادم و دست راستم و زير سرم گذاشتم..داشتم به همه چيز و..شايد هم هيچ چيز فکر مي کردم..

ذهنم مثل هميشه درگير اتفاقات اخير بود..از طرفي برنامه هاي خودم ..و از يه طرف ديگه ماموريتايي که از طرف شايان به پستم مي خورد..همه و همه

کلافگيم و بيشتر مي کرد..

ولي نه..برنامه هاي خودم کاملا متفاوت و جدا از اين قضايا بودند..براي اونها هدف داشتم..براي رسيدن به اون چيزي که انتهاي اين بازي قرار داشت

لحظه شماري مي کردم..

اون شخص..اون کسي که مهره ي اصلي توي دستاش بود..منتظر اون بودم..کسي که شخصا ..نفر دهم بازي من محسوب مي شد..

شيدا هشتم بود و بعد از نفر نهم..نوبت به اون مي رسيد..ولي تمام درگيري هاي ذهنيم از اين بابت بود که..نمي دونستم اون کيه..

اون فرد مجهول که مهره ي اصلي اين بازي ِ چه کسيه؟!..جنسيتش با تموم کسايي که تا الان توي بازيم بودن فرق داشت..

جنسيت لطيفي چون مهره هاي توي دستم نداشت..بايد تقاص کارش و پس بده..

اگه هنوز زنده ست..بالاخره پيداش مي کنم..

نفر دهم..

مهره ي اصليه منه..

داشتم با لپ تاپم کار مي کردم که صداي گوشيم بلند شد..همانطور که نگام مستقيم به صفحه ي مانيتور بود دستم و دراز کردم و گوشي رو از روي ميز

برداشتم..

صفحه ي مانيتور رو بستم..به شماره نگاه کردم..اسکندر بود..

--سلام قربان..

به پيشونيم دست کشيدم :بگو چي شده؟!..

-- قربان..ديشب يه سري مزاحم اومدن و گرد و خاک کردن ولي حمله شون بي نتيجه موند..تهش همه شون و آش و لاش کرديم..

-نفهميديد از کدوم دار و دسته بودن؟!..

--نه قربان..يکيشون زنده ست..هرکار مي کنيم مُقور نمياد..

-بسيار خب..الان خودم و مي رسونم..تا وقتي که نيومدم هيچ کاري نکنيد..

--چشم قربان..

گوشي رو قطع کردم..گوشه ش و به لب گرفتم و به فکر فرو رفتم..بايد به شايان خبر مي دادم..تصميم نهايي با اون بود..

سريع شماره ش و گرفتم..

--بله..

بي مقدمه گفتم :ديشب اونطرف سر و صدا شده..

--مشکل چيه آرشام؟!..

-دارم ميرم يه سر و گوشي اب بدم..ظاهرا بچه ها يکيشون و زنده گرفتن ولي چيزي رو لو نداده..

--مي دونم کارتو بلدي..پس تمومش کن..

-باشه..فعلا..

به محض اينکه تماس و قطع کردم از جا بلند شدم..کتم و از روي چوب لباسي توي راهرو برداشتم و از خونه بيرون زدم..

با تک بوقي که زدم در انبار باز شد..ماشين و داخل بردم..عينک افتابيم و برداشتم و پرت کردم تو ماشين..

همه ي افراد دور تا دور انبار ايستاده بودند..اون فرد مزاحم هم روي صندلي درست تو قسمت مرکزي انبار روي صندلي نشسته بود ..

دست و پاهاش و با زنجير بسته بودند و سرشم رو به زمين خم شده بود..

رو به روش بودم..اسکندر کنارم ايستاد..

-- قربان هر کار کرديم لب از لب باز نکرد..ديگه کم مونده بود با يه تير خلاصش کنيم که شما دستور داديد دست نگه داريم و..

دستمو بالا اوردم..ساکت شد..

-همگي بريد بيرون..يالا..

در کمترين زمان ممکن انبار خالي شد و حالا جز من و اون هيچ کس اونجا نبود..

چرخي دورش زدم..

--من فقط 1 فرصت بهت ميدم..اينکه بدون شکنجه به حرف بياي و بگي از طرف چه گروه يا شخصي اجير شده بوديد تا به محموله دسترسي پيدا

کنيد؟!..پس جواب بده..مطمئن باش به نفع خودت تموم ميشه..

رو به روش ايستادم..ساکت بود..

-سرتو بالا بگير..

هيچ حرکتي نکرد..با يک حرکت موهاش و توي دست گرفتم و سرش و به عقب کشيدم..از درد صورتش جمع شد..

داد زدم: مُقور مياي يا نـــه؟!..يا اينکه دوست داري ترفند اصليم و روي تو هم پياده کنم؟!..

پوزخند زد:هر کار دلت مي خواد بکن..من هيچ کسي و لو نميدم..نمي دونم داري در مورد چي حرف مي زني..

با خشم به عقب هلش دادم..با صندلي پرت شد..

-که نمي دوني دارم در مورد چي حرف مي زنم اره؟!..ديشب که گرد و خاک راه انداخته بوديد چي؟!..نکنه در مورد اونم چيزي نمي دوني؟!..خيلي خب..

کاري مي کنم که همه چيز و به ياد بياري..نگران نباش اين فراموشي کوتاه مدته..چون راه درمانش پيش منه..

بلندتر داد زدم :وسايل و بياريد..

در انبار باز شد و 1 ميز چرخ دار توسط نگهبان کنارم قرار گرفت..با حرکت دست مرخصش کردم..

انبر فلزي رو از روي ميز برداشتم..جلوي چشماش ..توي دستم چرخوندم..زير نور مي درخشيد..

يقه ش و گرفتم و به حالت اول برش گردوندم..انبر و جلوي صورتش گرفتم..

-مي دوني مي خوام با اين وسايل چکار کنم؟!..اره؟!..بذار خودم بهت بگم..تموم اينا براي اينه که حافظه ت و بهت برگردونم..و اينو بدون تا وقتي که

برنگشته باشه سرجاش..منم دست از کار نمي کشم..

نفس نفس مي زد..ولي خيلي خوب خودش و کنترل مي کرد..انبر و دور انگشتش محکم کردم..

نگام توي صورتش بود و با خشم دندونام و روي هم ساييدم..انبر و تاب دادم که همراهش انگشتش هم برگشت..

صداي فرياد گوش خراشش بلند شد..

کنار ايستادم..مثل مار به خودش مي پيچيد و ناله مي کرد..

-خودت اين راه و انتخاب کردي.. اگه بازم چيزي نگي اينبار با چاقو و شايد چيزاي بدتري طرف باشي..

صورتش خيس از عرق بود ..با ته مونده ي جوني که براش باقي مونده بود داد زد:رييسم همتون و مي فرسته به جهنم..هم تو و هم اون شايانه کثافت و..

اين محموله هم عاقبت سهم رييس من ميشه..اون اروم نميشينه..

چونه ش و محکم تو دست گرفتم و فشردم: زيادي حرف مي زني..فکر نکنم سن و سالت اونقدري باشه که بخواي واسه من نطق کني..رييست؟!..خب بگو

ببينم اون کيه؟!..

توي چشمام زل زد ..به صورتم تف انداخت..

--من هيچ کسي و لو نميدم..با يه تير خلاصم کن عوضيه بي پدر و مادر..

دستم و به صورتم کشيدم..هميشه از اين کار متنفر بودم..

با حرفي که بهم زد وکاري که کرد دست گذاشت روي نقطه ضعفم..و اگرم نمي خواستم کارش و تموم کنم حالا عزمم راسخ شده بود که به درک واصلش

کنم..

هميشه روي اين دو چيز حساس بودم..ديگه هيچ راهي براش باقي نمونده بود..

اسلحه م و در اوردم..مثل هميشه صدا خفه کن و روش نصب کردم..نشونه گرفتم..

-کار خوبي نکردي ..فکر نمي کنم بيشتر از 30 داشته باشي..اما خيلي خوب بلدي به وظايفت عمل کني..هميشه با کلام شروع مي کنم..با شکنجه ادامه

ميدم و..در اخر اگر به نتيجه نرسيدم..

يه خط فرضي روي گردنم کشيدم و با پوزخند ادامه دادم :خلاص مي کنم..ولي نه کلام و نه شکنجه روي تو تاثيري نداشت..با حرفا و کاري که کردي هيچ

راهي به جز پياده کردن راه سوم نذاشتي..پس پيشنهاد مي کنم قبل از فشردن ماشه اون هم توسطه من..اخرين فرصت و از دست ندي..يا همکاري با ما و

يا..اتمام زندگيت..

--هيچ کدوم از اينايي که گفتي برام مهم نيست..نه مي خوام که با شماها همکاري کنم.. و نه اينکه به زندگيم ادامه بدم..چون در هر دو صورت کشته

ميشم..پس همين الان تمومش کن..

اسلحه رو به طرفش نشونه گرفتم و تکون دادم..بلند گفتم:براي اخرين بار مي پرسم..با ما همکاري مي کني؟!..داري آخرين فرصت و هم از دست ميدي..

فقط نگام کرد..و از توي چشماش خوندم که منتظره کارش و تموم کنم..

يعني انقدر اون شخص براش مهم بود که حتي به قيمت جونشم يه کلمه ازش حرفي نمي زد؟!..مطمئنا اون شخص افراد وفادار و تحت پوشش و فرستاده

که از اين بابت خيالش راحت باشه..و اين ترفند کار هيچ کسي نيست جز..منصوري..

اماده ي شليک شدم و در اخرين لحظه رو بهش گفتم :منصوري..درسته؟!..

چشماش از تعجب بازتر شد..پس حدسم درست بود..

تا خواست حرفي بزنه بچه ها رو صدا زدم..اسلحه رو پرت کردم طرف يکيشون که رو هوا قاپيد..

پوزخند زدم و در حالي که نگام به اون بود گفتم: مي سپرمش به شماها..دستور شايان رو اجرا کنيد..

--چشم اقا..

پشتم و بهش کردم و به طرف ماشينم رفتم..

دنده عقب گرفتم و از انبار بيرون امدم..

چنگيز با ديدنم به طرفم اومد..

ترمز کردم..

-بيشتر مراقب باشيد..فردا با شايان بر مي گردم..مي خوام وقتي که اومد همه چيز مرتب باشه..

--اطاعت رئيس..فقط اگه بازم سرو کلشون پيدا شد چي؟..

- ديگه اينورا پيداشون نميشه با وجود اينکه يه سري از افرادش و از دست داده اگه بخواد بازم حمله کنه ريسک کرده..واسه تغيير محل محموله شايان

بايد دستور بده .. جنسا تا فردا معامله ميشه زمان زيادي نداريم درضمن جا به جايي ِ محموله ي به اين بزرگي کار اسوني نيست تا مجبور نشديم نبايد

کاري کنيم..در حال حاضر فقط منتظر دستور شايان مي مونيم ..

--چشم رئيس هر چي شما دستور بديد..

سرم و تکون دادم..

با طمانينه عينکم رو به چشم زدم و حرکت کردم..

کتم و تنم کردم..توي حياط باغ قدم مي زدم..منتظر شايان بودم که گفته بود راس ساعت 11 خودش و مي رسونه..

مي دونستم وقت شناسه ..هنوز 10 دقيقه مونده بود..روي صندلي زير درخت نشستم..آرنج دستامو به دسته ي صندلي تکيه دادم..

توي فکر بودم..نگاهم مستقيم به درخت بيد مجنوني بود که درست اونطرف استخر قرار داشت..

از بيد مجنون متنفر بودم..منو ياد اون عوضي مي انداخت..با نفرت روم و برگردوندم..

حتي يادش هم ازارم مي داد..

بعد از اين همه سال..هنوزم مرور خاطرات اذيتم مي کرد..اي کاش مي تونستم يه جوري اين قسمت از زندگيم و چه از توي ذهنم و چه زندگيم حذف کنم..

اي کاش مي تونستم با يه پاک کُن ِ معمولي خط به خط..جزء به جزِء ِ گذشته رو با همه ي حوادثه بد و شومش پاک کنم و بعد هم با خيال راحت به صفحه

ي سفيد و خالي از خاطره هام نگاه کنم..

بي شک اين خوشحالم مي کرد..

ولي حيف..

همه ش اي کاش بود و حسرت ..

همراه شايان تو مسيرِ انبار بوديم..

--به بچه ها گفتي امروز قراره از محموله بازديد کنم؟..

-اره ياداوري کردم..

--اميدوارم تا پايان همه چيز همينطور بي سر و صدا پيش بره..

-همچين بي سرو صدا هم نبود..اون گروهي که بهمون حمله کردن و فراموش کردي؟!..

--نه..مي دونم تمومش کار منصوريه..اون هميشه به اجناس و محموله هاي من ناخونک مي زنه..

-اينبار هم بچه ها مجبور شدن چند نفر و بکشن..

--اين کار و حرفه ي ماست آرشام..فراموش نکن براي رسيدن به اونچه که هدفت مقدور کرده بايد ريسک پذير باشي و همه ي اون چيزهايي که سد

راهت هستن و برداري..

-با قتل؟!..

--قتل؟!..نه آرشام..اين اسمش قتل نيست..اين هم بخشي از کار و هدف ماست..برات يه مثال مي زنم..تو اگه بخواي قله اي رو فتح کني بايد موانع رو هم

از سر راهت برداري..اون موانع هر چيزي مي تونه باشه..

چه موجودي که داراي حياته..چه حتي يه تخته سنگ که اگه زير پات گير کنه تو رو به عقب پرت مي کنه ..يعني به نوعي تو رو ازهدف که همون رسيدن

به قله ست دور مي کنه..

پس بايد محوشون کني..نيست و نابودشون کني..و 2 راه بيشتر نداري..يا رسيدن به هدف و مقصدي که برات مشخص شده ..يا..حفظ انسانيت و پيروي از

قلبت..

اين دو در کنار هم جايي ندارند..چرا که هيچ وقت تاريک و روشني..سياهي و سفيدي.. نمي تونن با هم يک جا باشن..در اونصورت جذابيته هم رو از دست

ميدن..ولي اگه تنها باشن..هر کدوم جذابيته وجوديه خودش رو حفظ مي کنه..

-و راه و هدف ما تاريکي و سياهيه..درسته؟..

--پشيموني؟!..

-به هيچ وجه..ولي من تو هر چيز افراط و قبول ندارم..فقط کار خودم و مي کنم..

--و اين نشون ميده که هدفت برات مهمه..پس مجبوري که اين راه و انتخاب کني..

-راه برگشتي هم هست؟!..

--اين و همون موقع که با من پيمان دوستي بستي بهت گفتم..مسيري که من جلوي پات ميذارم مقصدش مشخصه ولي يه طرفه ست..هيچ راه برگشتي

نداري..وقتي الوده شدي ديگه شدي و هيچ کاري هم نميشه کرد..و الودگي پايانش چيه؟..

سکوت کردم..چون جوابش و مي دونستم..

به 10 سال پيش فکر کردم..درست زماني که با شايان اين پيمان و بستم..ازش خواستم منو اونطور که مي خوام تعليم بده ..

جوري که از سنگ هم سخت تر و بي احساس تر بشم..و همينطورم شد..

به مرور سخت تر و نفوذ ناپذيرتر شدم..جوري که گاهي يادم ميره کي بودم..

يه پسر شاد و سرزنده..ولي اون ماله زماني بود که نمي دونستم اطرافم چه خبره..

وقتي که چشمم به روي حقيقت ها باز شد..وقتي که فهميدم توي اين دنيا بايد درّنده باشي تا توسط ديگران دريده نشي..

يه جوون 20 ساله که از همون سن راه سنگ شدن و بي احساس بودن و اموخت..و کم کم تبديل شد به کوهي از غرور و تکبر..خودخواهي و گناه..

و من خودم اين راه و انتخاب کردم..چون به کمکش مي تونستم به اون چيزي که مي خوام دست پيدا کنم..پس مجبور بودم..

از شايان خواستم منو اموزش بده و در مقابل دينم و بهش ادا کردم..

و من از آرشامِ شاد و خوشحال تبديل شدم به ارشامِ مغرور و ..گناهکار..

هميشه اين واژه توي ذهنم بود که من يک گناهکارم..شايد صداي وجداني بود که سالهاست خفته نگهش داشتم..

ولي گه گاه زير لب اين کلمه رو تکرار مي کردم " گناهکار "..

بودم..و براي بودنم افتخار مي کردم..براي خرد کردن بايد محکم بود..جوري که حتي ذره اي ترک ، بر احساست چيره نشه..

و من تونستم..سخت و نفوذ ناپذير..

اين همون چيزي بود که مي خواستم..

شايان تمام محموله ها رو بازرسي کرد..هميشه شخصا خودش روي اونها نظارت داشت..توي کارش دقيق بود و حساب شده عمل مي کرد..

--همه چيز عاليه..همونطور که مي خواستم..

مردونه دستش و گذاشت روي شونه م و کمي فشرد..

--کارت حرف نداشت پسر..مثل هميشه..

يکي از افراد سراسيمه وارد انبار شد..

داد زدم: مگه نگفتم تا دستور ندادم وارد نشيد؟..

وحشت زده گفت: قربان پليسا..

تيز نگاش کردم: پليسا چي؟!..

--محاصره مون کردن قربان..

نگاهي بين من و شايان رد و بدل شد..

-- پس شکور چه غلطي مي کرد؟!..مگه نگفتم به محض ديدنه مورد مشکوک خبرم کنيد؟..

--قربان يه دفعه ريختن دورمون کردن..الانم با چند تا از بچه ها درگيرن..

-لعنتيااااااا..

زير لب غريدم و به طرف در هجوم بردم..با دست لباسش و گرفتم و پرتش کردم اونطرف..

رفتم بيرون..صداي تيراندازي از پشت انبار بود..اسلحه م و در اوردم..اماده ي شليک شدم..اروم از کناره ي انبار به اونطرف سرک کشيدم..چند تا ماشين

و افراد پليس اون طرف اماده ايستاده بودند و به طرف بچه هاي ما شليک مي کردن..

لعنتيا..همينو کم داشتيم..

شايان کنارم ايستاد..اسلحه ش و در اورد ..

-هنوز اينطرف نفوذ نکردن..

--مي دوني که بايد چکار کني؟..

سرمو تکون دادم..

--من از چپ ميرم..تيراندازي مي کنيم به بچه ها هم دستور بده عقب نشيني نکنن..اگه تار و مار شدن که هيچي ولي اگه اونطور که مي خواستيم پيش

نرفت..ديگه خودت مي دوني که بايد تو اين جور مواقع چکار کرد..

-کارم و بلدم..

--فقط هر کار مي توني بکن ..من نبايد اين محموله رو از دست بدم..کلي ضرر مي کنم..مي فهمي که چي ميگم؟..

-نميذارم حتي يه گوشه از محموله دستشون بيافته..

زد رو شونه م و گفت:خوبه..مراقب باش..

ازم دور شد و رفت سمت چپ..نفس عميق کشيدم و سعي کردم تمرکز کنم..بار اولم نبود که اينطور توسط پليسا محاصره مي شديم..براي اينجور مواقع هم

روش هاي خودم و داشتم تا گير نيافتيم..

رفتم سمت راست..چسبيده به ديوار انبار حرکت مي کردم..هنوز کسي متوجه من نشده بود..خيز برداشتم سمت درختا چند تا شليک به طرفم شد که سرم و

دزديدم..پشت درخت کمين کردم..

گلوله هايي که به طرفم شليک مي شد با صداي تيزي به بدنه ي درخت اصابت مي کرد و صداش توي گوشم مي پيچيد..

بي سيم و در اوردم..

-چنگيز..صدامو مي شنوي؟!..

--بله رييس..صداتون و واضح دارم..

-به بچه ها بگو عقب نشيني نکنن..تا..

يه تير درست از بيخ گوشم رد شد..خيز برداشتم و به سرعته باد از لابه لاي درختا رد شدم..پشت يکيشون کمين کردم و از همونجا اونطرف و مي پاييدم..

--رييس..رييس ..

نفس حبس شده م و بيرون دادم..نفس زنان گفتم: گوش کن ببين چي ميگم..به هيچ عنوان عقب نشيني نمي کنيد تا خودم دستور بدم..شير فهم شد؟..

--چشم رييس..

-اوضاع چطوره؟..

-دو2 تا از بچه ها زخمي شدن ولي از اونا يکي هم کم نشده..

-فقط اماده باش و به دستورام عمل کن..بچه ها رو هم در جريان بذار..

--چشم رييس..

بي سيم و گذاشتم تو جيبم که صدايي از پشت بلندگو به گوشم رسيد..

--بهتره خودتون و تسليم کنيد..اين به نفع همه تونه..دستاتون و بذاريد روي سرتون و بيايد بيرون..

اره خب تو اينو گفتي بقيه هم عمل مي کنن..افراده من جوري تعليم ديده بودن که بدون اجازه ي من نفسم نمي کشيدن..

حتي اگه توسط پليسا تيکه تيکه هم مي شدن نه گروه و لو مي دادن و نه از دستورات سرپيچي مي کردند..

و حالا با دو کلمه تهديد فکر مي کرد مي تونه اونها رو وادار به تسليم کنه..

با پوزخند برگشتم..سنگ بزرگي که پشت درخت بود و حرکت دادم..شاخ و برگ ها رو کنار زدم..اسلحه ها اونجا بودند..براي اين چنين مواردي تو زمين

جاسازيشون کرده بودم..

از جاي اونها فقط افراد درجه يک و من و شايان خبر داشتيم..

کنترل..اسلحه و نارنجک..در کل مهماته اوليه براي تار و مار کردن دشمن..اون هم در کسري از ثانيه..

جعبه ي اسلحه ي پيستول و بيرون اوردم..يکي از اسلحه هاي قدرتمنده من بود..با تمومه تجهيزاتش..

سريع اوردمش بيرون و اماده ش کردم..از قبل پرش کرده بودم و الانم اماده ي شليک بود..

خشابش ظرفيت 12 گلوله رو داشت..و خيلي سريع مي تونستم جايگزينش کنم..

يکي از نارنجک ها رو برداشتم..کنترل رو گذاشتم توي جيبم..دوباره سنگ و گذاشتم روي مهمات و اينبار محتاطانه به طرف درختي رفتم که نزديک به

افراده پليس بود..

متوجه من بودند و با شليک گلوله هايي که به سمتم مي شد مستقيم منو نشونه مي گرفتند..

ولي هنوز نشونه گيري ارشام و نديده بودن..بايد نشونشون مي دادم..خوب نبود دست خالي راهيشون کنم..

تا چند لحظه بي حرکت موندم..هنوزم صداي تيراندازي مي امد..سرمو کمي خم کردم..به طرفم شليک شد..خيلي سريع سرمو دزديدم..

حالا که موقعيت و سنجيده بودم وقتش بود..با يه حرکته حساب شده ولي تند و سريع به طرفشون شليک کردم و در همون حال مسيرم و به طرف انبار طي

کردم..

فاصله م باهاشون زياد بود و تا به اونجا مي تونستم تا حدودي تار و مارشون کنم..

دستم و روي ماشه گذاشته بودم و با هر تيک گلوله اي به طرفشون شليک مي کردم..اسلحه ي خوش دستي بود و من هم توي اين زمينه مهارتهاي کافي

رو داشتم..

يه گلوله درست از کنار بازوم رد شد و چون فاصله ش باهام کم بود بازومو خراش داد..ناله م و تو گلوم خفه کردم و لبم و گزيدم.. سرعتم و بيشتر کردم..

پشت ديوار انبار مخفي شدم..نفس نفس مي زدم..حتي با چندتا نفس عميق هم حالم جا نيومد..انگار هيچ رقمه دست بردار نبودند..خيلي خب..خودتون

خواستيد..

به بازوم نگاه کردم..چيز مهمي نبود..يه خراش کاملا سطحي..

--چنگيز..صدامو مي شنوي؟..

چند لحظه سکوت بود..تا اينکه صداش به گوشم خورد..

--صداتونو دارم رييس..

-اوضاع اونطرف چطوره؟..

--خوب نيست رييس..

-نقشه ي شماره 3 رو اجرا مي کنيم..

--چشم رييس..الان با بچه ها هماهنگ مي کنم..

صداي تيراندازي قطع شده بود..پوزخنده مرموزي روي لبام نشست..

کنترل و در اوردم...فقط 3 تا دکمه ي قرمز با يه نمايشگر روش نصب شده بود..

توي دستم تکونش دادم..نيم نگاهي به اونطرف انداختم..اماده ي شليک بودند ولي حرکتي نمي کردند..انگار تعجب کرده بودند اوضاع به نظرشون مشکوک

بود..

نگاهم و به سمت چپ دوختم..زير درخت بشکه هاي به ظاهر خالي رديف کنار هم چيده شده بودند..دکمه ي اول و فشار دادم..صداي مهيب انفجار اطراف و

پر کرد..

بينشون همهمه افتاد...با انفجار دوم که درست سمت راستشون بود اوضاعشون بدتر شد..حتم داشتم مي دونستن که هدف انفجار سوم تو مرکز و درست

جايي ِ که ايستاده بودند..

فرمانده دستور عقب نشيني داد..همگي نشستن تو ماشيناشون و برگشتن عقب..گذاشتم کمي از اونجا دور بشن و..دکمه ي سوم و فشردم و اينبار که بمب

توي زمين کار شده بود منفجر شد و اطراف رو گرد و خاک پر کرد..

بايد مطمئنشون مي کردم که اينجا امن نيست..

بچه ها ريختن بيرون..با خوشحالي به اين صحنه نگاه مي کردند..کنترل و گذاشتم توي جيبم و رفتم جلو..

شايان کنارم ايستاد..چشماش از خوشحالي برق مي زد..دستم و با موفقيت فشرد..

--کارت حرف نداشت پسر..تو معرکه اي..فکر نمي کردم جواب بده..چون تا حالا ازمايشش نکرده بوديم..

مغرور نگاش کردم..درست مي گفت..اين ايده ي خودم بود و تا به الان به مرحله ي اجرا نرسيده بود..

--از اينکه تو گروهه مني و با من همکاري مي کني خيلي خوشحالم آرشام..

سکوت کردم و چيزي نگفتم..

--دستت چي شده؟!..

-چيز مهمي نيست..

نگاهي به اطراف انداختم: به نظر من بهتره محموله رو انتقال بديم..ديگه اينجا امن نيست..شايد همين الانم زير نظر باشيم يا حتي برگردن..

--درسته..اما اونام مطمئنن که محموله رو جا به جا مي کنيم..اگه الان تو ديدرسشون باشيم چطور مي خواي منتقلش کني؟..

-يه نقشه دارم..

هر دو از افراد گروه فاصله گرفتيم..

--نقشه ت چيه ؟!..

-يکي از تريلي ها رو مختص بديم به محموله ها و يه ماشين خالي از محموله رو هم بفرستيم تو جاده که اگه خواستن تعقيبمون کنن اون ماشين تو

ديدرس شون باشه..اول ماشين خالي رو مي فرستيم کمي بعد که ديديم اوضاع اروم ِ و بچه ها خبردادن نظر پليسا به تريلي خالي جلب شده اين يکي رو

انتقال ميديم..يه جورايي بايد دورشون بزنيم..

-ماشيني که محموله ها رو حمل مي کنه رو چطور رد کنيم؟!..

--اون با من..مشکلي نداره..من يه مسيري رو مي شناسم که مطمئنم کسي نمي تونه ردش و بگيره..

کمي نگام کرد..معلوم بود داره فکر مي کنه و کمي ترديد داشت..

--بسيار خب..چاره اي نيست..در هر صورت ريسکه..

-من دستورش و ميدم..

سرش و تکون داد..

-کجا انتقال بديم؟!..

--معامله تو همون ويلايي انجام ميشه که تو الان درش اقامت داري..به نظرم مورد مناسبي ِ ..

-پس مي فرستيمش همونجا..يه جاي پرت و دور افتاده ست کسي شک نمي کنه....ادماي مورد اعتمادين؟!..

--از اون گردن کلافتايي که نميشه رو حرفشون حرف زد..

پوزخند زدم و سرم و تکون دادم..

محموله رو در ظرف مدت 30 دقيقه بار زديم..فرصته زيادي نبود..

شايد همين الانم ما رو زير نظر داشته باشن..پليس به همين راهي عقب نشيني نمي کرد..فقط دنبال سرنخ بودن که ما همه جا رو پاکسازي کرديم..

تريلي اي که قرار بود محموله توش قرار بگيره تو انبار بود مطمئنا پليسا متوجهش نشده بودند..تريلي خالي رو هم واسه رد گم کني بيرون از انبار نگه

داشتيم و با گوني هاي پر از سنگ و خاک پرش کرديم..

همه چيز طبق نقشه پيش رفت..

گروهي که طرف معالمه ي شايان بودند تو مهموني حضور داشتند..از طرف شايان يه بهترين نحو ازشون پذيرايي شد..

محموله معامله شد و شايان از اين موفقيته جديد خوشحال بود ..

دستور داد به اين مناسب مهماني با شکوهي تو ويلاي خودش برگزار کنند..

" دلارام "

داشتم لباسا رو مي ريختم تو ماشين لباسشويي که موبايلم زنگ خورد..يه نگاه به صفحه ش انداختم..پريا بود..

دستامو که خيس بود با حوله خشک کردم و جواب دادم..

-سلام بچه مايه دار..

--سلام و زهر مار..يه بار شد وقتي زنگ مي زنم به جاي اين جمله بگي الو؟..

-خب وقتي مي دونم تويي ديگه چرا بگم الو؟..يه باره ميرم سر اسم و رسمت..

--لابد اسمم بچه و رسمم مايه دار اره؟!..

-دقيقااااا..

--مرض..

-ندارم..چي شده بعد از چند هفته يادت افتاده يه رفيقي هم داري؟!..

--باور کن مسافرت بودم..اونجا هم سرم حسابي شلوغ بود وقت نشد بهت بزنگم..

-چه خبرا؟..

--هيچي زنگ زدم بگم بيام عصر دنبالت با هم بريم خريد؟..

-نه .. جونه پري نمي تونم..

--باز تو بهونه اوردي؟..بيا ديگه خوش مي گذره..

-با ديو ِ دوسر چکار کنم؟!..

--اوه اوه مگه برگشته؟!..

-اره همين ديشب..

--چيزي نگفت؟!..

-چي داره بگه؟..هنوز از راه نرسيده يه نگاهه چپ بهم انداخت بعدم خبر مرگش رفت تو اتاقش..صبح زود هم زد بيرون..

--عجب رويي داره..

-اوهوم..سن جده بابابزرگه منو داره اونوقت..

--صد بار بهت گفتم بزن بيرون از اون خراب شده..گوش نکردي..حالا بخور..

-چي ميگي تو؟!..الله بختکي يه حرفي رو هوا مي زنيا..من اگه اينجا رو ول مي کردم که بايد اشغال دوني هاي کنار خيابون و دو دستي مي چسبيدم..

--خب مي اومدي پيش من..

-که دو روز ديگه بابات جفتمون و بندازه از خونه ش بيرون؟!..

--ديگه اونجوريا هم نيست..

-حالا هرچي..منت بالا سرمه و منم نمي خوام باشه..اصلا تا کي اونجا باشم؟..نميشه..

--نه اينکه اونجا سرت منت نمي ذارن..اخه کدوم ادمي با پرستارش اينکارو مي کنه؟..3 ساله داري تر و خشکش مي کني عين خيالشم نيست..

-اگه بود که الان عين کوزت در حال شستن و سابيدن نبودم..

--تو فقط وظيفه داري مراقب سلامتيش باشي نه اينکه کلفتيش و بکني..

-اينو منم مي دونم..يکي بايد به اين پيره هاف هافو بگو..

خنديد: مي خواي من بيام بگم؟!..

-اگه سرت به تنت زيادي کرده بيا..

-- نه هنوز..

-پس خفه..

هر دو خنديديم..

--الان در چه حالي؟!..

-جات خالي دارم رخت مي شورم..به اندازه ي 1 سال لباس چرکاي تَلَنبار شدش و اورده واسه منه بدبخت..

آه کشيد..مثل هميشه ناراحت شده بود..

-چرا آه مي کشي؟..به جونه پري دلسوزي کني همچين مي زنم تو..

--هوووووووي کي خواست دلسوزي کنه تو هم..

-گفتم گوشي دستت بياد..

--اومده..خيلي وقته..

-اِِِِِ..چه زود..

خنديد..مکث کردم وگفتم: فرداشب مهموني دعوته..

--خوبه ديگه ميري يه حال و هوا هم عوض مي کني..

-اونجور جاها راحت نيستم..دوست ندارم برم..

--ولي مجبورت مي کنه..

-مي دونم..هميشه عين اشرافيا بايد تيپ بزنم که چي؟..اقا رو اين مسائل حساســـــه..د اخه به من چه..من يه پرستار و بيشتر هم نقش خدمتکار رو واسه

ش دارم نمي فهمم چرا بايد عين ادم پولدارا لباس بپوشم برم محفله دوست و اشناهاش مانور بدم..

--اين که حرص خوردن نداره ديوونه..مگه چه اشکالي داره؟..راستي نکنه بهت نظر مَظَر داره؟!..

بلند خنديدم: برو گمشو تو هم..طرف 60 سالشه..

--خب تو هم 22 سالته..

-تفاوت رو احساس کردي؟!..

--اره خداوکيلي خيليه..

خنديدم..ادا در اوردم و با ناز گفتم: حالا ايناش به کنــــار مشکل اينجاست عاشقشم نيستــــم..عشقه من بايد حداقل چند سال از خودم بزرگتر باشه نه يه

قرن..اين ديگه به درد من نمي خوره..خاک مي طلبه..

غش غش خنديد: خاک تو سرت..ارزوي مرگش و داري؟!..

لبامو جمع کردم: خداييش نه..درسته اذيتم ميکنه..اخم و تخم مي کنه و..ولي نه..من هيچ وقت ارزوي مرگه کسي و نداشتم..اهل نفرين و اين حرفا هم

نيستم حتي واسه اوني که مسبب همه ي اين مشکلات شد..

--هنوزم يادش مي افتي؟!..

پوزخند زدم: ديوونه اي ها..بابام بوده..بايد از يادم بره؟!..

سکوت کرد..جوابي نداشت بده..

-خب ديگه من برم به کار و بدبختيم برسم..

--باشه برو..ولي خودتو زياد اذيت نکن..

-مگه دسته منه؟!..دستور ميده بايد اجراش کنم..نکنم ميندازتم بيرون..

--انقدر عوضيه؟..

-فراتر از تصورت..خب کاري نداري؟..

نفسشو داد بيرون و گفت:نه ..

-اوکي..فعلا باي..

--باي..

گوشي و قطع کردم..

همونطور که لباسا رو با حرص مي چپوندم تو ماشين لباسشويي زير لب با خودم غرغر مي کردم: خاک تو سرت دلارام که انقدر تو سري خوري..

دستام اروم اروم از حرکت ايستاد..مات به ديوار اشپرخونه نگاه کردم..زير لب گفتم: مگه چاره ي ديگه اي هم دارم؟..يا بايد حرف بشنوم يا..

حتي نمي تونستم بهش فکر کنم..اينجا لااقل اونجوري حقير نمي شدم..فقط چون اينجا زندگي مي کردم مجبور بودم کاراشم انجام بدم..به عنوان پرستارش

استخدام شدم ولي..چي فکر مي کردم و چي شد..

مهم نيست..من راه خودم و ميرم..اين زندگي منه و خودمم براش تصميم مي گيرم..

چند بار زير لب تکرار کردم تا بشه ملکه ي ذهنم..با اينکه شده بود..ولي کار از محکم کاري عيب نمي کنه..

آه عميقي کشيدم و سرمو تکون دادم..برم به کارام برسم که اين فکر و خيالا نه واسم نون ميشه نه اب..

عصر برگشت خونه..مثل هميشه اخماش و کشيده بود تو هم انگار ارثه بچه هاشو کوفت کردم..

--يه ليوان اب بده من..

سرمو تکون دادم و رفتم تو اشپزخونه..با ليوان اب برگشتم تو سالن..ولي نبود..رفتم پشت در اتاقش..خواستم در بزنم که صداش باعث شد ناخداگاه

فالگوش وايسم..اهلشم نبودم..ولي اون لحظه حسه فضولي داشت خفه م مي کرد..

--بهش بگو يه زنگ به من بزنه..........يه جوري ساکتش کن..نذار چيزي بگه..........خيلي خب فردا ميام سر مي زنم...........

ديگه چيزي نگفت..اي کاش زودتر اومده بودم..لااقل بيشتره حرفاشو مي شنيدم..حالا بي خيال خوبه گفتم اهلش نيستم..ولي منظورش از اينکه گفت" يه

جوري ساکتش کن" کي بود؟!..

تقه اي به در زدم..

--بيا تو..

درو باز کردم و رفتم تو اتاق..روي صندليش پشت پنجره نشسته بود و بيرون و تماشا مي کرد..

موهاي يه دست سفيد..چشمايي که در اثر کهولت سن بي فروغ شده بودن ولي همچنان خشک و جدي..دست چروکيده ش و اورد جلو و ليوان و از دستم

گرفت..

وايسادم ابش و بخوره بعد بزنم به چاک..

ليوان و ازش گرفتم..

خواستم برم بيرون که خشک و سرد گفت: در نبوده من خبري نشد؟..

-نه..

--خيلي خب برو بيرون مي خوام استراحت کنم..امشب زود شام مي خورم پس اماده ش کن..

دندونامو روي هم ساييدم..نوکره بابات غلام سياه..

-باشه..

--مي توني بري..

بدون هيچ حرفي از اتاقش اومدم بيرون..اي کاش يه جوري از دستش راحت مي شدم..حالا اي کاش فقط همين بود..

شامش و اماده کردم..طبق معمول رژيمي..بي نمک..بدون روغن..چه اشغالي از اب در اومد..چطوري اينو مي خوره؟!..

ميزو اماده کردم و صداش زدم..به عصاش تکيه داده بود و ميزو نگاه مي کرد..اروم نشست پشتش و شروع کرد به خوردن..مثل هميشه اروم و بي سرو

صدا..

-با من کاري نداريد؟..

سرشو به نشونه ي نه تکون داد..

-شب بخير..

هيچي نگفت..توقعي هم نداشتم..

از اشپزخونه اومدم بيرون..خوبه قبلا يه چيزي خورده بودم وگرنه جلوي اين پيري که نمي شد چيزي خورد..

رفتم تو اتاقم ..مثل هر شب درو از تو قفل کردم ..

کلافه يه نگاه به اطرافم انداختم..حالا چکار کنم؟!..

کتاب بخونم؟..بي خيال حسش نيست..

اهنگ گوش کنم؟..نه بابا ميرم تو فاز اشک و اه همينجوريش خفن رفتم تو حال و هواي افسردگي ديگه بدتر ميشم..

اصلا برم بميرم راحت شم هان؟..اره خب فکر خوبيه ولي اون دنيا هم کسي منتظرم نيست..

پس بتمرگ کم زر بزن..

نشستم رو تخت..به فرداشب فکر مي کردم که بايد با اين مرتيکه برم مهموني..

بازم لبخنداي مصنوعي..نگاه هاي ه*ر*ز*ه و پيشنهادات وقيحانه..ديگه خسته شدم..کي اين کابوس لعنتي تموم ميشه؟!..

وقتي که موهام رنگ دندونام سفيد شد؟!..چند ساله دارم توي عذاب زندگي مي کنم..از وقتي مادرم و همه ي کسم و از دست دادم ديگه يه روز ِ خوش بهم

نيومده..آه..

حالا هم که يه چيز عين خوره افتاده بود به جونم و ولم نمي کرد..

بايد چکار مي کردم؟!..

مهموني که مي گرفت من مي شدم ساقي و هزار کوفت و زهرمارش..

شراب سرو کن..

غذا اماده کن..

خونه رو تميز کن..

بشور..

بساب..

بمير..

اَاَاَاَاَه..چقدر زندگيه من نکبتيه..

ادم يه دفعه بيافته بميره ولي اينجوري زجرکش نشه..اينکه بخواي کاري رو بر خلافه ميلت انجام بدي صد پله بدتر از شکنجه شدنه..

اينم خودش نوعي شکنجه ست..ولي يه جوره ديگه و به يه روشه ديگه..

انقدر با خودم غرغر کردم و اه و ناله سر دادم تا اينکه نفهميدم کي خوابم برد..

از حموم بيرون اومده بودم و همونطور که زير لب واسه خودم اواز مي خوندم موهامو هم خشک مي کردم..

تقه اي به در خورد..دستم با حوله روي موهام ثابت موند..

از همونجا گفتم: بله!!..

صداي خودش بود..با اينکه پير بود و يه پاش لبه گورمونده بود ولي بازم صداي محکم و پرغروري داشت..

--همون لباسي که برات اوردم و بپوش..فراموش نکن چي گفتم..همه رو مو به مو انجام ميدي..شنيدي؟..

نفسمو محکم دادم بيرون..

-باشه ..

ديگه صداش رو نشنيدم..هميشه اينجور مواقع مي گفت "بگو چشم" ..

چند بار سرسختي کردم و زير بار نرفتم تا اينکه اونم مجبور شد دست از سرام برداره..ولي وقتي به چيزي بند مي کرد ديگه هيچ جوري از حرفش بر نمي

گشت و الا و بلا بايد انجامش مي دادم..

نمونه ش امشب و لباسي که براي مهموني بايد مي پوشيدم..بي خياله موهام شدم ..رفتم طرفش..تو کاورش بود و گذاشته بودمش رو تخت..کاور و

برداشتم..فوق العاده بود..يه لباس مجلسي و بلند به رنگ سرخه اتشين..روي قسمت سينه ش سنگ هاي نقره اي و شيشه اي کار شده بود..يه نوار

همرنگ لباس ولي از جنس ساتن به دور کمرش دوخته شده بود که کمرمو باريکتر نشون مي داد..قسمت روي شونه ش نيمه برهنه بود..

اين مدت که پيشش کار مي کردم برام عادي شده بود که توي مهمونياش پوشيده نباشم..ديگه برام فرقي هم نمي کرد..ولي در هر صورت يه شال مينداختم

رو شونه هام..با اين حال هر بار که مردا بهم خيره مي شدند حرص مي خوردم..

اي کاش مي تونستم بهش بگم نه..بگم نمي خوام مثل عروسک تو دستات باشم و تو باهام هر بازي که مي خواي بکني..

ولي فقط اي کاش بود همين..اگه عملي مي شد که حتما اينکارو مي کردم..

لباس و از روي تخت برداشتم..دامنش کمي پف داشت و پرنسسي بود..همه چيزش بي نقص بود و چشم گير..يه شال از جنس حرير هم روش بود به همراه

يه نقابه براق و سرخ همرنگ لباس..

قبلا تنم کرده بودم..فقط واسه اينکه ببينم تو تنم اندازه ست يا نه..انصافا هم قالبه تنم بود و حتي يه کوچولو هم تنگ يا گشاد نبود..

يه لحظه پيش خودم گفتم نکنه واقعا اين پيري بهم نظر داره که اينجوري واسه م خرج مي کنه؟!..

ولي بعد جوابه خودمو با تشر دادم برو بابا توهم زدي..جاي بابابزرگته بعد بخواد بهت نظر داشته باشه؟!..

بازم شک داشتم..خب اگه حرفي بود که تا الان مي زد نه اينکه هر بار واسه ي مهمونياش و مهموني رفتناش منو هم دنباله خودش راه بندازه..

ديگه چه دليلي داشت که براش اينجوري تيپ بزنم و تو چشم باشم؟!..هر چي بيشتر در موردش فکر مي کردم کمتر به نتيجه مي رسيدم..

ارايش کردم ..در حدي که نرمال باشه..موهاي بلندم و ازادانه روي شونه م رها کردم..مواج بود و نيازي به اتو و فر و اين چيزا نداشت..فقط با يه گيره

سره نقره اي که نگين هاي قرمز و شيشه اي داشت تره اي از موهام و بين انگشتام گرفتم و با همون گيره از کنار بستم..

مانتوم و روي لباس پوشيدم ..شال قرمزي که از قبل اماده کرده بودم و هم انداختم رو موهام..بعدم ميندازم رو شونه هام که هم به لباس بخوره هم

برهنگي ها رو بپوشونه..

کفشاي مشکي پاشنه بلندم و پوشيدم..هارموني جالبي با رنگ لباسم داشت..مخصوصا چند تا از بنداش که به رنگ قرمز اتشين بود و نگين هايي هم که از

بغل روش کار شده بود نقره اي و قرمز بودند..

کمي عطر به زير گردن و مچ دستم زدم..حاضر و اماده بودم..نقاب و گذاشتم تو کيف دستيم واز اتاق رفتم بيرون..

توي هال نشسته بود..نگاهه بي تفاوتي بهم انداخت و با رضايت سر تکون داد..به خودم گفتم ديدي اشتباه مي کردي؟!..اگر بهت نظر داشت که ميخه هيکلت

مي شد پس حتما قصدش يه چيزه ديگه ست..

شونه م و انداختم بالا و دنبالش رفتم..اوايل لجبازي مي کردم و گوش به حرفاش نمي دادم..ولي کم کم برام شد عادت و بعدم همه چيز کاملا عادي جلوه

کرد..جوري که تا مي گفت به اين مهموني دعوت شديم و بايد باهام بياي مي گفتم باشه..چکار مي تونستم بکنم؟..لجبازي فايده اي نداشت..

وقتي حرف تو گوشش نمي رفت خب بايد قبول مي کردم..يه جورايي هم بهم بد نمي گذشت..اگه نگاه هاي بده مرداي ب*و*ل*ه*و*س رو فاکتور مي گرفتم

همچين بد هم نبود..

به قوله پري هم فال بود و هم تماشا..

جلوي ساختمون ترمز کرد..

--چرا نقابت و نزدي؟!..

-حتما بايد بزنم؟!..

--اجباره..زود باش..

به ناچار از تو کيفم درش اوردم و رو صورتم بستم..تو اينه که به خودم نگاه کردم خيلي خوشم اومد..واقعا عالي بود..چشماي خاکستريم ازپشت نقاب خيلي

خوب خودشون رو نشون مي دادن..

پياده شدم..يه مرد که از روي لباسش فهميدم يکي از خدمه هاي همين خونه ست سوئيچ و ازش گرفت تا ماشين و ببره تو پارکينگ..

با فاصله ازش قدم بر مي داشتم..شده بودم عين اشراف زاده ها..اگه بابامم منو مي ديد عمرا نمي شناخت..

باز يادش افتادم..صداي داد و هوارش هنوزم توي گوشم بود..

سرم و اروم تکون دادم..نبايد بهش فکر کنم..چه دليلي داشت که بخوام با اين افکاره پوچ و بيهوده خودم، خودمو ازار بدم؟..

تو حياط ويلا که خبري نبود..فقط چند تا مرد و زن ايستاده بودن و گپ مي زدن..نگاهي به اطرافم انداختم..درختاي سرسبز و زيبا که زيرشون رديف به

رديف گل کاري شده بود..

اونطرف تر يه استخر بزرگ قرار داشت که به زيبايي نقشه سياهي شب و حلاله درخشانه ماه درش افتاده بود..واقعا زيبا بود..

به ويلا نگاه کردم..نماش تماما سنگ بود..ستون هاي بلند و پر نقش و نگاري که توش کار شده بود خيره کنند ست..

عجب جاييه..

رفتيم تو..به به چه خبرررره..همه شيک و اتو کشيده..زنا و مرداي پير و جوون گوشه به گوشه ي سالن ايستاده بودن..با ظاهري فخار و شيک..

گروهي هم وسطه سالن مشغوله رقص بودند..کلا اين برنامه و صحنه ها تو همه ي مهمونيا تکرار مي شد..اَه..چه حوصله سر بَر..

با چند نفر اشنا سلام و عليک کرديم..بقيه رو هم من نمي شناختم ولي اون با همشون اشنا بود و گرم برخورد مي کرد..

انگار دخترش بودم که همراهش پا به مهموني مي ذاشتم..هر کي که ازش مي پرسيد من چه نسبتي باهاش دارم با لبخند و پر غرور جواب مي داد " دختر

خونده م "..چيزي که باعث مي شد تا سرحده مرگ تعجب کنم..

من نه دخترش بودم و نه دخترخونده ش..پس چه دليلي داشت که منو با خودش به اين مجالس بياره و رو به همه منو دخترخونده ش معرفي کنه؟!..

گوشه اي از سالن درست مرکز ديد ايستاده بوديم..اون که داشت با کنار دستيش خوش و بش مي کرد..منم مشغول ديد زدن بقيه و صد البته به دوش

کشيدن نگاه هاي ه*ر*ز*ه و مستقيم مردانه حاضر در سالن بودم..

آي که چقدر دلم مي خواست چشماشون و با همين ناخنام از کاسه در بيارم بندازم کف دستشون بگم برو به سلامت هر چي چشم چروني کردي بسه..

ولي حيف که نمي شد..

زنايي که توي اين مهموني حضور داشتن همگي به صورتاشون نقاب زده بودند..ولي مردا نه..خيلي جالب بود..پس واسه ي همين اصرار داشت نقاب

بزنم..

به مردي که کنارش ايستاده بود و باهاش حرف مي زد نگاه کردم..يه مرده تقريبا 40 ساله که مقدار کمي از موهاي کنار شقيقه ش سفيد شده بود..جذاب

نبود ولي با نگاهش درسته ادم و قورت مي داد..

با لبخند درحالي که نگاش به من بود گفت: دختر خونده ت خيلي کم حرفه بهمن جان..

نگام کرد..جوري که با همون نگاه بهم گفت عادي باش و انقدر خودتو نگير..

ولي اين ديگه تو کتم نمي رفت که اويزونه هر ننه قمري بشم و باهاشون گپ بزنم..فقط به يه لبخند مصنوعي رو لبام بسنده کردم..

جوابش و داد : دلارام هميشه همينطوره..دختر خوب ومهربونيه ولي خب..زود جوش نيست..

با بي تفاوتي به حرفاي تکراريش گوش مي دادم..

نگاهي به اطراف انداختم تا يه سوژه واسه ي اناليز پيدا کنم..کاري که هميشه تو همه ي مهمونيا مي کردم..از بس حوصله م سر مي رفت مي گشتم دنبال

يکي که حرکتاش و زير نظر بگيرم و اين مي شد سرگرميم..

کاره ديگه اي هم مگه مي تونستم بکنم؟!..ديگه خيلي بي حوصله مي شدم مي رفتم بين جمعيت در حال رقص و مي رقصيدم..ولي بازم حوصله ش و

نداشتم..ادم يه همپاي درست و حسابي نداشته باشه همون سنگين تره بتمرگ سره جاش..

اطراف و نگاه مي کردم که همهمه ها کم شد..

ظاهرا فقط خانما ساکت شده بودن..نه همشون..يه عده که بيشترياشون جوون و خوشگل بودن..نکنه دسته جمعي برق گرفتتشون؟!..

مسير نگاهشون و دنبال کردم و رسيدم به پله ها..واي خدااااااااا..

قلبم اومد تو دهنم..

اين..

اين که..اين..

زبونم بند اومده بود..

خودش بود..اره..خوده خودش بود..

اينجا چکار مي کرد؟!..خدايا خوابم يا بيدار؟!..

سِت کت و شلواره خوش دوخت ِ مشکي..حتي پيراهني هم که به تن داشت مشکي بود..کراوات صدفي و موهاي مجعد و مشکيش رو به بالا شونه زده

بود..چشماي مشکي و نافذش و با نگاهي بي تفاوت يه دور اطراف سالن چرخوند..اخم کمرنگي رو پيشونيش داشت که جدي تر نشونش مي داد..

نمي تونستم چشم ازش بگيرم..مثله بقيه..ولي من از يه چيزه ديگه متعجب بودم..

جوري که تن و بدنم يخ بسته بود..اصلا باورم نمي شد اونم امشب اينجاست..خدا رو هزار بار شکر که نقاب به صورتم داشتم وگرنه حتما منو مي

شناخت..

با ژسته خاصي از پله ها پايين اومد..محکم و با نگاهي مغرور..اصلا غرور و تکبر از سر تا پاي اين بشر مي باريد..

ولي انصافا بهش مي اومد ..

واقعا جذاب بود..

بي توجه به مهمونا از ويلا بيرون رفت..با رفتنش يه نفس راحت کشيدم..همهمه ها از سر گرفته شد..

يعني بيشتره اين سر و صداها از طرف خانماست؟!..عجبا!!..

ولي..

با تعجب بهشون نگاه کردم..همه داشتن از ويلا مي رفتن بيرون..

کنار گوشم گفت: بريم بيرون..مهموني اونجا برگزار ميشه..

- خب چه کاريه؟!..همينجا هم..

--بريم..

با حرص لبامو رو هم فشار دادم و همراهش رفتم..

خدايا امشب و بخير بگذرون..

همگي رفتن قسمته پشتي ويلا..

فکر نمي کردم پشت ساختمون خوشگل تر و دلبازتر از قسمت جلويي ويلا باشه..

يه فضاي خيلي بزرگ و باز که دور تا دورش بوته هاي گل در رنگ ها و نوع هاي مختلف کاشته شده بود..

درست کنارشون با فاصله ميزو صندلي چيده بودند که روي هر ميز وسايله پذيرايي محيا بود..يه ميز خيلي بزرگ هم درست نقطه ي انتهايي از اون قسمت

قرار داشت که روش پر بود از شيشه هاي نوشيدني که خوب مي دونستم نيمي از اونها شراب وشامپاين و در کل مشروب هست..ولي نيمي ديگرش شربت

و نوشابه بود..

گروه ارکستر سريع تو جايگاهشون قرار گرفتن و همين که صداي موزيک بلند شد مهمونا ريختن وسط و دو به دو شروع کردن به رقصيدن..

همراهش رفتم و پشت يکي از ميزها نشستيم..سنگيني نگاه هاي گاه و بي گاه و بلکن مستقيم مهمونا معذبم کرده بود..

لباسم هم زيادي تو چشم بود..مخصوصا که جنس دامنه لباسم براق بود و توي اون نور کم و رويايي به زيبايي مي درخشيد..قسمته سنگ دوزي شده ي

لباس که ديگه جاي خودشو داشت..حتي نقابمم براق بود..در کل سر تا پام مي درخشيد و اين درخشندگي چشمِ خيليا رو گرفته بود..

اي کاش ميذاشت يه چيزِ ساده تر بپوشم..ولي حتي اون هم دوست داشت به چشم بيام..هيچ کس مثل من لباس نپوشيده بود..همه يا يه نيم تنه ي فوق العاده

باز به تن داشتن يا يه تاپ و شلوار يا حتي تاپ و دامن ..

ولي تنها کسي که همچون يک پرنسس در بين مهمانها لباس پوشيده بود من بودم..فقط يه تاج کم داشتم..

از اين فکر لبخند زدم و تو دلم گفتم باز رفتي تو خيالت وَرِت داشت دلارام ؟!..فانتزي نزن دختر...انقدر به خودت نگير..اينا همه ش فرماليته ست..

اره خب..همه ش ظاهري بود..اين مردايي هم که بهم خيره مي شدن همه ظاهرم و مي ديدن و عاشقه قد و هيکلم مي شدن نه خودم و باطنم..اي که برن

گمشن همه از دَمممم..

نگام اطراف و مي کاويد..دنبالش مي گشتم که بالاخره پيداش کردم..بين اين همه مرد واقعا جذابترينشون بود..چه از نظره تيپ و هيکل چه ظاهر و قيافه..

در کل بيست بود لامصب..

بخوره تو سرش.. هر چيش رو بشه تحمل کرد اون غروره بيخودش و هيچ رقمه نميشه ..

کنجکاو بودم بدونم صاحب مهموني کيه؟!..اين جنابه مغرورالسلطنه ي خوش قد و بالا يا يه کسه ديگه؟!..

سرمو چرخوندم و به بهمن نگاه کردم شايد بتونم ازش بپرسم ولي حواسش به من نبود..داشت با همون يارو چشم چرونه حرف مي زد و گرمه صحبت

بود..

باز رفتم تو نخه شازده که ديدم يه دختره خوشگل و قد بلند کنارش ايستاده و دارن خوش و بش مي کنن..ولي دريغ از يه لبخنده خشک و خالي..

دختره داشت خودشو جر مي داد اين يه لبخند تحويلش بده ولي يه پوزخند هم رو لباش نبود چه برسه به لبخند..اين ديگه کيه؟!..حتي به دخترا هم توجه

نداشت..

حس مي کردم اون دختر با بقيه فرق مي کنه..اخه با اينکه دختراي ديگه با حسرت نگاش مي کردن و گاهي به طرفش مي رفتن ولي اون فقط همون دختر

رو تحويل مي گرفت..

داشتن با هم نوشيدني مي خوردن و گپ مي زدن..يه دونه انگور گذاشتم دهنم..اومممم چه شيرينه..رفتم تو کاره پرتقاله که بدجور بهم زل زده بود..عيبي

نداره تو خيره بشي بهتر از اين مرداي بي مزه و تلخ مزاجه..لامصب قده هندونه درشت بود..روشو زمين ننداختم و برش داشتم..

همونطور که داشتم پوستشو مي گرفتم تا از خجالتش در بيام يه سايه افتاد روم..قلبم ريخت..با خودم گفتم لابد خودشه..

نگاهمو با ترديد و دلهره اوردم بالا ولي با ديدن مرد غريبه اي که کنارم ايستاده بود يه اخيش گفتم که خداروشکر زير لبي بود نشنيد..

به سر تا پاش يه نگاهه سرسري انداختم..يه جوونه 24 يا 25 ساله ..بسياااار خوش پوش بود و به روم لبخند مي زد..چشم و ابرو مشکي..موهاي فشن

کرده..کت و شلوار نوک مدادي اسپرت..از بوي تنده ادکلنش دماغم سوخت..

عينه طلبکارا بالا سرم وايساده بود و هيچي نمي گفت..نگاش از پرتقاله توي دستم به روي صورتم چرخيد..لابد بنده خدا پرتقال مي خواد..وا خب اين همه

پرتقال چشم دوخته به اين يه دونه که تو دسته منه؟!! ..

واسه اينکه شرش کم بشه پرتقاله پوست کنده رو گرفتم جلوش..چشماش از تعجب گرد شد..

ريلکس گفتم: بفرماييد..

با تعجب: چي؟!..

-پرتقال..

--نه مرسي..

مردد دستمو کشيدم عقب..

-چيزي مي خواين؟!..

-- نه!..

حرصم گرفت..انگار منگول بود بيچاره..

-طلبکاري؟!..

همچين بهش توپيدم بدبخت مات موند..

من من کرد:نه!..چطور مگه؟!..

-گفتم اگه طلبي دسته من داريد بدم ديگه اينجا واينستيد خدايي نکرده خسته مي شيد خب..

لحنم پر از تمسخر بود..اولش با تعجب نگام کرد ولي بعد غش غش زد زير خنده..

چشمام گشاد شد..بلند مي خنديد..خب دررررد..خنده ت ديگه واسه چيه؟!..

صداش انقدر بلند بود که نگاهه اطرافيان به سمتمون چرخيد ..حتي اون..با اخم زل زده بود به ما..اوه اوه انگار بدش اومد..

خوب که خنده هاش و کرد کمي خودشو جمع و جور کرد..ديگه داشت ابروش مي رفت که نيششو بست..

--ميشه کنارتون بشينم؟!..

با اخمي که پشت نقابم مخفي شده بود گفتم: نه..

بازم تعجب کرد.

--حتما جاي کسيه؟!..

عجب سيريشيه ها..روي کَنه رو سفيد کرده..مجبور شدم دروغ بگم تا بره رد کارش: بله!..

به بهمن نگاه کردم..اينبار داشت با يه خانمه خوشگل و شيک پوش حرف مي زد..درست کناره ما روي صندلي نشسته بود و به سر تا پاش طلا و

جواهرات اويزون کرده بود..

با صداي مزاحم نگام به طرفش چرخيد : مي تونم ازتون درخواست کنم که منو همراهي کنيد؟!..

- کجا؟!..

خنديد: رقص..

تازه منظورش و فهميدم..اره خب اولش با رقص شروع ميشه بعدم مخمو مي زنه که عمرا بتونه بزنه..ديگه بعدش هم که..بعلــــه!!..

واسه ي همين خيلي جدي رو بهش کردم وگفتم: متاسفم من همپاي خوبي نيستم..

بدجور خورد تو پَرِش..به درک..دنبال دختري واسه مخ زدن؟!..د اخه من از اوناش نيستم خوش تيپ.. بگرد دنباله اهلش..

قيافه ش داد مي زد قصدش همينه..انقدري که مهموني رفته بودم و از اين درخواستا ازم شده بود فوته اب بودم که الان تو سرش داره چي مي گذره.

يه اخمه کمرنگ نشوند رو پيشونيش .. زير لب يه "با اجازه" گفت و رفت اونطرف..با چشم دنبالش کردم..ديدم داره ميره سمت ميزي که چند تا دختره

جوون دورش نشسته بودن..

ناخداگاه پوزخند زدم..

مشغول خوردنِ پرتقاله بي نوا بودم که موزيک لايت شد..مهمونا زوج زوج رفتن وسط و اروم شروع کردن به رقصيدن..نگام به بهمن افتاد که دستِ اون

خانمه رو گرفت و با هم رفتن وسط..

من و چند نفر از هم رديفياي خودمون تنها نشسته بوديم و داشتيم به اونايي که مي رقصيدن نگاه مي کرديم..

يه دفعه متوجهش شدم..همون دختره مو بلوند و قد بلند رو تو اغوشش داشت و داشتن مي رقصيدن..نرم و اروم..

لباي دختر کنار گوشش بود و زمزمه مي کرد..اون هم اروم و گه گاه با تکون دادنِ سر حرفاش و تاييد مي کرد ولي بازم اثري از لبخند رو لباش ديده نمي

شد..

بابا غروررررت تو حلقم کوتااااااه بيا..يخم بود تا الان با اين همه ناز وعشوه اب شده بود..

انقدر محوشون شده بودم که حواسم نبود دارم لبخند مي زنم..وقتي چرخيدن حالا اون بود که رو به روي من قرار گرفته بود..

نگاهش چرخيد و روي صورته خندونه من ثابت موند..وقتي نگاهه سرد و مستقيمش رو روي خودم ديدم لبخند اروم اروم از روي لبام محو شد..بدبختيش

اينجا بود نقاب فقط چشما و بينيم و مي پوشوند..لبام کاملا معلوم بود..

عين عصا قورت داده ها سيخ سرجام نشستم..ولي هنوز سنگيني نگاهش و روي خودم حس مي کردم..

نمي دونم چرا گرمم شده بود..از هيجان بود نمي دونم..شايد هم ترسيدم..ولي ترس نداره فوقشم فهميد من کيم همون بلايي و به سرش ميارم که دفعاته

پيشم از دست و پنجه م نوشه جان کرده بود..

نمي دونم دختره تو گوشش چي گفت که نگاش و از روم برداشت و چرخيد..هر دو رفتن و يه گوشه نشستن..

همون موقع موبايلم زنگ خورد..از تو کيفم درش اوردم و به صفحه ش نگاه کردم..فرهاد بود..

با لبخند از جام بلند شدم و رفتم لا به لاي درختا..از بس صداي موزيک بلند بود که صدا به صدا نمي رسيد..

سر راه يه ليوان شربت برداشتم..رنگ سرخش بهم چشمک مي زد ..

يه قلوپ از شربتم خوردم و جواب تلفن و دادم..

-الو..سلام فرهاد..

--سلام خانمه بي خيال..خوبي؟..

-مرسي تو خوبي؟..حالا چرا بي خيال؟!..

--خوبم..چرا دير جواب دادي؟!..ديگه داشتم قطع مي کردم..

-دستم بند بود..

--به چي؟!..

خنديدم..اونم خنديد..

-به ليوانِ شربت..تو مهموني ام..

--با رئيست؟!..

-اره..بازم منو دنبال خودش کشونده..

--خب نرو دختر خوب..

پوزخند زدم: بعدش که انداختم بيرون کجا برم؟..يه چي ميگي ها..

خنديد و به شوخي گفت: خب بيا خونه ي من..درش طاق به طاق به روت بازه..

خنديدم: دستت درد نکنه..امره ديگه باشه؟..

--عرضي نيست..

-ديوونه..

بلند خنديد..فرهاد پسر دايي مادرم بود..پدر و مادرش تو يه تصادف فوت شده بودن..اون هم تنها زندگي مي کرد..

هميشه اصرار داشت که پيش اون زندگي کنم ولي هيچ وقت حاضر نشدم اينکار و کنم..هم درست نبود هم اينکه دوست نداشتم سربارش باشم ومردم براي

هر دوتامون حرفاي ناجور در بيارن..

حتي يه بار به شوخي بهم گفت: مي برم عقدت مي کنم که ديگه کسي چيزي نگه..

منم با خنده در جوابش گفته بودم: من زن هر کس نميشم ..

اونم مي گفت: من هر کسم؟!..

وقتي مي گفتم: نه تو همه کسمي..لبخندش اروم محو مي شد و سرشو مي نداخت پايين..اون موقع منم يه جورايي معذب مي شدم..

ولي دروغم نگفتم..فرهاد تنها کسي بود که من داشتم..

باهاش شوخي مي کردم و هيچ کدوم از حرفام جدي نبود..از بچگي با هم بزرگ شده بوديم و يه جورايي صميمي بوديم..ولي بعد از مرگه مادرم رفت و آمدا

کم شد و در نتيجه صميميت ها هم کمرنگ تر ..

ولي بعد از اون اتفاق باز هم من و فرهاد مثل گذشته ها گرم رفتار مي کرديم..مثل يه برادر دوستش داشتم..چون جاي برادرم و تا به الان پر کرده بود و

خودشم از اين بابت ناراضي نبود..

--الوووووووو..کجايي دختر؟!..الو..قطع شد؟!..دلارام..

حواسم جمع شد..

-نه قطع نشد ..خب کاري داشتي؟!..

-- نه فقط خواستم حالتو بپرسم..مزاحمت نميشم..برو به مهمونيت برس..

-مهموني من که نيست..تو هم هيچ وقت مزاحم نيستي..هميشه مراحمي..

سکوت کوتاهي کرد وگفت:باشه..خوشحال شدم صداتو شنيدم..مواظب خودت باش..شبت بخير..

-تو َم همينطور..شب بخير..

گوشي رو از کنار گوشم اوردم پايين و يه قلوپ از شربتم خوردم..هنوز خنک بود..

کمي عقب رفتم .. بي هوا برگشتم که " اخ "..

واااااااااي خودش بود..نصفه شربتم خالي شده بود رو کت و شلواره خوش دوختش..

مات مونده بودم سر جام..سرم پايين بود و نگام به لباسش که از شربت خيس بود..ولي چون رنگ کتش مشکي بود ديده نمي شد..

جرات نداشتم سرمو بلند کنم..صداي نفس هاي بلندش و مي شنيدم..نگام اروم کشيده شد رو قفسه ي سينه ش که يکي از دکمه هاش باز بود .. عضله هاي

سينه ش نمايان بود و به تندي بالا و پايين مي شد..واي خدا اين يعني خيلي عصبانيه..

يه گردنبند صليب هم به گردنش داشت..خوشگل بود..

بالاخره جرات کردم و نگاش کردم..ياااااا پنج تن..حالا کدوم وَري در برم؟!..

فکش منقبض شده بود و دندوناش و روي هم فشار مي داد..رگه گردنش برجسته شده بود..صورتش کمي به سرخي مي زد..واي چشماش که ادمو اتيش

مي زد..مشکي ِخالص و نافذ..

زبونم بند اومده بود ولي به زور بازش کردم..

-ب..ببخشيد..واي..اصلا حواسم نبود..من..

صداش بلند نبود ولي همچين زير لب غريد که از صد تا صداي بلندم بدتر به تن و بدنم رعشه انداخت..

--بســـه خانم..نيازي به توضيح نيست..

-و..ولي..من..

با عصبانيت تقريبا بلند..

-- گفتم ساکت شو..

خفه خون گرفتم..ولي بازم کارم و در اون حد نمي ديدم که بخواد اينجوري باهام برخورد کنه..انگار همين نهيب کوچيک کافي بود که دلم قرص شه ..

برگشتم به جلده دلارامه اصلي که کسي جرات نداشت بهش پرخاش کنه..

صاف و صامت وايسادم و از پشت نقاب زل زدم تو چشماش که لامصب وجود هر کس و به اتيش مي کشيد..

جدي و سرد ..

- گفتم که از عمد نبود..اين برخورده شما اصلا درست نيست..

توپيد: درست نيست؟!..خانم محترم ليوان شربتتون و خالي کرديد رو لباسم..بعد هم جلوم مي ايستيد و مي گيد رفتارم درست نيست؟!..پس ميشه بدونم من

الان بايد با شما چه رفتاري داشته باشم؟!..

همه ي اينار و سرد و جدي به زبون مياورد..حالا چي بهش بگم؟!..خدا وکيلي اگه يکي همين کارو با من مي کرد عينه روزنامه باطله از وسط جرش مي

دادم مچاله ش مي کردم مي نداختمش تو سطل اشغال..کلا به اين چيزا حساس بودم..

ترجيح دادم جوابشو ندم تا بيشتر از اين 3 نشده برم رده کارم..

خواستم از کنارش رد شم.. ولي ازحرفي که بهم زد وحشت کردم: صدات خيلي برام اشناست..

با وحشت به رو به روم نگاه کردم..خاک تو سرت دلي که بدبخت شدي..فهميــــد..

خودمو نباختم..سعي کردم اروم باشم..

- ولي من اينطور فکر نمي کنم..حتي تا حالا شما رو نديدم..

مشکوک نگام کرد..خداروشکر اين نقاب به صورتم بود وگرنه به 3 سوت هم نمي کشيد که رسوا مي شدم..

--مطمئني؟!..

فقط سرمو تکون دادم و زدم به چاک..واي خدا رحم کرد و بخير گذشت..

ولي تموم مدت نگاش و روي خودم حس مي کردم..

چند دقيقه گذشت..گشنه م بود ولي انگار حالا حالاها شام بده نيستن..بازم داشتم کم حوصله مي شدم که خواننده يه اهنگه شاد خوند..

هميشه عاشقه رقص بودم..تا حدودي َم از همه مدل يه کميش و بلد بودم..

الان هم دلم ضعف مي رفت برم اون وسط يه تکوني به خودم بدم..

شلوغ شده بود حسابي..مغرورالسلطنه رو نديدم..لابد رفته رخت و لباسه شربتيشو عوض کنه..واي که چقدر حال ميده حالش و يه جوري بگيري..درسته تا

مرز سکته رفتم و برگشتم ولي مي ارزيد..

خرامان خرامان رفتم وسط و شروع کردم به رقصيدن..انقدر اون قسمت نور کم بود و جمعيت زياد که داشتم خفه مي شدم..ولي اهنگش بدجور ادمو وادار

به رقص مي کرد..

از اينکه يه گوشه بشينم ملت و ديد بزنم که بهتر بود..تهش هم خيلي خوش شانس بودم به اون مرتيکه ي جذابه سگ اخلاقه مغرووووور برخورد مي

کردم..همينجا باز بهتره..

جا کم بود نمي تونستم راحت برقصم ..هر کي تو حاله خودش بود .. عده اي مست کرده بودن و داشتن با رقص و حرکاته تند انرژيشون و تخليه مي

کردن..بعضي هام که مشروب نخورده بودن سرحال مي رقصيدن و دخترا هم تو بغله مردا ناز و عشوه مي اومدن..

منم که کلا مستمع آزاد .. نه مردي بود که بچپم تو بغلش تا محضه عُقده اي نشدن دو تا ناز و غمزه هم براش بيام..نه اينکه مي خواستم..

تو حال و هواي خودم سير مي کردم که يه دفعه حس کردم يکي دستش رو کمرمه..بعد هم دستاش و از پشت اورد جلو و دور شکمم حلقه کرد..يا

خدااااا..مو به تنم سيخ شد..

اول به دستاي مردونه ش نگاه کردم..چه خوش فرمه.. تند برگشتم تا ببينم خودش کدوم خريه که با ديدنش خشکم زد.. بدون اينکه لبخند بزنه با اخم زل زده

بود تو چشمام..

گيج و منگ و مات و مبهوت زل زده بودم تو صورتش و چشماش..عينه مجسمه صاف تو بغلش بودم..

محکم منو به خودش فشار داد و زير گوشم جدي و خشن گفت: فکر کردي نشناختمت؟!..من رو صداها خيلي حساسم و حافظه ي قوي دارم..فکر نمي کردم

سومين ملاقاتمون اينجا باشه..واقعا جالبه..

حس مي کردم ديگه جوني برام نمونده..حتي نمي تونستم وايسم..انقدر کمرم و سفت فشار مي داد که احتمال مي دادم هر ان خرد و خاکشير بشه..

عجب زوري داشت..منو به خودش مي فشرد و نفس هاي داغش پوست صورتمو مي سوزوند..

نگام از پشته نقاب با ترس توي چشماش ميخکوب بود..

نفهميدم چي شد که..نقاب و با يک حرکت از رو صورتم برداشت..

قلبم توي دهنم مي زد..تنم يخ بسته بود..همه ي وجودم شده بود چشم و زل زده بودم تو چشماي مشکي و نافذش که مشکوفانه تو صورتم مي چرخيد ..

خواستم خودمو بکشم عقب که با پوزخند محکمتر منو به خودش فشار داد..

خونسرد و جدي زير گوشم گفت: کجا؟!..

التماس نکردم ولي اروم گفتم: بذار برم..اصلا گذشته رو فراموش کن خب؟..بي خياله من شو..

--نه..من هيچ وقت الکي بي خياله چيزي نميشم..در حقيقت بي تفاوت از کناره خيلي چيزها نمي گذرم..

لباش و به گوشم چسبونده بود و با حرارت نجوا مي کرد..واي نفسش انقدر داغ بود که حس مي کردم گوشم از حرارتش داره مي سوزه..

از طرفي هم حالم داغون بود..ترس و دلهره و..حسه داغي ..همگي با هم سمتم هجوم اورده بودن و اصلا حال ِ خودمو نمي فهميدم..

شالم کنار رفته بود و بازوهاي برهنه م تو دستاي نيرومندش در حاله خرد شدن بود..و تنه لرزونم که تو اغوشش اروم و قرار نداشت..

از طرفي قلبم که ديوانه وار خودشو به سينه م مي کوبيد و ضربانش رو تا توي حلقم حس مي کردم..واي که دارم مي ميرم..

به خودم که اومدم ديدم داره باهام مي رقصه..همچين سفت منو چسبيده بود که عمرا نمي تونستم جُم بخورم ..عين يه عروسکه بي جون تو دستاش بودم و

اون منو حرکت مي داد..

سرش هنوز هم کنار سرم و لباش زير گوشم بود..

-د..داري..چکار مي کني؟!..

خونسرد گفت: مي رقصيم!!..

-اما..

--هيسسسسس..فقط ساکت شو..بعد به خدمتت مي رسم..بعد..

از کلام سرد و لحن خشنش يه حالي شدم..

دستامو به زور اوردم بالا و گذاشتم رو سينه ش..به عقب هولش دادم ولي دريغ از يه ميليمتر فاصله..انگار با چسب چسبونده بودنش به من..نقابم دستش

بود و تو همون حالت نرم و اروم منو به رقص وا مي داشت..

من که هيچ حرکتي نمي کردم..ولي اون معلوم بود از اون هفت خطاي ماهره..اگه مي خواستم جوري جلوش مي رقصيم که تا عمر داره يادش نره و

خودش که هيچ هفت جد و ابادش هم اون لحظه رو فراموش نکنن..ولي نه مي خواستم و نه مي تونستم..از طرفي هم عينه کنه بهم چسبيده بود و توانه

هر کاري رو ازم گرفته بود..

اروم و لرزان ولي با حرص گفتم: ولم کن ..با تو َ م رواني..

سکوت کرده بود..چرا اغوشش انقدر گرمه؟!..

دست راستشو از روي شونه م به سمت پايين کشيد..بازوم..ارنج..و..مچ دستم و دراخر انگشتاي کشيده و مردونه ش بين انگشتاي ظريفه من قفل شد..

دستش صد برابر از اغوشش داغ تر بود..باز هم تقلا کردم..حتي خواستم دستمو از تو دستش بيرون بيارم ولي نذاشت..انگار اسيرش شدم..

حتي صداي موزيک و هم نمي شنيدم..حالم يه جوري بود..ديوونه کننده..حس کردم داره با انگشتاي دستم بازي مي کنه..اره..داشت همين کارو مي کرد..

بدنم کم کم داشت شل مي شد..گرمايي که اغوشش داشت..حرارتي که دستش داشت و کارايي که باهام مي کرد..حتي هرمه گرم نفساش هم باعث شده بود

که حال و روزه خودمو درست نفهمم..

چشمام و بستم..چند بار پشت سر هم نفس عميق کشيدم..اَه..فايده نداشت..

يه دفعه منو از خودش جدا کرد..قلبم ريخت..با وحشت چشم باز کردم ..همزمان برم گردوند و حالا پشت به اون ايستاده بودم ولي همچنان بهم چسبيده بود..

دست راستش و که تو پنجه هام قفل شده بود گذاشت رو شکمم و صورتش و تو گودي گردنم فرو کرد..

خدايا چرا فضاي اينجا انقدر تاريکه؟!..چرا هيچ نوري نيست؟!..يکي هم پيدا نميشه من و با اين ببينه بر حسب ِ ابرو و ابروداري هم که شده بکشه کنار..

ولي خب از اونجايي که خوش شانس لقبه من بود عمرا اگه يک کدوم از اينا برعکس مي شد..همه دست به دست هم داده بودن که يه حال ِ حسابي ازم

بگيره..

واي خدا اصلا حالم خوب نيست..چه خاکي تو سرم بريزم ؟!..چرا ولم نمي کنه؟!..

با غيض زير گوشم زمزمه کرد..

--به روي آرشام چاقو مي کشي و زخميش مي کني؟!.. دستتو روي من بلند مي کني دختره ي احمق؟!.. اهانت؟..اونم به من؟!..کسي که چنين جراتي رو

حتي به نزديک ترين ادماي اطرافش هم نميده چه برسه به يه دختره غريبه ي بي سر و پا..بد کردي دختر..چه با خودت و چه..با زندگيت..

از حرفاش يه جورايي ترسيده بودم..نمي فهميدم منظورش چيه؟!..

-چي داري ميگي؟..ديوونه شدي؟!..هر کاري هم کردم حقت بوده..خودت خواستي اونجوري بشه..ولم کن ديوونه..چي از جونم مي خواي؟!..

محکمتر منو به خودش فشرد..اخ دلم..عجب وحشي بود..

-خفه شو..هنوز کارم باهات تموم نشده..

پوزخند زد و با لحن خاصي ادامه داد: در اصل هنوز شروع نشده..ديگه وقتي هم براي اماده شدن نداري..

پرتم کرد..به موقع خودمو کنترل کردم..با اون کفشاي پاشنه بلندم معجزه بود که تونستم بايستم..برگشتم تا هر چي از دهنم در مياد بارش کنم ولي نبود..

با تعجب اطراف و کاويدم..نه..انگار اب شده و رفته بود تو زمين..

يعني کجا غيبش زد؟!..اونم با اين سرعت..

سر ميز شام بوديم..به به اينجا رو بااااااش..چه کرررردن..

داشتم با حض و خوشي به غذاهاي متنوعي که روي ميز چيده بودن نگاه مي کردم که صداي بهمن و درست زير گوشم شنيدم: آرشام بهت چي مي

گفت؟!..

سيخ توجام وايسادم..يعني ما رو ديده بود؟!..

بدون اينکه نگاش کنم يه تيکه جوجه چپوندم تو دهنم..به بهونه ي لقمه کمي طولش دادم ..بي صاحاب پايينم نمي رفت..بالاخره با نوشابه ردش کردم..

برگشتم ديدم هنوز کنارم وايساده..با اخم نگام مي کرد..نخير انگار دست بردار نيست..

به ناچار گفتم: هيچي..درخواست رقص داد..منم قبول کردم..

--زير گوشت چي مي گفت؟!..

چشمام گرد شد..عجب چشماااايي داشت..از اون فاصله متوجه شده بود ما داريم با هم حرف مي زنيم..

بدون اينکه هول يا دستپاچه بشم گفتم: هيچي..داشت ازم تعريف مي کرد..

حالا اون بود که با تعجب نگام مي کرد..

--آرشام از تو تعريف مي کرد؟!..

-مشکلش چيه؟!..

پوزخند زد و نگاش و به بالاي ميز دوخت..

--از آرشام بعيده..با يه دختر..اصلا نميشه باور کرد..

تند نگام کرد و گفت: راستش و گفتي؟!..

-چرا باور کردنش براتون انقدر سخته؟!..

اخم کرد و جوابي نداد..در عوض ديگه چيزي نگفت و مطلقن سکوت کرد..

چرا تعجب کرد؟!..درسته تعريف نکرده بود ولي اگرم مي کرد انقدر تعجب داشت؟!..

به سر ميز جايي که مسير نگاهه بهمن بود نگاه کردم..

خودش بود..کنار همون دختر ايستاده بود و هر دو اروم غذا مي خوردن..گه گاه دختر تو گوشش پچ پچ مي کرد و اونم سر تکون مي داد..

بي خياااال دلي..غذاها رو بچسب..به به..ادم نمي دونه کدومو بخوره..همه شونم خوشمزه بودن..

زرشک پلو با مرغ..چند جور سالاد..خورش فسنجون..باقالي پلو با گوشت..سوپ..کباب..جوجه..

واي که چه حالي ميده از هر کدوم يه کم بخوري..همين کار و هم کردم..از همه ش يه مقداره خيلي کم ريختم تو بشقابم..چه چيزي شد..يه بشقاب که توش

همه جور غذايي پيدا مي شد..فقط يه کم سالاد کم داشتم که متاسفانه تو همين بشقاب جا نشد بريزم..

يه ظرفه کوچيک برداشتم وکمي سالاد ريختم توش..همونجا کنار ميز شروع کردم به خوردن..اومممم.. فسنجونش حرف نداشت..به به زرشک

پلوشونوووووو..کلا نمي ذاشتم به شکمم بد بگذره..

داشتم يه کوچولو کبابي که جويده بودم رو قورت مي دادم که با شنيدن صدايي از پشت سر تو جام پريدم..

-- بشقابِ بزرگتر هم هست..بگم براتون بيارن؟!..

به سرفه افتادم..يه قلوپه بزرگ از نوشابه خوردم..واي ..داشتم خفه مي شدم..

برگشتم و نگاش کردم..پشت سرم با پوزخند ايستاده بود و نگاش توي صورتم خيره بود..ديگه نقاب نداشتم و مردها ازادانه نگام مي کردن..بعضي ها هم

که به روم لبخند مي زدند با يه اخمه برق اسا اون لبخنده بيخودشون رو تار و مار مي کردم..

با پررويي جلوي چشمش يه تيکه جوجه گذاشتم دهنم وبا ولع خوردمش..نگاش پر از تعجب شد..

با لبخند لقمه م رو قورت دادم و گفتم: خب از اول همون بشقاباي بزرگتون و مي ذاشتيد سر ميز که مهموناتون اذيت نشن..مجبور شدم سالادمو بريزم تو

يه ظرفه ديگه..حالا اگه لطف کنيد بياريد که ممنونتونم ميشم..

هيچي نمي گفت و فقط با تعجب نگام مي کرد..اين کلا خصلته من بود..ذاتا همينجور بودم..طرف بهم تيکه مي نداخت..به ثانيه نمي کشيد يه دونه تپــــل

ميذاشتم تو کاسه ش..خوب و بد همين بودم..

ليوان نوشيدنيش رو کمي تو دستش تکون داد..يه قدم اومد جلو که انگار يه چيزي به پاش گير کرد نيمخيز شد طرفه من که همزمان نصف نوشيدنيش

خالي شد تو يقه م..

واي خنکي بي حد و اندازه ش باعث شد مور مورم بشه..هول شده بودم..يقه ي لباسمو گرفتم جلوم که خيسيش اذيتم نکنه..تو جام اروم بالا و پايين مي

شدم..وااااااي چه سرده..زير لب هر چي لايقش بود نثارش کردم..

با اخم يه نگاه به خودم و يه نگاه به اون عوضي انداختم..ولي ديگه نبود..مثل اونبار غيبش زده بود..روحه سرگردانه؟!..يا شايدم جن ِ..د اخه چرا يهو

غيبش مي زد؟!..

غذام که کوفتم شد حالا با اين لباس چکار کنم؟!..خيلي ضايع بود..مخصوصا سينه هام که حسابي از نوشيدني خيس شده بودن و اذيتم مي کرد..

حتم داشتم اين کارش از قصد بود..شايد هم اتفاقي..نمي دونم..

ولي انقدر شديد نيمخيز نشده بود که نصف ليوانش خالي بشه رو من..اونم دقيق تو يقه م ..

فعلا وقته فکر کردن به اين چيزا نبود..بايد تا کسي حواسش نيست يه گلي به سرم بگيرم..

اروم رفتم تو ساختمون..اين خراب شده يه اتاق نداشت ؟!..تند تند دور خودم مي چرخيدم و دنبال يه اتاق مي گشتم که بالاخره پيداش کردم..

يه دره قهوه اي تيره..بازش کردم..تاريک بود..دستمو کشيدم رو ديوار..چند دقيقه طول کشيد تا کليد برق و پيدا کنم..

در و بستم و بي توجه به اطرافم و وسايلِ تو اتاق يه راست رفتم جلوي ايينه ايستادم..انقدر هول شده بودم که يادم نبود در و قفل کنم..

شال حرير و نازکمو پرت کردم رو تختي که تو اتاق بود..با هزار مکافات و تقلا زيپ لباسم و پايين کشيدم ..کامل از تنم در نياوردم..فقط تا روي شکمم

کشيدم پايين..يه دستمال کاغذي از روي ميز برداشتم و شروع کردم به پاک کردن نوشيدني ..لامصب پاک هم نمي شد..پوست سفيدم سرخ شده بود..

خيسيش از بين مي رفت ولي بوش نه..بي خيالش شدم..لباسم و نمي تونستم کاريش کنم..

بهترين راه همين شال بود..بايد رو شونه ها و قسمت جلوي لباسم کيپ مي کردم..همينو ميندازم رو لباسم تا لکه ش معلوم نباشه..

حالا با اين چکار کنم؟!..بوي مشروب مي دادم..

هنوز کمي خيس بود..لامصب انگار کل ليوانش و خالي کرده بود رو من..چرا هر چي دستمال مي کشم پاک نميشه؟!..

همچنان با دستمال و پوست ِ بيچارم در جدال براي از بين بردن خيسي نوشيدني بودم که يه دفعه در اتاق طاق به طاق باز شد..همچين جيغ کشيدم و با

ترس پرت شدم عقب که قلبم اومد تو دهنم..

به پشت افتاده بودم رو تخت..تند و سريع شال حرير رو کشيدم روم و دستامو هم گذاشتم روش که معلوم نباشه..

خوده عوضيش بود..تو درگاه ايستاده بود و منو نگاه مي کرد..تو نگاش هيچ چيز و نمي شد خوند..

در اتاق و که پشت سرش بست چشمام از ترس گرد شد..به طرفم که قدم برداشت قلبم براي يه لحظه ايستاد..واي خدا چقدر من بد شانسم و اون عوضي

خوش شانس..

کم کم پوزخنده مرموزي رو لباش جا خشک کرد و نگاش رنگ گرفت..مرموز بود ..يعني چي تو سرشه؟!..

روبه روم..کنارتخت ايستاد..نگاهم وحشت زده روي صورتش ميخکوب بود..نگاهه خيره ش و توي چشمام دوخته بود..

کمي خودمو عقب کشيدم که گوشه ي حرير و تو دستش گرفت..

محکم نگهش داشتم..مکث کرد..ولي هنوز گوشه ي حرير تو دستش بود..هر چي کشيدم رهاش نکرد..

اب دهنم و با وحشت قورت دادم..چشمام گشاد شده بود..نکنه خر بشه کار دستم بده؟!..از فکرشم تا سر حد مرگ وحشت داشتم..

کنارم نشست..هيچي نمي گفت..همه ش سکوت بود و نگاهه خيره ي اون به من..

بيشتر خودمو کشيدم عقب ولي گوشه ي حرير تو دستش و به کمکه همون نگهم داشته بود..زورشم انقدر زياد بود که نمي تونستم هيچ جوري از دستش

خلاص بشم...

کم کم همه رو جمع کرد تو مشتش..در همون حال که با اخم توي چشمام خيره شده بود به طرفم اومد..

داشت روم نيمخيز مي شد..من که حواسم سر جاش بود پامو اوردم بالا که پيشروي نکنه ولي اون زرنگ تر از اين حرفا بود ..با اون يکي دست پامو

محکم نگه داشت و بعد هم با يه حرکت خوابوندش..وااااااي که بدجور دردم گرفت..

اب دهنم و با سر و صدا قورت دادم و وحشت زده گفتم: چي از جونم مي خواي لعنتي؟..انقدر کينه اي هستي که کارمو بايد يه جوري تلافي کني؟!..

پوزخند زد: تلافي؟!..تلافي هم واسه ش کمه..بهتره بگي تاوان..

ديگه کامل روم نيمخيز شده بود ..قلبم ديوانه وار خودش و به سينه م مي کوبيد..ترس و وحشت سرتا پامو گرفته بود..تن و بدنم يخ بسته بود و همه ي

وجودم مي لرزيد..

از اين همه استرس تنها با خيرگي تو چشماش نگاه مي کردم..منتظر حرکت بعديش بودم که ديگه رسما تموم کنم..

حاضرم نبودم ازش معذرت بخوام..شايد قبول نکرد پس چرا خودمو الکي کوچيک کنم؟!..

روي صورتم خم شد..در همون حال بلند سرم داد زد:پس چرا لال موني گرفتي؟..

از ترس لرزيدم..صداش انقدر بلند و نزديک بود که حتم داشتم پرده ي گوشم جر خورد..

-چ..چي..بگم؟!..

--معذرت خواهي کن..التماس کن تا ببخشمت..هرطور که مي توني..هر جوري که بلدي..فقط خواهش کن..بگو..

دهنم باز مونده بود..اين مرتيکه ي عُقده اي چي بلغور مي کرد؟!..التماس؟!..خواهش؟!..

معذرت خواهي؟!..

به کل انگار موقعيتي که درش بوديم و فراموش کرده بودم که باز شير شدم و بلند گفتم: برو بابا خيالات برت داشته؟..هه..من بيام التماستو بکنم؟!..که چي

بشه؟!..مرتيکه خوده تو مقصربودي..اوني که بايد معذرت بخواد تويي نه من..

مي خواست با زور و به کار بردن حيله و نيرنگ.. غرورم و خورد کنه..

تموم مدت که سرش داد مي زدم نگام تو چشماش بود..من موندم اين همه جسارت و از کجام ميارم؟!..

کارد مي زدي خونش در نمي اومد..حتي نبض کنار شقيقه ش رو هم مي ديدم که تندتند مي زنه..انقدر محکم دندوناشو رو هم مي ساييد که گفتم هر ان مي

شکنه مي ريزه تو دهنش..

يه دفعه بلند نعره کشيد و همزمان حرير رو با يک حرکت از رو بدنم برداشت..جيغ کشيدم و سريع دستمو گرفتم جلوم..تو دلم به غلط کردن افتاده بودم ..

از تو جيبش يه چاقوي کوچيکه جيبي بيرون اورد ..به نفس نفس افتادم..واي خدا نکنه مي خواد همينجا دخلمو بياره؟!..

لال بميري دلي که 2 دقيقه نمي توني جلوي اون زبونه وامونده ت و بگيري..حالا که قيمه قيمه ت کرد مي فهمي هر جا و جلوي هر ننه قمري نبايد اون

زبونه درازه 6 متريت و به رخ بکشي..علي الخصوص جلوي مرداي ديوونه و مشکل دار..

اي کاش دستمو نگرفته بود تا اون موقع جلوي لباسمو مي کشيدم رو تنم..ولي با گرفتن دستام نمي ذاشت هيچ کاري بکنم..

چاقو رو گرفت بالا..درست جلوي صورتم..با خشم زير لب غريد:که معذرت نمي خواي اره؟..التماس و خواهشي هم درکار نيست درسته؟..بسيار خب..مي

دوني اين چيه؟..

تيغه ش برق زد..دلم ريخت..

--چاقو..درست مثل هموني که اونشب باهاش بازوم و زخمي کردي..زخمي که هنوزم جاش هست..يادگاري از ضرب دسته يه دختره جسور که با گستاخي

جوابه هر مردي رو ميده..

-ج..جوابتو دادم..چون حقت بود..چرا انکارش مي کني؟..مگه همين خوده تو..نبودي که داشتي اذيتم مي کردي؟..ناچار شدم اون کارو بکنم..چون پاي پاکي

و نجابتم در ميون بود..

پوزخندش عميق تر شد..سرشو اورد پايين..

--نجـــابــت؟!..هه..جالبه..نمي دونستم با چنين واژه اي هم اشنايي ..

با اخم نگاش کردم ..

-تو حق نداري به..

همچين سرم داد زد که چهارستون بدنم لرزيد..

--من حق دارم هر کار که دلم مي خواد بکنم..شيرفهم شد؟..

وحشت زده نگاش کردم ..جرات نداشتم هيچ حرکتي بکنم..

غريد: ميگي پاکي و نجابت؟!..اين مزخرفات رو به رخه من نکش..همه تون عينِ همديگه ايد..اونا از تو بدتر تو از اونا صد پله بدتر..همگي ه*ر*ز*ه

و.......چيه؟..حقايقيه که اگه خودتم نمي دوني بهتره يکي بهت ياداوري کنه..

خواستم محکم بخوابونم زير گوشش.. ولي هم دستمو گرفته بود و هم اينکه مي ترسيدم با هر عمله من اون هم تحريک بشه و ديگه..واويلاااااا..

تيغه ي چاقو رو اورد پايين..سرديش و به روي بازوم حس کردم..با ترس چشمامو بستم..

لحنش سرد بود..حتي کمترين لرزش يا حتي احساس درش نديدم..خدايا اين چه موجوديه؟!..

--اين پوست نرم و سفيد..اگر يه خراشه عميق روش بيافته چي ميشه؟..به نظرت خون سرخي که بزنه بيرون به درخشندگيِ پوستت مياد؟..

کمي فشار داد ولي چيزي نشد..وحشت زده چشمامو باز کردم..محکم خودمو کشيدم عقب..همونطور دستامو به حالت ضربدر گذاشته بودم رو سينه هام..تو

جام نشستم..پشتمو به بالاي تخت تکيه دادم..دنبالم اومد..با کمترين فاصله ازم نشست..فکر مي کردم تو فکرش اينه که بخواد بهم دست درازي کنه..ولي

حالا..در کمال تعجب قصد جونمو کرده بود..

--چرا فرار مي کني؟..از چي؟..من يا اين چاقو؟..فکر نمي کنم دختره گستاخي مثل تو از من بترسه..از اين چاقو هم شک دارم..دختري که به راحتي با

خودش چاقو اينور و اونور مي بره..پس حتي ديدنش هم براش يه چيزه معموليه..

چسبيد بهم..صورتمو برگردوندم و جيغ کشيدم..

داد زد: مگه عاشقه اينکار نيستي؟..اونشب خيلي خوب از خودت دفاع کردي..حالا چي شده؟..چرا ساکتي؟..چرا تلاش نمي کني تا از دستم فرار کني؟..اين

بار سومه..پس راهي براي برگشت نداري..بايد براي خودت متاسف باشي..

انقدر ترسيده بودم که نفهميدم اشکام صورتمو خيس کردن..اروم اروم به هق هق افتادم..

-تو..تو يه روانيه به تمام معنايي..

بدجور بهش برخورد..فرياد زد: اره..من روانيم..ديوونه م..کلا يه ادمي هستم که با همه چيز و همه کس مشکل داره..و تو هم جزوي از اون ادمايي..

-باشه..ولم کن..اگه با معذرت خواهي دست از سرم برمي داري ميگم که معذرت مي خوام..حالا بذار برم..

به صورتم دست کشيد..داغي دستش صورت خيسم و اتيش زد..

اروم ولي جدي گفت: من از ادماي ساده و منزوي به شدت متنفرم..ولي تو..خيلي زرنگ و گستاخي..از تو بيزارم..با اين تفاوت که اخلاق و رفتارت رو

نديد مي گيرم..

به بازوهاي برهنه م دست کشيد..نفسم تو سينه حبس شد..چشمامو محکم روي هم فشار دادم..ديگه تو دستش چاقو نبود..براي همين ازادانه بازوهامو تو

دست داشت..کمي فشرد..بيشتر..و باز هم فشار دستشو بيشتر کرد..دردم اومد ولي دم نزدم..

--نرم..ظريف..و نازک..خيلي شکننده اي..بهت نمي خوره ولي هستي..به راحتي مي تونم استخوناتو توي مشتم خورد کنم..همينو مي خواي؟..اره؟..

تندتند به نشونه ي " نه " سرمو تکون دادم..

گرمي نفسش و به روي گردنم حس کردم..کاري نمي کرد ولي اون گرما بينمون بود و من حسش مي کردم..

زير گوشم با خشم غريد: تازه پيدات کردم و فهميدم کجايي..ديگه نمي خوام ببينمت..و اگه ديداري تو کار باشه بهتره بي سر و صدا و به دور از هر اتفاقي

باشه..در غيراينصورت..به هيچ عنوان ولت نمي کنم..تا به التماس نندازمت رهات نمي کنم..پس بهتره حواست و خيلي خوب جمع کني..حاليته که چي

ميگم؟!..

مکث کردم..با سر حرفشو تاييد کردم..

هم بغض داشتم و هم ترسيده بودم..اي کاش اشک نمي ريختم ولي از ترس بود..بي دفاع در مقابلش نشسته بودم..چکار بايد مي کردم؟..اصلا کاري ازم

ساخته نبود..

از رو تخت بلند شد..نگام نمي کرد..بدون هيچ حرفي پشتش و بهم کرد و با قدم هاي بلند از اتاق بيرون رفت..همچين درو به هم کوبيد که لرزيدم و تند

چشمامو بستم..حالم دگرگون بود و ظاهرم عينه بدبختا..

چشمامو باز کردم..پست فطرته عوضي..اميدوارم اگه بناست دوباره همديگرو ببينيم جوري باشه که بال بال زدنت و به چشم ببينم..نامرده کثافت..

سر و وضعم و مرتب کردم..حرير و انداختم جلوي يقه م تا لکه ي نوشيني معلوم نباشه..مطمئن بودم اينکارش از عمد بوده..

اينکار و کرد تا بيام اينجا و..منو تا سر حد مرگ بترسونه..واقعا که پست بود..پست و رذل..

اون شب سر درد و بهانه کردم ..بهمن که ديد حال خوشي ندارم قبول کرد برگرديم..خودشم حسابي خسته شده بود و موقع خوردن داروهاش بود

تو ماشين بوديم..سرمو به شيشه ي پنجره تکيه دادم..تو فکر بودم..

خدا کنه ديگه هيچ وقت چشمم به چشماي نافذ و سردش نيافته..

هيچ وقت..

"آرشام"

با عصبانيت پرونده رو کوبيدم رو ميز..منشي با اين حرکت وحشت زده نگام کرد..دستام و مشت کردم و از اتاق زدم بيرون..صورتم از عصبانيت عرق

کرده بود..

زير لب غريدم:گردنش و خُرد مي کنم..مرتيکه ي پست فطرت..

در اتاقش و با خشم به شتاب باز کردم..پشت ميزش بود و با تلفن حرف مي زد..با عجله از رو صندلي بلند شد..نگاهش که به صورت سرخ شده از خشم

من افتاد با ترس گوشي رو گذاشت..

--ق..قر..قربان..چيزي شده؟!..

صداي خانم منشي باعث شد با خشم برگردم و سرش فرياد بزنم..

--اقاي رئيس من که..

-خفه شو و برو بيرون..د ِ يالاااا..

با رنگي پريده همراه با ترس عقب گرد کرد و پشت ميزش نشست..

دندونام و روي هم فشار دادم و درو محکم پشت سرم بستم..نگاش کردم..صورتش به سفيدي مي زد..بي رنگ و مات..

از سر خشم پوزخند زدم..کلافه دور خودم چرخيدم..صداش عذابم مي داد..عذاااااب..

--ق..قربان چرا..من که..

خودشم نمي دونست چي مي خواد بگه..مي ترسيد..هراس داشت..از کاري که کرده بود..

کنترلم و از دست دادم..نعره اي از سر خشم کشيدم و به طرفش رفتم..قبل از اينکه کاري بکنم از ترس عقب عقب رفت.. به ديوار چسبيد..

يقه ش و تو دست گرفتم..دستام مشت شده بود..فشار دادم..محکم..به طرف گردنش..دوست داشتم خُردش کنم..بشکنم و از هستي ساقتش کنم..

فرياد زدم: کثـــافت..از کي دستور مي گيري؟..بگو تا خفه ت نکردم..حبيب تا همينجا دخلتو نياوردم بنال و بگو کاره کي بوده؟..خودت يا کسِ ديگه؟..

وحشت زده لباش و تکون مي داد ولي حرفي نمي زد..انگار لال شده بود..

بلندتر داد زدم: چرا خفه خون گرفتــــي؟..بگو تا جنازه ت و کف همين اتاق پهن نکردم..چرا بهم خيانت کردي؟..چرااااا؟..

با دادي که سرش زدم به حرف اومد..تنش گوشه ي ديوار مي لرزيد و يقه ش تو مشتم بود..

وحشت زده لب باز کرد وگفت: به خدا کار من نبود قربان..من..

محکم تکونش دادم و کمرش و کوبيدم به ديوار..فريادش بلند شد..مشت محکمي به صورتش زدم..انقدر قوي که خون تو دهنش جمع شد و با مشت دوم به

هوا پاشيده شد..ديوار سفيد اتاق از خون حبيب رنگين شد..

با دو تا مشت توان و مقاومتش تحليل رفت و روي زمين افتاد ..ولي ول کُنش نبودم..بايد اعتراف مي کرد که اون اشغال کيه؟!..

گردنش و گرفتم..با خشم فرياد زدم و سرش وکوبيدم رو ميز ..بلند ناليد..به گردنش فشار اوردم..

-بگو پست فطرت..از کي دستور مي گرفتي؟..چرا تو گروهه من نفوذ کردي؟..بگو کثافت..بگوووووو تا خردش نکردم..

به گريه افتاد..يک مرد تقريبا 40 ساله..2 سال براي من کار مي کرد و 1 سال بود که بهش اعتماد کرده بودم..ولي نه در هر زمينه اي از کارم..فقط اون

چيزايي که بهش مربوط مي شد..ولي حالا دستش برام رو شده بود..اينکه تموم مدت ادمه يکي ديگه بود و به من خيانت مي کرد..

فشار دستم و بيشتر کردم..صداي "تيريک.. تيريک" مهره هاي گردنش و به راحتي شنيدم..

با خشم غريدم: مي دوني سزاي کسي که به من و افرادم خيانت مي کنه چيه؟..مي دونــــي؟..

صداش اروم به گوشم رسيد..ناليد و گفت: براتون..توضيح ..ميدم..

لبام و به گوشش نزديک کردم..با خشم ولي زير لب گفتم: نترس..الان نمي کشمت..نه تا وقتي که بهم نگفتي اون کيه..ولي اگه بگي..نمي دونم چي

ميشه..دو تا احتمال وجود داره..يا زنده ت ميذارم و يا..به درک واصلت مي کنم..همه چيز بستگي به خودت داره..پس بگو..اون کيه؟..د حرف بزن اشغال ِ

بي همه چيز..

سرشو بلند کردم..رو به روم نگهش داشتم..چشماش باز نمي شد..از گوشه ي پيشونيش خون جاري بود..

زير لب و ناتوان همراه با لکنت گفت:با..باشه..

م..ميگم..

او..اون..م..منصوري ِ....

او..اون..رئيسه ..منه..

با شنيدن اسمش خشمم دو برابر شد..اتيش گرفتم..واين حرارت و التهاب شعله ور شد و کنترلم و از دست دادم..فرياد زدم و خيلي محکم پرتش کردم سمت

ديوار..کمرش محکم با ديوار برخورد کرد..ناليد و نقش زمين شد..

برگشتم..صورتم خيس از عرق بود..کلافه چشمام و بستم..نفس نفس مي زدم..نمي خواستم اروم باشم..نمي خواستم با چند تا نفسِ عميق خودم و از اين

التهاب خلاص کنم..اين اتش ِخشم بايد همينطور شعله ور باقي بمونه..بهش نياز داشتم..براي خلاص شدن از شر کسايي که مخالفم بودن بايد خشمم و دو

برابر مي کردم..

مي کشمت منصوري..نابودت مي کنم..تلاش 1 ساله ي من و به تباهي کشوندي..ازت به همين اسوني نمي گذرم..

زنگ زدم دو تا از بچه هاي گروه اومدن و جسمِ نيمه جونش و از تو اتاق بردن..به بقيه هم سپردم اونجا رو مرتب کنن..

رو تختم نشستم..به ارومي دراز کشيدم..يه چيزي تو تنم فرو رفت..يه شيء کوچيک ولي نوک تيز..

با تعجب برگشتم و نگاش کردم..گيره ي سر؟!..

برداشتم و تو دستم گرفتم..مشکوکانه نگاهش کردم..کي روي تختِ من خوابيده بود؟!..اين گيره ي زنونه..

و خيلي زود به خاطر اوردم..اين گيره متعلق به اون دختر بود..دخترِ گستاخ و زبون درازي که با نگاهه مغرور و بي پرواش به روي هر کس شلاق مي

کشيد..ولي روي من جواب نمي داد..چون مي تونستم همه ي وجودش و توي مشتم بگيرم و کنترلش کنم..

گيره رو تو دستم چرخوندم..چرا رهاش کردم؟..چرا تا سرحد مرگ عذابش ندادم؟..

وقتي سرش فرياد کشيدم حس ارامش بهم دست داد..وقتي نگاه وحشت زده و گريانش و ديدم حس کردم اون چيزي که مي خواستم و ارومم مي کرد در من

ارضا شد..و اون چاقو..بي نهايت دوست داشتم که روي بازوش حتي شده يک خراش ِعميق ايجاد کنم..کاري که اون با من از روي ترس کرد من با اگاهي

و از عمد بکنم..

ولي فقط تونستم به دستم فشار بيارم..برعکس هميشه اينبار ترديد کردم و افکاري که تو ذهنم داشتم رو عملي نکردم..

گيره رو تو دستم مشت کردم و فشردم..انگار داشتم گردن اون دختر رو تو دستام فشار مي دادم..ولي اون ترديدم و بعد هم رها کردنش با قصد بود..اگه

همون موقع زجرش مي دادم لذتش آني بود و..تموم مي شد ولي ذره ذره..به نظرم ايده ي عاليي بود..مخصوصا الان که براي اين ايده دليل داشتم..

اون دختر حالا حالاها نمي تونه از دست من فرار کنه..باهاش خيلي کارا دارم..نه از سر انتقام..نه..

من انتقامم و همون شب روي همين تخت گرفتم..ولي کاري که مِن بعد باهاش داشتم..فراتر از اين حرف ها بود..

آرشام هيچ کاري رو بي دليل و بي بهانه انجام نميده..و زماني که انجامش داد..هيچ کس از دستش رهايي نخواهد داشت..هيچ کس..

پاکتا رو تو دستم فشردم و به شايان زل زدم..

--ديديش؟..

سرمو تکان دادم..

--توضيحات رو هم خوندي؟..اون از همه براي من مهمتره..

-جزء به جزء..مي دونم بايد چکار کنم..هر دوي ما هدف مشترکي داريم..

--چطور؟!..موضوعه جديدي پيش اومده؟!..

-منصوري ظاهرا هنوزم دست از تلاش برنداشته..اينبار جوري حرفه اي عمل کرد که من طي دو سال متوجه نشدم يکي از زير دستاش با هدف وارد

شرکت من شده ..حالا با برملا شدن قصد و نيتش پي بردم که تمومه مدت يک پنجم از موقعيت و مسائل ِ مربوط به من و بقيه ي گروه و مي دونه..

--خب در اين صورت تو هم با هدف پيش ميري..

-اره..اينبار مي دونم بايد چکار کنم..

--مطمئنم مثل هميشه از پسش بر مياي..تو الان مثل شيرِ زخمي هستي که در فکر انتقامه..فقط مراقب باش و بدون اون کسي که زخميت کرده فرده

معمولي و سُستي نيست..بايد قوي باشي و انگيزه داشته باشي تا بتوني قوي تر از خودت رو نابود کني..از کي شروع مي کني؟..

زل زدم تو چشماش..پوزخند ِ خاصي روي لبام نقش بست..پوزخندي که افکار و ذهنيتم رو مي تونست به راحتي نشون بده..

-فردا..

سر تکون داد..بايد خودم و اماده مي کردم..مقابله با منصوري براي ديگران راحت نبود ولي من..از پسش بر مي اومدم..

داشتم خرابکاري هاي حبيب و ماست مالي مي کردم ..مرتيکه ي اشغال تمومه زحماتم و به باد ِ هوا داد..

با پرونده ها سر و کله مي زدم که منشي از حضور يکي از زير دستام توي شرکت با خبرم کرد..

-بگو بياد تو..

--بله قربان..

بعد از چند لحظه وارد اتاق شد..با ديدنش تند از جام بلند شدم و پرسيدم:بگو..چي شد؟..

با ترديد و کمي ترس اب دهنش و قورت داد..

--قربان انگار اب شده رفته تو زمين..هر جا رو که بگين دنبالش گشتيم ولي هيچ اثري ازش نيست..

با خشمي ناگهاني از شنيدن ِاين خبر دستم و مشت کردم و محکم روي ميز کوبيدم ..به طوري که شماعي يک قدم به عقب رفت..

سرم و تند تند تکون دادم .. در حالي که نگاه ِ مستقيمم به نقطه اي نامعلوم بود غريدم: بايد هر طور که شده پيداش کني و کت بسته بياريش همونجايي که

گفتم..

نگاش کردم و ادامه دادم: چندتا حرفه اي و کارکشته از بين افرادت انتخاب کن و مخصوص اين کار بذار..اگه بتونيد پيداش کنيد پاداش خوبي پيش من

داريد..در غيراينصورت دماري از روزگارتون در ميارم که اسم خودتونم از ياد ببريد..

بلندتر فرياد زدم: شنيدي چي گفتــــم؟..

نگاه ِ مرددي بهم انداخت..ترس رو تو نگاهش خوندم..

--ق..قربان.. ما شما رو قبول داريم..ولي منصوري هم کم ادمي نيست..باور کنيد چند باري که گفته بوديد تعقيبش کنيم و چشم ازش بر نداريم من چند تا

حرفه اي رو گذاشته بودم واسه اينکار ولي مرتيکه همه ي مارو دور زد .. اصلا نفهميديم 1 ساعته داريم دور خودمون مي چرخيم و اون ادم منصوري

نيست..اصلا نمي دونم چطوري جاشو با يکي ديگه عوض کرد..براي همين ميگم پيدا کردنش وقت مي بره..

پشت ميزم نشستم..دستام و در هم گره کردم و به پشتي صندلي تکيه دادم..متفکرانه نگاش کردم ..به ظاهر خونسرد ولي از درون پر از خشم..

- يعني هيچ کدوم از شما مفت خورا نمي تونه از پسه يه کار بر بياد؟!..خوبه مثلا چند تا حرفه اي استخدام کردم..نمي دونستم فقط به درد ِ لاي جرز مي

خوريد..برام پيداش کن..تا 10 روز مهلت داري..وگرنه..

هراسون ميان حرفم پريد: و..ولي.. قربان..من..

داد زدم: همين که گفتم..تا 10 روز..مي توني بري..

لال شده بود ..با سري زير افتاده از اتاق بيرون رفت..

سرم و به پشتي صندلي تکيه دادم..

کجا در رفتي پست فطرت؟..زير سنگم که باشي پيدات مي کنم..

هه....در به در شدي اره؟..فهميدي مي خوام پيدات کنم دنباله سوراخ موش مي گردي؟..ولي فکر نکنم اينبار راه ِ گريزي برات پيدا بشه.... بيچاره ت مي

کنم منصـــــوري..

با حرص لبام و روي هم فشردم..

تو فکر بودم که بي اجازه در اتاقم باز شد ..با تعجب به فردي که وارد شده بود نگاه کردم..شيدا..

با لبخندي به ظاهر دل فريب به من زل زده بود..منشي وحشت زده نگام کرد..

-قربان به خدا بهشون گفتم بذاريد اول از رئيس اجازه بگيرم ولي..

-بسيار خب..برو بيرون..

با ترديد نگام کرد..

اگه جاي شيدا هر کس ِ ديگه اي اينطور بي اجازه وارد اتاق شده بود بي شک باهاش محترمانه و با روي خوش رفتار نمي کردم..درست برعکس..به

طوري که اگه شماره شناسنامه ش و فراموش مي کرد به هيچ عنوان در زدن قبل از ورود به اتاقم و کسب اجازه از جانب خود من رو فراموش نمي

کرد..

اين هم يکي از قوانينه آرشام بود..

منشي از اتاق بيرون رفت..نگاه ِ مستقيمم به شيدا بود و لبخندي که به لب داشت..

جلو اومد و دستش و دراز کرد..

--سلام آرشام جان..خوبين؟..

نگام از تو چشماش به پايين کشيده شد..دست ظريف و شکننده ش و به آرومي بين انگشتام فشردم..

نو دلم پوزخند زدم..ظاهرا خيلي دوست داشت صميمي برخورد کنه ولي از طرفي احوالم و رسمي مي پرسيد..

بايد با من احساس صميميت مي کرد..بايد از چند جانب کوتاه مي امدم و از خيلي چيزها چشم پوشي مي کردم..

سرد جوابش و دادم..جزئي از خصلتم شده بود..راهي براي تغيير دادنش هم وجود نداشت..

-سلام..ممنونم..

دستش و رها کردم ولي اون به حالت لمس ِ انگشتام کمي مکث کرد و دستش و به کف دستم کشيد..

خودم و متوجه نشون ندادم..ولي نگاهه اون بيانگره خيلي حرف ها بود..

به صندلي اشاره کردم..با لبخند و تشکر نشست..

-اقاي صدر چطورند؟..

از اينکه مستقيما حال خودش و نپرسيده بودم اخماش و درهم کشيد ولي چيزي از ناز ِ صداش کم نشد..

--خوبن ممنون..البته نپرسيديد..ولي دوست داشتم که بگم منم خوبم..

به اجبار لبخند زدم ولي حتي شبيه ش هم نبود..

-بله..ظاهرا فراموش کردم..

--چطور؟!..

به در اتاق اشاره کردم و با طعنه گفتم:دوست داشتم قبل از ورود در بزنيد..اينو به همه ي کارکنان ِ اينجا گفتم و همه رعايت مي کنند..

با شرمندگي لبخند زد و کمي خودش و جمع و جور کرد..

--اوه ســــاري..واقعا من رو ببخشيد آرشام جان..اخه من تو شرکت پدرم که بودم همينطور وارد اتاق خودش و کارکنان مي شدم..در کل دختر راحتي

هستم..براي همين، بر حسب ِ عادت بود..

بين حرفش اومدم..

-ولي بازم اين عمل شما دليل بر اين نميشه که بي اجازه وارد اتاق بشيد..اونجا شرکته پدرتونه و شما رئيسيد .. اينجا شرکته منه و رئيسشم خودم هستم..

اين دو کاملا از هم جدا هستن..اينطور نيست؟..

حق به جانب نگام کرد..

--پس شرکا چي؟..

پوزخند زدم..کاملا مشهود..

-شرکا؟!..اونها تنها در سهامه شرکت شريک هستند نه عمدتا کل ِ شرکت و کارخونه..در ضمن فراموش نکنيد که نيمي کثير از سهامه شرکت به نام ِ

شخص خودمه ..

نفس عميق کشيدم و ريلکس به صندلي تکيه دادم..

-در هر صورت اين موضوع مسئله اي نيست که بخوام در موردش بيش از حد توضيح بدم..کم کم خودتون متوجه همه چيز مي شيد..

حالت صورتش نشون مي داد که از گفته هاش پشيمون شده ولي به روي خودم نياوردم تا بحثي صورت نگيره..حتي حرف زدن با اين دختر عذابم مي داد و

اي کاش به اين کار مجبور نمي شدم..

اما بايد تا اخرش مي رفتم..کاري رو که شروع کنم حتما به اتمام مي رسونم..

-خب با من کاري داشتيد؟..اين ملاقات دليلش چي مي تونه باشه؟..

لبخند زد و برگشت به همون حالت ِ قبل..

-- راستش کاري که نداشتم..خب به صورت رسمي امروز روز اولي هست که تو اين شرکت مشغول به کار ميشم و..

- درسته..ولي اتاقه شما اينجا نيست..

پي به نيش کلامم برد..لبخندش جمع شد..

--بله مي دونم..ولي خب گفتم اول بيام پيش شما و از خودتون کسب تکليف کنم..

بلند شدم..با قدمهايي محکم به سمت ديوار شيشه اي رفتم..نيمي ازديوارهاي کناري..درست سمت چپ تماما شيشه کار شده بود..وقتي رو به روش مي

ايستادم ازهمونجا احساس مي کردم نيمي از شهرِ تهران به زيرِ پاهاي من قرار داره و اين جلوه و نما در شب ستودني بود..

اروم تر از معمول ولي محکم گفتم: نيازي به کسب تکليف نبود..مي تونيد مشغول بشيد..در ضمن اشکالي نداره که اگه با من راحت باشيد..من اين اجازه

رو به هر کس نميدم..

صداش پر شد از شادي .. ولي کاملا مشخص بود که نمي خواد اينو بفهمم..صداش و نزديک به خودم شنيدم..

درست کنارم..

--ازت ممنونم آرشام..جدا از رفتارت خيلي خوشم مياد..يه جورايي ضد و نقيضه..گاهي حس مي کنم ازم خوشت نمياد و گاهي مثل الان احساس مي کنم

تمومه افکاري که نسبت بهت داشتم بيخوده و ..

ادامه نداد..منم چيزي نگفتم..نه حرفي داشتم که بهش بزنم و نه مي تونستم چيزي رو براش بازگو کنم..

درسته..رفتارهاي من ضد و نقيض بود ولي کاملا کنترل شده..تنها براي رسيدن به مقصودم..

صداش زمزمه وار شد..نزديکتر از قبل..

--گفتي که اين اجازه رو به هر کس نميدي!!..پس اين يعني من براي تو با بقيه فرق دارم..درسته؟!..

مکث کردم..به ارومي برگشتم..کاملا نزديک به من ايستاده بود..به طوري که وقتي برگشتم صورتم شايد يک وجب با صورتش فاصله داشت..

-شايد ..اگه بخواي..و اگه بخوام..

لبخند زد..نگاه سبزش و مخمور کرد و تو چشمام دوخت..

زمزمه وار گفت: من مي خوام..تو چطور؟!..

داشت با لحن و شيوه ي خاص زنانه ش منو مجبور به انجامه کاري مي کرد که هميشه ازش دور بودم..

بدون اينکه کوچکترين تغييري تو لحن و کلامم ايجاد کنم سرد گفتم: فعلا هيچي نمي دونم و حتي نمي دونم چي مي خوام..بهتره بري و به کارات برسي..

با تعجب نگام کرد..

اين کارم باعث مي شد تشنه تر از قبل، در تمومه کارها ثابت قدم باشه..و حتي پيش قدم..

هيچ حرکتي نمي کردم ولي خودش با اگاهي کامل به من نزديک مي شد..

سرش و به ارومي تکون داد و با صدايي گرفته گفت: بسيار خب..ولي مطمئن باش من صادقانه حرفم و زدم..با اجازه..

از اتاق که بيرون رفت باز برگشتم و از پشت ديوار شيشه اي بيرون و نگاه کردم..شهري شلوغ و پر تردد..نگاهم به بالا کشيده شد..آسمون از پس مه اي

رقيق از دود و دم شهر بزرگي چون تهران هنوزم آبي بود ..

اي کاش اين راه تو زندگي من نبود و به اينجا نمي رسيدم..

حس مي کردم خسته م..از اين همه هياهو و جنجال..ولي بازم نوعي عادت و دنبال مي کردم..اينها همه براي من حکم ِ عادت داشت و راهي که پيش رو

داشتم به انتخاب ِ خودم بود چون بايد انتخابش مي کردم..

"بايد" از اول هم تو زندگي من ريشه داشت و تا به الان که قصد داشت به ثمر برسه..

بايد شايان و هم در جريان تصميمم قرار مي دادم..

اينبار تو باغ روي صندلي درست زير درخت بيد مجنون نشسته بود..

رو به روش ايستادم..با اخم کمرنگي به استخر زل زده بود..سيگاري که بين انگشتاش گرفته بود ژستش و تکميل مي کرد..خشک و پر ابهت..

مسير نگاهش و دنبال کردم..3 تا دختر با مايو توي استخر شنا مي کردن..اين تفريح هميشگي ِ شايان بود..اون برخلافه من به اين چيزا شديدا اهميت مي

داد..

نگام و که سمت دخترا ديد صدام زد..لبخنده خاصي تحويلم داد..فکرشو خوندم..ولي علاقه اي به عملي کردنش نداشتم..

سيگارش و به ارومي تو جا سيگاري کريستال خاموش کرد..از رو صندلي بلند شد..با وجود سنش مردي شاداب و سرزنده بود..با لبخند به دخترا نگاه مي

کرد که سر و صداشون کل باغ و برداشته بود..

-- نمي دوني وقتي صداي خنده هاشون و مي شنوم چه روحيه اي مي گيرم..

ناخداگاه پوزخند زدم..متوجه شد..دستش و روي شونه م گذاشت ..

--چيه؟..خوشت نيومد؟..اره مي دونم..نيازي هم نيست جواب بدي..

دستش و پايين اورد و چند بار پشت سر هم به بازوم زد..

--تا جووني ، جووني کن پســـر..نذار اين هيکل و اندامه ورزيده مفت و بي استفاده باقي بمونه..ازشون به بهترين شکل ِ ممکن استفاده کن..

خشک گفتم: چه استفاده اي؟..

به دخترا اشاره کردم که حالا تو اب شناور بودن وبه من نگاه مي کردن..

رو به شايان با پوزخند ادامه دادم: بدم دسته اينا؟..

کمي نگام کرد..قهقهه زد وسرش و بالا گرفت..دستاش و برد بالا و تکون داد..

بلند گفت:تو با همه فرق داري..همه چيزت عکسه بقيه ست..و اين تو رو خاص مي کنه..

مستقيم نگام کرد..

-- فقط جووني کن آرشام..خوش گذروني کن..همه چيز کار نيست..يه وقتاييم بايد هدفت و بذاري يه گوشه و بي خيالي طي کني ..انرژي بگير..شاد باش..

سکوت کردم..چون به اين قسمت از حرفاش اعتقادي نداشتم..پس همون بهتر که چيزي نگم تا با همين باورهاي پوچش خوش باشه..

جلو افتاد..پشت سرش رفتم..قسمتي که استخر قرار داشت کمي سرپوشيده بود..يعني استخري که مستطيل شکل بود فقط از 2 قسمت باز بود..درست رو به

ويلا..و از پشت ديد نداشت..دخترا با مايوي دو تيکه توي استخر شنا مي کردند و هر کدوم با نگاهي خاص به من و شايان خيره شده بودند..

از لبخنداي پر نيازي که تحويلم مي دادن نفرت داشتم و از اين نگاه هاي مملو از ه*و*س بيزار بودم..ولي نه مي خواستم و نه مي تونستم به روم بيارم..

بايد تظاهرمي کردم..به همه چيز..سال هاست که دارم اين کار و مي کنم..و بازهم بايد به تظاهر کردنم ادامه بدم..فقط از روي عادت..

يه اتاقک با ديواره اي پلاستيکي ولي کدر و تيره گوشه ي استخر درست بالاي اون قرار داشت..اتاقک نسبتا بزرگ و مخصوص تعويض لباس بود..

--برو تو اتاق مايو بپوش يه تني به اب بزن..با وجوده دخترا بد نمي گذره..

جدي گفتم: از اينکار خوشم نمياد..

ايستاد..با اخم نگام کرد..

--از چي؟..ازشنا؟..يا اينکه بين ِ 3 تا دختر باشي و از وجودشون لذت ببري؟..

با اخم..درست مثل خودش جواب دادم: برام فرقي نمي کنه..

--ولي بايد فرق کنه..باهات کاراي مهمي دارم آرشام..پس اينبار بايد کوتاه بياي..

ابروهام و جمع کردم و نگاهم و تيز بهش دوختم..

-چي شده؟..

لبخند زد و سرش و تکون داد..

--بهت ميگم..فعلا يه تني به اب بزن..قول ميدم ديگه نتوني از لذتش بگذري..

قهقهه ش و سر داد و رفت تو اتاقک..کلافه دور خودم چرخيدم..منتظر بودم بياد بيرون.. چي مي خواد بگه؟..

برگشتم وبه دخترا نگاه کردم..با ديدن 2 تاشون حال بدي بهم دست داد..همديگرو در اغوش گرفته بودن و....

با نفرت رو ازشون گرفتم و به در اتاقک نگاه کردم..از چنين محيطي بيزار بودم..مخصوصا چنين کساني که لايقه نگاه کردن هم نبودن..

ولي بايد بهش تن مي دادم..مثل خيلي از کارا که به ميلم نبود ولي به اونچه که مي خواستم مربوط مي شد..اين هدف يا بهتره بگم اهداف دستم رو بسته

بودند..به روي خيلي چيزها..

لباسام و با لباس شنا تعويض کردم..

وقتي از اتاقک اومدم بيرون چشمم به شايان افتاد که يکي از دخترا با شراب و ميوه ازش پذيرايي مي کرد..دو تاي ديگه هم تو اغوشش بودند ..از

يکيشون کام مي گرفت و ديگري نوازشش مي کرد..موزيک ِ لايت و ارامش بخشي تو فضا پخش بود..

با ديدن من لبخند زد و به داخل استخر اشاره کرد..توجهي بهشون نداشتم..با يک جهش و به صورت کاملا حرفه اي پريدم تو استخر..همون زير شناور

بودم..رفتم انتهاي استخر..

اب نه سرد بود و نه گرم..باعث شد رخوتي نوازشگر تنم و اروم کنه..

سرم و از اب بيرون اوردم ونفس عميق کشيدم..قطرات اب از روي موهام به روي شونه و قفسه ي سينه م مي چکيد..پوله زيادي خرج اين عضله ها

کرده بودم..

دستامو از هم باز کردم و لبه ي استخر گذاشتم..سرمو به عقب تکيه دادم و چشمامو بستم..چند لحظه گذشته بود که حس کردم يکي کنارم ِ..چشم باز

کردم..سردي شراب به روي قفسه ي سينه م باعث شد نگاش کنم..جام شراب و خم کرده بود و بدنم رو خيس از شرابه سرخ مي کرد..

همون دختري بود که داشت از شايان پذيرايي مي کرد..موهاي بلوند..چشماي مشکي و پوست سفيد..لب هاي سرخ و لبخندي ه*و*س الود ..

مسخش شده بودم..شايد چون حضورش برام ناگهاني بود..با همون لبخند کج شد و من تماس زبون گرم و خيسش و رو سينه م احساس کردم..داشت

شراب و با لب ها و زبونش از روي پوست سينه م مي گرفت و مزه مزه مي کرد..

کارش حالم و بد کرد..شايد توي اون لحظه حالت عاديش اين بود که در اغوش بگيرمش و چون شايان ازش کام بگيرم..ولي افکار من با اونا فرق مي

کرد..

شونه ش و تو دستام گرفتم..چشماش خمار شده بود..با اين حرکتم لبخندش پررنگ تر شد..

به شدت هولش دادم عقب و به روي افکارش خط باطل کشيدم..

با اخم غليظي که تحويلش دادم و خشمي که از چشمام شعله مي کشيد با ترس عقب عقب شنا کرد..دستم و مشت کردم و شلاق مانند به روي اب زدم که به

هوا پاشيده شد..رفتم زير اب..شراب و از روي تنم پاک کردم..بدون کوچک ترين توجهي به شايان از استخر بيرون اومدم..

لباسام و پوشيدم..رفتم تو ويلا..موهام نمناک بود..خدمتکار حوله به دست کنارم ايستاد..حوله رو از دستش گرفتم و رو موهام کشيدم..

تو سالن منتظرش نشستم..فهميده بود به اندازه ي کافي عصباني هستم ..از انتظار تو يه همچين موقعيتي نفرت داشتم..

چشمم به شيشه ي کريستال از شراب روي ميز افتاد..با اخم رفتم طرفش ..حرکاتم تند و عصبي بود..

از چي؟..يا حتي از کي؟..

شايد از افکارم..شايد هم..از گذشته..

ليوانم و پرکردم..

گذشته ي لعنتي..دست از سرم برنمي داشت..

يه ضرب سر کشيدم..

خاطرات ازار دهنده..لحظاتي چون کابوس..

چشمام و بستم ..

مزه ش تلخ بود..چون زهر..ولي نه مثل زهري که روزگار به وجودم تزريق کرده بود..

به گلوم نيش مي زد..

ولي نيشي که از گذشته رو تنم باقي مونده کشنده ست..

-- زياده روي نکن پسر..باهات حرف دارم..

ليوان و کوبيدم رو ميز ..سرم و خم کردم ودستام و به لبه ي ميز تکيه دادم..چشمام و بستم و نفس عميق کشيدم..

برگشتم و نگاش کردم..حوله ش و به تن داشت و روي مبل نشسته بود..

حوله رو از روي گردنم برداشتم و رو مبل انداختم ..رو به روش نشستم و پا روي پا انداختم..

يه سيگار از تو جعبه در اورد و روشن کرد..به طرفم گرفت..بي حرف ازش گرفتم..بهش نياز داشتم..بايد اروم مي شدم..

پک محکمي زدم..با ژست ِ خاصي دودش و بيرون دادم..هنوزم عصبي بودم..ولي رفته رفته اروم مي شدم..

از پشت دود ِ سيگار نگاش کردم..

از خونه ي شايان که زدم بيرون به حرف هايي که بينمون رد و بدل شده بود فکر مي کردم..خيلي جالب بود..يه جورايي تصميم ِمن با نظر و حرفاي شايان

مشابهه هم از اب در اومده بود..به نظرم اينطوري بهترشد..براي به دام انداختن منصوري هر ريسکي رو بايد پذيرفت..

" دلارام "

عجيب حوصله م سر رفته بود..رئيسمم که طبق معمول رفته بود مسافرت و اين وسط مونده بودم که چرا منو نگه داشته؟!..هه..لابد بايد بمونم تو خونه از

در و ديوار وماهي هاي توي اکواريوم و اون افتاب پرسته بدقواره ش پرستاري کنم..

خب چيز ِ ديگه اي هم نبود که دلم بهش خوش باشه..باز دم ِ پري گرم که بهم زنگ مي زد..از طرفي چند بار تلفني با فرهاد حرف زده بودم..

هر بار که مي گفتم تو خونه تنهام با نگراني مي گفت « چرا انقدرلج مي کني دلي بيا اينجا بمون من که لولوخورخوره نيستم..باور کن کاري باهات ندارم

..نگرانه چي هستي؟!..»

اونو قبول داشتم..ولي از حرف مردم مي ترسيدم..اي که ادم مي مونه اينجور مواقع به خودش فحش بده يا به زمين و زمان و اين مردم که هر چي رو مي

بينن واسه ش حرف در ميارن..حتي به خودشون زحمت نميدن 2 تا سوال و پرسش کنن ببينن ايني که دهن به دهن مي چرخونن راسته يا دروغ!!..

راحت طلبن و هموني که ببينن و قبول مي کنن..اگه اينطور نبود که وضعه من الان اين نبود..آه.

اره « آه » بکش دلي خانم..بکش که کاره ديگه اي از دستت بر نمياد..

نشستم جلوي تلويزيون..يه دستم زير چونه م بود يه دستم به ريموت..

زدم شبکه ي 1..طبق معمول اخبار..مگه چقدر خبر تو دنيا هست که روزي چندبار تکرارش مي کنن؟..مثلا اخباره وگرنه سرش و بزني و تهش و

نگهداري بازم هيچيش به يه خبره درست و حسابي شبيه نيست..

زدم2..پوووووف..بحث و گفتگو درمورده فلان و فلان و فلاني..زيرنويس داده که سريال ِ (......) چه ساعتي پخش ميشه..يه قسمتش رو ديده بودم که از

اول تا اخرش ياده بدبخت بيچارگي ها و بي پولي ودر به دري خودم افتادم..

جعبه ي دستمال کاغذي وَره دلم بود و هي فين و فين پشت سر هم و..

خلاصه اولش يارو رو بردن بيمارستان..وسطش رفت تو کما تهش يه راست سينه ي قبرستون..اين شد قسمت اول سريال..اولش که اين بود خدا اخرش و

بخير کنه..

زدم3..اَکه هي..داره فوتبال ميده..يه بار نشد من بزنم اينجا و مثلا يه برنامه ي اموزشي بده..اونم نه يکي عينه ادم حرف بزنه..اولش فوتبال..اخرش خبر

از فوتبال و اخر شب هم نقد و بررسي فوتباااااال..يه وقتايي هم نمي دونم چي مي شد درحده معجزه اتفاق مي افتاد که يهو راز بقا مي داد..ولي از شانسه

من الان داشت فوتبال پخش مي کرد و کي راز بقا مي داد رو خدا داند و مديرشبکه ش..

بي خياله 4 شدم که کلا ول معطل بود..هر وقت اين شبکه رو نگاه مي کردم ميرفتم تو چُرت..

زدم 5..باريک الله..باز اين بهتره..داره لحيم دوزي اموزش ميده..نه بابا روبان دوزيه..نه خب شايد بافتني.. اَه..بي خيال هر کوفتي که هست اموزشيه

ديگه..

چشمامو ريز کرده بودم و به دستاي اون خانمه نگاه مي کردم که تند تند داشت سوزن و تو پارچه ي نرم و ظريفي که تو دستش داشت فرو مي کرد که..

اِِِِِ تموم شد؟؟!!..اي بابااااااا..شانس و نيگا تو رو خدا..

از حرصم خاموشش کردم..همون بهتر که آف باشه..والا..

از اين 5 تا کانال يکيش جذبم نمي کنه..ادم بي خوابي به سرش بزنه بشينه پاي تلويزيون و برنامه هاش ، سه سوت همچين خوابش مي بره که انگار 6

سال کسري خواب داشته..

ماهواره هم که قربونه نبودنش..از بس روش پارازيت فرستاده بودن که از اين همه کانال 2 تا درست و حسابيش و نشون نمي داد..

هي..حالا چکار کنم؟..با انگشتم رو دسته ي مبل ضرب گرفته بودم و همونطور که لبامو کج کرده بودم دور تا دور خونه رو واسه ي هزارمين بار ديد زدم

صداي زنگ پيامک گوشيم بلند شد..

شيرجه زدم روش و پيامک و باز کردم..از طرف فرهاد بود..

«سلام خانم خانما..وقتي زنگ مي زنم جواب بده نگرانتم»..

خواستم جواب و واسه ش بفرستم که زنگ زد..با شيطنت خنديدم و رد تماس زدم..براش نوشتم..

«اس بده..حال ندارم حرف بزنم»..

جوابش و فرستاد..

«باز تَمبَليت عود کرده؟»..

«نمي دونم شما دکتري..چکارم داشتي؟»..

«مي خواستم بهت بگم اگه حوصله ت سر رفته منم عينه خودتم پايه اي بزنيم بيرون؟»..

يه کم فکرکردم..پيشنهاده بدي نبود..

«باشه حرفي نيست..کِي و کجا؟»..

«الان راه ميافتم..هر کجا که تو بگي»..

«اوکي پس بيا تا اون موقع منم فکرام و مي کنم بهت ميگم» ..

«باشه»..

به ساعتم نگاه کردم..11 صبح بود..اين موقع روز کجا بريم که بشه حسابي خوش گذروند؟....هيچ کجا مثل " باغ رويا " بهمون خوش نمي گذشت..

مطمئنم فرهادم قبول مي کنه..

در کل باهاش راحت بودم..مثل يه برادر..دوست..يه کسي که سالهاست مي شناسمش قبولش داشتم و همه جوره بهش اعتماد داشتم..

تنها فردي بود که از اقوامم برام مونده بود..فرهاد برام بهترين پشتيبان بود..و خوشحال بودم که لااقل اون و دارم و مي تونم روش حساب کنم..

هميشه اينو بهش مي گفتم.. و اون در جوابم مي خنديد و مي گفت « بهم همه چي مياد الا اينکه حامي توي اتيشپاره باشم.. انقدرمنو بزرگ نکن کوچيکتيم

دلي خانم »..

پسر شاد و مهربوني بود..در کنارش بودن ادم و به هيچ وجه خسته نمي کرد..اي کاش مي شد به پري هم بگم باهامون بياد..ولي خب شايد فرهاد خوشش

نياد..يا پري راحت نباشه..

همونطور که با خودم فکر مي کردم لباسام و پوشيدم..يه مانتوي سفيد که کمي از زانوم بالاتر بود..يه شلوار پارچه اي مشکي و کمي براق ..شال سفيدم

که خط هاي کج و معوج مشکي و طوسي داشت که به رنگ خاکستري چشمام مي اومد..کيفم رو مشکي و کفشامو سفيد و طوسي انتخاب کردم..رنگ

بنديش هارموني جالبي داشت..

عادت نداشتم موهام و از شال بيرون بذارم..نمي دونم چرا بر خلافه هم سن و سالام از اينکار خوشم نمي اومد..

نه اينکه شالم و تا روي پيشونيم بکشم و..نه اصلا اينطوري نبودم..کمي از موهاي جلوم از شال بيرون مي زد ولي نه اونطور که همه تا وسط سرشون و

بيرون مي ريختن و..

هميشه ساده بودم ولي بد فرم لباس نمي پوشيدم..نه جذب و بدن نما .. نه گشاد و افتضاح..در حد تعادل که افراط هم نکرده باشم..

زنگ خونه زده شد..از در ويلا که اومدم بيرون يکي از نره غولاش جلوم و گرفت..مثلا اونجا مي ايستادن که از خونه محافظت کنن..

با صداي نکره ش گفت: خانم کجا؟..

حق به جانب نگاش کردم..

-هر کجا..بايد به تو هم جواب پس بدم؟..

--خودتون مي دونيد که اقا چي دستور دادن..

-اره مي دونم قبلا ازش اجازه گرفتم..

--ولي کسي به من چيزي نگفت..

رفتم تو شکمش تا بگم " گفته يا نگفته بکش کنار باد بياد بينم "..که يکي از هم قُماشاي خودش اومد جلو ..

-- بي خيالش شو ..رئيس به من گفته..بذار بره..

نگاش کرد : مطمئني؟..

--اره..اون موقع پست ِ تو نبود..

يه کم نگام کرد..بعدم هيکله قِناصش و کشيد کنار..بدون اينگه نگاهشون کنم رد شدم..

در مواقعي که خونه نبود و زير دستاش و مي فرستاد مرخصي منم يواشکي با ماشينش مي زدم بيرون..اوايل از اين جراتا نداشتم ولي خب توي اين 3

سال تونستم اعتمادش و جلب کنم..

البته اين ازادي ها هم قانون ِ خودش و داشت..يکيش سرويس دادن به مهماناش و ديگري گوش دادن به تمامه اوامرش ..اونم بدون چون و چرا..

پولي که بهم نمي داد منم بايد ازش سواستفاده مي کردم..مفت مفتم که نمي شد..

البته نه اينکه هيچ پولي بهم نده..منظورم کارمزد بود..وگرنه که 100 سال يه بار چندرغاز مينداخت جلوم که به گدا مي دادي قهر مي کرد..

توقعيم نداشتم..همون که جا داشتم خودش خيلي بود..به دَرَک که براش خيلي کارا مي کردم ولي لااقل بي ابرو نمي شدم..

نون و جا بهم مي داد خب به جاش براش کار مي کردم..ميذاشت برم بيرون که خب حقم بود..گاهي که واسه خريد مي خواستم برم بيرون مي ذاشت با يکي

از مدل پايين ترين ماشيناش بزنم بيرون اونم با تايمي که برام مشخص مي کرد که خب در مقابلش مي شدم ساقي و کلفت و هزار کوفت و زهرمار ديگه..

گاهيم به روم مي اورد ولي بايد بي خيالي طي مي کردم..کار ديگه اي از دستم ساخته نبود..

همين که از در رفتم بيرون ماشين فرهاد و ديدم که جلوي ويلا ترمزکرد..ماشينش يه پرشياي نقره اي بود..عينک افتابيش به چشماش بود وبا لبخنده

جذابي از تو ماشين نگام مي کرد..

پاهاش که معلوم نبود ولي يه بلوزه استين کوتاهه مردونه ي سفيد تنش بود که وقتي نزديکش شدم ديدم يه بيت شعر از حافظ گوشه ي سمت چپ از

بلوزش نوشته شده ..

مثل هميشه خوش تيپ و جذاب بود..پزشک مملکته خب..

نشستم کنارش..با لبخند سلام کردم..

-- سلام خانم پرستار..خوبي؟..

- عــالي..اتيش کن بريم..

يه کم از پشت عينک نگام کرد و خنديد..

--اي به چشم..اتيش کنم بعدش کجا بريم؟..

با لبخند نگاش کردم..

- اگه گفتي؟..

عينکشو برداشت..چشماي مشکي و خوش حالتش برق مي زد ..يه کم تو چشماي خندون و شيطونم خيره شد ..لبخندش رفته رفته پررنگ شد..

سر تکون داد و عينکش و به چشم زد..همونطور که داشت حرکت مي کرد گفت:

-- باغ رويا؟!..

دستمو تو هوا تکون دادم ..

- خودشه..دکي جون زدي تو خال، بتازون اين يابوي خوشگلت و که دير ِ..

-تو هنوز ياد نگرفتي به ماشين من نگي يابو؟..

پريدم وسط حرفش..

- چرا خب؟..يابو به اين باکلاسي..

و به ماشينش اشاره کردم..غش غش خنديد..

--اره خب لابد چون تو ميگي..

- دقيقا..

به ضبط ماشينش نگاه کردم و گفتم: تو پخش چي داري؟..

انگشتمو بردم سمت دکمه ش که گفت: پِلي کن همين اهنگي که اولش هست خوبه..

سرمو تکون دادم و دکمه ش و زدم..

سرمو به صندلي تکيه دادم .. از شيشه ي پنجره بيرون و نگاه کردم..

آهنگش حرف نداشت..

( آهنگ «باورم کن» از محسن يگانه )

نه خودش موند نه خاطره هاش

تنها چيزي که مونده جاي خاليشه

قصه ي دنباله دار رفتنش هنوز شبا

مثل يه ستاره از ذهنم رد ميشه

دل خوشي هامو زير پاش گذاشت و گذشت

حالا فقط منم،منه بي انگيزه

کسي که دنياي من بوده يه روز

نبودنش داره دنيامو بهم ميريزه

باور کنم يا نکنم قلبمو جا گذاشت و رفت

طفلکي دله سادمو تو غم تنها گذاشت و رفت

**

نه خودش موند نه خاطره هاش

دلخوشي هامو زير پاش گذاشت و گذشت

هنوز هاج و واجم که چجوري شد

هر کاري کردم که از پيشم نره

نميدونستم که از اين فاصله ها

از اين جدايي داره لذت ميبره

اون که ميگفت مثله منه از جنس منه

نميدونستم دلش اينقدر از سنگه

چقدر به خودم دروغي ميگفتم

الان هر جا باشه واسه ي من دلتنگه

باور کنم يا نکنم قلبمو جا گذاشت و رفت

طفلکي دله سادمو تو غم تنها گذاشت و رفت

رو کردم بهش و با شيطنت خنديدم..

-به به..چه اهنگايي گوش ميدي..نکنه عاشق شدي و اين وسط ما بيخبريم؟..

نگاهه کوتاهي بهم انداخت و لبخند زد..

--چيه..بهم نمياد؟..

-گوش دادن به اين اهنگا؟..

-- نخير خانمه خوش حواس..عاشقي رو ميگم..

يه کم جا به جا شدم و لبامو به نشونه ي فکر کردن جمع کردم..

- نمي دونم..خب بهت که مياد..ولي بستگي داره ..

ابروش و انداخت بالا..عينکش و از رو چشماش برداشت و انداخت رو داشبورت..

نيم نگاهي بهم انداخت و جدي گفت: به چي بستگي داره؟..

بيرون و نگاه کردم..کلافه گفتم: چه مي دونم..تا حالا عاشق نشدم بفهمم چي ميگي..

نگاش کردم..نُچي کرد و با لبخنده کجي سرشو تکون داد..

نفسشو محکم داد بيرون و گفت: آره خب..درده يه عاشق و..

نگام کرد و ادامه داد: يه عاشقه که مي فهمه..

- يعني تو ميگي من نمي تونم بفهمم؟..

ابروش و انداخت بالا که يعني « نه»..

پوزخند زدم: پس عااااشقي..

سرشو تکون داد..کنار خيابون نگه داشت و همزمان با گفتنه: شايد.... پياده شد..

نگاهي به اطرافم انداختم..رسيده بوديم..منم تند پريدم پايين..درا رو قفل کرد..شونه به شونه ش حرکت کردم..

هر دو ساکت بوديم..حرفاش يه جورايي ذهنمو به خودش مشغول کرده بود..يعني فرهاد عاشقه کيه؟!..

ولي با ديدن باغ به کل همه چيز و فراموش کردم..«باغ ِ رويا» رو خودم و فرهاد کشف کرده بوديم..البته جايي هم نبود که کسي نشناسه..

يه باغه خصوصي که همه چي توش پيدا مي شد..

« سفره خونه ي سنتي - شهر بازي که خيلي کوچولو موچولو بود ولي از هيچي بهتر بود - پارک که اونم کوچيک بود و با صفا - رستوران سنتي که

قسمتي ازهمون سفره خونه رو به خودش اختصاص داده بود»

جاي معرکه اي بود..چون شخصي بود خرجش هم زياد مي شد..ولي مي ارزيد..هم غذاهاش عالي بود و هم اينکه جاي بکر و رمانتيکي محسوب مي

شد..من که عاشقش بودم..

يه روز اتفاقي گذرمون به اينجا افتاد و منم زودي دلم و دادم بهش و پاگيرش شدم..کي بود که با ديدن اينجا خاطرخواش نشه؟..

-- خب حالا چکار کنيم؟..

-اول بريم شهربازي..يه کم بگرديم بعدم ميايم رستوران ناهارمي خوريم..

خنديد: پس شد اول گردش و تفريح..اوکي بريم..

راه افتاديم سمته شهربازي که شامل ِ يه چرخ و فلکه نسبتا بزرگ و يه قصر ِ بادي مي شد .. قسمتي از شهربازي هم حالته استخر بود که توش قايق

پدالي گذاشته بودن..

هر وقت مي اومدم اينجا امکان نداشت که از خيره قايقاش بگذرم..

واسه همين تا رسيديم فرهاد گفت: تو برو تو يه کدومش بشين منم الان ميام..

رفت سمته بوفه و منم مونده بودم بين اون 5 تا قايق که کدوم و انتخاب کنم؟..

رنگ و وارنگ بودن..ولي من عاشقه رنگه سرخم..

خواستم يه ضرب بپرم توش ولي ترسيدم موج بگيره پرت شم تو آب.. نشستم لبه استخر..پاي راستم و بردم پايين..قايق رو اب تکون مي خورد..

پاي چپم و اوردم پايين که اونم بذارم تو قايق..دستم لبه ي استخر رو محکم چسبيده بود که يهو يکي از پشت اروم هولم داد..جيغ ِ کَرکننده اي کشيدم و

پرت شدم تو قايق..شيرجه زدم و اماده ي پرت شدن تو اب استخر بودم و درهمون حال چشمام درست اندازه ي چشماي قورباغه زده بود بيرون که يکي از

پشت مانتوم و گرفت و کشيد سمت خودش..

همچين نفس نفس مي زدم که گفتم الان هر چي سيستم تنفسي دارم از حلقم مي زنه بيرون..بدجور وحشت کرده بودم..واي خدا ..

صداي قهقهه ش و که شنيدم با خشم برگشتم و نگاش کردم..

فرهاد در حالي که يه پاکت ِ بزرگه چيپس تو دستش داشت بالا سرم وايساده بود و مي خنديد..منم عينه ماست اب رفته ولو شده بودم رو صندلي ِقايق و

نگاش مي کردم..

وقتي به اوج عصبانيت رسيدم همچين سرش داد زدم که خفه خون گرفت بيچاره..

-- مــــررررررررررض..مگه ساديسم داري ديوونه؟..يه لحظه مردم و زنده شدم..اگه سکته کرده بودم چي؟..خير سرت دکتري.......

ريلکس با لبخند نشست رو صندلي کنارم و با شيطنت نگام کرد..پاکت باز شده ي چيپس و گرفت جلوم و با لحنه بامزه اي گفت: تا بوده اين بوده که

بادمجون بم آفت به خودش نديده پس غمت نباشه بفرما چيپس..

از لحنش هم خنده م گرفته بود و هم تا سر حده انفجاااااااار حرصي شده بودم..

پاکت چيپس و پس زدم طرفش و گفتم: مي دوني الان چي دلم مي خواد؟..

با تعجب گفت: نه..چي؟!..

دستام و عينه قاتلا اوردم بالا و جلوي صورتش گرفتم..انگار که مي خوام خفه ش کنم..

-اينکه گردنت و بگيرم تو دستام و خرخره ت و تا مي تونم بجوَم..

آب دهنش و با ترس ظاهري قورت داد..

دست مو يه کم بردم جلو که سرشو کشيد عقب..چشماي مشکي ونافذش شيطون تر از هميشه شده بود..

لرزون گفت: دختر تو فيلمه ادمخورا رو زياد نيگا مي کني انگار..اصن من منصرف شدم..قايق سواري بخوره تو سرم ..جونم واجب تره..

دستشو گرفت لبه استخر و خواست از جاش بلند شه که بلوزشو گرفتم و کشيدمش سمت خودم..باز نشست..

وقتي لبخند رو رو لبام ديد..اروم خنديد .. چشمک با مزه اي زد و عين بچه ها گفت:بريم آب بازي؟..

منظورش و فهميدم..هميشه وقتي مي رفتيم وسطاي استخر مشتش و پر از اب مي کرد و مي پاشيد به سر و صورتم..منم که مي ديدم دلش يه دل سير اب

تني مي خواد براش کم نميذاشتم و خوب خيسش مي کردم..

-اوکي ولي نه تا حدي که خيس بشيم..مي ترسم مثل اون دفعه شديد سرما بخورم نتونم از پسه کارام بر بيام..

-- باشه خانم پرستار..هوات و دارم..

شروع کرديم به پدال زدن و بينش هم چيپس خوردن..

گاهي اذيتم مي کرد و جهت قايق و عوض مي کرد که يهو محکم مي خورديم به ديواره ي استخر و منم تا نصفه پرت مي شدم جلو و باز بر مي گشتم

عقب..دل و روده م پيچيده بود تو هم بس که اينکار و تکرار کرد..

- نکن فرهاد..

با لبخند نگام کرد..حال و روزم و که ديد لبخندش محو شد..

--چي شد دلي؟..

محکم زدم به بازوش..

- مرض و چي شد..اين چه وضعش اخه؟..

--شرمنده خانمي..قصدم شوخي بود..

قايق و به عقب هدايت کرد..ديگه نمي خنديد..انگار بدجور زده بودم تو ذوقش..

حالم خوب شده بود..ديدم تو خودش ِ يه مشت اب برداشتم و بي هوا پاشيدم تو صورتش..چون تو باغ نبود انگار که ازخواب پريده باشه چشماش تا اخرين

حد گشاد شد و هراسون نگام کرد..

غش غش زدم زير خنده..درهمون حال نگاش کردم و گفتم:کجايي پسر؟..

هيچي نمي گفت..خنده م با نگاهه مستقيم و نافذش کم و کمتر شد..چرا اينجوري نگام مي کنه؟!..

يه کم که خيره شد تو چشمام سرش و چرخوند و گفت: ميگم بريم رستوران..حسابي گرسنمه..

- تو حالت خوبه؟..

فقط سرش و تکون داد..منم هيچي نگفتم..

پشت ميز نشسته بوديم..هنوز ساکت بود..

-فرهاد؟..

سرش و بلند کرد..نگاش و دوخت تو چشمام..

-چرا تو خودتي؟..چي شده؟..

بازم سکوت کرد..

خنديدم: ببينم نکنه تو داري با نگات باهام حرف مي زني؟..خب ببين من که زبونش و نمي فهمم..زيرنويس اگه داره بفرست روش ..از کي تا حالا تو

خماريش موندم بفهمم دردت چيه؟..

دهنش و باز کرد حرف بزنه که همون موقع گارسون واسه گرفتن سفارش اومد..

جوجه سفارش داديم مثله هميشه..

گارسون که رفت نگام کرد..انگار ترديد داشت ..

دستاش و گذاشت رو ميز..بهشون نگاه کرد و اروم گفت: دلارام..من مي خواستم..

ساکت شد..چشمام و ريز کردم و گفتم: چي مي خواستي؟..بگو مي شنوم..غريبي مي کني؟..

با اين حرفم خنديد وسرش و تکون داد..

نگام کرد وگفت: من از هرکي غريبي بکنم با تو راحتم..اينو مطمئن باش..

لبخند زدم: پس چي؟..بگو هم خودت و خلاص کن هم منو..چي شده؟..

مرموز خنديد: خيلي دوست داري بشنوي؟..

لبام و جمع کردم ..

- امان از کنجکـــاوي..

بلندتر خنديد: اره خب..پدره فضولي بسوزه..

خنديدم: مرض ديوونه..خب بگو ديگه..

خنده ش اروم اروم کمرنگ شد..تا اينکه به پوزخند بدل شد ..

--ميگم..ولي قبلش ازت يه خواهشي داشتم..

اي بابا..معما پشت معما..

همون موقع سفارشمون و اوردن..گارسون که رفت زل زدم بهش تا شايد فرجي بشه و بگه چي مي خواد..

و همين که خواست بگه يکي از پشت سرم گفت: دلي خانم شما کجا اينجا کجا؟..

سريع شناختمش..برگشتم و با ذوق گفتم: پـــري..

خودش بود..مثل هميشه شيک پوش و جذاب..يه مانتوي شکلاتي..شال کرمي و شلوار همرنگش..کيف و کفش شکلاتي..عالي شده بود..

همو بغل کرديم وبعد از روبوسي رو بهش گفتم: به به يه پا کيک شکلاتي شدي دختر..ادم دلش مي خواد يه گازه اساسي ازت بزنه ..

خنديد و زد به بازوم..

--برو خدا رو شکر کن که دختري..اگه يه پسر اينو بهم گفته بود اونوقت..

--سلام..

با شنيدن صداي فرهاد هر دو به طرفش برگشتيم..پري با ديدن فرهاد لبخنده پت و پهني زد و متين وخانومانه جواب سلامش و داد..

واسه سومين بار بود که همديگرو مي ديدن..اون 2 بارم پري با من بود و فرهاد ديده بودش..

پري نامزد داشت..يه پسره خر پول و گردن کلفت به اسم کيومرث که همه کيو صداش مي زدن ..همه ي زندگي اين بشر تو پولاش خلاصه مي شد و به

قوله پري حتي تو خوابم اسکناس مي شمرد..

تعارفش کردم ..بدون رودروايسي نشست پشت ميز ..

قربونش برم هميشه خونگرم وصميمي بود و با هيچ بني بشري هم تعارف نداشت..

-از اينورا؟..چه خبر شده؟..

اروم خنديد: وااااا..مگه بايد خبري بشه؟..هيچي مثل هميشه يهويي زد به سرم و گفتم به بهونه ي خريد بيام بيرون..ولي هيچي نگرفتم يهويي دلم هواي

اينجا رو کرد و..

-لابد بعدش هم يهويي چشمت به جمال ما منور شد و..

با خنده سرشو تکون داد: اره همينه..

به فرهاد نگاه کردم..نگاش به بشقابش بود و هيچي نمي گفت..رو به پري کردم که يه نگاه به من انداخت و يه نگاه به فرهاد..

-چيزي مي خوري سفارش بدم؟..

--نه مرسي قبلا خوردم..راستي اُغور بخير.. چي شده زدي ازخونه بيرون؟..

-هيچي ديگه..منم ديدم حوصله م سر رفته همون موقع فرهاد بهم زنگ زد ديدم اونم به درده من دچاره ديگه گفتيم چه کنيم چه نکنيم بيايم اينجا يه کم

هواخوري..

لبخند کمرنگي زد وسرش و زير انداخت..فرهاد هم داشت نگام مي کرد.. لبخند زد..و باز زل زد به بشقابش..

-خب اينجوري که نميشه ما غذا بخوريم تو نگاه کني..لااقل يه بستني يا ابميوه سفارش بدم بيکار نموني..

قبل از اينکه مخالفت کنه به گارسون سفارش ِ يه بستني ِ مخصوص و دادم..

معترضانه نگام کرد..

--اين چه کاري بود دلي خودم سفارش مي دادم خب..

- خب حـــــالا..من و تو نداريم که..مگه نه فرهاد؟..

از قصد صداش زدم که يه کم از تو لاکش بياد بيرون..فکر کنم جلوي پري معذب شده بود..

ولي کلا انگار تو باغ نبود که مات منو نگاه کرد و گفت:چي؟!..

پري خنديد..منم با لبخند چپ چپ نگاش کردم و گفتم: معلوم هست حواست کجاست؟..

يه کم نگام کرد..يه نگاهه کوتاه هم به پري انداخت و باز به غذاش خيره شد..

شنيدم که زمزمه کرد: هيچي..همينجا..

خواستم اذيتش کنم..واسه همين با شيطنت ابروم و انداختم بالا و يه چشمک واسه پري زدم..

رو به فرهاد گفتم: خب بگو ببينـــــم..ما چي داشتيم مي گفتيم؟..

گنگ نگام کرد: با کي؟..

-وا..خب با پري ديگه..

نگاش چرخيد رو پري .. پري هم با همون لبخنده بزرگي که رو لباش داشت خيره شده بود تو چشماي فرهاد..انگار اونم داشت با اين حرکت ِ فرهاد تفريح

مي کرد..

ولي فرهاد که دست ِ منو خونده بود در کماله زرنگي گفت:عادت ندارم يواشکي به حرفاي دو تا خانم گوش بدم..

حالا اون بود که با شيطنت نگامون مي کرد..چشمک بامزه اي تحويل صورت وا رفته م داد و گفت: اين عمل زشت از خصوصيات يک اقاي متين و

متشخص نيست ..مي دوني که؟..

نامرد کيش وماتم کرد..ولي نيش ِ پري هنوز باز بود..

و از اونجايي که کم اوردن تو مرامم نبود يه نيشخند تحويلش دادم و گفتم: اره تو که راست ميگي..پس چي شد اون موقع که من و پري داشتيم در مورده

اينجا حرف مي زديم تو داشتي به من نگاه مي کردي؟..ديگه تابلوتر از اين؟!..

يه تاي ابروش و داد بالا..يه کم رو صندليش جا به جا شد و خودش و با غذاش مشغول کرد..

--اوهوم..کي؟کِي؟..

با بدجنسي لبخند زدم: شما جنابه اقاي متين و متشخـــــص..همين چند دقيقه پيش..

يه نگاه کوتاه بهمون انداخت و گفت:خب حتما اشتباه مي کني..من همين جوري نگات کردم..در اصل حواسم به حرفاتون نبود..

چشمام و باريک کردم و تيز نگاش کردم..هيچي نگفت و با لبخنده جذابي به من و پري نگاه کرد..

در حيني که غذام و با اشتها مي خوردم پري هم شروع کرد به تعريف کردن از اينور و اونور و اين در و اون در..

منم چون دهنم پر بود نمي تونستم جوابشو بدم فقط سر تکون مي دادم..

چون زياد از نامزدش خوشش نمي اومد چيزي هم ازش نمي گفت..يه وقت اگه سوالي ازش مي شد اونم با بي ميلي جواب مي داد..

کيومرث دوسش داشت..ولي پري ..فکر نکنم..

حسابي خوش گذرونديم..تا خود غروب سرمون گرم تفريح و گردش بود..

-تو هم با ما بيا مي رسونيمت..

پري_ نه مرسي..ماشين هست..خوشحال شدم ديدمت..

لبخند زدم..

-منم همينطور گلم..واقعا ميگم..خيلي دلم برات تنگ شده بود..دوست داشتم ببينمت..

پري رو ترش کرد و گفت: با اون رئيس بداخلاق و هيزي که تو داري من..

پريدم ميون حرفش و با تک سرفه گفتم: بيخي دُخي..بنده خدا کجاش هيزه؟..

و تندي به فرهاد نگاه کردم که ديدم لاي در ِ ماشين وايساده و با اخم ما رو نگاه مي کنه..

زير گوش پري که چشماش اندازه ي توپ پينگ پنگ زده بود بيرون گفتم: لال نشي دختر الان باز گير ميده ..يه دقيقه چيزي نمي گفتي چي مي شد؟..

پچ پچ کرد: واسه چي اخه؟!..

-هيچي..فقط حالش و ندارم باهاش جر و بحث کنم..

و گونه ش و بوسيدم و بلندتر گفتم: خداحافظ خانمي..رسيدم خونه حتما بهت زنگ مي زنم..

اونم گيج و منگ من و بوسيد و گفت: اوکي..باي..

ازش فاصله گرفتم و سوار شدم..فرهاد با پري خداحافظي کرد و نشست..

تو مسير بوديم که شروع کرد..البته منتظرم بودم که همينا رو بگه ولي بازم تا گفت «چرا» نفسم و دادم بيرون و تو دلم گفتم بسم الله..

--دوستت چي مي گفت؟..

نگاش کردم..اخماش تو هم بود..

-چيزي نگفت..

رسما خودم و خر فرض کردم يا فرهاد و؟!..از گوشه ي چشم نگام کرد..

با حرص گفت:دلي اون مرتيکه هيزه؟..

-پووووووف..نه بابا ..بيجا کرده..

--پس..

-اِاِاِاِاِ..بي خيال شو تو رو خدا فرهاد..پري يه چيزي گفت چون دل خوشي از اين يارو نداره..وگرنه اگه تو اين مدت چيزي ازش ديده بودم که تا حالا تحملش

نمي کردم..

با ترديد نگام کرد..

--حقيقت و ميگي؟..

اينبار با غرورِ هميشگيم نگاش کردم و سريع لحنم سرد شد..

-اميدوار بودم بدوني که من اهل سين جيم پس دادن نيستم..

انگار فهميد چه خبره که سرش و تکون داد و اروم گفت :باورت دارم..و هميشه هم داشتم..ولي باور کن همه ي اين حرفام و کارام ..

-به خاطر خودمه؟!..

نگام کرد..همونطور سرد به رو به روم زل زدم و گفتم: اره مي دونم..هميشه همينو ميگي..منم همون جواب هميشگي رو بهت ميدم که مي دونم تو تنها

عضو از اقوام مني و از اينکه هوامو داري بي نهايت ازت ممنونم..ولي اينو بفهم فرهاد..بفهم که من ديگه بزرگ شدم..22 سالمه..بد و از خوب تشخيص

ميدم..معني نگاه ها رو خيلي خوب مي فهمم..منم ادمم چرا نمي خواي اينو بفهمي که حق تصميم گيري و انتخاب دارم؟..

اهسته گفت: اره مي دونم که بزرگ شدي..شايد بد و از خوب بتوني نشخيص بدي..ولي فکر نکنم هيچ وقت بتوني نگاه ها رو معني کني..

- من مستقلم فرهاد..خودم و خودم..و اين من هستم که مي تونم براي خودم تصميم بگيرم..من آزادم فرهاد ..آزاااااااااد..

هيچي نگفت..فقط سرشو به نشونه ي مثبت تکون داد..

ديدم که لباشو رو هم فشار ميده فکر کردم ناراحت شده..

چند دقيقه که گذشت ديدم باز هيچي نميگه اروم گفتم: ناراحت شدي؟..

-نه..

-شدي..

--نه..

-مطمئني؟..

--اره..

نفسمو عميق و سنگين دادم بيرون..يه کم شيشه رو دادم پايين..باد ِ خنکي که به صورتم خورد باعث شد ناخداگاه لبخند بزنم..ولي محو بود..خيلي محو..

جلوي ويلا نگه داشت..قبل از اينکه پياده بشم رو کردم بهش و گفتم: ميشه يه چيزي ازت بخوام؟..

نگام کرد..

--چي؟!..

-بخند تا مطمئن بشم ازم دلگير نيستي..

لبخند زد: دختره خوب چي ميگي تو؟..چرا بايد ازت دلگير باشم؟..حرفاتو قبول دارم..تو از حق ِ مسلم خودت دفاع کردي..اينکه ازادي و حق ِ انتخاب

داري..منم به تموم افکارت احترام مي ذارم..ولي بازم اينو بدون که شده باشه دورا دور بازم مواظبت هستم..

لب باز کردم چيزي بگم که تند گفت: گفتم دورا دور..مي دونم که خودت مي توني از خودت مراقبت کني..لازم نيست بگي..

خنديدم..

-خداحافظ..

-شبت خوش..

-شب تو هم خوش..

جلوي در ايستادم که بره ديدم باز داره نگام مي کنه ..

-برو ديگه..

--تو برو تو..

-نُچ..اول شما بفرما..

خنديد: اين موقع شب بچه شدي دلي؟..برو ديگه..

لج بازيم گل کرده بود..

-تو که منو رسوندي..ديگه چي ميگي؟..

--برو تو دختر..

- مي دوني که لج کنم ديگه هيچکي نمي تونه از پسم بر بياد..پس برو به سلامت..

بلند خنديد..سرش و تکون داد و نگام کرد..سرم و براش تکون دادم که اونم با لبخند ماشين و روشن کرد و با تک بوقي که واسه م زد حرکت کرد..

براش دست تکون دادم..از خم کوچه گذشت..کوچه ي ما يه کوچه ي پهن و عريض بود و همه ي خونه هاي اطراف مثل اينجا ويلايي بودن..

جلوي هر ويلا تک و توک درختاي نه زياد بلند به چشم مي خورد که زيرشون بوته هاي گل خودنمايي مي کرد..

کليدم و دراوردم و خواستم تو قفل بچرخونم که صداي ناله باعث شد دستم رو کليد خشک بشه..

--ک..کمک..تو..تورو خدا يکي به دادم برسه..

با ترس برگشتم..باز به اطرافم نگاه کردم..چيزي نديدم..يعني خيالاتي شدم؟!..با اين فکر برگشتم که در و باز کنم ولي باز همون صدا رو شنيدم..

-- کسي صدامو نمي شنوه؟..خواهش مي کنم..کمکم کنيد..

نه ديگه اينبار مطمئنم صدا رو شنيدم..

-شما کي هستي؟!..کجايي؟!..

صداي مرتعش و گرفته اي که متعلق به يه زن بود..

--اينجام..پشته اين درخت..

-کجا؟!..اينجا که درخت زياده..

با ناله گفت: درست سمت..راستت..

تند برگشتم..فقط يه سايه ديدم..هوا تاريک شده بود..اروم رفتم جلو..

وقتي رسيدم بهش با تعجب نگاش کردم..يه زن ِ تقريبا 45 يا شايد 50 ساله که لباساش همه کهنه و پاره بودن..

افتاده بود رو زمين و ناله مي کرد..کنارش نشستم و بازوشو گرفتم..

-خانم چي شده؟..

--خوردم زمين..خدا خيرت بده کمکم کن..

- اخه چکار کنم؟..ممکنه جاييتون شکسته باشه..

--نه..نشکسته..

-از کجا مطمئنين؟!..

--مي دونم دخترم..دردم اونقدر نيست..

به سادگيش خنديدم..يکي نبود بگه شايد تنت الان داغه حاليت نيست ..

- واسه کدوم خونه ايد؟..

حدس مي زدم خدمتکاري چيزي باشه..

-- همين کوچه..پلاکه 10..

با تعجب زل زدم تو صورتش..چشماش زيرنور برق مي زد..اين چي داره ميگه؟؟!!..اخه..توي اين کوچه..هيچ کدوم از خونه ها پلاکش 10 نبود..پس..

تا دهنم و باز کردم و خواستم جوابش و بدم يکي از پشت سفت گردنم و گرفت تو دستش و يه دستماله سفيد و بزرگ هم گرفت جلوي صورتم که از بس

بزرگ بود کل صورتمو پوشوند ..

نگام به همون سفيدي پارچه موند و..

با تقلا کم کم احساس سبکي بهم دست داد ..

و چشمام بسته شد....

آهسته لاي چشمامو باز کردم..همه چيزو تار مي ديدم..چند بار باز و بسته شون کردم تا ديدم واضح شد..

با ترس به اطرافم نگاه کردم..اينجا ديگه کجاست؟!..

انگار هنوز منگ بودم..به خودم نگاه کردم..دستام بسته بود و تو يه اتاق بودم..يه اتاق ِ شيک و مجلل..

مات و مبهوت داشتم اطرافمو بررسي مي کردم که يهو يادم اومد چه خاکي تو سرم شـــده..

شب بود..ناله ي اون زن..دستمال سفيد..احساس رخوت وسستي..اره..اره از هوش رفتم و ..ديگه چيزي يادم نيست تا الان که چشم باز کردم و مي بينم

توي اين اتاقه بزرگ و تر و تميزم..دستامم که بسته ست..يعني منو دزديدن؟!..

چشمام گرد شد.. اب دهنم و قورت دادم و خودمو اماده کردم واسه داد و هوار راه انداختن که در اتاق باز شد..

تند از جام پريدم و وقتي اومد تو چشمام تا اخرين حد گشاد شد..

هم خشکم زده بود و هم لال موني گرفته بودم..اصلا باورم نمي شد..اين..همون..اخه..چ..چطور؟؟!! ..

با پوزخند نگام مي کرد..اومد تو و درو بست..رو کرد بهم و با همون لحن سرد و نگاهه تيز و برّنده ش تو چشمام خيره شد..

-- فکر مي کردي ديدار بعديمون اينجا باشه؟!..مي دونستم هيچ کدوم از اينا اتفاقي نيست..پس يه دليلي داشت ..

پوزخندش به يه لبخنده کج رو لباش تبديل شد و به اطراف اتاق اشاره کرد..

-- از اينجا خوشت مياد؟..سپردم مختص به يه گربه ي وحشي اماده ش کنن..

و نگاهي همراه با خشم بهم انداخت که چهارستون بدنم رفت رو ويبره..

و..ولي اين يارو ..چي بلغور مي کنه واسه خودش؟؟!!..

-واسه چي منو اوردي اينجا؟..

به طرفم اومد ولي من همونطور سيخ سر جام وايساده بودم..از تو عين ِ بيد به خودم مي لرزيدم ولي هر جور بود ظاهرم رو حفظ کردم..

رو به روم ايستاد..چشم تو چشم بوديم..چند بار پشت سر هم پلک زدم ولي اون کاري نمي کرد..فقط همون نگاهه پر از خشمش و اخمي که بين ابروهاش

چين انداخته بود..

وقتي ديد سرسختانه دارم نگاش مي کنم و تو چشماش دنبال جواب سوالم هستم لباشو روي هم فشار داد و از بينشون غريد: بشيـن..

بي خيال وايسادم..

-جواب ِ منو..

عربده کشيد: گفتم بهت بتمرگ..

با ترس نگاش کردم..ناخداگاه اب دهنمو قورت دادم..

چون تو شوک بودم کاري نکردم که بلندتر از قبل داد زد: مگه با تو نيستــم؟..

همراه با ترس گنگ نگاش کردم که فرياد زد: بشين..

نمي دونم با چه اعتماد به نفسي بود که يهو از حالته شوک بيرون اومدم و شير شدم..عين ِ وقتايي که دوست نداشتم جلو کسي تحقير بشم رفتم تو شکمش

و صدامو انداختم پس ِ کله م..

-نمي خوام رواني..سر من داد نزنـــا..چرا منو اوردي اينجا؟..چي مي خواي؟..

صورتش شد عينهو لبوي داغ..سرخ ِ سرخ..

ناغافل هولم داد که چون انتظارش و نداشتم و دستمام بسته بود شوت شدم رو زمين..شونه ي چپم بعلاوه ي دستام درد گرفت ..نگامو مثل ِ خودش وحشي

کردم و دوختم تو چشماش..

- چه خبرته حيوون؟..هار شدي افتادي به جون من؟..

با خشونت جلوم زانو زد..رو پيشونيش عرق نشسته بود..با دستاي مردونه و زوري که به هرکول مي گفت زِکي روتو کم کن، يقمو گرفت و تو دستش

مشت کرد..

تا مرز سکته ي ناقص پيش رفته بودم ولي بازم عينه خر جفتک مينداختم..البته نه عملي که مي دونستم اونوقت حسابم با کرامالکاتبين ِ..در حال حاضر

فقط لفظي بود..لفظه تيز بهتر از عمل و ستيزه..

لااقل اينجا که کاربرد داشت..چون بدجور از دستم شِکار بود ((کسي که بيش از حد از دست کسي عصباني باشه رو ميگن از دستش شِکار بود))..

خيره داشتم نگاش مي کردم که يه دفعه همچين داد زد گفتم جفت پرده ي گوشام از وسط جر خـــورد..

-- خفه خون بگير دختر..اگه اين زبونه درازتو خودت کوتاش نکني بيخ تا بيخ مي ببرم ميذارم کف ِ دستت تا ديگه يادت بمونه جلوي من نبايد از اين غلطا

بکني..

لرزون گفتم: ولم کن..هميني که هس..واسه چي اورديم اينجا؟..زورت مياد جوابمو بدي؟..

پوزخند زد..انگار پي به ترسم برد..اگه نمي برد که به عقل ِ نداشتش شک مي کردم..

با دستي که يقمو چسبيده بود گردنمو فشار داد که باعث شد سرمو کمي عقب ببرم ..

-- مي دونم باهات چکار کنم..

هرچي من مي گفتم بگو واسه چي منو دزديدي بدتر کاري مي کرد ازش وحشت کنم..حداقل بايد مي فهميدم قصدش از اين کارا چيه..

ديد لالموني گرفتم با خشم ولم کرد..بلند شد و ايستاد..

چند دقيقه فقط تو اتاق قدم زد..حوصله م و سر برده بود..نه چيزي مي گفت و نه حتي نگام مي کرد ..با هر بار نگاه کردنش انگار قصد داشت روحمو از تنم

بکشه بيرون..

چشم ازش بر نمي داشتم..منتظر بودم يه چيزي بگه که بالاخره قفل زبونش باز شد..وسط اتاق ايستاد و نگام کرد..

کاملا خونسرد بود..

نگاهي سرد بهم انداخت و با لحن ِ خشکي که چاشنيش خشم بود گفت: پدرخونده ت کجاست؟..

اول نفهميدم چي ميگه..چشمام اروم اروم باز و بازتر شد..

گيج و منگ گفتم: هان؟!..

انگار خيلي خودش و کنترل مي کرد که منو زير مشت و لگد نگيره ..

-- پرسيدم پدر خونده ت کدوم گوريه؟..به نفعته باهام راه بياي که اگه اينطور نشه..

ادامه ي حرفشو نگفت به جاش جوري نگام کرد که فهميدم حسابمو دير يا زود مي رسه..

-ولي من نمي فهمم از کي حرف مي زني..من نه پدر دارم نه پدرخونده..اونوقت تو..

داد زد: خفه شو و حرفه اضافه نزن..فقط بنال بگو اون پير ِ کفتار کجاست؟..

شاکي شدم: پير ِ کفتار ديگه کدوم خري ِ؟..تو ادمي؟..زبونه منو مي فهمي؟..د ِ دارم بهت ميگم نمي دونم داري از کي حرف مي زني..

با دوتا قدم بلند جلوم ايستاد..تو همون حالت کمي خودمو کشيدم عقب و از نوک ِ کفشاش تا توي جفت چشماش نگامو کشيدم بالا و تهش هم با سر وصدا

اب دهنمو قورت دادم..

عين درخت چنار دراز بود لامصب..هيکل چهارشونه و عضلانيش وحشتم و بيشتر مي کرد..اگه صورتش انقدر جذاب نبود حتما با ديدنش قبض روح مي

شدم..

انگشت اشاره ش و به سمتم نشونه گرفت..چشماش سرخ و فکش منقبض شده بود..

بلند غريد و فرياد زد: منصـــوري..بهمـــن ِ منصــــوري..پدرخونـــده ي عوضــــي ِ تو..حــــالا چي؟..يادت اومـــد؟..

تموم مدت که عربده مي کشيد چشمام بسته بود..از صداش تنم مي لرزيد و دست و پام يخ بسته بود..

چشمامو روي هم فشار دادم و بلند گفتم: خ..خب..اره مي شناسمــــش..بسه ديگه داد نزززززن لعنتـــي..

ديدم هيچي نميگه..با ترس و لرز لاي چشمامو باز کردم ..

پشتش بهم بود .. تو درگاه ايستاد..در و محکم بهم کوبيد که از صداي کوبيده شدنش نه تنها نترسيدم بلکه حس ارامش بهم دست داد..

اينکه بالاخره شرش کنده شد و از اتاق رفت بيرون..ولي بدبختياي من که يکي دوتا نبود..مشکل پشت مشکل بر فرق ِ سرم نازل مي شد..

« آرشام »

- چِشم از اين در بر نمي داري..

--چَشم قربان..

-به بچه ها بگو زير پنجره ي اتاق تمام وقت بايستن..هر صدايي که شنيديد خبرم کنيد..

--اطاعت قربان..ولي اين همه محافظه کاري واسه يه دختر به..

نگاهه سنگينم و که ديد ساکت شد..سرش و زير انداخت و سکوت کرد..

محکم و جدي گفتم: همون کاري رو مي کنيد که من دستور ميدم..شيرفهم شد يا يه جور ِ ديگه حاليت کنـــم؟..

تند همراه با ترس نيم نگاهي بهم انداخت و باز سرش رو زير انداخت..

--بله قربان فهميدم..منو ببخشيد اگه تو کارتون..

-بسه..

--چـ..چشم..

از پله ها پايين اومدم..خدمتکار با سيني که کريستال ِ پايه دار ِ شراب درش مي درخشيد پايين پله ها ايستاده بود..

-کجا؟!..

هول شد و نفس زنان گفت: قربان خانم ِ شيدا تشريف اوردن..

-کجان؟..

-- تو سالن قربان..

به سيني اشاره کردم: من دستور داده بودم؟..

با ترس گفت: خ..خير قربان..

-پس ببرش..

--چشم قربان..

به طرف سالن رفتم..توسط 3 تا پله ي مرمر و شفاف به اون طرف راه داشت..پشتش به من بود..ايستادم..کمي مکث کردم..

با ديدنم از جا بلند شد..همراه با لبخندي دلربا به طرفم اومد..

-- سلام عزيزم..

دستش رو به طرفم دراز کرد..يک تاي ابروم و بالا دادم و با تعجبي خاص نگاهش کردم..

دستش و گرفتم..مکث کردم..رهاش نکردم و تنها تو چشماش خيره شدم..

در حيني که به مبل اشاره مي کردم دستش و رها کردم..

هيچ حرکتي نکرد..بي توجه به اون روي مبلي که در صدر سالن قرار داشت نشستم..

نگاهم و به چشمان ِ براقش دوختم..اروم به طرفم اومد..

صداي تق تق کفشاش اذيتم مي کرد ولي ناچار به سکوت شدم..اگه قصدم چيز ديگه اي نبود بي شک پاشنه هاشون رو خـــورد مي کردم..

فکم و روي هم فشردم..روي نزديکترين مبل به من نشست..

--جواب سلامم و نميدي؟..

-سلام..

لبخند زد..ولي مصنوعي بودنش رو خيلي راحت به رخ مي کشيد..

- چيزي شده؟..

با تعجب گفت: نه..چطور؟!..

-چي باعث شده که ما به غير از شرکت اينجا هم همديگرو ببينيم؟..

لبخند زد: مشکلش چيه عزيزم؟..فکر کن دلم برات تنگ شده که دروغ هم نگفتم..

پوزخند زدم..

-عزيزم؟!..دلتنگي؟!..هه..عجب..

خنديد..اروم و به ظاهر دلنشين..با عشوه اي مشهود در حرکاتش رو به من کرد و در حيني که دستش و کمي تو هوا تکون مي داد گفت: خب اون بار که

توي شرکت باهات حرف زدم بهم گفتي به هر کس اين اجازه رو نميدي که باهات راحت باشه..ولي به من چنين اجازه اي رو دادي..

-دادم؟!..

لحنم انقدر محکم و جدي بود که من من کنان گفت: خ..خب راستش..گفتي اگه بخواي مي توني که..

نفس عميق کشيدم..ادامه نداد..

-گفتم ..اگر بخوام..

با ترديد گفت: يعني تو نمي خواي؟..

نگاهش کردم..بي قراري تو چشماش بيداد مي کرد..درست همون چيزي که دنبالش بودم..تشنه تر شدن ِ لحظه به لحظه ي اون..

-شايد..

کلافه شده بود..

--يعني چي آرشام؟!..بالاخره اره يا نه؟!..

خيلي برام جالب بود..اينکه يه دختر با چندتا اشاره و پا دادن هاي نامحسوس اينطور خودش رو با يک مرد راحت بدونه که با اين همه غرور باز هم بتونه

راحت برخورد کنه..

-گفتم که..هنوز نمي دونم..

--يعني مردي مثل تو و در جايگاه تو نمي تونه چنين تصميم آسوني رو بگيره؟..

سکوت کردم..بيش از حد بهش بها دادم..

با اخم زنگ طلايي رنگي که روي ميز سلطنتي کنارم قرار داشت رو برداشتم..2 بار تکون دادم..طولي نکشيد که يکي از مستخدمين با همون سيني شراب

وارد شد..

ابتدا رو به روي من ايستاد و سرش و تا نيمه ي راه به نشانه ي تعظيم خم کرد..با دست به شيدا اشاره کردم..سيني شراب رو به طرفش گرفت..

رو به خدمتکار کردم و جدي و سرد گفتم: شراب؟!..

--بله قربان..

-ببرش..

هر دو با تعجب نگاهم کردند..دست شيدا در حالي که داشت ليوان ِ شراب رو از توي سيني بر مي داشت همونطور خشک شده باقي موند..

نسبتا بلند رو به خدمتکار داد زدم: نشنيدي چي گفتم؟..سيني رو ببر و براي خانم شربت بيار..

از صداي بلندم دست شيدا لرزيد و نيمي از شراب داخل ليوان درون سيني ريخت..خدمتکار به سرعت از سالن خارج شد..با اخم به روبه رو خيره شدم..

کمي بعد نگاهم و بهش دوختم..رنگش پريده بود..

لبخندي کاملا ظاهري روي لبانش نقش بست و گفت: خب..خب چه کاري بود؟..اتفاقا من شراب دوست دارم..

خشک گفتم:مي دونم..منتهي من دوست ندارم..

با دهان نيمه باز نگام کرد..

-الان فقط شربت مناسب ِ..

--يعني تو هيچ وقت شراب نمي خوري؟!..

-چرا..

--پس..

- الان وقتش نيست..

سکوت کرد..اين دختر بيش از حد ِ تصورم راحت بود..بايد رفتارم و باهاش تا حدي تغيير مي دادم.

پا روي پا انداختم ..خدمتکار اينبار با سيني شربت وارد سالن شد..درست مثل سري قبل بعد از تعظيمي که به من کرد و با اشاره ي من به شيدا ليوان

شربت رو تعارف کرد..

شيدا نيم نگاهي به من انداخت و ليوان رو برداشت..خدمتکار ليوان و روي ميزکنار دستم گذاشت و با اشاره ي دستم از سالن بيرون رفت..

کمي از شربتش و مزه مزه کرد و گفت: يه مهموني ترتيب دادم..به مناسبته کار جديدم..دوست دارم تو هم توي مهمونيم باشي..

با مکث کوتاهي نگاهش کردم..ليوان شربتم رو برداشتم..

همونطور که بي هدف نگاهم به محتويات ِ داخل ليوان بود گفتم:ممکنه نتونم بيام..ولي تلاشم و مي کنم..

--خواهش مي کنم حتما بيا..کلي واسه ت سوپرايز دارم..

نگاهم و بهش دوختم..در حين ِ اينکه سرم رو ارام تکون مي دادم ليوان و روي ميز گذاشتم..

سرد گفتم: زياد از غافلگيري خوشم نمياد..

لبخندش کمرنگ شد..

-- ولي ..شايد اينبار خوشت اومد، مياي؟!..

دليل ترديدي که داشتم دختر خونده ي منصوري بود..ولي در هر صورت من هم هدف ِ خودم و داشتم..

بنابراين با تکون دادن سرم جواب مثبت دادم..

از سر خوشحالي لبخند زد..از جا بلند شد..کارتي روي ميز گذاشت و گفت: اين دعوتنامه ست..با اومدنت بي نهايت خوشحال ميشم..

منتظر رو به روم ايستاد..

بلند شدم..و با لبخندي محو به در سالن اشاره کردم و گفتم: به مهندس سلام ويژه ي منو برسون..

ديگه باهاش رسمي نبودم..نه..کم کم بايد وارد مرحله ي دوم مي شدم..و از همين مهموني مي تونستم شروع کنم..

با لبخندي غليظ کنارم ايستاد و به قصده بوسيدن ِ صورتم لباش و جلو اورد .. با اخمي کمرنگ صورتم و عقب کشيدم..

نگاهي سنگين بهش انداختم..لبخند به روي لب هاش خشک شد..

--ببخشيد..نمي دونستم خوشت نمياد..

به سمت در حرکت کردم..

-من گفتم خوشم نمياد؟..

--نه ..

رو به روم ايستاد..

--پس چرا..نذاشتي که..

هه..گستاخي تا به اين حد؟!..

-تو دختر بي پروايي هستي..من به هيچ عنوان مايل نيستم که همين اول کار اين بي پروايي رو بهم ثابت کني..

چين ملايمي ميون ابروهاي بلند و کمانيش افتاد..

--من بي پروا نيستم آرشام..

-خب درسته..شايد به خاطر اينه که مدت زيادي خارج از ايران بودي و مطمئنا در اونجا به رشد ِ فکري نسبت به اونچه که بايد و شايد رسيدي..

لبخند زد: دوست نداري من مثل اروپايي ها باشم؟..با فکري باز و نگاهي امروزي و روشنفکرانه؟..

نگاهم از درون کاملا بي تفاوت بود..ولي به ظاهر رگه هاي مصنوعي از توجهم رو تو چشماش دوختم..

حرفي نزدم و از سالن بيرون رفتم..

رو به خدمتکار کردم و گفتم: غذاش اماده ست؟..

--بله قربان..الان براشون ببرم؟..

-لازم نيست..برو بيارش..

--چشم قربان..

جلوي پله ها ايستادم..چندي بعد خدمتکار همراهه سيني غذا به طرفم اومد..از دستش گرفتم و از پله ها بالا رفتم..

هر دو تا نگهباني که جلوي در گذاشته بودم با تعظيمي کوتاه کنار ايستادند..

-يکيتون بمونه..اون يکي هم مي تونه بره..هر 2 ساعت 1 بار شيفتتون عوض ميشه ..

--چشم قربان..

--اطاعت قربان..

سيني رو تو يکي از دستام گرفتم و قفل در رو باز کردم..وارد اتاق که شدم اونجا نبود..

سيني رو به ارومي روي ميز کنار در گذاشتم..حرکت نکردم..نگاهه سريع و با دقتي به اطراف انداختم..

پوزخند زدم..و با يک حرکته سريع در رو بستم و همين که خواست صندلي رو بياره پايين دستام و دور ِ هر دو تا مُچ ِدستش حلقه کردم و نسبتا محکم

فشار دادم که بلند جيغ کشيد..

--آآآآآي آي دستم.. رواني دستم شکست..

کشيدمش سمت خودم و صندلي تو همون فشارهاي اولي که به دستش وارد کردم جلوي پاهام افتاده بود..

دستاش و بردم پشت..سينه به سينه ي هم ايستاده بوديم..

نگاهي از سر خشم بهش انداختم و داد زدم: دختره ي عوضي فکر کردي با اينکارات مي توني از اينجا فرار کني؟..

نگاهش فوق العاده وحشي بود..بدون اينکه حتي نگام رو از روش بردارم دستاش و به روي هم فشردم و با يک حرکت اون و چرخوندم ....و حالا پشتش

به من بود..

کنار صورتش به ظاهر اروم ولي همراه با خشم در حالي که دندونام و روي هم فشار مي دادم از لابه لاي اونها غريدم:چيه؟..هار شدي؟..جفتک ميندازي

اره؟..اينجا جاي اين کارا نيست..پنجول انداختنات واسه وقتي بود که تو چنگال شير اسير نبودي..حالا اوضاع کمي فرق کرده....محکمتر فشار دادم:الان

که دارم انقدرخودمو کنترل مي کنم و تا به الان سرت و زير اب نکردم فقط و فقط به خاطره اطلاعاتي ِ که مي توني بهم بدي..از خودت و اون کفتار..فکر

نکن حالا که اجازه دادم دستات باز باشه مي توني باهاشون هرکار خواستي بکني..

تکونش دادم و بلندتر داد زدم: فقط زبونت و باز کن وبگو..بگو کي هستي و چرا دختر خونده ي منصوري شدي؟..دختر خونده ي کسي که بچه هاش براش

با کِرماي زير خاکه توي باغچه ي خونش هيچ فرقي نمي کنن..چطور تو شدي دخترخونــــده ي اين ادم؟..هـان؟..براش چکار مي کني؟..

با خشم شال رو از سرش کشيدم و موهاش و تو چنگ گرفتم..از درد ناليد و جيغ کشيد..

--نکن کثافت..نکن..چرا شکنجه م مي کني؟..من که هيچ کاره م عوضي..

پرتش کردم رو تخت..در حالي که سرش و تو دست گرفته بود برگشت و با ترس نگام کرد..

-به همين اسونيا نيست..تا وقتي که از زير زبون تند و تيزت همه ي اطلاعات ِ مربوط به منصوري رو نکشيدم بيرون ولت نمي کنم..رهايي از اينجا برات

ميشه يه رويا..مي فهمــــي؟..رويــــا..

به اطرافم اشاره کردم و در حالي که داد مي زدم به طرف در رفتم..

-از اينکه گذاشتم توي اين قفس طلايي باشي بايد ازم ممنون باشي گربه ي وحشي..

برگشتم و تو چشماي پر از اشکش نگاه کردم..

-لياقت تو کمتر از اينجاست..حتي کمتر از اين زندان..

به هق هق افتاده بود و همون موقع از اتاق بيرون رفتم..نگهبان با تعظيم جلوي در ايستاد..

-هر نيم ساعت 1 باز ميري تو چِکِش مي کني..همه ي وسايل ِ تيز و برّنده اي که بتونه با اون به خودش اسيب بزنه رو از تو اتاق برداشتيد؟..

--بله قربان..حتي يه سوزن جا نذاشتيم..

- اگه ديديد زياد سر و صدا مي کنه حتما خبرم کنيد..زمانش مهم نيست ..فقط هر چي که شد اول من رو در جريان قرار مي ديد..شيرفهم شد؟..

--بله قربان..اطاعت..

روي پرونده هايي که از شرکت اورده بودم کار مي کردم که تقه اي به در اتاقم خورد..

اکثر مواقع کارهاي مهم مربوط به شرکت و توي خونه م انجام مي دادم..در محيطي مملو از سکوت و بدون مزاحم..در اينصورت تمرکز بيشتري براي

انجامشون داشتم..

-بيا تو..

در اتاق به ارومي باز و بسته شد..از صداي قدم ها و طرز در زدنش فهميده بودم کسي جز شکوهي نيست..

--قربان..

-بگو مي شنوم..

--اقاي شايان تشريف اوردن..خواهان ديدار با شما هستند قربان..

نگاهم و از روي پرونده گرفتم و به شکوهي دوختم..

-از کي منتظره؟..

-- همين الان اومدن..ظاهرا کمي هم عجله دارند..

- تنهاست؟..

--بله قربان..

نفسم و سنگين بيرون دادم..با کمي مکث خودکارم رو لاي پرونده گذاشتم ..

-بسيار خب مي توني بري..بهشون بگو من تا چند دقيقه ي ديگه ميام..

-- اطاعـت ميشـه قربـان..

و از اتاق بيرون رفت..مطمئن بودم با شنيدن خبر اينکه دخترخونده ي منصوري اينجاست درنگ نکرده و اومده اينجا ..

با هم دست داديم و با تعارف ِ دست من روي صندلي نشست..

-- تا الان چيزي هم بروز داده؟..

- نه..

--چطور؟!..از آرشامي که من مي شناختم بعيده کارش و زود شروع نکنه..

پوزخند زدم: مطمئن باش من سياست ِ خودم و دارم..البته اگه منو خوب شناخته باشي..

متوجه نيش کلامم شد..ولي چون به اين لحن و طرز از حرف زدنم عادت داشت با لبخند نگام کرد..

دستاش رو از هم باز کرد و بلند شد..

--مي خوام ببينمش..کجاست؟..

نگاه کوتاهي بهش انداختم ..اين همه اشتياق براي چي بود؟!..

بدون حرف از جا بلند شدم و با قدم هايي اهسته جلو افتادم..

در اتاق رو باز کردم..اول خودم وارد شدم..روي تخت نشسته بود و زانوهاش رو بغل گرفته بود..با اخم نگام کرد ..

پشت سر من شايان هم وارد اتاق شد و کنارم ايستاد..و در اتاق توسط نگهبان بسته شد..

نگاهش از روي من به سمت شايان کشيده شد و چون نگاهم رو دقيق به صورتش دوخته بودم به راحتي متوجه ي ترسي مبهم که تو چشماي خاکستريش

جهيد شدم..

نگاهي سرسري به شايان انداختم ..مشتاقانه با نگاهي براق و خاص به اون دختر خيره شده بود..

به طرفش رفت..

دختر با ترس اب دهانش رو قورت داد و کمي خودش و به عقب کشيد..

--ت..تو اينجا؟..تو ديگه چ..چي از جونم مي خواي کثافت؟..

شايان مکث کرد و قهقهه زد: پس هنوز يادته؟..

همون جا ايستاده بودم و با اخم به ان دو نگاه مي کردم..مطمئن بودم در گذشته مسئله اي بينشون بوده و با شناختي که روي شايان داشتم مي تونستم يه

چيزايي حدس بزنم ....

کنارش نشست و حالا ترس کاملا مشهود تو چشماش ديده مي شد..

شايان با لحني سنگين و شمرده گفت: نترس خانم کوچولو.. چرا داري مي لرزي؟..کاريت ندارم..فقط مي خوام چند تا سوال ازت بپرسم..همين..

فکر کنم اسمت دلارام بود..اره..منصوري هميشه مي گفت دلارام دخترخونده ي منه و دوسش دارم..درست مي گفت؟..

در حالي که به نفس نفس افتاده بود رو به شايان داد زد: خفه شو..تو يه شيطاني..تو..تو..

روشو برگردوند و داد زد: نمي خوام ببينمت..دست از سرم بردار لعنتي..

شايان بي توجه با لبخند به بازوش دست کشيد..با ترس از رو تخت بلند شد ..و نگاهش بين من و شايان درگردش بود..

فرياد زد: چي از جونم مي خواين لعنتيا..ولم کنين ديگه..

شايان از رو تخت بلند شد و همين که يک قدم به طرفش برداشت با ترس داد زد: نيا جلو..ب..بهت ميگم نيا جلو کثافت..

شايان همونجا ايستاد و گفت: فعلا با جونت کاري ندارم نترس..

خنديد و رو به من گفت: آرشام..مگه بهش نگفتي که چي مي خوايم؟..

نگاهم رو با اخم تو چشماي اون دختر دوختم و با حرکت سر تاييد کردم..

رو بهش کرد و گفت: پس مي دوني..حالا بهمون بگو..

-چ..چي؟!..

-- پدر خونده ت کجاست؟..

-قبلا هم گفتم..من پدر خونده ندارم..

همراه با پوزخند گفت: نداري؟!..نکنه مي خواي بگي شخصي هم به اسم بهمن منصوري نمي شناسي؟!..

-مـ..مي شناسم..

--پـــس چــــــي؟..

از فريادي که شايان کشيد دستاش رو به ديوار تکيه داد و در حالي که قفسه ي سينه ش تند بالا و پايين مي شد چشماش و به روي هم فشار داد..

با صدايي مرتعش داد زد: مــــن مي دونم بهمن منصوري کيــــه..مي شناسمش چون براش کار مي کردم..م..من پ..پرستارش بودم..نه دختر خونده ش..

اون بهتون دروغ گفته..دروغ گفته..

گريه نمي کرد..ولي ظاهرش به راحتي نشون مي داد که بيش ازحد ترسيده..

وقتايي که من مي اومدم پيشش اين ترس رو نه تو حرکات و نه حتي تو نگاهش نمي ديدم..ولي..

الان در حضوره شايان همه ي اينها در اون محسوس ديده مي شد..در حضوره من کاملا گستاخ بود و وحشي..

ولي الان..کاملا برعکسش رو مي ديدم..

- شايان بهتره تمومش کني..من خودم مي دونم باهاش چکار کنم..

شايان نيم نگاهي بهش انداخت وبه طرفم اومد..نگاهم با همون اخم ِ هميشگي به اون دختر بود..

شايان دستي به روي شونه م زد و گفت: پس اينکار و تماما مي سپرمش به تو..مي خوام تمومه جيک و پوک ِ منصوري رو از زير زبونش بکشي

بيرون..

و با نگاهي کوتاه و دقيق که به اون دختر انداخت از اتاق بيرون رفت..

دو روز ِ که اون دختر اينجاست..

و امشب شيدا مهموني ترتيب داده بود و نمي تونستم از اين دعوت بگذرم..

رو به خدمتکار مخصوصم «گندم» گفتم: کت و شلوارم رو از خشکشويي گرفتي؟..

داشت اتاق رو مرتب مي کرد..در ساعتي مشخص از روز حق داشت که به اينجا بياد..در غير اينصورت بايد خودم دستور مي دادم..

رو به من ايستاد و گفت: بله قربان..زنگ زدم خودشون اوردن..

در حالي که از اتاق بيرون مي رفتم گفتم: لباسم و اماده کن..

--براي امشب چه سِتي باشه قربان؟..

تو درگاه ايستادم..کمي مکث کردم و جواب دادم: مثل هميشه..فقط مشکي..

-بله قربان..چشم..

به طرف اتاقش رفتم..رو به نگهبان که ايستاده داشت چرت مي زد با عصبانيت بلند گفتم: چه غلطي مي کني احمق؟..

با ترس ايستاد و نگام کرد..

--ش..شرمنده م قربان..يه لحظه چشمام سنگين شد..

-مگه نگفته بودم هر 2 ساعت 1 بار شيفتتون عوض بشه؟..

سرش رو زير انداخت و چيزي نگفت..

داد زدم: وقتي ازت سوال مي پرسم جوابم و بده احمق..

--چشم قربان..ببخشيد..

مکث کوتاهي کردم و دستي به صورتم کشيدم..

- سه تا ديگه از بچه ها رو بيار هر کدوم تو اين 24 ساعت زمان بندي کنيد و جلوي در کشيک بديد..اينطوري بخوايم پيش بريم اون دختر راحت فرار مي

کنه..

-- اطاعت قربان..

- فقط واي به حالتون اگر بفهمم کارتون رو درست انجام نداديد..فقط يه بار ديگه ببينم داري چرت مي زني بي برو برگرد دخلت و ميارم..شيرفهم شد؟..

-- چشم قربان..خيالتون راحت باشه..

- من امشب اينجا نيستم..مي خوام شيش دونگ حواستون بهش باشه..

-- اطاعت ميشه قربان.. حواسمون بهش هست..

پوزخند زدم و نگاهي سرسري بهش انداختم..کاملا مشخص بود که چطور انجام وظيفه مي کنه..

همراه با هيکلي درشت و چهارشانه , صورتي نسبتا خشن داشت و با اطمينان مي تونم بگم اکثر ِ زيردستان من تو کارشون خشن و جدي بودند..

منم همين و مي خواستم و اگه کسي جز اين بود جايي تو گروهه من نداشت..

« دلارام »

خدايا 2 روزه که اينجا اسيرم..دارم ديوونه ميشم , د ِ اخه بايد چکار کنممممم؟!..

روي تخت چمباتمه زده بودم..زانوهام رو بغل گرفتم و بي حوصله و کسل نگام دور اتاق مي چرخيد..

کاري که اين 2 روز مي تونستم انجامش بدم همين بود..

يه کمد لباس که چند دست هم بيشتر توش نبود..يه ميز ارايش و يه شونه ي پلاستيکي..يه دستمال روي ميز و يه در که سرويس بهداشتي بود , حموم و

دستشويي..يه تخته 2 نفره ي معمولي ولي شيک..پرده ها هم يه جورايي فانتزي بودن..ترکيبي از رنگ هاي سرمه اي و سفيد که خب با سرويس ِ اين

اتاق جور بود..

لباسامم همين يه مانتويي که تنم بود و يه شالي که همينجوري رو موهام انداخته بودم..و شلواري که پام بود..

حاضر نبودم لباسامو عوض کنم..چون مي ترسيدم اين گوشه کنارا دوربين کار گذاشته باشن..

تو فيلما ديده بودم يکي رو که گروگان مي گيرن تو اتاقي که حبس ِ دوربين کار ميذارن تا خوب زير نظر بگيرنش..

بيکار هم ننشسته بودم خوب سوراخ سنبه هاي اتاق و گشته بودم ولي دوربيني پيدا نکردم..

اما شايد تو حموم بتونم لباس عوض کنم..اره خب اگه رذل باشن بخوان اونجا هم دوربين کار بذارن..خب رذل که هستن ..پـــــوووووووف..

اخه اينا چي از جون من مي خوان؟!..منصوري؟!..خب اين قضيه به من چه ربطي داره؟!..

خير سرم پرستار و يه جورايي کلفتشم ..دخترخونده ديگه چه صيغه ايه؟!..اينو ديگه کجاي اين دل وامونده م بذارم؟!..چه گرفتاري شدم..

حالا اون مرتيکه تو هر محفلي نشست اين زِر و زد که منه بيچاره دخترخونده شَم..کدوم سَنَدي اينو نشون ميده اخه؟..عجبا..

چونه م و گذاشته بودم رو دستام و داشتم فکر مي کردم که..

يه دفعه ياد اون عوضي افتادم..شايان ِ پست فطرت..کسي که همه چيزم و ازم گرفت..خانواده م..خوشبختيم و همه ي هست و نيستم ........

و ذهنم کشيده شد به گذشته ها..گذشته اي سراسر تلخي..ولي از اول تلخ نبود..نه..

همه چيز خوب بود..همه جاي زندگيم بوي خوشبختي مي داد..تو گوشه گوشه ي خونه ي پدريم صفا و صميميت، بين اعضاي خانواده م ديده مي شد..

ولي.......

يه خانواده ي 4 نفره..يه خانواده ي خوشبخت و اروم بوديم..

من يه دختر 16 ساله بودم و برادرم نيما که 24 سالش بود..

پدرم شغلش ازاد بود و يه مغازه ي لباس فروشي داشت..

مادرم مثل همه ي مادراي دنيا مهربون و دلسوز بود..صورت دلنشيني داشت و نگاهش هميشه پر از مهر بود..بابام بي نهايت شيفته ش بود و خانمم

صداش مي زد..

مامانم علاوه بر اينکه مادرم بود دوستمم بود..خيلي خيلي بهش نزديک بودم..خب تک دختر بودم و اهل اينکه حتي کوچکترين رازم رو با دوستام در ميون

بذارم هم نبودم..

و کسي رو مطمئن تر و رازنگهدارتر از مادرم نمي دونستم..

هميشه جنبه ي منطق رو در نظر مي گرفت..براي همينم باهاش راحت بودم..

اسمش ماه بانو بود و اسم پدرم فؤاد..برادرم دانشجو بود و در کنار درس و دانشگاه تو يه کارگاهه فني کار مي کرد..

چون يه جورايي با رشته ش جور در مي اومد اين شغل رو دوست داشت..بر خلافه من که يه دختر شيطون و بازيگوش بودم اون پسر ِ ارومي بود..

و پدرم..اونم مرد زحمتکشي بود..مي گفت دوست داره هميشه نون حلال بذاره سر سفره ي زن و بچه ش..ولي..

همه چيز همين نبود..اين فقط ظاهره قضيه بود که ما اينطور فکر مي کرديم..اصل ماجرا چيزه ديگه اي بود..

درس مي خوندم و دوست داشتم رشته م واسه دبيرستان تجربي باشه و تو دانشگاه رشته ي پرستاري بخونم..ازبچگي بهش علاقه داشتم..و چه ارزوهايي

که براي اينده م نداشتم..

يه روز که تو عالمه شاد ِ دخترونه ي خودم غرق بودم داشتم بازيگوشي مي کردم و سر به سر مامانم مي ذاشتم صداي زنگ در رو شنيدم..

بدو رفتم تو حياط و لبخند به لب درو باز کردم چون مي دونستم اين موقع روز باباست..ولي به جاي بابا يه مرده غريبه رو ديدم..

چون حجاب نداشتم به خودم اومدم و تندي پشت در وايسادم..

خواستم در و ببندم که صداي بابا رو شنيدم..

-- دخترم چرا فرار کردي؟..

و در و هل داد و اومد تو..پشتش اون يارو هم اومد تو حياط..جاي بابام بود ولي جوري نگام مي کرد که مو به تنم سيخ مي شد..

بدون اينکه حتي به بابام سلام کنم دويدم رفتم تو ..به مامان گفتم که بابا با يه مرده غريبه اومده خونه..

با تعجب چادرشو که به کمرش بسته بود کشيد رو سرش و گفت: اوا خاک به سرم تو اينجوري رفتي دم در؟..

با حرص گفتم: اره ديگه نمي دونستم که اون پشت دره..

--يعني چي که بابات با يه مرد غريبه اومده؟..سابقه نداشته..

- چه مي دونم..خودت برو ببين..

--باشه تو همينجا باش..هواي سيب زمينيا رو داشته باش نسوزه ..

سرمو تکون دادم و قاشقي که داشت باهاش سيب زمينيا رو سرخ مي کرد و از دستش گرفتم..

مامان رفت بيرون و صداشون رو مي شنيدم که داشتن سلام عليک مي کردن..ولي کم کم صداشون تو صداي جلز و ولز کردن سيب زميني ها که داشتن

تو روغن ِ داغ سرخ مي شدن گم شد..

ماجرا به همينجا ختم نشد..اون مرد هر شب پاتوقش شده بود خونه ي ما..از ظاهر ِ اُتو کشيده و بيستش معلوم بود از اون خر پولاست..

هر وقت مي اومد اينجا مامان منو مي فرستاد تو اتاقم و خودش هم مي رفت تا ازشون پذيرايي کنه..

داداشم که تا شب تو کارگاه بود و وقتي هم مي اومد مي رفت تو زيرزمين تا درس بخونه..اخه اونجا رو موکت کرده بود مخصوص همين کار..کسي هم

مزاحمش نمي شد..

کم کم مشاجره هاي مامان و بابام شروع شد و شنيدن ِ صداي دعواشون دلم رو به درد مي اورد ..

و برادرم نيما چند بار جدي باهاشون حرف زد ولي وقتي ديد فايده اي نداره بي خيالشون شد..

گاهي ديرتر مي اومد خونه و وقتي هم بر مي گشت مي گفت با دوستام دارم درس مي خونم..

بابام دوتا داد سرش مي زد و اين مي شد اغاز ِ دعواي بين مامان و بابا..ديگه خسته شده بودم ..اونا که سر هم فرياد مي زدن من چشمام و روي هم

فشار مي دادم و تو اتاقم زار مي زدم..

هم برام عجيب بود و هم ناراحت مي شدم..تو خونه ي ما هيچ وقت بحث و دعوا نبود..همه احترام ِ همو داشتن..ولي حالا...........

تا اينکه تو يکي از همين دعواها از دهن مامانم پريد که بابام معتاد شده و خيلي وقته اينو داره ازمون مخفي مي کنه..

مامان مي گفت که بهش شک کرده بود ولي باورش نمي شده..براي شايان يا همون مرد غريبه مواد مي فروخته و اينجوري از کنارش مواد ِ مصرفي

خودش و هم تامين مي کرده..

و چه تلخ بود اون شبي که پي به اين حقيقت بردم..اينکه پدرم..کسي که حکم سايه ي بالا سرمون رو داشت..کسي که پشتوانه ي ما بود و بنيان و ارامش

خانواده رو اون اداره مي کرد در حال نابودن شدن بود و زندگيمون رو هم همراه خودش سياه و کدر کرد..

انگار اون سال ، سال ِ بلا و مصيبت بود که براي ما از زمين و اسمون مي باريد..

و تو يکي از همين شبا مادرم سکته کرد و ..

وقتي صبح ساعت 9 از خواب بيدار شدم و ديدم کسي هنوز بيدار نشده و صبحونه حاضر نيست..بعد از روشن کردن سمامور رفتم پشت اتاقشون ..ولي در

کامل بازبود..

رفتم تو تا مامان رو صدا بزنم..بابام تو اتاق نبود..مامان به پشت خوابيده بود و صورتش مهتابي تر از هميشه بود..

با لبخند نشستم کنارش و دستشو گرفتم تا صداش کنم که از سردي دستش تنم لرزيد..تو دلم خالي شد و شروع کردم به تکون دادنش..صدام مي لرزيد و با

قربون صدقه و گريه صداش مي زدم..

-- مامانم بيدار شو..مامااااااني تو رو خدا چشماتو باز کن..مامااااان..مامااااااااا ااان..

انقدر جيغ و داد کردم که نيما و بابامم اومدن تو اتاق..

و اون روز ِ نحس مادر نازنينم پر کشيد و رفت..تو خواب سکته کرده بود و من و نيما رو بدبخت و بيچاره کرد..

بعد از مرگ کسي که تنها مونس و دوست و همدمم بود گوشه گير شده بودم..مثل ادماي افسرده يه گوشه مي نشستم و به ديوار زل مي زدم..

نيما که ديگه کلا خونه نمي اومد بابامم يه شب در ميون مي اومد و انگار نه انگار که يه دختره 17 ساله تو خونه تک و تنهاست..((1 سال گذشته بود))..

براي اينکه نترسم مي رفتم با عکس مامان حرف مي زدم..حس مي کردم پيشمه و اينجوري اروم مي شدم..و اون موقع انقدرگريه مي کردم که از حال

مي رفتم..

روزگارم همينجوري تلخ و بي روح سپري مي شد که بازم پاي شايان به زندگيمون باز شد..

حالا بي پرواتر از گذشته به خونمون قدم مي ذاشت و بابام تا مي تونست با جون و دل ازش پذيرايي مي کرد..واسه ي مرگ مامان يه چند وقت عزادار

موند و بعد هم انگار نه انگار..

رفتارايي که از پدرم مي ديدم و بي توجهياش افسرده ترم مي کرد..

تا وقتي مادرم زنده بود بابام ديگه شايان رو نمي اورد خونه يا اگرم مي اومد ماهي 2 يا 3 بار ..

تا اينکه يه روز..

بابام صبح اومد خونه و دستاشم پر از خرت و پرت بود..

وقتي از پنجره داشتم نگاش مي کردم که کيسه هاي پلاستيک پر از ميوه و خوراکي رو گرفته دستش و اروم داره مياد تو خونه تو صورتش دقيق شدم..هر

چي که جلوتر مي اومد چين و چروک هاي صورتش هم واضح تر مي شد..

ريش پر پشت و بلندي که انگار ماه هاست اصلاح نشده..در صورتي که قبلا وقتي مامان زنده بود يک روز در ميون صورتش و اصلاح مي کرد..

لباساش رنگ و روشون رفته بود و مثل سابق تر و تميز نبودن..ولي..

چرا انقدر کمرش خميده شده؟..مردي که تازه پا به 50 سالگي گذاشته چرا انقدر پير و شکسته شده؟..

بابام با خودش چکار کرده بود؟..با من ..با مامان که مي دونستم از دست ِ کاراي بابام غصه خورد و دق کرد..به خاطر اعتيادش کنترلي روي خودش

نداشت..گاهي که عصباني مي شد هر چي از دهنش در مي اومد مي گفت..فحش هاي رکيکي که......

يه قطره اشک از چشمام چکيد رو گونه م ولي جلوي دومي رو گرفتم..با سر انگشتام پاکشون کردم و پرده رو انداختم..

بابا اومد تو..از همون جلوي در صدام زد..انگار يه جورايي خوشحال بود..اين خوشحالي به وضوح تو صداش موج مي زد..

-- دخترم دلارام.. کجايي بابا؟..

-اينجام ..سلام..

نيم نگاهي به صورت سرد و بي روحم انداخت و زير لب جوابمو داد..

لبخندش که رفته رفته داشت محو مي شد رو پررنگترش کرد و درحالي که سعي داشت نگام نکنه گفت: بيا بابا..بيا اينا رو از دستم بگير واسه شب

مهمون داريم..

مي دونستم با زدن اين حرف يعني بايد سور و سات امشبشون رو من حاضر کنم..مگه کس ِ ديگه اي هم بود؟..

تو دلم پوزخند زدم و گفتم:و اين همه خريد بيخودي مصرف نميشه..انگار نه انگار منم اينجام و فکر ِ اينو نمي کنه که چي مي خورم و چکار مي کنم..

اونوقت واسه مهمونش که معلوم نيست کي هست اينقدر تشريفاتي کار مي کنه..

جوابش و ندادم..اصلا چي داشتم که بگم؟.. بپرم بغلش و بگم بابا دلم برات تنگ شده؟..چرا خونه نمياي؟..مگه من ادم نيستم؟..مگه منه نفهم دخترت نيستم

چرا باهام اينکارو مي کني؟..

نه..همون سکوت بهتر بود..گاهي اوقات سکوت مي تونه خيلي از معاني رو تو خودش داشته باشه..سکوت ِ من پر از حرف بود..پر از حرفاي نگفته که

رو دلم مونده بود و هر شب اين عقده ها رو با قاب عکس مادرم خالي مي کردم..انقدر نگاش مي کردم وگريه مي کردم که احساس مي کردم تهي شدم..دلم

ديگه پر نيست که بخوام داد بزنم وفرياد بکشم..

ولي از همه ي اينا چه حاصل؟..صبح که مي شد روز از نو و روزي ِ منه مفلوک هم از نو..

خلاصه شب شد و منم با همون سن کمم 2 نوع غذا پختم و ميوه و شيريني ها رو چيدم تو ظرف..خونه رو هم مجبوري تميز کرده بودم..وگرنه کي حال و

حوصله ش رو داشت..

وقتي ديگه کاري نمونده بود رفتم يه دوش گرفتم وقتي اومدم بيرون ديدم هنوز بابا نيومده ..رفتم تو اتاقم و بعد از اينکه موهامو خشک کردم افتادم رو

تخت..

بشمار سه هم خوابم برد..از بس که خسته بودم هيچي نفهميدم و رفتم تو يه عالمه ديگه..

نمي دونم چقدر گذشته بود ولي..

اينا رو بعدها فهميدم که الان وقتي بهشون فکر مي کنم مي خوام سرمو بکوبونم به همين تاج ِ تخت تا از حس ِ درد و سوزش جون بدم و بميرم..

يعني بي غيرتي ِ يه پدر تا اين حددددد؟..چرااااا؟..چون معتاده؟..مگه معتاد ادم نيست؟..مگه انسانيت نداره؟..

يعني تا اين حد که خودش و بزنه به بي خيالي و بذاره هر خاک بر سري هر بلايي که خواست به سره دخترش بياره؟..

بعدها توسط همسايه ي ديوار به ديوارمون که ادم فضولي بود و همه ش سرش تو کاره اين و اون بود فهميدم که صداي خندشون رو مي شنوه و فک مي

کنه مهمون داريم و داريم ميگيم مي خنديم..

و من اينا رو خودم فهميدم..چون قبلا هم سابقه داشته..البته به جز يه موردش که....

وقتي بابا با مهمونش که همون شايان بوده مياد خونه تا اونجايي که مي تونه ازش پذيرايي مي کنه..اونم وقتي خوب بابام و نشئه مي کنه و خودش هم تا

خرخره مست مي کنه ديگه هر کي سي خودش يه طرف ميافته..

بابام اواز مي خوند و مي خنديد..اون يارو مست ِ لا اوبالي هم لابد حض مي کرده..تا اينکه شايان که حواسش يه کم جمع بوده مياد سر وقتم..

منه از همه جا بي خبرم تو عالمه خواب بودم که حس کردم يکي داره صورتم و نوازش مي کنه..

اولين چيزي که با چشماي بسته حس کردم بوي تند ادکلنش بود که با بوي الکل وسيگار قاطي شده بود مشامم رو سوزوند..

با هر نفسي که مي کشيدم هوشيارتر مي شدم تا جايي که چشم باز کردم و ديدم بالا سرم تمرگيده داره نوازشم مي کنه..

با ديدنش ترسيدم و خواستم جيغ و داد راه بندازم که نذاشت اشغال دهنمو سفت چسبيد..

يه چيزايي زمزمه مي کرد که انقدر گيج و منگ بودم نمي فهميدم داره چي ميگه..فقط تا مرز سکته پيش رفته بودم..

فهميده بودم چي مي خواد از نگاهه ه*و*س الود و گرماي دستش و نگاهه خيره ش به همه جاي بدنم شصتم خبردار شده بود که اگه زود نجنبم و بخوام

پخمه بازي در بيارم تهش ميشم يه بي ابرو که دامنش توسطه اين کثافت لکه دار شده..اين يعني اوج ِ بدبختيام ..

از بوي الکي که مي داد فهميده بودم مست ِ..وقتي که ديگه چيزي نمونده بود کارمو بسازه ديدم داره رفته رفته خمار ميشه ..

چون شبا تنها بودم هميشه زيرتُشکم يه شيء ِ تيز مخفي مي کردم که الان به دردم مي خورد..

وقتي تو حاله خودش بود و هيکله قِناسِش و انداخته بود روم دست بردم زير تشکم و شيشه ي ادکلنم که کتابي و تخت بود و گوشه ش هم کمي تيز بود رو

اوردم بيرون..

سمت چپم چاقو بود که دستم به اونطرف نمي رسيد..شيشه رو بردم بالا و محکم کوبيدم تو سرش..

از درد ناله کرد و حس کردم جسمش روم سنگين تر شد..همونطور که نفس نفس مي زدم پرتش کردم کنار ولي از بس سنگين بود سخت تونستم اينکارو

بکنم..

مست که بود حالا از درد هم به خودش مي پيچيد..شالمو از کنار تشک برداشتم و انداختم رو سرم..هول شده بودم و نمي دونستم بايد چکار کنم..

توي اون موقعيت تنها فکري که به سرم زد اين بود برم خونه ي همسايه و از همونجا زنگ بزنم به فرهاد..

اين مدت که تو خونه افسرده بودم و جايي در نمي شدم بارها به خونمون زنگ زده بود و منم جواب نمي دادم..

حوصله ي هيچ کس و نداشتم حتي فرهاد ..

چند بارم اومده بود جلوي خونه ولي فقط يه بار در و به روش باز کردم و بهش گفتم مي خوام يه مدت تنها باشم..و از اينکه شبا تو خونه تنهام و کسي

پيشم نيست هم بهش چيزي نگفتم..

خودم کم بدبختي داشتم ديگه چرا اونو ناراحت مي کردم؟..

رفتم خونه ي همسايمون که يه پيرزن ِ عصايي بود و با پسر و عروسش زندگي مي کرد..

از همونجا زنگ زدم به فرهاد..

حالا بماند که اون پيرزن چقدر سين جيمم کرد..

فرهاد که اومد از در زدم بيرون و با ديدنش حس کردم هنوز کسي رو دارم که پشتم باشه..

با ترس يه نگاه به در خونمون انداختم و با چشماي به اشک نشسته م سوار ماشينش شدم..فهميد قضيه از چه قراره و وقتي با ترس و لرز يه چيزايي

براش گفتم خودش تا تهش و خوند..

يه مدت خونه ي اون بودم و مثل يه برادر هوامو داشت..

دوست داشتم بدونم بابام و نيما الان کجان؟..فهميدن من خونه نيستم يا نه؟..

دست به دامن ِ فرهاد شدم و اونم رفت جلوي خونمون که امارش و در بياره..و تا وقتي که برگشت دلم مثل سير و سرکه مي جوشيد..

وقتي اومد چهره ش درهم بود..و با صدايي لرزون بهم گفت که بابام در اثر مصرف بيش از حد مواد همون شب تموم کرده و جالبيش اينجا بود که تو خونه

تنها بوده..و کسي هم شايان رو نديده..

بازم به عزا نشستم و اينبار واسه بابام..بماند که چقدر اذيت شدم و چه شب ها که کابوس مي ديدم و فرهاد دلداريم مي داد..

اونم کسي رو نداشت..نسبتش با من اين مي شد که پسر دايي مادرم بود و پدر و مادرش رو تو يه تصادف از دست داده بود..ولي يه جوونه فهميده و با

شعور بود..همه چيز داشت..رفاه و ارامش..چهره ي جذاب و خصوصيات اخلاقي خوب و ايده ال..

ولي با اين حال تنها بود.. و خودش مي گفت «به اين تنهايي اُنس گرفته»..

مي گفت« تو که اينجا باشي تنهايي جرات نمي کنه قدم جلو بذاره و خلوتمو پرکنه»..

بهش مي گفتم : با اين حرفت يعني من برم که به اُنس و دلبستگيت برسي؟..

مي خنديد و نگام مي کرد..مي گفت «نه دختر خوب اين چه حرفيه که مي زني؟..من اينجوري خوشحال ترم..تا الان تنهايي رو تو خلوتم راه مي دادم از

الان به بعد نه»..

مي گفتم : واسه اينکه من ناراحت نشم که اينو نميگي؟..

با خنده مي گفت «نه مطمئن باش..تو هم بري باز يه کاري مي کنم که تنها نباشم»..

و من هم همراه خودش مي خنديدم..

فرهاد که کنارم بود لبخند به لبم مي اومد.. و يه دنيا ازش ممنونم که منو به خودم برگردوند و با گذشت زمان و با کمک اون تونستم بشم همون دلارامي

که فرهاد دلي خانمي صداش مي زد و مي گفت «بخند تا دنيا هم به روت بخنده..گريه کني هواي دل ِ اين دنيا هم مي گيره و باروني ميشه..اونوقت يه دنيا

رو سيل مي بره ..اينو مي خواي دلي خانمي؟»..

و من با خنده مي گفتم «نه»..

از برادرم نيما خبر نداشتم..چند جا رو با فرهاد دنبالش گشتم ولي انگار اب شده بود رفته بود تو زمين..

به پليس خبر دادم..در مورد شايان هم گفتم ولي نتيجه اي نداشت..هر بار به در بسته مي خوردم..

تا اينکه گفتن يه سري جوونه الکلي شبونه تو جاده ي شمال تصادف مي کنن و ميرن ته دره..

و وقتي به پزشکي قانوني مراجعه کرديم من يکي از دوستاش رو طبق مشخصاتي که بهم داده بودن شناختم ظاهرا اون راننده بوده.. و بعد هم مشخصات

برادرم نيما رو شناسايي کردم..همه شون مرده بودن که برادر منم جزوشون بود..

همون موقع ديگه طاقت نياوردم و به خاطر اين همه فشار که روم بود از حال رفتم که در اخرين لحظه خودمو تو بغل فرهاد ديدم..و اين هم سومين اتفاق ِ

شوم توي زندگي من بود..

چقدر بدبخت بودم..

همه ي اينا رو از چشم پدرم مي ديدم..با اينکه مرده بود ولي اون بود که باعث اين همه بدبختي شد..اون بود که نتونست مسئوليت پذير باشه و خانواده ش

رو به طرف فلاکت و بيچارگي سوق داد..پدر..کسي که الان چيزي جز اه ِ حسرت و اشک ِ دل شکستگي برام به جاي نذاشته..

پدرم مقصر بود..اون مقصره اين همه بلايي ِ که به سرمون اومد..

چه مادرم که از غصه ي کاراي بابام دق کرد و مرد..

چه از برادرم که به خاطر بي توجهي هاي پدرم و نبودن ارامش و گرما تو خونواده به اون روز افتاد..

و اون هم از خودش که به بدترين شکل ممکن زندگيش و نابود کرد..

و.. اين هم از من..........

که اواره شده بودم و بي خانمان..بازم هزار بار خداروشکر مي کردم که فرهاد بود..مي تونستم بگم هنوزم بي کس نشدم..

فرهاد اصرار داشت خونه ش بمونم ولي مگه مي شد؟..نگاهه همسايه ها..مردم تو کوچه و بازار..هر کي فرهاد و مي شناخت منو هم شناخته بود..

يه دختر که تو خونه ي يه پسر جوون و مجرد داره زندگي مي کنه..اصلا صورت ِ خوشي نداشت..با اينکه فرهاد سعي داشت اين افکار رو از تو ذهنم دور

کنه و بگه بي خيال باشم ولي نمي تونستم..

براي همين رفتم دنبال کار..ولي کار کجا بود؟..مني که ديپلمم و به زور گرفتم..

انقدر معلما به خاطر مرگ مادر و پدرم بهم ارفاق کرده بودن که تونستم مدرک ديپلمم و بگيرم..

خداييش اينم معجزه بود..وگرنه هيچ جوري نمي شد..چون درسم خوب بود نمي خواستن تلاشم بي نتيجه بمونه..واسه همين کمکم مي کردن..

براي کار يه اطلاعيه نظرم و جلب کرد..به يه پرستار براي مراقبت از يه پيرمرد 60 ساله نياز داشتن..و اون پيرمرد همين بهمن منصوري بود..

فرهاد مخالف بود..ولي اين زندگي من بود و خودم بايد از نو مي ساختمش..اون هم با تلاش و زحمت خودم..

خلاصه تونستم اونجا مشغول بشم و خوبيش به اين بود که اون پيرمرد تنها زندگي مي کرد و بچه هاش ازش دور بودن..

به خاطره اينکه تو شغلم بمونم رفتم چند دوره اموزش ِ نکات ِکليدي تو زمينه ي پرستاري رو ديدم..

مثل تزريقات و گرفتن فشار خون و يادگيري و اموزش کمک هاي اوليه و......

و شدم ايني که الان هستم..

و حالا اينجا گرفتاره يه مشت ادم ِ از خدا بي خبر شدم که يکيشون همون مرتيکه ي رذل شايان ِ..

خيلي دوست داشتم با دستاي خودم خفه ش کنم..هموني که باعث و باني از بين رفتن خانواده م شد..

پدرم در حقمون نامردي کرد ولي اين مرد مُسَبِبش بود..

خنکايي که به صورتم خورد باعث شد به گونه م دست بکشم.. داشتم گريه مي کردم..

مثل هميشه که ياد گذشته ها مي افتادم ..يه گوشه چمباتمه مي زدم و اشک مي ريختم..

فکر مي کردم به کجاي اين دنيا بر مي خورد که منم خوشبخت باشم؟..

چي مي شد الان پدر و مادر و برادرم در کنارم بودن و شاد و خوشحال زندگيمون و مي کرديم؟..

خدايا چرا نبايد بعد از تحمل ِ کلي مشکلات براي يه لحظه دنيا به کامِمون باشه و با تلخي و سرديش بهمون نفهمونه که يه همچين روزگاري هم هست؟..

و چرا هميشه نبايد انتظار خوشبختي رو داشته باشيم ؟چون دقيقا بعدش مي فهميم که برعکسش به سرمون اومده..

فهميده بودم که فاصله ي بين خوشبختي و بدبختي به نازکي ِ يه تار مو ِ ..و چه اسون اين تار ِ مو پاره شد و من به قعر چاه کشيده شدم..

ولي هنوزم براي نجات خودم دارم تلاش مي کنم..

تو حال و هواي خودم بودم که صداي چرخيدن کليد تو قفل در رو شنيدم..هول شدم..بازوهامو بغل گرفتم و سرمو چرخوندم سمت در..

سعي کردم اروم باشم ولي نبودم..دروغ چرا اصلا اروم نبودم..همه ي اينا هم از روي تظاهر بود..

در روي پاشنه چرخيد و..

با ديدنش شوکه شدم..جلوي چشماي پر از وحشتم با لبخند ِکريهي اومد تو و در و بست..خودمو جمع کردم و با نفرتي اميخته به ترس نگاش کردم..

خنديد..ولي بيشتر شبيه ِ پوزخند بود..

--سلام خانم خانما..مشتاق ديدار؟..

و همراه با قهقهه بلند گفت: اينو تو چشات مي خونم..پس نگو نه..

انگار زبونم چسبيده بود به سقم ، ولي نبايد نشون بدم که ازش ترسيدم..به اندازه ي کافي ازش نفرت داشتم..

خدايا چرا الان نمي تونم کاري کنم؟..چرا بهم نيرويي نميدي که از روي زمين نيست و نابودش کنم؟..

انقدر تو دلم گله کردم و اين حرفا رو به خودم زدم که نتونستم خودمو کنترل کنم و بلند سرش داد زدم: خفه شو پست فطرت..تو يه رذلي..يه انگل..يه ادمي

که .. نه اصلا ادم هم نيستي..تو يه حيووني..حيوووووون..

هم داد مي زدم و هم از زور ترس به نفس نفس افتاده بودم..

ديگه نمي خنديد..فکش منقبض شده بود و لباشو با عصبانيت به روي هم فشار مي داد..جلوي ديدم تار شده بود..اَََََه..اين اشکاي لعنتي از کدوم گوري

پيداشون شد؟..

نه , نمي خوام گريه کنم..نمي خوام ضعيف باشم..براي رسيدن به ايني که هستم تلاش کردم نبايد بذارم اين مرتيکه ي رذل همه ي اون چيزي که برام

مونده رو هم ازم بگيره..

با دادي که سرم زد ناخداگاه چشمامو بستم و دستامو مشت کردم..

-- خفه شو دختره ي هيچي ندار..نـــه، مي بينم که توي اين مدت خوب روي اون زبون ِ درازت کار کردي..اونوقتا که مي اومدم خونتون مثل ِ يه موش ِ

ترسو مي رفتي و يه گوشه قائم مي شدي..چيه حالا دم در اوردي؟..

قطره اشکي که از گوشه ي چشم راستم چکيد باعث شد چشمامو روي هم فشار بدم بعد هم بازشون کنم..

هيچي نمي گفتم فقط نگاهه پر از نفرتمو دوخته بودم تو چشماي ه *ر* ز* ه ش که حريصانه از صورت تا نوک انگشتاي پامو از نظر مي گذروند..

صدام گرفته بود ولي داد زدم: موش ِ ترسو توي کثافتي که بابامو با اون وضع ولش کردي و زدي به چاک..که چي؟..گير نيافتي کثافت؟..تويي که همه ي

ما رو به روز سياه نشوندي..

با خشونت به طرفم حمله کرد..ناخواسته جيغ کشيدم و رفتم عقب..به حالت نيمخيز نشست رو تخت و با چشماي سرخ نگام کرد..

-- پدره بي بوته ت خودش خواست به اون روز بيافته..بهش هشدار داده بودم که زيادروي کنه دخلش اومده ولي تو حالت خماري هر چقدر که خواست

کشيد و تهش هم نشئه شد افتاد يه گوشه..

-تو مواديش کردي..تو معتادش کردي عوضي..

-- خفه شو نکبت..حرف مفت نزن..اون از قبل معتاد بود..بعدشم اومد پيش ِ من و مشغول شد..

- چرا گذاشتي تا اونجا کشيده بشه؟..چرا بدبختمون کردي؟..

فرياد زد: چون عاشق مادرت بودم!!..

دهنم کيپ تا کيپ بسته شد..

از بهت که اومدم بيرون تو صورتش تف انداختم و با گريه داد زدم: خفه شو ..تو غلط زيادي کردي..مگه..

سيلي محکمي که خوابوند تو صورتم باعث شد خفه خون بگيرم..

-- ببند دهنتو..وقتي خاطرخواش شدم که باباي بي غيرتت تو زندگيش بود..پدرت اون وسط يه مزاحم بود ..خواستم تو خونتون نفوذ کنم که تونستم..پاتوقم

شد خونتون و فقط به خاطر مادرت مي اومدم..

دهنمو باز کردم تا سرش داد بزنم و بگم خفه شو پست فطرت ولي با سيلي دومش گوشه ي لبم پاره شد و خودم خفه شدم..

--لال شو بهت ميگم..شنيدي؟..لاااااااال شو..مگه نمي خواي بدوني؟..پس خوب گوش بگير ببين چي ميگم..فکرشو نمي کردم مادرت بميره..مي دوني

مرگ مادرت همچين زياد هم طبيعي نبود؟..

با تعجب نگاش کردم..دستم روي دهنم بود و نگام پر از اشک..

خنديد..بلند و نفرت انگيز..

-- اره عزيزم..شب قبلش خونتون بودم..تو هم مثل هميشه چپيده بودي توي اتاقت ..بابات اون شب حسابي مست بود..منم بودم..ولي نه اونقدر که نفهمم

اطرافم چه خبره..مادرت تو اتاق نمي اومد..دلم مي خواست ببينمش ولي هر دفعه بابات مي رفت وسايل عشق و حالمون و مي اورد..وقتي ديدم تو حال و

هواي خودش ِ زدم از اتاق بيرون..تو اشپزخونه گيرش اوردم..چون اشپزخونتون اُپن نبود در و بستم ولي کليد روش نبود تا قفلش کنم..تو عالمه مستي

سرم داغ کرده بود و فقط اونو مي خواستم..وقتي تو بغلم گرفتمش شوکه شد.

دستامو گذاشتم روي گوشام تا نشنوم..خدايا مادرم..مادره نازنينم..خدااااااا..

ولي صداي نحسش و مي شنيدم..دستامو محکم تر رو گوشام فشار دادم ولي اون نامرد دستامو تو مشتش گرفت و از هم جدا کرد..مي خواست بشنوم تا

زجر بکشم..

--چيه ديگه نمي خواي بشنوي؟..ولي بايد بشنوي..حالا که رسيدم به جاهاي خوبش مي خواي کَر شي؟..

دستامو محکم نگه داشت..گريه مي کردم و سرمو تکون مي دادم..با بغض مي گفتم که چيزي نگه..ولي اون عوضي تر از اين حرفا بود..

-- خيلي خواستني بود..خوشگل و دلنشين..چشمم بدجور دنبالش بود و حالا تو بغلم اسير بود..بوسيدمش..

داد زد: شنيدي دختــــر؟..من مادرتو بوسيدم..زار مي زد و به سر و صورتم چنگ مي نداخت ولي زورش نمي رسيد کاري کنه..خوابوندمش کف اشپزخونه

و..

-خفه شووووو عوضي..لال شو..نگوووووو..ديگه نگوووو..

هر کار مي کردم دستام و از تو دستاش ازاد کنم نمي شد..حس مي کردم دنيا داره جلوي چشمام تار ميشه ولي چرا نمي ميرم؟..چرا خدا؟..

نمي خوام حرفاشو بشنوم..نمي خوام بشنوم خدا..نمي خواااااااام..

هق هقم يک دقيقه بند نمي اومد..

خنده ي عصبي کرد و ادامه داد: بدنش لطيف بود..پوستش مثل بلور صاف و شفاف بود..همونطور که تصور مي کردم..لمسش کردم..واقعا زيبا بود..تو اوج

ِ ه*و*س بودم و داشتم ازش کام مي گرفتم که احمق گوشه ي روميزي و گرفت تو دستش و منم حاليم نبود داره چه غلطي مي کنه..وقتي کشيد هر چي که

روش بود افتاد رو زمين و صداي شکستن ِ گلدون و ظرفايي که روي ميز بود باعث شد با ترس خاصي به اطراف اشپزخونه نگاه کنم..

ترسيدم کسي سر وصداها رو بشنوه و بياد که ببينه چه خبره..

سريع از روش بلند شدم..ولي قبلش يه سيلي محکم خوابوندم تو صورتش..لعنتي اگه چند دقيقه ديرتر اينکارو مي کرد من به خواستم رسيده بودم..

دستام و ول کرده بود..سرمو تو بالشت فرو کرده بودم و بلند گريه مي کردم..

خدايا پس مادرم به خاطره کار اين مرد و بي غيرتي بابام دق کرده بود؟..

خدايا من تا حالا چي فکر مي کردم و الان از زبون ِ اين نامرد چيا دارم مي شنوم..

کاش کَر بودم و نمي شنيدم..

کاش اين مرتيکه لال مي شد و بهم چيزي نمي گفت..

اي کاش باورهامو خراب نمي کرد..مي ذاشت با همون خيالات پوچم سر کنم..

خداياااااااااااا..

--تو از خيلي چيرا بي خبري خانم کوچولو..پدرت هيچ وقت نفهميد من به مادرت نظر داشتم..واسه همين هرکار مي خواستم انجام مي داد و به جهالتش

مي خنديدم..

نمي دوني چه کيفي مي کردم ولي خب وقتي مادرت مرد مدتي ساکت بودم..يه جورايي بهش علاقه داشتم ..از روي ه و س بود ولي بازم مي خواستمش..

مي خواستم برادرت و هم بِکِشم سمت خودم ولي نشد..اونم مثل تو از من خوشش نمي اومد..يه بار بدجوري تو روم وايساد که خب بچه ها از خجالتش در

اومدن..

انقدري اون روز جلوي اشناها و پولداراي سرشناس خارَم کرده بود که براي کشتنش انگيزه پيدا کنم..اون چندتا جوونه خام و بي تجربه پيشه من الکل

خوردن و مست کردن..

نمي دونستن زير سر ِ منه..فکر مي کردن مهمونيي که رفتن يه پارتي معموليه..ولي هر کي به شايان زخم بزنه زخم نمي بينه..بلکه نابود ميشه..

خودم برادرتو نابود کردم..وقتي خوب خودشونو تو الکل خفه کردن زدن به جاده و..

قهقهه زد..صداي خنده هاش عصبيم مي کرد..شونه م از زور گريه مي لرزيد و انقدر صورتمو تو بالشت فشار داده بودم که حس مي کردم هم دستام که

بالشت و فشار مي داد و هم صورتم بي حس شدن..

به بازوم دست کشيد که تنم لرزيد..با ترس و صورت ِ غرق در اشک نگاش کردم..

-- اون شب خيلي تقلا مي کردي..وقتي مادرت مرد چشمم چرخيد سمت ِ تو..مي دونستم اينبار مي زنم به هدف و تو رو مي تونم به دست بيارم..تو که

جوون تر و شاداب تر بودي..ولي فکر نمي کردم اونقدر تيز باشي و بخواي فرار کني..ضربه ت زياد کاري نبود....ولي همونجا قسم خوردم که اگه پيدات

کردم..حتي شده تو يه لحظه کارتو بسازم..

چشماش مثل چشماي يه گرگ ِ وحشي و گرسنه برق مي زد..

اب دهنم و با وحشت قورت دادم و چشماي از حدقه بيرون زده م رو دوختم تو چشماي پر از ه*و*س و ش*ه *و*ت*ش..

نـــه..

نــــــه..

نـــــــــه..

«آرشام»

--نمي دوني امشب چقدر خوشحالم آرشام ..

-چطور؟..

اروم و لوند تو بغلم مي رقصيد..

-- تو اينجايي..کنارم..و اين همه نزديک به من..اصلا باورم نمي شد که بياي..اخه اون روز انگار يه جورايي ترديد داشتي..

-ولي اومدم..

--اره..همينم خوشحالم مي کنه..

نگاهم رو از روي صورتش گرفتم و به اطراف دوختم..هماهنگ با اهنگ ِ لايتي که پخش مي شد مي رقصيديم..

--مثل اينکه بابام داره به من اشاره مي کنه..

رد نگاهش و دنبال کردم..پدرش در حالي که ليوان شرابش رو تو دست داشت با لبخند برامون سر تکون داد و به شيدا اشاره کرد..

--من برم پيشش..زود بر مي گردم عزيزم..

چيزي نگفتم..به طرفش رفت..نگاهم مستقيم به اونها بود..

پدرش جلو افتاد و به طرف ساختمون اصلي حرکت کرد..

مهموني تو محيط باز برگزار شده بود و هر کدام از مهمان ها زوج ، زوج وسط ِ پيست مي رقصيدند..

به طرف بار رفتم و يه گيلاس شراب برداشتم..تو يه همچين مهموني هايي قسمتي رو به سرو نوشيدني هاي مختلف اختصاص مي دادند..

رفتم تو ساختمون..جوري که ديده نشم نگاهي سريع و با دقت به اطراف سالن انداختم..چند نفر اونجا ايستاده بودند..

دنبال ِ اون دو مي گشتم که بالاخره پيداشون کردم..کنار يه مجسمه گوشه اي از سالن ايستاده بودند..

مجسمه اي که نمادي از يک مرد رومي بود..

اتاقي باريک از پشت سالن مشرف به اونطرف مي شد و توسط يک در ِ باريک خيلي راحت مي شد بدون اينکه جلب توجه کنم وارد سالن بشم..

از همون راه رفتم و پشت همون مجسمه ايستادم..نگاهم به رو به رو بود ولي تمام حواسم به پشت اون مجسمه..

-- کارت به کجا رسيد؟..

-- يعني چي بابا؟..من که..

-- بسه کم شعار بده..تو سالي 10 بار عاشق ميشي و20 بارم فارغ..بگو چکار کردي؟..

-- چرا اين حرف و مي زني بابا؟..من اينبار واقعا عاشقش شدم..

-- خيلي خب تونستي رامش کني؟..

-- مي تونم..فقط بايد يه کم ديگه صبر کنيم..

-- باشه صبر مي کنم..ولي بايد بتوني آرشام و بکشوني سمت خودت..چه مي دونم يه جوري خامش کن..

-- نه بابا من کاري مي کنم که واقعا عاشقم بشه..چون خودمم بهش علاقه دارم..

-- من کاري به علاقه ي تو ندارم دختر..فقط آرشام واسه م مهمه..

-- فکرکردي براي من مهم نيست؟..آرشام بدون ثروتش هيچه..

--هه..چيه جا زدي؟..تو که تا الان دم از عشقش مي زدي؟..

-- هنوزم ميگم دوسش دارم بابا..ولي اول خودش بعد ثروتش..

-- پس دست بجنبون دختر..ارشام زرنگ تر از اين حرفاست..

-- هنوز منو نشناختي بابا..

--شناختمت که فرستادمت جلو دخترم..

-- پس وايسا و تماشا کن..

انقدر که ليوان کريستال رو تو دستم فشار داده بودم امکان مي دادم هر ان بشکنه..از همون راه برگشتم..

در حالي که با خشم دندونام و روي هم فشار مي دادم ليوان رو تو دستم خاک کردم..

دستم اغشته به شراب شد و خرده هاي شيشه هر کدوم يک طرف افتاد..به قدري عصباني بودم که سوزش دستم و حس نکردم..چيز مهمي هم نبود..

با قدمهايي بلند از ساختمون بيرون امدم و از توي جيب کتم يک کاغذ و خودکار بيرون اوردم..

نوشتم « من بايد برم..شب خوب وبه يادماندنـــي بود..تا بعد»

کاغذ و تا زدم و دادم دست يکي از خدمتکارا و گفتم به دستش برسونه..

ديگه نفهميدم خودمو چطور رسوندم به ماشينم و از اون ويلاي لعنتي زدم بيرون..

چند بار روي فرمون کوبيدم و فرياد زدم: هـ ـــ *ر*ز*ه ..همتون يه مشت کثافتين..

مي خواستي به من رو دست بزني اره؟..تُوي کثافت چه مي دوني که من خداي اين کارام؟..

فقط اي کاش حس انتقام در من اونقدر قوي نبود..اونوقت راحت مي تونستم خودش و پدر ِ بي وجودش رو به اتيش بکشم..ولي دير يا زود اينکارو مي

کنم..حاليتون مي کنم با کي طرفين..من آرشامم..آرشــــام..حاليتون مي کنم..به وقتش..

جلوي ويلا محکم زدم رو ترمز که صداي کشيده شدن لاستيک هاي ماشين به روي اسفالت سکوت کوچه رو شکست..

رفتم تو و به سرايدار گفتم : ماشين و ببر تو پارکينگ..

--چشم آقا..

وارد سالن که شدم راهمو کشيدم سمت پله ها ..مي خواستم برم تو اتاقم که صداي جيغ و فرياد شنيدم..با تعجب ايستادم و نگاهم به همون سمت کشيده

شد..

صدا از اتاق ِ اون دختر .......پس چرا هيچ نگهباني جلوي در نيست؟؟!!..

بدون معطلي به طرف اتاق دويدم ..دستگيره رو با يک حرکت کشيدم ..در طاق به طاق باز شد و محکم خورد به ديوار..

تو درگاه ايستادم و با چشماني مملو از تعجب به صحنه اي که پيش روم بود خيره شدم..

شايان افتاده بود به جونه اون دختر و اونم با ترس جيغ مي کشيد و تقلا مي کرد..

نفس نفس مي زدم..هيچ کس حق نداشت بدون اجازه ي من به اينجا بياد..حتي شايان..

پس چطور جرات کرده بود؟..

فرياد زدم: تــو اينجـــا چکـــار مي کنـي؟..

شايان از حرکت ايستاد..اروم از روي دختر بلند شد ..پشتش به من بود..دستي به لباسش کشيد..

نگام به اون دختر افتاد که تو خودش مچاله شده بود و مي لرزيد..

رو به شايان که هنوز پشت به من بود با صدايي بلندتر از قبل فرياد کشيدم: با تــو بودم..اينجــا..توي ويلاي من چکــار مي کني؟..

برگشت..

نيم نگاهي به من انداخت و باز به اون دختر خيره شد..سرش و به ارومي تکون داد و به طرفم اومد..

کمي از درگاه فاصله گرفتم..نگاهي کوتاه بهم انداخت و نفسش رو محکم بيرون داد..کاملا رو به روم ايستاده بود..

به اون دختر نگاه کردم..صورتش و توي بالشت فرو برده بود و گريه مي کرد..

با اخم رو به پله ها داد زدم: گندم..

چند لحظه طول کشيد تا از پله ها بالا امد..مطيعانه رو به روم ايستاد و سرش رو زير انداخت..

--بله اقا..

با حرکت اروم ِ سرم بهش اشاره کردم و گفتم: برو پيشش..

-- چشم اقا..

رفت تو و در و بستم..

شايان نفس زنان فرياد زد: ديوونه شدي آرشااااام؟..اون تو گروهه منصوري ِ..اين يعني دشمن..چرا به خدمتکارت..

- بسه شايان..تو هنوز جواب سوالم و ندادي..

کاملا جدي بودم و نگاهم اين رو به وضوح نشون مي داد..

از منقبض شدن فکش متوجه اوج عصبانيتش شده بودم..ولي برام مهم نبود..برامم فرقي نمي کرد که الان کي جلوم ايستاده..

--انگار يادت رفته من کيم..

خونسرد جوابش و دادم: نه..خوب يادمه کي هستي..ولي ظاهرا تو فراموش کردي اينجا کجاست و متعلق به کيه..

-- چي داري ميگي آرشام؟..من رئيسه تو هستم..تو حق نداري با من اينطوري حرف بزني..

با صداي بلند رو بهش کردم و محکم و قاطع گفتم: براي هزارمين بار ميگم شايان..تو رئيسه من نيستي..همون اولم بهت گفته بودم ولي ظاهرا تو نمي

خواي اينو قبول کني..تو فقط منو توي اين حرفه اموزش دادي ..همين و بس..

-- ولي من بودم که به اينجا رسوندمت..و بلندتر فرياد زد: مـــن..

- خودم خواستم که به اينجا رسيدم..اون انگيزه اي که ثانيه به ثانيه در من رشد مي کرد باعث شد بشم ايني که هستم..

-- حالا که چي؟..مي خواي چکار کني؟..

پوزخند زد و ادامه داد: نکنه مي خواي ازادش کني و بگي هِرررري به سلامت؟..

کلافم کرده بود..

سعي کردم خونسرد باشم و گفتم: فقط بهم بگو تو براي چي با وجود ِ اينکه مي دونستي من امشب ويلا نيستم اومدي اينجا؟..

-- اون دختر طرف حساب ِ منم هست..امشب هم شب ِ تسويه حسابه..

فرياد زدم: در نبود ِ من؟..با وجود اينکه مي دونستي هيچ کس بدون اجازه ي من حق نداره پا به حريمم بذاره؟..

با عصبانيت داد زد: من هر کس نيستم پسر..فراموش کردي؟..

- مي دوني که برام فرقي نمي کنه..منم براي خودم يه سري قوانين دارم..بايد بهش توجه بشه..بايــــد..

-- يادت نره کي بودي و الان کي هستي..اين من بودم که گفتم اون دختر و بياري اينجا..

- من آرشام تهراني بودم و الانم همون آرشام تهراني هستم..هيچ چيز در من تغيير نکرده جز هموني که مي خواستم تغيير کنه.. پيشنهاد اوليه ي اين

نقشه از من بود..که دخترخونده ي منصوري رو بگيريم و بفهميم کدوم گوري مخفي شده..و زماني که با تو در ميون گذاشتم ازش استقبال کردي..

-- اره استقبال کردم چون همينو مي خواستم..چون من با اون دختر علاوه بر اينکه دخترخونده ي منصوري ِ جور ديگه اي هم بايد تسويه حساب مي

کردم..بايد به دستش مي اوردم ولي تو امشب همه ي نقشه هام و نقش ِ بر آب کردي....

- اون دختر تا زماني که تو ويلاي منه تحت کنترل ِ منم مي مونه..همون اول با هم قرار گذاشتيم که دختر ِ اينجا باشه چون تو ويلاي تو رفت و امد بيشتر

از اينجاست.. ولي اينجا تا وقتي که من نخوام کسي نمي تونه واردش بشه..

جمله ي اخرم رو بلندتر به زبون اوردم..نگاهم جدي بود و لحنم قاطع..

اروم وشمرده گفتم: اگه باهاش خرده حساب داري که مي خواي تسويه ش کني جاش اينجا نيست.. اينجا تحت کنترل ِ منه..واين من هستم که دستور ميدم

چه کسي چه کاري رو انجام بده..اميدوار بودم لااقل تو اينو بدوني..ولي الان..

نفس عميق کشيدم و ادامه دادم: دارم برعکسش رو مي بينم..

چند لحظه سکوت کرد..نگاهي اجمالي به اطرافش انداخت و نفسش رو بيرون داد..سرش و به ارامي تکون داد و تو چشمام نگاه کرد..

--باشه..چون از قبل يه قول و قراري با هم گذاشتيم ميگم که سرش وايسادم..ولي بايد ..دارم تاکيد مي کنم آرشام «بايــد» همينجا بهم قول بدي که وقتي

کارت باهاش تموم شد و ازش اعتراف گرفتي بديش دست ِ من..

تو سکوت نگاش کردم..چشمام و باريک کردم و تو چشماش به دنبال دليل اين خواسته ش مي گشتم..ولي اون زيرک تر از اين حرفا بود..

ظاهرش هميشه جوري بود که به راحتي شخص مقابل رو فريب مي داد..ولي براي من نمي تونست نقش بازي کنه..

- خرده حسابت باهاش چيه؟..

-- نه ديگه نشد..تو فقط به من قول بده همين..کاري به اونش نداشته باش..

مشکوکانه نگاهش کردم و پرسيدم: چرا؟..

-- چون کاملا شخصي ِ..

- ولي توي اين نقشه هيچ چيز ِ شخصي وجود نداره..

-- اين جزو ِ نقشه نيست..

يک تاي ابروم رو بالا دادم و پوزخند زدم..

- جالبه..

کلافه سرش رو تکون داد و گفت: آرشــام..قول ميدي بعد از اينکه ازش اعتراف گرفتي اونو به من تحويل بدي؟..

بدون ترديد جوابش رو دادم: نــه..

چشماش از تعجب بازتر شد و پرسشگرانه تکرار کرد: نــــه؟..يعني چي که نه؟..

در حالي که از پله ها پايين مي رفتم جواب دادم: تا دليلش و ندونم هيچ قولي نميدم..

کنارم قدم برداشت ..

-- بعد از اعترافي که ازش مي گيري ديگه به چه دردت مي خوره؟..آهان نکنه..

توي پاگرد ايستادم و تيز نگاش کردم..

قهقهه ي بلندي سر داد و گفت:چرا زودتر نگفتي پسر؟..گفتم ارشام جايي نمي خوابه که اب زيرش بره..پس بگو به فکر ِ خودتي..

صداي خنده ش عصبيم مي کرد..با صداي فريادم صداي قهقهه ش قطع شد..

- هر چيزي که تو سرم باشه مثل ِ خرده حساب ِ تو کاملا شخصيه..هيچ اَحَدي حق نداره حتي اونو به زبون بياره..

راه افتادم و وارد سالن شدم..سر جاي هميشگيم نشستم و دست راستم و رو دسته ي مبل تکيه گاه کردم و سر انگشتام و روي پيشانيم گذاشتم..

سرمو بلند نکردم ولي صداش و شنيدم..

-- من اون دختر و مي خوام..به هر قيمتي که شده..

بي حوصله جوابش و دادم: براي بعد ، «بعد» تصميم مي گيرم..از اينکه بيخود و بي جهت بخوام قول بدم هيچ خوشم نمياد..

صداي نفسهاي بلندش رو مي شنيدم..اين يعني بيش از حد عصباني ِ..

-- خيلي خب..از همون اول نبايد ميذاشتم که بياريش اينجا..ولي هنوزم دير نشده..

اينبار سرمو بلند کردم و نگاهش کردم..

-- بالاخره اونو از اينجا مي برم..دير يا زود..زمانش برام مهم نيست ولي مطمئن باش بالاخره اينکار و مي کنم..

جوابم به اون تنها سکوتم بود..نگاهي بي تفاوت بهش انداختم..

با لبخندي خاص نگاهم کرد و گفت: شايد به قول ِ خودت رئيست نباشم..ولي ما يه جورايي با هم همکاريم..منتهي من بي هدف و تو با هدف و انگيزه..هر

جا لازمت داشته باشم به خاطر دِيني که بهم داري اون کار و انجام ميدي..و در عوض منم همين کار و براي تو مي کنم..اينجوري بي حساب ميشيم..تا

وقتي که ازش اعتراف بگيري کاري باهاش ندارم..چون توي نقشه و قول و قرارمون همين بود..ولي وقتي کارت باهاش تموم بشه اون موقع ديگه بايد

بشي همون آرشامي که به دستور من هر کاري مي کنه..

ديگه لبخند نمي زد..کاملا جدي بود..

-- آرشام..فراموش نکن که الان تو چه جايگاهي هستي..تو هم يکي هستي عين ِ خودم..تو حرفه ي ما مرام و معرفت و دلسوزي جايي نداره..پس حواست

و خوب جمع کن که مي خوام تا اخرش هميني که هستي باقي بموني..مي فهمي که چي ميگم؟..

دوباره سرم و به دستم تکيه دادم و باز هم سکوت کردم..

صداش بلند بود و رسا..مثل وقتايي که حس پيروزي بهش دست مي داد..

-- به حرفام فکر کن مطمئن باش ضرر نمي کني..شب خوش..

و صداي قدم هاش به روي سراميک ها باعث شد چشمام و به ارومي ببندم و زير لب زمزمه کنم: لعنت به همتون..

«دلارام»

چند بار پشت سر هم سرمو کوبوندم رو بالشت..

- لعنتي..عوضي ِ پست..شايان توي کثــــافت خوده شيطاني ..خود ِ شيطــــان..

خدايا اين چه عذابيه که منه بيچاره رو گرفتارش کردي؟..

دستي نشست رو شونه م که با ترس سرمو بلند کردم و رفتم عقب..

با ديدن زن جووني که کنارم نشسته بود اب دهنم و قورت دادم و با تعجب زل زدم بهش ..

با پشت دست اشکامو پاک کردم و گفتم: چي مي خواي؟!..

صدام گرفته بود..از بس جيغ و داد کرده بودم که گلوم مي سوخت..

اون زن که بهش مي خورد سي و خورده اي سالش باشه با نگاهي سرد گفت: دستور ِ اقاست..

خواست دستمو بگيره که نذاشتم..

- کدوم اقــا؟..شما ديوونه ها چي از جونه من مي خواين؟..ولم کنين ديگه..

-- کاري بهت ندارم..فقط مي خوام سر و وضعت و مرتب کنم..

با شنيدن حرفش به سر و وضعم نگاه انداختم..مانتوم کاملا از وسط جر خورده بود و شال روي سرم نبود..

يقه ي مانتوم تا بالاي استينم پاره شده بود و شونه ي راستم افتاده بود بيرون..و جاي خراش ِناخن به وضوح معلوم بود..

نگاش کردم و گفتم: من چيزيم نيست..برو بيرون..

همونطور سرد جوابم و داد: من از تو دستور نمي گيرم..اقا گفتن که..

- مردِشور ِ تو و اقاتون و همه رو با هم ببره..بهت گفتم نمي خوام ، برو بيرووووون..

بي توجه به من رفت سمت کمد..با نگام تعقيبش مي کردم..

يه دست بلوز و شلوار آبي تيره بيرون اورد..به طرفم امد و پرت کرد جلوم..البته به ظاهر اروم انداختشون رو تخت ولي تابلو بود حرصش گرفته..

--اينا رو بپوش..

- نمي خوام..همينا که تنم ِ خوبه..و به لباساي رو تخت اشاره کردم و گفتم: نيازي بهشون ندارم..

پوزخند زد و گفت: هر جور مايلي..ولي مطمئن باش من از اين در برم بيرون اقا خودشون شخصا ميان تو و مجبورت مي کنن..پس بهتره لج نکني و

بپوشيشون..

به طرف در رفت..دستش رو دستگيره بود که صداش زدم..

-صبر کن..

به ارومي برگشت و نگام کرد..

بهش دقيق شدم..صورت باريک و چشم و ابرو مشکي .. پوست سبزه و لباي نسبتا گوشتي..چهره ش بد نبود ..خوبيش به اين بود اخم نمي کرد..فقط سرد

بود..هم کلامش و هم نگاهش..

به لباساش نگاه کردم که مثل خدمتکارا لباس نپوشيده بود..ولي کاملا معمولي بود..

يه سارافن سرمه اي با يه بلوز سفيد که لبه ي استينش نوار سرمه اي داشت..دکمه هاي سارافن به رنگ سفيد بودن ..و ترکيب جالبي داشتن..سفيد و

سرمه اي..

مثل لباس فرم بود..لابد سرخدمتکاري چيزيه..

بي تفاوت نگاش کردم ..

-خيلي خب مي پوشم..ولي فقط يه سوال داشتم..بپرسم؟..

سرشو به نشونه ي مثبت تکون داد..

- راست و حسيني بگو توي اين اتاق دوربين کار گذاشتين؟..

يه کم نگام کرد..و بازم پوزخند نشست رو لباش..دستگيره رو گرفت و درو باز کرد..

-- من چيزي نمي دونم..

و تا اومدم يه چيزي بگم رفت بيرون و در و بست..اي تو روحــت..معلوم بود مي دونه ولي نمي خواست بگه..اَه..

يه نگاه به اطرافم انداختم..خب اگه دوربين بود که تا حالا پيداش کرده بودم..

نه خب ميرم تو حموم..اصلا ميرم تو دستشويي عوض مي کنم..

اَه.. جا قحطه؟..

کاريش نمي شد کرد..يا حموم ، يا دستشويي..

ولي دستشويي مطمئن تر بود..

لباسامو عوض کردم و اومدم بيرون..بلوزش يه تونيک نسبتا بلند بود..

مانتوم و شلوارم که ديگه به دردم نمي خوردن..انداختمشون گوشه ي اتاق و نشستم رو تخت..شالمو انداختم رو سرم و بازم چمباتمه زدم..

داشتم به حرفاي شايان..به اتفاقات ِ امشب فکر مي کردم که حس کردم چشمام داره سنگين ميشه..خوابم گرفته بود..

اروم تو جام دراز کشيدم..نمي دونم چرا يه دفعه احساس سرما کردم..پتو رو کشيدم دورم و تو خودم مچاله شدم..

تو سرم انواع و اقسام ِ فکر وخيالات رژه مي رفتن و منو سردرگم مي کردن..

هم عصبي بودم و هم مي خواستم که خونسرد باشم..

لرز خفيفي بهم دست داده بود و انقدر به يه نقطه زل زدم و پتو رو تو دستم محکم نگه داشتم که نفهميدم کي چشمام رو هم افتاد و خوابم برد..

صبح شده بود..به ساعتم نگاه کردم..9:00 بود..

کنار پنجره ايستاده بودم..

دستمو به روي شيشه کشيدم..

خواستم پنجره رو باز کنم که ..

کليد تو قفل در چرخيد و بعد هم به ارومي باز شد..

همچين با ترس برگشتم و از پشت چسبيدم به پنجره که شيشه ش لرزيد..

همون مرد ، آرشام بود..اره اسمش آرشام بود..ولي مرتيکه با اون اخم و نگاهه يخ زده ش به خون آشاما بيشتر شبيه بود ِ..

هه..چه شباهتي..آرشام و.. خون آشام..

از اينکه ديدم شايان همراهش نيست نفس حبس شده م و دادم بيرون..

با اتفاقي که ديشب بينمون افتاد يه جورايي بيشتر از قبل ازش مي ترسيدم..ارزوم اين بود که ديگه چشمم تو چشماي نحسش نيافته..بره به دررررک..

همون جلوي در يه نگاه به سر تا پام انداخت و با اخم اومد تو..در و بست و با قدم هاي اروم کاملا خونسرد به طرفم اومد..

وسط راه ايستاد و به طرف چپ رفت..تموم مدت با نگاهم دنبالش مي کردم..صندلي جلوي ميز ِ اينه رو برداشت و گذاشت وسط اتاق..

کمي ازش فاصله گرفت و رو به من جدي و محکم گفت: بيا بشين..

نگام از توي چشماش لغزيد رو صندلي..باز تو چشماش نگاه کردم..هم اخم داشت و هم جدي بود..

حرکتي نکردم که اينبار بلندتر داد زد: با تو بودم..بيا اينجا..

با فريادي که کشيد سکوت اتاق شکسته شد و يه دفعه با ترس تو جام پريدم و نگاش کردم..

با عصبانيت يه قدم به طرفم برداشت که تند رفتم جلو و رو صندلي نشستم..

مرتيکه اول صبحي هوس عربده کشيدن به سرش زده..

دست به سينه با اخم به زمين نگاه مي کردم که صداش تو گوشم پيچيد..

-- مي دوني که براي چي اينجايي؟..

سر بلند کردم و نگامو دوختم تو چشماي سردش..

با مسخرگي گفتم: که جاي پدرخونده ي عزيزمو بهتون بگم؟..

يه کم نگام کرد و گفت: خوبه که خودت مي دوني چي ازت مي خوام..

عجبااااا..شيطونه ميگه شيرجه بزن تو شيکمش هر چي لايقش ِ رو بکش به سر تا پاش..

جدي بهش گفتم: چي داري ميگي تو واسه خودت؟..من حتي پدر ندارم چه برسه به پدرخونده..اين هزار بار..

سريع از کوره در رفت و بلند گفت: دِ نشد..زبون ِ ادميزاد که حاليته؟..پس همين حالا بنال بگو کجاست؟..هر چي که ازش مي دوني رو بايد بگي..

صدامو انداختم پس کله م و در حالي که به خودم مي لرزيدم بلند گفتم : من که زبونه ادميزاد خوب حاليمه ولي انگار تو نمي گيري من چي ميگم..هي

عمو..يارو..آقا..هر چي که هستي و نيستي دارم بهت ميگم منصوري پدرخونده ي من نيست..زدي به کاهدون بيچـــاره..

انقدر بلند و تندتند حرفامو تحويلش داده بودم که به نفس نفس افتادم..

خِفتم کرد و همونطور که يقه م تو دستش مشت شده بود منو کشيد بالا و با يه حرکت از رو صندلي بلندم کرد..

چشمام کم مونده بود از کاسه بزنه بيرون..

همچين دندوناشو رو هم فشار داد که صداي ساييده شدنشون مو به تنم سيخ کرد..

تو صورتم داد زد: زيادي زِر مي زني دختر.. ببند اون دهنتو تا واسه ت نبستمش..

همچين محکم تکونم داد که مغزمم تو سرم تکون خورد چه برسه به کل ِ هيکلم..

بلند و وحشتناک غريد: زبون ِ درازتو کوتاه کن و از زير جواب دادن به سوالاي من در نرو دختره ي عوضي..وگرنه بلايي به سرت ميارم که رغبت نکني

حتي يه نگاهه کوتاه تو اينه به خودت بندازي..

تو دلم گفتم «سگه کي باشي؟»..

ولي زبوني جرات نداشتم.. اب دهنمو قورت دادم بعد هم مستقيم خيره شدم تو چشماش و گفتم: ولي حرفه من همونه که بهت گفتم..چرا نمي فهمي؟..

با عصبانيت تو چشمام براق شد و هولم داد رو صندلي..يا به قولي پرت شدم و افتادم رو صندلي..

به صورتش دست کشيد .. نفسش و بيرون داد ..و چشماش و يه بار بست و باز کرد..

سرشو اروم تکون داد و با لحني که خشم رو توش مي شد به راحتي ديد ولي پشت نقاب خونسردي مخفيش کرده بود گفت: چيا ازش مي دوني؟..معمولا

براي مخفي شدن کجاها ميره؟..با کيا تماس داره؟..

وقتي ديد فقط دارم نگاش مي کنم سرم داد کشيد: د ِ بنال بگو چيا مي دوني ازش؟..

عين بلبل زبون باز کردم و تند و پشت سر هم گفتم: يعني چي اين حرفا ؟..مگه من باديگارد يا مشاور و دستيارشم؟..من فقط پرستارش بودم..هميشه

کاراش و مخفيانه انجام مي داد..بدون اينکه بهم بگه کجا ميره چمدونش و مي بست و تا 1 ماه هم پيداش نمي شد وقتي هم بر مي گشت انگار نه انگار..

تلفناش هم زنگ خوراش رو خط ثابتش بودن..کسي به خونه ش زنگ نمي زد..فقط گاهي بچه هاش محض اينکه اعلام وجودي کرده باشن زنگ مي زدن

و کارشون 5 دقيقه هم طول نمي کشيد..

و بلندتر گفتم: ديگه چي بايد بگم که نگفتم؟..

- چطور قبول کردي که دختر خونده ش باشي؟..

به حالت گريه ناليدمو گفتم: اي خــــداااا..منو گير ِ چه زبون نفهمايي انداختي..دارم بهت ميگم اون پدرخونده م نيست..منم پرستارش بودم همين..مي دونم

تو هر ضيافتي مي نشست مي گفت دلارام دخترخوندمه ولي به کي قسم بخورم که باورت بشه منم از اين حرفش تعجب مي کردم؟..کسي هم جرات نداشت

ازش بپرسه واسه چي اينو ميگي..مي ترسيدم سه سوت اخراجم کنه..

هيچي نمي گفت..فقط نگام مي کرد..انقدر دقيق و جدي که سرمو انداختم پايين و دستامو تو هم گره کردم..

چند دقيقه همينطوري به سکوت گذشت که بالاخره زبون باز کرد و گفت: دير يا زود ته و توشو در ميارم ومعلوم ميشه کي راست ميگه و کي دروغ..فقط

دارم بهت ميگم واي به حالت اگه بخواي منو دور بزني..اونوقته که حتي اسمي هم ازت باقي نميذارم..

اخم وحشتناکي تحويلم داد و بلندتر گفت: فکر نکن الان دارم جلوت کوتاه ميام و اين همه حرفاي کلفت تحويلم ميدي هيچي بهت نميگم خبريه..به محض ِ

اينکه حقيقت روشن بشه جوابه تموم ِ اهانتات و يک جا ازم مي گيري..پس بهتره موقعيت و براي خودت سنگين تر از ايني که هست نکنيش..

با صدايي لرزون و گرفته گفتم: داري تهديدم مي کني؟..

پوزخند زد: فقط يه جور اخطار..

و در حالي که نمي تونستم حتي نگام رو از صورتش بگيرم از اتاق بيرون رفت و در و محکم به هم کوبيد..

چشمامو رو هم فشردم و نفس عميق کشيدم..

فقط همين و کم داشتم که تهديدمم کرد.. واقعا جدي حرف مي زد..

تموم مدت که جلوش شير شده بودم از تو داشتم قبض روح مي شدم..دست و پامم مي لرزيد ولي بازم جلوي خودمو گرفتم جلوش سوتي ندم..

نـه..اينجوري نمي شد..بايد يه فکر ِ اساسي مي کردم..

اينطور که معلومه کمر به قتل ِ من بسته..تازه بازم بفهمن من هيچکاره م و فقط يه پرستار ِ معمولي تو خونه ي منصوري بودم که بازم دخلم اومده..

امکان نداشت صحيح و سالم ولم کنن بگن به سلامت ..

يا خيلي راحت مي کشنم..يا يه بلاي بدتر به سرم ميارن که خودم روزي صد بار از خدا تقاضاي مرگ کنم..

پس بايد به فکر ِ راه چاره باشم..و..

هيچ راهي هم برام باقي نمي موند جز..

فرار..

ولي خب کشک و دوغ که نيست..چجوري بايد از اينجا در برم؟!..مطمئنم اين اطراف کلي نگهبان وايسادن کشيک ميدن..

اَکه هي..اگه گيرشون بيافتم که ديگه خر بيار و باقالي بار کن ..اونوقت حتما فک مي کنن خبرايي بوده که زدم به چاک..

اما اخه بود و نبودم اينجا فرقي نمي کنه..تهش سرمو ميذارن رو سينه م..اين يارو که حسابي قاطي ِ تا بهش ميگي «تو» انگار فحش ناموسي کشيدي به

هيکلش..گر چه فک نکنم اينا حاليشون بشه اصلا ناموس چيه!!..

بازم بايد يه فکري مي کردم..اينجوري هم کُلام پس ِ معرکه ست..

فک کن ، فک کن دلي تا بيشتر از اين هوا پَس نشده بتوني از اينجا فرار کني..

نشستم رو تخت و زل زدم به ديوار..انگار رو اونجا نقشه ي فرارم کشيده شده بود که اونجوري محوش شده بودم..

نگامو چرخوندم سمت پنجره..

ولي ..اره خودشـــــه..

راه فرار..اونم از پنجــــره..

خيز برداشتم سمتش و کنارش وايسادم..پرده که خود به خود کنار بود قفلشو باز کردم ولي با ديدن توري که جلوش نصب شده بود پنچر شدم..

اَه اين که حفاظ داره..نمي تونستم خم شم و ببينم به کجا راه داره..

يه دستي به توري کشيدم که حس کردم يکي داره در اتاق و باز مي کنه..

ديگه فرصت نشد پنجره رو ببندم واسه همين دويدم و رو تخت نشستم..تا نشستم در باز شد و يه خدمتکار که تو دستش سيني صبحونه بود به همراهه يکي

از نگهبانا اومدن تو..

نگهبان تو درگاه ايستاد و خدمتکار سيني رو اورد طرفم..رومو ازش گرفتم ..

با ديدن نگهبان که از جلوم رد شد چشمام گرد شد..يه راست رفت سمت پنجره و بستش!!..

بهش توپيدم: هي يارو چرا پنجره رو مي بندي؟..

با اون هيکل ِفيل آساش جلوم وايساد و صداي نخراشيده ش و شنيدم که خشک گفت: حق باز کردن پنجره رو نداري ..

حالا خوبه پنجره ش قفل خور نيست وگرنه که مطمئنم محکمترين قفل رو مي بستن بهش..حالا انگار بزرگترين جاسوس دنيا اينجا حبس ِ..

بلند گفتم: باز مي کنم که مي کنم..اي بابا ، عجب گيري کردما..حتي اگه داشتم خفه هم مي شدم نبايد بازش کنم؟..پس اين بي صاحاب رو واسه چي اينجا

نصب کرديد؟!..

بي توجه بهم رفت سمت در و به خدمتکار اشاره کرد بره بيرون..

هر دوتاشون که رفتن لنگه کفشمو از پام دراوردم و محکم پرت کردم که خورد به در پشتش يه داد زدم و گفتم: کري يا لال عوضي؟..الهــــي همتون به

درک واصل شين ..کثافتـــــا..

يکي محکم و با ضرب زد به در..

لنگه کفشمو برداشتم و پام کردم..عوضياي بي شرف..انگار با حيوون طرفن..

پنجره رو باز کردم..

کي به کيه؟!..بايد اين توري رو يه جوري از اينجا بردارم..

کنارش و نگاه کردم..با چسب چسبونده بودن..سرشو گرفتم کشيدم ولي مگه کنده مي شد؟!..

يه لحظه مغزم سوت کشيد..اوه اوه..

برگشتم يه نگاه تو اتاق انداختم ..علي الخصوص رو سقف..

هنوزم شک دارم اينجا دوربين باشه..بايد امتحان کنم..

نگامو چرخوندم تا اينکه روي ميز اينه ديدمش..

سريع پنجره رو بستم..حالت کلافه به خودم گرفتم و تو اتاق مي چرخيدم..

تو موهام چنگ مينداختم و جوري که انگار عصبانيم..

نشستم کنار تخت و سرمو گذاشتم روش..الکي شونه هام رو مي لرزوندم که يعني دارم گريه مي کنم..

اي کاش نقشه م بگيره..الکي به چشام دست کشيدم و به فين فين افتادم..

صورتمو پوشوندم و سعي کردم لااقل دو قطره اشک بريزم ..انقدر تو زندگيم بدبختي داشتم که به 2 ثانيه نکشيد اشکام يکي يکي نشستن رو گونه هام..

حالا داشتم گريه مي کردم..سرمو چرخوندم تا مثلا دنبالش بگردم که رفتم طرف ميز اينه و شونه ي پلاستيکي رو برداشتم..

لمسش کردم ، خيلي سفت بود..با اين حال دو طرفشو گرفتم و از هم بازشون کردم..اخه دو تيکه بود..اکثر شونه هاي پلاستيکي همينطور بودن..

حالا نازکتر شد ..و مي تونستم واسه شکستنش يه کاري بکنم..

بردمش سمت پايه ي تخت و قسمت دندونه دارش و گذاشتم پشت پايه وبا دستم محکم گرفتمش..از اينطرف هم تو دستم بود و به طرف مخالف فشارش

دادم..

انقدر که خم شد ولي نشکست..

از جام بلند شدم ودو طرف و خم کردم..فشار دادم و خَم و راستش کردم تا اينکه شکست..

تو دلم خنديدم ولي صورتم خيس از اشک بود..اون هم فقط تظاهر بود..

سرشو گرفتم تو دستم و مثل اينکه بخوام يه خنجر ِ تيز رو فرو کنم تو شکمم بردمش بالا..دستام به حالت نمايشي مي لرزيد..

با يک حرکت اوردمش پايين و مثلا جيغ کشيدم..ولي نه اونقدر بلند..کاملا نمايشي از درد ناليدم و همونطور که دستم رو شکمم بود نقش زمين شدم..

اگه امکانش بود که الان داشتن با دوربين منو مي ديدن پس خيلي زود بايد بريزن تو اتاق..

رو شکم افتاده بودم و چند دقيقه بعد دست از لرزش برداشتم..

حتي تا 10 دقيقه از جام تکون نخوردم ولي هيچ کس نيومد..

سرمو بلند کردم و مردد به اطرافم نگاه کردم..

يعني خداييش هيچ دوربيني اينجا نيست؟!..

با اين حال فرار هم کار اسوني نبود..

داشتم با پنجره کشتي مي گرفتم ولي دستام ديگه جون نداشت..خيلي گشنه م بود..

ساعت 12 بود و من تا به الان يه لقمه غذا هم نخورده بودم..

چشمم افتاد به ميز عسلي کنار تخت که سيني صبحونه ي روش بهم چشمک مي زد ..بايد انرژي داشته باشم تا بتونم نقشه ي فرارم و عملي کنم..

نشستم و تا ته صبحونه م و خوردم..چون احتمال مي دادم واسه ناهار کسي بياد تو يا بيان سيني رو ببرن پنجره رو بستم و نشستم رو تخت..

پنجره فقط توسط همون توري حفاظ شده بود که خب کندنش شايد يه کم مشکل باشه ولي شدني بود..تا شب وقتم و مي گرفت اما خدا کنه کسي نياد سراغم

تا بتونم يه کاريش کنم..

چون با چسب چسبيده بود با چند تا ضربه روش و قرار دادن يه اهرم که همون شونه ي پلاستيکي بود کنار توري مي تونستم درش بيارم..

البته..

اميدوار بودم که بتونم..

«آرشام»

-- يعني چي که اون دختر فقط پرستارشه؟!..نکنه حرفاش و باور کردي آرشام؟!..

- معلومه که نه..ولي جنبه ي احتياط و هم در نظر دارم..

-- که چي؟!..

- نميشه فقط رو اينکه اين دختر مي تونه يه طعمه باشه تکيه کنيم..براي به دست اوردن منصوري و يا گرفتن اطلاعات خيلي کارا ميشه کرد..

-- مثلا ؟!..

- تا الان به هر کجا که احتمال مي داديم شايد بتونيم رد پايي از منصوري پيدا کنيم سر زديم ..ديگه الان بايد فهميده باشه که دخترخونده ش پيشه ماست ..

اگه واسه ش مهم بود که تا الان يه خبري ازش شده بود..مطمئنم ادماي نفوذي اين گوشه و اطراف زياد داره که تا حالا خبرا رو زود بهش رسونده باشن..

-- با اين حرفت موافقم..اون سوسمارِ پير رو من مي شناسم..اگه همون شب تو مهموني اونو گرفته بوديم الان اين همه مکافات نمي کشيديم..

- نه.. اون راهش نبود..منصوري ريسک اون مهموني رو قبول کرد و اومد در حالي که ميزبانش من و تو بوديم..بي شک افراد زيادي ازش محافظت مي

کردن که اگه کوچکترين تهديد از جانب ما براش صورت مي گرفت از طرف ِ اونها خيلي راحت پاتک مي خورديم..

--پير ِ کفتار فکر همه جا رو کرده بود..منتظر يه فرصت بودم که از جمعيت جدا شه ..اونوقت .............

- ولي اون دست ما رو خوند..

مکث کوتاهي کرد و با خشم گفت: وقتي انبار و به اتيش کشيد فهميدم کار ِ خوده ناکِسِشه..چشمش توي اون جنسا بود..مي دونستم دير يا زود زهرشو مي

ريزه..فقط منتظرم گيرم بيافته..اونوقته که هم با خودش تسويه حساب مي کنم و هم با دختر خونده ي خوشگلش..

و با لحن خاصي که از پشت تلفن هم به خوبي مشخص بود عصبي و ناراحته اضافه کرد: از هر دوشون متنفرم..ولي از اون گربه ي ملوس يه جور ِ ديگه

نفرت دارم..

قهقهه زد..همراه با پوزخندي که به لب داشتم نگاهم و اطرافه سالن چرخوندم..

- اين دختر نمي تونه تنها مهره ي ما براي رسيدن به منصوري باشه..نبايد تمرکزمون فقط روي اون باشه..

-- منصوري هم همين و مي خواد که يه جوري حواسمون پرت اين دختر بشه..مي خواي چکار کني؟..

پوزخندم غليظ تر شد: کارامو انجام دادم..من از يه راهه ديگه هم مي تونم وارد بشم..

-- حرفت و واضح بزن آرشام..مي دوني که از لفافه خوشم نمياد....

نفس عميق کشيدم ..

- براي به دام انداختن يه موش ِ ترسو بايد براش طعمه در نظر بگيريم..طعمه اي که بتونه همه ي حواسش رو به خودش پرت کنه..جوري که نتونه تله اي

که تو وجودش اون طعمه رو داره رو ببينه..و زماني که طعمه رو تصاحب کرد....... مرگ رو هم به جون ميخره..

خنديد..اروم و در اخر بلند و مستانه..

--افرين آرشام..مي دونستم هميشه مي تونم روي تو حساب کنم..توي سرت هميشه فکرها و نقشه هاي ناب وجود داره..برو جلو پسر..منتظر خبراي

خوش هستم..

-تا بعد..

تماس و قطع کردم..

پوزخند روي لبام اروم اروم محو شد..لبامو با حرص روي هم فشردم..

و گوشي رو توي دستم تکون دادم..

خواستم از پله ها بالا برم که صداي خدمتکار رو شنيدم..

-- اقا ..

برگشتم و نگاهش کردم..

- چي شده؟..

-- مهمون دارين..

- کي؟

--خانم شيدا..

يک ان با شنيدن اسمش عصباني شدم..حرفاي ديشبش هنوز توي گوشم زنگ مي زد..

با اخم برگشتم و گفتم: بگو نيستم..

--چشم اقا..

پام روي اولين پله بود که سريع برگشتم و گفتم: صبر کن..

برگشت و مطيع نگام کرد: بله اقا..

نفس عميق کشيدم..

- بگو بياد تو سالن..منتظرش هستم..

--چشم اقا..

با همون اخم هميشگي برگشتم و به طرف سالن قدم برداشتم..

-- چيزي شده آرشام؟!..

خونسرد نگاش کردم ..

- نه..چطور؟!..

تو نگاهش ترديد موج مي زد..

-- اخه اون شب وسط مهموني يهو گذاشتي رفتي..بعد هم اون کاغذ و..

- باهام تماس گرفتن..يه کار مهم داشتم بايد مي رفتم..همين..

لحنم جدي بود ..

با لبخند نگام کرد و گفت:واقعا؟!..واي نمي دوني چقدر نگران بودم..

يک تاي ابروم رو بالا دادم و پرسيدم: براي چي نگران شدي؟!..

من من کنان در حالي که نگاهش رو ازم مي دزديد گفت:خب..خب هيچي..گفتم شايد ناخواسته کاري کردم که ازم ناراحت شدي ..واسه همين..امروزم

نيومدي شرکت بيشتر نگرانت شدم..

- مي بيني که..مشکلي نيست..

-- پس چرا شرکت نيومدي؟!..

سکوت کردم..حاضر نبودم به هر کس و ناکسي جواب پس بدم ، خصوصا اين دختر که ذاتا برام هيچ ارزشي نداشت..

با ديدن سکوت طولاني من لبخندش کمرنگتر شد و نيم نگاهي به اطراف انداخت..

بي مقدمه گفتم: براي فرداشب ترتيب يه مهموني کوچيک و دادم..خوشحال ميشم همراه جناب صدر تشريف بيارين..

با خوشحالي نگاهم کرد وگفت: جدا؟!..واي مرسي حتما ميايم..چرا يهويي؟!..همينجا؟!..

-نه ، ويلاي پشتي.. يک دفعه اين تصميم و گرفتم..

-- عالي ِ..تا حالا اونجا رو نديدم..

- فرداشب مي توني ببيني..

نگاهه افسونگرش و تو چشمام دوخت و لبخند زد..

چند لحظه نگاش کردم و صورتم و برگرداندم..

به خوبي از قصد و نيتش باخبر بودم..براي همين هيچ کدوم از نيرنگ هاش حداقل روي من تاثيري نداشت..

«دلارام»

تا شب هر کار کردم نشد که نشد..

خوبيش به اين بود کسي هم نيومد سراغم..

واقعا مونده بودم اينا واسه چي منو گرفتن اوردن اينجا؟!..خب اگه مي خواستن ازم حرف بکشن پس چرا انقدر بي بُخارن؟!..

البته ارزومم نبود که بلا ملا سرم بيارن..همون بهتر که کاري باهام نداشته باشن..

معلوم نيست تا کي اينجا علافم..

الانم که ظهر شده ولي هنوز کسي نيومده بود سراغم..نامردا نکردن يه تيکه نون خشک بهم بدن..دلم بدجور درد گرفته بود..

نکنه مي خوان کاري کنن از گشنگي تلف شم؟!..لابد اينم يه جور شکنجه ست..

از ديشب کم کم روي اين پنجره و توري ِ لعنتي کار کرده بودم ولي فقط نصفش باز شد..

بقيه شم کاري نداشت اما هيچ نيرويي برام نمونده بود تا بخوام ادامه بدم..

از طرفي هم نهايت سعيم رو مي کردم که سر و صدايي ايجاد نکنم..يکي دوبار صدا بلند شد که سريع پنجره رو بستم و نشستم رو تخت..ولي وقتي ديدم

خبري نيست رفتم سر وقتش..

افتادم رو تخت..تو خودم مچاله شده بودم و مي خواستم لااقل حالا که بهم غذا نميدن 2 دقيقه کَپه ي مرگمو بذارم که در باز شد..

حتي حسش و نداشتم تو جام بشينم ولي با ديدنش ترس ريخت تو دلم و اروم نشستم..

بي حرکت بودم..زل زدم تو چشماش..حسابي اخماش تو هم بود..تا اونجايي که يادم مياد هميشه اخمو و بداخلاق بوده..پس جاي تعجب نداره..

به طرفم اومد..از جام تکون نخوردم ..جلوم روي به روي تخت ايستاد..

بي مقدمه ازم پرسيد: کسي به اسم منوچهري مي شناسي؟..

چشام خود به خود گرد شد..

-منوچهري؟!..اره فک کنم ..چندبار اومده بود خونه ي منصوري..

با کنجکاوي نگام کرد..صندلي رو کشيد جلو و نشست روش..انگشتاي دستش و تو هم گره زد و نگام کرد..

-- ادامه بده..

- چي بگم؟!..

--هر چي که ازش مي دوني..

-- چيز زيادي نمي دونم..توي اون چند تا برخوردي که باهاش داشتم متوجه شدم يه ادم فوق العاده هيز و زبون باز ِ..يه مرد تقريبا 40 ساله با ظاهري

شيک و اتو کشيده..اهان اينو هم يادمه که چشماش ابي بود..يه ابي خوش رنگ و نافذ..

اخماش بيشتر رفت تو هم و سرشو تکون داد..

-- خب..ادامه ش..

نفسمو با حرص دادم بيرون..

انقدر که نگاش سرد و جدي بود اروم گفتم: چون چشماي خوشگلي داشت و صورتش هم جذاب بود همه رو عاشق خودش مي کرد..زبون چرب ونرمي هم

داشت که سريع مي زد به هدف..به منم چند باري گير داد..ولي..

با صداي تقريبا بلندي گفت: بسه.. از قيافه ي انتيک و ظاهر بيستش رد شو برس به قسمتاي مهمتر..

شاکي شدم و گفتم: گفتي ازش هر چي مي دونم بگم منم دارم ميگم..مشکلش چيه؟..

کلافه شد ..تو موهاش دست کشيد و سرشو تکون داد: خيلي خب ادامه بده..

لبخند پت و پهني تحويلش دادم و خودمو شل کردم: هيچـــي ديگه..تموم شد..

انگار بدجورعصباني شد که عين فنر از جاش پريد و داد زد: منو مسخره کردي؟!..يه مشت چرت و پرت تحويلم ميدي که اينجوري منو دور بزني دختره ي

....

ادامه نداد و نفسش و فوت کرد بيرون..

با چشماي گشاد شده از تعجب زل زده بودم بهش که با عصبانيت عين يويو تکون مي خورد و داد مي زد..

-مگه من چي گفتم؟!..خب به من چه که منوچهري کيه؟!..همينايي که مي دونستم و گفتم..

يهو خيز برداشت طرفم و نشست رو تخت..انقدر يهويي و محکم خودشو پرت کرد که صداي قيژ قيژ تخت بلند شد..

با ترس نگاش مي کردم که سرم فرياد زد: ببين خانم کوچولو ، بهتره خوب گوشاتو وا کني و حواست و بدي به من ببيني چي دارم بهت ميگم..من ازت

نخواستم قيافه و ظاهره منوچهري رو واسم شرح بدي چون خودم بهتر از تو مي شناسمش..فقط بهم بگو کارش با منصوري چي بــود؟..واسه چي مي

اومد اونجــا؟..

بلندتر داد زد: گرفتي يا جور ديگه حاليت کنــــــم؟..

چشمامو بسته بودم و وقتي حرفش تموم شد تند تند سرمو تکون دادم..

دوست داشتم منم يه هوار سرش بکشم و يه سيلي جانانه بزنم زير گوشش بعد هم بتوپم تو شکمش که خفه خون بگيـــــــره ولي مي دونستم اين در حال

حاضر فقط يه ارزو تو دلمه..

- گفتم که نمي دونم..فقط يه بار که واسه شون قهوه بردم وقتي اومدم بيرون و در و بستم صداشون و شنيدم که داشتن در مورد يه ادم حرف مي زدن..

درست نفهميدم چي ميگن فقط همين يه جمله رو شنيدم که گفت « کاري مي کنم ماستش و کيسه کنه و بفهمه دنيا دست کيه» همين..ديگه صداشونو

نشنيدم..

مشکوک نگام کرد و گفت: تو که مي گفتي پرستارشي پس چرا مثل خدمتکارا واسه شون قهوه بردي؟..

پوزخند زدم و جوابش ودادم..

- همينه که ميگم تو هيچي نمي دوني..فقط بلدي هارت و پورت کني..اون پيرِخرفت عين يه رباط ازم کار مي کشيد..اول به عنوان پرستارش استخدام

شدم..ولي بعدش شدم خدمتکار شخصيش..

-- و به خاطر همين علاقه، شدي دختر خونده ش..

اتيشــــي شدم ..

- باز که داري تند ميري..من راست و حسيني بهت گفتم تو خونه ش جايگاهم چي بوده باز تو داري منو مي بندي به اون يارو که چي؟..دخترخونده شم؟!..

فقط نگام مي کرد..عميق و جدي..

اروم ادامه دادم: اره مي دونم همه جا مي گفت من دخترخوندشم..ولي همه ش دروغ بود..نمي دونم قصدش از اين کار چيه ولي هيچ کدوم از حرفاش در

مورد من حقيقت نداشت..اون گاهي حتي بدتراز سگ ِخونگيش باهام رفتار مي کرد..گاهيم خوب بود و کاري بهم نداشت..در ازاي کارايي که براش مي

کردم يه سري ازادي ها بهم مي داد ولي هيچ وقت حق نداشتم تو کاراش سرک بکشم..

هيچي نمي گفت..زير نگاهه خيره و نافذش معذب بودم..

زير چشمي مي پاييدمش..ولي اون فقط مستقيم زل زده بود به من..حتي براي يه ثانيه نگاش و از رو صورتم بر نمي داشت..

منم از فرصت استفاده کردم و خيره شدم تو صورتش..

چشماي مشکي و فوق العاده نافذ که وقتي نگام مي کرد حس مي کردم خيلي راحت مي تونه درون ِ من رو هم ببينه..به حدي نگاهش در ادم نفوذ مي کرد

که تن رو به لرزه مينداخت..

ابروهاي پرپشت و خوش فرم..که وقتي اخم مي کرد باعث مي شد گره ي بين ابروهاش بيشتر ديده بشه..

صورت نسبتا کشيده و مردونه..

ته ريشي که داشت بهش مي اومد..

نگام چرخيد رو موهاي پرپشت و مشکي و خوش حالتش که چند تار خودسرانه روي پيشونيش ريخته بودند..

نگام باز چرخيد روي صورتش و لباي نه زياد باريک و نه گوشتي..متناسب بود و خيلي خيلي به چهره ش مي اومد..خداييش تيکه اي بود واسه خودش..

ولي لااقل اخلاقش اگه سگي نبود خيلي جذاب و خواستني مي شد..

نگامو کشيدم پايين تر و روي گردنش ..

همون گردنبندي که اونشب توي مهموني به گردنش ديدم..يه صليب که روش نقش و نگاراي جالبي داشت..

بلوز استين کوتاه و جذب ِ مشکي که 2 تا از دکمه هاي بالاي بلوزش باز بود..و شلوارش که يه کتان مشکي بود..

کمربندش چرم تيره بود و فوق العاده براق..

چون تو حال و هواي خودم بودم يهو با شنيدن صداش تو جام پريدم .. سريع نگامو چرخوندم بالا و زووم کردم تو چشماش..

-- زماني که پي به حقيقت ِ اين ماجرا ببرم تکليف تو رو هم مشخص مي کنم..

و با زدن اين حرف پوزخندي تحويلم داد که پيش خودم هزار جور معنيش کردم..

نکنه مي خوان دَخلمو بيارن؟!..

اره ديگه مطمئنا ازادم که نمي کنن..

با نگام تعقيبش کردم که يه راست رفت سمت در و بعد هم از اتاق بيرون رفت..

ماتم زده به پنجره زل زدم ..

تو سرم هزار جور فکر و خيال مي چرخيد که خودمو پرت کردم رو تخت..پوووووووف ..

ده10 دقيقه از رفتنش گذشته بود و در حالي که داشتم به سمفوني قار و قور کردن شکمم گوش مي کردم چشمام کم کم سنگين شد که يکي در اتاق و

بازکرد..

با چشماي خواب الود و نيمه بازم نگاش کردم..يکي از خدمتکارا با سيني غذا اومد تو اتاق و بعد ازگذاشتنش کنار تخت بدون اينکه نگام کنه رفت بيرون..

بوي غذا که به مشامم خورد خواب از کله م پريد..تو جام نيمخيز شدم وبه سيني نگاه کردم..کبــــاب بود..

نزديک بود از زور گشنگي انگشتامو هم بجوم و قورت بدم..

بايد تا شب انرژي داشته باشم..

هر جور شده امشب از اينجا فرار مي کنم..

«آرشام»

مثل هميشه تيپم با رنگ مشکي تکميل شده بود..

کمي از ادکلن تلخ و جذب کننده م به مچ دست و زير گردنم زدم..

بوش به حدي سرد و خاص بود که بينيم رو ت*ح*ر*ي*ک مي کرد..

سالهاست که از همين مارک استفاده مي کنم..تلخي اي که با تلخي ِ زندگي من عَجين شده بود..زندگي سراسر تلخ و بي روح بايد هم پر از تلخي و سرما

باشه..

يادمه هميشه از رنگ مشکي متنفر بود..مي گفت « نپوش ، چون نفرت مياره ..هميشه با خودش دوري و عذاب به همراه داره »..

و الان کجاست که ببينه من به خاطر حضور ِنحسش توي زندگيم شيفته ي اين رنگ شدم؟!..اونم جزئي از اين نفرت 10ساله بود..

زندگيمو پر از سياهي کردم..پر از نفرت و تاريکي..فقط به خاطر همون عذابي که هميشه ازش دَم مي زد..

انقدر که براي خودم اين واژه ي گناهکار رو تکرار کردم تا تونستم کاري کنم بشه ملکه ي ذهن و روح و قلبم..

اون شعارش دوري از گناه بود ولي عملش....يک گناهکار ِ حرفه اي بود..

يه ادم از جنس تاريکي ولي با ظاهري شيشه اي..

شکست..بالاخره تونست ظاهر شيشه اي وشکننده ش رو هزار تيکه کنه..

و اونوقت بود که ظاهر زشت و پليد گناهانش نمايان شد..

و من ديدم..به چشم ديدم..بزرگترين گناهان اون افراد گناهکار رو ديدم و نفرت رو تو وجودم پرورش دادم..

نفرت..

همون چيزي که بر قلب سنگي من حکومت مي کرد..

يقه ي کتم و مرتب کردم و از اتاق بيرون رفتم..

چون امشب اينجا حسابي شلوغ مي شد به همه ي نگهبانا اخطار دادم که چهارچشمي مراقب ِ اوضاع باشند..

حتم داشتم نقشه م امشب بدون هيچ دردسري اجرا ميشه..

وارد ويلاي پشتي شدم..درست پشت ساختمون اصلي ويلايي مشابه به ويلاي اصلي قرار داشت ولي در نمايي کوچکتر..

متشکل از 4 اتاق و يک سالن بي اندازه بزرگ..اينجا مختص به مهماني هاي من ساخته شده بود..تحت نظارت و خواسته ي من..

به وسيله ي 3 پله ي مرمرين و شفاف به سالن منتهي مي شد..

لوستر بزرگ و پر از تلالويي که خيره شدن به کريستال هاي درخشانش چشم هر بيننده اي رو مي زد..

بالاي پله ها ايستادم و نگاهم و به اطراف چرخوندم..

در وهله ي اول شايان و ديدم..تکيه به ستون کناري سالن داده بود و با زني شيک پوش و جذاب مشغول گپ و گفت بود..

دست زن و گرفت و به پشت اون بوسه زد..لبخند زن پررنگتر شد ..

به راحتي و مهارت يک روباه طعمه رو جذبه خودش مي کرد..فريبکارتر وحيله گرتر از شايان سراغ نداشتم و براي همين خواستم که استادم اون باشه..

چون مي دونستم خيلي راحت مي تونه از يه آرشام پرانرژي يه سنگ سخت و نفوذناپذير بسازه که دقيقا همينطورم شد..

هميشه اصرار بر اين داشت که خودش رو رئيس و بالا دسته من بدونه ولي همچين چيزي از همون اول هم در قانون من وجود نداشت..

آرشام فقط خودش بود و خودش..تنها و به دور از هر بالا دست و يا رئيسي..به هيچ عنوان حاضر نبودم زيردست کسي باشم..

با تموم غرور و تکبر و خودخواهي هام حاضر به زير بار رفتن چنين خفتي نميشم..

سنگيني نگاه ها رو به خوبي حس مي کردم ..ولي تنها چيزي که برام بي اهميت جلوه مي کرد همين نگاههاي مشتاق و نفرت انگيز بود..

به دنبالش مي گشتم که در گوشه اي از سالن مشغول صحبت با يکي از مهمانها ديدمش..

منوچهري..

کسي که زن ها و دختران زيادي اطرافش رو احاطه کرده بودند ولي اون با لبخندي که بر لب داشت با زني جوان صحبت مي کرد و مي خنديد..

به طرفش رفتم..طعمه ي امشب من براي به دست اوردن منصوري همين منوچهري بود..از قبل به بچه ها سپرده بودم که چشم از در ويلا و علي

الخصوص منوچهري بر ندارند..

معامله ي امشبم با اون معامله اي دروغين ولي در ظاهر حقيقي..معامله اي که مي تونستم اميدوار باشم به کمک اون منصوري رو به اينجا مي

کشونم..حتم داشتم که مياد..چون براش مهم بود..

اجناس عتيقه اي که متعلق به خودش بود و منوچهري ِ دغلباز مي خواست با هزار جور ترفند با وجود نيمي از اونها با من وارد معامله بشه..

محال بود منصوري از محموله ي پرارزش و گرانبهاش به همين اسوني بگذره..

منتظرشم..براي ورودش به مهموني لحظه شماري مي کردم..

هنوز چند قدم باهاش فاصله داشتم که نگاهش رو از اون دخترا گرفت و به من دوخت..

با ديدنم لبخند زد و به طرفم اومد..

ايستادم..

-- سلام مهندس تهراني..مشتاق ِديدار..احوال شريف چطوره؟..

سرم رو به ارومي تکون دادم و نگاهه دقيقي بهش انداختم..

- ممنونم..اماده ايد؟..

-- بله بله..چرا که نه؟..منتظر شما بودم..

- خوبه..بعد از صرف شام خبرتون مي کنم..

-- بسيار خب..خيلي هم عالي..

نگاهي همراه با لبخند به اطراف انداخت و در حالي که در چشمانش برقي خاص نهفته بود گفت: مهموني امشب حرف نداره مهندس..معلومه واسه ش

سنگ تموم گذاشتيد..

مي دونستم مقصودش به دختران جوان و زيبايي بود که در مهماني حضور داشتند..

ناخداگاه به ياد حرفاي اون دختر افتادم..

( توي اون چند تا برخوردي که باهاش داشتم متوجه شدم يه ادم فوق العاده هيز و زبون باز ِ..يه مرد تقريبا 40 ساله با ظاهري شيک و اتو کشيده..اهان

اينو هم يادمه که چشماش ابي بود..يه ابي خوش

رنگ و نافذ.. چون چشماي خوشگلي داشت و صورتش هم جذاب بود همه رو عاشق خودش مي کرد..زبون چرب ونرمي هم داشت که سريع مي زد به

هدف..به منم چند باري گير داد..ولي.. )

الان مي تونستم بگم يه جورايي حق رو بهش مي دادم..

منوچهري صورت مردانه اي داشت..تنها حُسني که در صورتش بر جذابيش افزوده بود چشماش بود..

با همون نگاه دختران ِ زيادي رو سمت خودش کشيده بود..

اونم يکي از همکاران شايان بود..هرجا اسم از عيش و نوش مي اومد منوچهري وشايان تو خط اول مي ايستادند..

ولي شايان پُر کرده و با تجربه تر از منوچهري بود..براي همين بي گدار به اب نمي زد..

اما منوچهري..همه چيز رو تو خوشگذروني و ل*ذ*ت ج*س*م*ي مي ديد..

ل*ذ*ت*ي از سر ش*ه*و*ت و ا*ر*ض*ا*ي اون..*

شيدا همراه مهندس صدر وارد سالن شدند..به استقبال رفتم و باهاشون دست دادم..

شيدا بازوم و در اغوش کشيد و زير گوشم گفت: خوشحالم مي بينمت..تو همين مدت کوتاه دلم حسابي برات تنگ شده بود..

رو به صدر کردم و بي توجه به شيدا گفتم: اميدوارم مهموني امشب راضي کننده باشه جناب صدر..

خنديد و در حيني که به اطراف نظر مي انداخت سرش و تکون داد: حتما همينطوره آرشام جان..چون تو ميزبانش هستي..بريد خوش باشيد..شماها جوونين

و پر از شور..منم واسه خودم يه سرگرمي جور مي کنم..

بلند خنديد..لبخند کمرنگي بر لب زدم و سرم و تکون دادم..

شيدا دستم رو به ارومي کشيد..همراهيش کردم..

--برقصيم؟!..

-وقت هست..

-- نه من الان مي خوام باهات برقصم..واسه ش لحظه شماري مي کردم..

به ناچار سرم و به نشونه ي قبول درخواستش تکون دادم..

بين جمعيت در حال رقص ايستاديم و دستش و تو دست گرفتم..يکي از دستاش و روي شونه م گذاشت و من دست ديگرم رو به دور کمرش حلقه کردم..

بينمون فاصله ي کمي بود که شيدا همون رو با يک قدم خيلي کوتاه پُر کرد..

درحالي که اروم و هماهنگ با آهنگ مي رقصيديم نفس عميق کشيد وگفت: بوي ادکلنت محشره..به ادم يه حال ِ خاصي دست ميده..

تو دلم پوزخند زدم..

کارام از قصد بود..حتي ادکلني که واسه امشب استفاده کرده بودم..

فقط مي تونست نسبت به من احساس عميقي پيدا کنه..اين بو کشش ِ اون رو به طرف من بيشتر مي کرد..

سرش و روي سينه م گذاشت و پياپي نفس عميق کشيد..

اروم و مرتعش گفت: معرکه ست..نمي دونم چرا ميل به اينکه از اغوشت بيام بيرون و ندارم..دوست دارم تا اخر شب همينطور بمونم و بهت اجازه ندم

لحظه اي ازم جدا بشي..

اون به حرف ها و نجواهاي عاشقانه ش ادامه مي داد و من بي تفاوت به اطرافم نگاه مي کردم..حتي اگه دستشم برام رو نشده بود بازم هيچ حسي نسبت

بهش نداشتم..

شيدا يکي از اهدفه من براي گرفتن ِ انتقام بود..

تنش داغ شده بود و اين گرما از کف دستش به روي شونه م احساس مي شد و دستي که به دور کمرش حلقه کرده بودم..

لباس اون شبش يه دکلته ي مجلسي فوق العاده کوتاه به رنگ قرمز اتشين بود..پشت کمرش تا بالاي ب*ا*س*ن ب*ر*ه*ن*ه بود ..

موهاش رو بالاي سرش بسته بود و آرايش نسبتا غليظي به چهره داشت..

سرش و بلند کرد و به چشمام زل زد..نگاهم تماما سرد بود..ولي باز هم متوجهش نشد وصورتش و به نشونه ي بوسيدن لبام جلو اورد..

هيچ کششي نداشتم..حتي نفرتم ازش چندين برابر شده بود..

به چشماش خيره شدم .. لباش مماس با لبام بود که صورتمو کمي به عقب متمايل کردم..

- ديگه کافي ِ ..

ناکام از عملي که قصد انجامش رو داشت اخم کرد و شونه م و محکم نگه داشت..

--نه آرشام..خرابش نکن لطفا..

با تعجب نگاش کردم که با يک حرکت لباش و روي لبام گذاشت..

شوکه شدم..فکرش رو هم نمي کردم چنين حرکتي ازش سر بزنه..

بي خيال درعالمه ديگري مشتاقانه لبام و مي بو سيد که به خودم اومدم و بازوهاي ب ر ه ن ه ش رو تو چنگ گرفتم..

محکم کشيدمش کنار و با خشم ولي صداي نسبتا ارومي گفتم: کار خوبي نکردي شيدا ..

و نگاهم رو از روي صورتش گرفتم و ازش جدا شدم..

محکم به روي لبام دست کشيدم..

حالم از اين دختر بهم مي خورد..

شايان در طول مهموني کنار همون زن ايستاده بود..

حتي لحظه ي صرف شام هم رهاش نکرد..

فهميده بودم که اون رو براي امشب زير سر داره..وقتي به رفتار و حرکات زن دقيق شدم فهميدم که اهل چنين روابطي هست..

شايد نه به همون غلظت ولي کششي که به شايان داشت..

و دستش که از ابتدا به دور بازوان شايان حلقه شده بود ..

و بوسه اي که شايان در زير نورکم ِ سالن رو لباش نشوند..

لبخندي که زن از روي ل*ذ*ت تحويلش داد..همه رو زير نظر داشتم و به اين يقين رسيده بودم..

از خيلي وقت پيش تير نگاهه مملو از حسرت ِ دختران زيادي به طرفم نشونه رفته بود..اما مثل هميشه اين نگاهه سرد و ابروهاي گره خورده م بود که

نصيبشون مي شد ..

شيدا چند باري که بهم نزديک شد بارها عذرخواهي کرد ولي من جوابي نمي دادم..

تا اينکه بعد از شام نزديکش شدم و جدي گفتم: ديگه نمي خوام کار امشبت تکرار بشه..

نگاهه مرددي بهم انداخت و گفت: چرا بدت اومد آرشام؟!..اصلا باورم نميشه دوستش نداشتي..

دستام و مشت کردم تا بتونم تا حدودي خودم و کنترل کنم..و موفق هم شدم..

به دروغ جوابش و دادم: چون دوست ندارم براي اولين بار از طرف يه دختر ..

نفس عميق کشيدم و ادامه دادم: رابطه ي ما خيلي زود شروع شد و رو دور ِ تند افتاد..پس لطفا عجله نکن..

لبخند زد و همراه با ناز به ارومي دستم و گرفت..

--باشه عزيزم..هر چي تو بگي..

نگاهم و ازش گرفتم..

وقت اجراي نقشه م بود..نگاهم به منوچهري افتاد..

رو به شيدا کردم و گفتم: من بايد برم..تا بعد..

--باشه..

نگاهش برام سنگين بود و از کنارش گذشتم..

تا به کي بايد تحملش مي کردم؟!..

مطمئنا تا زماني که بهش نياز داشتم!!..

معامله ي دروغين در يکي از اتاق ها انجام شد ولي اثري از منصوري نبود..مهموني به اتمام رسيد ولي باز هم بي نتيجه موند..

داخل سالن نشسته بودم و در حالي که عميقا تو فکر فرو رفته بودم با شنيدن صداي يکي از خدمه ها به خودم اومدم..

- چي مي خواي؟..

پاکت سفيدي رو به طرفم گرفت..

-- اقا فکر مي کنم اين براي شماست..

پاکت و گرفتم و پشتش و نگاه کردم.. « اين شکست نسبتا بزرگ رو بهت تبريک ميگم آرشام تهراني..»

با اخم رو به خدمتکار داد زدم: کي اينو بهت داد؟..

با ترس يه قدم به عقب برداشت..

--ه..هيچ..هيچکي اقا..به خدا زده بودن به در آشپزخونه..

- يعني چي؟!..پس شماها اونجا چه غلطي مي کرديد که نديدين کار ِ کي بوده؟..

-- اقا به خدا دارم راستش و ميگم..چسبونده بودن به در پشتي که تو اشپزخونه ست..همون دري که به پشت باغ باز ميشه..

نفسم و با خشم بيرون دادم..

- برو بيرون..

--چشم اقا..

و با قدمهايي بلند از سالن بيرون رفت..

نگاهي به پاکت انداختم..

با يک حرکت ِعصبي همراه با خشم در پاکت و باز کردم..

« از اينکه حيله ت رو من نتيجه نداشت چه حسي داري؟..

آرشام تهراني..کسي که سرتا سر زندگيش ادعاي زرنگي مي کرد امشب ناکام موند ..

يادت نره که تو هنوز خامي و بي تجربه..ولي من سالهاست با ادمايي مثل تو و شايان سر و کار دارم..

تصور چهره ي پر از خشم تو برام لذت بخشه..مطمئنم چراش و مي دوني..ولي مي خوام بهت بگم..

تو و شايان براي من جز مزاحمت چيز ديگه اي نداشتيد..

شايان يه سد براي رسيدن به اهدافه من بوده و هست..

و تو..

من از اول هم با تو خصومتي نداشتم..ولي خودت اينطور خواستي..باعث تموم اين اتفاقات تنها تو بودي..

اگه مثل يک مار به دست و پام نمي پيچيدي و خودت رو در برابر من قرار نمي دادي شايد دشمني ما تا به اينجا کشيده نمي شد..

ولي تو ، تو گروهه شاياني ..

درضمن..فکر مي کنم امشب ، شبي پر از اتفاقات ناخوشايند براي تو باشه..شبي پر از سوپرايزهاي جالب که فکر نمي کنم زياد ازشون خوشت بياد..

دلارام..مي شناسيش؟!..تا حالا چقدر تونستي از دهنش حرف بکشي؟!..از دختري که نقشش تو زندگي من تنها يک پرستار و خدمتکار بوده و هست..

الان چه حالي داري آرشام؟..دستات از خشم مي لرزه؟..نگاهت به خون نشسته و مي خواي دنيا رو به اتيش بکشي؟..

رو دست خوردي پســر..

امشب مهموني دادي ولي شاديش قسمت من شد..تيرت اينبار به هدف نخورد پسر..بهتره بيشتر از اينها براي نابودي من تلاش کني..

اميدوارم با دلارام بهت خوش بگذره..دختر خيلي زيبايي ِ..به کار من نمي اومد ولي شايد براي تو....

جون اون برام هيچ ارزشي نداره..ولي تو مي توني باهاش خيلي کارا بکني..

ل*ذ*ت..بندگي..يا حتي مرگ..

به هر حال استادت شايان بوده..کسي که داراي خصوصيات غ*ي*ر ا*خ*ل*ا*ق*ي زياديه..مردي مغرور و متکبر و در عين حال خوشگذران و ب*و*ا*

ل*ه*و*س..

موفق باشي مهندس آرشام تهراني »

برگه رو تو دستام مشت کردم..دوست داشتم جاي اين گردن منصوري تو دستام بود و انقدر فشار مي دادم تا با لذت بتونم جون دادنش رو به چشم ببينم..

از روي مبل بلند شدم و با قدمهاي بلند از ويلا بيرون رفتم..

به حدي عصباني بودم که حتي نفس کشيدنم برام سخت شده بود..

گلدون نسبتا بزرگي که کنار پله قرار داشت رو با خشم و نعره اي بلند هُل دادم و صداي شکستنش روح و روانم رو بيش از پيش ازار داد..

چند تا از خدمتکارا بيرون اومدن که بلند فرياد کشيدم: گورتونو از جلوي چشمام گم کنين..

چند قدم رفتن عقب که عين شير زخمي به سمتشون حمله کردم و نعره کشيدم: مگه با شماها نبودم لعنتيا..بريد تا همتون و از دم قتل عام نکردم..د ِ يالا..

با ترس رفتن تو..

به حالت عصبي تو موهام چنگ زدم و از پله ها پايين رفتم..

مي خواستم برم پشت باغ..همونجايي که اون کثافت پاکت و گذاشته بود..

مي کشمت منصوري..قسم خوردم که گيرت ميارم پس همين کارو مي کنم..

کسي تا به الان نتونسته اينطور بازيم بده..کثافت به روز سياه مي نشونمت..پست فطرت ِ رذل..

هر چيزي که جلوي راهم بود و مي زدم و نابود مي کردم..مي خواستم به اين وسيله خشمم رو خالي کنم ..

ولي بازم فايده اي نداشت..

«دلارام»

انگار مهموني گرفته بودن..سر و صداش مي اومد..

اينجوري شايد به نفع من مي شد و راحت تر مي تونستم از اين قفس ِ کوفتي فرار کنم..

بالاخره تا اخر شب تونستم توري رو از جا بکنم..خيلي سخت بود حتي 2 جا از دستم و زخمي کردم ولي مهم نبود..از اينجا خلاص بشم به همه ي اين

مکافاتاش مي ارزه..

حالا راحت مي تونستم بيرون و نگاه کنم..

اروم خم شدم تا ببينم فاصله م با پايين چقدره؟!..

رو به روم يه ساختمون قرار داشت ..يعني 2تا ويلا تو يه باغ ؟!..

به پايين نگاه کردم..مخم سوت کشيد..واي خدا ..

چرا انقده بلنده؟!..

حالا چه خاکي بريزم تو سرم؟..

يه سايه ديدم که تندي سرم و کردم تو..باز طاقت نياوردم خم شدم ببينم چه خبره ولي فقط صداشون و شنيدم..سرمو از پنجره کردم تو تا متوجه ِ من نشن..

-- اوضاع مرتبه؟..

-بله قربان..

-- پس اون يکي نگهبان کجاست؟!..

--....

-- با تو بودم..اون يکي تنه لش کدوم گوريه؟!..

--قربان..گلاب به روتون ..چيزه..رفته دستشويي..

داد زد: گندتون بزنن که عرضه ي هيچ کاري رو نداريد..بعد از مکث کوتاهي با خشم گفت: چهارچشمي همه جا رو زير نظر بگيريد..شيرفهم شد؟!..

--بله قربان..

ديگه صدايي نشنيدم..خم شدم که با ديدن يکي از اون هيکليا با ترس سرمو دزديدم..

واي اينجور که بوش مياد 2 تا نگهبان زير پنجره کشيک ميدن..

خبر مرگتون بياد مگه ت*ر*و*ر*ي*س*م گرفتيد؟!..پشت در اتاق نگهبان..زير پنجره نگهبان..اين ديگه چه وضعشه؟!..

باز صداشون و شنيدم..اينبار نگهبانه با يکي ديگه داشت حرف مي زد..

-- پس چرا دير کردي؟!..

-- چي شده مگه؟!..خير سرم رفتم تَر....من بزنم بيام..

-- هيچي اومده بود سرکشي..خيلي هم شِکار بود..

-- بي خيال الان رفت ديگه پيداش نميشه..بيا بريم اونطرف ببين چه خبره..

-- چطور؟!..

-- مهموناش رفتن خودشم که اينوره..کسي تو ويلا پشتي نيست بريم يه دلي از عزا در بياريم..

-- نه سه ميشه ضايع ست..يهو ديدي رئيس سر مي رسه..

-- نترس ..يه کم دل و جرات داشته باش..با اين هيکلت قد ِخرم حاليت نيس..

-- ببند گاله رو تا....

-- بيخيال پسر..عشق و حال و بچسب..

سکوت کردن..

خدا کنه بگه باشه و برن شرشون کم شه..

-- باشه ولي زود بر مي گرديم..مي شناسيش که عصباني بشه هيچي جلودارش نيس..

-- خيلي خب بيا بريم .. ديگه يه دختر که اينهمه نگهبان و مراقب نمي خواد..

--لابد يه چيزي هست که انقدر روش حساسه..

-- حالا هرچي پايه اي ديگه؟..

-- اره بريم..

و صداي قدماشون و شنيدم و سرمو کردم بيرون..

اي قربونت برم خدااااااااا..يه بار شانس بهم رو کرد دمت گرم نذاشتي عُقده بشه رو دلم..

حالا که تا اينجاش کمک رسوندي بقيه ش و هم بخير بگذرون لااقل بتونم يه خاکي تو سرم بريزم..

چون پنجره لبه دار بود و کمي تو بود ديده نمي شد که پنجره بازه ..ولي اگه خم مي شدم منو مي ديدن..

بهترين راه ملحفه و روتختي و لباساي توي کمد بود..بايد بهم گره شون مي زدم..

سريع دست به کار شدم..چند دقيقه وقتم و گرفت ولي با سرعت و محکم گره ها رو مي زدم و مي رفتم سر وقته بعدي..

وقتي 2 تا ملحفه و يه روتختي و 3 تا شلوار و2 تا پيراهن رو به هم گره زدم اندازه شد..بستم به پايه ي تخت چون چيز ديگه اي تو اتاق نبود..کمد هم که

کلا فاصله ش با پنجره زياد بود..

ملحفه رو به سرش بستم و وقتي خوب اطراف و ديد زدم از پنجره انداختمش بيرون..

بلوزم که يه تونيک ِ نسبتا بلند بود ، پس مشکلي نداشت..شالمو روي سرم محکم کردم..حالا وقتش بود..

هميشه از بلندي مي ترسيدم ولي الان فرصت فک کردن به اين چيزا نبود..بايد چشمامو مي بستم وگرنه يه لحظه هم نمي تونستم پايين و نگاه کنم..

رفتم لب پنجره نشستم و با ترس و لرز ملحفه رو گرفتم تو دستم..سفت نگهش داشتم و خودمو از پنجره ول کردم..

واي که قلبم اومد تو دهنم..زير پام خالي شده بود و تا سر حد مرگ هم ترسيده بودم..

دستام يخ بسته بود ولي محکم ملحفه رو چسبيده بودم..

چشمامو رو هم فشار دادم تا يه وقت نگام به پايين نيافته..اروم اروم خودمو کشيدم پايين..

ملحفه رو اروم اروم ول مي کردم و سُر مي خوردم پايين..خيلي سخت بود..يعني پايه ي تخت انقدر ظرفيت داره که بتونه منو نگه داره؟!..واي خدا خودت

کمکم کن..

نمي دونم چقدر از راه رو رفته بودم شايد نصفش و يا شايد هم بيشتر که يکي اون پايين با صداي بلند گفت: دختره ي احمق داري چه غلطي مي کني ؟!..

يا امام هشتم..يا پنج تن..يا باب الحوائج..بدبخت شدمممممممم..

با ترس چشمامو باز کردم و نگامو انداختم پايين .. خودش بود..پايين وايساده بود و با عصبانيت و ابروهاي گره خورده داشت نگام مي کرد..

با ديدنش ديگه کلا جون از تنم در رفت و خواستم ملحفه رو محکمتر نگه دارم که نتونستم و به پشت پرت شدم پايين..

چشمامو محکم روي هم فشار دادم..

خداياااااااااااااا..الان ميميرم..

نه..

نــــه..

نــــــه..

چشمامو باز کردم..چرا همه چي تاره؟!..کم کم داشت ديدم واضح مي شد ولي هنوز گيج و منگ بودم..

- واي خدا يعني مردم؟!..يعني مرگ انقدر راحته؟!..نه دردي نه چيزي..خدايا دمت گرم زجرم ندادي..چه مرگه ارومي داشتم..

که يه دفعه يکي زير گوشم غريد: اگه همين الان از روي من بلند نشي کاري مي کنم که سه سوت رَوونه ي اون دنيا شي..اونوقت مي فهمي مرگ با درد

و زجر چه مزه اي ميده دختره ي احمق..

چشمام از ترس گرد شد..حس کردم يه چيزي رو شکمم سنگيني مي کنه..

واي چرا ازاول نفهميدم؟!..

بهش دست کشيدم..يکي منو از پشت گرفته بود تو بغلش..صداش..ص..صدا..صداش..

با ترس روش تکون خوردم و افتادم رو دنده تا پاشم که ارنجم فرو رفت تو شکمش صداي دادش بلند شد..هول شدم چرخيدم که..افتادم روش..

شالم از سرم افتاده بود و موهام جلو صورتمو گرفته بود..سرمو به راست تکون دادم و نصف موهام رفت کنار..

حالا صورتش کاملا جلو روم بود..اولين چيزي که نگام باهاشون گره خورد چشماي به سياهي شبش بود ..

انقدر ترسيده بودم که به نفس نفس افتادم..

موهاي بلندم رو شونه ي چپش پخش شده بود و نيمي از صورتم رو پوشونده بود..

با اخم غليظي زل زده بود تو چشمام..هيچي نمي گفت ولي از فک منقبض شده ش فهميدم خيلي عصبانيه ..

يه بوي خاص و خوش ايندي بينيم ونوازش داد..عجب بويي ..

اين .. بوي عطر ..

يه نفس عميق کشيدم که ناخداگاه چشمام کمي باريک شد..يا به نوعي شبيه ادماي خمار شدم..

لامصب عجب ادکلني به خودش زده بود..دوست داشتم پاشم از روش بزنم به چاک و تا اونجايي که مي تونم بدوم ولي اين بوي لعنتي نمي ذاشت..

انگار با چسب دوقلو منو چسبونده بودن بهش..به جاي اينکه از روش پاشم دوست داشتم تند تند نفس بکشم..

بوي تلخ و در عين حال سردي که تو دماغم مي پيچيد باعث شد يه کم احساس گرما کنم..

نگام تو چشماش زووم شده بود ولي موهام نمي ذاشت راحت باشم..دست سردم و اوردم بالا که موهامو بزنم کنار ولي يهو مغزم عين موتور به کار افتاد

و..

داشت ديوونه م مي کرد که چشامو بستم و نفسمو حبس کردم..اره همينه الان وقت فراره نه اينکه..

چشمامو که باز کردم ديگه نگاش نکردم وبه ظاهر با ناله خواستم از روش پاشم که همينکارو هم کردم ولي اون فرزتر از من بود که با يه حرکت

خيليــــي باحال و حرفه اي دستاشو گذاشت رو زمين و با يک جهش از رو زمين پاشد ايستاد..

ولي چون من زودتر از روش بلند شده بودم يه قدم جلو بودم و خواستم بدوم که تند دستمو گرفت و گفت: کجــــا ؟!..

مظلوم برگشتم نگاش کردم..سرمو انداختم پايين..خواست منو بکشه سمت خودش که به عنوان ممانعت دستمو اوردم بالا و اون که فکر مي کرد مي خوام

تقلا کنم کاري نکرد ولي من سرمو خم کردم و در کسري از ثانيه يه گاز محکمممممم از دستش گرفتم که صداي نعره ش به اسمون بلند شد..حلقه ي

دستش که از دور مُچم شل شد دستمو کشيدم و الفرار..

ديگه به پشت سرم نگاه نمي کردم فقط مي دويدم..دعا ، دعا مي کردم کسي جلوم سبز نشه..

صداي قدماشو از پشت سر مي شنيدم..ولي برنگشتم نگاه کنم و ببينم چقد باهام فاصله داره..

فقط صداي فريادش و شنيدم..

-- وايسا دختر..با تو َم بهت ميگم وايسا..اوضاعت و از ايني که هست خرابتر نکن..بالاخره که دستم بهت ميرسه..

صنار بده آش به همين خيال باش رواني..فک کردي چي؟!..منو خر فرض کرده بود مرتيکه پوفيوز..

نمي دونستم دارم کدوم وَري فرار مي کنم..فقط مي دويدم..دنبال يه در خروج مي گشتم ولي بين درختا گير افتاده بودم..

اينبار برگشتم ببينم هنوز پشتمه يا نه که ديدم خبري ازش نيست..اينجاها هم انقدر تاريک بود که اگه درختا رو از روي سايه شون نمي ديدم مطمئنا با سر

مي رفتم تو يک به يکشون..

از بس که دويده بودم نفسم بالا نمي اومد ..سر جام وايسادم تا حالم جا بياد..

چند تا نفس عميق پشت سر هم کشيدم و باز خواستم بدوم که يه سايه جلوم سبز شد..سايه ي يه مرد قد بلند و چهارشونه بود..و بعد هم بوي عطرش..

با ترس جيغ بلندي کشيدم و برگشتم که جفت بازوهامو از پشت گرفت تو چنگش و منو کشيد تو بغلش..

هر چي تقلا مي کردم فايده اي نداشت..زورش بهم مي چربيد..

- ولم کن رواني..

-- ببند دهنـتـــو..کجا مي خواستي در بري؟..از دست کي؟..من؟!..د ِ اخه دختره ي احمق مگه مي توني؟!..

- عوضي..بذار برم پي زندگيم..چي از جونم مي خواي؟..

بلند داد زد: فقط جونتـــو..

با ترس دست از تقلا برداشتم..اب دهنم و با سر و صدا قورت دادم که زير گوشم گفت: ترسيدي؟..پس اگه بفهمي مي خوام چکارت کنم که..

نذاشتم ادامه بده با ترس و لرز گفتم: چ..چي مي خواي؟..تو رو خدا بذار برم..بابا من هيچ کاره م..به قرآن من با منصوري نسبتي ندارم..

--مي دونم ..ولي اين چيزي رو تغيير نميده..

- يعني چي؟؟!!..پس تو که مي دوني مريضي با من اينجوري رفتار مي کني؟!..مگه من چه هيزم تري به توي رواني فروختم؟!..

و با لحن فوق العاده وحشتناکي گفت: هنوز باهات تسويه حساب نکردم خانم کوچولو..يادت که نرفته؟!..به خاطر تموم توهينات به من هنوز مجازات

نشدي..

از زور ترس گلوم خشک شده بود..به سرفه افتادم و وقتي حالم جا اومد درحالي که تقلا مي کردم تا دستم و ازاد کنه گفتم: تو هنوز تو گذشته سير مي کني

عُقده اي؟..فک نمي کردم ازم کينه شتري داشته باشي ..من اگه مي دونستم با يه خل و چل طرفم به هفت جد و ابادم مي خنديدم بخوام سر به سرت بذارم

و..

همچين برم گردوند طرف خودش و دستاشو دورم حلقه کرد که صداي « تيريک » شکستن قولنجمو شنيدم..کمرم درد گرفته بود و اخمام تو هم رفت..

چشماش تو تاريکي مثل چشماي گرگ برق مي زد..

زير لب غريد: لحظه به لحظه بيشتر باعث ازارم ميشي..بعضي اوقات دوست دارم يه چاقو فرو کنم تو قلبت يا حتي با دستاي خودم گردن ظريفت رو انقدر

فشار بدم تا جون دادنت و ببينم..

با اينکه جملاتش ترسناک بود زبون باز کردم و لرزون گفتم: پ..پس چرا اينکارو نمي کني؟!..پس چرا تا الان يه خنجر برنداشتي فرو کني تو قلبم؟!..چرا

منو نمي کشي تا هم خودت خلاص شي هم من ازدست ِ تو؟!..

صدام لحظه به لحظه بيشتر اوج مي گرفت..انگار باز داشتم گستاخ مي شدم و اين هم به خاطر رفتار پر از خشونت ِ اون بود..

حرف زور تو کتم نمي رفت..مي دونستم زبونم زياد از حد درازه و به قول پري که هميشه به شوخي مي گفت ( بالاخره يه روز سرت و پاي زبونت ميدي

دلارام..) ولي خب بازم دست خودم نبود..نمي تونستم خودمو کنترل کنم..عينهو چي ترسو بودما ولي خب جلوي زبونمو هم نمي تونستم بگيرم..از وقتي

مشکلات بهم هجوم اوردن ديگه کنترلي روي رفتارام نداشتم..

چند ثانيه سکوت کرد و خيره شد تو صورتم..و بعد با لحن خاصي زمزمه کرد: خيلي دوست داري اينکارو بکنم؟..پس راه بيافت..نشونت ميدم..

افتاد جلو و منو هم دنبال خودش کشيد..خودمو به عقب هول مي دادم و چيزي نمي گفتم..

خدايا عجب غلطي کردم..به گـ.. خوردن افتاده بودم..نکنه جدي جدي بخواد خلاصم کنه؟!..

ديد يکسره دارم تقلا مي کنم با يه حرکت بلندم کرد و منو انداخت رو دوشش..

جيغ کشيدم و با مشتاي ظريفم مي زدم به شونه هاي عضله اي و سفتش تا ولم کنه..ولي انگار با ديوار بودم..

نزديک ويلا بوديم و انقدر جيغ و داد کردم که محکم زد به ب*ا*س*ن*م و داد زد: اگه همين الان خفه خون نگيري همينجا دخلت و ميارم..

جيغام ريز شده بود ولي دست از تقلا و مشت زدن بر نداشتم..عين آهن سفت بود لامصب..همه ش عضله ست..خدايي عجب زوري داشت..

تو اون گير و دار يه دفعه ياد گذشته هام افتادم حدودا يکي 2 سال پيش بود تو فيلمايي که از پري مي گرفتم مي ديدم پسره عاشقه دختره ست و دختره هم

واسه ش ناز مي کنه و نميره طرفش..پسره هم با عشق ميره جلو و دختره رو ميندازه رو شونه ش ومي برش تو اتاق و..

چقدر من ذوق مرگ مي شدم توي اون لحظه ي حساس و تو دلم ارزو مي کردم يه روز همچين مرد ِ عاشقي پيدا شه منو هم بندازه رو پشتش و ببره..

حالا هر جا ولي حتما منو بندازه رو پشتش ..اين ارزويي بود که تا قبل از برخودم با اين خون آشام داشتم ولي الان به غلط کردن افتاده بودم به جاي اينکه

رو شونه ي عشقم باشم و حالش و ببرم رو شونه ي اين يارو هستم که اصلا حرف حسابم تو گوشش نميره چه برسه به اينکه حاليش بشه احساس چي

هست وچند بخشه ؟..

حالا بوي عطرش رو واضح تر حس مي کردم..اصلا انگار اين بو از همون اول تو دماغم مونده بود ..

انگار يادم رفته بود قراره باهام چکار کنه..

ديگه بهش مشت نمي زدم و صدايي هم ازم در نمي اومد..فقط با پنجه هام بلوز مشکيش رو از پشت کمر تو چنگ گرفته بودم و سرم رو شونه ش بود..

پشت گردنش بيشتر اين بوي مست کننده رو به خودش گرفته بود..ناخداگاه صورتم و چسبوندم بهش و نفس عميق کشيدم..قبلا در مورد ادکلناي ت*ح*ر*

ي*ک کننده شنيده بودم .. يعني اينم از هموناست؟!..

اره لابد ، وگرنه باعث نمي شد اينقدر بي خيال از اطرافم غافل بشم و عين گربه چارچنگولي بچسبم بهش و..

موهاي بلندم کج ريخته بود يه طرفم و صورتمو به گردنش فشار مي دادم تا بتونم بيشتر اين بو رو حس کنم..چه حالي ميده لامصب..

همه جام گرم شده بود..ناخداگاه دستم و اوردم بالا و تو موهاش چنگ زدم..

ديدم که داره از پله ها ميره بالا...تموم راه رو سکوت کرده بود..منم که تو عالم خودم داشتم کيف مي کردم..(( کسايي که اين چنين عطرايي رو استشمام

کرده باشن مي دونن اين بيچاره داشته چي مي کشيده!!))..

نفهميدم کسي جلو راهش سبز شد يا نه..اصلا کسي تو اين خراب شده بود؟!..

ديدم در يکي از اتاقا رو باز کرد و رفتيم توش..گفتم الانه که منو بذاره زمين و باز ياد کاري که مي خواست باهام بکنه افتادم..

با ترس انگشتام و از لاي موهاش بيرون کشيدم و سرمو بلند کردم..

تا به خودم بيام پرت شدم رو مبل 2 نفره اي که خيلي هم نرم بود..صورتم تو کف مبل فرو رفت..

صداي بسته شدن در رو که شنيدم ترسون سرمو بلند کردم و موهامو زدم کنار..

دستمو گذاشتم رو مبل و تو جام نشستم..جلوم با ژست خاصي وايساده بود..

ابروهاي پرپشتش تو هم گره خورده بود و نگاه نافذش تو چشمام قفل شده بود که..

به طرفم قدم برداشت..

با ترس خودمو به پشتي مبل چسبوندم..نگاهش يه جوري بود..خشم و عصبانيت از تو چشماش شعله مي کشيد..

همونطور که اروم به طرفم مي اومد و نگاهش روي صورتم خيره بود..با لحن عصبي گفت:جراتت قابل تحسين ِ..اينکه تونستي راه فرارت رو پيدا کني و..

با ترس و لرز مسخ نگاهش شده بودم که به طرفم خيز برداشت و کشيده شدن بازوم توسط اون همراه شد با صداي جيغ بلندي که از ته حنجره م بيرون

اومد و گلوم به شدت سوخت..

--ديگه حتي واسه ي ترس هم دير شده گربه ي وحشي..

بازومو محکمتر فشارداد و گفت: اره ..تو که خوب وحشي بازي در مياري..پس چرا الان تو چنگال ِ من اسيري؟..

و بلندتر زير گوشم داد زد: مي بينــــي؟..درد و حــــس مي کني؟..لذت داره اره؟..

و همچين بازومو فشار داد که صداي جيغم به اسمون رفت..دردش جوري بود که نمي تونستم طاقت بيارم..گفتم الان ِ که استخون دستم و بشکنه..

- تو رو به هر کي و هر چي که مي پرستي قسم ولم کن..بذار برم..من که کاريت ندارم نامرد..پس..

فرياد کشيد:به چه جراتي فکر فرار به سرت زد؟..فرار ازخونه ي من؟..فکر عاقبتش رو نکردي نه؟.ولي دير شده..اون موقع بايد به فکر الانت مي بودي..

نامرد؟ باشه ..مي خوام نشونت بدم يه نامرد چه کارايي مي تونه بکنه..

تقلا کردم تا دستمو ول کنه ولي محکم نگهم داشت..با حرص داشتم باهاش مي جنگيدم و زير لب فحشش مي دادم جوري که نشنوه ولي سيلي که خوابوند

زير گوشم باعث شد برق از چشمام بپره و ساکت شم..

پرتم کرد رو مبل که دست يخ زده م رو گذاشتم روي صورتم..درست همون سمتي که بهم سيلي زده بود..

موهام ريخته بود تو صورتم واسه همين نمي ديدمش..ولي شدت سيلي انقدر زياد بود که اشک تو چشمام حلقه بست و حس کردم گوشه ي لبم داغ شد..

با دست لرزونم به گوشه ي لبم دست کشيدم و با حس اينکه نوک انگشتام خيس شده بهش نگاه کردم..از لبم خون مي اومد..

هق هقم و تو گلو خفه کردم..حالا انقدري ازش مي ترسيدم که جيکمم در نمي اومد..

با خشم سرم فرياد کشيد: اون منصوري رذل تموم مدت داشت منو بازي مي داد..تو اينجا اسيرم بودي و اون داشت به ريشم مي خنديد..

نفس نفس مي زد..

-- مي دوني چيه؟..تو ديگه واسه م فايده اي نداري..وقتي که فکر مي کردم مي تونم ازت استفاده کنم واسه رسيدن به منصوري و پايمال کردن اهدافش

تيرم به سنگ خورد و فهميدم تو به عنوان يه مهره ي کوچيک هم تو زندگي اون کفتار به حساب نمياي..

چشمام و روي هم فشار دادم و اشکام صورتمو خيس کرد..

گونه م داغ شده بود و شوري خون رو تو دهنم حس مي کردم..

شونه هام از زور گريه مي لرزيد ولي کاري نمي کردم که موهام به شدت از پشت کشيده شد..

جيغ کشيدم و سرمو گرفت بالا .. زل زد تو صورت غرق در اشکم و داد زد: فردا صبح اولين کاري که بکنم تکليف ِ تو رو مشخص مي کنم..

نگاه پر از اشکم رو تو نگاه سرخ از عصبانيتش دوختم و در حالي که سعي داشتم هق هقم و خفه کنم با صدايي مرتعش گفتم: اگه ..مي خواي..م..منو

بکشي..ت..تو رو..تورو خدا همين الان ..اين کار و بکن..

با اخم غليظي زل زده بود بهم..نگاهش توي چشماي نمناکم در گردش بود که يک دفعه سوالي ازم پرسيد که بي اندازه باعث تعجبم شد..

-- شايان تو رو واسه چي مي خواد؟!..

ربطشو به موضوع امشب نمي فهميدم ولي سوالش باعث وحشتم شد..يه جور زنگ خطر..

نکنه مي خواد منو بده به اون کثافت؟!..

من من کنان با ترس گفتم: اون..اون مي خواد..من..

موهامو اروم کشيد که اخمام جمع شد..

-- درست حرف بزن تا از ريشه درشون نياوردم..شايان ازت چي مي خواد؟!..چرا انقدر براش مهمي؟!..

زبونم از کار افتاده بود..مني که هميشه حاضر جواب بودم و نمي تونستم جلوي زبونم و بگيرم حالا لال موني گرفته بودم..

چي بايد مي گفتم؟!..اصلا چرا بهش چيزي بگم؟!..مگه اون کيه؟!..چرا بايد از مسائل خصوصي زندگي من با خبر مي شد؟!..

با تکون محکمي که بهم داد به خودم اومدم..

-- خيلي خب ، مثل اينکه اينجوري زبونت باز نميشه..

موهامو ول کرد و ازم فاصله گرفت..به صورتش دست کشيد و يقه ي لباسش رو مرتب کرد..

در اتاق رو باز کرد و بلند صدا زد: گندم..

تموم مدت سکوت کرده بودم و فقط نگاش مي کردم..هنوز گريه م بند نيومده بود..

طولي نگذشت همون زن جووني که اون شب بهم لباس داد تو درگاه ظاهر شد و مطيع سرش رو زير انداخت..

--بله اقا..

-- امشب توي اين اتاق مي موني..کامل زير نظر مي گيريش..پشت در نگهبان ميذارم اگه مشکلي بود خبرش مي کني..

زن با اخم به من نگاه کرد وسرش رو تکون داد: چشم اقا..

نگام کرد..منظورش به من بود ولي به ظاهر طرف صحبتش اون زن بود..

-- فردا شايان مياد اينجا..يه کار فوري باهاش دارم و هر وقت که اومد منو خبر مي کني..فهميدي؟..

-- بله اقا..حتما..

به صورت رنگ پريده م پوزخند زد و از در بيرون رفت..

خدايا چرا گفت شايان فردا مياد اينجا؟!..

نکنه منو بده بهش؟!..

خدايا چرا هر کجا که ميخوام برم و هرکار که مي خوام بکنم تهش ختم ميشه به اون ناکِس ِ پست؟!..

کسي که اول خانواده م رو نابود کرد و حالا چشم دوخته به من و مي خواد منو هم به کثافت بکشونه..

خدايا نذار دستش بهم برسه..نذار..

اون شب يه ثانيه هم خواب به چشمام نيومد..

همه ش تو فکر فردا بودم و اينکه چي قراره بشه؟!..

اون زن هم که اسمش گندم بود روي صندلي نشسته بود و کتاب مي خوند..

رفتارش خيلي اروم بود..نه حرفي مي زد و نه حتي نگام مي کرد..

حضورش اصلا احساس نمي شد..

با ارامش نشسته بود و مطالعه مي کرد..

من دارم اينجا از درد غصه واسه فردام مثل ادمايي که حکم اعدامشون مي خواد اجرا بشه هر ثانيه ده دفعه جون ميدم اين بي خيال داره کتاب مي

خونه..هه..تقصيري َم نداره..د ِ اخه به اين بدبخت چه که تو دله من چه خبره؟!..

افتاده بودم رو تخت ..گوشه ي لبم هنوزمي سوخت..

وقتي تو اينه به خودم نگاه کردم رنگ صورتم با گچ ديوار مو نمي زد..

گوشه ي لبم کبود شده بود و خون روي زخمم خشک شده بود..

انگشتامو لا به لاي موهاي پرپشت وبلندم فرو کردم و سرمو محکم فشار دادم..

گيج و منگ بودم..عين ديوونه ها با خودم زمزمه مي کردم ..

داشتم دق مي کردم که فردا چي ميشه؟!..

پيش خودم اين احتمالات رو مي دادم که يا گير شايان ميافتم و بدبخت ميشم..يا به دست اين خون آشام کشته ميشم..

ديگه از اين دو حالت که خارج نبود..

« آرشام »

اون دوتا نگهبان بي خاصيت رو سپردم دست بچه ها تا يه گوشمالي ِ حسابي بهشون بدن..

با اينکه دختره امشب نتونست از اينجا فرار کنه ولي اونا قانون منو زير پا گذاشته بودند و از دستوراتم سرپيچي کردند..

با علم به اينکه مي دونستند عاقبت اينکارشون چي ميشه..

خوابم نمي برد..پشت پنجره ي اتاقم ايستاده بودم و بيرون و نگاه مي کردم..امشب هوا گرفته بود ولي از بارون خبري نبود..

دستام و بردم پشتم و به اسمون ِ شب زل زدم..تو دلم با خودم حرف مي زدم..

اينکه با اين دختر چکار کنم؟!..

چرا شايان اون شب اصرار داشت که براي گرفتن اين دختر از من قول بگيره؟!..

ربطشون رو به هم درک نمي کردم..

شايان و..

دلارام..دختري گستاخ با نگاهي وحشي..لقبي که من بهش داده بودم برازنده ش بود..گربه ي وحشي..با چشماي خاکستري و شفافي که داشت و رفتار و

لفظ بي پرواش..

دختري که نمونه ش رو تو زندگيم خيلي کم ديده بودم..وقتي نگاهش مي کردم ترس رو تو چشماش مي ديدم ولي تعجبم از اين بود که با وجود اين همه

ترس باز هم به گستاخيش ادامه مي داد..

با جملات ِ تند و تيزش من رو بيش از پيش عصباني مي کرد و زماني هم که مي ديد تو اوج عصبانيت هستم مثل يه گربه تو خودش مچاله مي شد و

نگاهش رو مظلوم مي کرد..

از اين رفتاراش چيزي سر در نميارم..از طرفي ديگه به دردم نمي خورد..ولي خب نمي تونم ولش کنم..برام دردسر ساز مي شد..

حتم داشتم که اگر شايان باخبر بشه اين دختر توي اين بازي هيچ کاره ست روي پيشنهادش پافشاري مي کنه..

ولي تا زماني که به راز ميان اين دو پي نبردم جلوي تموم حرکاتش رو مي گيرم..

براي همين امشب باهاش تماس گرفتم و گفتم فردا مي خوام ببينمش..اون هم اول وقت..

کلافه نگاهم رو از بيرون گرفتم و به طرف تخت رفتم..

دکمه هاي بلوزم رو باز کردم و به پشت دراز کشيدم..

نگاهم به سقف اتاق دوخته شده بود ولي فکرم توي اتاق نبود..

--ديشب که خبرم کردي بيام اينجا پيش خودم گفتم حتما مسئله ي مهمي پيش اومده ، به جاي اينکه تو بياي پيش من ازم خواستي اول وقت بيام اينجا..حالا

بگو چي شده؟!..

پا روي پا انداختم و خيره شدم تو صورت و نگاهه کنجکاوش..

به ارومي قضيه ي نامه ي منصوري رو براش تعريف کردم..لحظه به لحظه تعجبش بيشتر مي شد..

در اخر با عصبانيت از جا بلند شد و شروع به قدم زدن کرد..

دست راستش رو مشت کرد و به کف دستش کوبيد..

-- مي دونستم..مي دونستم بالاخره زهرشو ميريزه..اون به همين اسوني دست بردار نيست..اصلا با اون همه نگهبان و مراقب چطور تونسته بياد تو

ويلا؟!..

- حتما با گريم تغيير چهره داده..پاکت رو چسبونده بود به در پشتي باغ .. اونجا هم که نگهباني نبود..

-- پس مي دونسته داره چکار مي کنه..بي وجود ِ پست..

يک دفعه ايستاد..برگشت و نگام کرد..نگاهه دقيقي بهش انداختم..نگاهش برق خاصي داشت که مي تونستم حدس بزنم دليلش چي مي تونه باشه..

-- با دلارام چکار کردي؟!..

بي تفاوت به بالا اشاره کردم و گفتم: بالاست..هنوز هيچي..

--يعني چي که هنوز هيچي؟!..مگه قرار نشد وقتي کارت باهاش تموم شد اونو به من بدي؟!..

به ارومي از روي مبل بلند شدم و ايستادم..

به طرف پنجره ي هاي بلندي که در کنارهم به رديف کنار ديوار کار شده بود رفتم و رو به روشون ايستادم..

در حالي که بيرون رو نگاه مي کردم جدي گفتم: من قول وقراري باهات نذاشتم..

--به چه جراتي ..

به تندي برگشتم و نگاهش کردم..

-جرات؟!..

با عصبانيت تو چشمام خيره شد..

همراه با پوزخند گفتم:از اون دختر چي مي خواي؟..زماني که دليلش رو بفهمم تصميم مي گيرم باهاش چکار کنم..

کلافه و عصباني تو موهاش دست کشيد و گفت:تو مي خواي واسه ش تصميم بگيري؟!..چي پيش خودت فکر کردي پسر؟!..من به قول تو استادت بودم و

هستم..حق نداري اينطور گستاخانه تو روي من بايستي..

کمي صدام رو بالا بردم و گفتم:تو که مي گفتي منو به خوبي مي شناسي پس اين همه سوال براي چيه؟!..تو که مي دوني من به هيچ کس نه باج ميدم و نه

ميذارم بهم دستور بده پس چرا ازم توقع داري هرحرفي که زدي بگم چشم؟!..

نه شايان..من و تو از قبل قول و قرارمون يه چيزه ديگه بود..کار در برابر ِ کار..هر دوي ما براي هم استفاده داشتيم..تو استادم بودي و من بهت دِين

داشتم..ولي بعد از اون کارت که بهم گير بود من برات انجام مي دادم..ودر عوض تو هم به تموم نقشه ها و ايده هاي من نه نمي گفتي..

بلندتر داد زدم: پس دردت چيه شايان؟!..

با يک قدم بلند جلو اومد و فرياد زد: دردم اون دختريه که اون بالا حبسش کردي..دلارام..من اونو مي خوام ..

حالا هر دو در مقابله هم ايستاده بوديم ..

-مي خوام دليلش و بدونم..

--چرا؟..چرا دليلش ايقدر برات مهمه که نمي توني مثل بقيه از اين دختر هم بگذري؟!..

- اين دختر براي من پَشيزي ارزش نداره..پس بذارهمين اول ِ کار خيالت و راحت کنم ..ولي ما با هم نقشه ي دزديده شدنش رو کشيديم و الان من بايد

بدونم تو براي چي مي خواي اونو به دست بياري؟!..پس طَفره نرو و دليلت و بگو..

نفس عميق کشيد..کلافه چشماش و بست و باز کرد..بعد از چند لحظه نگاهش رو به من دوخت و به ارومي گفت: ببين آرشام..خودت خوب مي دوني که تو

برام با پسرم هيچ فرقي نمي کني..دوست داشتم بشي يکي مثل خودم ولي تا حدودي تونستم تو راه تعليمت موفق باشم ولي نه کاملا..من جاي پدرت هستم و

تو جاي پسرمي..پس اينو بدون که نمي خوام مقابل هم قرار بگيريم..

- با اين حرفا مي خواي به کجا برسي شايان؟!..

با حرص گفت: به هيچ کجا پسر..چرا نمي خواي بفهمي که قضيه ي بين من و دلارام يه مسئله ي کاملا شخصيه؟!..

- مسئله؟!..

بلندتر گفتم: من «بايد» بدونم ..تا اينجاش با هم بوديم پس چيز شخصي بينمون نيست..بهم بگو تا اجازه بدم ببريش..

نگاهش اروم گرفت و گفت: باشه..اگه حرفام باعث ميشه از خر شيطون پياده شي ، باشه..برات ميگم..ولي بذار ببينمش..

نگاهه کوتاهي بهش انداختم ..

ترديد نداشتم..

اهسته سرم و تکون دادم..

« دلارام »

هر دوشون توي سالن بودن و وقتي نگاهه شايان به من افتاد به طرفم قدم برداشت که منم با ترس رفتم پشت گندم مخفي شدم..

از چيزي که مي ترسيدم داشت به سرم مي اومد..

نگاهش برق پيروزي داشت..

آرشام خدمتکارا رو مرخص کرد و حالا ما سه تا تو سالن تنها ايستاده بوديم..وقتي ديدم داره مياد طرفم ناخداگاه رفتم طرفه مخالفش ..

همونجايي که آرشام ايستاده بود..

با فاصله ازش ايستادم و رو به شايان داد زدم: توي پست فطرت چي مي خواي از جونم؟!..چرا دست از سرم بر نمي داري؟!..

شايان خواست حرفي بزنه که آرشام دستشو بلند کرد..شايان نگاهش کرد ولي من با وحشت فقط به اون نگاه مي کردم..

-- حالا که ديديش پس همه چيزو بگو..مي شنوم..

شايان نگاه بي پرواش رو به من دوخت و در حالي که سر تا پام رو از نظر مي گذروند گفت: اين دختر زيباست..درست مثل مادرش..نه.. حتي از اونم

زيباتر..

به طرفم اومد و منم عقب عقب رفتم..

در همون حال که نگاهه وحشت زده م تو چشماش ميخکوب شده بود ادامه داد: مادرش و نتونستم ولي خودشو مي تونم به دست بيارم..مي خوام بشه

ملکه ي قصرم..باهاش کمتر از ملکه ها رفتار نمي کنم و به کسي هم چنين اجازه اي رو نميدم..

نگاهش از چشماي بي حياش تا توي جسمم نفوذ مي کرد و تنم رو به رعشه مي انداخت..

به گونه م که دست کشيد وجودم يخ بست و چشمامو بستم..

-- اين دختر لياقتش اينه که کنار من و تو قصر من خانمي کنه..

دستش و که از روي صورتم برداشت چشمامو باز کردم و همراهش قطرات اشکم روي گونه هام سرازير شدن..

نگاهه پر از ه*و*س*ش روي لبام خيره موند..

بعد از چند لحظه برگشت و به آرشام نگاه کرد..

--من اين دختر رو مي خوام..هر طور که شده به دستش ميارم..براي رسيدن به مادرش کل خانواده ش رو نابود کردم..ولي بازم ماله من نشد..اما الان ..

برگشت و پر حرارت نگام کرد..بر خلاف سنش ظاهرش خيلي جوونتر نشون مي داد..مثل يه جوون شاد و قبراق بود و در شعله ي ه*و*س و ش*ه*و*ت

مي سوخت..

-- قضيه ي ما فرق مي کنه..اين دختر تنهاست و ديگه هيچ کس و نداره..جايگاهي رو که مي خواستم يه روز به مادرش بدم حالا به خودش ميدم..

لباش و با زبون تر کرد و گفت: تو با من مياي..برات سنگ تموم ميذارم دختر..پيش من جات امنه..اونجا مي توني خانمي کني..ميشي سوگلي ِمن ..بين

تموم زن هايي که تا به الان باهاشون بودم تو برام تکي..ديگه چي از اين بهترعزيزم؟!..

دستشو اورد جلو و به زير گردنم کشيد که با ترس جيغ کشيدم و از زير دستش فرار کردم..

ديگه کسي نبود که جلودارم باشه..

تند تند حرف مي زدم و فحشاي ر*ک*ي*ک بارش مي کردم..

گفت تنهام ..اره تنهام خدا..ولي تو نذار اينا فک کنن که من بي کسم..نذار دسته اين حيوون بهم برسه..

وسط جفتشون ايستاده بودم و اشک مي ريختم..

با گريه رو بهش کردم و گفتم: تو گـ...ه خوردي مرتيکه ..کثافت تو از روي ه*و*س مي خواستي مادرمو بي ابرو کني..مادرم شوهر داشت..بابام شوهرش

بود ولي تو با نقشه تو خونواده مون نفوذ کردي..

با پشت دست به حالت عصبي اشکامو پاک کردم و دماغمو با سر و صدا بالا کشيدم..

- حالا چي داري ميگي؟!..مادرم به خاطر تو مرد..اون از دست تو و بي غيرتي بابام دق کرد ..

تو بابام و خامش کردي..برادرمو جوون مرگ کردي..تو خانواده ي منو ازم گرفتي بي وجود حالا جلوم وايسادي ميگي مي برمت تو قصرم خانمي کني؟!..

اميدوارم اون قصربا همه ي زرق و برقش رو سرت خراب شه حمال بي خاصيت..

جلو پاش تف انداختم و جيغ کشيدم: تف به روت بياد نا کس ِ عوضي که انقدر مار صفتي..فک کردي با اين حرفات مي توني خامم کني؟!..من اگه يه درصد

احساس بي کسي کنم خودم و مي کشم..اونوقت بيام پيش تو؟!..برو به درک..

گلدون کريستال روي ميز کنار دستم و برداشتم و پرت کردم طرفش..

هرچي که جلو دستم مي اومد و بر مي داشتم و بدون اينکه ببينم به هدف مي زنم يا نه به طرفش پرت مي کردم و جيغ مي کشيدم..

صداي شکسته شدنشون اعصابم و تشديد مي کرد..

يکي از پشت بغلم کرد و سفت نگهم داشت..به دستاش چنگ انداختم اما ولم نکرد..خودش بود..

ديدم که شايان با صورت سرخ شده از خشم داره مياد طرفم و وقتي بهم رسيد بي معطلي سيلي محکمي خوابوند زير گوشم که براي چند لحظه حس کردم

سرم سنگين شده و گوشم داغ کرد..

-- خفه شو ه*ر*ز*ه..فکر کردي کي هستي؟!..چيه دور برداشتي..به من ميگي بي وجود اره؟!..حاليت مي کنم با کي طرفي..

دستمو گرفت و خواست منو از تو بغلش بکشه بيرون ولي نتونست..آرشام منو سفت نگه داشته بود..

شايان فرياد زد: ولش کن آرشام..مي خوام بهش بفهمونم کسي نمي تونه تو روي شايان اينطور گستاخي کنه..وقتي زبونش و ازته بُرديم و انداختم جلوش

اونوقت حسابه کار دستش مياد..پس بذار بيـــاد.

منو مي کشيد ولي اون ولم نمي کرد که فرياد آرشام باعث شد گوشم سوت بکشه..

-- تمومش کن شايان..ديگه همه چي رو فهميدم..

شايان سکوت کرد و منم تو بغل اون داشتم از حال مي رفتم..حس کردم جسمم داره سنگين ميشه..زير لب التماسش مي کردم..

مثل پرکاه بلندم کرد..چشمام نيمه باز بود ولي صورتش و مي ديدم که تو فاصله ي کمي ازم قرار داشت..

نهايت سعيم و کردم تا بتونم حرف بزنم..

لب باز کردم و درحالي که از پشت ِ پرده ي اشک تو چشماش زل زده بودم با التماس ناليدم: تو رو قرآن.. نذار منو ..با خودش ببره..حاضرم يه عمر عذاب

اسارت رو به جون بخرم ولي.. گيره اين ادم نيافتم..به خدا خودمو ..مي کشم..بميرم.. ولي..

با هق هق چشمامو بستم و سرمو به طرف راست چرخوندم..صورتم تو سينه ي مردونه ش فرو رفت..دست چپمو مشت کردم و گذاشتم رو سينه ش..

اشکام انقدر شدت داشت که قسمت جلوي پيراهنش رو کمي خيس کرد..

صداش و شنيدم که عصبي رو به شايان گفت: همينجا باش..الان بر مي گردم..

حرکت کرد و منم بي جون لاي چشمامو باز کردم..

هنوز گريه مي کردم که شايان تند گفت: کجا؟!..

جدي و محکم جوابش رو داد: گفتم بر مي گردم..

-- خيلي خب ولي حق نداري اونو جايي ببري..الان ميگم راننده م بياد ببرش تو ماشين..

اينبار صداي فريادش باعث شد همونطور که تو بغلش افتاده بودم بلرزم و چشمامو ببندم..

-- شايـــــان به اندازه ي کافي اعصابم داغون هست.. پس لطفا بشين و منتظرم باش..

و ديگه چيزي نشنيدم .. وقتي تو بغلش تکون مي خوردم حس کردم داره از پله ها بالا ميره..

بعد از چند لحظه رو به يه نفر گفت: در و باز کن..

و صداي مرد غريبه تو گوشم پيچيد: اطاعت قربان..

صداي قدم هاش و مي شنيدم..و زماني که حس کردم منو گذاشت روي تخت چشمامو با وحشت باز کردم..

خواست دستشو برداره که نذاشتم و مچ دستشو گرفتم..

مي دونستم اونم يکي از هميناست .. ولي يه حسي بهم مي گفت از شايان بدتر نيست..شايد چون مي دونستم شايان چجور ادميه به اين مرد التماس مي

کردم..

رو پيشونيش اخم غليظي نشسته بود و چشماش هم نافذتراز هميشه به نظرمي اومد..

لباي خشک شده م رو با زبونم تر کردم و در حالي که ملتمسانه تو چشماش خيره بودم مظلومانه ناليدم: منو بکش ..نذار به دست اون بيافتم..نذار وقتي

دستش بهم رسيد خودمو.. بکشم..اينکه همينطوري بميرم.. برام مهم نيست ولي.. نمي خوام وقتي جسمم توسط اون حيوون تصاحب شد ..دست به..

خودکشي بزنم..اونجوري همه چيزمو مي بازم ولي اينجوري که بميرم ..لااقل مي دونم.. بازنده نبودم..

اروم ولي با صدايي که لرزش درش محسوس بود حرفام و بهش زدم..اونم هيچي نمي گفت و فقط با اخم نگام مي کرد..

فاصله ي صورتش با صورتم شايد 1 وجب هم نمي شد..واسه همين وقتي تو صورتم نفس مي کشيد داغي و حرارتشون رو روي پوست صورتم حس مي

کردم..

هيچي نمي گفتم و فقط نگاش مي کردم..

مچ دستش و به تندي از تو دستم دراورد و نگاهشو ازم گرفت..

با قدماي بلند از در بيرون رفت و قبل از بسته شدن در شنيدم که به اون مرد گفت: مراقب باش ..هيچ کس جز من حق وارد شدن به اتاق و نداره..

و در بسته شد و صداي شيون و زاري من هم بلند شد..

خدايا سرنوشته من چي ميشه؟!..

« آرشام »

ذهنم به کل از کار افتاده بود..با حرفايي که شنيدم و..التماس هاي اون دختر..خاطرات بدي رو توي ذهنم زنده مي کرد..

با قدم هاي بلند وارد سالن شدم..شايان کنار پنجره ايستاده بود که با ورود من برگشت و نگام کرد..

با اخم و فکي منقبض شده گفت:کجا برديش؟!..

کمي ايستادم و نگاهش کردم..تو چشماي هم خيره بوديم و من از درون تو اتش خاطرات مي سوختم..

به طرفش رفتم و رو به روش ايستادم..يکي از دستامو بردم توي جيبم و با دست ديگرم به اون اشاره کردم..

- تو چکار کردي شايان؟!..

نگاهش رنگ تعجب گرفت..

--منظورت چيه؟!..

- خودت خوب مي دوني که منظورم چيه..حرفايي که مي زدي حقيقت داشت؟!..

کلافه تو موهاش دست کشيد..

-- کدوم حرفا؟!..چي داري ميگي؟!..برو سر اصل مطلب..

داد زدم: اصل مطلب همون حرفايي که بين شماها رد و بدل شد..و بلندتر گفتم: تو به يه زن متاهل نظر داشتي؟!..

کمي نگام کرد و در اخر بلند خنديد..

در حالي که با تعجب نگاهش مي کردم اشکهايي که در اثر خنده ي زياد تو چشماش نشسته بود رو پاک کرد و در همون حال که مي خنديد گفت: خيلي

حرفت برام جالب بود پسر..باورم نميشه تو داري اينو ميگي..

مي دونستم از شايان هرکاري ساخته ست ولي فکرشم نمي کردم انقدر بي وجود باشه که بخواد با زناي شوهردار هم رابطه برقرار کنه..

و با خشم کنترل شده اي رو بهش داد زدم: من هر چي که باشم کثافت نيستم..خودت مي دوني که چقدر از خيانت متنفرم..مي دوني که چنين صحنه هايي

ازارم ميده..پس چـــــــــرا؟!..

ديگه نمي خنديد و اون هم با عصبانيت تو چشماي من خيره بود..

-- بفهم داري چي ميگي آرشام..اره مي دونم تو از اين جُربزه ها نداري..واسه همين ميگم نتونستم کامل تو اموزشت موفق باشم..تو اوني که من مي

خواستم نشــــدي..

- نشدم چون نخواستـــم .. تو خودتم خوب مي دوني مقصود من از اين حرفا چيه..پس حق نداري هر حرفي که خواستي و رو زبونت بچرخوني شايان..

داد زد: من هرکار که بخوام انجام ميدم..من عاشق اون زن بودم..

- ولي اون شوهر داشت..

بلندتر گفت: داشت که داشت..واسه م مهم نبود که شوهر داره يا نه..من اونو مي خواستم واسه ي همينم..

فرياد کشيدم: زدي وخانواده شو نابود کـــردي اره؟..

-- حِرفه ي من همينه ارشام..نابودي..فراموش کردي؟!..

با خشم پشتم رو بهش کردم و به حالت عصبي تو موهام دست کشيدم..

- حِرفه ت چيه لعنتي؟!..بي ابرو کردن يه زن شوهردار؟!..يعني حتي ذره اي وجدان نداري؟!..

بازومو گرفت و رو به روم ايستاد..

-- تو که از منم بي وجدان تري پسر..تو که يکي يکي دختراي مردم و به خاک سياه مي نشوني چرا اين حرفا رو مي زني؟..تو که به فلاکت مي

کشونيشون و تَهِشم يه تف ميندازي تو صورتشون و ميگي از همتون متنفرم چي؟..چيه حالا جلوم وايسادي و واسه من دَم از وجدان مي زني؟!..

- اره من اينکار رو کردم..افتخارم مي کنم و توش حرفي نيست..ولي اونا با بقيه فرق مي کردن..کاري به جسمشون نداشتم و فقط روحا مي خواستم

تخريبشون کنم..من با روح اون دخترا کار داشتم نه چيز ديگه..خودت هم مي دوني قصدم چي بود..

-- ولي براي اون کار وجدانت خوابه ..پس چرا از من توقع داري از چيزي که مي خوام چشم پوشي کنم؟!..

فرياد کشيدم: من از خيانت متنفرم لعنتي..

اون هم بلند داد زد: ولي من نه..من به هر کَس و ناکَسي خيانت مي کنم و کَکَمَم نمي گزه..من با تو فرق دارم اينو تو گوشات فرو کن آرشام..

به تلخي پوزخند زدم..

- اره فرق داري..من بد شدم چون بايد بد مي شدم..من گناه کردم چون بايد سنگ مي شدم..من تو زندگيم با خشم اُنس گرفتم چون براي رسيدن به هدفم بايد

پست ترين ادم مي شدم..ولي سرتا سر زندگيم از خيانت متنفر بودم و هستم..چون برام به بدترين شکل ممکن خاطراتم رو زنده مي کنه..خاطراتي که اين

همه سال خواستم ازشون فرار کنم..ولي..

-- نتونستي..نتونستي آرشام..

فرياد زدم: اره نتـــــونستم..مي دوني چرا؟!..چون مي خواستم يادم بمونه و از اين ياداوري زجر بکشم..مي خواستم با زجر کشيدن خودم به قدرت

برسم..قدرتي که هيچ احدي نتونه باهام برابري کنه..اونوقت بود که مي تونستم بشم همون آرشامي که براش تلاش کردم..

--ولي تو داري تموم زحمات منو به باد ميدي..

نگاهش کردم که ادامه داد:من عاشق مادر دلارام شدم ولي بعد از مرگش فهميدم تمومش ه*و*س بود..ولي اين دختر .. اون کاملا فرق مي کنه..

پوزخند زدم..

-چطور؟!..نکنه چون جوونتر و خوشگل تر از مادرشه ؟!..

-- اره .. ولي اينو مطمئنم اگه ه *و*س هم باشه علاقه هم وجود داره..حاضرم براش هرکاري بکنم ولي شده 1 شب رو با اون باشم..

اخمام تو هم رفت ..

برگشت و زل زد تو چشمام..

--اين دختر باعث ميشه مثل دوران جوونيم به وجد بيام..هيجاني که تو رگ و خونم تزريق مي کنه برام حتي قابل وصف نيست..اون شب که نزديکش بودم

اينو فهميدم..تا قبل از اينکه ببينمش فراموشم شده بود..ولي اون شب توي مهموني ..ديدمش..اون منو نديد ولي من تموم مدت محو صورت دلنشينش

بودم..و از همون شب نتونستم خيالش و از جلوي چشمام محو کنم..

انگشت اشاره ش رو به نشانه ي تهديد به سينه م زد و گفت: من دلارام رو مي خوام پسر..تا وقتي که فکر مي کرديم با منصوري نسبت داره جاش اينجا

بود چون جزو نقشه مون محسوب مي شد..ولي از حالا به بعد ديگه نقشه اي در کار نيست و اون دختر با من مياد..

وقتي ديد هيچي نميگم و فقط نگاش مي کنم لبخند کجي گوشه ي لبش نشست و به در سالن اشاره کرد: ميگم راننده م بياد ببرش تو ماشين..تو هم هر چي

که ديدي و شنيدي رو فراموش کن..فقط يه گَپ و گُفت بود و تموم شد..

از کنارم گذشت و در همين حين دستش رو چند بار به روي شونه م زد..

داشت به طرف در مي رفت که دست به سينه برگشتم و با صدايي محکم و جدي گفتم: ولي اون دختر از اين خونه هيچ کجا نميره..

سر جاش ايستاد..با يک حرکت ِ تند برگشت و نگام کرد..

با اخم گفت:يعني چي؟!..

خونسرد جوابش و دادم: يعني همين که گفتم..من به اون دختر نياز دارم..و تا وقتي که کارمو باهاش انجام ندادم حق خارج شدن از اين ويلا رو نداره..

بلند گفت: منظورتو واضح بگو آرشام..چرا در لفافه حرف مي زني؟!..

- منظورم کاملا واضح بود..دلارام از اينجا نميره..همين..

و با قدمهايي محکم از کنارش گذشتم که با شنيدن صداش بين راه ايستادم..

-- بهتره اينکار و نکني..با من در افتادن عواقب خوبي نداره ..خودت که بايد اينو بهتر بدوني؟..

به اندازه ي کافي حرفاش و شنيده بودم ولي حق اينکه بيش از اين بخواد من رو تهديد کنه رو نداشت..

به ارومي برگشتم و نگاهش کردم..

- من و تو دو گروهه جدا هستيم..ولي در امور مشترک..که اون هم شامل ايده ها و ماموريت هايي مي شد که گاه من و گاهي اوقاتم تو انجام مي دادي..

از همون اولم شرط کرديم که کار به کار ِ هم نداشته باشيم..من هم نمي خوام با وجود اين حرفا زحمات تو رو ناديده بگيرم ..

-- ولي داري اينکار و مي کني..اون هم به خاطر يه دختر..

- اون دختر برام مهم نيست..مهم کاري ِ که تو کردي..تو موضوع ِ اين دختر هر دو شريک هستيم..

چشماش و باريک کرد و مشکوکانه نگاهم کرد..

- تو چه نيازي به دلارام داري؟!..

پوزخند زدم..

-- مي تونه برام مفيد باشه..دختر زرنگي ِ..بي شک نمي تونه بي خاصيت باشه..

-- نکنه مي خواي بياريش تو گروهه خودت؟!..

-نـه..به هيچ وجه..

-- پس چي؟!..

- فعلا هيچي..ولي در اينده شايد يه کارايي کردم..

خنديد..

-- تو هم نمي توني از جسم و اندام ظريفه چنين دختري بگذري درسته؟!..

با همون پوزخند گفتم: من جدا از بقيه هستم شايان..نگاهه من هميشه به دنبال فوايد ِ ادماست نه ا*ر*ض*ا*ي جسم..

لبخندش محو شد..اخم کمرنگي رو پيشوني نشوند و گفت: پس مي خوام همينجا بهم قول بدي به محض اينکه کارت باهاش تموم شد بي چون و چرا ردش

کني طرفه من..

سکوت کردم..به شايان نياز داشتم..من ادمي نبودم که بي گدار به اب بزنم..

سرم و تکون دادم: براي بعد ، بعد تصميم مي گيرم..

-- نه..همين الان بهم قول ميدي..

نفسم رو سنگين بيرون دادم و گفتم: خيلي خب..

نگاهش درخشيد و با لبخند به طرفم اومد..دستش رو به طرفم دراز کرد ..نگاه کوتاهي بهش انداختم و باهاش دست دادم..

-- تصميم درستي گرفتي..خوشحالم رابطه ي ما همچنان دوستانه پا بر جاست..

فقط نگاش کردم..دستش رو رها کردم که به طرف در رفت..

ولي بين راه ايستاد و با صدايي که خوشحالي درش مشهود بود گفت: راستي يه خبر خوش..ارسلان داره بر مي گرده..ديشب فرصت نشد بهت بگم..

ناخداگاه اخمام تو هم رفت و گفتم: واسه چي مياد؟!..

لبخندش کمرنگ شد..

-- ارسلان برادرزاده ي منه و دوست صميمي ِ تو..يادت رفته؟..

جدي گفتم: فقط مي خواستم بدونم قصدش از برگشت به ايران چيه؟!..اون که عاشق امريکا بود..

--نمي دونم..فقط گفت ديگه از اب وهواي امريکا خسته شده..واسه مدت زيادي مهمونه ماست..

-- عاليه..پس ديگه تو انجام ماموريت ها تنها نيستي..به هر حال دوره ي ماموريتاي من براي تو هم تموم شده..

-- اتفاقا برعکس..مي خوام هر دو کنار هم فعاليت کنين..

مکث کردم..

--کي بر مي گرده؟..

-- درست 1 هفته ي ديگه ..

با لبخند از سالن بيرون رفت و من هم کنار پنجره ايستادم..

در حالي که از پشت شيشه باغ رو تماشا مي کردم ذهنم کشيده شد به گذشته..و ارسلان..

کسي که در ظاهر دوست و در باطن بزرگترين دشمن من محسوب مي شد..

دشمني که ..

با خشم دستام و گره کردم و فشردم..

« دلارام »

دو روز ِ که توي اين اتاق زندونيم کردن و جز خدمتکارا کسي تو اتاق نمي اومد..

که اونم واسه گذاشتن سيني غذا و بردنش مي اومدن تو و بدون اينکه حتي يه نگاهه کوتاه بهم بندازن مي رفتن..

توي اين مدت کارم يا گريه بود يا دلهره و نگراني..

به همه چيز و همه کس فکر مي کردم..

وقتي ياد بابام مي افتادم آه مي کشيدم و فقط مي گفتم چـــرا؟!..

چرا وقتي يه ادم ِ ساده لوح يه سنگ ميندازه تو يه چاه ده تا ادم عاقل نمي تونن درش بيارن؟!..

چرا بابام با يه ندونم کاري باعث اين همه مصيبت شد؟!..

برادرم که فراموش کرده بود خواهري هم داره و نسبت بهش مسئوله..

ناخداگاه پوزخند زدم..اگه مامان يه همچين چيزي رو مي شنيد مي گفت «تره به تخمش ميره حسني به باباش!!»..

مامانم خداي ضرب المثل بود..از اين رفتارش خوشم مي اومد..ساده بود و..زيبا..

يادش که مي افتادم مي زدم زير گريه و تهش هم به هق هق مي افتادم..جوري که صورتمو فرو مي کردم تو تشک و ملحفه رو لاي دندونام مي گرفتم و

لبامو انقدر به روي هم فشار مي دادم که از درد بي حس مي شد..

و اين اشکام بودن که روي جاي، جاي ملحفه رد پاشون باقي مي موند..

واسه تک تکشون دلم مي سوخت..و در عين حال نفرتم از شايان بيشتر مي شد..

با ياداوريش ترس تو وجودم رخنه مي کرد ..اين که چي ميشه و ايا بالاخره وجود منفور شايان ازتوي زندگيم براي هميشه محو ميشه يا..

از طرفي به فرهاد فکر مي کردم..اينا که منو به اسيري گرفتن نمي تونم يه زنگ کوچيک بهش بزنم..

مطمئنم الان خيلي نگرانم شده..

خدايا چکار کنم؟!..آه..

جلوي اينه ي قدي که توي اتاق بود ايستادم و به سر تا پام نگاه کردم..موهاي قهوه اي و بلندم که رنگشون تيره بود و خيلي کم به مشکي مي زد پريشون

دورم ريخته بودند..

چشماي خاکستريم که انگار ديگه مثل سابق شفاف نبودن..

يادش بخير..مامانم هميشه مي گفت چشمات نقش يه اينه ست..ادمي مي تونه نقشش رو توي چشمات ببينه..

وقتي بچه بودم و اينو بهم مي گفت سريع مي دويدم مي رفتم جلو اينه و تو چشماي خودم زل مي زدم که شايد بتونم خودمو توش ببينم..

بابام از اين حرکتم مي خنديد و مامان گونه م رو مي بوسيد..

آه..چه روزاي خوبي بود..پر از ارامش..

به چشماي نمناکم دست کشيدم..مژه هاي بلند و مشکيم در اثر خيسي اشکام به هم چسبيده بودن..

پوست سفيدم مهتابي تر از هميشه بود..

لبام برخلاف هميشه بي رنگ و يخ زده بود..

لباسام همونا بودن و چقدر ته دلم مي خواستم برم حموم و يه دوش حسابي بگيرم ..

ولي نه مي ذاشتن و نه مي تونستم..فقط استرس اينو داشتم که قراره چي بشه..

تا اينکه شب رو تخت دراز کشيده بودم يکي از خدمتکارا اومد تو اتاق..تو جام نشستم و نگاش کردم..

به اميد اينکه چيزي بگه..ولي ظرف خالي از غذا رو از روي ميز ِ کنار تخت برداشت و از در بيرون رفت..

اينبار در کمال تعجب کسي درو نبست..

با تعجب داشتم نگاش مي کردم که يکي از نگهبانا اومد تو و با اخم بهم تشر زد: يالا پاشو.

ترسي که ريخت تو دلم باعث شد تنم بلرزه..

خدايا چي شده؟!..

با دادي که سرم زد لرزون از رو تخت اومدم پايين..بازومو محکم گرفت و از در رفتيم بيرون..

حتي يه کوچولو هم تقلا نمي کردم..

يه نگاهه سرسري به اطراف انداختم..يه راهروي بزرگ بود..کنارمون دو طرف ديوارايي قرار داشت که با فاصله روشون تابلوهايي با مناظر مختلف

نصب شده بود..

يه در انتهاي راهرو قرار داشت که نگهبان جلوي همون در ايستاد..

تقه اي به در زد و يه صداي مردونه از تو اتاق گفت: بيا تو..

نگهبان درو باز کرد و رفت تو منو هم دنبال خودش کشيد تو اتاق..

نامرد همچين با خشونت اينکار و کرد که يه جورايي پرت شدم تو و موهام ريخت تو صورتم..

اي کاش يه چيزي بود اين وامونده ها رو باهاش مي بستم..

ديگه بازوم تو دستاش نبود..سرم و بلند کردم و همزمان موهامو از توي صورتم کنار زدم ..

با ديدنش که به ميز تکيه داده بود از ترس چشمام گرد شد..آرشام بود..

با جذبه ي خاصي به ميزش تکيه داده بود وبه من نگاه مي کرد..بدون اينکه چشم ازم برداره رو به نگهبان گفت: تو مي توني بري..

--اطاعت قربان..

و صداي بسته شدن در رو پشت سرم شنيدم..و با همون صدا به خودم اومدم..

وسط اتاق ايستاده بودم و اطرافمم چيزي جز همون يه ميز وصندلي..يه کمد فلزي و يه کتابخونه ي چوبي به رنگ مشکي نبود..

يه پنجره تو اتاق درست سمت راستم بود که با پرده هاي مشکي و قرمز پوشيده شده بود..

محو اطرافم و اين اتاق خاص بودم که با صداش نگام سريع چرخيد روي صورتش..

- تموم شد؟..

با تعجب گفتم: چي؟!..

پوزخند زد و چيزي نگفت..

ديدم داره مياد طرفم..

زبونمو محکم تو دهنم نگه داشتم که يه وقت چيزي بهش نگم وضع بدتر بشه..

قدماش و انقدر محکم و جدي بر مي داشت که با هر گام تن ِ منم مي لرزيد..

نگاهش به قدري نافذ و سرد بود که طاقت نياوردم و نگامو به زمين دوختم ولي زير چشمي مي پاييدمش..

رو به روم که ايستاد اب دهنمو قورت دادم..منتظر بودم هران يه چيزي بگه ولي سکوت کرده بود و اين سکوت هر لحظه به تشويشم دامن مي زد..

تک سرفه اي کرد و گفت: نگام کن..

چشمامو بستم و روي هم فشار دادم..واي..نمي تونستم..

صداشو برد بالا و گفت: من عادت ندارم يه حرفي رو دوبار تکرار کنم..و همينطور دوست ندارم وقتي دارم با شخص مقابلم حرف مي زنم نگاهش به هر

کجا غير از من باشه..پس نگام کن..

همونطور که يه ريز پشت سر هم حرف مي زد منم اروم اروم سرمو اوردم بالا و همين که حرفش تموم شد نگاهه منم تو چشماي سياه به رنگ شبش قفل

شد..

حين ِ اينکه تو صورتم زل زده بود بي مقدمه گفت: شايان تو رو مي خواد..

اسمش که اومد دهنم از وحشت باز موند..

و با جمله ي بعديش حس کردم ديگه جوني تو تنم نمونده..

-- و منم قبول کردم..

-چ..چـــي؟؟!!..

خونسرد بود..همينش ازارم مي داد..

سرشو تکون داد و پشتشو به من کرد..

در حالي که به ميزش نزديک مي شد گفت: درست شنيدي..حالا که ديگه به کارم نمياي پس موردي نداره تو رو بهش بدم..

پشتش رو به ميز تکيه داد ..يک تاي ابروشو بالا داد و گفت: خب..نظرت چيه؟!..همين امشب بفرستمت ويلاي شايان يا فردا؟!..اون که خيلي عجله داشت..

با حرف اخرش از شوک بيرون اومدم و با ترس ولرز رفتم جلوش وايسادم..تا تونستم تو چشمام التماس ريختم..خدايا نذار بدبخت بشم..

اشک تو چشمام حلقه بسته بود و کم مونده بود بزنم زير گريه..احساس خلاء ِ شديدي مي کردم..

نگاهش توي چشمام در گردش بود..

صدام بغض داشت..

- م..من که..قبلا گفتم..حاضرم بميرم ولي پيش اون نامرد نميرم..شما هم.. اينکارو نکني خودم ، خودمو مي کشم..ازتون خواهش کردم يه کاري کنيد

دستش به من نرسه ولي حالا که دل ِشمام مثل اون کثافته رذل از جنس سنگ ِ فقط همين راه برام مي مونه..

عين مجسمه سر جام خشک شده بودم و فقط لبام بود که به ارومي تکون مي خورد و چونه م در اثر بغض مي لرزيد..

صورتم خيس از اشک بود و قلبم با هر تپش کم مونده بود سينه م رو بشکافه..

هيچي نمي گفت..منم ديگه حرفي نزدم..الان فقط بايد غرورم و حفظ مي کردم..نمي خواستم بهش التماس کنم..ولي نگام اينو نمي گفت..نگام بهش التماس

مي کرد اين کارو نکنه..

نفسش رو عميق بيرون داد و گرماش توي صورتم پخش شد که همون گرما باعث شد نگام رو کل صورتش بچرخه و تو چشماي سرخش محو بشه..

-- و اگه راهه ديگه اي جز مرگ هم باشه؟!..

اول جمله ش رو درک نکردم ..ولي بعد از چند لحظه با تعجب بهش خيره شدم..

منظورش از اين حرف چي بود؟!..

مگه راه ديگه اي هم داشتم؟!..

فرار مي کردم خب کجا برم؟!..

يه طرف شايان..يه طرف هم اين خون آشام..ديگه براي هميشه اسايشم گرفته مي شد..

با شناختي که روي منصوري داشتم..اونم راحتم نمي ذاشت..

و حالا هم که اين سنگدل قول ِ منو به شايان داده و حاضر بودم بميرم ولي پيش اون نکبت نَرَم..

از ميزش فاصله گرفت و اگه به موقع خودم رو کنار نمي کشيدم صاف مي افتادم تو بغلش..

بلوز خاکستري و شلوار پارچه اي مشکي تنش بود..بي وجود خيلي خوش تيپ و جذاب بود..و اخمي که هميشه بر چهره داشت به اين جذابيته ذاتيش دامن

مي زد..

ديدم يه قدم ديگه به طرفم برداشت که منم بي اختيار يه قدم رفتم عقب..اون مي اومد جلو و من مي رفتم عقب..

انگار داشت باهام بازي مي کرد..

يکي از دستاش توي جيبش بود و اون يکي دستش و هم مشت کرده بود..

منم دستمو برده بودم پشتم و همونطور که از پشت دنبال يه چيزي مي گشتم بهش تکيه بدم نگام تو نگاه ِ يخ زده ش قفل شده بود..

يعني اين نگاه جوري در ادم نفوذ مي کرد که مثل ادماي مسخ شده حتي قادر به حرکت دادن چشمات هم نبودي..لامصب با چشماش جادو مي کرد..

دعا ، دعا مي کردم دستم به يه چيزي بخوره که بالاخره.. خـــورد ..

همون کمد فلزي بود که بهش تکيه دادم و محکم سرجام وايسادم..

ولي اون هنوز داشت جلو مي اومد و با اخم نگام مي کرد..

کف دستامو به بدنه ي سرد کمد تکيه دادم و سرمو کمي بالا گرفتم..قد بلند بود و ورزيده..جوري جلوم ايستاد که فاصله ش باهام 1 وجب هم نمي شد..کلا

سينه به سينه م که شد اون وسط گم شدم..

اون دستش که توي جيبش بود رو اورد بالا و خيلي ناگهاني کوبيد به بدنه ي کمد درست کنار صورتم که از صداش مردم و زنده شدم..

قفسه ي سينه م از ترس بالا و پايين مي شد و انگار سرماي کمد به بدن من هم سرايت کرده بود..

صورتشو اورد جلو و منم با ترس سرمو پايين تر بردم و چشمامو بستم..

اروم ولي جدي پشت سر هم گفت:به راحتي مي تونم شايان رو از اين تصميم منصرف کنم..ولي تنها به يک شرط..تو فرض کن که الان من بهت ميگم

ازادي ومي توني از اينجا بري..کجا رو داري که بري؟!..پيش منصوري؟!..خب از اونجايي که خوب مي شناسمش سه سوت دخلت و مياره..چون ديگه

براش فايده اي نداري..تا اونجايي هم که من خبر دارم کس و کاري نداري جز پسر دايي مادرت..که خب پيش اون هم نمي توني باشي..چون به محض

خارج شدن از اينجا شايان پيدات مي کنه..حتي اگه زيرسنگم باشي گيرت مياره و تو رو با خودش مي بره..پس مي بيني؟!..هيچ راهي برات نمي مونه جز

مرگ ..والبته ..

ديدم سکوت کرده و چيزي نميگه که به ارومي لاي چشمامو باز کردم و نگاش کردم..چشماش روي جزء ، جزءِ صورتم در گردش بود که توي چشمام

ثابت موند..

با پوزخند دستشو بالا اورد و چند تار از موهامو توي مشتش گرفت..

همونطور که لمسشون مي کرد پنجه هاشو فرو کرد لا به لاي موهام و..به ارومي کشيد..دردم نيومد چون حرکتش با خشونت نبود..

پوزخند مي زد و نگاهش همچنان سرد بود..

ولي من از درون داغ بودم..فقط کف دست و پام سرد بود و.. اين تضاد رو تو دماي بدنم درک نمي کردم..

زمزمه کردم: و چي؟!..

صدامو که شنيد نگاشو از روي موهام گرفت و توي چشمام دوخت..به ارومي سرشو تکون داد و ازم فاصله گرفت..

همين که ازم جدا شد نفسمو فوت کردم بيرون..داشتم سنکوپ مي کردم..اين ديگه کيه؟!..

-- گندم..خدمتکار مخصوصم 2 روزه که بيماره و براي مدت طولاني نمي تونه به اينجا بياد..اکثر کارهاي من چه خصوصي و چه عادي رو اون انجام مي

داد ..وبه همين خاطر توي اين 2 روز نبودش حس مي شد..و من از تو مي خوام که..

نگام کرد و چيزي نگفت..منم که گاگول نبودم تا تهشوخوندم..ازم مي خواست خدمتکار مخصوصش باشــــــم؟؟!!..

بدون اينکه چيزي بگم ذهنمو خوند و جواب داد: درسته..تو بايد جاي اون کاراي منو انجام بدي..لحظه به لحظه از دستورات ِ من اطاعت مي کني و اگر

کوچکترين سرپيچي تو کارت ببينم ..

ادامه نداد ولي جوري نگام کرد که يعني حساب کار دستم بياد..

هي هيچي نميگم اين يارو فک کرده کيه؟!..هه..خدمتکاره مخصوص!..اونم واسه کـــي؟!..يه خون آشام بدتر از منصوري..

باز زبونم عين موتور کار افتاد و پشت سر هم گفتم: اول ببين من قبول مي کنم بعد واسه من کتاب قانون رو کن..من حاضرم همون مرگ و انتخاب کنم

ولي پيش تو کار نکنم..ظاهرا هوا وَرت داشته جناب..

پوزخندش عميق تر شد و گفت: لازم نيست اين همه حرص و جوش بخوري..حرص و جوش ِ اصلي واسه زمانيه که مي فرستمت خونه ي شايان..

داشت سواستفاده مي کرد عوضي..

با عصبانيت نگاش کردم و گفتم: به همين خيال باش ..گفتم که من نميذارم..خودمو مي کشم..

داد کشيد: خب بکــش دختره ي احمق..کيه که کَکِش بگزه؟..د ِ يالا..اينکارو بکن..

يه چاقوي ضامن دار از توي جيب شلوارش در اورد و پرت کرد طرفم..رو هوا قاپيدمش و با وحشت تو دستم فشارش دادم..

--چرا وايسادي؟..نکنه کار کردن باهاش و بلد نيستي؟..

با چند گام بلند جلوم ايستاد و دست يخ زده مو تو دست پر از حرارتش گرفت..

چاقوي ضامن دارو کشيد و دسته ش رو گذاشت کف دستم..دستام از مچ بي حس شده بود..دستم رو تو دست خودش مشت کرد و ..

فرياد زد: مي خوام بهت نشون بدم خودکشي چه لذتي داره..مي خواي بميري؟..پس چرا دست ، دست مي کني احمق؟..

چشمام تا اخرين حد گشاد شده بود و با ترس نگام بين چاقو و صورت آرشام در گردش بود..

اين رواني داره چکار مي کنه؟!..

دستمو برد بالا..رو به شکمم گرفته بود ..اگه دستم تو دستش نبود بي شک چاقو رو ول کرده بودم..

زبونم بند اومده بود و مي ديدم که شقيقه ش به شدت نبض مي زد..

عرق سردي رو پيشونيم نشسته بود و صورتم خيس از اشک بود..مي ترسيدم..خدايا دارم مي ميرم..نه..نــه خدا..

ولي زبونم بند اومده بود و فقط نگام بود که وحشت زده داشت از کاسه مي زد بيرون..

اما اون جدي کارشو انجام مي داد و در اين بين هر دو به نفس نفس افتاده بوديم..

من از ترس و اون..

از خشم..

با خشونت داد زد: واسه مردن اماده اي؟..راهي که خودت انتخاب کردي..پس طعمش رو بچش..براي هميــشـــه..

با فرياد دستمو که تو دستش بود و رو به شکمم اورد پايين و..

جيغ کشيدم: نـــــــــــه..

چشمامو اروم باز کردم..نگاهه گنگي به اطراف انداختم..

همون اتاق..رو زمين افتادم و..اون روي صندلي نشسته..

يه دفعه مغزم به کار افتاد و..با وحشت دستمو به شکمم کشيدم..هيچ دردي حس نمي کردم..

با تعجب و ترس سرمو بلند کردم و باز به شکمم دست کشيدم..لباسم سالم بود و هيچ لکه ي خوني هم روش ديده نمي شد..

پس..

صداشو که شنيدم سرمو چرخوندمو نگاش کردم..

--متاسفم.. مرگ موفقي نداشتي..حتي عرضه ي مردنم نداري..

با عصبانيت زل زدم تو صورتشو تو جام نشستم..

- خفه شو اشغال..اصلا به تو ربطي نداره که من مي خوام چکار کنم..مردنم دست خودمه و توي کثافت داشتي منو..

--مي کشتم..اره مي خواستم همين کارو بکنم..

سرش داد زدم: پس چرا نکشتي؟..

خونسرد جوابمو داد: چون خودت نخواستي..

با تعجب نگاش کردم که گفت: جيغ کشيدي و گفتي نه..اين يعني اينکه نمي خواستي بميري..اگه قصدت خودکشي بود جراتشو داشتي و اينکار و مي

کردي..ولي خودت نخواستي..

- د ِ اخه رواني تو داشتي منو مي کشتي..من گفتم خودمو مي کشم نه اينکه تو بياي و وادارم کني..

-- فرقش در چيه؟!..يادمه که قبلا گفتي بکشمت ولي نذارم شايان تو رو با خودش ببره..منم داشتم همين کارو مي کردم..مگه خواسته ي قلبيت همين

نيست؟..

مسخره خنديدم و با پوزخند گفتم: زِکي..از کي تا حالا به خواسته ي قلبي ِ اين و اون توجه مي کني؟!..تو که به سنگم گفتي زرشک روت کم شه من هستم

جات وايميستم..

با عصبانيت از رو صندليش بلند شد که منم سريع از رو زمين جستم..

-- من تا حدي کوتاه ميام..ولي از حدش که بگذره هيچ احدي جلو دارم نيست.. براي اخرين بار بهت فرصت ميدم تصميمت و بگيري..يا اينجا مي موني و

ميشي خدمتکار مخصوصم..و يا همين الان خودم کار تو مي سازم..و راهه سوم هم که به نظرم بهترين راه و بي دردسرترين محسوب ميشه ..شايان ِ..

مغزم هنگ کرده بود..

آرشام..

مرگ..

شايان..

چه غلطي بکنم؟!..

اينو راست مي گفت ، من از اينجا هم که برم باز اينا دست از سرم بر نميدارن..

حالا اين يکي بي خيالم بشه شايان عمرا بتمرگه سر جاش..

يه وقت جون فرهاد هم اين وسط به خطر مي افتاد و من اينو نمي خواستم..

با اين يارو تازه به دوران رسيده هم که نمي تونستم کنار بيام..مطمئنم اينجا بمونم روزاي سختي رو در پيش دارم..

شايان هم که کلا نمي خوام حتي بهش فک کنم..

و مي مونه مردن ِ منه خر که خاک بر سرم کنن انقدر ترسو َم..

ولي جون ادم که نقل و نبات نيست..وقتي مي تونم زندگي کنم و واسه ش راه هست چرا خودمو بکشم؟!..با کشتنه خودم چي عايِدم ميشه؟..

اون دنيا خرما و حلوا که خيرات نمي کنن..تهش يه راست مي برنم رو هيزماي جهنم زنده ، زنده کبابم مي کنن ديگه..از کي تا حالا اونايي که خودکشي

کردن اسمشون ميره تو ليست بهشتيا که من صابون به دلم بزنم؟!..

با خودم بدجور درگير بودم ..

-- قرار نيست بزرگترين تصميم عمرت و بگيري که اين همه فکر مي کني..

بهش توپيدم: کمترم نيست..

خونسرد جواب داد: تا 5 مي شمرم ..و تا اونوقت فرصت داري جوابم رو بدي..

--....1.....

آرشام..

مرگ..

شايان..

کدوم خداااا؟!..

--.......2......

شايان که اصلا..به هيچ وجه..

--......3.......

دست و پام مي لرزيد..اين خون آشام که از همشون بدتره..پيشش باشم روزي 100 بار مي ميرم و زنده ميشم..

نمي تونم جوابشم ندم اخرش کار به کتک کاري مي رسه..

نه اينم نميشه..

--......4......

مرگ؟!..نه خدا مي ترسم..

مردشوره بي جربزمو ببرن..يه جُو جرات نداري دلارام..

يعني خــــاک..

--.....5.....

- آرشــــام..

و صورتمو تو دستام پوشوندم..تازه با خودم فک کردم ببينم چي گفتم که ديدم ..

ديــــوانه آرشامو انتخاب کردي؟!..

چرا يه ثانيه فک نمي کني تو دختر؟..

اصلا چي شد اينو گفتم؟..

--چي شد؟..انتخابت و کردي؟..

اروم دستمو از رو صورتم کشيدم پايين..جلوم وايساده بود..يعني انقدر خرفت و نفهمه؟..

فقط سرمو تکون دادم..

-- خب..کدوم؟!..

- گفتم ديگه..

-- چي گفتي؟..

-- انتخابمو..

-- نشنيدم يه بار ديگه بگو..

تو دلم گفتم کَـــــري؟!..

- چي بگم؟..

با حرص گفت: منو به بازي نگير دختر.. بگو انتخابت چيه؟..

سعي کردم بي تفاوت باشم وحرفمو بزنم..

واسه همين درحالي که خيره تو چشماش بودم گفتم: اينجا رو به قصر شايان ترجيح ميدم..

اخماش کمي از هم باز شد و در حالي که سر تکون مي داد گفت: حتي به مرگ؟..

منم سرمو تکون دادم و تکرار کردم: حتي به مرگ..

لبخند کجي نشست گوشه ي لبش و گفت: بسيار خب..من همينجوري نمي تونم تو رو اينجا نگه دارم..يه سري شرط و شروط لازمه که حتما بايد بهشون

عمل کني..

با تعجب گفتم: چه شرطي؟!..

-- بايد اينو بدوني که من مي تونم بدتر از شايان باشم..و اگه يک روز فکر فرار به سرت بزنه من زودتر از اون پيدات مي کنم.. و زماني که پيدات کنم

خودت و کسي رو که بهت پناه داره رو زنده نميذارم..شير فهم شـــد؟..

با ترديد سرمو تکون دادم..

-- بايد يکسري قرارداد امضا کني..و بهم تعهد بدي..

همه ي کارهاي من به تو مربوط ميشه و بايد اونها رو به نحو احسنت انجام بدي..چه کارهاي شخصي و چه معمولي..

بدون اجازه ي من حق نداري از ويلا بيرون بري..

اگه مورد مشکوکي ازت ببينم بهت حق نزديک شدن به تلفن رو هم نميدم..

اتاقت درست رو به روي اتاقه من انتهاي راهرو ِ..

تلفن اتاقم به تلفن اتاقه تو روي پيغامگير تنظيم شده که هيچ کس جز من نمي تونه برات پيام بذاره و براي زمانيه که باهات کار فوري دارم..

وقتي ازت خواستم به اتاقم بياي اگه 1 دقيقه تاخير کني بايد پاي عواقبش هم بايستي..

به هيچ کدوم از خدمتکارها اجازه ي ورود به اتاق و مکان هاي شخصيم رو نميدي..فقط تو بايد اينکارو بکني..

و اگه بفهمم کارتو دادي به بقيه انجام بدن به سختي مجازاتت مي کنم..

راس ساعت 7 از خواب بيدار ميشي و بعداظهرها 2 ساعت استراحت داري و تا ساعت 12 شب بايد تحت نظر و اوامر من باشي..

غذات رو با ديگر خدمتکارا مي خوري ..

و مي مونه باقي ِ کارها که اون ها رو بعد ميگم..

اون حرف مي زد و من دهنم لحظه به لحظه بيشتر باز مي شد..

چشمام از کاسه زده بود بيرون و از تعجب کم مونده بود پس بيافتم..

بابــــــا خفه نشــــي..موندم اين همه پشت سرهم قانون و قوانين کرد نفس کم نياورد؟..چي ميگه اين؟..مگه پادگانه؟..

ساعت 7 بيدار باش و12 خاموشي و..

از صبح تا شب بايد در خدمت اقا باشم..اينجوري امواتمو که مياره جلو چشمام..

تو خونه ي منصوري منه خر بايد هم کلفتي مي کردم و هم پرستاري..يه تنه و دست تنها..ولي اينجا شدم خدمتکار مخصوص و يه جورايي سرتر از بقيه ي

کارکنان ..هه..

ميگن کاچي به از هيچي..

ما هم پامونو ميذاريم رو رکاب و مي زنيم به جاده تا ببينيم تهش به کجا مي رسه..

ايـــــول عجب حمومي..

تو خونه ي منصوري حموم خدمتکارا جدا بود که به هيچ وجـــــه به پاي اين سرويس نمي رسيد..

در و ديوارش از تميزي برق مي زد..

اتاقم، حموم جدا داشت که وقتي واردش شدم برق از کله م پريد..

يه دور نگامو اطراف چرخوندم ..

يه وان بيضي شکل و بزرگ به رنگ سفيد سمت چپ که لبه ي وان چند تا شامپو وصابون چيده شده بود..

يه حمام شيشه اي با فاصله ي کم از وان درست کنارش قرار داشت که 2 تا دوش داشت و يکيش متحرک بود..شيشه اي که جاي ديوار توش کار شده بود

کاملا صاف و شفاف بود و کاشي ها وسراميکاي کرم قهوه اي ..

يه قفسه ي شيشه اي سمت راست که توش پر بود از انواع شامپو ها و نرم کننده ها..

دو تا شمع بزرگ هم گذاشته بودن تو قفسه که وقتي بوشون کردم ديدم عجب عطري داره..بوي ياس..

مي دونستم روشنشون کنم فضاي حموم پر از رايحه ي خوش عطر ياس ميشه..

برگشتم ..چشمم به اينه ي قدي افتاد که درست رو به روي حموم شيشه اي قرار داشت.. و کنارش يه جالباسي فلزي به ديوار اويزون بود..

حوله م رو بهش اويزون کردم وديگه معطلش نکردم .. سريع لباسامو در اوردم..

حالم داشت از خودم بهم مي خورد..مني که عادت داشتم هر روز دوش بگيرم اين مدت حتي يه قطره اب به تنم نخورده بود..

سريع وانو پر از اب کردم و نشستم..چه حسي..معرکه ست..

کمي از شامپو بدن ريختم تو اب و صابون رو هم برداشتم..بوي گل ياس مي داد..

به بدنم کشيدم و از حس خوبي که بهم دست داد و بوي مطبوعي که بينيم رو نوازش کرد لبخند ِ عميقي نشست رو لبام..

تو وان لَم دادم و با خودم گفتم: نه همچينم بد نيستا..يه جورايي فکر کنم بتونم اينجا رو تحمل کنم..

و با اين فکر تو اينه نگاه کردم و يه چشمک واسه خودم فرستادم و با شيطنت ادامه دادم: البته اگه خون آشام خوشگله رو در نظر نگيريم..

خنديدم..

الان مي خندم ولي مي دونم بعد که کارم اينجا شروع بشه روزاي سختي رو با وجود آرشام بايد تحمل کنم..

کارم که تموم شد دوش گرفتم و حوله م رو پوشيدم..

هنوز بدنم خيس بود..

از نوک ِ موهام قطرات اب به روي شونه هاي ل*خ*ت*م مي چکيد و سر مي خورد مي رفت تو يقه م..

در حالي که سرم پايين بود سرخوش از حموم اومدم بيرون..

همونطور که لبخند رو لبم بود سرمو بلند کردم که با ديدنش شوکه شدم و از ترس جيغ کشيدم..واي..

نشسته بود رو تخت و با اخم کمرنگي زل زده بود به من..

واي..خدا..نفس نفس مي زدم..

نکنه واقعا اين خون اشامه؟!..يهو جلو ادم ظاهر ميشه..

چون حضورش کاملاااااا غيرمنتظره بود به کل فراموشم شده بود الان تو چه وضعيتي جلوش وايسادم..

يه حوله ي کوتـــاه تا بالاي زانو که قسمت سرشونه اش باز بود..

و نگاهشو ديدم که از نوک انگشتاي پام تا توي چشمامو اناليز کرد تازه اون موقع بود که به خودم اومدم..خاک عالم تو ســــرم..

شدم يه گلوله اتيش و داد زدم: هي چشا کور شُدتو بچرخون اونور تا با همين ناخنام از کاسه درشون نياوردم..اينجا مگه اتاقه من نيست پس چرا عين ِ

خـ..

از جاش پريد که با همين حرکته کوچيک و به جا ساکت شدم..

خواستم بدوم و از در برم بيرون که ديدم بدتر ميشه..با اين سر و وضع کجا در برم؟!..

ولي بازم سر جام نايستادم و اون که مي اومد جلو من مي رفتم سمت چپ..

خواستم بدوم که نامرد نذاشت و با 2 تا قدم بلند جلومو گرفت..

نگاش که کردم ديدم صورتش از عصبانيت سرخ شده..

تا به خودم بيام موهامو تو چنگ گرفت و کشيـــد..

سرم به عقب کشيده شد و بلند جيغ کشيدم..

صورتشو اورد جلو و مماس با صورتم ..

-- بايد يادت بدم با رئيست چطور صحبت کني..من هر کار که دلم بخواد مي کنم احمق..

موهامو محکمتر کشيد و داد زد: هر کـــار شير فهم شـــد؟..

دستمو گذاشتم رو دستش که موهامو بيشتر از اين نکشه ولي نمي تونستم جلوشو بگيرم..

يه کم تو چشمام که از درد جمع شده بود نگاه کرد و در اخر با خشونت رهاشون کرد ..

با اين کارش موهاي نمناکم باز شد و همونطور ازادانه ريختن رو شونه هام..

نمي تونستم ساکت باشم..از الان بايد بهش حالي مي کردم من مثل خدمتکار قبليش نيستم..

اب دهنمو قورت دادم و به موهام دست کشيدم..

فقط تو چشمام زل زده بود ..

- ولي اين اتاق حريم خصوصي من محسوب ميشه و دوست دارم هرکي که مي خواد واردش بشه قبلش ازم اجازه بگيره..

پوزخند زد ..

و با نوک انگشت اشاره ش در حالي که نگاش هنوزم تو چشمام زووم بود قفسه ي سينه م رو لمس کرد و جدي گفت: بهتره از الان پا رو دُم ِ من نذاري

دختر..اگه بخواي باهام در بيافتي و حرف رو حرفم بياري اونوقته که خودم خلاصت مي کنم و نميذارم کارت به خودکشي واين حرفا بکشه..

و بلندتر داد زد: پس بهتره اينو خوب تو گوشاي کَرِت فرو کني..اينجا همه با دستور ِمن کَر ميشن و کور..تو هم مستثنا نيستي و جزوي از اونايي..

انگشتشو کشيد کنار و ازم فاصله گرفت..ترجيح مي دادم فعلا سر به سرش نذارم چون بد فرم پاچه مي گرفت..

-- لباستو بپوش با من بيا..بايد چند تا نکته رو بهت بگم..

واسه همين اينجا نشسته بود؟!..

خب خبرت بياد صبر مي کردي تا بيام بيرون بعد عين اجل ظاهر مي شدي..

- باشه پس برو بيرون..

هيچ حرکتي نکرد..سر جاش ايستاده بود و نگام مي کرد..

ديدم باز نگاش داره رو اندامم کشيده ميشه با حرص گفتم: پس چرا نميري؟..نکنه پام رو دمت گير کرده؟!..

باز عصباني شد و چپ چپ نگام کرد که تند گفتم: مي خوام لباس بپوشم..البته با اجازه ي شمـــــا..

واز قصد «شما» رو بيشتر کشيدم..

با فشار دادن دندوناش روي هم فکش منقبض شده بود..

از در که رفت بيرون يه نفس راحت کشيدم..

خدايا منه بدبخت قراره با اين زبون نفهم زندگي کنم؟!..بيچاره تر از ايني که هستم ميشم ..

طاقت حرف حسابم نداره سريع فاز و نولش قاطي مي کنه ، جريانش منه کم شانس و مي گيره..

خدايا کرمت و شکر اينم ادمه تو افريدي؟!..

لباس فرمم درست شبيه لباس قبلي ِگندم بود..ولي من از لباس فرم خوشم نمي اومد..تو خونه ي منصوري هم عادي مي گشتم..

واسه همين يه سارافن بنفش و يه بلوزسفيد تنم کردم با يه شلوار جين سفيد..يه شال بنفش هم انداختم رو سرم که نمي نداختم سنگين تر بود..

ياد چند دقيقه پيشمون که مي افتادم خنده م مي گرفت..

يارو فقط قسمتاي حساس بدنمو نديد وگرنه در حد عالي سر تا پامو ديد زد..

از در که رفتم بيرون نديدمش..داشتم تو دلم ذوق مي کردم که سر و کله ش از ته راهرو پيدا شد..

نيشم که باز شده بود خود به خود بسته شد..

لباساشو عوض کرده بود..يه بلوز نوک مدادي و کت اسپرت همرنگش..شلوار جين مشکي و يه شال مشکي با خطاي ظريف سفيد هم با يه حالت جذابي

انداخته بود دور گردنش..تيپ و قيافه ش درسته تو حلقـــم ..فقط قيافه داره وگرنه اخلاق زير صفر..

نگاش که به من افتاد قدماشو اروم کرد ..از همونجا به سرتا پام نگاه کرد و ديدم که رو لبش پوزخند نشست..

کنارم نايستاد و به راهش ادامه داد ولي از بغلم که رد شد گفت: دنبالم بيا..

و منم مطيع پشت سرش راه افتادم ..خدا رو شکر به لباسم گير نداد..

اون جلو مي رفت و من پشت سرش و از همونجا نگام چرخيد رو شونه هاي پهن و عضله ايش که کم مونده بود کت اسپرتش و از پشت جر بده..حسابي

تو تنش کيپ شده بود..

ازپله ها پايين رفت ..خدمتکارا به صف جلوي پاگرد ايستاده بودن ..

جلوشون ايستاديم که آرشام رو بهشون جدي گفت:تا مدتي که گندم نيست اين خانم وظايف اون رو انجام ميده..از حالا به بعد دلارام مستخدم مخصوصه

منه.. قوانين رو مي دونيد و توقع دارم مو به مو به اونها عمل کنيد..و اگه دلارام سوالي دراين خصوص داشت راهنماييش مي کنيد..همه چي روشنه؟..

همگي مطيعانه سر تکون دادن و اطاعت کردن..

مرخصشون کرد و بهم گفت باهاش برم..به طرف يه در رفت و جلوش ايستاد..

با لحن خشکي رو بهم گفت: به هيچ عنوان حق ورود به اين اتاق رو نداري..اين اتاق و اتاق ِ بالايي که درست انتهاي راهرو قرار داره..اين و به بقيه ي

مستخدمين هم گفتم ..ديگه حرفي نمي مونه و اگه سوالي داشتي مي توني از من يا يکي ازخدمتکارا بپرسي..نکات مهم و خودم بهت گفتم..

از کنارم رد شد که فک کردم بايد اينو بپرسم و يه دفعه از دهنم پريد: کجا ميرين؟!..

سر جاش وايساد و به ارومي برگشت نگام کرد..

يه تاي ابروشو داد بالا و به سردي گفت: چيزي گفتي؟!..

بي تفاوت شونه مو انداختم بالا و گفتم: پرسيدم کجا ميرين؟!..خب مگه خدمتکار مخصوصتون نيستم؟..نبايد بدونم کجا ميرين؟!..کي مياين؟!..غذا چي مي

خورين؟!..و..

کلافه پريد وسط حرفمو گفت: بسه..تو فقط يه خدمتکاري ، مدير و يا منشي من نيستي که اين چيزا بهت مربوط باشه..گرچه من حتي به منشيمم چنين

اجازه اي رو نميدم چه برسه به تو..

« تو » رو يه جوري گفت که از توش بوي تحقير شدن مي اومد..

براق شدم تو چشماش و اروم گفتم: شما حرفاتو زدي منم يه چيزي ميگم شما گوش کن..نميذارم چپ و راست منو به باد حقارت بگيرين..درسته قبول

دارم خدمتکارتونم و بايد به وظايفم عمل کنم..ولي اينها دليل بر رفتار ناشايسته شما نميشه..

حالا اين من بودم که يه پوزخند تحويلش دادم و سريع سالن و ترک کردم..

مي دونستم الان به اندازه ي کافي عصبانيش کردم و اگه مي موندم حسابمو مي رسيد..

دلم واسه فرهاد تنگ شده بود..

مطمئن بودم توي اين مدت کلي نگرانم شده و نمي خواستم بيشتر از اين ازم بي خبر باشه..

انقدر اين مدت اتفاقات پشت سر هم برام افتاده بود و همه ش تو شوک بودم که بخوام بهش يه جوري از خودم خبر بدم..

پس بعد از رفتن خون آشام گوشي تلفن رو برداشتم و شمارش و گرفتم..

صداش که تو گوشي پيچيد ناخداگاه لبخند زدم..اما يه کم گرفته بود..

--بله بفرماييد..

بعد از يه مکث کوتاه اروم گفتم: سلام اقاي دکتر..

چند لحظه صدايي نشنيدم ولي يه دفعه انگار اونطرف بمب منفجر شد که همچين داد زد و گفت « دلارام »مجبور شدم گوشي رو کمي از گوشم دور کنم..

خنديدم که بلند گفت: خودتي دختر؟!..کجايي؟!..نصف عمرم کردي..دلارام..الو..الووو..

-خوبم فرهاد..مي خوام ببينمت..

-- باشه باشه..واي خدا..

معلوم بود هول شده که اينجوري به نفس نفس افتاده بود..

-الو فرهاد..خوبي؟!..

شنيدم که نفس عميق کشيد ..

-- مهم نيست..فقط بگو کجايي؟!..الان خودمو مي رسونم..

-نمي دونم..

-- چـــي؟!..يعني چي که نمي دونم؟!..اين مدت کجا بودي؟!..دلارام يه چيزي بگو داري منو مي کشي دختر..د ِ يه حرفي بزن..

با خنده گفتم: اخه مگه مهلت ميدي منم حرف بزنم؟!..چه خبرته اقاي دکتر؟!..

-- تو اگه بدوني توي اين مدت به من چي گذشته اينو نمي گفتي..خواهش مي کنم بگو کجايي؟!..

صداش به حدي گرفته و عصبي بود که لبخند از رو لبام محو شد..

-باشه صبرکن الان مي پرسم..

رفتم تو اشپزخونه و به يکي از خدمتکارا گفتم ادرس اينجا رو بگه..اونم با اکراه زير لبي گفت و منم مو به مو به فرهاد گفتم..

-- باشه الان راه ميافتم..

و گوشي رو قطع کرد..

با شنيدن صداي همون خدمتکار سرمو بلند کردم و نگاش کردم..

-- بايد اقا رو در جريان ميذاشتي..

-چي؟!..

با اخم گفت: اقا خوششون نمياد بدون اجازه شون کسي کاري انجام بده..

جوري با اخم و تشر باهام حرف مي زد که انگار چه خبر ِ..يه ادرس گفتم ديگه..اينجا خدمتکارم زندوني که نيستم..

- شما نگران نباش..من قبلا ازشون اجازه گرفتم..

ابروشو داد بالا و با تعجب نگام کرد..

به اشپزخونه نگاه کردم ..بزرگ و مجهز بود..

انواع لوازم اشپزخونه روي کابينت ها چيده شده بود و کابينت ها و سنگايي که تواشپزخونه کار شده بود همه به رنگ سفيد صدفي بودن..

يه پنجره ي بزرگ هم درست رو به روم بود که با پرده هايي به رنگ سفيد و شکلاتي پوشيده شده بود..

توي اشپزخونه 3 نفر بودن ..2 تا زن و 1 مرد..که زنا لباساي مخصوص به تن داشتن..سر تا پا سفيد که البته فقط پيشبنداشون سرمه اي بود..

يکيشون که همون فضوله بود جوون بود وسبزه..بهش مي خورد فوقش 27 يا 28 سالش باشه..

يکي ديگشون هم که مرد بود و نيمي از موهاش ريخته بود..چهره ش جدي بود و بهش مي خورد 45 يا 46 سالش باشه..

بعدي که مسن تر از بقيه بود داشت پياز خورد مي کرد و گاهي با پشت دست اشکاشو پاک مي کرد..

به خاطر پيازا به اين روز افتاده بود..

دلم براش سوخت.. رفتم جلو و گفتم: بدين من خرد مي کنم..

سرشو بلند کرد و مهربون نگام کرد..

-- نه دخترم اين وظيفه ي منه..

- باشه منم اينجا مثل شمام..يه پياز خرد کردن که جزو وظايفمون حساب نميشه..مي خوام کمکتون کنم..

-- نه دخترم نميشه..اقا بفهمه عصباني ميشه..

سرشو انداخت پايين و به کارش ادامه داد..

همچين ميگن اقا انگار کيه..غلط کرده عصباني ميشه..

واسه يه پياز خرد کردن؟!..حالا من خرد کنم يا يکي ديگه..چي ميشه مثلا؟!..

--حالا که اين همه اصرار مي کنه بتول خانم بدين بهش..به هرحال اونم اينجا خدمتکاره..

با اخم نگاش کردم و خواستم يه تيکه چرب و چيلي بارش کنم که بتول خانم رو بهش گفت..

-- نه مهري اين دختر خدمتکار مخصوص اقاست..اين کارا جزو وظايفش نيست..

اونم پشت چشم نازک کرد و درحالي که با خشم به من نگاه مي کرد گفت: خدمتکار ، خدمتکاره ..چه فرقي مي کنه؟..به نظرم گندم خيلي خوب با کارش

اشنا بود فک نکنم اين بچه بتونه از پس کاراي اقا بر بياد..

بعدم يه پوزخند حواله م کرد و تا خواستم بهش بگم « تو رو سننه؟..کجات مي سوزه که داري اين همه جلز و ولز مي کني؟!»

ولي زود از اشپزخونه رفت بيرون ..

با حرص رو به بتول خانم گفتم: اين چرا با من لجه؟!..واسه اولين باره مي بينمش اونوقت..

-- ولش کن مادر اين دختر اخلاقش همينجوريه..پيش خودمون باشه ولي توقع داشت حالا که گندم نمي تونه بياد اقا اونو خدمتکاره خودش بکنه..ولي حالا

که مي بينه اينجوري شده يه کم از تو رو ترش مي کنه..به دل نگير دخترم..

اهــــان..پس بگو مهري خانم دلش از کجا پره..

حالا خدمتکاري هم افتخار داره؟!..

اونم واسه اين ديو سگ اخلاق..

خنده م گرفته بود..هر دقيقه يه چيزي بهش نسبت مي دادم..

-بتول خانم مي شه يه کم راهنماييم کنيد دقيقا من بايد چکار کنم؟!..

روغن تو ماهيتابه داغ شده بود که پيازا رو ريخت توش..

همونطورکه تفت مي داد گفت: مگه اقا خودش بهت نگفته دخترم؟!..

- چرا گفت ولي انقدر يه نفس حرف زد من که هيچي از حرفاش نفهميدم..

شعله ي گازو کم کرد و گفت: اقا هرروز راس ساعت 8 از ويلا ميرن بيرون..گاهي براي ساعت12 ظهر ميان ويلا ولي اکثر اوقات تو شرکتشون مي

مونن..اما هر شب سر ساعت 8 خونه هستن..ديگه يه وقت اگه براشون کار پيش بياد شرکت نميرن..

-خب اين از رفت و امدش..وظيفه ي من چيه؟!..

-- والا اينطور که اقا گفتن هر روز صبح بعد از رفتنشون بايد لباساشون رو بشوري و خشک کني و اتو بزني..

بعدم با نظم بذاري تو کمدشون..اتاقشون و مرتب کني و اين کارا تا قبل از ساعت 12 ظهر بايد انجام بشه..

بعد هم که اگه ظهر برگشتن ويلا بايد وسايل استراحتشون و اماده کني..حالا به هر چي که نياز داشته باشن..ميز غذاشون رو تو بايد بچيني و مو به مو به

دستوراتشون عمل کني..

پيازا سرخ شده بودن که گوشت و زردچوبه و نمک رو هم اضافه کرد..

ادامه داد: اقا رو وسايلشون خيلي حساسن..به تميزي هم اهميت ميدن..از عطر گل ياس خيلي خوششون مياد..براي همين هر شب بايد از اسپري گل

ياسي که روي ميز اتاقشون هست اطراف اتاقشون بزني..

-عطر ياس بوش تند نيست؟!..

خنديد: نه دخترم..اقا از اصلش استفاده مي کنه..اتفاقا بوش خيلي هم مطبوع و لطيفه..

با لبخند سرمو تکون دادم..

لوبيا قرمز و سبزي سرخ کرده رو هم اضافه کرد ..داشت قرمه سبزي درست مي کرد..

مواد و خالي کرد تو قابلمه و يه کم اب جوش ريخت روش..بعد هم گذاشت سر گاز و شعله ش رو گذاشت رو متوسط تا بجوشه..

به کابينت تکيه داد و منم کنارش وايسادم..

با لبخند تو چشمام نگاه کرد و گفت: شبا قبل از خواب عادت دارن دوش بگيرن..بايد وسايلشون رو تو حاضر کني..هيچ کدوم از خدمتکارا حق ندارن وارد

اتاقشون بشن جز خدمتکارش..صبح ها قبل از رفتن به شرکت دوش مي گيرن که تو بايد اون موقع بيدار باشي..

-چه ساعتي؟!..

--7/5..

-شما چند ساله اينجا کار مي کنين؟!..معلومه مدت زياديه..

خنديد..

پوست سفيد و صورت گرد..چشماي قهوه اي و قدش هم متوسط بود و هيکلش هم کمي تپل بود..

و همين بانمک و مهربونتر نشونش مي داد..

پيش خودم حدس مي زدم 50 و خرده اي سالش باشه..با شنيدن صداش حواسم جمع شد..

--اره دخترم..من 10 ساله واسه اقا کار مي کنم..

با تعجب گفتم: اوه چه باحال..10 سال؟!..پس از همه چيز اينجا خبر دارين..

--نه دخترم..فقط همونايي که به کارم مربوط ميشه..من که مشاور اقا نيستم..

با خنده سرمو تکون دادم: اره ببخشيد..حواسم نبود..

به اون اقا اشاره کردم و اروم رو به بتول خانم گفتم: ايشونم مثل شمان؟!..

--نه شکوهي مشاور اقاست..

با تعجب صدامو اوردم پايين و گفتم: واقعا؟!..

--اره دخترم..خب من ديگه برم ..کلي کار ريخته سرم..

-کمک خواستين حتما بهم بگين..

با محبت به گونه م دست کشيد و گفت: فداي دل مهربونت ..تو هم وظايفه خودت و داري..

لبخند زدم..

-- تعارف نمي کنم بتول خانم..اگه وقتم آزاد بود ميام کمکتون..

خنديد و گفت: باشه عزيزم..تو هم برو به کارت برس..

اون مرد که اسمش شکوهي بود از اشپزخونه رفت بيرون..تا اون موقع داشت يه چيزايي رو يه برگه مي نوشت..حتي سرشو بلند نکرد به من نگاه کنه..

منم برگشتم برم بيرون که بتول خانم صدام زد..

-بله..

-- دخترم اسمتم مثل خودت خوشگله..به دل من که نشستي..

از اين همه مهربوني که تو صداش بود يه حالي شدم..به روش لبخند پاشيدم و درحالي که سرمو زير انداخته بودم صادقانه گفتم: ممنونم..منم همين حس و

نسبت به شما دارم..

نگاهش اروم بود..وهمون نگاهه مهربونش بود که منو ياد مادرم انداخت..

وقتي اسممو صدا مي زد و مي گفت: دلارامم ..ارومه مادر بيا..

قبل از اينکه بتونه نم اشک رو تو چشمام ببينه از اشپزخونه زدم بيرون..چشمامو محکم رو هم فشار دادم که اشکم پس بره ..

تا خواستم چشم باز کنم محکم خوردم به يکي که اگه به موقع بازومو نگرفته بود و منو نکشيده بود سمت خودش به پشت نقش زمين مي شدم..

با وحشت چشمامو باز کردم که ديدم خودشه جلوم وايساده و با اخم داره نگام مي کنه..

با ديدنش اب دهنمو قورت دادم و فشاري که به بازوم اورد باعث شد به خودم بيام..

-- شما مگه نرفته بودي؟!..

-- کار داشتم که برگشتم..بايد بهت جواب پس بدم؟..

به جاي جواب خواستم بازومو از تو دستش بيرون بکشم که بي فايده بود..

-ولش کن شکست..

ديدم هيچي نميگه نگامو کشيدم بالا و زل زدم تو چشماش..اخمش کمرنگ شده بود..

بهش توپيدم: هوي با تو بودما.. بت ميگم دستمو ول کن..

هيچي نگفت و اروم دستشو از دور بازوم برداشت..

با عصبانيت گفت: با چشم بسته تو ويلا مي چرخي که چي بشه؟..اينجوري داري به وظايفت عمل مي کني؟..در ضمن بهتره درست حرف زدنو هر چه

زودتر ياد بگيري..به هيچ عنوان از لحن و نوع گفتارت خوشم نمياد..

تو دلم گفتم: به درک..حالا کي گفته تو بايد حتما خوشت بياد؟!..

-همينه که هـ.

يه دفعه بي هوا کف دستشو محکم گذاشت رو دهنم که هم خفه شدم هم چشمام از تعجب قد نعلبکي گشاد شد..

-- در ضمن اون زبون درازت و هم بهتره کوتاهش کنه..وگرنه خودم دست به کار ميشم..

يه کم تو چشمام خيره شد و بلند گفت: حاليته؟..

سرمو تکون دادم..دستشو که برداشت چند تا نفس عميق پشت سر هم کشيدم تا حالم جا بياد بعد رو بهش گفتم: مگه لحنم چشه؟!..

جوابم و نداد..از کنارم رد شد و به طرف پله ها رفت ..

داشتم رفتنشو نگاه مي کردم که تند تند از پله ها بالا رفت و يکي از دستاش هم تو جيب شلوارش بود..انگار اين ژست واسه ش يه جور عادت بود..

ايفن زنگ خورد و کسي هم نبود جواب بده..چون ايفن تصويري بود چهره ي فرهاد و از توي مانيتور ديدم..

بدون مکث درو باز کردم ..

از پشت پنجره ديدمش که بدو به طرف ساختمون مي اومد..

يه کت اسپرت سرمه اي و بلوز ابي روشن تنش بود و شلوار جين سرمه اي..

دوتا از نگهبانا جلوشو گرفتن..

فرهاد هم با عجله يه چيزايي بهشون مي گفت که يکيشون نگهش داشت و اون يکي با موبايلش شماره گرفت..

فرهاد هم کلافه دور خودش مي چرخيد..

نگهبان که تلفنش و قطع کرد رفت کنار و گذاشت فرهاد بياد تو..

سريع پرده رو انداختم و به طرف در رفتم که نرسيده بهش باز شد و فرهاد نفس زنون اومد تو..

بعد از اين مدت ديده بودمش..واقعا ذوق زده شده بودم..

با لبخند و صداي بلند گفتم: سلام اق دکي خودمووون..چـ..

تا خواستم حالشو بپرسم با حرص به طرفم دويد و تا به خودم بيام ديدم منو گرفته تو بغلش و محکم فشارم ميده..

از اين کارش شوکه شدم..

همونطور که اروم تکونم مي داد زير گوشم نجوا کرد: دلارام کجا بودي تو دختر؟!..فرهاد و دق دادي ..

سرشو بلند کرد و صورتم و تو دستاش قاب گرفت..منم مبهوت سر جام خشک شده بودم و بهش نگاه مي کردم..

باز محکم بغلم کرد و گفت: تو اينجا چکار مي کني دلارام؟!..چرا گذاشتي تو بي خبري بمونم؟!..چرا دختر؟!..چرا؟!..

عين مجسمه صاف و صامت وايساده بودم و اون زير گوشم زمزمه مي کرد..

خواستم يه چيزي بهش بگم و خودمو از تو اغوشش بکشم بيرون که صداي فرياد يه نفر هر دومون و از جا پروند..

-- اينجا چه خبـــره؟!..دارين چه غلطــــي مي کنيـن؟!..

صدا از پشت سرم بود..

فرهاد به ارومي منو از خودش جدا کرد و برگشتم به پشت سرم نگاه کردم..

آرشام با اخم غليظي زل زده بود تو چشماي فرهاد و منم با ديدن صورت سرخ از عصبانيتش مات سرجام مونده بودم که يک قدم به طرفمون برداشت..

جلومون که ايستاد رو به من کرد و با تحکم گفت:نکنه فکر کردي اومدي هتل که سر خود مهمون دعوت مي کني؟!..

دوست نداشتم جلوي فرهاد باهام اينطور حرف بزنه..چون در اونصورت توضيح دادن اين مسائل براش سخت مي شد..به هيچ عنوانم حاضر نبودم از اين

مدت چيزي براش بگم..

تک سرفه اي کردم و رو به آرشام گفتم:ميشه چند لحظه باهاتون حرف بزنم؟..

دست به سينه سرشو بلند کرد و گفت: مي شنوم..

به فرهاد نگاه کردم که کنجکاوانه نگاهش بين من و آرشام در رفت و امد بود..

-اينجا نه..

يه کم نگام کرد و بعد از چند لحظه به ارومي راه افتاد..

فرهاد خواست چيزي بگه که زير لب بهش گفتم: همينجا باش فرهاد..الان بر مي گردم..

ديگه صبر نکردم و رفتم طرف ارشام که جلوي پله ها ايستاده بود..

ويلا جوري بود که وقتي از در واردش مي شدي مستقيم اولين چيزي که نگاهت بهش مي افته رديف پله هاي عريضي بود که وسط سالن قرار داشت و دو

طرفش از پاگرد به راست سالن بزرگي قرار داشت که همون سمت زير پله ها 2 تا اتاق قرار داشت ..يکيش هموني بود که حق ورود بهش رو نداشتم..

سمت چپ هم اشپزخونه و سرويس بهداشتي قرار داشت..و گوشه به گوشه ي ويلا مجسمه هاي کريستال و طلايي و اشياء ِعتيقه به چشم مي خورد..

دکوراسيون داخليش ترکيبي از رنگ هاي شکلاتي وسفيد و طلايي بود..حتي مبل هاي سلطنتي و صندلي هايي با روکش طلايي که توي قسمت مهمانخونه

قرار داشت..

همه چيز زيبا و چشمگير بود..

طبقه ي بالا هم که فقط اتاق بود و يه راهروي بزرگ که به ديواراش تابلوهاي خوشگلي نصب کرده بودن..

کنارش که ايستادم بدون مکث گفت: هيچ معلوم هست داري چه غلطي مي کني ؟..نکنه يادت رفته وظايفه تو اينجا چيه؟..

پوزخند زد و در حالي که خيره تو چشمام بود گفت:چه جالب ..بدون اجازه ي صاحب خونه مهمون هم دعوت مي کني..اونم تو اولين روز کاريت..مگه بهت

نگفتم قبل هر کاري بايد با من مشورت کني؟!..گفتـــم يــا نــــه؟..

خودمم پشيمون بودم..اينبار حق رو بهش مي دادم..اون صاحب خونه بود و من مستخدم..بايد از قبل باهاش هماهنگ مي کردم نه اينکه سر خود کسي رو

تو ويلا راه بدم..

فکر مي کردم اينجا هم ويلاي منصوري ِ که هر کار خواستم بکنم..ولي اينجا واسه خودش قوانين داشت که بارها آرشام بهم گفته بود و من گوش نمي

کردم..

قُد بازي زياد هم کار دستم مي داد..بايد کمي خودمو کنترل مي کردم..

اروم بودم و سرمو زير انداختم..

مثل کسايي که پي به اشتباهشون بردن زير لب گفتم:حق با شماست..من معذرت مي خوام..کارم درست نبود..بايد قبلش بهتون مي گفتم..

چند لحظه صداشو نشنيدم واسه همين نگامو کشيدم بالا و خيره شدم تو چشماش..ديگه لحنم گستاخ نبود ..

کلافه نگاهشو چرخوند و نفسشو بيرون داد..

وقتي ديدم چيزي نميگه لبامو با زبون تر کردم و گفتم: اون موقع که بهش زنگ زدم انقدر نگرانم شده بود که وقتي بهم التماس کرد ادرسو بهش بدم منم

نفهميدم دارم چکار مي کنم ادرسو دادم..ولي بعد که اومد اينجا و نگهبانا جلوشو گرفتن تازه فهميدم چکار کردم..من به غير از فرهاد تو اقوامه نزديک

کسي رو ندارم..واسه همين وقتي ديدم نگرانمه نخواستم ناراحتش کنم..

تموم مدت زل زده بود تو چشمام و به حرفام گوش مي داد..

ادم غيرمنطقي نبودم..وقتي کسي بهم زور مي گفت از خودم و حقم دفاع مي کردم..ولي وقتي هم مي فهميدم اشتباه کردم گناهم و گردن مي گرفتم..

اخلاقم اينجوري بود ..

به صورتش دست کشيد و نگاهش و به پشت سرم دوخت..

برگشتم و به فرهاد نگاه کردم که کلافه اونجا قدم مي زد وچشم از ما بر نمي داشت..

با شنيدن صداي جدي آرشام رومو به طرفش کردم..

-- برو يه جوري ردش کن..بيا اتاقم باهات کار دارم..

ديگه صبر نکرد جوابشو بدم و از پله ها بالا رفت..

داشتم نگاش مي کردم که فرهاد از پشت سرم گفت: دلارام اينجا چه خبره؟!..اين مرد کيه؟!..

برگشتم و اروم گفتم: رئيس جديدم..

با تعجب ابروهاشو داد بالا و تکرار کرد: رئيس جديدت؟!..نمي فهمم، يعني چي؟!..مگه قبلا پيش اون پيرمرد ِ نبودي؟!..پس..

-قضيه ش مفصله فرهاد..يه روز بيرون با هم قرار ميذاريم بهت ميگم..الان اينجا نميشه..

با حرص بازوهامو تو دستاش گرفت..با تعجب نگاش مي کردم که خيره شد تو چشمام و گفت: دختر من اين مدت داشتم از ترس و نگراني سکته مي کردم

تو ميگي بعد باهام قرارميذاري؟!..حتي پيش پليسم رفتم ولي اونام نتونستن پيدات کنن..دلارام مي خوام الان بدونم..حتي شده خلاصه ولي همه چيز و بگو..

به ارومي بازومو از تو دستاش کشيدم بيرون..

-خيلي خب فرهاد..تو چت شده؟!..چرا همچين مي کني ؟!..

--فقط بهم بگو..

خدايا حالا چي بهش بگم؟!..

نمي خواستم ازموضوع گروگانگيري و اتفاقات اخير چيزي بفهمه..

بايد بهش دروغ مي گفتم؟!..

اره خب مصلحتي که چيزي نميشه..

- اون شب که تو منو رسوندي خونه وقتي رفتم تو ديدم چندتا چيز واسه خونه نداريم و بايد تهيه مي کردم..رفتم بيرون که ..با يه ماشين تصادف کردم..

با نگراني نگام کرد..

-- تصادف؟!..چي داري ميگي دلارام؟!..

-اره.. اين مردي که ديدي منو رسوند بيمارستان..بعد چند روز که حالم بهتر شد منو اورد خونه ش ..بعد فهميدم به يه خدمتکار نياز داره..خدمتکار ِ

شخصي..خب از پيش منصوري بودن که بهتر بود..تازه درامدش هم بيشتر ِ..ديدم ادم بدي نيست و کاري هم بهم نداره قبول کردم بمونم..

با عصبانيت گفت:پس چرا گذاشتي اين مدت ازت بي خبر بمونم؟.. همين يارو بهت زد؟!..اره؟!..

-اره..خودش بود..

--و به جاي اينکه يه چيزي هم ازش طلبکار باشي شدي خدمتکارش؟!..

و بلندتر گفت: اره دلارام؟!..

به اطراف اشاره کردم و اروم گفتم: تو رو خدا ارومتر فرهاد..مگه چي شده؟!..فوقش ديگه پيش منصوري نيستم مگه تو همينو نمي خواستي؟!..

-- اره ..مي خواستم ديگه پيش اون مرد کار نکني چون مي ديدم که باهات چطور رفتار مي کنه..ولي اون لااقل سني ازش گذشته بود و با گفته هاي تو

خيالم راحت بود کاري بهت نداره..ولي ..اين مرد..

و به پله ها اشاره کرد..متوجه منظورش شدم..

آرشام هم جوون بود و هم جذاب..نگرانيش و درک مي کردم..

مي دونستم مثل يه برادر دوسم داره..محبت برادري که نديدم ولي فرهاد برام کم نمي ذاشت..

يادمه هر وقت بهش مي گفتم تو مهر برادرم و دزديدي اون که بي عاطفه بود ولي تو جاش و برام پر کردي مي خنديد و چيزي نمي گفت..

- ولي اينم بهم کاري نداره..مطمئن باش اينجا جام خوبه..

محزون نگام کرد و اروم گفت: هنوزم نمي خواي از تصميمت برگردي؟..دلارام با من بيا تو خونه ي من زندگي کن..

خنديدم..

-- بشم خدمتکار مخصوصت اقاي دکتر؟!..

با اخم چپ چپ نگام کرد و جواب داد: ديگه نشنوم از اين حرفا بزني..تو اونجا خانمي مي کني ..

- نه فرهاد..قبلا هم سر اين موضوع بحث کرديم..تو يه مرد جوون و تنهايي..اون بارم که پيشت موندم ديدي چقدر پشتم حرف در اوردن..نمي خوام

موقعيتت به خطر بيافته..منو اينجا کسي نمي شناسه و همه به چشم خدمتکار نگام مي کنن..ولي تو خونه ت که باشم همه مي دونن ما با هم فاميليم و

اونجوري واسه هر دومون بد ميشه..تو به اندازه ي کافي بهم کمک کردي..ديگه اينکه يه کاري کنم اذيت بشي رو نمي خوام..

--چه اذيتي دلارام؟!..تو..

سکوت کرد و من ادامه دادم: مثل خواهرتم؟..ميدونم فرهاد..ولي مردم که اينو نميگن..

خواست چيزي بگه که صداي آرشام رو از بالا شنيدم..داشت صدام مي زد..

-من بايد برم..اخر هفته يه جوري ازش اجازه مي گيرم ميام مي بينمت..

نفس عميق کشيد و سرشو تکون داد..

تا دم در همراهيش کردم و وقتي مي خواست ازم خداحافظي کنه اخماش تو هم بود..

بازم طاقت نياورد و با حرص گفت: زياد دور و برش نباش..

با خنده گفتم: نميشه که ..خدمتکارشم..

--حس خوبي نسبت بهش ندارم..

-غيرتي شدي اقاي دکتر؟!..پيش منصوري بودم اين همه سفارش نمي کردي..

سرشو زير انداخت و بعد از چند لحظه نگام کرد..

-- نمي دونم چرا ولي حس مي کنم اينبار فرق مي کنه..

گنگ نگاش کردم و گفتم: چي فرق مي کنه؟!..

--هيچي..فقط مواظب خودت باش..

لبخند زدم و سرمو تکون دادم..

-چشم اقاي دکتر..تو هم مراقب خودت باش..بتونم حتما بهت زنگ مي زنم..

سر تکون داد و پشتش و بهم کرد..

--خداحافظ..

-خدانگهدار..

با رفتنش دلم گرفت..فرهاد حامي من بود..درسته هيچ وقت از مشکلاتم بهش چيزي نگفتم..همه رو تو دلم تلنبار کردم و نخواستم با گفتن غم و غصه هام

ناراحتش کنم..

بارها خواست کمکم کنه اما من زير بار نرفتم..هيچ وقت نخواستم زير دِين کسي باشم حتي اگه اون ادم فرهاد باشه..خواستم رو پاي خودم بايستم..با

اينکه تنها و بي کس بودم ولي بازم غرورم و حفظ کردم..

نمي دونم شايد به قول پري زيادي يه دنده و مغرور بودم ولي بازم نمي تونستم زير دِين بمونم..

تا همينجا هم که تنهام نذاشت و دورادور هوام و داشت ازش ممنونم..اونم مشکلات خودش و داره ديگه چرا منم بشم سربارش؟..

پشت در اتاقش ايستادم..يه دستي به لباسم کشيدم و تقه اي به در زدم..

صداش و شنيدم که گفت: بيا تو ..درو هم پشت سرت ببند..

همين کارو کردم و وسط اتاق ايستادم..

کنار پنجره ي اتاقش ايستاده بود..اروم برگشت و روي صندليش نشست..

-- امشب مهمون دارم..

سرمو تکون دادم و گفتم: خانم يا اقا؟!..

مکث کوتاهي کرد وگفت: خانم..

--باشه..من بايد چکار کنم؟!..

- فقط مي خوام به وظايفت عمل کني..نمي خوام عيب وايرادي تو کارت ببينم..

چيزي نگفتم که جدي و بلند گفت: وقتي ازت جواب مي خوام بلند اون رو به زبون مياري..فهميدي؟..

نفسمو با حرص دادم بيرون و گفتم:باشه..

--چشم..

-چي؟!..

--بگو چشم..

چشمات پر بلا..مرتيکه انگار واقعا عقده داره ها..

-چـشـــم..

از رو صندليش بلند شد و يه پرونده از رو ميزش برداشت..

در حالي که به طرف در مي رفت گفت:هر سوالي که داشتي بتول خانم مي تونه کمکت کنه..

و با شنيدن صداي بسته شدن در همونطور که پشتم به در بود اداشو در اوردم و پوزخند زدم..

چــــشـــــم عقده ي رياست..

همه رو برق مي گيره منه خاک بر سر رو چراغ نفتي..

همه ي کارا رو مو به مو انجام دادم..ساعت 7 و 45 دقيقه بود که تموم شد..

هنوز يه ربع وقت داشتم واسه همين تندي يه دوش گرفتم..ولي موهام نم داشت و ترجيح دادم يه شال سبک بندازم رو موهام که همينجوري باز بمونن و

خشک بشن..

خداروشکر هواي داخل ويلا خنک نبود..وقتش رو هم نداشتم که خشکشون کنم..

يه بلوز استين دار سبز روشن که بلنديش تا زير باسنم بود و يه شلوار جين سفيد ..

همه ي لباساي توي کمد ساده و بي زرق و برق بودن..همينجوري بهتر بود..

دو دست لباس فرم هم تو کمد بود که عمرا سمتشون برم...هنوز که بهم گير نداده..هر وقت داد دليلم و بهش ميگم ..

فقط خدا کنه اگرم پرسيد درخواستمو قبول کنه..

ساعت از 8 گذشته بود ولي نيومدن..

يه بار ديگه کارامو چک کردم..وسايل پذيرايي رو که اماده رو ميز چيدم..موزيک لايت با صداي اروم تو فضا پخشه..همونطور که بتول خانم گفت..

شام هم قرمه سبزي بود و هم مرغ شکم پر..کوفت جونشون..ما که بخيل نيستيم..

جلوي شالمو باز گذاشتم و موهاي نمناکم با هرحرکت من سُر مي خورد مي افتاد پايين..منم با حرص مي فرستادم پشت..

تا اينکه بالاخره تشريفشون رو اوردن..همراهش يه خانم بود که فوق العاده جلف لباس پوشيده بود..کمي که فکر کردم ديدم همون دختريه که تو مهموني

شايان کنار آرشام ديده بودمش..

مانتوش که لابد واسه 13 سالگيشه..چون خيلي تنگ و کوتاه بود..

شالش هم سرخ بود و کوتاه ..همرنگ مانتوش..

شلوار سفيد که مچ پاهاي خوش تراشش به خوبي خودشون روبه رخ مي کشيدن..

و از همه بدتر کفشاي تق تقي قرمز ِ جيغش بود که رو اعصابم سورتمه مي رفت..

رفتم جلو و بهشون سلام کردم..

دختر ِ تنگه آرشام وايساده بود..آرشام درجواب سلامم فقط سرشو تکون داد و يه نگاه به سر تا پام انداخت..

ولي دختره با ديدنم تعجب کرده بود و هم اينکه نمي دونم چرا گوشه ي لبشو با حرص مي جويد..

خب مگه مرض داري؟!..حيف اون ماتيک جيگري..هه همه رو خورد..

ارايشش زيادي تو چشم بود..

آرشام داشت با مشاورش اروم حرف مي زد..منم دختره رو اناليز مي کردم از اونطرفم اون منو زير ذره بين گذاشته بود..

اقاي شکوهي که رفت ..آرشام راه افتاد سمت مهمونخونه و دختره هم پشت سرش..

آرشام رو بالاترين مبل نشست و دختره هم رو نزديکترينش به اون..

داشتم ازش پذيرايي مي کردم که صداش توجهمو جلب کرد..

-- عزيزم ايشونو معرفي نمي کني؟!..

راست ايستادم و به آرشام نگاه کردم..

نيم نگاهي بهم انداخت و گفت: دلارام از امروز به عنوان خدمتکار مخصوص من اينجا کار مي کنه..

دختره چشماي سبزش باريک شد و گفت: اِ.....چه جالب..

رو به آرشام گفتم: چاي مي خوريد يا قهوه؟!..

بدون اينکه از دختره هم نظر بخواد گفت: 2 تا قهوه بيار..

خواستم بگم چشم ولي نمي دونم چرا اينکارو نکردم و به جاش سرمو اروم تکون دادم..

دو2 تا فنجون قهوه ريختم و براشون بردم..داشتن حرف مي زدن که با ورود من رشته ي کلامشون پاره شد..

خم شدم و سيني رو گرفتم جلوي آرشام..

همين که خم شدم نيمي از موهام که از شال بيرون بود از روي شونه م سُر خوردن و افتادن پايين و درست وقتي که آرشام مي خواست فنجونش رو

برداره تره اي از موهام نشست رو دستش..

براي برداشتن فنجون قهوه مکث کرد و نگاهشو کشيد بالا..منم همزمان نگاهمو دوختم تو چشماش..

نمي دونم چرا..ولي نمي تونستم نگاش نکنم..يا چشمامو بچرخونم و نگامو ازش بگيرم..

اون زودتر به خودش اومد و فنجون رو از تو سيني برداشت..

ديگه نگاش نکردم و برگشتم سمت دختره و سيني رو گرفتم جلوش..

ديدم با اکراه داره فنجون و بر مي داره که وقتي نگاش کردم ديدم با اخم زل زده تو صورتم و چشم ازم نمي گيره..

قهوه شو که برداشت رو به آرشام گفتم: کاري با من نداريد؟..

و صداي ارومش تو گوشم پيچيد: نه ..مي توني بري..

بدون هيچ حرفي عقب گرد کردم و برگشتم رفتم تو اشپزخونه..

سيني رو گذاشتم رو ميز و نشستم رو صندلي..

پووووووووفـــ..

انگشتامو گذاشتم رو پيشونيم و چشمامو چند بار بستم و باز کردم..

عجب چشمايي داره..با هر بار نگاه کردنش تنم مي لرزيد..

يعني از ترس ِ ؟!..

صداي بتول خانم منو به خودم اورد..

--چي شده رفتي تو فکر دخترم؟!..

به روش لبخند زدم: نه چيزي نيست..راستي خسته نباشيد..

--ممنونم مادر..تو هم خسته نباشي..

- مرسي..ساعت چند شام مي خورن؟!..

--معمولا ساعت 9/5..ديگه هر وقت اقا دستور بده ..

-باشه..پس من مي تونم برم تو اتاقم؟..

-- اره مادر..اگه اقا کاري باهات نداره برو..

- نه چيزي نگفت....باشه پس من ميرم..هنوز تا 9/5 نيم ساعت مونده..

--باشه دخترم..

تو اتاقم کاري نداشتم..يه کم پشت پنجره ايستادم و هواي خنک ِ شبانه رو استشمام کردم..

چقدر فکر و خيال داشتم..هيچ کدوم تمومي نداشت..

ياد آرشام و اون دختره افتادم..يعني چه نسبتي باهاش داره؟!..نامزدش ِ يا دوست دخترش؟!..

دختره جاي اينکه خوشگل باشه بيشتر ازاون لوند بود..

تو تموم حرکاتش عشوه و ناز داشت..

لابد با همين عشوه هاش تونسته آرشام رو بکشونه سمت خودش..

اينبار موهامو با يه گيره پشت سرم بستم ..

نمي دونم چرا ياد اون لحظه که مي افتم ناخداگاه خنده م مي گيره..

رفتم تو اشپزخونه که کمک کنم ولي بتول خانم گفت قبلا به کمک مهري و بقيه ي خدمتکارا ميز شامو چيده..

اونا شام دونفرشون رو تو تنهايي خودشون مي خوردن و منم پيش بقيه که واقعا جمعشون دوستانه و مهربون بود شاممو خوردم..

البته به جز مهري که به هيج وجه با من نمي جوشيد..

اقاي شکوهي هم ساکت و اروم بود ولي بقيه با شور و حال ِ خاص خودشون جمعمون و دوستانه کرده بودن..

سه تا دختر ديگه هم بينمون بودن هر کدوم 25،27،24 سالشون بود.. که البته خودشون اينطور مي گفتن..

دختراي ساده و بانمکي بودن..ازشون خوشم مي اومد..

اسماشون سميرا،مهين ومهتاب بود که مهين و مهتاب با هم خواهر بودن..دختراي زبر و زرنگي بودن..

بتول خانم مي گفت يه سرايدار هم دارن به اسم مش قاسم که ته باغ يه خونه ي کوچيک سرايداري داره و اونجا زندگي مي کنه ..

بعد از شام به کمک بقيه ميزو جمع کرديم و اون دوتا هم رفتن تو باغ قدم بزنن..

يه چند دقيقه که گذشته بود و من داشتم ظرفا رو مرتب مي کردم بتول خانم يه سيني که 2 تا فنجون قهوه و يه بشقاب بزرگ کيک توش بود گرفت جلوم و

گفت: اينا رو براشون ببر دخترم..اقا قهوه ي تلخ با کيک شکلاتي دوست داره..

با لبخند سيني رو ازش گرفتم..

-- قربون دستت بتول خانم..مي گفتين خودم اماده ش مي کردم..شرمنده م من هنوز تو کارم جا نيافتادم..

-اينو نگو دخترم..بالاخره تو هم راه مي افتي..صبر لازمه..

-- قبلا پرستار يه اقايي بودم که خدمتکارش هم حساب مي شدم..اونجا از اينکارا نمي کردم..يعني انقدر اصولي و منظم نبود..

- اره مادر اقا به اين چيزا خيلي اهميت ميده..تو هم کم کم راه و چاهه کارت و ياد مي گيري..

با لبخند سرمو تکون دادم و از اشپزخونه اومدم بيرون..

يه راست رفتم تو باغ ولي کسي اونجا نبود..سيني رو گذاشتم رو ميز توي بالکن و از پله ها پايين رفتم ..

مي خواستم بهشون بگم که براشون قهوه اوردم..

داشتم اطراف و نگاه مي کردم که صداشون رو از لا به لاي درختا شنيدم..

دنبال صدا رو گرفتم و پشت درختا مخفي شدم..با ديدنشون تو اون وضع چشمام گرد شد..

دختره دستاش و دور گردن آرشام حلقه کرده بود و اونم دستش دور کمر دختره بود..

نمي دونم چرا ولي ناخواسته اخمام جمع شد..

-- آرشام پدرم واسه 3 روز ميره مسافرت ..خودش که ميگه مسافرت کاري ِ..راستش تو ويلامون تنهام و اين براي اولين باره که از تنهاييم حس خوبي

ندارم..

و صداي جدي ارشام توجهم رو جلب کرد..

-- سه3 روز مدت زمان زيادي نيست..

--اره مي دونم..ولي خب..

-- چيزي مي خواي بگي شيدا؟!..

-- راستش..دوست دارم بگم..ولي نمي خوام با گفتنش ديدت نسبت بهم تغيير کنه..

-- بگو..

به قدري محکم گفت «بگو» که دختره مکث نکرد و گفت: دلم ميخواد اين مدت بيام پيش تو..خب هر چي نباشه بُوي فِرِندَمي..فکر نمي کنم مشکلي داشته

باشه..البته از نظر من ولي اصل کار تويي..

ارشام ساکت بود..تو دلم به دختره فحش مي دادم و خدا خدا مي کردم ارشام قبول نکنه..

حس خوبي بهش نداشتم..اَه..نکبت..

صداي آرشام رو شنيدم قلبم شروع کرد به تند تند زدن..

-- باشه..از نظر من موردي نداره..ميگم ويلاي پشتي رو برات اماده کنن..اين مدت به صورت مهمان اينجا مي موني..

احساس کردم کلمه ي « مهمان » رو محکمتر گفت..انگار يه جورايي روش تاکيد کرد..

صداي شاد دختره تو گوشم پيچيد که گفت: واي مرســـي عزيزم..

و خودش رو محکم چسبوند به آرشام که ديگه طاقت نياوردم و ناخداگاه دستامو مشت کردم..

با شنيدن صداي تک سرفه ي من هر دو به خودشون اومدن و دختره يه کوچولو از آرشام فاصله گرفت..

اونم با ديدن من دستاشو از دور کمر دختره برداشت و جدي گفت: چي شده؟..

به دختره نگاه کردم که نگاه سبزش با اخم من و هدف گرفته بود..

تو چشماي آرشام زل زدم و جدي گفتم: براتون قهوه و کيک اوردم..گذاشتم روي ميز تو بالکن..با اجازه..

و بعد از اينکه يه نگاه کوتاه به جفتشون انداختم ديگه صبر نکردم و سريع اومدم تو ويلا..

چون کل مسير رو دويده بودم به نفس نفس افتادم..

رفتم تو اشپزخونه و يه ليوان برداشتم..تندي گرفتم زير شيراب و بي معطلي سرکشيدم..

واي خدا..چرا انقدر ملتهبم؟!..

بتول خانم_ دخترم چرا صورتت سرخ شده؟!..

-چيزي نيست بتول خانم..تا اينجا رو دويدم..

-- اوا چرا مادر؟!..

- تو باغ بودن رفتم صداشون زدم..واسه همين..

--باشه دخترم.. بيا بشين يه فنجون قهوه برات بريزم..

نشستم رو صندلي و بتول خانم فنجون قهوه رو جلوم گذاشت..

-ممنونم بتول خانم..

سرمو بلند کردم و نگاش کردم.. با همون لبخند مهربونش تو صورتم نگاه مي کرد..

نگامو چرخوندم که با مهري چشم تو چشم شدم..داشت رو کابينتا رو دستمال مي کشيد و در همون حال با اخم به من نگاه مي کرد..

انگار توي خونه به اين بزرگي جاي اينو تنگ کردم که هي واسه من پشت چشم نازک مي کنه!!..

بتول خانم از اشپزخونه رفت بيرون و منم داشتم قهوه م رو مزه مزه مي کردم که صداي وز وزشو شنيدم..

مهري_ قصدت از اينکارا چيه؟!..

با تعجب فنجونو اوردم پايين و نگاش کردم..

-کدوم کارا؟!..

پوزخند زد و دستمال و پرت کرد رو کابينت..دست به کمر جلوم ايستاد و زل زد تو چشمام..

-- کوچه علي چپ بن بسته خانم خانما..اين همه خودشيريني واسه اقا و بتول خانم و، فک کردي کورم نمي بينم؟!..

منم متقابلا يه پوزخند تحويلش دادم و گفتم: لابد کوري ديگه ..خواب نما شدي؟..گيرم تو رو سننه..

عصباني شد..اخماشو بيشتر کشيد تو هم..

-- خوب گوشاتو وا کن ببين بت چي ميگم..من الان خيلي وقته که اينجا کار مي کنم..حتي از گندمم بيشتر..وقتي گندم رفت حقش بود من جاشو بگيرم ولي

نمي دونم توي بي همه چيز از کدوم خراب شده اي تو اين ويلا سبز شدي و تقي به توقي خورد جاي گندمو گرفتي..مطمئنم قصد و غرضي داري و مخ اقا

رو خوب کار گرفتي..ولي ببين چي دارم ميگم بهتره چتري که اينجا پهن کردي رو يه جاي ديگه باز کني چون اينجا جاي تو نيست ..

ديگه داشت بزرگتر از دهنش وراجي مي کرد..

بي هوا فنجونم و کوبيدم رو ميز و از رو صندلي بلند شدم که با تعجب يه قدم عقب وايساد..

قدش از منم کوتاه تر بود ولي هيکلش تو پُر بود..

با خشم زل زدم تو چشماي قهوه اي تيره ش و دست به سينه جلوش وايسادم..

با لحني که پر از تحکم بود گفتم: وراجيات و کردي حالا تو گوش بگير ببين من چي ميگم..من نه توي اين خراب شده چتر پهن کردم و نه با قصد وغرض

اومدم اينجا..نکنه فک کردي من ملکه ي اين قصرم و دارم حکومت مي کنم؟!..نه جونم اشتباه گرفتي منم يکي َم مثل خودت و بتول خانم..خدمتکـــارم..

حاليته؟!. .

حالا زده و کله ي اقاتون خورده به سر در ويلاتون و اَد اومده منو به عنوان خدمتکار مخصوصش انتخاب کرده که اونم از شانس گَندَم بوده نه از روي

بخت و اقبال..

پس اينو بدون همچين دل خوشي هم از اين قضيه ندارم و کاريم به تو و بقيه ندارم..فقط کار خودمو مي کنم..

گندم جونتونم همين امروز فردا حالش خوب ميشه بر مي گرده سر کارش منم ميرم رد زندگيم..خيال نکن ارزو دارم اينجا بمونم..نخير از اين خبرا

نيست..همين امروز بهم بگه برو بشمر سه سر خيابونم..

و اروم زدم تخت سينه ش و گفتم: گرفتي مهــــري خانــــم؟!..

از کنارش رد شدم که صداشو از پشت سرم شنيدم..

-- خدا کنه حرفت راست باشه و گندم زود برگرده..چون من يکي نمي تونم تو رو اينجا تحمل کنم..

ديگه نايستادم به شر و وراش گوش کنم..زيادي رو اعصابم بود..

درد ِ دل منه بدبخت چيه اين يکي رو اين وسط مَسَطا هوا ورش داشته..هه..

خواستم برم بالا که آرشام صدام زد..برگشتم ديدم خودش تنها جلو پاگرد ايستاده..رفتم جلوش ولي نگاش نکردم..

-بله..چيزي مي خواين..

چيزي جز سکوت عايِدم نشد..نگامو از رو پاهاش اوردم بالا و به صورتش نگاه کردم..

با اخم نگام مي کرد و چيزي نمي گفت..

- صدام زدين بيام جلوتون وايسم زل بزنين بهم که چي بشه ؟!..

-- شيدا داره ميره..برو مانتو و شالش و از تو سالن بيار..

حرصي شدم..به من چه که کاراي خانمو انجام بدم؟!..ولي چون آرشام گفته بود مجبور بودم ..

رفتم مانتوش و از رو مبل برداشتم..برگشتم ديدم تو سالن نيست..مانتوي قرمزش رو اوردم بالا و نگاش کردم..اوه اوه خودشو خفه کرده تو عطر..چه بوي

گندي هم ميده..به جاي عطر به خودش حشره کش مي زنه؟!..در همون حد بوش افتضاح بود..

شال و کيفش رو هم برداشتم..اروم به طرف در سالن مي رفتم که خب حالا بي منظور يا بامنظور مانتوش از دستم افتاد..

يه نگاه به در انداختم کسي نبود..يه کفش مشکي بندي پام بود که گذاشتم رو مانتو و چند بار با پام روش ضربه زدم و به چپ و راست پيچوندم..

خودش که دم دستم نبود حال مانتوشو که مي تونم بگيرم..حالا چه هيزم تري بهم فروخته بود خودمم نمي دونستم ولي همه ي حرصم و سر مانتوي نگون

بخت در اوردم..

خوب که حرصم و خالي کردم مانتوش و برداشتم يه تکونش دادم..قسمت پشتش کامل چروک شده بود جوري که اگه مي پوشيد هر کي از پشت مي ديد مي

فهميد..

بردم بيرون و دادم دست آرشام..

مشکوک نگام کرد ..

- چرا انقدر طولش دادي؟!..

شونه مو انداختم بالا و بي تفاوت نگاش کردم..

رفت سمت در..خانم خانما بيرون تمرگيده بودن..

با ديدن آرشام لبخند زد و وقتي ديد منم پشت سرشم لبخندش اروم اروم محو شد..

فکر کردم آرشام مانتوش و نگه مي داره تا شيدا بپوشه ولي اينکارو نکرد..داد دستش اونم با تشکر زير لبي پوشيد..

شالش رو انداخت رو سرش و کيفشو دستش گرفت..

لباي پروتزي و سرخش و اورد جلو و گونه ي آرشام و رو هوا بوسيد..

--امشب خيلي بهم خوش گذشت آرشام..مشتاقانه منتظرم فردا از راه برسه..باي عزيزم..

و ارشام فقط سرشو تکون داد..

شيدا جلو افتاد و منم تو بالکن وايسادم..آرشام پشت سرش بود که فکر کنم نگاش به پشت مانتوي چروک شده ي شيدا افتاد که سرجاش ايستاد و خيره شد

بهش..

بعد هم به ارومي برگشت طرف من و زل زد تو چشمام..دقيق نگاش کردم..اخماش تو هم بود ولي خب اين هميشه اخم مي کنه..

يه لبخند ژکوند و ماماني تحويلش دادم و همونجور که نگام مي کرد منم عقب عقب رفتم تو ويلا..

بعد هم بدو از پله ها بالا رفتم و وارد اتاقش شدم..

اخه وقت لالاش بود و ايشونم که قبل از خواب دوش مي گرفتن..به نفس نفس افتاده بودم..

واي خدا نکنه چيزي بهم بگه؟!..

خب بگه منم جوابشو ميدم..

که چي بشه؟!..اينجوري که بدتره..به هر حال دوست دخترش ِ مگه نديدي چطور لاو تو لاو بودن و داشتن..

در اتاق که باز شد انگار برق سه فاز منو گرفت با ترس تو جام پريدم..

با ترديد نگاش کردم که ديدم سرش پايينه و چيزي نميگه..انگار تو فکر بود..

رفتم سمت کمد لباساش و حوله ش و بيرون اوردم..در کمد باز بود واسه همين نمي ديدم داره چکار مي کنه منم که سرم اون تو گرم بود ولي همين که

درو بستم ديدم تکيه داده به کمد و دست به سينه با اخم داره منو نگاه مي کنه..يا خدا..اين اگه خون آشام نباشه حتما جن ِ..از ترس يه جيغ خفيف کشيدم و

حوله شو بغل کردم..

-چـ..چکار مي کني؟..ترسونديم..

و نگام افتاد به بالا تنه ي ب*ر*ه*ن*ه ش که اينبار برق از کله پريد..

اين کي پيراهنشو در اورررررد؟!..

با ابروهاي بالا رفته نگام مي چرخيد رو عضله هاي بازو و سينه ش..حس اينکه کله م داغ کرده و صورتم سرخ شده باعث شد چشمامو ببندم و صورتمو

برگردونم..خاک به سرم ..

تا حالا هيکل ب*ر*ه*ن*ه ي يه مرد رو از نزديک نديده بودم..برام تازگي داشت..

نيم رخم طرفش بود و نگام به تخت و ميز عسلي..

جدي گفت: تو با مانتوي شيدا اون کارو کردي؟!..

با اين سوالش هول شدم....

در حالي که يه جورايي به من من کردن افتاده بودم گفتم:نـ..نه..مگه مانتوشون چيزيش بود؟!..

اومد جلوم ايستاد ..سرمو زير انداختم..اين قلب وامونده هم کم مونده بود از سينه م بزنه بيرون..

-- پس اون چروکاي پشتش..نگو که کار تو نبوده..چون مطمئنم..

سکوت کردم..خب حالا کرده باشم چي ميشه مثلا؟!..زن يا نامزدش که نبوده بخواد جوش بياره..

داشتم تو دلم با خودم حرف مي زدم که يه دفعه با خشونت بازومو گرفت و منو کشيد طرف خودش..

حوله از دستام ول شد و افتاد جلو پامون وکف دستام رو پوست برنزه و سينه ي عضلانيش فرود اومد ..

چشمام داشت از حدقه مي زد بيرون..ديگه قلبي برام نمونده بود..حس مي کردم هران تو سينه م منفجر ميشه..

حيني که تو چشمام خيره بود و فکش منقبض شده بود..محکم تکونم داد و سرم داد زد: وقتي دارم باهات حرف مي زنم زل بزن تو چشمام..هيچ خوشم

نمياد وقتي با کسي حرف مي زنم مخاطبم توجهش به هرکجا باشه غير از من..

خواستم دستمو از رو سينه ش بردارم چون بدجور تنم داغ شده بود..اصلا نمي فهميدم داره چي ميگه ..گيج و منگ بودم..قفسه ي سينه ش داغ بود و

ضربان قلبش رو زير پوست دستم حس مي کردم..

تو چشماي هم زل زده بوديم و من از ترس به نفس نفس افتاده بودم و اون از روي عصبانيت..

با همون خشونت بازومو ول کرد و پشت به من به طرف حموم رفت..منم بي حرکت سر جام مونده بودم..

اون که در حمومو محکم بست من تو جام شيش متر پريدم و اون موقع بود که تازه به خودم اومدم..

يه دفعه چي شد؟!..نمي فهميدم دارم چکار مي کنم..هول هولکي يه حوله ي ديگه از تو کمد بيرون اوردم و گذاشتم رو تخت..

مي دونستم تو حموم حوله داره ولي اينو تنش مي کرد..

رفتم طرف شيشه هاي ادکلنش که رديف روي ميز اينه چيده شده بود..يک به يکشون رو بو کشيدم و بعضيا که فوق العاده بودن..

باز حالم داشت عوض مي شد..مثل اون شبي که منو انداخته بود رو پشتش و..

چرا از ادکلن م*ح*ر ک استفاده مي کرد؟!..واسه جلب توجه يا..

با فکري که يه دفعه تو سرم اومد خشکم زد..اوه يعني..

به کمک اين ادکلنا دخترا رو جذب خودش مي کنه و مي کششون اينجا و..

ولي بهش نمياد از اين تيپ مردا باشه..

از تو همون اينه يه پوزخند تحويل خودم دادم و تو دلم گفتم: اره با کاري که امشب ازش تو باغ ديدم کاملا مشخصه ..

با حرص شيشه ي ادکلن و انداختم رو ميز..ولي خب بوش که محشر بود..لااقل من که خيلي ازش خوشم اومده بود..لابد چون م*ح*ر*ک*ه..

يه شيشه ي مکعبي شکل رو ميز بود که وقتي برداشتم و بوش کردم ديدم همون عطر گل ياس ِ..عجب بويي هم داشت..حق با بتول خانم بود اين بو معرکه

ست..

به چند جاي اتاق و بيشتر طرف تختش زدم..

واسه چي دوست داره هر شب اين بو رو استشمام کنه؟!..يعني دليل خاصي داشت؟!..

ديگه صبر نکردم بياد بيرون ..

تو اتاقم روي تخت دراز کشيدم و چشمام بسته ست..

يه دفعه با استشمام ِ يه بوي بي نظير و خاص چشمامو باز مي کنم..با ديدن يه سايه که تو فضاي نيمه تاريک اتاق کنارم نشسته چشمام کامل باز ميشه..

نمي دونم چرا ولي به روش لبخند مي زنم..سايه نزديکم ميشه و من حرکتي نمي کنم..دوست دارم که بياد سمتم..چرا کاري نمي کنم؟!..

صورتشو مياره پايين و من اون بوي مطبوع رو به رويه هام مي کشم..چشمام خمارميشه و اون روي صورتم خم ميشه..دستاش دور بدنم احاطه ميشه و

منو محکم بين بازوهاي مردونه ش مي گيره..منو تو اغوشش فشار ميده و من از روي لباس حريري که به تن دارم حرارت بدنش رو کامل حس مي کنم..

صورتش رو نوازشگرانه به صورتم مي کشه و منو مي بوسه..کاري نمي کنم ولي دوست دارم اون ادامه بده..چشمام بسته ست و دستام دورکمرش حلقه

شده..

بوسه هاش به قدري تب دار و پر حرارته که درونم رو به اتيش مي کشه..اغوشش سوزانه و من حس مي کنم به درون کوره اي مملو از اتش کشيده

ميشم..

اين گرما لحظه به لحظه داره بيشتر ميشه وبا هر بوسه ش صداي اه و ناله ي من هم بلند شده..

چشماي خمارم رو باز مي کنم و همزمان اون هم سرش رو بلند مي کنه که با ديدنش انگار همه ي اتفاقات بينمون فراموشم ميشه و حواسم جمع ميشه..

با لبخند کجي که بر لب داره محو چشماي منه ..

با ترس داد مي زنم :نــــــــــه..

خيس از عرق تو جام مي شينم و با ترس در حالي که نفسم به زور بالا مياد به اطراف اتاق نگاه مي کنم..ولي تاريکه..

لرزون چراغ خواب کنار تختم و روشن مي کنم ولي کسي تو اتاق نيست..

نفس حبس شده م و بيرون دادم..واي خدا..

اين ديگه چه خوابي بود؟!..دستمو روي قلبم گذاشتم که تند تند مي زد..يه نفس عميق کشيدم و از ابي که توي ليوان کنار تختم بود کمي خوردم..

خودمو به پشت پرت کردم رو تخت ..

پووووووفـــــــ..

خدايا اين چه خوابي بود؟!..چرا اون مرد..چرا آرشام؟!..چرا اون داشت منو مي بوسيد؟!..

به بدنم دست کشيدم..همين لباسي که تنم بود رو تو خواب ديدم..تنم هنوز داغ بود..انگار جاي دستاش رو تنم مونده بود و گرمي اغوشش رو پوستم جا

مونده بود..

نگام به در افتاد..ناخداگاه از رو تخت بلند شدم و بدو رفتم پشت در..با ترس چکش کردم..قفل بود..

با بي حالي برگشتم تو تخت..هنوز داشتم به اون صحنه اي که تو خواب ديدم فکر مي کردم و يه جوري شده بودم..

که نفهميدم کي چشمام رو هم افتاد و ..

خوابم برد..

« آرشام »

توي شرکت بودم و داشتم برگه ي تحويل يک سري از اجناس رو بررسي مي کردم که گوشيم زنگ خورد..با ديدن شماره ي شايان سريع جواب دادم..

بدون اينکه بذاره حرفي بزنم گفت: آرشام دوباره تکرار نمي کنم تو بايد اينکارو بکني..

نفسم و عصبي بيرون دادم..چرا دست بردار نبود؟!..امروز با اين تماس دقيقا دفعه ي سومي بود که زنگ مي زد و اصرار مي کرد..

-شايان گفتم که من اينکار و نمي کنم..جاي بحثم نيست..

داد زد: يعني چي ؟!..تو يه حرفه اي هستي ..

-اره حرفه ايم ولي نه تو بچه دزدي و..کشتن ِ اون..

-- اون بچه يه حرومزاده ست..بچه ي دشمن ِ من..اون طرف منصوري ِ..يکي از مرداي من که دست راستم محسوب مي شد رو کشت ککشم نگزيد..حالا

بايد تاوانش رو پس بده..

با خشم کنترل شده اي گفتم: هيچ مي فهمي چي ميگي شايان؟!..به خاطر يه دست راست مي خواي جون يه بچه ي 13 ساله رو بگيري؟!..

-- اون به من زخم زده..نمي تونم ازش بگذرم..فقط اين مسئله وسط نيست ..تو کاريت نباشه پسر..فقط همين کاري که گفتم رو انجام بده..اصلا فکر کن

اينم يه ماموريته..

- شايان داري وقتتو بي خودي هدر ميدي..خودت هم خيلي خوب مي دوني من سر تصميمي که قاطعانه بگيرم مي مونم..گفتم اينکارو انجام نميدم..همين و

بس..

بلندتر فرياد زد: خيلي خب اينکارو نکن..منم ادم کم ندارم واسه انجام دادنش..ولي ببين چي بهت ميگم آرشام..تو تا الان ادم کشتي و با ذهن و ايده هاي

دست اولت تونستي معاملاته منو به نحو احسنت انجام بدي..ولي حالا داري مي زني زير قول و قرارات و از دستوراتم سرپيچي مي کني..

-اره من ادم کشتم ولي کيا رو؟!..کسايي که بهم خيانت کرده بودن..اين همه سال پيشتم ولي فقط 3 نفر رو نيست ونابود کردم که يکيش از پشت بهم خنجر

زده بود..

اون يکي هم سرش تو اخور ِ من بود واسه يکي ديگه دم تکون مي داد ..که اخرشم جلوي خونه م بهم شليک کرد که تيرش به هدف نخورد..چنين ادمي

رو نبايد زنده مي ذاشتم..

نفر سومم که شهياد بود و اين ادم به هر دوي ما خيانت کرد..به تو چون معشوقه ت و ازت قاپ زد و عکساش رو تو استخر با اون ديدي..به من چون اين

هم قصد جونم رو کرده بود..فکر مي کرد تو منو بيشتر قبول داري که زير دستات واسه ت پشيزي ارزش ندارن..

مي بيني شايان؟..من هر ادمي رو نکشتم..اين 3 نفر لايقه مردن بودن که اگه دو نفر رو تو يه اتاق حبس کني و اين دو رو به جونه هم بندازي هر کدوم

براي نجات جونش نفر مقابلش رو بايد نابود کنه..منم همين کارو کردم..نفر سوم ديني بود که به تو داشتم ولي اون دو قضيه شون به کل فرق مي کرد..

حالا ازم مي خواي يه پسر بچه ي 13 ساله رو بکشم؟!..اين تو حرفه ي آرشام نيست..

-- فکر نمي کردم انقدر ترسو باشي پسر..از اول هم مي دونستم تو به جايي نمي رسي..چون خودت نمي خواي..

طاقت نياوردم و با عصبانيت فرياد زدم: اره من به جايي نرسيدم..ولي هميني که الان هستم و قبول دارم .. توي زندگيم اين برام از هر چيز مهمتره..

--تو گناهکار شدي..ولي اوني که من انتظارش و داشتم نشدي..

بعد هم تماس و قطع کرد..

به قدري عصباني بودم که گوشيم رو پرت کردم سمت ديوار و هر تکه ش يه طرف افتاد..

سرم و بين دستام گرفتم و فشردم..

شايان کثافت..رذل تر از تو به عمرم نديدم..

نمي تونستم اون پسر بچه رو بکشم..

از اول چنين قراري نداشتيم..

حس مي کردم بايد کم کم خودمو از شر ماموريت هاي گاه و بي گاهه شايان خلاص کنم..به اندازه ي کافي دينمو بهش ادا کردم..

ديگه وقتشه تمومش کنم..

« دلارام »

ظهر بود و فکر نمي کردم واسه ناهار بياد خونه.. ولي اومد..

تنها نبود و اون دختره ي نچسب چمدون به دست همراهش بود..

رفتم جلوي در و سلام کردم..آرشام فقط سرشو تکون داد و شيدا هم چمدونشو ول کرد و کنارش ايستاد..

نگام زير چشمي آرشام رو مي پاييد .. ياد خواب ديشبم افتادم و ..

ناخداگاه حالم يه جوري شد..

با شنيدن صداش به خودم اومدم..صورتش رو به شيدا بود..

-- الان ميري ويلاي پشتي؟..

-اره ديگه الان برم بهتره..

--ميگم يکي از خدمتکارا چمدونت و بياره..

شيدا چشماي سبز ِ ارايش کردش و، روي من زووم کرد و با لحن حرص دراري گفت: خب عزيزدلم چه کاريه بده اين دختره بياره..مگه اينم خدمتکار

نيست؟!..

همچين انگشتاي دستمو مشت کردم و فشار دادم که صداي تيريک،تيريکشون در اومد..

آرشام نيم نگاهي به من انداخت که اخمام تو هم بود و رو به شيدا گفت: دلارام نمي تونه..چمدون سنگينه ممکنه بزنه زمين..

نفهميدم واسه خاطره من اينو گفت يا چمدونه مزخرفه اين زنيکه..

هه..خب اين که معلومه خانم واسشون عزيزترن..

شيدا هم دور برداشت وبا لبخند به بازوي آرشام اويزون شد..

--اوه راست ميگي عزيزم ..حواسم نبود..پس لطفا بده يکي ديگه بياره و بهش هم سفارش کن حتما با دقت حملش کنه..

آرشام چيزي نگفت و در عوض بيخ گوشه من رو به سالن داد زد: مهري..

چند لحظه طول کشيد که مهري نفس زنون اومد جلو در..

--بله اقا..

-- مش قاسم خونه ست؟..

-- بله اقا خونه ست..

-- برو صداش بزن بگو سريع بياد..

-- چشم اقا..

و به طرف باغ دويد و منم نگامو به اون دوتا دوختم..نگاهه شيدا واسم سنگين بود..دختره ي ايکبيري..

زير لب به آرشام گفتم: من ميرم به بقيه ي کارا برسم..

مستقيم نگام کرد وسرشو تکون داد..

پشتمو کردم بهشون و رفتم تو..کاري نداشتم ولي دوست هم نداشتم نزديکه اون خودشيفته باشم..

از ديدنش عصباني مي شدم وبا شنيدن صداش حرصم در مي اومد..

چرا در مقابلش اينجوريَم؟!..

حتي انقدر که از اين دختر بدم مياد نسبت به مهري اينجوري نيستم..

دليلش چي بود که باعث شده خودمم گيج بشم؟!..

شيدا تو ويلاي پشتي بود ولي وقت ناهار و شام که مي شد مي اومد اينطرف تا به قول خودش کنار عزيزدلش غذا بخوره..دختره ي اويزون..

وقتي شامشونو خوردن داشتم ميزو جمع مي کردم که شنيدم گفت: اين دختر خيلي جوونه عزيزم.. مطمئني مي تونه از پس کارات بر بياد؟!..

در حيني که داشتم بشقاب ِ جلوي آرشام رو بر مي داشتم نگامم کشيده شد رو صورتش..

وقتي نگاه مستقيمش رو از اون فاصله ي نزديک روي خودم ديدم يه جوري شدم..و زماني که بشقاب رو برداشتم صداش با تحکم توي گوشم پيچيد..

-- اگه مطمئن نبودم هيچ وقت انتخابش نمي کردم..

و بشقاب تو دستم لرزيد که صداي برخوردش با بشقاب توي دستم تو سالن پيچيد..

چرا هول شدم؟!..مگه چي گفت؟!..خودتو جمع کن دختر..

به شيدا نگاه کردم که واسه م پشت چشم نازک کرد..

-- اخه يه جورايي انگار دست و پا چلفتيه..

ليوانش رو که برداشته بودم محکم با بهانه زدم رو بشقابا..کثافت..

-- چطور؟!..

اين صداي آرشام بود که شيدا جوابش رو با عشوه داد..

- مگه نمي بيني عزيزم که چطور بشقابا و ليوانا رو مي کوبه بهم؟..يه خدمتکاره کار بلد بي سر و صدا کارشو انجام ميده ولي اين دختره..

دختره رو جوري گفت که خودمم چندشم شد..پوزخند زد و زل زد تو چشمام..

--انگارنمي دونه بايد چکار کنه..

اي خداااااااا..جوابشو بدم؟!..يه تيکه بارش کنم تا فيها خالدونش اتيش بگيره؟!..نه اصلا فحشش بدم..يا يه کشيده بخوابونم زير گوشش عينهو روزنامه ي

باطل شده بيخ تا بيخ بچسبه سينه ديوارهمچين جيگرم حال بياد..بالاخره بايد يه کاري کنم اتيشم بخوابه يا نـــه؟!..

دقيقه ي نود دهنم باز شد که يه چيزي بارش کنم ولي آرشام با اخم نگام کرد که انگار دستمو خوند..

به جاي من، اون گفت: اين بحث و تمومش کن شيدا..مي خوام بيرون قدم بزنم..اگه مي خواي مي توني باهام بياي..

لحنش جدي بود ..ولي شيدا نيشش تا بناگوش در رفت و چشماش برق زد..

ديگه طاقت نياوردم و از سالن اومدم بيرون..مرتب انگشتامو مشت مي کردم و ناخناي بلندم کف دستم فرو مي رفت و جاشون قرمز مي شد..

خواستم از پله ها برم بالا که صداي قهقهه ي شيدا باعث شد سرجام ميخکوب شم..دست تو دست هم اومدن بيرون و يه راست به طرف باغ رفتن..

لحظه ي اخر وقتي خواستن از در برن بيرون شيدا نگاهشو چرخوند و با ديدن من که تو چشماي خاکستريم خشم و عصبانيت شعله مي کشيد لبخندش به

يه پوزخند ِ غليظ تبديل شد..

ايکبيـــري واسه من پوزخند مي زني؟!..

واسه آرشام که با اون سليقه ي مزخرفش اومده اين ميمون رو انتخاب کرده دلبري مي کني؟!..

حاليت مي کنم با کي طرفي..به من ميگن دلي..

کثافته بي شرم..کاري کنم با جيغ و داد از اين ويلا فرار کني..

از اول که ازش خوشم نمي اومد..با حرفاي امشبش ديگه نمي تونستم جلوي خودمو بگيرم..

منو کوچيک فرض مي کرد ولي نشونش ميدم.

ملحفه به دست داشتم از ويلا مي رفتم بيرون که بتول خانم رو ديدم..

تو دستش يه ظرف ميوه بود..

--کجا ميري دخترم؟!..

-هيچ جا..همينجام..دارم ميرم ويلا پشتي ..

--ملحفه واسه چي مي بري؟!..

- آرشام..يعني اقا گفت که ملحفه ي تخت شيداخانم رو عوض کنم..

--باشه دخترم برو..منم دارم براشون ميوه مي برم..

- بتول خانم در ديگه اي به غير از اين در اصلي هست که بتونم از اونجا زودتر برم تو اون يکي ويلا؟!..

--چرا مادر يه در تو اشپزخونه هست..از اونجا نزديکتره..

با خوشحالي لبخند زدم..

-واي مرسي کارمو راحت کردين..فقط يه چيزي اگه اقا گفت من کجام يا باهام کار داشت نگين کجا رفتم..

-- چرا دخترم؟!..

- چون بعدش سرم غرغر مي کنه چرا زودتر اينکارا رو نکردم..

با يه لبخند مهربون به روي لباش سرشو اروم تکون داد..

-- باشه دخترم..برو به کارت برس..اگه گفت کجايي ميگم تو اتاقتي..

- مرســــي..خيلي گُلين به خدا..

و گونه ش رو با شيطنت بوسيدم که صداي خنده ش بلند شد..

--قربونه تو دختر..من برم که الان صداش بلند ميشه..

-باشه ..

حق با بتول خانم بود..از اون در خيلي راحت وارد ويلاي پشتي شدم..

کسي جز يکي دو تا خدمتکار اونجا نبود که وقتي يکيشون رفت تو يکي از اتاقا و اون دوتا هم رفتن تو اشپزخونه منم بدو از پله ها رفتم بالا..

مي تونستم اتاقشو پيدا کنم..خب تو هر اتاقي که چمدونش باشه اونجا لابد اتاقه شيداست..

در اول رو باز کردم ولي اون نبود..اما در دومو که باز کردم ديدم چمدونش کنار تخته..

يه لبخند شيطاني زدم و رفتم تو اتاق..درو پشت سرم بستم و سريع دست به کار شدم..

از تو جيب شلوارم جعبه ي پونز رو بيرون اوردم..5 تا بس بود ..ريختم رو تخت درست جايي که بايد فروووووو بره..

بعد هم ملحفه ي نازک رو کشيدم رو تخت که روي پونزا رو بگيره..

چشمم افتاد به يه پوستر نقش برجسته که بالاي تخت نصب بود..سريع از رو ديوار برش داشتم و گذاشتم رو ميز اينه..

اينجوري اگه کسي هم بعد متوجه پونزا مي شد به يه بهانه اي مي شد گفت که مثلا داشتيم پوستر رو ديوار نصب مي کرديم..چون کاغذي بود پس به پونز

احتياج داشت..

خب اين از تخت..

پلاستيک تخم مرغا رو از تو جيب سارافنم در اوردم..دمپايي ابري کنار تخت رو اوردم جلو و تو سمت راستي يکيشو شکوندم..ليز خورد رفت جلوي

دمپايي که بسته بود..خوبه ديگه اينجوري معلوم نميشه..

شامپوي تو حمومش رو هم درشو باز کردم و يکي ديگه ش رو شکستم تو اون..

با لبخند از در ويلا اومدم بيرون و رو انگشت پام استه استه مي رفتم طرفه اون يکي ويلا که يکي از پشت سر گفت: اينجا چکار مي کني؟!..

با جيغ خفيفي برگشتم و دستمو گذاشتم رو قلبم..واي خدا مردم..

با ديدنش که تنها بود و چند قدم باهام فاصله داشت ترس افتاد تو جونم..واي نکنه بفهمه؟!..

-س..سلام..

خاک تو سرم خيط کاشتم..با شنيدن سلام بي موقِعَم يه تاي ابروشو با تعجب داد بالا و زل زد تو صورته رنگ پريده م..

قدم به قدم بهم نزديک شد ومنم عين مجسمه سر جام خشک شده بودم..

-- نگفتي اينجا چکار داشتي؟!..

-هيـ..هيچي .. همينجوري داشتم هوا مي خوردم..

--تو اون يکي ويلا بودي..ديدم که اومدي بيرون..چي مي خواستي؟..

جلوم وايساد و منم با اينکه نگاش نمي کردم ولي به من من افتاده بودم..

-خـ..خب اره..تو اتاقم بودم..حوصله م سر رفته بود..گفتم بيام بيرون که گذرم افتاد به اينجا..منم رفتم يه سر تو ويلا پشتي زدم..باور کنين از رو کنجکاوي

بود..وگرنه..

--برو تو اتاقت..

ازخدا خواسته يه چشم بلند گفتم و از همون در پشتي رفتم تو اشپزخونه..

واي خدا بخيرکنه..

مطمئن بودم مي فهمه..

نمي تونستم اون صحنه رو از دست بدم..واسه همين وقتي همه ي برقا خاموش شد از اتاقم زدم بيرون و از همون راه اشپزخونه رفتم تو باغ..

برقاي اون يکي ويلا هنوز روشن بود..انگار قصد خوابيدن نداشتن..آرشام هم اونطرف بود..

زير پنجره فالگوش وايسادم..صداشون واضح نمي اومد..چون از پنجره دور بودن..ديگه انقدر تمرکز کردم و گوشامو تيز نگه داشتم که تونستم يه چيزايي

بشنوم..

سرک کشيدم ديدم رو کاناپه نشستن..آرشام يه بلوز استين کوتاه خاکستري تنش بود ويه شلوار به همون رنگ ولي يکي،دو درجه تيره تر..

دوتا از دکمه هاي بالاي بلوزش باز وقفسه ي سينه ش بيرون افتاده بود..

دستاشو از هم باز کرده و گذاشته بود بالاي کاناپه ..

شيدا هم تو بغلش لم داده بود..يه لباس خواب سرمه اي ساتن تنش بود که شنلش روانداخته بود روش ولي بندش باز بود ..موهاي بلوندشو با انگشته

اشاره ش پيچ و تاب مي داد و به صورت غرق در اخم آرشام زل زده بود..

لباشو به گوش آرشام چسبوند و به لاله ي گوشش زبون زد..آرشام سرشو بالا گرفت که با اين کارش يه حالي بهم دست داد..تو صورتش نگاه کردم که

چشماش بسته شد و اخماش بيشتر در هم کشيده شد..

ناخداگاه ياد خوابم افتادم..نگاهش کردم..

به قفسه ي سينه ي مردونه ش که الان با چه هيجاني بالا و پايين مي رفت و ديشب تو خواب من .............

حس کردم تنم گُر گرفته و با هر بار نگاه کردن بهش حالم دگرگون مي شد..سرمو خم کردم و چندتا نفس عميق پشت سر هم کشيدم..هوا خنک بود ولي هم

از بيرون و هم درون گلوله ي اتيش بودم..

صداي شيدا رو شنيدم ..پيش خودم گفتم لابد تو حال وهوله خودشونن..حتي فکرکردن بهش هم ازارم مي داد..

دست و پام مي لرزيد و با اخم سرمو بلند کردم که ديدم آرشام مچ شيدا رو تو دستش گرفته و داره فشار ميده..

با تعجب زل زدم بهشون..يعني واسه اين شيدا ناله مي کرد؟!..

آرشام از کنارش بلند شد و ايستاد که شيدا هم تند از پشت بغلش کرد..دستاشو رو سينه ي آرشام قفل کرد و يه چيزي زير لب گفت که نشنيدم..

ولي صداي آرشام چون يه جورايي بلند بود به گوشم خورد..

-- خسته م شيدا..ميرم که بخوابم..

و بعد با يه حرکت دستاشو از رو سينه ش برداشت..قدم اول به دومي بود که شيدا صداش زد..آرشام ايستاد ولي برنگشت..

شيدا_ آرشام ميشه اينجا بموني؟!..ويلاي به اين بزرگي..منم که تنهام..مي ترسم..

آرشام برگشت و نگاش کرد..شيدا به طرفش قدم برداشت ..

پاهاي خوش تراشش رو با لوندي هر چه تمامتر به هم مي کشيد..جلوش ايستاد..با چشماي سبزش زل زد تو چشماي آرشام و منم گوشمو چسبوندم به

پنجره که البته من پشت پرده بودم و اگه مي خواستم ببينمشون بايد گردنمو يه کم مي کشيدم تا بتونم نگاشون کنم..سخت نبود ولي خسته مي شدم..

-- من تو خونمون نموندم چون نمي خواستم تنها باشم..اينجا هم اگه تو پيشم نموني که ديگه با اونجا فرقي برام نداره..پس خواهش مي کنم بمون عزيزم..

به قدري تو صداش ناز داشت که چندشم شد و اخمامو کشيدم تو هم..تابلو ِ داره نقش بازي مي کنه..

آرشام سکوت کرده بود و حرفي نمي زد..شيدا هم تو چشماش التماس ريخته بود و با لوندي نگاش مي کرد..

دستاشو گذاشت رو بازوهاي آرشام..

--مي موني عزيزم؟!..

بگو نه لعنتي..

بگو برو به درک..

بگو به من چه که مي ترسي يا تنهايي؟!..

هر غلطي مي کني بکـــن ولي پيشه اين زنيکه ي سوسمار نمون..

آرشام_ خيلي خب من تو اتاق رو به رويي َ م..

پوووووفـــــــــ..فقط واسه من اخم و تَخم مي کنه..واسه اين مارمولک جونش مي خواد در شه..

شيدا با شوق خودشو چسبوند به آرشام و تو اغوشش فرو رفت..

--واي مرسي..مرســي..مرســــي عزيزم..

بعد هم آرشام و با خودش کشيد برد طبقه ي بالا..خاک تو سر جفتتون کنن..

شيدا رو واسه اين همه ناز و عشوه ي خرکي..

آرشام هم واسه..واسه..

واسه چي؟!..ه*و*س بازي؟!..

اگه مي خواست باهاش باشه چرا گفت ميرم تو اتاق رو به رويي؟!..

خب فيلمشه خره..مگه مي تونه از اين همه ناز و غمزه اي که اين شترمرغ واسه ش مياد بگذره؟!..

گفتم شترمرغ ياد روناش افتادم..عجب شباهتي..تازه عين همونم راه مي رفت..

من تو تشبيه ِ ادما به جک و جونور استاديم واسه خودما..

يه کم سردم شده بود ولي از رو نرفتم..منتظر بودم ..که حدودا يک ربع کشيد که ديدم داره جيغ و داد مي کنه و از پله ها مياد پايين..

ديگه شنل تنش نبود و ب*ا*س*ن*ش و با دست چسبيده بود..

حدس مي زدم کار پونزا باشه..با چندش به پاهاش نگاه مي کرد که کف پاهاش تخم مرغي بود و چند بار نزديک بود ليز بخوره..

دستمو محکم گرفتم جلوي دهنم و خنديدم..قيافه ش خيلي مُضحک شده بود..موهاي بلوندش هم پريشون افتاده بود رو شونه هاش..

آرشام به سرعت اومد پايين و با قدماي بلند کنارش ايستاد..

-- چي شده؟! چرا داد مي زني؟!..

شيدا با صدايي که امکان مي دادم هران بزنه زير گريه گفت: کي رو تخته من پونز انداخته آرشام؟!..دمپايي هامم پر از تخم مرغ بود..اََََه ه ه ه..

خودشو پرت کرد رو مبل و در حالي که گرمش شده بود با دست خودشو باد مي زد..

با بغض تو چشماي آرشام نگاه مي کرد..آرشام هم صورتش با اخم جمع شده بود و تو فکر بود..صورتش نشون مي داد که عصبانيه..

دستاشو مشت کرد و به طرف در اومد که شيدا صداش زد..و آرشام داد زد..

-- همينجا بمون ..

بعد هم درو باز کرد..منم که قسمت پشتي بودم با ترس دويدم سمت در فرعي و رفتم تو اشپزخونه..نفهميدم خودمو چطوري رسوندم تو اتاقم و درو قفل

کردم..

پشتمو بهش تکيه دادم و تو دلم اشهدمو خوندم..داره مياد سر وقتممممم..گور خودتو کندي دلارام..داره مياد واسه خاطر دوست دخترش پدرتو در بياره..

تو دلم به گ....ه خوردن افتاده بودم ..

يکي محکم زد به در که با ترس جلو دهنمو گرفتم تا جيغ نکشم..دستگيره تند،تند بالا و پايين مي شد..

به اطرافم نگاه کردم..سريع رفتم سر وقت کمد لباسا .. چند دست لباس خواب اونجا بود..

حاليم نبود کدوم به کدومه يکيشو کشيدم بيرون و سريع لخت شدم اونا رو پوشيدم..

افتاده بود به جونه در و داشت باهاش کشتي مي گرفت تا بازش کنه..

لباس خوابو پوشيدم.. نگام که بهش افتاد دو دستي زدم تو سر خودم..اين چرا انقدر بازهههههه..تا بالاي زانـوم بود..خيلي بالا..رنگش مشکي بود و

جنسش از ساتن..جلو سينه ش که کلا نگم سنگين ترم..همه ش تور بود..ولي قسمت سر سينه هام از جنس همون پارچه بود..واسه همين معلوم نمي

شد..

اين لباس تو اين کمد ِ وامونده چکار مي کرد؟!..اين مگه کمد ِ يه خدمتکار نيست؟!..يعني چي آخه؟!..وااااي خدا ..

وقت نبود عوضش کنم.. لباساي رو زمينو انداختم تو کمد و خودمم اول لامپو خاموش کردم بعدم شيرجه زدم رو تخت و پتو رو کشيدم رو سرم..

و همزمان در طاق به طاق باز شد و منم زير پتو عين بيد به خودم مي لرزيدم..

صداي قدم هاش سکوت ِ اتاق رو بر هم زد و تن ِ منم هر لحظه بيشتر مي رفت رو ويبره..

اَه..لعنتي اروم بگير..

صدا درست کنار تختم متوقف شد و چشمامو رو هم فشار دادم..

واي..واااي..واااااي الان پتو رو مي کشه..منتظر همين بودم ولي کاري نکرد..

اي کاش مي تونستم يه جوري ببينم داره چه کار مي کنه..

تخت که تکون خورد ترسم بيشتر شد..انگار نشست کنارم..اطرافم فقط سکوت بود..هيچ صدايي نمي اومد..

چشمامو باز کردم و اون زير به تاريکي زل زدم..نفسم ديگه داشت بند مي اومد..احساس خفگي بهم دست داده بود..

حس کردم سر پتو که تو دست من بود رو گرفته و داره اروم مي کشه..اگه ولش نمي کردم سه مي شد واسه همين چشمامو بستم و سعي کردم خونسرد

باشم..

صورتمو به حالت نيمرخ فرو کردم تو بالشت و موهام خودسرانه ريخت تو صورتم و اون نيمه اي که بيرون بود رو هم پوشوند..

واي خداجون نوکرتم اينجوري بهتر مي تونستم نقش بازي کنم..

يه دفعه ياد لباسم افتادم و نزديک بود چشمامو باز کنم که از ترس محکم بسته نگهشون داشتم..

خدا،خدا مي کردم پتو رو زياد پايين نکشه که خداروشکر همينم شد..

از رو صورتم برداشت و تا سر شونه هام بيشتر پايين نياورد..قلبم تو حلقم ميزد..جوري که ضربانش رو کامل حس مي کردم و صداي گروپ،گروپش تو کل

وجودم مي پيچيد..

با خشونت ِ خاصي دستش رو به موهايي که تو صورتم ريخته بود کشيد..اينو کامل حس مي کردم که حرکاتش عصبيه..چون هم صداي نفساش نامنظم بود

و هم اينکه دستش بي نهايت داغ بود..

اينا اگه از عصبانيت نيست پس از چيه؟!..

موهاي تو صورتمو زد کنار ولي بازم چشمامو بسته نگه داشتم..انگشتش همراه با تره اي از موهام پشت گوشم قرار گرفت و بعد هم اين گرمي ِ نفس

هاي آرشام بود که لاله ي گوشم و حتي گونه م رو اتيش زد..

و صداي زمزمه وارش که همراه با خشونت بود تنم رو لرزوند..

-- چرا مي خواي برنامه هاي منو خراب کني گربه ي وحشي؟..چي مي خواي؟..قصدت از اين کارا چيه؟..هــدفـــت چيــــه لعنتــــي؟!..

و جمله ي اخرش رو به قدري بلند گفت که چشمام تا اخرين حد باز شد ..نگاش کردم..با ترس تو جام نيمخيز شدم..پتو رو گرفتم تو دستام و محکم نگهش

داشتم و تا زير گردنم کشيدم بالا..

پشتمو به بالاي تخت تکيه دادم و با وحشت نگاش کردم که توي اون تاريکي چيزي جز يه سايه ازش نمي ديدم..مثل ِ..همون سايه..تو خوابم..

ولي اين ادم الان اينجاست تا قيمه،قيمه م کنه نه اينکه..

نيمخيز شد و چراغ کنار تختو روشن کرد..حالا مي تونستم ببينمش..صورتش زير اون نور کم ترسناک ولي در عين حال جذاب به نظر مي رسيد..

که من جنبه ي ترسناک بودنش رو توي اون لحظه بيشتردر نظر گرفته بودم..

ادم که از يکي بترسه توي اون هير و وير چيکار به قيافه و هيکله ش داره؟!..فقط يکي پيدا شه منو الان از دسته اين خون آشام نجات بده خدا روهم

شکر مي کنم..

کف دستشو گذاشت رو تخت و خودشو کشيد جلو..منم که راه به عقب نداشتم تا خودمو بکشم عقب تر پس لالموني گرفتم و سرجام نشستم..

فقط تا مي تونستم پتو رو تو دستام فشار مي دادم..

يه نگاه به در اتاق انداختم..بسته بود..

در حيني که تو چشمام خيره بود زير لب غريد: تو از من چي مي خواي دختر؟..داري چکار مي کني؟..هدفت ازاين کارا چيه لعنتي؟!..

و بلندترداد زد: چرا خفه خون گرفتي؟!..

به خودم لرزيدم و هيچي جز سکوت عايدش نشد..چي بگم؟!..

حالا کامل کنارم بود ..تو فاصله ي کم از من نشست..يک ان بي هوا بازوهامو تو دست گرفت و منو به طرف خودش کشيد..پتو از تو دستام ول شد ولي

هنوز پاهام معلوم نبود و موهاي بلندم قسمتاي ل*خ*ت*ي بدنم رو پوشونده بود..

همون بلوز خاکستري تنش بود و دکمه هاشم هنوز باز بود..

نگاهه اون به صورتم بود و نگاهه من به قفسه سينه ي مردونه ش که حالا از خشم با هر بار نفس کشيدن بالا و پايين مي شد..

لبام مي لرزيد و بازوهاي سردم تو دستاي قوي و مردونه ي آرشام فشرده مي شد..پوستم سفيد بود و حتم داشتم با اين فشار اثرش کامل مي مونه..

با تکون شديدي که بهم داد نگام به سرعت همراه با وحشت تو چشماش دوخته شد..

-- نکنه گوشاتم کر شده؟..لالي؟..با تو َم..جلوي من که خوب بلدي بلبل زبوني کني..پس چرا با همين زبونه درازت جواب اطرافيانت رو نميدي و اين کاراي

بچگانه ازت سر مي زنه؟..چرا پا به حريم ِ خصوصي ِمن ميذاري دختره ي احمق؟..مي دونم که کاره تو ِ پس بگو چـــــرا؟!..

از بس تو سرم داد زد و چرا،چرا کرد که از کوره در رفتم ..باز شدم همون دلارام ِ زبون دراز..

منم صدامو انداختم پس کله م و داد زدم: چرا جوش اوردي اقاي مهندس؟..واسه خاطره معشوقتون؟..من هرکار بخوام مي کنم..اون زنيکه ي ايکبيري هم

حق نداره به من توهين کنه..نوکره باباش که نيستم بخواد با من..

با سيلي که تو صورتم زد برق از چشمام پريد و همزمان با کج شدن صورتم به راست دستمو روش گذاشتم..موهام پخش شد تو صورتم..ازاين کارش

شوکه شدم..

--خفه شو دختره ي نفهم..کي به تو چنين حقي رو داده؟..تو با اجازه ي من حق نفس کشيدن داري و اگه من بخوام حق نداري دقيقه اي به زندگيت ادامه

بدي..بهتره جايگاهت رو از همين الان بدوني..شيدا و يا هر کس ِ ديگه اي که من به اين خونه ميارم برام مهمه و تو بايد هر کار من ازت مي خوام و

انجام بدي..شير فهم شد؟..

صورتم خيس از اشک بود..نه از درد سيلي که بهم زده بود..از سوزش قلبم که تو دلم تيکه تيکه شد..

چرا حس مي کردم قلبم داره اتيش مي گيره؟!..

چرا دارم اشک مي ريزم؟!..

مگه بار اولمه که به ناحق سيلي مي خورم؟!..

مگه بار اولمه که غرورم له ميشه؟!..

دلارام مگه واسه اولين باره که يکي جلوت مي ايسته و قدرت مردونه ش و به روخت مي کشه؟!..

چرا به حرف فرهاد گوش نکردي؟!..

چرا از اين ويلاي کوفتي نرفتي؟!..

فرار مي کردي بهتر بود که اين همه حقارت رو به جون بخري..

تو که از حقير شدن نفرت داشتي..

پس چرا دلارام؟!..چرا؟!..

پشت سر هم داد مي زد و حرفاش رو با تحکم تو گوشم فرو مي کرد ..

موهامو با دست زدم پشتم و با پشت دست اشکامو پاک کردم..

حالا که کار به اينجا رسيده بذار بي جواب نمونه..بذار منم حرفامو بهش بزنم..

وقتي موهامو زدم کنار ساکت شد و من هم خيره شدم تو چشماش و در حالي که صدام از بغض مي لرزيد گفتم: مي دوني چيه؟!..شما مردا همتون سرتا پا

يه کرباسين؟!..همتون عين حباب تو خالي هستين و فقط نياز به يه تلنگر دارين..

نمونه ش خوده تو که فقط ضرب دست داري ولي مهمترين چيز که به يه ادم نشانه ي انسانيت ميده رو نداري..تو قلب نداري..تو از سنگي..بي

احساسي..تو وجدان نداري و به هيچ چيز و هيچ کس جز خودت ايمان نداري..

و اينو بدون شده باشه چه امشب و چه فردا .. و يا حتي چند ماهه ديگه بالاخره يه روز بي خبر از اين ويلاي لعنتي و از دسته توي ديو سيرت فرار مي

کنم..ميرم جايي که دسته هيچ احدي مِن جمله تو بهم نرسه..حتي شده ميرم زير خـــاک..

تموم مدت با خشم نگام مي کرد و خيلي راحت مي ديدم که نبض کنار شقيقه ش به چه تندي مي زنه و وقتي به اخر جمله م رسيدم دستش رفت بالا که

سيلي ِدوم رو بهم بزنه ولي لحظه ي اخر که با ترس صورتمو برگردوندم دستش همون بالا موند و اروم اروم با غيض مشتش کرد ..جوري که رگاي

دستش بيرون زد و صداي تيريک،تيريک انگشتاش رو شنيدم..

و در همون حال يک دفعه پنجه هاي دستش رو فرو کرد تو موهام و منو کشيد سمت خودش..و چون انتظارش رو نداشتم نتونستم تعادلم رو حفظ کنم و

سينه به سينه ش شدم..

دردم گرفته بود .. جيغ کشيدم..حس مي کردم موهام داره از ريشه کنده ميشه..

درحالي که منو از رو تخت بلند مي کرد با خشم فرياد زد: تو غلط کردي دختره ي عوضي..حتي اگه يه قطره اب بشي و بري زير زمين بازم پيدات مي

کنم...از تو ادمترش نتونسته از دستم قِسِر در بره حالا واسه من دور برداشتي که چي احمق؟!..

اون ايستاده بود و من در حالي که از درد صورتم جمع شده بود تو بغلش تکون مي خوردم..

يه دستش تو موهام بود و دست ديگرش دور کمرم حلقه شد و جوري کمرم رو از روي لباس مي فشرد که انگار سعي داشت استخونامو يکي،يکي خرد

کنه..

حواسم نبود که لباس خوابم زياد از حد بازه ..

صورتم جلوي صورتش بود و نگاهمون تو نگاهه هم گره خورده بود..ابروهاي اون از خشم به هم پيوند خورده بود و گره ي ابروهاي من از درد بود..

و حس کردم فشار پنجه هاش توي موهام کمتر شد و بِلواقع دردمم ارومتر شد..

و حالا ذهنم مثل ساعت به کار افتاد که اين منم و ايني که جلومه آرشام..دستش تو موهامه و منم تو بغلشم..لباسم در حد لباس هاي س* * ي بازه و تا

جايي که از اونم بدتر..

هيکلم تو اين لباس ش*ه*و*ت انگيز شده بود و موقعيتمون هم جوري نبود که بتونم يه جوري از دستش فرار کنم..

صورتم از جاي سيلي که بهم زده بود هنوز داغ بود ومطمئنم جاش مونده..

دستم که ازاد بود..جفتشونو گذاشتم رو سينه ش و فشار دادم ولي تکون نخورد..نگامو به گردنش دوختم تا بتونم به خودم بيام..تنم گر گرفته بود و اين ..

اصلا نشونه ي خوبي نبود..

به تقلا کردن افتادم و خبر نداشتم اينکارم اونو بيشتر ت*ح*ر*ي*ک مي کنه..

-ولــــم کــن..

با حرص اينو زير لب گفتم ولي اون نه ولم کرد ونه حتي حرفي زد..فقط نگام مي کرد و سفت نگهم داشته بود..

پنجه هاشو از تو موهام بيرون اورد و اون دستش و هم دورکمرم حلقه کرد..حالا دو تا دستاي آرشام منو در خودشون احاطه کرده بودن و تو اغوشش

مثل يه عروسک فشرده مي شدم..

از اين همه تقلا و به نتيجه نرسيدن حرصم در اومد و يه دفعه از دهنم پريد در حالي که باز تو چشماي نافذش خيره بودم گفتم: ولم کن ديوووووونه..شيدا

جونت تا الان حتما از ترس و تنهايي به درک واصل شده..و با مسخرگي دهنمو کج کردم و ادامه دادم: برو پيشش تا يه وقت خدايي نکرده يه بلاي ديگه

سرش نيومده..

يه کم تو چشمام زل زد و جدي گفت: تو انگارهيچ وقت نمي خواي دست از اينکارات برداري؟..

- اتفاقا درست حدس زدي..من دلارامم جناب..از هيچ کس باکي ندارم..حالا مي خواد شيدا خانمت باشه ..يا حتي..

سکوت که کردم يه تاي ابروشو داد بالا و چشماشو مشکوکانه باريک کرد..

--يا......؟!..

تمومه جسارتمو جمع کردم و زير لب گفتم: يا حتي..خود ِتو..

صداش اروم شد ولي نگاش جدي و سرد بود..

-- پس مي خواي شروع کننده ي يه بازي باشي..

-بازي؟؟!!..

حلقه ي دستاش و تنگ تر کرد ..حرارت اغوشش کامل حس مي شد..قلبم خودش و تند به قفسه ي سينه م مي زد..

در جوابم فقط يه پوزخند زد..

-- چرا اين لباسو پوشيدي؟!..

چشمام گرد شد..واي حالا خر بيار و باقالي بار کن!..

با لکنت گفتم:هيـ..هيچي..همينجوري..خب اينم مثل بقيه ي لباس خوابا ست..اشکالش چيه؟!..

حس کردم دستش رو قوس ِ کمرم کشيده ميشه..نوازشگرانه نبود..حتي اين حرکتش هم با يه خشونت ِ خاصي همراه بود..

-- اره ..اينم لباس خوابه ولي با بقيه فرق داره..از کجا اورديش؟!..

-تو کمد بود!!..

-تو کمد؟؟!!..چه جالب..

نگاه و لحنش جوري بود که انگار باور نکرده..خب به درک که باورت نميشه..اون ديگه مشکله خودته..

حالم داشت يه جوري مي شد..وقتي به لبا و گردن و سينه ش نگاه مي کردم و اينکه تنگ تو اغوشش بودم و گرمايي که بينمون بود..همه و همه منو ياد

خواب ِديشبمم مينداخت و باعث مي شد فکر و ذهنم کشيده بشه به..

تا اون موقع دست از تقلا برداشته بودم ولي باز شروع کردم..

- لطفا ولم کن..

-- هنوز تنبيهت نکردم..

-بابا بي خيال..اون دختره ي خودشيفته هر چي خواست بارم کرد منم حقشو گذاشتم کف دستش..هنوزم ميگم حقشه بازم براش دارم..تا وقتي بخواد با

زبونه نيشدارش اذيتم کنه منم جلوش کم نميارم..

و با پرخاش ادامه دادم: تو که تنبهيت و کردي..با نامردي ِهر چه تمامتر يه سيلي خوابوندي بيخه گوشم ديگه چي ميگي؟!..

پوزخند زد..

-- فقط يه سيلي کافي نيست..نه گربه ي وحشي..بيشتر از يه سيلي رو برات در نظر گرفتم..

با تعجب نگاش کردم ..زل زد تو چشمام و با لحن خاصي که چيزي ازش سر در نياوردم گفت: تو از من چي مي خواي؟!..

-يعني چي؟؟!!..

-- اين کارات واسه چيه؟!..چرا کاري کردي که شيدا ناراحت شه؟!..اين طرز لباس پوشيدنت..و کار ِ اون روزت..خم شدن و سيني قهوه..مي خواي با اين

کارات به چي برسي؟!..

با شنيدن حرفاش گوشم سوت کشيد..اين يارو چي داره ميگه؟!..نکنه خيالاتي شده و هوا ورش داشته؟!..

با غيض اخمامو جمع کردم و جوابشو دادم: صبر کن بينم ..يه بارَکي بگو واسه ت تور پهن کردم و خلاص..نخير از اين خبرا نيست..اون روز تو سالن

اتفاقي بود..رفته بودم حموم ولي چون موهام نم داشت نخواستم ببندم تا خشک شه..واسه همين از شال بيرون بود و سُر خورد افتاد..

اين لباسم چه بخواي باور کني چه نخواي تو اين کمد ِکوفتي پيداش کردم که خب دقت نکردم ببينم مدلش چجوريه وقتي هم پوشيدم پيش خودم گفتم اين اتاق

حريم ِشخصي ِمنه و مي تونم توش ازاد باشم..ولي فکرشو نمي کردم يکي سرخود کلش و بندازه پايين و نصفه شبي مزاحم بشه..

چون يه نفس حرف زدم ديگه نفس کم اوردم ساکت شدم..تموم مدت نگاش بين چشما و لبام حرکت مي کرد..

--بهتره همينطور باشه که تو ميگي..

-مطمئن باش همين الان بهم بگي از اينجا برو سه سوت مي زنم به چاک جوري که خودتم نفهمي پس..

باز زد به سيم اخر و سرم هوار کشيد: لال شو،مي فهمــي؟!لال شــــو..بار اخرت باشه ..اگه يه روز چنين حماقتي بکني پيدات مي کنم و هم تو رو نابود

مي کنم هم اوني که بهت پناه داده..حواست باشه چي بهت گفتم..

-ولي من ميرم جايي که نه تو بتوني پيدام کني نه دار و دستَت..

جوري نگام کرد که وحشت کردم..دندوناش و از خشم به روي هم ساييد و فرياد زد..

-- زياد مطمئن نباش..بهت اين هشدار رو ميدم که حتي به فرار يا ترک کردن اينجا فکرم نکني..پيدا کردنت براي من به اسوني ِاب خوردن ِ ولي مجازات

شدن تو مطمئنا برات عذاب اوره..

تک تکه جملاتش مملو از خشم بود و جوري اونها رو با تحکم تو گوشم مي گفت که قلبم از ترس تو سينه م مي لرزيد..

-ولي موندن ِ من تا اخر عمر تو قصر ِ تو دووم نمياره..

و حرفش در جا ميخکوبم کرد..

-- اگه عمرت به بيرون رفتن از اين ويلا باز هم ادامه پيدا کنه تمومش مي کنم..تو تا اخر عمرت بايد اينجا بموني..

داد زدم:که يه خدمتکار باشم و به دستوراي تو گوش کنم؟..گندم همين امروز فردا مياد و منم ميرم رد ِکارم..

يه لبخند ِکج نشست رو لباش..

-- واسه همينه که منو نمي شناسي..وقتي ميگم اينجا موندگاري اون هم تا اخر عمر قبولش کن..چون راهه ديگه اي برات نمي مونه..

-منظورت چيه؟؟!!..

هيچي نگفت و بازم همون نگاهه پر معنا بود که جاي جواب ِ سوالم ازش گرفتم..

منم قصد نداشتم امروز يا فردا از اين ويلا برم..ولي وقتي بهم دستور مي داد و امر و نهي مي کرد خوشم نمي اومد..

پرتم کرد رو تخت و اين دومين شوکي بود که بي هوا بهم وارد مي کرد..

پتو رو تو مشتم گرفتم و خواستم بکشم رو پاهام که روم خيمه زد و دستشو گذاشت رو دستم..از اون فاصله تو چشماي هم خيره شديم..

لباشو اورد زير گوشم و به سردي نجوا کرد: ديگه اينجور لباس نپوش..قول نميدم دفعه ي ديگه به همين ارومي باشم و بهت رحم کنم..

و صورتشو بالا اورد و منم به همون ارومي رو بهش گفتم: ديگه حتي نميذارم يه تار از موهامو ببيني..از ادماي سُست و بي جنبه متنفرم..

ابروهاش تو هم گره خورد و چونه م و بين انگشتاش فشرد..بدون هيچ حرفي به عقب هولم داد و تو جاش ايستاد..

با همون پوزخندي که به لب داشت گفت: ديگه دور و بر ِشيدا نبينمت..سرت تو کار ِخودت باشه..گرفتي که؟..

رو تخت نيمخيز شدم و پتو رو انداختم رو خودم..

- تو هم به شيدا جونت بگو هواي زبونشو داشته باشه تا منم بتونم جلوي خودمو بگيرم..

نگاش کردم..چيزي نگفت .. با اخم از اتاق بيرون رفت و درو هم محکم به هم کوبيد..

با رفتنش يه نفس راحت کشيدم و خودمو پرت کردم رو تخت..

اين ادم يه رواني ِبه تمام معناست..

هه..جوش ِدوست دخترشو مي زنه؟!..منم بيدي نيستم با يه فوت بلرزم..

انگار از خدامه..فکر مي کردم ادمي و جنبه داري..

اون نمي خواد من جوابش رو بدم و دوست داره مطيع باشم..بسيار خب..

دلارام بلده چطور مطيع باشه..جوري که به غلط کردن بيافتي و بفهمي برام مهم نيستي..

باورت بشه چشمم دنبالت نيست و تا وقتي که اينجا هستم مي دونم جايگاهم چيه و بايد چکار کنم..

نشونت ميدم..

صبح اولين کاري که کردم بعد ازشستن ِ دست و صورتم يه بلوز ابي روشن استين بلند پوشيدم و روش يه سارافن سرمه اي تنم کردم..

يه شال ساده هم انداختم رو سرم که البته موهامو با گيره پشت سرم بسته بود و از جلو هم جمعشون کردم بالا که اگه شال حين ِ کار عقب رفت موهام

بيرون نيافته..

چون اونشب تو ويلاي پشتي مونده بود واسه ي همينم اونجا حموم مي کرد که خب با اتفاقاته ديشب ترجيح دادم فعلا اونورا افتابي نشم..

رفتم تو آشپزخونه..همه مشغول خوردن صبحونه بودن و به يکي يکيشون سلام کردم توي اونها فقط مهري بود که جوابم و نداد..

صبحونه تو جمع ِصميميشون صرف شد و بعد از اون هر کس رفت سروقته کاراي خودش..

بايد از اتاقش شروع مي کردم..

ملحفه ها رو جمع کردم و لباساي روي تختش و برداشتم..و درست زماني که خواستم عقب گرد کنم و از در برم بيرون اومد تو اتاق..

با ديدنش براي چند لحظه سرجام ايستادم ولي خيلي زود به خودم اومدم و سرمو زير انداختم..

- سلام اقا..صبح بخير..

و طبق معمول صدايي ازش نشنيدم ..کمي سرمو بلند کردم و نگامو به يقه ي بلوزش دوختم..

لحنم به قدري جدي وسرد بود که خودمم توش موندم..

- مي خوام لباساتون و بشورم اگه بازم هست بهم بگيد..

و چند لحظه طول کشيد تا اينکه صداشو شنيدم..

-- نه ..برو به کارت برس..

با اخم سرمو تکون دادم..

-بله..چشم..

ازکنارش که رد مي شدم بوي عطرش رو حس کردم..عطر گل ياس..يعني اونطرفم از اين عطر داشت ؟!..

به اين ترتيب و البته فعلا شدم يه خدمتکار ِحرف گوش کن و مطيع که آقا،آقا از زبونش نمي افتاد و پشت هم اوامر ِ رئيسش و اطاعت مي کرد..

اون که همينو مي خواست..منم حرفي نداشتم..

تو خونه ي منصوري که بودم اونو به عنوان ِ کارفرمام قبول داشتم و جرات نداشتم جلوش بلبل زبوني کنم..هر چي مي گفت فقط مي گفتم چشم..

ولي نمي تونستم قبول کنم که آرشام الان کارفرماي جديدمه..

شايد به خاطر اتفاقاته اخير بود که اين حس رو نداشتم..دزديده شدنم و حرفا و کارهاش..و در اخر به زور منو اينجا نگه داشت ..

هيچ کدوم از کاراش به حق نبود و شايد همينا باعث مي شد که من در مقابلش گستاخ باشم و جواب هر حرفش رو بدم..

براي خودمم جاي سوال داشت که چرا در مقابل ِ منصوري زيپ ِ دهنمو مي کشيدم ولي در برابر ِ اين ادم نمي تونم خوددار باشم؟!..

ادمي که به هيچ عنوان حس نمي کردم رئيسه منه و من هم بايد بي چون و چرا اوامرش رو اجرا کنم..

مي دونستم جايگاهم چيه..

مي دونستم نبايد زبون درازي کنم..

يه صدايي هميشه تو وجودم مي گفت که دلارام اين زبون ِ درازت بالاخره کار دستت ميده پس يه جوري کوتاش کن..

ولي با همه ي اين اوصاف بازم نمي تونستم جلوي خودمو بگيرم و وقتي از کوره در مي رفتم ديگه آرشام و شايان و هرکس ِ ديگه اي جلو دارم نبود..

اي کاش مي تونستم معمولي رفتار کنم..ولي دست ِ خودم نبود..انگار يه جورايي برام عادت شده..

مي خواستن صبحونه شون رو تو اين يکي ويلا بخورن..هه.. انگار اونور خدمتکار نداره يه کاره پا شدن اومدن اينور که البته بعد دليلش رو فهميدم..

داشتم ميزصبحونه رو واسشون مي چيدم که آرشام اومد نشست بالاي ميز و شيدا هم چند دقيقه بعد وارد شد..

تموم مدت که من و آرشام تنها بوديم نه اون حرفي زد و نه من..نگاش نمي کردم ولي سنگيني ِنگاهه اون رو خيلـــــي خوب حس مي کردم..

شيدا با کفشاي تق تقيش در حالي که يه بلوز استين حلقه اي ِمشکي تنش بود و يه شلوار جين سفيد که دور کمرش زنجير نقره اي کار شده بود با نگاهي

مغرور ولي لبخندي که تنها آرشام رو هدف ِخودش قرار داده بود وارد شد و درحالي که به طرف آرشام مي اومد بلند سلام کرد..

--سلام عزيـــزم..صبحت بخير..

و بعد در کمال ناباوري کنار آرشام کج شد و گونه ش رو به نرمي و همراه با ناز بوسيد..اَه..نکبت عجب رويي داره..

زير چشمي مي پاييدمشون و درهمون حال داشتم فنجوناشونو از تو سيني بر مي داشتم ،مي ذاشتم جلوشون..

شيدا که سرشو بلند کرد آرشام با اخم بهش نگاه کرد..

--حموم بودي؟!..

کنارش رو صندلي نشست وبا لبخند جوابش رو داد..

--اره چطور مگه؟!..

-- از چه شامپويي استفاده کردي؟!..

اينو که گفت من چند لحظه بي حرکت موندم ..

لبخند شيدا کمرنگ شد و به موهاش دست کشيد..

موهاش رو ازادانه رو شونه هاش رها کرده بود..

-- همون شامپويي که تو حموم بود ديگه..روش که نوشته بود با رايحه ي ياس..چطور مگه؟!..

نگامو واسه 3 ثانيه به صورت آرشام دوختم که همون لحظه غافلگيرم کرد..

شيدا تره اي از موهاشو گرفت تو دستش و به بينيش نزديک کرد..اخماش جمع شد..

-- نمي دونم چرا از همون موقع که شامپو رو زدم به سرم حس مي کنم موهام يه بوي خاصي به خودش گرفته..يعني ميگي واسه شامپو َست؟!..

نگاهه آرشام روم سنگيني مي کرد..

-- نمي دونم..ميگم يکي از خدمتکارا يه نگاه بهش بندازه..حتما تقلبي بوده..

--اوهوم..شايد..مجبورم يه بار ديگه قبل از رفتن دوش بگيرم..راستي چرا گفتي حتما بايد اينطرف صبحونه بخوريم؟!..

آرشام مکث کوتاهي کرد و در حالي که به ميز نگاه مي کرد جوابش رو داد..

-- دليل ِ خاصي نداشت..من عادت به اون ويلا ندارم..

-- يعني از روي عادت اينو گفتي؟!..چه جالب..

رو کردم به آرشام و جدي پرسيدم: آقا چاي مي خورين يا قهوه؟!..

انگشتاشو تو هم گره زده بود و گرفته بود جلوي صورتش..

-- فقط قهوه..

سرمو به ارومي تکون دادم و براش ريختم..

منتظر به شيدا چشم دوختم که خير سرش بگه کدوم ، ولي خانــــم اخماشو کشيد تو هم و گفت:پس چرا لال شدي؟!..فقط بلدي نگاه کني؟!..

دندونامو روي هم فشار دادم و زبونمو محکم چسبوندم پشتشون که چيزي نگم..ولي اون دست بردار نبود..

پشت چشم نازک کرد و در حالي که دستشو با عشوه تو هوا تکون مي داد رو به آرشام گفت: بهت گفتم آرشام اين دختر نمي تونه از پس ِکارات بر بياد..

اگه به من مي گفتي که به خدمتـــکار نياز داري بهترينشون رو بهت معرفي مي کردم..تو خونه ي ما همه ي مستخدمين باتجربه و کاريَن..

جمله به جمله ي حرفاش منو حقير جلوه مي داد..همينم باعث مي شد ازش خوشم نياد و لحظه به لحظه ازش متنفرتر باشم..

اي کاش مي تونستم جوابش و بدم..اي کاش ديشب با خودم عهد نکرده بودم که اينبار با آرامش رفتار کنم و جلوي زبونمو بگيرم..

رفتم کنارش و با دستايي که از زور عصبانيت مي لرزيد فنجونشو پر کردم ولي اون کاملا از قصد دستشو اورد بالا و با ارنجش به دستم زد..

نتونستم کنترلش کنم و نيمي از قهوه ش پخش شد رو ميز..

چون جلوي آرشام ايستاده بودم اون نديد که کار شيدا از قصد بوده..

چشمامو روي هم فشار دادم ..ازش معذرت نخواستم..همونجور که جوابش رو ندادم چون مقصر اون بود..

صداي فرياد ِ شيدا منو از جا پروند..

--لعنتي ببين چکار کردي؟..وقتي نمي توني کاري رو درست انجام بدي بيخود مي کني که به چيزي دست مي زني..اَه..

ديگه نتونستم طاقت بيارم..اگه 1 ثانيه بيشتر مي موندم حتما زبونم به کار مي افتاد..

قهوه رو کوبيدم رو ميز و بدون اينکه بهشون نگاه کنم با يه (با اجازه) از سالن زدم بيرون..

از زور خشم به خودم مي لرزيدم..

دختره ي نفهم..کثافت..

واسه چي اينکارا رو مي کرد؟!..

چرا مي خواست منو جلوي آرشام دست و پا چلفتي جلوه بده؟!..

د ِ آخه از اين کارا چه سودي مي بري لعنتي؟!..

يکراست رفتم تو اتاقم و تا وقتي که از پنجره با چشماي خودم نديدم هردوشون با ماشين ِ آرشام از در رفتن بيرون از اتاقم بيرون نيومدم..

تموم مدت کنار پنجره بودم ..خون خونم و مي خورد..

اي کاش مي تونستم اينکارش و تلافي کنم..ولي شيدا فقط 2 روز ديگه اينجاست..بالاخره ميره و من نبايد توي اين مدت آتو دست ِ آرشام بدم..

چقدر دوست داشتم توي اون لحظه هر چي فحش بلد بودم بار شيدا کنم و موهاشو بين انگشتام بگيرم..

انقدر بکشم که از ريشه درشن و از درد جيغ بکشه..

ولي از قديم گفتن جواب ِ ابلهان خاموشي ست..د ِ آخه خاموشي ماموشي هم تو کار ِ من نيست..

دلارام و خفه خون گرفتن؟!..نمي تونـــــم..

«آرشام»

-شيدا هيچ خوشم نمياد تو محيط ِ شرکت باهام صميمي برخورد کني..مي فهمي که چي ميگم؟..

-- درکت مي کنم آرشام..مي دونم رابطه ي ما بايد تنها به خارج از شرکت محدود بشه و جلوي همکارا صورته خوشي نداره..

-بسيار خب پس ديگه تکرارش نکن..

و با لحني اغواگرانه گفت: باور کن سخته عزيزم..

-رابطه ي دوستي ِ ما خيلي زود شکل گرفت..اينطور فکر نمي کني؟!..

-- نه..به نظرمن اگه همه چيز يهويي شد به اين خاطر بوده که هر دو مي خواستيم با هم باشيم..من از همون برخورده اول با تو فهميدم مي تونم بهت

اعتماد کنم و اين شد که انتخابت کردم..

- من چطور؟!..منم مي تونم بهت اعتماد کنم؟!..

خنديد و گفت: چرا اينو مي پرسي آرشام؟!..خب اين که معلومه..

- چي معلومه؟!..

-- اينکه مي توني بهم اعتماد کني..مطمئن باش..

ديگه حرفي بينمون رد و بدل نشد ..

تو دلم پوزخند زدم..

مي تونست بازيگر ِ خوبي باشه..

رسيديم جلوي شرکت..از اسانسور که بيرون امديم بازوم و رها کرد و با فاصله ازم قدم برداشت..

با لبخند نگام کرد و وارد اتاقش شد ..

جلوي ميز منشي ايستادم..

- چه خبر؟..کسي تماس نگرفت؟..

-- چرا قربان..

- بسيار خب گزارش رو بيار تو اتاقم..

-- چشم قربان ..فقط يه چيزي..

- بگو..

-- يه آقايي اومدن تو اتاق ِمهمان منتظرتون هستن..

-کي؟!..خودشو معرفي نکرد؟!..

-- نه قربان..گفتن شما مي شناسيدشون..

-- يعني چي؟!..بدون اينکه خودش و معرفي کنه چطور گذاشتي تو اتاق مهمان منتظر باشه؟!..

با ترس به لکنت افتاد..

-- بـ..به خدا گفتن شما مي شناسيدشون و.. کار فوري باهاتون دارن..وگرنه من..

-نمي خواد اشتباهت و توجيه کني..گزارش ِ کارا رو بذار رو ميزم..

--چشم قربان..

وارد اتاق شدم..مردي پشت به در روي يکي از صندليا نشسته بود..

به طرف ميز رفتم و زماني که روي صندليم نشستم نگام به صورتش افتاد..

جدي من رو نگاه مي کرد و در همون حال سرش و تکون داد..

--سلام اقاي مهندس..به جا اوردين؟!..

پوزخند زدم وبه پشتي صندليم تکيه دادم..يه دستمو گذاشتم روي ميز و دست ديگرم و به صورتم کشيدم..

- چي مي خواي؟!..چرا اومدي اينجا؟!..

-- اومدم بهتون بگم دست از سر دلارام برداريد..

با اخم کمي به جلو خم شدم و هر دو دستم و روي ميز گذاشتم..

- موضوع دلارام به تو چه ربطي داره اقـــاي دکتــــر رادفـــر؟!..

-- زندگي و اينده ي دلارام به تنهاي کسي که مربوط ميشه منم..دلارام براي من مهمه..خيلي مهم..

- مگه نسبت ِ تو باهاش چيه؟!..جز اينکه فقط پسر دايي ِمادرش هستي؟!..

-- دلارام به جز من هيچ کسي رو نداره..نمي خوام از اين بابت استفاده ي سو بکنيد..

- کسي هم قصد نداره از اون سواستفاده ي بکنه..دلارام با ميل ِخودش تو ويلاي من موند..اون الان خدمتکار ِمنه و به من تعهد داره..

-- مي دونم..ازش خواستم قبول نکنه و همراهه من بياد..ولي خودش نخواست..اون دختر ِپر دل و جراتي ِ..مي تونه از حق ِ خودش دفاع کنه و اگه ميگه

نميام و اينجا جام خوبه پس حتما همينطوره..

- پس ديگه چي مي خواي؟..مگه نميگي خودش مي خواد، پس اين حرفا واسه چيه؟!..

کمي مکث کرد..

-- من دلارام و مي خوام..بذاريد بياد پيش ِ من..وقتي پيش اون پيرمرد کار مي کرد بهش اصرار کردم بياد و با من زندگي کنه ولي اون قبول نمي کرد ومي

گفت از حرف مردم مي ترسه..اما الان ديگه توي اون خونه نيست و به ميل ِخودش تو ويلاي شما مونده..

مطمئنا به خاطر ِهمون تعهد اونجا موندگار شده که من از شما مي خوام اين تعهد رو ناديده بگيريد و بذاريد دلارام برگرده پيش ِ من..

با خشم دستامو روي ميز کوبيدم و از جا بلند شدم..

کمي به جلو خيز برداشتم: اون دختر چه بخواد و چه نخواد به من تعهد داده و تو خونه ي من مي مونه..حق نداره پاشو يه قدم دورتر از اون ويلا بذاره..

با عصبانيت ايستاد..

-- ولي اين کار ِ شما درست نيست..من مطمئنم شما به زور اونو نگه داشتيد..من دلارام و خوب مي شناسم..

ميز و دور زدم و جلوش ايستادم..با سر انگشت به سينه ش زدم و گفتم: تو چي ازش مي دوني؟..از من چي مي دوني؟..کسي بهت گفته من اگه تصميمي

بگيرم حتي اگر زمين و زمان هم يکي بشن باز از تصميمم بر نمي گردم؟..دلارام خدمتکار ِ منه و تا اخر عمرش هم تو خونه ي من مي مونه..بهتره اينو

تو گوشات فرو کني..

يقه م و چسبيد و با خشم فرياد زد: مگه اون دختر باهات چکار کرده که تا اخر عمرش بايد نوکري ِ تو رو بکنه؟!..

دستاشو مشت کردم و پايين اوردم..با مشت محکمي که به صورتش زدم چرخيد و محکم به ديوار خورد..

- برو بيرون..اگه بفهمم چه اينجا و چه جلوي خونه م مزاحمت ايجاد کردي بلايي به سرت ميارم که تا اخر عمرت اسم اون دختر و فراموش کني..

گوشه ي لبش پاره شده بود..با سر انگشت لمسش کرد ..

-- باشه مهندس.. از اينجا ميرم ولي کوتاه نميام..دلارام بايد با من باشه..

فرياد زدم: اون صلاح ِ خودش و بهتر مي دونه يا تــو؟..

-- اون به خاطر ِ تعهدش به تو داره تحت اجبار کار مي کنه..جاي دلارام تو خونه ي تو و امثاله تو نيست..لياقته اون دختر خدمتکاري ِادمي مثل تو نيست..

اون دختر لياقتش خيلي بيشتر از اين حرفاست..نميذارم ازارش بدي..نميذارم..

و به سرعت از در بيرون رفت..با کوبيده شدن در دستامو مشت کردم و با عصبانيت به روي ميز کوبيدم..

اين ادم يه مزاحم بود..هيچ وقت نميذارم دستش به دلارام برسه..مطمئنا منو نمي شناسه..وگرنه حتي جرات نمي کرد پاشو به حريم شخصي من بذاره و

اين اراجيف و به زبون بياره..

ايستادم و به صورتم دست کشيدم..پيشونيم عرق کرده بود و هنوزم عصباني بودم..

شايد اگه لحظه اي بيشتر توي اتاق مي موند نمي ذاشتم زنده از اين در بيرون بره..

«دلارام»

روز دوم سپري شد و امروز روز اخري بود که شيدا توي اين ويلا مي موند..

ديشب تا ديروقت برق اون ويلا روشن بود و معلوم نبود چکار مي کردن..

منم که به ظاهر خودمو بي خيال نشون مي دادم و کاري بهشون نداشتم..

بعد از اون کاري که از شيدا ديدم کمتر دور و برش افتابي مي شدم..چون خودمو مي شناختم که يکي زياد اذيتم کنه کنترلمو از دست ميدم..

اما اون بي خيال نمي شد و هر جور بود زهرشو مي ريخت..

تا اينکه عصر ِ همون روز که همه داشتن تو اتاقاشون استراحت مي کردن من داشتم اشپزخونه رو مرتب مي کردم..

در همون حال صداي پا شنيدم که وقتي سرمو بلند کردم ديدم شيدا تو درگاهه اشپزخونه ايستاده..

با حرص دستمال توي دستمو مچاله کردم و پرت کردم رو ميز..حالا که آرشام نبود پس راحت مي تونستم حاله اين دختره ي خودشيفته رو جا بيارم..

يه دستمو زدم به کمرم و با پوزخند يه نگاه به سر تا پاش انداختم..

- چيزي مي خواي؟!..

نگاهش مملو از غرور و تکبر شد..پوزخندي که روي لباش داشت بيش از پيش حرصمو در مي اورد..

در حالي که اروم و شمرده جلو مي اومد گفت:اگرم چيزي بخوام به تو نميگم ..مي دوني چرا؟!..

جلوم ايستاد و زل زد تو چشمام..

-- چون حالم ازت بهم مي خوره دختره ي حمال..

دستامو مشت کردم..اخمام جمع تر شد..صدام عصبي بود ولي سعي مي کردم از اشپزخونه بيرون نره..

- خفه شو، به کي بودي گفتي حمال؟..بينم قبلش يه نيگا تو اينه به خودت انداختي؟..

بازومو گرفت که منم دستمو کشيدم عقب..جوش اورد..

-- خيلي رو داري..نمي دونم اين همه جرات و از کجا اوردي و کي پشتتو گرم کرده ولي اگه با اينجا موندنت خيالات ورت داشته بهتره اينجوري روشنت

کنم که تو هيچي جز يه کلفته بي چيز و به دردنخور نيستي..

دستامو با حرص بالا اوردم و کف دستامو زدم تخته سينه ش که با شوک يه قدم رفت عقب..بي نهايت عصبي بودم..

- زر نزن عوضي..نمي دونم چه پدر کشتگي با من داري ولي حق نداري تحقيرم کني..فکرکردي اين مدت هيچي بهت نگفتم و در مقابله حرفاي مفت و

بيخودت سکوت کردم واقعا لالم و نمي تونم از خودم دفاع کنم؟!..نه جونــم ازاين خبرا نيست..

سيلي که خوابوند تو صورتم گيجم کرد..

-- دختره ي هيچي ندار واسه من دور برداشتي که چي؟..من امثال تو رو خيلي خوب مي شناسم..اولش اينجوري واسه طرف خودتونو مظلوم نشون ميدين

بعد که خوب اوردينش تو باغ دخلشو ميارين و خودتونو بهش بند مي کنين..ولي اگه فکر کردي مي توني با اينکارات آرشامو خام ِ خودت کني کور

خوندي..من نميـــذارم ه*ر*ز*ه..حاليته؟..

دستم رو صورتم بود ونفس نفس مي زدم..زدم به سيم اخر و بهش حمله کردم..موهاشو گرفتم تو مشتم و تا جون داشتم کشيدم..اون جيغ جيغ مي کرد و

من تو اوج عصبانيت بودم..

-- چيه فک کردي همه لنگه ي خودتن احمق؟..به من ميگي ه *ر*ز*ه اشغال؟..بدبخت خود ِ تو ه*ر*ز*گ*ي از سر و روت مي باره..وگرنه اينجوري

خودتو اويزونه آرشام نمي کردي..

دستاشو گذاشت رو دستام و در حالي که از ته دل جيغ مي کشيد التماس مي کرد موهاشو ول کنم..بايد از ريشه درشون مي اوردم..کثافت..

هيچکي تا حالا بهم اين حرفا رو نزده بود اونوقت اين تازه به دوران رسيده زر ِ مفت مي زد..

-- درد داره هــــان؟..کثافت چي فک کردي که منم ازت خوشم مياد اره؟..واسه ديدنت بايد کفاره بدم عوضي..

موهاشو تو دستم گرفته بودم و دور اشپزخونه مي چرخوندمش..قدش به خاطر کفشاش از من کمي بلندتر بود ولي خاک بر سر قد مورچه هم زور نداشت..

البته خيلي تلاش کرد که موهاشو ازاد کنه ولي مگه من ميذاشتـــم؟!..

حواسم نبود بقيه با حيرت تو درگاه ايستادن و به مبارزه ي من و شيدا نگاه مي کنن..

در اين بين دستي مردونه و قوي روي دستم نشست و تو سرم فرياد زد: ولش کن دلارام..داري چکار مي کني؟!..

با صورت برافروخته از خشم نگاش کردم..

بالاخره تونست موهاي شيدا رو از تو دستام ازاد کنه..

شيدا برگشت وبا گريه به آرشام نگاه کرد..بعد هم خودشو پرت کرد تو بغلش و با هق هق يه چيزايي زير لب مي گفت که نامفهوم بود و فقط يه جمله ش

رو شنيدم..

-- اين دختر ِ داشت منو مي کشت آرشام..

بي خياله بقيه سرش داد زدم: اي کاش مي تونستم وگرنه همين کارو مي کردم..بار اخرت باشه به من ميگي ه*ر*ز*ه .. ه*ر*ز*ه خودتي و هفت جد و

ابادت عوضي..

آرشام با اخم غليظي روبه روم ايستاده بود وشيدا هاي و هاي تو بغلش زار مي زد..

چند لحظه با خشم تو چشماش زل زدم و در اخر به طرف در اشپزخونه دويدم..

بقيه رو کنار زدم و رفتم سمت پله ها..

بدو داشتم به طرف اتاقم مي رفتم و بين راه اشکام صورتمو خيس کرده بودن که بازوم بي هوا به عقب کشيده شد ..

با حيرت نگاش کردم که بازومو بين انگشتاش فشار مي داد..انگار پشت سرم دويده بود که نفس نفس مي زد..

کلا اشک ريختن فراموشم شد..منو کشيد سمت اتاقش..دست و پا زدم و با تقلا گفتم: ولم کن..چکارم داري؟!..

زير لب غريد: بيا تا بهت بگم..

-نمي خوام بيام..ولم کن..

در اتاقش و باز کرد و منو پرت کرد تو..

به طرف در حمله کردم که عين سد جلوم ايستاد ..دستگيره ي در تو دستاش بود و خواستم از زير دستش در برم که بي مروت فوري درو بست که اگه به

موقع خودمو نکشيده بودم کنار پيشونيم محکم مي خورد بهش..

دستمو گرفت و برد پشت..همچين پيچوندش که از درد ناليدم..

پشتم بهش بود .. زيرگوشم گفت:باز که رَم کردي..مگه بهت نگفته بودم دور و برش نبينمت؟!..

زمزمه هاش با اينکه از سر خشم بود ولي در کمال تعجب حرصمو در نياورد .. برعکس کاري کرد دست از تقلا بردارم..

حرف خوبي بهم نزد ولي چرا ارومم؟؟!!..

هنوز عصباني بودم ولي نه در مقابله اين مرد..

اروم زير لب جوابشو دادم..

- تقصيره خودش بود..اون اومد تو اشپزخونه و شروع کرد..

- تو چرا ادامه دادي؟!..

-- خودش خواست..از اولم قصدش همين بود..

- چرا مي خواي عصبانيم کني دلارام؟!..

صداي اونم رفته رفته اروم شد و وقتي با يه جور حرص پنهان اسمم و به زبون اورد قلبم شروع کرد به تندتر زدن..

- من کاري با شما ندارم اقا..ولي اون..

-- چرا يه شبه اين همه تغيير کردي؟!..

-نه!..

--تغيير کردي دلارام..

-گفتم نه!..

-- مي تونم حدس بزنم دليلش چيه..ولي نميذارم به همين راحتي برنامه هام و خراب کني..

-چه برنامه اي؟؟!!..

سکوت کرد ولي هنوز از پشت دستمو گرفته بود..

گرمي نفسش و درست کنار لاله ي گوشم حس مي کردم..

چشمام و ناخداگاه بستم و نفس عميق کشيدم..

دستمو ول کن بذار برم..

-- کجا؟!..که بازم خرابکاري کني؟!..

- من خرابکاري نکردم..فقط حق ِ دوست دختره مارصفتتون و گذاشتم کف دستش..

-- حقه تو اين وسط چي بود؟!..تو به چه حقي اين رفتارو با شيدا کردي؟!..

حس نمي کردم عصباني باشه..لحنش اروم بود..

- چي مي خواي بشنوي؟!..

--حقيقتي که روي زبونته ولي نمي خواي بگي..

- چي ميگي تو؟!..ولم کن بينم..

خواستم برگردم طرفش که نذاشت..منم کوتاه نيومدم و انقدر خودمو اينور و اونورکردم تا دست برداشت و منم برگشتم..

بدون اينکه نگاش کنم درحالي که لرزش خاصي وجودمو در خودش گرفته بود از کنارش رد شدم که بين راه دستمو گرفت..

سرمو زير انداختم ..قلبم تو سينه م اروم و قرار نداشت..

خواستم دستمو بکشم نذاشت..

-بذار برم..

-- يه کاري ازت مي خوام..بايد برام انجام بدي..

با تعجب دست از تقلا برداشتم و به ارومي نگاش کردم..

- چه کاري؟!..

-- بهت ميگم..منتهي قبلش بايد يه قولي بهم بدي..

- چي؟!..

-- هيچ کس از اين موضوع خبردار نميشه..و اگه بفهمم که چيزي به کسي لو دادي من مي دونم و تو..خودت که مي دوني تو اين زمينه چقدر جدي َ م....

با اين حرفش هم تعجبم بيشتر شد و هم يه جور ترس افتاد تو دلم..

- چي ازم مي خواي؟!..

فقط نگام کرد که نفسمو فوت کردم بيرون..پووووفــــ..نخير انگار دست بردار نيست..

-باشـــه..قول ميــــدم..

-- اين حرفت يعني پيمان با مرگ و يا زندگيت..که اگه خطا بري مرگت حتميه..

سرم و تکون دادم..

دستمو گرفت و منو نشوند روي مبل دونفره اي که توي اتاقش بود..

دکور ِ اين اتاق هم تماما ترکيبي از رنگ هاي خاکستري و مشکي و قرمز بود..جالب بود و..ترسناک..

چقدر بدسليقه ست ..

اگه به من بود مي گفتم آبي روشن و سفيد کار کنه..

يه تخت دونفره انتهاي اتاق و يه قفسه پر از کتاب رو به روش..يه اينه ي قدي کنارش و دوتا ميز عسلي هم کنار تخت که روي هرکدوم يه اباژور گذاشته

بودن..

و يه تابلو..نمايي از درياي خروشان و خشمگين که موجهاي کوچيک و بزرگش يکي پس از ديگري به صخره اي که سد راهش بود برخورد مي کرد..

عجب اتاقه عجيبي داره..

رو به روم نشست ومن با شنيدن صداش حواسمو جمع ِ اون کردم..

وحرفايي بهم زد که هم نزديک بود يه جفت شاخ رو کله م سبز بشه و هم اينکه مونده بودم حرفاشو چجوري واسه خودم هضم کنم؟؟!!..

-واسه چي از من مي خواي کمکت کنم؟!..

-- دليلش مهم نيست..فقط بايد مو به مو به حرفام گوش کني و بهشون عمل کني..

- ولي من بايد بدونم چرا؟!..

-- فکر کن حس کردم دختر نترسي هستي و يه جورايي از جراتت خوشم اومده..مطمئنم مي توني به راحتي نقش بازي کني..جوري که کسي شک نکنه..

- باشه..کي بايد اينکارو بکنم؟!..

--پس قبول کردي!..

خنديدم و دستمو تو هوا تکون دادم..

-اره مگه ديوونه م قبول نکنم؟!..خيلي باحال ميشه..هم هيجان داره و هم اينجوري دق و دليم يه جورايي خالي ميشه..

-- بسيار خب..قرارمون پنجشنبه..تو مهموني شايان..

با ترس نيشم بسته شد..

-چي؟؟!!..آ..اخه چرا اونجا؟!..

-- برادرزاده ش ارسلان داره از امريکا بر مي گرده..امروز مطلع شدم که به افتخاره ورودش مي خواد مهموني بده و اونجا بهترين موقعيت براي اجراي

اين نقشه ست..

-ولي من..اونجا..

يه جوري نگام کرد که بتونم اعتماد رو تو چشماش بخونم..

سرشو به ارومي تکون داد و جدي گفت: من اونجام..حواسم بهت هست ..نگران نباش شايان با وجوده من کاري نمي کنه..

- ولي تو اون نامردو نمي شناسي..اون هرکار بخواد مي کنه..

اخماشو کشيد تو هم..

-- وقتي بهت ميگم مشکلي نيست بگو چشم و ديگه حرف رو حرفم نيار..

سکوت کردم..ولي هنوز نگام بهش بود..ترديد داشتم..

من؟!..

تو خونه ي شايان؟!..

خدا کمکم کنه..

-- همه چي حله؟..نياز به توضيحه دوباره نيست؟!..

- نه بابا مگه خِرِفتم؟!..گرفتم چي گفتي..

چند لحظه نگام کرد ..بلند شد ايستاد..

منم متقابلا ايستادم و زير لب گفتم: من ديگه برم؟..

-اره..منتهي حرفامو فراموش نکن ..اگه بخواي زير ابي بري و نقشه هامو بهم بزني..

پريدم وسط حرفش و گفتم: بلـــــه..مي دونم چي ميگي اونوقته که يا خوراکه سگات ميشم يا يه راست ميرم سينه ي قبرستون ور دسته ننه بابام..حاليمه

ديگه..

نگاش که کردم ديدم باز عصبانيه..

اروم به طرف در رفتم ولي نگام بهش بود..

-چي شده؟!..من..مگه..

-- بار اخرت باشه حرفم و قطع مي کني..

-اهان اونو ميگي؟!..نمي دونستم..معذرت..

دستامو با يه حالت با مزه اوردم بالا و با لبخند جلوي در وايسادم..

- من تسليمم رئيس..شما اسلحه ت و غلاف کن..تازه مي خوام کمکتم بکنم ديگه بايد يه جورايي واسم تخفيف قائل شي..

دستاشو برد تو جيبش و با يه لبخند کج به طرفم اومد که قهقهه زدم و تند از اتاق اومدم بيرون ..

دويدم سمت اتاقم و رفتم تو درو هم قفل کردم..

پشتمو چسبوندم به در و از ته دل خنديدم..

سر خوردم و در حالي که ته مونده ي خنده م تبديل شده بود به لبخنده کمرنگ، نشستم رو زمين..

چقدر قيافه ش عصباني مي شد و اخماش مي رفت تو هم جذاب تر مي شد..

سرمو به درتکيه دادم و نگام و به سقف اتاق دوختم..

به حرفاش فکر مي کردم..

چه شبي بشه اون شب..همه ش پر از هيجان..

دستامو مشت کردم و تو هوا تکون دادم..

وااااااي خداجون..

بالاخره شر شيدا هم از اين ويلا کنده شد..وقتي داشت مي رفت از پنجره ي اتاقم ديدم چقدر ناراحته..

اره خب ديگه کِي مي تونه اين همه به آرشام نزديک باشه و واسه ش خودشيريني کنه؟!..

فرداشب مهموني شايان برگزار مي شد و من لحظه به لحظه استرسم بيشتر مي شد ..همه ي حرفاي ديشب آرشام رو از حفظ بودم..

ظهر وقتي کارامو تموم کردم خواستم برم تو اتاقم استراحت کنم که ديدم واسه ناهار اومد خونه ..

تو دستش يه بسته بود..

بتول خانم و مهري داشتن ميزو مي چيدن و من هم رفتم جلو تا بهش سلام کنم..

نيم نگاهي بهم انداخت و از پله ها بالا رفت..

منم خواستم برم تو سالن کمک بقيه که صداش درجا نگهم داشت..

-بيا بالا..

برگشتم و از همونجا نگاش کردم..پشتش بهم بود و اروم پله ها رو طي مي کرد..پشت سرش رفتم..رفتيم تو اتاقش ..درو بست و بسته رو گذاشت رو ميز

کنار در..

کتشو در اورد و دکمه ي بالاي پيراهنش رو باز کرد..يه پيراهن سرمه اي و کت مشکي..رنگاي تيره خيلي بهش مي اومد..

-بسته رو بردار..

با تعجب يه نگاه به خودش و يه نگاه به بسته انداختم..

دستمو روش کشيدم و پرسيدم: واسه منه؟!..

سرشو تکون داد..نشست پشت ميزش و انگشتاشو طبق عادت تو هم گره زد..

- چرا واسه من؟!..

-- سه دست لباس توي اين بسته ست..هر کدوم رو که خواستي مختاري واسه مهموني بپوشي..

لبخند زدم..فکر کردم به فکره منه..ولي خياله خام دلي خانم..

-اما نيازي نيست آقا..بالاخره يه چيزي پيدا مي کنم واسه مهموني بپوشم..

اخماشو کشيد تو هم..به قدري جدي وسرد جملاتش رو به زبون اورد که جرات نکردم چيزي بگم..

-- اولا فعلا لازم نيست منو اقا صدا بزني..ممکنه بعد از دهنت بپره و کارو خراب کنه..

دوما بار اخرت باشه روي حرف من حرف مي زني..اين تذکر رو بارها بهت دادم ولي دليلش رو نمي فهمم که چرا هر دفعه بايد اين کارو تکرار کني..

اب دهنمو قورت دادم و منم متقابلا اخم کردم..

-در مورد اقا گفتنم که خب دارم وظايفمو انجام ميدم..دوست ندارم کمکم به شما دخالتي تو کارم محسوب بشه..حالا شما ميگي محض ِ احتياط نگم منم

ميگم چشم فعــــلا نميگم..

اره خب مي دونم شما رئيسي منم چاره اي ندارم جز اينکه بگم چشم..حرف رو حرفتون نياوردم فقط خواستم بگم لازم نبود واسه ش خودتونو به زحمت

بندازيد اونجا کي به من توجه مي کنه؟!..

از پشت ميز بلند شد..نگاهش اروم بود ولي هنوز اخم داشت..ميزو دور زد و بهش تکيه داد..

-- اتفاقا برعکس..توي مهموني بايد توجه ِ همه به تو باشه..ولي نه اونطور که تو تصور مي کني..

-يعني چي؟!..

-- من ديشب از تو چي خواستم؟!..

کمي فکر کردم تا به جملات و افکارم نظم بدم..

-خب گفتين شيدا رو دوست ندارين و مي خواين از سرتون بازش کنيد..منتهي اون ول کن نيست و بهتون ابراز علاقه کرده..

يه تاي ابروشو داد بالا و اضافه کرد: و..

- و اينکه گفتين مزاحمتاش به قدري ِ که براتون دردسرساز شده و مي خواين جوري از سر خودتون بازش کنيد که هم غرورش خرد بشه و هم اينکه

باورش بشه علاقه اي بهش نداريد..

انگشت اشاره ش و با به پايان رسوندن جمله م به طرفم نشونه گرفت..

--کاملا درسته..اون و پدرش هر دو براي من و ثروتم نقشه کشيدن..من هم دستش و خوندم و با علم به اين قضيه از تو کمک خواستم..

با لبخند گفتم: منم فقط به خاطر اينکه دل خوشي از اين دختره ندارم و مي خوام يه جوري حرفا و توهيناش و تلافي کنم بهتون کمک مي کنم..

هر دو در سکوت تو چشماي هم خيره شديم..

با تعجب در حالي که دهنم باز مونده بود گفتم: اِوا من چقدر .. تو که..يعني شما که هنوز نگفتي بايد چکار کنم؟!..تا اونجايي که يادمه ديشب گفتين واسه

برداشتن شيدا از سر راه بهتون کمک کنم و اينکه اينکار فقط تو مهموني ِ شايان شدنيه منم حواسم نبود بپرسم چي به چيه و من اين وسط چکاره م؟!..

نفس عميق کشيد و نگاهشو به زمين دوخت..درست جلو پاي من..و به ارومي نگاهشو بالا کشيد و توي چشمام زل زد..

-- به هيچ وجه کار سختي نيست..فقط بايد جوري نقش بازي کني که شيدا باورش بشه تو معشوقه ي جديدم هستي..به همين اسوني..

دهنم باز مونده بود و مات و مبهوت نگاش مي کردم..ولي اون کاملا خونسرد بود..

-مـ..من..من بايد چکار کنم يعني؟!..يعني من بشم..معشوقه ي..

سرشو به ارومي تکون داد..

-- دقيقا..

و با لحن خاصي که يه جور بيزاري توش نهفته بود ادامه داد: شما زنا که خيلي خوب مي تونين اينجور مواقع نقش بازي کنيد..مطمئنم مي توني از پسش

بر بياي..

با اين حرفش از بهت در اومدم ..بد جور بهم برخورد..ديگه رسمي حرف نمي زدم..

-زنايي مثل شيدا و امثال اون شايد ولي خواهشا همه رو به يه چوب نزن..

خب اره يه جورايي بهت حق ميدم با کاره اين دختره نتوني به هر کسي اعتماد کني ولي همه که مثل هم نيستن..

و يهو طبق معمول بدون فکر گفتم: مثلا خوده شما، خشني..حرف زور زياد مي زني..دم به دقيقه هم اخمات تو همه دستور دادنم که ديگه جزو برنامه ي

روزانتونه ..دليل نميشه به خاطر اينکه شما اينجوري هستي منم همه رو به اين چشم ببينم..

ادماي خوش اخلاق و مهربون..مغرور ومتکبر..خشن وسرد..گرم و خوش برخورد..همه جوري اطرافمون هست..حتي خائن و وفادار..

شما ديدت به ادما روشن نيست اونم به خاطره يه دختر که از همه جهت مشکل داره ديگه چرا يه چوب گرفتي دستت همه رو از دم مي زني که چي؟!..

شعارتون اينه همه ي زنا لنگه ي همن؟!..پس با اين حساب مني که تا سرحد مرگ از شايان نفرت دارم بايد بيست و چهار ساعت ورده زبونم اين باشه که

همه ي مردا عينه همن..

ولي اينجوري نيستم ..چرا؟..چون با چشم رفتاره ادما رو مي بينم و با عقلم باطنشون رو مي سنجم..

دقيقه ي اول ظاهرشون مشخص ميشه ولي واسه شناخته باطنشون وقت لازمه..

واي خدا نفس کم اوردم..اخيـــــــش..يه نفس عميق کشيدم و دهنمو بستم.

بدجور نگام مي کرد..

اب دهنمو با سر و صدا قورت دادم و به ميز کنار در تکيه دادم..

قدم به قدم بهم نزديک شد وجلوم ايستاد..زل زدم تو چشماش..ابروهاش طبق معمول به هم پيوند خورده بود و حالا از نگاهش مي خوندم که تا حدودي

عصبانيه..

-- اين حرفايي که زدي رو يه جور توهين به خودم تلقي کنم يا..چه منظوري داشتي؟!..

-نـ..نه بابا کي توهين کرد؟!..فقط خواستم بگم همه مثل هم نيستن همين..

بي توجه به حرفم سينه به سينه م ايستاد و زير لب غريد:که من زياد از حد خشونت به خرج ميدم و حرف زور زياد ميزنم اره؟!..که خوشِت نيومده .. ببينم

کي بهت گفته که هر حرکت و يا هر کاره من بايد به ميل و خواسته ي تو باشه که حالا اينطور جلوم بلبل زبوني مي کني؟!..

ترسيده بودم..انگار بدجور از دستم شاکي شده بود..

- من اصلا به شما توهين نکردم..فقط گفتم مثلا من که از شايان نفرت دارم دليل نميشه بگم همه ي مردا بدن..

--بهتره زبونت رو کوتاه کني دختر..بالاخره يه روز کار دستت ميده..

فقط نگاش کردم ..

پشتشو بهم کرد..

-- بسته رو بردار و از اينجا برو..

خواستم بگم فرداشب بايد چکار کنم که برگشت و تا ديد دهنمو باز کردم داد زد: برو بيرون..همين حالا..

بدون هيچ حرفي بسته رو با حرص برداشتم و از اتاقش زدم بيرون..

طرف مشکل داره انگار..

هيچ جوري نميشه اخلاق و رفتارشو واسه 5 دقيقه ديگه پيش بيني کرد..زرتي مي زنه جاده خاکي..

توي بسته 3 دست لباس بود..

يه دکلته ي بنفش که روش يه کت سفيد مي خورد..يه کمربند هم به رنگ بنفش که جنسش از چرم بود روي کت کار شده بود..

وقتي پوشيدمش ديدم تو تنم معرکه ست..ولي پاهام کامل از لباس مشخص بود..

بعدي يه لباس مجلسي قرمز بود که جلوش سنگ دوزي داشت و قسمت کمرش تنگ بود..پشتش تا کمي از باسنم بالاتر باز بود وکمرم کاملا ب*ر*ه*ن*ه

مي افتاد بيرون..

از مدلش خيلي خوشم اومد ولي خب زيادي بازه..لااقل اگه پشتش يه کم بسته بود مي شد با شال يه کاريش کرد ولي اينجوري که من هر کار کنم باز

معلومه..

اون يکي هم يه دکلته ي کوتاه تا بالاي زانو به رنگ نقره اي بود که تو قسمت سينه و پايين دامن از پارچه اي براق ازهمون جنس ولي به رنگ سفيد کار

شده بود..

تن خورش عاليه ولي اين وضعش از اون يکي خيلي بدتره..

چشمم اون دکلته بنفشه و کت سفيده رو گرفته بود..بالاخره با ساپورت و بوت مي تونستم يه جوري ب*ر*ه*ن*گ*ي هاي پامو بپوشونم..

اگه اين مهموني واسه شايان نبود اين همه خودمو نمي پوشوندم..هيچ دوست نداشتم جلوي چشم اون مرتيکه ي ه*و*س باز ل*خ*ت و عُ*ر*ي*و*ن

ظاهر بشم..

با اينکه آرشام بهم اطمينان داد اتفاقي نمي افته بازم يه ترس مبهم تو وجودم افتاده بود..

اون روز آرشام خونه بود و بهم اجازه داد که کارهامو تا ساعت 2 انجام بدم و بعد از اون به خودم برسم تا واسه مهموني اماده بشم..

ازم نپرسيد کدوم لباسو انتخاب کردم منم چيزي نگفتم..بالاخره مي پوشم مي بينه ديگه..

تصميم گرفتم همون دکلته و کت روش رو بپوشم که هم ساده بود و هم شيک..

ساعت 4 رفتم حموم و ديگه از اتاق بيرون نرفتم تا وقتي که اماده جلوي اينه ايستادم و هوا تاريک شده بود..ديگه وقتش بود که راه بيافتيم..

براي بار اخر تو اينه به خودم نگاه کردم..موهام که خودش حالت داشت فقط يه کم اسپري زدم که حالتش ازبين نره..

وقتي از حموم مي اومدم بيرون فر ريز بود و وقتي خشک مي شد موهام تا وسطاش حالت داشت و پايينش فراش درشت مي شد..

يه تل سفيد زدم رو موهام و تره اي از موهاي جلوم رو به حالت کج ريختم تو صورتم..

آرايشم غليظ نبود..يه سايه ي بنفش ِ مات و ماتيک صورتي روشن..ريمل و پنکک هم که خيلي کم استفاده کرده بودم..

ساپورت پوشيده بودم ..توي کشوي کمد چند جفت جوراب و ساپورت بود..برام جالب بود که اين اتاق خدمتکاره آرشام ِ و همه چي توش پيدا ميشه..ظاهرا

فکر همه جاشو کرده بود،خيلي جالبه..خونه ي منصوري به خاطر مهمونياش از اين چيزا زياد داشتم و حالا اينجا هر چند مثل اونجا نبود ولي اينجور لباسا

هم پيدا مي شد..ظاهرا فقط خدمه ي مخصوص اين ازادي رو داشتن..اونم واسه اينکه واسه شون کسر شان نباشه..هه..

نمي دونستم که تو کمدم بوت هم دارم..2 تا بود که فقط يکيش به پام خورد..ساق بلند بود و سفيد..با کت روي لباسم ست شد..

بدون شک به خاطر اينکه واسه خريد کردن و بيرون رفتن از ويلا بهونه نداشته باشم تو کمدم همه مدل لباس پيدا مي شد..حتما همشونم کار خودشه..

بالاخره اين مدت اخلاقش تا حدي دستم اومده بود..

همه چي اماده بود .. رفتم سر وقت کمد تا يه مانتو در بيارم روش بپوشم که در اتاقم باز شد و جناب اقاي خون آشام طبق معمول بدون اجازه اومد تو..

جلوي در ايستاد و سرتاپامو از نظر گذروند..نمي دونم چرا ولي تو نگاهش مي ديدم که تعجب کرده..

يه کت و شلوار مشکي براق پوشيده بود و يه بلوز خاکستري تيره..يه کراوات دودي ومشکي هم بسته بود..

کلا تيريپش درسته تو حلقم محشر شده بود..

نگاش تو چشمام ثابت موند و اروم گفت: اماده اي؟..ديگه بايد راه بيافتيم..

-اره من حاضرم ..صبر کنين مانتومو بپوشم الان ميام..

همونطور که نگاش سر تا پامو مي کاويد گفت: خيلي خب من ميرم ماشينو روشن کنم..معطلش نکن..

سرمو تکون دادم ..رفت بيرون..منم تند يه مانتوي سفيد و يه شال بنفش از تو کمد بيرون اوردم و رو لباسم پوشيدم..

ديگه دکمه هاشو نبستم چون تن و بدنم که معلوم نبود..

سه تا کيف تو کمد بود..مشکي..سفيد..قرمز..سفيدو برداشتم و يه مقدار وسايل آرايش ريختم توش..

يادم افتاد به خودم عطر نزدم..

به قفسه ي سينه م و لا به لاي موهام کمي ازعطري که روي ميز بود زدم ..

شالمو رو موهام مرتب کردم و از اتاق رفتم بيرون..

داشتم از پله ها مي رفتم پايين که مهري در حالي که يه سيني تو دستش بود از اونجا رد شد ..

با ديدن من سر جاش خشک شد..

منم با ديدنش يه جوري شدم و نگامو ازش گرفتم..

مطمئن بودم يه کم شُلش کنم مي خواد تيکه بارم کنه که چي؟..تو خدمتکاري و اينکارا واسه چيه؟!..داري اقا رو مي کشوني طرفه خودت تا خامش کني

و..

همون حرفايي که شيدا بارم کرد لابد اينم دو سه تا ميذاره روش و تحويلم ميده..

خواستم بي توجه از کنارش رد شم که نشد..چون با شنيدن صداش مجبور شدم بايستم..

-- چه جالب..يادمه مي گفتي تو هم يکي هستي مثله ما و کارت فقط خدمتکاري ِ..

-هنوزم ميگم من فقط يه خدمتکارم..

پوزخند زد و به سرتاپام اشاره کرد..

-اره مي بينم..از عطري که زدي و تيپي که واسه خودت ساختي معلومه..

و به حالته مسخره اي گفت: حالا کجا بسلامتي؟!..از اقا اجازه گرفتي؟!..يادمه اونبار که بدون اجازه ش دوست پسرتو دعوت کردي بدجور اتيشي شده بود..

نخير انگار يه روز خوش به من نيومده..بالاخره از زمين و اسمون يکي بايد ظاهر بشه جلوي منه کم شانس تا اون روزمو سگي کنه..

خواستم جوابشو بدم که مش قاسم نفس زنون تو درگاه ايستاد..

رو به من گفت: اقا گفتن عجله کنين داره دير ميشه..

-بهشون بگيد الان ميام..

مش قاسم که رفت مهري مات و مبهوت نگام کرد..

-- اوهو..ديگه چي؟!..پس داري با آقا ميري!! ..

و جوري نگام کرد که چندشم شد..منظورشو فهميدم..

پوزخند زدم و از کنارش رد شدم..

-هر جور مي خواي فکر کن..نرود ميخ آهنين در سنگ..

سنگيني نگاهه مملو از خشمش رو روي خودم حس مي کردم..بايد بي توجه باشم..اينکه بخوام دهن به دهنش بذارم وهي جوابشو بدم اونم روش بهم باز

ميشه و ديگه نمي شد کاريش کرد..اخرش ميشه يکي مثل شيدا که دهنش چفت و بس نداشت..

ايووووول ماشينو نيگااااا..فراري ِمشکـــي!!..بابا دمت گوگولي ..ماشينشم عين خودش بيستـــــه..

آره ديگه مايه داري و عشق و صفا..کوفتش نشه الهي..

درو باز کردم و نشستم..مي دونستم بابت تاخيرم شاکي ِ..

واسه همين قبل از اينکه جوش بياره و داد بزنه همونجور که نگام به رو به رو بود گفتم: داشتم مي اومدم که..

--مش قاسم بهم گفت..

با تعجب نگاش کردم: چي گفت؟!..

نيم نگاهي بهم انداخت و سکوت کرد..ماشينو روشن کرد و راه افتاد..سرايدار کنار در ايستاده بود ..

با اشتياق به اطرافم نگاه مي کردم..چقدر دلم واسه محيط بيرون تنگ شده بود..

اون سکوت کرده بود و منم تو حال و هواي خودم بودم که صداي آهنگ سکوت بينمون رو شکست..

(آهنگ اشتباه با صداي مهدي همت)

همه حرفات يه حبابه همشون يه جوري خوابه

گفته بودي منو ميخواي اما حرفات يه اشتباهه

روي من به روي اسمم باز دوباره خط کشيدي

عشقمو ازم گرفتي به غريبه ها رسيدي

فک نميکردم که به اين زودي بي وفايي رو بلد شي

از کنار قلبم به همين سادگي رد شي

يادته که قلب من رو چه ساده پس ميدادي

پيش چشم عاشق من به غريبه دست مي دادي

تک تکه خاطره هامو يه روز به ياد بياري

عشقمو پس زدي باز به غريبه جامو دادي

فک نمي کردم که به اين زودي بي وفايي رو بلد شي

از کنار قلبم به همين سادگي رد شي

آهنگش خوب بود ولي چرا انقدر نااميد؟!..

از گوشه ي چشم نگاش کردم که اخماش حسابي تو هم بود و فرمونو تو دستاش محکم فشار مي داد..

سرعتشم زياد بود منتهي دست فرمونش حرف نداشت..

صداي آهنگو کم کرد..واسه 1 ثانيه هم نگاه از خيابون نمي گرفت..

-- امشب بايد هرکجا که من ميرم همرام باشي..جوري رفتار مي کني که شيدا رو تحت تاثير قرار بدي..بايد باورش بشه که تو ..

يه مکث کوچولو کرد و گفت: معشوقه ي مني..

برام جالب بود که اون امشب مي خواد چطور رفتار کنه؟!..لابد اونم ميره تو فاز رمانتيک بازي..واي تصورش هم ادمو به خنده ميندازه..

سکوتمو که ديد سرشو چرخوند و نگام کرد..نمي دونم تو چشمام چي ديد که باز نگاهشو به خيابون دوخت و اينبار با تحکم گفت: اگر فکر کردي منم مثل

تو رفتار مي کنم سخت در اشتباهي..کمي نرمش نشون ميدم اونم واسه اينکه نقشه م خراب نشه ولي مهره ي اصلي امشب تويي..

-من که چيزي نگفتم..

--هموني که دلت مي خواست بگي رو من گفتم..

لبخند زدم..

امشب ازادم هر کار مي خوام بکنم..يه امشب از دست غرغراش راحتم..

خونشون بالاترين نقطه ي شهر بود..يه خونه ي ويلايي و بزرگ..با زدن چند بوق سرايدار درو باز کرد و سريع آرشامو شناخت..درو کامل باز کرد و

واسه آرشام دست تکون داد..

-اينجا ويلاي شايان ِ ؟!

-- مگه تا حالا نيومدي؟!..

-نه..با کي؟!..

--منصوري!..

- نه بابا من که هميشه همراش نبودم..تو اکثر مهموني ها چرا بودم ولي نه هميشه..شايد اون چند باري که مهموني دعوت مي شده خونه ي شايانم

اومده..

سرشو تکون داد و ماشينو خاموش کرد..

هر دو پياده شديم..در ماشينو بست وبه طرفم اومد..

نگام به ويلا بود و باغي که اونو در خودش داشت..يه باغ بزرگ وسرسبز..با وجوده اينکه هوا رو به خنکي مي رفت سرسبزي خودش رو از دست نداده

بود..

-- دستتو حلقه کن دور بازوم..

با اين حرفش چون حواسم نبود شوکه شدم و عين خنگا نگاش کردم..

-هان؟؟!!..

باز اون لبخند کج نشست رو لباش..که بيشتر شبيه ِ پوزخند بود..

خودش دستمو گرفت و انداخت دور بازوش..

-- حواست کجاست؟!..

-هيچ کجا..همينجا!!..

حرکت کرد و منم کنارش به ارومي قدم برداشتم..

نمي دونم چرا ولي از اين همه نزديکي بهش و اينکه شونه به شونه ي هم راه مي رفتيم يه حالي بهم دست داد..

قلبم يه جوري شد..

خوشم اومد..

هيچ حس بدي نداشتم..

جلوي در ورودي ايستاديم..قلبم ديوانه وار تو سينه م مي زد..بدجور استرس داشتم..

-- اماده اي؟!..

همونجور که نگام به داخل ويلا بود سرمو اروم تکون دادم..

-آره!..

--رنگت پريده..

--من خوبم..فقط هيجان زده شدم..

قدم اول رو که برداشت همراهيش کردم..وارد شديم رو به رومون يه سالن نسبتا کوچيک بود و هيچ کسم اونجا نبود..

خدمتکار مانتو و شالمو گرفت .. دوباره دستمو دور بازوي آرشام حلقه کردم..

-اينجا که کسي نيست!!..

هيچي نگفت ..راه افتاد، منم کنارش بودم..رفت سمت راست که يه در بزرگ و قهوه اي روشن اونجا قرار داشت..

دو تا مرد قوي هيکل و قد بلند هم جلوي در ايستاده بودن..با ديدن آرشام به حالت تعظيم کمي خم شدن و درو باز کردن..هر دو وارد شديم و در پشت

سرمون بسته شد..

با دهان باز به سالن بزرگي که پيش رومون بود نگاه مي کردم..عجب جايي ِ..

زن و مرد..پير و جوون محيط سالن رو اشغال کرده بودن و اطراف روي صندلي هاشون نشسته بودن .. عده ي کمي با اهنگ ملايمي که پخش مي شد

اون وسط اروم مي رقصيدن..موزيک لايت بود و فضاي اطراف يه آرامشه خاصي داشت که تونست کمي از استرسم کم کنه..

- چه جاي محشري ..يعني اين ويلا کاملا متعلق به شايان ِ ؟!..

-- اينجا و خيلي جاهاي ديگه..

نگام کرد وبا لحن خاصي ادامه داد: کسي که مي خواست تو ملکه ي قصرش باشي..پس حالا ببين..اين قصر ِ شايان ِ..

از حرفش حرصم گرفت..حس مي کردم داره با کلامش بهم نيش مي زنه..

- قصرش و تموم دم و دستگاش دوبله بخوره تو ســـرش..مرتيکه ي ه*و*س*باز..تا تو گور هم برم باز از اين ادم نفرت دارم..

-- به خاطر نفرتت از اون خواستي که خدمتکاره من باشي ولي ملکه ي قصر شايان نه؟!..

صادقانه جوابش و دادم..

- دقيقا!!..

حس کردم اخماش تو هم رفت..

داشتيم کنار سالن قدم مي زديم که آرشام نگاهش به گوشه اي از سالن خيره موند ..

وقتي سرمو چرخوندم با ديدن شيدا که کنار يه مرد ميانسال و شيک پوش ايستاده بود ابروهام بالا رفت..ظاهرا متوجه ِ ما نشده بود..لابد اوني هم که

کنارش وايساده باباشه!..

با لبخند نگاش کردم..ولي هنوز اخماش تو هم بود..

- انگار سوژتون اومده رئيس..

-- رئيس؟!..

دستمو بغل گرفتم و سرمو به راست کج کردم که موهام از پشتم سر خورد و ريخت رو شونه م..

- چي صداتون کنم؟!..

نگاش تو چشمام خيره بود..اخماش کمرنگ شده بود..

يه مکث کوتاه کرد و گفت: بگو آرشام..و رسمي هم نباش..نمي خوام امشب اشتباهي تو کارت ببينم..يه امشب رو به خودت تلقين کن که معشوقه ي مني

و به تازگي با هم رابطه داريم..مي خوام جوري نقشت و بازي کني که وقتي شيدا متوجه شد به چشم ببينم که غرورش چطور خرد ميشه..

با دقت به حرفاش گوش مي دادم و نگاهمو ازش نمي گرفتم..

- اي به چشــم..يه امشب واسه همين اينجام ديگه..کارمو بلدم..

و تو دلم گفتم: جوري نقشمو بازي کنم که خودتم باورت بشه..

خواستيم رو صندلي هامون بنشينيم که صداي شاد وسرمسته شايان از پشت سر ميخکوبم کرد..رنگم شد عينهو کچ ديوار و دستام شروع کرد به لرزيدن..

ملتمسانه به آرشام نگاه کردم ..کمي نگام کرد .. به طرفم اومد و کنارم ايستاد..شايان که با لبخند جلومون ايستاد منم ناخداگاه دستمو سُر دادم طرف دست

آرشام و همزمان پنجه هامون تو هم گره خورد..

آرشام نگام کرد ولي چيزي نگفت..

شايان _ ببين کي اينجاست..

نگاهش به آرشام بود که داشتن با هم دست مي دادن..

و بعد از اون نگاه شايان چرخيد روي من و به راحتي تعجب زيادي که تو چشماش نهفته بود رو ديدم..

نگاهش به ارومي سُر خورد رو دستاي ما و بعد هم به آرشام نگاه کرد..

اخماش رو کشيد تو هم و با حالت عصبي گفت:اين ديگه چه وضعشه؟!..

سرمو زير انداختم و صداي اروم آرشام تو گوشم پيچيد..

-- فرماليته ست..براي دک کردن شيدا..متوجهي که؟!..

سرمو بالا اوردم و به شايان نگاه کردم که اروم اروم لبخند نشست رو لباش و چشماي ه*و*س الودش رو بهم دوخت..

درحالي که به سر تا پام با شور ِ خاصي نگاه مي کرد سرشو تکون داد..

-- فهميدم..که اينم يکي ديگه از نقشه هات ِ..بسيار خب..اميدوارم موفق باشي..

و با خنده تو چشماي آرشام خيره شد و ادامه داد: پس بگو واسه چي مي خواستيش..خوشم اومد،حالا مي بينم همون آرشامي هستي که مي شناختم..

با تعجب بهش نگاه کردم..

آرشام نيم نگاهي به من انداخت و درجواب شايان بعد از سکوت کوتاهي گفت: پس ارسلان کجاست؟!..اينجا نديدمش..

--مياد..فعلا بالاست..خب من ديگه ميرم..

و حين اينکه که نگاهش به من بود با لبخند گفت: موفق باشي پسر..مطمئنم واسه دک کردن شيدا خوب کسي رو انتخاب کردي..فقط..

رو به آرشام با وقاحته هر چه تمامتر گفت: اخر شب که مهمونا رفتن شماها بمونيد..باهاتون کار دارم..

و با همون لبخند چندش اورش عقب گرد کرد و ازمون فاصله گرفت..

زير لب با حرص گفتم: الهي بري ديگه بر نگردي مرتيکه ي کثافته ه*و*س*باز..چقد دوست دارم با همين ناخنام چشاي ه*ي*ز*ش*و از کاسه در بيارم

بندازم جلوي سگاش..عوضي..پست فطرت..

حواسم نبود تموم مدت که داشتم شايان رو فحش مي دادم آرشام جلوم ايستاده و داره نگام مي کنه..

مطمئن بودم حرفامو شنيده..زل زدم تو چشماي سرد وشيشه ايش ..

-- خالي شد؟!..

-چي؟!..

-- دق و دليت..

- نه هنوز..هر وقت جون دادنشو به چشم ببينم راحت ميشم..

--بشين.

نشستيم رو صندلي..داشتم به مهمونا نگاه مي کردم و با استرس پامو تکون مي دادم که آرشام از جاش بلند شد واومد کنار ِ من ..

تا اون موقع اونطرف ميز بود و حالا کنارم درست چسبيده به من نشسته بود..

- چي شده؟!..

--شيدا داره مياد..

-بايد برم تو نقشم؟!..

فقط سرشو تکون داد و به رو به رو نگاه کرد..

خودمو چسبوندم به آرشام و دستمو دور بازوش حلقه کردم..جوري بازوشو تو بغلم گرفته بودم که انگار مي ترسيدم يکي اونو ازم بدزده..چيزي نمي

گفت..خب اره ديگه اونم بايد يه امشب رو نقش بازي کنه..

سرمو به شونه ش تکيه داده بودم که خودشيفته جلومون ظاهر شد..

نگامو از کفشاي نقره اي پاشنه بلندش گرفتم و اومدم بالا..يه دکلته ي مشکي که روش پر بود از سنگ هاي نقره اي و بالاي دکلته يه بند فقط رو شونه ي

چپش داشت وشونه ي راستش کاملا ب*ر*ه*ن*ه بود..

و بلندي لباس هم تا بالاي زانوهاش بود..

نگام به صورتش افتاد که ديدم اوه اوه چه اخمي کرده..سرمو از رو شونه ي آرشام برداشتم ولي هنوز نگاش مي کردم..

رو به آرشام که خونسرد نشسته بود و به مهمونا نگاه مي کرد گفت: آرشام اينجا چه خبره؟!..اين دختره اينجا چي مي خواد؟!..

آرشام هم خيلي ريلکس جوابشو داد..

-- دختره؟!..

--همين نکبتو ميگم..چرا با خودت اورديش؟!..

--مراقب حرف زدنت باش ..نکنه قبلش بايد از شما اجازه مي گرفتم خانم صدر؟!..

به قدري جدي وسرد جوابشو مي داد که من به جاي شيدا حساب مي بردم..

-- منظورت چيه عزيزم؟!..

-- من عزيزم شما نيستم خانم..

-- ولي..آرشام تو..اصلا اين دختر کيه؟!..کجاي دنيا رسمه هر کي ميره مهموني خدمتکارشم با خودش ببره؟!..

-- دلارام خدمتکاره من نيست..

کم مونده بود يه جفت شاخ تر و تميز رو سر شيدا سبز بشه..

چشماش به قدري گشاد شده بود که چيزي نمونده بود تخم چشمش از کاسه بزنه بيرون..

--خودت گفتي که اين دختره خدمتکاره مخصوصته!..

-- بود..ولي الان نيست..

--يعني چي آرشام..گيجم کردي..خواهش مي کنم بگو اينجا چه خبره؟!..

آرشام سکوت کرد و من حلقه ي دستمو به دور بازوش تنگ تر کردم..

-- دلارام از امروز معشوقه ي منه..

و شيدا همچين جيغ زد :چــــي؟!..

که گوشاي من و مهمونايي که نزديکمون نشسته بودن بيخ تا بيخ کر شد..

ديگه نتونست حرفي بزنه چون مهمونا همه به هياهو افتادن ..نگاهشون به در سالن بود که باز شد..

من و آرشام بي توجه به شيدا از روي صندلي بلند شديم و ايستاديم و چند قدم ازش فاصله گرفتيم ..

به در سالن نگاه کردم که مردي جوان و خوش پوش و قد بلند وارد شد و با لبخند به مهمان ها نگاه کرد .. شايان هم کنارش ايستاده بود..

رو به جمع با خوشحالي و شعفي که تو صداش بود بلند گفت: مهمانان عزيز..شب خوبي رو براي تک تکتون ارزو مي کنم..همونطور که همگي ِشما مي

دونيد اين مهماني رو به افتخار ورود برادرزاده ي عزيزم ارسلان جان ترتيب دادم که بعد از مدت نسبتا طولاني از امريکا به ايران برگشتن..و من همينجا

ورود ارسلان عزيز رو بهش تبريک ميگم..

و در ميان هياهو و صداي دست زدن مهمانان ارسلان با لبخند باهاش دست داد ..و بعد از همونجا شروع کرد با تک تکه مهمانان که شايان اونها رو

بهش معرفي مي کرد سلام و احوالپرسي کردن..

يه مرد جوون که بهش مي خورد 31 يا 32 سالش باشه..چشماي سبز و نافذ..پوست برنزه و موهاي بلند که مثل عموش پشت سرش نبسته بود و اونها

رو ازادانه روي شونه هاش رها کرده بود..صورت گيرايي داشت و معلوم بود براي اين جذابيت زحمته زيادي کشيده..

صورتمو کمي کج کردم سمت آرشام..فهميد مي خوام زير گوشش حرف بزنم که سرشو کمي خم کرد ..

- ميگم اين دختره يا پسر؟!..

لحنم به قدري بامزه بود که حس کردم واسه يه لحظه لبخند زد ولي به سختي همون لبخنده نصفه نيمه رو جمعش کرد..

-- چطور؟!..

- شايان پيش مرگش بشه اخه خيلي گوگولي ِ..موهاش که از منم بلندتره..پوستش از دختراي اينجا هم برنزه تر ِ..چشماشم که هر ادمي رو افسون مي

کنه..يا دختره پسر جاش مي زنن به مردم..يا اينکه مي خواسته دختر بشه خدا دم اخري پشيمون شده..هر چي هست انگار امريکا حسابي بهش ساخته..

چند بار به لباش دست کشيد ..حس مي کردم مي خواد بخنده ولي هر بار جلوي خودشو مي گرفت..

نتونست جوابمو بده چون شايان به همراه برادرزاده ش جلومون ايستاد وبا لبخند بزرگي با دست به آرشام اشاره کرد..

- فکر نمي کنم ديگه لازم به معرفي باشه پسرا..

ارسلان با ديدن آرشام لبخندش پررنگ تر شد ..دستشو جلو اورد و آرشام با مکث کوتاهي دستشو پيش برد و جدي باهاش دست داد..

ارسلان اونو در اغوش گرفت و با خوشحالي گفت: چطوري پسر؟!..دلم برات تنگ شده بود..

و از هم جدا شدن و ادامه داد: خوشحالم که مي بينمت..

نگام به آرشام بود که ببينم چي جوابشو ميده..اخم نداشت ولي لحنش جدي و سرد بود..

-- بابت ورودت بهت تبريک ميگم..

ارسلان با لبخند نگاهشو از روي آرشام به طرف من سوق داد ..قد بلند بود و چهارشونه..هيکل پُر و ورزيده اي داشت..کت و شلوار سفيد و خوش دوخت

و پيراهن ليمويي و کراوات سفيد..کيپ ِ تنش بود..

ولي نگاهه سبزش به قدري نافذ بود که شرمم شد وسرمو زير انداختم..مرتيکه کم از عموش نداره..جوري نگاه مي کنه انگار ل*خ*ت و ع*ر*ي*و*ن

جلوش وايسادم..

-- اين خانم ِ زيبا رو معرفي نمي کني؟!..

پيش خودم گفتم اين يارو که شيدا نيست آرشام بخواد جلوش نقش بازي کنه..پس الان چي مي خواد جوابشو بده؟!..

با تعجب ديدم که دستش دورم حلقه شد ومنو به سينه ش فشرد..سرمو بالا اوردم و مبهوت نگاش کردم...ولي نگاهه جدي و سرد اون به ارسلان بود..

-- دلارام معشوقه ي منه..

يه تاي ابروي ارسلان بالا رفت..نگاهش بين من و آرشام در گردش بود..

-- دلارام..چه اسم زيبايي..نمي دونستم انقدر خوش سليقه اي..يادمه هميشه از زن ا فراري بودي..

و شايان با لبخند و غروري که تو چشماش داشت به جاي آرشام جواب داد..

-- پس معلومه بعد از اين همه سال هنوز آرشام رو نشناختي..هميشه روي بهترين ها دست ميذاره..که دلارام يکي از هموناست..

و در حالي که نگاش روي من بود با لحن چندشي ادامه داد: که البته فکر مي کنم از اين جهت آرشام شبيه به خودمه..همونطور که مي خواستم..

مرتيکه ي بيشعور..حالم ازش بهم مي خورد..خوب که دقت کردم ديدم شايان و ارسلان چقدر ظاهرشون بهم شبيه ِ..عين سيبي که از وسط نصف کرده

باشي..منتهي شايان سني ازش گذشته بود ولي ارسلان جوون تر بود..

ارسلان تموم مدت نگاهه خيره ش به روي من بود که تو اغوش آرشام فشرده مي شدم..چقدر اغوشش گرم بود..نمي دونستم دليلش چيه ولي از اينکه

پيش ارسلان هم منو معشوقه ي خودش معرفي کرد خوشحال بودم..يه حس خاصي بهم دست داده بود که..دوستش داشتم..يا بهتره بگم خوشم مي اومد..

شايان و ارسلان از پيشمون که رفتن من هنوز تو بغلش بودم و يه دستش دور شونه م بود..قدم که برداشت سرمو بلند کردم..به طرف پيست رقص مي

رفت..يعني مي خواد که باهاش برقصم؟!..

با شيطنت نگاش کردم و صداش زدم..همونطور که خودش مي خواست..

- آرشام..

حس کردم قدماش ارومتر شد..نگاهشو به اطراف سالن چرخوند و اهسته گفت: بگو..

- الان داريم ميرم وسط که چکار کنيم؟!..

-- بقيه دارن چکار مي کنن؟!..

- خب مي رقصن..

--پس حرف نباشه..

لحنش اروم بود ..

خنديدم و گفتم: يعني مي خواي باهات برقصم؟!..

وسط پيست ايستاد..بين زوج هايي که دو به دو تو آغوش ِ هم مي رقصيدن..

خواستم ازش جدا شم و رو به روش بايستم که مچ دستمو گرفت و خيلي ماهرانه منو چرخوند ..يه دور کامل چرخيدم و از پشت بغلم کرد..

زير گوشم زمزمه کرد: دقيقا..

قلبم تو دهنم مي زد..کم مونده بود بزنه بيرون..

-- ولي تو هنوز ازم درخواست نکردي..

لحنم شيطون بود و اروم..نمي دونم چرا دوست داشتم يه امشب رو که ازادم در مقابل اين ادم ِ مغرور و خودخواه شيطنت کنم..

با يه چرخش کوتاه منو برگردوند سمت خودش و سينه به سينه ي هم شديم..هنوز تو بغلش بودم..نگاهمون تو هم گره خورد..چشماش برق عجيبي داشت..

با اخم کمرنگي که به روي پيشونيش نقش بسته بود بيش از پيش به جذابيتش افزوده بود..

با ديدن چشماش قلبم تندتر زد..اين چه حسي ِکه نميذاره لبخند بزنم ولي بي نهايت مشتاق ِ اينم که تو اغوشش باشم و در مقابلش با شيطنت جوابش رو

بدم؟!..

حرفي نمي زد ..موزيک عوض شد..يه آهنگ خارجي بود..خواننده اسم آهنگ رو گفت..آهنگ Just in Love از Joe Jonas..

اون آهنگ به وجودم هيجان تزريق کرده بود و هم اينکه آرشام به قدري هماهنگ و منظم من رو تو اغوشش تکون مي داد و هر بار دستم رو مي گرفت

و مي چرخوند که به وجد اومده بودم..جوري که فارغ از ادماي اطرافم همراهيش مي کردم ..

Love a girl in a whole 'nother language

يه دختر با يه زبون کاملا متفاوت رو دوست دارم!

People look at us strange

مردم هم يه جور عجيبي نگاهمون مي کنن

Don't understand us, they try to change it

درکمون نمي کنن و سعي مي کنن عوضش کنن

Try to say it won't change.

و ما هم سعيمون رو مي کنيم که بهشون بفهمونيم که نميتونن چيزي رو عوض کنن

Talk love when they say it sounds crazy

وقتي ميگن ديوونگيه مي گيم که عشقه

Love is even more wild when you’re angry

و عشق وقتي که عصباني باشي حتي قويتره

I don’t understand why you wanna change it,

و من نميفهمم که چرا ميخواين عوضش کنيد

Girl listen to me

دختر به من گوش کن

I was running from the truth

من داشتم از حقيقت فرار مي کردم

I’m scared of losing you

از اينکه از دستت بدم مي ترسم

You are worth too much to lose

تو اونقدر با ارزشي که نمي خوام از دستت بدم

Baby if you’re still confused

عزيزم اگه هنوزم هم برات مبهمه...

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

No other words to use

کلمه ي ديگه اي هم نمي تونه توصيفش کنه

Girl I’m just in love with you

من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

من فقط عاشق توام

When I tell you I would never leave you

وقتي بهت ميگم هيچوقت ترکت نمي کنم

Do you hear what I say?

مي شنوي چي ميگم؟

Talk love when they say it sounds crazy

وقتي بقيه ميگن ديوونگيه مي گيم عشقه

Love is even more wild when you’re angry

و عشق وقتي که عصباني باشي حتي قويتره

I don’t understand why you wanna change it,

و من نمي فهمم که چرا مي خواين عوضش کنيد

Girl listen to me

دختر به من گوش کن

I was running from the truth

من داشتم از حقيقت فرار مي کردم

I’m scared of losing you

از اينکه از دستت بدم مي ترسم

You are worth too much to lose

تو اونقدر با ارزشي که نمي خوام از دستت بدم

Baby if you’re still confused

عزيزم اگه هنوزم هم برات مبهمه...

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Do you hear what I say?

ميشنوي چي ميگم؟

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Can’t nobody change it

هيچکس هم نمي تونه عوضش کنه

No other words to use

هيچ کلمه ي ديگه اي هم نمي تونه عوضش کنه

I love you baby

دوست دارم عزيزم

Girl I’m just in love with you

من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

من فقط عاشق توام

Oh oh oh

Never knew what we had

هيچوقت قدر چيزايي که داشتيم رو ندونستم

I don’t understand, if we’re just a waste of time

نمي فهمم،يعني کار ما وقت تلف کردنه وقتي که

When you put your hand in mine

دستت رو تو دست من ميذاري؟

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

No other words to use

هيچ کلمه ي ديگه اي نميتونه توصيفش کنه

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Let me say it again, let me say it again,

بذار بازم بگم،بذار دوباره بگم...

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

با تموم شدن آهنگ همزمان دستمو گرفت و منو چرخوند ..يه چرخ کامل دورش زدم و برگشت ومنو رو دستش خم کرد..

هر دو نفس نفس مي زديم..رقصمون هيجان داشت..پر تحرک..هيچ فکر نمي کردم انقدر ماهرانه برقصه و بتونه اين همه هماهنگ منو با خودش همراه

کنه..

بقيه به افتخار دي جي دست مي زدن ولي من هنوز رو دست آرشام بودم .. اون روي صورتم خم شده بود و نگاهمون تو هم گره خورده بود..

قلبم از زور هيجان تو سينه م اروم و قرار نداشت..

به حالت اول برگشتيم و من با گونه هايي گلگون سرمو زير انداختم .. به لباسم دست کشيدم..گيج شده بودم..حالم يه جوري بود..يه جوره خاص..

دست سردمو تو دست گرم و ملتهبش گرفت و منو از پيست بيرون اورد..همراهش قدم برمي داشتم ولي تو حال و هواي خودم بودم..

نگاش کردم ..لبامو با زبون تر کردم و گفتم: معرکه بود..اصلا باروم نميشه انقدر تو رقص حرفه اي باشي..

و جوابش يه کلام همراه با نگاهي سوزان به من بود..

-- تو هيچي از من نمي دوني !!..

بعد هم دستم و رها کرد و رفت اونطرف سالن چند تا مرد ايستاده بودن..همونجا وايساده بودم وبه رفتنش نگاه مي کردم..

جذاب بود و در عين حال پر رمز و راز..

-- الان چه حسي داري اشغال؟!..

برگشتم..شيدا بود..بي توجه بهش چند قدم رفتم جلو و پشت ستون ايستادم که بازومو گرفت ..

--صبر کن ببينم..کجا فرار مي کني؟!..

-چي مي خواي؟!..

--دختره ي کثافت تو عشقمو ازم گرفتي..چطور تونستي خامش کني؟!..

- خفه شو..آرشام عشق تو نبوده و نيست..درضمن من خامش نکردم..خودش بهم ابراز علاقه کرد..

-- و تو هم خر کيف از اين موقعيتي که برات جور شده زرتي چسبيدي بهش و ولش نکردي اره؟..

- هه..چيه داري مي سوزي؟..نقشه ت نگرفت اره؟..

-- خفه شو کثافت..

- من کثافتم يا تو که واسه ثروت آرشام تور پهن کردي؟..ولي خوشم اومد دستت زود رو شد و نتونستي به هدفت برسي..

--به چه حقي اين حرفا رو مي زني؟..تو هنوزم از ديد من يه خدمتکاره بي مصرفي..

- چيه انگار خيلي مشتاقي بحث و عوض کني..ولي شنيدي که آرشام چي گفت؟..خدمتکارش بودم ولي حالا معشوقشم..

-- تو دختره ي حمال نمي توني آرشامو ازم بگيري..مطمئنم بهش باغ سبز نشون دادي که به طرفت کشيده شده..

ببينم چند بار باهاش خوابيدي؟..اره خب به اسم خدمتکاره مخصوص هر غلطي بخواي مي توني بکني..انگار بدجورم ازت کام گرفته که بهش مزه کردي و

ولت نکرده..

بدبخت آرشام اگه توي هيچي ندار و بخواد فقط واسه تن و بدنته که در اختيارش گذاشتي..وگرنه دو بار باهاش ه*م*ب*س*ت*ر نشو ببين چطور پرتت مي

کنه بيرون و تف ميندازه تو روت..

توي بي شخصيت از اين چيزا چي حاليته؟..لايقت همونه که اين ادم ازت فيض ببره..نه فقط آرشام همه ي مردايي که دور و برت هستن..لياقته تو فقط

وفقط ج**گي ِ..شماها فقط به درد اين مي خورين که ازتون استفاده ي سو بشه..

ببينم تا حالا يه بار لباتو با عشق بوسيده؟!..يه بار با عشق بغلت کرده؟!..يا اينکه رابطتون فقط به رختخواب و س**س ختم شده؟!..ولي من و اون عاشق

هم بوديم..توي کثافت بينمون قرار گرفتي..آرشام داشت شيفته ي من مي شد که توي اشغال..

بغض بدي توي گلوم سنگيني مي کرد..حرفاش به قدري ازارم داد که در اثر بغض زبونم بند اومده بود ..چشمام به اشک نشست..

نگاهه مملو از نفرت و خشمم که نمناک از اشک بود رو تو چشماي وقيح و شيطاني شيدا دوخته بودم..

هر جمله و هر کلمه اي که از دهنش بيرون مي اومد بغض توي گلوم رو سنگين تر مي کرد..

خدايا اي کاش زبونم مي چرخيد تا هر چي لايقه خودش و ابا و اجدادشه رو بارش مي کردم..ولي مي ترسيدم دهن باز کنم وبغضم بترکه..اونوقت بود که

مورد تمسخرش قرار مي گرفتم و من اينو نمي خواستم..

وقتي مي گفت بي همه چيز و بي شخصيت اتيشم مي زد..وقتي گفت بغل *خو ابه آرشامم ديوونه مي شدم..

اون پشت سرهم ادامه مي داد و من حواسم نبود آرشام از خيلي وقت پيش پشت سرم کنار ستون ايستاده و مخفيانه به مکالمه ي ما گوش مي کرده..

شيدا داشت ادامه مي داد که بازوم توسط آرشام کشيده شد و در ميان بهت و ناباوري منو چسبوند سينه ي ديوار..

به قدري از کارش شوکه شدم که چشمام گرد شد و دهنم باز موند..

اخماش تو هم بود..فکش منقبض شده بود..يه دستش بازوم و گرفت و اون يکي دستشو کنار صورتم به ديوار تکيه داد..نم اشک رو تو چشمام ديد..يه

قطره از گوشه ي چشمم به روي گونه م چکيد..

با ديدنش و اون حس عجيب بغضم سنگين تر شد..نگاه نافذ و سياهش تو چشماي خاکستري و نمناکم گره خورد ..

نگام براي يه لحظه ي کوتاه رو صورت متعجب شيدا که کنارمون ايستاده بود چرخيد و باز تو چشماي آرشام خيره شدم..

جوري که شيدا بشنوه صورتشو جلو اورد و به ارومي با حرصي که تو صداش بود گفت: دنباله اثباته اين عشقه؟!..هنوز باورش نشده که تو معشوقه ي

مني؟!..مي خواد بوسه ي عاشقانه ي ما رو با چشم ِ خودش ببينه؟!..

همونطورکه تو چشمام زل زده بود لباش و رو هم فشرد و سرش و تکون داد..

و در کسري از ثانيه لبامو به اتيش کشيد..داغيي رو به وجودم تزريق کرد که برام تازگي داشت....

قلبم ديوانه وار توي سينه م مي کوبيد..در اثر شوکي که بهم وارد شده بود نزديک بود از روي ديوار سُر بخورم که بازمو محکم نگه داشت..

اين همه هيجان..يکجا ..داشتم پس مي افتادم..

منو با خشونت خاصي مي بوسيد..و همون حرارت تن يخ زده م رو گرم کرد..

قفسه ي سينه م با هيجان بالا و پايين مي شد و کتش و تو چنگ گرفتم..دستش که کنار سرم بود لا به لاي موهام لغزيد..

اولين بوسه م بود..براي اولين بار تجربه ش کردم..خدايا داره چه به روزم مياد؟!..

چشماي خمارمو باز کردم..چشماي اون بسته بود..به نرمي بازشون کرد و همزمان خودشو کنار کشيد..

حرکتي نمي کردم..يا بهتره بگم سرجام خشک شده بودم..

بدون اينکه کوچکترين تغييري تو حالتش ايجاد کنه سرش و چرخوند و به شيدا نگاه کرد..

پوزخند زد و با تحکم گفت: حالا چي؟!..باور کردي؟!..حالا که به چشم ديدي پس بزن به چاک..

تو چشماي خشمگين ِ شيدا اشک نشسته بود و چونه ش از زور خشم و بغض مي لرزيد..دستاشو مشت کرد ..

-- برو به درک کثافت..خيلي پستي آرشام..لياقتت همين دختره ي هيچي نداره ..

آرشام ازم فاصله گرفت ..

--هيچي ندار تويي که تمومه مدت چشم به دارايي ِمن دوخته بودي..برو به پدرت بگو آرشام و خيلي دست کم گرفتي..من کسي نيستم که به همين اسوني

از هر بي سرو پايي رو دست بخورم..آرشام اگه بخواد مي تونه همه رو به بازي بگيره ولي هنوز کسي از مادر زاده نشده که بخواد بازيش بده..

شيدا نگاهه مملو از نفرتش رو تو چشماي من و آرشام دوخت و ازمون دور شد..کنار ستون جايي که کمترين ديد رو به بقيه داشت ايستاده بوديم تا

صدامون رو کسي نشنوه..

پشتش به من بود..صورتم خيس از اشک شده بود و وقتي برگشت با حرص بهش توپيدم..

- قرارمون اين نبود که تو نقشه ت بوسه و..

بغضم گرفت..

در همون حال گرفته و لرزون گفتم: چرا منو بوسيدي لعنتي؟!..چرا منو بازيچه ي خودت قرار ميدي؟!..فکر کردي کي هستي که هر کاربخواي مي توني

انجام بدي؟..من عروسکت نيستـــم..

بغضم شکست و با هق هق به طرف دستشويي که درست سمت راستم بود دويدم از علامتي که روش داشت تونستم اينو بفهمم ..

بين راه صدام زد ..

--دلارام..

ولي صبر نکردم و با گريه رفتم تو و درو بستم..يک راست رفتم سمت روشويي و آب رو باز کردم..

چندتا مشت آب سرد به صورتم زدم تا نفسم بالا اومد..به خودم تو اينه نگاه کردم..اون عوضي به چه حقي منو ب و س ي د؟!..چرا داره با احساسم بازي

مي کنه؟!..چرا؟!..

در به شدت باز شد ..با ترس برگشتم..آرشام بود..درو پشت سرش بست و قفل کرد..

اخم غليظي رو پيشونيش نقش بسته و نگاهش جدي تر از هميشه بود..

-- اين کارا واسه چيه؟!..

بي پروا گفتم: فکر کردي با کي طرفي؟!..يه دختر بي کس و بدبخت که هر کار خواستي باهاش بکني اره؟..عين يه عروسک تو دستات باهام رفتار مي کني

که چي؟که مثلا رئيسه مني ومنم نبايد جيکم در بياد چون هيچ کس نيستم جز يه خدمتکار؟!..

--مگه چي شده؟..از اول قرارمون همين بود..

-نه نبود..قرارمون اين نبود..قرارنبود منو بازيچه قرار بدي..مکث کردم و بلندتر گفتم: تو قرارمون بوسيدن نبود مهندس تهراني..

چند لحظه با اخم نگام کرد..کلافه تو موهاش دست کشيد..

-- يعني اين موضوع تو رو ناراحت کرده؟..ما تو بغل هم رقصيديم و تو در همه حال با من بودي..حالا واسه يه بوسه داري اينکارا رو مي کني؟..پوزخند

زد و ادامه داد: جالبه..

حرصم گرفت..يعني اتفاقي که بينمون افتاد انقدر جلوي چشمش طبيعي بوده که داره اينا رو ميگه؟!..حرفش برام سنگين بود..

نمي دونم چرا ولي بغضم گرفت..اما اونقدرا سنگين نبود که نتونم حرفامو بهش بزنم..

- به شايان چي گفتي؟!..گفته بودي که منو واسه چي مي خواي؟..واسه بهره بردن تو نقشه هات؟..مي خواستي منو يه وسيله قرار بدي واسه رسيدن به

چيزهايي که مي خواستي؟..تموم مدت داشتي منو بازي مي دادي..منو نگه داشتي واسه همين کار آره؟..

با صدايي که سعي داشت بلند نباشه تا نتونه بيرون بره گفت:مگه خودت قبول نکردي تا اخرش باشي؟..

- منه خاک بر سر قبول کردم چون از اون دختره ي عوضي متنفر بودم..خواستم اين وسط بهت کمک کنم ..

-- مگه غير از اين بود؟..

- تو انگار متوجه نيستي داري چکار مي کني؟..

از کوره در رفت..تموم مدت رو به روي هم گارد گرفته بوديم..

شونه هامو گرفت و پشتمو به سراميکاي سرد چسبوند..جوري که کمرم درد گرفت و اخمام جمع شد..

نگاهه پر از خشمش تو چشمام خيره بود..

زير لب غريد: من هرکار که بخوام مي کنم..اينا رو خوب تو گوشات فرو کن..هيچ چيز وهيچ کس برام مهم نيست..

پوزخند زد..هنوز چشماش لبريز از خشم بود..

-- بوسه که چيزي نيست..من اگر بخوام مي تونم بدتر از ايناشم به سرت بيارم..پس به پر و پاي من نپيچ و کاري که ميگم و بکن..

با عصبانيت دستمو بلند کردم و خواستم بزنم تو صورتش که بين زمين و هوا مچمو گرفت..

تقلا کردم دستمو ازاد کنه ولي فايده نداشت..

به اوج رسيده بودم..از کاراش حرصم گرفته بود و حرفاش اتيشم زد..

خونسرد به تقلاهاي من نگاه مي کرد..به نفس نفس افتادم..

- خيلي خب..حالا که خودت مي خواي ..مي دونم بايد چکار کنم..

با تموم قدرتم هولش دادم عقب ..کمي که ازم فاصله گرفت به طرف در رفتم..

- همه چيزو به شيدا ميگم..ميگم که من معشوقه ت نيستم و تو..

دستمو گرفت و همچين منو کشيد طرف خودش که يه دفعه برگشتم و اگه به موقع کنترلم نکرده بود نقش زمين مي شدم..

با خشم کنترل شده اي دندوناش و روي هم ساييد ..

-- تو غلط مي کني دختره ي احمق..فقط دلم مي خواد اينکارو بکني بعد ببين چه بلايي به سرت ميارم..جوري که مثل سگ از کرده ت پشيمون بشي..

-ول کن دستمو..حالا که ميگي هر کار بخواي مي توني بکني منم ميگم که بهتره منو دست کم نگيري..

مشکوکانه نگام کرد..

-- حرف حسابت چيه دلارام؟!..

-ولم کن..

-- گفتم حرف حسابتو بزن..چي مي خواي؟!..حس مي کنم بي دليل اين حرفا رو نمي زني..

- من از تو هيچي نمي خوام..فقط بذار برم..

-- که بري پيش شيدا و همه ي برنامه هامو خراب کني؟..

- نــه..

آب دهنمو قورت دادم: منظورم اين بود بذار از خونه ت برم..براي هميشه..

چند لحظه بي حرکت زل زد تو چشمام..فکش منقبض شد..

چشماي سرخش رو باريک کرد و گفت: پس بگو..که ازم باج مي خواي آره؟!..

-- هر اسمي مي خواي روش بذار..من حرفي به شيدا و هيچ کس ديگه نمي زنم به شرطي که بذاري برم..

داد زد: خفه شو تا دندوناتو نريختم تو دهنت..قبلام بهت گفتم که تو تا اخر عمرت تو خونه ي من مي موني..مجبوري که بموني..

- هيچ اجباري تو کار نيست.. اون واسه وقتي بود که پاي من وسط اين ماجرا کشيده نشده بود..

-- به خاطره يه بوسه داري اين کارا رو مي کني؟!..

- اون بوسه اي که واسه تو معمولي ِ واسه من خيلي مهمه..تو حقه اينکارو نداشتي..من شايد خدمتکارت باشم ولي برده ت نيستم..قبل از اينکه زيردستت

باشم ادمم..

پوزخند زد و يه قدم بهم نزديک شد..درست جلوي روم ايستاد..

با لحني خاص و اروم ولي در عين حال عصبي گفت: چيه؟!..با يه بوسه خودت و باخت دادي؟!..نکنه مي خواي بگي بار اولت بوده؟!..البته اين يه مورد

بعيده..دختري مثل تو مگه مي تونه خودشو در چنين موقعيت هايي کنترل کنه؟!..

دستمو با خشم مشت کردم و اوردم بالا تا بزنم تو صورتش که نذاشت و باز مچ دستمو گرفت..

-- مي دوني اگه هر کس ديگه اي بود و اين حرکت ازش سر مي زد جفت دستاش و خرد مي کردم؟!..

- آخرش که يا به دست تو يا به دست شايان کشته ميشم پس چرا همين الان کارو تموم نمي کني؟..

-- کسي نمي خواد تو رو بکشه..اينا يه مشت توهم ِ پوچ و تو خالي ِ که تو داري..

پوزخند زدم..

- هه..مطمئني؟!..تو شايد نخواي ولي شايان بعد از اينکه به مقصودش برسه همين بلا رو به سرم مياره..شک نکن..

در سکوت فقط نگام کرد..

-- قرار نيست چه الان و چه در اينده اتفاقي بيافته..ولي نمي تونم درک کنم که به خاطر يه بوسه اين قِشقِرِق و به راه انداختي..خودت و باختي؟!..

با اون يکي دست ازادم که مشت شده بود زدم به شونه ش و بلند گفتم : من با يه بوسه خودمو باختم ؟!..کي بود اينکارو کرد؟!..کي ازم کمک

خواست؟!..کي برام لباس خريد و بهم ياد داد چکار کنم؟!..کي گفت نقش معشوقه ي منو بازي کن جوري که شيدا شک نکنه؟!..توي نامرد همه ي اينارو

بهم گفتي و اينکارا رو کردي..حالا جلوي من وايسادي و دم از چي مي زني؟!..

-- اون کاره من جزو نقشه نبود ولي بايد انجامش مي دادم..اينکار براي من يه جور تير ِ خلاص محسوب مي شد براي خرد کردن شيدا که خب ديدي

بهترين راه همين بود..

- به چه قيمتي؟!..علاوه بر غروره شيدا غروره منم خرد کردي هيچ مي فهمي اينا رو؟!..انقدر اطرافتو دختراي مغرور و ريلکس پر کردن که نمي توني

درک کني بين اونايي که دست زدن به تن و بدنشون براشون يه امر عاديه دختري هم پيدا ميشه که با يه وسه جسم و روحش درهم مي شکنه و حس مي

کنه به بازي گرفته شده..من از اوناش نيستم اقا..من دلارامم..دختري که مي دونه اطرافش پر از گرگه ولي هيچ وقت نمي خواد و نميذاره که يه بره باشه

واسه دَريده شدن اونم توسطه امثاله شماها..

تموم مدت تو چشمام خيره بود و حرفي نمي زد..

برگشتم از در برم بيرون که نذاشت..مي دونستم چي مي خواد..

همونطور که پشتم بهش بود گفتم: بذار برم..من مثل بعضيا بي معرفت نيستم که بخوام با دو کلوم حرف و يه کاره نابجا غروره کسي رو خرد کنم..

نترس..شيدا از دهنه من حرفي نمي شنوه..ولي کار منم با شما تمومه..از همين الان..

دستمو ول کرد..بي معطلي دستم رفت رو دستگيره..

قلبم گرفته بود و جوشش اشک رو تو چشمام حس کردم..لبامو گاز گرفتم تا سرازير نشن..

داشتم با قفل کشتي مي گرفتم..چون دستام مي لرزيد کنترلي روي حرکاتم نداشتم..

آرشام بي هوا جلوم ظاهر شد و شونه ش رو به در تکيه داد..سرمو بلند نکردم..موهام ريخته بود تو صورتم و سرمو خم کرده بودم..

اون احساسي که اول تو قلبم داشتم عين حباب ترکيده بود و حالا حس مي کردم وجودم خالي شده..

-- نگام کن..

نگاش نکردم..

-- دلارام با تو بودم..گفتم نگام کن..

لحنش جدي و محکم بود..سرمو بلند کردم..نيمي از موهام صورتمو پوشونده بود..با نوک انگشتم بردم پشت..

-- اولين بارت بود؟!..

نگاهه متعجبم تو چشماي شفاف و شيشه ايش در گردش بود..

-چي؟!..

-- بوسه !!..

سرمو زير انداختم..به موهام دست کشيدم و سرمو به نشونه ي مثبت تکون دادم..

--يعني تو تا به الان با هيچ مردي نبودي؟!..

باز خواستم جلوش گارد بگيرم که با اخم گفت: ازت سوال کردم..پس فقط جوابمو بده..

-معلومه که نه..اصلا چرا بايد اينا رو به شما بگم؟!..

-- چون من رئيستم..

با حرص زير لب گفتم: کِي ميشه ديگه نباشــــي..

نشنيد..يا اگرم شنيد به روي خودش نياورد..

--از موضوع امشب همونطور که قبلا هم گفتم پيش هيچ کس حرفي نمي زني..درضمن من به کسي باج نميدم..راه هاي بهتري اَم براي بسته نگه داشتن

دهن ِ تو بلدم..پس هواي خودتو داشته باش که پاتو کج نذاري..

جوابشو ندادم و نگامو ازش گرفتم..

هميشه مي خواست تهديدم کنه..

دستگيره رو کشيدم و درو باز کردم ..خواستم برم بيرون که يکي با عجله جلوم ايستاد..نگاش که کردم ديدم ارسلان ِ..

لبخند نصفه نيمه اي تحويلش دادم..ولي لبخند رو لباي اون پررنگ شد ..

نگاهش يه جوره خاصي بود..سنگين و نافذ..

يه ببخشيد گفتم و از جلوي در رفتم کنار..قبل از اينکه بره تو آرشام پشت سرم بيرون اومد..ارسلان با تعجب و لبخند ِ کجي که روي لباش داشت نگاهش

بين من و آرشام در رفت و امد بود..

شرمم شد..سرمو انداختم پايين..مطمئنم با ديدن اين صحنه فکراي خوبي تو سرش نيومده..

-- دستشويي زنونه و مردونه ست؟!..

آرشام اخم کرد و جوابشو نداد .. بازوي منو گرفت..البته اينبار نه با خشونت بلکه با آرامش..خواستم دستمو بکشم ولي جلوي ارسلان نمي شد..

ارسلان خنديد و زير گوش آرشام جوري که منم بشنوم گفت: نه خوشم اومد..معلومه اين مدت خيلي تغيير کردي..

با قهقهه رفت تو دستشويي و من به وضوح صورت سرخ شده از خشم آرشام رو ديدم که دندوناشو روي هم ساييد و زير لب غريد: رذل ِ بي همه چيز..

از اين حرفش تعجب کردم..

ارسلان حرف خوبي نزد و لابد براي همين آرشام عصباني شد..

نگاهه ارسلان برام خوشايند نبود..حس نمي کردم نگاش به ه*و*س بازي عموش باشه ولي گرما و نافذ بودن نگاهه ارسلان بهم حس خوبي نمي داد..

بهش مي خورد مغرور و زيرک باشه..

درست برعکسش در مقابله آرشام ..که اصلا چنين حسي رو نداشتم..نگاهه اونم براي من گرما داشت و نفوذه چشماش خاص بود..ولي اذيتم نمي کرد..

شيدا رو تو سالن نديدم..تا وقتي که آرشام بهم گفت شيدا ديگه تو مهموني نيست و رفته..

اره خب ديگه جاي موندن نبود..بايد مي رفت..مي موند که چي بشه؟!..اينجوري ديگه مجبور نبودم نقش معشوقه ي اين مرد مغرور و خودخواه رو بازي

کنم..

ولي منکر اينم نميشم که هر وقت کنارم مي ايستاد و يا نزديکم مي شد انگار يکي احساساتمو قلقلک مي داد..يه جوري مي شدم که برام عجيب و نو بود..

شام تو محيطي اروم صرف شد..بعد از اون هم مهمونا عزم رفتن کردن ولي آرشام به درخواست شايان موند و منم مجبور شدم کنارش باشم..

حس خوبي نداشتم..

يعني شايان ازمون چي مي خواد؟!..

شايد کارش فقط با آرشام ِ..

ولي نه..خودش گفت که اخر مهموني شماها بمونين باهاتون کار دارم..

پس لابد با منم کار داره..

توقسمت مهمونخونه نشسته بوديم..آرشام کنارم بود ..هر دو سکوت کرده بوديم..اون عميقا تو فکر بود و من هم مدام از روي استرس پامو تکون مي

دادم و انگشتامو تو هم گره مي زدم..

تا اينکه شايان به همراه ارسلان وارد سالن شدن..

کمي خودمو به سمت آرشام کشيدم ..

ارسلان _ خيلي خسته م..ميرم بالا استراحت کنم..راستي آرشام واسه آخر هفته ي آينده برنامه نچين مي خوام يه سر به اسبا بزنم گفتم همگي بريم

بهتره..بعد از اين مدت مي خوام بيشتر ببينمت..

مکث کرد و ادامه داد: هر چي نباشه ما دوستاي صميمي هستيم..درضمن بي نهايت خوشحال ميشم اين خانم زيبا روهم همراهه خودت بياري..مطمئنم

بهش خوش مي گذره..

با خنده ي جذابي به من چشم دوخت..ولي آرشام فقط نگاش مي کرد..ارسلان دستشو اورد بالا و در حين اينکه از سالن بيرون مي رفت شب بخير گفت..

فقط شايان جلومون بود که با لبخند پت و پهني رو لباش رو به رومون روي مبل سلطنتي نشست..

استرس داشتم .. نگاهه خيره ش اذيتم مي کرد..

نيم نگاهي به اطرافم انداختم..دکور اين سالن تماما ترکيبي از رنگ هاي سفيد و نقره اي بود..

گوشه،گوشه ي سالن اشياء ِعتيقه به چشم مي خورد که معلوم بود کلي قيمتشونه..

مبل ها تمومش سلطنتي بودن و لوستري که به سقف نصب شده بود اويزي از کريستال و نقره بود..يا شايد هم فلزش شبيه به نقره ست..

صداي شايان رو که شنيدم نگاهمو بهش دوختم و محکم سر جام نشستم..

--آرشام امشب از شراباي من نخوردي..

-- ميلي بهشون نداشتم..

--ديگه مهمونا رفتن و شيدا هم اينجا نيست..پس لازم نيست بازم نقش بازي کنيد..ارسلانم که بالاست..

-- کي گفته ما الان تو نقشِمون هستيم؟!..

شايان با دست و لبخند کجي که رو لباش داشت به فاصله ي کم ِ بين من و آرشام اشاره کرد..آرشام نگاهه کوتاهي به من انداخت و باز به شايان خيره

شد..

هنوز از دستش ناراحت بودم..ولي توي اين موقعيت اينکه طرفه آرشام باشم بهتر از اين بود که بخوام ازش دلخور باشم..واسه اينکارا وقت بود ولي الان

بايد جوري رفتار مي کردم که آرشام نذاره اينجا بمونم..

حسم که اينو بهم مي گفت..اينکه موندنمون اونم به اصراره شايان بي دليل نيست..

آرشام _ علت اينکه گفتي بمونيم چي بود شايان؟!..مشکلي پيش اومده؟!..

خنديد و به من نگاه کرد..

-- نه .. ولي الوعده وفا..

با تعجب نگاهشون کردم که آرشام با اخم گفت: کدوم وعده؟!..

-- گفتي دلارام رو لازم داري که خب امشب فهميدم واسه چي مي خواستي پيش خودت نگهش داري..حالا که شيدا رو از زندگيت پرت کردي بيرون ديگه

بهونه اي نمي مونه..من تا به الان صبر کردم ولي بيشتر از اين ديگه نمي تونم..

سکوت کوتاهي کرد ونگاهشو از روي آرشام به صورت من دوخت..و ادامه داد: دلارام از امشب اينجا مي مونه..ديگه با تو بر نمي گرده..

اب دهنمو با ترس قورت دادم .. ناخداگاه اون فاصله ي کم رو هم پر کردم و چسبيدم به بازوي آرشام ..

صورتشو برگردوند و نگام کرد..هر چقدر که مي تونستم التماس ريختم تو چشمام..

نبايد مي ذاشت من اينجا بمونم..دست و پام از سرما سِر شده بود..

زير لب بهش گفتم: تو رو خدا نذار نگهم داره..مگه من خدمتکارت نيستم؟ پس نذار ..تو رو خدا نذار..

نگاهه نافذش تو چشمام در چرخش بود..با صداي شايان نگاهه هر دومون به طرفش کشيده شد..

-- نکنه مي خواي بزني زير قولت آرشام؟!..که البته مطمئنم اينکارو نمي کني..از آرشامي که من مي شناسم اينکار بعيده..

نگاهه آرشام به اون بود ولي معلوم بود عميقا تو فکره..به بازوش چنگ زدم..حس مي کردم صورتش کمي به سرخي مي زنه..

نگاهشو به ميز وسط سالن دوخت..

چرا ساکتي لعنتي؟!..

جوابشو بده..

بگو نميذاري اينجا بمونم..

تو رو خدا بگو آرشام..

نگام کرد..آروم و جدي ازم پرسيد: چرا نمي خواي بموني؟!..براي چي مي خواي با من برگردي؟!..

وحشت زده نگاش کردم .. اشک تو چشمام حلقه بست..

- نمي دونم..به خدا نمي دونم..فقط مي دونم نمي خوام اينجا باشم..همونجور که خواستي تا ابد تو خونه ت مي مونم فقط نذار اينجا باشم..به قرآن خودمو

مي کشم..

چونم از بغض لرزيد: اگه منو اينجا بذاري همين امشب خودمو خلاص مي کنم..

با صداي فرياد شايان با ترس تو جا پريدم..

--اين اراجيف چيه سر هم مي کني دختر؟..تو از اولم مال من بودي..اين قراري بود که من با آرشام گذاشتم..آرشام چرا ساکتي؟..بگو آرشام کسي نيست

که زير قولش بزنه..

به آرشام نگاه کردم که لباشو به هم مي فشرد ..دستاشو در هم گره زد ..نگاهش به دستاش بود که کمي به جلو خم شد..

بعد هم با يک حرکت از جاش بلند شد ..چون بازوش تو دستام بود منم با ترس بلند شدم و تقريبا چسبيده بهش ايستادم..

شايان روبه رومون قرار گرفت و با اخم و نگاهي مملو از خشم به من و آرشام زل زد..

آرشام با تحکم روبه شايان گفت: هنوز کار من با دلارام تموم نشده..

--اين حرف يعني چي ؟!..مگه امشب..

--فقط به امشب ختم نمي شد..من هنوز خيلي کارا با دلارام دارم..

--چقدر فرصت مي خواي؟!..

-- يک ماه..

-- يعني سر 1 ماه اونو بهم تحويل ميدي ديگه اره؟..

-- چرا که نه؟!..

-- آرشام من دارم مثل هميشه رو قولت حساب مي کنم..اگه از 1 ماه بيشتر بشه به زور از تو خونه ت مي برمش..مي دوني که انجام دادنش برام کاري

نداره..

آرشام فقط سرشو تکون داد..هم خوشحال بودم و هم ناراحت و هم عصباني..

خوشحال از اينکه شايان به هدفش نرسيد..

ناراحت از اينکه بعد از 1 ماه زندگيم از اين رو به اون رو مي شد..

و بيش از حد عصباني بودم به خاطر ِ اينکه عين يه کالا باهام رفتار مي کردن..هر دوشون داشتن سرم چونه مي زدن..

ولي الان نمي تونستم حرفي بزنم ..

تند تند داشت پله ها رو طي مي کرد منم عين گلوله ي اتيش پشت سرش بودم..رفت تو اتاقش ..بي معطلي رفتم تو و درو بستم..

کتشو پرت کرد رو تخت و با عصبانيت نگام کرد..

-- کي بهت اجازه داد وارد اتاق بشي؟..

- کي به شما اجازه داد که با من مثل يه کالاي بي ارزش رفتار کنيد؟!..

کلافه کراواتش و از دور گردنش باز کرد و اونم با حرص پرت کرد رو تخت..داشت دکمه هاي پيراهنشو باز مي کرد..

-- از چي حرف مي زني؟!..دلارام برو بيرون حوصله ت و ندارم..

- از رفتار امشب شما و شايان..

پيراهنش و در اورد و انداخت رو تخت..يه رکابي جذب سفيد تنش بود..

-- جاي اينکه ازم ممنون باشي بايد بهت جواب پس بدم؟!..

- بي چشم و رو نيستم..ازتون ممنونم ولي چرا بهش گفتين 1 ماهه ديگه مي تونه منو از اينجا ببره؟..مگه نگفتين من تا اخر عمر بايد اينجا بمونم؟!..

رو به روم ايستاد..قلبم تند تند مي زد..دست و پام شروع کرد به لرزيدن..

-- تو چشمام نگاه کن و حرفتو بزن..

عصباني بود..من من کنان جوابشو دادم..

- نمي خوام..

داد زد: چرا؟!..

نگامو به ميز کنار تخت دوختم و با دست به بالا تنه ش اشاره کردم..خواستم دستمو بيارم پايين که رو هوا گرفتش..

-چکار مي کني؟!..

دوتا دستامو تو مشتش گرفت و کشيد طرف خودش..

دستامو چسبوند به سينه ش و سرم داد زد: اين همه حجب و حيا واسه چيه؟..مي خواي چيو ثابت کني؟..اينکه با بقيه ي دخترا فرق مي کني؟!..

صدام مي لرزيد..

- من هيچي رو نمي خوام ثابت کنم..من هميني اَم که هستم..هميني که جلو روتون وايساده..عادت به چنين چيزايي هم ندارم..

-- مي توني عادت کني..يا بهتره بگم «بايــد» عادت کني..

- بايـــد؟!..مگه قرار نيست از اينجا برم؟..پس اين کارا واسه چيه؟..

-- مگه خودت همينو نمي خواستي؟!..گفتم تا اخر عمرت اينجا مي موني ولي تو اينو نمي خواي..پس لابد قصر شايان برات بهترين گزينه محسوب ميشه

که اينجا به چشمت نمياد..

از زور عصبانيت منفجر شدم..

- خواهش مي کنم بفهم چي داري ميگي..ديدي که تا گفت بايد اونجا بمونم تن و بدنم از ترس مي لرزيد..انقدر از اون ادم نفرت دارم که اگه مي موندم فردا

جنازه م از در اون خونه بيرون مي رفت..يعني اگه دستش بهم مي خورد خودمو مي کشتم اينو مي فهمي؟!..

--حاضر نيستي ملکه ي قصر شايان بشي؟!..چرا؟!..اينکه آرزوي هر دختري ِ..

- شايد آرزوي هر دختري باشه ولي من از اين آرزوها ندارم..آرامشي که اوايل درکنار خانواده م داشتم رو به قصر شايان و تمومه ثروتش ترجيح

ميدم..فقط آرزوم اينه که اون آرامش دوباره به زندگيم برگرده..

چند لحظه خيره شد تو چشمام ..

-- حاضري براي تموم عمرت اينجا بموني يا سر 1 ماه تحويلت بدم به شايان؟..

- معلومه اينجا موندنم خيلي بهتر از اون قصر و ادماشه..

-- چرا؟!..

- چي؟!..

-- چرا اينجا رو ترجيح ميدي؟!..

تو دلم دنبال جواب مي گشتم..

-- سوال من جواب داشت..پس بگو..

- خب فکر کن به خاطر اينکه دست شايان بهم نرسه..

-- ولي شايان يکي از نزديکترين دوستان منه..پاش بخواي نخواي به اينجا باز ميشه..در اونصورت چي؟!..

- به قوله خودت اينجاش و ديگه مجبورم ..دستش بهم نرسه بقيه ش مهم نيست..

وملتمسانه گفتم: کمکم مي کني؟!..

-- به چه قيمتي؟!..

دستش روي مچم لغزيد بعد هم اوردش بالا و گذاشت رو بازوم..

- دستتو بردار!..

شونه مو کشيدم عقب..ولي بدتر شد اون يکي دستشم گذاشت پشت کمرم تا نتونم جُم بخورم..دستام حصار بين من و اون بود..

-- حاضري تو اغوش ِ من باشي ولي شايان نه؟!..

- به هيچ وجـــــه..منو اشتباه گرفتي ..ولم کن..

-- پس آغوش شايان و ترجيح ميدي!..

- بميرم نميذارم همچين روزي برسه..

تقلا مي کردم از تو بغلش بيام بيرون..ميونه بازوهاي قوي و مردونه ش گم شده بودم..دوست داشتم در برابرش سرسختي کنم ولي اون اين اجازه رو بهم

نمي داد..

-- اگر مجبور شدي از اين دو يکي رو انتخاب کني ..انتخابت کدوم بود؟!..

-يعني چي؟!..

-- آغوش من..يا شايان؟!..

با حرص جوابش و دادم..

- هيچ کدوم..پيش خودت چي فک کردي؟!..

-- من هيچ فکري نکردم..فقط ازت جواب مي خوام..همين حالا..

- واسه چي اينو مي پرسي؟!..

-- فقط جواب منو بده..آغوش ِ من يا آغوش ِ شايان؟!..

- هيچ کدوم..هيچ کدومو نمي خوام..من ه*ر*ز*ه نيستم عوضي..ولم کن..

تقلا مي کردم..به سينه ش مشت مي زدم ولي بي فايده بود..عين آهن سفته لامصب..

-- منظور من به ه*ر*ز*گ*ي نبود..قرارم نيست همچين اتفاقي بيافته..فقط جوابه منو بده..

- جوابي ندارم که بهت بدم..بذار برم ..

لباش و اورد زير گوشم ..زمزمه هاشم اميخته به خشونت بود..درست مثل حرکاتش..

-- مي دونستي هربار که تقلا مي کني من راسخ ترميشم؟!..

دستامو گذاشتم رو بازوهاي ب*ر*ه*ن*ه و عضلانيش که از حرارت بالاي تنش کف دستم اتيش گرفت..

- خواهش مي کنم ولم کن..چرا ازارم ميدي؟!..

و زير گردنم زمزمه کرد: من يا تو؟!..

انگشتاش و لا به لاي موهام فرو برد و صورتش و به گردنم فشرد..

واي خدا..

زمزمه کردم:من؟؟!!..

-- تويي که با زبونت و حرفات اتيشم مي زني..در برابرم گستاخي مي کني..کاري که اين همه سال کسي جرات انجام دادنش و نداشت....قصدت چيه

لعنتي؟!..

لحظه به لحظه جملاتش و عصبي تر به زبون مي اورد..

به بازوش چنگ انداختم که خب غيرارادي بود..کارم از قصد نبود ..از حسي که تو قلبم داشتم ..از گرماي نفس هاي ارشام که گردنم رو مي سوزوند..

ولم کرد..انقدر ناگهاني پرتم کرد عقب که به پشت محکم خوردم به در..

پهلوم گرفت به دستگيره و از دردي که تو تنم پيچيد مردم و زنده شدم..محکم لبمو گاز گرفتم تا يه وقت جيغ نکشم ..چشمام و بستم و تو دلم داد زدم..

آروم نگاش کردم که ديدم پشتش و بهم کرده و داره نفس نفس مي زنه..

عصبي بود..بدون اينکه برگرده و نگام کنه داد زد: برو بيرون..

معطلش نکردم..دستمو گذاشتم رو پهلوم و از اتاق بيرون رفتم..

رو پهلو خم شده بودم که خودمو رسوندم به اتاقم..اشک صورتمو خيس کرده بود..

حس مي کردم پهلوي راستم داغ شده..واسه همين دردم کم بود..دماغمو کشيدم بالا و فين فين کنان در حالي که بي صدا اشک مي ريختم لباسامو در اوردم

رفتم تو حموم..

نگام به پهلوم افتاد.. با وحشت جلوي دهنمو گرفتم..حسابي قرمز و کبود شده بود..شدت ضربه به قدري زياد بود که به همين زودي کبود شد..

دستمو که روش کشيدم اتيش گرفتم..

پيش خودم گفتم برم يه کم تو آب ولرم بشينم شايد دردش ساکت بشه ولي همين که نشستم تو وان وضعم بدتر شد..

ديگه به وضوح بلند گريه مي کردم تا جايي که صدام کشيده مي شد..

انقدر درد داشتم که خودمو تو وان تکون مي دادم و زار مي زدم..خدايا چکار کنم دارم ميميرم..

نمي دونستم توي اتاق مسکن پيدا ميشه يا نه..شايد هم تو يکي از همين قفسه ها باشه ولي نمي تونستم از جام تکون بخورم..

دستمو گذاشتم رو پهلوم و سرمو بلند کردم..چشمام بسته بود و درحيني که لبمو گاز مي گرفتم هق هق مي کردم..

انعکاس صداي گريه م تو حموم مي پيچيد..

خواستم بلند شم نتونستم..ديگه پهلوم داغ نبود و دردم صد برابر شد..

حالم به قدري بد بود که نمي فهميدم دارم چکار مي کنم..

شامپو رو کامل تو وان خالي کردم..دستم مي لرزيد..دستمو تو آب تکون دادم تا کامل کف کنه..بعد مابقي ِ شامپو رو با ترس و لرز و گريه ماليدم به پهلوم

..بوي شامپو حس خوبي بهم داد..بوي ياس..ولي هنوز پهلوم درد مي کرد..مي خواستم زودتر حموم کنم و برم بيرون..ديگه طاقت نداشتم..

پايين موهام خيس شده بود و تنم تا کمي بالاتر از سينه هام تو اب مملو از کف بود..سرمو به وان تکيه دادم ..يه کم اينجوري بمونم شايد آروم بشم ولي

نشد..

لحظه به لحظه حالم بدتر مي شد..تا جايي که صداي گريه هام جيغ مانند شده بود ..

يهو يکي محکم کوبيد به در حموم که با ترس و همراه با گريه جيغ کشيدم..

صداي خودش بود که بلند و فرياد مانند از پشت در به گوشم خورد..

-- دلارام..درو باز کن ببينم..باز کن بِت ميگم ..

صداشو که شنيدم هق هقم بيشتر شد..

ناليدم: نمي تونم..درد دارم..

صداي هق هقم و شنيد..محکمتر به در کوبيد..انگار قصد داشت اونو بشکنه..

-- اون تو داري چکار مي کني؟!..باز کن اين در لعنتي رو..

جيغ کشيدم: نمي تونــــــم..با در چکار داري؟!..بـ..

و همزمان در طاق به طاق باز شد و محکم خورد به ديوار..با ديدنش تو درگاهه حموم همون دقيقه با اينکه از درد داشتم ميمردم خدا رو شکر کردم کفاي

شامپو بدنمو پوشوندن..

بيشترتو آب فرو رفتم و با درد سرش داد زدم: برو بيرون..واسه چي اومدي تو؟!..

ولي اون بي توجه به من در حالي که اخم وحشتناکي رو صورتش داشت اومد تو حموم..صورتم خيس از اشک بود و مي خواستم گريه نکنم ولي نمي

تونستم..

جلوي وان ايستاد و نگاهشو دور تا دور اونجا چرخوند..دستاشو به کمرش زد..

سرم فرياد کشيد: تو که چيزيت نيست..پس چرا گريه مي کردي؟!..

-به تو ربطي نداره.. برو بيرون..به چي نگاه مي کني؟برو ديگه..

جلوم رو زانو نشست..صورتمو برگردوندم..از يه طرف حالم خوب نبود و از طرفه ديگه به خاطر اوضاعي که توش گير کرده بودم و موقعيتمون صورتم

سرخ شده بود..

شونه م از زور هق هق مي لرزيد..اي کاش مي رفت بيرون..حالم بدتر شده بود..

در کمال تعجب گرمي انگشتاشو زير چونه م حس کردم..سرمو چرخوند سمت خودش..با شرم و درد تو چشماش زل زدم..اخماش هنوز تو هم بود..

-- هنوز که داري گريه مي کني..چي شده؟!..

- هيچي..فقط تو رو خدا برو بيرون..حالم خوب نيست..

اخماش و بيشتر جمع کرد..

-- يعني چي که حالت خوب نيست؟!..و بلند داد زد: د ِ بِنال ببينم چه مرگته؟!..

چشمامو بستم و دستمو از زير آب گذاشتم رو پهلوم..

همونطور با هق هق گفتم: پهلوم..

--پهلوت چي؟!..

- وقتي هولم دادي پهلوم خورد به دستگيره ..

سکوت کردم اونم همينطور..سرمو چرخوندم و با چشماي غرق در اشکم نگاش کردم..نگاهه اونم تو چشماي من خيره بود..

-- دردت شديده؟!..

سرمو تکون دادم..

--مي توني پاشي؟!..

-نه..

با فين فين سرمو زير انداختم که موهام از يه طرف ريخت تو صورتم..درست همون طرفي که آرشام کنارم بود..

چند لحظه به همون حالت بودم..لرزم گرفته بود..به مسکن نياز داشتم تا دردمو تسکين بده..

حوله ي بزرگ و سفيدي که روي آب قرار گرفت باعث تعجبم شد..مبهوت نگاش کردم..حوله رو از روي همون کفا انداخت روي آب و بدون هيچ مکثي

دستاشو برد زير آب و بدون اينکه تماسي با بدنم ايجاد کنه از روي حوله بدنمو پوشوند..

با اين کارش جيغ کشيدم چون به شدت دردم گرفت ولي اون بي توجه به من کارشو مي کرد..نگام به صورتش بود و نگاهه اون به حوله اي که توي آب

خيس شده بود..مثل هميشه صورتش اخم داشت..ولي اينبار ملايمتر ..

دست چپشو برد زير پاهام و دست راستشو دور شونه هاي ب*ر*ه*ن*ه* م حلقه کرد..زبونم بند اومده بود ..جوري به خودم مي لرزيدم که اونم فهميد در

همون حال که حوله ي خيس دورم بود منو از اب بيرون کشيد..

يکي از دستام از روي حوله رو پهلوم بود و اون يکي دستم رو شونه ش..نگاهش به من نبود و مستقيم به جلو نگاه مي کرد ولي من نمي تونستم چشم

ازش بردارم..

همونطور خيس منو از حموم اورد بيرون و گذاشت رو تخت..حوله کمي از زانوم پايين تر و تا قسمت بالاي سينه هام و پوشونده بود..

فقط سر شونه هام باز بود که وقتي پتو رو کشيد روم اونا رو هم پوشوند..

« آرشام »

به خودش مي لرزيد و رنگش پريده بود..هيچ فکر نمي کردم با اون حرکت ِ من چنين بلايي به سرش بياد..

اون شب حوصله نداشتم..حتي رو تختي رو برنداشتم و همونطور دراز کشيدم و به فکر فرو رفتم..

تو حال خودم غرق بودم که صداي محوي از گريه ي يه دختر رو شنيدم ..غافل از اينکه اون دختر دلارام بود..

وقتي از اتاقم اومدم بيرون صدا کمي واضح تر به گوشم رسيد..کسي جز من و دلارام طبقه ي بالا اتاق نداشت بنابراين شَکَم به اون رفت و وقتي وارد

اتاقش شدم متوجه شدم صداي گريه ش از داخل حموم مياد..

کنارش نشستم..خودش رو زير پتو مچاله کرد ..صورتشو به بالشت مي فشرد..

از تو يکي از قفسه هاي کمد جعبه ي کمک هاي اوليه رو بيرون اوردم..يه مسکن به همراه ليوان آبي که روي ميز عسلي کنار تخت بود برداشتم..

-- پاشو ..

صورتشو به آرومي از رو بالشت بلند کرد..چهره ش سرخ و غرق در اشک بود..نگاه کوتاهي به دستم انداخت و نيمخيز شد..زير لب تشکر کرد و قرص و

به همراه ِ آب سر کشيد..

صداش گرفته بود..

- ميشه بتول خانم و صدا کنيد؟..

مي دونستم در حضور من معذبه ولي اين چيزا براي من مهم نبود..

--نـه !..

-خواهش مي کنم..

-- گفتم که نه..الان ساعت 3 نيمه شبه و همه خوابيدن..کسي هم حق نداره اين موقع از شب تو ويلا راه بيافته..

- ولي من درد دارم..بايد يکي پهلوم و ببينه..خودم مي ترسم و اگه..

جمله ش و ادامه نداد و با وحشت نگام کرد..دستمو بردم جلو که با درد خودش و کمي به عقب کشيد..

-نــه نه نـه شمــا نـــه..اصلا مهم نيست ..اشتباه کردم..

بي توجه به التماس هاي پي در پيش دستمو پيش بردم و از رو پتو بازوشو تو چنگ گرفتم..حرکتي نکرد..ولي تو چشماش ترس و مي ديدم..جدي بودم..اينو

فهميد و سکوت کرد ..

ازش نپرسيدم کدوم پهلوت درد مي کنه..پتو رو کامل کنار زدم..حوله ي خيس به بدنش چسبيده بود..اگه مي خواستم اونو کنار بزنم بدون شک اندامش

مشخص مي شد..مطمئنا ترسش از همين بود..

دستمو روي پهلوي چپش گذاشتم که حرکتي نکرد..پس حدسم درست بود..پهلوي راستش ضرب ديده بود..

درحالي که تو چشماي وحشت زده ش خيره بودم دستم به طرف حوله رفت و خواستم از هم بازش کنم که جيغ زد وخودشو جمع کرد..

-نـــه ..تو رو خدا برو بيرون..به من دست نزن..من حالم خوبه..

رنگش بيشتر از قبل پريده بود..کاراي اين دختر و درک نمي کردم..ولي مطمئن بودم همچين کاري مي کنه..

به طرف کمدش رفتم و يه شلوار و بلوز برداشتم و پرت کردم رو تخت..

--بپوش..

- روت و کن اونور..

کلافه تو موهام دست کشيدم و سرمو تکون دادم..پشتمو بهش کردم..کاراش اذيتم مي کرد..رفتار و بيان تند و تيز ِ اين دختر با هر کس ِ ديگه اي که مي

شناختم فرق داشت..همين باعث مي شد نسبت بهش دقيق باشم..

- مي توني برگردي..

رو تخت نشستم و بدون فوت وقت دستم و به پهلوش بردم..نذاشت..

- نکن مگه تو دکتري؟!..

صبرم تموم شد .. با خشونت شونه هاش و گرفتم و پرتش کردم رو تخت..حرفي نمي زدم ولي نگاهي که از سر ِ خشم بهش دوختم باعث شد بيشتر از قبل

وحشت کنه..

به پشت رو تخت افتاده بود ..صورتم و مماس با صورتش قرار دادم ..

-- مي خوابي رو تخت جيکتم در نمياد شير فهم شد؟..

تند تند سرش و تکون داد..همونطور که روش نيمخيز بودم بلوزش و کمي بالا زدم.. با ديدن پهلوي راستش اخمام کمي ازهم باز شد و با تعجب تو چشماش

نگاه کردم..هيچ فکر نمي کردم به اين روز افتاده باشه..

جاي دستگيره کامل روي پوست سفيدش مونده بود و از زور کبودي به سياهي مي زد..و دور کبودي رو هاله اي قرمز رنگ پوشونده بود..

وقتي نگاهم و از روي کبودي به صورتش دوختم ديدم چشماش و بسته و لباشو رو هم فشار ميده..

همونطور که نگام به صورتش بود انگشتمو روي کبودي کشيدم..صورتش جمع شد و لبشو گزيد..پوستش سفيد بود..بي اختيار انگشتمو بالاتر اوردم و

بالاي کبودي رو لمس کردم..

چشماشو به آرومي باز کرد..

-- درد داري؟..

- نه..فک کنم مسکن ِ تاثير کرد..

دستم روي شکمش بود و نگاهم به صورتش..

چــــرا؟!..

چرا اين دختر....آه..

کشيدم کنار..از روي تخت بلند شدم و جلوي در ايستادم..نگاهش نکردم..با مکث کوتاهي دستگيره رو گرفتم و کشيدم..از اتاق زدم بيرون..نمي تونستم

بمونم..حالم دگرگون بود..

از ويلا رفتم بيرون..سوار ماشينم شدم ..سرايدار با شنيدن صداي ماشين درحالي که چشماش خمار بود از اتاقکش بيرون اومد..دست تکون داد و درو باز

کرد..پام و روي گاز فشردم و از ويلا خارج شدم..

ساعت 3 نيمه شب بود و مثل هميشه خواب با چشماي آرشام بيگانه بود..ضبط و روشن کردم..در همون حال با سرعت تو جاده ي خلوت و مسکوت ويراژ

مي دادم..

(آهنگ بزن تار _ شهاب تيام)

بزن تار که امشب باز دلم ازدنيا گرفته

بزن تارو بزن تار

بزن تا بخونم با تو آواز بي خريدار

بزن تار و بزن تار

براي کوچه غمگينم براي خونه غمگينم

براي تو براي من

براي هر کي مثل ما

داره مي خونه غمگينم

بزن تارهميشه با

من و از من قديمي تر

واسه اون که تو کار عاشقي

مي مونه غمگينم

پامو بيشتر روي پدال گاز فشردم..

با سرعت فقط مي روندم و فکر اين نبودم که دارم کجا ميرم..

بزن تار که امشب باز دلم ازدنيا گرفته

بزن تارو بزن تار

بزن تا بخونم با تو آواز بي خريدار

بزن تار و بزن تار

به راه عاشقي مردن

به خنجر دل سپر کردن

واسه هر کي که آسون نيست

براي جاودان موندن

واسه عاشق ديگه راهي

به جز دل کندن از جون نيست

بزن تار بخونم همينو مي تونم

براي کوچه غمگينم براي خونه غمگينم

براي تو براي من

براي هر کي مثل ما

داره مي خونه غمگينم

بزن تارهميشه با

من و از من قديمي تر

واسه اون که تو کار عاشقي

مي مونه غمگينم

بزن تار که امشب باز دلم ازدنيا گرفته

بزن تارو بزن تار

بزن تا بخونم با تو آواز بي خريدار

بزن تار و بزن تار

فرمون و تو دستام فشردم..

اينجا بالاترين نقطه ي شهر بود..جايي که چيزي جز تاريکي رو در خودش نداشت و از همونجا شهر زير پاهام بود..

ضبط و روشن گذاشتم و از ماشين پياده شدم..هوا اين موقع ازشب خنک بود ولي هيچ چيز در من اثر نداشت..

بدنم تو اتيش مي سوخت..اتيشي که ناخواسته به جونم افتاد..داغ بودم..سوزشش چشمام از اين حرارت بود..

دستام و بردم تو جيبم و از همون بالا اطرافم و نگاه کردم..

اون پايين ..اين شهر..تو خودش روشنايي داشت..حتي اين موقع..ولي اينجا..جايي که من ايستاده بودم تاريکي ِ محض بود و نورچراغاي ماشين تونست

کمي از تاريکي رو پس بزنه ..

رفتم جلوتر..به پايين نگاه کردم..صداي آهنگ تو سرم بود..سرمو بلند کردم و با خشم به آسمون ِ شب زل زدم..به ماه که انگار اونم داشت بهم پوزخند مي

زد..

به من..به گذشته ي من..به گذشته ي سياهه من همه مي خندن..به آرشام ..به زندگي ننگي که داشت..

احمق بودم..احمق بودم و نفهميدم..حماقت هاي من تمومي ندارن..

دلم پر بود..نمي دونم چرا سوزش چشمام هر لحظه داره بيشتر ميشه..چرا قلبم درد گرفته..يه چيزي تو گلوم سنگيني مي کنه..يه چيز عجيب.. يه چيزي که

هرکار کردم نتونستم بدم پايين و انگار با هر تلاش من اون هم سنگين تر مي شد..

نخواستم و داد زدم..نخواستم که تو گلوم بمونه و با فرياد رو به آسمون شکستمش..

-- خـــــــــــداااااااااااا ااا..داري منو مي بيني اره؟..تو هم به حماقتم مي خندي..به ندونم کاري هام..به گناهکار بودنم..

چرا گرفتارم؟..چرا هنوزم درد دارم؟..چرا وقتي هنوز يه درد از روي دردام بر نداشتي يکي ديگه مي ذاري رو دلم؟..فراموشت کردم..هنوزم فراموشت

کردم ..

و بلندتر و از ته دل فرياد زدم : خدايي که اون بالايي..خدايي که منو مي بيني..مــــــن..آرشام تهرانـــــي..تو رو فراموش کردم..همون شب باروني ..همون

شب نحس تو رو از ياد بردم..مي بيني که اينجام..همه ش به خاطر بلايي ِ که داري به سرم مياري..مي خوام بگم تمومش کن..تمومش کن ديگه ادامه

نده..10 سال پيش با تو ..با همه چيزم عهد کردم که عوض بشم..شدم..من عوض شدم..

ببين منو..نگاه کن ببين من کيم..من عوض شدم..آرشام تونست تغيير کنه..اين همه سال تلاش کردم تا قلبم از جنس سنگ شد..نگام به سردي آهن شد..

جوري که هيچ چيز نتونه درونم نفوذ کنه..

ولي داري با اين نگاهه اهنين و دل سنگي چکار مي کني؟!ديگه چه بازي رو مي خواي باهام شروع کني؟!..اين دفعه بازنده کيه؟..

پوزخند زدم..دستامو به اطرافم باز کردم و رو به اسمون فرياد کشيدم: من اينم..من آرشامم..کسي که به راحتي دل مي شکنه..غرور اين و اونو زير

پاهاش خرد مي کنه..من کسيم که معني اسمم به قدرت جسمم دل ها رو خون مي کنه..آره من همينم..تو خواستي که باشم..تو گذاشتي به اينجا برسم..

وگرنه زندگيم و پر از ننگ و گناه نمي کردي..

حداقل نمي ذاشتي اون شبه پر گناه شاهد باشم..نمي ذاشتي عذابه بعد از اون رو به جون بخرم..درد پشت درد رو دلم نمي ذاشتي..نمي ذاشتي شاهد اون

همه خيانت و دورويي باشم..

ولي عوض نميشم..

من هميني اَم که هستم..

و بلندتر رو به اسمون فرياد کشيدم: اوني که فرستادي طرفم کاري ازش ساخته نيست..

«دلارام»

صبح با احساس درد ، سرمو از روي بالشت بلند کردم..چشمام هنوز خمار بود..به پهلوم دست کشيدم دست که مي زدم درد مي گرفت ولي همينجوري که

کاري بهش نداشتم دردش تا حدي آروم بود..

از رو تخت بلند شدم تا به کارام برسم..نمي خواستم بهونه دستش بدم..

يه دفعه ياد ديشب افتادم..لب تخت نشستم ..حس مي کردم تموش يه خواب بود..ولي حوله ي خيسي که هنوز کنارم بود..لباسام..همه ي اينا صدق ِ اتفاقات

ديشب و بهم ثابت مي کرد..

احساس گرما کردم..ياد چشماش و حرارته دستاش افتادم..وقتي بغلم کرد و..چرا وقتي منو از آب کشيد بيرون مخالفت نکردم؟!..از شناختي که رو خودم

داشتم بايد همينکارو مي کردم..

وقتي به پهلوم دست کشيد..بيشتر از اينکه به دردم فکر کنم اون لحظه ذهنمو آرشام پرکرده بود..

چرا بهش فکر مي کنم؟!..

چرا وقتي ميبينمش ضربان قلبم ميره بالاااااا ؟!..

چرا وقتي اسممو صدا مي زنه ميخکوب ميشم؟!..

لرز تنم از چيه؟!..حالا اَم همونجوريم..همون حس و دارم..

ناخداگاه لبخند زدم..بهش که فکر مي کردم سرحال مي شدم..يعني ديوونه شدم؟؟!!..

يه دوش مختصر گرفتم و اماده شدم.. قبل از صبحونه رفتم تو اتاق تا وسايل حمومشو اماده کنم ولي نبود..يعني اين موقع از صبح کجا رفته؟!..حتي تختشم

دست نخورده بود..ديشب خونه نبوده يا اينکه صبح زود زده بيرون؟!..

اروم اروم از پله ها رفتم پايين..پهلوم تير مي کشيد..خدا کنه زودتر خوب بشه ..اينجوري تو انجام دادن کارام به مشکل بر مي خورم..

مي دونستم از قصد اينکارو نکرده ولي بايد باهاش سر سنگين رفتار مي کردم..هر چي فکر مي کردم نمي فهميدم ديشب چرا اون کارا رو مي کرد؟..اون

حرفا..

رفتارش هر دقيقه يه جور بود..يه لحظه افتابي بود و لحظه اي بعد رعد و برق مي زد..اين وسط يه صاعقه هم درست مي خورد تو فرق سر ِ منه بدبخت..

ادم مرموز و غير قابل پيش بيني که ميگن نمونه ش همين آرشام ِ ..

منو بگو مي خواستم جلوش سر سنگين باشم و خودمو حدالامکان بپوشونم..ولي دست بر قضا اين چند وقت اتفاقاتي افتاد که ناخواسته اين مرد ِمغرور و

خودخواه منو تو موقعيت هاي مخالف تصورم مي ديد ..

اي کاش مي تونستم يه جوري از اينجا فرار کنم..ولي وقتي ياد حرفاش مي افتادم غلاف مي کردم و مي تمرگيدم سرجام..گفت که اگه فرار کنم هم منو و

هم اوني که بهم پناه داده رو درجا خلاص مي کنه و من کسي رو هم من جز فرهاد نداشتم..پس نمي تونستم همچين ريسکي رو بکنم..

دلم براش تنگ شده بود..اون مدت که شيدا اينجا بود بايد مي رفتم مي ديدمش ولي آرشام همچين اجازه اي بهم نداد..ولي در اولين فرصت بايد برم پيشش..

داشتم مي رفتم تو آشپزخونه که مهري با يه سيني جلوم ايستاد..سيني خالي بود..با ديدنم يه نگاه به سرتاپام انداخت..

يه بلوز استين بلند زرشکي وشلوار مشکي..يه شال مشکي که خطاي قرمز داشت هم انداخته بودم رو موهام..

خواستم از کنارش رد شم که راهمو سد کرد..بهش اخم کردم ..

-برو کنار..

عين قُلدرا سرشو انداخت بالا و دست به کمر گفت: فرض کن نرم چي مي خواد بشه؟..

- حوصله يکي به دو کردن باهات و ندارم مهري برو کنار..

-- اوهــــــو خانم خانما يه شب با آقا بيرون بودن هوا ورشون داشته انگار..

- به تو ربطي نداره..اگه تا حد مرگ فضولي بهت فشار اورده برو از خود اقاتون بپرس حتما بِت ميگه..

-- نــــه..خوش دارم تو بِم بگي..

مسخره خنديد و چشمک زد: خو بگو بينم چکارا کردين؟..خوب حالشو بردي آره؟..

حرصم گرفت..داد زدم: چرا ياوه ميگي؟..حرف دهنتو بفهم..

عصباني شد..دست به کمر داد زد: صَب کن بينم واسه من شاخ و شونه مي کشي؟..فک کردي يه شب باهاش بودي خبريه؟..

پسش زدم کنار..حالم خوب نبود و نمي خواستم باهاش دهن به دهن کنم..

با حرص گفتم: برو اونور مهري..انگار دنبال ِ شري..

-- وايسا بينم اشغال ، واس چي فرار مي کني؟..

و با سيني که تو دستش بود بي هوا محکم زد به پهلوم درست همونجايي که کبود شده بود و درد مي کرد..

مردم و زنده شدم..جيغ کشيدم..چشمام سياهي رفت و دستمو گرفتم به درگاهه آشپزخونه..

انگار کسي تو آشپزخونه نبود که اين راحت بهم فحش مي داد..

درد و طاقت نياوردم .. لبمو گزيدم..تو درگاه زانو زدم و پهلوم و دو دستي چسبيدم..

تازه دردم تسکين پيدا کرده بود که با اين ضربه حالم بدتر شد..جوري که ناخواسته و از زور درد به گريه افتادم..

صداي هق هقم و شنيد ولي بازم ادامه داد..

بين هق هق ام صداي سيلي شنيدم..مات و مبهوت در حالي که صورتم خيس از اشک بود سرمو بلند کردم..

آرشام با صورتي خشمگين و ترسناک بالا سرم ايستاده بود و حين اينکه اخماش از هميشه غليظ تر بود نگاهه مملو از خشونتش و تو چشماي وحشت

زده ي مهري دوخته بود..

دست مهري روي صورتش بود..

بي صدا گريه مي کردم چون درد داشتم..

ولي از بس تعجب کرده بودم که هق هقم کامل بند اومده بود..

آرشام به مهري سيلي زده بود!!..

مهري سرش و انداخته بود پايين و گريه مي کرد..

آرشام سرش فرياد زد: همين حالا از جلوي چشمام گورتو کم کن..

مهري هق هق مي کرد که بلندتر فرياد کشيد: د ِ يالا بزن به چاک..

دستشو اورد بالا که مهري جيغ کشيد و به طرف سالن دويد..آرشام دستشو همون بالا مشت کرد و اروم اروم اوردش پايين..

حس مي کردم درد پهلوم بيشتر شده تا جايي که زير دلمم تير مي کشيد..

سرمو انداختم پايين..زير لب ناله مي کردم و اشکام گوله گوله از چشمام جاري بود..

نديدمش داره چکار مي کنه ..

خواستم بلند شم نتونستم و با ضرب نشستم..و همزمان دستاي گرم و مردونه ش روي بازوهام قرار گرفت..صداش تو گوشم پيچيد..گرفته و جدي..

-- پاشو وايسا..

در حالي که سعي داشت کمکم کنه وايسم با هق هق سرمو انداختم بالا..

- نمي تونم..

--پاشو بهت ميگم..بايد بتوني..

در همه حال زور مي گفت..خب لامصب ميگم نمي تونـــم..چرا حاليت نميشـــــه؟!..

بلندم کرد ولي دستم رو پهلوم بود..دلمم درد مي کرد..

با تعجب ديدم داره ميبرتم سمت در..

- کجا ميري؟!..

-- خودت مي فهمي..

- خواهش مي کنم بگو..

--بيمارستان..

- نه نمي خوام..استراحت کنم حـ..

-- حرف اضافه نزن راه بيافت..

بلوزي که تنم بود نه چسبون بود نه کوتاه..واسه همين مي تونستم باهاش برم..

از زور درد حال ِ مخالفت کردنم نداشتم..

گرچه آرشام عادت داشت درهمه حال حرف زور بزنه..

رو تخت خوابيده بودم و دکتر داشت معاينه م مي کرد..

آرشام اونطرف پرده ايستاده بود که خب خيلي تلاش کرد بياد اينور ولي دکتر نذاشت..

خانم دکتر عينکش و روي بينيش بالاتر داد .. نگاش و از روي پهلوم اورد بالا و توي چشمام دوخت..

درحالي که اروم اروم شکمم رو معاينه مي کرد با لحن صميمي گفت: شوهرته؟..

با تعجب نگاش کردم..

-کي؟!..

-- هموني رو که به زور پشت پرده نگهش داشتم..

از حرفش خنده م گرفت..دردم کمتر شده بود و احتمالا واسه مسکني بود که بهم تزريق کردن..

اخه دکتر تشخيص داده بود که يه کوفتگي ساده ست و خونريزي داخلي ندارم..حالا هم که گفتم زير دلم تير مي کشه داشت معاينه م مي کرد..

با شيطنت لبخند زد و سرشو تکون داد..

--تازه عروسي؟!..

خنده م خود به خود قطع شد..

-هـــان؟..نــــه ما..

-- پس مدت زيادي مي گذره..گفتم شايد حامله باشي که خدايي نکرده با اين ضربه بلايي سر جنين اومده باشه..

دهنم باز موند..

يه خانم دکتر تقريبا 40 ساله ي خوشرو و صميمي..

به صورتم که نگاه کرد خنديد..

-- نگران نباش دختر داشتم سر به سرت ميذاشتم..مي دونم هنوز ازدواج نکردي..گفتم شايد نامزدت باشه..

- نه نيست..رئيسمه..

يه تاي ابروشو داد بالا و بلوزمو پايين کشيد..

-- چه رئيسه خوش تيپي..چهره ي جذابي هم داره..

غرغر کنان تو جام نشستم..

- خدا ببخشه به خاطرخواهاش..

-- که لابد کمم نيستن..

لحنش به قدري بامزه بود که خنديدم..ولي با دردي که زير دلم پيچيد آخي گفتم و دستمو گذاشتم روش..

- درد داري؟!..

-- پهلوم يه کم، ولي زير دلم اره خيلي..

- مشکلي نيست عزيزم..دوره ت نزديکه؟..

- اره..

-- پس نگران نباش..ضربه باعث شده زودتر از موعدش باشه..

سرمو تکون دادم..خواستم از رو تخت بيام پايين که آرشام پرده رو پس زد و بي اجازه اومد تو..

خانم دکتر که داشت دستکشاشو مينداخت تو سطل ِ کنار تخت با اخم نگاش کرد که خب در برابر اخماي آرشام واقعا"هم هيچ بود..

--اقاي محترم کي به شما اجازه داد بيايد داخل؟!..

آرشام بي توجه به خانم دکتر رو به من گفت: پاشو بايد بريم..

-- شما چه نسبتي با بيمار داريد؟..

با تعجب به خانم دکترنگاه کردم..من که بهش گفته بودم!..

آرشام يه نگاه به من انداخت و يه نگاه به خانم دکتر..

به جاي اينکه جواب خانم دکترو بده رو کرد به من و با تحکم گفت: حاضر شو..

از رو تخت اومدم پايين..رو به روي خانم دکتر ايستادم که يه برگه به عنوان نسخه داد دستم و زير لب جوري که فقط خودم بشنوم گفت: عجب رئيسي

داري تو دختر..من که هيچکارشم با ديدن اخماش کُپ کردم خدا به داده تو برسه..اصلا کسي رو ادم حساب نمي کنه..

اروم خنديدم..

دکتر باحالي بود..ازش خداحافظي کردم و همراه آرشام راه افتادم..

درست شونه به شونه ي هم قدم برداشتيم..

قدش خيلي ازمن بلندتر بود..نه بابا من در برابره اين جوجو هم نيستم..

قدماشو اروم و در عين حال محکم بر مي داشت..

جلوي بيمارستان بوديم که گفت: نسخه ت و بده من..

دادم دستش..يه نگاهه سرسري بهش انداخت و به ماشينش اشاره کرد که سوار شم..

نشستم..راه افتاد و کمي جلوتر رو به روي داروخونه نگه داشت..

بدون هيچ حرفي پياده شد و رفت تو داروخونه..يه چند دقيقه طول کشيد تا اينکه با پاکت داروها اومد بيرون..نشست تو ماشين و پاکت و گذاشت رو پام..

زير لب ازش تشکر کردم..چيزي نگفت..منم توقع نداشتم حرفي بزنه..

سکوتي که بينمون بود اذيتم مي کرد..موضوعي هم نداشتم که پيش بکشم..حالا چرا انقدر علاقه مند بودم باهاش حرف بزنم بماند.. چون خودمم درست و

حسابي جوابشو نمي دونستم ..

گير دادم به مهري و مثلا خير سرم خواستم اينجوري سر حرفو باز کنم..

-بابت اتفاقاته امروز و..مهري..

-- مهم نيست..

مرض تو جونت نياد بشــــر، خب بذار زرمو بزنم بعد رشته ي کلاممو تيکه پاره کن..

- ولي براي من مهمه..حرفاي مهري بدجور ازارم مي داد..نياز به خشونت نبود اگه حالم خوب بود حتما جوابشو مي دادم..

-- منم اون کارو واسه خاطره تو نکردم..

پوزخند زد و ادامه داد: زيادي تو کارام سرک مي کشيد..تازگيا سر و گوشش بدجور مي جنبه..

-يعني چي؟!..

جوابمو نداد..دوست داشتم انقدر ادامه بدم تا بالاخره خسته بشه و بگه منظورش چي بوده ولي مي دونستم بي فايده ست..لااقل رو اين مرد که روي سنگو

کم کرده بود بي تاثير بود..

- ميشه يه خواهش کنم؟!..

نيم نگاهي بهم انداخت وباز به خيابون خيره شد..

-- چي مي خواي؟!..

مونده بودم چجوري بگم..

- چيز خاصي نمي خوام..فقط دلم واسه فرهاد تنگ شده..خـ..

همچين برگشت و نگام کرد که مجبور شدم سکوت کنم..اخماشو بيشتر کشيد تو هم..باز زل زد به خيابون..

-- ادامه بده..

جمله ش رو کاملا جدي و با رگه هايي از خشونت به زبون اورد..

معلوم نيست چِش هست..کلا انگار با من مشکل داره..

- مي خواستم..اجازه بديد آخر هفته برم پيشش..

--نـه..

- چي نــه؟!..

- نميشه..

-چرا خـب؟!..نکنه تا اخر عمر تو ويلاتون بايد عينه اسيرا زندگي کنم؟!..

سکوت کرد..ولي من ادامه دادم: من بايد برم ببينمش..حتما تا الان کلي نگرانم شده..

بلند و با تحکم گفت: گفتم نه يعني نه..پس خفه خون بگير و حرفه اضافه هم نزن..

حرصمو در اورده بود..

- نمي خوام خفه شم..من به اجبار خدمتکارتونم نه زندونيتون..

ديدم هيچي نميگه و فرمونه بيچاره رو تو دستاش فشار ميده رومو ازش برگردوندم..با حرص پوست لبمو مي جويدم..

نگاش کردم..انگار تو فکر بود..با اين وجود دقيق رو رانندگيش تسلط داشت..

- پس لااقل بذاريد بهش زنگ بزنم..نگرانمه..

کلافه صورتشو چرخوند طرفم..به رو به روش نگاه کرد و جوابمو داد..

-- حرف حساب تو گوشت نميره انگار اره؟..نذار جور ديگه حاليت کنم..

هر دقيقه بيشتر مي رفت رو اعصابم..عجب ادميه ها..

- ولي اين شمايي که حرفاي منو نمي فهمي..ميگي نرو ديگه چرا نميذاريد بهش زنگ بزنم؟..

و همچين فرياد کشيد : « خفـــه شو » که محکم چسبيدم به صندلي ماشين و تو دلم خالي شد..

چهار ستونه بدنم که هيچ در و پيکره ماشين بيچارشم رفت رو ويبره..

داشت مي رفت تو ويلا که منه خر باز سيريش شدم..حالا چه گيري داده بودم خدا مي دونه..

گوشه ي پيراهنشو گرفتم و کشيدم..مجبور شد وايسه..

حالا که به زور نمي تونم حرفامو بهش حالي کنم جور ديگه بهش مي فهمونم..

نگامو مظلوم کردم و لحنمم که اينجور مواقع اروم مي شد..مستقيم زل زده بود تو چشمام و منم که هيچ کجا رو جز چشماش نمي ديدم..

لامصب سياهي ِشب بايد بياد جلو چشماي اين لنگ بندازه..

پيراهنشو از تو دستم کشيد..

مظلومانه و صميمي گفتم: ميذاري برم؟!..

پوزخند زد..روشو برگردوند و خواست برگرده که راهشو سد کردم..سينه به سينه ي هم شديم..

- تو رو خدا بذار برم..خواهش..

-- انقدر برات مهمه؟!..

-فرهاد؟!..اره خب پوسيدم تو اين خونه..دلم مي خواد برم بيرون..

-- واسه بيرون ميگي يا اون دکتره؟!..

- تو از کجا مي دوني اون دکتره؟!..

-- سوالم و با سوال جواب نده..

- هر دوش..

با مکث کوتاهي زل زد بهم و گفت: چرا اين همه اصرار مي کني؟!..

شمرده شمرده گفتم: چون..حوصله م..سر رفته..همين..

-- پس فقط همين..

- اره..

-- وقتي بري پيشش حالت ميزون ميشه ؟!..

-- شايد..

تموم مدت اخماش تو هم بود و نگاش به من..منم که تو همون حالت مظلومانه گير کرده بودم..

در کمال تعجب ديدم که يه لبخند کج نشست رو لباش و ابروهاشو داد بالا..

-- بسيار خب..آخر هفته مي توني بري ببينيش..

و ديگه صبر نکرد جوابشو بدم به سرعت باد از جلوي چشماي مبهوتم رد شد..

الان دقيقا چي شد؟!..

قبول کرد؟!..

يعني مي تونستم آخر هفته برم پيش فرهاد و بعدشم يه روز عالي وبي دغدغه..گردش..تفريح..

وااااي خداجون دمت گرم..

خودمم توش مونده بودم که من اين همه خودمو جر دادم گفتم بذار برم ببينمش يا حتي شده بهش يه زنگ بزنم نذاشت حالا چه زود قبول کرد!! ..

دليلش هرچي که هست مهم نيست همين که ازاد بودم برم بيرون خودش جاي ذوق داشت..

رفتم بالا و به پاکت داروها نگاه کردم..مسکن و آمپول بود و يه پماد..

يه دفعه کمرم تير کشيد و زير دلم درد گرفت..

انگار حق با خانم دکتر بود..

وقتش شده..

تا پنجشنبه 4 روز ديگه مونده بود..توي اين مدت خيلي کم آرشامرو مي ديدم ..اونم مواقعي بود که واسش ميز شام و ميچيدم يا وسايل استحمامش و اماده

مي کردم..

پهلوم خيلي بهتر شده بود و اين مدت از مهري هم خبري نبود..يا اگر هم بود خيلي کم جلوم افتابي مي شد..

نمي دونستم چشه ولي تا منو مي ديد اخم مي کرد و يه جورايي انگار ازم فراري بود..

تا اينکه يه شب آرشام زودتر اومد خونه..داشتم ميز شام رو واسه ش آماده مي کردم که..

بتول خانم با سيني غذا وارد شد..هنوز نيومده بود سر ميز..

داشتم کمک بتول خانم غذاها رو مي چيدم، سر و کلش پيدا شد..زير لب بهش سلام کردم که مثل هميشه در جوابم فقط به ارومي سرشو تکون داد..

دستمو از رو ميز کشيدم عقب و ايستادم ..منتظر بتول خانم بودم که برگرديم اشپزخونه ولي با صداي آرشام نگاهم معطوفه اون شد..

--تو مي توني بري..

- منتظر بتول خانمم..

-- بتول خانم اينجا مي مونه..باهاش کار دارم تو برگرد..

يه نگاه کوتاه بهش انداختم و برگشتم از سالن اومدم بيرون..

پيش خودم مي گفتم چکارش داره؟!..

چي مي خواد بهش بگه؟!..

بقيه داشتن غذاشونو مي خوردن..منم بي هدف جلوي آشپزخونه رژه مي رفتم..نمي دونم چِم شده بود ولي يه حالي داشتم..

نگاهشو زماني که بهم گفت (مي توني بري) وقتي تصور کردم اين حالتي که داشتم تشديد شد..يه جور ِ خاصي نگام کرد ..سنگين تر از هميشه..

بتول خانم که از سالن اومد بيرون بدو رفتم طرفش..بنده خدا سرش پايين بود که يهو جلوش ظاهرش شدم..ترسيد و جلوي دهنشو گرفت..

--هــــي مادر ترسونديم..واي قلبم..

-شرمنده ..نمي خواستم بترسونمتون..

-- دشمنت شرمنده باشه دخترم..چرا نرفتي شامتو بخوري؟!..

-همينجوري..منتظر شدم شمام بياي..راستي چکارتون داشت؟!..

راه افتاد طرف اشپزخونه منم کنارش در حالي که نگام به صورتش بود راه افتادم..

-- والا چي بگم.. گفت آخر هفته ميره سفر..ظاهرا با ارسلان خان قرار اسب سواري دارن ..

- شما رو واسه چي نگه داشت؟!..

-- هيچي مادر بهم گفت به بقيه بگم اين مدت که نيست مراقب همه چيز باشيم..گفت هر کي هم مي خواد مي تونه تو اين چند روز يه سر به خونواده ش

بزنه..

رفتيم تو آشپزخونه..ديگه حرفي نزد..

پس که اينطـــــور..مي خواست بره واسه خودش عشق و حال..اونم با رفيقه شفيقش ارسلان..

با غذام بازي مي کردم که کسي جز بتول خانم متوجه بي حوصلگيم نشد..

صورتشو اورد جلو و اروم بهم گفت: چته دخترم؟!..مريض شدي؟!..

-نه خوبم..

-- پس چرا با غذات بازي مي کني؟!..دوست نداري؟!..

رو صندليم جابه جا شدم..

-نه اتفاقا برعکس من عاشقه فسنجونم..منتهي نمي دونم چرا امشب اشتها ندارم..

-- چرا دختر؟!..قبل از اينکه اقا بياد مي گفتي خيلي گرسنمه ؟!..

- انگار اشتهام کور شده..خودمم نمي دونم چِم شده..

احساس کلافگي بهم دست داد..از پشت ميز بلند شدم و رفتم بيرون..همزمان آرشام هم از سالن اومد بيرون..

با ديدنش ياد سفرش افتادم و دمق شدم..

چرا جديدا اينجوي ميشم؟!..انگار حالا که ديدمش حس کلافگيم بيشتر شد..

با ديدنم سرجاش ايستاد..دستش طبق عادت هميشگيش تو جيبش بود ..اخم نداشت ولي حالت صورتش کاملا جدي بود..

حس مي کردم چشماي سياهش از هميشه نافذتر شده..يا شايد فقط جلو چشم ِ من اينجوري بود..

به طرفم اومد..آروم و شمرده....ناخداگاه سرمو زير انداختم..از کنارم که رد شد سرمو بلند کردم..قلبم فشرده شد..صداشو از پشت سرم شنيدم..

-- بيا تو اتاقم..

اروم برگشتم و نگاش کردم که چطور پله ها رو آهسته طي مي کرد..منم پشت سرش راه افتادم..قلبم تند مي زد..استرسي که تو جونم افتاده بود باعث شد

دستام به حالت نامحسوس بلرزه..

رفت تو اتاقش ولي درو برام باز گذاشت ..رفتم تو و درو بستم..وسط اتاقش ايستادم و بهش چشم دوختم..

به ميزش تکيه داد..دستاشو به لبه هاي ميز گرفت..ژست خاصي که به خودش گرفته بود دوست داشتني بود..

مستقيم نگام مي کرد..صداش گرم ولي در عين حال جدي بود..

- از اخر هفته براي يه مدت کوتاه ميرم سفر..شايد 4 روز..شايدم بيشتر..مشخص نيست..

با اين حرفش اخمام ناخواسته کمي جمع شد..نگاهمو از روش برداشتم و به کف اتاق دوختم..

چرا از رفتن اين مرد ناراحت بودم؟!..

حس مي کردم دوست ندارم از اين ويلا بره..حتي واسه مسافرت..حس مي کردم..دوست ندارم..اينجا..تنهام بذاره..من..من..

لبامو با زبون تر کردم و بي طاقت نگاش کردم..ولي چشمام اينو نشون نمي داد..چشمام مثل هميشه بود ولي درونم..قلب واموندم مگه مي ذاشت اروم

باشم؟!..

- با برادرزاده ي شايان؟!..منظورم ارسلان خان ِ..

-- اره..خودت که بودي دعوتم کرد..

سرمو تکون دادم ولي تو دلم گفتم: اره بودم و شنيدم..ولي اينو هم شنيدم که گفت منو هم با خودت بياري..

پس چرا مي خواست تنها بره؟!..

چرا نمي گفت تو هم اماده شو باهام بيا؟!..

واقعا دوست داشتم با آرشام به اين سفر برم؟؟!!..

الان که فکرشو مي کنم مي بينم بدم که نمياد هيچ خيلي هم مشتاقم..

ولي من اخر هفته بايد به ديدن فرهاد برم..هم دلم براش تنگه و هم مي دونم تا به الان کلي نگرانم شده..

اما با اين حال آرشام..

پووووووفــــــــــ ..دلارام تمومش کن..مرض افتاده تو جونت؟!..

اره انگار افتاده..

- باشه بهتون خوش بگذره..ايشاالله به سلامت بريد و برگرديد..

از ميز که جدا شد نگاش کردم..به طرفم مي اومد..جلوي روم که ايستاد نگامو از صورتش به يقه ي پيراهنش دوختم..يه پيراهن طوسي فوق العاده تيره..

اين چرا هميشه عزاداره؟!..يه بار نديدم رنگ روشن بپوشه..همه ش تيره..

حتي رنگ ديواراي اتاقشم تيره ست..

بوي ادکلنش.. ت*ح*ر*ي*ک کننده نبود ولي تلخ بود..بوش معرکه ست و همينطورخاص..

-- برات مهمه؟!..

با اين حرفش که کاملا جدي بود نگام رنگ تعجب به خودش گرفت..زل زدم تو چشماش..اونم همينطور..

-چي برام مهمه؟!..

رک جوابمو داد: اينکه من به سلامت برگردم ويلا..

به من من افتادم..

-خب ..چيزه..من..من....

-- تو چي؟!..

نفس عميق کشيدم..

- خب هر کس ديگه اي هم بود ..حتما همين و مي گفت..

--نه..

-چي نه؟!..

-- هيچ کس تا حالا اينو بهم نگفته بود..

چشمام از تعجب گرد شد..

-واقعا؟!..آخه مگه ميشه؟!..

سرشو تکون داد..اروم حرف مي زد..ولي اخماش تو هم بود..

-- تو اولين نفري..

- فکرنمي کردم اينو صادقانه بهم بگيد..

--چطور؟!..

- خب ..از اونجايي که اين مدت تونستم تا حدودي شما و اخلاقتون و بشناسم..يه جورايي انگار خيلي توداريد..

-- اره ..ولي اين حرف ِ من جزو تودار بودنم محسوب نمي شد..خواستم که دليلش و بدونم..

- دليلي نداشت..همينجوري گفتم..

پوزخند زد..

--همينجوري؟!..

نيم نگاهي به صورتم انداخت وپشتش و بهم کرد..

به تابلويي که روي ديوار بود خيره شد..تابلويي از منظره ي يه جنگل ِ تاريک..وهم برانگيز بود..ولي در عين حال که مي تونست ترسناک باشه ستودني

هم بود..عاشق نقاشي بودم..

- هنوزم تصميم داري به ديدن اون دکتره بري؟..

-- منظورتون فرهاد ِ ؟!..اره بايد ببينمش..

--چرا بايد؟!..

- خب مدتيه ازش بي خبرم..اونم همينطور..نميتونم اينو ناديده بگيرم..

برگشت..چشماشو خمار کرده بود..

-- چرا برات مهمه که از نگراني در بياد؟!..

- چون فرهاد تنها کسي ِ که برام مونده..مثل برادرم دوسش دارم..حتي از برادر خودم بيشتر کمکم کرده..

ابروهاشو بالا برد و لباشو روي هم فشرد..چند لحظه مکث کرد و با نگاهش سرتا پام رو از نظر گذروند..و در اخر تو چشمام ثابت موند..

-- انگار موضوع جالبتر از اون چيزيه که فکرشو مي کردم..

- کدوم موضوع؟!..

-- مهم نيست..فقط تو مطمئني اون مرد حسش نسبت به تو متقابله؟!منظورم حس خواهر و برادري ِ..

با اين حرفش بيش از پيش تعجب کردم..

-چرا بايد اينا رو به شما بگم؟!..

چيزي نگفت..رفت و پشت ميزش نشست..

توي اين اتاق از تختخواب و اينه ي قدي خبري نبود..اين اتاق درست مجاور اتاق خوابش بود..اتاقي که بي شباهت به اتاق کار نبود..

--ارسلان منو به همراه تو دعوت کرد..و مي دوني که من جلوش وانمود کردم که تو معشوقه ي مني..

- اره خب ولي شايان حتما تا الان بهش گفته هيچي بين ما نيست..

-- نه نگفته..

-مگه ممکنه؟!..

-- من ازش خواستم که چيزي بهش نگه..

-خب چرا؟!..اون شيدا يا هر دختر ديگه اي نيست که بخواين به اين بهانه دکش کنيد..

-- تو چيزي نمي دوني..

- حالا از من چي مي خواين؟!..

بي مقدمه گفت: اينکه با من توي اين سفر همراه باشي..در ظاهر به عنوان معشوقه نه..يک همراه.. که البته ارسلان جور ديگه اي فکر مي کنه..

با شنيدن اين حرف از دهان آرشام چند تا حس با هم هجوم اوردن طرفم..

تعجب..

ناراحتي..

عصبانيت..

وحتي خوشحالي..

که همه رو تو چندتا جمله سرش خالي کردم..

- اولا من قبول کردم فقط جلوي شيدا باهاتون همکاري کنم چون خودمم چشم ديدنشو نداشتم اونم واسه خاطره حرفايي که بهم زده بود و اينکه تموم مدت

منو تحقير مي کرد..

دوما با کاري که اون شب کرديد بهم ثابت شد هرکار بخواين مي کنين و به هيچ وجه هم به طرف مقابلتون بها نميديد که شايد اون از کاراي شما خوشش

نياد يا تفکراتش يه چيزي خلافه ذهنيت و افکاره شما باشه..

خودش فهميد منظورم به بوسه ش ِاونم اونطور غيرمنتظره و..

لبخند کجي که روي لباش داشت پررنگتر شد..

با حرص ادامه دادم: سوما قبلا هم گفتم که من عروسکه خيمه شب بازي شما نيستم که به هر ساز شما برقصم و هرکار خواستيد باهام بکنين..همون

اولم گفتم من چطور دختريم و اخلاقم با دخترايي که دوره تون کردن کاملا فرق مي کنه..

نفسمو که تموم مدت حبس کرده بودم تا بتونم پشت سر هم جملاتم رو رديف کنم و تحويلش بدم رو دادم بيرون..

هيچي نمي گفت..فقط با همون لبخند کج که بي شباهت به پوزخند نبود منو نگاه مي کرد..

رفتم سمت در و در همون حال گفتم: شبتون بخير..

ولي با شنيدن صداش و حرفي که زد دستم رو دستگيره خشک شد..

-- شايد با قبول اين درخواست از جانب من بتونيم بر سر رفتن يا موندن تو اون هم توي اين ويلا يه تصميماتي بگيريم..

برگشتم طرفش..تعجب رو تو چشمام ديد که سرشو تکون داد..

- منظورتون چيه؟!..

-- فکر مي کنم منظورم کاملا روشن بود..تو درخواست منو قبول مي کني و از طرفي من در مورد رفتن يا موندن تو يه تصميم جدي مي گيرم..

- مگه همين الانش تصميمتون رو نگرفتيد که من بايد براي هميشه اينجا بمونم؟!..

-- خب هميشه يه استثنا وجود داره..

-يعني من..مي تونم به رفتن از اينجا فکر کنم؟! يا حتي اميد داشته باشم؟!..

-- شايد..

-ديگه شايدش واسه چيه؟!..

--همه چيز بستگي به تصميمي داره که تو مي گيري..يا تا آخر اين 1 ماه با من مي موني اخرش هم بدون شايان و يا تا آخر عمرت اينجا موندگار ميشي و

مسئله ي شايان به من مربوط ميشه..

- ولي..منظورتون از اينکه مي گيد تا آخرش با شما بمونم چيه؟!..

-- شايان 1 ماه به من فرصت داده..تو هم طي اين 1 ماه به عنوان معشوقه ي من جلوي ارسلان نقش بازي مي کني..

پوزخند زدم گفتم: اوهـــو..حالا گرفتم چي شد..بعدش هم سر 1 ماه منو تحويل ميدي به شايان و اونوقت شما رو بخير و ما رو به سلامت اره؟..نچ.. از اين

خبرا نيست ..

-- چرا هر دقيقه لحنت تغيير مي کنه ؟!..اينو بدون يه بار ديگه حرفم و قطع کني شده باشه تو اتاق به زنجير مي کِشمت ولي نميذارم حتي باغ اين ويلا رو

ببيني چه برسه بيرون از اينجا..

سکوت کردم..مي خواستم حرفاشو بزنه..

چه زودم قاطي مي کنه..

-- توي اين 1 ماه نقش معشوقه ي من رو داري و بعد از اون بهت قول ميدم کاري کنم دست شايان بهت نرسه که هيچ، حتي چشمش هم بهت نيافته..

- مثلا مي خواين چکار کنيد؟!..

-- تو به اونش کار نداشته باش..ولي اينو بدون قول آرشام قول ِ..

- اره ..لابد مثل همون قولي که به شايان دادين..

-- شايان قضيه ش جداست که به تو هم مربوط نميشه..

- چرا ازم همچين درخواستي رو مي کنيد؟!..چرا فقط جلوي ارسلان؟!..

-- اگه به تو ربط داشت اينو بدون حتما بهت مي گفتم..موضوع من و ارسلان 2 موضوعه کاملا جدا از همه ..

- خب چرا من؟!..

-- چون تو رو به عنوان معشوقه م جلوش معرفي کردم..نمي تونم کس ِ ديگه رو جاي تو بذارم..

- يعني مي تونم مطمئن باشم که سر 1 ماه ازادم و دست شايان هم بهم نمي رسه؟!..

-- مطمئن باش..........حالا چي؟..تصميمت چيه؟..

سکوت کردم..تصميم سختي نبود..حس مي کردم مي تونم بهش اعتماد کنم..هم نگاهش و هم نوعه بيانش اين اعتماد رو تو قلبم ايجاد مي کرد..

به دلم که رجوع کردم مي گفت بگو قبوله..عقلمم همينو مي گفت..

مگه خلم بگم نه؟!..قضيه ي شايان واسه من شده يه کابوس..اينکه از دستش خلاص شم ارزومه..

ولي خلاصم بشم دست از سرش بر نمي دارم..اون خانواده ي منو ازم گرفت..

مادرم..

پدرم وبرادرم..

و حالا مني که موندم بايد تقاص خون اونا رو از اين نامرد پس بگيرم..

- باشه من حرفي ندارم..اين 1 ماه رو هم صبر مي کنم..

سرشو به ارومي تکون داد..دستاشو گذاشت رو ميز و کمي به جلو خم شد..

-- مطمئن باش تصميم درستي گرفتي..

- ولي به شرطي که توي اين مدت ..شما کاري نکني از تصميمم پشيمون بشم..

فهميد چي ميگم..

گره ي ابروهاش محکمتر شد..يا بهتره بگم اخماش حسابــــي رفت تو هم..

--کسي حق نداره به من دستور بده که چکار کنم و چکار نکنم..مي توني بري ..

منم خودمو نباختم..

با اينکه از اين ادم و اخماش يه جورايي حساب مي بردم و گاهي جوري باهام رفتار مي کرد که حد خودمو بفهمم ..

- منم حرفامو زدم..شب بخير..

معطلش نکردم و از اتاق اومدم بيرون..ولي تا رفتم تو اتاق خودم دلم مي خواست جيغ بکشم که چــــــي؟!..

اگه حالا پيش خودم رو حسابه معشوقه شدنم نباشه و اون يه تيکه رو فاکتور بگيرم .. مي تونستم تو اين سفر باهاش باشم..واي عالي ميشه..

نشستم رو تخت..تو فکر بودم..

نه به اون موقع که فهميدم مي خواد بره پکر شدم وحتي اشتهامم کور شده بود..نه به الان که از بس شارژ شده بودم دوست داشتم جيغ بزنم و بگم

خداجون نوکرتـــــــم..

ولي فرهاد چي؟!..

بايد يه جوري آرشام رو راضي مي کردم که فردا برم ديدنش..پس فردا که باهاش برم ديگه معلوم نيست کي بتونم ببينمش..وقتي هم برگرديم که ديگه دير

شده..

حالا کاملا اشتهام باز شده بود..رفتم تو اشپزخونه که يکي دو تا از خدمتکارا و بتول خانم اونجا بودن..

نشستم پشت ميز و با لبخند رو به بتول خانم گفتم: چيزي از غذاي امشب مونده بتول خانم؟..انگار گشنمه..

با تعجب خنديد..

-- اره دخترم غذا هست..الان برات ميارم..چي شده حس مي کنم خيلي خوشحالي؟!..

- نه همينجوري..چيزي نشده..

بشقاب غذا رو گذاشت جلوم..

-ممنونم..دست و پنجه تون طلا..

-- نوش جانت مادر..

با اشتها غذام و مي خوردم..

فکرم به اين سفر نبود..پيش آرشام بود که مي خواستم باهاش همسفر بشم..

انقدر شوق داشتم که به اين فکر نمي کردم چرا از اين بابت انقدر خوشحالم؟!..

«آرشام»

وارد شرکت شدم که همزمان شيدا رو،رو به روي خودم ديدم..نگاهمون درهم گره خورد ..نگاهي اجمالي به سر تا پاش انداختم و همراه با پوزخندي که

بر لب داشتم از کنارش رد شدم..

جلوي ميز منشي ايستادم..با ديدن من تو جاش ايستاد ..شيدا هم کنارم بود..

--سلام قربان..صبحتون بخير..

سرمو تکون دادم ..

- بيا اتاقم باهات کار دارم..

-- چشم قربان..

راه افتادم ..صداي قدم هاي شيدا رو از پشت سر شنيدم..کيفمو روي ميز گذاشتم و روي صندلي نشستم..

شيدا بدون اينکه اجازه بدم رو به روي من رو صندلي نشست..

منشي در حالي که چند تا پوشه در دست داشت جلوي ميز ايستاد..

با اخم و صدايي پر تحکم رو به شيدا کردم و تقريبا بلند گفتم: خانم صدر من کي به شما اجازه ي ورود دادم؟!..

در کمال گستاخي نگاهش و تو چشمام دوخت..با لحني که حرص درونش رو کاملا برملا مي کرد در جوابم با غرور گفت: باهاتون کار داشتم اقاي

مهندس..کاملا فوري ِ..

- کارتون هر چي که مي خواد باشه هر چند فوري و الزامي، تا قبل از اينکه من بهتون اجازه ي ورود ندادم سر خود چنين اجازه اي رو نداريد..پس

بفرماييد بيرون ..

با عصبانيت از جا بلند شد و رو به روم ايستاد..يک دستشو روي ميز گذاشت ..

-- من يکي از شرکاي شما هستم و فکر نمي کنم براي ملاقات ِ شما اون هم در هر ساعت از زمان کاري بايد وقت قبلي بگيرم..

- پس بايد بدونيد اينجا رئيس من هستم و من ميگم که کي چه کاري رو در چه زماني انجام بده..بفرماييد بيرون و بيشتر از اين با من بحث نکنيد خانم..

-- ولي کار من همينجاست..دقيقا با شما..

طاقتم تموم شد..خيلي غيرمنتظره از رو صندلي بلند شدم و مشتم و روي ميز کوبيدم..ترسيد و يک گام به عقب برداشت..

فرياد کشيدم: برو بيرون و تا خبرت نکردم نمياي تو اتاق..

تو نگاهش ترس و ديدم..حتي منشي هم که که تقصيري نداشت با اين عمل ِ من وحشتزده پوشه ها رو بغل گرفته بود و منو نگاه مي کرد..

شيدا لباش و روي هم فشرد .. با قدم هايي بلند از اتاق بيرون رفت و درو محکم به هم کوبيد..

سرمو خم کردم و چند بار نفس عميق کشيدم ..به گردنم دست کشيدم و روي صندلي نشستم..

رو به منشي گفتم: اين پوشه ها چيه؟!..

هنوز هم ترس رو تو چشماش مي ديدم..

--قربان اينا رو بايد امضا کنيد..مربوط به شرکتاي طرف قرارداد هستند..

--کدوم شرکت ها؟!..

-- ققنوس و اهورا..

- بسيار خب ..قبل از اينکه يه نگاه بهشون نندازم امضا نمي کنم..بذار رو ميز..

--چشم قربان..فقط گفتن چون قرارداد بسته شده براي عملي کردن اين پروژه عجله دارن..گفتن که باهاشون تماس بگيريد..

-در خصوص سيستم هاي جديد چيزي نگفتن؟!..

-- خير قربان..

پرونده ها رو گذاشتم تو کشوي ميزم ..

- من براي يه مدت نسبتا کوتاه نيستم..اگه کسي با من کار داشت بگيد مهندس رفته مسافرت ..و حد الامکان اگه با من کار ضروري دارن بگين به

همراهم زنگ بزنن..هر خبري که تو شرکت شد مو به مو به من گزارش مي کني..هر حرکتي که ديدي و هر حرفي که شنيدي..من هر روز ايميلام و چک

مي کنم....شيرفهم شد؟..

--حتما قربان..خيالتون راحت باشه..

- کوچکترين کوتاهي ازت ببينم بدون فوت وقت اخراجي..و اگه ببينم در نبوده من بر عليهم و به سود ديگران کاري رو انجام دادي..قبل از اينکه اخراج

بشي مجازات سختي رو متحمل ميشي....منظورمو کامل متوجه شدي؟!..

ترسيد..من من کنان سرش و تکون داد ..

-- بله قربان..گـ..گفتم که خيالتون راحت باشه حواسم هست..

-بسيار خب مي توني بري..به خانم صدر بگو بياد اتاقم..

-- چشم قربان..با اجازه..

و از اتاق بيرون رفت..

هر دو آرنجم و روي ميز گذاشتم..دستامو مشت کردم و پيشونيم و بهشون تکيه دادم..

نمي تونستم قبل از رفتنم از خير شيدا بگذرم..بايد تکليفش و يکسره مي کردم..

منتظرش شدم..به صندليم تکيه دادم و انگشتام و درهم گره کردم..صداي کفش هاي پاشنه بلندش رو حتي از پشت در به راحتي مي شنيدم که هر لحظه

نزديک تر مي شد..

دستگيره کشيده شد و شيدا ابتدا تو درگاه اتاق ايستاد و نگاهي مملو از خشونت به من انداخت..وارد شد و درو بست..

اروم وشمرده به طرفم امد و روي صندلي نشست..

نگاهم و ازش نگرفتم ..اونم همينطور..

به حالتي مسخره چشمانش و باريک کرد و گفت: چه عجب اجازه فرموديد مهندس تهراني..ما کم سعادت شديم يا شما ما رو پايين تر از خودتون مي

بينيد؟!....قبلا خيلي بهتر از اينها باهام رفتار مي کردي!..

- من به هر کس و ناکسي چنين سعادتي نميدم خانم صدر..تا جايي که يادم مياد رفتارم با شما کاملا دوستانه بود..مگه اينکه شما جز اين فکرکرده باشيد..

-- نبوده آرشام..چرا با من اينکارو کردي؟!..چرا باعث شدي جلوي اون همه ادم غرورم خرد بشه؟!..

- به همون دليل که تو و پدر ِ به ظاهر محترمت براي اموال من کيسه دوختين و منتظر يه فرصته مناسب که به راحتي تموم دارايي ِمنو تصاحب کنيد..اونم

با نقشه اي کاملا فريبکارانه توسط حليه گري چون تو که مي خواستي از راه عشق منو به سمت خودت بکشي که خب..

پوزخند زدم..

- ديدي که تيرت به سنگ خورد..الان ايني که رو به روته من هستم و پيروز ِ اين بازي..و اين تويي که بازنده بيرون از گود داري من و تماشا مي کني..

دندونامو از روي خشم روي هم ساييدم وغريدم: نفرتي که از تو و کسايي که هم قماشه تو هستن دارم فراتر از اون چيزيه که حتي بتوني بهش فکر

کني..ارزوي من خرد شدن افرادي مثل شماهاست..وقتي که مي بينم شکست خورديد..به اونچه که مي خواستيد نرسيديد..بهم حس لذت ميده..لذتي وافر..

لذتي بي پايان..

آرشام به ارومي يه نسيم وارد زندگي شماها ميشه ولي وقتي که پاشو خارج از زندگيتون ميذاره چيزي جز ويراني اون هم بر روحتون به جا نميذاره..

روحتون رو به نابودي مي کِشم..با جسمت کار نداشتم..چون روحت و تو چنگ داشتم ..

فکر کنم اينو بدوني که هر ادمي از طريق روح بيشترين اسيب و مي بينه..اسيبي که حتي با يه خنجر ِ تيز هم نميشه اين حس ِ درد رو ايجاد کرد..

بهت زده نگام مي کرد..اشک تو چشماش حلقه بست..

و تير خلاص و زدم..

- خنجر توي دستام مرئي نبود ولي مي بيني که تا چه حد موفق بودم..تو خرد شدي..شکستي..تو اوج بودي و به حساب خودت داشتي من و تمومه داراييم

رو مال خودت مي کردي..ولي حالا چي شد؟..به ته خط رسيدي و ديدي اين تويي که باختي..و برنده کسي نيست جز آرشام..

کسي که مي بايد بازنده ي اين بازي باشه ولي آرشام کسي نيست که رو دست بخوره..

نگام رو خمار کردم و کمي به جلو خم شدم..

جملات همچنان مرموز ولي در عين حال دردناک از ميان لبانم خارج مي شد..

- با حس انتقامي که تو من شعله مي کشيد پا به زندگيت گذاشتم شيدا صدر..مي خواستم وابسته تر از ايني که هستي بشي ولي ديدم نه..حالا اين تويي که

براي من نقشه کشيدي..نبايد ميذاشتم بيش از اين پيشروي کني..من هر ريسکي رو نمي پذيرم..همين که کمي نرمش از جانبه من ديدي خودت رو باختي..

چون توقع نداشتي آرشام به همين راحتي تو تله ي تو بيافته..بنابراين ادامه دادن اين بازي بيش از اين جايز نبود..تا همينجاش هم پيش خودت زيادي

حساب کرده بودي که من به راحتي تمومش رو لگد مال کردم..

صورتش غرق در اشک بود و من همچنان ادامه مي دادم..

لحنم مملو از نفرتي بود که قلبمو به اتيش مي کشيد..

- اوه راستي اينو هم بگم که من از جانب تو هيچ سرمايه اي رو وارد شرکت نکردم..اره خب به صورت صوري تموم اين کارا انجام شد..ولي در

واقعيت..همچين چيزي وجود نداشت..

اون سرمايه همين امروز بعد از اينکه تو وارد شرکت شدي توسط يکي از زيردستاي ِ من به ويلاي پدرت فرستاده شد..

مي تونستم به حسابت واريز کنم ولي اينکارو نکردم تا بتوني تموم سرمايه ت و اينکه مُهر ِ برگشت خورده بود رو با چشم ببيني..چه به صورت قانوني و

چه هر طور که خودت بخواي تو از حالا به بعد تو اين شرکت هيچ سِمتي نداري..از قبل هم نداشتي..تمومش نقشه ي من بود..در ضمن به دنبال رد پايي از

من تو گذشته ي خودت نباش..من اثري از خودم به جاي نميذارم..

تموم مدت به صورت آزمايشي اينجا فعاليت مي کردي که خب از حالا به بعد اخراجي..اسنادي که دستت بودن و صدق اين شراکت رو ثابت مي کرد تمومش

تا الان نابود شدن..

فکر مي کنم ديروز درست جلوي ويلاي پدرت يه موتورسوار که کلاه ايمني روي سرش داشت کيف دستيت و زده باشه..کيفي که حامل ِ تموم مدارک

مربوط به اين شراکت مي شده..يادته که خودم ازت خواسته بودم اونا رو به شرکت بياري..و همزمان شخصي از طرف من اون و ازت گرفت..

به جلو خم شدم و نگاهم رو سوزان و ملتهب درون چشمان خيس و پر از خشمش دوختم..

- تموم شد شيدا صدر..همه چيز تموم شد..به همين راحتي خرد شدنت رو ديدم..اوه راستي سلام منو به پدرت برسون و از طرف من بگو لذت واقعي يعني

اين..يعني حسي که الان آرشام داره..

به در اتاق اشاره کردم..

-حالا مي توني بري..اون هم براي هميشه..ديدار دوباره اي نخواهيم داشت..و اگه بخواي مزاحم من بشي تاوان ِ سنگيني رو متحمل ميشي..

به محض تموم شدن جمله م با خشم دستانش رو مشت کرد و از روي صندلي بلند شد..جلوم ايستاد و دستاشو روي ميز گذاشت..کمي به طرفم خم شد و

جملاتش رو عصبي به زبون اورد..

-- يادت نره که هر باختي مي تونه بهت انگيزه ي بُرد رو بده..چون براش تلاش مي کني..ولي اوني که هميشه برنده ست خودش رو تو اوج مي بينه..هيچ

تلاشي نمي کنه چون فکر مي کنه هميشه دنيا همينطور باقي مي مونه..

و خشمگين فرياد کشيد: ولي ايني که جلوت وايساده و به ظاهر شکست خورده ست يه روز..يه جايي.. تو يه زمان مناسب دنيات رو به اتيش مي کشه..

منتظر اون روز باش مهندس آرشام تهراني..

با عصبانيت از روي صندلي بلند شدم..به طرف در مي رفت که ميز رو دور زدم وبا چند گام بلند پشت سرش ايستادم و بازوش رو تو چنگ گرفتم..اونو به

طرف خودم برگردوندم..تقلا کرد ولي رهاش نکردم..

فرياد زدم: تو فکر کردي کي هستي؟..تو هيچي نيستي..هيچي..از تو قوي تراشَم نتونستن با من برابري کنن..با چند تا تهديد و يه لحن پر خشونت نمي توني

چيزي رو بهم ثابت کني..من دست کسي نقطه ضعف ندارم..براي همين به اينجا رسيدم..

-- هيچ کس بدون نقطه ضعف نيست..اينو فراموش نکن..

هولش دادم سمت در که به خاطر کفش هاي پاشنه بلندش دستاشو به لبه ي ميز ِ کنار در گرفت تا از سقوطش جلوگيري کنه..

- برو بيرون..ديگه هيچ وقت نمي خوام ببينمت..درضمن فراموش نکن جمله به جمله ي حرفام و به گوش پدرت برسوني..حالا هم برو بيــــرون از اينجا

گورتو گم کن..

قبل از اينکه از اتاق بيرون بره نگاهي شيطاني همراه با خشم تو چشمام انداخت ..در که بسته شد چشماموبستم..به صورتم چند بار دست کشيدم و در اخر

انگشتاي شصتم و به پيشونيم فشردم..

پشت ميز نشستم و دکمه رو زدم..

-- بله قربان..

هنوز عصبي بودم..بلند گفتم: بگو يه فنجون قهوه برام بيارن..همين حـــالا..

--چشم قربان..همين الان ميگم براتون بيارن..

سرمو تو دست گرفتم..دستامو مشت کردم و به روي ميز کوبيدم..خشمي تو وجودم بود که داشت اتيشم مي زد..

اين دختر نفرت انگيز بود..هيچ کدوم جرات نداشتن منو تهديد کنن ولي اين..اين دختر گستاخ تر از اين حرفا بود..

قسم خوردم اگه پا کج بذاره و بخواد کاري کنه که تمومش برعليه من باشه اون روز، روز مرگ شيدا خواهد بود..

طاقت نداشتم..امروز روز اخر کاريم بود و تا بعد از مسافرت و يه استراحت کوتاه از اين همه استرس خبري نبود..

باز مي شدم همون ارشامي که بايد باشم..

بعد از خوردن قهوه م صبرم تموم شد و تصميم گرفتم برگردم خونه..حس مي کردم اونجا مي تونم آرامش و پيدا کنم..

حسي درون قلبم مي جوشيد..حسي که مي گفت بزن از اينجا بيرون ارشام..برو جايي که بتوني خودت باشي..جايي که حس کنن تو هستي..و در حال حاضر

هيچ کجا براي من بهتر از ويلاي خودم نبود..

جايي که تنهايي هام و توش سپري مي کردم و برام رنگ و بوي يکنواختي داشت الان مأمن ارامشم شده بود..

حس مي کردم شيشه ي کدر ِ تنهايي هام ترک برداشته..

حسي عجيب و در عين حال..

شايد قابل تحمل..

جلوي ويلا ترمز کردم..سرايدار درو باز کرد..

نگاهم به مردي افتاد که مضطرب به داخل ويلا نگاه مي کرد..کنار يه پرشياي نقره اي ايستاده بود و عينک افتابيش رو تو دستاش تکون مي داد..

خودش بود..همون دکتره..

ماشينو نبردم تو..پياده شدم وبا اخم به طرفش رفتم..

- اينجا چي مي خواي؟!..

-- اومدم دلارامو ببينم..حالش خوبه؟!..

- خوبه..حالا مي توني بري..

-- حتما بايد ببينمش..

- گفتم از اينجا برو..دنبال شَر که نمي گردي؟..

-- شر واسه چي؟!..دارم ميگم مي خوام....

زدم تخت سينه ش و به ماشينش اشاره کردم..

- سوارشو و برو رد کارت..منو بيشتر از اين عصباني نکن ..

تمام مدت اروم و جدي حرف مي زد..

-- من کاري به شما ندارم..فقط اومدم اينجا تا دلارامو ببينم..

مشکوکانه نگاهش کردم..

- ببينم نکنه خودش بهت زنگ زده؟!..

پوزخند زد..

--اون روحشم خبر نداره..

- پس برو..نمي توني دلارامو ببيني..

-- ولي من حق دارم ببينمش..

- چه حقي؟!..

-- من تنها کسي هستم که دلارام داره..

به حالت عصبي رو به روش ايستادم و نگاهم و تو صورتش دوختم..

- دلارام از حالا به بعد يکي رو داره که تنهايي هاش و پر کنه..حالا که خيالت از اين بابت راحت شد يالا بزن به چاک..

بهت زده نگام کرد..

-- يعني چي ؟!..

يعني همين که شنيدي..

-- ولي من حتما بايد ببينمش..نمي تونم بدون اينکه باهاش حرف بزنم از اينجا برم..مطمئن باش از اينجا هم که برم بالاخره يه فرصت پيدا مي کنم تا بتونم

ببينمش و باهاش حرف بزنم..

مکث کردم..نگاه کوتاهي به چهره ي مضطربش انداختم..

- اگه ديديش ..بعدش بايد براي هميشه ازش دور باشي..فهميدي؟..

-- نمي تونم..

- همين که گفتم..هر چي که بهش نزديک باشي به ضرر جفتتون تموم ميشه..

-- چرا انقدر اصرار داري کسي دلارام و نبينه؟!..

- فعلا با تو مشکل دارم نه هرکس ِ ديگه..

-- چرا ؟!..

- فقط جواب منو بده..اگه مي خواي ببينيش بايد ديگه دور و برش افتابي نشي..

سکوت کرد..معلوم بود داره فکر مي کنه..به ماشينش تکيه داد..نگاهشو به ويلا دوخت و بعد از چند لحظه به من نگاه کرد..

سرشو تکون داد و گفت: خيلي خب..بذار ببينمش..

- يادت باشه روي حرفت بموني..وگرنه با من طرفي که منم به همين آسوني ولت نمي کنم..

-- خيلي خب..

- ماشينت و بذار همينجا..خودت مياي تو و فقط واسه 10 دقيقه مي موني و ميري..و اگه بخواي حرفمو نديد بگيري به بچه ها مي سپرم بيرونت کنن که

خب مطمئنا رفتارشون به مؤدبي ِ من نيست..

قفل ماشينش و زد و پشت سرم راه افتاد..نشستم تو ماشينم و گفتم که سوار شه..وارد ويلا که شديم سرايدار درو بست..

توقع داشتم وقتي ميرم تو خودش به استقبالم بياد..مثل هميشه..ولي به جاي اون يکي از خدمتکارا جلو اومد..

-- سلام آقا..

- دلارام کجاست؟!..

-- بالاست اقا..

- بگو بياد تو سالن..

-- چشم اقا ..

از پله ها بالا رفت ..

رو بهش کردم و گفتم: برو تو سالن منتظر باش..

وقتي که رفت بتول خانم و صدا زدم..مثل هميشه مطيع بيرون اومد و جلوم ايستاد..

-- بله اقا کارم داشتيد؟!..

- برو تو سالن و تا وقتي اون پسره و دلارام بيرون نيومدن حق نداري از اونجا خارج بشي..

-- کدوم پسره اقا؟!..

- خودت بري مي فهمي..به بهونه ي تميز کردن وسايل سالن سرتو گرم کن ولي دقيق به حرکاتشون نگاه مي کني..در ضمن..

گوشي ضبط صدا رو که هميشه همراه خودم داشتم، دادم بهش و گفتم: اين دکمه رو فشار ميدي و بعد هم گوشي رو ميذاري کنار همون مجسمه ي

طلايي..

-- باشه اقا همه رو انجام ميدم..تو رو خدا شرمنده م اينا رو ميگم ولي چرا خود شما نميريد پيششون؟!..

مي دونستم منظورش چيه..من هيچ کس و بدون اجازه ي خودم يا حتي بدون حضوره خودم جايي تنها نمي ذاشتم.. واين عمل براي اولين بار ازم سر مي

زد..

ولي من ادمي نبودم که به راحتي آتو دست کسي بدم..با حضور خودم خيلي از حدسيات رو اثبات مي کردم..ولي در اينصورت خط بطلان بر تمام حرفها و

حرکاتم کشيده مي شد..

- تو فقط کاري که ازت خواستمو انجام بده..مي توني بري..

-- چشم اقا..

رفت تو سالن ..

مثل هميشه دستمو بردم تو جيبم و از پله ها بالا رفتم..همزمان که به بالاي پله ها رسيدم خدمتکار از کنارم رد شد و دلارام و ديدم که .. شال رو سرش

نداشت و متوجه من هم نشده بود..

شال سفيدي که تو دستاش بود و تکون دادم..موهاي بلندش رو از روي شونه هاش برد پشت سرش و شال رو به نرمي روي سرش انداخت..

همونجا ايستادم و نگاهش کردم..

يه سارافن سبز کمرنگ و يه بلوز سفيد..شلوار جين ابي تيره و.. شال سفيد.. و اولين چيزي که به ذهنم رسيد و تو دلم زمزمه کردم حالت دلنشيني بود که

به خودش گرفته بود..

انتهاي راهرو بود که وقتي به اواسطش رسيد نگاهش به من افتاد..

به طرفش رفتم..با ديدنم لبخند زد..

--سلام..چه زود برگشتيد..

سرمو به عادت هميشه تکون دادم..

-- خدمتکار گفت برم تو سالن..کارم داشتيد؟!..

- برو..مهمون داري..

تعجب و تو چشماش ديدم ولي صبر نکردم که حرفي بزنه و از کنارش رد شدم..

«دلارام»

منظورشو نفهميدم..يعني چي که مهمون دارم؟!..مگه کسيَم مي تونست به ديدن من بياد؟!..

ولي وقتي رفتم تو سالن و فرهاد و کنار پنجره ديدم همزمان هم ذوق کردم و هم از تعجب کم مونده بود پس بيافتم..

نگامو حس کرد..سرشو چرخوند و با ديدن صورت مبهوت من لبخند زد..از پنجره جدا شد و به طرفم اومد..

-وااااي سلام..فرهاد تو اينجا چکار مي کني؟!..

با لبخند رو به روم ايستاد..با اشتياق به صورتم نگاه مي کرد..

-- سلام دلي خانمي..احوال شريف..مي خواستي واسه چي اينجا باشم؟..محض دل تنگي که بدجور بهم فشار اورده بود..

خنديدم..

- خيلي خوشحالم که اينجايي..ولي آرشام..اون چطور اجازه داد که بياي تو؟!..

لبخندش کمرنگ شد..

-- آرشام؟!..يعني انقدر باهاش صميمي شدي که اسمشو صدا مي زني؟!..

هول شدم..

- نه خب..چيزه..اصلا بيا بشين تعريف کن اين مدت چه خبر بوده؟!.

از زير نگاه سنگينش رد شدم و رو صندلي نشستم..قسمتي از سالن رو مبل چيده بودن و اون قسمتي که رو به ورودي بود صندلي هاي سلطنتي قرار

داشت..

نگامو چرخوندم..بتول خانم اونطرف وسايل رو گردگيري مي کرد..با ديدنم لبخند زد که منم با لبخند جوابشو دادم..

فرهاد رو صندلي، کنارم نشست..نگاهشو از روم بر نمي داشت..حس مي کردم اين نگاه با نگاه هاي ديگه فرق مي کنه..يه جور گرماي خاصي داشت.

به شوخي زدم به بازوش و گفتم: هي حاجي چشا درويش..

خنديد..

-- چشماي من وقتي تو رو مي بينن تازه بازتر از هميشه ميشن..اصلا يه نوري مي گيره ديدني..

- کو پس ؟!..من که نوري نمي بينم..

اروم زمزمه کرد: چون دقت نمي کني عزيزم..

وقتي گفت عزيزم خيلي تعجب کردم..فرهاد هيچ وقت از اين حرفا نمي زد..اصلا حرکاتش امروز يه جورايي بود..

به بتول خانم اشاره کرد و اروم گفت: مي خوام باهات تنها حرف بزنم..

- تو با قانون اينجا اشنا نيستي فرهاد..هر کس بايد به وظايف خودش عمل کنه وگرنه آرشام..همون مهندس تهراني عصباني ميشه..

-- ولي من مي خوام باهات تنها باشم..

- خب باشه اون بنده خدا که کاري با ما نداره..فاصله ش که از ما دوره..پس مشکلي نيست..

از روي ناچاري سرش و تکون داد و نفسشو فوت کرد..

-- خيلي خب..تعريف کن..

- چي بگم؟..حالم که عاليه..موقعيتمم بد نيست، راضيم..مهندسم باهام کاري نداره..در کل صد پله از خونه ي اون پيري بهتره..

پوزخند محوي نشست رو لباش..

-- چرا اينجا رو دوست داري؟!..

- نگفتم دوست دارم..گفتم راضيم..مگه تواَم همينو نمي خواستي؟!..

-- نه..هيچ وقت اينو نخواستم..هميشه دوست داشتم بياي پيش خودم..تو خونه ي اين و اون کار نکني..ولي گفتي ميخواي مستقل باشي و مردم برات حرف

در نيارن..هنوزم سر حرفم هستم..مطمئنم اگه خودت بخواي خيلي راحت مي توني بي خيال اين خونه و ادماش بشي و بياي پيش ِ من..

- ولي من اينجوري راحت ترم فرهاد..درکت مي کنم..مي دونم نگرانمي..ولي خيالت از بابت ِ من راحت باشه..جام خوبه..

-- نميگم جات بده دختر ِ خوب..

به طرفم خم شد و دستمو گرفت..ادامه داد: من به فکر ِ هر دومونم..ولي تو برام مهمتري..نمي خوام از دستت بدم مي فهمي؟..

گيج و منگ نگاش کردم..

- فرهاد!..يعني چي که نمي خواي منو از دست بدي؟!..

-- عاشقتم دلارام..بفهم که دوستت دارم..

دستام که تو دستاش بود يخ بست..تو دلم خالي شد و نگام بازتر از حد معمول..

خدايا چي مي شنوم؟!..فرهاد؟!..

ولي من که تموم مدت اونو..اونو به چشم برادري مي ديدم پس..

خشکم زده بود..بازومو گرفت و تکونم داد..

-- چت شد دلي؟!..دلي؟!..چرا اينجوري مي کني؟!..

هول شده بود..سرمو اروم تکون دادم و لرزون گفتم: يه بار ديگه ..بگو..يعني درست شنيدم؟!..تو......

لبخند کمرنگي زد و نفس عميق کشيد..

-- تو که منو کشتي دختر..و با لحن دلنشيني ادامه داد: اره مي خوامت..علاقه م واسه همين يکي دو روز نيست..از خيلي وقته پيش مي خواستمت..وقتي

که فهميدم از فکرم بيرون نميري ..وقتي که هر جا رو نگاه مي کردم تو رو مي ديدم..زماني پي به علاقه م بردم که ديدم با هربار نگاه کردن به تو به

ارامش مي رسم..اينا از عشقه و منم نمي خوام از دستت بدم..

بهت زده از جام بلند شدم..اونم ايستاد..نمي دونستم دارم چکار مي کنم..گيج شده بودم..راه افتادم سمت در سالن که بازومو گرفت..تنم لرزيد..

-- کجا ميري دلارام؟!..صبر کن هنوز حرفام تموم نشده..

اروم و با صدايي مرتعش گفتم: نکن فرهاد..نذار اعتمادمو نسبت بهت از دست بدم..بگو همه ش يه شوخي بود..

با خشونت برم گردوند..حالتش عصبي بود..

تو صورتم بلند داد زد: هيچ کدوم از حرفام شوخي نبود..تمومش حقيقته محض ِ دلارام..چرا نمي خواي باور کني که دوستت دارم؟!..

اشکام خود به خود رو صورتم جاري شد..

- چون..چـ .. چون من..چون اين عشق..

-- اين عشق چي دلارام؟!..من حرفاي دلمو بهت زدم تو هم بگو..بگو و راحتم کن..

به هق هق افتادم..سرمو زير انداختم و با گريه گفتم: عشقت يه طرفه ست..من..من تموم مدت..تو رو مثل ِ..مثل ِ داداشم دوست داشتم..به خدا من..

دستاش روي بازوهام شل شد..سرمو اهسته بلند کردم..دستاش افتاد..

چشماش دو دو مي زد..نگاش يه لحظه ثابت نبود..تو چشمام و اجزاي صورتم مي چرخيد..لباشو با زبون تر کرد..

-- يعني مي خواي بگي..

سکوت کرد..سرمو تکون دادم..

- مگه هميشه بهت نمي گفتم که مي دونم حست برادرانه ست؟!..چرا اون موقع چيزي نگفتي؟!..

داد زد: چون فکر مي کردم داري اشتباه برداشت مي کني..وقتيم مي خواستم برات توضيح بدم حرف تو حرف مي اومد يا يه بحثي کشيده مي شد وسط و

نمي شد حرف دلمو بزنم..دلارام..

صدام زد..نگاش کردم..

-- باهام بمون..قول ميدم کاري کنم بهم علاقمند شي..تنهات نميذارم..

هق هقم بلندتر شد..

نگام به بتول خانم افتاد که دستمال گردگيري تو دستاش بود و با ناراحتي منو نگاه مي کرد..

باز به فرهاد نگاه کردم..اشک صورتمو خيس کرده بود..

هر چي تو قلبم مي گشتم مي ديدم هيچ حس خاصي نسبت بهش ندارم..حسي که بشه روش اسم عشق يا حتي دوست داشتن گذاشت..دوست داشتنم با

دوست داشتناي ديگه فرق داشت..من اونو مثل برادرم مي دونستم..شايد اگه همون اول از احساسش بهم مي گفت من الان اينا رو بهش نمي گفتم..شايد

بهش احساس پيدا مي کردم..ولي ندونسته باعث شدم موضوع به اينجا کشيده بشه..

گريه مي کردم..دست خودم نبود..

سرم داد زد..بدنم لرزيد..

-- ديگه اشک ريختنت واسه چيه دلارام؟..چرا مي ريزي تو خودت؟..هر چي تو دلت ِ رو بريز بيرون..بهم بگو..بگو دختر عذابم نده..داري داغونم مي کني..

بازومو گرفت تو دستاش و خيلي غيرمنتظره بغلم کرد..صداي هق هقمو خفه کردم..عين مجسمه تو جام خشک شده بودم و فرهاد سعي داشت ارومم

کنه..ولي نمي تونستم ..

دستامو گذاشتم تخت سينه ش و خودمو از تو اغوشش بيرون کشيدم..

صدام بغض داشت..

-اينکارو نکن فرهاد..درست نيست..

--ولي من..

-مي دونم..

-- دلارام جوابمو نميدي؟..

- نمي تونم..

--نمي توني چي؟!..

اب دهنمو قورت دادم..بغض لعنتي تو گلوم گير کرده بود و پايين نمي رفت..

- نمي تونم از اون ديدي که تو مي خواي دوستت داشته باشم..حسي که بهت دارم و خواهم داشت..فقط خواهر و برادري ِ فرهاد..

-- دلارام چرا حتي نمي خواي در موردش فکر کني؟..چرا حاضر نيستي براي يه مدت کوتاه هم که شده پيشم بموني؟!..قول ميدم حست نسبت بهم تغيير

کنه..من مطمئنم..

براي اين سوالش جوابي نداشتم..خودمم نمي دونستم چرا نمي خوام بهش فرصت بدم..چرا حتي حاضر نيستم در موردش فکر کنم؟!..

چرا حس مي کردم در ِ قلبم بسته شده ولي توش خالي نيست..يکي اونجا هست که نميذاره فرد دومي واردش بشه!!..

نگاه غرق در اشکم به در سالن بود..خدا،خدا مي کردم يکي بياد تو و من بتونم از زير نگاه گرفته و پريشون ِ فرهاد فرار کنم..برم تو اتاقم و تا جايي که

مي تونستم گريه کنم..به بخت و اقبالم لعنت بفرستم که اينجور گرفتارم کرده بود..

- فرهاد الان حالم خوب نيست..خواهش مي کنم درکم کن..

مکث کرد و با ناراحتي سرشو تکون داد..

-- باشه دلارام..من از اينجا ميرم..از اينجا ميرم ولي اين رفتنم رو اين حساب نيست که ازت دست مي کِشم..بهم يه فرصت بده..فکرات و بکن..بعد تصميم

بگير..

- ولي من که..

--نگو دلارام..بذار حالا که دارم ميرم اميدوار باشم که لااقل به من و پيشنهادم فکر مي کني..اگه ديدي ذره اي علاقه تو قلبت نسبت بهم پيدا ميشه خبرم

کن..اون روز بي برو برگرد مال خودم ميشي.........مراقب خودت باش..خداحافظ..

پشتشو بهم کرد وبه طرف سالن رفت..ديدم سرشو زير انداخت وبه صورتش دست کشيد..

هيچ کدوم حال درستي نداشتيم..اون که رفت بيرون منم با گريه از پله ها بالا رفتم..مي خواستم برم تو اتاقم که آرشام در اتاقشو باز کرد..صداي هق هقم

تو راهرو مي پيچيد..

با ديدنش مکث کردم و ايستادم..حالت صورتش معمولي بود ولي با ديدن اشکا و حالت پريشونه من اخماش جمع شد..

از در گاه اتاقش فاصله گرفت و جلوم ايستاد..

-- چرا گريه مي کني؟!..اين چه وضعي ِ ؟!..

با هق هق سرمو انداختم پايين..با انگشتام ور مي رفتم..خواستم از کنارش رد شم نذاشت..بازمو گرفت برم گردوند سر جام..

-- ازت سوال کردم..گريه ت واسه چيه؟!..

-چيز مهمي نيست..

-- مهم نيست و گريه مي کني؟!..

از توجهش که ميشه گفت غيرمستقيم بود يه جوري شدم..شايدم مي خواست ازهر اتفاقي که تو ويلاش ميافته باخبر بشه..ولي احساس من به اولي بيشتر

بود..

- بذاريد برم تو اتاقم..حالم خوب نيست..

-- اماده شو..

- کجا؟!..

-- بيمارستان..

از حالت جدي که به خودش گرفته بود ميون اون همه اشک لبخند محوي نشست رو لبام..حس کردم دلم واسه توجه هاي پي در پيش ضعف ميره..

- نه خوبم..از نظر روحي گفتم..

از تو جيب سارافنم يه دستمال بيرون اوردم و اشکامو باهاش پاک کردم..ولي مطمئن بودم هم چشمام سرخ شده هم بينيم..صدام بدجوري گرفته بود..

ديدم چيزي نميگه و فقط داره نگام مي کنه رفتم طرف اتاقم..اينبار جلومو نگرفت..

رو تختم نشستم..حس مي کردم سرم داره منفجر ميشه..اين همه فکر و خيال يکجا هجوم اورده بودن طرفم..

با خودم و احساسم درگير بودم..

فرهاد..حرفايي که بهم زد ..هنوزم باورم نميشه فرهاد اونا رو گفته باشه..اخه چرا بايد اينجوري بشه؟..

نمي تونستم همينجوري بي خيال ازش بگذرم..حالا که خودشو برادرم نمي دونست مي خواستم که لااقل دوستم باشه..نمي خواستم از دستش بدم..سالهاست

نزديکمه و بهش مديونم..

ولي رو اين حساب نمي تونستم اينده مو بسازم..براي تشکيل يه زندگي علاقه لازمه..حالا علاقه هم نشد يه دوست داشتن کوچيک مي تونه واسه شروع

خوب باشه و تو زندگي مشترک پررنگ بشه..

ولي چي بگم که از اول اونو برادر خودم مي دونستم نه چيز ديگه..

ناخداگاه فکرم کشيده شد سمت آرشام..نمي دونم دليلش چي مي تونه باشه ولي به اون که فکر مي کردم نمي تونستم اروم باشم..

پيش خودم گفتم مي تونم اونو هم در اينده مثل برادرم بدونم؟!..

نه اصلا امکان نداره..انقدر که صميمي نيستيم..

اگه بوديم چي؟!..

بازم نه..نميشه..

اسمش..نگاهش..شخصيت مرموز و جا افتاده ش..ابهتش و جديت کلامش..همه و همه منو از خود بي خود مي کرد..جوري که نمي تونستم يه دقيقه از

فکرش بيام بيرون..

حرفاي فرهاد تو گوشم زنگ زد..چشمام اروم اروم گشاد شد..

(وقتي که فهميدم از فکرم بيرون نميري ..وقتي که هر جا رو نگاه مي کردم تو رو مي ديدم..زماني پي به علاقه م بردم که ديدم با هربار نگاه کردن بهت به

ارامش مي رسم..اينا از عشقه )..

تو سرم پشت سر هم تکرار مي شد..

از .. عشقه؟!..يعني چي؟!..

نسبت به فرهاد اينجوري نبودم..با ديدنش حس اينکه يکي رو دارم تنها نباشم و اينکه يه پشتوانه کنارم هست.. ولي علاقه اصلا..ولي..

ولي اين مرد..آرشام..از فکرم بيرون نميره..

و هر وقت مي بينمش يه ارامشي ميشينه تو دلم..مدتيه نسبت بهش ارومم..در مقابلش کمتر جبهه مي گيرم..شيطنتام کم شده..

ياد پري افتادم..که يه بار با هم رفته بوديم بيرون داشت از دوستش برام مي گفت که دختر سرزنده اي بوده و حالا که عاشق شده به قدري ارومه که

صداي اطرافيانش دراومده ..

پري اون روز گفت که يه جا خونده دخترا وقتي عاشق ميشن تو خودشون ميرن..ساکتن ولي در عين حال يه پريشوني تو چشماشونه..کم حرف ميشن و

بيشتر فکر مي کنن..

رفتم جلوي اينه ايستادم..دقيق به خودم نگاه کردم..تغيير کردم؟!..

به صورتم و چشمام دست کشيدم..چطوري بايد بفهمم که تغيير کردم يا نه؟!..از کجا بدونم که چي مي خوام و اين حس ِ عجيب و غريب اسمش چيه؟!..

تپش قلب دارم..خب لابد مريض شدم..

نگام پريشونه؟!..اره الان که انگار هست..

وقتي مي بينمش دست و پام قنديل مي بنده (يخ مي زنه)..بوسه ي اون شبش..تو مهموني و..اون همه نزديکي..رقصمون..نگاهش در حين رقص..هر بار

که منو چرخوند نگاهش که تو چشمام قفل مي شد تنمو مي لرزوند..

دستاي گرمش ملتهبم مي کرد ..گاهي بدنم سرد مي شد وگاهي گرم..

خدايا چم شده؟!..مريضم؟!..مرضم چيه؟!..جسمي يا روحي؟!..شايدم هر دو..نکنه واقعا عاشق شــــدم؟!..يعني ممکنه خل شده باشم؟!..حالا چرا

ارشام؟!..کسي که هيچي ازش نمي دونم..نه مي دونم کيه..نه مي دونم چکاره ست.. هر چي که ديدم ظاهر بوده از باطنش هيچي نمي دونم..

اصلا مي خوام اين حس رو واسه هميشه داشته باشم؟!..مي خوام همينجور بمونه؟!..حتي اگه به نتيجه نرسه؟!..

همينطور که تو اينه به خودم نگاه مي کردم يه دفعه ياد مکالمه ي اون روز خودم و پري افتادم..ناخداگاه خنديدم..

(- ولي من اگه عاشق بشم سکوت مُکوت نمي کنم..وا مگه خرم؟!..

-- پس چي؟!..ميري جلوش قد علم مي کني و ميگي آق خوشگله خر مغزمو گاز گرفته عاشقت شدم يا خودت مياي منو مي گيري يا من ميام پاچه تو مي

گيرم.. اره؟!..

- نچ از اين خبرا نيست..اگه عاشقم بود که هيچ چه بهتر همه چي رله ميشه..ولي اگه ندونم که منو مي خواد يا نه.. اونوقت چي؟!..

-- چي؟!..

- نخود چي!!..

-- نه حالا بي شوخي چي؟!..

-هيچي ديگه بلايي به سرش ميارم که با زبونه خودش بياد تو چشمام زل بزنه بگه دلارام عاشقتــــم..

-- برو مسخره مگه ميشه؟!..چطوري؟!..

- تو کاريت نباشه..شدنش که مطمئن باش ميشه..فقط وقتي مي فهمي که واقعا عاشق شده باشم..

-- بنده خدا..از همين الان واسش دلم مي سوزه..

- نگران نباش دلي رو دست کم گرفتيا..)

صداي خنده ش تو سرم پيچيد..دلم هواشو کرد..مدتي ِ ازش خبر ندارم..اين غيبتاش هميشگي بود و برام تازگي نداشت..ولي خب اگرم مي خواست منو ببينه

نمي دونست کجام..الان که فرصتشو نداشتم ولي بعد از سفر بايد برم ببينمش..يا حداقل بهش زنگ بزنم..يکي دو باري که تماس گرفته بودم خاموش

بود..که البته اينم کار هميشه ش بود..ازدست نامزد سيريشش خاموش مي کرد..

اون روز به حرفامون خنديدم..ولي الان ..

الان واقعا مطمئنم که حسم از چيه؟!..اره..مطمئنم..مي تونم مطمئن تر از اينم بشم..

اون روز به پري گفتم مي دونم عاشق شدم چکار کنم..هزار راه رو مي شناختم که بتونم اونو هم شيفته ي خودم کنم..هم غرورم سر جاش مي موند و هم

اونو محک مي زدم..محک که نه..عاشقش مي کنم..

يه ذوقي نشست تو دلم..تو اينه نگاه کردم و زير لب گفتم: نه انگار واقعـــا خـــل شدم..

ياد فرهاد که افتادم لبخندم محو شد..از اين بابت مطمئن بودم که حسي بهش ندارم..بايد از اول بهم مي گفت..اون موقع که مي فهميد بهتر بود تا اينکه اين

همه مدت ازش بگذره..

بايد بتونه منو فراموش کنه..حتما سخته ولي بايد بتونه..عشقي که يک طرفه باشه نمي تونه يه زندگي ايده ال رو تشکيل بده..

فرهاد از همه نظر عالي بود..چهره،اخلاق ..موقعيت شغلي و مالي..حتي موقعيت اجتماعي..از همه نظر ايده ال بود..

ولي قلبي که کسي رو نخواد ديگه بالا بري پايين بياي بازم اون ادم رو نمي خواد..

نبايد بيخودي اميدوارش کنم..با اينکه جواب قطعيم رو بهش دادم ولي بازم..بازم اون قبول نکرد..

برگشتم حتما باهاش حرف مي زنم و قانعش مي کنم..

-- تا حالا سوار هواپيما شدي؟!..

نشده بودم..دروغم نگفتم..

- نه..

از ماشين بيرونو نگاه کرد..تو تاکسي بوديم..داشتيم مي رفتيم سمت فرودگاه..

--استرس داري؟ ..

- نه..مگه ميخواد چيزي بشه؟!..

مکث کرد وگفت: خودت مي فهمي..

- باشگاه اسب سواري که مي خواين برين تو کيش ِ..

--شنيدي که..

-اره خب داشتين با ارسلان خان حرف مي زدين شنيدم..

-- تو فرودگاه منتظره..بليطا رو از قبل تهيه کردم تموم مدت کنار مني ..

نگام کرد وجدي ادامه داد: کاري نمي کني که به چيزي شک کنه..

-باشه.. فقط چيزه..شايانم مياد؟!..

--نه..

لبخند زدم..

- يعني کلا نمياد ديگه؟!..

--مياد..منتهي الان نه..

زير لب با حرص گفتم:ايشاالله که هيچ وقت نياد..اصلا بره به درک عوضي..

--چيزي گفتي؟!..

نفسمو دادم بيرون..

-پووووفـــــــ.. نه با خودم بودم..

سوار هواپيما شديم..وقتي داشت اوج مي گرفت انگار داشتن تو دلم رخت چنگ مي زدن..

کي ميــــگه من الان ارومم؟!..دارم ميمـــيرم..

آرشام بغل دستم نشسته بود و چشماشم که بسته ست..صورتش نشون مي داد ارومه..ولي من کنار دستش داشتم جون مي دادم..

چشمامو بستم و زير لب صلوات فرستادم.. تکون که خورد نزديک بود جيغ بزنم جلو دهنمو گرفتم..واي خدا اين چي بود ديگه؟!..

چشمامو تا اخرين حد باز کردم..رنگم پريده بود..

--چي زير گوشم مي خوني ؟!..

سرشو کج کرده بود و به من نگاه مي کرد..

- هـ..هيچي ..دارم واسه خودم فاتحه مي فرستم..

يه تاي ابروشو داد بالا..

--انگار حالت خوب نيست ..

يه کم جا به جا شدم..

- نه خوبم..عالي ِ عالي..

-- از رنگ صورتت کاملا مشخصه..

خواستم جوابشو بدم که يه دکمه رو فشرد ..بعد از چند لحظه يکي از مهماندارا با عشوه ي خاصي بطرفمون اومد و کنارمون ايستاد..صداش نازک و

ميشه گفت جذاب بود..

-- بله مشکلي پيش اومده؟..

آرشام مثل هميشه با همون لحن جدي و گيرايي که داشت رو به مهماندار گفت: يه ليوان شربت قند و يه اب پرتقال به همراه يه شکلات..در ضمن ليمو

ترش داريد؟..

-- بله ..

--بياريد..

-- بله چشم..الان براتون ميارم..

مهماندار نيم نگاهي به صورت رنگ پريده م انداخت و رفت..

حالت تهوع داشتم ..فقط حالتش بود ..

هيچي نمي گفت و فقط نگام مي کرد..

همون مهماندار با يه سيني به طرفمون اومد و سفارش آرشام و بهش داد..

با لحن خوشي گفت: اگر به چيز ديگه اي نياز داشتيد در خدمتم..

آرشام سرشو تکون داد..من که حال نداشتم جُم بخورم..مي ترسيدم با يه حرکت حالم بد شه..

ميز کوچيکي که کنارم بودو باز کرد و سيني يک بار مصرف و گذاشت جلوم..يه ليوان کاغذي که توش حتما اب پرتقاله..اخه در داشت ويه ني هم توش

بود..يه بسته شکلات و يه ليوان يکبار مصرف شربت قند..و يه دونه ليمو ترش که از وسط نصف کرده بودن..

برش داشتم..دستام مي لرزيد.. هم ليوانه.. هم اب و قندي که توش بود توي دستم بندري مي رقصيدن..

آرشام زيرشو گرفت..

--ولش کن..

- مگه واسه من نيست؟!..

با اين حرفم نگاش چرخيد تو چشمام..يه لبخند کج نشست رو لباش و اروم گفت: ول کن بهت ميگم..

ولش کردم..

در کمال تعجب ليوانو گرفت تو دستش و اورد سمت لبام..با همون حالم زل زدم بهش..

-- باز کن..

خواستم از دستش بگيرم نذاشت..مجبوري لبامو از هم باز کردم..کمي از محتويات ليوان و خوردم..شيريني اب واقعا حس خوبي بهم داد..ليوان و گذاشت

تو سيني..

-- کمي از اين ليمون ترش مزه کن حالت تهوعت و کم مي کنه.. چون عادت نداشتي اين حالت بهت دست داد..حواس پرتي اينجور مواقع جواب ميده..

- ممنون.. ولي حواسم به همين راحتي پرت نميشه..مگه اين حالم ميذاره؟..

نگام کرد..به پشتي صندليش تکيه داد..

-- ديروز اون دکتره چي بهت گفت؟!..

با تعجب نگاش کردم..

- هيچي..گفتم که چيز مهمي نبود..

-- ولي مطمئنا بينتون اتفاقي افتاده که اونطور گريه مي کردي..غير از اينه؟!..

- نه خب..ولي اتفاقه بدي نيافتاد..اصلا بهتره بي خيالش بشيم ..

پوزخند زد وسرشو تکون داد..ني رو گذاشتم دهنم و کمي از اب پرتقال خوردم..

حالت تهوم کم کم داشت برطرف مي شد..انگار داشتم به محيط عادت مي کردم..گاهي اَم زبونمو ميزدم به ليمو ترش و ترشي دلنشينش رو تو دهنم مزه

مزه مي کردم..

گه گاه تک سرفه مي کرد..انگار گلوش خشک شده بود..چون سعي داشت با اين تک سرفه ها و قورت دادن اب دهنش خشکي گلوش و برطرف کنه..

-- بگم مهماندار اب بياره؟!..

تک سرفه کرد و سرشو به نشونه ي نه تکون داد..نگاهشو به دستم دوخت..ليوان اب پرتقال تو دستم بود که تو يه عمل غيرمنتظره از دستم کشيد و ني

رو به سمت لباش برد..

ميون بهت و تعجب من از همون ني که من دهن زده بودم اب پرتقال و تا ته خورد.. بعد هم ليوان خالي رو گذاشت تو سيني..

نگاه کوتاهي بهم انداخت و سرش و به صندلي تکيه داد..چشماش و بست ..ولي من چشم ازش بر نداشتم..باورم نمي شد چنين ادمي که بتول خانم بارها

بهم گفته بود بي نهايت وسواسي ِ اينکارو بکنه..

سرمو خم کردم تا اونطرف و ببينم..ارسلان درست کنارمون بود..وقتي نگاش کردم ديدم نگاهه اونم به ما دو نفره..

با ديدنم لبخند زد وسرشو تکون داد..ولي من به همون لبخند کمرنگ بسنده کردم و هنوز داشتم نگاش مي کردم که آرشام چشماشو باز کرد و به ما دو نفر

نگاه کرد ..

دستشو اورد سمت من و گذاشت تخت سينه م..تقريبا پرتم کرد طرف صندلي ..تکيه دادم بهش..با اخم نگام مي کرد..

- چرا همچين مي کني؟!..

خودمم فهميده بودم وقتايي که از دستش حرصي ميشم خودموني حرف مي زدم و وقتي که اروم بودم رسمي..

-- بشين سر جات .. مثل اينکه يادت رفته تو هواپيمايي..

- خب مشکلش چيه ؟!..

-- خم شدن اونم اينطور ناشيانه درست نيست..اگه يک دفعه هواپيما تکون بخوره مي دوني چي ميشه؟!..

دست به سينه نشستم و بهش زل زدم..

-اره خب گردنم مي شکنه..

چيزي نگفت ولي ديگه چشماش و نبست..

چرا همه ي رفتاراي اين مرد واسه من دلنشينه؟!..حتي اخم کردن ها و زور گفتناش..کلا يه وضع و اوضاعي ِ..

بالاخره رسيديم..تو فرودگاه ِ کيش بوديم..تاحالا اينجا نيومده بودم..همه چيزش برام تماشايي بود..

من و آرشام کنارهم قدم برمي داشتيم که ارسلانم طرف ديگه ي من ايستاد..

خيلي ريلکس جلوي آرشام سرشو خم کرد و زير گوشم گفت: مطمئنم از اينجا خوشت مياد..من عاشق ِ کيشم..

تو دلم گفتم: بپا مات نشي ..که آرشام دستشو گذاشت پشت کمرم و يه کم منو کشيد سمت خودش..

ارسلان با اين حرکت آرشام لبخندش به پوزخند تبديل شد..

جوابشو ندادم ..مگه جرات داشتم جلوي آرشام زبون باز کنم؟!..

فهميده بودم جلوي ارسلان بدجور حساس ِ..و با علم به اينکه اگه مي خواستم کاري کنم مطمئنا بعدشم بدجور سيماش قاطي مي کرد..

چمدونا رو 2 نفر برامون تا بيرون اوردن..

جلوي در فرودگاه بوديم..پيش خودم گفتم لابد بايد سوار يه کدوم از اين تاکسي ها بشيم .. ولي اينطور نشد ..

آرشام رفت اونطرف خيابون جلوي يه ماشين مدل بالاي مشکي ايستاد، منم دقيقا کنارش بودم..

راننده که لباس مخصوص تنش بود با تعظيم درو براش باز کرد..آرشام به من اشاره کرد که برم تو ..با لبخند نشستم..

خودشم کنارم نشست..ارسلان سر چمدونا بود که آرشام صداش زد..

-- بشين تو ماشين چمدونا رو يه ماشين ديگه مياره..

سرشو تکون داد و نشست جلو..

به پشت سرم نگاه کردم..يه مرد کت و شلواري که هيکلي هم بود کنار يه ماشين مشابهه همين ماشين ايستاده بود و با کمک همون راننده داشتن چمدونا

رو انتقال مي دادن تو ماشين پشت سري..

ارسلان کامل برگشت سمت ما..نگاه طولاني و سنگيني همراه با لبخند به من انداخت و رو به آرشام گفت:داريم ميريم ويلاي من درسته؟..

آرشام هم جدي جوابش و داد..

-- تو مختاري ولي من و دلارام ميريم ويلاي خودم..

يه تاي ابروشو داد بالا و با پوزخند گفت: چه کاريه آرشام ..من دوست دارم همگي پيش هم باشيم..خيلي وقته به ويلام سر نزدم..گفتم اينجوري که بريم يه

لطف ديگه داره..

-- گفتم که ..نميشه..من قبلا همه چيز و هماهنگ کردم..

با همون پوزخند جواب آرشام و داد..

-- اره دارم مي بينم..کاملا مشخصه..ماشين ، دم و دستگاه و امکانات..متعجبم چطور به فکرخودم نرسيد..

تو مسير بوديم و اين دو همچنان داشتن با هم بحث مي کردن..

خودم مايل بودم پيش آرشام باشم..يعني تو ويلاي اون..از نگاههاي گاه و بي گاهي که ارسلان بهم مي انداخت و اونم کاملا بي پروا جلوي آرشام هيچ

خوشم نمي اومد..

حتي لحن و بيانش با اينکه در کمال ارامش بود يه جور سياست خاصي رو تو خودش داشت..حالا يا من اينجوري فکر مي کردم يا اين کلا از اون بچه

زرنگاي روزگار بود که به راحتي هر چيزي رو بروز نميدن..

آرشام _ مهم نيست ويلاي من هم چيزي کم نداره..مي توني اونجا راحت باشي..

نيش ارسلان بازتر شد..

--جدا؟.. يعني اين حرفتو بذارم پاي پيشنهادي که مي خواي بهم بدي ديگه درسته؟..

--پيشنهاد؟!..

--اينکه بيام ويلاي تو ..اينجوري گاهي هم به ويلاي خودم سر بزنم..

آرشام مکث کرد..ولي جوابشو با جديت تمام داد..

-- به هرحال تو اينجا مهمون ِ ما حساب ميشي..اگه هنوز يادت نرفته باشه من هيچ وقت نميذارم به مهمونم بد بگذره..هر چند..

تو چشماي ارسلان خيره شد.. با لحن خاصي که نفرت رو به راحتي مي شد درش ديد گفت: اون مهمون يه رفيق قديمي باشه که رفاقت الانش يه رنگ و

بوي ديگه اي داره و از گذشته فاصله گرفته.

لبخندش اروم اروم با هر جمله ي آرشام محو شد..لحن اون هم مملو از نفرت شد..چشماش برق خاصي داشت که با سبزي نگاهش هيچ جور در نمي

اومد..وحشتناک بود..

-- بهتره هرچي که به قديم مربوط ميشه رو به همون قديم بسپريم رفيق ِ امروز..باز کردن زخماي کهنه دردي ازت دوا نمي کنه ،بدتر..يه درد هم به

دردايي که تو دلت ِ اضافه ميشه..

بعد هم پوزخند زد و پشتشو به ما کرد..

به آرشام نگاه کردم..از همون فاصله ي نزديک که کنارم نشسته بود ديدم چقدر عصبانيه..لباشو رو هم فشار مي داد ..دست چپش که روي پاش بود مشت

شد..به قدري محکم فشارش مي داد که حس کردم کل وجودش داره مي لرزه..

دلم گرفت..از حرفاشون چيزي سر در نياوردم ولي با اين وجود نگاهه من فقط آرشام رو مي ديد که عصبي و ناراحت، نامحسوس مي لرزيد و بيرون رو

نگاه مي کرد..

از دست ارسلان عصباني بودم..نمي دونستم چي بينشون بوده و الان چرا اين همه از هم کينه به دل دارن..ولي دوست نداشتم کسي باعث ناراحتي آرشام

بشه..اين حس قلبيم بود..حسي که وقتي ارسلان داشت اون حرفا رو بهش مي زد به راحتي تو وجودم احساسش کردم..

ناخداگاه کاري که از من بعيد بود رو توي اون لحظه انجام دادم..دستمو پيش بردم و روي دست داغ و مشت شده ي آرشام گذاشتم..

اخماش بدجوري تو هم بود..صورتش گرفته و ناراحت بود..قلبم فشرده شد..

با اين کارم صورتشو به ارومي برگردوند و نگاهمون تو هم گره خورد..غم نگاهشو ديدم..تا به حال اين همه نسبت بهش توجه نکرده بودم..با اينکه اخم

داشت..با اينکه صورتش رو هاله اي از عصبانيت پوشونده بود..ولي تو عمق چشماش يه غم نشسته بود..يه غم کهنه..

به روش لبخند زدم..لبخنده من در مقابل ابروهاي گره خورده ي آرشام..

حس کردم اخماش کمي از هم باز شد..ولي اون غم..هنوز اونجا بود..

صورتمو بردم جلو..زير گوشش زمزمه کردم: «جواب ابلهان خاموشي ست»..اينو يه بنده خدايي هي بهم مي گفت ولي منه زبون دراز هيچ وقت گوش

نمي کردم..حالا مي فهمم بعضي اوقات بدجور به کار مياد..اين يه نصيحت دوستانه بود..اون دوستم بهم گفت ولي کو گوش ِ شنوا؟!..

منظورم به پري بود که هميشه اينو بهم مي گفت..

وقتي با لبخند و يه هيجان خاصي داشتم زير گوشش نجوا مي کردم حس کردم مشتش اروم اروم باز شد و دستشو از زير دستم بيرون کشيد ..حرفام که

تموم شد سرمو کشيدم عقب .. دستمو تو دستش گرفته بود..هموني که قبلا مشت شده بود الان دست ظريف منو تو خودش داشت..

پنجه هاشو لابه لاي پنجه هام قفل کرد و روي پاش گذاشت ..ارنجشو به پنجره ي ماشين تکيه داد و انگشت اشاره ي اون يکي دستشو گذاشت رو لبش

..بيرونو نگاه کرد..اخم نداشت..همون لبخند کج رو لباش بود..

با لبخند کمرنگي به دستامون نگاه کردم..که چطور پنجه هاي مردونه ش رو حصار دست من کرده بود و مي فشرد..

نزديکش بودم و از اين بابت خوشحالم..حس کردم همه ي حرکاتش رو دوست دارم..الان که پي به احساسم برده بودم مي فهميدم که نسبت بهش دقيق تر

شدم..جوري که اين همه مدت اون غم رو نديدم ولي الان..

ماشين جلوي يه ويلا ايستاد ..سرايدار درو باز کرد..ديواراي کوتاه که يه در بزرگ ِ سفيد بينشون قرار داشت..

درختاي نخل گوشه و کنار خيابون و حتي وسط بلوار به چشم مي خورد ..راننده ماشينو برد تو..

اطراف ويلا رو درختاي بومي و نخل هاي بلند و..گل هاي بوته اي زيبا کرده بودن..

پياده که شديم نمي تونستم چشم از اون همه زيبايي بگيرم..يه ويلاي شيک با نمايي کاملاسفيد..نمونه ش رو تو هيچ کجا نديده بودم..و يه سنگ فرش

عريض که منتهي مي شد به در ورودي ويلا..و از پشت سرمون هم به در خروجي..

دو طرفمون گل ها و درختاي بلند وسرسبز قرار داشتن که به نظرم با وجود اونها ويلا جذاب تر به چشم مي اومد..

وقتي پياده شدم ديگه دستم تو دست آرشام نبود..ولي از کنارم تکون نمي خورد..

چند تا خدمتکار مرد از ويلا اومدن بيرون و حين سلام کردن و احترام گذاشتن به آرشام چمدونارو با خودشون بردن تو..

ارسلان لبخند مي زد و اطرافشو نگاه مي کرد..

واقعا عجب رويي داشت با اون حرفايي که تو ماشين بينشون رد و بدل شد و اون همه تندخويي با اين حال اينجا مونده بود و ريلکس به روي همه چيز

لبخند مي زد..

لابد عادت داره که خيلي زود رنگ عوض کنه..مثل عموجونش..هر چي نباشه ارسلان برادرزادشه..هم خونن..

از عموش که متنفر بودم اين يکي رو هم نسبت بهش حس خوبي نداشتم..

حس مي کردم از اون ادماي زرنگ و هفت خطه که بدون برنامه تو هر کاري جلو نميره..از اونايي با خونسردي پيش ميرن و به هر اونچه که بخوان مي

رسن..

شونه به شونه ي آرشام قدم بر مي داشتم و ارسلان پشت سرمون بود..

رو به آرشام آهسته گفتم: ويلاي شما اينجاست؟!..

-- تو..

با چشماي گرد شده نگاش کردم..

-- چي من؟!..

خونسرد و اروم جوابمو داد..

-- نگو شما..بگو تو..مگه قرارمون اين نبود؟!..

لبخند زدم..

-- آهان چرا..باشه فهميدم..حالا اينجا ويلاي خودته؟!..

سرشو به نشونه ي مثبت تکون داد..

بابا دمش گرم عجب جايي ِ..

داخل ويلا صد برابر از بيرونش خوشگل تر بود..

سمت راست يه سالن بزرگ که 2 ست مبل و2 ست صندلي مدل ِ سلطنتي ..

ترکيبي از رنگ هاي نقره اي و طلايي ..و البته شکلاتي تيره..

پرده ها رو کشيده بودن و رنگشون سفيد و قهوه اي تيره بود..گوشه هاي سالن گل هاي طبيعي قرار داشت که حدس مي زدم بومي باشن و متعلق به

همين منطقه..واقعا زيبا بودن..

مجسمه هاي بزرگ و شيکي که اطراف سالن چيده شده بودن واقعا به زيبايي اين ويلا افزوده بود..

اصلا باورم نمي شد يه همچين ويلاي باشکوهي متعلق به ارشام باشه..معرکه ست..

و سمت چپ که رديف پله ها قرار داشت و مطمئنا بالا هم بايد به بزرگي وخوشگلي ِ پايين باشه..

کنار راه پله ها يه راهروي عريض قرار داشت که يه سرش به آشپزخونه و يه سرش که انتهاي همين راهرو بود به سرويس بهداشتي ختم مي شد..

آرشام قبلا بهم گفته بود که هر اتاق شامل سرويس بهداشتي ميشه ..و به نظرم اين خيلي خوبه..اينجوري ديگه نياز نداشتم بيخود و بي جهت از اتاق

بيرون بيام..

خدمتکارا به رديف کنار پله ها ايستاده بودن که با ديدن آرشام سراشون و زير انداختن و سلام کردن..هيچ کدوم رفتارشون صميمي نبود..انگار قوانين

اين ويلا با ويلايي که تو تهران داشت فرق مي کرد..

آرشام بي توجه به اونها از کنارشون رد شد..به طرف پله ها رفت..

پشت سرم و نگاه کردم ارسلان در حالي که نگاهش اطراف ويلا رو مي کاويد يه پوزخند محو رو لباش داشت ..

بالاي پله ها که رسيديم چشمم به يه سالن نسبتا بزرگ افتاد که يه ست مبل و صندلي با طرح هاي مختلف در رنگ هاي تيره با فاصله از هم چيده شده

بودن..

اين سالن به بزرگي سالن پايين نبود ولي در نوع خودش هم بزرگ بود و هم شيک..

دو طرفمون راهرو قرار داشت که آرشام رفت سمت راست منم که بلاتکليف بودم دنبالش رفتم تا ببينم کدوم اتاق رو واسه من در نظر گرفته..4 تا اتاق

اونجا بود..

موبايلش زنگ خورد..نگاهي به صفحه ش انداخت و جواب داد..کمي ازمون فاصله گرفت..

زير نگاه سنگين ارسلان اخمام رفت تو هم..واقعا نمي فهمم دليل اين نگاه هاش چيه؟!..اخه نگاه کردنشم با بقيه فرق داشت ..رو بهش بدي درسته قورتت

ميده..

آرشام هنوز داشت با تلفن حرف مي زد..ارسلان انگار مي دونست تو کدوم اتاق بايد بره..يا شايدم از بس احساس راحتي مي کرد سرخود تصميم مي

گرفت که چمدونش و از خدمتکار گرفت و رفت تو يکي از اتاقا..

منم که ديدم ارشام قصد نداره تلفنش و تموم کنه پيش خودم گفتم بي خيال يکي رو بر مي دارم..اتاق با اتاق مگه فرق داره؟! ..

چمدونمو از خدمتکار گرفتم که ممانعت کرد گفت خودش مي بره تو اتاق .. نذاشتم و دسته ش رو گرفتم..

در يکي از اتاقا رو باز کردم..اتاقي که انتخاب کردم درست رو به روي اتاق ارسلان بود..رفتم تو وچمدونم و گذاشتم کنار تخت..دستمو به کمرم زدم و يه

نگاهه سرسري به اطراف انداختم..

نسبتا بزرگ بود ..يه تخت دو نفره که رنگ ِ رو تختي و پرده ها ست سفيد و سرمه اي و کمي هم مشکي ..يه ميز آرايش کوچيک ولي شيک که جنسش از

فلز و رنگش مشکي بود رو به روي تخت قرار داشت..ميزهاي عسلي کنار تخت که اونا هم از جنس همون ميز آرايش بودن..

يه اينه ي قدي کنار ميز و کمد ديواري هايي با درهاي سرمه اي وسفيد درست سمت چپ قرار داشتن..ترکيب جالبي بود..همه چيز اين ويلا عاليه..ايرادي

نمي شد ازش گرفت..مثل صاحبش..

دستامو با خستگي ازهم باز کردم و به بدنم کش وقوس دادم..برگشتم ..

با ديدن آرشام که به درگاه اتاق تکيه داده بود و منو نگاه مي کرد اروم دستام و اوردم پايين و به روش لبخند زدم..

به طرفش رفتم..

- اينجا فوق العاده ست..سليقه ي صاحبش حرف نداره..

رو به روش ايستادم..با همون لبخند کج نگام مي کرد..

--بايد بگي سليقه ي طراح دکوراسيون ِ اين ويلا فوق العاده ست..صاحبش تو اين زمينه کاري انجام نداده..

با خنده زل زدم تو چشماي سياه و نافذش..

- ولي من مطمئنم رنگ و دکور اين اتاق و بقيه ي جاهاي ويلا سليقه ي خودته..

يه تاي ابروش و داد بالا و با همون لبخند کج روي لباش، گفت: از کجا اينقدر مطمئني؟!..

- از اونجايي که دکور اتاق و فضاي ويلا همه از رنگ هاي تيره و خنثي تشکيل شده ..سالن پايين خيلي شبيه سالن ِ اون يکي ويلايي ِ که توي تهران

داري..يادمه بتول خانم بهم گفته بود که واسه اونجا خودت رنگاشو انتخاب کردي..پس اينجا هم حتما همينطوره..از رنگاي تيره خوشت مياد..کاملا

مشخصه..

تموم مدت که من حرف مي زدم گاهي نگاهش به روي لبام و گاهي چشمام خيره مي موند..

با صداي ارسلان به خودمون اومديم..

-- چه جالب..قراره جدا از هم باشين؟..

نگاش کردم..پشت سر آرشام ايستاده بود و با پوزخند زل زده بود به ما..

آرشام خونسرد برگشت و نگاش کرد..

ارسلان خونسردي آرشام رو که ديد به اتاق کناري اشاره کرد..

-- ديدم که خدمتکار چمدونت و برد تو اون يکي اتاق..اينجا رو هم که دلارام برداشته..به نظرم يه کم دور از ذهنه که بخواين تو دوتا اتاق جدا

بمونين....شايدم..

تو چشماي ارشام زل زد وهمراه با پوزخند و رگه هايي از تمسخر گفت: لابد عشق و عاشقيتون يه بلوف بوده که محض رو کم کني انداختينش واسط حالا

هم توش موندين که چطوري راست و ريستش کنيد ..اره به نظرم اين به واقعيت نزديک تره..

و با لحن بدي ادامه داد:از تو که يه همچين چيزي بعيد نيست ..

آرشام طاقت نياورد و يقه ي ارسلان رو تو مشتش گرفت و چسبودنش سينه ي ديوار..صداي فريادشون راهرو رو برداشت ..وحشت زده نگاشون کردم که

چطور با نفرت تو چشماي هم خيره شده بودن..

آرشام سرش داد زد: بهتره همين اول راهي باهات اتمام حجت کنم که تا وقتي اينجايي و تو خونه ي من ول مي چرخي تحت فرمان ِ خودمي..پا کج بذاري

روزگارت و سياه مي کنم ارسلان..من هنوزم همون آرشام قديمم..اگه تغيير کرده باشم اين اخلاقم هنوز سرجاش که به هر بي سرو پايي حق دخالت تو

زندگي خصوصيم و نميدم..پاتو از زندگي من بکش بيرون و حرفام و اويزه ي گوشت کن..

ارسلان با خشم دستاي آرشام و از روي يقه ش برداشت..اونم داد مي زد..

--پس يادت باشه منم هنوز همون ارسلان ِ سابقم..مي بيني که سرحال و قبراق تر از هميشه..ازاد و بدون تعهد، خودم هستم و خودم..هرکارم که بخوام

مي کنم ..ولي خيلي وقته پامو از زندگي تو کشيدم بيرون..چون فهميدم تو از ما نيستي..

-- اره نيستم..افتخارم همينه که نيستم..اينکه يه شارلاتان نيستم..اينکه مثل تو واسه گند بالا اوردن نمي زنم به چاک..اره من مثل تو نيستم..اين مدت

مهمون ِ مني خيلي خب قبول..به خاطر شايان هيچي بهت نگفتم و گذاشتم اينجا بموني..اگه خودمم اينجا کار نداشتم هيچ وقت به بهانه ي تو راهم و اينورا

نمي کشيدم ..ولي حالا که اينجا موندي مجبورم تحملت کنم..حد خودت و بدون و سعي کن منو عصبي نکني..

برگشت وبه من نگاه کرد..ارسلان سينه ي ديوار وايساده بود و صورتش از خشم سرخ شده بود..

آرشام از زور عصبانيت نفس نفس مي زد..به اتاقم اشاره کرد و با صدايي که سعي داشت کنترلش کنه تا بالا نره گفت: چمدونت و بردار ببر تو اتاق ِ من..

اوضاع جوري نبود که بخوام باهاش مخالفت کنم..پيش خودم گفتم بعدا يه کاريش مي کنم..

چمدونم و بردم تو اتاق کناري که اتاق آرشام بود..تقريبا با اون يکي اتاق فرقي نداشت منتهي دکور و رنگش متفاوت بود..ترکيبي از رنگ هاي مشکي و

زرشکي و سفيد ..به نظرم حتي جالب تر از اون يکي اتاق اومد..

چمدونم و گذاشتم کنار چمدون آرشام و همونجا مردد ايستادم..

اومد تو و درو بست..انگار هنوز عصباني بود..از حرفايي که آرشام به ارسلان مي زد حدس زدم ارسلان تو گذشته درحقش نامردي کرده..حالا اينکه

چکار کرده رو نمي دونم!!..

نشستم رو تخت و نگاش کردم..کت اسپرت مشکيش و از تن در اورد و انداخت رو تخت..ولي رو تخت بند نشد.. لبه ش افتاده بود که سر خورد افتاد پايين

تخت..

کج شدم و کتش و برداشتم..بوي عطرش و حس کردم..صافش کردم و گذاشتم کنارم..سرمو که بلند کردم ديدم رو به روم ايستاده و داره نگام مي کنه..

نگاهش سنگين ولي....باز حالم داشت يه جوري مي شد که من من کنان سر حرف و باز کردم تا از اين حالت در بيام..

-ميگم که..حالا بايد چکار کنيم؟!..

گنگ نگام کرد..اخماش و کشيد تو هم و اومد کنارم نشست..

-- چي رو چکار کنيم؟!..

فاصله ش باهام کم بود..

من که خودم تو هوا سير و سياحت مي کنم اينم مياد مي شينه ور ِ دل منه بيچاره و رسوا دل..

نه خب هنوز رسوا نشدم..نميذارمم بشم..اول اون، دوم من..از اين حرفم که تو دلم به خودم زده بودم خنده م گرفت و اثرش يه لبخند بود که نشست رو

لبام..

نگاهش و ديدم که با تعجب به لبام و لبخندي که روش جا خشک کرده بود دوخته بود..

جديدا عين خُل مَشَنگا چرا هي دم به دقيقه لبخند ژکوند تحويلش ميدم؟!..خودتو جمع کن دختر..

-همين ديگه..من..اينجا..نميشه که اخه..

- چرا نميشه؟!..

حالا اين من بودم که با تعجب نگاش مي کردم ..نگاهش يه جورايي بود ..پيش خودم چه جوري تعبيرش کنم؟!..

شيطنت؟!..اخه ازش بعيد بود..

داره اذيتم مي کنه يعني؟!..اخه لحنش که جديه..

- چراش که ديگه مشخصه..من ميگم حالا که اين ارسلان خان رو به روي اتاق ما اُتراق کرده و نميشه کاريش کرد شبا وقت خواب من يواشکي ميرم تو

اتاق خودم همين بغل ..ديگه مرض که نداره بخواد نصف شبي بياد تو اتاقت سرک بکشه..

يه جوري با اخم نگام کرد و گفت: اونوقت تو اتاق ِتو چي؟!..........که به تته پته افتادم..مگه چي گفتم؟!..

- اتاق من چي؟!..هيچي ديگه مگه قراره تو اتاق منم بياد؟!..

-- غلـ..

حرفشو خورد و لا به لاي موهاش دست کشيد..پشت گردنش و ماساژ داد.. باز برگشت نگام کرد..انگار سعي داشت خودش و کنترل کنه ولي خب از لحنش

فهميدم که اصلا اروم نيست..

- خيلي خب همين کارو مي کنيم..منتهي در اتاقت و قفل مي کني و تا مطمئن نشدي قفلش کردي يا نه نمي گيري بخوابي..شير فهم شد؟..

با خنده سرم و تکون دادم و به ارومي با يه لحن خاص که مختص به خودم بود صدام و کشيدم..

-- چشــــم اقاي رئيس..

يه کم تو چشمام نگاه کرد ..نه اخم داشت و نه لحنش مثل چند دقيقه پيش با تحکم بود..

-- مگه بهت نگفتم ديگه به من نگو اقاي رئيس؟..

سر به سرش ميذاشتم واسه همين با همون لحن گفتم: پس چـي بگم؟!..خب بالا بريم پايين بيايم شما رئيسي منم خدمتکار شخصيتون..غير از اينه؟!..

سکوت کرد..انگار مي خواست با همون نگاهه مستقيم و نفوذ گرش بهم يه چيزي بگه..ولي چي؟!..برام کاملا مبهم بود..

لبخند از روي لبام محو شد..فاصله مونم که کم بود..نگاهه خيره ي آرشام و تن ملتهب ِ من ..همه ي اين نشونه ها چراغ قرمز ذهنم و روشن کرده بود..

ولي انگار با چسب منو به تخت چسبونده بودن..

شال رو موهام بند نبود..حتي حس نداشتم درستش کنم..با حرکتي که آرشام کرد و کمي به طرفم مايل شد عين گلوله از جام پريدم و نفس زنون کف اتاق

وايسادم..

با اين حرکت بي موقعم تابلو شدم..

نگاهه اونم تب دار شده بود..

درحالي که صدام مي لرزيد با انگشتام بازي مي کردم..سرمو انداختم پايين که نگاهم و نبينه..شال کامل از سرم افتاده بود رو شونه هام و موهاي مواج و

بلندم کاملا در معرض ديدش بود..

-مـ..من..من مـيـ..ميگم برم تو اتاق ..بايد استراحت کنم..الان من..مـ..من..

نمي فهميدم چي ميگم و نمي دونستم بايد چکار کنم..فقط بدجور هول شده بودم..

بدون اينکه نگاش کنم چرخيدم سمت در و قدم اول رو برداشتم ولي قدم اول به دومي نرسيد و دستمو از پشت سر گرفت..تو جام خشک شدم يا بهتره بگم

از زور هيجان يه جورايي مردم و زن

قلب ِ بيچاره م جوري خودش و به قفسه ي سينه م مي کوبيد که صداي تپش هاش و به وضوح مي شنيدم..

صداش رو زير گوشم شنيدم..جدي بود..ولي..

ارامش صداش و تو همين چند جمله حس کردم..

- شب به اندازه ي کافي وقت داري و مي توني استراحت کني..برو حاضر شو..

-واسه چي؟!..آخه ..من..

-- فقط بگو چشم..

سکوت کردم و اون ادامه داد:حاضر که شدي تو سالن ِ پايين منتظرم باش..

سرمو تکون دادم..لال شده بودم..دستم تو دستش بود ..کمي فشرد..نه جوري که دردم بگيره..تو همه ي کارهاش خشونت دخيل بود ولي اينبار از يه نوع ِ

ديگه..جوري که اذيتم نمي کرد..فقط حالم و عوض مي کردي..

يه حس نو..که نوپا بودنش و مي تونستم با تمام وجود احساس کنم..

دستمو ول کرد ..نا اروم و بي طاقت به طرف در اتاق دويدم و حتي نتونستم درو پشت سرم ببندم به سرعت وارد اتاق خودم شدم و درو بستم و بهش تکيه

دادم..

نفسم بالا نمي اومد..خدايا چه به روزم اومده؟!..اين چه حسي ِ که هم بهم ارامش ميده و هم به استرس و تشويشم دامن مي زنه؟..

قلبم به قدري بي طاقت شده که ياد ندارم هيچ وقت اين بلا به سرش اومده باشه..انگار ديوونه شدم..يه ديوونه ي عاشق..

خنديدم..ولي همين که ياد لباسام افتادم لبخندم محو شد..اي واي..چمدونم که تو اتاقش جا موند پس حالا چجوري لباس عوض کنم؟!..

خواستم يکي بزنم تو سر خودم که يه تقه ي کوچيک و اروم به در اتاقم خورد..درو اروم باز کردم..کسي نبود..نگاهم و به پايين دوختم..چمدونم و گذاشته

بود پشت در اتاق..لبخند زدم..اوردمش تو و درو بستم..

بايد اماده مي شدم..بر خلاف اينکه مي ديدمش حال و روزم به کل تغيير مي کرد ولي در کنار همين احساس و هيجان دوست داشتم مرتب پيشش باشم..

نگاش کنم و..

نگاهه جدي و در عين حال ارومش رو به جون بخرم..

اره..

خريدارش بودم..

خريدار ِنگاهه سرسخت و پر از غرور ِ آرشام..

خواستم سوار ماشين شم که ديدم اجازه نداد راننده پشت فرمون بشينه و خودش جاش و پر کرد..

برام جالب بود که با وجود راننده آرشام شخصا بخواد رانندگي کنه..يعني اينم يکي ديگه ازعادتاي خاصش بود؟!..چون به قدري قاطعانه گفت( خودم مي

شينم تو مي توني بري ) که حدسم غير از اين نمي تونست باشه..

تو مسير بوديم..و اينکه کجا داشتيم مي رفتيم رو نمي دونستم.. و بالاخره لب باز کردم و ازش پرسيدم..

- داريم کجا مي ريم؟!..

نگاه کوتاهي به صورتم انداخت و باز به جاده خيره شد..

با يه نوع حرص ِ خاصي گفت: همونجايي که به خاطرش، همراه ارسلان اومديم کيش..

لبخند زدم..

- اهان ، باشگاه سوارکاري..راستي يه چيزي، ارسلان اگه متوجه بشه ما جدا از هم اتاق داريم ..اين..

نذاشت ادامه بدم..

--مهم نيست..اون مدتها تو امريکا زندگي کرده و فرهنگ اونجا تا حد زيادي روش تاثير گذاشته..به اين بهانه ميشه باهاش کنار اومد..در ضمن اون حق

دخالت تو زندگي خصوصي من و نداره..و براي من هم فقط ظاهر ِ قضيه مهمه..

سرمو تکون دادم..اره خب اينم حرفيه..چه مي دونم صلاح مملکته خيش خسروان دانند..

-مگه خانما رو هم تو باشگاه سوارکاري راه ميدن؟!..آخه فکر نکنم اينجايي که داريم ميريم مخصوص بانوان باشه..

--منظور؟!..

-منظورم اينه زن و مرد مي تونن با هم واردش بشن؟!..

سکوت کوتاهي کرد و جوابمو داد..

-- اون بخشي که مختص به ما ميشه از قبل هماهنگ شده..فکر نمي کنم مشکلي باشه..در هر صورت سرمايه گذار اون باشگاه به عنوان يکي از

دوستان نزديک من محسوب ميشه..در ضمن تا به حال چيزي در اين خصوص نشنيدم..

نگام کرد وبا لحن خاصي ادامه داد: ولي خب، تا حالا يه خانم رو با خودم نياوردم تو باشگاه که حالا از اين چيزا با خبر باشم..به نظرم واسه اولين تجربه

بد نيست..

پوزخند زد و باز به جاده خيره شد..

منظورش و يه جورايي هم درک کردم و هم نکردم..ميگه تا حالا با هيچ زني نيومده اونجا..خب اينکه حرف بدي نيست ولي چرا من حس کردم يه دليلي

براي گفتن اين حرفش داشته؟!..

با ديدن اون همه اسب ذوق زده شدم..

تو اصطبل بوديم و شونه به شونه ي آرشام وسط اون راهروي عريض قدم مي زدم و به اسبايي نگاه مي کردم که جدا از هم تو مکان هاي مشخصي از

اصطبل قرار داشتن و سراشون رو از در کوچيکي که جلوشون بسته شده بود اورده بودن بيرون ومن از کاراي بامزه اي که مي کردن خنده م گرفته بود..

تا حالا يه اسب رو از نزديک لمس نکرده بودم..نميگم نديدم..اتفاقا ديدم اونم تو يه پارک تفريحي که يه کالسکه بهش وصل کرده بودن..ولي اينجا باشگاه

اسب سواري بود و کلي با اونجا فرق داشت..

مسئول اسبا هم پشت سرمون با فاصله حرکت مي کرد..وقتي رسيديم رئيس باشگاه آرشام رو شناخت و با روي خوش گذاشت بيايم داخل ..ظاهرا از قبل

مي دونست ما قراره بيايم..

خيلي خلوت بود..تک و توک سوارکارا تو يه ميدون دايره اي شکل که دورش حصار چوبي کشيده شده بود مشغول سوارکاري بودن..و حالا من بين اين

همه اسب ايستاده بودم و نمي دونستم آرشام مي خواد چکار کنه..

به مسئول اسبا نگاه کردم..يه مرد تقريبا 45 ساله..از روي کارتي که به لباس مخصوصش وصل بود فهميدم فاميليش فرجي ِ..

آرشام _ اماده شون کن..

آقاي فرجي _ همون اسباي هميشگي رو قربان؟!..

آرشام سرش و تکون داد..منم بي طرف داشتم نگاشون مي کردم.......که صدام زد..

-- حتما بايد لباس سوارکاري بپوشي..

با تعجب نگاش کردم..

- مگه قراره منم سوار شم؟!..

-- قرارم نيست همينجا وايسي و با لبخند به اسبا عين تابلوهايي که تو نمايشگاه به ديوار زدن زل بزني ..

داره منو مسخره مي کنه؟!..

حرصم گرفته بود ولي سعي کردم خودم و کنترل کنم..منتهي طبق معمول زبون درازم اين اجازه رو بهم نداد..

اخمام و کشيدم تو هم..

-ولي من تا حالا سوار اسب نشدم..در حال حاضر قصدشم ندارم ..

-- نکنه مي ترسي؟....

- ترس ِ چي؟!..

--مثل بيشتر خانما که از اسب خوششون نمياد..

اِِِِِ.....اينجورياست؟!..مثلا مي خواست روي منو کم کنه..

- ترس نه، فقط بي تجربه م..اين دو کاملا معقولشون از هم جداست..

-- جدا؟!..ولي من اگه جاي تو بودم براي اولين بار تجربه ش مي کردم..

با ترديد نگاش کردم..نيم نگاهي به اسبا انداختم..پُر بي راهم نميگه..

ولي اگه نتونستم و از پسش بر نيومدم چي؟..

نکنه اسب ِ وحشي بازي در بياره پرتم کنه زمين؟..

ولي الان اگه هر چي بهش بگم يه چيزي تو اسيتنش داره جوابمو بده..

محض تجربه بد نبود..

هر چه بادا باد..

لباس مخصوص پوشيدم..ولي حاضر نشدم کلاه رو سرم بذارم..خود آرشامم کلاه نداشت..لابد زيادي وارده..

به اطرافم نگاه کردم..جايي که پرنده هم پر نمي زد چه برسه به ادم..يه فضاي کاملا خاکي که گوشه و کنار چندتا درخت به چشم مي خورد..با اينکه تو اين

فصل هوا بايد خنک باشه اينجا خيلي گرم بود..

افسار اسبش رو تو دست داشت..اسب منو هم آقاي فرجي اورد..

- چرا اينجا جز ما هيچ کس نيست؟!..

با بداخلاقي جواب داد: عادت ندارم يه جمله رو چند بار تکرار کنم.. قبلا گفتم که هماهنگ کردم..

- حالا من نمي اومدم چي مي شد؟!..

-- چون ارسلان داره مياد اينجا..پس بايد مي اومدي..

يه تاي ابروم و انداختم بالا..پس بگو واسه خاطره چي منو دنبال خودش راه انداخته..خيال خام که واس خاطره خودمه..هه..چي فک مي کردم چي از اب در

اومد..

آرشام افسار اون يکي اسب رو هم از اقاي فرجي گرفت و گفت که مي تونه بره..

پشت اصطبل بوديم..به هيچ کجا ديد نداشت..

اسب انتخابي ِ آرشام رنگش مشکي بود..

خسته نميشه از اين همه رنگ تيره که دور و اطرافش رو پر کرده؟!..

به اسبي که واسه من انتخاب کرده بود نگاه کردم..

چه نازه..بدنش مشکي بود ولي رنگ يال ها و دمش سفيد بود..پاهاشم کمي نزديک به سُم به همين رنگ بود..

باز خوبه همه ش سياه نيست!..کلا انگار به اين رنگ آلرژي پيدا کردم!..

افسارش و داد دستم..نگام با ترديد روي اسب مي چرخيد..

--اينجور مواقع بايد نوازشش کني.. در اين صورت ميشه به راحتي باهاش ارتباط برقرار کرد..

با ترديد سرم و تکون دادم..دستم و پيش بردم .. بدن نرم و لطيفش و نوازش کردم.. اروم به گردن و يالش دست کشيدم..

ناخداگاه لبخند زدم..

- چه بامزه ست..هيچ کاري نمي کنه..انگار خوشش اومده..

و صداش با جديت هميشگي تو گوشم پيچيد..

-- ارتباط برقرار کردن با اسب تو بعضي مواقع خيلي سخته..بايد نسبت بهت اعتماد پيدا کنه..به نوعي اگه بتوني اعتمادش رو جلب کني سواري باهاش

برات اسون ميشه..

- چکار کنم تا بتونه بهم اعتماد کنه؟!..

--بايد کاري کني که حس کنه داري ازش حفاظت مي کني..در اون صورت از هر فرصتي واسه ي فرار استفاده نمي کنه..

با تعجب نگاش کردم..

- يعني ممکنه سوارش که شدم رم کنه؟!..

سرشو تکون داد..

-- امکانش هست..به هر حال اسبم يه حيوون ِ که به طور طبيعي تو گله زندگي مي کنه..و هر زمان که احساس خطر بکنه واکنش نشون ميده..براي همين

جلب اعتمادش کار سختيه..

به اسب نگاه کردم..اين کجاش وحشي ِ !!..

نوازشش کردم....

-نژادش چيه؟!..

-- هر دو از نژاد عرب ..يه نژاد ِ عالي در نوعه خودش..

بي طاقت نگاش کردم و با شوق گفتم: مي خوام سوار شم..الان مي تونم؟!..

يه کم نگام کرد..اشتياق ِ سوارکاري رو تو چشمام ديد..افسار اسبش رو به ميله ي آهني که کنارش بود بست..به طرفم اومد و افسارو از تو دستم گرفت..

کنار اسب ايستادم..حالا چجوري سوارش بشم؟..

اول پامو بذارم رو رکاب يا خودمو بکشم بالا بعد پامو بذارم روش؟..

مونده بودم چکار کنم که کنارم ايستاد و دستمو گرفت..

--پاتو بذار رو رکاب و دستتم بذار رو زين..به ارومي خودتو بکش بالا..

يه دستم که تو دستش بود و اون يکي دستم و گذاشتم رو زين اسب و همون کاري که گفته بود رو انجام دادم..خيلي اسون بود..

وقتي نشستم با لبخند نگاش کردم..دستم و به آرومي رها کرد و افسار اسب و بهم داد..

-- ممکنه چندتا نکته رو ندوني يا اگه هم بگم فراموش کني..ولي بهتر از اينه که ندونسته بخواي سوارکاري رو ياد بگيري..

منتظر چشم بهش دوختم ..رفت طرف اسبش و سوار شد..افسارو گرفت تو دستش و با پاش کمي به پهلوي اسب ضربه زد و افسار و به طرف من کشيد..

اسب به ارومي اومد طرفم..کنارم ايستاد..

-- همين حرکتي که من انجام دادم و به نرمي روي اسبت پياده کن..يادت باشه ضربه ت نبايد محکم باشه..

-باشه،باشه..هولم نکن..!

استرس داشتم..حس مي کردم هران از روي اسب ميافتم و اين سقوط دخلم و مياره..

اسبا مطيعانه موازي با هم حرکت مي کردند..

آرشام _ از روي بعضي حرکات که از خودش نشون ميده مي توني متوجه منظور اسب بشي..

- چطوري؟!..

-- براي مثال حرکت گوش هاي اسب تو اين زمينه بي تاثير نيست..مثلا وقتي گوشاش رو به سمت جلو چرخوند و سرش و بالا گرفت معنيش اينه که يه

صدايي ناراحتش کرده و دنبال منبع صدا مي گرده..و زماني که گوشاي اسب به سمت پايين مايل ميشه بايد بدوني که در اون زمان مطيع تو شده و مي

توني ازش سواري بگيري..که البته تو بيشتر موارد بعد از نوازش حس امنيتي که بهش ميدي اين کارو انجام ميده..که اين درمورد اسباي رام صدق مي

کنه ، نه وحشي..

نکته هايي که گفت به نظرم جالب اومد..اطلاعاتش تو اين زمينه فوق العاده ست..مثل يه مربي جدي و با تجربه داشت اموزشم مي داد..

همون موقع اسبي که سوارش بودم سرش و چرخوند و گردنش و تاب داد..آرشام که ديد هول شدم سريع گفت: نترس مشکلي نيست..

- ولي اخه چرا همچين مي کنه؟!..

-- داره سر به سرت ميذاره..وقتي سرش و مي چرخونه و زبونش و از دهنش بيرون مياره يعني اينکه داره بازيگوشي مي کنه..

با تعجب نگاش کردم..

- وا..يعني چي خب؟..زبونش و مياره بيرون که سر به سرم بذاره؟..مگه اين چيزا هم حاليشه؟!..

-- بيشتر از اونچه که فکرش و بکني اسب مي تونه حرکات و رفتارها رو درک کنه..

خنديدم و نگاش کردم..

- باورم نميشه انقدر خوب همه چيزو در مورد اسبا بدوني..مي توني يه مربي نمونه باشي..

با يه لبخند کج رو لباش سرش و تکون داد و گفت: فعلام دارم همينکارو مي کنم!..

يه تاي ابروم و دادم بالا و با لبخند به يال اسب دست کشيدم..

سنگيني نگاهش رو حس کردم..توي اون موقعيت نمي خواستم باز احساساتم و قلقلک بده..

نگاش کردم و گفتم: ميشه بازم از حرکات و عکس العملاش بگي؟..برام جالبه..راستي اسمشون چيه؟..

بعد از يه مکث کوتاه جوابمو داد: اسبي که تو داري ازش سواري مي گيري اسمش طلوع ِ و اسب من..رعد..

- اوه چه باحال..حتما خيلي تند ميره که اسمشو گذاشتي رعد..ولي حالا چرا طلوع؟!..

به اطرافش نگاه کرد..چيزي هم ديده نمي شد جز همون زمين خاکي و چندتا درختي که اطرافمون بود..

منتهي کمي جلوتر تعداد درختا بيشتر مي شد..

جوابم و نداد..

منم دنبالش و نگرفتم..حالا طلوع يا هر چيزه ديگه..اسمش که خيلي خوشگله..

واسه اينکه بيشتر از اون شاهد سکوتش نباشم با لحن بامزه اي گفتم: نمي خواي بقيه شو بگي؟..تازه به جاهاي جالبش رسيده بوديم استاد..

نگام کرد..سرشو تکون داد ..ولي بازم مکث کرد..انگار حواسش اونجا نبود..

لباش ازهم باز شد و صداش رو شنيدم..ولي اينبار کلامش سرد بود..گرماي چند لحظه قبل رو نداشت..

--وقتي که اسب گوشاش رو به عقب چرخوند و پاهاي جلوش و به زمين کوبيد بايد کاملا احتياط کني..چون در اونصورت اسب احساس خطر کرده، يه جور

عصبانيت..وبه همون حالت که گوشاش و به عقب داده اگه اونا رو خوابوند يعني بيش از حد عصبانيه که در اون حالت بايد مهارت کافي رو داشته باشي تا

بتوني کنترلش کني..در ضمن اينو هم يادت باشه که اگه پاهاي عقبش و به زمين کوبيد و خودش رو بالا کشيد بدون داره به چيزي که ناراحتش کرده

اعتراض مي کنه..بهتره تو اينجور مواقع حواست و خوب جمع کني..

با دقت به حرفاش گوش مي دادم..ولي با اين حال از اونجايي که به يه حالت باشم کسل ميشم حوصله م سر رفته بود..

کمي محکمتر پامو به پهلوهاي اسب فشار دادم و افسارش و تکون دادم که حرکتش تندتر شد..اين حرکتش تحريکم کرد و باعث شد محکمتر بهش ضربه

بزنم..و با اين کارم آهسته شيهه کشيد و ....واي خــدا سرعتش بيشتر شد..

ديگه هر کار مي کردم نمي تونستم نگهش دارم..زانوهامو سفت گرفته بودم به پهلوهاش ونمي دونستم بايد چکار کنم..

سرعتش هر لحظه بيشتر مي شد..

اگه طلوعش اينه غروبش ديگه چيـــه؟!..

واي خدا عجب غلطي کردم..

صداي آرشام و از پشت سر مي شنيدم..ولي از بس هول شده بودم نمي دونستم دقيق بايد چکار کنم..

نزديکم شد..اسبش به سرعت مي دويد..ولي با اين حال طلوع هم سرعتش خيلي زياد بود..

--افسارو به طرف خودت بکش و اروم به شکمش ضربه بزن..حرکتش و نرم متوقف کن..

بلند گفتم: نمي تونم..خيلي تند ميره..

عصبي داد زد: پشت فرمون که نيستي..همون کاريو بکن که بهت ميگم..افسارشو محکم بکش..زانوت و بيش از حد تو پهلوهاش فشار نده..حرکتش و کند

کن..د ِ زود باش چرا خشکت زده؟..

ترسيده بودم..لابه لاي درختا بوديم..

اونجا که فضاش بازتر بود نتونستم هيچ غلطي بکنم اينجا که هيچ رقمه نمي شد کنترلش کرد..

افسارو با تمام تواني که داشتم کشيدم..صداي اسب بيچاره در اومد..همزمان به زير شکمش ضربه زدم..حالا اهسته يا محکم نمي دونم چون توي اون

لحظه فقط سعي داشتم متوقفش کنم..اونم به هر نحوي..

اسب شيهه کنان خودش و رو دو پاي عقب بلند کرد..

اولش اروم بود که همچين جيغ کشيدم ظاهرا بيشتر ت*ح*ر*ي*ک شد و منه خاک بر سرم نابَلَد .. فک کنم زدم کلا پهلو مهلوش و ناقص کردم

اخه خره تو رو چه به اسب سواري..ميمردي باز قُد بازي در نمي اوردي و سوارش نمي شدي؟!..

با ترس و لرز چسبيدم به افسار و از زور وحشت چشمامو بستم..اسب همچنان شيهه مي کشيد و خودش و به زمين مي کوبيد..

بالاخره هم موفق شد و منو از اون بالا پرت کرد پايين..چون پام و زياد تو رکاب جلو نبرده بودم گير نکرد و پرت شدم وگرنه حتما عين اين فيلما که از

اسب ميافتن زمين منو دنبال خودش مي کشيد..

دست و زانوم بدجوري درد گرفت..مخصوصا آرنج دستم..پهلومم که تازه خوب شده بود ولي با اون ضربه درد بدي توش پيچيد..

صداي اه وناله م در اومده بود..جوشش اشک رو تو چشمام حس کردم..آرشام به سرعت از اسبش پياده شد و به طرفم دويد..تو صداش نگراني موج مي

زد..ولي اون لحظه به قدري حواسم پرت بود که به اين چيزا توجه نداشتم..

دستشو گذاشت رو بازوم..

--حالت خوبه؟..... و عصبي ادامه داد: مگه بهت نگفتم مراقب باش؟..اون همه برات توضيح دادم، چرا انقدر بي دقتي؟..

با حس از سر ِ درد آرنجم و فشار دادم ..صدام مي لرزيد..

-مگه نمي بيني حالم خوب نيست ..نشستي بالا سرم موعظه مي کني؟..

-- وقتي سر به هوا باشي و گوش نکني همين ميشه..

زير بازومو گرفت و خيلي آروم بلندم کرد..

رو يه تخته سنگ نشستم و اونم جلوم زانو زد..حس مي کردم گوشه ي پيشونيم کمي مي سوزه..ولي کم بود..لابد خراش ِ..

-اسب ِکجا رفت؟!..

به دست و پام نگاه مي کرد..

--خودش بر مي گرده باشگاه..

سرمو زير انداختم و با بغض گفتم: اخه من که گفتم بلد نيستم..

-- خودت خواستي تجربه ش کني..

بهش توپيدم: همه ش تقصير تو شد..اگه ت*ح*ر*ي*ک*م نمي کردي که سوار بشم الان به اين روز نمي افتادم..

جوابمو نداد..نگاش و از چشماي خيسم گرفت و به آرنجم دوخت..همون قسمت پاره شده بود و سر زانومم همينطور..

سرتا پام غرق ِ خاک بود..اَه..لعنت به من..

دستمو گرفت و خواست به آرنجم نگاه کنه نذاشتم ولي اون لجبازتر از من بود..دستمو کشيد که دردم چند برابر شد..

- آآ..آي چکار مي کني؟..شايد شکسته باشه..درد مي کنه نکن..

-- ساکت شو تا خودم بدتر از اينت نکردم..

به قدري جدي و با خشم جمله ش و به زبون اورد که ترجيحا سکوت کردم..ولي بازم تقلا کردم چون درد داشتم..

آرنجم به شدت قرمز شده بود و يه زخم کوچيک رو پوستم افتاده بود..همين زخم ِ به ظاهر کوچيک همچين مي سوخت که دوست داشتم زمين و گاز بزنم..

به زانوم نگاه کرد که اونم خراش پيدا کرده بود..شلوارم کمي پاره شده بود که از همونجا تونست زخم و ببينه..

يه دستمال سفيد از تو جيبش در اورد و بدون اينکه نگام کنه يا من اعتراضي بکنم به دستم درست روي زخم بست..

اخمام از درد جمع شده بود ولي نگاهم و از روي صورت اخمو و عصبيش بر نداشتم..دستمو گذاشتم رو دستمال ..

- حالا چجوري برگردم باشگاه؟!..

سرش و بالا اورد و نگام کرد..حواسم پرت اون يه جفت چشم سياه شد..نزديکش که بودم اينکه بخوام رو احساساتم سرپوش بذارم يا به نوعي ناديده ش

بگيرم برام سخت بود..

ديگه خيلي هنر مي کردم نميذاشتم حتي شده از نگام اين حس رو بخونه..ياد ندارم همچين ادمي بوده باشم که اينکارا ازم سر بزنه..ولي در مقابله اين مرد

خلع سلاح مي شدم..

-- با اسب..

تعجب رو تو چشمام ديد.. هنوزم نم اشک توش نشسته بود..چشمامو روي هم فشار ندادم که قطره اي ازش جاري نشه..

- ولي من ديگه هيچ وقت سوار اسب نميشم..اصلا ديگه غلط بکنم طرف اسب برم..کنترل کردن چرثقيل از اين حيوون راحت تره..

بلند شد ايستاد..گردنمو کج کردم ..نگاش تو چشمام بود..اروم خم شد و زير بازوم و گرفت..بدون هيچ حرفي بلندم کرد..

با آه و ناله راست ايستادم ولي بدجور شَل مي زدم..

به طرف اسب خودش رفت..منظورش و فهميدم..خواستم اعتراض کنم که تو يه عمل انجام شده قرارم داد، عين يه بچه بغلم کرد و مجبورم کرد بشينم رو

اسب..

دهنمو باز کردم تا يه چيزي بگم که ديدم افسارو گرفت تو دستشو خودشم پشتم نشست..به زور جا شديم ولي اين ادم از بس قُد و يه دنده ست که هيچ

جوري ول کن نيست..

نصف موهام از شال ريخته بود بيرون..نمي تونستم تکون بخورم..تلاشي هم واسه ش نکردم..

- اينجوري که سخته ..

بي حوصله جوابمو داد..انگار هنوزم عصبي بود..

-- نميشه منتظر ماشين شد..کم کم داره شب ميشه..

راست مي گفت..خورشيد ديگه داشت غروب مي کرد..اسب اروم حرکت کرد..

از پشت تو بغل آرشام بودم..هرکار کردم ذهنم منحرف بشه يه طرف ديگه ديدم نميشه..دستاش از کنار پهلوم اومده بود جلو و افسارو گرفته بود..

صورتمو که به نيمرخ بر مي گردونم مي ديدم صورتش با فاصله ي کمي از من قرار داره..نمي دونم چرا ولي از عمد اونطور نگهش مي داشتم..و براي

اينکه تابلو نشم خيلي کوتاه صورتمو مي اوردم جلو و نگاهمو به اطراف مي چرخوندم..اما فقط خدا مي دونست که چشمم هيچ کجا رو نمي ديد و فقط اين

چشم ِ دلم بود آرشام رو هدف خودش قرار داده بود..انگار فقط اونو مي ديدم..

گرمي نفساش پوست صورتم و نوازش مي داد..باد ملايمي که از رو به رو مي وزيد موهاي بيرون افتاده از شالم رو با دست نوازشگر خودش آزادانه تو

هوا تکون مي داد..دقيقا حس مي کردم موهام هر بار که تو صورتش مي خوره نفس عميق مي کشه..فاصلمون کم بود، بايدم حسش مي کردم..

درد زانوم زياد نبود و حتي زخم آرنجم و توي اون موقعيت فراموش کرده بودم..تو دلم به خودم گفتم وقتي مرحم دردام پيشمه ديگه چطور بايد دردي رو

حس کنم؟!..

هر لحظه مي ديدم که احساسم نسبت بهش بيش از پيش داره قوي تر ميشه..

احساس به مردي که ازش هيچي نمي دونستم..مردي که برام گنگه و هنوز ناشناخته باقي مونده بود..ولي با تموم اينها اين حس ِ دوست داشتن رو هم تو

قلبم داشتم..حسي شفاف..

آرشام خاص بود..يه مردي که همه چيزش برام جالب بود..مخصوصا غرورش که نمونه ش رو هيچ کجا نديده بودم..

بازوهاي مردونه و عضلانيش محکمتر به دورم احاطه شد..به دستش نگاه کردم..افسار رو محکم گرفته بود..

از قصد سرم و بيشتر کج کردم تا بتونم صورتشو کامل ببينم..لبه هاي زين رو در همون حال تو دستام گرفته بودم، با وجوده اينکه آرشام ازپشت هوامو

داشت..صورتامون مقابل همديگه بود..من به حالت نيمرخ و اون کاملا واضح تو چشمام زل زده بود..

قلبم خودش و به در و ديوار سينه م مي کوبيد..صداش وجودمو پر کرده بود..

صورتم گر گرفته بود و نگام رو تا حد ممکن معمولي نگه داشتم..ولي ..

هر دو مسخ هم ديگه شده بودم..

گرمي نفسش علاوه بر صورتم به نرمي لبامو لمس مي کرد ..با يک حرکت کوچيک کار تموم بود..

در حدي که دلم اروم بگيره خواستم تو صورتش نگاه کنم اما حالا مي ديدم وضع بدتر شده و ضربان قلبم رو بي تاب تر از قبل تو همه ي وجودم حس مي

کردم..

نگاهش مخمور بود..شايدم به خاطر وزش باد بود و من فکر مي کردم علت اين نگاه از يه چيزه ديگه ست..

قبل از اينکه اتفاقي بيافته و اون نگاهه مستقيم و سوزان اتيشم بزنه صورتم و برگردوندم..اب دهنمو قورت دادم و چشمامو بستم..

به شدت ميل به اين داشتم که پشت سر هم نفس عميق بکشم ولي نمي تونستم..در اونصورت تابلو بود يه چيزيم هست..تا همينجاشم زيادي پيش رفتم..

ولي خدا شاهد بود که کنترلي روي احساساتم نداشتم..انگار مغزم اينجور مواقع به کل از کار مي افتاد و بدنم از قلبم فرمان مي گرفت..از قلبي که با هر

بار ديدن آرشام اينطور بي قراري مي کرد..

وقتي رسيديم ديگه هوا داشت تاريک مي شد..غير از ما کسي اونجا نبود..وقتي با کمکش از اسب اومدم پايين شالمو مرتب کردم..

خودم خنده م گرفته بود که همه برام نامحرم بودن ولي آرشام يا به قول خودم اين خون آشام ِ مغرور با بقيه برام فرق داشت که جلوش حجاب رو يه

جورايي اونم تا حدي بي خيال مي شدم..

که خب احساسمم تا حد زيادي تو اين امر دخيل بود..

تو مسير برگشت بوديم..بدون اينکه نگاش کنم گفتم: درسته سوارکاري امروز به نفع من تموم نشد ولي درهر صورت مي تونه برام يه جورايي خاطره

محسوب بشه..

نگاش کردم..ولي نگاهه اون مستقيما به جاده بود..انگار حواسش به من نيست و منم به سکوت گاه و بي گاهش عادت کرده بودم..

به لباساي خاکي و پاره پورم نگاه کردم..يه دفعه ياد چيزي افتادم و خواستم الان پيش نکشم ولي مگه اين زبون ميذاره؟!..

- يه چيزي بپرسم؟!..

کوتاه نگام کرد.. و سرشو تکون داد..

-- چرا تو کمد ِ مني که فقط يه خدمتکارم اون همه لباساي جور واجور هست؟..همشون سايزه من نيستن ولي خب بازم همه چيز توش پيدا ميشه..کامل و

بي نقص..

بعد ازسکوت کوتاهي لب باز کرد و خشک جوابم و داد..

-- اگه منظورت به ويلاي تو تهران ِ که تنها قصدم از اون کار اين بود بهانه اي براي بيرون رفتن از ويلا دستت ندم..مطمئن بودم يه همچين چيزي رو

وسط مي کشي که بتوني از اونجا بيرون بري..ولي خب..

نگام کرد..پوزخند زد و گفت: ديدي که نشد..

- ولي من نيازي بهشون نداشتم..

يه جور خاصي نگام کرد و گفت: جدا؟..........که به حرف خودم شک کردم !!..

به جاده خيره شد و ادامه داد: بهشون نياز نداشتي که اون شب اون لباس رو از بين اون همه لباس خواب انتخاب کردي! ..شايدم به چنين لباسايي عادت

داري..

بدجور بهم برخورد........

- پس حالا که بحث به اينجا کشيده شد بذار حقيقته ماجرا رو برات بگم تا بفهمي که قضيه از چه قراره..

و يه خلاصه ي کوچيک از اتفاقات اون شب و واسه ش گفتم..حرفام که تموم شد ديدم ابروهاش و داده بالا و داره سرشو تکون ميده..

از پنجره بيرونو نگاه کرد..

- شايد داري حقيقت و ميگي..ولي مهم نيست..

هه..

اگه براش مهم نبود عمرا حرفشو پيش مي کشيد..

خواستم بحثو عوض کنم..

- پس چرا ارسلان خان نيومد باشگاه؟!..

برگشت و نگاش و تو چشمام دوخت..اخم کمرنگي نشست رو پيشونيش..

-- چرا مي پرسي؟..

- همينجوري..محض کنجکاوي..

-- نمي دونم..ولي به زودي معلوم ميشه..

تو لحنش حرص داشت..خب من که حرفي نزدم..يعني انقدر رو اين موضوع حساسه؟!..

چند دقيقه که گذشت گفت: شايان فردا به مقصد کيش پرواز داره..

دلم هُري ريخت پايين..با چشماي گشاد شده نگاش کردم..

-آ..آخه..چرا انقد زود؟!..

متوجه وحشتم شد..نگام کرد و ارومتر از قبل گفت: وقتي داشتي اتاق انتخاب مي کردي به گوشيم زنگ زد..گفت که داره مياد..

- ولي من..

نذاشت ادامه بدم: اون تو ويلاي خودش مي مونه..کاري با ما نداره..

ناخداگاه يه نفس راحت کشيدم..با لبخند گفتم: پس يعني نمي بينمش؟!..

--مي بينيش..منتهي زياد تکرار نميشه..

سرمو تکون دادم و با شَک پرسيدم: ميگم نکنه منصرف بشه منو زودتر از 1 ماه ازت بگيره؟..از شايان هر کاري بر مياد..عين آب خوردن مي زنه زير

حرفش..

اخماشو بيشتر کشيد تو هم و با تحکم گفت: در مقابله بقيه اگه اينطور باشه جلوي من نمي تونه اينکارو بکنه..شايان روي قول من در همه حال حساب

مي کنه..

کمي فکر کردم و گفتم: چطور ميذاره تو ويلاي تو باشم؟..يعني منظورم اينه به ارسلانم انگار چيزي نگفته..

-- تا وقتي من نخوام نه چيزي ميگه و نه کاري ازش سر مي زنه..

از جواباي کوتاهي که مي داد چيزي سر در نياوردم..فقط اميدوار بودم همه چيز به خير و خوشي بگذره..

اصلا شايد با اومدن شايان ارسلانم شرش از ويلاي آرشام کم شه..

اينجوري ديگه کسي نبود که جلوش بخوام معذب باشم..يا فيلم بازي کنم..

وقتي رسيديم ويلا به دستور آرشام و به کمک يکي از خدمتکارا زخمام رو ضد عفوني و پانسمان کردم..چيز زياد مهمي هم نبود ..

گوشه ي پيشونيم يه خراش کوچيک افتاده بود منتهي با اين حال حاضر نشدم روش و با چسب زخم بپوشونم ..مگه چي شده بود؟!..از اين لوس بازيا

خوشم نمي اومد..

موقع شام طبق عادت خواستم به خدمتکارا کمک کنم ولي نه هيچ کدوم جوابم و دادن نه حتي اجازه مي دادن به چيزي دست بزنم..

فقط يکيشون که انگار يه کم نرمتر از بقيه بود رو کرد بهم و گفت: اقا دستور ندادن ..اگه خلاف اينو ببينن عصباني ميشن..

بعدشم محترمانه گفت از آشپزخونه برم بيرون..

رفتم تو سالن نشستم تا آرشام بياد ببينم تکليفم چيه؟!..مطمئن بودم به واسطه ي ارسلان بايد بينشون باشم و کنارش غذا بخورم..

يه شلوار جين سفيد پوشيده بودم با يه بلوز خاکستري که قسمت جلوش طرحاي شلوغ و جالبي داشت..مدلش اسپرت بود..به خاطر حضور ارسلان تو ويلا

يه شال سفيد هم انداخته بودم رو سرم..

با وجود اون دوست نداشتم لباساي باز بپوشم..اون موقع که به آرشام احساس نداشتم با الان کاملا فرق داشت..

نمي دونم چرا ولي الان هيچ کس و محرمتر از اون به خودم نمي ديدم..يه اعتماد خاصي بهش داشتم..

يعني از روي احساس حس محرميت بهم داشتم؟؟!!..

با وجود يکسري حريم ها مي شد اين محرميت ِ از ته دل رو ثابت کرد..

شايد به زبون مسخره بياد اما....عشق همه ي اينا رو تو خودش داره..

ياد حرفاش افتادم..وقتي توضيح داد که چرا اون لباسا رو واسه م خريده..

لبخند زدم..واقعا چه کارا که نمي کرد..به خاطر اينکه بهونه نداشته باشم و از ويلا نرم بيرون کمدم و پرکرده بود از لباساي جور واجور ..

ولي آخه چرا؟!..خب فوقش منو با يکي از محافظاش مي فرستاد خريد..اصلا به همچين لباسايي نياز نداشتم..

اما کي اين وسط حق مخالفت داشت؟!..

بالاخره سر و کله ش پيدا شد..شيک و جذاب..

با ديدنش لبخند زدم و از جا بلند شدم..جلوم ايستاد و يه نگاهه دقيق به سرتا پام انداخت..

استين بلوزم روي پانسمان رو پوشونده بود ..خداروشکر اخم نداشت..ولي همچنان حالتش جدي بود..با همون جذبه ي هميشگي..

-- چرا اينجايي؟!..

- منتظرت بودم..بايد کنار شما....منظورم اينه بايد با تو شام بخورم؟!..

يه کم نگام کرد وسرش و به نشونه ي مثبت تکون داد..راه افتاد سمت ميز منم پشت سرش..

روي بالاترين صندلي نشست..

مونده بودم کجا بشينم..

اون همه صندلي خب برو رو يکيش بتمرگ..

تو دلم داشتم غرغر مي کردم که يکي از صندلي ها رو کشيدم عقب..تقريبا 2 تا صندلي با آرشام فاصله داشتم..

خواستم بشينم که صداش باعث شد بين زمين و هوا بمونم..

-- بيا اينجا..

نگاش کردم..با تعجب ديدم به کنارش اشاره مي کنه..تعجبم و که ديد اخماش و به ارومي کشيد تو هم و جدي گفت: قرارمون يادت رفت؟..

از خنگ بازي هاي خودم خسته شده بودم..واقعا تعجبم بي مورد بود.. خب معلومه اينا همه ش يه بازي ِ..دلتو به چي خوش کردي آخه کم شانس..

يه لبخند نصفه نيمه تحويلش دادم که مثلا بگم حواسم نبود ..و رفتم رو همون صندلي که بهش اشاره کرده بود نشستم..درست نزديک به خودش..

خدمتکارا ميز رو از قبل چيده بودن..عجب ميزي ..ادم اگه گشنه شم نباشه اين غذاهاي رنگ و وارنگ و که مي بينه ناخداگاه حس مي کنه 10 ساله

داشته از گرسنگي تلف مي شده..

لااقل حس من تو اين لحظه دقيقا همينه..

صداي ارسلان رو از پشت سر شنيدم..کمي برگشتم تا نگاهش کنم..از در سالن اومد تو و انگار نه انگار امروز با آرشام بحثش شده به رومون لبخند زد..

-- سلام به همگي....اِ بدون من؟!..مثلا مهمون اوردين تو خونتون يه بفرمايي،تعارفي چيزي..

درست اومد روبه روي من صندليش و کشيد عقب و نشست..به آرشام يه نيم نگاه انداخت که اونم حسابي اخماشو کشيده بود تو هم و بدفرم به ارسلان

خيره شده بود..اما ظاهرا ارسلان عين خيالش نبود..

اروم جواب سلامش و دادم و سرمو با غذام گرم کردم..خدمتکار برام سوپ ريخت..

اي کاش ارسلان پيشمون نبود ..اينجور که اين ميخ ِ منه مگه مي تونستم يه لقمه غذا کوفت کنم؟!..

به آرشام نگاه کردم که قاشقش و بي هدف گرفته بود تو دستش و زير چشمي ارسلان رو نگاه مي کرد، که چطور بي پروا زل زده بود تو صورت من و با

وجود اخمي که رو صورتم داشتم نگاهش و ازم نمي گرفت..

فقط اي کاش مي تونستم همونجا بپرم بهش وبگم:د ِ آخه بزغاله مگه تو اون خراب شده اي که تا الان زندگي مي کردي ادم نبوده که يه دل سير نگاش

کني؟!..

ولي جلوي ارشام نمي تونستم..گرچه مي دونم اگه به ارسلان رو بدم يا بخوام باهاش صميمي رفتار کنم اونم متقابلا همينکارو مي کنه..پس سعي کردم

واسه هزارمين بار جلوي زبونم و بگيرم ..

ارسلان به بشقاب سوپم نگاه کرد که خيلي اروم داشتم غذام و مي خوردم و گفت: پس واسه ي همينه که فرم ِ اندامت رو اينطور بي نظير نگه داشتي..

حيرت زده سرم و از روي بشقاب بلند کردم..نگام به چشماي خندون و هيزش افتاد..سبزي چشماش پررنگتر از هميشه بود..

- ببخشيد متوجه منظورتون نشدم!..

نيم نگاهي به صورت اخموي آرشام انداخت و با لبخند رو به من گفت: چرا خودت و معذب مي کني دختر؟..عادي باش..بهم بگو ارسلان..

اخمامو کشيدم تو هم..جرات نداشتم به آرشام نگاه کنم ولي زير چشمي نگام بهش افتاد که قاشق و تو دستش فشار مي داد و همونطور تو سوپش مي

چرخوند..به ظاهر آروم ولي..کاملا عصبي..

-معذرت مي خوام ارسلان خان ولي من همينجوري راحت ترم..دليلي نداره که بخوام باهاتون صميمي برخورد کنم..

با اين حرفم آرشام سرشو بلند کرد ونگاهش و انداخت رو من..

ولي نگاهه جدي و سرد من تو چشماي سبز و گستاخ ارسلان دوخته شده بود..

خنديد و سرش و تکون داد..

- اگه خودت اينطور مي خواي باشه حرفي نيست..ولي خصوصيات ِخاصي داري، که من..

و صداي عصبي آرشام رشته ي کلامش و از هم پاره کرد..

-- و تو مشکلي با خصوصيات دلارام ِ من داري؟؟!!..

همين که اين جمله از دهنش در اومد هم من و هم ارسلان تو جامون خشک شديم..اون که انگار فقط تعجب کرده بود ولي من دلم هري ريخت پايين وقتي

گفت (دلارام ِ من)..

از هيجان نگام و زير انداختم و به ظاهر سرم و با سوپ گرم کردم ولي خدا مي دونست که تو دلم چه خبـــــــره..

ارسلان لبخند زد، که بيشتر به پوزخند شبيه بود ..نگاهش به من، ولي طرف صحبتش آرشام بود..

--نه چه مشکلي؟!..اتفاقا مي خواستم بگم همين اخلاق خاصش باعث شد يه برداشت ديگه اي روش داشته باشم..

نتونستم جلوي کنجکاويم و بگيرم..نمي دونستم منظورش چيه..

-چه برداشتي؟!..

آرشام هم مثل من منتظر به ارسلان چشم دوخته بود ..

ارسلان سرش و تکون داد و در همون حال نگاهش بين من و آرشام مي چرخيد..

-- چه تو آمريکا و چه ايران دختراي زيادي رو ديدم که وقتي با دوست پسراشون هستن براي رسيدن به آزادي و آزادانديشي ِ خودشون از هيچ کاري

دريغ نمي کنن..اينجور دخترا خيلي راحت وبي ملاحظه َن..وقتي که آرشام گفت تو معشوقه ش هستي پيش خودم گفتم تو هم يه دختري مثل همونايي که

ديدم..توقع داشتم با اطرافيانت راحت برخورد کني ولي اينطور نبود..حتي الانم همينطوري..دقيقا برداشتم ازت روي اين منظور بود..

حرفاش که تموم شد نگاهم و به ميز دوختم..فکرکردم مي خواد بگه از اوناشم که آب به خودم نمي بينم وگرنه شناگر ماهريم..

کلا از اون حرفش يه چيز ديگه پيش خودم برداشت کرده بودم ..اما اون منظورش به يه چيز ديگه بود..

اره خب خبر نداره من دوست دختر آرشام نيستم و همه ي اينا نمايشي ِ..که اي کاش نبود..لااقل الان اينو نمي خواستم..مي خواستم که حقيقت داشته باشه

ولي دوست دخترش نباشم..پيشش باشم ولي نه به عنوان دوست دختر..خودم و مي شناسم..اهل اينجور روابط نبودم....

صداي جدي و محکم آرشام منو به خودم اورد..

-- مطمئنا کسايي که ذهنيت خرابي تو اين زمينه دارن دچار برداشت اشتباه هم ميشن..

و حس کردم پشت اين جمله ش يه معني ِ خاصي نهفته که زل زد تو چشماي ارسلان و با اخم ادامه داد: تجربه خيلي چيزا رو ثابت مي کنه..پس الان دقيقا

مي تونم بفهمم منظورت از اين حرفا چيه..

و با پوزخند نگاهش و از رو ارسلان برداشت..

دستاي ارسلان کنار بشقابش مشت شد..

-- دوباره مي خواي شروع کني؟!..

و آرشام با همون پوزخند و لحني سرد جوابش و داد: من خيلي وقته که اين بازي رو تموم کردم..و مي دوني وقتي بازيي رو به اتمام برسونم ديگه هيچ

وقت هوس نمي کنم از نو شروعش کنم..

ارسلان با اين حرف آرشام عصبي چشماش و بست و باز کرد..ديگه هيچ کدوم حرفي نزدن و به ظاهر مشغول خوردن شام شدن..

منم که تو خودم بودم و داشتم به افکار درهم و برهمم نظم مي دادم گه گاه يه قاشق غذا ميذاشتم دهنم ..

اشتهام به کل از بين رفته بود..

نصفه شب به قدري گشنگي بهم فشار اورده بود که معده م مي سوخت..از طرفي گلوم خشک شده بود وشديدا ميل به آب داشتم..

چون اينجا عادت نداشتم يادم رفته بود اب بيارم تو اتاق..ازاينکه برم تو دستشويي و از روشويي اب بخورمم خوشم نمي اومد..دست خودم نبود..

کلافه نشستم..اَه نمي تونم بخوابم..هرکار کردم بي خيال باشم نشد..

از تخت اومدم پايين..لباس خوابم يه بلوز وشلوار سفيد بود که روي قسمت شکم و شونه هام طرح قلب داشت..قلباي قرمز و کوچولو .. اينو واسه

راحتيش پوشيده بودم وگرنه با اين لباس شده بودم عين دختربچه ها..

با چشماي خمار دنبال شالم مي گشتم بندازم رو سرم ولي نبود..معلوم نيست کجا انداختمش..

بي خيال برو ابتو بخور کي اين موقع از شب بيداره آخه؟!..اصلا شال مي خوام چکار؟..

به ساعت روي ميز نگاه کردم 2/5 بود..

به چشمام دست کشيدم و اروم و پاورچين از اتاق رفتم بيرون..

آخيــــــش ..عجب حالي داد..

اينکه نصف شب با گلوي خشک پاشي بري دنبال يه لقمه نون و اب، بعدم که پيداش کردي با ولع بخوريش واي که عجب لذتي داره..

يه کم از نوني که تو سبد رو ميز بود با آب خوردم..از هيچي بهتر بود..امشب که سر ميز خوب غذا نخورده بودم اينم ميشه کارم..

همه ي اباژورها روشن بودن واسه ي همين يه نور ملايم و دلنشين فضا رو، روشن کرده بود..

داشتم از پله ها مي رفتم بالا.. که حس کردم يکي داره پشت سرم مياد..با ترس سر جام ايستادم و همين که برگشتم ارسلان رو پشتم ديدم..

از ترس «هــــــي» کردم و جلوي دهنمو گرفتم..

با لبخند نگام کرد .. اروم گفت: اين موقع شب مگه نبايد خواب باشي؟..

نفسم و دادم بيرون..

-بودم..منتهي تشنه م بود اومدم پايين آب بخورم....شب بخير..

پشتمو کردم بهش و داشتم از پله ها مي رفتم بالا که اونم دنبالم اومد..

-- بدون شال جذاب تري..حيف اين همه زيبايي نيست که زير اون لباساي پوشيده و بلند مخفيش مي کني؟!..

ناخداگاه ايستادم..از زيباييم تعريف کرده بود ولي خوشم نيومد..اصلا لحنش يه جوري بود..

شايد اگه هر دختر ديگه اي جاي من بود و با تعريفايي که از ارسلان مي شنيد الان حسابي ذوق مي کرد..

جدي برگشتم و نگاش کردم..بالاي پله ها بودم و اون يه پله از من پايين تر....

- چه دليلي داره که بخوام جلوي شما يا بقيه همه ي داراييم رو به نمايش بذارم؟!..

--دارايي؟!..منظورت چيه؟!..

-بله دارايي..تموم سرمايه و دارايي و هستي يه دختر که من به اين شکل به قول شما مخفيش مي کنم و از اين بابت به هيچ عنوان ناراحت نيستم..

لبخند کجي نشوند رو لباش: من محض ِ خاطر خودت گفتم..اينکه چرا مي خواي با وجود زيبايي ِ ذاتي که داري خودت و معذب کني و در مقابله بقيه حجاب

بگيري؟..

- من حجاب نمي گيرم..اتفاقا به اندازه ي خودم ازادم ولي مي دونم بايد چطور رفتار کنم که ديگران منو به هر چشمي نگاه نکنن..

راه افتادم که صداش و از پشت سر شنيدم: گستاخ و بي پروا، با لحني قاطع و محکم..واقعا معرکه اي عزيزم..

دستام و مشت کردم و برگشتم طرفش..رو به روم ايستاد..طبقه ي بالا نور کم بود و اون موقع از شب درخشش چشماش منو به وحشت مي انداخت..

-- چرا نمي خواي باهام صميمي باشي خانم کوچولو؟..

- من خانم کوچولو نيستم جناب..دليلي هم نداره که بخوام باهاتون صميمي باشم..

-- من دوست صميمي ِ ارشامم..مي تونم دوست تو هم باشم..ولي لحنت با من حتي دوستانه هم نيست..

با حرص جوابش و دادم: مي دونين چرا؟!..چون مي دونم با هر کس در حدش بايد رفتار کنم..در ضمن فکر نمي کنم شما و آرشام با هم دوستاي صميمي

باشين..لااقل ظاهر قضيه که اينو نشون نميده..

اخماش جمع شد..

جلوي اتاق خودم و آرشام ايستادم..دقيقا مابين دو اتاق..مونده بودم جلوي ارسلان وارد کدومش بشم؟!..

خب شايد بدونه که ما جدا از هم مي خوابيم..احتمالشم هست ندونه..

باز جنبه ي احتمال رو در نظر بگيرم ريسکش کمتر ِ..

با همين فکر بدون ترديد دستم رفت سمت دستگيره ي اتاق آرشام..ولي قبل از اينکه بازش کنم صداي ارسلان و اروم شنيدم..

تو درگاهه اتاقش ايستاده بود و منو نگاه مي کرد..

--هر کس و از روي ظاهرش نمي توني بشناسي خانم خوشگله..تو هم مستثنا نيستي..

و با لبخند بهم چشمک زد و زير لب شب بخير گفت..نرفت تو و همونجور منو نگاه مي کرد..با خشم نگاش کردم و بدون اينکه جوابي بهش بدم نگام و

چرخوندم رو دستگيره ي در..

خدا،خدا مي کردم قفل نباشه..که وقتي کشيدم ديدم اروم باز شد..لبخند محوي زدم..رفتم تو و بدون اينکه برگردم و به ارسلان نگاه کنم خيلي اهسته بدون

کوچکترين سر و صدايي درو بستم..

پشتم و به در تکيه دادم وسرم و بالا گرفتم.. نفس عميق کشيدم..

عجب رويي داره اين ادم..بي پروا که حرفاش و مي زنه هر کارم بخواد مي کنه..چيز عجيبي هم نيست..خب عموش شايان ِ ..

به خودم که اومدم فهميدم کجام..قلبم لرزيد..سرمو اوردم پايين و رو به روم و نگاه کردم..اتاق آرشام ..

و خودش که روي تخت دراز کشيده بود..ديوارکوب روشن بود.. يه نورخيلي کم و ملايم ..

رفتم سمتش..از روي استرس دستم و به موهام کشيدم و تره اي از اونها رو فرستادم پشت گوشم..بقيه رو هم ريختم يه طرف شونه م..

يه رکابي جذب مشکي تنش بود..يه ملحفه ي سفيد هم تا کمر انداخته بود رو خودش..الان که خواب بود راحت تر مي تونستم نگاش کنم..گرچه ديگه مثل

سابق نبودم..

دستم و گذاشتم رو تخت و اروم نشستم..تخت يه کم صدا کرد ..آرشام تکون خورد ولي چشماش هنوز بسته بود..يه نفس عميق کشيد و برگشت..حالا به

پشت خوابيده بود..

با ديدنش اونم از اون فاصله ي نزديک حس کردم قلبم تو دهنم مي زنه..صورتش به طرف من بود..قفسه ي سينه ش با هر نفس به نرمي بالا و پايين مي

شد..

دوست داشتم همونجا بشينم و تا خود صبح چشم بدوزم به صورتش که حتي تو خواب هم جذبه ي خودش رو حفظ کرده بود..

با تکوني که خورده بود ملحفه از روش کمي رفته بود کنار..

هواي کيش نسبت به تهران خيلي گرمتر بود و با اين حال پنجره رو باز گذاشته بود..خب الان تو فصلي هستيم که هوا خنکه ولي اينجا اب و هواش کاملا

با تهران فرق مي کرد..

آهسته بلند شدم و پنجره رو بستم..باز برگشتم طرفش..کج شدم و به ارومي ملحفه رو کشيدم روش..خواستم دستم و بردارم که دست مردونه ش از زير

ملحفه بيرون اومد و مچم و گرفت..

قلبم اومد تو دهنم..با ترس و هيجان نگاش کردم..پلکش لرزيد و بعد هم چشماش و کامل باز کرد..هيچ حرکتي نمي کرد و فقط نگاهش بود که داشت اتيشم

مي زد..

لباي خشک شده م و با زبونم تر کردم..دستمو به نرمي کشيد ..نشستم کنارش..تو جاش نيمخيز شد..ملحفه رو انداخت کنار ولي هنوزم نگام مي کرد.. نمي

تونستم چشم ازش بردارم..

صداش گرفته بود..حتما واسه اينه که از خواب بيدار شده..

-- تو اينجا چکار مي کني؟!..

يه کم نگاش کردم و مهر سکوت رو از روي لبام برداشتم..

- راستش ..تشنه م شده بود..رفتم آب بخورم که تو پله ها ارسلان رو ديدم.....

ميون حرفم اومد و با اخم گفت: چکارت داشت؟!..

صداش آهسته ولي آميخته به خشونت بود..

- هيچي فقط باهام تا دم اتاق اومد ديدم اگه برم تو اتاقم ممکنه شک کنه ..شايدم شک کرده باشه و بدونه که تو اتاقاي جدا مي خوابيم..ولي باز احتمال

دادم ندونه واسه همين اومدم اينجا تا بي خيال شه..فقط همين..

اخماش کمي ازهم باز شد..

ولي مچ دستم و هنوز چسبيده بود..خواستم بيارمش بيرون.. که نذاشت..

-- کجا؟!..

-اتاقم ديگه..

-- مگه نميگي ارسلان ديده اومدي اينجا؟..

سرمو تکون دادم که حرفش و ادامه داد: پس فعلا همينجا بمون..

- اما آخه..خب زود ميرم تو اتاقم از کجا مي فهمه؟!..

-- واسه اينکه متوجه نشه بايد اروم در اتاقا رو باز و بسته کني..با اين وجود چطورمي توني سريع عمل کني؟!..

اره خب.. اينم حرفيه..

لااقل اگه پيش خودش فکر کنه ما جدا مي خوابيم مي تونه باور کنه که يه شب کنار هم خوابيديم اونم رو حساب همين رابطه ي کذايي..

سکوتمو که ديد فهميد قبول کردم..

ولي تا صبح اينجا چکار کنم؟..اصلا چجوري بخوابم؟..

ازش که پرسيدم گفت: تو همين اتاق ..مگه قراره اتفاقي بيافته؟!..

چشمام گشاد شد..نه بابـــا عجب رويي داره اين..

- مي فهمي چي ميگي؟!..اينجا؟!..لابد اونم رو تخت ِ تو؟!..

پوزخند زد .. ازم فاصله گرفت..دستم و ول کرد و به پشت رو تخت خوابيد..

-- تخت ِ من مشکلي داره؟..

تو دلم گفتم: کي با تخت مشکل داره من با خودم و خودت مشکل دارم..اصل ِ کار تويــــي..

- نه ..منظورم اين نبود..

با حرص نگام کرد..

-- نصف شبي اومدي تو اتاقم ومنو از خواب بيدار کردي بعدم واسه خوابيدن روي تخت ِ من ادا و اصول در مياري؟!..

لحنش شده بود مثل اون وقتايي که باهام سر ناسازگاري مي ذاشت..

اب دهنمو قورت دادم..

-آخه درست نيست که مـ....

ولي نذاشت جمله م و کامل کنم و با خشونت ِ خاصي بازم و گرفت و به طرف خودش کشيد..پرت شدم کنارش..ارنجم که زخم شده بود کمي درد گرفت..

-- حيف که کارم بهت گيره وگرنه حاليت مي کردم..پس بگير بخواب انقدرم اراجيف سر هم نکن..

از اين کارش هم شوکه شدم و هم عصباني..

نيمخيز شدم و تو صورتش توپيدم: حرفاي من اراجيف نيست جناب..کارت گير ِ که گيره..مگه من بهت پيشنهاد دادم؟!..

اخماش تو هم بود ولي دقيق نگام مي کرد..نيميخز شد..من رو دست راستم و اون رو دست چپ..با اخماي درهم روبه روي هم گارد گرفته بوديم..

-- بگير بخواب دلارام..حوصله ي جر و بحث با تو يکي رو ندارم..

شمرده گفتم: ولي.. من.. اينجا.. نمي تونم بخوابم..

باز پرتم کرد و با حرص گفت: مي خوابي چون من ميگم..ديگه ام حرف نباشه..

از روي لجبازي و اون خوي سرکشم رو تخت نشستم و با صدايي که سعي داشتم بلند نباشه ولي تحکم رو بشه توش حس کرد گفتم: چرا هميشه بايد هر

چي که تو ميگي باشه؟!..رئيسمي درست..ولي تو همه ي مسائل که اختيارم با تو نيست..من يه دختر مستقلم و مي تونم واسه خودم تصميم بگيرم..کسي ام

نمي تونه به کاري زورم کنه..

رو تخت نشست ..صورتش زير اون نور کم کاملا مشخص بود که تا چه حد عصباني ِ..

بي هوا هر دو تا بازومو گرفت تو دستش و با حرص تو چشمام زل زد..

--ولي امشب به حرف رئيست گوش مي کني..فراموش نکن که کار تو هم به من گيره..

منظورش به شايان بود..مي دونستم داره اينا رو ميگه تا روي حرفش نه نيارم..

ازخدام بود پيشش باشم ولي مي ترسيدم..ترسم از اين بود کنارش بخوابم و اين وسط شيطون بيافته به جونمون و..

اونوقت بايد چه خاکي تو سرم بريزم؟!..

لج کردم وبازوم و کشيدم بيرون ولي بدتر شد چون نمي دونستم اون يه دنده تر از منه..نمي دونستم نميشه با ادم مغروري چون آرشام مقابله کرد..

هنوزم باهاش در ستيز بودم که خودمو بين بازوهاي عضلاني و محکمش حس کردم..با خشونت در حالي که تو اغوشش بودم پرتم کرد رو تخت..وضعمون

بدتر شد ..اون سعي داشت منو نگه داره و من دست و پا مي زدم تا از بغلش بيام بيرون..

اين وسط خنده م گرفته بود..

اما حرصمم گرفته بود، چون طاقت حرف زور نداشتم..اصلا تو کتم نمي رفت..

اي کاش از همون اول مي رفتم تو اتاق خودم..

حس کرد دارم مي خندم..پشتم بهش بود و دستاش دور شکمم حلقه شده بود..تقلا نمي کردم و فقط مي خنديدم..

برم گردوند و با تعجب نگام کرد..

نفس نفس مي زد..واسه تقلايي که کرده بود..منم دست کمي ازش نداشتم..مخصوصا اينکه حسابي گرممم شده بود..

چند تار از موهام ريخته بود تو صورتم.. نمي تونستم جلوي خنده م و بگيرم که حالا به يه لبخند پررنگ رو لبام تبديل شده بود..

صداش اروم بود و پر از تعجب..

-- به چي مي خندي؟!..

با خنده گفتم: نمي دونم فقط بذار برم تو اتاقم..

زل زده بوديم تو چشماي هم..نگاهه متعجبش جاش و به همون جذبه ي هميشگي داد..ولي لحنش همچنان اروم بود..

مرموز گفت: و اگه نذارم؟!..

- مطمئن باش يه جوري ميرم..

--مي تونستي بي دردسر همينجا بخوابي..

- مطمئني؟!..

--چطور؟!..

- هيچ رقمه به شما مردا نميشه اعتماد کرد..

پوزخند زد..

-- منم همين نظرو نسبت به هم جنساي خودت دارم..

خواستم خودم و از تو بغلش بکشم بيرون واسه همين خيز برداشتم تا در برم که اروم دستشو زد تخت سينه م ..و باز افتادم رو تخت..

-- کجا؟!..

به حالت گريه ناليدم: من غلط کردم اصلا..بذار برم عجب گيري کردما..

-- چه بخواي چه نخواي امشب تو همين اتاق مي موني..پس بيخود تلاش نکن، نمي توني از دست من فرار کني..

اي کاش باهام بد رفتار مي کرد .. مثل اون اوايل..ولي اينجوري باهام حرف نمي زد که اين قلب ناارومم وضعش از ايني که هست بدتر بشه..

د ِ اخه لامصب تو چه مي دوني تو دل من چه خبره؟..دارم واسه اغوشت بال بال مي زنم..دوست ندارم از کنارت جُم بخورم ولي نمي تونم اينجوري

بمونم..نمي خوام از ايني که الان هستم وابسته تر بشم..

همينجوريش حال خودم و نمي فهمم و هر لحظه وضعم بدتر ميشه با اين کارا و حرفاش به جونم اتيش مي زد..

ترجيح دادم بيشتر از اين کشش ندم چون مطمئن بودم نمي تونم از پسش بر بيام..هميشه اين آرشام بود که برنده مي شد..و به اون چيزي که مي خواست

مي رسيد..

- خيلي خب مي مونم ..حالا ولم کن..

تو چشمام خيره شد..انگارمي خواست حقيقت رو توشون ببينه..

از اغوشش اومدم بيرون..خزيدم گوشه ي تخت که دستمو گرفت و کشيد طرف خودش..تو دلم ناليدم..نخير انگار نمي خواد بي خيال ما شه..

- ديگه چيه؟!..

-- گفتم کاريت ندارم پس بچه بازي در نيار بگير بخواب..

- خبرم گرفتم خوابيدم ديگه باز ولم نمي کني؟!..

-- بخواب..منتهي همينجا..

سرم و کوبوندم به بالشتش و ناليدم: باشه بابا بي خيال شو ديگه..بيا آآ خوب شد؟..

پتورو انداخت طرفم ولي روم نکشيد..نامرد ِ بي احساس..

ولي من که بهش احساس داشتم گفتم: پس خودت چي؟!..

-- ملحفه کافيه..کاري به من نداشته باش بگير بخواب..

زير لب غرغر کردم: بداخلاق..به کجاي دنيا بر مي خوره يه نمه مهربوني تر باشي؟!..

پشتشو بهم کرده بود که برگشت وگفت: چيزي گفتي؟!..

چشمامو بستم ولبامو رو هم فشار دادم با حرص گفتم: نخيــــــر..شب بخير..

از لاي چشمام ديدم روش و کرد طرفم ..جدي و عصبي گفت: از بس مثل بچه ها لجبازي کردي ديگه چيزي تا صبح نمونده..

بي خيال شونه م و انداختم بالا و با چشم بسته زمزمه کردم: به من چه..در ضمن من الان خوابم ..گفتي بخواب خوابيدم ول کن جون ِ عزيزت..

ديگه صداش و نشنيدم ولي سنگيني نگاهش و حس مي کردم..

خوابــــم نمي برد..

ولي تکونم نمي خوردم..نمي دونم چقدر گذشته بود ..که چشمام تو همون حالت بسته گرم شد..

و نفهميدم کي خوابم برد..

«آرشام»

منتظر تماس شايان بودم..بعد از صرف صبحانه تو باغ قدم مي زدم که بالاخره تماس گرفت..

- الو..

-- رسيديم الان تو فرودگاهيم..

با تعجب بعد از مکث کوتاهي گفتم: يعني چي که رسيدين؟!..مگه تنها نيستي؟!..

بلند خنديد..

-- چرا تنها؟!..بفهمي کيا رو با خودم آوردم حتما خوشحال ميشي..

و بي مقدمه گفت: دلربا و خانواده ش اينجان..

با شنيدن اسمش اخمام جمع شد: مگه نبايد امريکا باشن؟..

صداش ارومتر به گوشم رسيد..

-- صبر کن رسيديم با هم حرف مي زنيم..ممطئنم نظرت عوض ميشه..

- قبلا حرفامو بهت زده بودم..ديگه تمومش کن....کلافه نفسم و بيرون دادم و گفتم: ببين شايان دارم بهت ميگم اونا حق ندارن پاشون و اينجا بذارن..

شنيدي که چي گفتم؟..

سکوت کرد..

بعد از چند لحظه اروم ولي عصبي صداش و شنيدم..

-- قصدم اين بود ببرمشون ويلاي خودم..منتهي دلربا بي قراره هرچه زودتر تو رو ببينه..

- غلط کرده..حق نداره اينورا افتابي بشه..

-- بعدا باهات رو در رو حرف مي زنم..فعلا نمي تونم صحبت کنم..بعدا مي بينمت..

و تماس رو قطع کرد..

لعنت به همتون ..

لعنت به تو شايان که هر بار با يه نقشه و حيله منو تو عمل انجام شده قرار ميدي..معلوم نيست باز مي خواد چکار کنه..

با خشونت تو موهام دست کشيدم ..کلافه بودم..

بايد تکليفم و از همين الان با اين قضيه روشن کنم..

اينطور که معلومه در حال حاضر قرار نيست حالا حالاها آرامش به زندگيم برگرده..

«دلارام»

حوصله م سر رفته بود..نه کاري داشتم که انجام بدم و نه کسي بود که باهاش حرف بزنم..

صبح وقتي بيدار شدم ديدم تو اتاق نيست..يه حس خاصي داشتم..يه حس متضاد..

پشيمون بودم چون نبايد کوتاه مي اومدم ..اي کاش يه کاناپه اي چيزي تو اتاقش بود که لااقل رو همون مي خوابيدم..

ولي با اين حال بين دو حس نابرابر گيرکرده بودم و حالا که هوشيار شده بودم يه حال خاصي بهم دست داده بود..

گيج و منگ رفتم تو اتاقم..خداروشکر کسي هم تو راهرو نبود منو ببينه..مخصوصا ارسلان که معلوم نبود ديشب از کجا و چطوري پشت من سبز شد..

به دست وصورتم اب زدم و رفتم پايين کسي تو سالن نبود..از خدمتکار که پرسيدم گفت آقا داره تو باغ قدم مي زنه..از پشت پنجره ديدمش..با اخم تو باغ

راه مي رفت و به صفحه ي موبايلش نگاه مي کرد..

صبحونه م و خوردم ولي هنوزم بيرون بود..خداروشکر مي کردم که ارسلان اين اطراف نيست..

خداييش چي تو وجوده اين بشر بود که نه من ازش خوشم مي اومد و نه آرشام..خودم که کلا حس خوبي نسبت بهش نداشتم ولي کينه ي آرشام و خشمي

که از ارسلان داشت انگار به خيلي سال پيش بر مي گرده..

کلافه از جام بلند شدم..اينجوري نمي تونستم طاقت بيارم بايد مي رفتم بيرون..

حاضر شدم ..يه مانتوي مشکي و شلوار جين سفيد و شال سفيد و ساده اي که روي موهام انداخته بودم..يه کفش اسپرت که بتونم راحت باهاش قدم

بزنم..آرشام و اون اطراف نديدم..

به طرف در رفتم ولي نگهبان اونجا ايستاده بود..جلومو گرفت..

-- کجا خانم؟..

- يعني چي کجا؟..مگه نمي بيني دارم ميرم بيرون..بفرمايين کنار لطفا..

-- آقا دستور ندادن..

- مگه اون بايد دستور بده؟..برو کنار بت ميگم..

با کيفم زدم به بازوش ولي هيکل گنده ش يه تکون ِ کوچولو هم نخورد..

-- چه خبره اونجا؟..

برگشتم..آرشام با اخماي درهم پشت سرم ايستاده بود..

- مي خوام برم بيرون ولي اين اقا نميذاره..

-- بيرون واسه چي؟..

- حوصله م سر رفته..گفتم برم اين اطراف يه کم قدم بزنم..

-- تو باغم مي توني قدم بزني..لازم نيست بري بيرون..

انگار از چيزي عصباني بود..

- اما آخه..

-- اما و آخه نداره..برو تو..

باز افتادم رو دور لجبازي ..

-ولي من بايد برم بيرون..مگه اينجا زندوني ام؟!..

با شنيدن صداي بوق ماشين سرمو کج کردم واز رو شونه هاي پهن و مردونه ي آرشام به پشت سرش نگاه کردم..

يکي از همون ماشيناي مدل بالا ولي اين يکي رنگش سفيد بود..حدس زدم ماشين ارسلان باشه..از همون راه سنگلاخي به طرفمون مي اومد..انگار قصد

داشت از ويلا بره بيرون..

کنارمون زد رو ترمز و پنجره رو داد پايين ..

-- مي خواين برين بيرون مي رسونمتون..

آرشام با حرص جوابشو داد: مگه نمي خواي بري بيرون؟..پس سريعتر..

ارسلان ريلکس خنديد و گفت: مي دونم از خدات ِ ولي جواب سوالم و هنوز نگرفتم..دلارام چرا عصبانيه؟..نکنه دعواتون شده؟..

تو دلم گفتم مگه تو فضولي مرتيکه؟!..ولي از روي لجبازي با آرشام نگاش کردم و گفتم: اشتباه مي کنيد من و آرشام تا حالا نشده با هم دعوا کنيم..

حوصله م سر رفته بود ولي ارشام اجازه نميده برم بيرون..

آرشام با عصبانيت بهم توپيد:لازم نکرده واسه کسي توضيح بدي..برو تو..

اروم بودم..در اصل نبودم ولي اينطور نشون مي دادم..

- خب چرا؟!..نکنه تا اخر بايد اينجا زندوني باشم؟!..

ارسلان رو کرد به من وگفت: اتفاقا منم دارم ميرم اين اطراف يه گشتي بزنم..خوشحال ميشم همراهيت کنم..

قبل از اينکه جوابشو بدم آرشام با مشت زد رو سقف ماشين و از پنجره تو صورت ارسلان داد زد:دلارام حق نداره با تو هيچ کجا بياد.. راتو بکش برو تا

بيشتر از اين عصبانيم نکردي..

ارسلان با پوزخند جوابشو داد: شايد به ظاهر تغيير کرده باشي ولي ذاتت همونه که هست..چرا باهاش مثل يه اسير رفتار مي کني؟..دلارام حق داره ازاد

باشه ..هيچ وقت اين رفتار بيخودت و با خانما درک نکردم..

و آرشام دندوناش و روي هم ساييد و به صورت کاملا وحشتناک سر ارسلان فرياد زد: ارسلان اگه همين الان نزني به چاک قسم مي خورم همون کاري

رو باهات بکنم که سالهاست ارزومه به سرت بيارم..

حرفاش جدي بود..و ارسلان اينو فهميد ..صورتش سرخ شده بود و خشم از چشماي هردوشون شعله مي کشيد..

عجب غلطي کردما..حالا نخواد تلافي رفتار ارسلان و سر من در بياره؟!..

ارشام به نگهبان اشاره کرد درو بازکنه و ارسلان با سرعت پاش و گذاشت رو گاز و از ويلا بيرون رفت..

موندن رو جايز ندونستم و خواستم يواشکي بزنم به چاک که صداش و از پشت سر شنيدم..

-- کجـــا؟..صبر کن باهات کار دارم..مگه نمي خواستي قدم بزني؟..

با ترس پا گذاشتم به فرار بدون اينکه برگردم و پشت سرمو نگاه کنم..ولي صداي پاشو مي شنيدم که به شتاب پشت سرم مي دويد..

دستم از پشت کشيده شد ..وقتي يه دور، دوره خودم چرخيدم مجبورم کرد سر جام وايسم..

- ولم کن مگه دزد گرفتي؟..

داد زد:حاليت مي کنم با کي طرفي دختره ي احمق.. اون حرفا چي بود تحويل اون کثافت دادي؟..

- مگه چي گفتم؟..ول کن دستم شکست..

-- خيلي دوست داشتي باهاش باشي اره؟..

پس بگو دردش چيه..

- معلوم هست چي ميگي؟!..همونقدر که از عموي پست فطرتش بيزارم از اينم بدم مياد..اصلا به تو چه ربطي داره..ولم کن..

با خشم پوزخند زد و سرم داد زد: هم ازش متنفري و هم خوشت مياد باهاش باشي ..کورخوندي گربه ي وحشي..تا وقتي زير دست مني حق نداري نزديک

اون بي شرف بشي..گرفتي که؟..

دستمو پيچوند ..کم مونده بود از درد دستشو گاز بگيرم..چند بار خيز برداشتم طرفش ولي امونم نداد و دستمو بيشتر فشار داد..صداي جيغ و دادم بلند شده

بود..

- ولم کن بذار برم..بذار برم به درد بي درمون خودم بميرم..ول کن دستمو..

دستمو برد پشتم ..چسبوندم سينه ي ديوار..سينه هام درد گرفت..صداشو بيخ گوشم شنيدم..

-- د آخه تو چه دردي داري؟..اصلا تو چي از درد مي دوني؟..درد تو چيه؟..مريضي؟..بي پولي؟..خانواده نداري ؟..هــــــان؟..کدومش لعنتي؟..

اشک تو چشمام حلقه بست..با درد داد زدم: اره درد من ايناس..درد منه خاک بر سر از نداريه..نداشتن يه خانواده ي درست و حسابي..يه مادر که بشه

مرهم دردام..يه پدر که سايه ش بالا سرم باشه..منم درد دارم..بدبختياي خودمو دارم..........جيغ کشيدم: اگه درد نداشتم که گيرادمايي مثل تو و شايان و

منصوري نمي افتادم..

اشک صورتم و پوشونده بود..با خشونت برم گردوند..اخماش وحشتناک تو هم بود و فکش از زور خشم منقبض شده بود..

زل زد تو چشماي خيسم و فرياد کشيد: ناراحتي که گير من افتادي اره؟..داري عذاب مي کشي؟..ولي بايد تحمل کني..فهميدي؟«بايـــد»..

پوزخند زد..با خشم ..

-- از دست من خلاص بشي گير يکي از من بدتر ميافتي..يکي مثل شايان که واسه داشتن تو حاضره هر کاري بکنه..اره اينم درده..يه درد ناعلاج..تو

انتخابت و کردي..بهت حق مخالفت نميدم که حالا جلوم قَد عَلَم کني و هر چي که دلت خواست بگي..حاليت ِ که چي ميگم؟..

با گريه گفتم: اگه بفهممم بايد خودمو بزنم به نفهمي..

هميشه همين بوده..اين شماها هستين که براي ديگران تصميم مي گيرين و با قانون خودتون پيش ميرين..همين قانون لعنتيتون منو به اين روز انداخته..

شايان کثافت باعث مرگ مادرم شد و پدر بي غيرتم به اون روز افتاد..اينکه برادره نامردم وجود خواهرش و انکار کنه و انگار نه انگار يه بدبخت، يه

گوشه از اين دنيا داره بال بال مي زنه..

بين گريه هام به حالت جيغ ادامه دادم: خودمو به اينجا رسوندم اونم با چنگ و دندون..تو فک کردي آسونه يه دختر بين اين همه گرگ باشه و دست

نخورده باقي بمونه؟..فک کردي به همين راحتيه که نگاههاي ديگران و به روي خودم تو هر گورستوني ببينم ودم نزنم؟..انگار که نديدم؟..

منم حق دارم عين ادم زندگي کنم..به کجاي اين دنيا بر مي خورد اگه شايان پاش به خونمون باز نمي شد؟..به خدا منم ادمم..حق دارم يه نفس راحت

بکشم..از شايان متنفرم..از اون کثافت بيزارم..بيزارم..بيـــزار..

شونه هام از زور هق هق مي لرزيد و صدام هر لحظه تحليل مي رفت..دستمو از تو دستش کشيدم بيرون و رو زمين زانو زدم..صورتم و با دستام

پوشوندم و گريه کردم..

هنوز چهره ي معصوم و رنگ پريده ي مادرم جلوي چشمام بود..پدرم وقتي که هنوز بي غيرتيش به رخم کشيده نشده بود..برادرم و مهربونياش....چرا

زندگيمون يه شب ِ دود شد رفت هوا؟!..چرا؟..

بينيم و کشيدم بالا و از تو جيب مانتوم يه دستمال در اوردم..داشتم اشکامو پاک مي کردم..

صداش گرفته و بم به گوشم خورد..

-- پاشو وايسا..

تکون نخوردم که کمي بلندتر تکرار کرد: گفتم وايسا..

حوصله نداشتم باهاش جر وبحث کنم..اروم ايستادم ولي نگاش نکردم..خواستم برم تو که دستمو گرفت..

-- مگه نمي خواستي بري بيرون؟..

با بغض گفتم: ديگه نمي خوام..

-- ولي با من مياي..مي خوام باهات حرف بزنم..

از پشت پرده اي از اشک نگاش کردم..

- چي مي خواي بگي؟!..

دستمو ول کرد..

-- يه اب به صورتت بزن سرحال که شدي بيا تو ماشين ..منتظرم..

پشتش و بهم کرد و رفت سمت پارکينگ..*

تو يه مسير نامعلوم بوديم..هيچ کدوم حرف نمي زديم..صداي زنگ اس ام اس گوشيش بلند شد..

يه نگاه بهش انداخت و نمي دونم چي توش نوشته بود که اخماشو کشيد تو هم..

نگاهش سرگردون بود..

دستشو به طرف ضبط ماشين برد و با حرص دکمه ش و زد..کلافه تو موهاش دست کشيد و آرنجش و به پنجره ي ماشين تکيه داد..

حسابي تو خودش بود..

(آهنگ تقدير - شهاب بخارايي)

دلم عاشقت نمي شه

براي هميشه امروز ، دور اسمت خط كشيدم

با همه بدي و خوبي ، ديگه از تو دل بريدم

تو برام فقط يه خوابي كه تو چشمام خونه داره

تويي اون قصه كهنه كه برام فايده نداره

دلم عاشقت نمي شه ، اينو خوب بدون هميشه

كه من از آهن و سنگم ولي تو از جنس شيشه

چرا هميشه آهنگاي مايوس کننده و غمگين گوش مي کرد؟..اين اهنگ در عين حال که هيجان داشت ولي غم و نااميدي درش بيداد مي کرد..

انگار يه آرشيو از اينجور آهنگا داره..

راه ما با هم يكي نيست ، ما زمين و آسمونيم

برو از دلم جدا شو ، نمي شه با هم بمونيم

برو با خاطره ي خوش از من خسته جدا شو

اينه تقدير من و تو ، گريه بسه ، بي صدا شو

دلم عاشقت نمي شه ، اينو خوب بدون هميشه

كه من از آهن و سنگم ولي تو از جنس شيشه

به صورتش نگاه کردم..اخماش تو هم بود..با سرعت رانندگي مي کرد..

نگام فقط صورت گرفته وعصبي ارشام رو مي ديد..

مي ديدم که تو خودش فرو رفته..مي ديدم که حواسش به اطرافش نيست ..

سرعتش هر لحظه بيشتر مي شد..

براي هميشه امروز ، دور اسمت خط كشيدم

با همه بدي و خوبي ، ديگه از تو دل بريدم

تو برام فقط يه خوابي كه تو چشمام خونه داره

تويي اون قصه ي كهنه كه برام فايده نداره

دلم عاشقت نمي شه ، اينو خوب بدون هميشه

كه من از آهن و سنگم ولي تو از جنس شيشه

نتونستم بي تفاوت باشم و پرسيدم: هميشه به آهنگاي غمگين گوش ميدي؟!..

با اخم جوابم و داد: چرا مي پرسي؟..

به ضبط اشاره کردم........

جوابمو نداد..

چند لحظه بعد يه گوشه نگه داشت..سمت چپم تا چشم کار مي کرد دريا بود ..

پياده شديم..يه سراشيبي اونجا بود که ازش پايين رفت..منم با احتياط پشت سرش راه افتادم..

نسبت به من بي توجه بود..رو به روي يه صخره ايستاد ولي نگاهش به دريا بود..

پشت سرش ايستادم..يه قدم به جلو برداشتم و کنارش قرار گرفتم..به صورت درهم و ناراحتش نگاه کردم..

اره ناراحت بود..

تو عمق چشماش همون غم هميشگي نشسته بود..غمي که از وقتي فهميدم حسم نسبت بهش چيه تونستم اون رو تو چشماي سياه و نافذش ببينم..

نفس عميق کشيد ..در همون حال تو موهاش دست کشيد و نگاهشو به من دوخت..اطرافمون تا حدودي خلوت بود..ولي گه گاه مردم از کنارمون رد مي

شدن و با لبخند به دريا نگاه مي کردن..

آرشام _ تو ميگي تو زندگيت درد کشيدي..ميگي نامردي ديدي و دم نزدي..تحمل کردي و چشمات و بستي..

مکث کرد..

-- امروز حرفات و زدي..منم شنيدم..ولي حالا من مي خوام حرف بزنم..و تو بايد بشنوي..

منتظر نگاش کردم که چشم ازم گرفت و به دريا خيره شد..

-- همه ي ادما يکسري اسرار تو زندگيشون دارن..يه راز..يه راز که هم مي تونه بزرگ باشه ..و يا کوچک و بي ارزش..ولي از ديد اون کسي که راز رو

پيش خودش داره مهم و با ارزش ِ ِ..تو دختر ازادي هستي..ازاد فکر مي کني و ازاد هم عمل مي کني..بي پروايي..گستاخ و محکم..رفتاري که ذاتا تو

وجودت هست..نگاهت و رفتارت به ظاهر نشون نميده رازي تو دلت داشته باشي..اينکه بخواي يه گوشه از زندگيت رومخفي کني يا حتي جزو اسرارت

نگه داري....ولي همه چيز در ظاهره..

سکوت کرد..

نمي دونستم چي مي خواد بگه ولي حسابي محو حرفايي که مي زد شده بودم..

-- بعضي چيزا گفتني نيست..جاشون تو اعماق قلبته..مي خواي نباشه ولي بايد بمونه..بايد بمونه تا بتونه هدفت رو مشخص کنه..شايدم اهدافت و..

نگام کرد..

-- هدفت چيه دلارام؟!....مي تونم حدس بزنم نابودي شايان!!..

با تعجب نگاش کردم..که ادامه داد: چرا؟..مي خواي ازش انتقام بگيري؟..مي خواي همونطور که اون تو و خانواده ت رو به روز سياه نشوند تو هم

همون بلا رو به سرش بياري؟....هدفت همينه درسته؟!..

من من کنان گفتم: من..مـ..ن نمي فهمم چي داري ميگي..

پوزخند زد وسرش و تکون داد..

-- مي فهمي..اينبار همه ي حرفام و مي فهمي..درکشون توي چشمات پيداست..

سرم و زير انداختم..

-- تو مي خواي حقت و بگيري..رازت همينه..

-رازم؟!..اما من..

--وقتي حرفات و زدي فهميدم تا چه حد از شايان نفرت داري..و مي دونستم شايان با تو وخانواده ت چه بازي کرده و از نتيجه ش باخبرم..فکر مي کردم

وقتي براي بار آخر شايان بهت پيشنهاد بده قبول مي کني چون براي گرفتن انتقام بايد اينکارو مي کردي..ولي تو قبول نکردي..حدس زدم قرار نيست به

گرفتن حقت فکر کني..ولي هر لحظه مي بينم نفرتت نسبت به شايان بيشتر ميشه و هراس ِاينو داري که اون حرف تو رو پيش بکشه..اسمش که مياد

وحشت مي کني..نگاهت به وضوح همه چيز و نشون ميده ....مي فهمم که چي تو سرته..چون اين نگاه رو خوب مي شناسم..

و با لحني محزون در حالي که چشم به دريا داشت ادامه داد: ازادي هرکار که مي خواي بکني..وقتي برگرديم تهران شاهد يه سري تغييرات تو زندگيت

هستي..اون موقع دختر ازادي هستي که هر کار بخواد انجام ميده..مي خواستي ازاد زندگي کني و منم جلوت و نمي گيرم..

نگام کرد..

--مسيرت و خودت انتخاب مي کني....ولي..

مکث کرد..

-- يکي هست که از دور مراقبت باشه....چون اونم يه درد ناعلاج داره..يه درد که صد برابر بيشتر از تو داره عذابش ميده..درد تو رو مي فهمه ..اونم

واسه خودش يکسري اهداف رو دنبال مي کنه..

نگاه آخرش و به دريا دوخت ..

نفسش وسنگين بيرون داد و با قدم هايي پيوسته رفت سمت ماشين..

و من موندم و يه ذهن درهم و برهم ..پس فهميده بود..

ولي اين رو تنها کسي مي تونه از تو چشمام بخونه که خودشم حس مشابهه منو داشته باشه..کسي که دنبال انتقام باشه..

وگرنه مطمئن بودم هيچ کس تا به الان متوجه نشده..حتي فرهاد که هميشه کنارم بود..

به فکر فرو رفتم..

(-- يکي هست که از دور مراقبت باشه....چون اونم يه درد ناعلاج داره..يه درد که صد برابر بيشتر از تو داره عذابش ميده..درد تو رو مي فهمه ..اونم

واسه خودش يکسري اهداف رو دنبال مي کنه..)

درد ناعلاج..دردي که با انتقامم درمان نمي شد..پس آرشام هم دنبال انتقامه!!..

ولي از کي؟!..

براي چي؟!..

خدايا چقدر دوست داشتم بدونم اين مرد ِ مغرور و محکم رو چي به اين روز انداخته؟!..

چي باعث شده آرشام به فکر انتقام بيافته؟!..

گفت برگشتيم ازادم!!..

ولي چرا خوشحال نيستم؟!..

رفتم کنار ماشين ..دستاش رو فرمون بود و سرش و تکيه داده بود..نشستم کنارش که به ارومي سرش و بلند کرد..

وبدون اينکه نگام کنه ماشين و روشن کرد..

تو مسير برگشت هيچ کدوم حرفي نزديم..بي هدف تو خيابونا مي چرخيد..

مني که ذهنم درگير آرشام و حرفاش بود..

و آرشام که....

«آرشام»

باز همون حس لعنتي..باز همون تشويش ها و ..تکرار و تکرار و تکرار..

کي مي خواد تموم بشه؟..کي به آرامش حقيقي ميرسم؟.. اصلا يه روزي ميرسه که از اينهمه دروغ و تيرگي خلاص بشم؟..

ولي تموم ميشه..تمومش به اون نفر اخر بستگي داره..نفر دهم..کسي که مهره ي اصلي ِ اين بازي بود..و نفر نهم..خودش مياد طرفم..منم مي دونم چطور

ازش استقبال کنم..

تصميمي که داشتم ازش بر مي گشتم رو از نو گرفتم..

ماشين و بردم تو.. در کمال تعجب دلربا رو کنار ارسلان ديدم.. پياده شدم و به طرفشون رفتم..نگهبان با ترس نگام کرد..

-- آقا من بي تقصيرم..ارسلان خان گفتن شما در جريان هستيد..

زير لب غريدم: خفه شو و برو سر کارت..

--چـ..چشم آقا..

برگشتم و به دلارام نگاه کردم که متعجب به ماشين تکيه داده بود..

ارسلان _ ببين کي اينجاست..

به دلربا نگاه کردم .چشمان عسلي و جذابش..با همون درخشش ِ هميشگي..

به طرفم اومد و با لبخند دستش و اورد جلو..

-- سلام ..مشتاق ديدارت بودم..

همون دلرباي سابق بود..با همون غرور هميشگي..غروري که ..

نخواستم که بياد..

ولي حالا که با پاي خودش تا اينجا اومده ....پس بايد بمونه..

دستش و تو دستم گرفتم و فشردم..

- خوشم نمياد مهمونم ناخونده باشه..

دستشو رها کردم..لبخندش رو حفظ کرد..به طرف ساختمون حرکت کردم..

-- هنوزم همون آرشام سابقي..يه دنده و مغرور......

وارد سالن شدم و روي صندلي نشستم..با همون غرور خاص و زيبايي که هميشه در خودش داشت نگاهم کرد و با لبخند نشست..همزمان ارسلان هم

وارد شد..

-- خب خب من ديگه ميرم به کارام برسم..فکر کنم تنها باشين بهتره..حتما حرفاي زيادي براي گفتن دارين..

انگشت اشاره ش رو به پيشاني زد : روز خوش..

به در سالن نگاه کردم..

دلربا خواست حرفي بزنه که خدمتکار رو صدا زدم..

-- بله آقا..

- دلارام تو باغ ِ..صداش بزن بگو بياد داخل..

-- چشم آقا..

با رفتن خدمتکار نگاه کوتاهي بهش انداختم که يک تاي ابروش رو بالا انداخت و گفت:بعد از اين همه مدت اومدم ديدنت چه استقبال گرمي..

پوزخند زدم..

-- همون توقعات هميشگي..دلربا از اين همه يکنواختي خسته نشدي؟..

-- خسته؟!..آرشام تو......

با يک نفس عميق به پشتي صندلي تکيه داد..مغرضانه نگاهم کرد..

--از اين لحاظ تغيير کردي..

--ولي تو تغيير نکردي..

لبخند زد..

--آره مي دونم..واسه ي همينه که........

--سلام..

نگاهم به سمت دلارام کشيده شد..جلوي در ايستاده بود.. به طرفم اومد..نگاه کوتاهي به دلربا انداخت و کنارم نشست..

دلربا مشکوفانه به هر دوي ما نگاه کرد و گفت: ايشون رو معرفي نمي کني؟!..

--دلارام..يکي از دوستان نزديک ِ من ..

سرش و زير انداخت..پنجه هاش رو در هم فشرد..

و به دلربا نگاه کرد و لبخند زد..

«دلارام»

وقتي گفت دوستشم حال بدي بهم دست داد..برام جاي سوال داشت که چرا جلوي اين دختر منو دوستش خطاب کرد؟!..

پس چرا جلوي ارسلان جور ديگه اي رفتار مي کرد؟!..

اون دختر که بعد فهميدم اسمش دلرباست با لبخندي از روي غرور نگام کرد..واقعا هم اسمش به چهره ي جذابش مي اومد..

تو صورتش دقيق شدم..چشماي عسلي، کمي درشت و کشيده..

لباي نسبتا گوشتي و بيني قلمي و کوچيکي که بهش مي خورد عمل کرده باشه..پوست برنز و براق..

موهاي بلوند رنگ کرده که قسمت جلو رو کاملا از شال بيرون گذاشته بود..آرايشش غليظ نبود..چهره ش بيشتر از اينکه زيبا باشه جذاب بود..جذاب و

لوند..

-- جدا؟!..چه جالب..خوشبختم..

به زور سرمو تکون دادم و زير لب گفتم: همچنين..

ولي تو دلم ناليدم: بدبختي از اين بيشتر؟!..

-- يه دوستي ساده يا..؟!..

و آرشام با حرفي که زد نفسم بند اومد ..

-- فقط يه دوستي ساده..

کاملا جدي بود..نامرد خردم کرد..اين مدت گرمايي از نگاه و حرارتي از دستاش ديده بودم که پيش خودم مي گفتم حتما حس متقابلي نسبت بهم داره..ولي

حالا با اين جوابي که به دلربا داد همه ي دنيام و رو سرم آوار کرد..

دوست نداشتم بمونم ولي جوني تو پاهام نبود تا از جام بلند شم..مي ترسيدم نگام و روش نگه دارم و از همون نگاهه گله مند دستم و بخونه..

مي ترسيدم پاشم و عين ادماي فلج بين راه سقوط کنم و رسوا بشم..

بنابراين از روي درد به روي هردوشون لبخند پاشيدم و خراشي که رو قلبم نشسته بود رو پشت همون لبخند کذايي پنهون کردم..

ترجيح دادم سکوت کنم و فقط شنونده باشم..

کنجکاو بودم بدونم اين دختر کيه؟!..

کيه که آرشام مثل بقيه بهش نميگه من معشوقه شم؟!..

درسته اينها در ظاهر همه ش يه بازي بود..ولي حس مي کردم اين دختر با بقيه فرق مي کنه..

دلربا با غرور پا روي پا انداخت و نگاه عسلي وجذابش رو معطوف چهره ي جدي و خشک آرشام کرد..

-- مدت زيادي نيست که همراه خانواده م از آمريکا برگشتم..پروازمون با ارسلان همزمان شد..اون شب که شايان مهموني گرفته بود ما هم يه جشن

خودموني به مناسبت ورودمون و ديدن اقوام و اشناها ترتيب داديم..ارسلان اصرار داشت به مهمونيش بيام ولي متاسفانه نتونستم مهموناي خودمو راضي

کنم..

تا اينکه خواستم بيام ديدنت ولي شايان گفت اومدي کيش..اين مدت هم کاراي شرکت و کارخونه وقتم و گرفته بود..

شايان به پدرم پيشنهاد اين سفر رو داد..منم فقط محض خاطر اينکه تو رو ببينم از اين پيشنهاد استقبال کردم..

اين شد که ما هم اومديم..ديگه صبر نکردم تا فردا،خواستم همين امروز ببينمت..

و با شيفتگي ِ خاصي زل زد تو چشماي آرشام و گفت: از اينکه مي بينم هنوزم مثل اونوقتا هستي خوشحالم..

--چي شد که برگشتي؟..

لبخند دلربا کمرنگ شد..

-- دليل خاصي نداشت..پدر عزم برگشت به کشورش و کرده بود که من و مامي هم استقبال کرديم..دلم واسه اينجا و..مخصوصا تو تنگ شده بود..

يه لبخند کج نشست رو لباي آرشام..

--جالبه.. بر مي گردي؟..

-- نه..قصد برگشت ندارم..مي خوام همينجا به کارم ادامه بدم..خواستيم بريم ويلاي خودمون ولي اماده نبود..اين مدت که نبوديم معلومه هيچ کس بهش

رسيدگي نکرده..

شايان پيشنهاد کرد اين مدت که کيش هستيم تو ويلاي اون باشيم..من که حرفي ندارم..منتهي اينجا رو بيشتر دوست دارم..

يادمه اونوقتا که مي اومديم کيش اولين نفر تو بودي که پيشنهاد مي دادي اينجا بمونيم..واقعا چه روزايي بود..براي من پر از خاطره ست..

و لبخندي از روي ظاهر زد و نفسش رو آه مانند بيرون داد..

معلوم بود خيلي باهم صميمين..رفتارش سبکسرانه نبود..نگاهش مملو از غرور بود و حرکاتش از روي لوندي..

مثل شيدا جلف و بي مزه رفتار نمي کرد..مهمتر از اون اينکه نگاهش به من با خصومت نبود..به روم لبخند نمي زد يا دوستانه نگام نمي کرد..کاملا

معمولي..

لااقل خودش که اينو مي گفت..خوبه باز منو دوست خودش خطاب مي کنه نميگه کلفتشم..

چقدر احمق بودم که فکر مي کردم آرشام نسبت به من بي احساس نيست..مي خواستم اون و عاشق خودم کنم..مي خواستم شيفته م بشه و کاري کنم

قلبش فقط براي من بتپه..

ولي اين نگاه سرد و لحن جدي درست عکس ِ تموم تصوراتم رو به رخم مي کشيد..

آرشام _ گذشته ها گذشتن و تموم شدن..و هيچ وقتم مايل نبودم خاطرات قديم رو پيش بکشم..

-- ولي من با اون خاطرات تا به الان زندگي کردم ..توي اين 5 سال به اميد اينکه يه روز برگردم و باز ببينمت روزشماري مي کردم..

و به من نگاه کوتاهي انداخت و رو به آرشام گفت: مي تونم تنها باهات صحبت کنم؟..

آرشام به من نگاه کرد..به مني که پدر خودم و در اوردم تا از حالت صورت و لرزش نامحسوس دستام پي به حال درونيم نبره..

بگو اره مي توني..بگو دلارام برو تو اتاقت و خبر مرگت ديگه هم بيرون نيا..

تو رو خدا آرشام بهم بگو برو....

حدس مي زدم دلربا چيا مي خواد بگه..خرفت که نبودم،اينا قبلا عاشق هم بودن..لابد الانم هستن..خودمم به همين درد ِ بي درمون گرفتارم مي دونم چه

مرضي ِ..

آرشام از روي صندلي بلند شد و ايستاد..تو چشماي جذاب دلربا خيره شد و گفت: بريم تو باغ..

هر دوشون که رفتن من موندم و يه مشت رويا و ارزوهاي تخريب شده..يه خرابه..

شايدم يه سراب...

آره همه ش سراب بود..من عاشقش بودم..هنوزم هستم..

ولي آرشام....

يعني تموم مدت اين حس لعنتي بهم دروغ مي گفت؟!..اينکه رفتار آرشام گرمتر از سابق شده؟..اينکه در برابر گستاخي هاي من کمتر عکس العمل نشون

ميده؟..اينکه وقتي باهام حرف مي زنه محوم ميشه و اينکه در مقابل ارسلان نسبت به من حساسيت نشون ميده..

يعني چشمم و به روي همه ي اينا ببندم؟..بگم چي؟..بگم تمومش توهم بود؟..يه خوابه شيرين ولي کوتاه؟..

چرا انقدر احمق بودم که فکر مي کردم دارم آرشام و شيفته ي خودم مي کنم؟..چرا به خودم اميد الکي دادم؟..چرا تموم مدت خودم و به خواب زدم که حالا

با يه تلنگر از طرف آرشام اينطور بپرم و هراسون بفهمم که همه ش رويا بوده؟..

خاک تو سرت کنن دلارام که اين همه وقت عين عروسک تو دستاش بودي..هرکار خواست باهات کرد..اون به مثقال عقيده اي هم که برات مونده بود رو

همين مرد به باد داد و تو چشمات و بستي..

اونو محرم خودت دونستي چون عاشقش بودي..

چرا عين منگولا تا فهميدي عاشقشي گذاشتي باهات بازي کنه؟..چرا يه درصد به خودت و غرورت بها ندادي؟..چرا لعنتي؟..چــرا؟..

نفهميدم کي صورتم از اشک خيس شد و نفهميدم تموم مدت که اونا داشتن تو حياط حرف مي زدن من رو همون صندلي عين مجسمه خشک شده بودم و

به در بسته نگاه مي کردم که چند دقيقه ي پيش ارشام بدون توجه و يا حتي يه نگاهه هر چند کوتاه به من بيرون رفته بود..

اين دختر کي بود؟..کي بود که داشت روياهامو خراب مي کرد؟..کيه که با وروده بي موقعش باعث شد قلبم بشکنه و بفهمم که تموم مدت تو توهمات ِ خودم

سير مي کردم؟..

ولي با اين همه مي خوام که عقب بکشم؟..دلارام مي خواي سرپوش رو عشقت بذاري و نديد بگيريش؟..چون آرشام تو رو نمي خواد؟..چون عشق

سابقش برگشته؟..چون دلربا اومده و دلارام بايد بره بميره؟..

عشق رو تو نگاهه دلربا ديدم..اشتباه نکردم..

هه..اره..دلارام دلش و زد حالا دلربا رو تو مشتش داره..وگرنه ارشام به همين اسوني در مقابل کسي کوتاه نمياد..اگه بينشون کدورتي هم بوده باشه

مطمئنم دلربا بلده چطور رفعش کنه..

واسه همينم برگشته..برگشته که رشته پاره شده ي بينشون رو به هم پيوند بزنه..

و منم مثل يه علف هرز فقط کنار بشينم و نگاشون کنم..

يه برگ دستمال کاغذي از روي ميز برداشتم و اشکامو پاک کردم..خواستم برم تو اتاقم ولي نتونستم و ناخواسته قدم هام رو به طرف باغ برداشتم..

ولي اونجا نبودن..

اصلا به درک..چرا بيخودي خودمو داغون مي کنم؟..

سمت چپ دور تا دور باغچه رو سنگ کار کرده بودن که رفتم و روش نشستم..زانوهام و جمع کردم تو شکمم و چونه م و گذاشتم روشون..زل زده بودم

به زمين و عميق تو فکر بودم..

نمي دونم چند دقيقه تو همون حالت بودم و داشتم به بدبختيام فکر مي کردم که با شنيدن صداي ارسلان حواسم جمع شد..

-- زانوي غم بغل گرفتي؟..

پــوف..د ِبيا..همينو کم داشتم....لولو سرخرمنم از راه رسيد..

اخمامو کشيدم تو هم گفتم:اجازه ندارم چند دقيقه واسه خودم تنها باشم؟..

در کمال پررويي اومد کنارم با فاصله ي کم نشست ..کمي خودم و کشيدم عقب ولي نتونستم بيشتر برم چون يه کم ديگه مي رفتم مي افتادم..

-- تنهايي گاهي اوقات خوبه..منتهي اينکه يه سنگ صبور داشته باشي بهتر از تنهايي جواب ميده..

نگاه سبزش رو تو چشمام دوخت..

--امتحان کن..من ميشم سنگ صبورت..

خواستم بلند شم که مچم و گرفت..با پرخاش دستم و کشيدم عقب که به حالت تسليم دستاش و برد بالا و با لبخند گفت: باشه بابا تسليم..دختر چته؟..

خواستم بلند شم که با حرفش در جا خشکم زد..

-- فرارت از چيه دلارام؟..مي دونم بين تو وآرشام چيزي نيست..

-چرا اين رابطه رو مي بيني و انکار مي کني؟!..

-- چون قبولش برام سخته که آرشام دوباره بخواد عاشق بشه..در ضمن شايان همه چيزو بهم گفته..

حيرت زده نگاهش کردم..ولي جدا از جملات آخرش قسمت اول حرفش بدجور ذهنمو بهم ريخت..

-تو گفتي که..آرشام دوباره..

-- چرا خودت بر نمي گردي تا نگاشون کني؟!..

و با دست به رو به رو اشاره کرد..که آرشام و دلربا کنارهم تو باغ زيردرخت ها قدم مي زدن و دلربا دستش و دور بازوي آرشام حلقه کرده بود..

داشت لبخند مي زد و آرشام هم حالت صورتش جدي بود ولي نه مثل هميشه..اينبار اروم بود..

-خب..اونا..

-- هر دوي اونا عاشق هم بودن..و البته الانم هستن..5 سال پيش دلربا به خاطر موقعيت شغلي و ادامه ي تحصيل تو امريکا همراه خانواده ش مقيم

امريکا شد..آرشام خواست جلوش رو بگيره ولي دلربا تصميم خودش رو گرفته بود..کاراشون و خودم انجام دادم..چون اونجا زندگي مي کردم و گه گاه مي

اومدم ايران..

- چطور..چطور با هم آشنا شدن؟!..

--شايان واسطه ي اين اشنايي بود..پدر دلربا يکي از دوستان صميمي شايان محسوب مي شد و از اين طريق تو يکي از همين مهموني ها دلربا و آرشام

همديگرو ديدن..دلربا اخلاق خاصي داشت..با غروري که در عين حال با لوندي همراه بود تونست آرشام رو جذب خودش کنه..آرشام هم با بقيه فرق

داشت..

مکث کرد..

--اون به زنها بها نمي داد..ولي به وضوح مشخص بود رفتارش با دلربا جدا از بقيه ست..

پس حدسم درست بود..حسي که نسبت به اين قضيه داشتم دروغ نبود..مي دونستم همينه..اونا عاشقه هَمَن..هنوزم هستن..وگرنه اينطور اويزون هم نمي

شدن..

دلربا چه زود با يه ذره ناز و عشوه کدورتاشون رو از بين برد..شايد چون اسمامون به هم شبيه ِ اين مدت آرشام با من نرمتر رفتار مي کرد..هه..اره

حتما همينه..

سرمو زير انداختم..يه قطره اشک نزديک بود از چشمم بيافته که با سر انگشت گرفتمش و صورتم و برگردوندم تا ارسلان نبينه..

-- ويلاي شايان از اينجا دور نيست..امروز مجبورش کردم همه چيزو بگه..شک داشتم که امروز مطمئن شدم..براي همين دلربا رو با خودم اوردم..هم

اون اصرار داشت که هر چه زودتر آرشام رو ببينه و هم من مي خواستم از اين طريق بفهمم که ارشام هنوز همون آرشام ِ و تغيير نکرده..

بغضم گرفته بود و چونه م بدجور مي لرزيد..چشمام مي سوخت..اشک توش پر شده بود و دنبال يه موقعيت بودم تا همه شون و خالي کنم..صورتم و

برگردونده بودم تا چشماي خيسم و نبينه..

-- آرشام جذابه..به هر چي که خواسته رسيده..تو سن 30 سالگي يه فرد قدرتمنده..

و حس کردم تموم اين جملات رو با حرص و نفرت خاصي به زبون مياره..

خيلي خودمو کنترل کردم که گريه نکنم..

پاشدم برم که دستمو گرفت..مجبورم کرد وايسم..تقلا کردم ولي ولم نکرد..سرمو که بلند کردم ديدم آرشام با اخم غليظي اونطرف کنار دلربا ايستاده و ما

رو نگاه مي کنه..

لعنت به تو که داري زجرکشم مي کني..دارم دق مي کنم از دستت بي احساس..

-- دلارام چت شده؟!..دستت چرا انقدر سرد ِ؟!..

بي توجه به صورت عصباني آرشام برگشتم طرف ارسلان..دستم و گرفته بود ول نمي کرد..

بهش توپيدم: فهميدي بين ما چيزي نيست..ولي شايان چيز ديگه اي هم بهت گفته؟..

ميخواستم بدونم در مورد اين 1 ماه بهش حرفي زده يا نه..خواستم حرف و عوض کنم..تا بلکه يه جوري از دستش خلاص شم..

يه جور خاصي نگام کرد و با يه لبخند کج گفت: که قراره به زودي ملکه ي قصرش بشي؟..ولي قصر آرشام که چشمگيرتره..اينطور نيست؟..

با حرص جوابشو دادم: من با آرشام و قصرش کاري ندارم..حالا که همه چيزو مي دوني حتما اينو هم مي دوني که من فقط وفقط يه خدمتکارم..

خدمتکارش که تو اين سفر همراهش اومدم..اينکه چرا منو جلوي تو معشوقه ش خطاب کرده رو برو از خودش بپرس..به من ربطي نداره..ولي اون

عموي پست فطرتت کور خونده که دستش به من برسه..همتون از يه قماشين..

با عصبانيت بازم و گرفت و کشيد طرف خودش..سفيدي چشماش به سرخي مي زد..يعني تا اين حد رو عموش حساس ِ ؟!..

ولي اينطور نبود..

-- بفهم چي داري از دهنت مي ريزي بيرون..من کاري به شايان ندارم..ولي تو برام فرق مي کني..آرشام که باهات نيست..پس چرا به من فکر نمي کني؟..

-ولم کن....

با حرص دستمو کشيدم بيرون و برگشتم تا دستش روم بلند نشده بزنم به چاک که صورتم محکم خورد تو سينه ي سفت و عضلاني ِ آرشام ..

دماغم و محکم چسبيدم..از درد اشک تو چشمام نشست..بهتر ..بالاخره يه جوري بايد مي ريختن بيرون..

در همون حال به جفتشون توپيدم: لعنت به همتون..

و خواستم از کنارش رد شم که نذاشت..

-- چي بهش گفتي ارسلان؟..

ارسلان پوزخند زد ..با نفرت گفت: يه مسئله ي خصوصي بود بين من و دلارام بود به کسي هم ربط نداره..مگه وقتي با عشق دست تو دست دلربا زير

درختا قدم مي زدي سوال کردم چي داريد به هم مي گيد؟..حالا هم برو پيش دلربا من با دلارام کار دارم....

نگاهم و به ارشام دوختم تا ببينم عکس العملش در مقابله اين حرف ارسلان چيه..ولي مثل هميشه فقط اخماش تو هم بود ..

نگام کرد و خواست يه چيزي بگه که امونش ندادم و به طرف ساختمون دويدم..

دلربا همونجا زير درختا رو صندلي نشسته بود و نگاه کنجکاوش رو آرشام و ارسلان مي چرخيد..

رفتم تو اتاقم..دلم حسابي پر بود..دوست داشتم گريه کنم..در اتاق و قفل کردم و افتادم روتخت..ديگه جلوي خودمو نگرفتم و ازته دل زار زدم..

به حماقت خودم..به اينکه تموم مدت بيخود و بي جهت داشتم نقش بازي مي کردم در صورتي که همه چيز به همين راحتي برملا شد..

دليلش شايد براي ارشام مهم باشه ولي ديگه براي من پشيزي ارزش نداره..

اينکه معشوقه ش باشم يا نه..اينکه کنارش بمونم يا نمونم تمومش کذب بود...

هر وقت از چيزي ناراحت بودم خودم و با آهنگاي غمگين خالي مي کردم..خود به خود هرچي بغض رو دلم داشتم تخليه مي شد..با تموم اشکايي که از

چشمام سرازير مي شد عقده هامم مي ريختم بيرون..

ارسلان به همين راحتي همه چيزو فهميد و من بيخود خودمو درگيرش کرده بودم..اينکه ارشام بفهمه ارسلان همه چيزو مي دونه برام مهم نيست مي

خواد چکار کنه..حتما مي دونست که به دلربا گفت من فقط دوستشم..اگه نمي دونست هم لابد تصميمش عوض شده چون دلربا رو ديده..

کسي که سالهاست عاشقشه..معلومه هنوزم عشقشون رو فراموش نکرده..

حالا بايد چکار کنم؟..اگه دلربا خواست اينجا بمونه چي؟..حتما با پدر و مادرش ميان اينجا..به قول خودش مثل قديما پيش همن..

اونوقت منه بدبخت چه خاکي تو سرم کنم؟..صبح تا شب شاهد ِ نگاههاي عاشقونه شون بهم باشم؟..

دلربا هر چي ام مغرور باشه جذابه..از همه مهمتر عاشقه..مني که يه مثقال عقايده داشتم دل و دينم و به باد دادم اون که 5 سالم آمريکا زندگي کرده

لابد......

خدايا دارم ديوونه ميشم..دارم هذيون ميگم..چکار کنم؟..اگه بمونه چکار کنم؟..جايي رو ندارم که برم..نمي خوام شاهد باشم..شاهد نگاههاشون به هم..

نمي خوام عذاب بکشم..

خدايا آه ِ فرهاد چه زود دامنم و گرفت..دسته رد به عشقش زدم و اينجوري به خاک سياه نشستم..ديگه بدتر از اين؟!..ديگه بدتر ازاينکه غرورم..عشقم..

قلبم..همه چيزم و باختم؟..شکستم و نابود شدم؟..مگه از اين بدترم هست؟..

کم درد داشتم که يه درد ديگه نشست تو دلم؟..اين درد زجرم ميده..الان که اولش ِ اينجوريم واي به حال بعدش..

اصلا شايد آرشام اون و نخواد..شايد بگه ديگه دوستت ندارم..

احمق شدي دلارام؟..خب اگه نمي خواستش که نميذاشت اونجوري بازوش و بگيره..اصلا باهاش حرفم نمي زد..

شايد ازش گله داشته باشه ولي دلربا رفعش مي کنه..عين اب خوردن..احساسش و برمي گردونه..من مي دونم..من که شانس ندارم..

اي کاش يه جايي رو داشتم مي تونستم اينجا نمونم..ولي کجا رو دارم؟..

اي کاش فرهاد پيشم بود..دوست داشتم باهاش حرف بزنم..ولي چه فايده؟..اون منتظر جواب مثبته..من گفتم جوابم منفيه ولي قبول نمي کنه..

اي کاش حرف از علاقه ش پيش نمي کشيد تا الان با خيال راحت بهش زنگ مي زدم و ازش مي خواستم بياد پيشم..

مي دونم نامرديه..مي دونم خودخواهيه..ولي چکار کنم؟..کسي رو جز اون ندارم..تموم مدت فک مي کردم مثل برادرمه ولي حالا..

ياد حرف آرشام افتادم که گفت برگرديم تهران ازادم..

اره ديگه منو مي خواد چکار؟..دلربا جونش پيششه..آي آي دلارام ديدي چطوري انداختت دور؟..

هر کار مي کردم از ذهنم بيرونش کنم نمي شد..بدتر مي شد که بهتر نمي شد..به جاي اينکه عشقش و نديد بگيرم ترغيب مي شدم عاشقش بمونم وبراي

رسيدن بهش تلاش کنم..

هميشه تا مي ديدم يکي عاشقه ولي تا تقي به توقي مي خوره ميگه فراموشت مي کنم و بعدشم طرف ميره رد کارش آي حرصم مي گرفت که دوست داشتم

با دستام طرف و ريز ريزش کنم..د ِ آخه اينم شد عشق؟!..

حالا قسمت خودم شده بود..داشتم جا مي زدم..به خاطر اينکه فکر مي کردم آرشامم دلربا رو دوست داره..

ولي بايد مطمئن مي شدم..بايد مطمئن شم آرشامم اون و مي خواد يا نه..بعد مي تونستم تصميم بگيرم..

تا اون موقع سنگين و اروم ميشم..ديگه مثل سابق زرت و زرت نميرم تو دست و پاش که فک کنه خبريه..

به قول مامانم خدابيامرز که هميشه مي گفت (سنگ ِ سنگين رو هيچ وقت اب با خودش نمي بره..ولي سنگ ِ سبک با يه موج کوچيک کنده ميشه و با

جريان اب حرکت مي کنه)..

منم ميشم اون سنگ ِ سنگيني که هيچ موجي نتونه حرکتم بده..

الکي جا نميزنم..وگرنه ممکنه بعدها پشيمون بشم..

مي مونم..

تا مطمئن شم و بتونم يه تصميم درست و منطقي بگيرم..

«آرشام»

-چي بهش گفتي عوضي؟..

--گفتم که ..خصوصــــيه..

- ارسلان منو بيشتر از اين عصباني نکن، بگو چي داشتي بهش مي گفتي؟..

-- هر چي که مي دونستم..ديگه چرا فيلم بازي مي کني؟..شايان همه چيزو بهم گفته..

يقه ش و چسبيدم: زر نزن ارسلان ..بفهمم پات و کج گذاشتي دودمانت و به باد ميدم..مي دوني که اينکارو مي کنم..

-- کي رو داري مي ترسوني آرشام؟..هر چي نباشه منم يکيم لنگه ي خودت..عشق سابقت که برگشته ديگه اين همه هارت و پورت واسه چيه؟..

- دلربا عشق من نيست..هيچ وقتم نبوده..بهتره اينو خوب تو گوشاتون فرو کنين..هم تو وهم اون عموي پست فطرتت ..

پوزخند زد..

--جدا؟!..

به دلربا اشاره کرد..

-- ولي اينطور به نظر نمياد..هر چي نباشه وقتي خواست از ايران بره عاشقت بود..الانم با همون حس برگشته پيشت..

- به درک..الان معشوقه ي من فقط دلارامه..

-- تو انگار حاليت نيست من چي دارم ميگم..بهت ميگم شايان همه چيزو بهم گفته ..

- از اول مي دونستم اون عموي بي شرفت دهنش چفت و بس نداره..برام مهم نيست که از چيزي خبر داري يا نه..ولي دلارام معشوقه ي منه..چه از وقتي

به تو معرفيش کرده باشم، چه از حالا به بعد..پس دورش و خط مي کشي و حد خودت و نگه مي داري ..حاليته که؟..

-- زياد مطمئن نباش رفيق..اصل ِ کار دلارامه که اون ميگه معشوقه ت نيست..قضيه ي دلربا رو هم مي دونه..وقتي يه عاشق به اين لوندي و خوشگلي

کنارت داري ديگه دلارام رو واسه چي مي خواي؟..ازش خواستم به من فکر کنه..لااقل من در حال حاضر تنهام..مثل تو يه عاشق سينه چاک کنارم ندارم..

و همراه با پوزخند : شايد دلارام هموني باشه که سال هاست دنبالشم..از اخلاقش خوشم مياد..خوشگلم که هست پس.........

از فرط عصبانيت بي هوا مشت محکمي تو صورتش زدم ..چرخيد ..

و با صدايي که بي شک شبيه به نعره بود گفتم:يه بار ديگه بگو چه گ.....ي خوردي بي شرف..بگو تا تيکه تيکه ت کنم و لاشه ت و بندازم جلوي سگا ..

به خودش اومد خواست بهم حمله کنه که محکم زدم زير دستش و چسبوندمش به درخت..تقلا مي کرد يقه ش رو ازاد کنه..

-فکر کردي بازم ساکت مي شينم تا هر غلطي خواستي بکني؟..دور دلارام و خط مي کشي..از همين حالا..شير فهم شد؟..

زد زير دستم..مشتي که ناغافل تو صورتم زد باعث شد گوشه ي لبم پاره بشه..با هم گلاويز شديم..

-- دلارام مال تو نيست که بخواي واسه ش خط و نشون بکشي..اون ازاده هر کار بخواد بکنه..

- آزاد هست ولي نه واسه انتخاب کردن توي کثافت..تا وقتي پيش منه حق نداري نزديکش بشي..

پرتش کردم رو زمين..لباسش پاره شده بود و يقه ي من هم از وسط جر خورده بود..طرف راست صورتم از ضربه ي ارسلان داغ شده بود..تو جاي جاي ِ

صورتش کبودي به چشم مي خورد و گوشه ي لبش خون آلود بود..

از روي زمين بلند شد..به لبش دست کشيد..

-- ضرب شصتت هنوزم مثل قديماست....پوزخند زد..

انگشت اشاره م و تهديدکنان جلوي صورتش گرفتم : واسه بار اخر دارم بهت ميگم ارسلان..حق نداري نزديکش بشي..اگه يه بار..فقط يه بار ديگه ببينم

مزاحمش شدي قسم مي خورم زنده ت نذارم..به شايان بگو محض دهن لقيش واسه ش گذاشتم کنار، وقتش که شد تحويلش ميدم..در ضمن همين امروز

از ويلاي من ميري و از جلوي چشمام گورت و گم مي کني..بدون بدجور به خونت تشنه م..

و نگاهي از سر نفرت به صورت سرخ شده از خشمش پاشيدم و به طرف ساختمون رفتم..

-- آرشام چي شده؟!..چرا عين سگ و گربه افتادين به جون هم؟!..

به صورت نگرانش نگاه کردم..

- چيزي نيست..ارسلان داره ميره مي تونه برسونتت..

بازومو گرفت..ايستادم..مظلومانه نگاهم کرد..دستمال سفيدي از کيفش بيرون اورد و گذاشت رو لبم..از دستش گرفتم..

-- آرشام من کاري کردم؟..حرفي زدم؟..

-مي بيني که حوصله ندارم..

لبخند زد..

--امشب شام بريم بيرون؟..پدر و مادرم مي خوان ببيننت..

- اگر مشتاقن ميتونن بيان اينجا..فعلا وقت گردش و اين حرفا رو ندارم..

لبخندش کمرنگ شد..

--درکت مي کنم..هميشه کارت تو اولويت قرار داشته و هنوزم داره..

- اميدوار بودم تو اينو نگي..

از لحن تندم پي به معني کلامم برد..

-- گفتم که منو ببخش..

- و گفتم چي؟..

-- گفتي فرصتي واسه جبران نيست..ولي هست..به خدا هست تو بخواه ميشه..

- نميشه..

-- آرشام.. دوستم داري؟..

نگاهه مستقيمم رو به چشماش دوختم..کاملا جدي ....

جوابي از جانب من نگرفت و مغموم سرش رو زير انداخت..

- سکوتت رو پاي هيچي ميذارم..معنيش نمي کنم ولي بذار جبران کنم..

- کسي حاضره جبران کنه که بدونه چيزي اين وسط هست..وقتي نيست به چه اميدي مي خواي جبران کني؟..اصلا چي رو مي خواي جبران کني؟..

بغض کرد..

-- بذار بهت ثابت کنم که يه چيزي بينمون هست..مي دونم..اشتباه کردم..داشتي بهم احساس پيدا مي کردي که رهات کردم..بهم هيچ وقت نگفتي ولي

نگاهت رو هنوز فراموش نکردم آرشام..مي دوني که اهل التماس نيستم..ولي به خاطر عشقي که بهت دارم مي خوام فرصت جبران رو بهم بدي..براي

همين..مي خواستم ازت يه خواهش بکنم..

-مي شنوم..

-- اجازه ميدي همراه خانواده م يه مدت اينجا باشيم؟..البته اينجا که نه..ويلاي مجاور..

- که چي بشه؟..

-- قرار نيست چيز ِ خاصي بشه آرشام..چرا به همه چيز بدبيني؟..

سکوت کردم ولي اون ادامه داد: اجازه ميدي؟..فقط به عنوان مهمون..

پوزخند زدم..

-- مطمئني؟!..

لبخند زد..

--اره، مطمئنم..من به خودم اين فرصت و دادم..از وقتي تصميم گرفتم برگردم..

- ولي من فرصتي به خودم نميدم..چون از اول چيزي نبوده که بخوام بيخود ذهنم و درگيرش کنم..

-- بوده آرشام..قبول کن که بوده..

- بس کن دلربا..با اين حرفا به جايي نمي رسي..حرفي رو که بزنم تا اخر سرش مي ايستم ..

محزون نگام کرد..

--باشه..هر چي تو بگي..اصلا هر چي تو بخواي..حالا اجازه ميدي؟..

نگاهش کردم که تند گفت: گفتم که فقط به عنوان مهمون..باشه؟..

ترديد نداشتم..ولي خواستم اون اينطور حس کنه..

با لوندي انگشتاش و در هم گره زد و زل زد تو چشمام..

سرمو به ارومي تکون دادم که با خوشحالي لبخند زد..

-- واي مرسي..بابا و مامي حتما خيلي خوشحال ميشن..

عقب عقب رفت ودستش و برام تکون داد..

--پس فعلا باي..

برگشتم..نايستادم تا با نگاهم بدرقه ش کنم..

سرمو رو به بالا گرفتم..نگام به پنجره ي اتاقش افتاد..پشت پنجره ايستاده بود..انگشتش رو به نرمي به شيشه کشيد..دستشو مشت کرد و نگاه خاکستري

و ارومش رو از من گرفت..

ديگه پشت پنجره نبود..

نگاهم و به پايين دوختم..نفس عميق کشيدم و طبق عادت دستم و بردم تو جيبم..

رفتم داخل..بالاخره شر ارسلان هم از اينجا کنده شد..مي دونستم با شايان چکار کنم..مطمئن بودم احساس خطر کرده..اينکه دلارام پيش من موندگار

بشه..ديگه بعد از اين همه مدت کاملا مي شناختمش..

از اين رفتار شايان يه حدسايي زده بودم که..براي به يقين رسيدن بايد يه کاري انجام مي دادم..

ولي هنوز زمانش نرسيده بود..

واسه اينکه ارسلان و از دلارام دور کنم اون و معشوقه م معرفي کردم ولي ارسلان پست تر از اين حرفا بود..

چند ساعت گذشته بود..بايد باهاش حرف مي زدم..

بدون اينکه در بزنم دستگيره رو کشيدم..رو تختش دراز کشيده بود که با حضور غيرمنتظره ي من با هراس ِ خاصي روي تخت نشست..

درو بستم ..به طرفش رفتم..

لباسم رو عوض کرده بودم ولي جاي زخم کوچيکي که گوشه ي لبم بود به وضوح ديده مي شد..با ديدنم در وهله ي اول تعجب کرد ولي خيلي زود به

خودش اومد و با اخم نگام کرد..

چشماي خاکستريش تو اين حالت تيره تر از حد معمول به نظر مي رسيد..ولي در عين حال معصوميتي خاص چهره ش رو پر مي کرد..

-- واسه چي سرت و عين ِ..

مکث کرد..عکس العملي از جانب من نديد ولي تغييري هم تو حالت صورتش ايجاد نشد..

-- واسه چي اومدي اينجا؟..خواهش مي کنم برو بيرون..

بي توجه به حالت پرخاشگرانه اي که به خودش گرفته بود رو تخت نشستم.. لحنم جدي بود..با اخم نگاهش کردم..

-به ارسلان چي داشتي مي گفتي؟..

-- ببخشيد ولي به شما ربطي نداره..

چونه ش رو با خشونت تو دستم فشردم..اخماش جمع تر شد..اينبار از روي درد..

- وقتي ازت سوال مي پرسم درست جوابم و بده..پرسيدم بهش چي گفتي؟..

دستشو گذاشت رو دستم..

-- ول کن ..خردش کردي لعنتي..

- بخواي زير ابي بري حاليت مي کنم با کي طرفي..گرفتي؟..

سرشو تکون داد..ولش کردم..

-بگو، مي شنوم..

-- خودش همه چي رو مي دونست..من هيچي نگفتم..شايان همه چيزو بهش گفته بود..اونم بهم گفت خبر داره من خدمتکارتم..

حس کردم رو قسمت اخر حرفش يک جورايي تاکيد داره..

بهش نزديک شدم..نگاهم عصبي بود ..به عقب خزيد..

-- بهت پيشنهاد داد، اره؟..

--منظورتو نمي فهمم..

داد زدم: اون کثافت بهت پيشنهاد داد باهاش باشي اره؟..جواب ِ منو بده..

به بالاي تخت تکيه داد..زانوهاش و تو شکمش جمع کرد..هنوز هم گستاخ بود..ولي صداش مي لرزيد..

--اونش به خودم مربوط ميشه نه شما..

پوزخند زدم..مچ دستش و گرفتم و فشار دادم..ناليد..با خشونت کشيدمش سمت خودم..

جيغ کشيد: ول کن دستمو عوضي..

-- ببر صدات و..به ارسلان گفتم معشوقمي..گفتم حق نداره نزديکت بشه..پس هر چي رويا واسه خودت بافتي رو از همين الان مي ريزيشون دور..

فهميدي؟..

پوزخند زد..

--اِ..نه بابا..تازه از دستت راحت شدم..به همين خيال باش که باز مي توني خرم کني و پامو بکشي وسط..هه.. معشوقه؟!..در حال حاضر که عشق

سابقتون برگشته ديگه چي ميگي؟..دو تا دوتا؟..

- موضوع دلربا به تو ربطي نداره..

-- موضوع ارسلان هم به تو ربطي نداره..برو بيرون..

شونه هاش و گرفتم و با خشم تکونش دادم..چشماش از ترس گشاد شد..

-- ببين دختره ي احمق..بهتره از همين حالا موقعيتت رو بشناسي..تو هنوزم کارت به من گيره ..تا من نخوام خلاص نميشي..پس بيشتر از اين نذار

عصباني بشم..

بي پروا داد زد..

- برو به درک لعنتي..فک کردي هنوزم مي توني باهام بازي کني؟..فک کردي انقدر پپه ام بتمرگم اينجا تا هر کار خواستي باهام بکني اونم واسه خاطره

اينکه کارم بهت گيره، اره؟..

کوچه رو عوضي اومدي، اينجا از اين خبرا نيست..اگه چپ و راست بخواي تهديدم کني با پاي خودم ميرم پيش ِ شايان ديگه هر کارم خواستم بکنم به هيچ

..

با سيلي که تو صورتش خوابوندم پرت شد رو تخت..با خشم موهاي بلندشرو تو مشت گرفتم وسرشو بلند کردم..صورتشو با دست پوشوند و از ته دل جيغ

کشيد..

فرياد زدم : فقط يه بار ديگه اون زِري که زدي رو تکرار کن اونوقت ببين باهات چکار مي کنم..دلارام خودت مي دوني اون روي سگم بالا بياد چي

ميشه..بلايي به سرت ميارم نه زنده ت معلوم بشه نه مرده ت..پس با اعصابه من بازي نکن و بتمرگ سر جات..

با گريه تو چشمام نگاه کرد..صداش مي لرزيد..

-- فک کردي الان حالم خوبه؟..فک کردي الان دارم راحت زندگيم و مي کنم عين خيالمم نيست؟..الانم کم از يه مرده ندارم..من مردم..خيلي وقته که نابود

شدم..يه مرده ي متحرک که تهديد کردن نداره..زدن نداره..

اصلا بيا بکش..بذار از اين تحرک هم بيافتم..شايد اونوقت باورت بشه که دلارام مرده..خرد شده..

دلارام يه وسيله شده واسه بازي کردن..واسه استفاده بردن.. دست به دست مي چرخم..فقط خوبه هنوز دارم نفس مي کشم..هر کي جاي من بود صد دفعه

خودش و مي کشت..

و با هق هق ادامه داد: شايان..منصوري..تو..ارسلان..

همه تون لنگه ي همين..هيچ کس منو به خاطر خودم نمي خواد..همه دنبال هوا و هوسشونن..همه چشم دوختن به جسم نيمه جونه من ونگاشون به اين

ته مونده نفسيه که از سينه م بيرون مياد..

ميگن اينکه داره جون ميده..اينکه همينجوريش بدبخت هست پس بذار اين دم ِ اخري يه حالي ازش ببريم..

شايان چشمش دنبال جسم منه و يه شب باهام باشه همين سيرش مي کنه..تو که معلوم نيس از کدوم جهنم دره اي سر و کله ت تو زندگيم پيدا شده و دم به

دقيقه يه ساز مي زني و بهم ميگي د ِ يالا پاشو برقص..

خدمتکار..معشوقه..دوست دختر..دوست..اخرشم يه برده که بهش ميگي برو هري ازادي..

منم يه ادم عُقده اي َ م..مثل تو که به زنا به چشم يه وسيله واسه سرگرميت نگاه مي کني..انگار نه انگار منم ادمم..عقده هات رو تَلَنبار کردي و داري

سرمنه بيچاره خاليشون مي کني..

توقع داري دم نزنم؟..هيچي نگم؟..فک کردي اين همه وقت دهنم باز نشده و ساکت موندم يعني حاليم نيست؟..پيش خودت گفتي يه دختر خر و نفهم به پستم

خورده پس تا مي تونم ازش استفاده مي کنم..

حالا که ارسلان همه چيزو فهميده و دارم يه نفس راحت مي کشم اومدي رو سرم هوار شدي که چي؟..که چرا ارسلان بهم پيشنهاد داده؟..

صورتش غرق ِ اشک بود..خيلي وقت بود که موهاش و رها کرده بودم ومحو چشماي خاکستريش شدم..

نگاهش همراه با گريه تو صورتم بود ..خاکستري تيره که رعد و برق چشماش درخشش اونا رو صد چندان کرده بود..

قدرت حرکت نداشتم..نگاهش طوفاني بود..

چشماشو بست ودوباره بازکرد..صداش از زور بغض مي لرزيد..

-- من شوهر دارم؟!..نامزد دارم؟!..دوست پسر دارم؟!..به کسي تعهد دادم؟!....ناليد:من ازادم..مي تونم براي خودم تصميم بگيرم..حق دارم سرنوشتم و

خودم انتخاب کنم..

گفتي برگشتيم تهران ازادم..ولي انگار هيچ وقت قرار نيست برگرديم..پس بهتره اين 1 ماه رو جلو بندازي..ميخوام برم ويلاي شايان..مي خوام هدفم و

جلو بندازم..هرچه سريعتر بهتر..

- چي داري ميگي؟!..

--هر چه زودتر برم اونجا بهتره..شايد الان وقتش نباشه ولي همين روزا موقعيتش جور ميشه..به محض ِ اينکه پيشنهادش و تکرار کرد قبول مي کنم..

اينجوري هم من به هدفم مي رسم و هم تو به....

سکوت کرد..سرش و زير انداخت...انگشت اشاره م رو بردم زير چونه ش و سرشو بلند کردم..

-جمله ت و ادامه بده..

-- مهم نيست..فقط حالا که عشقت دوباره برگشته پيشت درست نيست منم اينجا باشم..دوست ندارم اينم مثل شيدا باهام سر لج بيافته و تحقيرم کنه..

- دلربا رفتارش زمين تا اسمون با شيدا فرق مي کنه..

--مشخصه..تو همون نگاهه اول تونستم اينو بفهمم..ولي بازم نمي خوام اينجا بمونم..برم بهتره..

بازوهاش و تو دست گرفتم..ترسيد، ولي عصباني نبودم..حرکاتم از روي خشم بود ولي نه اوني که دلارام فکر مي کرد..

-- ولي تو حق نداري ازاينجا بري..

با تعجب نگام کرد که ادامه دادم: تا من نخوام نمي توني..هنوز تو کيش هستيم و در حال حاضر من هنوز رئيستم..

نگاه ِ گرفته و محزونش رو تو چشمام دوخت..حس کردم ديگه اروم نيست..اون ارامش هميشگي رو نداشت..

-- ولي دلربا اومده..دلارام اينجا جايي نداره..طبق گفته هاي خودت ديگه خدمتکارتم نيستم..پس وجودم اضافيه..

- دلربا چه ربطي به تو داره دلارام؟..اره خدمتکارم نيستي ولي من هنوز رئيستم..

ميون اون همه اشک لبخند زد..

-- هيچ مي فهمي چي ميگي؟..اگه خدمتکارت نيستم پس ديگه شما هم رئيسم نيستي..

براي يه لحظه همون ارامش هميشگي رو تو چشماش ديدم..

-هستم..تو فقط بگو چشم..

--مثل هميشه؟!..

-فقط بگو چشم..

-- ولي اين تو بميري ديگه از اون تو بميري ها نيست..

از روي تخت بلند شدم..به طرف در رفتم..دستگيره رو گفتم..برگشتمو نگاهش کردم..

چشماي خاکستري و نگاهه ارومش برام پر از معنا بود..ولي....

تو معني کردن اين چشمها چندان پيشرفتي نداشتم..مي دونستم باهام حرف داره اما..

نمي تونستم معنيشون رو بفهمم..

هنوز برام مبهم بود..

شماره ي شرکت و گرفتم..

--الو..

-چه خبر؟..

-- هيچي اقاي رئيس..خبر خاصي نيست..جز همونايي که براتون ايميل کردم..

-جوابش و فرستادم،نشونه شرکا بده..در ضمن من مدت بيشتري کيش مي مونم..شايد 1 هفته، بنابراين حواست به اوضاع ِ شرکت باشه..چشم و گوش من

در حال حاضر تو هستي..

-- چشم قربان..خاطرتون جمع باشه..

«دلارام»

دلربا و خانواده ش 3 روزه که تو ويلاي مجاور ساکنن..ولي خب..دلربا صبح تا شب اينطرف پرسه مي زد..

گاهي با من سلام و عليک مي کرد ..ولي بي خيال رد مي شد و مي رفت تو اتاق آرشام..منم عين گوشت تو روغن ِ داغ جلز و ولز مي کردم..بدجور داشتم

مي سوختم..

مخصوصا که گاهي شاهد مکالماتشون هم بودم و از همه بدتر دلبري هاي دلربا..چقدرم کاراش به اسمش مي اومد..بدجور دل مي برد..

حس مي کردم ارشام نرمتر از سابق باهاش رفتار مي کنه..لااقل وقتي پيش هم بودن اخم نمي کرد و باهاش حرف مي زد..

بي حيا گيري هايي که شيدا مي کرد و اين يکي نمي کرد..يا داشتن تو باغ قدم مي زدن اونم شونه به شونه ي هم يا دم به دقيقه بيرون بودن..

منم از پشت پنجره ي اتاقم شاهدشون بودم..شاهد مکالمات عاشقانه ي دلربا و نگاهاي پر از مهرش به آرشام..و نرمشي که آرشام در مقابل از خودش

نشون مي داد..

گاهي مي نشستم رو تختم و به بخت خودم لعنت مي فرستادم..

خوابم برده بود..

بيدار که شدم ديدم هوا تاريکه..ساعت 10 شب بود..گرسنه م بود ولي با خودم لج کرده بودم..نمي خواستم چيزي بخورم..شايد اينجوري اروم اروم جون

بدم راحت شم..

نخواستم..اين زندگي کوفتي رو نخواستم..زندگي که بخواد باهام اين معامله رو بکنه..قلبم و بشکنه وعشقم و با يکي ديگه ببينم مي خوام اون زندگي از

بيخ و بُن نباشه..

عصر ديده بودم که با هم از ويلا بيرون رفتن..يعني هنوز برنگشتن؟!..اره خب اگه تو ويلا بودن که تا الان صداي خنده ي دلربا ويلا رو پر کرده بود..

از اتاق رفتم بيرون..راهرو زير نور اباژورها با نور کمي روشن شده بود..ناخداگاه دستم رفت سمت دستگيره ي در اتاق آرشام..مي خواستم ببينم که

هست..دلم بي قرارش بود..

يه نگاه..فقط يه نگاهه کوچولو بهش بندازم شايد اين دل لامصبم اروم بگيره..

ولي نبود..با ديدن اتاق خالي قلبم فرو ريخت..ولي پا پس نکشيدم..رفتم تو..درو بستم..رفتم سمت تختش..روش نشستم..روتختيش و لمس کردم ..

دستام و سُر دادم..رو شکم خوابيدم و صورتم و تو تختش فرو بردم..نفس عميق کشيدم..بالشتش و بو کشيدم..بوي عطر هميشگيش رو مي داد..لبخند

زدم..چشمامو بستم و دوباره بو کشيدم..نفسمو تو سينه حبس کردم..نمي خواستم اين بوي خوش رو بيرون بدم..جاش تو سينه م بود..نزديکه قلبم..جايي که

متعلق به خودش بود..

عکسش رو ميز عسلي بود..برش داشتم..به پشت رو تخت خوابيدم و قاب عکسش و جلوي چشمام گرفتم..انگشتم و رو صورتش کشيدم..يه کت اسپرت

مشکي تنش بود و يه بلوز مشکي که يقه ش بند داشت..زمينه ي پشتش ابي تيره بود و نگاهه ارشام مستقيم تو دروبين نبود....طره اي از موهاي جلوش

ريخته بود رو پيشونيش و..

صليبش..هموني که هميشه به گردنش داشت رو پوست سينه ش مي درخشيد..خيلي دوست داشتم بدونم چرا اون صليب هميشه به گردنشه؟!..

عکسش و به لبام نزديک کردم و صورتش و بوسيدم..چشمامو بستم ودوباره بوسيدمش..اوردمش پايين ومحکم تو بغلم گرفتمش..فشارش دادم..

زير لب اروم و گرفته زمزمه کردم: خيلي نامردي آرشام..بي معرفت قلبم و بهت دادم چرا نگرفتي؟..چرا نگاه بي قرارم و نديدي؟!..

آه کشيدم..

از بيرون صداي پا شنيدم..با ترس چشمامو باز کردم..واي خدا يکي داره مياد..

هراسون از جام پريدم و فقط تونستم قاب عکس رو همونجوري بذارم رو ميز و بدوم طرف بالکن ..

قفلش و باز کردم و رفتم تو ولي نبستمش لاشو يه کم باز گذاشتم..کنار ديوار مخفي شدم..قلبم تند تند مي زد..کم مونده بود بزنه بيرون و بيافته جلوي

پاهام..

خداروشکر پرده ها از قبل کنار بودن ومي تونستم داخل اتاق و از پشت شيشه ببينم..

کمي سرم و خم کردم..آرشام و دلربا هر دوشون اومدن تو اتاق..دست دلربا يه بسته بود..لبا و چشماش مي خنديد..ولي صورت ارشام گرفته بود..انگار

خسته ست..

-- واي ارشام خيلي خوش گذشت..ازت ممنونم..دوست ندارم تنهايي برم خريد..

-- پس اين همه مدت با کي خريد مي رفتي؟..

دلربا دلبرانه لبخند زد و يقه ي کت اسپرت آرشام رو گرفت..کشيد طرف خودش و لبخند عاشقانه اي به صورتش پاشيد..

-- نمي دوني وقتي که غيرتي ميشي تا چه حد جذاب ميشي..

آرشام يقه ي کتش رو از تو دستاي دلربا اروم کشيد بيرون..

کت رو از تنش در اورد ودر همون حال گفت: حرف مو پاي غيرتم نذار..

ناز کرد و تو چشماي ارشام خيره شد..

-- نگران نباش اين مدت دوست پسر نداشتم..با مامي و دوستام مي رفتم خريد..

و بعد با اشتياق در جعبه رو برداشت و يه لباس قرمز که خيلي هم زرق و برق داشت رو از توش اورد بيرون..

-- من عاشقه اين لباسم..ياد 5 سال پيش افتادم..بعد از اون مهموني..يادته آرشام؟..

و برگشت و تو چشماش زل زد..لباس و اورد بالا و نشونش داد..ارشام يه لبخند کج تحويلش داد وسرش و تکون داد..

-- مي خوام امشب تکرارش کنيم..ولي تا آخرش..خواهش مي کنم مثل اونبار نصفه رهاش نکن..

آرشام با تعجب نگاش کرد ولي دلربا لباس و برداشت و رفت قسمت رختکن کمد ايستاد..ديوار کشويي رو باز کرد و پشتش ايستاد..

نمي دونستم قراره چي بشه..ولي حس خوبي نداشتم..

اگه بر مي گشتم و پشتم و نگاه مي کردم بالکن اتاقم و مي ديدم که با يه گام مي تونستم بپرم توش و برم تو اتاقم ..

ولي نرفتم..وايسادم تا ببينم چي مي خواد بشه..دلربا مي خواست چکار کنه؟!..

نگاهه ارشام به قاب عکسش افتاد.. که بر عکس افتاده بود رو ميز عسلي..واي خدا از بس هول شده بودم نتونستم درست بذارم سر جاش..

با تعجب برش داشت و نگاش کردم..بعدم گذاشتش رو ميز..

باز خوبه ماتيک نزده بودم وگرنه جاي لبام رو شيشه قاب عکس مي موند..

به تختش دست کشيد..عجب ادميه ها..نکنه فهميده؟!..مي دونستم باهوش ِ ولي نه ديگه تا اين حد..اصلا شايدم نفهميده باشه..

با ديدن دلربا تو اون لباس ِ رقص عربي چشمام از کاسه زد بيرون و قلبم اومد تو دهنم..خدايا..اينجا چه خبــــــره؟!..

آرشام با ديدن دلربا که تو اون لباس قرمز و براق مخصوص رقص واقعا هم دل رو مي ربود دهنش باز موند..نشست رو تخت ولي چشم از دلربا نمي

گرفت..

قلبم درد گرفت..دستمو گذاشتم روش..نگاش نکن لعنتي..

به دلربا نگاه کردم..يه لباس مخصوص رقص ِ عربي قرمز رنگ که درخشندگي خاصي داشت..قسمت بالاي لباس که يه نيم تنه از جنس ساتن بود و لبه

هاي لباس ريشه هاي همرنگ و نقره اي کار شده بود..و رو قسمت شکم حرير سرخي که روش سنگ کار شده بود و درخشندگيش رو صد چندان کرده

بود..و دامن بلند و راسته اي که روي پاي چپش تا بالاي رونش چاک داشت و وقتي با لوندي راه مي رفت پاي خوش تراشش کامل مي افتاد بيرون و به

رخ آرشام مي کشيد..اخماي ارشام جمع شد..

نم اشک نشست تو چشمام..حدس مي زدم مي خواد چه اتفاقي بيافته..

دلربا به طرف سيستم پخشي که رو به روي تخت آرشام بود رفت..يادمه قبلا اينجا نبود..پس..

صداي موزيک عربي تو اتاق پخش شد..ارشام محو دلربا شده بود و اونم با لبخند تو چشماي ارشام نگاه مي کرد..

شروع کرد به رقصيدن..ماهرانه کمرش رو لرزوند..با هر لرزش کمر دلربا و نگاهه خيره ي ارشام قلبم صد تيکه مي شد..

خواستم چشمامو ببندم ولي نتونستم..ميخواستم ببينم..ببينم ارشام چکار مي کنه..ببينم داره چه به روزم مياره..

دلربا به حالت رقص به طرف ارشام رفت که آرشام از روي تخت بلند شد وايستاد..رفت سمت پخش ولي بين راه دلربا نگهش داشت..دورش چرخيد و

پشتش ايستاد..شونه ش رو به حالت رقص به شونه ي آرشام کشيد و دستاشو باز کرد..چرخيد و رفت وسط اتاق..

آرشام رفت سمت يکي از کمدا و درشو باز کرد..يه قفسه پر از شراب..به واسطه ي منصوري و اينکه از مهموناش پذيرايي مي کردم يک به يکشون رو

مي شناختم..يه شيشه اورد بيرون..يه ليوان پايه دار از زير قفسه برداشت..

دلربا با لوندي ليوان شراب رو از دست آرشام گرفت..ازش خورد..نگاهش تو چشماي آرشام قفل شده بود..ليوانو برد سمت لباي ارشام و اونم تا تهشو

سر کشيد..

ليوانو از دست دلربا کشيد..داشت مست مي کرد..نه همين و کم داشتم..مست کنه تمومه..

دلربا مست..آرشام مست..هر دو تنها تو يه اتاق..

خدايا چه خاکي تو سرم بريزم؟..

ديگه کارم به هق هق رسيده بود..امشب به صبح برسه من مي ميرم..اونوقت بايد ارشام و تو قلبم بکشم..اين عشق و از بين ببرم..نمي تونم خدا..نذار

بيچاره تر از اين بشم ..

دلربا هنوز براش مي رقصيد..آرشام که داشت شرابش و مزه مزه مي کرد با چشماي خمار محو اندام دلربا شده بود..

اندام ش*ه*و*ت انگيزي که تو اون لباس قرمز و موقعيتي که توش بودن صد چندان ت*ح*ر*ي*ک کننده شده بود..

چشماي دلربا خمار شده بود..اونم هر بار از ليوان آرشام مي خورد..حرکاتش شل شده بود و عشوه هاش بيشتر ..قهقهه مي زد..مست شده بود..

آرشام شيشه ي شراب و ليوانش و گذاشت رو ميز.. تلو تلو مي خورد..افتاد رو تخت..صداي آهنگ تو سرم بود..

دلربا مستانه خنديد و چرخيد..لب تخت که رسيد خودشو پرت کرد رو آرشام و.....نزديک بود جيغ بکشم که جلوي دهنمو گرفتم..پشتمو بهشون کردم تا نبينم

که چطور دستاي ارشام دور کمر دلربا حلقه شد..

تحمل نکردم..به سختي پريدم تو بالکن اتاقم و رفتم تو..داشتم اتيش مي گرفتم..خودمو پرت کردم رو تخت و از ته دل زار زدم..

مشتاي ظريف و کم جونمو مي زدم رو تخت و مي ناليدم..قلبم درد مي کرد..شکسته بود..نابودم کردي آرشام..بدبخت شدم لعنتي..

همه چي تموم شد..بهش که فکر مي کردم اتيش مي گرفتم..اينکه الان دارن با هم رو تخت......

خدايـــا نــــــه..انقدر گريه کردم که چشمام مي سوخت..اتاق تاريک بود..بالشت از اشکاي من خيس شده بود..

نمي دونم چقدر گذشته بود که حس کردم يکي در اتاق و باز کرد..سرم و از رو بالشت بلند کردم..سايه ي يه مرد افتاده بود رو ديوار..

از پنجره نور کمي افتاده بود تو اتاق و همون اطراف و روشن مي کرد..ولي اونقدر زياد نبود که بتونم تشخيص بدم اين مرد کيه..

ارسلان که ديگه تو ويلا نيست..هيچ مردي هم جز آرشام تو ساختمون نيست اونا هم که الان با همن....

بغضم گرفت..

صدام در نمي اومد..انقدر گريه کرده بودم که اگرم مي خواستم حرف بزنم صدام نا مفهوم بود..

تو نور که ايستاد ديدمش..خـــــدايا....

آرشام بود..اون..مگه الان..با..

با دهان باز زل زده بودم بهش..انگار يه روح وسط اتاقم وايساده..سريع آباژور کنار تختم و روشن کردم..موها و صورتش خيس بود..چشماش سرخ شده

بود..چشماش اروم نبود..طوفاني هم نبود..گرفته بود..

از موهاش قطرات اب به روي صورتش مي چکيد..نگاهش به من يه جوري بود..انگارهم منو مي ديد هم نمي ديد..مثل ادمايي که تو خواب راه ميرن..

رو تخت نيمخيز شده بودم..کنارم نشست..از حضورش اون هم کنارم به قدري شوکه شده بودم که دست و پام سِر شد..

خواستم تو جا بشينم..ولي دستش و گذاشت تخت سينه م..با ترس نگاش کردم..حالت صورتش بر عکس هميشه يه معصوميته خاصي داشت..اخماش تو هم

بود ولي صورتش مثل هميشه نبود..

اروم زمزمه کردم: چيزي شده؟!..

جوابم و نداد..روم خم شد و چشماي منم از اونطرف گشادتر شد..سرش و گذاشت رو سينه م..کاملا کنارم دراز کشيد..خشکم زد..سر آرشام رو سينه م

بود..موهاي خيسش و..حالت عجيبه صورتش..

تکون خوردم که عکس العمل نشون داد..دستشو انداخت روم و و بازومو گرفت..

-- تکون نخور..

- ولي..تو مستي..

-- نيستم..

- هستي..خود ِ....منظورم اينه از حالتت معلومه مستي..

با خشونت سرش و به قفسه ي سينه م فشار داد..

-- نيستم لعنتي..سرم و زير اب سرد گرفتم..مست نيستم..

قلبم از زور هيجان تندتند مي زد....

- چرا اومدي اينجا؟!..

--ارومم کن..

-چــي؟!..

--ارامشي که تو وجودت هست رو مي خوام..ارومم کن..

تموم مدت صداش زمزمه وار بود..

- مگه من قرص آرامبخشم؟!..برو پيش دلربا تا اون ارومت کنه..

-- من دل آرام رو مي خوام تا ارومم کنه..و با حرص گفت: اين دل لامصب و همين امشب ارومش کن..ديگه طاقت ندارم....

- تو حالت خوب نيست..

--نه..

- مشخصه..وگرنه قفسه ي داروهات و با من عوضي نمي گرفتي..عشقت و مي خواي اونوقت اتاق و اشتباه اومدي؟!..

-- من عشق نمي خواستم..فقط آرامش مي خوام..

- لابد اونم از من مي خواي..

-- فقط تو..

-چرا من؟!..

سرش و بلند کرد..سياهي چشماش زير اون نور کم مي درخشيد..

-- نمي دونم..فقط تو..

اينو با لحن اروم و خاصي گفت..در حالي که تو چشمام خيره بود باعث شد يه حسي بهم دست بده..حسي که تپش قلبم و تندتر کرد..

- چکار کنم تا اروم بشي؟..من خودم وضعم از تو بدتره..پس سراغ اهلش نيومدي..

صورتش و اورد پايين و گردنمو بو کشيد..نفس داغش که به گردنم خورد ناخداگاه چشمام و بستم و دستم و گذاشتم رو بازوهاش تا از خودم دورش کنم..

اما....ديدم نمي خوام..

-- اتفاقا اينبار راه و درست اومدم..تو منو مي خواي..منم تو رو..

- مستي حاليت نيست چي داري ميگي..فردا که هوشيار شدي و مستي از کله ت پريد مي فهمي اطرافت چه خبره..

تو همون حالت خماري با حرص ِ خاصي گردنم و گاز گرفت..دردم نگرفت..برعکس يه حالي بهم دست داد..

-- بت ميگم مست نيستم توام هي اينو نکوب تو سرم..اومدم پيشت تا اروم شم..پس اينکارو بکن..

عجب گيري کردما..

- خب چيکار کنم؟..تو بگو من همون کارو مي کنم..

-- مگه دل آرام نيستي؟..

- خب هستم..

-- پس راهش و هم بلدي..

موهام و بو کشيد..کامل روم نيمخيز شده بود..دستام و که گذاشته بودم رو بازوهاش پسش زدم ولي تکون نخورد..

-- چيکار مي کني؟..سو استفاده نکن بکش عقب ببينم..

زمزمه کرد:نميشه....و نمي خوام.....

خنده م گرفته بود..

- تو سعي کن من مطمئنم ميشه..

گونه م رو که بوسيد گر گرفتم..خدايا اين مرد داره باهام چکار مي کنه؟!..

با همه ي زورم پسش زدم و تو جام نشستم..به پشت افتاد رو تخت..

نفس نفس مي زدم..به گونه م دست کشيدم..جاي لباش مي سوخت..

-چکار کردي؟!..

-- بوسيدمت..مگه چيزي شده؟..

با حرص گفتم: پاشو برو تو اتاقت بذار منم به درد خودم......جمله م و ادامه ندادم..

اروم نيمخيز شد طرفم..چشماش هنوز خمار بود..

--دردت چيه؟!..

-هيچي..انگار اروم شدي..پس پاشو برو بذار منم بکپم..

باز خوابيد رو تخت..دستاشو گذاشت زير سرش و با اخم نگام کرد..

--هنوز که کاري نکردي..

زدم به بازوش..

- عجب گيري کردم..پاشو برو دلي جونت ارومت کنه..منو سننه..

رو پهلو خوابيد .. يه جور خاصي نگام کرد و اروم زمزمه کرد:نگران نباش.. الانم پيشِشَم..

با تعجب گفتم: پيش ِ کي؟!..

--دلي ..

از اين حرفش تنم بيشتر داغ شد..دماي بدنم هر لحظه بالاتر مي رفت..

-منظور من ....دلربا بود..

-- اما منظور من دلارام بود..

- ولي دلربا به مزاج ِ تو سازگارتره..

يه لبخند کج نشست رو لباش .. تو دلم گفتم چقدر با اين لبخند جذاب تر ميشه..

- فعلا دل آرام به کار من بيشتر مياد..

حرصم گرفت ..

-عجب رويي داري ..حال وحولت و با دلربا کردي حالا اومدي دنبال ارامشش؟..

جدي گفت:من با کسي حال و حول نکردم..طبق معمول توهم زدي ..

بهش اشاره کردم..

-کاملا مشخصه..حاضرم شرط ببندم الان رو تختت گرفته خوابيده اونم به بدترين شکل ممکن ..

منظورم ب*ر*ه*ن*ه بود که خودش گرفت چي ميگم..باز به پشت خوابيد..انگار عين خيالش نيست من چي ميگم..

--اون رو تخت من باشه يا نباشه..مهم اينه که من اينجام..

زل زد تو چشمام و تاکيد کرد: پيش دلارام..نه دلربا..

-منظورت چيه؟!..

-- تو چرا هر حرف ِ منو به منظور مي گيري؟..

- چون با منظور حرف مي زني وگرنه....

بي هوا دستم و گرفت کشيد طرف خودش..افتادم تو بغلش ..با تقلا خواستم بيام بيرون نذاشت و از روي خشونت حلقه ي دستاش دورم تنگ تر شد..

-- ولم کن ديوونه..

--چرا؟..از ديوونه ها مي ترسي؟..

- من از هيچ کس نمي ترسم..

-- چرا؟!..

-چرا چي؟!..

-- چرا با بقيه فرق داري؟!..چرا هميشه حاضر جوابي و با اينکه به راحتي ميشه ترس رو تو چشمات ديد ولي بازم گستاخي؟!..

بازم تقلا کردم..اما ول کن نبود..

-نمي دونم....حالا ولم کن..

دست چپش کمرم و گرفته بود ..دست راستش و اورد بالاتر و گذاشت پشت گردنم..

دست از تقلا برداشتم..زل زدم تو چشماش که يه شيفتگي خاصي رو توش ديدم..

با خشونت سرم و اورد پايين..لال شدم..فقط نگاش مي کردم..دست و پام يخ بسته بود ولي تنم کوره اي از آتيش بود..

آرشام يه تيشرت مشکي تنش بود که رو سينه ش طرح هاي خاکستري داشت..

منم يه بلوز استين کوتاه آبي با يه شلوار کتان مشکي..

موهام موج مانند از روي شونه م ريخت تو صورتش..سرمو تکون دادم تا موهامو بزنم کنار ولي نذاشت..سرمو نگه داشت و عميق تو موهامو نفس

کشيد..بعد از يه مکث نسبتا طولاني به نرمي موهام و کنار زد و نگاه خمارش رو تو چشمام دوخت..

عشق وصف حال رابطه ي ما نبود..من عاشقش بودم ولي اون نه....

اون منو به عنوان يه وسيله واسه رسيدن به اهدافش مي خواست..

با فکر به اين صدام لرزيد..

-ميشه بري؟..

خمار زمزمه کرد: کجا؟!..

- تو اتاق خودت..

--پيش دلربا؟..

اب دهنم و قورت دادم..نم خواستم اينو بگم..سخت بود اما.... گفتم: اره..فقط برو..

چند لحظه زل زد تو صورتم..مي دونستم هنوز حالت مستي رو داره..منتهي خودش انکار مي کرد..اون همه شرابي که خودم با چشماي خودم ديدم خورد

حتم داشتم تا فردا اثرش نمي پره..هر چقدرم اب سرد بزنه به سر و صورتش..

ولي خب تاثيرش تا حدي کمتر شده بود..

اخماش و کشيد تو هم..نگاهش ديگه ارامش چند لحظه پيش رو نداشت..انگار باز تو قالب اصليش فرو رفته بود..

تقريبا پرتم کرد کنار و از روي تخت بلند شد..ديگه نگام نکرد..دوست داشتم داد بزنم بگم نرو..بمون..نرو پيش دلربا..

ولي اينبار تموم سعيم و کردم تا بتونم جلوي زبونم و بگيرم..رفت..با شنيدن صداي در قلبم لرزيد..

خواستم بره چون طاقتش و نداشتم بمونه..چون با هر نگاهش بي تاب تر مي شدم..نخواستم بمونه و خلاف ميلم بيرونش کردم..پشيمون بودم ولي بايد

اينکارو مي کردم..اون نبايد با من مثل ِ يه عروسک رفتار کنه..ديگه نمي خواستم ازم سواستفاده بشه..تا همينجاش بس بود..

ولي داشتم ميمردم..عين شبگردا رفتم تو بالکن..بايد مي ديدم تو اتاقش چه خبره..خودمو رسوندم به بالکن اتاقش..

بين بالکن اتاق من واتاق ارشام به نرده ي اهني بود که ازش رد شدم..از پشت شيشه تو اتاقو نگاه کردم..نور اباژور فضا رو روشن کرده بود..دلربا

غرق خواب با همون لباس افتاده بود رو تخت..

يعني کاري نکردن؟..

پس....

نگاهم و دور اتاق چرخوندم..اما آرشام تو اتاق نبود..

ترسيدم يه وقت بي هوا برگرده تو اتاقم و ببينه نيستم..سريع خودمو رسوندم تو اتاقم..ولي اروم و قرار نداشتم..مي خواستم بدونم کجاست..

واسه همين از اتاق رفتم بيرون..

به همه جا سرک کشيدم تا اينکه تو باغ ديدمش..دستشو برده بود تو جيبش و زير درختا قدم مي زد..چراغاي باغ روشن بود..نسيم ارومي وزيد و به

صورتم خورد ..باعث شد حال خوبي بهم دست بده..

سايه به سايه دنبالش قدم برداشتم..به شدت تو خودش فرو رفته بود که نفهميد يه ديوونه ي عاشق ديوونه وار افتاده دنبالش و داره نگاهش مي کنه..

با نوک کفش به زمين و چمناي زير درخت ضربه مي زد..گاهي هم نگاهش و به اسمون شب مي دوخت و مهتابي که عکسش تو چشماي ارشام افتاده

بود..

وقتي صورتش و به طرفم برگردوند پشت يکي از درختا مخفي شدم.. نگاهش به اسمون افتاد..و اين نقش زيبا و شفاف رو تو درخشندگي چشماش ديدم..

خدايا هر لحظه که مي گذره بيشتر عاشقش ميشم..

کاري کن بهش برسم..

کاري کن اونم عاشقم بشه..

خدايا چي ميشه يه معجره اتفاق بيافته؟..

مي دونم عاشق شدن اين مرد در حد معجزه ست..ولي فقط تو مي توني..

نذار حالا که براي اولين بار عشق رو تجربه کردم طعم تلخ شکست رو بچشم..

تو موقعيتي که حواسش نبود خودم و رسوندم به ساختمون و يک راست رفتم تو اتاقم..ولي تا خود صبح تو باغ قدم زد و منم پا به پاش با نگاهه

سرگردونم از پشت پنجره همراهيش کردم..

روز بعد از طرف شايان پيغام رسيد که يه کشتي تفريحي اجاره کرده و توش يه مهموني کوچيک ترتيب داده..همه رو هم دعوت کرده بود..

نمي دونستم منم مي تونم باهاش برم يا نه..

به هرحال الان ديگه همه مي دونن من نسبتي با آرشام ندارم مهمتر از همه ارسلان و شايان ..از طرفي چون مهموني از طرف شايان بود خودمم ترديد

داشتم..نمي دونم يه جورايي انگار دودل بودم..

هم مي خواستم که برم و ببينم چه خبره و خب دلم به آرشام گرم بود که همراهمه و نميذاره شايان کاري بکنه..

و از طرفي دوست نداشتم تو مهمونيه اون کفتاره پير شرکت کنم..ازش مي ترسيدم..از چنين ادمي بايدم ترسيد..

کسي که جون ادما براش کوچکترين اهميتي نداره و گرگ صفته..کسي که حيا و نجابت يه زن شوهردار رو به راحتي ازش مي گيره..از اين ادم بايد

ترسيد و دوري کرد..

و منتظر بودم ببينم آرشام چي ميگه..اينکه باهاش برم يا نه..حالا که دودلم يکي تو انتخاب کمکم کنه خيلي بهتره..

پشت پنجره ي اتاقم نشسته بودم و از همونجا منظره ي باغ رو تماشا مي کردم..

ديشب که هيچي نخورده بودم الانم از زور گرسنگي رو به موتم..

آرشام خيلي وقته از ويلا زده بيرون و الان مي تونستم برم پايين يه چيزي بخورم..ديگه نمي تونستم طاقت بيارم..

فکر نمي کردم دلربا هم پايين باشه..تو سالن پشت ميز نشسته بود و صبحونه ش رو مي خورد..

با ديدن من لبخند کمرنگي نشست رو لباش و به نشونه ي سلام سرش و تکون داد ..منم مثل خودش فقط سرم و تکون دادم..

پشت ميز نشستم..خدمتکار صبحونه م و حاضر کرد..حيني که اروم مشغول بودم صداي دلربا رو شنيدم..

-- خيلي وقته با آرشام دوستي؟..

-نه خيلي..

-- چطور آشنا شدين؟..

لقمه م رو جلوي دهنم نگه داشتم..نگاش کردم..از چشماش درصد بالاي کنجکاويش رو خوندم..

لقمه رو گذاشتم دهنم و جويدم..يه قلوپ از چاييم خوردم و جوابش و دادم..

- مگه خودش بهتون نگفته؟..

--نه..يعني ازش نپرسيدم..

-پس ازش بپرس..خودش بگه بهتره..

يه تاي ابروش و داد بالا و با تعجب نگام کرد..

-- زيادم مهم نيست..روش حساس نيستم..

- روي کي؟!..

با عشق زمزمه کرد: آرشام..بهش اطمينان دارم..مي دونم که عاشقمه..

فنجون و تو دستم فشار دادم..بايد اروم باشم ولي نيستم..

-خودش بهت گفت؟!..

نه مي تونستم و نه حتي مي خواستم که باهاش رسمي صحبت کنم..وقتي اون اين همه راحته من چرا خودمو بگيرم؟..

سرش و تکون داد و لبخند زد..

-- آره..وگرنه اين همه ازش مطمئن نبودم..

کم مونده بود فنجون تو دستم منفجر بشه..

بي احساس..

بي وجدان..

منو نديدي؟!..جلوت بودم..عاشقت بودم..

فنجونو گذاشتم رو ميز..از بس فشارش دادم دستم قرمز شد..2 تا لقمه بيشتر نخورده بودم..ديگه راه گلوم بسته شد..

انقدر با اطمينان گفت (خودش بهم گفته دوستم داره) که ديگه جاي شک و شبهه اي باقي نذاشت..

يعني واقعا آرشام بهش ابراز عشق کرده؟!..

حتما همينطوره وگرنه چرا دلربا بايد دروغ بگه؟!..

رفتار آرشام هم که باهاش خوبه..

خاک تو سر ِ من کنن که با اتفاق ديشب فکر کردم نسبت بهم بي ميل نيست..فکر کردم وقتي بهم گفت پيشت ارامش دارم يعني ....

پــووووووف..چه خيال خامي..

خواستم از پشت ميز بلند شم که صداش از پشت سر درجا خشکم کرد..طرف صحبتش دلربا بود..

--فکر کردم تا الان رفتي..

دلربا با لبخند نيم نگاهي به من انداخت بعدم بلند شد و به طرف آرشام رفت..دستشو گرفت و زل زد تو چشماش..

يعني آرشام اين همه طنازي و دلبري رو از اين دختر ديده که عاشقش شده؟!..

-- صبر کردم برگردي ويلا..وقتي بيدار شدم ديدم نيستي..سرمم درد مي کرد..يه فنجون قهوه خوردم ولي بازم اروم نشدم..الان بهترم..

آرشام سرش و تکون داد و دستش و از تو دست دلربا بيرون کشيد..به من نگاه کرد که منم سرم و انداختم پايين و وانمود کردم دارم صبحونه م و مي

خورم..ولي کوفتم شده بود..

مرتيکه ي مغرور فقط بلده واسه من خودش و بگيره..اونوقت واسه اين خانم فاز عاشقانه در مي کنه..ديشبم ديد عشقش مست و خوابه اومد سر وقت

من..عوضي..

تو دلم جواب خودم و دادم: خب شايد اونجوريا هم نباشه..تو که رفتارش و مي بيني چرا اينو ميگي دلارام؟..اگه عاشقه دلرباست پس چرا انقدر سرده؟..

ديگه دارم ديوونه ميشم..خودمم گيج شدم..لااقل يه کوچولو احساسم از خودش بروز نميده تا بفهمم يه چيزي بارشه..ادم به اين بي بخاري به عمرم نديدم..

--دلارام..

با شنيدن صداش سرم و با تعجب بلند کردم..رو به روم اونطرف ميز ايستاده بود..دلربا هم کنارش بود..

- بله..

-- بيا تو اتاقم..بايد باهات حرف بزنم..

منتظرجوابم نشد و از سالن بيرون رفت..

دلربا نگاه خمارش و از در سالن گرفت و به من دوخت..

بي توجه بهش از پشت ميز بلند شدم..

اگه شيدا بود با اون صداي جيغ جيغوش ويلا رو، رو سر منو آرشام خراب مي کرد..

ولي دلربا انگار با سياست تر از اين حرفاست..

-چيزي شده؟!..

لب تخت نشست و خونسرد نگام کرد..وقتي ديشب از خودم روندمش توقع داشتم الان بهم محل نده..ولي رفتارش مثل هميشه بود..

شايدم نمي خواد موضوع ديشب رو پيش بکشه..چون مطمئنا اونقدرام مست نبوده که بخواد فراموش کنه..ديشب تو حياط که قدم مي زد اينطور نشون نمي

داد..

--بيا بشين..

جلوي در بودم..

- نه همينجا راحتم..فقط بگين که با مـ..

-- گفتم بيا بشين..

جوري با تحکم جمله ش رو تکرار کرد که زبونم بسته شد و رفتم سمتش..لب تخت نشستم ولي با فاصله..

جدي پرسيدم: چي مي خواين بگين؟!..

سرش و کج کرد و نگام کرد..اخماش و کشيد تو هم و گفت: يه دقيقه رسمي و يه دقيقا بعد خودموني حرف مي زني..گفتم که عادي باش..

-گفتي.. ولي اون واسه وقتي بود که ارسلان رو داشتيم بازي مي داديم..

-- الان هم چيزي تغيير نکرده..من ازت خواستم پس انجامش بده..

پوزخند زدم..ديگه نبايد جلوش ساکت باشم..انگار زيادي خودم و ساده نشون دادم..

- ولي من به خواسته ي کسي توجه نمي کنم..هميشه مي بينم خودم چي مي خوام همون کارو انجام ميدم..

از لحن جدي و محکمم تعجب کرد..تو چشماش خوندم ولي اخماش هنوز تو هم بود..

-- تا وقتي که من رئيستم خواسته ت برام مهم نيست..

- اين خودخواهانه ترين جمله اي بود که تا حالا شنيدم..رئيسم باشين يا نباشين بازم من سر حرفم هستم..در ضمن منو خواستين اينجا تا اين حرفا رو

تحويلم بدين؟!..

خواستم بلند شم که مچم و گرفت..دستمو به تخت فشار داد..شديدا دردم گرفت ولي فقط اخمامو کشيدم تو هم و دندونامو رو هم فشار دادم تا ناله نکنم..بايد

جلوش محکم باشم..بايد بفهمه من عروسکش نيستم..

با خشم زير لب غريد: بتمرگ سر جات شر و ورم تحويل ِ من نده..

حرصم گرفت..

زل زدم تو چشماي خوشگلش که ادم و مسخ مي کرد..ولي لحنم کاملا جدي بود..

- اينکه حرف حق جلو چشماي شما شر و ور به حساب مياد مشکل خودتونه نه من..حرفي دارين بزنين مي خوام برم..

-- چيه؟..تا گفتم برگرديم ازادي فکر کردي خبريه اره؟..

و فشار دستش و بيشتر کرد..صداي ناله م رو تو گلو خفه کردم..

- به تو ربطي نداره..دستم و ول کن..

دستم و اورد بالا و با اون يکي دستش هولم داد عقب..حرکتش کاملا پيش بيني نشده بود..پرت شدم عقب که پشتم به تاج بالاي تخت خورد.. دردم نگرفت..

ولي دستمو هنوز ول نکرده بود..

خيز برداشت سمتم که قلبم در جا ايستاد و بعد از چند لحظه باز شروع به تپيدن کرد..

معلوم نيست چه مرگشه..چرا همچين مي کنه؟..

جوري روم خيمه زد که خودمو کشيدم پايين و تقريبا افتادم رو تخت..بوي عطرش بينيم رو نوازش داد..از اين همه نزديکي نمي دونم چرا ولي بغضم

گرفت..نخواستم که بفهمه .. بنابراين به سختي بغضمو قورت دادم..

صورتشو اورد پايين..نگاهش يه جوري بود..اتيشم مي زد..چشماشو خمار کرد و با تحکم گفت: مي دوني چيت بيشتر از همه جلب توجه مي کنه؟!..

سکوت کردم و جوابم فقط نگاهه خيره ام تو چشماش بود..

لباشو به گوشم نزديک کرد ..

-- در عين حال که مي ترسي ولي گستاخي..بي پروا بودنت رو حفظ مي کني..حتي تو بدترين شرايط به رفتارت ادامه ميدي..

داشتم کم کم در برابر اغوشي که با يک جهش متعلق به من مي شد و اون گرمايي که بينمون بيداد مي کرد مي باختم که زود خودمو جمع و جورکردم..

دستامو زدم تخت سينه ش که يه کم ازم فاصله گرفت..

با اخم زل زدم تو چشماش و گفتم: برام مهم نيست که در موردم چي فکر مي کني..ولي اينو بدون من کسي نيستم که به راحتي بازيچه ي دست ِ اين و اون

بشه..حالا هم بکش کنار ممکنه از نظر عشقي واسه ت گرون تموم بشه..

پوزخند زد..

-- چطور؟!..الان داري تهديدم مي کني؟!..

- هر چي..ولي عشقت يه دفعه سر برسه و ما رو تو اين وضعيت ببينه ممکنه اينبار بره و ديگه هم پشت سرش و نگاه نکنه..هميشه که ادم شانس

نمياره..

اون فاصله ي کم رو تا حدي پر کرد ولي هنوز روم خيمه زده بود..

با يه جور حرص ِ خاصي که تو صداش بود در حالي که همه ي اجزاي صورتم و از نظر مي گذروند گفت: برام مهم نيست..حوصله ي يه دردسر تازه رو

ندارم..

به چيزي که شنيده بودم شک داشتم..منم که کنترلي رو زبونم ندارم..

- يعني چي؟!..مگه عاشق دلربا نيستي؟!..

اخماش بيشتر رفت تو هم..

-- اين مزخرفات چيه که ميگي؟..کي همچين حرفي زده؟..

- خودش..همين امروز..

زل زد تو چشمام..

-- چي بهت گفت؟..

- اولش از رابطه و اينکه چطور با هم اشنا شديم پرسيد..جوابشو ندادم که بعدش گفت بهت اعتماد داره چون مطمئنه دوسش داري..در ضمن اينو هم گفت

که تو خودت بهش گفتي عاشقشي..

حرفام که تموم شد چند لحظه زل زد تو صورتم بعد هم کشيد کنار..نشست رو تخت..منم نشستم..

منتظر بودم يه چيزي بگه..

بالاخره حرفامو زدم..بي کم و کاست..اينجوري مي تونستم بفهمم اين موضوع حقيقت داره يا نه..

کلافه تو موهاش دست کشيد ..دستش و به پيشونيش زد..انگار تو فکره..

به زمين نگاه مي کرد که صداش و شنيدم..

-- همچين چيزي بين ما نيست..از کسي هم خرده و برده ندارم..حرفي که هست رو مي زنم..دلربا 5 سال پيش با خيال اينکه منم بهش احساس دارم گذاشت

و رفت خارج..شايد حس دوستيم رو پاي عشق گذاشت..

دختر مغروري که با دلبري هاش همه رو جذب خودش مي کرد..رو من تاثيري نداشت..

با اين حال دست دوستيش و رد نکردم..اصراري هم براي موندنش نداشتم ولي تنها يه سوال از جانبه من باعث شد اون اشتباه برداشت کنه..

رفت ولي قبل از رفتنش عشقش و ابراز کرد..و خيلي حرفاي ديگه که بهم فهموند عشقش از چه نوعي ِ ..علاوه بر اينکه ازاد فکر مي کرد، ازاد هم رفتار

مي کرد..

گفتم که مي تونيم دوست باشيم ولي از نظر عشقي کوچکترين اعتقادي بهش ندارم..قبول نکرد و رفت..

و حالا برگشته..به خيال خودش مي تونه منو جذب کنه..ولي من هنوزم سر حرفم هستم..به عشق اعتقادي ندارم ....مکث کرد و ادامه داد:آرشام تنهاست

وتنها هم مي مونه..قانون من همينه..تلاش دلربا مطمئنا بي نتيجه ست..هيچ کس تو قلب سنگي من جايي نداره..

نگام کرد..

-- کسي نمي تونه قلب آرشام رو نرم کنه..چه دلربا و چه هر دختر ديگه اي ..براي من همه شون مثل همن..

مسخ نگاه سرد و کلام سردتر از نگاهش شده بودم..حس که نه، مطمئن بودم همه ي حرفاش پرمعناست..

وقتي شروع کرد از دلربا گفت حيرت کردم که داره حقيقت رو به من ميگه..ولي وقتي رسيد به اخر حرفاش فهميدم از قصد اينارو گفت تا به من بفهمونه

که....

نمي دونم چرا ولي به جاي اينکه ناراحت بشم يه حس ديگه اي بهم دست داد..يه حسي که باعث شد لبخند بزنم..

با ديدن لبخند من تعجب چشماش و پر کرد..

- اتفاقا کار خوبي مي کني..لابد يه چيزي ازشون ديدي که انقدر سر تصميمت محکمي..من کاري به اعتقاداتت و چه مي دونم تصميماتي که مي گيريد

ندارم..به هر حال هر کس يه جوره..همه که مثل هم نيستن..يکي مثل فرهاد عاشق و احساساتي..يکي هم مثل شما از جنس سنگ..

تونستم نظرش و جلب کنم..

اره جون خودت تو گفتي و منم باور کردم..قلب تو اگه از سنگم باشه دلارام بلده چطور نرمش کنه..

اخم کرد و مشکوک پرسيد: فرهاد؟!..نکنه منظورت همون دکتره ست؟..

لبخند زدم ولي با جديت تمام گفتم:درسته..فرهاد ازم خواستگاري کرده..و الانم منتظر جوابه..

پوزخند زد..يه تاي ابروش و داد بالا و سرشو تکون داد..

-- بذار بقيه ش رو من حدس بزنم..که تو هم جواب منفي دادي و اونم رفت ِ پي کارش..

تعجب کردم ولي به روي خودم نياوردم..

- اره من جواب منفي دادم..ولي فرهاد گفت که منتظره نظرم برگرده..

پوزخندش محو شد..فکش منقبض شد و در حالي که يه کم به طرفم مايل شده بود بلند گفت: وايسا ببينم..نکنه نظرت برگشته؟..

حس کردم از اين موضوع خبر داشته..ولي شايدم اشتباه مي کنم..در هر صورت برام جالب بود اينجوري اذيتش کنم..

دستام و تو هم گره کردم و سرمو زير انداختم..مثل دخترايي که خجالت کشيدن..واسه اينکه تابلو نشم لبخندم نزدم..

بازومو گرفت..تکونم داد..

--تو چشمام نگاه کن و جوابم و بده..

اروم نگامو کشيدم بالا..چشماش سرخ شده بود..

د اخه لامصب اگه اين قلب وامونده ت از سنگه چرا در مقابل حرفام عکس العمل نشون ميدي؟!..

حالا که فهميده بودم دلربا رو نمي خواد مي تونستم يه کارايي بکنم..مي خواستم کار نيمه تمومم رو تموم کنم..اينکه آرشام رو شيفته ي خودم کنم..

اروم زمزمه کردم: خب..فرهاد يه مرد ايده ال ِ..چيزي هم تو زندگيش کم نداره..بهش گفتم عاشقش نيستم ولي اون قول داد کاري کنه نسبت بهش احساس

پيدا کنم..هنوزم مطمئن نيستم چي مي خوام..

زل زدم تو چشماي سرگردونش و ادامه دادم: اخه مي دوني چيه؟..قلب من مثل تو از سنگ نيست..مي تونم احساس ادماي اطرافم و درک کنم..و من الان

مطمئنم فرهاد از ته دل منو مي خواد..پس بايد جدي روش فکر کنم..به هر حال حرف يه عمر زندگيه..الکي که نيست..

بدجور زد به سيم اخر..

حرفام تمومش پر از کنايه بود..حالا که کارام مستقيم جواب نميده منم از راه فرعي دخل قلب سنگيش و ميارم..جوري که نفهمه دلارام چطور اون ديوار

سنگي رو با دستاي خودش از بين برده ..

مي دونستم اگه اراده کنم مي تونم هرکاري انجام بدم..فقط بايد به خاطرش هدف داشته باشم تا اراده مم قوي تر بشه..

اون يکي بازوم و هم چسبيد..نگاهش ترس تو جونم انداخت..تا حالا اين جوري نديده بودمش..اب دهنم و با سر و صدا قورت دادم که صداي فريادش بلند

شد..

-- که مي خواي روش فکر کني؟..انگار يادت رفته..تا وقتي زير دست مني بدون اجازه ي من اب هم نمي توني بخوري چه برسه بخواي واسه اينده ت

تصميم بگيري..و بلندتر داد زد: فهميدي احمق؟..

منم طبق معمول زدم به سيم اخر با اينکه ترسيده بودم ولي لرزون داد زدم: نه..من حرفاي تو رو هيچ وقت نمي فهمم..تو رئيس من نيستي..به هيچ وجه

حق نداري واسه زندگيم تصميم بگيري..

همزمان با فرياد(خفه شو) يه کشيده خوابوند تو صورتم ..علاوه بر اينکه صورتم به راست خم شد خودمم به همون سمت پرت شدم ..

پنجه هاش و تو موهام فرو برد و سرم و بلند کرد..اتيش خشم وعصبانيت از تو چشماش شعله مي کشيد..

اشک تو چشمام مي جوشيد ولي نذاشتم سرازير بشه..تا حالاش که جلوش محکم بودم بازم همينکارو مي کنم..

تقلا نکردم چون تجربه ثابت کرده علاوه بر اينکه نمي تونم از دستش خلاص بشم بدتر به عصبانيتش دامن مي زنم..

داد زد: انگار حاليت نيست چه خبره؟..هنوز جايگاهه خودتو نمي دوني .. بايد نشونت بدم من کيم و تو چه نقشي اين وسط داري؟..

و بلندتر داد زد: مي دوني من کيم؟....نه..تو هنوز منو نشناختي..نمي دوني چکارايي ازم بر مياد ..تو آرشام و نمي شناسي لعنتي..

پرتم کرد عقب..از رو تخت بلند شد..

لبمو گزيدم که يه وقت حرف نزنم يا حتي گريه نکنم..هيچ وقت اينطور عصباني نديده بودمش..حتي وقتي درمورد منصوري منو بازخواست مي کرد ..

انگار يه آرشام ديگه جلوم ايستاده و داره اين حرفا رو مي زنه..

مگه چي گفتم؟!..

دوست داشتم از جام بلند شم و برم سينه به سينه ش وايسم و هرچي از دهنم در مياد بارش کنم اخرشم يه کشيده بخوابونم زير گوشش تا تلافي همه ي

حرفا و کاراش در بياد..

دم به دقيقه رنگ عوض مي کرد..

اخه يعني چي؟!..

تو اتاق راه مي رفت .. کلافه تو موهاش و پشت گردنش دست کشيد..

سرش و چرخوند و نگاه سرخش رو تو چشمام انداخت..به طرفم خيز برداشت ..انگشتش و تهديد کنان جلوم گرفت و جوري که از ترس قبض روح بشم داد

زد: اون گوشاي کرت و باز کن ببين چي دارم بهت ميگم..کاري نکن جنازه ي اون عاشق سينه چاکت و بندازم جلوي پاهات..

و بلندتر داد زد: دلارام با اعصاب من بازي نکن..همين امروز بهش زنگ مي زني و ميگي که جوابت منفي ِ..تکليفش و مشخص مي کني مي فرستي رد

کارش..شير فهم شد يا جور ديگه حاليت کنم؟..

- ولي من نمـ..

-- دلارام کاري رو که گفتم و بکن..من ادمي نيستم که بخوام بلوف بزنم..گفتم مي کُشم پس مي کشمش..انگار خيلي دوست داري جنازه ش و از نزديک

ببيني اره؟..

وحشت زده نگاش کردم..جدي بود..واي خدا اين چي داره ميگه؟..

-د..ديونه شدي؟..چکار به اون بيچاره داري؟..من که گفتم حسم چيه..

با پاي چپش رو تخت زانو زد ..چشماش برق مي زد..ديگه اون ارامش و توش نمي ديدم..ديگه اون نرمش رو از جانب آرشام حس نمي کردم..آرشامي که

جلوم بود با اون آرشامي که فکر مي کردم مي شناسمش فرق داشت..

چونه م و گرفت تو دستش..فشارش داد..از اونطرف دندوناش و روي هم ساييد جوري که صداي ساييده شدنشون رو شنيدم..

--کاري که گفتم و مي کنم..منتهي اگه بخواي رو حرفت بموني..

- مگه فرهاد چکارت کرده که به خونش تشنه اي؟..من دوسش دارم ولي جاي برادرم..اون جور ديگه اي برداشت کرده که حرفمم همينه..

و جدي تر از قبل ادامه دادم: اگه بفهمم بلايي سرش اوردي به خداوندي خدا قسم با نفرتي که تو وجودم نسبت به خودت مي ندازي کاري مي کنم روزي

هزار بار از کرده ت پشيمون بشي..انگار تو هم هنوز منو نشناختي..

هيچي نگفت..فقط نگام کرد..دستش و از چونه م پايين اورد.. از زور عصبانيت نفس نفس مي زد..

خواست از اتاق بره بيرون که تند از تخت پريدم پايين و دستام و به درگاه گرفتم..سينه به سينه ش ايستادم..

خواست منو از جلوي در بزنه کنار نتونست..چسبيده بودم ول نمي کردم..

-- برو کنار..

- نميرم..تا بهم قول ندي بلايي سر فرهاد نمياري، بکشيمم از جام تکون نمي خورم..

شونمو گرفت خواست هولم بده که جيغ کشيدم: به خدا خودمو مي کشم اگه کاريش داشته باشي..نميذارم تنها کسي که برام مونده رو ازم بگيري..

دستش از حرکت ايستاد..زل زد تو چشماي نمناکم که اسمونش باروني بود ..

با بغض زمزمه کردم: ازت خواهش مي کنم کاري باهاش نداشته باش..شايان پدر ومادر و برادرم و ازم گرفت تو فرهاد و نگير..

هيچي نمي گفت ..و اينجوري به تشويشم دامن مي زد..

به سبکي يه پر منو زد کنار ..نتونستم بي خيالش شم..دستش رو دستگيره بود که بازوش و گرفتم..با حرص دستشو کشيد..دستگيره رو تو مشتش فشرد..

صداش و بم ولي جدي شنيدم..

-- تا وقتي بهش فکر نمي کني کاريش ندارم..اگه مي خواي اسيب نبينه کاري که گفتم و بکن..

- برگشتيم بهش ميگم..

پشتش بهم بود ولي سرشو بلند کرد و صورتش به حالت نيم رخ طرفم قرار گرفت..

--همين که گفتم..اگه غير از اين باشه.......

-خيلي خب..

مکث کرد..دستگيره رو کشيد و از اتاق رفت بيرون..

عجب ادم قُدي ِ..به قدري عصباني بود که شک نداشتم يه بلايي سر فرهاد مياره..

اين رفتاراش از چيه؟!..

بگم عاشقمه که نيست..يه عاشق اينکارا رو مي کنه؟!..

پس چي؟..چرا روي اين موضوع اين همه حساسيت نشون ميده؟..

پشتم و به در تکيه دادم ..

تو دلم از خدا خواستم همه چيز رو تا آخر ختم بخير کنه..

و همون روز بود که فهميدم شايان يه کشتي اجاره کرده تا توش مهموني بگيره..دلربا رو اون روز ديگه تو ويلا نديدم..

چند بار با گوشي فرهاد تماس گرفتم ولي هر بار يا خاموش بود يا جواب نمي داد..نگرانش بودم اما خب احتمال مي دادم سرش شلوغ باشه..

چون بار اولش نبود ..

کلافه بودم..امشب منم بايد باهاشون برم؟..اگه بخوام برم چي بپوشم؟..لباس با خودم نياورده بودم ..کمد اينجا هم لباساي توش معمولي بود..

داشتم با خودم حرف مي زدم و کلا درگير بودم که يه تقه به در اتاقم خورد..

امروز فقط به اندازه ي همون چند دقيقه آرشام رو ديدم که بهم گفت شايان ما رو هم دعوت کرده..

نه بهم گفت تو هم بيا و نه اصلا اشاره اي بهش کرد..

در اتاقم و بازکردم..کسي پشت در نبود..

با تعجب خواستم درو ببندم که نگام افتاد رو زمين ..يه بسته پشت در بود..با تعجب برش داشتم بردم تو..گذاشتم رو تخت و بازش کردم..

برق نقره اي که از روي سنگا و پولکاش تو چشمام جهيد حيرت زده سرجام موندم..

اوردمش بيرون..جلوي صورتم گرفتم..يه لباس شب با يه طرح خاص..مي دونستم چون کشتي ِ و خونه نيست حتما مهمونا هم بايد پوشيده شرکت کنن..

ولي اينکه اين لباس رو کي گذاشته پشت در..کار هيچ کس نمي تونست باشه جز آرشام..

با حرص انداختمش رو تخت..يه کاغذ تو جعبه ي لباس بود..برداشتم و بازش کردم..يه يادداشت بود..

«امشب اين لباس و بپوش .. راس ساعت 7 تو ماشين منتظرت هستم..7 بشه 7:1 دقيقه حرکت مي کنم..»

اداشو در اوردم..کاغذ و انداختم رو لباس..رفتم پشت پنجره..ديگه داشت شب مي شد..

مردد برگشتم و به لباس نگاه کردم..

يعني برم؟!..

علاوه بر اون اين لباس و بپوشم؟!..لباسي که آرشام برام خريده بود..بدون اينکه حتي نظرمو بپرسه..همه ي کاراش از روي اجبار بود..

چرا انقدر اين مرد مغرور و خودخواهه؟!..

حدس مي زدم به خاطر جريان امروز نخواسته باهام رو به رو بشه..عصرم اگه مجبور نمي شد نمي اومد بهم خبر بده..

ولي خب مي تونست به خدمتکارش بگه..چه مي دونم هر کس جز خودش..ميگم هنوز آرشام رو نشناختم دروغ نگفتم..هيچ کارش قابل پيش بيني نيست..

نيم ساعت گذشته بود و تا ساعت 7 ، 1 ساعت وقت داشتم..

هنوز داشتم فکر مي کردم که برم يا نه..احتمال مي دادم امشب دلربا هم تو مهموني باشه..احتمال که نه مطمئنم هست..نبايد بذارم با آرشام تنها باشه..حالا

که مي دونستم آرشام دوسش نداره دست منم واسه خيلي کارا باز بود..

به صورتم دست کشيدم..ياد سيلي که بهم زد افتادم..دلم نيومد بگم دستت بشکنه ولي نتونستمم فحشش ندم..

با اينکارش حرصم و دراورد..عصبانيم کرد..ولي نتونست قلبم و بشکنه..

اينکه تا گفتم فرهاد ايده اله و شايد قبول کردم ت*ح*ر*ي*ک شد..هنوز با رفتارهاي گاه و بي گاهش اشنا نيستم..

واسه کار امشبش يه کم سنگين رفتار مي کنم ولي تا جايي که بدونم لازمه..منم سياست خودم و دارم..

حتم داشتم اين رفتارهاي ضد ونقيضي که ازش سر مي زنه به خاطر قلبي ِ که خودش اعتقاد داره از جنس سنگه..

مي خواد سخت و نفوذ ناپذير بودن قلبش ..و سردي نگاهش رو بهم ثابت کنه..نگاهي که سرماي آهن رو به خودش داشت..

احساس مي کردم خودش هم داره عذاب مي کشه..کلافگي هاش رو مي ديدم..خود درگيري هاش و رفتارهاي ضد و نقيضش..اينها همه از ذهن ناارومش

سرچشمه مي گيره..

يه زماني منم همينطور بودم..وقتي که فهميدم بي کس ترين ادم توي دنيام..ولي وقتي يکي مثل فرهاد شد حامي و از ديد خودم برادرم، تونستم به زندگي

خودم و عادت بدم..ولي فراموش نکنم..

از روي کار ديشبش فهميدم دنبال ارامشه..دنبال يه کسي مي گرده که ارومش کنه..اومد سراغ من..اين مي تونه يه نشونه ي مثبت باشه..

اگه آرشام رو مي خوام بايد محکم باشم..کنار نمي کشم..تا وقتي به دستش نيارم عقب نشيني نمي کنم..

من اونو به ارامش مي رسونم..وقتي که حس کنه يکي رو داره..يکي که به فکرش ِ مي تونه احساس آرامش کنه..

که خب..منم راهش و بلدم..

رفتم سمت تخت..اينبار دقيق تر نگاش کردم..يه لباس مجسلي بلند به رنگ نقره اي..که استيناش بلند بود و دنباله ي لباس کمي روي زمين کشيده مي

شد..قسمت سر شونه و يقه به کمک حرير که روش سنگ کار شده بود پوشيده بود..و يه شال همرنگ..

بايد دست به کار شم..امشب آرشام رو همراهي مي کنم و بهش ثابت مي کنم من کيم..کسي که به همين اسوني کنار نمي کشه..

لباس رو پوشيدم..موهام و ازجلو کج شونه زدم..با يه گل سر بزرگ موهام و بالاي سرم بستم..رو طره اي از موهاي جلوم که کج ريخته بودم تو صورتم

کمي اکليل نقره اي پاشيدم..خيلي خيلي کم فقط به اندازه اي که درخشش خودشون رو نشون بدن..

يه گيره ي سر نقره اي کوچيک هم سمت ديگه اي از موهام زدم..تو کمد کفش داشتم..يه کفش بندي مشکي که با کيف دستي مشکيم ست شد..

کمي پنکک و روژگونه زدم و يه سايه ي نقره اي هم پشت چشمام کشيدم..کمي ماتيک صورتي مات و يه برق لبم روش..معرکه شد..

رنگ نقره اي لباس و سايه ي پشت پلکم هارموني خاصي با رنگ خاکستري چشمام ايجاد کرده بود..

شال رو انداختم رو سرم گوشه هاش رو از زير موهام رد کردم و اوردم جلو..به حالت کج گره زدم که گره ش بيشتر شبيه به پاپيون نيمه بسته بود..

همون قسمتي از موهام رو که اکليل نقره اي زده بودم رو از شال انداختم بيرون..مانتوي مشکيم و گرفتم دستم و از اتاق رفتم بيرون..بين راه مانتوم و

پوشيدم..

به ساعتم نگاه کردم..6:55 دقيقه..فقط 5 دقيقه وقت داشتم..رفتم بيرون ولي پارکينگ پشت باغ بود..ديدمش که تو ماشينش نشسته ..دستاش و گذاشته

بود رو فرمون ولي نگاهش مستقيما رو ساعت مچيش خيره بود..

کلافه از شيشه ي جلو بيرون و نگاه کرد..منم پشت ديوار مخفي شده بودم..با سر انگشتاش رو فرمون ضرب گرفت..

به ساعتم نگاه کردم..دقيقا 7 بود..پس چرا حرکت نمي کنه؟..اگه مي خواست از در پارکينگ بره بيرون بايد از کنار من رد مي شد که خب منم يه جايي

پشت ديوار ايستاده بودم که متوجهم نشه..

مي خواستم سکته ش بدم..ريسک داشت و بستگي به دست فرمونشم داره..

ماشين و روشن کرد..اخماش حسابي تو هم بود..فرمون و تو دستاش فشرد و حرکت کرد..از قيافه ش کاملا معلوم بود تا چه حد عصبانيه..نزديک شد..از

پشت ديوار کنده شدم و جلوي در پارکينگ ايستادم فاصله ش باهام کم بود و با ديدنم وحشت زده پاش و محکم روي پدال ترمز فشار داد ..جوري که صداي

گوش خراش لاستيکاي ماشينش رفت رو مخم .. درست جلوي پاهام ترمزکرد..

اولش با چشماي گرد شده ولي بعد از چند ثانيه با عصبانيت در ماشين و باز کرد وخواست پياده شه که مهلتش ندادم و سريع سوار شدم..

نيمخيز شده بود که بياد پايين با ديدنم برگشت به حالت اولش و درو بست..

ريلکس از گوشه ي چشم نگاش کردم .. چند بار حرف اومد تو دهنش و هي لباشو باز و بسته کرد يه چيزي بهم بگه که هر بار منصرف مي شد..لابد مي

خواست فحشم بده....

اخرم هيچي نگفت و حرکت کرد..

از طرز نفس کشيدنش که عصبي و کشيده بود فهميدم وقتي زده رو ترمز تا چه حد ترسيده..هنوز نگاه وحشت زده ش وقتي که پاش و گذاشت رو ترمز تا

ماشين بهم نخوره جلوي چشمام رژه مي رفت..

يه دفعه بلند گفت: اين بچه بازيا واسه چيه دلارام؟..اگه به موقع ترمز نکرده بودم که الان بايد از زير لاستيکاي ماشين مي کشيدمت بيرون..

با حرص پوزخند زدم و بيرون و نگاه کردم..

- ممطئنم اينکارو نمي کردي..ميذاشتي همون زير جون بدم..

اروم زد به شونه م تا برگردم و نگاش کنم..

--چي ميگي تو؟!..هيچ مي فهمي؟!..

نگاش نکردم..

-مهم نيست..حالا که چيزي نشده..گفتي بيا منم اومدم ..

سکوت کرد..بعد از چند لحظه محکم زد رو فرمون و زير لب گفت: لعنتي..

چند دقيقه به سکوت گذشت..هنوز اخماش تو هم بود..

- راستي دلربا پيداش نيست..

مکث کرد وبا حرص گفت: با خانواده ش مياد..

لبخند حرص دراري به صورت عصباني و جذابش پاشيدم..

-اِ..اخه احتمال مي دادم با عشقش بياد....

به اوج رسيد..لبشو گزيد تا داد نزنه..سرشو چرخوند ونگاهه کوتاهي از پنجره به بيرون انداخت..

واي که چقدر حرص مي خوره باحال تر ميشه..

فقط بايد حدم و رعايت کنم چون وقتي زيادتر از حد حرصش بدم اونوقت واسه خودم گرون تموم ميشه..

تا همينقدر که به جلز و ولز بيافته براش بسه..

رو عرشه که خبري نبود..فقط چند نفر زن و مرد لب کشتي ايستاده بودن و اطراف و تماشا مي کردن..

همراه آرشام وارد سالن کشتي شديم..صداي موزيک زنده فضا رو پر کرده بود..

- کشتي تفريحي ِ؟!..

سنگين جوابمو داد:تفريحي گنجايش ِ اين همه مهمون رو داره؟..

پشت چشم نازک کردم..خوبه ازش سوال کردم..

شايان همراه ارسلان با لبخند به طرفمون اومدن..

چون تو کشتي بوديم و محيط جوري نبود که خانما بتونن ازاد باشن همه يا کت و دامن پوشيده بودن يا بلوزاي استين بلند و چسبون با شلوار جيناي ساق

کوتاه که مچ پاهاي خوش تراششون رو کاملا نمايان مي کرد..

باز سر و وضع من انگار سنگين تر بود..لابد اگه تو خونه اي جايي اين مهموني برگزار مي شد اينارَم در مي اوردن مينداختن کنار.. انگار بدجور معذبن..

-- سلام..چه عجب ما شماها رو ديديم..

شايان بود که با ارشام دست داد بعدم نوبت به ارسلان رسيد..

شايان با لبخند ِ چندشش دستشو جلوم دراز کرد که من با اخم رومو ازش گرفتم..وقتي از گوشه ي چشم نگاش کردم ديدم در کمال پررويي زل زده تو

صورتم..

تک سرفه اي کرد و رو به آرشام گفت: پس چرا دير کردين؟..خواستيم حرکت کنيم گفتم صبر کنن..

آرشام نيم نگاهي به من انداخت و بعد هم جواب شايان رو داد: حالا که کشتي حرکت کرده پس کس ِ ديگه اي نمياد..

شايان خنديد و آروم زد رو شونه ي ارشام..

--منتظرشي؟..اومده نگران نباش..فکر کنم رو عرشه بود اومدي تو نديديش؟..

آرشام اخماش جمع شد ..

-- بايد باهات صحبت کنم..

شايان چند لحظه نگاش کرد بعدم سرش و تکون داد..

«آرشام»

به دلارام گفتم اين اطراف باشه و اون هم که فهميد مي خوام با شايان حرف بزنم قبول کرد..

-- خب بگو..چي شده؟..

- اين بازيا چيه شايان؟..

--چه بازي اي؟..منظورت چيه؟..

-خودت و نزن به اون راه..مي دونم داري يه کارايي مي کني..چرا دلربا رو فرستادي سراغ ِ من؟..

-- من نفرستادم..خودش اينطور خواست ..

- تو اونو با خودت اوردي..

-- حالا که چي آرشام؟..مگه چيزي شده؟..

دندونام و روي هم فشردم..از بينشون با غيض گفتم: ديگه چي مي خواستي بشه؟..دختره هوا برش داشته پاشده اومده ويلاي مجاور..

-- عاشقته پسر..تا تنور داغه نونُ بچسبون ديگه چرا دست دست ميکني؟..د يالا..

- لعنتي چرا حاليت نيس چي دارم ميگم؟..شايان اون روي منو بالا نيار بگو چرا اينکارو مي کني؟..تو که مي دونستي من ازش بيزارم..تموم اون کارا رو

واس خاطره تو کردم ..تو خواستي نزديکش بشم مگه غير از اينه؟..

-- ردش نمي کنم..نه غير از اين نيست..ولي تو هم بدت نيومده بود..خوب کيف و حالت و کردي..

-ساکت شو ..خودت خوب مي دوني هيچي بين من و دلربا نبوده و نيست..نمي دونم چي تو گوشش خوندي ..شک ندارم با يه مشت حرف ِ بيخود و بي ربط

پرش کردي و فرستاديش طرفه من..

-- من کي بد ِ تو رو خواستم؟..تا کي مي خواي به اين رفتارت ادامه بدي؟..بچسب به همين دختر ..هم از يه خانواده ي با اصل و نصب ِ هم خودش تو رو

مي خواد..ديگه معطل ِ چي هستي؟..

- تمومه اين گندکاريا واس خاطره تو ِ..اگه تو ازم نخواسته بودي الان اين اوضاع ِ من نبود..وقتي هم که از شرش خلاص شدم تو دستش و گرفتي

اورديش اينجا؟..نمي دونم الان چي تو سرت مي گذره ولي من ديگه راهم و از تو جدا کردم..ديگه خودمم و خودم..دِينَم و تموم و کمال بهت ادا کردم پس

پات و از زندگي شخصي من بکش کنارشايان.....

با خشم نگام کرد ..

-- تو حالا حالاها به من مديوني..اينو يادت نره..

- به نفع همه ست که هر چي برنامه تا الان واسه خودت چيدي رو کنسل کني..چون بهت گفته بودم تا 10 سال باهات مي مونم و کمکت مي کنم ولي بعد

از اون توافق کرديم هر کي راهه خودش و ميره..

-- د ِ لامصب چرا الان داري اينو ميگي؟..من هنوز باهات کار دارم..

- ولس من ديگه با تو کاري ندارم..مي دوني که حرفي رو بزنم ازش کوتاه نميام..در ضمن مگه بهت نگفته بودم حق نداري حرفي به ارسلان بزني؟..چرا

حقيقت و گذاشتي کف دستش؟..

کلافه دستاش و به کمرش زد ..نفسش رو بيرون داد..

-- پاپيچم شد..مي دوني که ارسلان زرنگه..

- چي بهش گفتي؟..

-- دلارام معشوقه ت نيست وخدمتکار شخصيته..

پوزخند زدم..

- اينبار سست عمل کردي شايان..

-- ارسلان برادرزاده ي منه..انگار گلوش بدجوري پيشه دلارام گير کرده..

خنديد و با نگاهي خاص ادامه داد: هم خون ِ خودمه..تعجبي نداره که سليقه ش به عموش رفته..

مشکوک نگاش کردم..بايد مي فهميدم قصدش چيه..

-- دلارام رو واسه چي مي خواي شايان؟..

--قبلا جوابت و دادم..

- اره ..ولي درست و حسابي نه..الان بهم بگو براي چي مي خواي به دستش بياري؟.

--اوايل فکر مي کردم تو هم نسبت به اين دختر کشش پياده مي کني ولي با شناختي که رو تو و اخلاق بخصوصت دارم مطمئن شدم اتفاقي بينتون

نميافته..واسه همين تا الان ساکت موندم و گذاشتم پيشت بمونه..خب در عوض با تو َ م کار داشتم....امانت داره خوبي هستي پسر..از اين بابت برات

خوشحالم..

- طَفره نرو شايان..اصل قضيه رو بگو..دلارام و واسه چي مي خواي؟..

نگاهش و چرخوند..به پشت سرم خيره شد که وقتي برگشتم ديدم دلارام کنار ارسلان ايستاده و هر دو گرم صحبت هستند..

دستم و مشت کردم..برگشتم سمت شايان که گفت:اين دختر از نظر من زيادي لونده..شايد خودش متوجه نباشه ولي حرکاتش کاملا به دل مي شينه..من

زياد در بند ِ اينجور مسائل نيستم که به عشق و اين حرفا توجه کنم..نه بحثش کلا جداست..ولي کششي که به اين دختر دارم برام فرق مي کنه..تا حالا اين

کشش رو به زناي ديگه نداشتم..به شدت نياز رو تو خودم نسبت بهش احساس مي کنم..

-- چرا چرت ميگي شايان؟..

--ببينم اين چشماي سرخ شده از خشم رو پاي چي بذارم؟..

نگاهش مشکوک بود..

- تو فقط جواب منو بده..

-- جوابت و دادم..همه چيزه اين دختر واسه منه..ميشه معشوقه ي من..سوگلي ِ عمارتم..ولي خب انگار چشم ِ ارسلانم دنبالش ِ..ذهنش و يه جوري

منحرف مي کنم..اين دختر فقط متعلق به منه..

راستي يادت نره..شمارش معکوس از خيلي وقت پيش شروع شده..چيزي تا پايان اين 1 ماه نمونده..حواست که هست؟..

مستانه خنديد..

اگه فقط يه لحظه..فقط يه لحظه ي ديگه همونجا مي ايستادم يا گردن اين نامرده رذل رو خرد مي کردم يا بلايي به سرش مي اوردم که به کل يادش بره

دختري به اسم دلارام رو مي شناسه يا حتي وجود داره..

« دلارام »

خسته شدم از بس به اين و اون نگاه کردم..ظاهرا کشتي حرکت کرده بود..

با اون آهنگ زنده که خواننده ش پاپ مي خوند و صداي جذابي هم داشت ..و*س*و*س*ه شده بودم برقصم..ولي من از اينا بيشتر مي ترسم..لابد مجاز

نبود..

پس بي خيال..

--ما رو نمي بيني خوش مي گذره خانم خانما؟..

برگشتم طرفش..ارسلان ..که با لبخند خيره شده بود به من..

يه نگاهه سرسري به سرتا پاش انداختم..کت و شلوار دودي و پيراهن سرمه اي،کراواته دودي..خداييش عجب هيکلي داره..قد بلند و چهارشونه با هيکلي

ورزيده..

ولي عمرا به پاي آرشام نمي رسيد..

از اين هيکل بادکنکيا بدم مياد..

پشت چشم نازک کردم..

- بد نمي گذره..

--شرمنده بدون خداحافظي گذاشتم رفتم..

-نيازي نبود..

--امشب با اين لباس فوق العاده شدي..

-چون تعريف کردين ميگم ممنون..

-- و اين تعريف رو پاي حرف خاصي نمي ذاري؟..

- چرا بايد اينکارو بکنم؟..

-- نمي دونم..اخه من الکي از هر کسي تعريف نمي کنم..

-اما زياد باورپذير نيست..

يه قدم جلو اومد و کنارم ايستاد..

--چي باورپذير نيست عزيزم؟..نگاهه من به تو ..يا..

- کلي گفتم..

و ازش تا حدي فاصله گرفتم..رفتم رو صندلي کنار ديوار نشستم..اونم عين کش دنبال من راه افتاد و کنارم نشست..

--مي دونستي دلربا هم اينجاست؟..

به روي خودم نياوردم..

-چرا دونستنش بايد برام مهم باشه؟..

-- گفتم شايد مايل باشي که بدوني..

- خب اشتباه فکر کردين..

--حتما آرشام خوشحال ميشه وقتي که بفهمه «معشوقه ي واقعيش» اينجا توي کشتي حضور داره..

با حرص نگاش کردم..بدفرم از دستش عصبي بودم..

- خب اره..ولي محض خاطر دوست نه معشوق..

--فکر مي کردم قبلا بهت گفتم که..

-بله گفتين..ولي تموم حرفاتون دروغ بود..خود ارشام حقيقت و بهم گفت..

پوزخند زد..

--لابد گفت من اونو مثل دوست مي دونستم و اون سرخود برداشت اشتباه کرده و..از اينجور مزخرفات..اره؟..

تعجب نداشت که مي دونه ..شايان عموش ِ..و پدر دلربا دوست صميمي ِ شايان..لابد از طريق ِ اونم فهميده..

-بر فرض که همينا رو گفته باشه..شما چرا اين وسط انقدر سنگ دلربا رو به سينه مي زنيد؟..اينکه عاشقه هم باشن يا نباشن چه سودي به حال شما

داره؟..

کمي به طرفم مايل شد..لحنش يه جوري بود..ازش مي ترسيدم..مخصوصا با اون نگاهه سبز و وحشيش..

--چرا نمي خواي بفهمي دختر؟..نمي خوام از طرف آرشام صدمه اي بهت برسه..اون تعادل نداره..مطمئنم عاشقش ميشي يا شايدم تا الان شدي..اين

مسئله نه تنها رو تو، بلکه نسبت به تمومه دخترا صدق مي کنه..آرشام به راحتي دخترا رو جذب خودش مي کنه و به همون راحتي به بدترين شکل ممکن

بهشون ضربه مي زنه..نمي خوام که تو هم طعمه ي يه همچين ادمي بشي..

-بسه تمومش کن..اين مزخرفات چيه سر هم مي کني؟..يعني چي که آرشام دخترا رو جذب ِ خودش مي کنه؟..چرا مي خواي اون و جلوي من بد جلوه

بدي؟..

-- بد جلوه ميدم چون آرشام اوني نيست که ظاهرش نشون ميده..اون..

-- بدجور گرم صحبتين..سر چي بحث مي کنيد؟..

صداي آرشام بود..سرم و چرخوندم..ارسلان هم کمي خودش و عقب کشيد..

يه نگاهه دقيق به سرتا پاش انداختم..مطمئنم ارسلان داره دروغ ميگه..آرشام نمي تونه همچين ادمي باشه..درسته ظاهرش خشن ِولي جذابه..درسته

اخلاقش خشک و جدي ِ..ولي اينا دليل نميشه آرشام يه فريبکار باشه..کسي که با زندگي دخترا بازي مي کنه؟!..

نــه.. آرشام همچين ادمي نيست..

ارسلان _ بحث خاصي نبود..داشتيم در مورد مهموني حرف مي زديم..من ميرم پيش مهمونا....فعلا..

از جا بلند شد ..يه نگاهه کوتاه و پر معنا به من انداخت و از کنار آرشام رد شد..

آرشام جاش و پر کرد..خواست حرف بزنه که نگاهش به در سالن ِ کشتي خيره موند..مسير نگاهش و دنبال کردم..دلربا همراه يه زن و مرد شيک پوشي

وارد شدند..

پس تا الان کجا بودن؟..کشتي که خيلي وقته حرکت کرده..

کنجکاوانه رو به آرشام پرسيدم: اون زن و مرد پدر ومادرشن؟..

سرش و تکون داد..

--پدرش،مهندس معيني دو رگه ست..از پدر ايراني و از مادر آمريکايي..اما همسرش ايراني الاصل ِ..دلربا تو امريکا به دنيا اومده ولي خب..بعد از 15

سال برگشتن ايران ..و بعد از اون 5 سال اينجا موندن و باز برگشتن امريکا..

پس بگو..خانم با فرهنگ ِ اونور خودش و عادت داده..واسه همين پدر و مادرش با موندن دلربا تو ويلاي ارشام مشکلي نداشتن..

ميگم وگرنه هر خانواده ي ديگه اي بود همچين اجازه اي به دخترش نمي داد..که شب رو با يه مرد مجرد بگذرونه و......

دلربا همراه خانواده ش با روي خوش به طرفمون اومد..هر دو ايستاديم..همگي با هم سلام و عليک کردن و منم با دلربا دست دادم که نگاهه سردي به

سر تا پام انداخت و با غرور روش و برگردوند..

پدرش چهره ي بانمکي داشت..موهاي نسبتا بور ولي جو گندمي..پوست سفيد..و چشماي عسلي که حتم داشتم دلربا چشماشو از پدرش به ارث برده..

و مادرش که کمي قد کوتاه ولي خوش اندام بود..صورت گرد و پوست گندمي..موهاي شرابي رنگ کرده که با کت و دامن زرشکي پررنگش يه جورايي

ست شده بود..موهاشو تا حد زيادي از شال زرشکيش بيرون گذاشته بود..

و دلربا که دستش و دور بازوي آرشام حلقه کرده بود..

موهاش فر ريز داشت..نيم ِ بيشتر اونها رو از شال قهوه ايش بيرون ريخته بود..ارايش مات و جذابي رو صورتش داشت که فوق العاده بهش مي اومد..

و يه سارافن تنگ و کوتاهه شيري که بلوز زيرش شکلاتي رنگ بود ..شلوار جين شيري ساق کوتاه و کفشاي بندي شکلاتي که بنداش مچ پاي خوش

تراشش رو پوشنده بود..

خداييش هيکلش حرف نداره..تيپشم محشره..لوند و تو دل برو هم که هست..ديگه آرشام چرا عاشقش نميشه رو خودمم توش موندم..

البته ارزو ندارم همچين اتفاقي بيافته..زبونتو گاز بگير دلارام..نفوس ِ بد نزن..

مهندس معيني_ پسرم ما رو قابل ندونستي يه شام در خدمتت باشيم يا کلا اهل رفت و امد نيستي؟..

-- اين مدت کمي درگير بودم..تو يه فرصت مناسب حتما خدمت مي رسم ..

--خدمت از ماست.. اين مدت مزاحمت شديم..

-- يه ويلاي کوچيک که اين حرفا رو نداره..

-- لطف داري پسرم..فرداشب، دعوت شام رو قبول مي کني؟..

آرشام مکث کرد..دل تو دلم نبود ببينم چي ميگه..

-- بسيار خب..

پـــــــــوف..قبول کرد..

--عاليه..راستي مي خـواستـ..

شايان مهندس معيني رو صدا زد.. اونم با يه (ببخشيد) همراهه همسرش رفتن پيش ِ شايان..

دلربا با لبخند تو چشماي آرشام زل زده بود ..منم با استرس اب دهنم و قورت مي دادم و نگام رو جفتشون مي چرخيد..

بي توجه بهشون نشستم ولي نگاهم و به هيچ وجه از روشون بر نداشتم..

دلربا_ اينجا حوصله م سر رفته بود به بابا گفتم اونا هم باهام اومدن..پشت کشتي بوديم..يه کم باد شديده ولي حس خوبي داره..راستي اي کاش مي شد

اينجا رقصيد..نميشه يه کاريش کنيم؟..

--مي بيني که تو کشتي هستيم نه تو خونه..

--خب باشيم اشکالش چيه؟..

--نميشه..

نفسشو فوت کرد بيرون و گفت:خيلي خب پس بريم رو عرشه کمي هوا بخوريم..ديدن منظره ي دريا از رو عرشه معرکه ست..

آرشام برگشت ونگاهه کوتاهي به من انداخت که عين برج ِ زهرمار تمرگيده بودم و مثلا داشتم مهمونا رو نگاه مي کردم.. خير سرم مي خواستم نفهمه

چه مرگمه..

نگاش کردم..احساس کردم مي خواد يه چيزي بگه ولي مگه دلربا خانم مهلت داد؟..نرم بازوشو کشيد..

--بريم ديگه آرشام..معطل ِ چي هستي؟..

اره راست ميگه..د ِ چرا معطلي؟..برين هوا خوري..کوفت بخورين جا هوا..منم بميرم از دست تو راحت شم که اينقدر جوش ِ بيخودي نزنم..

نگاهه بي تفاوتم و که ديد همراهش رفت..

خب لعنتي تو که ميگي بهش احساس نداري پس مرض داري ردش راه ميافتي؟..يه کلام بهش بگو نمي خوايش و خلاص..

يا اين وسط داره منو بازي ميده و هيچ کدوم از حرفاش راست نيست..يا اينکه حرف ارسلان درسته و اون واقعا از بازي دادن دخترا لذت مي بره..

شايان و ارسلان مرتب منو زير نظر داشتن..ترسيدم اونجا باشم و باز سروکله ي ارسلان يا حتي شايان پيدا بشه..

منم رفتم رو عرشه..نيازي به گشتن نبود..کمي دورتر از من رو به دريا ايستاده بودن..دلربا با لبخند باهاش حرف مي زد و آرشام با حرکت سر حرفاش و

تاييد مي کرد ..و گه گاه دو کلوم حرف تحويلش مي داد..

از بس ناخنام و کف دستم فرو کرده بودم و دستم مشت شده بود که جاش کامل مونده بود و گز گز مي کرد..

راهمو کج کردم برم اونطرف که از پشت ِ ديواره ي کشتي درست سمت چپ صداي جر و بحث يه زن و مرد رو شنيدم..

--تو رو خدا دست از سرم بردار..چي از جونم مي خواي؟..

--من نامزدتم چرا نمي خواي بفهمي؟..

--مي خوام صد سال نباشي..ديگه از دستت خسته شدم مي فهمي اينو؟..

--تو همون وقتي که منو قبول کردي متعلق به خودم شدي..پس هر چي که ميگم وظيفه داري گوش کني..

-- ذهنت خرابه مي فهمي ؟..من هيچ وظيفه اي در قبال ِ تو ندارم..

-- حرف ِ مفت نزن پري ..نذار اون روي سگم بالا بياد..

پري؟!..اره صداي خودش بود..

-- تنهام بذار..بذار يه کم تو حال ِ خودم باشم کيومرث..خواهش مي کنم ازت..

-- خيلي خب..پايين منتظرتم..واي به حالت اگه 5 دقيقه بعد اونجا نباشي..

و صداي قدم هاش و شنيدم..بدون معطلي رفتم پشت ديواره..تکيه داده بود بهش و شونه هاش مي لرزيد..داشت گريه مي کرد..

دستمو گذاشتم رو شونه ش..با ترس برگشت..هردو با تعجب به هم نگاه کرديم..اون به چشماي متعجب من ومن به نگاهه باروني ِ اون..

--سلام خانم خانما..پري اينجا چکار مي کني؟..

وسط گريه لبخند زد..دستاشو از هم باز کرد وهمديگرو بغل کرديم..

با شوقي که تو صداش مي لرزيد گفت: منم بايد همين سوال و ازتو بپرسم..تو..اينجا تو کيش..توي اين کشتي..

از تو بغلش بيرون اومدم..

--با منصوري اومدي؟..

-نه..

با دستمال ِ تو دستش اشکاش و پاک کرد..

-- با کيومرث بحثت شده؟..

- چيز ِ جديدي نيست..بي خيال..بعدا همه چيزو برات ميگم..کلي باهات حرف دارم..اول از همه بهم بگو اينجا چکار مي کني؟..واقعا ميگم که از ديدنت هم

تعجب کردم و هم خيلي خيلي خوشحال شدم..

به روش لبخند زدم..برگشت و به دريا نگاه کرد..نگاه جفتمون به درخشندگي اب دريا زير نور ماه بود..

هر وزش ِ تندي که به صورتامون مي خورد وجودمون رو مملو از حس آرامش مي کرد..

پري_ مي دونم رفيق بي معرفيتم..خيلي وقته ازم خبري نيست..نه زنگي..نه خبري..ولي باور کن تموم مدت گرفتار ِ مشکلات خودم بودم..

نفسش رو با آه بيرون داد..

-- خيلي حرفا رو دلم ِ که گفتنشون تو 2 ، 3 دقيقه فايده نداره..زمان ِ زيادي مي بره که بخوام اين همه حرف تلنبار شده رو دلمو يه دفعه برات بريزم

بيرون..

به طرفم برگشت..چشماي قهوه ايش زير نور ماه مي درخشيد..نم اشک رو تو نگاهش ديدم..

--چند وقت پيش با کيو بحثم شد..مي خواست بره مسافرت اصرار داشت منم باهاش برم..بينمون فقط يه صيغه ي محرميت خونده شده بود که بابام رو اين

حساب اجازه نداد منو ببره..خودمم نمي خواستم ..افتاد رو دنده ي لج و گفت حالا که اينطوره من مي خوام پري رو عقد کنم..انقدر گريه و زاري راه انداختم

تا تونستم نظر بابام و برگردونم..

اخه موافق اين قضيه بود ..وقتي ديد من امادگيش و ندارم به کيو گفت الان فرصت مناسبي نيست و خلاصه دکش کرد..

ولي بازتابش به جون خودم افتاد..منو به بهانه ي گردش برد بيرون..ولي به جاي اينکه برم گردونه خونه ي خودمون منو برد خونه ي خودش..

وقتي رسيد نخواستم پياده شم ولي دستم و کشيد و بردتم بالا..هر چي بيشتر باهاش لج مي کردم بدتر مي شد..

چشماش و بست..لبشو گزيد..چونه ش مي لرزيد..انگار بغض داشت..نگاه گرفته و نمناکش رو تو چشمام دوخت..

--برام شربت اورد گذاشتم رو ميز..نشست کنارم..از همه دري حرف زد..اصلا يه جور خاصي شده بود..از شغلش..کارخونه ش..شرکتش و دم و

دستگاش..پدرو مادرش و..

خلاصه از همه چي..به قدري اروم و متين شده بود که دهنم باز موند..بهم گفت از شدت علاقه اين کارا رو مي کنه..گفت تموم سرسختياش واسه همينه..

تعارف کرد شربتم و بخورم که ترديد کردم ولي..اون لحظه که اروم شده بود و کاري باهام نداشت ترديد رو کنار گذاشتم و....خوردم..

نامزدم بود..کسي که قرار بود همسرم باشه..غريبه نبود که از دستش نخورم..ولي فکرش و نمي کردم برام برنامه چيده باشه..اون پست فطرت براي

رسيدن به من، براي تصاحب کردن ِ من نقشه کشيده بود..

وحشت زده نگاش کردم..اون چيزي که با شنيدن اين حرف از دهن پري تو ذهنم تداعي شده بود ازارم مي داد..ولي پري از نگام پي برد چي تو سرم مي

گذره..

از روي درد پوزخند زد وسرش و تکون داد..

--وقتي بهوش اومدم انگار که هيچ اتفاقي نيافته..ولي يادمم نمي اومد کي خوابم برده..اره.. فکرمي کردم تمومش يه خواب بوده..ولي وقتي اون عکسا رو

ديدم..وقتي خودمو تو اون عکسا ب*ر*ه*ن*ه تو اغوشش ديدم..انگار دنيا رو سرم خراب شد..اون عوضي از اين طريق مي خواست به هدفش برسه..

منو تهديد کرد که اگه با عقد موافقت نکنم و بخوام تلاش کنم اين نامزدي بهم بخوره اونم خوي خبيث و حيوانيش رو نشونم ميده و..ابروم و بر باد ميده..

گفت با پدرم حرف بزنم و راضيش کنم..از ترسم رفتم پيش دکتر زنان تا معاينه م کنه..مي خواستم مطمئن بشم که شدم..اون باهام کاري نکرده بود فقط مي

خواست ازم زهرچشم بگيره و اون عکسا رو واسه همين ازم گرفت..واقعا يه رواني به تمام معنا بود....

هر روز زنگ مي زد يا به بهانه اي مي اومد خونمون و تهديداش و از سر مي گرفت..ولي من حرفي نمي زدم..ترديد داشتم..از يه طرف اينده م که تو

دستاي اين نامرد بود و از طرفي..ازش متنفر بودم..

تا اينکه يه روز...

-- دلارام..

با شنيدن صداي آرشام برگشتم..پشت سرم ايستاده بود..اما دلربا کنارش نبود..

حالا چه وقت اومدن بود؟..بدجور محو حرفاي پري شده بودم..

نامرد خيلي راحت منو بين ارسلان و شايان ول کرد و رفت دنبال عشق و حالش..حالام اومده سراغم که چي بشه؟..

انگار نه انگار..

از سر کنجکاوي به پري نگاه کرد ..و بعد از اون نگاهش رو من چرخيد که منتظر چشم بهش دوخته بودم..

صداي پري منو به خودم اورد..

-- دلي ..نمي خواي اين اقا رو معرفي کني؟..هنوزم نمي دونم تو اينجا چکار مي کني؟!..

لبام و با زبونم تر کردم و جوابشو دادم: ايشون مهندس آرشام تهراني هستن که ..من براشون کار مي کنم..

پري با تعجب نگام کرد..

-- کار مي کني؟!..چکاري؟!..پس..مگه واسه منصوري کار نمي کردي؟!..

خواستم جوابش و بدم که آرشام با همون لحن جديش پريد وسط مکالمه ي من و پري..

عينهو پارازيت عمل مي کنه..

-- شما منصوري رو مي شناسيد؟..

-- نه از کجا بشناسم؟..فقط مي دونم دلي واسه اون کار مي کنه..

- کار مي کردم..ولي الان مدتيه همه چيز فرق کرده..

آرشام سرش و خم کرد .. زير گوشم زمزمه کرد: بيا بريم، باهات کار دارم..

بدون اينکه تغييري تو حالت صدام ايجاد کنم با بداخلاقي گفتم: دارم با دوستم صحبت مي کنم..مکالمات عاشقانه تون تموم شد؟..

اخماش جمع شد ..سعي داشت صداش بالا نره..

-- کم چرت و پرت بگو..بهت گفتم بيا بريم..

-گفتم که، الان نميشه..

دندوناش و رو هم فشار داد..با حرص پوزخند زد ونگاهش و به دريا دوخت ولي هنوز به طرف من خم شده بود و صداش زير گوشم بود..

-- اگه تا 10 دقيقه ي ديگه پشت کشتي بودي که هيچ..وگرنه ميام کشون کشون مي برمت ديگه هر چي ابروي داشته و نداشته برات مونده باشه جلوي

همه به باد ميره..پس اون روي سگ ِ منو بالا نيار..

بعدشم خيلي ريلکس سرش و بلند کرد ..از کنارمون که رد شد نگاهه من هنوز به قامت بلندش بود که هر لحظه از ما دورتر مي شد..

-- دلارام خدا وکيلي تو واسه اين کار مي کني؟!..

- اره..چطور مگه؟!..

-- دور برت نداره ها.. ولي خيلي جيگره..

- جيگريش بخوره تو سرش، اخلاق نداره..

-- خب همين جيگرش کرده ديگه..مرد بايد سگ اخلاق باشه..وگرنه که مرد نيست..

ناخداگاه زدم تو پرش..از قصد نبود..از رو زبون درازم بود که هميشه بي موقع خودش و نشون مي داد..

-ااينجوراست خانم خانما؟..پس تو چرا تا الان عاشق اخلاق سگي ِ کيو نشدي؟..فک کنم تا اين حد خشن هست نه؟..

به شوخي خنديدم ولي با ديدن صورت گرفته و ناراحتش خندم و قورت دادم..

اي لال بميري دختر که دو دقيقه نمي توني زبون به دهن بگيري و ور ور نکني..

بازوش و گرفتم..نگام کرد..

- به ارواح خاک مادرم قصدي نداشتم پري..ناراحت شدي؟..باور کن همينجوري از دهنم پريد..

به زور لبخند زد..ولي لبخندشم از روي درد بود..

-- از وقتي با کيومرث گشتم تونستم ادماي اطرافم و راحت تر بشناسم..از نگاهشون مي خونم چي تو سرشونه..

کيومرث ادم نيست دلارام..اون و با کسي قياس نکن..اين مردي که تو بهم معرفيش کردي نگاهش و حتي طرز حرف زدنش زمين تا آسمون با کيومرث

فرق داشت..

برعکس ِ کيومرث اين مرد وقتي نگاهش به يه دختر افتاد نيشش تا بناگوشش باز نشد..نخواست صميمي رفتار کنه..

نگاهش روي من شايد 5 ثانيه بيشتر نموند..باهام دست نداد..به روم لبخند ه*و*س الود نزد..

ولي درست برعکس ِ اون کيومرث..جلوي من با دخترا ل*ا*س مي زنه..دوست دختراي سابقش رو مي بوسه..حتي باهاشون مي خوابه..روي من غيرت

نداره..حتي يه ذره..

همه ي توجهش از روي خودخواهي و حس مالکيته..ميگه من براش مثل يه شيء مي مونم که اون صاحبمه..

بغلش کردم..داشت گريه مي کرد..پشتش و نوازش کردم..هق هقش و رو شونه م ساکت کرد..

- عزيزدلم چي کشيدي تو اين مدت..چرا زودتر اينا رو بهم نگفتي؟..يعني تا اين حد قبولم نداشتي؟..

خودش و از تو بغلم کشيد بيرون..

-- اينو نگو دلي..معلومه که قبولت داشتم ولي درکم کن که بعضي حرفا گفتني نيست..جاشون تو عمق ِقلبمونه..که مبادا به راحتي برملا بشه..

ترس از آبرو..رسوايي واسه خانواده ..و هزارجور ترس و واهمه نميذارن به راحتي لب باز کني وحرفاي دلت و بريزي بيرون..

-باشه ..حرفات و قبول دارم..ولي حالا که باهام درد و دل کردي..بهم گفتي چه خبره پس اروم باش..

-- نه دلي ..من هنوز نصف حرفاي دلم و بهت نزدم..ولي حالا که شروع کردم به گفتن ديگه نمي خوام ساکت باشم..حس مي کنم به يکي نياز دارم تا بهم

کمک کنه..ديگه دست تنها نمي تونم..نمي تونم دلارام..

دستشو تو دستم گرفتم..با محبت نوازشش کردم..

-درکت مي کنم عزيزم..ديگه خودت و ناراحت نکن..خدا بزرگه بالاخره يه کاريش مي کنيم..

با گريه سرش و تکون داد..از تو کيفم يه کاغذ و خودکار در اوردم..روش ادرس ويلاي آرشام هم تو کيش وهم تو تهران رو به همراهه شماره تلفن براش

نوشتم..

خداروشکر اين مدت کوتاه به تموم پلاکا و علامتا توجه کرده بودم و مي دونستم اسم اون محل چيه و ادرس ويلاش کدومه..

- اينو بگير..تو اولين فرصت يا بهم زنگ بزن يا بيا ويلا..ادرس پشتشم واسه تهران ِ..جايي که کار مي کنم..

--باشه..ولي مگه موبايل نداشتي؟!..

- نه..الان ندارم..قضيه ش مفصله..منم کلي حرف دارم که برات بزنم..

لبخند زد..اشکاش و با دستمال پاک کرد..

-- مثل هميشه از زير حرف زدن در رفتيا دلي خانم..واسه بار هزارم ميگم که هنوز نمي دونم واسه چي اينجايي..

خنديدم..

- ميگم برات..فردا مي توني بياي پيشم؟..

-- يه کاريش مي کنم..با خانواده م اينجاييم..که کيومرثم تا فهميد دنبالمون راه افتاد..ولي اگرم بيام طرفاي عصر مي تونم بيام پيشت..

- باشه پس........

يه دفعه يکي از پشت دستم و گرفت..برگشتم..آرشام بود که با صورت عصباني پشت سرم وايساده بود..

ياد تهديدش افتادم..

کاملا برگشتم طرفش..

زير لب غريد..

-- نشونت ميدم دختره ي لجباز..

خواست دستم و بکشه که نگهش داشتم و اروم جوري که فقط خودش بشنوه تند تند گفتم: واي تو رو خدا آرشام داشتم مي اومدم مگه 10 دقيقه شد؟..

مشکوک نگام کرد..هنوز اخماش تو هم بود..

-- هر کي رو بتوني رنگ کني منو نمي توني..د ِ راه بيافت..

خنديدم..

بايد ارومش مي کردم..

- کي؟!..من؟!..نه بابا من رنگ زدنم خوب نيست..سليقه ت رو مي شناسم واسه همين سراغ ِ تو يکي که اصلا نميام..

چپ چپ نگام کرد و دستمو کشيد..با خنده برگشتم طرف پري که ديدم اونم داره لبخند مي زنه..

به آرشام اشاره کردم که سعي داشت منو با خودش ببره و رو به پري هول هولکي گفتم: شرمنده من بايد برم..ولي منتظرتما..يادت نره..

سرشو تکون داد..

دنبال آرشام رفتم..برعکس تهديدايي که کرده بود منو دنبال خودش نمي کشيد..پنجه هاي محکم و مردونه ش لابه لاي انگشتاي ظريف من قفل شده بود..

فکر مي کردم ميره تو سالن..يا همون پشت کشتي ..ولي از اون سمتي که من و پري بوديم دور زد و رفت جلوتر..

يه در درست بغل در سالن مهمان بود که سريع بازش کرد..خودمو کشيدم عقب چون تو اتاقک کاملا تاريک بود و نمي دونستم مي خواد چکارکنه..

اما اون خيلي نرم دستشو گذاشت پشت کمرم و..

هولم داد تو..خودشم پشت سرم اومد..

صداي کليد برق و.. بعد هم روشنايي اطرفمون رو پر کرد..

قفل درو زد..

برگشتم طرفش..درست پشت سرم ايستاده بود..دستاشو به حالت جذابي برد زير کتش و به کمرش زد..

- منو اوردي اينجا که چي بشه؟!..

تو همون حالت نگام مي کرد..جلو صورتش بشکن زدم..

- هي با تو بودما..کجايي؟..

پوزخند زد و از کنارم رد شد..به ديوار اتاق تکيه داد..دست به سينه نگام کرد..

نگاهم و يه دور اطراف چرخوندم..چيز خاصي توش نبود..چند تا حلقه ي کلفت طناب..قايق بادي..که 2 تا پارو هم کنارش به ديوار تکيه داده بودن..

با شنيدن صداش نگاهم و رو صورتش چرخوندم..

-- شايان بدجور تو نخت رفته..انگار ارسلانم بدش نمياد اين وسط يه ناخنک به اوني که چشمش عموش و گرفته بزنه..خب شايدم..از يه ناخنک

بيشتر....نظر خودت چيه؟..

-اين حرفا واسه چيه؟..شايان چي گفته؟..

-- خيلي چيزا..شمارش معکوسش رو از خيلي وقت پيش شروع کرده..چيزي هم تا پايانش نمونده..

با ترس يه قدم بهش نزديک شدم..

-چي مي خواي بگي؟..نکنه شايان حرفي زده؟..مي خواي منو بدي بهش؟..پس قول و قرارمون چي ميشه؟..

از ديوار فاصله گرفت..

-- قول و قرارمون سر جاشه..منتهي پاي انتقام جويي ِ تو وسطه..مگه منتظر همچين لحظه اي نبودي؟..

- بودم ولي..الان نه..الان خيلي زوده..

-- در هر صورت بايد خودت و اماده کني..ديگه چيزي نمونده..

لرزون پشتمو بهش کردم..اب دهنمو با سر و صدا قورت دادم..

- تو رو خدا تو ديگه به تشويشم دامن نزن..خودم مي دونم بايد چکار کنم..

--که مي دوني....خوبه..

صداش از فاصله ي نزديک به گوشم رسيد..پشت سرم بود..برنگشتم..بازوهامو بغل گرفتم..مضطرب بودم..

حرفاش اين اضطراب لعنتي رو به جونم انداخت..فکر اينکه دست تنها بخوام به هدفم برسم..اينکه نمي دونستم با چند نفر طرفم..

اون اول فکر مي کردم مي تونم از پس همه چيزش بر بيام ولي حالا..

حالا که وارد اين بازي شدم مي بينم نمي تونم آسون بگيرم..

آسون بگيرم باختم..با يه نفر طرف نيستم..ارسلانم هست..شايان خودش به تنهايي شيطون رو درس ميده..حالا که شدن 2 تا چطور تنهايي برم جلو؟..

به کمک ارشام نياز داشتم..ولي از حرفاش معلومه نمي خواد کاري کنه..از اين همه فکر و خيال سرم داشت منفجر مي شد..

حالم..حرفام..هيچ کدوم دست خودم نبود..بدجوري بهم فشار اومده بود..

برگشتم و به پشت سرم نگاه کردم..با فاصله ي کمي از من ايستاده بود..

زدم به سيم اخر..چون ارامشي رو تو چشماش ديدم که عذابم مي داد..

من که دلم خون ِ ..نگاهم سرگردون ِ و به دنبال دستي مي گردم که بتونه کمکم کنه..

ارامش کلام و نگاهه آرشام رو که مي ديدم ناخداگاه حرص مي خوردم..

پوزخند زدم..مثل طلبکارا نگاش کردم..

-- اصلا تو اين وسط چکاره ي مني؟..چرا شدي فرشته ي عذابم؟..دم به دقيقه اين موضوع رو به يادم مياري و بهم حالي مي کني تنهام؟..

يادمه کنار دريا بهم گفتي تنها نيستم..يکي هست که مراقبمه..نپرسيدم کيه ولي الان دارم بهت ميگم هر کي که باشه مطمئنم اون ادم تو نيستي..

شايد خوشت نياد ولي ميگم..ميگم تا بدوني که من اونقدرام بي کس وتنها نيستم..هنوز يکي از اعضاي خانواده م واسه م مونده..

کسي که اگه نتونه بهم کمک کنه مي تونه دلداريم بده..دلگرمم کنه..تو لحظات سخت دستم و بگيره و ارومم کنه..

کاري که هيچ احدي واسه م نمي کنه..

يکيش توي نامرد..که جلوم قد علم مي کني و ميگي شمارش معکوس شروع شده د ِ يالا..چرا معطلي يه کاري کن..

به جاش نميگي کدوم راهمه و کدوم چاهم..راهنماييم نمي کني..اين همه بهت کمک کردم..نقش معشوقه ت رو بازي کردم وعين يه عروسک تو دستات

چرخيدم..حالا که نوبت به خودت رسيده جا زدي؟..مگه مـ..

جوري فرياد کشيد (بسه.. خفه خون بگير) که حس کردم جفت پرده ي گوشام پاره شد..دستمو گذاشتم رو گوشم و چشمام و بستم..

بعد از چند لحظه اروم دستامو اوردم پايين وهمزمان نگاه گله مندم و تو چشماش دوختم..

اومد تو سينه م که از ترس رفتم عقب..با يه قدم تقريبا بلند خودم و رسوندم به ديوار اتاقک و دستامو کنارم به ديوار سرد و فلزي تکيه دادم..

انگار شدت باد زياد شده بود که زوزه کشان خودش رو به در اتاقک مي کوبيد..يه پنجره ي کوچيک دايره اي شکل رو درش نصب بود که به وضوح نمي

شد بيرون رو ديد..

همونطور که با خشم منو مورد هدف جملات و نگاهه گر گرفته از عصبانيتش قرار داده بود به طرفم قدم برداشت..

-- يکي رو مي خواي که دستتو بگيره..

تقريبا به طرفم حمله کرد که جيغ خفيفي کشيدم و خودم و محکمتر به ديوار تکيه دادم..

دستم و تو دستاي ملتهبش گرفت..

تو صورتم فرياد زد:انگار بدجور وابسته ت کرده..که با گرفتن دستات ارومت مي کنه اره؟..

دستم و جوري فشار داد که صداي «تيريک، تيريک» استخونام و شنيدم..

داد زد: د ِ بنال تا خوردشون نکردم..

-آ..آي آي..ول کن دستمو..شکستيش..

-- به درک..بگو..بگو اون لعنتي چطوري ارومت مي کرد ؟..وقتي پيشش درد و دل مي کردي چطور بهت ارامش مي داد؟.. د ِ چرا لال موني گرفتي، حرف

بزن..

سعي کردم جلوي اشکامو بگيرم..داشت دستمو خرد مي کرد..

- هيچي به خدا..هيچي نبوده..آي ول کن..

فاصله ي بينمون رو پر کرد..اون يکي دستمو هم گرفت..فشار دستش و تا حدي کم کرد ولي پوست دستم هنوز مي سوخت و درد رو کاملا حس مي کردم..

دستامو برد بالاي سرم و به ديوار سرد تکيه داد..

کشتي هر از گاهي تکون ِ ارومي مي خورد..ولي شديد نبود..

صداي غرش ارشام همزمان شد با خاموش شدن لامپ اتاقک..که اون هم مطمئنا در اثر باد شديدي بود که من ِ بدبخت رو گرفتاره خودش کرده بود..

از ترس جيغ کشيدم..خدايا خيلي شانس داشتم الان ديگه اگه چيزي هم اون ته مَه ها واسه م مونده بود در کل به باد رفت..

--چرا ازم توقع داري حمايتت کنم؟..چـــرا؟..

عين بلبل به حرف اومدم..

-چون..چون تو..چون فقط تو مي توني کمکم کني..تو شايان رو بهتر مي شناسي..

تاريک بود و من آرشام رو تو هاله اي از تاريکي مي ديدم..از اون پنجره ي کوچيک نور کمي که از ماه به داخل مي تابيد وسط اتاقک رو تا حدي روشن

کرده بود..

که بازتاب اون سايه اي رو صورت آرشام انداخته بود..

صورتش و به صورتم نزديک کرد..نفساي داغش لاله ي گوشم و مي سوزوند..

-- همين؟..فقط چون مي شناسمش ازم کمک مي خواي؟..شايد منم يکي از اونا باشم..يکي از ادماي شايان..

با ترسي اميخته به تعجب نگاش کردم..نمي دونم اونم منو مي ديد يا نه ولي با حرفي که زد مخم سوت کشيد..

- مگه تو..يکي از ادماي اوني؟!..

-- پس تا الان چي فکر مي کردي؟..اينکه من با شايان چه رابطه اي دارم؟..

- من..من خيال مي کردم فقط باهاش دوستي..همين..

چند لحظه سکوت کرد..حس کردم نفساش منظم نيست..

-- در حال حاضر شايان فقط..يه اشناست..

با خيال راحت نفسم و بيرون دادم..

-پس مي توني راهنماييم کني درسته؟..

-- چرا من؟..کسي که نمي تونه ارومت کنه..ولي اون دکتر ِ هيچي ندار همه کاري ازش ساخته ست..

اي خدا من تو کاره اين مرد موندم ..حالا که من هيچي از فرهاد نميگم اين گير داده بهش..

- دستام خسته شد..ميشه ولش کني؟..

ولشون نکرد..ولي سُر داد و اوردشون پايين..تو اون فاصله ي کم ..گرمي نفسايي که تو صورتم مي خورد..و اون رايحه ي عطر مخصوص..که بوي تلخ

و مدهوش کننده اي داشت ..

صداش..حضور ملتهب و گرمايي که از کف دستاش به دستا و بعد هم به همه ي وجودم تزريق مي کرد..همه و همه.. لحظه به لحظه ..بيشتر منو از خودم

دور مي کرد..

صدام کمترين لرزش رو داشت..سعي داشتم بيشتر ازاين نشه..نرم..پراز ارامش..با لحني که مختص به خودم بود وعاري از شيطنت و مملو از احساسي

که از قلبم سرچشمه مي گرفت تو چشمايي که سياهي نافذش حتي تو اين تاريکي هم مي تونست به راحتي قلب بي قرارم رو مورد هدف خودش قرار بده

زير لب زمزمه کردم..

- قبلا هم گفتم من به فرهاد فکر نمي کنم..اونو مثل برادر يا حتي يه دوست قبولش دارم..اينو به خودشم گفتم..نظرمم عوض نميشه..ولي تو..تو گفتي يکي

هست که ازم مراقبت کنه..مي خوام دقيق بدونم اون کيه؟!..

کمي جابه جا شد..اين پا و اون پا کرد و باز به حالت قبلش برگشت..

معلوم نبود که اگه دستام ازاد بود ..کاري نمي کردم..

نفساي اون نامنظم بود واسه من بدتر از اون..

اي کاش مي شد چند تا نفس عميق پشت سر هم بکشم ولي نمي تونستم..يا شايدم نمي خواستم..

نمي خواستم که به 2 تا نفس عميق عطر تنش رو از ريه هام بيرون بدم..

صداش ريز شده بود..درست زير گوشم..سرش رو به گردنم خم شده بود و نگاهه خمار و گر گرفته ي من به سقف تاريک اتاقک بود..

يعني الان اون بيرون چه خبره؟..در که قفل بود..پس کسي نمي تونست بياد تو..

-- خودت دوست داري اون ادم کي باشه؟..

- مگه دل بخواهه؟!..

-- تو فکر کن آره..

- نمي دونم..

-- و اگه من باشم؟!..

صورتش و به صورتم چسبوند..اينبار مست نبود..از روي هوشياري حرف مي زد و کاراش صدق اين رفتار رو کاملا نشون مي داد..

- چرا تو؟..

-- چرا من نه؟..

- نگفتم نه..

--پس چي؟..

مکث کردم..

- يعني تو..مراقبمي؟..

-- مراقب..راهنما..و حتي..يه سايه..به نظرت مي تونم باشم؟..

بازم مکث کردم..لحنش اروم بود..ولي حرکاتش درست برعکس گفتارش با خشونت همراه بود..

چشمامو بستم..داشتم ديوونه مي شدم..بازوشو از روي کت گرفتم و فشار دادم..

- فکر کنم..بتوني..

-- مي تونم دلگرمت کنم؟..

- شايد..

-- دستام چي؟..ارومت مي کنه؟..

-نمي دونم..نمي دونم شايد..

داشت بي تابم مي کرد..

حال اونم بدتر از من بود..

هيجان داشتم..اما ترس تو دلم نبود..جايي نبوديم که بترسم..اينجا..بين اين همه ادم..درسته از ديد همشون پنهونيم ولي..بازم ..

پيشش که بودم ذهنم سمت وحشت کشيده نمي شد..

پيش شايان که بودم..حتي ارسلان ..اين واهمه به راحتي حس مي شد ولي آرشام..

قلبم..عشقم..هر چي که نسبت بهش تو دلم داشتم نمي ذاشت ازش بترسم..نمي تونستم با هراس خودم و ازش دور کنم..

آه کشيد..عميق..از ته دل..انگار که از روي درد باشه..يه درد کهنه..

صورتش و تو گودي گردنم فرو کرد..

-- دلارام..

يکي محکم کوبيد به در .. نگاهه جفتمون به همون سمت کشيده شد..

آرشام حرکتي نکرد..

به نرمي صورتشو چرخوند و بي مقدمه زير گردنم و بوسيد..

هنوز کامل به خودم نيومده بودم..که با اين حرکتش شوکه شدم..اخه اينبار نه مست بود نه نيمه هوشيار..

دستامو اوردم بالا و گذاشتم رو شونه هاي پهنش..

-آرشام..چکار مي کني؟..

سرش و از جلوي صورتم خم کرد و زير لاله ي گوشم و با مکث طولاني بوسيد..قلبم لرزيد..هم قلقلکم اومد و هم تو دلم يه حس خاصي داشتم..

انگار واقعا از خود بي خود شده..

ناليدم: در زدن..تو رو خدا بريم..

صورتش و رو به روي صورتم گرفت..نگاهش تا حدودي رو به کم خمار بود..پس اين کاراش از روي چيه؟..اگه هنوزمي تونه خودش و کنترل کنه؟..

- اون بيرون هم شايان هست هم ارسلان..اوردمت اينجا تا راحت بتونم باهات حرف بزنم..

- ولي ديدي که در زدن..

-- بس کن دلارام..

- اما..

--به دلربا همه چيزو گفتم..

با چشماي گرد شده نگاش کردم..زل زد تو چشمام..همون لبخند کجي که مختص به خودش بود رو لباش خودنمايي مي کرد..

خيلي سريع خم شد و ..يه بوسه زير گردنم نشوند..گره ي شالم و کامل باز کرده بود..

خنديدم..نگام کرد..

- چکار مي کني؟..حقش ِ الان يکي بزنم تو صورتت ..

-- نمي دونم..ولي اگه بزني مطمئن باش اوضاع که تغيير نمي کنه هيچ..شايد بدترم بشه..

- پس چرا منو.... بوسيدي؟..

دستشو بالا اورد..به گونه م کشيد..

-- چشماي خمار بهت بيشتر مياد..هيچ وقت اونقدر بازشون نکن..

با دهن باز نگاش کردم..

- اين حرفت از روي تعريف بود؟..

-- تو اينطور فکر کن..

- مگه غير از اينم ميشه فکر کرد؟..

فقط نگام کرد..

-ولي کارت درست نبود..

-- درست يا غلطش و من مشخص مي کنم..

- خب اين نهايت خودخواهيت و نشون ميده..

-- و من قبولش دارم..

-پس قبول داري که خودخواهي..

سرشو به ارومي تکون داد..

اخه من چطور مي تونم بزنم تو صورتت؟!..

شايد کارش درست نباشه..بوسيدناش..بغل کردناش..

ولي صادقانه عاشقشم..نمي تونم اون کاري رو به سرش بيارم که اگه از هر مرد ديگه اي غير از آرشام سر مي زد الان يه سيلي جانانه ازم نوش جان

کرده بود..

اما آرشام فرق داشت..همين تفاوت..همين حس..دستام و بسته بود..نگاهه سوزانم رو خاموش کرده بود..اروم بودم..

ولي دلم هنوز بي تابش بود..

لامپ روشن شد..نورش چشمم و زد..صورتمو تو سينه ي ستبرش پنهون کردم تا نور مستقيم نخوره تو چشمم..

آرشام کمي به سمت چپ مايل شد..و باز اطرافمون رو تاريکي پر کرد..لامپ رو خاموش کرده بود..سرمو بلند کردم..

تو صورتش نگاه کردم..اونم بي پروا زل زده بود تو چشماي من و نگاهش و نمي گرفت..

- به دلربا چي گفتي؟..

--همونايي رو که بايد مي گفتم..از خواب بيدارش کردم..از رويايي که داشت براي خودش تصور مي کرد اوردمش بيرون..

- به همين اسوني؟..اون چکار کرد؟..

-- خيلي دوست داري بدوني؟..

ديدم باز دارم تند ميرم ترمز کردم و گفتم: نه خب.. محض کنجکاوي پرسيدم..

سرش و کج کرد و نگام کرد..

-- به يقين رسيدم رنگ زنه خوبي نيستي..

گنگ نگاش کردم..

- چه ربطي داشت؟..

-- مهم نيست..

- الان ديگه ميشه بريم؟..حرفامونم که زديم..

-- اره زديم..ولي هنوز تموم نشده..

با لحن بامزه اي گفتم: خب جناب مهندس تهراني لطفا مابقي ِ حرفاتون و بذاريد واسه وقتي که رسيديم ويلا..

و يه جور خاصي نگام کرد و ازم پرسيد: بقيه ي چي رو بذارم واسه وقتي که رسيديم ويلا..

نگاهش به قدري واضح بود که سريع گرفتم منظورش چيه..

نزديک بود به تته پته بيافتم که زود خود مو جمع و جورکردم..

- بقيه حرفات و ديگه..مگه منظورت همين نبود؟..

-- چرا بود..منتهي نه همه ش..

- پس چي؟!..

بازوهام و گرفت..چشماشو باريک کرد..هر چي که بود و نبود از تو همون يه جفت چشم سياه خوندم..

بيشتر از اين اگه خودم و مي زدم به کوچه ي علي چپ تابلو مي شدم..

-- خيلي خب..بريم..

دستمو تو دستش گرفت..به طرف در رفت..

چه غيرمنتظره..

- داري کجا ميري؟..

-- بر مي گرديم ويلا..گفتم که حرف واسه گفتن زياد داريم..

خنده م گرفته بود..چقدر عجوله..اره حرف مي زنيم..تو گفتي و منم باورکردم..

کور خوندي جناب..

باد بدي مي اومد..سردم شده بود..کشتي به طرف اسکله حرکت مي کرد..پس واقعا داريم بر مي گرديم..

-- تو همينجا باش نمي خواد بياي تو..من ميرم مانتوت و از تو سالن ميارم..

- باشه..مرسي..

هيچ کس رو عرشه نبود..رفتم لب کشتي ايستادم..دستام و به نرده هاي کوتاه گرفتم..کمي خم شدم..نقش ِ سياهي اسمون ِ شب افتاده بود تو دريا و از اون

فاصله ادم رو به وحشت مينداخت..

حتي نگاه کردن بهشم دلمو لرزوند..

سرمو بلند کردم..همونطور که به جلو خم شده بودم نگاهم و به ماه دوختم..چشمام و بستم..نفس عميق کشيدم..

بادي که از روي اب رد مي شد سرمايي رو با خودش به همراه داشت که تا مغز استخونم نفوذ مي کرد..تو ساحل گرم بود..ولي اينجا........

نفهميدم چي شد..فقط دستي رو پشت کمرم حس کردم..اينکه يکي با کف دست محکم زد پشتم و به جلو هولم داد..

قدرتش زياد نبود..به قدري عملش غيرمنتظره بود که حتي بهم فرصت نداد برگردم و پشت سرم و نگاه کنم..

همزمان با جيغ بلند و گوشخراشي که از ته گلوم خارج شد پرت شدم تو دريا..انقدر ترسيده بودم که وقتي سردي اب رو حس کردم و اينکه عين يه تيکه

گوشت در اثر شوکه عميقي که بهم دست داده بود ضعيف و کند دست و پا مي زدم و هر لحظه بيشتر حس مي کردم که دارم تو عمق دريا فرو ميرم..

حس کردم قفسه ي سينه م از اب پر شده..شنا کردنم خوب نبود..هيچ وقت فرصتش و نداشتم که ياد بگيرم..و حالا........

سرم تير کشيد..هيچ صدايي نمي شنيدم..چشمام تار و.. تارتر شد..ديدم کامل از بين رفت چون پلکام به نرمي روي هم افتاد و........

ديگه هيچي حس نکردم..

انگار که از همه چيز رها شدم..

سبک و..اروم....

« آرشام »

ارسلان _ يهو کجا غيبتون زد؟!..دلارام کجاست؟!..

-- به تو ربطي نداره..بکش کنار..

خواستم از سالن برم بيرون که صداي جيغ ِ بلند يه دختر در جا ميخکوبم کرد..

به خودم اومدم..بي درنگ از سالن زدم بيرون..صداي دلارام بود..شک نداشتم که خودش بود..

رو عرشه رو نگاه کردم..نبود..به طرف همونجايي که ايستاده بود دويدم..با وحشت از روي نرده ها خم شدم..موج هايي که روي اب دريا نقش بسته بود..و

همزمان يه حس بد..

از سر وحشت با چشماني بازتر از حد معمول به دريا زل زده بودم..بدون معطلي کتم و در اوردم..رو عرشه شلوغ شده بود..

ارسلان به طرفم دويد که همزمان با فرياد چند نفر که سعي داشتند جلوم و بگيرن نفسم و حبس کردم و شيرجه زدم تو اب..

تاريک بود..نمي دونستم بايد چکار کنم..تقريبا زير اب و توي اون تاريکي هيچ چيز مشخص نبود..

مطمئنم پرت شده..نقش اون موج ها بي دليل روي اب نيافتاده بود..

اروم اورم داشتم نفس کم مي اوردم .. نور کمي به داخل اب افتاد..نور کشتي بود..

شدت نور خيلي کم بود ولي بايد تموم سعيم و مي کردم..

حواسم رو کامل جمع کردم..نگاهم دقيق اطراف رو مي کاويد که يه چيزي نظرم و جلب کرد..

به طرفش شنا کردم..قفسه ي سينه م مي سوخت..به اکسيژن نياز داشتم..نخواستم که براي ذره اي اکسيژن به روي اب برم..

بي حرکت زير اب شناور بود..چشماي خاکستريش رو بسته و دستاش به سمت پايين رها شده بود..

با حرص بغلش کردم..اگه زود نمي جنبيدم ممکن بود خودمم در اثر کمبود اکسيژن غرق بشم..به سمت بالا شنا کردم..محکم نگهش داشتم..با يک جهش

سرم و از اب بيرون اوردم و نفس حبس شده م رو به شدت بيرون دادم..

چند بار پشت سر هم نفس عميق کشيدم..نگاهش کردم..بيهوش بود..رنگ صورتش مهتابي تر از هميشه بود..

به طرف کشتي شنا کردم..

چند نفر قايق نجات رو به همراه يک نفر که تو قايق بود توسط طناب ضخيمي به سمت پايين هدايت کردند..

با وحشت جسم بي جونش رو کف کشتي خوابوندم..

نبضش رو از روي گردن گرفتم..نمي زد..يا حداقل انقدري کند بود که نشه حسش کرد..

تنش سرد بود..

دستامو حلقه وار زير شکمش بردم..کمي بلندش کردم و گذاشتمش رو زانوهام ..بهش فشار اوردم..بايد اب رو از ريه ش خارج مي کردم..کمي اب از

دهنش بيرون زد..ولي کافي نبود..

خوابوندمش کف عرشه ..دستامو گذاشتم روي سينه ش و پي در پي با مکث کوتاهي فشار دادم..تکرار کردم..فايده نداشت..بايد اب رو بيرون مي داد تا راه

تنفسش باز بشه..

کمي اب از دهنش زد بيرون ..ولي همه ش رو بيرون نمي داد..نبضش و گرفتم تونستم حسش کنم ولي بي نهايت کند مي زد..

مردم هياهو کنان دوره م کرده بودند..مي خواستم تمرکز کنم ولي توي اون سرو صدا نمي تونستم..

با خشم سرمو بلند کردم و با صدايي بلند فرياد زدم:خفه خون بگيرين لعنتيا..

صداها کمتر شد ولي زمزمه ها قطع نشد..نفس نفس مي زدم..دستام لرزش محسوسي داشت..

خواستم بهش تنفس مصنوعي بدم که صداي فرياد ناخدا رو شنيدم: رسيديم اسکله..

و در کسري از ثانيه دلارام رو در اغوش کشيدم و بلند شدم..اگه مي خواستم تنفس مصنوعي بدم کم ِ کم تا يک ربع بايد اين عمل رو ادامه مي دادم..يعني

تا زماني که تنفسش نرمال بشه..و اين يعني ريسک که اگه جواب نده جونش و از دست مي داد..

صداي شايان و ارسلان رو مي شنيدم..داشتن دنبالم مي اومدن ولي من بي توجه به اونها فقط دنبال راهي مي گشتم که بتونم از شر اون کشتي لعنتي

خلاص بشم..

ارسلان _ آرشام کجا مي بريش؟..د يه چيزي بگو لعنتي؟..

دلارام و گذاشتم تو ماشين..از روي خشم سر تا پام به لرزش افتاده بود و توي اين موقعيت کنترلي روي خودم نداشتم..

پشت سرم بود..زدم به سيم آخر..به سرعت برگشتم و مشت گره شده م رو تو صورتش فرود اوردم..هر چي دق و دلي داشتم با همين يه مشت سرش خالي

کردم..

براش غيرمنتظره بود ..نتونست خودش و کنترل کنه و اگه شايان به موقع بازوشو نگرفته بود ارسلان نقش زمين مي شد..

با خشونت در ماشين و باز کردم و نشستم پشت فرمون..با سرعت مي روندم..هر از گاهي بر مي گشتم و بهش نگاه مي کردم..

نمي دونستم کار کي بوده..کسي پرتش کرده؟..خودش افتاده؟..

از اينکه چيزيش بشه....

کلافه نفسم و بيرون دادم..با خشم مشتم و رو فرمون کوبيدم..

لعنتي..چرا بايد اينطور مي شد؟..

چرا؟..

چــــرا؟..

- حالش چطوره؟..

دکتر _ شما همسرشون هستيد؟..

- دکتر فقط سوالم و جواب بده..حال دلارام چطوره؟..

مکث کرد..

-- ما تموم تلاشمون و کرديم..اب زيادي وارد ريه ش شده..اگه بعد از افتادن به داخل اب دست و پا مي زد وبه جاي اکسيژن اب تنفس مي کرد بعد از 2 يا

3 دقيقه حتما جونش و از دست مي داد..ولي ظاهرا در اثر شوک زيادي که بهش وارد شده نتونسته تقلا کنه و..قبل از اينکه اب رو به ريه ش بفرسته

بيهوش شده....

-زنده مي مونه؟..

-- من تشويش و نگراني شما رو درک مي کنم..ولي در حال حاضر بايد جهت اندازه گيري گازهاي خوني (اکسيژن و دي اکسيدکربن).. و اندازه گيري

الکتروليت هاي خون و فاکتور عملکرد کليوي از ايشون آزمايش هاي لازم گرفته بشه..در ضمن عکس راديولوژي از ريه و گردن .. براي کنترل وجود

آب در ريه يا شکستگي گردن هم لازمه که انجام بشه.. نوار قلب براي بررسي ريتم قلب و اکسيژن رساني و و مهمتر از اون کنترل ميزان اکسيژن خون

از اقدامات نهايي هست که تا پيش از زمان ترخيص بايد انجام بشه..

-حالش خوب ميشه؟!....

--در حال حاضر بيهوشه ولي خوشبختانه تونستيم علائم حياتيش رو حداکثر نرمال نگه داريم..ولي اينها مي تونه موقتي باشه..و تا جواب ازمايش نياد نمي

تونم نظر قطعيم رو بدم..

ضمن ِ اينکه بايد درنظر داشته باشين گاهي علائم و عوارض غرق شدگي چند ساعت بعد از خارج شدن از آب به وجود مياد و نبايد در ترخيص از

بيمارستان عجله کرد..فقط صبور باشيد..

- اما اب زيادي وارد ريه ش شده..من تموم تلاشم و کردم اما..

-- خوشبختانه ما اب رو خارج کرديم..نگران نباشيد..و دليل مهمي که باعث شده اين خانم جوان تا الان دوام بياره بلعيدن اب دريا بوده..که اگر قائدتا اب

استخر يا رودخونه وارد ريه ش شده بود بدون شک تا الان دوام نمياورد..علتشم اين هست که چون آب دريا فشار اسمزي برابر خون داره.. اتفاقات فوق

رخ نميده و فقط به دليل نمک موجود در اون کمي سديم و کلر خون بالا ميره که علايم خفيفي را به وجود مياره..با اين حال جاي نگراني نيست..بعد از

اينکه جواب ازمايشات مشخص شد تشخيص قطعي رو ميدم..

دستش رو به ارومي روي شونه م زد و با لبخند از کنارم رد شد..

ازپشت پنجره ي شيشه اي نگاهش کردم..زير اون همه دستگاه چشماش و بسته بود..چشمايي که مملو از ارامش بود..

سرم و به شيشه تکيه دادم..چشمام و بستم..چرا نمي تونم اين صحنه رو ببينم؟..چرا با ديدنش توي اين وضعيت حس کلافگي وسردرگمي مياد سراغم؟..

چشمام و باز کردم..

اين دختر چي داره؟..چي تو وجودش نهفته که من رو اين همه مشتاق ِ خودش مي کنه؟..

کششي که هر لحظه نسبت بهش حس مي کنم و از روي همون حس ِ لعنتي پس مي کشم و نمي خوام که اون کشش رو باور کنم..

ولي بازم برام غيرارادي ميشه..

وقتي نگام مي کنه..

وقتي اسمم و صدا مي زنه..

حرکاتش..

بي پروايي هاش..

ارامشي که تو نگاه و رفتارش مي بينم..

همه و همه..اين حس رو در من تشديد مي کنه..

نبايد اين اتفاق ميافتاد ولي..

افتاد..

هميشه يه دست لباس کامل تو ماشين نگه مي داشتم..

لباساي نمناکم و با اونها عوض کردم..

گوشيم تو ماشين بود که بر داشتم..

چندين تماس از طرف ارسلان....

بالاخره جواب ازمايشات اومد..مشکل خاصي نداشت..ولي بر اثر يکسري علائم و نتايجي که تو ازمايش ديده شده بود دلارام تا 48 ساعت ديگه بايد تحت

نظر باشه..

يه بار پلکاش لرزيد..ولي چشماش و باز نکرد..منتظر بودم..نگاهم و از روي صورتش نمي گرفتم..

ويبره ي گوشيم رو حس کردم..از تو جيبم در اوردم..شماره ي ارسلان بود.

رد تماس زدم..ولي ول کن نبود..

-چي مي خواي؟..

صداش کمي مضطرب بود..

-- لعنتي چرا جواب نميدي؟..يه اتفاقي افتاده..

- چي شده؟..

-- شايان..وقتي داشتيم از اسکله بر مي گشتيم تو مسير تيراندازي شد..

-چي؟..کامل بگو ببينم چي شده؟..

-- من با ماشين خودم پشت سر ماشين شايان حرکت مي کردم..خيابونا هم خلوت بود..رسيديم تو کوچه يه ماشين مدل بالاي مشکي که شيشه هاي دودي

داشت کنار ماشين شايان حرکت مي کرد..اوني که پشت سر راننده بود شيشه رو کشيد پايين و با اسلحه به طرف شايان شليک کرد..صدا خفه کن روش

نصب بود واسه همين بي سر وصدا کارشون و کردن و در رفتن..

- الان شايان کجاست؟..

--تو اتاق عمل..دکترا ميگن وضعيتش اصلا نرمال نيست..بدجور تير خورده..

مکث کرد..

-- دلارام چطوره؟..

نفسمو عميق بيرون دادم..

بي حوصله جوابشو دادم..

- دو2 روز ديگه مرخص ميشه..

--پس حالش خوبه..خوشحالم..

- خيلي خب بايد قطع کنم..

--باشه..ادرس بيمارستاني که شايان رو اوردم واسه ت اس ام اس مي کنم..فعلا..

تماس و قطع کردم..

متفکرانه و بي هدف به ديواري که رو به روم بود خيره شدم..

چه شبي ِ امشب..

پر از تشويش و اضطراب..

-- يعني کسي هولت داد تو آب؟..

نگاه خاکستري و خمارش رو تو چشمام دوخت..صداش ريز به گوشم رسيد..

-اره..يکي که انگار زورشم زياد نبود..کاملا معلوم بود..

دستام و گذاشتم رو تخت و کمي به طرفش مايل شدم..

-- نتونستي ببينيش؟..

-نه..مهلت نداد برگردم..بي معطلي هولم داد....کي مي تونم برگردم خونه؟..

به ساعتم نگاه کردم..

-- دقيقا تا 32 ساعته ديگه..

لبخند کم جوني نشست رو لباش..

- چه دقيق و حساب شده..

تو سکوت نگاش کردم..مي خواستم يه چيزي بگم..

شايد اينکه از زنده بودنش.....

نمي تونستم چيزي رو ابراز کنم..اصلا تو خودم نمي ديدم..به اين حالت ِ سنگيم خو گرفتمه بودم..نمي خوام اين لايه رو از بين ببرم و در مقابلش نرم

باشم..

ولي مي دونستم که حرفام با عملم نمي خونه..حرفام از روي عقل بود و کارام از روي.......

نمي خواستم که باشه..

چرا به اينجا رسيدم؟..

اصلا چطور شد که به اينجا رسيدم؟..

-- قربان تا پشت تلفن گفتين باهام کار فوري داريد جَلدي خودمو رسوندم..فرمايش قربان..همه جوره در خدمتم..کسي رو بايد نفله کنم؟..زيراب بزنم؟..

تعقيب؟..

- ميري به اين ادرسي که بهت ميدم..امار دقيق مسافرايي که پنجشنبه شب سوار کشتي مسافربري اطلس شدن رو برام در مياري..نتيجه رو که ديدم ميگم

بايد چکار کني..

-- اطاعت ميشه..سه سوت واستون رديفش مي کنم قربان..

بالاخره پيداش مي کنم..کسي نمي تونه از دست من فرار کنه..اون ادم هرکي که مي خواد باشه بالاخره به چنگم ميافته ..

سوالات زيادي تو سرم پشت سر هم رديف شدند..

براي يکسري از اونها جواب داشتم ولي خب..واسه بقيه ش هم دنبال جواب مي گشتم..

و تا زماني که اون ادم رو پيدا نکنم نمي تونم به جوابايي که مي خوام برسم..

که اونم خيلي زود تو چنگم ميافته..

خيلي زود..

«دلارام»

انگار از زندون ازاد شدم..

هميشه از محيط بيمارستان بيزار بودم..ادم اگه سالمم باشه يه شب و تو بيمارستان بگذرونه کارش تمومه..

داشتم مي رفتم تو ساختمون از پشت سر صداي بسته شدن در ماشين آرشام رو شنيدم..هنوز احساس سرگيجه داشتم..

دکتر گفته بود به خاطر احساس خفگيي هستش که موقع غرق شدن بهم دست داده و به مرور با مصرف دارو برطرف ميشه..

چشمام سياهي رفت..دستمو به درگاه گرفتم..مکث کردم..چشمام و بستم و باز کردم..

تار مي ديدم ولي مي تونستم بقيه ي مسير رو تا تو اتاقم..اونم طبقه ي بالا طي کنم؟!..

بايد تحمل کنم..دستمو به حصار پله ها گرفتم که يکي بازومو گرفت ونگهم داشت..

-- کجا؟..

آرشام بود..با بي حالي برگشتم طرفش و نگاش کردم..

-بالا..تو اتاقم..

فهميد حالم زياد رو به راه نيست..اخم نداشت ولي فوق العاده جدي بود..دستمو کشيد..

--خيلي خب ميري تو اتاقت..منتهي نه بالا..

داشت مي بردم سمت سالن..

- کجا ميري؟..به خدا حالم خوب نيست..بذار استراحت کنم..

--حرف نباشه..

تو دلم ناليدم و خواستم فحشش بدم که دم اخري زبونم و گاز گرفتم..

برخلاف تصورم مقصدش سالن نبود..يه در، درست کنار درگاه مهمونخونه قرار داشت که بازش کرد..

دستشو گذاشت پشتم و اروم هدايتم کرد داخل..

-- برو تو..

مطيع به حرفش گوش کردم..پشت سرم اومد ..تو درگاه ايستاد..خدمتکار و صدا زد..

منم با کنجکاوي اطرافم و نگاه مي کردم..حواسم نبود که آرشام داره با خدمتکار حرف مي زنه..

محو زيبايي اتاق شده بودم..يه تخت دو نفره که فلزش چون طلا مي درخشيد..جنس پارچه ي روتختي از ساتن و حرير کرم شکلاتي بود..مثل حجله مي

موند..دور تا دور تخت با حرير طلايي حفاظ شده بود..

واي محشره..تموم دکور اتاق از ميز و کمد و ميزآينه و عسلي بگير تا سِت صندلي و راحتي و در و پنجره و پرده ها..همگي تو همين رده از رنگ بندي

قرار داشتن ..طلايي..کرم شکلاتي و سفيد..

واي خدا منو ياد اتاق پرنسسا ميندازه..

عجب چيزيه خدا..رنگ ديوارا سفيد درخشان بود..واقعا زير نور لامپاي لوستري که از سقف اويزون بود مي درخشيد..

--چرا ايستادي؟..

من که هنوز تو حال وهواي خودم و اين اتاق بودم گيج نگاش کردم وسرم و تکون دادم..

-چکار کنم؟..

حس کردم پي برده که چقدر منگ ِ اين اتاقم..

با همون لبخند کج از کنارم رد شد..رفت سمت پنجره..پرده ها رو کشيد..هنوز غروب بود..

نور فضاي اتاق و روشن کرد..

همونطور که به طرفم مي اومد دستش و برد تو جيبش و گفت: اين اتاق ميشه گفت يه اتاق ويژه ست..ويژه نه به اين خاطر که زيبايي خاصي داره..علاوه

بر اون به اين دليل که براي من....

ادامه نداد..تموم مدت که حرف مي زد انگار حواسش اصلا تو اين اتاق نبود..وقتي به خودش اومد جمله ش رو قطع کرد..

کلافه تو موها و پشت گردنش دست کشيد ..نگام کرد..

-- فردا راه ميافتيم..ديگه بيشتر از اين نمي تونيم اينجا بمونيم..و امروز تا مي توني استراحت کن که فردا تو هواپيما دوباره حالت بد نشه..

-من حالم خوبه..يه کم استرحت کنم بهترم ميشم..فقط يه سوال..

چشماي درشتش و کمي باريک کرد..

--بپرس..

- اوني که منو هول داد تو اب..به نظرت بهتر نيست در موردش به پليس بگيم؟..

کمي نگام کرد..اخم کمرنگي نشست رو پيشونيش..

-- خودم مي دونم بايد چکار کنم..

-مي خواي چکار کني؟..

-- اون ادم و پيدا مي کنم..

با تعجب نگاش کردم..

-واقعا؟!..مگه مي دوني کيه؟!..

--من گفتم مي دونم؟..

-اخه همچين مطمئن حرف زدي که گفتم شايد بشناسيش..

نيم نگاهي به صورتم انداخت .. به طرف در رفت..تو درگاه ايستاد..نگام کرد..

-- بعد از استراحت خبرم کن بايد باهات حرف بزنم..

سرمو تکون دادم..از اتاق بيرون رفت..

نشستم رو تخت..به حريرش دست کشيدم..چه لطيفه..ادم بيشتر از اينکه مشتاق باشه روش بخوابه دوست داره بشينه و نگاش کنه..

تا حالا نمونه ش رو هيچ کجا نديده بودم..رو ميز عسلي 2 تا قاب کنارهم بود با چند بيت شعر از حافظ..

(قاب اول)

مي مخور با همه کس تا نخورم خون جگر

سر مکش تا نکشد سر به فلک فريادم

زلف را حلقه مکن تا نکني در بندم

طره را تاب مده تا ندهي بر بادم

يار بيگانه مشو تا نبري از خويشم

غم اغيار مخور تا نکني ناشادم

رخ برافروز که فارغ کني از برگ گلم

قد برافراز که از سرو کني آزادم

(قاب دوم)

شمع هر جمع مشو ور نه بسوزي مارا

ياد هر قوم مکن تا نروي از يادم

شهره ي شهر مشو تا ننهم سر در کوه

شور شيرين منما تا نکني فرهادم

رحم کن بر من مسکين و به فريادم رس

تا به خاک در آصف نرسد فريادم

حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روي

من از آن روز که در بند توام آزادم

عجيب دوسشون داشتم..اين چند بيت بدجور به دلم نشست..قاب شعرا رو برگردوندم سر جاش..

گفت مي خواد باهام حرف بزنه..با اينکه کنجکاو بودم حرفاشو بشنوم ولي خب حالمم خوب نبود و بايد استراحت مي کردم..

تقه اي به در خورد..با (بفرما)ي من در باز شد و خدمتکار سيني به دست وارد اتاق شد..

سيني رو گذاشت رو ميز و همونجا ايستاد..بلند شدم رفتم سمتش..نگام به سيني افتاد که به ترتيب يه ليوان شير و يه ظرف عسل وخرما کنار هم چيده شده

بود و همينطور يه بشقاب پر از ميوه که به طرز ه*و*س انگيز و زيبايي ميوه ها پوست گرفته و حلقه شده بودند..

-همه ي اينا رو واسه من اوردي؟..

مطيع سرش و زير انداخت..

-- آقا فرمودن همه ش و بايد ميل کنيد..

-آرشام؟!..

--بله..

-ولي اينا خيلي زياده..همون شير کافي بود..

سرش و بلند کرد..ملتمسانه با لحن ارومي گفت: خانم لطفا هر چي اقا گفتند و انجام بديد..وگرنه ايشون از چشم من مي بينن..

-چرا از چشم تو؟!..خب اگه اين همه رو بخورم که مي ترکم..

-- ايشون تاکيد کردن که بايد همه شون و بخوريد..

نفسم و بيرون دادم..

- خيلي خب..مي خورم..فقط اگه ديديش بگو خوابش مي اومد نخورد..

با ترس نگام کرد که اروم و با لبخند اطمينان بخشي گفتم: نگران نباش..

-- خانم شما مگه اقا رو نمي شناسيد؟..اگه بفهمن اوامرشون اجرا نشده خون به پا مي کنن..

- واسه يه غذا خوردن يا نخوردن من خون به پا نميشه نترس..

-- ولي اخه..

-- اما و اخه نداره..تو همون کاري رو بکن که من ميگم..باشه؟..

- آقا عصباني ميشن..

-- نميشه نترس..اونش با من..خودم بهش ميگم که من ازت خواستم..

با ترديد نگام کرد که با اطمينان به روش لبخند زدم وسرم و تکون دادم..

از اتاق که رفت بيرون مطمئن بودم همون کاري رو مي کنه که ازش خواستم..باز شيطنتم گل کرده بود..

حتي الان که حالم زياد تعريفي نيست بازم دوست دارم اذيتش کنم..

اگه اونطور که خدمتکار مي گفت عصباني بشه پس چهره ش تماشايي ِ..

حالت تهوعي که داشتم کمتر شده بود..با ديدن اون خوراکيا بايدم از بين مي رفت..هر اونچه که تو سيني بودو تا ته خوردم..

سيني خالي رو گذاشتم زير تخت دهنم هنوز داشت مي جنبيد که رو تخت دراز کشيدم..واي چه حس خوبي..

رو تخت وايسادم و حرير رو انداختم پايين..

شد عين حجله ي عروس و دوماد..

لبخند زدم..

به پهلو دراز کشيدم..به بالشتي که کنار بالشتم بود دست کشيدم..تو فکر بودم..چرا گفت اين اتاق برام خاص ِ؟..البته خاص که بود..لنگه ش رو هيچ کجا

نديدم..

ولي آرشام جوري تو خودش فرو رفته بود و ازش حرف مي زد که انگار..

انگار..

انگار ازش خاطره داره..

گردنم و کج کردم ونگاهم و يه دور از پشت حرير طلايي اطراف اتاق چرخوندم..

چه خاطره اي؟!..با کي؟!..

اون خوره اي که داشت ميافتاد به جونم رو پس زدم..

چرا منفي بافي مي کنم؟..

يعني الان با خدمتکار حرف زده؟..

بهش گفته من لب به خوراکيا نزدم؟..

نقشه م اين بود بکشونمش تو اتاق..اينکه عکس العملش و ببينم..

اصلا براش مهم هستم يا نه؟..

ولي تا الان که خبري نشده..

نيم ساعتي گذشته بود و من منتظر بودم اون دستگيره ي لعنتي يه تکوني بخوره..اما دريغ از يه اشاره..

بي خيال انگار نمياد..اصلا شايد خدمتکاره ترسيده بهش نگفته..اَه بخشکي شانس..اصلا مگه من شانسم دارم؟..اگه داشتم که وضع و اوضاعم اينجوري

قاراشميش نبود..

تو جام نشستم..يه مانتوي ليمويي تنم بود..مي خواستم مرخص بشم ديدم يه کيسه داد دستم که توش لباس بود..

اينجا که لباس ندارم..بعدا به خدمتکار ميگم لباسام و از بالا برام بياره..يه امشب که بيشتر اينجا نيستيم..

مانتوم و در اوردم..زيرش يه تيشرت سفيد استين کوتاه پوشيده بودم..تو موهام دست کشيدم..کج ريختم يه طرفم..

اروم دراز کشيدم..موهام رو بالشت پخش شد..حس مي کردم رو تختي بوي گل ياس ميده..وقتي بو کشيدم ديدم واقعا همين بو رو مي داد..

قفسه ي سينه م هنوز کمي درد مي کرد....

به قول دکتر معجزه بود که زنده بمونم..که خب اگه آرشام چند دقيقه منو ديرتر از اب مي کشيد بيرون حتما تا الان نظاره گر ِ اون دنيا بودم..

زندگيمو مديونشم..

مديون کسي که عاشقانه خواهانشم..

ديگه هوا داشت تاريک مي شد..به نيت خوابيدن چشمامو بستم ولي چند لحظه نگذشته بود که صداي درو شنيدم..دلم ريخت ولي چشمامو باز نکردم..لبه

هاي پتو که تو دستم بود رو فشار دادم..

يعني خودشه؟!..

صداي قدمهاي مردونه ش تو گوشم پيچيد..لحظه به لحظه هيجانم بيشتر مي شد..حس کردم حرير رو کنار زد..تخت خيلي خيلي نامحسوس تکون خورد..

نشست کنارم..صورتم جهت مخالفش بود..

چند تار از موهام ريخته بود تو صورتم..بوي عطرش مثل هميشه نبود..شک کردم..خواستم چشمام و باز کنم که گرمي دستش و به روي گونه م احساس

کردم..

چند تار از موهام و به نرمي کنار زد..گرمي نفساش و رو گونه م حس کردم ....با اون گرما بيگانه بودم..

چشمامو تا اخرين حد باز کردم و خودمو کشيدم کنار..با وحشت نگاش کردم..

-ارســــــلان؟؟!!....

نگاهه شيفته ش رو از روم برنداشت..لبخند زد..

--تعجب کردي عزيزم؟..

با اخم و تَخم نفس زنون در حالي که پتو رو تو بغلم جمع کرده بودم گفتم: اينجا چي مي خواي؟..

خنديد..دستشو به بازوم کشيد..با غيض خودم و جمع کردم..

-دستتو بکش..

-- خيلي خب ..چت شده؟..مي بيني که کاريت ندارم..

-برو بيرون از اتاق..

-- اومدم عيادتت ديگه چرا بيرونم مي کني؟..اين رسمشه؟..

- آرشام خبر داره اومدي اينجا؟..

اخماش رفت تو هم..

-- چرا بايد خبر داشته باشه؟..خدمتکار گفت اينجايي اومدم عيادتت..به کسي چه ربطي داره؟..

-اينجا خونه ي اونه..عيادتم کردي حالا پاشو برو..

اخماش باز شد..

-مي ترسي سر و کله ش پيدا بشه و با هم گلاويز بشيم؟..

- بهت ميگم پاشو برو..چرا نمي فهمي؟..

--اتفاقا مي فهممت..............و چهار دست و پا اومد طرفم و با لحني که به هيچ عنوان به دلم نمي نشست گفت: فقط نمي تونم بفهمم چرا اينقدر بد داري

باهام تا مي کني؟..

رفتم عقب..ولي ديگه جا نبود..

-نيا جلو..وگرنه جيغ مي کشم................و دهانم و باز کردم اما ارسلان با يه خيز به سمتم با دست جلوي دهنم و محکم گرفت..

به تقلا افتادم تا دستشو برداره ولي اينکارو نکرد....

در با صداي وحشتناکي طاق به طاق باز شد..فهميدم آرشام ِ..نديدمش چون اين لندهور جلوي ديدم و گرفته بود..از طرفي چشمام داشت تار مي شد..

اون حس خفگي که کم کم داشت برطرف مي شد اومد سراغم..

چشمام داشت از حدقه مي زد بيرون که با وحشت دستش و برداشت يا شايدم به خاطر حرکت آرشام بود که به عقب کشيده شد......

به سرفه افتادم..سينه م خس خس مي کرد وبا هر سرفه نفسم مي رفت و بر مي گشت..صورتم خيس از اشک شده بود..در حالي که تند تند اب دهنمو

قورت مي دادم و به قفسه ي سينه م مشت مي زدم صداها تو سرم مي پيچيد..

با هم گلاويز شدن.. آرشام با زدن چند مشت ارسلان رو نقش زمين کرد..فرياد زد و يکي از نگهبانا رو صدا زد..

از پشت پرده ي اشک تقلا کنان مي ديدمش ولي صداها برام گنگ بود..حس مي کردم گوشم کيپ شده..

يه مرد قد بلند و چهار شونه که يکي از نگهبانا بود اومد تو اتاق..ارسلان که افتاده بود رو زمين رو بلند کرد و با خودش برد بيرون..

داشتم جون مي دادم..حس تلقين به خفه شدن..عوارض غرق شدن تو دريا که هنوز تو بدنم مونده بود و از همه بدتر اون حس خفگي و درد تو قفسه ي

سينه م که بهم فشار مي اورد..

سرفه مي کردم..مي خواستم نفس بکشم واسه خاطره يه ذره اکسيژن تقلا مي کردم..دست و پام يخ بسته بود..

خودم و تو يه جاي گرم حس کردم..اغوش آرشام..منو به سينه ش فشار مي داد..ولي من تو بغلش بال بال مي زدم..

نفساي بلند و ممتد پشت سر هم....چشمام تا اخرين حد گشاد شده بود..دست و پا مي زدم ولي اون مچ جفت دستامو محکم نگه داشت..منو خوابوند رو

تخت..تقريبا نشست رو پاهام تا تکون نخورم..دستامو ول کرد..روتختي رو تو مشتم گرفته بودم و فشار مي دادم..

داد مي زد ( اروم باش..سعي کن نفس بکشي ) ولي من حس مي کردم دارم خفه ميشم..نمي دونم تلقين بود..يا از روي وحشت..هر چي که بود بهم مي گفت

ديگه نمي توني نفس بکشي..داري خفه ميشي..

لبام و از هم باز کرد..لبام سرد بود..يخ..بي روح..ولي لباي اون از جنس اتيش بود..حرارتي که به وجودم دميد..نفس خودش رو با شدت بيشتري تو دهنم

بيرون داد..حس کردم قفسه ي سينه م مثل بادکنک با هر دم و بازدم پر و خالي ميشه..

نفسي که نفسم بهش بسته بود..نفسي که سعي داشت زندگي رو بهم برگردونه..

تا چند دقيقه اين عمل رو تکرار کرد..تا اينکه با يک نفس عميــــق و بلند سرم و از روي تخت بلند کردم..نفس کشيدم..هوا رو استشمام کردم..حس زندگي

و زنده بودن..چقدر مي تونه توي اون لحظه برات ل*ذ*ت بخش باشه..

سرفه مي کردم..ولي اينبار از روي برگشتن حس زندگي به درون تک تک سلول هاي بدنم..نفس زنان خودم و پرت کردم رو تخت..

به صورتم دست کشيدم..اشکام و پاک کردم..دستام و همونجا رو صورتم نگه داشتم..نفس کشيدم..حالم بهتر شده بود ولي قفسه ي سينه م هنوز مي

سوخت..

دستام و گرفت از روي صورتم اورد پايين..نگاهش کردم..توي چشماي مشکي و نافذش ترس نشسته بود..

صورتش خيس از عرق بود.. دستاش و مثل ستون کنار بازوهام گذاشت و خودش هم روي صورتم خم شد ..

نفساش نامنظم بود..

--تازه برگشتي دختر....چرا جلوي صورتت و مي گيري؟..

راست مي گفت..حس مي کردم تازه به زندگي برگشتم..اون موقع که افتادم تو دريا و دکترا تونستن برم گردونن چيزي حس نکردم..ولي امشب....

با وجوده آرشام و نفسي که بهم زندگي بخشيده بود تونستم ل*ذ*ت زنده بودن و با عشق زنده شدن رو کاملا حس کنم..

صدام ريز شده بود..

- ممنونم..مـ..

انگشت اشاره ش رو گذاشت رو لبام.........ساکت شدم..نگاهش سرگردون توي چشمام در چرخش بود..

آهسته انگشت و برداشت..

-- نمي خواد چيزي بگي..فقط سعي کن اروم باشي..

- من حالم خوبه..و اينو مديونه توام..ارسلان که..

-- اسمش و نيار..فعلا سپردمش دست بچه ها تا بعد برم ببينم اينجا چه غلطي مي کرده..

-مي گفت اومده عيادت ِ من..

طره اي از موهام و گرفت تو دستش و لمسشون کرد..با اينکارش حس ارامش نشست تو دلم..

-- غلط کرده....نسبتش با تو چيه که بخواد بياد عيادتت..

با غيض جملاتش و به زبون مي اورد و نگاه از نگاهم نمي گرفت..

لبخند زدم..چشماش چرخيد رو لبام که به لبخند دلنشيني از هم باز شده بود..نمي خواستم نگام بهش جوري باشه که راز دل بي قرارم رو برملا کنه..

ولي خب با اين حال نتونستم شيفتگي رو هم از توشون بدزدم..پاشيدم تو چشماش..حرفاش تو اون اتاقک هنوز يادم هست..اينکه گفت مراقبمه..مثل يه

سايه..

ديگه نمي خواستم به اون شدت سابق در برابرش سرسختي نشون بدم..غرورم و حفظ مي کنم..واسه همينم حرفي نمي زنم..ولي اگه بخوام باهاش سر

ناسازگاري بذارم و توي هر موردي سرتق بازي در بيارم پس چطور اونو عاشق خودم کنم؟..

چطور مي تونم وقتي که باهاش بحث ودعوا راه انداختم اونو هم شيفته ي خودم کنم؟..

فهميده بودم آرشام دنبال آرامش مي گرده..ميگه اون و تو چشمام ديده..پس يعني ارامش زندگيش رو پيدا کرده..

اگه بتونم کاري کنم عشق رو هم در من پيدا کنه اون وقته که مي تونم به اين احساس اميدوار باشم..تا اينجاش که پيش رفتم..پس اگه بخوام با ندونم

کاري به همه چيز پشت پا بزنم..اين وسط بيشتر از همه دودش تو چشماي خودم مي رفت..

نرم و اروم جوابش و دادم..

- نمي دونم..ولي لابد پيش خودش يه چيزايي برداشت کرده..

با حرص نگاش تو کل صورتم چرخيد..صورتشو کج کرد..

زير گوشم با همون حرص تو صداش گفت: مثلا چه برداشتي؟..

قلبم تندتند مي زد..از روي هيجاني که آرشام خواسته يا ناخواسته به وجودم ريخته بود..

- اينکه من نسبت بهش ..بي ميل نيستم..

--نيستي؟..

- هستم..

--چي هستي؟..

- همونقدر که از عموش بيزارم از ارسلان هم بدم مياد..چه فرقي مي تونم بينشون بذارم؟..

سرش و بلند کرد..فاصله ش و باهام کمتر کرده بود..زل زد تو چشمام..درخششي رو تو نگاهش ديدم که برام تازگي داشت..

-- امشب با هم حرف مي زنيم..

-در مورد چي؟!..

-- بعدا خودت مي فهمي..

سرمو تکون دادم: باشه..

چرا حس مي کنم نگاهه اونم به من گاهي از روي بي قراري ِ..گاهي التماس رو تو چشماش مي بينم..اره..يه جور التماس که مي خواد بهم چيزي رو

بفهمونه..ولي به قدري برام مبهم و گنگ ِ که قادر به معنا کردنش نيستم..

به ارومي ازم فاصله گرفت..به خيال ِ اينکه داره از رو پاهام بلند ميشه خواستم تو جام بشينم که يه دفعه بدون حرکت تو همون حالت نيميخز موند منم بي

هوا خوردم به سينه ش که باز دماغم درد گرفت..

دستم و گذاشتم روش..اشک تو چشمام حلقه بست..به آخ و اوخ کردن افتادم..ولي اون چيزي نمي گفت..

از پشت پرده ي اشک نگاش کردم با همون لبخند کج تو صورتم زل زده بود..

-ببخشيدا خوردم بهتون..

-- اگه ديگه تکرار نشه مشکلي نداره..

عجبا..رو که رو نيست زير و رو ِ..

ناليدم: تکرارش کنم چي ميشه ؟..

نشستم اونم از روم کامل بلند شد..دستمو از روي دماغ قرمز شده م برداشت و با سر انگشت ِ اشاره ش زد به نوک دماغم که از درد سِر شده بود..

با لحني که لرزه به دل و جونم مي انداخت گفت: اونوقت عواقبي داره که فقط و فقط پاي خودت نوشته ميشه گربه ي وحشي..

صاف جلوم ايستاد..با اخم دستش و برد تو جيبش..

--خدمتکار گفت قبل از اينکه چيزي بخوري خوابيدي..بهش گفته بودم که حتي شده مجبورت کنه همه ش و بخوري..

با شيطنت لبخند زدم..ابروم و انداختم بالا و دست به سينه نگاش کردم..

از گوشه ي چشم مشکوک نگام کرد..

--و اين حرکت چه معني ميده؟..

-مگه بايد معني ِخاصي داشته باشه؟..

-- حس من هيچ وقت بهم دروغ نميگه..

- خب حستون اينبار داره سرتون کلاه ميذاره زياد بهش توجه نکنين..

--چرا هر بار اين تو هستي که از دستوراتم سرپيچي مي کني؟..

- يعني فقط منم که اينجوريم؟..

--فقط تو..

لبخندم پررنگ شد..

-واقعا؟!..

اخماش و بيشتر کشيد تو هم..و تشر زد: خنده ت واسه چيه؟..

لبخندم و که درسته خوردم هيچ اب دهنمم پشت سرش قورت دادم که ديگه برنگرده ..

چه خشن..

-اخه يه وقتايي ديگه دستور نميدي، زور ميگي..

--منظور؟..

-همين ديگه..ادمو مجبور به کاري مي کني که نمي خواد..

-- شايد تو نخواي..ولي براي من اين مهمه که خودم چي مي خوام..

-خب اين يعني کمال خودخواهي..

--که قبلا هم بهت گفته بودم اين خودخواهي رو قبول دارم..

-اخه چرا؟!..

--اين بحث و همينجا تموم کن..خدمتکارو مي فرستم تو اتاق و اگه ببينم اينبارم سرپيچي کردي تا فردا تو تهران از غذا خبري نيست..

و خواست عقب گرد کنه و از اتاق بره بيرون که صداش زدم..ايستاد وبا مکث برگشت طرفم..

سيني رو از زير تخت اوردم بيرون و گرفتم سمتش..با تعجب به دستم که سيني توش بود نگاه کرد..

-پس بي زحمت حالا که داري ميري بيرون اينو هم با خودت ببر..

--اين چيه؟..

-معلوم نيست؟..

-درست جوابم و بده دلارام..

وقتي اينجوري با حرص اسممو صدا مي زد مي تونستم با اطمينان بگم قيافه ش جذاب تر مي شد..يا من خُلم اونم از فرط ِ عاشقيت..يا اين شازده زيادي

جذاب تشريف داره..

-خب دستور فرمودين بخورم، خوردم....نمي گيريش؟..دستم افتاد..

با اخم نگام کرد و لباشو به روي هم فشرد..پشتشو بهم کرد وبا همون خشم کنترل شده گفت:خدمتکار و صدا مي زنم..

و بعد هم رفت بيرون..خنديدم..واي که من عاشق ِ خشونتاي بي موقعشم..

خدمتکار که اومد ازش پرسيدم آرشام چيزي بهش نگفت؟..اونم با لبخند گفت که چيزي نگفته ..فقط اخماش حسابي تو هم بوده..

اره خب منو هم يکي سرکار بذاره همينجوري اتيشي ميشم..

مي دونست همه ي اين کارا زير سر منه..همونطور که من تا حدي اونو شناختم و با اخلاق و روحياتش اشنا شدم اونم در مقابل حتما همين شناخت رو از

من پيدا کرده..

ولي اينکه امشب چي مي خواد بهم بگه بدجور ذهنمو به خودش درگيرکرده بود..

با ارسلان مي خواد چکار کنه؟..

مرتيکه ي عوضي سرش و انداخته پايين و اومده تو ..حتما چشم آرشام و دور ديده بود..

نگاهموبه زمين دوختم..با ديدن سوئيچ ماشينش از رو تخت بلند شدم..برش داشتم..شايد وقتي با ارسلان درگير شده از جيبش افتاده..

خواستم بذارم واسه بعد ببرم بهش بدم..ولي يه حسي باعث شد همين الان اينکارو بکنم ..حتما زياد از اتاق دور نشده..

گذاشتمش تو جيب شلوارم ودر اتاق و باز کردم..

حدسم درست بود..همزمان که رفتم بيرون ديدم از در ويلا خارج شد..پشت سرش رفتم..خواستم صداش بزنم ولي..

نمي دونم چرا اينکارو نکردم..کنجکاو بودم ببينم داره کجا ميره..از لابه لاي درختا رد شد و رفت پشت ويلا..

يه در ِ بزرگ سفيد رنگ اونجا بود که بازش کرد و رفت تو..اهسته قدم برداشتم..هيچ پنجره اي هم رو ديوارش نبود که بتونم داخل رو ديد بزنم..چاره اي

نبود بايد مي رفتم تو..

حالا مي تونستم بگم فضوليم بدجور گل کرده بود..اينکه آرشام اومده اينجا چکار؟!..

دستگيره رو گرفتم وکشيدم سمت خودم..باز شد..از لاي در سرک کشيدم..شبيه به يه اتاق بود..يا شايدم انباري..رفتم تو ولي درو نبستم..

يه راهروي کوچيک که وقتي خواستم اونو هم رد کنم درست سمت راستم يه اتاق ديگه رو ديدم که ارسلان و همون نگهبان ِ و آرشام رو به روي هم

ايستاده بودن..سرمو کشيدم عقب..پس ارسلان رو اورده اينجا..

پشتشون به من بود..و هر وقت که بر مي گشتن خودمو پشت ديوار مخفي مي کردم..صداشون رو واضح شنيدم..آرشام نگهبان رو مرخص کرد..چسبيده

به ديوار تو قسمت تاريکي از اون مخفي شدم..

نگهبان با قدم هاي بلند از در بيرون رفت ..صداشون رو شنيدم..کج شدم و نگاهشون کردم..ارسلان کلافه دور خودش مي چرخيد و آرشام دست به سينه

با خشم نگاهش مي کرد..

آرشام_ مگه بهت نگفته بودم که ديگه حق نداري پاتو اينجا بذاري؟..

ارسلان پوزخند زد..

-- از کي قرار گذاشتيم که هر چي رو تو امر کردي من بگم چشم؟..ظاهرا فراموش کردي به نگهبانت بگي منو تو ويلات راه نده چون تا بهش گفتم آرشام

خبر داره درو باز کرد..خدمتکارت گفت دلارام تو کدوم اتاق ِ و منم اومده بودم عيادتش..حالا تو با اين قضيه مشکل داري پاي خودته نه من..

سينه به سينه ي هم ايستاده بودن..

-- ببند دهنتو..تو با دلارام چه صنمي داري که به بهانه ي عيادت جرات کردي پاتو بذاري تو ويلاي من؟..

-- جرات ؟!..اومدم چون دلم خواست..اگه من صنمي باهاش ندارم تو هم نداري پس حرف زيادي نزن..

آرشام يقه ش و چسبيد که ارسلان زرنگي کرد و مشت محکمي خوابوند تو صورتش..با اين حرکت دندونام و روي هم فشار دادم و از بابت ِضربه اي که

خورده بود تو صورتش چهره م جمع شد..

آرشام بهش حمله کرد..با هم گلاويز شدن..ارسلان با مشت محکم آرشام نقش زمين شد..

-- انگار فراموش کردي من کيم..

ارسلان به فکش دست کشيد..با پوزخند جواب آرشام و داد..

--نه اتفاقا ..تنها چيزي که تو زندگيم نمي تونم ازش بگذرم و يا حتي فراموشش کنم تويي..بهتره زيادي جوش نزني..دلارام با تو نسبتي نداره..اون

خدمتکارته که از حالا به بعد ديگه نيست..يادت نره اون معشوقه ي شايان عموي منه..

آرشام با خشم يقه ي ارسلان و گرفت و از روي زمين بلندش کرد..با غيض سرش داد کشيد..

-- انگار هنوز شيرفهم نشدي..نذار يه جور ديگه حرفام و حاليت کنم......و با خشم بلندتر گفت: تا دخلت و نياوردم بزن به چاک عوضي..

-- تا دلارام و با خودم نبرم از اينجا تکون نمي خورم..بزن..انقدر بزن تا خسته شي..منم بلدم از خودم دفاع کنم..ولي تهش به هيچي نمي رسي..شايان زنده

ست..همون روزي که دلارام و بردي بيمارستان شايان رو هم عمل کردن، امروز اوردنش بخش..يکي دو روز ِ ديگه مرخص ميشه..وِرد ِ زبونش دلارام

ِ..من امروز فقط اومده بودم ببينمش..ولي حالا که تا اينجا اومدم اونو هم با خودم مي برم..

آرشام همونطور که يقه ي ارسلان رو تو مشتش داشت پشتشو کوبوند به ديوار ..در حالي که با خشونت تکونش مي داد داد زد:ببينم تو رو سننه..قول

وقراره من با شايان بوده نه تو..هنوز تا پايان 1 ماه چند روز مونده..اين قضيه به تو يکي هيچ ربطي نداره..پس بکش کنار وگرنه به صرفت تموم نميشه

ارسلان..

ارسلان با حرص دستاي آرشام و از يقه ش پايين کشيد..

-- چيه گلوت پيشش گير کرده اره؟..عين من..عين شايان..خب پس بگو دردت چيه..مي خواي دودره اش کني واسه خودت ..ولي کور خوندي، انگار هنوز

شايان و نشناختي..

-- اين شما دوتايين که هنوز ارشام و درست و حسابي نشناختين..من با اين دختر کاري ندارم..نمي دونم کي اين چرت و پرتا رو تحويلت داده..حتما اون

عموي بي همه چيزت.. ولي من هدفم يه چيزه ديگه ست..شايان هم خبر داره..

پوزخند زد..

-- اره مي دونم..از سير تا پيازش و شايان برام گفته..ديگه چيزي اين وسط ازم پنهون نيست..پس اگه ميگي هدفت يه چيز ديگه ست اين دختر برات

پشيزي ارزش نداره.. ديگه چرا ولش نمي کني تا بياد سمت ِ من؟..

غريد : تو يا شايان، کثافت؟..

ارسلان با خباثت خنديد..

-- چه دخلي به تو داره؟..اين ديگه بين عمو و برادرزاده ست..تو ردش کن اينطرف، من باور مي کنم که هنوز همون ارشام ِ سابقي..

-- من هموني که بودم هستم..بدون کوچکترين تغييري..دلارام و نگهش داشتم چون جسور بود و به کمکه همين جسارتش تونستم شر اون دختره ي

مزاحم و از زندگيم کم کنم..

ارسلان سرشو تکون داد..هنوز همون لبخند نفرت انگيز رو لباش خودنمايي مي کرد..

-- پس بگو..هنوز همون ارشامي هستي که جايي نمي خوابه آب زيرش بره..کسي که جنس مخالف براش مثل اسباب سرگرمي مي مونه..

و آرشام وحشتناک فرياد زد : کثافت داري مي بيني ديگه چي ميگي؟..دخترا چه ارزشي مي تونن براي من داشته باشن؟..مي گيرمشون و بازيشون

ميدم..حاليت ميشه چي دارم ميگم؟....

-- اين همون آرشامي ِ که من مي شناختم..

--هيچ کس نمي دونه تو سرم..تو دلم..تو زندگي سراسر پر رمز و رازم چه خبره..کسي هم جرات اينکارو نداره که بخواد تو زندگي من سرک بکشه..قبلا

بهت هشدار داده بودم که پاتو بکشي کنار..ولي انگار اينجوري فايده نداره..

ديگه حرکاتشون رو نمي ديدم چون پشتم و به ديوار تکيه داده بودم و با چشماي بسته فقط صداشون رو مي شنيدم..اينايي که آرشام ميگه ..حقيقت

داره؟!..

ارسلان_ ديگه کاري به گذشته و تو و زندگي مزخرفت ندارم..اگه اينجام فقط به خاطر دلارامه..و تا اونو با خودم نبرم ساکت نمي مونم..

-- جدا؟..بذار از گرد راه برسي بعد رو دست عموي هفت خطت بلند شو..

-- همون عموي هفت خطه من بود که تو رو به اينجا رسوند..

-- کسي منو به اينجا نرسوند احمق..اگه تونستم محکم بشم خودم خواستم و واسه ش تلاش کردم..عموي تو چي مي تونست به من ياد بده جز عيش ونوش

وخلاف و بردگي؟..

-- تو که بدت نيومده بود..همه کاري واسه ش مي کردي..

-- واسه رسيدن به اهدافم بهش نياز داشتم..گفت دِينت و ادا کن منم با بهانه اينکارو کردم..ولي پامو جايي نذاشتم که واسه خودمم گرون تموم بشه..

-- زياد مطمئن نباش..شايان و نميشه دست کم گرفت جناب مهندس..اون فکر همه چيزو مي کنه..

-- ديگه برام اهميت نداره..اين بازي خيلي وقته که تموم شده..

--و هدفت؟..

سکوت کرد..

-- از ويلاي من برو بيرون ارسلان..

-- بدون دلارام؟..

-- بدون دلارام اومدي بدون اونم ميري..

-- بدون اون اومدم تا با خودم ببرمش..دست خالي از اينجا بيرون برو نيستم..مگه نميگي برات مهم نيست؟..مگه کارت باهاش تموم نشده؟..پس چه

بهتر..ردش کن بياد..

سکوت..سکوتي عذاب اور..قلبم به تندي توي سينه م مي زد..

آرشام_ قبل از اينکه برگرديم تهران تحويلت ميدم..به تو و اون عموي بي شرفت ثابت مي کنم هيچ دختري براي ارشام ارزش نداره..

لحنش به قدري جدي بود که جسم و قلب و روحم و درهم شکست..

-- هيچ اعتمادي بهت ندارم..

فرياد کشيد: به جهنم..حرف من همينه..بعد از اون ميدم دستت هر کجا که خواستي ميتوني با خودت ببريش..

--واسه داشتنش لحظه شماري مي کنم..شايان فقط اونو واسه يه رابطه ي کوتاه و يه شبه مي خواد..مي دونم اولش که ميشه اتيشش تنده ولي کم کم

فروکش مي کنه..تا الان هيچ کدوم از رابطه هاش به دوبار نکشيده..ولي خب منم بلدم چطور دلارامو از چنگش در بيارم..اينو بدون بد جايي نمي افته..

بلند خنديد..

و صداي بي تفاوت آرشام مثل پوتک رو سرم فرود اومد..

--هر کار خواستين باهاش بکنيد..فقط مي خوام براي هميشه شرتون از زندگيم کنده شه..

صداي خنده ي بلند و مستانه ي ارسلان تنم و لرزوند..

-- شايان بفهمه دلارام قراره برگرده پيشش حالش زودتر از اينا خوب ميشه..منتهي کيه که بخواد همچين لُعبتي رو بسپره دستش..واقعا حيف نيست؟..

با نفرت دستام و مشت کردم و به ديوار سردي که بهش تکيه داده بودم فشردم..صورتم خيس از اشک بود..

بي صدا گريه مي کردم ..

خدايا آرشام امشب منو نيست و نابود کرد..

-- تا نظرم برنگشته بزن به چاک..

-- ديگه برگشتي تو کار نيست رفيق قديمي..

- بين ما دوستي نيست..دلارام رو که تحويلتون دادم ديگه نمي خوام يک ثانيه هم باهاتون رو به رو بشم..

-- نگران نباش.. من که از اولم کاري با تو نداشتم..وقتي تو مهموني ديدمش بدجور چشمم و گرفت..زيبايي ذاتي و نگاهه جذابش مي تونه هر مردي رو از

پا در بياره..موندم چطور تا الان رو تو جواب نداده؟..

و با يک قهقهه ي بلند جواب خودش و داد.............اره خب تو از جنس سنگي..نمي توني اون نگاه و اون زيبايي و اون همه لطافت رو تو اين دختر

ببيني..ولي من مثل تو نيستم..عشقي که من به دلارام دارم تو يه لحظه اتفاق افتاد ولي موندگاريش حالا حالاها تو دلم هست..دلارام بايد مال کسي بشه که

لياقتش و داره..

سرم و خم کردم..از پشت پرده ي اشک نگاشون کردم..ارسلان با لبخندي که اصلا دوستانه نبود دستش و رو شونه ي آرشام زد وهمزمان که داشت از

کنارش رد مي شد گفت: هر چيزي لياقت مي خواد رفيق..بسپر به اهلش..

و خنده کنان از کنار آرشام رد شد..سرمو دزديدم..تو همون قسمتي که بودم مخفي شدم..صداي بسته شدن در توسط ارسلان براي بار هزارم وجود سست

شده و خرد شده م رو به لرزه انداخت..

دلم جوري ضعيف شده بود که با هر صدا مي لرزيد..دستمو جلوي دهنم گرفتم تا صداي هق هقم بلند نشه..سرمو کج کردم..آرشام دست راستش و مشت

کرده و گذاشته بود رو ديوار و پيشونيش و بهش تکيه داده بود..

از ژستي که به خودش گرفته بود بر خلاف دلي که لگدمالش کرده بود همون حس رو تو خودم ديدم..

انگار اين عشق نمي خواد دست از سرم برداره..

ولي کدوم عشق؟..عشقي که يکطرفه ست مگه ميشه بهش گفت عشق؟..

زهر ِ نه عشق..

از ديوار فاصله گرفتم..مي خواستم ببينه که من همه چيزو شنيدم..با چشماي خودم ديدم و ديگه چيزي نيست که بخواد پنهونش کنه..

چند لحظه طول کشيد که از ديوار کنده شد..گريه م هنوز بند نيومده بود..چطور جلوي قطره قطره ي اشکام رو بگيرم؟..

با حرفايي که شنيدم مگه مي تونستم؟..

سخت بود..اصلا غيرممکن بود..

کلافه تو موهاش دست کشيد و نفس عميقش رو از سينه بيرون داد..برگشت طرفم..سرش پايين بود که به نرمي بلندش کرد..منو تو درگاه اتاق ديد..به

وضوح جا خورد..نگاهش محو چشماي اشک الودم شد..

و تنها يه جمله بود که از گلوي بغض گرفته م خارج شد..

- خيلي پستي آرشام..خيلي پستي..

نگاهه طوفانيم و از روش برداشتم ..صداش و بلند و رسا که اسممو فرياد مي کشيد از پشت سر شنيدم ولي نايستادم..دويدم..قفسه ي سينه م مي سوخت و

تير مي کشيد..

اره..

واسه من از دست دادن آرشام کم از مصيبت نداشت..

-- دلارام..صبر کن بهت ميگم..صبر کن دختر بايد باهات حرف بزنم..

ديگه جلوي هق هقم و نگرفتم..رفتم تو اتاق و خواستم درو ببندم که پاش و گذاشت لاي در..

فشار دادم ..زورم بهش نرسيد..درو هول داد..خيلي راحت اومد تو..نفس نفس مي زد..منم همينطور..

چون گريه هم مي کردم نفسام منظم نبود..

زل زدم تو چشماش و با گريه جيغ کشيدم: برو بيرون لعنتي..برو بيرون..

درو محکم پشت سرش هول داد و بست..خواست بازوهام و بگيره نذاشتم..اومد سمتم ولي من عقب رفتم و رو تخت نشستم ..

سرم و گرفتم تو دستام..در حالي که خودم و تکون مي دادم با هق هق زير لب زمزمه کردم: تو يه عوضيي..مرد نيستي..تو مرد نيستي ..از هر چي نامرد ِ

تو اين دنيا پست تري..

صدام رفته رفته بلندتر شد..سرمو بلند کردم..وسط اتاق ايستاده بود..

-- چي داري ميگي؟..کي بهت..

- به خاطر خدا خفه شـــــو..همه چيزو شنيدم..از اول تا اخرش..پس قصدت همين بود لعنتي اره؟..مي دونستم..مي دونستم من يه وسيله ام واسه از سر

راه برداشتن دخترايي که تو مسيرتن..هدفت چيه؟..چيه که باعث شده منو به اينجا بکشوني؟..اون هدف لعنتي که با ارسلان ازش حرف مي زدي و بهش

افتخار مي کردي چيه که باعث شده دخترا تو مشتت باشن و مثل عروسک باهاشون بازي کني؟..منم يکي از اونام اره؟..منم يه اسباب بازي بودم برات

اره؟..ارهههههه؟..

هيچ کدوم از کارام دست خودم نبود....بلند شدم..با استرس و تشويش تو اتاق قدم مي زدم..بازوهام و بغل گرفتم..

با بغض و گريه گفتم: اينجوري مي خواستي کمکم کني؟..اينجوري؟..سرمو گرم کردي که بعدش خيلي راحت منو تحويل شايان و اون برادرزاده ي

اشغالش بدي اره؟..اي کاش زودتر از اينا دستت و خونده بودم..

با اخم نگام مي کرد ولي چشماش اون جديت هميشگي رو نداشت..سرخ شده بود..

- اينجا ديگه جاي من نيست..چرا تا قبل از اينکه سوار هواپيما بشي برم پيشش؟..همين الان ميرم....

به طرف در هجوم بردم که بازش کنم ولي اون سرعتش بالاتر از من بود و بازوم و تو چنگ گرفت و کشيد سمت خودش..

بازوم تو مشتش بود..محکم نگهم داشت..داد زدم..به سينه ش مشت زدم ولي ولم نکرد..

با خشم زير لب غريد: کجا ميخواي بري دختره ي احمق..

-- احمق تويي نه من..نامرد دستمو ول کن..گوشه ي خيابون بخوابم بهتر از اينه که يه لحظه هم اينجا بمونم و ادمي مثل تو رو تحمل کنم..ديگه اسباب ِ

سرگرميت نميشم..ديگه عروسکي نيست که بخواي هر کار خواستي باهاش بکني..

تقلا مي کردم ولي راه به جايي نمي بردم..

-- چرا خفه خون نمي گيري تا منم حرفم و بزنم؟..

اشکامو با پشت دست پس زدم..قلبم اتيش گرفته بود..

- ديگه چي مونده که بگي؟..گفتني هارو که به ارسلان گفتي و هر چي که بايد مي شنيدم و شنيدم..مگه چيزي هم واسه گفتن باقي گذاشتي؟..مي خواي

بگي بدبختم؟..مي خواي بيشتر از اين خردم کني؟..ديگه تموم شد جناب مهندس..ول کن دستمو..

از تقلا کردنم خسته شد و جفت بازوهام و گرفت تو دستش..چسبوندم سينه ي ديوار..احساس کردم مهره هاي کمرم دونه به دونه خرد شد..براي چند لحظه

درد بدي تو کمرم پيچيد ولي با فشار دادن لبام به روي هم دردم رفته رفته ساکت شد..

محکم تکونم داد..

-- چرا لالموني نمي گيري؟..براي رفتن پيش اون کفتار عجله داري؟..مگه نمي دوني خواسته ي اون چيه؟..

با گستاخي زل زدم تو چشماي سرخش..

-- چرا مي دونم..مي دونم و مي خوام برم..شايد اونجا کسي باشه که براش مهم باشم..ولي اينجا واسه هيچ کس پشيزي ارزش ندارم..خودت همين و گفتي

..اره تو گفتي و منم همه ش و شنيدم..ديگه حرفي ام مونده؟..

--اره مونده..چرا نمي خواي بفهمي؟..من اون حرفا رو زدم..چون بايد مي زدم..

گريه م بي صدا بود..ولي کنترلي رو اشکايي که خود به خود از چشمام جاري مي شد نداشتم..

- اره بايد مي زدي..تا لحظه ي اخر ازم استفاده بردي..به ارسلان گفتي دلارام و ميدم بهتون فقط براي هميشه شرتون و از سرم کم کنين..مي بيني؟..اينجا

هم ولم نکردي و باهام بازي کردي..ديگه چرا بمونم؟..چه الان چه 1 ساعت چه 10 ساعته ديگه بالاخره بايد گورم و از اينجا گم کنم يا نه؟..اينکه کنار يه

نامرد نباشم ثانيه شم واسه م ارزش داره..

مشتشو محکم کوبيد به ديوار..درست کنار سرم..و با صداي وحشتناکي سرم فرياد کشيد: د لعنتي ببند اون دهنتو..انقدر نگو نامرد..نذار بلايي به سرت

بيارم که اونوقت بفهمي نامردي کردن يعني چي..

قفسه ي سينه ش با خشم پر و خالي مي شد..نبض کنار شقيقه ش به تندي مي زد..قطره هاي عرق روي پيشونيش خودنمايي مي کرد و نفساي داغي که از

سر خشم و عصبانيت تو صورتم پخش مي شد..

دلم مي سوخت..اين دل ِ وامونده که هر چي دارم مي کشم از دست همين دل ِ اتيش گرفته ست..

چطور فراموشت کنم؟..چطور از امشب ناديده بگيرمت؟..

من که تا امروز فکر مي کردم تو هم بهم يه حسي داري حالا بايد چکار کنم؟..بذار برم که اگه بمونم تا صبح دووم نميارم..

لعنتي منو کشتي ..

کنترلم و از دست دادم..صداي هق هقم بلند شد..دردناک بود..صداي اين هق هق از روي درد بود..دردي که تو سينه داشتم..

دستام و اوردم بالا و صورتم و باهاشون پوشوندم..شونه هام از روي اين درد و سوزش مي لرزيد..اشکام در کسري از ثانيه کف دستام و خيس کرد..

صورتم داغ بود و کف دستام سرد..

وجودم در مقابل آرشام مرتعش بود..

حس کردم دارم از حال ميرم..ديگه با چه جوني زنده بمونم؟..کسي که جلوم وايساده و داره سرم داد مي زنه منو نمي خواد..

ذره اي احساس نسبت به من تو قلبش نداره..

امشب به يقين رسيدم هيچ قلب ِ سنگي رو نميشه نرم کرد..نتونستم قلب سرد ِ آرشام رو گرم کنم..نتونستم..نتونستـــــم..

بازوي راستم و گرفت..منو از ديوار جدا کرد..همزمان که دستام و از روي صورتم اوردم پايين گونه م قفسه ي سينه ش و از روي پيراهن لمس کرد..

نگاه مسخ شده م به شونه ش بود..و تموم حواسم جمع گرمايي شد که از کف دستاي آرشام به کمرم و بعد هم همه ي وجودم تزريق مي شد ..

و دستي که دور شونه م پيچ خورد و منو کيپ تو اغوشش جاي داد..

يعني ..الان.. تو بغلشم؟!..

منو کشيد تو بغلش؟!..

آرشام؟؟!!..

اگه نمي شناختمش و مطمئن نبودم ادمي نيست که به کسي ترحم کنه الان مي گفتم به خاطر گريه هام دلش برام سوخته..ولي ارشام همچين شخصيتي

نداشت..

زير گوشم نرم زمزمه کرد: چي رو مي خواي بشنوي؟..

با بغض تو بغلش ناليدم: هيچي..فقط مي خوام برم..

-- کجا بري؟..

- نمي دونم..شايد همونجايي که قول ِ منو به ارسلان دادي..

محکمتر به سينه ش فشارم داد..دلم لرزيد..اينبار نه از روي درد..از روي همون حس لعنتي که از توي قلبم بيرون برو نبود..شايدم واقعا نمي خواستم که

بيرونش کنم..

خواستم از بغلش بيام بيرون..خواستم از اغوش گرم و خواستنيش جدا شم ولي نذاشت..نتيجه ش اين شد که حصار دستاش و دورم تنگ تر کنه..

- مگه همون شب..تو ويلاي شايان نگفتي خونه ي منو به قصر ِ اون ترجيح ميدي؟..

بغض داشتم..چونه م مي لرزيد..پيراهنش از اشکام خيس شده بود..

- اون موقع از قصد و نيت ِتو خبر نداشتم..

-- نمي دونستم قراره چي بشه..ولي نگهت داشتم..

- اما تو..

--هيسسسس..اون لباي..............سکوت کرد و نفس عميق کشيد..ولي چند لحظه بيشتر طول نکشيد که ادامه داد........لبات و واسه چند لحظه هم که شده

روي هم نگهشون دار بذار منم حرفام و بزنم..تو حرفايي که بين من و ارسلان رد و بدل شد رو شنيدي ولي نفهميدي که تموش صحنه سازي بود؟..

-چي؟؟!!..

سرم و بلند کردم تا شايد بتونم صورتشو ببينم..مي خواستم صدق گفته هاش و از تو چشماش بخونم..حلقه ي دستاش و يه کم بازتر نمي کرد که راحت

بتونم تو بغلش جُم بخورم..انگار مي ترسيد فرار کنم..شايد اگه ولم مي کرد همينکارم مي کردم..ولي اين تصميم واسه وقتي بود که آرشام اين حرف و

نزده بود..

صورتم مماس با صورتش شد..نفساي گرم و منظمش رو تو صورتم پاشيد..اروم بود..ولي در عين حال جدي..

خشونت تو حرکاتش و اينکه نميذاشت ازش جدا بشم کاملا پيدا بود اما..منو رها نمي کرد..

-- قرار بود امشب باهات حرف بزنم يادته؟..

سرمو تکون دادم..ديگه گريه نمي کردم ..ولي صدام هم بغض داشت و هم گرفته بود..

-- با ورود ارسلان همه چيز بهم ريخت..من بايد اون حرفا رو بهش مي زدم..که اين هم بخشي از نقشه م محسوب مي شد..

چشمام گرد شد..

-نقشه؟!..اخه واسه چي؟!..

يه کم تو چشمام زل زد..دستشو از روي کمرم اورد بالا و گذاشت پشت گردنم..به سينه ش تکيه داد و فشرد..

الحمدالله نوازش کردنم بلد نيست..حرکاتش اينو کاملا نشون مي داد ولي راهش و بلد نبود..

ناليدم: چکار مي کني گردنم خرد شد..

فشار دستش کمتر شد..قفسه ي سينه ش که بالا و پايين رفت نفس عميقش لا به لاي موهام پخش شد..چونه ش رو به سرم تکيه داد..

-- مگه اون شب بهت نگفتم ديگه از روي تعجب چشمات و اينجوري نکن؟..

يه کم مکث کردم و گفتم: دست خودم نيست..

سکوت کرد و چيزي نگفت..به ارومي منو از خودش جدا کرد..نگاهمون تو هم گره خورد..اونو نمي دونم ولي من به هيچ وجه نمي تونستم نگاهم و از

اون يه جفت چشم نافذ بگيرم..

زمزمه کردم: از کجا باور کنم که داري راستش و ميگي؟..

مي دونستم داره حقيقت و ميگه..ولي مي خواستم عکس العمل خودش و هم ببينم.. نبايد به همين زودي بعد از اون همه داد و هوار خودم و در مقابلش

ببازم..

--فکر مي کني دارم دروغ ميگم ؟..

- شک دارم راست بگي..

-- چرا؟..

- بعد از شنيدن اون حرفا..اونم اونطور جدي و با اطمينان توقع داري برداشتم چي باشه؟..

زدم به هدف..اخماش جمع شد..منو ول کرد و سرش و تکون داد..رفت رو تخت نشست..دستاش و تو هم گره زد و گذاشت رو پاهاش و خودش هم کمي به

جلو مايل شد..

پاهام مي لرزيد..واسه خاطر اينکه جلوش رسوا نشم رو به روش رو صندلي نشستم..

مشتاقانه منتظر بودم حرفاش و بشنوم..

--کاري به اين ندارم که مي خواي حرفامو باور کني يا نه..ولي من کار خودم و مي کنم و حرفايي روکه بايد بهت بزنم و مي زنم..

چند لحظه سکوت کرد..

يه چيزي عين خوره افتاده بود به جونم که بايد ازش مي پرسيدم..لااقل خيال خودم راحت مي شد..

بي مقدمه گفتم: چرا بغلم کردي؟..

با تعجب سرشو بلند کرد و خيره شد تو چشمام..

--چي؟!..

- همين چند دقيقه پيش..چرا منو گرفتي تو بغلت؟..مگه ازم متنفر نيستي؟..مگه من يه دختر نيستم که فقط بتوني ازم استفاده ببري؟..کسي که از هم

جنساش متنفري..پس چرا اون کارو کردي؟..

حيرت زده از اين همه رک گويي ِ من با ابروهاي بالا رفته نگاهش و تو چشمام دوخته بود ..اينکه ادم رکي بودم بماند ولي اگه اينو نمي پرسيدم اروم نمي

گرفتم..

--تو فکر کن دلم برات سوخت..

-نياز به فکر کردن نيست..چون مطمئنم دلت براي من نمي سوزه..

-- چرا اينو ميگي؟..

-از روي شخصيتي که داري..ادمي نيستي که به کسي ترحم کني..

-- اره خب..هر کسي....

- پس چرا اون کارو کردي؟..

خم شد طرفم و مشکوفانه نگام کرد..

-- چرا اين همه مشتاقي که دليلش و بدوني؟..

- شما فک کن محض ارضاي حس کنجکاويم..

-- خب از اين بابت بذار رو حساب اينکه خواستم دهنت و ببندم تا خودم بتونم حرفام و بزنم..

پوزخندي که رو لبام کاشته بودم درجا خشک شد..

مشکوک نگاش کردم..يعني داره راست ميگه؟..

پس اون ارامشي که تو چشماش ديدم..

ولي هر کار از دست اين مرد بر مياد..خدا ازت نگذره خب اگه يه کلام همون حرفي رو مي زدي که دلم مي خواست بشنوم چي ازت کم مي شد؟..

ولي خيال خام..عشق و عاشقي به همين راحتي تو دل اين مرد جا نمي گيره..

وقتي ديد ساکت شدم و چيزي نميگم پوزخند زد..

-- حالا که جواب سوالت و گرفتي..بذارحرفام و بزنم..

- منظورت همون نقشه اي ِ که حرفش و زدي؟..

سرشو تکون داد..

-- دقيقا..

به پشتي صندلي تکيه دادم..بايد مي شنيدم تا مطمئن بشم حرفاش از روي حقيقته يا..

-- اينايي که مي خوام برات بگم مطمئن باش تاثير زيادي روي زندگي و اينده ت داره..حرفايي که تمومش رو نميشه گفت..

کلافه نفسش رو داد بيرون..از روي تخت بلند شد..در همون حال که يه دستش تو جيبش بود دست ديگه ش رو کشيد تو موهاش..

به طرف پنجره رفت..

از پشت سر نگاش کردم..ژستي که به خودش گرفته بود و اون نگاهه عميقش رو به اسمون ..بيش از اندازه جلوي چشمام خواستني اومد..

منتظر بودم تا ادامه ي حرفش و بزنه..که با لحن ارومي شروع کرد..

-- منم مثل خيلي هاي ديگه خاطره هاي تلخ و شيريني تو زندگيم داشتم و دارم..که بدون اغراق ميگم تلخي هايي که اين روزگار بهم نشون داده پررنگ تر

و دردناک تر از تموم اون شيريني بود ِ که شايد مدتش به اندازه ي يه خواب يا حتي يک رويا هم به حساب نمي اومد.......بگذريم..

مکث کرد..

-- نه دوست دارم که اون روزها رو دوباره به ياد بيارم و نه حتي مي خوام اينا رو براي کسي بازگو کنم..اتفاقاتي که به هيچ کس جز خودم مربوط نمي

شدن و جاشون تو عميق ترين جاي از قلبم محفوظه..

مي دوني؟..به عقيده ي من تلخي بايد بمونه..بمونه و کهنه بشه تا بتونه اثر کنه..هر لحظه با چشيدن مزه ي تلخ چون زهرش به يادت بياره که اطرافت چه

خبره..

پشتش و به پنجره کرد..نگاه عميقي بهم انداخت..

-- هر ادمي با هدف زنده ست..هدف از زنده بودن من تنها يک چيز بوده و هست..نمي خوام جز به جز چيزهايي که تو زندگيم داشتم رو برات بگم ..و اينو

مطمئن باش اگه تو چنين وضعيتي به کمکت نياز نداشتم تا همينجاشم بايد سکوت مي کردم..ولي خب..

مي بيني که ..هم کارم به تو گير کرده و هم اينکه تو در مقابل شايان دست تنها و بدون راهنما نمي توني راه به جايي ببري..غير از اينه؟..

جوابشو ندادم..همون سکوت مي تونست براي سوالش بهترين پاسخ باشه..

خودشم متوجه شد و با پوزخند سرش و تکون داد..

تو اتاق قدم مي زد..و در همون حال ادامه ي حرفاش و از سر گرفت..

-- اين مقدمه چيني رو کردم تا با جزئي از قضايا اشنا بشي..و اينو هم بايد بگم من برحسب همون هدفم مجبور شدم از شايان کمک بگيرم..خواه ناخواه

اين کار بايد انجام مي شد و در اين راستا مطمئنم اون مدارکي از من در دست داره که مي تونه زندگي من رو به کمک اونها از اين رو به اون رو کنه..

تموم مدت مي دونستم و سکوت کردم..چون تا انتهاي اين بازي رو بايد طي مي کردم..و حالا که ديگه کاري باهاش ندارم مي خوام اون مدارک رو نابود

کنم..

-براي همين مي خواي ازم کمک بگيري؟..ولي اخه مگه من مي تونم؟..

--مي توني..يعني فقط تويي که مي توني از پسش بر بياي..

-چرا من؟!..

--جوابش خيلي واضحه..چون تو هم دقيقا عين خودمي..از اون لحاظ که هر دو به دنبال يک چيزيم..تو انتقام به خاطر خانواده ت و من گرفتن مدارکي که

باهاشون مي تونم اينده م رو تضمين کنم..اگه اون اسناد برملا بشن..شايان مي تونه هر کار که خواست انجام بده..کارهايي که به نفع اون و مسلما به

ضرر من تموم ميشه..

-خب چرا نميگي يکي از همين زيردستات برات انجامش بده؟..مطمئنا از من واردترن..

-- تو به خيلي چيزا دسترسي داري..اگه همونطور که من فکر مي کنم پيش بره با ازادي که بهت داده ميشه دستت بازتره و اگه بتوني اعتمادشون رو جلب

کني من مي تونم کارم و شروع کنم..

-چطور مي توني به من اطمينان کني؟!..

سوالي که بي نهايت مايل بودم جوابش رو از خود آرشام بشنوم..عميق نگام کرد..به طرفم قدم برداشت..محکم و جدي..جلوم ايستاد..براي ديدن چشماش

بايد سرم و بالا مي گرفتم..چشماي درشتش رو باريک کرد..

-- تو چي فکر مي کني؟..

اب دهنم و قورت دادم..

-در حال حاضر هيچ فکري نمي کنم..چشمات داد مي زنه که اين اعتماد و بهم داري..فقط مي خوام بدونم دليلش چيه؟..

جلوي پاهام زانو زد..دستاش و از هم باز کرد و لبه هاي صندلي رو گرفت..نگاه مجذوب کننده اي بهم انداخت..خدايا طاقتم و زياد کن..قلبم به سرعت نور

تو سينه م ضربان داشت..

--جدا؟..خب اين چشما ديگه چه چيزايي رو داد مي زنه؟..

-منظورتو نمي فهمم..

--مي فهمي..کاملا متوجهي چي دارم ميگم..

لبامو با نوک زبونم تر کردم..

- نمي خواي جوابم و بدي و براي همين داري سر يه بحث جديد و باز مي کني..

اخماش تا حدودي جمع شد..بلند شد و ايستاد..روي صندلي کنارم نشست..يه دستش و به پيشونيش تکيه داد..

تا چند لحظه سکوت کرد..

-- وقتي برگشتيم همون کاري رو مي کني که من ازت مي خوام..

- چه کاري؟!..

صورتش و برگردوند طرفم و نگاهش و تو چشمام دوخت..

-- فردا با من برمي گردي تهران..

- ولي مگه به ارسلان نگفتي قبل از اينکه برگردي منو تحويلش ميدي؟!..

کامل چرخيد طرفم..

-- و تو باور کردي؟..

- نبايد مي کردم؟!..

مکث کرد..

-- خوب گوش کن ببين چي ميگم..ما بر مي گرديم تهران..شايان و ارسلان از اينکه بهشون نارو زدم عصباني ميشن و براي پيدا کردنم حتما برمي گردن

و اون وقت ِ که تو رو به زور از من مي گيرن ..

باهاشون ميري..بايد جوري رفتار کني که انگار دارن به اين کار زورت مي کنن..تموم اين اتفاقات بايد کاملا حقيقي باشه جوري که کوچکترين شکي به

اين قضيه نکنن..

- تو رو خدا يه جوري بگو منم بفهمم..اخه چرا مي خواي عصبانيشون کني؟..اينجوري که بدتره..

پوزخند زد..با غرور نگاهش و از روم برداشت و به صندلي تکيه داد..

-- فکر کردي به همين اسوني ارسلان خام حرفاي من ميشه؟..وقتي بهش گفتم دلارام رو تحويلت ميدم شک و بي اعتمادي رو تو نگاهش خوندم..وقتي تو

رو دو دستي طبق گفته هاي خودم تحويلش بدم شک مي کنه که حتما کاسه اي زير نيم کاسه ست..ولي وقتي بزنم زير همه چيز و با خودم برت گردونم مي

فهمن با همون آرشامي طرفن که حاضر نيست زير بار حرف زور بره..و اين همون چيزي ِ که خيال ارسلان وشايان رو راحت مي کنه....بنابراين..

نگام کرد و با همون پوزخندي که رو لب داشت گفت: اگه همه چيز طبق نقشه پيش بره مطمئن باش هم تو به هدفت مي رسي و هم من به اون چيزي که

مي خوام دست پيدا مي کنم..

مضطرب جمله م رو به زبون اوردم..

-خب تا اينجاي حرفات درست..ولي اگه منو با خودشون بردن و..بعدشم اون بلايي که نبايد رو به سرم اوردن چي؟..اصلا من برم اونجا بعدش چه غلطي

بکنم؟..

آرنجش و به لبه ي صندلي تکيه داد..متفکرانه به زمين خيره شد..

--توسط شنود با من در ارتباطي..ادماي تعليم ديده ن و کارشونو بلدن..تا به الان يک قدم از شايان جلوتريم..همين الان که من ،تو و شايان و ارسلان

اينجا هستيم ادماي من دارن کارشون و تو تهران انجام ميدن..

با تعجب زل زدم تو چشماش ..يه جورخاصي نگام مي کرد..

-- دوربينا رو نصب کردن و شنود و هم تو وسايل خونه جاسازي کردن ..

- اخه چجوري؟!..

-- نيازي نيست همه چيزو بدوني..فقط تا همين قدر بدون که من بين شايان و گروهش نفوذ دارم..ادماش همونقدر که از خودش اطاعت مي کنن منو هم

رئيس خودشون مي دونن..نگران نباش..بچه هاي من ويلا رو تحت کنترل دارن..کسايي رو اونجا دارم که شايان در ظاهر فکر مي کنه از ادماي خودشن

ولي در اصل اينطور نيست..با پول هر چيزي رو ميشه خريد..حتي ادما رو..

وقتي جمله ش رو تموم کرد دستي که کنار صورتش بود رو مشت کرد و اورد پايين و به لبه ي صندلي فشرد..

- انگار فکر همه جاش و کردي..

-- من از قصد به اين سفر اومدم..در اصل اينجا کاري نداشتم..همه ي کاراي من تو تهران در حال انجام شدن ِ..تا امروز که خبر رسيد همه چيز اماده

ست..پس ديگه نبايد وقت و از دست بديم..دنبال يه بهونه بودم تا نقشه م رو عملي کنم و ارسلان اين فرصت و برام جور کرد..

انگشتاي دستم و تو هم گره کردم و سرمو زير انداختم..

- يعني..انقدري از اين نقشه و به سرانجام رسيدنش مطمئن هستي که من بتونم..بتونم بهت..يعني هم به تو و هم به اينکه بلايي سرم نياد.......

حرفمو قطع کرد..

-- همه چيز تحت کنترل منه..جاي نگراني نيست..

- اما من..من تا حالا از اين کارا نکردم..مي دوني چي ميگم؟..برام سخته..حتي از ذهنمم که مي گذره دلشوره مي گيرم..دست خودم نيست..

-- مي ترسي؟..

هنوز سرم زير بود..اره مي ترسم..بدجورم مي ترسم..هر کس ديگه اي هم جاي من بود خوف برش مي داشت..

درسته از اولم مي خواستم از شايان گور به گور شده انتقام خون اعضاي خانواده م رو بگيرم ولي اون موقع داغ بودم..فک مي کردم شدنيه..نمي دونستم

شايان انقدر کله گنده ست که من در برابرش جوجه هم به حساب نميام..بايد يه کم منطقي تر به قضيه نگاه مي کردم..

نگام و خيلي کوتاه تو چشماش انداختم..صادقانه سرم و به نشونه ي مثبت تکون دادم..

خب وقتي مي ترسم بگم نمي ترسم؟..شايد اينجوري يه فکري هم واسه اين موضوع بکنه..الان وقت قُدبازي نيست..بخوام لج بازي کنم تهش چي

ميشه؟..خب معلومه خودم بدبخت ميشم..

با يه حرکت سريع از روي صندلي بلند شد..تا خواستم سرمو بلند کنم ببينم مي خواد چکار کنه دست يخ زده م و تو دستش گرفت و مجبورم کرد بلند شم..بي

اختيار پاشدم ..

به طرف در رفت..

کجا؟..

--حرف نزن..راه بيافت..

قدماش به قدري بلند و محکم بود که تقريبا دنبالش کشيده مي شدم..

- منو کجا مي بري؟..ول کن دستمو، چرا مي کشي؟..

جوابم و نداد..تو راهرويي که انتهاش در خروجي ويلا قرار داشت ايستاد..جعبه ي کوچيکي که تو ديوار کار شده بود رو باز کرد..نصف کليداي برق رو

يکي يکي زد..چراغاي باغ تمومش خاموش شد..

و همزمان صداي پارس سگا بلند شد..برقاي ويلا هنوز روشن بود..

از صداي بلند سگا وحشت کردم..

دستم و کشيد تا از ويلا بريم بيرون که با شنيدن صداي خدمتکار برگشتم..

مضطرب بود..

--آقا چي شده؟..دزد اومده؟..

آرشام رو بهش تشر زد: برو سرکارت..به بقيه بگو حق ندارن از ويلا برن بيرون..

-- چـ..چشم آقا..حتما..

دستم و کشيد..

تو اين تاريکي کجا داره ميره؟..حتي جلوي پامو نمي ديدم..جوري که چندبار نزديک بود بخورم زمين ..

- تو رو خدا بگو کجا ميري؟..چرا برقا رو قطع کردي؟..

بازم سکوت..

دستش و تکون دادم..ولم نمي کرد..

-با تو بودم..چرا جوابم و نميدي؟..

درختاي بلند توي اون تاريکي وهم انگيز بودن..بدتر از اون صداي پارس سگا بود که به وحشتم دامن مي زد..

داشتم زهرترک مي شدم..دستمو ول کرد..تو تاريکي گمش کردم..بين درختا..ظلماتي از شب..

کم مونده بود قلبم بايسته..

دور خودم چرخيدم..همه جا تاريک بود....خدايا..

لرزون گفتم: آرشام..کجا رفتي؟!..اين ديگه چه بازي اي ِ..داري منو مي ترسوني..

صداش و از پشت سر شنيدم..

--ترس از چي؟!..

تند برگشتم..نبود..يا انقدري تاريک بود که نبينمش..بين اون همه درخت که اطرافم و چون حفاظ احاطه کرده بودن بايدم تو دل شب گم بشم..

-کجايي؟!..

--اون ترسي که از شايان داري بيشتر ازترسي ِ که الان داري تجربه ش مي کني؟..

صداش و مي شنيدم ولي از خودش حتي يه سايه هم نمي ديدم..بازوهام و بغل گرفتم..سرد نبود ولي من از ترس مي لرزيدم..

-تو رو خدا تمومش کن..دارم سکته مي کنم..

--بايد بتوني بهش غلبه کني..توي اين راه اگه پات بلغزه با سر رفتي ته چاه و کسي هم نيست بخواد درت بياره..خودت بايد بتوني..

اينجا رو ببين..اطرافت و تاريکي وسياهي پر کرده..مي دوني چرا؟..چون مي ترسي..چون ترس تونسته بر شجاعت چيره بشه..اون گستاخي که تو وجودت

ديدم با ترسي که حالا تو چشمات مي بينم جور در نمياد..

با بغض گفتم: خواهش مي کنم لااقل سگات و ساکت کن..

--ارسلان وشايان وقتي مثل همين سگا به جونت بيافتن مي خواي چکار کني؟..با ترس خودت و در اختيارشون ميذاري؟..

گفتم راهنمات ميشم..و راهنماييت هم مي کنم..ولي الان فقط مثل يه سايه مي مونم..شايدم يه صدا....مي شنوي اما نمي توني ببيني..

حرفايي که الان مي زنم بعدها ممکنه به دردت بخوره..پس به جاي اينکه بترسي سعي کن ازش فرار کني..اگه دنبالت اومد اونو تو وجودت خفه کن..نذار

پيشروي کنه..

بي هدف با چشم دنبالش مي گشتم..اطرافم و نگاه کردم..نبود..نمي ديدمش..خدايا دارم ديوونه ميشم..

-اينا رو مي توني تو آرامش و روشنايي هم بهم بگي..پس تو رو قرآن تمومش کن..دستي دستي داري منو به کشتن ميدي..

-- دارم نجاتت ميدم..الان نمي فهمي ولي بعد که تو چنين وضعيتي گير افتادي مي توني درک کني چي دارم ميگم..

ناليدم: همين الانشم مي فهمم چي ميگي..ولي باور کن دست خودم نيست..

حضورش و پشت سرم حس کردم..برگي هم روي زمين نبود که از صداي خش خش ِ اونها هم که شده بتونم تشخيص بدم کدوم طرفم ايستاده....ولي الان..

اين دستاي گرم آرشام بود که روي شونه هام قرار گرفت..با ترس تو جام پريدم و خواستم جيغ بکشم که دو دستي جلوي دهنم و گرفتم..

زمزمه ش رو زير گوشم شنيدم....خدايا نفساش چقدر داغ ِ..

-- همه چيز دست خودته..منتهي نمي خواي پس در نتيجه نمي توني..

نفسم و با استرس و آه بيرون دادم..

زمزمه کردم: تو ميگي چکار کنم؟!..

دستش و از روي مچ تا بالاي بازوهام کشيد..روي شونه م نگه داشت و لباش و به گوشم نزديک کرد..و اون حرارت..صدبرابر شد..

نرم گفت: بهش غلبه کن..اين راه به تاريکي ِهمينجاست..خونه ي شايان ديواراش به بلندي همين درختاست..سگايي که به دستور من بسته شدن مي توني

وجود نحس و کريهه شايان و ارسلان رو درونشون ببيني..

اگه آزاد بشن با يه اشاره ي من تيکه و پاره ت مي کنن..فعلا فقط صداشون و مي شنوي و ترسيدي..ولي اگه نتوني باهاشون مقابله کني و به نوعي از

خودت دفاع کني، تهش هموني که گفتم ميشه..اونا تو رو مثل دو تا گرگ گرسنه ميدرن و عين خيالشونم نيست....

-ولي هراسي که تو دلمه ..

--آرومش کن..

-اگه نشد..

--اگه بخواي ميشه..مثل الان..

-الان چي؟!..

--ارومي؟..

به خودم اومدم..اروم بودم؟!..

به اون سياهي و درختا نگاه کردم..صداي پارس سگا رو هنوز مي شنيدم..پس چرا وقتي ارشام نزديکم شد حس کردم هيچ چيزي و نمي شنوم جز صداي

اون..انگار همه جا از سکوت پر شده بود..

فقط من بودم و.. اون..

اره اروم بودم..وقتي پيشم بود ترسي تو دلم نداشتم..

سرمو به نرمي تکون دادم..به زبون نياوردم..ولي براي اينکه بهش نشون بدم ارومم همين حرکت کافي بود..

دستاش و سوق داد پايين و از روي کمرم رد کرد و اورد جلو..انگشتاي کشيده و مردونه ش رو تو هم قلاب کرد..حصار دستاي نيرومندش راحتي منو به

در بر گرفت..صورتم و برگردوندم تا بتونم ببينمش ولي نشد..در عوض اون صورتش و کمي کج کرد ..

از اون فاصله ي نزديک چهره ي جذابش رو تو هاله اي از تاريکي مي ديدم ..صداش کاملا واضح بود....اروم و در عين حال جدي....

-- و چرا آرومي؟..

-نمي دونم!..

-- مي دوني..

-آرشام.........

تنگ تر منو تو اغوشش گرفت..يه حس خوبي بهم دست داد..

-- مهم اينه که ارومي..از تاريکي..از اين درختا و از پارس سگا وحشت نداري؟..

-انگار نه..

-- پس بگرد دنبال منبع اين ارامش..و تو اين هدف اولين ملاک براي رسيدن به پيروزي قرارش بده..اينکارو مي کني؟..

- آره..

اگه مي خواستم شک کنم که آرشام هم متقابلا حسي بهم نداره با اين کاراش منو بدجور به شک مينداخت..رفتاراي ضد و نقيضش هر لحظه منو گيج تر

مي کرد..

حق با آرشام بود..بايد منبعش و پيدا مي کردم..

که نيازي به گشتن نبود..حضورش ..صداش..نگاهش..همه ي اينا به راحتي منو به ارامش مي رسوند..

آرشام همون منبعي بود که دنبالشم..اگه ميگه همه چيز تحت کنترلش ِ حتما همينطوره..نبايد نااميدش کنم..

مي دونم که مي تونم..مي تونم از پسش بر بيام..

به قول آرشام.... فقط بايد بخوام..

به موبايلي که تو دستام بود نگاه کردم..

--از اين به بعد بايد اينو همرات داشته باشي..

-مگه رو اينم شنود کار گذاشتين؟..

-- افراط توي کار جواب معکوس ميده..قرار نيست تو هر چيزي شنود و ردياب کار بذاريم..

-موبايل خودم و بهم نميدي؟..

--ديگه موبايلي در کار نيست..گوشي سابقت و همون شبي که اوردمت ويلا از بين بردم..

با شيطنت نگاش کردم وبا لبخند ابروم و انداختم بالا..

-اشکال نداره شماره ها رو از حفظم..

از گوشه ي چشم نگام کرد..

--منظور؟..

بي خيال شونه م و انداختم بالا..

-هيچي..من فقط با دو نفر در ارتباط بودم يکي فرهاد يکيم پري دوستم، که واجبه به هر دوشون زنگ بزنم..مخصوصا فرهاد که خيلي وقته ازش بي خبرم..

از روي صندليش بلند شد..اروم به طرفم اومد..چشماش و باريک کرد..

-- تو انگار خيلي خوشت مياد هر دقيقه با هر جمله اي که از دهنت در مياد پا رو اعصابه من بذاري اره؟..

-نه..چرا؟!..

گوشي رو از دستم گرفت..تو هوا تکونش داد و تقريبا بلند گفت: اينو ندادم دستت که باهاش حال و احوال ِ اين و اون و بپرسي..مطمئن باش اگه مجبور

نبودم همچين کاري رو هيچ وقت نمي کردم..

- مگه اسير گرفتي؟!..

اخمام و جمع کردم و روم و ازش گرفتم..

--انگار يادت رفته، تا ديروز يه جورايي اسيرم بودي..

زل زدم تو چشماش..

- اشتباه نکن، اسيرت نبودم خدمتکارت بودم..گفتي برگرديم ازادم پس چه اينجا و چه تو تهران مطمئن باش بي گوشي نمي مونم..

با نوک انگشتم زدم رو گوشي که بين انگشتاش داشت خرد مي شد و با غيض گفتم: اين ماسماسکم ارزوني خودت..

از کنارش رد شدم..

-- باز که رم کردي..

خونم و به جوش اورده بود..انگار با اسب طرفه..

برگشتم سمتش و با حرص گفتم:فقط بذار پام برسه به تهران اونوقت ببين چطوري رم مي کنم..

از حاضر جوابيم انگار خوشش اومد که اون لبخند کج رو لباش اينبار هم همونجا جا خشک کرد..

-- کاري نکن از کرده م پشيمون بشم..

دست به کمر رفتم تو سينه ش..

-مثلا مي خواي چکار کني؟..تحويلم بدي به شايان؟..

دستش و برد تو جيبش و مغرور نگام کرد..

-- بدتر از اونم ميشه..

گنگ نگاش کردم..

-چي؟!..

نگاهش مي درخشيد..يه جوري از گوشه ي چشم نگاهه چپ بهم انداخت که دلم و لرزوند..

ولي بازتابش لبخند رو لبام نبود اينبار اخمي بود که بين ابروهام نشست و اين درست خلاف اون چيزي رو که تو دلم داشتم نشون مي داد..

گوشي تو دستش و گرفت جلوم....

-- بگير..

دست به سينه سرم و انداختم بالا و عين بچه تخسا گفتم: نمي خوام..ازاد که شدم حتما مي خرم..بي منت..

جلوم ايستاد..گوشي رو در همون حالت تو دستش تکون داد..

-- بهت گفتم بگيرش..

- منم گفتم نمي خوامش..چه اجباريه؟..

خواستم از اتاق برم بيرون که راهم و سد کرد..

خيلي اروم جلوم ايستاد و در نهايت محکم شونه ش رو به در تکيه داد که ديگه نتونم کاري کنم..

منم به تبعيت از اون به در تکيه دادم و دست به سينه نگاش کردم..

-- بدون گوشي حق نداري پات و از اين در بذاري بيرون..

- گوشي رو که نتونم به هر کي که دلم خواست زنگ بزنم و نمي خوام..اون ديگه اسمش گوشي نيست يه وسيله واسه کنترل کردن منه..

-- مگه غير از اينه؟..

- يعني چي؟!..مي خواي با اين کنترلم کني؟!..

-- از اولم با همين قصد بهت دادم..

بدفرم اذيتم مي کرد..انقدريم جدي بود که نتونم بگم داره سر به سرم ميذاره..شونه ش و گرفتم و خواستم بکشمش کنار ولي عين سنگ سفت بود و چسبيده

بود به در..

-برو کنار..انگار من و تو نمي تونيم تو هيچ زمينه اي به توافق برسيم..

-- به خاطر يه گوشي؟..

-گوشي نه و کنترل از راه دور..

انداختش تو بغلم که اگه به موقع نگرفته بودم تيکه هاش هر کدوم يه طرف افتاده بود..

--تماسات و چک مي کنم..

-پس مي تونم زنگ بزنم؟..

--معني جمله م و نفهميدي؟..

- يعني زنگ بزنم ديگه؟..

سرش و تکون داد ..

--فراموش نکن که گفتم چکت مي کنم..

واسه اينکه کم نيارم گفتم: باشه چون يکي دو روز بيشتر دستم نمي مونه مشکلي نداره..

--چرا يکي دو روز؟!..

بي تفاوت نگاهم و يه دور تو صورتش چرخوندم و گفتم: پام برسه تهران خودم يکي مي خرم..اونوقت ديگه کسي نمي تونه تماسام و چک کنه..

اخماش و کشيد تو هم و تکيه ش و از در برداشت..لبخند زدم و خواستم درو باز کنم اينبار مچم و گرفت..با تعجب نگاش کردم..

نگاه و کلامش کاملا جدي بود..

-- تو همون کاري رو مي کني که من ازت مي خوام..اگه همين اول کار بخواي لج کني منم بلدم جوابت و بدم..پاسخ م*ح*ر*ک و فراموش نکن..ممکنه

برات گرون تموم بشه..

- که چي؟!..

--تنهايي..تو تاريکي..بين اون همه سگ و گرگ..دووم مياري؟..

اب دهنم و با سر و صدا قورت دادم..

-تهديدم مي کني؟!..

-- مختاري هرجور که دوست داري فکر کني..فقط خواستم روشنت کرده باشم..

با حرص دستم و از تو دستش کشيدم بيرون و درو باز کردم..تو همون اتاق به اصلاح ويژه داشتيم بحث مي کرديم و حالا اين گوشي که تو دستم بود..

خب من جز فرهاد و پري کسي رو نداشتم که بخوام ازشون خبر بگيرم..

تموم حرفاش و يه بار پيش خودم مرور کردم..از چه تلخي هايي تو زندگيش حرف مي زد؟..

آرشام چه سختي هايي رو متحمل شده بود که وقتي ازشون حرف مي زد حالت ادماي مغموم رو به خودش مي گرفت؟..

وقتي داشت به اسمون نگاه مي کرد انقدري محوش شده بود که تموم جملاتش عميق از بين لباش بيرون مي اومد..

دوست داشتم سر از کاراش در بيارم..هم کنجکاو بودم..هم اينکه واقعا برام مهم بود بدونم..کلا هر چيزي که به ارشام مربوط بشه براي من اهميت داره..

دوستيش با شايان، به خاطر رسيدن به کدوم هدف؟..

اون گفت ما تو اين زمينه مثل هميم..پس يعني اونم به خاطر انتقام داره خودش و به اب و اتيش مي زنه؟..انتقام از چي؟..به خاطر کي؟..

خدايا چقدر سوال تو سرم رديف شده..

بايد بدونم چي آرشام رو اين همه بهم ريخته که دنبال ذره اي ارامش مي گرده..هنوزم نگاهه اون شبش و تو اتاق فراموش نکردم..

نفس عميق کشيدم..از فکر و خيال بيرون اومدم..حالا چکار کنم؟!..

بدون فوت وقت شماره ي فرهادو گرفتم..خاموش بود..اي بخشکي شانس..يه بار ديگه امتحان کردم..

واقعا خاموش بود..

با مکث کوتاهي شماره ي پري رو گرفتم..جواب نداد..

تو سالن با دلهره قدم مي زدم و تندتند شماره ش و مي گرفتم..تا اينکه بالاخره جواب داد..

--الو..

-الو، سلام ..کجايي تو دختر؟..عجب اومدي ديدنم..دستت درد نکنه..

تا چند لحظه سکوت بود..ولي بعد صداش پر از خوشحالي شد ..

-- سلام ديوونه..اين شماره ي تو ِ..

-اره..بگو ببينم خوبي؟..

ديگه نمي شد خوشحالي رو تو صداش حس کرد....

--بد نيستم..تهراني؟..

- نه هنوز..ولي اگه خدا بخواد ديگه دارم بر مي گردم..تو چي؟..

-- من تهرانم..ديروز برگشتيم..

-پس چرا نيومدي پيشم؟..

--باور کن نتونستم..بايد ببينمت تا واسه ت بگم..اون شب تو کشتي وقتي ازت جدا شدم رفتم پيش کيومرث ولي ..

ادامه نداد..

-الو..پري..حالت خوبه؟..

با گريه گفت: نه دلي..خوب نيستم..به خدا خسته شدم..

صداي هق هقش و شنيدم ..با ناراحتي گفتم:اروم باش عزيزم..من فردا دارم بر مي گردم..به محض اينکه رسيدم مي خوام ببينمت..ادرس و که داري؟..

--اره دارمش..به خدا دارم دق ميکنم دلي..يکي رو مي خوام به درداي دل وامونده م گوش کنه.........وبا مکث گفت: از فرهاد خبر داري؟..

از سوال بي موقعش تعجب کردم..پري چکار به فرهاد داشت؟!..

-فرهاد؟!..چطور؟!..چرا پرسيدي؟!..

--مگه توخبر نداري؟!..بهت نگفته؟!..

-چي شده پري؟!..

با ترس گفت: يعني حتي يه زنگم بهت نزده؟!..واي خدا..

پاهام سست شد..ترسي که تو صداي پري بود دلشوره م و بيشتر کرد..نشستم رو صندلي..

-بگو ببينم چي شده؟..تو که منو دق دادي دختر د ِ يه حرفي بزن..

با گريه گفت: به خدا همه ش تقصير من بود..نمي خواستم اينجوري بشه..

کم مونده بود منم بزنم زيرگريه..

من که حتي يه گوشي هم نداشتم اين مدت فرهاد بهم زنگ بزنه..هر وقتم که باهاش تماس گرفتم يا در دسترس نبود يا خاموش بود..

حالا ....با اين حرفا....

-- دلي کيومرث اومده اينجا..نمي تونم حرف بزنم..مامان داره صدام مي کنه..فردا که رسيدي خبرم کن ميام ديدنت..رو در رو بهت بگم بهتره..

صداش بغض داشت..

-باشه ولي من تا فردا دق مرگ نشم خيلي ِ..نگرانم کردي..

-- اميدوارم اتفاقي نيافتاده باشه..فعلا بايد برم..

-باشه..سلام به خانواده ت برسون..خداحافظ..

--قربونت..مراقب خودت باش..خدانگهدار..

تماس که قطع شد سريع شماره ي فرهاد و گرفتم ولي بازم خاموش بود..

خدايا يعني چي شده؟!..*

پامو که گذاشتم تهران يه نفس راحت کشيدم..

تموم مدت تو هواپيما حواسم پرت بود..يه لحظه از فکر فرهاد و پري بيرون نمي اومدم..همه ش دعا مي کردم چيزي نشده باشه..

آرشام چند باري خواست از زير زبونم حرف بکشه تا بفهمه چمه ولي هر بار من با جواباي کوتاهي که بهش مي دادم مسير بحث رو منحرف مي کردم..

اما اون زرنگ تر از اين حرفا بود..هيچ رقمه کوتاه نمي اومد..

به پري اس ام اس دادم که رسيدم و غروب بياد پيشم..بايد به آرشام هم مي گفتم..يه بار بي اجازه ش مهمون دعوت کردم اوضاع قمر درعقرب شد اينبار

با اينکه مهمونم و از قبل دعوت کردم ولي خبرش کنم بهتره..

پشت در اتاقش بودم..

دستم و اوردم بالا تا در بزنم که صداي داد و هوارش و از تو اتاق شنيدم..به قدري صداش بلند بود که قلبم ريخت..

آرشام_ يعني انقدر احمقي که فکر کردي با يه تهديد بچگانه جا مي زنم و دو دستي دلارام و تقديم شماها مي کنم؟...........داد نزن گوش بگير ببين چي

بهت ميگم من يه قول و قراري با شايان گذاشتم..طرف حسابمم خود ِ اون ِ نه تو..پس بتمرگ سرجات زر زر ِ زيادي هم واسه من نکن........غلطه

زيادي..از مادرزاده نشده کثافت..

و بعد صداي برخود و شکستن شيشه..مات و مبهوت با وحشت به در اتاقش خيره شدم..

ترديد داشتم..که در بزنم يا نزنم..الان وقتش بود؟..ولي اگه الان نرَم تو و خبرش نکنم بعدا ممکنه حسابي از دستم عصباني بشه..

از ظاهر امر مشخصه اين داد و هوارا به خاطر شايان و ارسلان ِ..انگار فهميدن و بهش زنگ زدن..

چشمام و بستم و با يک نفس عميق باز کردم..آرامشت و حفظ کن دختر نمي خُورَدِت که..

تقه اي به در زدم..صداش و بعد از چند لحظه گرفته و سنگين شنيدم..

-- بيا تو..

درو باز کردم..لاي در وايسادم..پشتش بهم بود و صورتش رو به پنجره..با يه حرکت رو پاشنه ي کفشش چرخيد و نگاهه پرجذبه ش رو تو چشمام دوخت..

اروم رفتم تو و درو بستم..

-چيزي شده؟..

به طرفم اومد..

--فال گوش وايساده بودي؟..

نمي دونم چرا هول شدم..شايد به خاطر اون اخم غليظ وسط پيشونيش بود..

-فال گوش؟!..نه، ولي صدات خيلي بلند بود..واسه همين....مکث کردم: خواستم در بزنم صداي فريادت و شنيدم....و با ترديد گفتم:ارسلان بود درسته؟..

کلافه سرش و تکون داد و جلوم ايستاد..نگاهش و چرخوند رو زمين..همزمان منم همين کارو کردم..روي خرده کريستال هايي که رو زمين پخش شده بود

و گوشي آرشام که درش باز شده و افتاده بود کنار يه تيکه ي بزرگ از گلدون کريستال..

کمي ازم فاصله گرفت..

--راه ميري مراقب باش پات رو شيشه نره..الان ميان جمع مي کنن..

صداش گرفته بود..رفت پشت پنجره..بيرون و نگاه مي کرد..

انگار حواسش نبود..چون من کفش پام بود و اگه رو شيشه ها راه مي رفتم چيزي نمي شد..

ترجيح دادم فعلا بذارم تو خودش باشه..هيچي نگفتم..

خبر کرد خدمتکار اومد و خرده شيشه ها رو جمع کرد..بعد از رفتن خدمتکار صداش زدم..

صورتش و به طرفم برگردوند..

لبخند زدم..محو لبام و لبخند دلنشيني که روش نشسته بود شد..سعي کردم لحنم آروم باشه..که جديدا همينطورم شده بود..زياد اروم بودم..که خب اين

مختص به خود ِ آرشام بود نه هر کس ديگه..

-دختري که اون شب تو کشتي دوستم معرفيش کردم رو يادته؟..

چهره ش متفکر شد.. به نشونه ي مثبت سرش و اروم تکون داد..

چشماش و باريک کرد و گفت:خب که چي؟..

-- اون روز بهش ادرس اينجا رو دادم و گفتم بياد ببينمش..يه مشکلي داره که مي خواد باهام در موردش حرف بزنه..امروز بهش خبر دادم که رسيدم

تهران..اونم الان تهران ِ..ازش خواستم بياد اينجا..خواستم....

سرمو زير انداختم..

-يعني اولش خواستم ازت اجاره بگيرم منتهي موقعيت جوري بود که نتونستم..

به طرفم قدم برداشت..جلوم ايستاد..دست به سينه سرش و تکون داد و با پوزخند گفت: عادت داري منو تو عمل انجام شده قرار بدي؟..

با تعجب نگاش کردم..

--هر کار بخواي همون و انجام ميدي..و بعد تازه يادت ميافته بايد منو هم درجريان ميذاشتي..اونوقت الان توقع داري من چي جوابت و بدم؟..

لباش و روي هم فشار داد..با اون اخماي درهمش ترکيبي ايجاد کرده بود که دل بي جنبه ي منو سمت خودش منحرف مي کرد..

اي که چقدر دلم مي خواست اينجور مواقع يه بوس از لپش بکنم و با ناز دستم و دور گردنش حلقه کنم تا کم کم اون اخماي خوشگلش از هم باز بشن..

سرمو نامحسوس تکون دادم..منم رسما خل شدم..ولي نه دلم که مي خواد..اره خيليــــم مي خواد..يعني ميشه؟!..

-- سوالم جواب نداشت؟..

هول شدم..صدام مي لرزيد ولي با يه تک سرفه صافش کردم..

-حق داري..من معذرت مي خوام..باور کن از روي عادته..

--فقط چون معذرت خواستي مي تونم بگم اينبارو نديد مي گيرم..منتهي سعي کن اين عادت و از بين ببري..

با لبخند و نازي که تو نگاهه بي قرارم ريختم زل زدم تو چشماش و با صداي ظريفي که ذاتا همينطور بود گفتم: تَرک ِعادت موجب مرض ِ ..اونوقت ميگي

به کل از بين ببرش؟..يعني شدنيه؟..

خيره نگام کرد..نگاه خواستنيش روي تموم اجزاي صورتم چرخيد و نرمشي رو تو اين نگاه حس کردم که تا به حال ازش نديده بودم..

قلبم و گرم کرد..نمي دونم چرا ولي از اينکه مي خواستم تنهاش بذارم و از پيشش برم ناخداگاه قلبم گرفت..

لبخند به ارومي از روي لبام محو شد و جاش و به نم اشکي داد که توي چشمام حلقه بست..

چرا به اينش فکر نکرده بودم؟..

بدون آرشام..اين مدت طولاني..چکار کنم؟..

قطره اشکي که ناخواسته از چشمام چکيد و چونه م که در اثر بغض تو گلوم لرزيد توان نگاه کردن به اون دو تا چشم سياه و نافذ که تعجب درونش هر

لحظه بيشتر مي شد رو ازم گرفت..

سرم و انداختم پايين و با دکمه ي لباسم ور رفتم..انگشتاي سردم لرزون دکمه رو بين خودشون گرفته بودن واز روي تشويش فشارش مي دادم..

فاصله ش و باهام کم کرد..بازوهام و گرفت..فشرد..صداش تو گوشم پيچيد..خدايا ..يعني بايد با صداشم خداحافظي کنم؟..

چرا الان؟..چرا الان دارم به اين قضيه فکر مي کنم؟..چرا زودتر از اينا به فکرش نيافتادم؟..

-- اين اشکا واسه چيه؟..

تو دلم داد زدم همه ش به خاطر تو ِ..اصلا همه ي اينا تقصير تو ِ..

انگشت اشاره ش و گذاشت زير چونه ي مرتعشم و سرم و بلند کرد..وادارم کرد نگاش کنم..نگاش کردم..اخماش بيشتر رفت تو هم..اشکام و ديد و

چشماش بين جفت چشماي من چرخيد..

دلم گرفته بود..بايد يه جايي رو پيدا مي کردم تا بتونم اين اشکاي لعنتي رو بريزم بيرون..دوست داشتم برم تو بغلش و سرم و بذارم رو سينه ي ستبرش..

بزنم زير گريه و تا مي تونم هق هق کنم..

خدايا تنها بودم..آرشام رو سر راهم گذاشتي..الان بايد ازش جدا بشم..برم جايي که نمي دونم برگشتي توش هست يا نه..چرا مي خواي ازم بگيريش؟..چرا

مي خواي بازم تنها بشم؟..بدون آرشام....نــه..نمي تونم..

حتي اگه ازش يه سايه در کنارم داشته باشم..بازم اون سايه وجود خودش نميشه..اون سايه شايد ترسم و از بين ببره ولي وجودش به دلم ارامش ميده..

نرم تکونم داد..با حرص زير لب زمزمه کرد: چته تو؟..پرسيدم چرا گريه مي کني؟..

با بغض از پشت پرده ي اشک که تصوير آرشام رو با هر بار پلک زدن محوتر مي کرد گفتم:ميذاري برم پيش خانواده م؟..

مات موند..با تعجب و کمي خشم که تو صداش بود محکمتر تکونم داد و اينبار بلندتر گفت:يعني چي که بري پيش خانواده ت؟..

فهميدم بد متوجه شده..دلم خواست لبخند بزنم ولي اين بغض مزاحم که تو گلوم جا خشک کرده بود نذاشت..

-مي خوام برم بهشت زهرا..پيش پدر ومادرم..دلم براشون تنگ شده..

و با گريه صورتم و پوشوندم و گفتم: تو رو خدا بذار برم..

دستش و برنداشت..بايد مي رفتم ..اونجا همونجايي بود که مي تونم خودم و خالي کنم..اشک بريزم..هق هق کنم..پيشونيم و رو سنگ سرد قبرشون بذارم

و هر چي تو دلم هست رو بگم..

به مادرم..به مادري که هميشه پاي درد و دلام مي نشست ..

دوستم بود..

خواهرم بود..

اون مادرم بود..

دلم براشون تنگ شده..

و صداي ارومش که به نظرم کمي مرتعش اومد تو گوشم پيچيد..

--برو حاضر ش و..پايين منتظرتم..

نخواستم صورت خيسم و ببينه..بدون اينکه سر بلند کنم برگشتم .. دستام و از روي صورتم برداشتم..درو باز کردم و رفتم بيرون..

هنوزم وقتي داشتم لباس مي پوشيدم هق هق مي کردم..به صورتم تو اينه نگاه کردم..چشما و نوک بينيم سرخ شده بود..

ياد ِداشته ها و نداشته هام افتادم..آرشامي که داشتم و خانواده اي که نداشتم..

دستام و گذاشتم رو ميز ِ اينه و خودم و به جلو خم کردم..با بغض تو چشمام خيره شدم..سرگردون بودن..

اين سرخي که سفيدي چشمام و پرکرده بود داد مي زد تو دلم چه خبره..

خودم مي فهميدم..مني که توي اين شرايط عاشق شدم و حالا دارم قدم به جايي ميذارم که تهش به ناکجا اباد ختم ميشه..نمي دونم چي در انتظارمه..

کاش قبلش مي فهميدم ارشام هم منو مي خواد يا نه..نگاهش يه جور ِ و کلامش يه جور ِ ديگه..گيجم مي کنه..باعث ميشه به شک بيافتم..

اي کاش اين شک رو از بين مي برد..حتي اگه يه اشاره ي کوچيک هم بکنه من راضي ام..

بهم بفهمونه..حاليم کنه که تو دل اونم همون چيزي مي گذره که حال وهواي منو عوض کرده..

فاتحه فرستادم..

رو به قبر بابا لبخند تلخي زدم و زير لب گفتم:مي بيني بابا؟..مي بيني باهامون چکار کردي؟..اين چه معامله اي بود بابا؟..دزد ناموس اوردي تو خونت؟..

نشوندي پاي سفره ي زن و بچه ت؟..چشم ناپاک نشوندي روبه روي زنت و نفهميدي؟..

بابا بد کردي..بابا خدا بيامرزدت ولي زندگي تک تکمون و تباه کردي..من از چشم تو مي بينم چون تو پاي شايان و به زندگيمون باز کردي..اون کفتار

فکراي شومي تو سرش داشت ولي تو نفهميدي بابا..

از ناموست نتونستي اونطور که بايد مواظبت کني..بد کردي بابا..بد کردي....

سرم و خم کردم و سنگ قبرش و بوسيدم..بابام بود..با همه ي اينا هنوزم صداش مي کردم بابا..مگه خدا نگفته پدر و مادر به قدري احترام دارن که اگه

نامسلمون بودن نبايد بگي مسلمون شو..احترامي که فرزند موظفه در حق پدر و مادرش داشته باشه..

ولي حيف و صد حيف که بابام با يه عمل اشتباه و با يه ندونم کاري همه ي مارو به تاريکي سوق داد..

سنگ قبر شسته ي نيما رو بوسيدم ..برادري که دلم خوش به غيرتش بود که نداشت..برادري که بچگي کرد..نادوني کرد..رفت دُم ِ شيرو قيچي کنه ولي

ندونست عاقبت خودش طعمه ي همون شير ميشه..

گفتم اگه بابام معتاده و حواسش به دخترش نيست نيما رو دارم که مراقبم باشه..ولي نشد..

اونطور که فکر مي کردم نبود و نشد..

نيما هم تنهام گذاشت..

به قبر مادرم دست کشيدم..اروم اروم اب رو ريختم روي سنگش ..روي قبر هر سه نفرشون گلاب پاشيدم..قبر مامان رو بوسيدم..

گلا رو پرپرکردم و ريختم رو قبرشون..

به روي اسم مامان دست کشيدم..ماه بانو..

باهاش حرف زدم..از همه و همه براش گفتم..از هر اونچه که تو دلم داشتم..از آرشام و اين حس شيرين تو دلم ..ولي خبر نداشتم تو دل اون چي مي

گذره..

-مامان دختر يکي يه دونه ت مي خواد انتقام بگيره........

لبخند تلخي زدم..

-مي بيني مامان؟..اگه بودي مي گفتي دخترتو رو چه به انتقام؟..اينکارا واسه تو فيلماست..واسه تو کتاباست مگه تو که يه دختري مي توني از پس

اينجور کارا بر بياي؟..

اونم از کي؟..شايان ِ بزرگ..يه ادم خوک صفت..کسي که رذالت از سر و روش مي باره..مامان اگه بودي چي مي گفتي؟..

اي کاش بودي..اونوقت ديگه شاياني تو زندگيمون نبود..باز مي شديم همون خانواده ي 4 نفره اي که خوشبخت کنار هم زندگي ارومي داشتيم..

تو و بابا مثل همه ي زن و شوهرا با هم بحثتون مي شد ولي اون مشاجره شيرين بود..اره شيرينيش به تلخي اون دعواها و کتک کاري ها ارزش داشت..

مامان دخترت مي خواد براي اولين بار تو عمرش دست به کارايي بزنه که تا حالا نزده..يادته هر وقت زبون درازي مي کردم مي زدي به بازوم و مي گفتي

دختر ِ منو باش، با وجود ترسي که تو دلش داره ولي از اونور خدا زبون درازي بهش داده..

هميشه نصيحتم مي کردي که همه جا زبون درازي نکنم..مي گفتي واسه دختر زشته..

يادته کوچيک که بودم موهاي بلندم و شونه مي زدي و منم چند تارش و تو دستاي کوچولوم مي گرفتم و تاب مي دادم تو هم با لبخند شونه رو مي کشيدي

تو موهامو مي گفتي..کي برسه تو رخت سفيد عروسي ببينمت مادر به قربونت بره..

هميشه اين مَثَل رو لبات بود که « دختر بشينه اروم ..خواهان بيان از کِرمون»..

اين ضرب المثل هنوز که هنوزه يادمه..ولي من اروم نبودم..دختر گوشه گيري نبودم..جنب و جوش داشتم..سر و زبون دار بودم..ولي تو جوري تربيتم

کردي که بدونم در کنار اين رفتارا بايد خانم باشم..متين رفتار کنم..

نذاشتن مامان..نذاشتن اروم باشم..بهم زخم زدن..مادرم و.. خانوادم و ازم گرفتن..............

کف دستامو به چشمام فشار دادم..با هق هق گفتم: زخمي نشوندن رو اين دل لامصبم که با هيچ مرهمي درمون نميشه..هنوزم يادش که ميافتم جيگرم

اتيش مي گيره..

اون از خدا بي خبر شماها رو ازم گرفت..

دستامو از روي چشمام برداشتم..

- به دعاي هر سه نفرتون نياز دارم..مي دونم کار بابا خواسته ي خودش نبود..اصلا خبر نداشت همچين چيزي ميشه..واسه همينم بخشيدمش..

دست شماها از اين دنيا کوتاست..ولي تو اون دنيا دستاتون پيشه..پس کمکم کنيد..بذاريد دعاتون بدرقه م باشه..

منو با خودتون نبردين..پس حالا که موندم انتقامتون و از اين ادماي پست مي گيرم..عدالت رو بايد اجرا کرد..اين ادم دم کلفت تر از اين حرفاست..

به قانون اينجا عدالت اجرا نميشه..ولي به قانون انتقام و به جرم گناه ..من اون ادم رو قصاص مي کنم..

تنها نيستم..اون مردي که نگاهش و حتي کلامش بهم فهمونده همراهمه، کمکم مي کنه..نمي خوام تنهاش بذارم ولي بايد اينکارو بکنم..

اينو هم من مي خوام و هم..آرشام....

تموم مدت که بالا سرقبر خانواده م بودم و باهاشون درد و دل مي کردم آرشام با فاصله ي زيادي از من به يکي از درختاي اونجا تکيه داده بود و نگام مي

کرد..

خوب بود که تنهام گذاشت..به اين تنهايي وخلوت نياز داشتم..حالا اروم و سبکم..ولي هنوز نتونستم با خودم کنار بيام..با خودم و دوري از کسي که قلبم و

تصاحب کرد..

صورتم و برگردوندم و نگاش کردم..مسلط رانندگي مي کرد..عينک افتابي شيکي به چشماش داشت..يه بلوز پاييزه به رنگ قهوه اي سوخته و يه شلوار

جين مشکي..

فوق العاده جذاب بود..جذابيتي که چشم هر دختري رو به راحتي خيره مي کرد..تيپ هميشه سنگين و تيره اي که مي زد و غرور خاصي که هميشه و همه

جا تو چشماش داشت..

آرشام هيچي کم نداشت..فقط از نظر من زياد از حد مغرور بود..و مطمئنا براي اين رفتارش دليل داشت..

دليلش هر چي که باشه اين مرد رو بي نهايت پرجذبه و محکم کرده..

و من اين مرد مغرور و خواستني رو ..

دوست داشتم..

-واي دختر نمي دوني چقدر از ديدنت خوشحال شدم..

لبخند زد..

--منم همينطور..شايد حتي بيشتر از تو..

نگاهش کردم..انگار يه جورايي اضطراب داشت..انگشتاش و تو هم گره مي کرد و باز مي کرد..کف دستاش و به هم مي ساييد و از تو نگاهش نگراني رو

واضح مي ديدم..

بعد از برگشتن ما دقيقا نيم ساعت بعد پري اومد ديدنم..

قبلش به آرشام گفتم که الاناست پري برسه اونم بدون اينکه نگام کنه از پله ها رفت بالا و گفت:به خدمتکار بگو مي خوام استراحت کنم فعلا کسي

مزاحمم نشه..

همين که باز گله نکرد خودش خيلي بود..سفارشي که کرده بود رو عملي کردم و به خدمتکار گفتم..

بعد از اومدن پري رفتيم تو اتاق من ..

روي تخت نشسته بوديم..دستاي سردش و تو دست گرفتم..با چشماي خيسش نگام کرد..

- تو رو خدا يه چيزي بگو پري..به خدا دقم دادي..چرا هر چي به فرهاد زنگ مي زنم خاموشه؟..هيچ وقت سابقه نداشت..

--همه چيزو برات ميگم..همه چيزو..

يه برگ دستمال کاغذي از روي ميز برداشت و اشکاش و پاک کرد..

--اون روز تا اونجايي برات تعريف کردم که کيومرث اون عکساي لعنتي رو ازم انداخت وبه بهونه ي همونا خواست عقد کنيم..ولي من با اين وجود بازم

کله شقي کردم و گفتم نه..

يکي از دوستام تصادف کرده بود..رفتم عيادتش..و همون روز بعد از عيادت فرهاد رو اتفاقي تو بيمارستان ديدم..بعد از سلام و احوال پرسي خواستم از

بيمارستان بيام بيرون که ازم پرسيد ماشين دارم يا نه منم گفتم نه....چون خراب شده بود گذاشته بودم خونه ..

فرهاد گفت داره ميره خونه و سر راه منو هم مي رسونه..اولش تو رودروايسي يه کم من من کردم ولي بالاخره موافقت کردم و همراهش رفتم..

تو مسير ازش حال تو رو پرسيدم..ديدم دمق شد و رفت تو خودش..گفت حالت خوبه و چيز ديگه اي نگفت..

نگران شدم..اين مدتم به گوشيت زنگ مي زدم خاموش بود..بهش اصرار کردم اگه چيزي شده به منم بگه..

يه دفعه نمي دونم چي شد گفت مي خواد يه چيزيي رو باهام در ميون بذاره ..منم قبول کردم..گفت کجا بريم منم پيشنهاد رستوران و دادم..

خيلي خوب رفتار مي کرد..کاملا مردونه و متين..درخور ِشخصيتي که داشت..

بعد از اينکه کيک و قهوه سفارش داديم پيشنهاد کرد يه کم حرف بزنيم..احساس کردم مي خواد حرفي رو بهم بزنه که تو زدنش ترديد داره..

دروغ چرا فکرم به خيلي چيزا کشيده شد ولي خب وقتي چهره ي گرفته ش و مي ديدم خط باطل مي کشيدم رو تموم افکارم..

گفت تو رو دوست داره و بهت از عشقش گفته ولي تو دست رد به سينه ش زدي..ازت خواسته در موردش فکرکني و بعد جوابش و بدي..

قطره هاي اشک تند تند صورتش و خيس کردن..

دستمو گذاشتم رو شونه ش..با بغض نگام کرد..رنگش پريده بود..

- چرا گريه مي کني؟!..

--هيچي..

- نه بگو مي خوام بدونم..حتما يه چيزيت هست..به من نگو نه که خوب مي شناسمت..

با بغض و صدايي که انگار از ته چاه در مي اومد گفت: بهم فرصت بده..

نفسم و فوت کردم بيرون..از روي ناچاري گفتم: خيلي خب مجبورت نمي کنم..بقيه ش و بگو..فرهاد چي گفت؟..

بغضش و قورت داد..اشکاش و پاک کرد..

-- ازم خواست باهات حرف بزنم..فکر کرد مي دونم تو کجايي..واسه همين از نشوني و اين حرفا چيزي نگفت..منم نمي دونستم رفتي تو اون ويلا وگرنه

حتما ادرس و ازش مي گرفتم..فرهاد داغون بود..دل سنگ به حالش اب مي شد چه برسه به من که....

ساکت شد..

- اخه تو چته پري؟..راست و حسيني هر چي تو دلت هست و بريز بيرون..

با بغض گفت: چي بگم؟..درد من يکي دو تا نيست دلارام..خيلي کم شانسم..نه اصلا شانس ندارم..

وگرنه چرا اون کسي رو که عاشقشم منو نخواد و در عوض خواهان ِ بهترين دوستم باشه؟!..چرا دلارام؟!..

و با هق هق سرش و انداخت پايين..دهنم از تعجب باز موند..چند بار پشت سر هم پلک زدم تا حواسم جمع شد..

زمزمه کردم:چي؟!..تو..يعني فرهاد و....

سرش و تکون داد..از زور هق هق شونه هاش مي لرزيد..خودمو کشيدم جلو و بغلش کردم..سرش و نوازش کردم..

- پس چرا اينارو زودتر بهم نگفتي؟....از کي؟..

-- از بار دومي که ديدمش..فهميدم نمي تونم از فکرش بيام بيرون..فرهاد واقعا همون کسي ِ که مي تونم بهش تکيه کنم..ولي اون دلش با من نيست..

هق هق کرد و صورتش و به شونه م فشار داد..

- من به فرهاد گفته بودم مثل برادرم دوسش دارم..حتما تو رو يکي دو روز بعد از اينکه با هم حرف زديم ديده و چون هنوز داغ بوده اون حرفا رو بهت

زده..مطمئنم الان همه چيزو فراموش کرده..

اروم خودش و کشيد عقب..اشکاش و پاک کرد..

-- مگه ميشه دلي؟..عشق به همين اسوني از دل ادم بيرون نميره..

-عشق يکطرفه زود از بين ميره..مي دوني چرا؟..

منتظر نگام کرد..

با لبخند کمرنگي جوابش و دادم: چون مهري از طرف مقابلش نمي بينه که بخواد به اين عشق دلگرم باشه..اگه دو نفر متقابلا عاشق هم باشن دلشون

هميشه باهمه و اين گرما با هر بار شعله کشيدن عشقشون گرمتر ميشه..

ولي وقتي يکي گرم باشه و يکي سرد بالاخره يکي از اونها بر ديگري چيره ميشه..يا مي زنه و طرفم عاشقش ميشه..يا اينکه نه..اوني هم که عاشق شده

پشيمون ميشه..براش سخته ولي به زمان نياز داره..

حالا هم اگه فرهاد از من سردي ببينه مطمئن باش فراموش مي کنه..

سرش و زير انداخت..با دستمال تو دستش ور مي رفت..

-- ولي اگه دل تو رو هم گرم کرد چي؟..خودت گفتي دو تا احتمال داره..مگه ميشه از مردي مثل فرهاد گذشت؟..

-اگه عاشقش نباشي مي گذري..

--اگه عاشقش شدي چي؟..

خنديدم..

-نميشم..

-- چرا نشي؟..

دستم و گذاشتم رو سينه م با شيطنت اروم گفتم: چون يه مرد ِ مغرور ِ کله شق ِ خودخواه ِ يه دنده ي از خود متشکر تو اين دل وامونده م جا خشک کرده

هيچ رقمه هم بيرون برو نيست..يعني عمرا اگه بيرونش کنم..

مات و مبهوت زل زد تو چشمام..لبخند اروم اروم مهمون لباش شد..با تعجب جلوي دهنش و گرفت..

ريز گفت: نـــــه..

خنديدم..

-آرههههههه..

-- بگو جون پري..

- وا دروغم چيه؟..به قول خودت، دلي ِاتيش پاره ي زبون دراز، بالاخره دلش و به يکي باخت..

با لبخند دستم و گرفت..با خوشحالي گفت: واي دلي طرف کيه؟..اينجور که تو ازش تعريف کردي مطمئنم ادم خاصي ِ..

-خاص، چه جــــورم..

-- جونم در اومد بگو کيه؟!..

- نمي شناسيش..

عين لاستيک پنچر شد..

--جدا؟..پس نديدمش؟..خب يه روز قرار بذار منم....

يه دفعه چشماش گشاد شد و دهنش باز موند..از اون طرف لبخند رو لبام پررنگ تر شد..

مات و مبهوت گفت: نکنه..نکنه همون و ميگي؟!..

با خنده گفتم: کدوم؟..

زد به بازوم..

-اره؟!..همون يارو بداخلاق جذابه تو کشتي؟!..که وسط حرفامون سر رسيد دستت و کشيد و به زور با خودش برد..

-- نه بابا کجا به زور؟..

خنديدم..پري هم خنديد..

- پس خودشه..آرشام بود اسمش اره؟..گفتي مهندس ِ..

-- اوهوم، مهندس آرشام تهراني..صاحب همين ويلا..

- تو گلوت گير نکنه دختر عجب لقمه ي چرب و چيلي هم برداشتي..

با شيطنت پشت چشم نازک کردم..

- نترس واسه جويدنش دندوناي تيزي دارم..تو گلوم نمي مونه..

-- يه مرد مغرور و بداخلاق با يه دختر شيطون و زبون دراز..اوه اوه چه اعجوبه اي از اب در بياين شماهاااااا..

- چشم حسودا از دَم کــــور..

-- هوي، منم؟..

- مگه تو حسودي؟..

دمق شد..آه کشيد و گفت: نه ..هيچ وقت به زندگي بهترين دوستم حسودي نمي کنم..ارزومه خوشبخت بشي..ولي کِي خوشبختي قسمت منم ميشه؟..

دستمو انداختم دور شونه ش..

-خيلي زود....از فرهاد بگو..چرا نگرانش بودي؟..

دوباره ترس و نگراني نشست تو چشماش..

-- اون روز خبر نداشتم کيومرث برام به پا گذاشته و اون امارم و ثانيه به ثانيه بهش ميده..طرف حتي وقتي تو رستوران بوديم از من وفرهاد عکسم

انداخته بود..

وقتي اومد خونمون مامان گفت با دوستش داره ميره بيرون و زود برمي گرده..از همون اول ديدم کيومرث اخم کرده ..ولي به روي خودم نياوردم..ولي

همين که مامان رفت برزخي شد و صداش و انداخت پس کله ش که اون پسره کدوم خريه که داشتي باهاش ل*ا*س مي زدي؟..

حرفايي بهم زد که فقط لايق خودش بود و جد و ابادش..

منم بلند شدم و جلوش وايسادم..هر چي از دهنم در اومد گفتم و تهشم فهميد من فرهاد و مي خوام..وقتي دو تا سيلي ازش خوردم ويه لگد تو پهلوم زد

گفت داغش و به دلم ميذاره..گفت هنوز به من حال ندادي رفتي زير يکي ديگه خوابيدي؟..

حرفايي زد که شرمم ميشه حتي واسه تو بگم..واسه اينکه مامان وقتي برگشت نفهمه اينجا چه خبر بوده رفتم حموم و پهلوم و با اب گرم ماساژ دادم..درد

داشتم ..اومدم بيرون و به بهونه ي سردرد يه مسکن خوردم خوابيدم..

همون شب بابا گفت بليط گرفته واسه کيش، بريم يه مدت اب و هوا عوض کنيم..اون مارصفت هم سريع زنگ مي زنه به بابام و ميگه منم تو کيش کار

دارم باهاتون ميام..

نمي دوني وقتي کنارمه چقدر زجر مي کشم..

روز قبلش بهم گفته بود يکي از دوستاي نزديکش يه مهموني تو کشتي ترتيب داده و جلوي بابام ازم خواست باهاش برم..بهونه اوردم و گفتم رو اب باشم

حالم بد ميشه ولي از بس اصرار کرد و خودش و جلوي بابام به موش مردگي زد اونم اجازه داد ..و وقتي هم بابام اجازه بده ديگه حرفي نميشه زد..

مامان قبلش يه قرص بهم داد که اونجا حالم بد نشه..مي دوني که رو کشتي باشم حالت تهوع بهم دست ميده..

-اره يادمه..بهم گفته بودي..

--ولي کي بود که گوش کنه؟..منم از ترس اون عکسا بايد مي گفتم چشم..مخالفت مي کردم ولي اخرش مجبورم کردن..اون شب حالم خوش نبود اونم پيله

کرده بود که چرا با دوستاش خوب برخورد نمي کنم..بعدشم که تو رو ديدم..

ولي بالاخره اون شب بيشتر از اون طاقت نياوردم و حالم بد شد..اصلا تو حال خودم نبودم..همه ش يه گوشه رو صندلي افتاده بودم و سرم رو ميز بود و

چشمام بسته..

اون قرص يه جورايي خواب اور بود..راضي بودم چون اينجوري قيافه ي نحسش و نمي ديدم..کاري َ م بهم نداشت و با دختراي تو مهموني يکي از يکي

جلف تر ل*ا*س مي زد..

بعدشم برگشتيم تهران و الانم که اينجام..من شماره ي فرهادو ندارم..ولي وقتي گفتي زنگ مي زني خاموش ِ ترس افتاد تو دلم..

با نگراني دستام و مشت کردم..

- نمي دونم والا..من از تو بدترم..خيلي نگرانشم..اون کيومرثي که تو ازش ميگي و من چندباري ديدمش ازش بعيد نيست کاري کرده باشه..ولي گفتي با

ميزبان اون مهموني يعني شايان اشناست؟..

-- شايان؟!...........کمي فکرکرد..سرش و تکون داد........... اره اره..اسمش همين بود..کيومرث وِرد ِ زبونش اين بود که اين مهموني ِ جناب شايان

ِبزرگه..

-باشه من يه کاريش مي کنم..فک کنم بتونم پيداش کنم..البته به کمک يه نفر..

مشتاقانه نگام کرد..

-- کي؟!..

-صبر کن بعد بهت خبر ميدم..راستي شماره ي منو که داري..شماره ي فرهاد و هم ميگم سيو کن تو گوشيت شايد يه وقت به درد خورد..

--باشه، بگو سيو کنم..

شماره رو گفتم..

تو سرم يه فکرايي داشتم..کيومرث دوست شايان بود..آرشام هم شايان و دوست و رفيقاش و حتما خيلي خوب مي شناسه..

يعني کمکم مي کنه فرهاد و پيدا کنم؟!..

حتما تو اين يکي دو روزه سر و کله ي شايان و ارسلان هم پيدا ميشه..بايد هر چه زودتر دست بجنبونم وگرنه دير ِ..

بعد از رفتن پري همه ش به اين فکر مي کردم که چطوري به آرشام بگم؟..

خدا خدا مي کردم کمکم کنه..

در بزنم؟..نزنم؟..لابد تا الان بيدار شده..اره خب 2 ساعت گذشته..

بالاخره دلم و يکي کردم و در زدم..جواب نداد..دستمو اوردم بالا تا دومي رو هم بزنم که صداش باعث شد دستم رو هوا بمونه..

--بيا تو..

دستم و اوردم پايين و گذاشتم رو دستگيره..درو باز کردم..داخل اتاقش سرک کشيدم..رو تخت ديدمش..دراز کشيده بود ولي چشماش باز بود..آروم رفتم تو

و درو بستم..همونجا وايسادم..

حرکتي نکرد..حتي نگامم نمي کرد..همونطور که قدمام و کوتاه به طرفش برمي داشتم گفتم:ميشه چند دقيقه با هم صحبت کنيم؟..

سرش و برگردوند و نگام کرد..کمي به طرفم نيمخيز شد و جدي گفت: واسه همين اومدي اينجا؟..

سرم و تکون دادم..

خواست رو تخت بشينه که اخماش جمع شد..آه کوتاهي کشيد و دستش و گذاشت رو گردنش..

-- در رابطه با چه موضوعي؟..

-مفصله..وقتش و داري؟..

سرش و به نشونه ي مثبت تکون داد..ولي اخماش جمع تر شد..دستشو به گردنش فشار مي داد..

-چيزي شده؟..

نگاهشو که انداخته بود رو تخت کشيد اورد سمت پاهام و اوردش بالا تا توي چشمام نگه داشت..

يه قدم رفتم جلو..با 2 قدم ديگه مي رسيدم کنار تختش..ولي همونجا وايسادم..

-گردنت درد مي کنه؟..

خيره تو چشمام گفت:به نظرت طبيعي نيست؟..وقتي يکي مثل من شب براي نجات جون يه دختر شيرجه بزنه تو آب طبيعتا عضلاتش نمي گيره؟..

لبخند زدم..مي خواست تيکه بندازه..

-يعني توي اين چند روزم همينطور بودي؟..

--تا حدودي..

-پس چرا من نفهميدم؟..

جوابم و نداد و نگاهش و از روم برداشت..

خواستم موضوع فرهاد و پيش بکشم که موبايلش زنگ خورد..رو ميز کنار تختش بود..خواست کج شه برش داره که من چون نزديک تر بودم از روي

ميز برداشتم و گرفتم جلوش..زل زد تو چشمام و گوشي رو از دستم گرفت..

همونطور که نگاهش به من بود جواب داد..ولي نمي دونم کي پشت خط بود که اخم کرد و نگاهش و از روم برداشت..

-- بگو مي شنوم.......کجا؟......چند نفرن؟.........باشه......امشب يه سر مي زنم......مراقب همه چيز باش به بچه ها هم سفارش کن...

گوشي رو از کنار گوشش اورد پايين و تماس و قطع کرد..صورتش سرخ شده بود..مرتب نفس عميق مي کشيد..چهره ش داد مي زد که عصباني

يه پيراهن استين کوتاه سرمه اي تنش بود..تو خونه ضخيم نمي پوشيد ولي بيرون اکثرا لباساش پاييزه بود..و يه شلوار جين مشکي..

رنگاي تيره جذاب ترش مي کرد..ولي چي مي شد يه کمم واسه تنوع از رنگاي شاد استفاده مي کرد؟..

واقعا دليل اين کارش و نمي فهمم..

دکمه هاش و از سمت يقه 3 تاش و تا پايين باز کرد..انگار گرمش شده بود..

لب تخت نشست..دستاشو کنارش تکيه داد..دست راستش و اورد بالا و به گردنش کشيد..

خواستم لب باز کنم و حرفم و بزنم که جمله ش متعجبم کرد..

همونطور که دستش رو گردنش بود نگام کرد و گفت: تو ماساژ بلدي؟..

-من؟!..واسه چي؟!..

-- فقط جوابم و بده..

مکث کردم..

-يه کم، نه زياد..

سرش و اروم تکون داد..

-- همونم خوبه..

با تعجب نگاش کردم که گفت :پس چرا معطلي؟..

-چکار کنم؟!..

به گردن و شونه هاش اشاره کرد..

چهره ش از درد جمع شده بود..

- ولي من اينکاره نيستم..

-- گفتي که بلدي..

-اره اما خب، نه زياد..

-- شروع کن..

-اما آخه نمـ ..

-- دلارام..

همچين اسممو با تشر صدا زد که تو جام خشکم زد..نگاهم و نرم از چشماش به سمت پايين کشيدم..رو قفسه ي سينه ش..عضله هاي محکم و ورزيده ش

به وضوح مشخص بود..

نگام خيلي کوتاه رو سينه ي ستبرش موند و بعد با هيجان تو چشماش خيره موندم..

يعني چي آخه؟!..

برم ماساژش بدم؟!..

جونم در مياد که....

دستم بهش بخوره....واويلااااا....

-آخه من..خب اين همه ادم تو اين ويلاست بگو يکي ديگه بياد..حتما از منم واردترن..

--زماني که ميگم تو بايد انجامش بدي يعني اگه بهترين ماساژور شهرم بياد اينجا فقط و فقط تو بايد اينکارو بکني..بي حرف کارت و انجام بده..

به قدري جدي حرف زد که نتونستم لام تا کام چيزي بگم..دوست داشتم برم جلو و همون کاري که ازم خواست و انجام بدم ولي پاهام چسبيده بود به زمين..

دو دل بودم..

نه اينکه نخوام..ولي چرا الان؟!..

من که همينجوريش بي تابش شدم به بهونه ي اين دوري کار دست خودم ميدم..ديگه هرکي رو نشناسم خودم و که خوب مي شناسم..

به خودم که اومدم لباي خشک شده از هيجانم رو با زبون تر کردم..با ترديد رفتم طرفش..جلوش وايسادم..نمي دونستم بايد چکار کنم..حواسم جمع اون دو

تا چشم سياه شده بود و مونده بودم چه خاکي تو سرم بريزم..

د ِ اخه مي مردي نمي گفتي بلدي ماساژ بدي؟!..

اصلا من تا حالا توعمرم کي رو ماساژ دادم؟!..

اره خب مادر خدابيامرزم و..وقتي قلنجش مي گرفت به من مي گفت کمرش و بمالم..ولي اون مشت و مال کجا و اين کجا؟!..

--پس چرا وايسادي منو نگاه مي کني؟..

صادقانه گفتم: نمي دونم چجوري بايد شروع کنم....

نفسش و عميق داد بيرون..سرش و تکون داد و دستاش و گذاشت لب تخت..

--برو پشتم ..

اروم رفتم رو تخت..پشتش رو زانوهام نشستم..دستام و اوردم بالا..نرسيده به شونه هاش رو هوا نگه داشتم..انگشتام مي لرزيد..يخ ِ يخ ..نه اصلا سِر

شده بودن..چند بار مشتشون کردم..

خواستم دستم و ببرم جلو بذارم رو شونه هاش نفهميدم کي دکمه هاش و باز کرده بود که با يه حرکت پيراهنش و درآورد..

يه زيرپوش جذب استين حلقه اي مشکي تنش بود..پشت سرش خشک شدم..به حالت قبل برگشت..منتهي اينبار دستاش و کمي عقب تر گذاشته بود و

گردنش و به عقب کج کرده بود..

منتظر بود شروع کنم..ولي قلبي که با شتاب تو سينه م مي زد و دستايي که از سرماي هيجان يخ بسته بود..بهم اجازه نمي داد..

بالاخره دستام و با ترديد گذاشتم رو شونه هاش..حرکت ندادم..چند تا نفس عميق و کوتاه کشيدم..بوي عطرش ديوونه کننده ست..

دستم و به نرمي از روي زيرپوش به شونه و قسمت پايين گردنش کشيدم..بيشتر شبيه به نوازش بود تا ماساژ..

اگه همينجوري ادامه بدم سه سوت دستم پيشش رو ميشه..سعي کردم اروم باشم..سخت بود ولي بايد بتونم..

دستم و با فشار ِنسبي روي عضله هاي سفت و محکمش کشيدم..عين سنگ مي مونه..

اخه مگه ميشه اينو ماساژ داد؟!..دستم درد گرفت..

يا من کم جونم يا عضله هاي آرشام زيادي سفته..

گرم کارم بودم و ديگه خبري از سردي دستام نبود..داغ ِ داغ بودم..بدجــــور..

نگاهم و کشيدم بالا ..

نگاهمون تو هم قفل شد..يه اينه ي قدي درست رو به رومون بود که خبر نداشتم آرشام از کي تا حالا از تو همون اينه منو زير نظر گرفته..

محو حرکات و صورتم شده بود..دستاي منم خود به خود رو عضلاتش کشيده مي شد..فک مي کردم پشت گردنش و که فشار بدم از درد ناله ش در مياد ولي

هيچي نگفت..حتي اخماشم جمع نشد..فقط منو نگاه مي کرد..

- به نظرم چند دقيقه تو وان آب گرم دراز بکشي بهتر ميشي..

بدون کوچکترين ترديدي گفت: اماده ش کن..

با تعجب گفتم: چي رو؟!..

-- وان آب گرم..

- من که ديگه خدمتکار نيستم..

-- محض کمک که مي توني..

- فقط کمک؟!..

سرش و تکون داد..نفسم و فوت کردم بيرون و شونه م و انداختم بالا..

-خيلي خب باشه..الان اماده ش مي کنم..

از رو تخت اومدم پايين و رفتم سمت حموم..وان رو براش پر از آب کردم..گرم و ل* ذ *ت بخش..

کارم که تموم شد برگشتم سمت در حموم که برم بيرون ديدم تو درگاه دست به سينه تکيه ش و داده به ديوار و داره نگام مي کنه..

و از همه بدتر اينکه همون زيرپوش ِ ناقابل رو هم از تنش در اورده بود..طپش قلبم بالاي هزار مي زد..خواستم نگاش نکنم..سرم و تقريبا انداختم پايين و

خواستم از کنارش رد شم که انگشتاي قوي و مردونه ش دور مچم پيچ خورد..نگهم داشت..سرمو بلند کردم..تو چشماش خيره شدم..تعجب ِ زيادم رو تو

چشمام خوند..

-- کجا؟..

- وان و اماده کردم..

-- ديدم..

خواستم مچم و از حصار انگشتاش ازاد کنم ولي نذاشت..

-- عادت داري کارت و نيمه کاره رها کني؟..

-کدوم کار؟!..

دستم و کشيد برد تو و در حموم و بست..مردم و زنده شدم تا دستمو ول کرد..رو به روم وايساد..درست پشت به در..

خيز برداشتم که از کنارش رد شم برم سمت در ولي سينه به سينه م ايستاد و راهم و سد کرد..

سعي مي کردم نگام رو عضلاتش کشيده نشه..کنترلش خيلي سخت بود..

با حرص گفتم: بکش کنار..

بي حرف پشت به در وايساده بود و نميذاشت رد شم..

بازوشو هُل دادم..

- برو کنار، مي خوام برم بيرون..

-- خيلي خب ميري بيرون..منتهي بعد از اينکه کارت و تموم کردي..

- اصلا من بلد نيستم ماساژ بدم ديگه چي ميگي؟..برو کنار..

بازوهام و تو چنگ گرفت..تکونم داد و تقريبا چسبوندم به خودش..با حرصي که تو صداش به وضوح ديده مي شد نگاه نافذش و دوخت تو چشمام و با

پوزخند گفت: اگه تجربه ش نمي کردم مي گفتم داري راست ميگي..

تقلا کردم..

- همون که شنيدي..تو هم نمي توني جلوم و بگيري..

دست چپش و حلقه کرد دور کمرم و دست راستش و فرو کرد تو موهام..سرم و به عقب کشيد..صورتشو مماس با صورتم قرار داد..

--خيلي مطمئن حرف مي زني..

-ولم کن....چرا اورديم اينجا؟..

-- خودت چي فکر مي کني؟..

لحنش ه*و*س آلود نبود..جدي بود..

- هر فکري که مي کنم به خودم مربوطه..رد شو کنار..

حلقه ي دستش تنگ تر و فشار دست راستش تو موهام بيشتر شد..نمي کشيد..فقط محکم نگهشون داشت..

نفساي داغ و ملتهب آرشام گونه م رو اتيش مي زد.. حرارت نفساي منم کم از آرشام نداشت..ولي حس مي کردم تموم وجودش مثل کوره اي از اتيش مي

مونه که جسم منو به راحتي درون خودش ذوب مي کنه..

دقيقا همين حس رو داشتم..حرارتي که حالا بدون پوشش حسش مي کردم..با اينکه لباس تنم بود ولي گرماي بدن آرشام به قدري بود که همونم براي به

اتيش کشيدن روح و جسمم بس بود..

اب دهنم و قورت دادم..

-چي مي خواي؟..

-- مي ترسي؟..

- چرا بترسم؟..

-- چرا مي خواي فرار کني؟..

- فرار نکردم....جاي من اينجا نيست..

-- و جاي تو کجاست؟..

-بيرون از اينجا..

-- ولي من ميگم همينجاست..

با حرص گفتم: نيست....تقلا کردم: ولم کن..

-- تا الان کسي جرات نکرده رو حرف من حرف بزنه..

-خودت گفتي من اولين کسي هستم که جرات کردم جلوت وايسم..

لباشو اورد زير گوشم..زمزمه کرد: اين همه جرات..تو وجوده يه دختر؟..

نفساش چقدر داغه..يه کم ديگه بمونم نرم ميشم ديگه بيرون رفتنم با پاهاي خودم نيست..

- جاي تعجب داره؟..

--براي من اره..

- بذار برم ..اگه يکي بفهمه بد ميشه..

--پس دردت اينه..

-درد من خيلي چيزاست..

سرش و کشيد عقب و نگام کرد..

-- حس نمي کني بايد به من بگي؟..

-ابدا؟..

--چرا؟..

-گردنت خوب شد؟..

از سوالي که بي هوا ازش پرسيدم جا خورد..کم کم اخماش و کشيد تو هم..

-- خيلي دوست داري بحث و عوض کني؟..

- هيچ بحثي وجود نداره..

-- پس کارت و ادامه بده..

- چه کاري؟..

--ماساژ..

ناليدم: گفتم که بلد نيستم..داري خفه م مي کني..دستت و بردار..

-- من قبلا ماساژور داشتم..ولي کار تو رو هم يه جورايي تاييد مي کنم..

با تمسخر گفتم: چيه نکنه مي خواي استخدامم کني؟..

-- فکر خوبيه....نه به نظرم عاليه..

ابروهام از فرط تعجب خود به خود بالا رفت ..

خودم و کشيدم عقب و گفتم: شتر در خواب بيند پنبه دانه..فک کنم خيالاتي شدي..

پوزخند زد..همونطور که منو محکم بين بازوهاش گرفته بود عقب عقب رفت..منو هم دنبال خودش کشيد..دستش و برد پشت و خواست در حموم و قفل کنه

..دستم و از زير بغلش رد کردم تا به کليد برسونم و نذارم قفلش کنه ..ولي اون از من فرزتربود.. درو قفل کرد..کليدشو برداشت و سريع گذاشت تو جيب

شلوارش و اون لبخند کج خواستنيش مهمون لباش شد..

نگاهش يه جورايي بدجنس شد..

-- يه شتري نشونت بدم که خودت حض کني گربه ي وحشي..در ضمن چرا تو خواب؟..تو بيداري هم ميشه ديد..نه فقط من، هر دومون با هم مي بينيم..

جوش اورده بودم: عمرا..

-- صبر کن و ببين..

از روي ناچاري ناليدم: يعني اگه ماساژت بدم حل ِ؟..درو باز مي کني؟..

-- تا حدودي شايد..

ولم کرد ولي دستم و گرفت..رفت سمت وان..حالا که در قفل بود نبايد ت*ح*ر*ي*ک*ش مي کردم..اون موقع خيالم راحت بود يه جوري در ميرم حالا که

کليد تو جيبش ِ چه غلطي بکنم؟..

واي اگه کسي صدامون و تو حموم شنيده باشه چي ميگه؟..

مخصوصا جيغ و داداي منو..

يه دست تو اب زد ..صاف جلوم وايساد و گفت: عوضش کن..سرد شده..

دستمومحکم از تو دستش کشيدم بيرون و دست به سينه گفتم: به من چه..خودت مي خواي بشيني، خودتم عوضش کن..

خواست بياد طرفم ..

--اگه خيلي دلت مي خواد تو رو هم با خودم مي برم..

با حرص نگاش کردم..اين چرا همچين مي کنه؟..

انگار هيچ رقمه کوتاه بيا نيست..

با اخم درپوش وان و برداشتم..وان که خالي شد درپوش و گذاشتم .. پرش کردم و کشيدم عقب....

بدون هيچ حرفي نشست ..يا بهتره بگم لم داد و دستاشو گذاشت لب وان..سرش و تکيه داد و چشماشو بست..منتظر من بدم..

نگام بين چشماي بسته ش و جيب شلوارش در حرکت بود..

چشم بسته گفت: فکر فرارو از سرت بنداز بيرون..

عجبا..

خيلي خب..حالا که انقدر دلت ماساژ مي خواد همچين مشت و مالت بدم که سالهاي سال وقتي اسم ماساژ و ماساژور به گوشت خورد با وحشت ازش ياد

کني..

رفتم و بالا سرش وايسادم..اخه يکي نيست بهش بگه من کيه تو ميشم که ازم توقع داري اينجا..تو حموم..تنها باهات باشم و از قضا ماساژتم بدم..

چرا انقدر زورميگه؟..قُد و لجباز ِ..هر کار بخواد مي کنه..هر دستوري هم صادر مي کنه طرف بي چون و چرا بايد بگه چشم..

اگه داشتمش..اگه بهش تعلق داشتم..اونوقت همچين با احساس ماساژش مي دادم که کيف کنه..ولي نه الان که تموم کارام يا از روي اجباره يا در همه

حال بايد معذب باشم..

بدون اينکه نرم کننده بزنم رو پوستش همونطور خشک شروع کردم به ماساژ دادن..اينبار دستم مستقيم با بدنش در تماس بود..

خدايا من مي دونم قصدش از اين کارا چيه..د ِ مي خواد منو با اين کاراش بکشــــــه..

همين الان ِ که پس بيافتم..

دندون گذاشتم سر جيگرم و پا گذاشتم رو قلبم و همچين گردن و شونه ش رو فشار دادم که دست خودم درد گرفت چه برسه به گردن اون..

ولي فقط اخماش رفت تو هم و صداش در نيومد..

اره مي دونم زيادي مغروري..ولي همينم حالت و جا مياره....

تند تند به عضله هاش فشار مي اوردم و تقريبا داشتم له و لَوَردش مي کردم..خودم به نفس نفس افتادم ولي اون هيچي نمي گفت..دريغ از يه آه که از سر

درد بکشه..

-- اين عضله ها به همين راحتي زير اون پنجه هاي ظريف خُرد نميشن..بيخود تلاش نکن..

حرکت دستام شل شد..به جاي اينکه دردش بگيره به روم مياره..

فرصت و مناسب ديدم حرف فرهاد و پيش بکشم..

انگار حالش خوبه..مرتب داره بهم تيکه ميندازه..

- ميشه در مورد همون موضوعي که مي خواستم باهات در ميون بذارم حرف بزنيم؟..

چشماش و باز کرد..نگاهش و به رو به رو دوخت..منم از کنار تموم حواسم بهش بود..

تقريبا نوک انگشتام و مي کشيدم به شونه و گردنش..

--مي شنوم..

- دوستم پري..هموني که امروز اومده بود اينجا..

--خب..

- نامزد داره..کيومرث يکي از دوستاي شايان ِ..مي شناسيش؟..

مکث کرد..

--کيومرث نامزد همين دوستته؟..

-متاسفانه اره..

--چرا متاسفانه؟..

-چون ادم نرمالي نيست..بيچاره پري هم دوسش نداره.. و هم مجبوره تحملش کنه..

--چرا؟..

-- بماند..فقط اينو مي دونم کيومرث مردي نيست که بشه تو زندگي بهش تکيه کرد..يه ادم ب*و*ا*ل*ه*و*س و خوش گذرون که هر کار دلش بخواد مي

کنه..براي اينکه پري رو مجبور به ازدواج کنه دست به عمل وحشتناکي زده..

صورتش و به ارومي برگردوند سمتم..نگاهمون تو هم قفل شد..چند لحظه بهم خيره موند..

-- کيومرث چکار کرده؟..

- پس مي شناسيش؟..

--من هر کسي که يه ربطي به شايان داشته باشه رو مي شناسم..

لبخند زدم..

-پس عالي شد.

مشکوک نگام کرد..هيچي نگفت..فقط همون نگاه برام بس بود تا بگم: اخه مي دوني چيه؟..فرهاد و پري اتفاقي همو تو بيمارستان مي بينن..وقتي که پري

رفته عيادتت دوستش..فرهاد پري رو مي رسونه ولي بين راه ميگه که مي خواد در مورد من باهاش حرف بزنه..به پيشنهاد پري ميرن رستوران ..تموم

مدت کيومرث يکي رو گذاشته بوده که امار لحظه به لحظه ي پري رو بهش بده..اون بيچاره هم خبر نداشته..

وقتي کيومرث مي بينتش حرفاي بدي بهش مي زنه..در صورتي که پري بي گناه بوده..اون به خاطر من همراه فرهاد رفته بود..فرهاد هم رفتار معقولي

داشته..

بعد از اينکه کيومرث پري رو مي زنه تهديدش مي کنه که داغ فرهاد و به دلش ميذاره..از اون موقع به بعد خبري از فرهاد نيست..

راستش هم من نگرانشم هم پري..هر چي هم بهش زنگ مي زنم خاموشه..

با دقت به حرفام گوش مي کرد..

--کيومرث گفته داغش و به دل دوستت ميذاره؟..چرا؟..مگه چيزي بينشون بوده؟..

-نه..يعني از طرف فرهاد نه..ولي پري..

لبخندم پررنگ شد..خودش منظورم و فهميد ..

سرش و تکون داد و با اخم گفت:اينا به من چه ربطي داره؟..

-خب مي دوني؟..من پيش خودم گفتم تو شايان و مي شناسي..حتما کيومرث و هم که دوست شايان ِ مي شناسي..واسه همين..گفتم شايد بدوني کيومرث با

فرهاد چکار کرده..

-- کاراي کيومرث به من ربطي نداره ..

اخم ملايمي نشست رو پيشونيم..

-شايد تو بتوني کمکمون کني تا پيداش کنيم..مي ترسم اون عوضي بلايي سرش اورده باشه..

تکيه ش و از وان برداشت و کامل برگشت طرفم..

کنارش زانو زدم و دستم و به لب ِ وان گرفتم..

--برات مهمه؟..

- معلومه که مهمه..نمي دوني وقتي شنيدم چه حالي شدم..

--چه حالي شدي؟..

- نگرانشم..فرهاد بنده خدا اين وسط بي گناهه..

-- و گناهکار کيه؟..

- کيومرث..

--از کجا مي دوني کار اونه؟..شايد خونه ش باشه..يا حتي مي تونه رفته باشه مسافرت..

- پس چرا گوشيش خاموشه؟..چرا خبري ازش نيست؟..حتي اون بيمارستاني که توش کار مي کنه؟..

-- مگه امار اونم داري؟..

- پري بهم گفت..

با ژست خاصي که دلم و بي تاب ِ خودش مي کرد دست به سينه تکيه ش و به کناره ي وان داد و به حالت نيمرخ برگشت و نگام کرد..پوزخند زد و با لحني

که درش بيزاري موج مي زد گفت: اين يارو دکتره..عجب مهره ي ماري داره که دخترا در به در عاشقش ميشن؟..معلومه اينکاره ست..

اخم کردم..

- اصلا اينجوري که ميگي نيست..فرهاد هم اقاست هم با شخصيت..دخترا هم عاشقش نشدن فقط پري اين حس و بهش داره..

به ارومي با يه خيز اومد سمتم و آرنجش و به لب وان تکيه زد..جدي زل زد تو چشمام وگفت: فقط پري؟..

اب دهنم و قورت دادم..نمي تونستم برم عقب..نگاهش مجذوبم کرد..

-پس کي؟!..

-- شايد تو..

- مثل اينکه يادت رفته ..من بارها گفتم فرهاد و مثل برادرم مي دونم..

--ولي تو جلو چشم اون مثل خواهرش نيستي..

- حالا هر چي..مجبوره فراموش کنه..

-- و اگه نخواد؟..

-بايــد فراموش کنه..

-- مگه نميگي اقا و متشخصه؟..پس واسه چي ردش مي کني؟..

سکوت کردم..خيره شدم تو چشماش..سکوتم و که ديد گفت: زن يه ادم متشخص شدن مگه ارزوي هر دختري نيست؟..

-هست..ولي نه من..

-- پس ارزوي تو چيه؟..

- من هيچ ارزويي ندارم..ارزويي که تحقق پيدا نکنه روياست..رويا هم همون رويا بمونه بهتره..

-- اگه روزي خواستي ازدواج کني چي؟..بازم ميگي تمومش يه روياست؟..

قلبم داشت از جاش کنده مي شد..

اينا چيه مي پرسه؟..نميگه من بي جنبه م پس ميافتم؟..

- فعلا که قصدشو ندارم..قصدش و پيدا کردم اونوقت در موردش فکر مي کنم..اگرم خيلي اصرار داري مي خواي در مورد فرهاد بيشتر فکر کنم؟..

و با خباثت ابروم و انداختم بالا و يه لبخند مکش مرگ و ما تحويلش دادم..

اخمش غليظ تر شد ..فک منقبض شده ش و روي هم محکمترکرد..

-- تو اينکارو بکن ببين بعدش من باهات چکار مي کنم..

- مثلا چکار مي کني؟..

-- امتحانش برات مجاني ِ..ولي تاوانش خيلي سنگينه..

لبخندم اروم اروم محو شد..

چرا انقدر جدي حرف مي زنه؟..داشتم سر به سرش ميذاشتم..

تک سرفه کردم..

- من سر حرفم هستم..اصلا کاري به اين حرفا ندارم..کمکمون مي کني؟..

چند لحظه هيچي نگفت..نفس عميق کشيد..به حالت اولش برگشت..

با تمسخر گفت: به خاطر عشقي که دوستت بهش داره يا علاقه ي خواهرانه ي تو؟..

منم لبام و با مسخرگي کج کردم و گفتم: تو فک کن هر دو..

پوزخند زد..

--پيدا کردنش براي من کاري نداره..منتهي يه شرط داره..

- چه شرطي؟!..

مکث کرد..

--اگه زنده بود و تحويلت دادم..بايد کاري کني فکر تو رو براي هميشه از سرش بيرون کنه.. وگرنه کار نيمه تموم کيومرث رو خودم تموم مي کنم..

جدي بود..

خواستم بپرسم چرا ولي ترسيدم بزنه زير همه چيز..

- باشه..باهاش حرف مي زنم..

-- قانعش کن که خودش و بکشه کنار..

- پري فرهاد و دوست داره..لياقت همو دارن..اگه بشه يه جوري کيومرث و از پري دور کنيم و اين نامزدي بهم بخوره پري مي تونه به فرهاد نزديک بشه

..اونوقت شايد يه اتفاقايي اين وسط افتاد..

سرش و تکون داد..

-- آتو گير اوردن از کيومرث کار چندان مشکلي نيست..فقط ظاهرش ِ که نشون ميده ادم سرسختيه..ولي به راحتي ميشه از دور خارجش کرد..هر ادمي يه

نقطه ضعفي داره..

- ولي کيومرث از پري عکس داره..به هواي اونا پري رو نگه داشته و مي خواد به زور عقدش کنه..

--مشکلي نيست..

لبخند زدم..نتونستم جلوي ذوق زدگيم رو بگيرم..

- يعني کمک مي کني پيداش کنيم؟..وااااااااي مرسي آرشام..

دستام و با خوشحالي زدم به هم..اصلا حواسم به اين نبود که آرشام با يه نگاه خاص خيره شده بهم و حرکاتم و زيرنظر داره..

به خودم که اومدم متوجه نگاهش شدم..لبخندم اروم اروم کمرنگ شد..

از تو وان بلند شد..فک کردم مي خواد بياد بيرون..رفتم حوله رو از رو جالباسي که به ديوار نصب بود برداشتم و گرفتم جلوش..نگرفت..

ترسيدم سرما بخوره..مخصوصا حالا که گردنش هم گرفته بود..خودم انداختم رو شونه ها ش..از وان اومده بود بيرون..

دستم و اوردم پايين..بين راه گرفتش..جفت دستام و گرفت..با تعجب نگاش کردم تا دليل کارش و بفهمم..نگاهش همونطور خاص به من خيره بود..

محو اون چشما و اون نگاهه جذابش بودم..

نفهميدم چي شد که پشتم و چسبوند به ديوار..ديوار کاشي کاري شده ي حموم واقعا سرد بود..ولي من از درون داغ بودم..

رو به روم ايستاد..صورتش و به قدري به صورتم نزديک کرد که چشم تو چشم همو نگاه مي کرديم ..از همون فاصله ي کم..خيلي کم....

زمزمه کرد:شايان و ارسلان پس فردا راه ميافتن..تاخيرشون به خاطر وضعيت شايان ِ..

- مگه شايان چي شده؟!..

-- بعدا بهت ميگم..مسئله ي مهم اينه که چيزي تا اجراي نقشه مون نمونده..

دستاش و گذاشت رو بازوم..و دست راستش حرکت داد..

--بايد خودت و اماده کني..کل نقشه رو فرداشب مرور مي کنيم..بخش هاي مهم و حتي جزئي که هنوز در موردشون بهت چيزي نگفتم..

سرم و تکون دادم..ترسم به نگراني تبديل شد..نگران از نبودن آرشام..اين مدت پيشم بود..تنها نبودم..و از همه مهمتر حسي که بهش دارم..

از نگام فهميد که حالم گرفته ست..

فاصله ش و کمتر کرد..حوله رو شونه ش بود..سرش و خم کرد و زير گوشم اروم گفت:همه چيز طبق نقشه پيش ميره..

با بغض گفتم: خدا کنه..وگرنه من....

--هيسسسس..هيچي نميشه..اينو من دارم بهت ميگم..

- اي کاش يه راه ديگه پيدا مي کردي..يکي ديگه جاي من مي رفت..چه مي دونم هر چيزي به غير از اينکه من برم بين يه مشت ادم پست وعوضي..

-- فکر مي کني هيچ کدوم از اينا به فکر خودم نرسيده؟..ولي تو بهتر از هر کس ديگه اي مي توني از پسش بر بياي..شايان اونقدرا احمق نيست که اون

مدارک و بذاره دم دست..

- پس من چطوري مي تونم؟..من که نه بلدم از خودم دفاع کنم و نه تجربه ي اينکارا رو دارم..

-- مي توني..اگه ترس به خودت راه بدي همه ي تلاشمون به هدر ميره..

-نگرانم..اگه تو يه فرصت کارش و بکنه چي؟..اگه مست کنه؟..اگه تو يه خلوت گيرم بياره؟..اگه همون شب اول منو بي حيثيت کنه چي؟..اگه من....

کنار صورتم تشر زد: بس کن دلارام..

تنم لرزيد..ساکت شدم..

نمي دونم از چي بود..از ترسي که با گفتن تک تک جمله هام نشست تو دلم و يا از تشري که آرشام بهم زد و اين شد بهونه اي واسه شکستن سد

ِاشکام..و قطره قطره رو صورتم نشستن..

-به خدا نمي تونم..اول که قصد انتقام داشتم کله م باد داشت حاليم نبود..بعد که ديدم چه ادم گرگ صفتيه فهميدم تنهايي از پسش بر نميام..براي همين ازت

کمک خواستم..ولي حالا که پاي عمل اومده وسط نه از انتقام مي ترسم نه از اينکه اون اشغال رو به سزاي عملش برسونم..همه ي هراس و نگرانيم از

اينه که روح و جسمم توسط اون شايان و يا حتي ارسلان ِ بي شرف به کثافت کشيده بشه..مي ترسم نتونم جلوشون و بگيرم..

به هق هق افتادم..دستام و ناخداگاه اوردم بالا و گذاشتم رو شونه هاش..از روي حوله فشار دادم..گونه ي ملتهبش رو به صورت خيس از اشکم

چسبوند..صورت اونم از اشکاي من خيس شد..بازوهاي مردونه ش دورم احاطه شد..دستش و تو موهام فرو برد..سرم و گذاشت رو سينه ش..وبا همون

حرکت به راحتي صداي کوبش قلبش و شنيدم..به قدري بلند که انگار بيرون از سينه ش ضربان داشت..

صداي تپش قلب خودمم مي شنيدم..هر دو در هم اميخته شدند..

دوست داشتم تو اغوشش حل بشم..

دستاي ظريفم و دور کمرش حلقه کردم..سرش و روي شونه م گذاشت..

-- ولي راهيه که بايد تا تهش بريم..تنها نيستي که اين اتفاقا بخواد برات بيافته..اره مي دونم..از شايان هيچ کاري بعيد نيست..ولي من ادماي خودم و اونجا

ميذارم..کل اون خونه زير نظر ِ منه..شنود و ردياب بهت ميدم....

منو محکم به سينه ش فشار داد..زير گوشم با لحن خشني گفت: کسي حق نداره اذيتت کنه..نميذارم اين اتفاق بيافته..

صداي هق هقم بلندتر شد..اينکه آرشام و داشتم برام دنيايي ارزش داشت..ولي اي کاش پيشم بود..خيلي جلوي خودم و گرفتم که اينو بهش نگم..اما

نتونستم..

قفسه ي سينه ش از اشکاي من خيس شد..

- نميشه تو هم اونجا باشي؟..

-- امکانش حتي يه درصدم نيست..وقتي تو رو به زور از اينجا ببرن اونوقت من چطور مي تونم پامو بذارم تو ويلاي شايان؟..

پس من چکار کنم؟..اين نگراني دست از سرم بر نميداره..

انقدرتو همون حالت مونديم تا چشمه ي اشکم خشک شد..هق هقام ريز شده بود..از اغوشش اومدم بيرون..اخماش تو هم بود..شونه هام و گرفت..

--هنوزم مي خواي بدوني کي اون شب پرتت کرد تو اب؟..

-پيداش کردي؟!..

-- برو حاضر شو..

- واسه چي؟!

-- حاضر شو مي فهمي..مي خوام ببرمت پيشش..

- اما..مگه کجاست؟!..

-- دور نيست..

از تو جيبش کليدو در اورد..درو باز کرد..رفت بيرون..منم پشت سرش رفتم..رفت سمت کمدش..بدون اينکه برگرده و به من نگاه کنه در حالي که به

لباساي تو کمدش دست مي کشيد تا يکي رو انتخاب کنه گفت: تو که هنوز اينجايي..

به خودم اومدم..

-الان حاضر ميشم..

-- پايين منتظرم..

تند رفتم تو اتاقم..همونطور که داشتم دکمه هاي مانتوم و مي بستم به اين فکر مي کردم اون ادمي که پرتم کرد تو اب کيه؟!..

دل تو دلم نبود..

از تو اينه به خودم نگاه کردم..دکمه هام و بستم..به قفسه ي سينه م دست کشيدم..ياد آرشام افتادم ..وقتي منو کشيد تو بغلش ..

ناخداگاه لبخند دلنشيني نشست رو لبام..با همون لبخند شالم و انداختم رو سرم ..يه چشمک بامزه از تو اينه به خودم زدم..

يعني داره ميشه؟!..

همون چيزي که مي خواستم؟!..

خدايا يعني شدنيه؟!..

واي اگه بشه چي ميشـــــه؟!..

صداش هنوزم تو سرم تکرار مي شد..صدايي که خشونت درونش موج مي زد.. ولي براي من مملو از آرامش بود..چون مي تونستم احساس رو درونش

درک کنم..قلبم اينو مي فهميد..

(کسي حق نداره اذيتت کنه..نميذارم اين اتفاق بيافته..)

مخلصتم در بست خدا جــــون..

کاري کن دلش نرمتر بشه..جوري که بهم بفهمونه چي تو دلش مي گذره..

نفس عميق کشيدم..

از اتاق رفتم بيرون..

«آرشام»

جلوي در آهني انبار ايستادم..

رو به نگهبان غريدم: بقيه کجا گم و گور شدن؟..

با نگاهي از سر ترس جوابم و داد: قربان جايي نرفتن همينجان..طرف زيادي کولي بازي راه انداخته بود بچه ها بردنش ته انبار..

-باهاش که کاري نکردين؟..

-- نه قربان..شما دستور دادين کاري باهاش نداشته باشيم..ولي پدرسگ بد جفتک ميندازه..

برگشتم..نگاهش کردم..ترسيده بود..اينو خيلي راحت از نگاهش خوندم..وحشت از مکان و موقعيتي که درش بود..و اين اضطراب تو حرکاتش مشهود

بود..

دستاش و به خاطر سردي هوا درهم مشت کرده بود و گاهي نگاهش و از روي من به اطراف مي چرخوند..

-نترس، اينجا کسي به تو کاري نداره..

کنارم ايستاد..

--خيلي تاريکه..سردمم هست..

دستش و گرفتم..نگام کرد..

در اتاقک و باز کردم..بردمش تو..با کنجکاوي به ديواراي ريخته شده ي اتاقک خيره شد..

-همينجا بمون تا وقتي هم نگفتم بيرون نمياي..فهميدي؟..

با ترس نگام کرد..

-- نه تو رو خدا..منو تنها اينجا ول نکن..

- يکي رو مي فرستم دنبالت..گفتم که نترس اينجا براي تو امن ِ..

-- دست خودم نيست..اصلا اينجا کجاست منو اوردي؟..پس اوني که منوانداخته تو اب ....

- مي توني به من اعتماد کني؟..

زل زد تو چشمام..خاکستر چشماش توي اون نور کم درخشش خاصي داشت..

--بحث اين حرفا نيست من....

- فقط جواب منو بده..مي توني اعتماد کني يا نه؟..

بعد از مکث کوتاهي سرش و تکان داد..تو درگاه اتاقک ايستادم..به طرفم اومد ولي بين راه ايستاد..

- پس همينجا بمون تا خبرت کنم..زياد طول نمي کشه..

لباش ازهم باز شد ولي قبل از اينکه چيزي بگه در و بستم..

بيشتر از اين نمي تونستم لفتش بدم..الان وقتش نبود..

از راهروي تنگ و تاريک گذشتم..به قسمتي رسيدم که کارتوناي خالي، کنار ديوار با فاصله روي هم چيده شده بودند..

از بينشون رد شدم..

- کجاست؟..

--اونطرف قربان..خيلي جيغ و داد مي کنه..

با خشم از همون فاصله بهش نگاه کردم..هار شده کثافت..

- همه رو صدا کن..کسي تو انبار نباشه..

--چشم قربان..

-وايسا جلو اتاقک و مراقب باش کسي نره تو..غير از اين بشه دودش تو چشم خودت ميره..

--چشم آقا خاطرتون جمع حواسم شيش دونگ بهش هس..

- بهت زنگ مي زنم ميگم کي بياريش..دستت بهش بخوره روزگارت سياهه حشمت..هيچ حرفي ام بهش نمي زني..با احترام مياريش پيش من ..گرفتي چي

گفتم؟..

-- بله قربان، حاليمه..

با رفتن بچه ها انبار خلوت شد..همه ي چراغا رو خاموش کردم به جز يکي از اونا که نور بيشتري داشت و تو ديوار کار شده بود..دقيقا پشت سرم..و اون

مقابل من به صندلي بسته شده بود..به خاطر جهتي که نور مي تابيد و من جلوي اون بودم قادر به شناسايي چهره م نبود..

صداي قدم هام رو شنيد..سرش و بلند کرد..نور چشماش و زد..نگاهش و از روي من برداشت..چشماش و باز کرد..

داد زد: تو ديگه کدوم خري هستي؟..چي مي خواي از جونم؟..

- تو بگو شيدا صدر..تو از من چي مي خواي؟..

صدامو شناخت..از جلوي نور کنار رفتم..نور مستقيم اذيتش مي کرد..نمي تونست سرش و بلند کنه..اون تو قسمتي از تاريکي غرق شده بود و اين نور

باعث ازارش مي شد..

--من جونت و مي خوام لعنتي..همه ي زندگيت و..همه ي هست و نيستت و کثافت..

پوزخند زدم..به طرفش رفتم..کنارش ايستادم..سرش و کج کرد و خواست نگام کنه که موهاش و از روي شال تو چنگ گرفتم و کشيدم..

صداي ناله ش بلند شد..

-خواستي چي و ازم بگيري؟..اين غلطا به تو نيومده، هنوز اينو نفهميدي؟..

ناليد: اين فقط واسه شروع بود..هنوز کارم باهات تموم نشده..

-ببند دهنتو .. عين ِ پدرت کفتارصفتي..

-- حق نداري به پدرم توهين کني اشغال..کفتارصفت تويي وهمه ي دور و بريات....با غيض گفت:آرشام اومدم که نابودت کنم..گفته بودم هر ادمي يه نقطه

ضعفي داره..

موهاش و محکمتر کشيدم..جيغ زد..

- ولي من نقطه ضعف دست هيچ کس نميدم..تو که واسه من هيچي هم به حساب نمياي..

--هرجور مي خواي فکر کن..ولي من دست بردار نيستم..من مثل اون دخترايي که سرشون کلاه گذاشتي نيستم پست فطرت..من بلدم چطوري حقم و ازت

بگيرم..

-خفه شــو..

و صداي سيلي محکمي که فضاي مسکوت انبار رو پر کرد..موهاش و رها کردم..نفس زنان شماره گرفتم..

--بله قربان..

-بيارش..

-- چشم..

به طرفش رفتم..گوشه ي لبش پاره شده بود..ردي از خون تا زير چونه ش به چشم مي خورد..

- هر بلايي که به سرت اوردم حقت بود....برات کم گذاشتم..اگه تو هم مثل قبليا واسه يه چيز کشيده مي شدي سمتم بيشتر طولش مي دادم..حالا که چي؟..

هار شدي مي خواي پاچه کيو بگيري؟..

-- کار از پاچه و اين حرفا گذشته..اره من هار شدم..مراقب خودت و اون خانم کوچولوت باش..ميخوام اتيشش بزنم..اينبار باهاش کاري مي کنم که داغش

به دل خيليا بمونه..مخصوصا تو..

پوزخند زد..

با خشم فرياد کشيدم و سيلي دوم و تو صورتش خوابوندم..به قدري شدتش زياد بود که همراه صندلي پرت شد رو زمين..

صداي دلارام رو شنيدم..برگشتم..

از لابه لاي کارتونا رد شد و به طرفم اومد..کنارم ايستاد..با تعجب به شيدا نگاه کرد..

به حشمت اشاره کردم..شيدا رو به حالت اولش برگردوند..جاي انگشتام رو گونه ش مونده بود..از گوشه ي لبش خون زده بود بيرون..نگاه مملو از

نفرتش به سمت دلارام کشيده شد..

-حشمت بازش کن..

--ولي آقا..

-مگه خوب نگشتيش؟..

--چرا قربان..يه چاقو ضامن دار تو کيفش بود..ديگه چيزي نداشت..

- لباساش و چي؟..

-- گشتم قربان..

-بازش کن..هيچ غلطي نمي تونه بکنه..

--چشم اقا..

دستاش و باز کرد..شيدا از روي صندلي بلند شد..چشم از دلارام نمي گرفت..تعجب تو چشماي دلارام هر لحظه بيشتر مي شد..

زمزمه کرد: تو منو انداختي تو آب؟!..

شيداخنديد..خنده ش عصبي بود که به قهقهه تبديل شد..با فاصله رو به روش ايستاد..

-- واي چقد تو باهوشي دختر..پس چي فک کردي؟..اومدن به اون مهموني کار چندان سختي نبود..فقط برام کلي خرج برداشت..همه ي اون دردسرا رو

کشيدم واس خاطره اينکه تو رو سر به نيست کنم..خودم پرتت کردم..با همين دستام..

دستاش و اورد بالا و جلوي صورت دلارام تکون داد..

خنده ش قطع شد..اخم کرد و وحشيانه فرياد کشيد: ولي تو سگ جون تر از اين حرفايي..توي کثافت الان بايد زير خروارها خاک باشي ولي حالا..

به طرف دلارام حمله کرد..سد راهش شدم..به سينه م مشت زد..دستاش و گرفتم..تلاش کرد تا ازادشون کنه ولي مچ هر دو دستش بين مشت هاي گره

کرده ي من در حال خُرد شدن بود..

--ول کن عوضي..

هولش دادم عقب..به پشت نقش زمين شد..دلارام به بازوم چنگ زد..

نفس زنان نگاهش کردم..ترسيده بود..زير لب زمزمه کرد: چرا ..چرا اون کارو با من کرد؟..

درخشش اشک رو تو چشماش ديدم..هيچي نگفتم..فقط نگاش کردم..قطره اشکي از گوشه ي چشمش چکيد..به شيدا نگاه کرد..

از روي زمين بلند شد..با نفرت به ما نگاه کرد..

دلارام قدمي به جلو برداشت..

-- ولي من با تو کاري نداشتم..نفرتت از من به خاطر چيه؟..

-دلارام بيا کنار....

برگشت و نگام کرد..

- بذار بهم بگه..مگه ميشه يکي بخواد الکي کسي رو بکشه؟..

- اين دختر ديوونه ست..برگرد اينجا..

صداي قهقهه ي شيدا بلند شد..

-- اره راست ميگه، من يه ديوونه م..هر کاري ازم بر مياد..هر کاري..

-- چرا خواستي منو بکشي؟..

-- تو يه وسيله اي احمق..هنوز خودت نفهميدي؟..

صداي دلارام مي لرزيد..

--وسيله؟..چرا من؟..

شيدا به حالت هيستريک خنديد و با دست به من اشاره کرد..

-- اينجا وايساده..چرا از خودش نمي پرسي؟..به تو يکي که بايد راستش و بگه..مهندس آرشام تهراني صاحب اون همه دم و دستگاه و تشکيلات بالاخره

دم به تله داد..بعد از....

-- خفه شو شيـــدا..

با سر به حشمت اشاره کردم..دستاي شيدا رو از پشت گرفت و نگهش داشت..شيدا تقلا مي کرد..

دست دلارام و گرفتم..

--بيا بريم..

- نه بذار باهاش حرف بزنم..

-- گفتم بريم..

- ولي من نميام..بايد....

فرياد زدم: دلارام..

ساکت شد..با بغض نگام کرد..

راه افتاديم ولي صداي شيدا هنوزم مي اومد..

شيدا _من به همين اسوني ساکت نميشينم..اون بيرون منتظرم باش..دير يا زود ميام سر وقتت..تو نمي توني منو اينجا نگه داري..نمي تونــــي..

از در انبار اومديم بيرون..

دستش و کشيدم..بردمش سمت ماشين..

تو خودش بود..

«دلارام»

خدايا يعني منظور شيدا از اون حرفا چي بود؟..يعني چي منم يه وسيله م؟..خدايا دارم ديوونه ميشم..

--ذهنتو با حرفاي بيخود شيدا درگير نکن..اون تو فکر انتقامه..

- چرا انتقام؟..چرا از من؟..

نگام کرد و باز به جاده خيره شد..چند لحظه چيزي نگفت..

-- از تو نه..از من..

- اگه مي خواد از تو انتقام بگيره چرا من شدم هدفش؟..

--دختره ي احمق خيالات برش داشته ..

- پس چرا اينا رو بهش نميگي؟..اگه تهديداش و عملي کرد چي؟..

-- نگران نباش با تو کاري نداره..

- منظور من به خودم نبود..اگه تو رو....

ساکت شدم..داشتم زياده روي مي کردم..

آرشام يه گوشه نگه داشت..تو اتوبان بوديم..

کامل برگشت طرفم..با استرس انگشتام و تو هم فشار مي دادم و گوشه ي لبم و مي جويدم..

-- اگه منو چي؟..

-هيچي..

-- بگو..

-فقط نگرانم همين..

-- گفتم که به تو کاري نداره..

- اما..

--دلارام حرفت و بزن..

-- اگه يه وقت..يه وقت خدايي نکرده خواست بلايي سر ِ..جفتمون بياره چي؟..

با زدن اين حرف محکمتر گوشه ي لبم و گزيدم و سرمو انداختم پايين..نوک انگشتام بس که سرد بود گِزگِز مي کرد..

از گوشه ي چشم نگاش کردم..همون لبخند کج رو لباش بود..بعد از امشب و اتفاقات تو حموم احساس مي کردم بهش نزديک تر شدم..حس مي کردم مي

تونم رفتاراي ضد و نقيضش و نديد بگيرم..

مي تونم حس کنم اونم به من بي ميل نيست..ولي داره فرار مي کنه..اره اين حس قوي تره که آرشام داره از يه چيزي فرار مي کنه..اين رفتارا و اين نگاه

ها..حتما به خاطر همينه..

راه افتاد..

-- من کارمو بلدم..

- حتما اونم بلده..

--از کجا مي دوني؟..

- من نمي دونم..ولي احتمال ميدم..شيدايي که امشب ديدم زمين تا اسمون با اون شيداي افاده اي وسيريشي که قبلا ديده بودم فرق داشت..

-- فعلا که تو دستاي من اسير ِ..کاري ازش ساخته نيست..

- اگه فرار کرد چي؟..

-- همچين شهامتي رو نداره..

-ولي تهديد کرد..

-- توجه نکن..

-مگه ميشه؟..

--ميشه..

-مي خواي باهاش چيکار کني؟..

-- فعلا کارم با شايان از هر چيزي مهمتره..

واي خدا باز يادش افتادم..

ديگه تا خود ويلا لام تا کام هيچي نگفتم..

خدايا پس اين دردسرا کي مي خواد تموم بشه؟..

بعد از خوردن صبحونه داشتم از آشپزخونه مي اومدم بيرون که صداي مکالمه ي بتول خانم و مهري رو شنيدم..پشت ديوار مخفي شدم..صداشون از

بيرون مي اومد..تو اشپزخونه هيچ کس جز من نبود..

بتول خانم _ بس کن دختر..کم از اين بنده خدا بد بگو..استغفرالله..

مهري _ مگه چي ميگم بتول خانم؟..چرا جوش مياري؟..بد ميگم؟..نه تو رو خدا خودت ديشب ديدي کي برگشتن..دو تاشون با هم بودن..

-- خب به من و تو چه دختر؟..به کارت برس..

-- پس به کي چه؟..هرچي نباشه من خيلي وقته دارم اينجا کار مي کنم..اولش به بهونه ي مريضي گندم پاش باز شد اينجا..بعدشم تقش در اومد گندم رفته

خونه ي يکي از دوستاي آقاي مهندس مشغول شده و ديگه بر نمي گرده..پا ميشه با اقا ميره مسافرت و مهموني و گردش..اونم با چه سر و شکلي..مگه

اينجا خدمتکار نيست؟..مگه جا گندم نيومده؟..پس اين عشوه خرکيا چيه واسه آقا مياد؟..

--کم پشت سرش غيبت کن..هر چي که هست به خود آقا مربوط ميشه نه من و تو..اقا صلاح کار خودش و مي دونه..حتما يه چيزي هست تو چه کار به

اين کارا داري اخه؟..

-- همين ديگه..منم ميگم حتما يه چيزي بينشون هست..دختره خير سرش بَر و رو داره..اقا هم که ماشاالله از ظاهر و تيپ و سر و شکل و موقعيت کم

نداره..اين دختره هم از خدا خواسته افتاده دنبالش..اقا هم که بدش نمياد..خب مرده چکار کنه؟..من مطمئنم هر چي هست زير سر همين دختره ي

مارمولکه..

-- بسه مهري..بذار به کارم برسم..

-- وا بتول خانم..من چکار به شما دارم..حرفاي دلمو به شما نزنم برم به کي بزنم؟..

-- دختر تو که يه نفس داري غيبت مي کني..

-- حالا اسمش هر چي که مي خواد باشه..ولي من نظرخوبي به اين دختره ي هفت خط ندارم..

-- اتفاقا دخترخوب وخانمي ِ..اگرم چيزي بينشون باشه خيلي ام بهم ميان..دختره خوشگله هزار ماشاالله عينهو پنجه ي آفتاب مي مونه..مي بيني که آقا

وقتي از سفر برگشته اخلاقش چقدر عوض شده..ديگه به چيزي گير نميده..هميشه قبل از رفتن کلي دستور مي داد ولي الان آسته ميره و آسته مياد..کاري

هم به کسي نداره..

--همين ديگه..آقا به کل عوض شده..معلوم نيست اين دختره باهاش چيکار کرده خواب وخوراک و ازش گرفته..ديگه مثل سابق با اشتها غذا نمي خوره..

الان 2 روزه برگشته اما نکرده يه سر به خدمتکارا بزنه ببينه در نبودش چه خبر شده..

-- پس شکوهي اينجا چکاره ست؟..امار تک تک چيزا رو به آقا ميده..وقتي هم نبود مرتب با هم تلفني در تماس بودن..

-- اينا رو خودمم مي دونم..ولي اين همه تغيير به نظرت طبيعيه؟..

-- هر چي که هست دل من روشن ِ..اگه به خاطر اين دختر باشه که به خدا بايد شکر کنيم..دختر به اين خوبي، مطمئنم مي تونه روحيه ي آقا رو عوض

کنه..

--مي خوام صد سال سياه نکنه..من ميگم چشم ندارم ببينمش اون وقت تو.....

با تک سرفه ي من صداش بند اومد..

به صورت مهربون بتول خانم لبخند زدم..با خوشرويي جواب لبخندم ..

-صبحونتو خوردي مادر؟..

-بله دستتون درد نکنه..

مهري پشت چشم نازک کرد..

--چيه ديگه دست به سياه و سفيد نمي زني؟..اولا خودت کارات و مي کردي ولي از وقتي برگشتي انگار نه انگار خدمتکاري..

بتول خانم بهش چشم غره رفت ولي مهري عين خيالش نبود..

به روش پوزخند زدم..

- اولا من وظيفه ندارم جواب تو يکي رو بدم..دوما اگه خيلي فضولي بهت فشار اورده برو از خود آقا بپرس..ولي شک دارم جوابتو بده..

با نفرت نگام کرد..

رو به بتول خانم با لبخند گفتم: بتول خانم من ميرم بالا..يه کم کار دارم..

--باشه دخترم برو..آقا امروز زود بر مي گرده..گفت ناهار خونه ست..

سرم و تکون دادم..بدون توجه به قيافه ي عصباني مهري از پله ها بالا رفتم..

دختره داره از حسودي مي ترکه اونوقت زِر ِ مفت مي زنه..عجب ادميه..هر چي دلش بخواد ميگه و هر نسبتي بخواد بهم مي چسبونه اونوقت طلبکارم

هست..حالا خوبه همه ي کاراش حرف ِ..

نگران امشب بودم..امروز عصر هواپيماشون مي شينه..يا امشب يا فردا ميان سراغم..

قرار بود امروز بعد از ناهار آرشام باهام حرف بزنه..ديشب تاکيد کرده بود..

دلم براي خودش..براي اين خونه..براي تموم خاطراتي که توي همين مدت کم اينجا داشتم تنگ مي شد..

ديشب ازش در مورد فرهاد پرسيدم گفت پيگيره و به زودي خبرش و بهم ميده..با پري هم در تماس بودم..اونم نگران فرهاد بود..

گوشيش هنوزم خاموشه..

تا ظهر 3 ساعت مونده بود..پس وقت داشتم يه کم تو ويلا بچرخم..به تک تک اتاقا..سالن..باغ..به همه جا سرک کشيدم..به غير از دو تا اتاقي که آرشام

همون روزاي اول تاکيد کرده بود سمتشون نرم..

اتاقي که طبقه ي پايين بود..قفل بود..هر چي دستگيره رو کشيدم باز نشد..بي خيالش شدم..و اتاقي که طبقه ي بالا بود..يه در قهوه اي روشن داشت..چند

بار دستگيره رو حرکت دادم ..ولي اينم قفل بود..

نمي دونم چرا ولي بي اندازه فضولي بهم فشار اورده بود..تا الان اينکارو نکردم چون فرصتش و نداشتم..

به موهام دست کشيدم و اطراف راهرو و از نظر گذروندم..ديگه پيش آرشام شال نمينداختم..

چه کاري بود؟..خودمو مسخره کردم؟..

تا وقتي ارسلان تو کيش پيشمون بود به خاطر حضور نحسش مجبور بودم..چون نگاهش بي تفاوت رو من نمي چرخيد..برام سنگين بود..

ولي تو اين مدت که پيش آرشام بدون شال و روسري مي گشتم حتي لحظه اي نگاهش رو موها و اندامم ثابت نمي موند..گاهي تو صورتم خيره مي شد..

بيشتر موقع غذا خوردن و حرف زدن..اما نگاهش نه از روي ه*و*س بود که اذيتم کنه نه برام سنگين تموم مي شد..

اگه عصبيش نمي کردم کاري بهم نداشت اما خب..از قديم گفتن کرم از خود درخته....

اون اوايل که نمي دونستم بهش احساس دارم مثل يه غريبه رفتار مي کردم ولي الان همه چيز فرق مي کرد..بي بند وبار لباس نمي پوشيدم ودر حد خودم

پوشش داشتم ولي جوري هم رفتار نمي کردم که جلوي چشمش زياد از حد ازاد به نظر برسم..

يادمه يه بار که در مورد اين دو تا در از بتول خانم پرسيدم گفته بود هيچ کس کليداشون و جز خود اقا نداره..حتي خدمتکارا هم نمي تونن برن اونجا واسه

نظافت..

پس حتما يه چيزايي اين تو هست..خواستم بي خيالش بشم ولي نتونستم..پيش خودم گفتم من که فوقش تا فردا بيشتر اينجا نيستم پس لااقل اين حس

سرکش و کنجکاوم و ارضا کنم بعد..

خودمم مي دونستم بهونه م الکيه اما خب مثلا يه جورايي به خودم تلقين مي کردم ..

اونجا هم که چيزي نبود..جز چندتا تابلو که به ديوار بود..نخواستم برم تو اتاقش..نمي دونم چرا ولي همچين اجازه اي رو به خودم نمي دادم ..

اين سمت فقط همين يه در قرار بود..خب اينجاها که چيزي نيست..به فکرم رسيد پشت تابلوها رو هم بگردم..همينکارو کردم..ولي نبود..اخرين تابلو سمت

در نصب شده بود..کجش کردم تا بتونم پشتش و نگاه کنم..چيزي نديدم..سنگين بود نتونستم برش دارم..فقط همونجوري دستم و بردم جلو و کشيدم

پشتش..کمي بالاتر دستم به يه چيزي خورد..يه کليد که تو دل قاب چسبيده بود..به سختي وهزار بدبختي اوردمش بيرون..

با لبخند نگاش کردم و عين کسايي که مي خوان برن دزدي اطرافم و پاييدم..کسي نبود..

خب معلومه اين موقع از روز همه سرگرم کاراشونن..بدون اينکه وقت و از دست بدم کليد و انداختم تو قفل و با يه تيک..

باز شد..

تاريک بود..درو سريع بستم..دنبال کليد برق گشتم که کمي بعد پيداش کردم..با زدن کليد لامپاي لوستري که وسط اتاق بود روشن شد..

چشم چرخوندم..با دهن باز اطرافم و نگاه کردم..

اوهو..اينجارو..

يه اتاق پر از اسباب و وسايل ..بوم نقاشي..وسايل نقاشي وتابلوهايي که کنار هم چيده شده بودن ..پنجره هايي که با پرده هاي سرمه اي ضخيم پوشونده

بودن..يه کمد قديمي کنار ديوار..يه ميز و صندلي و يه چراغ مطالعه درست رو به روي وسايل..رنگ ديوارا آبي تيره بود..کلا فضاي اتاق و ديوارا و رنگ

پرده ها جوري با هم ترکيب شده بودن که اتاقو تاريک کرده بود ..بدون روشنايي لامپ نمي شد راحت جايي رو ديد..

رو يه سري از تابلوها رو پوشونده بود..روشون و برداشتم..با تعجب نگاهشون کردم..تابلوهايي با زمينه ي مشکي..که انگار رنگ قرمز و روشون

پاشيده بودن..چند تا لکه ي سفيد هم رو بعضي از تابلو ها ديده مي شد..و يه سايه..

اره يه سايه ي خاکستري از يه ادم..معلوم نبود مرد ِ يا زن..فقط سايه ي يه ادم بود..و اين سايه رو هر کدوم از تابلوها يه جور بود..

يه جا نشسته..يه جا در حال حرکت..يه جا..خوابيده بود..

و يه نقاشي از يه زن..يه زن فوق العاده زيبا..يه لباس حرير مشکي تنش بود..موهاشو شينيون کرده بود و با چشماي ابي و افسونگرش از توي تابلو به

من نگاه مي کرد..

يعني اينا رو کي کشيده؟..اين زن با اون چشماي درشت و ابروهاي کموني و لب هاي قلوه اي و سرخ..بيني قلمي و خوش تراش و پوست سفيد..

اين تابلوهاي سياه و مبهم..اين نقاشي هاي درهم و برهم که يکسري هاشون تصوير يه جنگل و يکي از اونها تصوير يه خيابون و نشون مي داد..يه

اتاق..يه تخت..و اون يکي يه ماشين ..يه ماشين شيک و مدل بالاي مشکي..

خدايا اينا چيه؟..يعني آرشام اينا رو کشيده؟..بعضي از تابلوها رو که واقعا مي تونم بگم به بهترين شکل ممکن طراحي شده بودن..مناظري رو خلق کرده

بود که چشم هر بيننده اي رو خيره مي کرد..

باورم نميشه تموم اينها کار آرشام باشه..بعضياشون انگار روح داشتن..

ولي خيلياشون بي روح و وحشتناکن..

به طرف کمد رفتم..درش و باز کردم..لباساي زنونه و مردونه اي که مرتب کنار هم چيده شده بود..مانتو..شلوار..

يه قاب عکس اونجا بود..برداشتم..روش گرد و خاک نشسته بود با کف دست اونها رو زدودم..يه زن و مرد با دو تا بچه..انقد کوچولو بودن که معلوم نبود

پسرن يا دختر..ولي چشماي زنه مي خنديد..دقت که کردم فهميدم تصويرهمون زني ِ که رو تابلو نقاشي شده ش رو ديدم..و اون مرد..خيلي جذاب بود..قد

بلند و چهارشونه..يکي از بچه ها رو بغل گرفته بود..قاب عکس و برگردوندم سر جاش..ترسيدم بفهمه خاکاي روش و يه نفر پاک کرده..واسه همين يکي

از لباسا که در حين مرتب بودن مملو از خاک بود رو کمي روي قاب تکون دادم..ردي از گرد و خاک نشست روش..برش گردوندم سر جاش..

يه پاکت تو طبقه ي دوم کمد بود..يه پاکت کرمي رنگ..اوردمش بيرون..درش باز بود..نشستم رو زمين و دستم و بردم توش..يه کليد ..يه دفتر يا شايدم

سررسيد..هر چي که بود نسبتا قطور بود..يه سي دي قرمز رنگ که روش به لاتين حرف A نوشته شده بود..

سرم و بلند کردم..دنبال يه چيزي مي گشتم تا بتونم سي دي رو گوش کنم..اگه اين سي دي اينجاست شايد يه دستگاه پخشم تو اتاق باشه..

نزديک 5 دقيقه داشتم مي گشتم تا اينکه رو ميز پيداش کردم..يه پارچه ي ضخيم کشيده بود روش ..

دوشاخه ش رو زدم تو پريز و سي دي رو گذاشتم تو پخش..چند لحظه هيچ صدايي نيومد..نشستم رو صندلي..صدا، صداي غمگين يه مرد بود..چقدر

آشناست..

يعني اين صدا متعلق به..

آرشام ِ؟!..

نمي دونم ازکجا شروع کنم قصه ي تلخ سادگيمو

نمي دونم چرا قسمت مي کنم روزهاي خوب زندگيمو

چرا تو اول قصه همه دوستم مي دارن

وسط قصه ميشه سر به سر من ميذارن

تا مي خواد قصه تموم شه همه تنهام ميذارن

مي تونم مثل همه دو رنگ باشم دل نبازم

مي تونم مثل همه يه عشق بادي بسازم

تا با يک نيش زبون بترکه و خراب بشه

تا بيان جمعش کنن حباب دل سراب بشه

مي تونم بازي کنم با عشق و احساس کسي

مي تونم درست کنم ترس دل و دلواپسي

مي تونم دروغ بگم تا خودمو شيرين کنم

مي تونم پشت دل ها قايم بشم، کمين کنم

ولي با اين همه حرفا باز منم مثل اونام

يه دروغگو مي شم و هميشه ورد زبونام

يه نفر پيدا بشه به من بگه چيکار کنم؟!

با چه تيري اوني که دوستش دارم شکار کنم؟!

من بايد از چي بفهمم چه کسي دوستم داره؟!

توي دنيا اصلا عشق واقعي وجود داره؟!

صداي پيانو هم پخش مي شد..انگار خودش نمي زد..مثل اين مي موند که صداي خودش با صداي پيانو با هم ضبط شده باشه ولي صداي پيانو از يه جاي

ديگه پخش مي شد..

دو 2بار به صدا گوش دادم..گيج و منگ بودم..

دفتر و برداشتم..يه جلد قهوه اي چرم..بازش کردم..يه دفتر قطور که صفحات اولش نشون مي داد نو نيست..

صفحاتش و ورق زدم..نيمه بيشتر صفحات پر شده بود..به اخرين برگه و تاريخ پايين نوشته ها نگاه کردم..واسه قبل از سفرمون به کيش بود..

به ساعتم نگاه کردم..واي چيزي تا ظهر نمونده..سريع همه چيزو مرتب کردم و دوشاخه ي پخش و از برق کشيدم..همون پارچه رو انداختم روش..

خواستم پاکت و برگردونم تو کمد ولي..اينکارو نکردم..

دفتر و اون سي دي رو برداشتم..اون کليدو هم انداختم تو پاکت و گذاشتمش سرجاش..

بعد از ناهار صدام زد تو اتاقش..مي دونستم مي خواد در مورد شايان باهام حرف بزنه..

از وقتي دفتر و سي دي رو برداشته بودم اضطراب و استرس افتاده بود به جونم..يعني کارم درسته؟..مطمئنا نه..

عذاب وجدان گرفته بودم..ولي داشتم مي مردم از فضولي تا بفهمم توش چي نوشته..با اين اوصاف تصميم گرفتم شب که همه خواب بودن برش گردونم

سرجاش..

اينجوري با خيال راحت از اينجا ميرم..

-يعني همه ي اينکارا رو بايد انجام بدم؟..مطمئني بو نمي برن؟..

-- هيچ وقت تو يه همچين کاري نميشه از موفقيت صددرصد حرف زد..ولي خب ريسکش زياده..

-نقشه ت خيلي دقيق و حساب شده ست..مي ترسم نتونم از پسش بر بيام، اونوقت چي؟..

--پشيمون شدي؟..

-اصلا و ابدا..فقط..

-- همينايي رو که بهت گفتم اگه انجام بدي بقيه ش با من..

سکوت کردم..فقط براي چند لحظه..مردد نگاش کردم..

- حرفاي شيدا بدجور ذهنم و به خودش مشغول کرده..

دقيق کل اجزاي صورتم و از نظر گذروند..

--چطور؟!..

-نمي دونم..فقط اينو مي دونم حرفاش يه جوري بود..اينکه گفت منم يه وسيله م..منظورش چي بود؟..

مکث کرد..نفسش و عميق بيرون داد..

--گفتم که داشت شر و ور مي گفت..تو چرا باور کردي؟..

- نگفتم باور کردم..هيچ کدوم از حرفاش و نتونستم معني کنم..همينش گيجم کرده..

-- اون دختر ديوونه ست..حرکاتش و که ديدي..

-اره ..خودم همه ي اينا رو مي دونم..ولي بازم سر در نميارم اين کاراش واسه چيه؟..مطمئنم اونقدرام علاقه ش شديد نبوده که با يه پس زدن بخواد قصد

جون من يا تو رو بکنه..خب حدس مي زنم خواسته منو از سر راه برداره چون نقش دوست دخترت و بازي کردم و اونم باور کرد..خواست با اين کارش

بهت ضربه بزنه..ولي نمي فهمم چرا انقدر مُصر ِ انتقام بگيره؟..اونم اينطور بي رحمانه..

-- براي سوالات جوابي وجود نداره..از يه ادم ديوونه هر کاري ساخته ست..اين بحث و همينجا تموم کن..

چند لحظه نگاش کردم..

حس مي کردم داره يه جورايي طفره ميره..ولي اينو هم مطمئنم اگه خودش نخواد تا هر چقدرم اصرار کنم بازم لب از لب باز نمي کنه و چيزي نميگه..

-گفتي امروز عصر مي رسن؟..

سرش و تکون داد ..

-- يه چيزي رو بايد بدوني..

-چي؟!..

--اون شبي که بردمت بيمارستان تو راه برگشت از اسکله به شايان شليک ميشه..حالش وخيم بوده ولي ظاهرا جون سالم به در برده..به همين خاطر

برگشتشون با تاخير مواجه شد..

با تعجب زل زدم بهش..

-کار کي بوده؟!..

-- مشخص نيست..ولي من به تنها کسي که بيش از بقيه مشکوکم.. منصوري ِ..

- چرا اون؟!..مگه پيداش شده؟!..

-- هميشه عادت داره که حضورش و غيرمنتظره اعلام کنه..تا وقتي به شايان نزديک بودم دشمن خوني منم محسوب مي شد..چون زيردستاش از همه

طرف بهم ضرر رسوندن..منو با شايان يکي مي دونست..جنگ منصوري وشايان تموم شدني نيست..نفرت منم ازش هنوز پابرجاست..ولي ديگه شدتش

مثل سابق نيست..نمي دونم..شايد به اين خاطره که ديگه راهم و از شايان جدا کردم..

- يعني چي؟!..مگه تو هم..

ادامه ندادم..که گفت: اره..منم يه زماني يکي بودم مثل همين شاياني که مي بيني..ولي با اخلاقيات خاص خودم..راه من باهاش يکي بود ولي اهدافمون

فرق مي کرد..اخلاق و روحيات شايان با من جور نبود..بهش دِيني داشتم که بايد ادا مي کردم..يه قول وقراري بينمون بود..سر همون ده 10سال باهاش

کنار اومدم..

ماتم برد..ابروهام از فرط تعجب بالا رفت..

-ده ســـال؟!..باور کن الان گيج ِ گيجم..يعني تو يکي بودي مثل شايان؟..به همين..رذلي؟..

پوزخند زد..صورتش و برگردوند..به چونه ش دست کشيد..

دل تو دلم نبود..با شنيدن حرفاش صدها سوال همزمان تو سرم رديف شد..

نگام نکرد..جدي گفت:بهت گفتم..اهدافمون مشترک نبود..من هر کاري رو براش انجام نمي دادم..رذالت شايان زبانزده..منم پاک نيستم..منم

نگام کرد..عميق و کوتاه..

--منم يه گناهکارم..ولي به روش و از ديد خودم..

- نمي تونم حرفات و درک کنم..

از جا بلند شد..دستش و برد تو جيبش و تو اتاق قدم زد..

-- الان حق داري تعجب کني..به وقتش همه چيزو مي فهمي..

ايستاد..رو پاشنه چرخيد و نگام کرد..چند لحظه طول کشيد تا صداش و شنيدم..

-- وقتي برگشتي خيلي حرفا دارم که بايد بهت بزنم..از خيلي چيزا..

قلبم لرزيد..نگاهش عميق و کلامش جدي بود..

اين نگاه مثل هميشه نبود که بخواد بهم تفهيم کنه حرفاش عادي ِ..

نه....مطمئن بودم يه جورايي خاص و غيرمنتظره ست..

-از چي حرف مي زني؟!..

-- تو برگرد..اونوقت مي فهمي..

خنديدم..بي حرکت بهم زل زد..

- واسه خاطر اينکه بفهمم شده باشه نيمه جون برگردم ميام پيشت تا حرفات و بشنوم..

اخماش يه نمه رفت تو هم..رو دسته ي مبل نشست..کمي به جلو خم شد..

--تو نيمه جون بر نمي گردي..سالم ميري، سالمم بر مي گردي..اينو من دارم بهت ميگم..

لبخندم پررنگ شد..سرم و زير انداختم..

دقيق سر بزنگاه دلم و اروم مي کرد و به افکار درهمم مهلت پيشروي نمي داد..

آرشام بعداظهر برگشت شرکت..انگار فقط واسه اينکه با من حرف بزنه اومده بود خونه..

الان همه يا سرگرم کاراشونن يا خوابيدن..بهترين فرصت بود واسه اينکه دفترو برگردونم تو اتاق..اطرافم و پاييدم..کليد و برداشتم..فرز درو باز کردم و

بستم..

واي خدا قلبم..به در تکيه دادم..دستمو گذاشتم رو قلبم که با چه شدتي مي زد..نفس عميق کشيدم..بجنب دختر ..

بدون اينکه اطرافم و نگاه کنم يک راست رفتم سر وقت کمد..با دست لرزونم پاکت و اوردم بيرون و دفتر و سي دي رو گذاشتم توش..در کمد و بستم..

تو دلم به خودم فحش مي دادم..اينکه خواستي بذاري سرجاش ديگه چه مرگي بود که برداشتيش؟..به اين همه دردسرش مي ارزيد؟..

اون موقع نتونستم جلوي خودم و بگيرم..از روي فضولي برش داشتم..ولي الان..

چون قرار بود اين ويلا رو ترک کنم مجبور بودم برش گردونم..در غير اينصورت آرشام مي فهميد و اين براي خودمم بد مي شد..

حالا که همه چيز داره خوب پيش ميره من ديگه چرا آتو بدم دستش؟..

همونجور که وايساده بودم ..دست به کمر نگاهم و يه دور تو اتاق چرخوندم..همه جا رو از نظر گذروندم..تا اينکه............

نگام روي زمين ثابت موند..زير ميز..درست رو به روم..اروم رفتم طرفش..رو زمين خم شدم..برش داشتم..پر از خاک بود..روش و تکون دادم و دست

کشيدم..

يه دفترچه..نه کوچيک بود نه بزرگ..گوشه ش از زير ميز معلوم بود..مشخص ِ خيلي وقت اين زير افتاده..

پس يعني آرشام يادش رفته..يا شايدم گمش کرده..

بازش کردم..چند صفحه ي اولش که به حالت دکلمه نوشته شده بود..بقيه شم چندتا شماره تلفن و يه سري يادداشت..

برگه هاي اخرش و نگاه کردم..چند خط دست نوشته..انگار خط خودش بود..چون اخرنوشته ها امضا کرده بود " آرشام "..

و يه کاغذ نسبتا کوچيک تا شده که تو جلدش بود..خواستم لااقل اينو بردارم..مطمئنم نمي فهمه..چون اولا که افتاده بود زير ميز..ازخاکي که روش نشسته

بود معلومه خيلي وقته اون زير ِ و آرشام نديده..

پس يا بي خيالش شده يا گمش کرده..

حالا که من پيداش کردم..فضوليمم نمي تونم ناديده بگيرم..

لبخند زدم..دفترچه رو گذاشتم تو جيب سارافنم..

هوا داشت تاريک مي شد..پشت پنجره ي اتاقم بودم..دل تو دلم نبود..مرتب دستاي سردم و به هم فشار مي دادم و تو اتاق راه مي رفتم..

گاهي مي رفتم پشت پنجره وبه اسمون نگاه مي کردم که خورشيد چطور زردي خودش رو به سرخي غروب مي داد..

خدايا.. نکنه امشب بيان سراغم..خدايا خودت بهم شهامت بده..ترس و از تو دلم بردار..

نقشه ي آرشام حساب شد ست ولي هر چيزي امکان داره اتفاق بيافته..خودم و به تو سپردم خدا..

اشک مي ريختم..پر بودم..پر از نگراني و هراس..هراس ازدست دادن شرف و ابروم..

داشتم ميون يه گله گرگ قدم مي ذاشتم..تو يه سرنوشتي پا مي ذاشتم که پر از سياهي بود..مي ترسيدم تو اين سياهي گم بشم..محو بشم..آرشامم نتونه

پيدام کنه..گفت مراقبمه ولي مي ترسم نتونه بمونه..

خدايا اين چه عذابيه؟..کم واسه خاطر خودش دارم بال بال مي زنم حالا اين دردم به بقيه ي دردام اضافه شده..

رو تخت نشستم..خودمو از زور استرس تکون مي دادم ولي اروم نمي شدم..

-ولم کن احمق بي شعور..

قهقهه زد..

-- نگو اينو خوشگله..تو سوگلي مني..از اين به بعد همينجا پيش خودم مي موني..

- بکش کنار دستت و..ازت متنفـــرم ..

با يه خيز افتاد رو تخت و بغلم کرد..خواستم قلت بزنم ولي منو گرفت..زير تنش داشتم له مي شدم..نفساش که تو صورتم خورد حالم و بد کرد..نتونستم

پسش بزنم..وحشيانه به جونم افتاده بود..

سوزشي روي لبم حس کردم..جيغ مي زدم..ازته دل فرياد کشيدم..

- نکن آشغال..با من اينکارو نکن..برو کنار..نکن..نـــه..نــــــــه ..

خيس عرق از خواب پريدم..رو تخت نشستم..نفس نفس مي زدم..قفسه ي سينه م مي سوخت..حس مي کردم واقعا اونو از روم پس زدم..

با وحشت رو تخت و نگاه کردم..نبود..نفس راحت کشيدم..ولي از ترسم کم نکرد..اتاقم تاريک بود..پس يعني شب شده..

ناخداگاه زدم زير گريه..سرمو کوبيدم رو تخت..مشت زدم..چنگ زدم..رو تختي رو تو مشتم فشار دادم..اگه حقيقت پيدا کنه..

اگه شايان يه جا تنها گيرم بياره؟..مگه واسه همين منو نمي خواد؟..

خدايا نکنه همون شب اول کارم و بسازه؟..

از ترس مي لرزيدم..يکي رو مي خواستم دلداريم بده..با حرفاش اروم جونم بشه..تو اين موقعيت، سخت به يه نفر احتياج داشتم..يه نفر که فقط اون بتونه

قلبم و به ارامش دعوت کنه..

با گريه و دلي نااروم ازرو تخت بلند شدم..رفتم سمت در..دستم رفت سمت دستگيره..اولش ترديد داشتم..به هق هق افتادم..ترديد و پس زدم..با خشونت

دستگيره رو گرفتم کشيدم..داشتم خفه مي شدم..تو راهرو دويدم..مي خواستم از پله ها برم پايين ولي نرفتم..نگام چرخيد سمت اتاقش..مثل ديوونه ها دور

خودم مي چرخيدم..

دستمو گرفته بودم جلوي دهنم که صداي گريه م تو راهرو نپيچه..خواستم در بزنم که صداي مهري رو از پشت در تشخيص دادم..

-- اقا خودم ديدم اطراف اتاق پرسه مي زد..ولي بتول خانم صدام زد نتونستم بفهمم اونجا چکار داره..

- کم چرت و پرت بگو..برو سر کارت..

- اقا به خدا دارم راستش و ميگم..من....

-- گفتم برو بيرون..همين حالا..

صداي قدم هاي مهري رو شنيدم که به در نزديک مي شد..رفتم تو سالن و پشت گلدون بزرگي که گوشه ي اتاق بود مخفي شدم..سرم و کج کردم..مهري

از پله ها پايين رفت..

با اون حرفش داغ دلم و تازه کرد..خدايا من چقدر تنهام..يعني آرشام حرفاش و باور کرد؟..ولي صداش اينو نشون نمي داد..

اهسته رفتم سمت اتاقش..خواستم در بزنم..صداي آهنگ شنيدم..از پخش بود..صداش يه جوري بود که غم تو دلم و چند برابر کرد..ديگه کسي نبود جلوي

هق هقم و بگيره..

چشمات آرامشي داره , که تو چشماي هيشکي نيست

مي دونم که توي قلبت , بجز من جاي هيشکي نيست

چشمات آرامشي داره , که دورم مي کنه از غم

يه احساسي بهم ميگه , دارم عاشق ميشم کم کم

تو با چشماي آرومت , بهم خوشبختي بخشيدي

خودت خوبي و خوبي رو , داري ياده منم ميدي

تو با لبخند شيرينت , بهم عشقو نشون دادي

تو روياي تو بودم که , واسه من دست تکون دادي

از بس تو خوبي ، ميخوام , باشي تو کل ، روياهام

تا جون بگيرم ، با تو , باشي اميده ، فرداهام

چشمات آرامشي داره , که پابند نگات ميشم

ببين تو بازيه چشمات , دوباره کيش و مات ميشم

بمون و زندگيمو با نگاهت آسموني کن

بمون و عاشق من باش , بمون و مهربوني کن

تو با چشماي آرومت , بهم خوشبختي بخشيدي

خودت خوبي و خوبي رو , داري ياده منم ميدي

تو با لبخند شيرينت , بهم عشقو نشون دادي

تو روياي تو بودم که , واسه من دست تکون دادي

از بس تو خوبي ، ميخوام , باشي تو کل ، رويا هام

تا جون بگيرم ، با تو , باشي اميده ، فرداهام

صورتم از اشک خيس بود..حالم بدتر شد..

الان دوست داشتم بدون اينکه در بزنم برم تو و نگاهم و محو چشماي خوشگلش کنم..چشماي سياه و نافذي که قلبم فقط نيازمند يه نگاه هر چند کوتاه از

همون چشما بود..

دستم و گذاشتم رو دستگيره ولي قبل از اينکه درو باز کنم خودش باز شد..يعني آرشام بازش کرد و هر دو رو به روي هم قرار گرفتيم..

صورت خيسمو ديد..درخشش اشک رو تو چشماي بي قرارم ديد..خدايا يعني حس نياز به ارامش و اروم شدن رو هم تو اين چشما مي تونه ببينه؟..

با ديدن اشکام اخماش جمع شد..بوي عطرش بينيم رو نوازش داد..چشمامو بستم و با شنيدن صداش باز کردم..

-- چي شده؟!..

همين کافي بود که چونه م بلرزه و نشون بده که چه بغض بزرگي داره به گلوم چنگ مي زنه..

رفت کنار..رفتم تو..درو بست..پشتم بهش بود..ياد خوابم افتادم..سعي کردم صداي گريه م بلند نشه ولي نتونستم جلوي هق هقم و بگيرم..

گرمي دستش و رو بازوي راستم حس کردم..خواست که برگردم..چشمام و روي هم فشار دادم..نياز داشتم..بهش..به دستاش..به اينکه ارومم کنه..به

آرشام نياز داشتم.. با تموم وجود..داشتم ازپيشش مي رفتم..به ناکجا ابادي که ....مي ترسم ديگه ازش برنگردم..ديگه نبينمش..

با اين فکر طاقتم و از دست دادم و سريع برگشتم سمتش و بدون هيچ مکثي خودم و پرت کردم تو بغلش و دستام و دور کمرش حلقه کردم..

از پشت به پيراهنش چنگ زدم..گرماي اغوشش وقتي شديدتر شد که دستاي مردونه ش دور کمرم پيچ خورد..چونه ش و گذاشت رو موهام..زمزمه کرد..

-- اين کم طاقتيت از چيه دلارام؟..ترس ِ تو نگاهت....دلارام چت شده؟..

بريده بريده با هق هق گفتم: به خدا ..مي ترسم ازش..اون..اون مي خواد..منو....خواب ديدم..اون با من..رو تخت...........با گريه تو بغلش ضجه زدم و

اسمشو صدا زدم..

جسم لرزونم و تنگ تو اغوشش گرفت..

--سرت و بلند کن..

اروم صورتم و از روي سينه ش برداشتم..نگاهمون تو هم گره خورد..دست راستش و اورد بالا..گذاشت رو چشمام ..بستمشون..انگارکه مي خواست

اشکام و پاک کنه..ولي من احساس رو از تموم حرکاتش مي فهميدم..

به چشمام دست کشيد..دستش و برداشت..بازشون کردم..نگاهم و دوختم تو اسمون شب چشماش..صورتش و به صورتم نزديک کرد..

اروم گفت:از هيچي نترس..تا وقتي شهامتت رو حفظ کني ذهنت باز مي مونه که بتوني فکر کني..من که گفتم تموم مدت زير نظر خودمي..

- اما تو نمي توني حالم و درک کني..به قرآن نمي توني..اون لاشخور منو بگيره ..........

سرمو به سينه ش چسبوند..نذاشت ادامه بدم..

--هيسسسسس..بسه..من شايان و خيلي خوب مي شناسم..نقطه ضعفاش و بهت گفتم..ارسلان و هم همينطور..گفتم چکار کني..مي دونم خطرناکه..

ريسکش بالاست..اگه پشيموني همين الان بهم بگو..ترتيبش و ميدم همين امشب منتقلت مي کنم به جايي که نه شايان بتونه پيدات کنه نه ارسلان..

هق هق نمي کردم ولي از طرفي اشکامم بند نمي اومد..

-نه..از همون اولش گفتم هستم پس تا تهش مي مونم..من تو فکر انتقامم..ولي اين فکر عين خوره افتاده به جونم..چکارش کنم؟..

--پسش بزن..

-خواستم..نشد..

-- سعيت و نکردي..

- مي ترسم برم تو اون خراب شده و ديگه نتونم برگردم..

کمي ازش فاصله گرفتم..نگاهش کردم..

--تو برمي گردي..

با بغض گفتم: به چه اميدي برگردم؟..کسي واسه زنده بودن تلاش مي کنه که يه اميدي تو زندگيش داشته باشه..ولي من تنهام..بي کس موندم و بي کسم

ميرم..رسم زمونه همينه که قسمت منم شده..

دست چپش و گذاشت رو گونه م..با اخم، جدي گفت: مگه نگفتم منتظرتم؟..مگه نگفتم باهات حرف دارم؟..پس بايد برگردي..

--ولي هيچ چيز تو اين دنيا دست خودمون نيست..نه به دنيا اومدنمون نه از دنيا رفتنمون..اگه تعيين و تکليفش دست ما بود که الان..

سرمو زير انداختم..مي خواستم بگم حاضر بودم ثانيه اي با عشق نگام کني و اون موقع همه ي دنيا و عمرم و مي دادم..

ولي دست من نيست..اي کاش بود..

بازومو گرفت..به نرمي تکونم داد..

--دختر تو امروز چته؟..مي دونم اهل جا زدن نيستي..

حرصي شدم..هي هر چي من ميگم سخته..يه دخترم..برام حتي فکر کردن بهشم عذاب اوره، باز حرف خودش و مي زد..

تقريبا بلند به حالت گريه گفتم: تو انگار حرفاي منو نمي فهمي..اصلا بيخود اومدم پيشت..حق داري درکم نکني..تو يه مردي..چه مي فهمي من چي

ميگم؟..تو چي مي فهمي وقتي يه دختر ترس از مورد تعرض قرار گرفتن بيافته به جونش و هر لحظه تا سر حد مرگ پيش بره و همه ي لحظاتش پر از

فکر و خيال باشه يعني چي؟..تو نمي توني منو درک کني..منه احمق و بگو اومدم پيش کي..نمي دونستم اين کار در برابر ادمي مثل تو يه جُو غيرت مي

خواد و يه اَرزَن همت..

محکم پسش زدم..خيز برداشتم سمت در و بازش کردم ولي دستي که محکم رو در قرار گرفت با صداي مهيبي بستش و به همون سرعت و به همون

فاصله ي کم منو از پشت نگه داشت يا بهتره بگم تو بغلش قفلم کرد..

تقلا کردم..نذاشت بيام بيرون..گرمي نفساش کنار صورتم..و ارامش صداش زمزمه وار زير گوشم پيچيد..

--اروم باش....اون بارم بهت گفتم اَنگ بي غيرتي بهم بزني من مي دونم و تو..از بي غيرتيم نيست که ميگم از فاصله ي نزديک هوات و دارم..مگه بهت

نگفتم؟..به همين زودي يادت رفت؟..

متقابلا منم اروم گفتم: يادمه..ولي چرا درکم نمي کني؟..

--درکت مي کنم..

-نمي کني..

--هيچ کس بهتر از من درکت نمي کنه دلارام..اينو بفهم..

سکوت کردم..از زور تقلا نفسام نامنظم بود..مخصوصا با وجود اون همه هيجان..

-- اومدي دنبال ارامش؟..

-نه..

--مي دونم که اومدي..ديگه انکار کردنش واسه چيه؟..

اب دهنمو قورت دادم..مي خواست مچم و باز کنه..

- اون اهنگ و که شنيدم نتونستم طاقت بيارم..به خاطرهمون خواب حالم خوب نبود..فقط همين..

--از اون اهنگ خوشت اومد؟..

صادقانه گفتم: اره..خيلي..

صداش ارومتر شد..يه جور خاصي زير گوشم زمزمه کرد:از من ارامش مي خواستي؟....... که قلبم از هيجان زياد درجا ايستاد..

به من من افتادم..

-من..من..نه...من فقط..فقط مي خواستم که....

--مي دونم..

-نه نمي دوني..من..

-- چرا دلارام..مي دونم که مي دوني هر دوي ما به اين ارامش نياز داريم..

-چطوري؟..

--خودمم جوابش و نمي دونم..

ناخداگاه خنديدم..

صداش بم و جذاب تو گوشم پيچيد..

-- شايدم همينطوري..

منظورش به خنده م بود..خدايا الحق که آرشام بالاترين و بهترين مرهم تو دنيا، به روي تموم درداي زندگيم بود..

-فرض کن الان اروم شدم..تو چي؟..

-- من چي؟!..

-ارومي؟..

-- اينطور به نظر نمي رسم؟..

- نمي دونم..تو هميشه همينجوري هستي..

و لباشو به گوشم چسبوند و نجوا کرد: هميشه همينقدر ارومم؟..هميشه همينطور با آرامش حرف مي زنم؟..بدون اخم..بدون اينکه صدام بلندتر از اين

باشه؟..

خنديدم..

- انصافا نه..

حلقه ي دستاش و که روي شکمم قفلش کرده بود تنگ کرد..با حرصي که تو صداش بود گفت: پس هيچي نگــو..

باخنده و کمي ناز که چاشني حرکاتم کرده بودم سرم و بردم عقب..چسبوندم به شونه ي راستش..گونه ش و به گونه م چسبوند..

اونم احساس داره..فقط از روي غرور بيش از اندازه اي که داشت نمي خواست رو کنه..

ديگه کمتر رفتار ضد و نقيض ازش مي ديدم..اينم خودش جاي اميدواري داشت..

سرمو به همون حالت نيمرخ چرخوندم سمتش..صورتم رو به روي صورتش بود..سرش و خم کرد تا بهتر بتونه صورتم و ببينه..نگاهش بيشتر توي

چشمام مي چرخيد..کشيده شد پايين..به نرمي روي لبام ثابت موند..

با ترديد نگاه کوتاهي تو چشمام انداخت..ولي باز نگاهش محو لبام شد..لبايي که لبخند ِ روش با اين حرکت آرشام اروم اروم کمرنگ شد..صورتم داغ

شد..گونه م بي شک رنگ گرفت..چشمام و از تو چشماش گرفتم..خواستم سرمو برگردونم ولي با خشونت خاصي پنجه هاش تو موهام فرو رفت و سرم و

نگه داشت..

تنم لرزيد..

اخم داشت..نگاه جذابش گاهي تو چشمام و گاهي رو لبام ميخکوب مي موند..زمزمه وار ناليدم :آرشام..

نگام کرد..فقط تو چشمام..

همزمان صداي گوشيش بلند شد..قلب هر دوتامون تندتند مي زد..تو بغلش بودم..اينو حس کردم..

مردد ولم کرد..انگار دلش نمي خواست..ولي مجبور بود..

در حيني که به سمت موبايلش مي رفت تو موهاش چنگ زد و به گردنش دست کشيد..گوشي رو برداشت..با صداي گرفته جواب داد..

--بگو.....

برگشت سمت من..زل زد تو چشمام..جواب مخاطبش و داد..

--بذار بياد تو..نمي خواد جلوش و بگيري...

تماس و قطع کرد..کلافه بود..

-چي شده؟..

--ارسلان اينجاست..

با وحشت نگاش کردم..

واي خدا..

يعني شروع شد؟..

به طرفم اومد..دستم و گرفت..

- نه..من الان نميام..

-- بيا بريم..من هستم..

-مي دونم..ولي....

-- دلارام سعي کن اروم باشي..بذار همون دلارامي رو ببينم که با گستاخي جواب همه رو مي داد..امشب همون و نشونم بده..طبيعي باش..

سرمو تکون دادم..

دير يا زود اينکار بايد انجام بشه..لااقل جلوي ارسلان و شايان بايد به صورتم نقاب بي تفاوتي بزنم..

درونم شکننده ست..ولي ظاهرم نبايد اينو نشون بده..

با يه نفس عميق همراهش از اتاق بيرون رفتم..

ارسلان وسط سالن داشت رژه مي رفت و دو تا قُلچماقم با خودش اورده بود..دروغ چرا حسابي وحشت کرده بودم ولي از طرفي همه ي سعيم و کردم تا

خودم و بي تفاوت نشون بدم..

آرشام_ چيه عين يابو سرتو انداختي پايين و اومدي تو خونه ي من؟..

ارسلان_ تو يکي خفه شو که بدجور از دستت شِکارم..شايان اينجوري مي گفت قول آرشام قول ِ ؟..پس چي شد؟.چرا جا زدي؟........و بلندتر داد زد: به

چه حقي اون و با خودت برداشتي اوردي تهران؟..

-- ببُر صداتو..تو يکي حرف از قول و قرار و حق و حق خوري نزن که هفت خط تر از تو، خودتي و عموي شارلاتانت..

ارسلان با صورتي برافروخته و چشماي سرخ شده از خشم خيز برداشت سمتم که آرشام راهش و سد کرد و جلوم ايستاد..

--بکش کنار..محض اطلاعت اومدم امانتي شايان و با خودم ببرم..

-- کسي اينجا امانتي نداره..هِــري..

-- نذار اون روي سگم بالا بياد..وگرنه..

-- وگرنه چي؟..هـــان؟..چه غلطي مي کني؟..ببينم اصلا وجودش و داري؟..

با هم گلاويز شدن..اون دوتا دويدن سمتشون و به دفاع از طرف ارسلان ريختن سر آرشام..از صداي فرياد اونا و جيغاي وحشتناکي که من مي کشيدم

نگهبانا ريختن تو ويلا ..از هم جداشون کردن..هنوز داشتن داد و هوار مي کردن و واسه هم شاخ و شونه مي کشيدن..

اين وسط منم با ترس و چشماي از حدقه در اومده زل زده بودم بهشون..اصلا انگار خشک شده بودم..

از گوشه ي لب آرشام خون مي اومد..ارسلان و اون دوتا همدستش خودشون و از دست نگهبانا کشيدن بيرون و ارسلان به حالت تهديد دستش و اورد

بالا و تکون داد..روي صحبتش با آرشام بود..

-- ببين چي دارم بهت ميگم..به نفعته از همين حالا که مي خوام دلارام و با خودم ببرم تو هم پات و از اين ماجرا بکشي بيرون و حد و مرزت و بشناسي..

اونجوري نه خاني اومده و نه خاني رفته..نمي دونم چکار کردي و شايان ازت چي ديده..ولي بدجور دَمِ چشمشي و نمي خواد از دستت بده..پس باهامون

راه بيا تا برات گرون تموم نشده جناب مهندس..

کنار آرشام ايستادم..آرشام خواست به سمتش حمله کنه که از پشت بازوش و چسبيدم..نگرانش بودم..به حالت نيم رخ برگشت و نگام کرد..ولي کوتاه بود

و خيلي زود نگاه عصبي و پر از خشمش عايِد ارسلان شد..

بازوش و از تو دستم کشيد بيرون..يه قدم رفت جلو..

-- طرف حساب ِ من شايان ِ نه تو..پس زر مفت نزن از خونه ي من گمشو بيرون..

ارسلان پوزخند زد..

--حال شايان اونقدرا رو به راه نبود که بخواد باهام بياد..ولي بي صبرانه منتظره تا سوگليش و واسه ش ببرم..

و نگاه چندش اوري به من انداخت که مو به تنم سيخ شد..

به آرشام قول داده بودم در برابرش بي تفاوت باشم ..نمي خواستم نااميدش کنم..دوست نداشتم جلوش يه دختر بي دست و پا به نظر بيام..

مي ترسم..اينو انکار نمي کنم..ولي اين کارو هم بايد انجام بدم..چون..هدف من و آرشام به يک مسير ختم مي شد..

کنار آرشام وايسادم..با تمام وجود هر چي که نفرت در خودم از ارسلان و شايان سراغ داشتم ريختم تو چشمام و و سرش داد زدم: من با توي کثافت هيچ

قبرستوني نميام..

-- چرا قبرستون؟..جاي تو اون بالا بالاهاست..خودم مي برمت..فقط کافيه دستاي خوشگلت و بذاري تو دستاي من..

بهم نزديک شد..عقب رفتم..فهميده بودم وقت اجراي نقشه ست..

-نيا جلو..دستت بهم بخوره روزگارت و سياه مي کنم عوضي..

-- کاريت ندارم دختر..از من مي ترسي؟..

مي لرزيدم ولي کوتاه نيومدم: از تو بترسم؟..خر ِ کي باشي..

دستم و گرفت..کشيد سمت خودش..به حالت التماس با صورتي که خيس از اشک بود به بازوش چنگ زدم ولي نامرد جفت دستمام و گرفت و کشيد ..داشت

به زور منو دنبال خودش مي برد..

-ولم کن..من با تو هيجا نميام..دستمو ول کن..تو رو خدا ولم کن..دست از سرم بدار..نمي خوام بيام..چي از جونم مي خوااااااي؟......آرشام..خواهش مي

کنم يه کاري بکن..نذار منو با خودش ببره..آرشام تو رو خدا بيا نذار منو ببره..آرشااااام..

تموم مدت سرش و برگردونده بود تا صورتش و نبينم..جزو نقشمون بود اينکارا..نبايد مي اومد جلو..نبايد دخالت مي کرد..بايد مي ذاشت ارسلان منو ببره..

اولش با يه مشاجره شروع بشه و يه زد و خورد کوچيک..بعدم که يه جواب قانع کننده از ارسلان گرفت جلوش و نگيره..

به خداوندي خدا حرکاتم و حرفايي که با جيغ از گلوم خارج مي شد تمومش حقيقت داشت..ضجه هام راست بود..گريه ها و فريادام مصنوعي نبود..

خدمتکارا با ترس به ما نگاه مي کردن..ارسلان داشت منو از در بيرون مي برد و اون دوتا نرغول هم عين حصار دوره م کرده بودن که يه وقت فرار

نکنم ..

با صدايي که از بلنديش خودمم وحشت کردم جيغ کشيدم و اسم آرشام و صدا زدم..نبايد مي اومد و جلوي ارسلان و مي گرفت ولي انگار اونم توي اون

لحظه کنترلشو ازدست داده بود ..

بالاخره طاقت نياورد..

کاري رو انجام داد که جزو نقشمون نبود..با اون دوتا گلاويز شد..نگهبانا رفتن کمکش..اونارو ول کرد ..نفس زنان مثل شير زخمي به ارسلان حمله

کرد..ارسلان ولم کرد..

آرشام با هر فريادي که مي کشيد يه مشت حواله ي صورت ارسلان مي کرد..3تا مشت که خورد انگار به خودش اومد..اونم به آرشام حمله کرد..

با گريه به منظره ي خشونت باري که جلوي روم بود نگاه مي کردم..نتونستم بمونم و هيچ کاري نکنم..رفتم جلو ..آرشام افتاده بود رو زمين و ارسلان يقه

ش و چسبيده بود..

هيکلش از آرشام تا حدودي درشت تر بود..ولي ضرب دست آرشام از صورت خون الود ارسلان مشخص بود..

يقه ي ارسلان و از پشت گرفتم..داد مي زدم ولش کنه..کشيدمش..زورم بهش نرسيد..موهاش و تو چنگ گرفتم..صداي فريادش بلند شد..موهاي بلندش و

عين ديوونه ها مي کشيدم و فحشش مي دادم..برگشت و با عصبانيت هولم داد..عقب عقب خوردم به ديوار..آخ....از درد ناليدم و لبم و به دندون گرفتم..

چشمام داشت سياهي مي رفت....

هيچ کدوم از اينکارا جزو نقشه ي آرشام نبود ولي چرا آرشام دخالت کرد؟..

داشتم از درد به خودم مي پيچيدم .. آرشام از موقعيتي که با کشيدن موهاي ارسلان براش فراهم کرده بودم استفاده کرد و ارسلان رو با لگد پرتش کرد

عقب..افتاد زمين ..ظاهرا پاش بدجور درد گرفت..

آرشام بدو اومد سمتم..از درد خم شده بودم..

--حالت خوبه؟..دلارام..

ناليدم: خوبم..فقط مواظب خودت باش..چرا اومدي جلو؟..

--طاقت بيار، خيلي زود تمومش مي کنم..اصلا فکرش و نمي کردم انقدر برام سخت باشه..

سرم و به ارومي اوردم بالا..خواستم تو چشماش نگاه کنم که ارسلان نذاشت و آرشام و ازم دور کرد..يکي از مرداي ارسلان منو انداخت رو دوشش..با

همون وضعي که داشتم سرش داد زدم..بي جون به شونه ش مشت زدم ولي اون مستقيم منو برد سمت ماشين..يه ماشين مشکي مدل بالا..

پرتم کرد تو ماشين و نشست کنارم..خيز برداشتم درو باز کنم که اون يکي نرغول هم نشست و هر دوشون دو طرفم قرار گرفتن..

راننده پشت فرمون بود..ارسلان نفس زنان نشست جلو و سريع گفت حرکت کنه..در ويلا باز بود..ماشين به سرعت راه افتاد..نگهبانا که با نوچه هاي

ارسلان درگيرشدن پس جلوي در نبودن تا درو ببندن..

تقلا کردم وبا گريه برگشتم ازشيشه ي عقب ماشين ويلا رو نگاه کردم..آرشام چند قدم دنبال ماشين دويد..نفس زنان ايستاد و دستاش و به زانو گرفت..

ماشين که پيچيد و رفت تو کوچه ديگه نديدمش..

ارسلان_ بسه ..اگه حرفم و گوش بگيري نمي ذارم اتفاقي واسه ت بيافته..البته فقط از جانب شايان..

با هق هق داد زدم: خفه شو عوضي..

-- چرا مگه درد تو همين نيست؟..غصه ش و نخور عزيزم..تا منو داري از هيچي نترس..

و مستانه قهقهه زد..زير لب جوري که نشنوه گفتم: الهي همه تون و سينه ي قبرستون ببينم..تو و اون عموي بي شرفت که آرامشم و ازم گرفتين..بدبختم

کردين..

و با بغض ناليدم و اسم ارشام و اوردم..تو کمرم تير کشيد..به خاطر همون ضربه بود..ياد حرف آرشام افتادم و بغضم سنگين تر شد..

(--طاقت بيار، خيلي زود تمومش مي کنم..اصلا فکرش و نمي کردم انقدر برام سخت باشه..).....

به خاطر تقلاهايي که مي کردم ارسلان با عصبانيت پرتم کرد کف سالن..دستام سراميکاي سرد و لمس کرد..سرم و بلند کردم..شايان روي مبل لم داده

بود..با نفرت نگاش کردم..خنديد..از قيافه ش حالم بهم مي خورد..

--خوش اومدي عزيزم..خيلي وقته که منتظر چنين لحظه اي َم..بايد به ارسلان افرين گفت، فکر نمي کردم بتونه تو رو از چنگ آرشام در بياره..

همراه ارسلان قهقهه زد..فقط سکوت کردم..و همون نگاه که آتيش بيزاري درونش شعله مي کشيد..

-- چرا ساکتي خوشگلم؟از اين به بعد خوشحال باش..قرار ملکه ي قصرم باشي..مي دونم ارزوت همينه..

نتونستم زبون به دهن بگيرم و داد زدم: من بميرمم تن به اين ذلت نميدم..همه ي اين در و ديواراي شيک و وسايل انتيکت خراب شه رو سرت که با

مردن تو انگار يه دنيا به آرامش مي رسن..

با خشم دندوناش و روي هم فشار داد..به ارسلان اشاره کرد..بلندم کرد..خواستم دستم و بکشم نذاشت..محکمتر منو گرفت..

--ببرش تو اتاق..

--به نگهبانا سپردم حواسشون باشه..

شايان زل زد تو چشمام و خنديد..

--پنجره هاي اينجا حفاظاي محکمي داره خانم کوچولو..مثل ويلاي آرشام نيست..

و بلندتر زد زير خنده..ارسلان با لبخند چندش اوري منو دنبال خودش کشيد..از پله ها نرفت بالا..زير راه پله يه در بود..رفتيم تو اتاق..درو بست..

-تو حق نداري با من اين رفتار و کني..

--خودمم اينو نمي خوام ولي مجبورم مي کني..اگه اون همه تقلا نمي کردي .

- چي از جونم مي خواين؟..

-- فعلا هيچي عزيزم..خيلي شانس اوردي که شايان به خاطر حالش نمي تونه نزديکت بشه..ولي من عموي خودمو خوب مي شناسم..به عشق تو هم که

شده خيلي زود سرحال ميشه..

-اميدوارم که هيچ وقت رنگ ارامش و سلامتي رو نبينه چون لياقت نداره..نه اون..نه تويي که دست کم از اون عموي بي همه چيزت نداري..

با غيض زل زد تو چشمام..چونه م و گرفت تو دستش و با فشار کمي که بهش اورد گفت: ببين چي دارم بهت ميگم..من کار به کار ِ عموم ندارم که مي

خواد چکار کنه ..در حال حاضر براي من تو مهمي که نذارم قبل از من گير يکي ديگه بيافتي..

با خشم لبام و جمع کردم ..

-خيلي پستي..

خنديد..عصبي بود..

--اره تو اينطور فکر کن..من پستم..پس از يه ادم ِپست توقع ِ رفتاراي درست نداشته باش..

چشمام و باريک کردم..

-تو چي مي خواي؟..

چونه م و ول کرد..پوزخند زد..

--چيز زيادي نمي خوام..فقط اينکه با من باش..

-يعني چي؟!..

--واضحه..هر دوي ما دور ِ شايان و خط مي کشيم..

با نفرت نگاش کردم..

-من با اون کفتار کاري ندارم که حالا بخوام دورش و خط بکشم..شماها آسايش و از من گرفتين..وگرنه که من داشتم زندگيم و مي کردم..اون عموي بي

همه چيزت همه چيزم و ازم گرفت..

--کاراي شايان براي من مهم نيست..شانس جفتمون زده که الان حال و روزش رو به راه نيست..مطمئنا همبستر شدن با من برات زمين تا اسمون فرق

مي کنه تا اينکه بخواي به قول خودت همه ي دارايي و هستيت و شايان بگيره..اينطور نيست؟..

-از جفتتون متنفرم..تو هم دست کمي از اون اشغال نداري..

پوزخند زد..

--چي فکر کردي؟..اينکه يکي باشم مثل شايان بيشتر از اينا به نفعمه تا يه بزدل و ترسو لنگه ي آرشام..آرشام حتي عرضه نداشت تا وقتي پيششي ازت

استفاده ببره..از اولش مي دونستم حس مرد بودن رو تو خودش کشته..آرشام به زن ا کشش نداره..اين حس و خيلي وقته که تو خودش سرکوب کرده..ولي

فکر مي کردم با وجود تو و اين همه زيبايي نتونه طاقت بياره..

لبخند بدي رو لباش خودنمايي مي کرد..

به قدري مطمئن و از روي نفرت جملاتش و نسبت به آرشام به زبون مي اورد که حيرت زده مونده بودم و فکر نمي کردم داره چه مزخرفاتي تحويلم ميده..

--تعجب کردي؟..چيز جديدي نيست کاراي آرشام خيلي از دخترا رو سوپرايز مي کنه..دخترايي که چشمشون فقط دنبال يه نگاه از طرف اين ادم ِ..ولي اون

احمق خيلي راحت ازشون دريغ مي کنه..

زل زد تو چشمام..

--چطور اين چشما رو ديده و کاري نکرده؟..بدون دلبري هم زيبايي ..مي توني هر مردي رو بکشوني سمت خودت..آرشام واقعا کور بوده و تو رو نديده..

اين همه زيبايي که تو وجود ِ تو مي بينم..مگه ميشه ازش گذشت؟..

دستم و گرفت..از حرص پر شدم..

-دستتو بکش عوضي..

-- وقتي دستت و گرفتم و از تو خونه ي آرشام کشيدمت بيرون يعني براي هميشه گرفتمت و قصد ندارم ولت کنم..تو به قدري برام جذابيت داري که نتونم با

يه هم اغوشي ِ ساده فراموشت کنم..

با حرص ادامه داد: بفهم دختر..من واقعا مي خوامت..چرا عشقم و باور نداري؟..

پوزخند زدم..با نفرت ..

- هه..عشق؟!..کدوم عشق لعنتي؟..اين اسمش عشقه؟..خفه خون بگير و بيشتر از اين با چرت و پرتايي که مي پروني واژه ي عشق و به گند نکش..

با حرص ولم کرد..کشيد عقب..

--حاليت مي کنم..بالاخره باور مي کني..مجبوري که باور کني..هيچ راه فراري برات باقي نمونده ..دلارامي که يه روز آرشام ادعاي مالکيتش و مي

کرد..کسي که يه روز عنوان معشوقه رو به خودش گرفته بود الان تو اغوش من بين پنجه هاي ارسلان اسير ِ..هر چي بيشتر تقلا کني..بيشتر تو اغوشم

غرق ميشي..

سرخوش خنديد..خنده اي که به قهقهه تبديل شد..

و جواب من بهش تنها سکوت تلخي بود که از سر ناچاري تحويلش دادم..

بايد حساب شده پيش مي رفتم..براي همينم اينجام..

عقب گرد کرد..خواست از اتاق بره بيرون که دم در ايستاد..رد لبخند هنوز رو لباش بود..

-- راستي خيالت راحت اينجا اتاقت نيست..از دوربينم خبري نيست..اوردمت اينجا تا بتونم حرفام و بدون مزاحم بهت بزنم..مي فرستم دنبالت..بازي داره

شروع ميشه خوشگلم..من که خيلي وقته امادگيم و اعلام کردم..به نفعته هر چه زودتر رام آغوشم بشي..درسته که از دختراي سرکش خوشم مياد..ولي

من ادم احساساتي هستم..

خنديد و چشمک زد..اينبار کمي ارومتر ولي سرمست بود..

تموم مدت با نگاهي تيز و فکي منقبض شده زل زده بودم بهش .. هر چي نفرت تو وجودم داشتم ريختم تو چشمام..

ولي اون نمي ديد..شايدم مي بينه و داره با مهارت خودش و کور جلوه ميده..

ولي من چشماي تک تکتون و به روي اين نفرت باز مي کنم..

«آرشام»

در آپارتمان و باز کردم..از صداي بسته شدن در يکي از بچه ها مسلح جلوم ايستاد..

- همه حاضرن؟..

--بله قربان..تواتاقن..

درو باز کردم..بچه ها با ديدنم از پشت مانيتورها بلند شدن..با دست اشاره کردم..به حالت قبل برگشتن..

به کيوان اشاره کردم بياد نزديک..

- کي رسيدن؟..

-- نيم ساعتي ميشه..

-همه چيز تحت کنترله؟..

--اره مشکلي نيست..فقط بايد صبر کنيم تا شنود و پيدا کنه..

رفتم سمت پنجره..از قصد اين واحد و انتخاب کردم..درست رو به روي ويلاي شايان..

کارها از قبل انجام شده بود..مي دونستم کدوم اتاق مي برنش..بار اولم نبود..شايان هر دختري رو که به خونه ش مي اورد تا وقتي که بخواد باهاش باشه

اون و تو يه اتاق مخصوص نگه مي داشت..

دخترايي که با وعده هاي پوچ و توخالي ِيه همچين ادمي اراده و حيثيتشون سست مي شد و خيلي راحت خودشون رو تسليم مي کردن..

نمي ذارم اين بلا به سر دلارام بياد..بيشتر مواقع شاهد کثافتکاري هاي اين چنيني شايان بودم..مي دونستم چي در انتظار دلارام ِ..مخصوصا با وجود

ارسلان ريسکش بيشتر از اين حرفا بود..

هر دوي اون بي شرفا رو مي شناختم..از روي همين شناخت نقطه ضعفشون دستم بود..

--قهوه؟..

کيوان بود..سرم و تکون دادم و فنجون قهوه رو از دستش گرفتم..

مزه ي تلخش و دوست داشتم..در همون حال که مزه ش مي کردم نگاهم و به ويلا دوختم..

--اروم و قرارو ازت گرفته؟..

-منظور؟!..

--خودت خوب مي دوني چي دارم ميگم..سالهاست که دارم باهات کار مي کنم..ديگه بعد از اين همه مدت رنگ نگاهت و مي شناسم..

برگشتم..با اخم نگاش کردم..

-- کيوان حرفت و بزن..هموني که مي خواي بگي ولي واسه گفتنش ترديد داري..

خنديد..قهوه ش رو مزه کرد..سر تکون داد..

--نه خوبه..خوشم اومد پس معلومه منو خوب شناختي..

پوزخند زدم..

-بذار پاي تجربه..

--غير از اينم نميشه.........اون دختر..

-دلارام..

خنديد..از گوشه ي چشم نگام کرد..

--اره خودشه..تو چه جايگاهي ِ؟..

-قرار نيست جايگاهه خاصي داشته باشه..

-- اين همه سال که باهات کار کردم يک بار نديدم از يه دختر کمک بگيري..حتي چند بار خودم بهت پيشنهاد دادم ولي قبول نکردي..حالا چي شده؟..اين

دختر کيه؟..

-فضوليش به تو نيومده..فقط کارت و بکن..

با خنده سر تکون داد..

--اون که سر جاي خودش..فقط..

نگاهش کردم..ادامه داد: آرشام داري فرار مي کني..ولي هنوزم نمي خواي بگي از چي؟..

نفسم و عميق بيرون دادم..به ويلاي شايان خيره شدم..

--تو فکر کن از گذشته..

-چي رو تو گذشته جا گذاشتي؟..

--جا نذاشتم..رهاش کردم..

--ولي من حس مي کنم هر چي که هست..گمش کردي..

به ويلاي شايان اشاره کرد..

--گمشده ت همينه ؟..

اخمام جمع شد..دستاش و به حالت تسليم بالا برد..

- خيلي خب بابا من طرف تو َم..

-تو اينجور مسائل دخالت نکن..مي دوني که عواقبش چيه؟..

خنديد..

--تازه کار که نيستم..اگه تو 10 ساله وارد اين حرفه شدي من 7 سالش و صادقانه باهات همکاري کردم..کم چيزي نيست..

-رو همين حساب موندم..تو اين مدت خيليا بهم خيانت کردن..

--ولي طرفم و شناختم که تونستم باهاش همکار بشم..نصب شنود و ميکروفن و هک ِ دوربينا خوراکه 12 سالمه..

باز به ويلا خيره شدم..

- نبايد حتي براي يه لحظه ازشون غافل بشيم..اون دختر به من اعتماد کرده..

-- از کي تا حالا اعتماد کردن يه دختر برات اين همه مهم شده؟..

-واسه تنوع بد نيست اينو هم ببيني..

--اره خب..تنوع بعد از اين همه سال..واقعا هم بد نيست....برات با بقيه فرق داره درسته؟..

نگاش کردم..بعد از مکث کوتاهي سرم و تکون دادم..لبخند روي لباش پررنگ شد..

کيوان با بقيه برام فرق داشت..صميميتي تو رفتارش و صداقتي تو کارهاش ديده بودم که بعد از اين همه سال تونسته بود اعتمادم و نسبت به خودش جلب

کنه..

هميشه سرش شلوغ بود..بيشتر همديگرو تو ماموريتا مي ديديم..از شايان دل خوشي نداشت..ولي با من همکاري مي کرد..فرد فوق العاده باهوشي بود..

انگشت اشاره ش و تو هوا تکون داد..

--پس حدسم درست بود..اين دختر با بقيه فرق داره..

نفس عميق کشيدم..به پنجره تکيه دادم..

-و شايد همين تفاوتش ِ که ذهنم و از خيلي وقت پيش به خودش مشغول کرده..

--عاشق شدي..

پوزخند زدم..

-عشق؟........و زمزمه کردم: عشق....حس مي کنم نمي شناسمش..

--مي شناسيش..فقط نمي خواي قبولش کني..

سکوت کردم..بعد از چند لحظه در حالي که نگام مستقيم به ويلا بود گفتم: امشب که ارسلان داشت اون و با خودش مي برد، يه حال عجيبي داشتم..وقتي

که جيغ کشيد..تقلا کرد..همه رو مي ديدم..خواستم جلو نرم..بايد همين کارو مي کردم..بايد طبق نقشه عمل مي کردم..ولي نکردم..همه چيز اونطور که بايد

پيش نرفت..

خواستم نذارم..از روي قصد..از روي عمد رفتم جلو..با اون حرومزاده گلاويز شدم..دلارام ترسيده بود..اشک و تو چشماش ديدم..بهش گفتم تمومش مي

کنم..نمي دونستم اين اتفاق مي تونه اين همه برام سخت باشه..فکر مي کردم مثل هميشه ادامه ش ميدم....ولي نشد..

--باورم نميشه اين تو هستي که اينطوري از يه دختر حرف مي زني..

- نمي دونم..شايد بازم باور نکني ولي اينا رو حتي پيش خودمم اعتراف نکردم..اين همه مدت در پي اثباتش بودم..

--با اين وجود چطور حاضر شدي بفرستيش تو دهن شير؟..

- چون اگه من اينکارو با فکر و نقشه نمي کردم خودش دست به کار مي شد..اون وقت بدون کمک من راه به جايي نمي برد..ممکن بود جون خودش و به

خطر بندازه..

--پس همه ي اين کارا به خاطر دلارام ِ ؟..

- قبلش قصد داشتم خودم اون مدارک و به دست بيارم..تو فکر راه و چاهش بودم که فهميدم دلارام هم قصد انتقام داره..نفرتي که تو چشماش ديدم بهم

فهموند اين دختر از پسش بر مياد..اينجوري هر دوي ما به اونچه که مي خواستيم مي رسيديم..دلارام انتقامش و مي گرفت..اونم با کمک من و تحت نظر

من..دختر ِ يه دنده و لجبازي ِ ..مي دونستم ساکت نمي شينه و کارخودش و مي کنه..

--به نظرم بهترين فکرو کردي..

-اون موقع اره..ولي الان..

-- پشيموني؟..

- نمي تونم بگم نه..

خنديد..

- نخواستم اين حرفا رو بهت بزنم..ولي نمي دونم چي شد که خود به خود برات گفتم..شايد..نياز داشتم که حرفاي تو دلمو بريزم بيرون..اعتمادي که بهت

دارم..بهم ثابت شده..

-- از اون حالي که وقتي داشتن مي بردنش برام گفتي..شک ندارم ذهنت و بدجور به خودش مشغول کرده..حس مي کنم ديگه آرشام سابق نيستي..

سکوت کردم..نمي دونم چي مي خوام..

خواستم فراموشش کنم ..اما نشد..

خواستم از خودم دورش کنم..بازم نتونستم..

کم کم برام مهم شد..شايد از همون اول..از همون ديدار اول ذهنم و درگير خودش کرد..

با بقيه برام فرق داشت..همون موقع هم گفتم اين دختر گستاخ و بي پروا منو با کاراش به فکر ميندازه..

خواستم تحت کنترل بگيرمش..ولي حالا چي شد؟..

حالا اين دلارام ِ که منو به اين روز انداخته..

الان مصمم تر از سابق مي خوام کارم و به اتمام برسونم..حالا که جراتش و پيدا کردم پيش خودم اعتراف کنم نمي تونم ازش بگذرم..

مراقبشم..تو هر شرايطي..

يعني اين حس مي تونه به قدري قوي باشه که يه ادم رو از اهدافش دور کنه و مرگ و زندگي رو جلوي چشماش ناچيز بدونه؟..

اسمشو چي بذارم؟..عشق؟؟!!..

برام اسون نبود..راحت قبولش نکردم..با گذشته اي که من دارم..

با زندگي که در حال حاضر براي خودم تشکيل دادم..

واقعا مي تونم با اين حس کنار بيام؟..

زمان..

همه چيز و به زمان مي سپرم..

- يه گيره ي مو رو ميز تو ظرف مخصوص هست..قرمز رنگه..اونو هميشه به موهات داشته باش..اين گوشواره ها رو هم هيچ وقت از گوشات در

نيار..کافي ِ پشتش و لمس کني تا ارتباط برقرار بشه..همه چيز اماده ست..طبق همون چيزي که گفتم عمل کن..

-- باشه ولي اينا خيلي تيزن آرشام..به بهونه ي دستشويي اومدم دارم باهات حرف مي زنم..ارسلان مي گفت تو اتاق دوربين کار گذاشتن..

-همه ي اينا رو مي دونم..تو نگران چيزي نباش..لازم نيست تو اتاق کاري کني..اگه طبق اون چيزي که بهت گفتم بتوني اعتماد ارسلان و جلب کني دستت

بازتر ِ..

-- ولي اون اشغال بدتر از عموش رفتار مي کنه..نمي دوني چه حرفايي بهم مي زنه..

سکوت کردم..چند لحظه چشمام و بستم و باز کردم..خودت و کنترل کن..

-مي دونم دلارام..مي دونم چي داري ميگي..ارسلان و خيلي خوب مي شناسم..فقط همون کاري که گفتم و بکن..مطمئن باش اينجوري کاري از دستش

ساخته نيست..هر وقت خواستي باهام حرف بزني برو تو دستشويي يا حموم..اونجاها دوربين نداره..

صداي خنده ش و شنيدم..يه جوري شدم..که باعث شد گره ي اخمام به نرمي از هم باز بشه..

-- واي فکرش و بکن اونجاها هم بخوان دوربين کار بذارن..مخصوصا حموم..فک کنم نگهبانا به جاي رويت مانيتوراشون اونم تو بخشاي ديگه ي ويلا

تمام مدت گير بدن به حموم و اون بدبختي که داره دوش مي گيره..فقط شانس بياره بخار جلوي ديدش و بگيره..اونوقت ديگه شير اب گرم و نمي بنده..

و صداي خنده ش تو گوشم پيچيد..کسي تو اتاق نبود..ناخواسته لبخند کمرنگي به روي لبام نشست..ولي صدام اينو نشون نمي داد..

- بسه دختر..يه وقت صدات و مي شنون..

-- نه اين دستشويي ِ دو تا در داره..اينجا همه چيزش عجيب غريبه..

- درست مثل ادماش..

-- اوهوم..خب من برم..مي ترسم شک کنن..

-مرتب با من در تماس باش..در ضمن....بيشتر مراقب خودت باش..

مکث کرد..صداش نرم تو گوشم پيچيد..

- نمي دونم بايد اين و بگم يا نه....ولي دلم تنگ شده..

چرا با شنيدن اين جمله ي هر چند کوتاه از جانب اين دختر حس مي کنم ضربان قلبم از نظم خودش خارج شده؟..اين سکوت لعنتي از سر چيه؟..

-آرشام....

--دلارام ديگه برو..

-آرشام تو هم مواظب خودت باش..

لب باز کردم تا چيزي بگم که صداي سوت ممتدي تو گوشم پيچيد .. ارتباط و قطع کرده بود..سريع گوشي و از رو گوشم برداشتم..تو سرم تير کشيد..

چشمام و بستم و باز کردم..باز يادش افتادم..کلافه تو موهام دست کشيدم..

رفتم پشت پنجره..از اين اتاق ويلا زياد مشخص نبود..ولي مي تونستم ببينمش..به ديوار تکيه دادم..

-- چي از جون من مي خواي تو دختر؟!..

چرا اومدي تو زندگيم؟!..

چرا موندي؟!..

چرا منو از خودم دور کردي؟!..

چرا با حضورت ذهنم و پرکردي و هدفم و ازم گرفتي؟!..

چرا قلب سنگي آرشام و نرم کردي؟!..

چرا سرما رو از وجودم بيرون کردي؟!..

اصلا چطور شد که به زندگي تلخ و سوزناک آرشام قدم گذاشتي؟!..

دلارام.......

چرا اومدي؟!....

«دلارام»

اوردنم تو يه اتاق ديگه..يه اتاق تقريبا بزرگ و شيک..

رنگ ديوارا تماما سفيد..يه تخت دو نفره با طراحي فانتزي .. روتختي ساده اي از ترکيب رنگ هاي سفيد و بنفش..و از همين رنگ بندي توي پرده ها هم

به کار رفته بود..

يه ميز آرايش کوچيک..دو تا کمد کنارهم به رنگ سفيد..يه لوستر فانتزي بنفش که از سقف اويزون بود و دو تا ميز عسلي کنار تخت ..رنگ اباژورهايي

که روشون بودن به رنگ بنفش کمرنگ بود..عجب ترکيب جالبي..ساده و شيک..

آرشام قبلا بهم گفته بود که شنود به يه جفت گوشواره نصب شده و تو کشوي ميز آرايش مي تونم پيداش کنم..يه گوشواره ي ساده تک نگين که پشتش

درست رو قسمت قفل دستگاه کوچيکي زير يه نگين ميخي جاساز شده بود..

از طريق اون مي تونستم باهاش ارتباط برقرار کنم..فقط کافي بود لمسش کنم..حس گر داشت..

و يه گيره ي مو به رنگ قرمز که هر وقت آرشام بهم گفت بايد بزنم به موهام..انگار گفته بود ردياب يا يه همچين چيزايي ِ ..

مثل اينکه راست مي گفت..وقتي ما تو کيش داشتيم با ارسلان و دلربا سر و کله مي زديم زيردستاي آرشام اينجا داشتن به دستوراتش عمل مي کردن..

عجب فکر بکري..ارسلان وقتي منو از خونه ي آرشام اورد قاعدتا نمي تونستم با خودم ردياب و شنود بيارم..چون سه سوت مي فهميدن چه خبره..

ولي اينجوري هم طبيعي عمل کرديم و هم اينکه اين دستگاه ها رو از تو ويلاي شايان رو خودم نصب مي کنم..بدون اينکه کسي شک کنه..

آرشام بهم گفته بود تو اون اتاق همه جور وسايلي واسه دخترا فراهمه..از زيورالات گرفته تا لباساي فخار و شيک..از اين شايان مارمولک هر کاري بر

مياد..

اون دفترچه تو جيبم بود..وقتي ارسلان منو انداخت تو اتاق و رفت تا يکي از نوچه هاش و صدا بزنه و منو ببره تو اتاق مخصوص، پرتش کردم زير ِ تختي

که تو اتاق بود..

گفته بود تو اتاق دوربين نيست پس مي دونستم کسي نمي فهمه..وقتي اوردنم تو اين اتاق يه زن که خيلي هم خشن بود سر تا پام و بازرسي کرد..بعدشم

ولم کردن اينجا..

بايد اون دفترچه رو بردارم..ممکنه بيافته دست کسي..اون وقت رسما بدبخت ميشم..

دفترچه ي آرشام..بيافته دست يکي از اين ادما..ديگه معلومه چي ميشه..

به بهونه ي دستشويي، بردنم بيرون..تو دستشويي توسط شنود تونستم با آرشام حرف بزنم..دستگاه شنود به قدري قوي عمل مي کرد که با يه پچ پچ ساده

هم مي تونستم باهاشون حرف بزنم..

اينا رو قبلا آرشام برام گفته بود..

چون تو اتاقم دوربين کار گذاشته بودن سعي کردم از روي کنجکاوي کشوها رو بگردم..و مثلا گوشواره رو پيدا کنم ..چند تا گوشواره اونجا بود که مجبور

شدم يک به يکشون و امتحان کنم و مثلا از اين خوشم بياد..نبايد اونا رو به شک مينداختم..

از شال و روسري هم خبري نبود..اينجا همچين اجازه اي بهم نمي دادن..تا قبل از اون پيش ارشام برام مسئله اي نداشت ولي حالا....مجبورم کوتاه بيام..

اگه يه دختري بودم که به اينجورمسائل عادت نداشت شايد به بدترين شکل ممکن برخورد مي کردم ولي نه..من ديگه به حرف زور شنيدن عادت کردم..

جلوي آرشام کوتاه نمي اومدم..ولي جلوي منصوري مجبور بودم..حالا هم به خاطر انتقام مجبورم کوتاه بيام..

اجبار..

اجبــار....

و باز هم اجبـــــار..

همه ي زندگي من بر پايه ي اجبار بنا شده و من با سرکشي دارم ادامه ش ميدم..

مرحله ي دوم نقشه رو بايد اجرا مي کردم..مرحله ي اول اومدنم به اينجا بود و حالا مرحله ي دوم....جلب اعتماد ارسلان..

ولي به همين اسوني نبود..با حرف مي تونستم درستش کنم اما..اونم بايد يه حرکتي از خودش نشون مي داد..

آرشام بهم گوشزد کرده بود زياد از حد نزديکش نشم..

ولي اگه بتونم اعتمادش و جلب کنم ارسلان حاضره شايان رو از ميدون به در کنه..

و زماني که شايان تو گود نباشه..جا واسه بازي کردن ما هم فراهم ميشه..

پس مرحله ي سختيه..خدا کنه بتونم از پسش بر بيام..

رو تخت چمباتمه زدم..چونه م و به زانوم تکيه دادم..صداي آرشام هنوز تو گوشمه..

وقتي بهم گفت مراقب خودم باشم..خشک نبود..رسمي هم حرف نمي زد..اروم بود..يه جور احساس تو صداش موج مي زد..

لبخند کمرنگي نشست رو لبام..

يعني باور کنم؟..

آرشام و من..

آه..

خدايا برام رويا نشه..

حقيقت داشته باشه..

آرشام مال من بشه..خب مگه چي ميشه؟...

شام نخورده بودم..چيزي َم بهم ندادن..به درک..با اين همه استرس کوفتم بود از گلوم پايين نمي رفت..

اين اتاق حتي يه حموم و دستشويي مستقلم نداشت..

رو تخت درازکشيدم..تو فکر بودم..به همه چيز فکر مي کردم..

به آرشام..

به اين جدايي که معلوم نيست چقدر مي خواد طول بکشه..

به ترسي که تو دلمه..هراسي که اروم وقرارو ازم گرفته..

نقشه ي مشترکمون..

مدارک آرشام و محلي که اونا رو مخفي کردن..

و انتقامي که از وقتي اوردنم اينجا حس مي کنم در من قوي تر شده..

با اينکه مي ترسم ولي نشون نميدم..

با اينکه نمي تونم چند لحظه بعدم و پيش بيني کنم ولي خودم و اماده کردم..

همه چيز اينجا بر پايه ي اجباره..همه چيز..

خودم خواستم که حالا اينجام..حتي اگه آرشام کمکم نمي کرد بازم مي اومدم..نمي دونم چجوري..شايد اون موقع به قيمت جونم تموم مي شد ولي..

باز خيالم راحت بود که هدفم و نصفه نيمه رها نکردم..تا تهش رفتم..

خوابم نمي برد..خداوکيلي هر کس ديگه اي هم جاي من بود خواب به چشماش نمي اومد..

در قفل بود ولي کليدش دست من نبود..

از شب مي ترسم..

از اين سکوت هراس دارم..

از تنهايي..

از اينکه اون سايه رو هم از دست بدم..

گفت مثل سايه باهامه..مراقبمه..

مي ترسم..دست خودم نيست..

اي کاش دست خودم بود و روش کنترل داشتم ..ولي نيست..

دستگيره تکون خورد..

چشمام کم مونده بود از حدقه بزنه بيرون..بستمشون..

صداي چرخش کليد توي قفل ضربان قلبم و بالا برد..

صداي باز شدن در....تنم يخ بست..

گوشه ي پتو رو تو مشت سردم فشردم..و در بسته شد..

خدايا خودم و به تو سپردم..خدايا تنهام نذار..

يکي از دستام زير سرم بود..بدون مکث با سر انگشت پشت گوشواره رو محکم لمس کردم....آرشام..

«آرشام»

-- قربان دستگاه شنود روشن شد..

با تعجب از پنجره فاصله گرفتم..پشت مانيتور ايستادم..

-صدا رو واضح تر کن..

--چشم قربان..

کيوان کنارم ايستاد..

با شنيدن صداي شايان اخمام جمع شد..

-- مي دونم که خواب نيستي..بذار چشماي خوشگلت و ببينم..

يه مکث کوتاه..

بي طاقت به مانيتور که نواري از امواج صداي پخش شده از دستگاه شنود رو نمايش مي داد زل زدم..

صداي پر از ترس دلارام..

خم شدم سمت مانيتور..با اشاره ي دست من بچه ها صدا رو بلندتر کردن..

- دستت و به من نزن عوضي..

-- چرا عزيزم؟..من تو رو مي خوام..براي همينم اوردمت اينجا..

- من به ميل خودم نيومدم تو اين خراب شده..دستت بهم بخوره خودم و مي کشم..

-- دستم؟.......و صداي خنده ي بلند شايان........

-- دستم که هيچ عزيزدلم..تو قراره تو آغوش من يه زندگي جديد و شروع کني..قراره مالک هميشگي ِتو، من باشم..اين آغوش از اين به بعد فقط

خواهانه هيکل ظريف و جذاب ِ تو ِ دختر..اينو بفهم..

صداي دلارام بغض داشت..کلافه از مانيتور فاصله گرفتم..

- خفه شو رواني....دستم و ول کن..بهت ميگم ولم کن....تو رو خدا بکش کنار..به من دست نزن....نکن..

هجوم بردم سمت پنجره .. مشت محکمي به ديوار کوبيدم..کيوان بازوم و گرفت..

--آرشام آروم باش ..

پنجه هام و از سر خشم تو موهام فرو بردم..با دادي که زدم مشت دوم رو به شيشه ي پنجره کوبيدم..شيشه با صداي بلندي لرزيد ولي نشکست..

- نمي تونــم .. بفهم کيوان..اون عوضي داره چکار مي کنه؟..

-- ولي ما ديگه شروع کرديم..نمي تونيم راهي رو که رفتيم برگرديم..

صداي شايان و شنيدم..مستانه قهقهه مي زد..

-- از چي مي ترسي خوشگلم؟..فعلا فقط دستتو گرفتم..تا يکي، دو روز اينده کاملا سرپا ميشم..نمي خوام وقتي تو اغوشم مي گيرمت دردي رو حس کنم..

مي خوام تمومش ل*ذ*ت باشه..ل*ذ*ت از اندام ه*و*س انگيزت..اينهمه مدت صبر کردم اين 2 روزم روش..

از پشت پنجره بدون اينکه کنترلي رو خودم داشته باشم داد زدم: د ِ آخه لاشخــور.... پير ِ سگ تو که اين همه سوگلي دور و برت و پر کرده ديگه چه

گيري دادي به اين دختر؟..

کيوان _ آرشام..

برگشتم و تو صورتش داد زدم: چيــــه؟..چيه هي آرشام آرشام راه انداختي؟..اون کفتار داره دلارام و تو اتيش ه*و*س*ش مي سوزونه..چرا نمي فهمي

کيوان؟..

کلافه دور خودم چرخيدم..به صورتم دست کشيدم..

- ولي من نمي ذارم..همه کسِش ُو به عزاش ميشونم..حالا ببين..

-- ما هم براي همين اينجاييم..شايان عاقبتش معلومه..

- زنده ش نمي ذارم..حالا ببين کي گفتم..حرفيه که زدم، پاشم وايسادم..

-- تو يه مکالمه ي کوتاه از اون و دلارام شنيدي اين همه بهم ريختي پس با چه جراتي تونستي شروع کننده ي اين بازي باشي؟..مگه نمي دونستي چي در

انتظارشه؟..

-بسه کيوان..واسه من موعظه نکن..نمي دونستم تو شرايطش که قرار بگيرم حالم ميشه اين..

-- يه جورايي حق داري..تا حالا تجربه ش نکردي..

دستم و رو چارچوب پنجره گذاشتم .. پيشونيم و به مچ دستم تکيه دادم..

- اخه چرا اينجوري شد؟..

--نبايد مي شد؟..

-از همون اول که حسش کردم خواستم جلوش و بگيرم ولي..

-- نتونستي..

نگاش کردم..اون غم هميشگي رو تو چشماش ديدم..

از پشت پنجره به ويلاي شايان نگاه کردم..

- هنوزم يادش ميافتي؟..

نفسش و عميق بيرون داد..

-- هيچ وقت فراموشش نکردم..

- به عذاب کشيدنش مي ارزه؟..

چند لحظه سکوت کرد ..نگاهش و تو چشمام دوخت و با لحن خاصي گفت: تو بودي چي؟..مي تونستي فراموشش کني؟..کسي که عاشقشي..کسي که با

ديدن ناراحتيش جون ميدي..کسي که با ديدن اشکاش واسه اروم کردنش تنها ارزوت اين ميشه که توي اون لحظه محکم تو بغلت بگيريش و زير گوشش

زمزمه کني من اينجام..پيش تو..با وجود من پس اين اشکا از چيه؟...........

لبخند کجي نشست رو لبام..از پنجره بيرون و نگاه کردم..

- يه روزي بود که با شنيدن اين حرفا مسخره ت مي کردم..

تلخ لبخند زد..

-- اره يادمه..مي گفتي هيچ دختري ارزش اينو نداره که يه مرد و به زانو در بياره..هنوزم رو حرفت هستي؟..

جوابم بهش تنها سکوت بود..

يادمه بهش چيا مي گفتم..

اما من ادم احساساتي نيستم..

من نمي تونم مثل کيوان باشم..تا به الان هيچ حرف عاشقانه اي به زبون نياوردم..

از اين چشما نگاه پراحساسي نصيب هيچ دختري نشده..

آرشام و ابراز احساسات؟!..

نمي شناسمش..

چون نديدم..

چون نخواستم که ببينم..

حالا چي شده؟..

يه دختر خيلي راحت اومد جلو و مسير زندگيم و تغيير داد؟..

با اين دل چکار کرد؟..

دلي که هميشه ايمان داشتم از جنس سنگ ِ ؟..

نگاهي که سرد بود..حالا نسبت به اون دختر..هيچ سرمايي رو در خودش نداشت..

حس مي کردم به هر کسي که بخوام مي تونم اين نگاه سرد و بندازم ..

اما در برابر اين دختر..

توانم و از دست ميدم..

«دلارام»

ديشب تا صبح پلک رو هم نذاشتم..حرفاي شايان..اون نگاه کثيفش..مثل بيد به خودم مي لرزيدم..

جرات نمي کردم تو اتاق يه بلوز عوض کنم..اينکارو بايد تو حموم مي کردم که اونم بيرون از اتاق بود..

عوضيا از قصد اين اتاق و برام در نظر گرفته بودن که همه چيز زير نظر خودشون باشه..

نمي تونستم اينجا زندوني باشم..بايد زودتر يه فکري بکنم..تنها راه حلشم ارسلان بود..

ديشب بعد از رفتن شايان آرشام خواست باهام حرف بزنه ولي موقعيتش نبود..اونا صدامون و مي شنيدن..

دلم براش تنگ شده بود..براي يه لحظه نگاه کردنش..حتي اون اخمايي که جذبه ش و صد چندان مي کرد..

واي آرشام..

الان چقدر بهت احتياج دارم..

اي کاش بودي و ارومم مي کردي..

بعد از تعويض لباس يه قلچماق منو واسه صرف صبحونه برد پايين ..ديگه لجبازي نمي کردم..ولي رامشون هم نشده بودم..

صبحونه م و با اخم و تخم خوردم..تو سالن بودم واسه همين نگام هر از گاهي به در اون اتاق خيره مي موند..هموني که دفترچه رو انداخته بودم زير

تختش..

تا وقتي از شر اين مزاحما خلاص نشم نمي تونم کاري کنم..

مرتب داشتم لفتش مي دادم تا شايد سر و کله ي ارسلان پيدا بشه..وقتي اين گردن کلفتا ازم دور بشن مي تونم دائما شنود و روشن بذارم..ولي تا اون

موقع مي ترسيدم شک کنن..

خدايا همه چيز به ارسلان بستگي داره..وگرنه اين 2روزم طي ميشه و....

هر چي نشستم و مثلا با فنجونم ور رفتم تا شايد ارسلان پيداش بشه نشد..

با اخم بلند شدم و اون يارو اومد سمتم که صداي سرخوش ارسلان و از پشت سر شنيدم..

دستم و اروم به گردنم کشيدم و نامحسوس اوردمش بالا و پشت گوشواره رو لمس کردم..

ارسلان _ به به ببين کي اينجاست..خانم خانما..صبح بخير..

برنگشتم..در عوض اون جلوم ايستاد..با اخم کمرنگي نگاش کردم و زير لب بهش صبح بخير گفتم..

خواستم راهم و کج کنم برم که بازوم و گرفت..جلوش و نگرفتم..ولي خيلي نرم خودم و کشيدم عقب..

به اون مرد اشاره کرد..اونم سر تکون داد و ازمون دور شد..

ارسلان با دست به بيرون از ويلا اشاره کرد..با لبخند گفت: بفرماييد بانو..افتخار همراهي ميدين؟..

-کجا ؟!..

-- تو باغ قدم مي زنيم..

بهترين فرصت بود....دلارام از دستش نده..

سرم و تکون دادم..لبخند رو لباش پررنگ شد..

شونه به شونه ش قدم برداشتم..

يه تونيک استين بلند ليمويي تنم بود با شلوار جين ابي تيره..ارسلان هم يه بلوز پاييزه ي قهوه اي روشن و شلوار پارچه اي خوش دوخت مشکي..

موهاي بلندش ازادانه رو شونه هاي پهن وعضلانيش رها بودن..چشماي سبزش زير نور افتاب مي درخشيد..

فکر مي کردم بيرون خبري نباشه ولي دور تا دور باغ نگهبان بود..

خب معلومه..ادم خلافکار و دم کلفتي مثل شايان بايدم اين همه محافظ دور خودش جمع مي کرد..

بايد يه جوري سر صحبت و باهاش باز مي کردم..ولي يهويي هم نمي شد..

از زور اضطراب انگشتام و تو هم فشار مي دادم..نگام به رو به رو بود و عميقا تو فکر بودم که صداي ارسلان منو به خودم اورد..

--ميشه بدونم چي باعث شده اينطورعميق بري تو فکر؟..

-مهم نيست..

-- دليل اين همه سردي رو نمي فهمم..

تو دلم گفتم حق داري نفهمي..تو چه مي دوني عموي گرگ صفتت چه به روز من و خانواده م اورده؟!..ايني که جلوت وايساده يه زخم خورده ست..

--دلارام..

با حرص نگاش کردم..خنديد..

-- خيلي خب دخترفقط صدات زدم..

اخمام و جمع کردم..

ايستاد..رو به روش وايسادم..يه کم نگاش کردم ولي از بس هيزبازي در اورد که پشيمون شدم و سرم و انداختم پايين..

اين ديگه کيه؟..2 ثانيه نميشه تو صورتش نگاه کرد..

--به حرفام فکر کردي؟..

-کدوم حرف؟!..

--مي دونم که يادت نرفته..من و تو....بدون شايان..

خودش داشت زمينه رو برام جور مي کرد..

- يعني به همين سادگي مي خواي عموت و دور بزني؟..

پوزخند زد..صورتش و به راست برگردوند و اطرافش و نگاه کرد..

-- همچين ساده هم نيست..ولي خب....

نگاهش و به من دوخت و جمله ش و ادامه داد: ارزشش و داره..

-- به چه قيمتي؟..

يه قدم بهم نزديک شد..

--به قيمت به دست اوردن تو..

اب دهنم و قورت دادم..کمي دور و بَرَم و نگاه کردم و سرم و انداختم پايين..

-- دليل از اين محکم تر؟..

- از کجا باور کنم؟..

--باور مي کني..خيلي زود..

- شايان به درک..برام مهم نيست مي خواي چکار کني..ولي من..

-- تو با من مي موني..خونه ي اخرش ميشه همين..

پوزخند زدم..

- اگه بتوني به خونه ي اخر برسي..

-- منظورت چيه؟..

-دستتون به من بخوره خودم و مي کشم..فک کردي همه چيز به همين آسوني ِ که ازش حرف مي زني؟..

با خشونت بازوم و تو چنگ گرفت..تکونم داد..وحشت زده نگاش کردم ولي جيکم در نيومد..

-- ببند دهنتو..من مثل شايان نيستم..درسته عموم ِ ..ولي اگه بابامم بود همين کار و مي کردم..اون خيلي چيزا داره که متعلق به منه..ولي هيچ وقت

ازشون حرفي نزدم..تو رو ازش مي گيرم در ازاي اون چيزايي که از من گرفته..

پس بگو..با عموش خرده فرمايشاتي داره منو انداخته وسط حساباش و تسويه کنه..

- من جزء ِ مال و اموال عموت نيستم که بخواي گرو کشي کني..

-- کدوم گرو کشي؟..تو براي هميشه واسه من ميشي..

خودمو کشيدم عقب..

- صنار بده آش به همين خيال باش..

خنديد..به صورتش دست کشيد..

-- هر چي بيشتر خودت و بکشي عقب منم بيشتر کشيده ميشم سمتت..

حالا که پا داده بود نبايد بيش از اين پيشروي مي کردم..واسه همين رو نفرتم سرپوش گذاشتم و سرم و انداختم پايين..

آرشام _ دلارام برگرد تو ويلا..

ارسلان _ وقتي اينطور با شرم سرت و زير ميندازي نمي دوني با دلم چکار مي کني..

آرشام تو گوشم فرياد زد: د ِ برو تو بت ميگم لعنتي..

ناخداگاه با همون فريادي که کشيد برگشتم سمت ويلا ولي ارسلان دستم و گرفت و نگهم داشت..

مطمئن بودم آرشام داره ما رو مي بينه..چه مي دونم لابد زيردستاش بين اين درختا هم دوربين کار گذاشتن..

شايدم از تو همون ساختمون داره اينور و نگاه مي کنه..

از ترسم سرم و بلند نکردم..

- بذار برم ..

-- کجا؟..تازه اومديم بيرون..

- نــ..نه ديگه بسه..اينجا خوب نيست..

نمي دونم جمله م رو پيش خودش چطور برداشت کرد که لبخندش پررنگ شد و نگاهش برق زد..

آرشام _ دلارام تا يه کار دست ِ تو و خودم ندادم و همه چيزو خراب نکردم برگرد تو ويلا..د ِ يـــالا..

بدجورعصباني بود..

دستم و با شتاب از تو دست ارسلان کشيدم بيرون..بدون اينکه نگاش کنم تند تند به طرف ويلا قدم برداشتم..

جلوم و نگرفت..انگار مي خواست همون جمله رو از زبونم بشنوه که شنيد..

رفتم تو اتاقم ولي قبل از اينکه درو ببندم يکي از نگهبانا جلوم ظاهر شد و با خشونت درو بست و قفل کرد..

نشستم رو تخت..بين راه شنود و خاموش کرده بودم..

اينجا اگه حرف مي زدم توسط دوربيني که تو اتاق بود متوجه مي شدن چه خبره..

صداي ارشام بي نهايت عصبي بود..جوري که شک نداشتم اگه جلومون بود ارسلان و زير مشت و لگد له مي کرد..چه به روز من مياورد بماند..

ولي تموم اينا نقشه ي خودش بود..پس ديگه اين همه داد و فرياد واسه چيه؟..

نکنه غيرتي شده؟..

اينکه ارسلان دستم و گرفت و اون حرفا رو بهم زد....

از ذوقي که تو دلم نشست بازتابش لبخندي شد که رو لبام جا گرفت..

حالا چکار کنم؟..کرم افتاده بود تو جونم که باهاش حرف بزنم..

نمي دونستم نزديکش کساي ديگه اي هم هستن يا نه ولي اينجور مواقع که عصباني مي شد وقتي پيشش بودم با حرفام اذيتش مي کردم..

الانم دلم مي خواست..

واي خدا شديد دلم مي خواد باهاش حرف بزنم..

بايد يه چيزي رو بهونه مي کردم..

مثلا حموم..

اره اينجوري مي تونم بيشتر طولش بدم..

يه کم تو اتاق رژه رفتم..با يه تصميم آني به در اتاق ضربه زدم..کليد تو قفل چرخيد..هيکل چهارشونه ي نگهبان تو درگاه ظاهر شد..

--چي مي خواي؟..

با اخم جوابش و دادم: بايد برم بيرون..

--کجا؟..

- شما اينجا خدمتکار زن ندارين که من دم به دقيقه بايد قيافه ي نحس شماها رو.........

با خشم نگام کرد بعدشم درو محکم بهم کوبيد..زهرمار تو جونت مرتيکه ي چلغوزو نيگا کنا..نذاشت حرفم و بزنم..

شيطونه ميگه.....

در باز شد..همون زني که منو اورد تو اين اتاق و بازرسيم کرد جلوم وايساد..

به حالت سوالي نگام کرد ..

- مي خوام برم حموم..

يه نگاه سرسري به سرتا پام انداخت..

با سر به دراتاق اشاره کرد..

--راه بيافت..

انگار گروگان گرفتن..

رفتم تو حموم و درو بستم ..واسه محکم کاري 2 تا قفل پشت سر هم ..

اولش خواستم حموم نکنم ولي بعدش گفتم اينا به يه مگس تو هوا وِز بزنه مشکوک ميشن..اونوقت اينکار من که ديگه خيلي تابلو بازيه..

لباسام و دراوردم و وان رو پر از اب کردم..

سرويس حموم ِ اينجا کاملا با ويلاي آرشام فرق داشت..يه وان بيضي شکل سفيد و براق..کاشي ها و سراميکاي سفيد با طرح هاي نقره اي پيچ در

پيچ..قشنگ بود ولي بخوره تو سرشون هيچ کجا ويلاي ارشام نميشه..

قبل از اينکه دستام خيس بشه شنود و روشن کردم..

نشستم تو وان..واي چه گرمه..

کاملا حواسم بود گوشواره خيس نشه..شايد ضدآب باشه ولي خب احتياط شرط عقل ِ ..

اب و باز گذاشتم تا صدام بيرون نره..

با لبخند اسمش و صدا زدم..

-آرشام..

تشر زد: تو داري چکار مي کني دلارام؟..چرا گذاشتي...

جمله ش و ادامه نداد..

-مگه چکار کردم؟..همه ش از طرف ارسلان بود.......با شيطنت ادامه دادم:من که دارم طبق نقشه پيش ميرم پس چي شد؟..

-- حرف من يه چيز ديگه ست..بحث و عوض نکن..

-چه چيزي؟..

صداش از حرص پر شد..

--دلارام اذيت نکنا وگرنه..

-آرشام اذيتت نمي کنما.. وگرنه چي؟..

تموم مدت لبخند رو لبام بود و تن صدام غرق شيطنت..

انگار يکي پيشش بود که صداي پچ پچش و شنيدم..

-- تو برو بيرون...........دلارام الان کجايي؟..

- با کي حرف مي زدي؟!..

--ازت سوال کردم کجايي؟..

با همون لبخند ريلکس به بدنه ي وان تکيه دادم و گفتم: يه جـــاي خـــوب..نميشه بگم جاي شما خالي..شرمنده..

فکر مي کردم فقط خودش صدام و مي شنوه..واسه همين راحت باهاش حرف مي زدم..

--کجا؟!..

کش دار گفتم:اووووممممممم..تو يه حموم شيک و مجهـــز..تو يه وان خوشگل و........

--خيلي خــوب..

صداش به قدري بلند بود که تو جام پريدم..انگار که پيشمه..

-چرا داد مي زني؟..خودت گفتي بگو کجايي منم گفتم..

-- اينجوري؟..

باز شيطون شدم..

- مگه چجوري گفتم؟..

صداي نفساي نامنظمش به گوشم خورد..

-حالتون خوبه جناب مهندس؟..

-- دلارام مگه اينکه...

خنديدم..

- مگه اينکه چي؟..دستت بهم نرسه؟..برسه چي ميشه مثلا؟.......آخ..

تند گفت: چي شد؟!..

خنديدم:آخ آخ آهِت منو گرفت..

صداش نرم و گرفته تو گوشم پيچيد..

-- دلارام نکن..

سکوت کردم..سکوت کرد..صداي نفساش چقدر برام ل*ذ*ت بخش بود..

-آرشام..تنهايي؟..

--چطور مگه؟..

با شَک پرسيدم: فقط خودت صدام و مي شنوي ديگه مگه نه؟..

مکث کرد..

-- يه گروه اينجا دارن امواج شنود و دريافت مي کنن..درضمن ضبطم ميشه..

رنگم پريد..واي خدا..

صدام مي لرزيد..

-آ..آرشام..تو رو جون من راست ميگي؟..همه شنيدن؟..

بعد از يه سکوت کوتاه که جونم و به لبم رسوند صداش و شنيدم..

--صدا رو فقط خودم دريافت مي کنم..يعني درحال حاضر..مکالمات تو و شايان رو بچه ها بهش رسيدگي مي کنن..

يه نفس راحت کشيدم..

-پووووف..خواستي تلافي کني اره؟..

-- تو فکر کن اره..

- ديگه فکر کردن نمي خواد..قلبم وايساد..

هيچي نگفت..فقط صداي نفساي بلندش و مي شنيدم..

- خب ديگه من بايد برم..ممکنه شک کنن..

--باشه..بيشتر مراقب باش..

خنديدم..

-نترس حواسم هست..فقط..

-- چي؟..

- خدا کنه تا فردا بتونم ارسلان و.......مکث کردم و ادامه دادم: وگرنه شايان....

--نگران نباش..کار به اونجاها کشيده نميشه..منم امروز دست به کار ميشم..

-باشه..تو هم مواظب خودت باش..واقعا نگرانم..

--ديگه واسه چي؟..

اروم گفتم: واسه چي نه..واسه کي....نگرانم واسه جفتمون..خدا کنه بتونم از پسش بر بيام..

سکوت کرد..تا چند لحظه..

-آرشام..آرشام صدام و مي شنوي؟..

--آره شنيدم..نگران چيزي نباش..فقط اگه.......تو چنين مواقعي ياد اون سايه بيافتي شايد تونستي آروم بشي..اون شب و فراموش نکن..

منظورش وفهميدم..رو لبام لبخند نشست..

تقه ي محکمي به در خورد..سريع اب و بستم..

صداي همون زن و شنيدم..

-- بسه ديگه بيا بيرون..

-خيلي خب اومدم..

آب و باز کردم..

- من بايد برم..

--برو..فقط تموم مکالمات و وصل کن..چه با شايان و چه با ارسلان..

-باشه حتما..

«آرشام»

هدفون و از رو گوشم برداشتم..

اين قسمت از مکالمات رو از روي مانيتور حذف کردم..

در باز شد..

کيوان بود.. با لبخند خاصي نگام مي کرد..

--تموم شد؟..

-مي بيني که..

کنارم ايستاد..خنديد..

-- دختر شيطونيه..خدا به دادت برسه..

- دلارام تنها دختري ِ که نتونستم نرمش کنم..هميشه از من يه قدم جلوتر بود..

--از چه نظر؟..

-شيطنت، حاضرجوابي..يه جورايي بي پرواست.. ولي نگاهش برخلاف حرکاتش ارومه..

-- پس....

-تموم فکر و خيال من از همين چشما شروع شد..نه به زيباييش توجه داشتم و نه به هر چيز ديگه اي..در وهله ي اول بي پروا بودنش و بعد هم نگاهش

که درست مثل اسمش مي مونه..

به ميز تکيه داد..دست به سينه سرش و تکون داد..

-- و براي مردي مثل تو همين کافيه تا دل ببنده..يادته هميشه مي گفتم آرشام تو بايد بگردي دنبال کسي که اول بتونه به زندگيت ارامش بده..ولي تو درهمه

حال غرور بيش از اندازه ت رو تحسين کردي و گفتي آرشام هيچ وقت تغيير نمي کنه..

با اخم نگاش کردم..

- هنوزم سر حرفم هستم..

-- غرور و عشق با هم؟!..به نظرت شدنيه؟..

-ميشه انقدر از واژه ي عشق استفاده نکني؟..کلافه م مي کنه..

کمرم و به پشتي صندلي تکيه دادم و سرم و به عقب فرستادم..به صورتم دست کشيدم و نفسم و عميق بيرون دادم..

-- تو عاشقي منتهي داري فرار مي کني..هم قبولش داري و هم نه..مشت ِ دل ِ ناآرومت پيش خودت باز شده..ولي ببين کي بهت گفتم، تو بالاخره قبولش مي

کني..يه روز به اين حرفم مي رسي..

- ديگه بس کن کيوان..

-- باشه..اما هنوزم يه دنده اي..وقتي خواستي با دلارام تنها باشي و من و بچه ها رو از اتاق بيرون کردي فهميدم باهاش راحتي ..ولي به حدي مغروري

که نمي خواي بچه ها نرمش و تو رفتارت ببينن..

خيلي راحت مي تونستي صدا رو از اسپيکر قطع کني ولي همه ي ما رو فرستادي بيرون..

نميگم عشق..خيلي خب..ولي به علاقه ت توجه کن..کاري نکن يه روز از دستش بدي و يه عمر پشيموني برات باقي بذاره..راهي رو که من رفتم تو

نرو..اخرش ميشي يه مجنون ِ حسرت به دل..درست مثل همين ادمي که جلوت وايساده..

از رو صندلي بلند شدم..

- من هيچ وقت مجنون نميشم..

زدم رو شونه ش و با پوزخند ادامه دادم: راهي که تو رفتي رو من خيلي وقته تجربه کردم..ولي مسيرامون با هم فرق مي کنه.. تو با پاي دلت رفتي و من

با پاي خودم..

--حالا کجا ميري؟..

- بايد برم خونه..بعدشم شرکت..اگه بخوام تموم مدت اينجا بمونم شايان و دور و برياش از نبودم شک مي کنن..

وقتي ارسلان و کشيديم وسط من وارد عمل ميشم..يادت نره تلفني آمار لحظه به لحظه شون و بهم ميدي..آخر شب باز سر مي زنم..

--باشه..خبري شد بهت ميگم..

منشي _ قربان يه خانمي اومدن ميگن با شما کار دارن..

-فعلا سرم شلوغه بگو منتظر باشه..

--بله،چشم..

داشتم به پرونده هاي شرکت رسيدگي مي کردم..تو اين مدت که نبودم همه ي کارا بي نقص انجام شده بود..

گرچه وقتي هم که کيش بودم دورادور رو کاراي شرکت نظارت داشتم..به هر کسي اعتماد نداشتم ولي کسايي رو که بهم امتحان پس داده باشن و مي

شناسم..

پرونده رو بستم..به صندليم تکيه دادم..دستامو روي دسته ش گذاشتم و انگشتام و در هم گره زدم..

توي همين حالت به دلارام فکر مي کردم..به کسي که اين روزا ذهنمو درگير کرده بود..

حرفاي کيوان..

سالهاست مي شناسمش..يه همکار صميمي ..کسي که برام شناخته شده بود..فرد مطمئن و کاملا زيرک..

ولي بر عکس من اون احساسات رو تو کارش دخيل کرد..براي همين هم شکست خورد..دختري که ناخواسته وارد زندگي کيوان شد..ولي نتونست باور

کنه که کيوان چطور ادميه..

تا اينکه يک شب غرق در خون در حالي که رگش و زده بود تو خونه پيداش مي کنن..

کيوان به وضوح از بين رفت..تا اون موقع يه ادم احساساتي بود ولي با اين اتفاق ..اون هم اينطور ناگهاني تبديل به يه ادم سرد شد..

کسي که تو کارش جدي بود و تا پاي عمل مي ايستاد..خودش و غرق کرد..غرق در کار و افکار و ذهنيت هاي پوسيده که تمام اونها متعلق به گذشته بود..

هيچ وقت نتونستم درکش کنم..هميشه اون رو به باد تمسخر مي گرفتم چون درکي از عشق نداشتم..من جايي به دنيا اومدم که مردمانش عشق رو با

خيانت همسان مي دونستند..

به ادم عاشق ناسزا مي گفتند ..

دروغ رو سرلوحه ي خودشون قرار داده بودند و از شيطان فرمان مي گرفتند..

من از احساس چيزي نمي دونم..

من با لبخند بيگانه م..

به من ياد دادن سخت باشم..

ولي نبودم..

تا وقتي که 20 سالم شد يه جوون بودم مثل بقيه ي جوونا..

من بين اون همه ادم مغرور و متکبرخواستم که همه چيز رو تغيير بدم ولي..خودم تغيير کردم..

تقدير با من بازي خوبي رو شروع نکرد..باهام کاري کرد که از زندگي گذشته م دست بکشم..بشم يه آرشام ديگه..آرشامي که متولد شد، زمين تا اسمون

با آرشام سابق فرق مي کرد..

گناهکارم کردن..نتونستند لحظه اي آرامش رو به من ببينن..

من همه چيزم و از دست دادم..

همه چيزم و..

دکمه ي تماس با منشي رو فشار دادم..

- به اون خانم بگو بياد داخل..

--چشم قربان..

چند لحظه طول کشيد که در اتاق به ارومي باز شد..

با کمي تعجب به دلربا که تو درگاه ايستاده بود نگاه کردم..اومد تو و با لبخندي افسونگر درو بست..

--سلام ..از ديدنم شوکه شدي؟..

- چرا اومدي شرکت؟..

--مي تونم بشينم؟..

کمي تعمل کردم..بايد مي فهميدم چي مي خواد..با سر اشاره کردم....نشست..

-- راستش اومدم باهات حرف بزنم..

- حرفامون و همون شب تو کيش زديم..

-- تو حرفات و زدي نه من..

- چرا حالا اومدي؟..

-- سرم شلوغ بود..بابام تصادف کرده..

-چطور؟!..

-- برگشتيم اين اتفاق افتاد..تو کيش هم مي خواستم بيام پيشت ولي دوست مامي رو اونجا ديديم و اونا هم دعوتمون کردن..مامي هم اصرار کرد که

بمونيم..بابام هنوز بيمارستانه..

- حالش چطوره؟..

--خوبه..چيز مهمي نبود..فقط پا و سرش شکسته..نمي تونستم تنهاش بذارم..مامي هم حالش خوش نبود..ولي ديگه امروز دلم و به دريا زدم و اومدم

پيشت..

دستام و روي ميز گذاشتم و انگشتام و در هم فشردم..

-چي مي خواي بگي؟..

-- همه ي حرفاي نگفته..حرفايي که تو دلمه و تو نمي خواي بشنوي..

- پس از اينجا برو..

-- نيومدم که برم..اومدم بمونم..

- هيچ وقت نديدم بخواي خودت و به پسري نزديک کني و يا حتي جلوش التماس کني..

-- تو براي من هر پسري نيستي آرشام..تو براي من فرق مي کني..تو يه ادم متفاوتي..کمتر کسي رو با اخلاق و خصوصيات تو ديدم..برام جذابي..يه

جورايي خاصي..

- اما مجبوري..من اهل اين برنامه ها نيستم..

--مي دونم..چيز زيادي هم ازت نمي خوام..چون مي شناسمت اينو ميگم..

- چرا اين همه اصرار داري؟..

-- چون دوستت دارم..اگه عاشقت نبودم هيچ وقت قدم جلو نمي ذاشتم..

- ولي من هيچ حسي بهت ندارم..اينو قبلا بهت گفتم..

-- گفتم که مي دونم..ولي تمومش پاي خودمه..درضمن مي دوني که..

-چي؟!..

با لبخند نگام کرد..

--دقيقا 4 روز ديگه تولدته..تصميم دارم يه مهموني بزرگ ترتيب بدم..خواستم بهت نگم تا وقتش برسه ولي مي شناسمت و مي دونم اگه حرفي بزني

سرش وايميستي خواستم از قبل در جريان باشي..

با اخم غليظي زل زدم تو چشماي عسليش که با شيفتگي هر چه تمام تر نظاره گر چهره ي پر شده از خشم من بود..

- هيچ مي فهمي چي داري ميگي؟..بهت گفتم نه..اونوقت تو به خاطر من مهموني ترتيب دادي؟..دلربا همه چي تموم شده..حتي همون دوستي ساده ..

اشک تو چشماش حلقه بست..از روي صندلي بلند شد وجلوي ميز ايستاد..

با اخم و عصبانيت گفت: ساده نبوده و نيست..چرا نمي خواي بفهمي آرشام که من دوستت دارم؟..تو تمومش کردي ولي من نه..اون شب حرفات و زدي

ولي نذاشتي منم حرفاي دلمو بهت بزنم..سريع رفتي..آرشام.. پاي کس ِ ديگه اي در ميونه؟..

از جا بلند شدم و دستام و رو ميز گذاشتم..

کمي به جلو خم شدم و داد زدم: به تو مربوط نيست..حق نداري من و بازخواست کني..

بغض داشت..به ارومي گفت:پس هست..کي؟..نکنه اون دختر ِ که تو کيش باهات بود؟..اسمش دلارام بود درسته؟..

يه قطره اشک رو صورتش نشست..صدام و کمي پايين اوردم..

-- من قلبي ندارم که بدمش به کسي..اين بحث و همينجا تموم کن..

- مگه ميشه؟..تو هم يه ادمي..مثل همه ي اين مردمي که اطرافت دارن زندگي مي کنن حق حيات داري..تا وقتي نفس مي کشي مي توني عاشق بشي..

-- نميشم چون بلد نيستم..من از عشق وعاشقي بيزارم..دلربا برو بيرون از اتاق..اعصابم و بيشتر از اين نريز بهم ..

- باشه ميرم..ولي بهم قول بده که مياي مهموني ..قول بده تا برم..

کلافه تو موهام دست کشيدم و سرم و چرخوندم..نفس عميق کشيدم و نگاهش کردم..منتظر بود..

- چرا اصرار مي کني؟..

-- چون برام مهمي..من که دشمني باهات ندارم اينطور باهام رفتار مي کني..بعد از 5 سال برگشتم و مي خوام تلافي کنم..

- تو درخواستت اينه که من به اين مهموني بيام و من به خاطرش يه شرط ميذارم..

-- چه شرطي؟!..

-اينکه بعد از مهموني منو براي هميشه فراموش کني..ديگه نمي خوام به من فکر کني و يا به ديدنم بياي..قول ميدي؟..

سکوت کرد..چونه ش از بغض لرزيد..

-نمي تونم..من....

--فقط قول بده..در اينصورت ميام..

گوشه ي لبش و به دندون گرفت و سرش و زير انداخت..قطره ي اشکش رو با سر انگشت پاک کرد..

با صداي بم و گرفته اي گفت: باشه..فقط تو بيا بعدش من براي هميشه از زندگيت ميرم بيرون..

- نه..........سرش و بلند کرد..انگشت اشاره م و جلوش گرفتم : تو هيچ وقت تو زندگي من نبودي دلربا..من به تو به چشم يه دوست نگاه مي کردم نه

معشوق..اگه از اول بهم مي گفتي همون موقع مي کشيدم کنار..مقصر اين اتفاقات خودتي ..

چند لحظه تو چشمام نگاه کرد..مخمور و اشک آلود..

- آرشام خيلي سخته..معامله ي بديه..به خدا عين اين مي مونه که بگي قلبت و با دستاي خودت از تو سينه ت در بيار و بنداز دور..

همچين دردي رو دارم حس مي کنم..آرشام من که بعد از اين مهموني ميرم رد کارم ولي اميدوارم يه روز تو هم اين حس رو تجربه کني..

تو ميگي قلبي تو سينه ت نيست ولي يه روز مي فهمي که تو سينه ت قلب داشتي ولي خودت از وجودش بي خبر بودي..و زماني حسش مي کني که صداي

تپش هاي بلند و نامنظمش رو بشنوي..

اونوقته که مي فهمي به درد من دچار شدي..درد عشقي که نافرجامه..فقط خدا کنه طرفت اونقدر بخوادت که دست رد به سينه ت نزنه..

ولي اميدوارم واسه يه بارم که شده طعمش و بچشي و بفهمي من چي دارم ميگم..............

قطرات اشک صورتش و خيس کرده بود که زمزمه کرد:خداحافظ..اخر هفته يادت نره..منتظرتم..

و به سرعت باد از اتاق بيرون رفت..

بعد از رفتنش لحظه اي به حرفاش فکر کردم..

تپش هاي بلند و نامنظم..

براي اولين بار اين تجربه رو در خودم ديده بودم اون هم زماني که با دلارام حرف مي زدم..

گفته هاي کيوان مبني بر عاشق شدن..

عشق..

عشق..

اصلا نمي تونم درکش کنم..چرا از وقتي فهميدم اين حس داره در من پيشروي مي کنه دائم خودم و کنار مي کشم؟..

چرا نمي خوام قبول کنم؟..با اينکه هست و وجودش و حس مي کنم ولي هر بار ردش کردم..

مي خوام خوددار باشم و هستم اما..در مقابل صورت خيس از اشک هر دختري مقاومم ولي اون..قطره اي رو به دريايي مي بينم..

تا حالا نخواستم پناه کسي باشم و يا دختري رو کنار خودم نگه دارم..

ولي اون دختر..يه جور ديگه بهش نگاهش مي کردم..وقتي ميگه تنهام مي خوام بگم که نيستي..ولي غرور اين اجازه رو بهم نميده..اما حرکاتم از غرورم

فرمان نمي گيره..پس..

نفسم و محکم بيرون دادم و خودم و رو صندلي پرت کردم..نمي تونم به افکار درهمم نظم بدم..سرم به خاطر حجم اين همه سوال داره منفجر ميشه..

به ساعتم نگاه کردم..مي دونستم الان سرش خلوت ِ و مزاحمي کنارش نيست..با فکري که به سرم زده بود مي تونستم نقشه م رو بهتر از قبل پيش ببرم..

تلفن و برداشتم و شماره ش و گرفتم..بعد از 3 بوق صداي نحسش تو گوشي پيچيد..

شايان_ الو..

-مي خوام باهات حرف بزنم..وقت که داري؟..

-- اين همه سال گذشته و تو هنوز ياد نگرفتي قبل از هر حرفي بايد سلام کني پسر؟..

- گيرم سلام و بعد هم احوال پرسي..اينا به کار ِ من نمياد..

--اگه نمي شناختمت يه چيزي ....خب بگو ببينم واسه چي زنگ زدي؟..ارسلان مي گفت اون شب سر اوردن دلارام بدجور گرد و خاک راه انداخته بودي..

- مي بينم که عين بچه ها اومده پيش بزرگترش چقولي کرده..چرا خودت نيومدي دنبالش؟..تو مي دونستي من از ارسلان دل خوشي ندارم..

-- پس واسه همين افتاده بودين به جون هم آره؟..

قهقهه ي مستانه ش گوشم رو پر کرد..دستم و روي ميز مشت کردم..

شايان_کي مي خواين اين بچه بازي رو تموم کنيد؟..

- دشمني من و ارسلان بچه بازي نيست.... براي اين بهت زنگ نزدم..

--مي خواي بدوني حال دلارام چطوره؟..

- برام مهم نيست..اونم مثل بقيه..

--چطور؟!..

- کار من که باهاش تموم شده اميدوارم واسه تو هم يه سودي داشته باشه..

-- مطمئن باش که وجود دلارام براي من سرشار از سود و منفعته..يعني تو هيچ حسي بهش نداشتي درسته؟..

- چه حسي؟!..تو که بايد منو بهتر بشناسي..من قلبي ندارم که کسي رو بهش راه بدم..هيچ دختري نيست که من ازش خوشم بياد..

-- ولي دلارام علاوه بر زيبايي يه چيز ِ خاصي تو وجودش داره که هر مردي رو مي کشونه سمت خودش..از اينکه لونده ولي حرکاتش غيراراديه خوشم

مياد....

و صداي خنده ي بلندش که منو تا سرحد مرگ عصبي مي کرد..

دست مشت شده م رو باز کردم..کاغذ سفيد ِ روي ميزم و برداشتم و با حرص تو دستم مچاله کردم..

اگه جلو دستم بود اونوقت مي دونستم جاي اين کاغذ چطور بايد گردن اون کثافت و خرد کنم..

- اخر هفته دلربا مهموني گرفته..خبرشو داري؟..

-- نه، چطور مگه؟!..

- گفتم شايد به تو هم خبر داده..

-- هنوز که چيزي نگفته منتهي اگرم دعوت کرد ممکنه رد کنم..

- ولي من حتما شرکت مي کنم..

--فکر مي کردم از دلربا متنفري؟..

- بخواي بدوني من از همه ي دخترا فاصله مي گيرم..

-- پس دليل تماست چيه؟..

- اينکه تو اين مهموني مي خوام ترتيب يه معامله ي بزرگ و بدم..هستي؟..

-- چه معامله اي؟!..

صداش جدي و در عين حال کنجکاو شد..

پوزخند زدم..

-قاچاق مواد..تمومش هروئين ِ ..

--تو که تو اين خطا نبودي..پس چي شد؟..

- معامله از طرف من نيست..يه نفر که تو اکثر شاخه ها بهم کمک کرده الان کارش گير ِ ..ازم کمک خواسته تا براش مشتري جور کنم..محموله ش

بزرگه..دنبال يه واسطه ست و يه طرف معامله که ابشون کنه..

--پس بايد از اون دُم کلفتاي حرفه اي باشه..

- آره کار بلده..تو رو بهش پيشنهاد کردم..مي گفت تعريفت و زياد شنيده..

-- خب، داره جالب ميشه..تعريف کن..

- خواستم پشت تلفن آمار ندم ....

-- نه نه همين الان اگه مي توني پاشو بيا اينجا..

لبخند کجي رو لبام جا گرفت که در همون حال گفتم: تا 1 ساعت ديگه اونجام..فعلا..

--منتظرم..

تماس و قطع کردم..

درست همونطور که مي خواستم..قرار بود من يه مهموني به همين منظور ترتيب بدم منتهي به خاطر مهموني ِ دلربا اين قسمت از نقشه م برگشت..

بنابراين مي تونستم از اين فرصت استفاده کنم..

معامله ي سنگيني بود..

«دلارام»

در حالي که از زور بي حوصلگي با سر انگشتم روتختي رو لمس مي کردم و عميق تو فکر بودم در اتاق باز شد..

سرم و بلند کردم و نگام که بهش افتاد صاف سرجام نشستم..

ارسلان بود..

لبخند به لب وارد شد و درو بست..

--انگار حوصله ت سر رفته..

و با سر به دوربيني که گوشه ي سقف نصب بود اشاره کرد..پس منو ديده..

سرم و تکون دادم و با اخم نگام و ازش گرفتم..به بهونه ي اينکه مي خوام به موهام دست بکشم دستم و بردم زير موهام و نامحسوس شنود و روشن

کردم..

نشست رو تخت..درست رو به روم..

-- نمي دونم مي دوني يا نه ولي من ادم عجوليم..راجع به پيشنهادم فکر کردي؟..

مکث کردم..ديگه طاقت نداشتم..بايد تمومش کنم..حتم داشتم فرداشب شايان مياد سروقتم..طبق گفته هاي خودش و توي اين موقعيت انجام هرکاري رو

ريسک مي دونستم..

- پيشنهادت چي بود؟!..

کمي نگام کرد..خواستم سرم و بندازم پايين ولي اينکار و نکردم..

ديگه دستش پيشم رو شده بود که چطور ادميه..طبق سفارشات آرشام نقطه ضعفشون و مي دونستم..

شايان عاشق معاملات بزرگ بود..

و ارسلان به دخترايي که دست نيافتني باشن و براش به قول معروف طاقچه بالا بذارن يه جور ديگه اي عکس العمل نشون مي داد ..

البته آرشام تاکيد داشت تا مي تونم ازش دور بمونم ولي خودم مي خواستم هرچه زودتر اين بازي تموم بشه ..که واقعا ديگه صبر و حوصله م نمي کشيد..

-- خيلي زود فراموش کردي..اينکه با من باشي و منم کاري کنم تا شايان بي خيالت بشه..

- فکر نکنم بتوني..شايان زرنگ تر از اين حرفاست..

صورتش و اورد جلو و با لحن مرموزي گفت: هيچ کس رگ خواب شايان و بهتر از من نمي شناسه.. اينجور مواقع وقتي پاي يه دختر بياد وسط ، دست و

دلش مي لرزه ولي خيلي زود دلش و مي زنه..من کاري مي کنم قبل از اينکه به خواسته ش برسه ازت دست بکشه..

- چطوري؟!..

خواست صورتم و نوازش کنه که سرم و کشيدم عقب..دستش رو هوا موند..اروم اوردش پايين و گفت: اونش با من..

-يعني تو مي خواي منو از دست شايان نجات بدي و..

-- و براي هميشه پيش خودم بموني..

- و رو چه حسابي فک کردي من قبول مي کنم؟..يعني تو از شايان بهتري؟..

-- نه..من از اونم بدترم..ولي شايان ديگه ته ِخطه..نمي تونه ادامه بده..چيزي نمونده که اين تشکيلات بيافته دست من..من با شايان فرق مي کنم..چشمم

دنبال هر کسي نيست..طرفدارعيش و نوشم ولي در کنارش هميشه به دنبال کسي گشتم که متعلق به خودم باشه..دست نيافتني وخاص....دختري که نميشه

به راحتي به دستش اورد ..به زور مي تونم..ولي اينکه خودت بياي پيشم برام يه جذابيت ديگه اي داره..

سکوت کردم..چند لحظه طولش دادم..منتظر جوابم بود..از قصد و نيتش باخبر شدم..ارسلان يکي پست تر و رذل تر از شايان بود..........

اروم تر گفت: 2 راه داري.. يکيش مي رسه به شايان.. و راه بعدي مستقيم مياد پيش خودم..

سرم و زير انداختم که درهمون حال زمزمه کردم: ظاهرا راه ديگه اي ندارم..از شايان متنفرم..

-- از من چطور؟..

به دروغ و با لحني اروم گفتم: تو؟..مگه باهام چکار کردي که بخوام ازت نفرت داشته باشم؟..

و بي مقدمه جوابم و داد: از چنگ کسي که عاشقشي درت اوردم..

- کدوم عشق؟!..

--آرشام..

پوزخند زدم..سعي کردم خودم و عصبي نشون بدم..

- آرشام عشق من نيست..هيچ وقتم نمي تونه باشه..اونم يکيه لنگه ي شايان بلکن بدتر..فقط تا تونست ازم سواستفاده کرد..چه وقتي منو از چنگ

منصوري کشيد بيرون و شدم کلفتش و چه وقتي که وادارم کرد بيام کيش و نقش معشوقه ش و بازي کنم..حالا هم که با دلرباست..

--خودش بهت گفته با دلرباست؟..

- تو کيش که با هم بودن..از مابقيش خبر ندارم که چکار کردن ولي دلربا به خودم گفت که عاشق آرشام ِ ..اونم که رفتارش باهاش نرم بود..به من که مي

رسيد اخماش و مي کشيد تو هم..ولي جلو اون دختر ِهيچ کاري نمي کرد..

تموم مدت مشکوکانه بهم چشم دوخته بود..

--شک دارم ارشام عاشقت باشه..چون مي شناسمش مي دونم چطور ادميه..ولي تو..نگاهت بهش اون شب که به زور مي اوردمت يه جورايي بود..دروغ

که نميگي؟..

اخمام و بيشتر کشيدم تو هم..بهش توپيدم : چه دروغي؟..دارم بهت ميگم دوسش ندارم..مگه مغز خر خوردم عاشق آرشام بشم؟..ادم قحطه؟..شايد جذاب

باشه ولي اخلاق نداره..ازش چي ديدم که بخوام عاشقش بشم؟..اون شب ترسيده بودم..خواستم کمکم کنه..وگرنه خودش مي دونه که چقدر ازش

بيزارم..فقط تا تونست ازم سواستفاده کرد..

به قدري محکم و جدي حرفام و تحويلش دادم که بهت زده تو جاش موند..

خودمم داشت باورم مي شد..خدايا منو ببخش.. کي ميگه من عاشق آرشام نيستم؟..جونمم واسه ش ميدم..اصلا عاشق ِ همين اخلاقش شدم..

جذبه اي که آرشام تو وجودش داشت رو تا به حال درون هيچ مردي نديده بودم..

محکم بودنش..اينکه تو کارش جدي بود و به حرف هيچ کس جز خودش بها نمي داد..

واقعا مرد خاصي بود..

-- نمي دونم..ولي خب حرفات منو به شک انداخت..در هر صورت مهم اينه که تو الان اينجايي..رو به روي من..مهم نيست که عاشق آرشام باشي يا هر

کس ديگه..تنها چيزي که الان اهميت داره تويي و اينکه درخواستم و قبول کني..اين اخرين شانس ِ تو ِ..پس ازش استفاده کن..

خواستم ترديد رو تو چشمام ببينه واسه همين گفتم: مي خوام قبول کنم..اما..

--اينکه پيش من باشي با اوني که فقط براي يک شب طعم آغوش شايان رو مثل خيلي هاي ديگه تجربه کني بينشون کلي فرق وجود داره ..من همه چيزو

تضمين مي کنم..بهت اين اطمينان و ميدم که زندگيت با اين تصميم کاملا زير و رو ميشه..

- باشه..قبول مي کنم..فقط چون راه ديگه اي برام نمونده..

لبخند زد..

-- مي دونم يه روز اين رابطه به يه علاقه ي دو طرفه تبديل ميشه..از طرف من مطمئن باش..بدون اگه عاشقت نبودم هيچ وقت اين همه اصرار نمي

کردم..

تو دلم پوزخند زدم ولي رو لبام هيچ نقشي نيافتاد..فقط نگاش کردم و سرم و به نرمي تکون دادم..

لباش و اورد جلو که گونه م و ببوسه ..ناخداگاه سرم و کج کردم و نذاشتم..اخم کرد..انگار توقع اين عکس العمل و نداشت..

واسه اينکه يه جورايي ماست ماليش کرده باشم گفتم: اول شر شايان و کم کن بعد هرکار خواستي مي کنم..تو باهام معامله کردي يادت که نرفته؟..

انگار قانع شد که اخماش اروم ازهم باز شد..

-- اينم حرفيه....

- فک کنم فرداشب شايان بياد سروقتم..خودش گفت 2 شب ديگه پس فرداشب مياد..بايد يه کاريش کني..

-- بهم گفته..نگران نباش کنترل همه چيز دست منه..فرداشب پاش به اتاقت هم نمي رسه..

- مي خواي چکار کني؟..

-- شايان وقتي بد مست کنه گيج ميشه..اون شب ميشه يکي از همين دخترا رو که از نظر هيکل و ظاهر شبيه به تو باشه رو با کمي گريم بفرستيم تو

اتاق..

-ولي اگه فهميد چي؟!..

-- ممکنه..اونوقت يه فکري واسه ش مي کنيم..

- تا حالا شده اينجوري سرش و شيره بمالي؟..

خنديد..

-- نه ولي وقتي حسابي مستش کردم ديدم چجوري ميشه..

- ولي شايد اينبار فرق کنه..

--شايد..درضمن ديگه نگهبان پشت در نيست..مي توني بياي بيرون..با شايان حرف زدم..

با لبخند نگاش کردم..

- واقعا؟!..يعني ديگه نگهبان نميذارين يا در اتاق و قفل نمي کنين؟!..

-- انگار خيلي بهت بد گذشته..گفتم که مي توني بياي بيرون..ولي اينو دارم جدي ميگم که اگه پاتو بخواي کج بذاري يا فکر فرار به سرت بزنه اونوقت

خودم همون کاري رو باهات مي کنم که تو سر شايان خيلي وقته مي گذره..شک نکن..

سر تکون دادم و هيچي نگفتم..

خواست از اتاق بره بيرون که تند صداش زدم..برگشت و نگام کرد..

- دوربين..الان هر چي گفتيم و که شايان ديده و شنيده..پس....

-- يعني تو فکر کردي من انقدر احمقم که راحت با وجود دوربين بيام تو اتاقت و باهات حرف بزنم؟..نترس دوربين اين اتاق و از سيستم اصليش خاموش

کردم..

- يعني شايان نفهميده که خاموشش کردي؟..

مکث کرد..يه جور خاصي نگام کرد و گفت:وقتش و نداره که بخواد سرکشي کنه..چون در حال حاضر با رئيس سابقت جلسه تشکيل داده..

اولش نفهميدم منظورش چيه..ولي کمي که فکر کردم متعجب رو بهش گفتم: آرشام اينجاست؟؟!!..

سرش و تکون داد..کم مونده بود قلبم وايسه..

خداروشکر ارسلان از اتاق رفت بيرون وگرنه لبخندي رو که نرمک نرمک داشت رو لبام مي نشست رو مي ديد و اونوقت دستم پيشش رو مي شد..دستم

و پشت گوشواره کشيدم و شنود و خاموش کردم..

واي خدا آرشام اينجاست..حالا که مي تونستم برم بيرون پس يعني مي تونم برم ببينمش؟!..

ولي نمي دونم تو کدوم اتاقه..بي خيال يه جوري پيداش مي کنم..

بايد از اين موقعيت استفاده کنم..

«آرشام»

شايان_ خب تعريف کن..طرف کيه؟..از آشناهاست؟..

-مي شناسيش..من با غريبه ها طرف نميشم..

--اسمش چيه؟..

-شاهين خان..

چشماش رو باريک کرد .. سر انگشت اشاره ش و به پيشونيش کشيد..

داشت فکر مي کرد..مطمئن بودم شاهين خان و مي شناسه..

با لبخند سرش و بلند کرد..

-- حالا فهميدم منظورت کيه..يکي دو بار باهاش رو به رو شدم..اسم و رسمي واسه خودش داره..شنيدم خيلي تو کارش محتاطه..

-حالا چي ميگي؟..حاضري باهاش همکاري کني؟..

-- اين وسط چي قراره به تو برسه؟..

با همون لبخند کج به پشتي مبل تکيه دادم..

-نميشه گفت هيچي..به هر حال منم بايد به فکر منافعه خودم باشم..

نگاهش رنگ گرفت..سر تکون داد و گفت: حدس مي زدم ..گفتم آرشام ادمي نيست که الکي واسه کسي کارانجام بده..خب بگو ببينم در مقابلش چي مي

خواي؟..

-از تو هيچي..ولي شاهين خان قراره واسه م يه کارايي انجام بده..يه جورايي ميشه گفت پارتي بازي........چهره ي درهم و کنجکاوش رو که ديدم ادامه

دادم: مي خواي بدوني؟..

نگاهه مشکوکي به چشمام انداخت..

-مي دوني که من هنوز دست از انتقام بر نداشتم..هنوز نفر دهم و پيدا نکردم..نمي دونم کيه؟..يا حتي دقيق کجاست؟..فقط مي دونم برعکس تموم دخترايي

که باهاشون رو به رو شدم اين يکي جنسش فرق مي کنه و يه مرد ِ...

قرار شده شاهين خان واسه پيدا کردنش بهم کمک کنه..در مقابل منم جنساش و آب مي کنم که اين وسط رو کمکت حساب کردم..

--که اينطور..پس هر 9 نفر رو کشيدي وسط حالا رسيده به نفر دهم..دلربا چي؟..

- دلربا با بقيه تا حدي فرق داشت..اونطور که مي خواستم نشوندمش سرجاش..بهش سخت نگرفتم چون کينه م ازش به اون شدت نبود که نسبت به نفرات

قبل داشتم..ولي خب..هر عمل نادرستي جلوي چشم من يه تاواني پشت سر خودش داره..نمي تونم ازش بگذرم..

-- پس قضيه ي مهموني چيه؟..مگه نميگي نشونديش سرجاش؟..

- تا امروز فکر مي کردم همينطوره..ولي اون دختر دست بردار نيست..اين مهموني هم ديدار آخر من و دلرباست..بعد از اون کاري مي کنم که ديگه جرات

نکنه حتي به سايه م نزديک بشه..

خنديد و بلند شد..رو به روش ايستادم..

-- هيچي نباشه زير ِ دست ِ خودم تعليم ديدي..فقط مراقب باش پدر دلربا ادم ساده اي نيست..به دخترش ضربه بزني صدبرابر بدترش و به خودت بر مي

گردونه..

- اين موضوع بايد بين خودمون بمونه..

به شونه م زد..

--خيالت راحت پسر..يه طرف قضيه منم..حاضر نيستم همچين ريسکي رو بکنم....تو اينجا باش من الان برمي گردم..

بعد از خارج شدن شايان روي مبل نشستم..

نگاهي اجمالي به اطراف انداختم..توي اين اتاق هيچ دوربيني نصب نبود..اتاقي که فقط درش مکالمات محرمانه ي من وشايان رد و بدل مي شد..

تخت..ست کامل مبل وصندلي..ميز و آينه..ميز کار و تابلوهاي بزرگي که به روي ديوار نصب شده بود..

اتاق شخصي شايان اينجا نبود..تو اتاق شخصيش دوربين نصب کرده بود اما اينجا..به قول خودش محرمانه ست بنابراين نبايد چيزي به بيرون درز کنه..

نگام به زمين افتاد..

درست....کنار تخت..

«دلارام»

دل تو دلم نبود که از اتاق بزنم بيرون..با شک دور و برم و نگاه کردم..انگار کسي نيست..حالا نمي دونستم کدوم طرف برم..

اينجا..توي اين راهرو چندتا در بود که مطمئن نبودم همون اتاق باشه ..با اين حال پشت در تک تکشون گوش وايسادم تا شايد يه چيزي بشنوم ..ولي

هيچي نبود..

به سرم زد شايد تو اتاقاي پايين باشن..

خواستم از پله ها برم پايين که يکي از محافظا جلوم سبز شد..با ترس نگاش کردم که با يه اخم گنده يه کم زل زد بهم بعدشم از کنارم رد شد..

نکبت....مردشورت و ببرن..يه لحظه قلبم وايساد..

ديگه معطلش نکردم که به دومي بربخورم تند تند از پله ها رفتم پايين..جوري که به نفس نفس افتادم..

باز چشمم به جمال يکي از محافظا روشن شد که اين يکي صد برابر خشن تر از نفر قبلي نگام کرد..لباس ِ سرتاپا مشکي ..دستاش و رو هم گذاشته بود و

گرفته بود جلوش..

--خانم کجا ميريد؟..

تو دلم گفتم به تو چه؟..

-داشتم يه گشتي اين اطراف مي زدم..بهم گفته بودن اشکالي نداره..

--اقا الان مهمون دارن بريد اتاقتون..

- مهمون آقا به من چه ربطي داره؟..

--بريد تو اتاقتون خانم..اقا بفهمن اومديد پايين عصباني ميشن..بفرماييد..

و با دست به پله ها اشاره کرد..

اي تو اون روحت تو ديگه از کدوم گوري پيدات شد؟..

با لب و لوچه ي اويزون برگشتم و پشتم و بهش کردم..هر قدمي که بر مي داشتم تو دلم يه فحش ِ چرب و چيلي نثار شايان و ارسلان و محافظاش مي

کردم..

ولي خب از طرفي مطمئن شدم که آرشام و شايان تو يکي از اتاقاي پايينن..

ارسلان که گفت ازادم بيام بيرون پس چرا اين غول بيابوني جلوم و گرفت؟!..

نامرد تا دم ِ در اتاقم باهام اومد تا مطمئن شه ميرم تو..

جلو در حرصم گرفت بهش توپيدم: دِ برو ديگه ..تو کار و بدبختي نداري؟..

اخماش جمع شد..درو باز کرد و اشاره کرد برم تو..

مرض تو جونت نرِغول..

اَکِه هي..

با اخم و تخم رفتم تو و قبل از اينکه درو ببنده خودم بستمش و با پا محکم کوبيدم بهش..صداي بلندش مو به تنم سيخ کرد..

بايد صبر کنم..شايد پشت در باشه..يه 5 دقيقه اي صبر کردم..طاقتم طاق شد..

اينجا موندن اونم با علم بر اينکه آرشام اون پايينه داشت ديوونه م مي کرد..

عقلم مي گفت صبر کن ولي دلم مي گفت د ِ چرا معطلي برو ديگه..

از ترسم اينبار با خودم مسابقه ي دو گذاشتم تا وقتي که خودم و رسوندم به راهروي طبقه ي پايين نفس کم اوردم..حتي چندبار نفس عميق کشيدم ولي

هنوزم نفس نفس مي زدم..

صداي پا از پشت سر شنيدم..هول شدم..دنبال سورخ موش مي گشتم که سريع پشت ستون مخفي شدم..

سايه ش و ديدم..يکي از محافظا بود..مگه امروز چه خبره که اين همه محافظ دارن تو خونه رژه ميرن؟!..از شانس ِ منه خب..

همين که رد شد خواستم يه نفس راحت بکشم که صداي باز شدن در يکي از اتاقا رو شنيدم..تازه از ستون کنده شده بودم که باز خودم و چارچنگولي

چسبوندم بهش..

سرک کشيدم تا ببينم کيه..

شايان بود..با لبخند از اتاق اومد بيرون ..خداروشکر ستون به اونطرف ديد نداشت..يه جورايي سايه ي ديوار زير نور چراغا که درست از رو به رو به

اينطرف مي تابيد باعث شده بود سايه ي ديوارِ پشتيم بيافته رو من وقسمتي از ستون.. واسه همين منو تو خودش محو کرده بود..

ديدم که از راهرو رد شد و رفت تو سالن..هيجان زده نگام و به در همون اتاقي که شايان چند لحظه پيش از توش اومده بود بيرون دوختم..

پس آرشام اونجاست..يکي از محافظا کمي دورتر از من ايستاده بود..

دو - سه دقيقه طولش داد تا اينکه يه نفر صداش زد اونم رفت سمتش..

واي خداروشکر..

دلم پَر مي زد واسه اون اتاق و کسي که بيش از اندازه دلتنگش بودم..

رفتم سمتش..لاي در باز بود..به داخل سرک کشيدم..رو مبل نشسته بود..از پشت سر ديدمش..بوي ادکلن تلخش فضاي اتاق رو پر کرده بود..

چشمام و لحظه اي بستم و عميق نفس کشيدم..فداش بشم که بوشم مثل اخلاقش تلخ و سرده..

آروم رفتم تو..درو بستم..برنگشت..نمي دونست من پشت سرشم..

صداش وشنيدم..

-- راستي ارسلان کجاست؟..نکنه تا فهميده من اومدم رفـ....

بي هوا زير گوشش اروم گفتم:باور کنم که خودتي؟..

لرزشي که به تنش افتاد رو واضح به چشم ديدم..شوکه شده بود..

با کمي تأمل برگشت..چشم تو چشم هم شديم..نگاه از هم نمي گرفتيم..

من که اگه اون لحظه دنيا رو هم بهم مي دادن دو دستي پسش مي زدم و فقط مي گفتم زمان همينجا بايسته و يک ثانيه هم جلو نره....فقط من باشم و

آرشام..

از جاش بلند شد..به سمتش خم شده بودم که صاف ايستادم..از نگاهش خيلي چيزا مي خوندم..همونايي که مدتها منتظرش بودم..

نگاهش مخمور بود..آروم..بدون اخم..عاري از سرما..گرما داشت..نگاهي که درونش شيفتگي موج مي زد..

قدماي لرزونم و به طرفش برداشتم..سراپا اضطراب..ترس..هيجان..عشــق..

خدايا دارم ديوونه ميشم..

دست راستش به نرمي رو بازوم قرار گرفت..

« س » سلام که رو زبونم جاري شد، خودم و يه جاي ديگه غير ازمحيط سرد اتاق حس کردم..يه جايي دور از زمين..تو آسمون..جايي که ارزوم بود..

گرم بود..جايي که دوستش داشتم چون مملو از ارامش بود..خودم و تو حصار دستاش..ميون ِ بازوهاي قدرتمندش حس کردم..

فقط خودم و خودش و مي ديدم ..از يه فاصله ي نزديک..خيلي نزديک..اصلا فاصله اي بينمون نبود..من که حس نمي کردم..

هر چي که بود رو با ذره ذره ي وجود به تن مي کشيدم..دستام که بلوز مردونه ش رو تو خودشون مشت کرده بود..

به لباسش چنگ زدم..حلقه ي اشکي که تو چشمام جمع شده بود..سُر خورد..مسيرش رو پيدا کرد..در کسري از ثانيه گونه م خيس شد..از اشک..

بغضم و قورت دادم..گلوم درد گرفت..احساس خفگي کردم ولي جلوي خودم و گرفتم..

صداش به زيباترين شکل ممکن تو گوشم پيچيد..

--دلارام..خوبي؟..

تو بغلش بودم..حاضر نبودم ولش کنم..

خودم و محکم تر بهش فشار دادم..سرم رو سينه ش بود..صداي تپش هاي بلند قلبش زير گوشم بود..تند و محکم مي کوبيد..

صدام لرزيد..

-خوبم.....

بابغض..

-نــه..

--چي نــه؟..دلارام...

و سرم و از روي سينه ش برداشت تا به چشمام نگاه کنه..

ديگه صداي قلبش و نشنيدم..بغضم شکست..ولي هق هقم و بند اوردم..لب پايينم رو گزيدم..چشماي سرخ از اشکم و ديد..گونه ي خيسم..نگاه گرفته و

دلتنگم..

-خوب نيستم..دلم تنگ شده بود آرشام..

مثل بچه ها اعتراف مي کردم..به اينکه دلتنگش بودم..داشتم آتيش مي گرفتم..چند لحظه تو صورتم زل زد..نگاش تو چشمام مي چرخيد..

لباش لرزيد..انگار حرفيو رو زبونش مزه مزه مي کرد..ولي نمي زد..لب باز کرد..ولي خيلي زود بستش..

چرا نمي گفت؟..

چرا سکوت مي کرد؟..

نمي بينه؟..

حالمو نمي بينه؟..

بگو آرشام..تو هم يه چيزي بگو..بذار آروم بگيرم..

صداي قدم هايي رو شنيدم که هر لحظه به در نزديک تر مي شد..

آرشام منو از خودش جدا کرد..نگران اطراف رو از نظر گذروند..دستم تو دستش بود..هنوز گريه مي کردم ولي بي صدا..هنوزم نگاش مي کردم..عين

خيالم نبود که يکي داره مياد تو اتاق..ولي اون دنبال راهي بود تا منو مخفي کنه..

کمدي که تو اتاق بود..منو برد سمتش و مجبورم کرد برم تو..نخواستم ولي در آخرين لحظه هولم داد و زير لب گفت: برو تو جيکتم در نياد..تا وقتي نگفتم

پاتم بيرون نميذاري دلارام..فهميدي؟..

با تکون دادن سرم، جوابش و دادم..تند درو بست و ديگه نفهميدم چي شد..فقط صداي باز و بسته شدن در اتاق و بعد هم صداي شايان..

-- اگه بموني ترتيب يه سور و سات ِ حسابي رو ميدم..

-نه ديگه بايد برم..

--امشب که مياي؟..

صداش و نشنيدم..اين تو هوا کم بود..نمي تونستم راحت نفس بکشم..

-شايد..خواستم بيام خبرش و بهت ميدم..

-- پيشنهادم اينه که حتما بياي..يه کاري باهات دارم..

-چه کاري؟!..

-- شب بيا مفصل درموردش حرف مي زنيم..

«آرشام»

نفس زنان در آپارتمان و باز کردم..يکي از محافظا که نمي دونست من پشت درم جلوم ايستاد..با کف دست زدم تخت سينه ش ..

به طرف اتاقي که بچه ها مشغول بودن دويدم..

کيوان_ چه خبر شده؟..چرا دستپاچه اي؟..

گوشي رو از روي ميز چنگ زدم..در حالي که رو گوشم ميذاشتم به سهايي که پشت مانيتور بود اشاره کردم....صدا از روي اسپيکرها قطع شد..

چند بار اسمش و صدا زدم..اميدوار بودم شنود و روشن کرده باشه..صداي سوت بلندي که تو گوشم پيچيد باعث شد اخمام و جمع کنم و گوشي رو کمي از

گوشم فاصله بدم..

صداش و شنيدم..ولي خيلي آروم ....انگار هنوز ..

-دلارام کجايي؟..

گرفته و اروم گفت:آرشام دارم خفه ميشم..اينجا هيچ هوايي واسه نفس کشيدن نيست..چکار کنم؟..

- آروم باش، بهت ميگم چکار کني..فقط سرفه نکن..ممکنه بفهمه اونجايي..آب دهنتو مرتب قورت بده..دستات و مشت کن و بگير جلوي دهنت..خيلي اروم

نفس بکش..سعي کن نترسي..

--باشه باشه..همينکارو کردم..دستام شده کاسه ي اکسيژن..

تو صداي ارومش خنده موج مي زد..لبخندي که اگه به موقع جلوش و نگرفته بودم رو لبام جاي مي گرفت از نگاه تيزبين کيوان دور نموند..

تازه فهميدم کجام..به کل فراموش کرده بودم..

با تک سرفه اي، صدام جدي شد..

- يه جوري شايان و مي کشونمش بيرون..هر وقت بهت خبر دادم سريع اتاق و ترک کن..شنيدي چي گفتم؟..

-- باشه..فقط تو رو خدا زودتر..

گوشي رو از روي گوشم برداشتم..رو به کيوان کردم و با اخم جواب لبخندش و دادم..

-توي اين موقعيت داري به چي مي خندي؟..زود زنگ بزن به يکي از بچه ها که داره کشيک ميده بگو يه جوري شايان رو از اتاقش بکشه بيرون..تاکيد

کن که حتما بيارش تو باغ..

با خنده اي که سعي داشت از من مخفي کنه سر تکون داد و موبايلش و در آورد..بعد از تماس هدفون و روي گوشم گذاشتم..

صداشون رو واضح نمي شنيدم ولي از هيچي بهتر بود..

-- قربان پشت ويلا بچه ها سر و صدا شنيدن..

شايان_چه سر و صدايي؟..

-- فکر کنم خودتون بيايد ببينيد بهتر باشه..

--پس شماها اونجا چه غلطي مي کنيد؟..پول يامفت ميدم بهتون که.

و صداي بسته شدن در..

-- آرشام..صدام و مي شنوي؟..

- مي شنوم..يه کم صبر کن ..دوربيناي تو سالن توسط ما هک شدن شايان بايد از ويلا بره بيرون..وقتي بهت گفتم بيا..

شايان از ويلا خارج شد ..به دلارام گفتم که مي تونه بياد بيرون..رو پله ها يکي از محافظا بهش گير داد..ولي دلارام هم دختر زرنگي بود..

وقتي مطمئن شدم که رسيده تو اتاقش نفسم وعميق بيرون دادم..تمام مدت کيوان حرکاتم رو زير نظر داشت..

گوشي رو که يه جورايي پرت کردم رو ميز خم شد و زير گوشم گفت: تو هم که از دست رفتي..به جمع عاشقاي بي دل، خوش اومدي آرشام خان..

خواستم اخم کنم..

ولي ...

به طرف پنجره رفتم..دستم و بردم تو جيب شلوارم ..اوردمش بيرون و با اخم کمرنگي نگاش کردم..

اين تو خونه ي شايان چکار مي کرد؟..اونم زير تخت..همون موقع که تو اتاق بودم گوشه ش رو از زير رو تختي ديدم..خوب مي شناختمش..

خيلي وقته گمش کردم....

ولي حالا..اونو تو خونه ي شايان پيدا کردم..اصلا سر در نميارم..

يه لحظه به دلارام شک کردم..اينکه شايد کار اون باشه..ولي نه..اين امکان نداره..من اين دفترچه رو مدت هاست گم کردم..حتي قبل از آشنايي با اين

دختر..

کيوان_ به چي فکر مي کني؟..

دفترچه رو گذاشتم تو جيبم و سکوت کردم....

بعد از مکث کوتاهي گفت: ديديش؟..

سرمو به نشونه ي مثبت تکون دادم..

-- حالش چطور بود؟..

کلافه به موهام دست کشيدم..پشت گردنم و ماساژ دادم..

-نمي دونم..

--نمي دوني؟!..

- بس کن کيوان....

ساکت شد..از اتاق بيرون رفتم..کمي بعد صداش و از پشت سر شنيدم..

-- تا الان همه چيز خوب پيش رفته؟..منظورم شايان ِ..

-قراره باز شب برم اونجا..

رو به روم ايستاد..

-- چي؟!..اينکه جزو نقشه نبود..

- مي دونم..ولي بايد برم..

-- آرشام داري چکار مي کني؟..نذار همه چيز بهم بريزه..اون عوضيا رو به شک ننداز..

رو بهش با تشر گفتم: لازم نکرده تو بگي چکار کنم و چکار نکنم..

خواستم از کنارش رد شم که دستش و گذاشت رو شونه م..

--آرشام صبر کن..مي دونم همه ي اينا به خاطر دلارامه..ولي تو از اول بايد فکر اينجاش و مي کردي..

- منظورت چيه؟..

-- تو نگران ِ دلارامي اينو خوب مي فهمم..نمي خواي تنهاش بذاري..ولي ديگه چيزي نمونده ..تا پيروزي چند قدم بيشتر فاصله نداريم..

داد زدم و کلافه مشتم و جلوش گرفتم..

- نمي تونم ، اينو بفهم..امروز اونجا نبودي تا ببيني اون...

--منم مي دونم اون تو وضعيت خوبي نيست..ولي با رضايت خودش وارد اين بازي شد..هم من، هم تو واسه اينکه به اينجا برسيم خيلي تلاش کرديم..نذار

زحماتمون به هدر بره..

با عصبانيت يقه ش رو تو چنگ گرفتم..

-بهت گفتم حق نداري به من امر و نهي کني..خودم مي دونم بايد چکار کنم ..بشين سر جات و حرف اضافه نزن..

با حرص دستم و پس زد..

--من حالت و مي فهمم..اينو هم مي دونم که تو قبل از عمل اول خوب فکر مي کني..ولي چون خودمم اين راه و رفتم مي دونم تو بيشتر مواقع مجبور

ميشي چشمات و ببندي..آرشام با چشم بسته نمي توني راهت و پيدا کني..به بن بست مي خوري پسر چرا نمي خواي اينو بفهمي؟..

- من امشب ميرم خونه ي شايان..بايد بفهمم حرف حسابش چيه..قضيه ي مهموني رو حل کردم..همه چيز طبق نقشه داره پيش ميره پس تو حرص ِ چي

رو داري مي زني؟..

--من حرص چيزي رو نمي زنم..فقط ميگم به خاطر دلارام مجبور ميشي خيلي کارا رو برخلاف ميلت انجام بدي..بذار همه چيز اروم پيش بره..اگه شک

کنن کار همه مون تمومه..

-همه ي اينا رو مي دونم..تو هم خوب مي دوني که من اگه تصميم بگيرم کاري رو انجام بدم حتي اگه پاي جونمم وسط باشه عمليش مي کنم..ديگه ادامه

نده..

نفس عميق کشيد..چشماش و بست..کلافه گفت: اميدوارم همونطورکه ميگي همه چيز خوب و حساب شده پيش بره.........

نگام کرد...

-- فقط مراقب باش داري چکار مي کني..خودمم قبلا اين مسير و طي کردم دارم بـ....

-بس کن کيوان..من به ارومي تو نيستم..نمي تونم ساکت بشينم..

به طرف در رفتم....

-ميرم شرکت..از اونورم يه سر به خونه مي زنم..شب مي بينمت..

بدون اينکه منتظر جواب باشم از آپارتمان زدم بيرون..هميشه از در پشتي رفت و امد مي کرديم تا کسي از ويلاي شايان متوجه ما نشه..از رو به رو

مستقيم جلوي در ويلا قرار مي گرفتيم و اينجوري خيلي زود دستمون رو مي شد..ولي از در پشتي هيچ کس بهمون شک نمي کرد..

تازه پشت فرمون نشسته بودم که گوشيم زنگ خورد..يکي از بچه ها بود..جواب دادم..

-چي شده اصلان؟..

-- قربان يه چيزايي دستگيرم شده..در مورد همون دکتره..فرهاد..

- خيلي خب بيا شرکت..منتظرم..

-- چشم قربان..

امروز با ديگر شرکا تو شرکت جلسه داشتم..بعد از جلسه به ايده ها و مباحثي که بهشون پرداخته شده بود فکر مي کردم..

کارا خوب پيش مي رفت..مشکلي تو توليد قطعات نداشتيم..اين يعني اينکه از جهت شرکت و کارخونه مي تونه خيالم راحت باشه..

نگاهي اجمالي به صورت جدي اصلان انداختم..

-- خب تعريف کن..چي دستگيرت شد؟..

- قربان همونطور که دستور داديد مدتي کيومرث خان و زيرنظر گرفتيم..اولش که کار خاصي نمي کرد..بيشتر وقتش و يا خونه ي نامزدش مي گذروند يا تو

مهمونيا..يه بارم جلوي خونه ش با پدرزنش دعواش شد..در کل مورد مشکوکي نديديم تا امروز..

--خب، ادامه ش!..

-- امروزم مثل بقيه ي روزا تعقيبش کردم..از شهر رفت بيرون..تو يه جاي پرت جلوي يه خونه که سقف و ديواراش ريخته بود نگه داشت..وقتي اومد

بيرون سر و وضعش بهم ريخته بود..ماشين و دادم به يکي از بچه ها بره دنبالش خودم موندم همونجا تا ببينم چه خبره..

-اونجا بود؟..

-- اونجا بود قربان..3 تا محافظ اون اطراف پرسه مي زدن..نتونستم جلوتر برم ولي وقتي از خرابه اوردنش بيرون صورتش با اينکه زخمي بود ولي

هموني بود که تو عکس ديدم..

نفس عميق کشيدم..متفکرانه به صندلي تکيه دادم..انگشتاي دستم و تو هم گره کردم و جلوي صورتم گرفتم..

چند لحظه سکوت و بعد از اون نگاهم و بهش دوختم..

- پس اون دکتر ِ سمج تو چنگال کيومرث اسيره..گفتي که زخمي بود؟..

--بله قربان، نا نداشت راه بره..زير بازوش و گرفته بودن..

- خوب گوش کن ببين چي ميگم..امشب و تا صبح اون اطراف کشيک بديد ببينيد چه خبره..اگه تعداد محافظا بيشتر نشد و يا محلشون و تغيير ندادن

فرداشب راس ساعت 12 با چند تا از بچه ها بريزيد اونجا..

-- چشم قربان..فقط دکتره چي؟..

- زنده مي خوامش..مراقب باشيد تو درگيري اتفاقي واسه ش نيافته..کار که تموم شد بياريدش پيش من تو انبار..هر اتفاقي هم که افتاد بهم خبر ميدي..

-- به روي چشم..بلديم کارمون و..

- بازم دارم تاکيد مي کنم که اون و زنده مي خوام..اينو يادتون نره..

--حتما آقا..خيالتون راحت..

حتما بايد يه سر به خونه مي زدم..هميشه جنبه ي احتمال رو در اولويت قرار مي دادم..

براي رسيدن به اون چيزي که مي خوام بايد تو کل نقشه طبيعي رفتار کنم..انگار که هيچ اتفاقي نيافتاده..براي همين شبا مي رفتم پيش بچه ها تا کسي به

چيزي شک نکنه..

ولي قبلش يه سر به انبار زدم..امار لحظه به لحظه ي شيدا رو داشتم..اما امروز ازش خبري نگرفتم..

ترجيح دادم شخصا برم وببينم چه خبره..اين مدت هيچ فرصتي پيش نيومده بود ..

نگهبان با ديدنم در انبار و باز کرد..

-حشمت و صدا کن..

-- چشم اقا همين الان..

چند لحظه طول کشيد..تا اينکه حشمت و ديدم سراسيمه از بين کارتون ها رد شد و به طرفم اومد..

--سلام اقا..خوش اومدين..

-کجاست؟..

--همون جاي هميشگي..پدرسگ بدجور رو اعصابه..تا حالش جا مياد جيغ و داد مي کنه..يه لحظه نميشه ازش غافل شد..

-مگه چي شده؟..

--ديشب مي خواست فرار کنه..خودش و زده بود به مريضي..لاکردار جوري نقش بازي مي کرد که همه مون باور کرديم يه مرگيش هست..

دستاش و باز کردم که بي وجدان از فرصت استفاده کرد و زد به چاک..با اسلحه افتاديم دنبالش و تهديدش کرديم ولي فايده نداشت..

خواست از در بزنه بيرون که نگهبان جلوش و گرفت..اقا نبودي ببيني چه کولي بازي راه انداخته بود..هي پشت هم نعره مي کشيد..

بچه ها هم از خجالتش در اومدن و کاري کردن که تازه امروز ظهر بهوش اومد..

يقه ش و چسبيدم..محکم تکونش دادم..

فرياد زدم:مگه بهتون نگفته بودم هر حرکتي انجام داد اولين کاري که مي کنيد به من خبر بديد؟..چرا سرخود هر غلطي دلتون خواست مي کنيد؟..

شوکه شده بود..

--قـ..قربان کاريش نکرديم..مگه ميشه از دستورات شما سرپيچي کرد؟..به جون مادرم فقط يه کم گوش ماليش داديم..يکي دوتا از بچه ها خواستن دست

درازي کنن من نذاشتم..آقا باور نمي کني بيا خودت ببين..

داد زدم: بيام چي رو ببينم احمق؟......

هولش دادم عقب.......کثافتکاري که کردين و؟..حشمت واي به حالت اگه دختره چيزيش شده باشه..همينجا دخلتون و ميارم..

با رنگي پريده و نگاهي از سر ترس لب باز کرد..

--آقا به پير به پيغمبر کاريش نکرديم..دختره هار شده بود واسه اينکه ديگه از اين غلطا نکنه....

-ببند دهنت و.......الان کجاست؟..

--تو اتاقکه..دست و پاش بسته ست..

راه افتادم..پشت سرم اومد..

- به پدرش زنگ زديد؟..

-- زنگ زديم ولي طبق دستور شما چيزي بهش نگفتيم..از صداش معلوم بود خيلي ترسيده..

با نفرت دندونام و رو هم ساييدم..در اتاقک و باز کردم..نگاهمو به سمت راست چرخوندم..گوشه ي اتاق کز کرده بود وبا وحشت به من نگاه مي کرد..

با اخم و نگاهي غضبناک به طرفش رفتم..از ترس مي لرزيد..رو به روش ايستادم..نگاهش ديگه از غرور پر نبود..حالا از ترس جلوي پاهام به خودش

مي لرزيد..

با نوک کفشم اروم به بازوش زدم....

همراه با پوزخند ..

--شنيدم مي خواستي فرار کني....با چه جراتي؟..مگه کسي تا حالا وجودش و داشته بخواد از دست من در بره؟..

جلوش رو يه زانو نشستم..ته اون چشماي سبز نفرت موج مي زد..ترس هم نتونسته بود اون حس نفرت رو تو خودش محو کنه..

گونه ي چپ و گوشه ي چونه ش به کبودي مي زد..گوشه ي لبش پاره شده بود و رنگي به چهره نداشت..

لب باز کرد..گرفته و بي روح..

--ازت متنفرم..

-انگار هنوز ادم نشدي..

-- چون هنوز همنشين ِ تواَم..از دستت که خلاص شم نشونت ميدم کي ادمه و کي عين حيوون وحشي و درنده..

موهاش و تو مشت گرفتم و کشيدم..

همراه با خشم داد زدم: به کي ميگي حيوون کثافت؟..حيوون منم يا تو و امثال پـ.........

لب فرو بستم..الان وقتش نبود......

ادامه دادم: هنوز وقت هست تا ادمت کنم..فعلا بذار پدرت و از نگراني در بيارم..به هرحال دختر يکي يکدونه ش اينجا اسيره ِ منه..بايد خيالش و راحت

کنم..چند صباحي رو تو ويلاي من گذروندي..اونم به دستور پدرت و با يه نقشه ي به ظاهر حساب شده..واسه تصاحب من و اموال من....بذار بدونه که

تيرش به سنگ خورده..بدونه که دختر مهندس صدر تو چنگال آرشام گرفتار شده..

با وحشت نگام کرد..

--چي مي خواي بهش بگي؟..عوضي اون مريضه هيجان و ناراحتي واسه ش سمه..

پوزخند زدم..ايستادم..

-اون گرگ ِپيري که من مي شناسم حالا حالاها جونش و تسليم عزرائيل نمي کنه..هنوز خيلـــي مونده تا پيراهن مشکي تنت کني..نگران نباش حتما تو

مراسمش شرکت مي کني..

--خفه شو..خيلي پستي..چطور مي توني اين حرفا رو بزني؟..مگه پدرم چه بدي در حقت کرده؟..

با خشونت لگد محکمي به بازوش زدم..جيغ کشيد..

فرياد زدم: چکار کرده؟..تو، کسي که از وجود همون خائن ِ داره از من مي پرسه اون کفتار باهام چکار کرده؟..

دختره ي احمق من از اول که اومدم سمتت با قصد و نيت قبلي اينکارو کردم..اون موقع خبر نداشتم واسه من نقشه ريختيد..

پس خيال نکن واسه اين موضوع گرفتم اوردمت اينجا..نه از اين خبرا نيست..

نَفَرات قبل رو خيلي راحت گذاشتم کنار و زهرم و بهشون ريختم..ولي تو نخواستي بکشي کنار..وارد بازي شدي که بهت مربوط نمي شد..

و کسي که خواسته يا ناخواسته بخواد وارد بازي من بشه بايد يه جوري تقاص کارش و پس بده..مجازاتي که خودم مشخص مي کنم..

مي توني از پدرت بپرسي که چرا اينجايي..مطمئنم هنوز فراموش نکرده....

جيغ مي کشيد..داد مي زد و پشت سر هم اشک مي ريخت..

بي توجه به حشمت اشاره کردم..سر تکون داد و گوشيش و در اورد..يه پارچه ي حرير روي دهانه ي گوشي گذاشتم..نمي خواستم صدام و تشخيص بده..

شماره ي صدرو گرفتم..بعد ازچند بوق جواب داد..صداش نگران بود..

--الو!..

- چطوري جناب صدر؟..

--شما کي هستيد؟!..

- کسي که جون دخترت تو دستاشه..

مکث کرد..تند نفس مي کشيد..

با صدايي مرتعش همراه با فرياد گفت: چي مي خواي از جونش؟..با دخترم چکار داري بي وجود؟..

- اگه نمي خواي جنازه ي دخترت و بفرستم واسه ت ساکت شو و خوب گوش کن ببين چي دارم بهت ميگم..

-- چي مي خواي؟.پول؟..طلا؟..زمين؟..بگو. .هر چي که دارم بهت ميدم فقط.......

-بهت گفتم ساکت شو..مي دونم که پاي پليس و وسط نمي کشي، چون واسه خودتم بد ميشه..دست راستت پيش منه..دختر يکي يکدونه ت..کسي که تو

جزء جزء ِ نقشه هات باهات شريکه....

فرداشب..ساعت 10 به اين ادرسي که واست اس ام اس مي کنم مياي....اگه بخواي چيزي رو لو بدي ادماي من خيلي زود جاي انبار موادا و زمان حمل

و نقل کاميون ِ به ظاهر حامل لوازم بهداشتي ولي پر ازهروئينت و به پليس گزارش مي کنن..

بدون با بد کسي طرفي..

--تـ..تو کي هستي؟..اينا رو از کجا مي دوني؟..

- فرداشب مي بينمت مهندس صدر..

تماس و قطع کردم..رو به حشمت گفتم که ادرس و واسه ش بفرسته..

به شيدا نگاه کردم که چطور با نفرت به من خيره شده بود..

-- از اينجا که خلاص بشم اولين کاري که بکنم اينه که داغ اون دختره ي عوضي رو به دلت بذارم..بعدشم کاري مي کنم که به روز سياه بيافتي..تقاص

تک تک اين روزايي که دارم مي گذرونم رو پس ميدي..فقط صبر کن و ببين باهات چکار مي کنم آرشام..

رو به روش زانو زدم..چونه ي کبودش رو تو مشت گرفتم..از درد صورتش جمع شد..

با غيض گفتم:منم منتظر اون روز مي مونم..البته.....پوزخند زدم.........اگه از چنگال من جون سالم به در ببري..

ترس ِ تو چشماش، بيشتر شد..

باهاش خيلي کارا داشتم..وجودش براي من و اطرافيانم..علي الخصوص دلارام خطرناک بود..

قصد کشتنش و نداشتم..چون تا کسي نخواد از پشت بهم خنجر بزنه کاري بهش ندارم..

شيدا هم حرف زياد مي زد..

ادم باتجربه اي بودم....

ولي پاي انتقامم وسطه..پس بايد زجر بکشه..

انقدري که بفهمه با آرشام در افتادن چه عواقبي داره..

شب بعد از شام واسه رفتن به خونه ي شايان آماده شدم..

دلايلم براي رفتن به اونجا زياد بود..

نمي دونستم امشب قراره چه حرفايي بينمون رد و بدل بشه..اصلا قراره چه اتفاقي بيافته..

ولي در هر صورت..

بايد مي رفتم..

دلارام رو در جريان نذاشتم..اميدوار بودم کيوان هم اينکارو نکنه..

گرچه بدون اجازه ي من کاري انجام نمي داد..

نمي خواستم ملاقات امشبم با شايان خدشه اي تو نقشه مون ايجاد کنه..

اينکه دلارام از اين ملاقات بي خبر باشه به صلاح همه ي ماست..مخصوصا خودش..ممکنه بي اختيار کاري رو انجام بده و ديگران رو به شک بندازه..

از اينکه دختر خودداري ِ مطمئنم..منتهي اگر با احتياط پيش مي رفتيم در نتيجه بهتر هم جواب مي گرفتيم..بدون مشکل و دردسر..

دقايقي از اومدنم به ويلاي شايان مي گذشت..

شايان با ديدنم لبخند زد و با صداي بلند خوش امد گفت..

با لبخند نگام کرد..

--مي دونستم که مياي..آرشام سرش بره قولش نميره..

-قول ندادم که ميام..ولي راسخ بودم که بدونم با من چکار ِ مهمي داري؟..

بلند شد..دستاش و باز کرد و با شعف خاصي گفت: امشب قراره بين صحبتامون کمي هم خوش گذروني کنيم..مدتيه تو کار غرق شديم حالا وقتشه کمي هم

واسه خودمون وقت بذاريم..واسه برنامه هاي بعدي..

پس واسه امشب نقشه چيده..

بايد خونسرد پيش مي رفتم تا بفهمم چي مي خواد..

--چرا هنوز نشستي؟..پاشو حاضر شو........به پايين اشاره کرد....... منتظرم نذاري پسر..

و همراه با قهقهه ي بلندي از سالن بيرون رفت..

منظورش به استخر بود..شايان تو ويلاش 2 تا استخر ساخته بود..استخر سرپوشيده اي که تو حياط بود و مختص به فصل تابستان..

و استخر ديگري که دقيقا تو زيرزمين ساختمون قرار داشت و بيشتر تو فصل سرما ازش استفاده مي شد..

اين حرفا برام عادي بود..مي دونستم امشبم بايد شاهد باشم..خوش گذروني هاي شايان تمومي نداشت..

زماني که باهاش کار مي کردم هر هفته يکي از اين شب ها رو مختص به ع*ي*ا*ش*ي مي داد..

ازمنم مي خواست همراهش باشم ولي زماني که مي ديد مشتاق به اين کار نيستم به بهانه ي اينکه باهام حرفاي مهمي داره من و هم وارد بازي مي

کرد..ولي خب....گاهي واقعا راست مي گفت..

ميگم بازي دقيقا همينطوره..يه بازي ِ کثيف..

اميدوار بودم امشبم نخواد چنين کثافتکاريايي رو بکنه که هر کس با ديدنش از انسان بودن خودش به عجز مي اومد..

شايان يه فرد کاملا افراط گر بود..تو هر چيزي..علي الخصوص مسائلي که ع*ي*ش*ش رو به اوج مي رسوند..

لباسم و تو رختکن عوض کردم..

سر و صداشون و مي شنيدم..انگار که دست بردار نيست..

نمي تونستم بکشم عقب..واسه رو به رو کردنش با شاهين خان يه امشب رو بايد به ميلش پيش مي رفتم..

شايان همينقدر که با شنيدن اسم مواد از خود بي خود مي شد همونقدرم به خاطر رد کردن خواسته هاش خيلي راحت کنار مي کشيد..

مخصوصا الان که مي دونه از گروهش کشيدم کنار..حاضره هر کارى بکنه تا منو کنار خودش داشته باشه..

مي شناختمش..الان 10 ساله که باهاش کار مى کنم ..

همونطور که اون واسه من يه مهره براي رسيدن به اهدافم بود..منم واسه ش کم نذاشتم..

لب استخر ايستادم..بدون اينکه نگاهشون کنم با يک شيرجه ي کاملا حرفه اي پريدم تو آب..نه زياد سرد بود و نه گرم..

سرم و که از آب بيرون اوردم به صورتم دست کشيدم..به طرف ديواره ي استخر شنا کردم..پشتم و بهش تکيه دادم..

درست گوشه ي استخر..چشمام و بستم و دوباره باز کردم..تو موهاي خيسم دست کشيدم..

نگام سمت شايان کشيده شد..3 تا دختر دوره ش کرده بودند..شايان نيمه ب*ر*ه*ن*ه رو به روي من با فاصله ي زيادي به ديواره ي استخر تکيه داده

بود..

يکي از دخترا که موهاي بور و بلندي داشت جام شرابش و تو دستش گرفت ..گه گاه به لب هاي غرق در لبخند ِ ه*و*س*آ*ل*و*د ِ شايان نزديک مي کرد..

نفر دوم ..دختري با موهاي کاملا مشکي و بلند..مايوي نيمه ب*ر*ه*ن*ه* ا*ي به تن داشت و درون اب رو به روي شايان با عشوه و ناز نگاهش مي کرد

و قفسه ي سينه ش رو نوازش مي داد..

و نفر سوم....دختري با موهاي شرابي..پوست سفيد..چشمان آبي..هيکل توپر و سکـ***ي و تو اون مايوي دو تيکه نگاهه خيره و خمار شايان رو سمت

خودش کشيده بود..دست شايان نوازشگرانه به روي بدن دختر حرکت کرد ..

نگاهش و به من دوخت..

-- از اينکه به دعوتم دست رد نمي زني خوشم مياد..ولي تا کي مي خواي تنها بموني؟..تو هم قاطي ِ ما شو..کم کم دارم بهت شک مي کنم پسر..

-چرا شک؟..

-- به اينکه مرد هستي يا نه..من که بعد از اين همه سال در تو هيچ غ*ر*ي*ز*ه* ا*ي نديدم..پسر، بي خيال افکار پوچت شو..اگه اينکه ميگن دنيا 2

روزه راست باشه پس از اين 2 روزت استفاده کن..ل*ذ*ت ببر..عشق و حال کن، ديگه چرا معطلي؟..

دستام و ازهم باز کردم..به لب استخر تکيه دادم..نگام مملو از غرور بود..غروري سرد..

بدون اينکه تغييري تو چهره م ايجاد کنم گفتم: من هميني َم که هستم..بيشتر مايلم تماشاچي باشم تا بخوام کاري بکنم که از انجام دادنش هيچ خوشم

نمياد..

قهقهه زد..صداش انعکاس خاصي تو فضاي استخر ايجاد کرد..

-- نه ديگه نشد، امشب فرق مي کنه..امشب نمي توني از زيرش شونه خالي کني..گفتم باهات کلي حرف دارم..ولي تا تقويت نشم نمي تونم درست و

حسابي رو چيزي تمرکز کنم..

پوزخند زدم..

- وقتي ازم خواستي بيام تو استخر فهميدم حرفات بايد مهم باشه..

--پس معلومه منو کاملا شناختي..

نفسم و عميق بيرون دادم..

- برام عادي شده..

--واسه همينه که نمي خوام از دستت بدم..واسه نگه داشتنت خيلي کارا مي کنم..

نميگه همه کار مي کنم..ميگه خيلي کارا مي کنم..

به هيچ کس باج نمي داد..

نگام کاملا جدي معطوف اون 4 نفري شده بود که درست رو به روي من مشغول ِ.....

شايان انگشتاش و وحشيانه تو موهاي دختري که چشمان آبي داشت فرو برد و لباش و به شدت بوسيد..

دختري که رو به روش ايستاده بود خودش و به بدن شايان مي کشيد و ل*و*ن*د*ي مي کرد....

نفر بعد جام شراب و، رو سينه ي شايان سرازير کرد ..اروم زبونش و رو بدن غرق به شراب سرخ حرکت داد..

کاراشون هر ادمى رو ت*ح*ر*ي*ک مى کرد ..از قصد شايان با خبر بودم..

مي خواست منو هم بکشه وسط..بگه که اشتباه نمي کردم..

تو مرد بودنم شکي نيست..ولي الان 10 ساله که دارم اين غ*ر*ي*ز*ه رو در خودم سرکوب مي کنم..دقيقا 9 ساله که موفق شدم..10 ماهش رو تو تعليم

از دست دادم..خيلي رو خودم کار کردم..اينکه بتونم با کسايي که طعمه ي اهدافم مي شدن چطور رفتار کنم..

دخترايي که جلوم به زانو در مي اوردم، حس نياز رو درونشون تقويت مي کردم ولي در اخرين لحظه رهاشون مي کردم....

اما..

از اين 10 سال 2 ماهش رو باختم..خودم و باختم..خط قرمزي که براي خودم تعيين کرده بودم رو شکستم..من در برابر دلارام حسي رو در خودم ديدم که

نبايد مي ديدم..در مقابل دلارام دووم نياوردم..اون احساسي که فکر مي کردم در خودم کشتم رو يکبار ديگه بيدار ديدم..

فهميدم تموم مدت داشتم اشتباه مي کردم..با اين همه تلاش فقط تونستم حسم رو خفته نگه دارم..نتونستم اون رو کامل از بين ببرم..

فهميدم شدني نيست..حتي بعد از گذشت اين همه سال....

اون شب از حموم اوردمش بيرون و بدنش رو لمس کردم..هر بار که بي اختيار مي کشيدمش تو بغلم اين حس لعنتي رو سرکوب نشده مي ديدم..

از همين مي ترسيدم..از اينکه نتونم رها بشم..نتونم کنار بکشم ..

خواستم دور بمونم....

اما نشد..

به خودم اومدم..

تموم مدت بي اختيار نگام رو اونا بود ولي بي خبر از همه جا تو افکار ِ خودم غرق بودم..تو فکر دلارام..

شايان که نگاهه خيره م و روي اون سه تا دختر ديد لبخندش غليظ تر شد..

مي دونستم داره در موردم اشتباه فکر مي کنه..ولي سکوت کردم..

سرم داغ شده بود..نفسام کش دار و بلند شده بود..و نگاهه تب زده م..سرم و چرخوندم تا نبينم..هيچ حسي به اون سه دختر نداشتم..

ذهنم پر شده بود از تصوير دلارام..اگه حسش نکرده بودم..اگه تو بغلم نگرفته بودمش..اگه دلارام.......

شايد الانم مثل دفعات قبل..مثل زماني که ديدن اين صحنه ها عادت هر هفته م شده بود بي خيال چشم مي بستم و تنم و به دست اب مي دادم..

زير اب سکوت حکم فرما بود..شايد اونجا بتونم اين حس مزاحم رو از بين ببرم..جاش و به سکوت بدم..به ارامش..

ناارومم..کم کم دارم مي بُرم..از همه چيز..چرا تصويرش از جلوي چشمم يک لحظه هم محو نميشه؟..اين دختر با من چکار کرده؟..سينه م مي سوخت..

داغ بودم..مثل اتيش گرم و سوزان..

چشمام و بستم..نفسم و تو سينه حبس کردم..شيرجه زدم زير اب..اروم شنا کردم..سکوت بود..هيچ صدايي نمي شنيدم..دوست داشتم همونجا بمونم..سرم و

از اب بيرون نيارم تا شاهد چيزايي نباشم که همه ي عمر ازشون دور بودم..فقط چشمام و ببندم..

انقدري زير آب موندم تا اينکه حس کردم دارم نفس کم ميارم..

به همون سمتي که قبلا تکيه داده بودم شنا کردم..سرم و با يک حرکت از اب بيرون اوردم..نفس عميق کشيدم..به صورتم دست کشيدم و چشمامو باز

کردم..دستمو به لب استخر گرفتم..

کسي رو به روم ايستاده بود..نه..يک نفر نبود..بيرون از اب..درست لب استخر..

سرم و بلند کردم..و.........

با ديدنش .. از تعجب قادر نبودم نگاهم رو از صورت ترسيده و رنگ پريده ش بگيرم..

سرم تير کشيد..با فکري که داشت ازارم مي داد..

امشب قراره چي بشه؟!..

نکنه...

«دلارام»

هيچي نفهميدم..فقط سر شب ديدم که ارسلان با شتاب از ويلا زد بيرون..بعدشم موندم تو اتاقم و به اتفاقات امروز فکر کردم..

تا الان که مي بينم اينجام..يه نفر که از همين محافظاي غول تشن بود به زور منو کشيد و با خودش اورد پايين..

نمي دونستم داره کجا ميره..فقط دستم و محکم گرفته بود و دنبال خودش مي کشيد..

فضاي استخر رو که ديدم قلبم واسه چند ثانيه از تپش ايستاد..ازهمه بدتر ديدن شايان توي اون وضعيت و بين اون 3 تا دختر تو استخر بود..

يعني چي؟!....

من....

کنار استخر....

جايي که شايان با 3 تا دختر داره ل*ا*س مي زنه..

خدايا به دادم برس..نکنه مي خواد من و...

عين مجسمه خشکم زده بود که يک دفعه يه نفر جلوي پاهام تو استخر سرش و از اب اورد بيرون..با ترس يه قدم رفتم عقب..محافظ نگهم داشته بود که

فرار نکنم..

ولي من مبهوت سرجام مونده بودم..با ديدنش قلبم اومد تو دهنم..آرشام.. اينجا بين اينا چکار مي کرد؟..

يه حس بدي بهم دست داد..مخصوصا با ديدن اون سه تا دختر..نکنه ارشام اومده اينجا تا با اينا........

خواستم بهش فکر نکنم ولي ..

دارم با چشم مي بينم..آرشام با بالا تنه ي خوش فرم و ب*ر*ه*ن*ه*ش تو استخر شنا مي کرد..

منو ديد..انگار اونم از ديدنم تعجب کرد..

خب چيزيش که نيست..داره با اينا حال مي کنه..

منه خرو بگو که تموم مدت واسه ش نگران بودم..

يعني خاک تو سرت کنن دلارام که واقعا به هيچ دردي نمي خوري جز اينکه راه به راه ازت سواستفاده کنن..

نگاش کن..خوب نگاه کن ببين اين آخه کجا جونش تو خطره؟..

اخمام خود به خود جمع شد..نگاهي از سر بيزاري به آرشام و بعد به شايان انداختم..سر شايان داد زدم..جوري که صدام تو کل محوطه ي استخر پيچيد..

-- چرا راحتم نميذاري؟..

لحظه اي لبخند از رو لباش کنار نمي رفت..بي شرمي تا به کي؟..

-- حرص نخور عزيزدلم..اتفاقا اوردمت اينجا که راحت باشي..

به محافظ اشاره کرد..ولم کردن..

دوتا از اون دخترا که يکيشون موهاش بور بود و اون يکي مشکي از کنار شايان بلند شدن و اومدن طرف من..

اون يکي که خوشگل تر بود و چشماي آبي داشت موند پيشش..تو وضعيت بدي بودن..دختره افتاده بود رو شايان و....

از ديدنشون چندشم شد..مخصوصا از شايان..کثافت ِ بي شرم.......

به طرف در دويدم که اون دوتا جلوم و گرفتن..خواستم برگردم که از پشت سر دستام و گرفتن و نگهم داشتن..

مرتب تقلا مي کردم و بهشون ناسزا مي گفتم..

ديدم که شايان بهشون اشاره کرد..اون دوتا هم در حالي که زير لب يه چيزايى مي گفتن منو بردن سمت ديگه ي استخر..

خواستم دستم و ازاد کنم تا موهاشون و بکشم و تو صورت هر کدومشون يه سيلي محکم بخوابونم ولي نشد..

چون دو نفر بودن زورشون بهم مي چربيد..

شايد تقلا کردنام بيشتر به خاطر آرشام بود..ديدنش اينجا و توي اين وضعيت به کل حال و روزم و ريخته بود بهم..

مجبورم کردن يه ست مايوي کامل بپوشم..نمي خواستم عين وحشيا رفتار کنم..بي عقلي بود اگه مي خواستم بيشتر از اون مقاومت کنم..

آخه چطور مي تونم بين اين همه ادم که همه شون دشمنم هستن راه به جايي ببرم؟..فکر کردن بهشم ديوونگيه..

با ترس و لرز وايساده بودم..

به زور مايوي بنفش رنگي رو تو تنم کردن..منکر خوشگليش نميشم.. سک***ي و ناز بود..خواستن ببرنم بيرون که سرجام وايسادم..

اگه اينجوري جلوي شايان ظاهر مي شدم همونجا سرم و مي کوبيدم لب استخر و خودم و مي کشتم..

لحظه ي آخر يه بلوز حرير نسبتا ضخيم از روي جالباسي برداشتم..مدل پيراهن مردونه بود..وقتي پوشيدم بلنديش تقريبا تا يک وجب زير ب*ا*س*ن*م مي

رسيد..

جلوي لباس و با دستم گرفتم که از هم باز نشه..

صورتم سرخ و تنم داغ شده بود..

اون دوتا بردنم بيرون..لرزون دنبالشون مي رفتم..

کجا فرار کنم؟..

چجوري برم بيرون؟..

با اين همه محافظ؟..

تو استخر کسي جز ما 6 نفر نبود..ولي بيرون از اينجا چي؟..

بدجوري گير کردم..قرار نبود اين اتفاق بيافته..

قرار نبود آرشام اينجا باشه..پس نقشه مون چي؟..

مگه قرار نبود شايان و گير بندازيم و منم انتقامم و ازش بگيرم؟..

پس چرا داره ازم سواستفاده مي کنه؟..

قرار بود زندگي رو به کامش تلخ تر از زهر بکنم ولي حالا چي؟..زندگيم و زهرمارم کرده..داره بدبختم مي کنه..

جلو چشم کسي که عاشقشم مي خواد باهام........

حتم داشتم اينکارو مي کنه..از نگاهه متعجب آرشام فهميده بودم انتظار منو نداشته..پس خبر نداره..

ولي خب مگه چکار مي تونه بکنه؟..با اينکه مي دونم اونم گيرکرده..ولي....

با فکر به اينکه اينجا داشته مثل شايان با اين دخترا..

اصلا نمي تونم ..نمي تونم طاقت بيارم..

از دستش عصبانيم..

حتي بيشتر از شايان..

از زور شرم صورتم داغ شده بود....وقتي به خودم اومدم که ديدم جلوي شايان نشستم..به صورتم دست کشيد..خودم و کشيدم عقب ولي دستم و گرفت

نذاشت بيشتر از اون عقب نشيني کنم..

لال شده بودم..انگار يادم رفته بود چطور بايد حرف بزنم..

همه چيز پشت سرهم اتفاق مي افتاد..حتي نمي تونستم قبل از عمل خوب فکر کنم..

قلبم به قدري تند مي زد که قفسه ي سينه م درد گرفته بود..

شايان_ خيلي خوشگلي..تو اين لباس فوق العاده شدي.......به بازوم دست کشيد..........حيف اين اندام ه*و*س انگيز نيست که پشت اين حرير مخفي

بمونه؟..دوست دارم بدن خيست و ببينم..زماني که تو استخري و حرير خيس به بدنت چسبيده..مي خوام ببينمت..از همين الان مي تونم تو رو توي اون

حالت تصور کنم....بيا تو آب......

با چشماي گشاد شده نگاش کردم..

حرکتي نکردم..

اخماش رفت تو هم..

-- يا با زبون خوش مياي تو اب..يا ميگم به زور اينکارو بکنن، انتخاب با خودته..

بي اختيار نگام چرخيد رو آرشام..اخماش حسابي تو هم بود..فک منقبض شده ش و ديدم و به وضوح از چشماي سرخش فهميدم تا چه حد عصبانيه..

منم عصبانيم..از دستش گله دارم....

به اندام نيمه ب*ر*ه*ن*ه*ش نگاه کردم..کمي بالاتر از شکم تا قفسه ي سينه ش بيرون از اب بود..عضلات محکم و خيسش زير نور برق مي زد..

شايان نگاش به من بود..

آرشام نامحسوس کمي سرش و رو به پايين مايل کرد..منظورش اين بود که بيام تو آب..

مي خواست به حرف شايان گوش کنم؟!..

ولي نرفتم..شايان دستم و کشيد..کم مونده بود پرت شم که جيغ کشيدم..

بهتر بود با اين جماعت در نيافتم..وقتي کاري ازم ساخته نيست ديگه چرا تقلا مي کنم؟..

اما واسه حفظ هستيم بايد تلاش کنم..پس تقلا کردنم بيهوده نيست..

رفتم تو استخر..دستم هنوز تو دست شايان بود..عمق اب زياد نبود..مي تونستم تا حدي خودم و کنترل کنم..همه ي وجودم مي لرزيد..

دماي اب معمولي بود..ولي من سردم شد..

شايان دستم و کشيد و مجبوم کرد کنارش حرکت کنم..شنا کردنم خوب نبود که اگه نگهم نمي داشت مي رفتم زير آب..فقط خداروشکر مي کردم که عمقش

زياد نيست ..اما تو حرکت سخت بود..

ديدم داره ميره سمت آرشام..هيچي حاليم نبود..ترس وجودم و پر کرده بود..شايد از روي همين ترس ِ که احساس سرما مي کنم..

جلوي آرشام ايستاد..

شايان با لبخند چندش اوري که حالم و بدتر مي کرد و نفرت درونم رو بيشتر..

رو به آرشام گفت:طلسم 10 ساله رو بايد همين امشب بشکني..هر بار دختراي زيادي رو فرستادم طرفت ولي تو با سماجت اونا رو ناديده گرفتي..رو

زيباترين دختر چشم بستي..ولي امشب نگات يه جور ديگه ست..هيچ وقت خيره نمي شدي ..فکرش و که مي کنم مي بينم هيچ اتفاقي نيافتاده که آرشام و

اين همه تغيير بده..ولي چرا..يه چيزي شده..اما هنوز بهش شک دارم ..

پرتم کرد سمت آرشام..افتادم تو بغلش..دست چپش دور کمرم حلقه شد تا نيافتم..

از يه سمت تو اغوشش بودم..نگام تو چشماي مشکي و نافذش قفل شد..

با صداي شايان به خودمون اومديم..

-- امشب گفتي که منو شناختي..پس بايد اينو هم بدوني ديدن چنين صحنه هايي به من ل*ذ*ت*ي ميده که تو عمل نمي تونم حتي به اون شدت لمسش

کنم....امشب مي خوام شاهد عشق بازي شما دوتا باشم..مي خوام تو ل*ذ*ت غرقم کنيد...

به آرشام اشاره کرد..

-- تو گروهم از بهترين ها بودي و هستي..کسي که 10 سال ِ جلوي خودشو گرفته تا پا فراتر از خط قرمزش نذاره مي بينم که امشب شل گرفته..معلومه

که بي ميل نيستي..مورد اعتمادمي..کسي هستي که جلوتر از حد تعيين شده نميري..

نگاش و به من دوخت و طرف صحبتش آرشام بود..

--با کسي هستي که قراره امشب حس منو کامل کنه..ولي قبل از بايد تموم لحظاتش و تو ذهنم ثبت کنم..که وقتي مي گيرمش تو بغلم با چشم ِ بسته هم

بتونم اونو تجسم کنم..تو تموم حالت ها..ملکه ي من امشب با مورد اعتمادترين عضو گروهم عشق بازي مي کنه و من مشتاقانه شاهدش خواهم بود..

اروم رفت سر عقب و به ديوار استخر تکيه داد..هر 3 تا دختر اومدن تو استخر و..

تو اغوش شايان هر کار که مي خواستن مي کردن..شايان هم معلوم بود تو حال خودش نيست ..

و اينطرف استخر..من و آرشام مات و مبهوت مونده بوديم چه کنيم..

هنوز نتونسته بودم حرفاي مزخرف ِ شايان و هضم کنم..

گفت 10 سال؟..يعني 10 سال ِ که ارشام با کسي نيست؟..پس اينجا چکار مي کنه؟..

شايان گفت امشب مي خواد با من....

يعني چي اين حرف؟..نکنه مي خواد من و آرشام با هم .......

اونوقت اون کثافت ببينه و وقتي هم که خوب حس ش*ه*و*ت*ش و تقويت کرد دستم و بگيره ببره تو اتاقش و...

نه.. خدايا نه..اينجوري نشه..حتما آرشام يه کاري مي کنه..اره..اره مطمئنم ..

ولي اگه نشد چي؟..

شايان خيلي عوضيه..حتما به خاطر اينکه امشب کارش و عملي کنه ارسلان و دک کرده..

يعني فهميده؟..

نکنه به من و ارشام شک کرده باشه؟..واسه همين ما رو انداخته به هم..

خدايا دارم ديوونه ميشم..به قدري تو خودم فرو رفته بودم که نفهميدم از کي تا حالا تو همون حالت موندم و دارم بي صدا گريه مي کنم..

با شنيدن صداي ارشام برگشتم..نگاش کردم..

صدام زده بود..صورتم و ديد..ديد دارم گريه مي کنم..

ساکت شد..منو کشيد جلو..پشت به شايان نگهم داشت..

جدي بود..جدي تر از هميشه..

با بغض گفتم: آرشام اون مي خواد امشب باهام چکار کنه؟..اون يه عوضيه....

بغضم شکست..شونه م از هق هق لرزيد..سرم و خم کردم رو شونه ش..صورتش و تو موهاي نمناکم فرو برد..

زير گوشم اروم گفت: گريه نکن، امشب اتفاقي نميافته......دلارام...

سرم و بلند کردم..سعي کردم صدام بالا نره..با اون بغضي که تو گلوم بود اگرم مي خواستم نمي شد..صدام گرفته بود..

-آرشام گفته بودم بهت، مي ترسم..تو جاي من نيستي..اون خيلي پَست ِ..اون به مادرمم رحم نکرد..به يه زن شوهر دار..حالا بياد به من رحم کنه؟..شايان

قوي ِ..نمي تونم از پسش بر بيام..

صورتم و با دستاش قاب گرفت..مصمم تو چشمام زل زد ..

-- تموم کن اين حرفا رو دلارام..اگه شايان قوي ِ من صد برابر از اون قوي ترم..به قدري که تونستم تو گروهش نفوذ کنم و ادمام و بينشون جا بدم..اگه

قدرتي نداشتم فکر مي کردي اين کار شدني بود؟..

- پس چرا اومدي اينجا؟..چرا گذاشتي من و...

-- بس کن دختر، من نمي دونستم قراره اين اتفاق بيافته..قرار بود باهام حرف بزنه..هميشه همين کارو مي کرد..برام عادي بود..يه لحظه م شک نکردم

که پاي تو رو بکشه وسط ..

- حالا چي؟..بذاريم به خواسته ش برسه؟..

-- نه هر خواسته اي..ولي فعلا واسه اينکه شک نکنه مجبوريم کوتاه بيايم..

پوزخند زدم و با لحن بدي گفتم: اره خب واسه تو که بد نميشه..حالت و مي بري تهشم به ريشم مي خندي..اصلا مي دوني چيه؟..همه تون از يه قماشين..

اين حرفا رو داري مي زني تا خرم کني..اخرشم هيچ کاري نمي کني ميذاري اون کفتار اخر شب که شد دستم و بگيره و ببره تو اتاقش...

دستش و برد زير سرم .. پنجه هاش و تو موهام فرو کرد و محکم کشيد..از درد لال شدم و صورتم جمع شد..

سرم و کشيد عقب..صورتش و تو گردنم فرو کرد و زير لب با لحن خشن و عصباني گفت: فقط برو خدارو شکر کن که اينجايي..اگه تنها بوديم، دونه دونه

دندونات و تو دهنت خرد مي کردم دختره ي نفهم..

موهام و بيشتر کشيد..جوري زير گردنم و بوسيد که دردم گرفت.....

زمزمه کرد: اين حرفات و مي ذارم پاي وضعيتي که داري..مي دونم عصبي هستي ولي حق نداري به من توهين کني..تموم مدت به فکرتم، وقتي ميگم

نمي تونه کاري بکنه بدون که حرفم حرفه..

سرم و اورد پايين..با چشماي خيس از اشک نگاش کردم..تو گلوم بغض نشسته بود..

لحنش با ديدن صورتم اروم تر شد..

--سعي کن بفهمي، موقعيتي که الان توش هستيم خوب نيست..بايد يه جوري ازش خلاص بشيم..شايان با اينکه سرش گرمه ولي تموم حواسش به

ماست..جلوي حرفات و نمي گيرم چون بايد مطمئن بشه که چيزي بين ما نيست..

تو همون حالت اروم گفتم: واسه چي؟...

-- شک کرده، وگرنه اينکارو نمي کرد..با اين حال کاري نميشه کرد..اگه وقت کُشي نکنيم ممکنه همين حالا تو رو ببره..اگه به جاي اينکه اين حرفا رو

بزني و فکراي بيخود بکني کمي ذهنت و درگير اين قضايا کني مي فهمي کار ِ درست در حال حاضر کدومه..من راه خلاص شدنمون و از اين مخمصه مي

دونم..ولي قبلش بايد هر کار مي خواد انجام بديم..تا زماني که دخترا کارشون و انجام بدن..

خواستم برگردم تا ببينم دارن چکار مي کنن که آرشام نذاشت..شونه م و گرفت و برم گردوند..

-مي خوام ببينم..مگه دارن چکار مي کنن؟..

اخم کرد....

-- لازم نکرده ببيني..

-اما آخه..

--دلارام..

جوري غريد که ترسيدم صداش و شايان هم شنيده باشه..حتما شنيده..حالا خوبه فقط اسمم و صدا زد..بيشتر از اون اينکه هيچ صميميتي تو تن صداش

حس نکردم..

يه جورايي حق با آرشام بود بايد به جاي اينکه خودم و سست نشون بدم يه کم فکر کنم..مي خواستم ترس و از خودم دور کنم ولي نمي تونستم..شدني

نبود..

نيم نگاهي به اونطرف انداخت..نگاهش و تو چشمام دوخت..يه جور خاصي بود..جوري که باعث مي شد صورتم داغ بشه..من داشتم نگاش مي کردم..

حواسم به چيز ديگه اي نبود..عصبانيتم ازش وقتي که حرفاش و شنيدم تا حدي فروکش کرده بود..

نگام تو چشماي سياه و مخمورش بود و خواستم حرفي بزنم که بي هوا خم شد رو صورتم و......با لباش وادار به سکوتم کرد..

تا چند لحظه تو شوک اين حرکتش بودم..ولي اون فارغ از اطرافش چشماش و بسته بود و منو مي بوسيد..

هر دو دستش دور کمرم حلقه شد..تنگ منو تو اغوش کشيد..توي اب..هر دو خيس ولي پرحرارت..نفساي هردومون داغ بود..صورت هر دوي ما از

حرارت و داغي اين نفس ها مي سوخت..

قلبم تند مي زد..آرشام نفس نفس مي زد..سرش و برد زير چونه م..

اين وسط يه حس مزاحم داشت اذيتم مي کرد..ناخداگاه دستام و گذاشتم تخت سينه ش..خواستم از خودم دورش کنم..با اينکه حال خودمم تعريفي نداشت

ولي مقاومت کردم..

سرش و اورد بالا..سفيدي چشماش به سرخي مي زد..صورتش ملتهب بود..مي دونستم تو چه وضعيتي ِ..

نفسام نامنظم بود..تو چشماي خمارش زل زدم..

اروم و مردد گفتم: بگو که نمي خواي ازم سواستفاده کني..بذارمطمئن بشم..

چند لحظه با سکوت تو چشمام خيره شد..نگاش سرگردون بود..لباش و به لاله ي گوشم چسبوند..پشت کمرم و نوازش کرد..جدي بود..

-- من اگه مي خواستم ازت سواستفاده کنم خيلي وقت پيش اينکارو مي کردم..موقعيتايي برام جور شد که بدون مزاحم مي تونستم به خواسته م برسم..

اينطور نيست؟..

انگشتاي دستم و تو موهاش فرو بردم..خودم و بيشتر بهش چسبوندم..

- ولي اينکارمون غير از اين نيست..ما هر دو....

--نمي تونيم.........و لاله ي گوشمو بوسيد..تنم مورمور شد..

-- چرا نتونيم؟..

-- تو مي توني؟...........صداش حالم و بدتر کرد..يه جوري بود..يه جوري که مجبورم مي کرد پيش برم وهيچي نگم..

-شايد..شايد بتونم..

--نه........محکمتر منو بين بازوهاش فشرد........نمي توني..دلارام نمي تونيم.....

با زدن اين حرف انگار کنترلم و ازم گرفت..توانم و از دست دادم..منم بغلش کردم..

انگار هر دو فراموش کرده بوديم که شايان با فاصله شاهد حرکات ِ ماست ..

نمي دونستم با دخترا در چه حال ِ ولي صداشون رو مى شنيدم ..بهشون بي توجه بودم..انگار که هيچي نمي شنوم..

فقط آرشام بود و..آغوش گرمش..بوسه هايي که حرارت و داغي ِ اتيش و به خودشون داشت..

هر دو ساکت بوديم..همه ش مي خواستم به خودم تلقين کنم که درسته با آرشامم ولي از سر اجبار داره باهام اينکارو مي کنه نه از روي عشق..

ولي هر بار با بوسه هايي که رو لبام و جاي جاي صورتم مي نشوند به اين باور مي رسيدم که اين کشش از طرف هر دوي ماست..اين احساس نمي تونه

يکطرفه باشه..

اگه همه چيز از سر اجبار اتفاق مي افتاد پس اين گرما ازچيه؟..اين طپش هاي بي قرار..اين همه هيجان و اين همه اشتياق..

کاملا حسش مي کردم..برام قابل لمس بود..

بلوز حرير خيس شده و به تنم چسبيده بود ..يقه ش رو از سر شونه ي راستم کمي پايين داد..لباش داغ بود....خدايا..

ناخداگاه زمزمه کردم: آرشام نمي تونم..دارم ديوونه ميشم تو رو خدا تمومش کن..

دروغ نگفتم..واقعا حالم خوب نبود..شرمم مي شد اينو بگم..حتي پيش خودم اعتراف کنم ولي حالم خيلي بد بود..

مي دونستم افکارم اشتباهه و نبايد اينجوري باشه ولي اگه تنها بوديم..اگه خودمون دو تا بوديم..اونوقت ..

يعني اونوقت من مي تونستم انقدر خوددار باشم؟..فکر نکنم....

پيش خودم که مي تونستم اعتراف کنم..اين حس در من بيداد مي کرد..حتم داشتم آرشام هم همينطوره..

سرش و از رو شونه م بلند کرد..چند لحظه نگام کرد..حالم و از چشمام فهميد..

با شرم سرم و انداختم پايين..

خدايا يعني فهميد؟..فهميد که دلم خودش و مي خواد؟..فهميد که امشب جاي شايان اگه آرشام مي خواست باهام باشه..شايد....

نه..نمي تونم تصميم بگيرم..حالم بده..دارم هذيون ميگم..نگاش بهم جوري بود که.......انگار متوجه ِ همه چيز شده..

هنوز تو بغلش بودم..ولي کاري نمي کرد..

-- نگام کن..

سرم و همونطور که زير بود به راست چرخوندم..

صدام زد..

--دلارام با تو بودم..ببينمت..

گونه هام اتيش گرفته بود..از داغي پوست صورتم گزگز مي کرد..از اينکه فهميده باشه چي مي خوام و واسه چي کشيدم کنار شرمم مي شد....

سرمو به نرمي بلند کردم..نگاهه خجالت زده م رو تو چشماي جذابش دوختم..

گوشه ي لبم و به دندون گرفتم..نگاش به لبام افتاد..ولش کردم که همزمان خيلي ناگهاني خم شد رو صورتم و لباي خيسم و بوسيد..

به نفس نفس افتادم..سرش و که بلند کرد خواستم بکشم کنار..

لرزون گفتم: ولم کن ..خواهش مي کنم....نمي تونم..حالم خوب نيست..

ولم نکرد..محکمتر نگهم داشت..

-- چته دلارام؟ چرا مي لرزي؟..

صداي آه و ناله ي دخترا تو سرم پشت سر هم تکرار مي شد..گوشام و چسبيدم تا نشنوم..سرم و محکم به شونه ي آرشام فشار دادم..

ناليدم: نمي خوام بشنوم..اذيتم مي کنه..

همينطورم بود..خودم که بدجايي گير افتاده بودم..حالمم که بدتر از قبل شده بود خصوصا با بوسه ي اخرش ديگه کاملا از خود بي خود شدم....و حالا با

شنيدن اين صداها..

زير گوشش نجوا کردم: اي کاش مي تونستم بهت بگم از اينجا بريم..

نمي دونم جمله م و پيش خودش چطور تعبير کرد که اونم زمزمه کرد: بريم يه جا تنها..بدون هيچ صدايي..

سربلند کردم..نگاش کردم..شيفتگي رو تو اون يه جفت چشم سياه و نفوذگر ديدم..

و جمله ش و تکرار کردم: تنها..بدون هيچ صدايي..

--اگه مي تونستم درنگ نمي کردم..

دستام و دور گردنش حلقه کردم..بدون اينکه بخنده گفت: حالا کي داره سواستفاده مي کنه؟..من؟..

بدون اينکه کوچکترين تغييري تو حالتم ايجاد کنم گفتم: اين شما مردا هستيد که هميشه مي خواين از هر موقعيتي سواستفاده کنين..بله تو..

هيچي نگفت..فقط با يه لبخند کج گوشه ي لباش نگام کرد..

- چرا هيچ وقت نمي خندي؟..

سکوت کرد..دستش و برد تو موهام و سرم و به صورتش نزديک کرد..

مثل هميشه ته ريش داشت..مرتب وجذاب..فوق العاده بهش مي اومد..

با لباش زير گردنم و لمس کرد..

ناليدم: نکن...

نرم بوسيد..

دستام و گذاشتم تخت سينه ش..

-آرشام....

نفس داغش و اروم فوت کرد زير گردنم..سوختم..

يعني داره از قصد اينکارا رو مي کنه؟!..

نفس زنون خودم و کشيدم عقب..تقلا کردم ولي دستاش و از دور کمرم برنداشت..

- ولم کن..تو رو خدا آرشام..

--چرا؟..

- چرا چي؟!..

-- ولت کنم شايان مي گيرتت..

با شنيدن اين حرف بي اختيار خودم و محکم بهش فشار دادم..

-راست ميگي؟..

حالتم انقدرمظلومانه بود که اون نيمچه لبخند هم از رو لباش محو شد ..

گرفته نگام کرد..نگاش تو چشمام مي چرخيد..صداش اروم بود..و واقعا هم همين اروم بودن صداش تونست ارامش و به وجودم تزريق کنه..

-- نميذارم اتفاقي واسه ت بيافته، نگران چيزي نباش..

و اروم تر ادامه داد: شده باشه نقشه رو بهم مي زنم..حتي مجبور بشم شايان رو مي کشم..ولي نميذارم تو چيزيت بشه..از من خيلي کارا برمياد..

نمي دونستم چي بگم..همه ي حرفام و با چشماي نمناکم بهش مي زدم..

خدايا چقدر من اين مرد و دوست داشتم..وقتي اينجوري ازم حمايت مي کرد دلم مي خواست تو گوشش داد بزنم که چقدر عاشقشم..

--اماده اي؟..

با تعجب نگاش کردم..

لبخند کمرنگ و خاصي مهمون لباش شد..تا به خودم بيام ديدم زير ابم..

چون اين حرکت برام غيرمنتظره بود نفس نداشتم..

خودش فهميد....کشيدم بالا..

چندبار پشت سر هم نفس عميق کشيدم..چند تا سرفه کردم..

-- نفست و تو سينه حبس کن..

-نمي خوام..من نميام پايين..

-- کاري که گفتم و بکن وگرنه همينجوري مي کشمت پايين..

دستم و کشيد که تسليم وار سرم و تکون دادم و نفس عميق کشيدم ولي بيرون ندادم..

خواستم نگاش کنم که باز غافلگيرم کرد و پرتم کرد تو آب..خوابوندم کف استخر..بلوز حرير رو آب معلق بود..آرشام زير اب رو من خيمه زد ..اون هم

نفسش و حبس کرده بود..

نگاه خواستنيش و بهم دوخت..منو تو بغلش گرفت..چرخيد و منو کشيد بالا..اون هنوز نفس داشت ولي من داشتم کم مي اوردم..اشاره کردم بهش..ولم

نکرد..سرم و تکون دادم..چشماش شيطون بود..هيچ وقت اينجوري نديده بودمش..کمرمو ول نکرد ولي هردو اومديم رو اب..بلند نفس کشيدم....

خنديدم..اروم..بي توجه به شايان..اصلا نمي ديدمش..شايان اونجا بود و من نمي ديدمش..فقط آرشام و مي ديدم..فقط اون..

عين خيالم نبود که چي مي خواد بشه..آرشام بازم تونسته بود منو از افکاري که ترسم و بيشتر مي کرد دور کنه..هميشه با کاراش حيرت زده م مي کرد..

به صورت خيسش دست کشيد..قطرات اب ازنوک موهاش به روي شونه هاي عضلانيش مي چکيد..

تو موهاي خيسش دست کشيدم..روبه روش بودم..دست راستش دور کمرم حلقه بود..صورتش خيس بود..

نمي تونستم بي توجه باشم..نمي تونستم همينجوري بکشم کنار..چشمام فقط اون و مي ديد..دلم فقط آرشام و مي خواست..

شايد ديگه همچين موقعيتي پيش نياد..اين بازي ِ خطرناکيه..نمي تونم به 2 دقيقه ديگه هم اميدوار باشم..که زنده مي مونم يا نه....

چه اشکالي داره، واسه چند دقيقه هم که شده غروم و کنار بذارم؟..

صورتم و بردم جلو..نزديک و نزديک تر..پيش چشماي خواستني و متعجبش لبام و به روي لباش گذاشتم..واسه چند ثانيه..فقط واسه چند لحظه..بي حرکت

موندم..و يه بوسه..واسه اولين بار..يه بوسه ي کاملا عاشقانه..بوسه اي که از سر عشق بود..از سر حس قلبيم..نه از روي ه*و*س..نه نياز....فقط

عشق..

چشمام بسته بود..سرم و اروم کشيدم عقب..چشمام و که باز کردم ديدمش..سياهي چشماش مي درخشيد..مبهوت نگام مي کرد..

يعني تونست درک کنه که چقدر مي خوامش؟..

هنوز داشت نگام مي کرد..يه قطره اشک از گوشه ي چشمم چکيد..فقط همون يه قطره کافي بود تا بغض گلوم و بگيره..

زمزمه کردم: اگه امشب .. نتونيم کاري بکنيم وشايان منو........بغضم و قورت دادم..کم مونده بود خفه بشم....

ادامه دادم: خودم و مي کشم..هرطور شده باشه اينکارو مي کنم..در اونصورت ديگه نمي خوام فردا رو.

انگشت اشاره ش و محکم گذاشت رو لبم ..نذاشت حرفمو بزنم..نذاشت ادامه بدم و بگم که نمي مونم...

فقط همديگرو نگاه مي کرديم..نگاهي بهم انداخت که تونستم خيلي چيزا رو توش معنا کنم..

دستش و از رو لبم برداشت..يکي از پشت بازوم و گرفت..تنم لرزيد..با وحشت برگشتم و به صورت شايان نگاه کردم..

آرشام دستم و زير اب گرفت..پنجه هامون تو هم قفل شد..

ولي شايان..

پست فطرت با اون چشماي بى شرمش به من خيره شده بود..

«آرشام»

شايان در حالي که بازوي دلارام و گرفته بود رو به من کرد ..

-- مي دونم نمي توني ازش دل بکني ولي حالا نوبتي هم باشه نوبت کسي ِ که قراره مالکش باشه..فکرش و نکن پسر فعلا راه افتادي خيلي کارا باهات

دارم..شکستن اين طلسم اولين قدم بود که تونستي از پسش بر بياي..

دستش و دور شونه ي دلارام حلقه کرد..دست ازادام و مشت کردم..

--دلارام مثل يه تيکه جواهره..ارزشش بيشتر از ايناست..حالا که مي تونه مردي مثل آرشام و از پا در بياره، وقتي تو بغلم بگيرمش چه کارايي مي تونه

بکنه؟..بالاخره به دستت اوردم عزيزم..دور به نزديک رسيد..به همين اسوني..

شايان قد بلند و چهارشونه ..جثه ي ظريف و شکننده ي دلارام در مقابلش همچون عروسک بود..

مي ديدم که تو شوکه..رنگش پريده بود و حرفي نمي زد..

شايان دلارام و ازم جدا کرد..

ناي تقلا کردن نداشت..پاي رفتنم نداشت..دستم پيش رفت تا دستش و بگيرم ولي بين راه قبل از اينکه شايان متوجه بشه دستم و پس کشيدم..

نمي تونستم شاهد باشم..شاهد جدا شدنش..شايان فهميده بود من دلارام و مي خوام..فهميده بود به تنها دختري که بي ميل نيستم دلارامه..

همون لحظه ي اول که حرفش و پيش کشيد تا تهش و خوندم..

براي اينکه به خودش و من ثابت کنه که چيزي بين من و دلارام هست حاضره هر کاري بکنه..هر کاري که حس ل*ذ*ت*ش و جاودانه کنه..

نمي تونستم جون دلارام و به خطر بندازم..اگه نمي بوسيدمش..اگه مطابق ميل شايان پيش نمي رفتم از يه راه ديگه وارد مي شد..

براي امتحان کردن من هرکاري مي کرد..حتي خيلي راحت مي تونست با جون دلارام بازي کنه..

اينکه ببوسمش..اينکه دختري رو تو اغوشم بگيرم که نسبت بهش بي ميل نيستم..دختري که سراپا احساس بود، فراتر از اونچه که فکرش و مي کردم مي

تونست جونش و از خطر و بدتر از اون شايان دور کنه..

واسه اينکه دلارام طبيعي رفتار کنه بهش گفتم شايان شک کرده و براي اينکه به شکش دامن نزنيم بايد هرکار که مي خواد و انجام بديم..

اگه حقيقت رو مي فهميد نمي تونست اينطور دقيق بازي کنه..حتم داشتم در اونصورت شايان بازي خطرناک تري رو با هر دوي ما شروع مي کرد..

هنوز بهش نياز داشتم..براي بيچاره کردنش هر کاري مي کنم..نميذارم تلاشمون به هدر بره..سر بزنگاه مچش و رو مي کنم..زمان زيادي نمي خواد..

ولي....

بالاخره عمليش مي کنم..

پشتم و به شايان کردم..نمي خواستم ببينم و شاهد نگاهه ملتمسانه ي دلارام باشم..با صداي شايان مردد برگشتم..بيرون از استخر سعي داشت جلوي

تقلاهاي دلارام و بگيره..

--چرا وايسادي نگاه مي کني؟..بيا بيرون نگهش دار..

بدون اينکه فرصت و از دست بدم از استخر بيرون رفتم..دستاي دلارام و گرفتم که سعي داشت تو صورت شايان چنگ بندازه..

حس مي کردم ديگه توان اين بازي رو ندارم..ولي مجبورم ادامه ش بدم..

- چرا به محافظا خبر نميدي؟..

نگام کرد..چند لحظه چيزي نگفت..شک داشت..با چيزايي که تو استخر از من و دلارام ديده بود حق داشت..ولي منو هم نبايد دست کم مي گرفت..

-- امشب شب ِ منه..شب من و دلارام..هيچ کس نبايد تو بزمه ما شرکت کنه....ببرش بالا تو اتاقم..

نگاش کردم..مي خواستم از چشماش بخونم که قصدش چيه..ولي انگار امشب تو يه حال ِ ديگه ست..

رفت سمت رختکن..

--ببرش منم الان دوش مي گيرم ميام..به دخترا بسپر اماده ش کنن..خودشون مي دونن..

سوت زنان از زور سرمستي با قدم هايي پيوسته از کنار ما رد شد..

برگشتم و با ديدن لبخند روي لباي دلارام اخم کردم..که با اين حرکتم از روي لباي صورتي و دلنشينش محو شد..

دستش و کشيدم..

--راه بيافت..مگه نشنيدي چي گفت؟..

مات ومبهوت دنبالم کشيده شد..

-آرشام!....

-- خفه شو..

با صداي فريادم ساکت شد..بدون هيچ حرفي حرکت کرد..برنگشتم نگاش کنم..تموم راه فقط نگام به رو به رو بود..بي هدف..بدون اينکه حتي بفهمم دارم

کجا ميرم..

همه چيز از روي عادت بود..راه رفتنم..قدم برداشتنم به سمت اتاق شايان..

بارها وبارها اين مسير رو طي کردم ولي حالا با نفرت دارم قدم بر مي دارم..از روي حرص و عصبانيت..

دوست داشتم همين امشب اين ويلا رو با تموم دم و دستگاش به اتيش بکشم و دنياي غرق در کثافت ِ شايان و به جهنم تبديل کنم..

در اتاق و باز کردم..اين اتاق شخصيش بود..گوشه ي اتاق دوربين نصب بود..مي دونستم تموم حرکات ِ ما رو ضبط مي کنه..

پرتش کردم تو اتاق..چند قدم عقب رفت..تازه به صورتش نگاه کردم..يه چيزي رو تو وجودم حس کردم..يه چيز خاص..يه چيزي که ترغيبم مي کرد فاصله

ي بينمون رو با يک قدم طي کنم و صورت خيس از اشکش رو به سينه م فشار بدم..

دستام و مشت کردم و انگشتام و به کف دستم فشار دادم تا بتونم خودم و کنترل کنم..

فرصتي نبود..

دلارام لب باز کرد تا چيزي بگه که بهش امون ندادم..زدم تخت سينه ش و محکم پرتش کردم رو تخت..

حيرت زده فقط نگام کرد..حتي صداي هق هقش و نمي شنيدم..فقط سکوت بود..و بعد از چند ثانيه..زمزمه هاي ريزي که از دهنش خارج مي شد..داشت

اسمم و صدا مي زد..

روش خيمه زدم..دکمه هاي بلوز حريرش و بسته بود..دستم و تو يقه ش بردم و کشيدم..دکمه ها هر کدوم يه طرف پرت شد..

ترس و تو نگاش ديدم..هيچي نمي گفت..

چرا داد نمي زد؟..

چرا کمک نمي خواست؟..

چرا جلوي خودش و مي گرفت؟..

چي نمي ذاشت تقلا کنه؟..

با ديدن چشماش طاقت نياوردم و فاصله ي بينمون و برداشتم..تو اغوشم بود..زير گوشش نجوا کردم..خيلي اروم..فقط خودش مي شنيد که دارم چي ميگم..

-- چرا داد نمي زني لعنتي؟..کمک بخواه..جيغ بکش..بزن تو صورتم..چرا جلوي من ارومي و جلوي اون کفتار وحشي ميشي؟..يه کاري بکن..اروم نباش

دلارام..

نفس عميق کشيد..بغضش شکست..به کمرم چنگ زد..ولي نه از ترس..

-آرشام تو رو خدا نرو..تنهام نذار..من بـ........

--هيسسسسس..ادامه نده......و ارومتر از قبل زير گوشش گفتم: هر کار کردم بدون بازي ِ..راه بيا..ساکت نمون..منو پس بزن..همين حالا..فکر کن من يه

غريبه م..مثل شايان..زود باش داره دير ميشه..

سرم و بلند کردم..چند لحظه تو چشماي خيسش خيره موندم..سر تکون دادم..با حرکت سر بهم فهموند اماده ست..

وحشيانه صورت و لباش و بوسيدم..تقلا کرد..داد زد و خواست پسم بزنه..

-- خيلي وقته تو اين اتيش دارم مي سوزم..ولي هربار يه جوري از دستم فرار کردي..تو کيش اگه دلربا مزاحممون نمي شد کلي برنامه چيده بودم واسه

ت....

زير گردنش و بوسيدم..به شدت با من درگير بود و سعي داشت کنار بکشه ولي محکم گرفته بودمش...............

--بايد از شايان ممنون باشم امشب به کمک اون گيرت انداختم............بعد از اين همه سال تو اولين دختري هستي که بهش کشش دارم..توي احمق فکر

کردي از روي عشق ِ ولي نيست..آرشام اهل عشق وعاشقي نيست..تمومش مسخره ست..حسي که من به تو دارم فقط و فقط نيازه..نياز دارم که باشي..تا

بتونم به اون چيزي که مي خوام و مدتهاست در انتظارشم برسم...............

ديگه هيچ کاري نمي کرد..فقط تو صورتم خيره شده بود..حتي پلک هم نمي زد..

ساکت شدم..

زل زدم تو اون نگاه ِ نمناک و خاکستري ..

دلارام....

باور کرد؟!..

گفته بودم که باور نکنه..پس چرا....

نخواستم که کنار بکشم..بايد ادامه مي دادم..

جوري سرش داد زدم که تنش لرزيد..ترس و تو چشماش خوندم...

--دختره ي احمق نفهميدي من تو رو تموم اين مدت واسه چي مي خواستم؟..اگه پاي شايان وسط نبود همين امشب درنگ نمي کردم و..

-خفه شو..خفه شـــــو..ديگه نمي خوام صداتو بشنوم..از همه تون متنفرم..همه تون يه مشت حيوونين..

از روش بلند شدم..شونه ش و گرفتم و کشيدمش سمت خودم..مي خواست از دستم خلاص بشه ولي نذاشتم..

شايان ما رو زير نظر داشت اينو کاملا حس مي کردم..

نه اشتباه نمي کردم اون همين و مي خواست..

دلارام جيغ مي کشيد و گريه مي کرد..بي هوا دستم رفت بالا و....

نفهميدم که شدت ضربه زياده..تا حالا کسي رو محض شوخي نزده بودم..هميشه تو کارم جدي عمل کردم..و حالا..

نفهميدم که چطور زدم تو صورتش و ..نقش زمين شد..

با درد نگام کرد..صورتشو با دست چپ پوشوند..روش خم شدم..شونه ش و گرفتم و تکونش دادم:کار شايان که باهات تموم شد يه شب و هم با من مي

گذروني..شايد نتونم مثل شايان واسه ت روياييش کنم ..ولي قول ميدم برات کم نذارم..........

پوزخند زدم......

--شايان برام فرصتي نذاشت..تا پيدات کردم تو رو ازم گرفت..اما خب، ماهي رو هر وقت از آب بگيري تازه ست..

به صورت خيسش نگاه کردم..

--نترس اغوش شايان کم از اغوش من نداره..سعي کن امشب حسابي ازش لذت ببري گربه ي وحشي..

پشتم و بهش کردم..مکث کردم..با يک گام به طرف در رفتم..

با صدايي پر از بغض اسمم و صدا زد..قدمام سست شد..اما....

قدم دوم و برداشتم ولي اينبار صبر نکردم و از اتاق زدم بيرون..

خدمتکار از قبل لباسام و اماده کرده بود..کلافه و با خشونت خاصي دکمه هاي پيراهنم و بستم....

داشتم خفه مي شدم..حس مي کردم هيچ هوايي واسه نفس کشيدن نيست..هوايي که توش دلارام نفس مي کشيد براي من منبع زندگي بود ولي حالا....

هر دوي ما تو وضعيت درستي نبوديم..داشتم عذاب مي کشيدم..

کيوان نگاهي به سر و وضع آشفته م انداخت..

--چي شده آرشام؟..اين چه وضعيه؟..

با خشم دور خودم چرخيدم..تو موهام دست کشيدم..کنترلي رو رفتارم نداشتم..با يه حرکت صندلي کنار ديوار و برداشتم و پرت کرد کف سالن..

داد مي زدم..فرياد مي کشيدم..از سر خشم نمي دونستم دارم چکار مي کنم..

رو به کيوان بلند گفتم: زنگ بزن..زنگ بزن بچه ها خودشون و اماده کنن..همين امشب کار اون کثافت و يکسره مي کنيم..زندگيش و جهنم مي کنم..اون

ويلا رو، رو سرش خراب مي کنم..

--د ِ اخه چرا درست و حسابي حرف نمي زني تا ببينم چي شده؟..اروم باش..

به پنجره اشاره کردم..نفس نفس مي زدم..صورتم از عرق خيس بود..دست و پام از زور عصبانيت مي لرزيد..

- اون عوضي الان با دلارام تو اتاق تنهاست..چطور اروم باشم؟..چطور اروم باشم کيـــوان؟..

فقط نگام کرد..

بعد از مکث نسبتا طولاني گفت: که اينطور..پس واسه همين ارسلان و دَک کرد..ديدم چطوري از ويلا زد بيرون..حتما نقشه ي شايان بوده..يا به قول

معروف ارسلان و فرستاد دنبال نخود سياه..اي ناکس ِعوضي..

-فکر همه جاش و کرده بي شرف..همه چيزو واسه امشب برنامه ريزي کرده بود..منو تو عمل انجام شده گذاشت..الان دلارام تو چنگال اون کثافت

اسيره..نتونستم کاري کنم بدتر يه مشت حرف مزخرف تحويلش دادم و تو صورتش سيلي زدم....زنگ بزن کيوان..پس چرا معطلي؟..

-- بذار فکر کنم..نميشه نسنجيده کاري کرد..

با اين حرفش زدم به سيم اخر..نفهميدم چکار مي کنم..با خشم به طرفش حمله کردم..يقه ش و تو مشت گرفتم..

تو صورتش داد زدم: مرتيکه انگار حاليت نيست چي دارم ميگم..دلارام اونجاست تو اتاق اون پست فطرت ..اونوقت من اينجا بشينم و فکر کنم؟..ديگه چه

فايده وقتي کار از کار گذشته؟..چرا نمي خواي بفهمي؟..

هولش دادم..سمت ديوار پرت شد.. بهت زده نگام مي کرد..

تا اروم بودم که هيچي..ولي وقتي مي زدم به سيم اخر و خشم وجودم و احاطه مي کرد کنترلي رو حرکات و رفتارم نداشتم..

کيوان به يقه ش دست کشيد..از ديوار فاصله گرفت..اب دهنش و قورت داد..تک سرفه اي کرد و.......

-- ارسلان الان، قبل از اينکه بياي تو ساختمون رسيد ويلا..با وجود اون فکر نکنم چيزي بشه..

ارامشش رو که ديدم حالم بدتر شد..مخصوصا که اسم ارسلان و اورد..گلدون و از رو ميز برداشتم و پرت کردم سمت ديوار..صداي شکسته شدنش

سکوت سالن و بر هم زد..اعصابم بيش از قبل بهم ريخت..

- دارم بهت ميگم دلارام تو وضعيت خوبي نيست تو اسم ارسلان و مياري؟..اون صد پله بدتر از شايان ِ..من و باش دارم به کي ميگم....نه اينطوري

نميشه..بايد خودم دست به کار شم..

گوشيم و در اوردم..کيوان دستش و رو دستم گذاشت..

--نکن آرشام..همه چيزو خراب نکن.........

با صداي يکي از بچه ها نگام سمت مانيتورها کشيده شد..

_ قربان شنود روشن شد..

جوري خودم و رسوندم به ميز که اگه به موقع مانيتور و نگه نداشته بودم هر تيکه ش يه گوشه از اتاق افتاده بود..

صداي ارسلان و تشخيص دادم..

--اينجا چه خبره؟..داشتي چه غلطي مي کردي؟..چرا دلارام و..........

شايان_ برو بيرون ارسلان..به تو مربوط نيست..

--چي به من مربوط نيست؟..بهت ميگم داشتي چکار مي کردي؟..چرا دلارام بيهوشه؟..باهاش چکار کردي؟..

شايان_ هنوز کارم و شروع نکردم که تو عين عجل معلق سر رسيدي..برو بيرون تو کار من دخالت نکن.......داد زد و يکي از محافظاش و صدا زد..

--يادت نره که من يه شب ِ مي تونم به خاک سياه بنشونمت..خودت خوب مي دوني که بد آتويي ازت تو دستمه..برو کنار..

شايان_ حاليت مي کنم..کاري مي کنم برگردي همون گورستوني که ازش اومدي..

-- هيچ غلطي نمي توني بکني....دلارام..دلارام صدامو مي شنوي؟.....باهاش چکار کردي لعنتي؟..چرا به اين روز افتاده؟..

صداي خش خش و بعدم صداي سوت دستگاه بلند شد..صداي اسپيکرو کم کردم..

کيوان_ اينطور که معلومه حال دلارام بد شده..

کلافه رو صندلي نشستم..سرم و تو دست گرفتم..

-همه ش تقصيره منه..اگه اتفاقي براش افتاده باشه..اگه ارسلان دير رسيده باشه چي؟..بيخود و بي جهت که بيهوش نشده ..

-- شايد شوکه شده..يه شوک عصبي مي تونه باعث شه از حال بره..همه جور احتمالي ميشه داد..درضمن يعني شايان اين همه فرصت داشته که بعد از

خارج شدن تو از ويلا اون کارو.........

- از اون کفتار همه کاري بر مياد..مطمئن نيستم ولي....

--ولي چي؟..

نگاش کردم..

- اون حرفايي که بهش زدم و اون سيلي..درسته همه ش يه بازي بود..اما زيادي تند رفتم..اگه دلارام حرفام و باور کرده باشه چي؟..شک ندارم شايان

تموم قضايا رو باور کرده ولي دلارام....

يه ليوان اب جلوم گرفت ..بهش احتياج داشتم..گلوم مي سوخت..همه ي وجودم داشت تو اتيش خشم به خاکستر تبديل مي شد..

سر کشيدم..ولي خنکي اب هم نتونست اتيش درونم رو خاموش کنه..هر لحظه شعله ورتر مي شد..

--امشب تو ويلاي شايان چه اتفاقي افتاد؟..چرا انقدر بهم ريختي؟..

ليوان و تو دستم فشار دادم..ياد اون سيلي از تو ذهنم بيرون نمي رفت..

نگاه ملتمسانه ي دلارام....

وقتي که با بغض صدام زد..ولي من برنگشتم..

نگاه نمناک و خاکستريش..عذابم مي داد..اين حس عجيب چيه که راحتم نمي ذاره؟..چطور شد که ارامشم و از دست دادم؟..چي باعث شد به اينجا برسم؟..

سوزشي رو کف دستم احساس کردم..ليوان تو دستم خرد شده بود....خون سرخ و غليظي از کف دستم جاري شد و چند قطره از اون رو زمين چکيد..

کيوان سريع با يه پارچه ي سفيد دستم و بست..

--آرشام حواست کجاست؟..از کي تا حالا دارم صدات مي کنم..امشب اصلا تو حال خودت نيستي..

دست زخم ديده َ م رو مشت کردم..هيچ سوزشي احساس نکردم..انگار فقط وقتي که زخميم کرد تونستم سوزشش و با تموم وجود حس کنم..

ولي الان..عين خيالم نبود که دستمال سفيد به خون من رنگين شده..

- تو که داري مي بيني رو به راه نيستم پس انقدر به دست و پاي من نپيچ..

نفس عميق کشيد..رفت پشت سيستم..

روکردم بهش و جدي گفتم: چشم از مانيتورا برنداريد..امشب بايد صداش و بشنوم..بايد مطمئن بشم که حالش خوبه....حالام که افتاده دست ارسلان..

--چي انقدرعصبانيت کرده؟..موقعيتشون يا يه چيز ديگه؟..

لبام و رو هم فشردم..

- دلارام تو وضعيت خوبي نبود..لباسش..

--فهميدم چي مي خواي بگي..غيرتي شدي؟..

پوزخند زدم..

- تا به الان اصلا نمي دونستم غيرت چي هست..

سکوت کردم..تو فکر فرو رفتم..

هميشه بي توجه از کنار هر دختري رد مي شدم و به اونايي هم که باهاشون دمخور بودم فقط به خاطر يه چيز نزديکشون مي شدم..

هيچي برام اهميت نداشت..هيچ ناموسي نداشتم که مواظبش باشم..

من از زندگي گذشته م فاصله گرفتم..

ولي حالا نسبت به دلارام اين حس و در خودم شديدتر مي بينم..

شايان يه روز تقاص کاري که امشب با ما کرده رو پس مي ديده..شاهد چيزايي بود که نبايد مي بود..کاري مي کنم که حتي براي يه لحظه هم نتونه به

دلارام فکر کنه..همه ي ارزوهاش تو دستاي منه که يک شب ِ به فنا ميره..

کيوان کنارم نشست..تا چند لحظه فقط بينمون سکوت حکم فرما بود ..تو موهام چنگ زدم..

- شايان شک کرده بود..به رابطه ي من و دلارام..گذاشتم به يقين برسه که يه چيزي بينمون هست..ولي فقط از جانب دلارام نه من..گذاشتم فکر کنه که

احساس ِ دلارام از روي عشق ِ و من از روي ه*و*س..

ساکت شدم..

شب سختي بود..پر از تشويش ودلهره..و همينطور هيجان..

امشب چندتا حس رو با هم تجربه کردم..براي اولين بار بعد از10 سال..

به کيوان نگاه کردم..

-مطمئنم از اين به بعد تا وقتي که اين ماجراها تموم بشه ارامش ندارم..

--تا وقتي دلارام توي اون خونه ست اوضاعت همينه..

-بعد از مهموني دلربا همه چيز تموم ميشه..امشب فهميدم که از اول اين راه و اشتباه اومدم..نبايد دلارام و وارد اين بازي مي کردم..تجربه اي تو اين

کارنداشتم..تا حالا با هيچ جنس مخالفي همکاري نکردم..مخصوصا دختري که به هيچ وجه نمي تونم نسبت بهش بي توجه باشم..

--ولي خودت بودي که گفتي به خاطر خود ِ دلارام قبول کردي اونم وارد نقشه ت بشه..اينطور نيست؟..

-به خاطر اينکه کار دست خودش نده..ولي شايد مي تونستم از اينکار منعش کنم..گرچه..دختر سرسختيه..

خنديد..دوستانه زد رو شونه م..

--عجب زوجي بشين شما دوتا..هر دو مغرور و سرسخت....که البته دلارام شيطونم هست..ولي تو به جاش کوهي از غروري..

پوزخند زدم..حق با کيوان بود..همين شيطنت ها..حاضرجوابي ها و متفاوت بودن ها در دلارام نظر من رو به خودش جلب کرده بود..

- اگه دلارام بيهوشه پس شنود چطور روشن شد؟..

-- شايد به جايي گير کرده و روشن شده..امکانش هست..حسگرش خيلي قوي ِ..

بلند شدم..بي قرار کنار پنجره ايستادم..

چقدر دلم مي خواد همين الان برم و.......

_ قربان صداشون و داريم..

کيوان کنارم ايستاد..صداي ارسلان و دلارام بود..صداي دلارام کمي ضعيف تر به گوش مي رسيد..

ارسلان_ امشب برام کاري پيش اومد مجبور شدم برم..من هنوزم سر قولم هستم..

- چه قولي؟..اگه ديرتر رسيده بودي که....

--واسه همينه که بيهوش شدي؟..

- هم اره..هم نه..

-- يعني چي؟..تعريف کن ببينم چي شده؟..

- تنهام بذار..همه تون لنگه ي هميد..به هيچ کدومتون نميشه اعتماد کرد..

--چي داري ميگي؟..

جيغ کشيد: برو بيرون..ديگه خسته م..نمي کشم..بسه ديگه..

--خيلي خب ..باشه..اروم باش..بهتره يه کم استراحت کني....اصلا يه کاري مي کنيم..فردا عصر هر دو با هم مي ريم بيرون يه گشتي مي زنيم..اينجوري

فکر کنم واسه روحيه ت هم خوب باشه..چطوره؟..

صداي دلارام و نشنيدم ولي صداي خنده ي ارسلان تو گوشم پيچيد..

مرتيکه ي عوضي..

هر کي تو رو نشناسه که من مي شناسم ومي دونم چه مارمولکي هستي..بي وجودتر از تو همون عموي بي همه چيزته..

--باشه پس حالا استراحت کن..

چند لحظه سکوت..و صداي بسته شدن در..

صدا رو از روي اسپيکرها قطع کردم..گوشي و رو گوشم گذاشتم..اروم صداش زدم..

-دلارام..صدامو مي شنوي؟..

گريه مي کرد..اخمام جمع شد..

- دلارام اگه صدام و مي شنوي جواب بده..زير لب يه چيزي بگو که اونا نتونن ببينن..انگار که داري با خودت حرف مي زني..دختر بايد باهات حرف بزنم..

صداي بلند ِ گريه و...

« دلارام»

هنوز دلم از حرفاش گرفته ..اگه راست گفته باشه چي؟..اگه تموم توجه ش به من از سر ِ....

نه..درست نيست..اره مي دونم که حقيقت نداره..اون خيلي کمکم کرده..موقعيتايي براش جور مي شد که خيلي راحت مي تونست ازم سواستفاده کنه..ولي

نکرد..

پس اون حرفا..قبل از اون مي گفتم جزو نقشه ست اما....سيلي که تو صورتم زد..هنوزم حسش مي کنم..جدي زد..اينو ديگه مطمئنم..

اگه گفت يه بازي ِ پس چرا نقش بازي نمي کرد؟..چرا انقدر جدي بود؟..

حرفاي ارشام، شوکي که از ديدن شايان اونم تنها تو اتاق بهم دست داده بود باعث شد نفهمم داره چم ميشه و از حال برم..

وقتي چشم باز کردم که ديدم رو تخت تو اتاقمم..و ارسلان کنارم رو تخت نشسته..

بهم گفت چيزي نشده..

پس يعني شايان به هدفش نرسيد....با وجود اين اتفاقا نمي دونستم بايد خوشحال باشم يا ناراحت؟..

اون از آرشام و حرکتش ..و اين از شايان که.........

آرشام مي خواست باهام حرف بزنه..اينجا نمي شد..به بهونه ي دستشويي از اتاق زدم بيرون..درو بستم و قفل کردم..

بغضمو قورت دادم..

عجب شب گندي ِ..

پس چرا تموم نميشه؟..

--دلارام..

-مي شنوم..

--کجايي؟..

- تو دستشويي..شيراب و باز کردم صدا بيرون نره..

-- باشه..چون فرصت کمه سريع حرفمو مي زنم..ببين..تموم حرفايي که امشب بهت زدم........

منتظر بودم بگه..سرتاپام مي لرزيد..استرس داشتم..

-- دلارام.. تو باور کردي؟..

صدام مي لرزيد..

- نکنم؟..

-چرا بايد باور کني وقتي قبلش بهت گفته بودم تمومش يه بازي ِ؟..گفتم باور نکن، نگفتم؟....

خواستم لبخند بزنم ولي از روي درد بود..به لبخند شبيه نبود..

- پس اون سيلي..اون واقعي بود..آرشام نگو نبود..

--واقعي بود..چون بايد اينکارو مي کردم..الان نمي تونم چيزي رو برات توضيح بدم ولي فرصتش که پيش بياد همه چيزو برات ميگم..فقط خواستم اينو

بدوني که.........

- که چي؟..

جوابمو نداد و به جاش با لحن جدي گفت: فردا به هيچ وجه با ارسلان بيرون نميري ..شنيدي چي گفتم؟..

حرصم گرفت: ديگه حاضر نيستم يه لحظه هم اين ويلا رو تحمل کنم..همه ش دارم مي ترسم يه اتفاقي بيافته..

-- ديگه اتفاقي نميافته..شايان هميشه انقدر سرحال نيست..ارسلان بدتر از شايان ِ بهتره خام حرفاش نشي..اون حامي ِ تو نيست..

- هر چي که هست امشب جون منو نجات داد..اگه اون نبود....

تو گوشم داد زد: هميني که گفتم..حق نداري باهاش جايي بري....

-- ولي من فردا باهاش ميرم..دلم مي خواد نفس بکشم..اينجا دارم خفه ميشم..مثل يه ماهي که از اب افتاده بيرون دارم جون مي کنم....من ميرم..حالا هر

چي هم مي خواد بشه بذار بشه..

-دلارام تو........

شنود و خاموش کردم..

اعصابم خرد بود..سرم داشت منفجر مي شد..دستمو زير شير مشت کردم و اب سرد و به صورتم پاشيدم..

تو اينه نگاه کردم..رنگم پريده بود..زير گردنم يکي دو جاش به کبودي مي زد..اروم لمسشون کردم....

واي از دست آرشام..

لبخند کمرنگي نشست رو لبام....

تو سرم افکار جور واجور مي رفتن ومي اومدن..

دارم ديوونه ميشم..ولي شدم خودم خبرندارم..هر کي ديگه هم باشه پاشو بذاره اينجا خل و چل ميشه..

با اين همه فشار عصبي که رومه....

خدايا..

اون موقع فرهاد و پري رو داشتم که باهاشون درد ودل کنم..ولي حالا..از هر دوشون بي خبرم..

خدايا چقدر درد؟..پس کي تموم ميشه؟..

آرشام هيچ خبري ازش بهم نميده..اين مدت به قدري تو اضطراب بودم که لحظه اي نتونستم به تموم اين ماجراها فکر کنم..

دلم براي پري تنگ شده..براي فرهاد..

خدايا فقط تو مي توني از اين مخمصه نجاتم بدي..

به لباسم نگاه کردم..يه پيراهن مردونه تنم بود..خيلي بلند و گشاد بود..انگار که مانتو تنمه .. بلنديش تا بالاي زانوهامه..

بوي ادکلن مي داد..يه بوي غليظ و شيرين..دماغم سوخت..اين ديگه چه عطريه؟..

اينو کي پوشيدم؟..

حتما وقتي بيهوش بودم..

يعني ارسلان تنم کرده؟..

ياد اتفاقات ِامشب افتادم..شايان ِ کثافت هر چي خوشي کرده بودم از بغلم در اورد..

من..و آرشام..هر دو با هم..

اون بوسه اي که از سر عشق رو لباش نشوندم..هنوزم تعجب ِتو چشماش و يادمه..

تو اتاق ِ شايان..آرشام وحشيانه منو مي بوسيد و اون حرفا رو بهم مي زد..

با اينکه تو رفتارش خشونت داشت ولي جذاب بود..گرم بود..

اون حرفا رو که بهم زد دلم گرفت اما..هنوزم دوستش دارم..هنوزم مي خوامش..

ميگه همه ش دورغ بود ولي اذيتم کرد..

اون سيلي..

سرمو تکون دادم..ديگه نمي خوام بهش فکر کنم..

وقتي شايان اومد تو اتاق جلوي بلوزم و نگه داشتم..چشماش برق مي زد..از ترس مي لرزيدم..

وقتي اومد طرفم چشمام کم کم سياهي رفت..

چه شبي بود..

اتفاقات ِ امشب رو هيچ وقت نمي تونم از ذهنم پاک کنم..

ديگه خسته شدم..

کل روز و تو اتاقم بودم..يکي دو بار ارسلان بهم سر زد ولي من يه کلمه م باهاش حرف نزدم..

خدمتکار صبحونه و ناهارم و اورد تو اتاق ولي بهشون لب نزدم..فقط يه قلوپ اب خوردم..اونم چون گلوم از بس خشک شده بود مي سوخت..

عصر شده بود..خدمتکار به دستور ارسلان اومد تو اتاق تا اماده م کنه..

يه مانتوي مشکي..شلوار سفيد وشال سفيد..کيف و کفش ست مشکي..

بدون اينکه حتي يه نيم نگاه به اطرافم بندازم تا خود باغ رفتم..ارسلان با ماشينش جلوم ايستاد..بي توجه بهش سوار شدم..

معلوم نبود شايان کجاست..چطور اجازه ميده خيلي راحت با ارسلان برم بيرون؟..

شک نداشتم آرشام کسي رو واسه تعقيبمون گذاشته..

تو شهر مي چرخيديم..بي هدف به اطرافم نگاه مي کردم..ارسلان هم سکوت کرده بود..

با حسرت به مردمي نگاه مي کردم که بي خيال و فارغ از دنياي اطرافشون از کنار هم رد مي شدن..

اي کاش منم ازاد بودم..مثل بقيه مي تونستم واسه خودم بدون دردسر توي اين پياده روها راه برم و دغدغه اي نداشته باشم..نگران نباشم و نترسم که چند

دقيقه بعد قراره چه اتفاقي واسه م بيافته..

به خودم که اومدم ديدم داره صدام مي زنه..

--دلارام رسيديم..مي توني پياده شي..

به سمت راستم نگاه کردم..يه پاساژ بود..

با صورتي گرفته و درهم پياده شدم..

خواست دستم و بگيره نذاشتم..

-چرا اومديم اينجا؟!..

خنديد و به صورتش دست کشيد..

نگاهش و به پاساژ دوخت و راه افتادم..کنارش اروم قدم برداشتم..

--اومديم خريد واسه يه خانم خوشگل و اخمو..اشکالي داره؟..

اخمام و بيشتر جمع کردم..با بداخلاقي جوابش و دادم..

- ازت نخواستم بياريم اينجا و واسه م خريد کني ..من به چيزي احتياج ندارم..

خواستم برگردم که راهم و سد کرد..نفسم و با حرص بيرون دادم و نگام و ازش گرفتم..

--خيلي خب دختر تو چه زود جوش مياري..فکر مي کردم دوست داري تو جشن تولد رئيس سابقت حضور داشته باشي..

-منظورت چيه؟!..

راه افتاد سمت پاساژ..

--بجنب داره دير ميشه..

تندتند کنارش راه افتادم..

-گفتي جشن تولد آرشام ِ ؟!..مهموني خونه ي خودشه؟!..

نگاش به ويترين مغازه ها بود ..

-- نه دوست دخترش واسه ش مهموني گرفته..

ايستادم..تو شوک بودم..

-دوست دخترش؟؟!!..منظورت کيه؟!..

متفکرانه به لباساي پر زرق و برق پشت ويترين ِ يکي از مغازه ها خيره شده بود..

-- دلربا..تو کيش ديده بوديش..

کنارش ايستادم..

کاملا جدي بود..هيچ شوخي در کار نبود..

-يعني دلربا براي آرشام جشن تولد گرفته؟!..اونم قبول کرد؟!..

خنديد..نيم نگاهي به صورت متعجبم انداخت و باز نگاهش و معطوف اون لباساي مزخرف کرد..

--چرا قبول نکنه؟..اينکه دوست دخترش بخواد براش مهموني بگيره چه اشکالي داره؟..دلربا رسما رفته شرکتش و خودش ارشام و دعوت کرده..اونم که

انگار خيلي مشتاق بوده تا دلربا گفته قبول کرده..

خدايا يعني باور کنم؟..ارشام هنوز با دلربا رابطه داره؟..

گفت بود با دلربا تموم کرده و ديگه چيزي بينشون نيست..يعني همه ش دروغ بود؟..

چي رو بايد باور کنم؟..کي اين وسط داره حقيقت و ميگه؟..

اگه دروغه پس اون مهموني چيه؟..

چرا به من چيزي نگفت؟..

--به نظرت اون قرمزه معرکه نيست؟..

تو حال خودم نبودم..به اون سيلي فکر مي کردم..

قبلش بهم گفته بود حرفاشو باور نکنم ..منم اولش تو شک بودم ولي بعد از اينکه برام توضيح داد فهميدم به خاطر شايان بوده..

اما مي تونست نمايشي بزنه نه اينطور واقعي که حس کنم تموم بدنم داره تو اتيش اون سيلي مي سوزه..

درد داشت..

نه جسما..روحا اون درد و خيلي راحت حس کردم..

و حالا..مي شنوم که مي خواد بره مهموني..اونم به دعوت دلربا..

اصلا نمي فهميدم داره چي ميشه..فقط بدون اينکه متوجه باشم دنبال ارسلان راه افتاده بودم و مي ذاشتم هرکار مي خواد بکنه..برام مهم نبود..

نظر نمي دادم چون اصلا چيزي رو نمي ديدم..حواسم به کل پرت شده بود..

بدون پرو همون لباس پشت ويترين و خريد..اصرار داشت بپوشم، قبول نکردم..دختري که فروشنده بود همينطوري از روي سايزم لباس و انتخاب کرد..

بي توجه به ارسلان از در مغازه بيرون رفتم..

--کجا ميري؟..دلارام با تواَم..

-مي خوام يه کم قدم بزنم..

--خيلي خب ..منم لباس و تحويل مي گيرم ميام..دختره ميگه سايزت و تموم کرده رفت از تو انبار بياره.....و جوري نگام کرد که يعني حواسم بهت هست..

ولي کي حال داشت فرار کنه؟..فرار کنم کجا برم؟..ديگه نه فرهاد و دارم نه....

بدبخت تر از منم تو اين دنيا هست؟!..

بي حوصله قدم مي زدم ..توي فکر بودم..

منه بدبخت دارم بين يه مشت ادم گرگ صفت و بي شرف دست وپا مي زنم تا بتونم همه ي هستيم و حفظ کنم اونوقت اون کسي که تموم مدت بهش اعتماد

کرده بودم مي خواست تنهام بذاره و بره پيش دلربا..

چرا اون شب کمکم نکرد؟..

چرا وقتي انتظار ارشام و مي کشيدم که بياد و منو از تو بغل شايان بکشه بيرون ارسلان سر رسيد و کمکم کرد؟..

چرا ارشام گذاشت و رفت؟..يعني اين ماموريته کوفتي انقدر براش اهميت داره؟..که بذاره هر کس و ناکسي که از راه رسيد بياد و باهام........

اگه دوستم داشت منو مي فرستاد پيش شايان؟..حتي اگه نقشه باشه؟..

اگه منو مي خواست حاضر مي شد جونم و به خطر بندازه؟..

صدايي تو وجودم پيچيد..بلند و رسا..

--مگه خودت همين و نمي خواستي؟..مگه اصرار نداشتي از شايان انتقام بگيري؟..اگه ارشام پشتت نبود که تا الان صد دفعه شايان کارت و ساخته بود..

اره خودم خواستم..مي خواستم انتقام بگيرم ولي باعث و باني تموم اين اتفاقات ارشام بود..اون گفت مثل سايه هميشه و هم جا همراهمه.. ولي نبود..

اون شب تو استخر فکر مي کردم ديگه همه چيز تمومه و ارشام هم عاشقم شده..در اصل به يقين رسيده بودم ولي حالا..اين شک لعنتي..

به کسي تنه زدم ولي بي توجه رد شدم..

نگاهم و چرخوندم..جلوي ويترين يکي از مغازه ها ايستادم..

نگام روش ثابت موند..

«آرشام»

-- قربان همين الان رفتن تو ويلا..

-بسيار خب برگرد انبار پيش بچه ها..بهشون بگو منتظر دستور من باشن و تا من نگفتم کسي حق نداره سر خود کاري انجام بده..فهميدي چي گفتم؟..

-- به روي چشم قربان..حتما به گوششون مي رسونم..

کلافه روي صندليم نشستم..

مرتيکه ي عوضي اول دلارام رو برده خريد..بعدشم گردش و.....

با خشونت دستم و مشت کردم......

تو اون سرت چي مي گذره ارسلان؟..

تقه اي به در خورد..

-- بيا تو..

منشي_ قربان مهموناتون رسيدن..

-- کدوم مهمون؟!..

- امروز با 2 تا از نمايندگان شرکتاي آلماني جلسه داشتيد..

به صورتم دست کشيدم..به کل فراموش کرده بودم..اين مذاکره و قرارداد براي شرکت و کارخونه حياتي بود..نبايد از دستش مي دادم..

--تو اتاق جلسه هستند؟..

--بله قربان..منتظرتونن..

-بسيار خب الان ميام..ازشون خوب پذيرايي کنيد..

--چشم قربان..

به ساعتم نگاه کردم..پوزخند زدم..تو چشماي وحشيش خيره شدم..

- هنوز دير نشده..تا چند دقيقه ي ديگه پدرت و ملاقات مي کني..

-- به پدرم کاري نداشته باش عوضي..

رو صورتش خم شدم..نگاه سرد و چشماي سبز و گستاخش دوختم..حتي پلک نمي زد..

-نمي ترسي همينجا بکشمت؟..با اين زبون درازي که داري غير از اين کار ديگه اي نمي تونم بکنم..

اب دهنش و قورت داد..

-- مي دونم که اخرش منو مي کشي..

- ظاهرا که نمي دوني..ارشام بيخود و بي جهت جون کسي رو نمي گيره..تا کسي نخواد از پشت بهم خنجر بزنه کاري باهاش ندارم..اگه عملش غيرمنتظره

باشه من هم کاملا غيرمنتظره از رو زمين نيستش مي کنم..براي نجات جون خودم بايدم اينکاروبکنم..اينطورنيست؟..

پوزخند زد..

-- پس فکر مي کني من هنوز از پشت بهت خنجر نزدم درسته؟..

لبام و از سر خشم رو هم فشاردادم..چونه ش و تو مشتم گرفتم..صورتش از درد مچاله شد..

داد زدم: تو نخواستي خنجر بزني؟..پس کار اون شبت و پاي چي بذارم؟..دلارام حقش نبود وارد اين بازي بشه..

سرشو کشيد عقب..

-- اون دختره ي مزاحم اگه سد راهم نشده بود من الان اينجا نبودم و به اون چيزي که مي خواستم رسيده بودم..ولي اون نذاشت..ازش عقده داشتم بايد مي

کشتمش جوري که دستام به خونش الوده نشه..

حشمت_ قربان طرف رسيد..

از شيدا فاصله گرفتم..ولي چشم ازش برنداشتم..

--بيارينش..

--اي به چشم..

صدر_ از من و دخترم چي مي خواي؟..

روبه روش ايستادم..

هر دوشون و به صندلي بسته بودند..و تو نگاه هر دو خشم و عصبانيت بيداد مي کرد..

--مي خوام بدونم شماها چي مي خواين؟..من که کشيده بودم کنار ولي دخترت انگار هنوز مشتاقه اين بازي رو ادامه بده..

-- تو با غرور دخترم بازي کردي..تو فکر کردي کي هستي که هرکار دلت بخواد مي کني؟..چطور جرات مي کني جلوي من بايستي؟..

به طرفش خيز برداشتم..دسته هاي صندليش و گرفتم و با خشونت تو صورتش غريدم:خيلي دوست داري بدوني که من کيم؟..پس خوب گوشات و باز کن..

من آرشامم..آرشام ِ تهراني نَسَب..پسر فرهاد تهراني نسب و دريا صالحي..برادر آرام و آرتام..هنوزم به ياد نمياري که من کيم؟..

بهت زده با رنگي پريده نگام کرد..لب باز کرد و زمزمه وار با صدايي مرتعش گت: تـ..تو..تو..تو پسر فرهادي؟!..

--پس تونستي بشناسي..نسب رو از فاميليم حذف کردم..تو و امثال ِ تو باعثش شدين..با من و گذشته م کاري کردين که از همه چيزم دور بشم حتي از

هويت واقعيم..حتي براي يکبارم که شده شک نکردي من کيم؟..

--من گذشته رو خيلي وقته که فراموش کردم..

يقه ش و تو مشتم گرفتم و محکم تکونش دادم..

-- ولي من هنوز فراموش نکردم..همه چيز يادمه..مو به مو لحظه به لحظه ش تو ذهنم ثبت شده..

يه روز تو زندگيه منو به گند کشيدي و حالا تو اينجايي..جلوي من با دست و پاي بسته..

ديگه راه به جايي نداري جناب صدر..قراره خيلي زود مهموناي بعديمونم از راه برسن..صبور باش کم کم اونا رو هم ميارم پيشت..گذشته بايد مرور

بشه..مي خوام کاري کنم تک تکتون به ياد بيارين که من کيم..

مبهوت نگام کرد..حتي توان حرف زدن هم نداشت..

ديگه دارم به پايان اين بازي نحس نزديک ميشم..

کم کم همه سر از اين راز کهنه در ميارن..

بالاخره اين معما هم حل ميشه..

با پيدا کردن نفر دهم ..همه چيز تموم ميشه..

همونطورکه از اول انتظارش و مي کشيدم..

الان 10 ساله که منتظر چنين روزيم..

« دلارام »

نگاهم و به آينه دوختم..به تصويري که نقش منو در خودش داشت..

نقش يه دختر با موهاي حالت دار و بلند..چشمان خاکستري و سرد..ولي هنوزم زيبا بود..همونطور که مادرش هميشه مي گفت..

تو اون لباس قرمز و بلند که سنگاي روي لباس تحت تاثير نور چراغاي اتاق درخششون رو به رخ مي کشيدن پوست سفيد دختر چون مرمر مي درخشيد..

لباي سرخش..درست همرنگ لباسش بود..ه*و*س انگيز و..دلنشين..

باورم نمي شد اين دختر..اين دختري که تو اينه مي بينم خودم باشم..ارسلان آرايشگر خبر کرده بود..هر چي اصرار کردم نمي خوام به اين مهموني بيام

باز حرف خودش و مي زد..

اينجا من قدرت تصميم گيري نداشتم..کسي به يه برده اجازه ي تصميم گيري نمي داد..

من اينجا اون دلارامي نيستم که تو خونه ي ارشام بودم..اونجا با اينکه خدمتکار بودم ولي احساس محبوس بودن بهم دست نمي داد..

آرشام با اينکه از جنس آهن بود، بازم درونش رو مي تونستم حس کنم و بفهمم اونطور که نشون ميده نيست..ظاهرش با باطنش زمين تا اسمون فرق مي

کرد..

هميشه فکر مي کردم تونستم بشناسمش..

ولي الان..احساس مي کنم به بن بست رسيدم..ديگه قادر نيستم فکر کنم و در مورد چيزي اونطور که مي خوام برداشت کنم..زمان در گذره..کسي نمي

تونه اونو به عقب برگردونه و يا حتي متوقفش کنه..

هيچ چيز تو اين دنيا به دل و خواسته ي ما ادما پيش نميره حتي..عشق..

شال حريرم و رو دستم انداختم..کل روز گوشواره ها رو از گوشم در اورده بودم..هنوزم نمي خواستم اونا رو بندازم..

يه امشب ديگه مي خوام مال ِ خودم باشم..مي خوام براي يک بارم که شده حس کنم بيرون از اين خونه ي کوفتي ازادم..

تو کشو انواع گوشواره و انگشتر و....هر چي که مي خواستم بود..ولي هيچ کدوم و برنداشتم..هيچ کدوم از اينا مال من نيست..

تقه اي به در اتاق خورد..

نگام به در بود که باز شد..

ارسلان لبخند به لب وارد اتاق شد ..وقتي برگشتم و نگاش بهم افتاد لبخند اروم اروم از روي لباش محو شد..

سرمو زير انداختم تا نبينم..چهره ي مردي که رو به روم ايستاده رو نبينم..اينکه اين مرد ارشام نيست..

به طرفم اومد..دستام مي لرزيد..مشتشون کردم و تو هم گره شون زدم..

جلوم ايستاد..چشمم به کفشاي سياه و براقش افتاد..بوي ادکلنش اذيتم مي کرد..

من اين بو رو نمي خواستم..اين بوي عطر با من بيگانه بود..

--دلارام سرت و بلند کن..

حرکتي نکردم..

-- مي خوام اون چشماي گيرا با اون نگاهه افسونگرو ببينم..

دوست داشتم بزنم زير گريه..چي مي شد به جاي ارسلان ارشام جلوم ايستاده بود و اين حرفا رو بهم مي زد؟..

با اينکه ازش دلگيرم ولي خدا مي دونه که چقدر عاشقشم..

بغض داشتم..اشک تو چشمام حلقه بست..سرمو به ارومي بلند کردم..نتونستم تو چشماش خيره بشم..بيشتر از اون طاقت نداشتم اونجا بمونم..خواستم از

کنارش رد شم..

-بهتره بريم....

که دستم و گرفت..گرم بود ولي گرماي دست ارشام و نداشت..خدايا همه ي زندگيم شده آرشام..اين مرد داره ديوونه م مي کنه..

--نه صبر کن..هنوز يه چيزي کمه..

نگاش کردم..

منظورش چي بود؟!..

با لبخند جعبه اي رو از تو جيبش بيرون اورد..جعبه اي مکعبي شکل با روکش مخمل سرمه اي..

درش و باز کرد ..جعبه رو گرفت جلوم..

نگيناي ريز و براق گردنبند به زيبايي درون جعبه مي درخشيدن..

- اين چيه؟!..

--معلوم نيست؟..

-منظورم اين نبود..واسه چي ميديش به من؟..

با همون لبخند گردنبند و از تو جعبه در اورد..قفلش و باز کرد..در بين بهت و ناباوري من رفت و پشت سرم ايستاد..گردنبند رو جلوي صورتم گرفت..اورد

پايين..سردي زنجير تنم و مور مور کرد..

در حالي که قفل گردنبند و مي بست گفت: چون صاحبش تويي..امشب مي خوام مثل نگيناي اين گردنبند تو جمع بدرخشي..مي خوام همه بفهمن که دلارام

با منه..بفهمن چه جواهري رو کنار خودم دارم..

رو به روم ايستاد..به گردنم دست کشيدم..

تو چشمام نگاه کرد..چشماي سبزش برق مي زد..مي خنديد..

-- حالا مي تونيم بريم..

نمي دونم چرا..ولي به اينکارش اعتراض نکردم..

مي دونم بايد گردنبند و از گردنم مي کشيدم و پرت مي کردم تو صورتش ولي نکردم..

مي دونم بايد به خاطر اينکارش يه سيلي مهمونش مي کردم ولي....

نمي دونم چرا فقط عين مجسمه جلوش خشک شده بودم و نگاش مي کردم..

حس بدي داشتم..

سرايدار درو باز کرد..ارسلان ماشين و برد تو..

-امشب شايان نمياد؟..

--نه امشب ازش خبري نيست..واسه يه کاري مجبور شد از شهر بره بيرون.........

نگام کرد..و يه جور خاصي جمله ش و به زبون اورد...

--امشب فقط منم و تو..

خودم و زدم به اون راه..روم و ازش گرفتم..

کنار بقيه ي ماشينا پارک کرد..خواستم پياده شم که نذاشت..

--صبر کن..

از ماشين پياده شد..با لبخند به طرفم اومد و در سمت منو باز کرد..دستش و به طرفم دراز کرد..

پوزخند محوي رو لبام نشست..بدون اينکه دستش و بگيرم از ماشين پياده شدم..از گوشه ي چشم ديدمش که لبخندش و قورت داد..

رفتيم سمت ويلا..باغ بزرگ و سرسبزي داشتن..با اينکه الان هوا نسبتا سرده و کم کم داره زمستون از راه مي رسه اما اينجا انگار هنوز حال و هواي

تابستون و داره..درختا سرسبز و شاداب بودن..

بيشتر از اين نخواستم عين نديد بديدا کنجکاوي کنم..

صداي موزيک لايت به گوش مي رسيد..به محض حضور ما دوتا خدمتکار به طرفمون اومدن تا مانتوي من و پالتوي پاييزه ي ارسلان رو از دستمون

بگيرن..

تشکر کردم و مانتوم و در اوردم..شال حريري که رو موهام انداخته بودم و هم رنگ لباسم بود و رو شونه هام انداختم..

يقه ي لباسم زيادي باز بود..اينجوري کمي پوشيده تر مي شد..

بار اولم نيست که از اين لباسا مي پوشم..اما جوري هم لباس نمي پوشيدم که همه يه جورايي خاص نگام کنن..

اينجا عادي بود..حتي اگه ب*ر*ه*ن*ه ترين لباس و هم تو اينجور مهمونيا بپوشي بازم براي مرداي اينجا يه امر عاديه..

نيم نگاهي به ارسلان انداختم..کت و شلوار مشکي و خوش دوختي به تن داشت..همراه با پيراهن کرمي و کراوات مشکي ..

خيالم راحت بود که امشب شايان و اينجا نمي بينم..از اون شب به بعد به کمک ارسلان از جلوي چشمش دور مي موندم..

--چرا شالت و برنمي داري؟..بذار لباست مشخص باشه..

-همينجوري خوبه..من راحتم..

لحنم به قدري جدي بود که بفهمه و ديگه ادامه نده..

وارد شديم..زن و مرد دور تا دور سالن تجمع کرده بودن و با هم حرف مي زدند..موزيک فضا رو پر کرده بود..عده اي اون وسط در حال رقص بودن..

زن و مرد تو اغوش هم اروم مي رقصيدند..

کنار ارسلان بودم ..با بعضي از مهمونا سلام و احوال پرسي کرد..ولي چشم من اطراف سالن و مي پاييد تا شايد بتونم اوني که با ديدنش قلبم اروم مي

گيره رو پيدا کنم..

تقريبا ما اخر از همه رسيده بوديم پس بايد تا الان رسيده باشه..

بالاخره ديدمش..بين رقصنده ها ايستاده بود..بهت زده نگاش کردم..هم به اون و هم به دختري که با دلبري هر چه تمام تر تو اغوشش تکون مي خورد..

وقتي صورتش و ديدم شناختمش..دلربا بود ..

با اون موهاي بلند و لخت..دکلته ي ابي تيره و اون آرايش خواستني واقعا مي تونم بگم معرکه شده بود..

دست چپش تو دست ارشام بود و دست راستش رو شونه ي اون..دست چپ ارشام دور کمرش حلقه شده بود و هر دو نرم تو بغل هم مي رقصيدند..

دلربا سرش و رو شونه ي ارشام گذاشت..اگه بگم سوختم دروغ نگفتم..جوشش اشک و تو چشمام حس کردم..

بدون اينکه ذره اي هم به من فکر کنه با خيال راحت داره تو بغل اون دختر مي رقصه..

هه..چقدرم که رمانتيک..يعني خاک بر سر من کنن..

--دلارام..دلارام حواست کجاست؟..

به خودم اومدم..نگام و به ارسلان دوختم..

-چيزي گفتي؟..

-- دختر از کي تا حالا دارم صدات مي زنم..ميگم مي خواي برقصيم؟..بدجور داري به اون وسط نگاه مي کني گفتم شايد دلت بخواد ما هم.......

دوباره نگام و به اون سمت انداختم..ارشام پشتش به من بود..که دلربا چرخيد و..

حالا کاملا مي ديدمش..مطمئن بودم هنوز منو نديده..

دست سردم و پيش بردم و گذاشتم تو دست ارسلان..با هر قدمي که بر مي داشتم تپش هاي قلبم بلندتر مي شد..

سعي مي کردم خودم و نگه دارم..

کنار بقيه ايستاديم..ارسلان پشتش به ارشام بود ولي من..از روي شونه ي راست ارسلان کاملا اونا رو مي ديدم..

ما هم مشغول شديم ولي همه ي حواس من به رو به رو بود..ارسلان منو با خودش همراه کرده بود وگرنه که اگه به خودم بود کوچکترين تکوني نمي

خوردم..

دلربا لباش و برد زير گوش ارشام و چيزي زير گوشش زمزمه کرد..همزمان سرش و چرخوند و..نگاهمون درهم گره خورد..

نگاهه سردم و تو چشماي متعجبش دوختم..ديگه حرکتي نکرد..سرجاش ايستاد ..مات و مبهوت به من خيره موند..

دلربا اين حرکت ارشام رو که ديد برگشت..با ديدن من اخماش جمع شد..تو صورت ارشام نگاه کرد..چيزي گفت ولي ارشام نشنيد..نگاش فقط به من بود..

انگار هنوز باورش نشده بود دختري که داره کمي با فاصله ازش مي رقصه دلارام ِ..

نگام و ازش گرفتم..سرم و زير انداختم..

ارسلان زير گوشم زمزمه کرد: شنيدم اون شب ارشام هم تو ويلا بوده..درسته؟..

سکوت کردم..

-- فکر مي کردم بخواد نجاتت بده..ولي ظاهرا عين خيالشم نبوده ....

دوست نداشتم بشنوم..

-- ارشام از هيچ زني خوشش نمياد..اون به کسي دل نمي بنده..اگه مي خواست تو اين 10 سال براي يک بارم که شده اين اتفاق مي افتاد..دخترايي که

اطرافش و پر کردن فقط واسه سرگرمين..ارشام حتي غ*ر*ي*ز*ه* ش رو هم سرکوب مي کنه..

-خواهش مي کنم بس کن..نمي خوام چيزي بشنوم..

--ناراحتت کردم عزيزم؟..

-دوست ندارم از اينجور ادما چيزي بدونم..

-- اره خب حق داري..ارشام ظاهرش جذابه و دخترا رو مي کشه سمت خودش..ولي دراصل با اون اخلاق خشک و نگاهه سردش نمي تونه دختري رو

کنار خودش نگه داره..

- پس دلربا چي؟..

خنديد..سرش و خم کرد زير گوشم..نگام به ارشام افتاد که درحال رقص هم چشم از من نمي گرفت..

اين حرکت ارسلان و که ديد اخم ِ روي پيشونيش غليظ تر و خشم درون چشماش بيشتر شد..

از دلربا جدا شد و سالن رقص و ترک کرد..برنگشتم تا ببينم داره کجا ميره..

ارسلان_ مگه مردي هست که از دلربا بگذره؟..ارشام هرچند بارم که بخواد غ*ر*ي*ز*ه* ش و ناديده بگيره بازم يه مرد ِ..هر مردي تحت تاثير زيبايي ِ

دلربا قرار مي گيره..

ارشام همينطور که مي بيني دختراي زيادي رو به خودش نزديک کرده و بعد از يه مدت هم اونا رو مثل يه دستمال چرک انداخته دور..

ادم تنوع طلبي نيست ولي خصلتش همينه که مي بيني..دخترا براش ارزشي ندارن..به قول خودش زيباترين دختر شهرم نمي تونه اونو تحت تاثير قرار

بده..عشق وعاشقي تو کار ارشام نيست..اين به خود من هم ثابت شده..

سرم از اين همه حرف درد گرفته بود..کمي ازش فاصله گرفتم..نگام کرد..

- مي خوام اين اطراف کمي قدم بزنم..

-- مي خواي همراهت بيام؟..تو اينجا رو نمي شناسي..

- مگه تو مي شناسي؟..

--اره چند باري اومدم..شايان با پدر دلربا دوستاي صميمي هستن..وقتي هم امريکا بوديم همديگه رو مي ديديم..حالا مي خواي باهات بيام؟..

- نه ممنون..بر مي گردم..

از کنارش رد شدم..حرفاش بدجور ذهنم و به خودش مشغول کرده بود..

پرده ي حرير رو کنار زدم و خواستم برم رو تراس که.....

دستي مردونه و قوي از تو تراس دور مچم حلقه شد و منو کشيد تو ..نزديک بود از ترس قلبم بياد تو دهنم..

برگشتم تا ببينم کار کي بوده که آرشام و رو به روي خودم ديدم..پرده رو کشيد و در تراس و بست..

برگشت و نگام کرد..مثل هميشه شيک و جذاب..کت و شلوار دودي خوش دوخت ..پيراهن همرنگش فقط يکي دو درجه تيره تر..

بوي ادکلنش هموني بود که مستم مي کرد..اي کاش ازش دلگير نبودم..اي کاش اونشب تنهام نذاشته بود..اي کاش جدي و بي ملاحظه اون سيلي رو بهم

نمي زد تا الان.......

بازوم و گرفت..اروم تکونم داد..با لرزش تنم به خودم اومدم..

--تو اينجا چکار مي کني؟..واسه چي اومدي اينجا؟..

پوزخند زدم..نگام که سرد بود لحنم صد برابر از اون بدتر..

- نبايد مي اومدم؟..اصلا واسه چي بايد براي تو مهم باشه؟..

متعجب بازوم و ول کرد..

--چي داري ميگي تو؟..حواست هست؟..

عصباني شدم..

-اره کاملا حواسم هست..من ديگه با تو کاري ندارم..مِن بعد من راه خودم و ميرم تو هم راهه خودت و..

-- اينکارا واسه چيه؟..

-چرا از من مي پرسي؟..يه نگاه به خودت بنداز..منو ول کردي اونجا و خودت اينجا داري کيف مي کني ..انگار نه انگار که من به خاطر تو توي اين

منجلاب گير افتادم..

--حرفات و نمي فهمم دلارام..چرا رفتارت عوض شده؟..به خاطر ارسلان؟..

-اتفاقا خيلي هم خوب مي فهمي چي دارم ميگم..چرا پاي اون و مي کشي وسط؟..تو چه مي دوني که اگه اون شب ارسلان به موقع نرسيده بود من الان تو

چه وضعيتي بودم؟..

عصباني تر از قبل با خشمي کنترل شده پوزخند زد و گفت:چه جالب..پس طرفداريشم مي کني..خوب تونسته مغزت و شست و شو بده..

خواستم از کنارش رد شم که نذاشت و بازوم و گرفت..

-ولم کن مي خوام برم..

--نگران نباش اون بدون تو هم بهش خوش مي گذره..واسه ديدنش بي تابي؟..

از لجش جواب دادم : اره.. همونطور که تو واسه بغل کردن و رقصيدن با دلربا بي قراري..

--بين من و دلربا هيچي نيست چرا نمي خواي اينو بفهمي؟..

- که اينطور..چيزي نيست و تو الان اينجايي اره؟..

--اينجام چون مجبورم..

- بس کن ارشام..

بازوم تو دستش بود..کشيد سمت خودش..از سمت راست کامل افتادم تو بغلش..درست چسبيده به قفسه ي سينه ش که با چه خشونتي بالا و پايين مي شد..

-- بهم بي اعتماد شدي..اين بي اعتمادي رو تو چشمات مي بينم..

پوزخند زدم..چشم تو چشم بوديم..

-خودت که بايد بهتر بدوني..منو وارد بازي کردي که خودتم نمي دونستي قراره چي پيش بياد..بهم گفتي نترس من پشتتم..نترس من هوات و دارم..نترس

هيچ اتفاقي نميافته..ولي ديدي که اتفاق افتاد تو هم وايسادي و تماشا کردي..

به جاي کمک زدي تو صورتم و اون حرفا رو تحويلم دادي..باشه قبول اون حرفات به خاطر شايان بود ولي اون سيلي چي؟..واقعي بود..بعدم که ولم کردي

تا اون کثافت ازم.........

--خفه ش و..دو دقيقه ساکت باش ببين چي مي خوام بگم..من تا حالا محض شوخي تو صورت کسي نزدم..اون شب حواسم نبود و نمي دونستم دارم چکار

مي کنم..وگرنه همه ش از روي نقشه بود تا بتونم حواس شايان و از اين قضايا پرت کنم..

- کدوم قضايا؟..بگو تا منم بدونم..

ساکت شد..منتظرهمچين لحظه اي بودم..اينکه بهم بگه..هرطور که خودش مي خواد فقط از زبونش بشنوم..

نگاه جذاب وعصيانگرش تو نگاهه منتظر من خيره بود..

--چي رو مي خواي بشنوي؟..

- همه چيزو..چي باعث شد اون کارو بکني؟..فقط بهم گفتي نمايشي ِ ولي نگفتي چرا..بگو مي خوام بدونم..

-- چون شايان به ما دو نفر شک کرده بود..قصدش اين بود دست منو رو کنه..حالا به هر روشي که من نمي خواستم از روش هاي خطرناک براي

فهميدنش استفاده کنه..براي همين جوري رفتار کردم که فکر کنه اين ......

- اين چي؟..

چند لحظه نگام کرد..سرش و خم کرد..منو نرم و اروم کشيد تو بغلش..سرش و گذاشت رو شونه م..

زمزمه کرد: بس کن..ديگه ادامه نده..

لحن منم خود به خود اروم شد..

-اين حق منه که بدونم..

خودم و از اغوشش کشيدم بيرون..

-ديگه خسته شدم..از اين موش و گربه بازيا از اين همه اضطراب خسته شدم ارشام اينو مي فهمي؟..

يه قطره اشک نشست رو گونه م..با دستاش صورتم و قاب گرفت..

- ولي چاره اي جز اين نداريم..اگه مونده بودي ويلا همين امشب کار تموم بود..از صبح مي خوام يه جوري باهات حرف بزنم ولي شنود و روشن

نکردي..هر چي منتظر شدم جواب ندادي..موبايلتم که خاموش بود واسه همين خـ........

نگاش به گردنم افتاد..به گردنبند ارسلان..اخماش جمع شد..

-- اين چيه؟..يادمه قبلا يه چيز ديگه گردنت بود..ظريف تر ازاين..

دستمو گذاشتم روش..

- اين..اينو ارسلان..

-- فهميدم..

ازم فاصله گرفت..کلافه تو موهاش دست کشيد و دلخور نگام کرد..

--مگه بهت نگفته بودم گول حرفاش و نخور؟..تو به هيچ کدوم از ادماي اون ويلا نبايد اعتماد کني..

- من بهش اعتماد نکردم..در کل به هيچ کس اعتماد ندارم..

فاصله رو کم کرد..با اون چشماي سياه و نافذش زل زد تو چشمام..

--حتي به من؟..

خواستم بخندم ولي جلوي خودم و گرفتم..

- مخصوصا به تو..

نگاهش کدر شد..چشماش و خمار کرد وسرش و به چپ برگردوند..از اونجا به باغ خيره شد..

يکي در تراس و باز کرد..دلربا لبخند به لب به ارشام نگاه کرد ولي با ديدن من کنارش لبخند رو لباش ماسيد..

رو به ارشام اروم گفت: عزيزم مهمونا منتظرت هستن..

پوزخند محوي نشست رو لبام..پشتم و به دلربا کردم و حالت نيمرخم سمت آرشام بود..

بدون اينکه نگاش کنم و جوري که خودش بشنوه زمزمه کردم:هه..عزيزم..اره خب نقشه ست..

شنيد چي گفتم..از گوشه ي چشم نگاش کردم..با حرص لب پايينش و گاز گرفت..

رو به دلربا گفت: خيلي خب تو برو منم الان ميام..

--باشه، فقط زياد طولش نده..راستي دلارام جون..

برگشتم ونگاش کردم..

-بله..

لبخند زد وبا لحن خاصي گفت: ارسلان دنبالت مي گرده..بگم که اينجايي؟..اخه انگاري خيلي نگرانت شده بود..

نگاهه کوتاهي به ارشام انداختم..خواستم جواب دلربا رو بدم که ارشام پيش دستي کرد و با صدايي بلندتر از حد معمول جوابش و داد..

-- لازم نکرده بهش چيزي بگي..الان ميايم..

دلربا با دلخوري نگاش کرد..ظاهرا دوست نداشت ارشام جلوي من اينجوري باهاش حرف بزنه..

يه پشت چشم واسه من نازک کرد و رفت تو..

منم خواستم برم که آرشام دستم و گرفت..

--تو کجا؟..

- مگه نشنيدي چي گفت؟..ارسلان نگرانم شده.......

و يه لبخند ملوس تحويلش دادم و دستم و از تو دستش کشيدم بيرون......اينبار راهم و سد کرد..اخماش حسابي تو هم بود..اين نگاهه عصباني مو به تن

ادم سيخ مي کرد..

--که تو هم مي خواي بري و از نگراني درش بياري اره؟..خيلي خب ولي قبلش.....

در کمال تعجب بي هوا دستش و به طرف يقه م اورد و تو کسري از ثانيه زنجيرو گرفت تو دستش و کشيد..

گردنبند از دور گردنم پاره شد..دردم نگرفت چون ظريف بود و راحت پاره شد..

تو مشتش فشار داد..مات و مبهوت نگاش کردم..بدجور شوکه م کرد..

زنجيرو گرفت جلوي صورتم..صداش از خشم پر بود..

--حالا مي توني بري..فقط يه چيزي..1 ساعت ديگه بيا طبقه ي بالا..دست راست اولين اتاق..اونجا باهات کار دارم..فراموش نکن دير کني خودم ميام پايين

به زور مي برمت..

زنجير ِ پاره شده رو گذاشت کف دستم و رفت تو..

اصلا از کارش ناراحت نشدم..اتفاقا برعکس خنده مم گرفته بود..

آرشام داشت حسادت مي کرد..مي دونستم از ارسلان خوشش نمياد ولي اين رفتاراش بدجور به دلم مي شينه..

نيم ساعت گذشته بود که کيک رو اوردن..يه کيک بزرگ 2 طبقه که شبيه به قلب بود..

چه کرده دلربا خانم..

همه به افتخار ارشام دست زدن..قبل از بريدن کيک ازش خواستن چند کلمه اي حرف بزنه ولي قبول نکرد..انگار زياد حال و حوصله نداشت..

دلربا لحظه اي از کنارش دور نمي شد..چاقوي تزئين شده رو داد دستش..همه خواستن آهنگ تولدت مبارک و بخونن که ارشام با همون لحن جدي و

محکمش رو به همه اولتيماتوم داد که اينکار رو نکنن..

حتي اينجور مواقع هم از غرورش ذره اي کم نمي شد..

دلربا يه تيکه از کيک و برداشت و جلوي دهن ارشام گرفت..دل تو دلم نبود که ببينم ارشام چکار مي کنه..

انتظار اينو مي کشيدم که دستش و پس بزنه ولي اينکارو نکرد..دهنش و باز کرد ودلربا با کلي عشوه و ناز يه تيکه از کيک و گذاشت دهن آرشام..

همون لحظه آرشام برگشت و منو ديد..جوري بهش اخم کردم و روم و ازش گرفتم که فهميد تا چه حد عصبانيم..از بين جمعيت رد شدم و رفتم تو

اشپزخونه..کسي اونجا نبود..خدمتکارا بيرون مشغول پذيرايي بودن..

نشستم رو صندلي..با نوک انگشتام رو ميز ضرب گرفتم..

حالا اون يه تيکه از کيک و نمي خوردي چي مي شد؟..

امشب تا بخواد تموم بشه من صد دفعه جون ميدم..

صداي همهمه از سر گرفته شد..صداشون تا توي اشپزخونه مي اومد..ديگه داشتم کلافه مي شدم..

پاشدم و برگشتم تا از اشپزخونه بزنم بيرون که ارشام و بشقاب به دست رو به روي خودم ديدم..

حالت صورتش جدي بود..بشقاب و گرفت جلوم..توش يه تيکه کيک بود..

بشقاب و پس زدم..

-ممنون اشتها ندارم..نوش جان خودت و بقيه..

خواستم برم بيرون که نذاشت و با دستي که بشقاب کيک توش بود جلوم و گرفت..

-- کي گفته واسه تو اوردم؟..

با تعجب نگاش کردم..به کيک تو بشقاب اشاره کرد..

- بردار..

-گفتم که نمي خوام..

--بهت گفتم بردار..

- چرا زور ميگي؟..

-- هر جور مي خواي فکر کن حالا يه تيکه از کيک و بردار..ترجيحا زياد کوچيک نباشه..

توي اون لحظه با اينکه از دستش حرصي بودم ولي دوست داشتم بخندم..اين امشب چش شده؟!..

چنگال و برداشتم که دستم و گرفت..نگاش کردم..

-با دست بردار..

پــــــوف.. عجب گيري کردما..

يه تيکه از کيک و با دست برداشتم..همزمان صورتش و اورد جلو..درست مقابل دستم که کيک توش بود..

منتظر بود کيک و بذارم دهنش..بهت زده نگاش مي کردم که دهنش و باز کرد..ولي دستم بي حرکت مونده بود..

خودش مچم و گرفت و کيک توي دستم و برد سمت لباش..گذاشتم تو دهنش..دلم ضعف رفت..

چشمامون فقط همديگه رو مي ديد..يه تيکه از کيک تو بشقاب و برداشت و گرفت جلوي لبام..

--باز کن دهنت و..

-نمي توني يه کم لطيف تر رفتار کني؟..همه ش با خشونت..

چشماش برق زد..برق شيطنت..برام عجيب بود..اين روي آرشام و تا به حال نديده بودم..

بشقاب و گذاشت رو ميز..ولي اون تيکه از کيک دستش بود..بهم نزديک شد..رخ تو رخ هم ..

اروم زمزمه کرد: چرا نتونم؟..من در مقابل تو مي تونم هر کاري انجام بدم..

مبهوت نگاش کردم..کمي از خامه ي کيک و ماليد به لبام..نمي فهميدم داره چي ميشه..گيج و منگ نگاش مي کردم..

اينکارو که کرد لبام و از هم باز کردم..کيک و گذاشت تو دهنم..همونطور که نگاش مي کردم جويدم و قورتش دادم..

خواستم دستم و بيارم بالا تا خامه ي رو لبم و پاک کنم که نذاشت..دستمو اورد پايين..فهميدم مي خواد چکار کنه..

ميخکوبش شده بودم..دستش و گذاشت رو گونه م..چيزي نمونده بود که لباش روي لباي اغشته به خامه ي من بشينه که صداي قدم هايي رو شنيديم..

سريع خودم و کشيدم عقب و با احتياط لبام و پاک کردم..

خدمتکار بود..

نيم نگاهي به ما انداخت و بعد از اينکه سيني ِ بشقابا رو گذاشت رو ميز از اشپزخونه رفت بيرون..

سرم و زير انداختم..دست و پام و گم کرده بودم..دستم و به ميز گرفتم..از هيجان مي لرزيدم..

سرش و خم کرد..زير گوشم گفت: وقتي با زبون ِ خوش کاري که ميگم و انجام ندي اخرش ميشه همين که يه خروس بي محل سربزنگاه سر برسه..

خنديدم ولي سرم و بلند نکردم..لاله ي گوشم و بوسيد..

-- اون رژتم کمرنگ کن..زيادي تو چشمه..قول نميدم دفعه ي بعد به همين راحتي....

-آرشام..

لبخند کمرنگي نشست رو لباش..وقتي که مي خنديد رو لپاش چال مي افتاد..عاشقشون بودم..

واقعا هر دو حالت بهش مي اومد..

-نيم ساعت ديگه بيا تو اتاق..

-واسه چي بيام؟..

جوابم و نداد..نگاهه کوتاهي تو چشمام انداخت و از اشپزخونه رفت بيرون..

بوي عطرش تو هوا پخش بود..ريه م پرشده بود از اين بوي مطبوع و دلنشين..

چقدر دوسش داشتم..با همه ي وجودم خواهان ِ اين مرد بي نهايت مغرور بودم..

سرم و برگردوندم..به بشقاب کيک نگاه کردم و لبخند زدم..

بر خلاف اون چه که ارسلان گفت سر و کله ي شايان پيدا شد..همين و کم داشتم که از راه رسيد..ديگه از پيش ارسلان جم نخوردم..حداقل خيالم راحت

بود تا اون هست کاري بهم نداره..

اتفاقا برعکس اون شب هيچ توجهي به من نداشت..حتي ارسلان و هم تحويل نگرفت..يکراست رفت سمت ارشام و مردي که کنارش نشسته بود..

از همون فاصله نگاش کردم..نسبتا جوون بود شايد چند سالي از ارشام بزرگتر..چشماي نافذي داشت..

چند بار در طول مهموني ديده بودم که نگام مي کنه ولي بهش توجه نمي کردم..ارشام و شايان از کنارش تکون نمي خوردن..

يه ميز رو به خودشون اختصاص داده بودن..مرتب ازشون پذيرايي مي شد..پدر دلربا هم کنارشون نشسته بود..روي ميز پر بود از شيشه هاي رنگ و

وارنگ مشروب..

دلربا کنار ارشام ايستاد..دستش و گذاشت پشت صندليش و بهتره بگم خودش و از کنار کاملا چسبونده بود به ارشام..

منم اينور در حال حرص خوردن بودم..کار ديگه اي هم ازم ساخته نبود..بيشترم از همين حرص مي خوردم..

نيم ساعت گذشت ولي اونا هنوز سرگرم بودن..بدتر از اون اينکه دلربا مرتب براي ارشام مي ريخت و اونم نمي دونم چرا پشت سر هم مي خورد..

تا حالا نديده بودم اين همه زياده روي کنه..ولي امشب..رو لباي اون مرد غريبه و همينطور شايان لحظه اي لبخند دور نمي شد..

نکنه دارن معامله مي کنن؟..ارشام بهم گفته بود که شايان از هر چي بگذره از معاملات ِ مواد نمي تونه دست بکشه..شايد منظور ارشام از نقشه..همين

بوده..

ارسلان چند باري خواست باهام برقصه ولي من قبول نکردم..فهميد گردنبند به گردنم نيست منم به دروغ گفتم زنجيرش گرفته به لباسم و پاره شده..نمي

دونم باور کرد يا نه ولي عمرا به ذهنش خطور کنه که کار ارشام بوده..

چشماي هر سه مرد خمار شده بود..از سر مستي اون دوتا مي خنديدن ولي ارشام سرش و انداخته بود پايين و به ميز نگاه مي کرد..

دست راستش که رو ميز بود و مشت کرد..از جاش بلند شد..

نرم و اهسته از پله ها بالا رفت..

خواستم قدم اول و بردارم و به سمت پله ها برم که ديدم دلربا از ميز فاصله گرفت و با لبخند دنبال آرشام رفت طبقه ي بالا..

هر دو تا پام به زمين خشک شد..خيره شده بودم به پله ها که صداي ارسلان و کنار گوشم شنيدم..

--آرشام بهت چي مي گفت؟..

-چطور مگه؟!..

--دنبالت مي گشتم ولي پيدات نکردم..دلربا گفت با آرشام تو تراس بودي..باهات چکار داشت؟..

اخمام و جمع کردم..

-چيز مهمي نبود..رفته بودم هوا بخورم اونم اونجا بود..

تو چشمام نگاه کرد..

-- مي دونم که حقيقت و نميگي..

حرصم و در اورده بود..

- مي خواي باور کن مي خواي نکن ولي من باهاش کاري نداشتم..اتفاقي ديدمش..

-- وقتي کيک و اوردن تو رفتي تو اشپزخونه..چند دقيقه بعد ديدم که آرشام پشت سرت اومد..خواستم بيام ولي يکي از مهمونا شروع کرد به حرف زدن و

فرصت نشد..حالا تو بگو..اينم اتفاقي بود يا از قبل....

-بس کن ارسلان..من مجبور نيستم چيزي رو واسه تو توضيح بدم..

دندوناش و روي هم فشار داد و بازوم و تو دستش گرفت..

--اتفاقا برعکس..تو حق نداري به خواسته ي دلت هر کار خواستي بکني..بهتره اينو بدوني حواسم بهت هست..

-ول کن دستم و..

بي پروا تو چشماي سبزش زل زدم..اروم دستم و رها کرد..برگشتم سمت پله ها..

--کجا ميري؟..

با خشم زير لب توپيدم..

- اي کاش نمي اومدم اينجا..اگه نقشه اي داشتم و مي خواستم از قصد آرشام و ببينم با اومدنم مخالفت نمي کردم..مي خوام يه کم اين اطراف بگردم..از يه

جا وايسادن خسته شدم..

-- خيلي خب صبر کن منم باهات بيام..

مخالفتي نکردم..فهميده بودم شک کرده..نبايد بيشتر از اين به چيزي مشکوکش مي کردم..

شونه به شونه ي هم اون اطراف قدم مي زديم..اصرار داشت بريم تو باغ ولي من قبول نکردم..

يکي از مهمونا که از قضا دختر خوشگلي هم بود با ذوق راهمون و سد کرد..با شعف خاصي شروع کرد با ارسلان صحبت کردن..

منم بي توجه از کنارشون رد شدم..بهترين فرصت بود..حالا که سر ارسلان گرم شده بايد يه جوري خودم و برسونم طبقه ي بالا..

آهنگي که دي جي مي زد شاد بود و همه رو به وجد اورده بود..لوسترها خاموش شدن و نورهاي کم و رنگارنگي از سقف به روي رقصنده ها افتاد..

فضا جوري بود که هر کي هم نمي خواست يه جورايي سر ذوق مي اومد و شادي مي کرد..

همه به جز من که دل تو دلم نبود ببينم بالا چه خبره..خودم و براي رويارويي با هر صحنه اي اماده کرده بودم..

طبقه ي بالا روشن بود..رفتم همون سمتي که آرشام بهم گفته بود..لاي در باز بود..

پشت ديوار مخفي شدم تا يه وقت متوجه من نشن..مي دونستم اونجان..آرشام کنار پنجره ايستاده بود و دلربا روي تخت نشسته بود..

هر از گاهي سرک مي کشيدم..

صداشون و کاملا واضح شنيدم..

دلربا_ يعني مي خواي بگي از امشب به بعد ديگه نمي بينمت؟..

-- درستشم همينه..

--نه آرشام..اين درست نيست..

-- بس کن دلربا..

-- ولي ما بايد با هم حرف بزنيم..حتما به يه نتيجه اي مي رسيم..

-- هيچي بين ما نبوده و نيست ..دنبال چي هستي؟..

--تو..من فقط تو رو مي خوام..از غرورم گذشتم فقط به خاطر تو..

-- من ازت نخواستم..

-- اره خودم خواستم..الانم راضيم ولي تو بهم فرصت نميدي..کلا منو ناديده گرفتي..

--بهتره ادامه ندي..

سکوت..ديگه چيزي نشنيدم..

سرک کشيدم ببينم چه خبره که ديدم دلربا از رو تخت بلند شده و داره ميره سمت آرشام..

فقط خدا مي دونه قلبم با چه شدتي تو سينه م مي کوبيد..دست و پام از سرماي اضطراب سر شده بود..

دلربا دستش و گذاشت رو شونه ي آرشام..آرشام صورتش و برگردوند سمتش..رو به روي هم ايستادن..

دلربا با اون نگاهه افسونگرش الحق هم دلربايي مي کرد..هر دو دستش و گذاشت رو شونه ي آرشام..آرشام مسخ اون چشماي عسلي شده بود..هيچ

حرکتي نمي کرد..

دلربا زمزمه مي کرد..اروم و نرم دستاش و اورد پايين..دور کمر ارشام حلقه کرد..سرش و برد جلو..صداش و شنيدم..

هيچ چيز رو جز اون دوتا نمي ديدم..

گونه ش و به صورت ارشام چسبوند..زير گوشش زمزمه وار حرف مي زد..با لحني که هر ادمي رو افسون خودش مي کرد..چه برسه به آرشام که دست

بر قضا هم مرد بود وهم.. مست..

دلربا_ بذار امشب رو کاملش کنيم..هر دو با هم..امشب شب من و تو ميشه آرشام..عشقم و بهت ثابت مي کنم..من باهات صادقم آرشام..بذار امشب خوش

باشيم..با عشق....نظرت چيه؟..

آرشام که چشماش خمارتر از حد معمول شده بود دست راستش و گذاشت رو کمر دلربا..

اگه بگم اون لحظه قلبم در جا ايستاد و دوباره بعد از چند ثانيه به کار افتاد دروغ نگفتم..کم مونده بود زانوهام خم بشه..

دلربا دست چپش و برد پشت گردن آرشام..تو بغلش تکون مي خورد ..

دلربا_ تو منو نمي شناسي براي همينم هست که رَدم مي کني..بذار بمونم آرشام..بذار خودم و بهت ثابت کنم..

آرشام نجواکنان کنار صورتش...........

--تو نمي توني توي قلب من جايي براي خودت داشته باشي..پس برو..همين حالا..

دلربا خودش و بيشتر به آرشام فشار داد..آرشام چشماش و محکم روي هم گذاشت..بازشون کرد..فکش منقبض شده بود..چشماي نفوذگرش هنوز خمار

بود..

دلربا_ مي تونم آرشام..مي خوام اينو بهت نشون بدم که مي تونم خودم و تو قلبت جا کنم..اين قلب سنگي رو خودم نرم مي کنم..فقط بهم فرصت بده..

صورتش و روبه روي صورت آرشام گرفت..تو چشماي خمار وسرخ ارشام خيره شد..

دلربا_ اين چشماي نافذ و اين نگاهه شيشه اي..تو از سنگ نيستي آرشام..مي توني عاشق بشي..مي خوام اون من باشم..

لباش و برد زير گوشش و به گردنش کشيد..

دلربا_ اين نقاب سرد و از چهره ت برمي دارم..تو کي هستي آرشام؟..يه مرد کامل..مغرور..سنگدل و بي رحم..کسي که ميگه قلبش از جنس سنگ ِ..همينا

منو شيفته ي تو کرده..يعني تسخير کردن قلب تو اينقدر سخته؟..

کمر ارشام و گرفت..خودش و بهش فشار داد..چشمام نمدار شده بود..تار مي ديدم..چند بار پلک زدم..اشک هايي که پشت سرهم رو گونه هام نشستن

باعث شدن ديدم بهتر بشه ولي قلبم داشت از جا کنده مي شد..چقدر سخته..

آرشام صورتش و تو موهاي دلربا فرو برد..نفس عميق کشيد..زير لب چند بار پشت سر هم تکرار کرد........

آرشام_ دلارام..

همه ي وجودم لرزيد..

بهت زده با صورتي خيس از اشک نگاش کردم که با چه التهابي صورتش و تو موهاي دلربا فرو برده بود و اسم منو صدا مي زد..

سر در نمي اوردم..

دستاي دلربا از دور کمر آرشام شل شد..اروم خودش و کنار کشيد..مات و مبهوت تو چشماي خمار و جذاب ارشام نگاه کرد..

دلربا_ تو..تو چي گفتي؟!..گفتي دلارام؟!..

آرشام فقط نگاش مي کرد..هيچ حرفي نمي زد..و دلربا با صورتي برافروخته از خشم .......

دلربا_ آرشام تو گفتي دلارام؟!..چرا اون؟!..الان من و تو اينجاييم..چرا اون دختر؟!..تو اونو....

--برو بيرون دلربا..همين الان از اينجا برو..تو بايد باور کني که هيچي بين ما نبوده و نيست..من و به حال خودم بذار..

--باورم نميشه..

لباش و با حرص روي هم فشرد..کاملا از ارشام فاصله گرفت..عقب عقب به طرف در اومد..

نگاهم و به اطراف انداختم..بدو از پله ها رفتم پايين..بين راه تندتند اشکام و پاک کردم..

ارسلان تکيه به ديوار هنوز داشت با اون دختر حرف مي زد و مي خنديد..

وقت شام بود..داشتن ميز و اماده مي کردن..زير چشمي نگام به پله ها بود که ديدم دلربا اروم و آهسته با رنگ و رويي پريده داره مياد پايين..

نمي دونم چرا..ولي لبخند نامحسوسي نشست رو لبام..

آرشام تو اوج مستي اسم منو صدا زد..حواسش بود داره با کي حرف مي زنه که اونجور صحبت مي کرد پس چرا؟!.....چرا به جاي دلربا اسم منو اورد؟!..

همه رفتن سر ميز شام..ارسلان شونه به شونه ي اون دختر اومد کنارم ايستاد..شايان و همون مردي که باهاشون بود کمي با فاصله از ما سر ميز

ايستادن..

داشتن با خنده و تو حالت مستي غذا مي خوردن..نگاهه اون مرد ناشناس و رو خودم ديدم..سرم و زير انداختم..

از گوشه ي چشم نگاهه خيره ي شايان و رو خودم ديدم..ولي نمي دونم چرا اخماش جمع شد..هنوزم با ديدنش ترس بدي به جونم ميافته ..

اشتهاي چنداني نداشتم..فقط يه کم سالاد الويه خوردم..

حس کردم يکي تو همين فاصله ي نزديک داره نگام مي کنه..سرم و چرخوندم و با دلربا چشم تو چشم شدم..

درست رو به روي ما ..

پدرش که کنارش ايستاده بود رو کرد بهش و گفت: پس آرشام کجاست دخترم؟..

دلربا نگاهه سردي به من انداخت و جواب پدرش و داد: انگار امشب يه کم زيادي شراب خورده حالش زياد خوب نبود بالا داره استراحت مي کنه..

اينو من و ارسلان وشايان هم شنيديم..ارسلان نيم نگاهي به من انداخت تا عکس العملم و ببينه که وقتي ديد بي خيال دارم سالادم و مي خورم چيزي

نگفت..

خيلي زود کشيدم کنار..

ارسلان_ چرا ديگه نمي خوري؟..

به بهانه ي اينکه حالم خوب نيست دستم و گذاشتم رو قفسه ي سينه م..

-نمي تونم..احساس مي کنم حالم زياد خوب نيست..هر وقت سالاد الويه بخورم اينجوري ميشم..

--تو که مي دوني حالت بد ميشه چرا خوردي ؟..

- دلم خواست..چرا هي سوال مي کني؟..

نگاش نگران شده بود..

-احساس سرگيجه مي کنم..

خودم و به اين حالت زده بودم تا بتونم برم بالا..

--خيلي خب عزيزم الان ميريم تو يکي از اتاقا استراحت کن..

-نميشه برگرديم؟..ديگه دوست ندارم اينجا باشم..

-- الان نميشه..بعد از شام با چند نفر کار مهمي دارم..

- باشه پس منو ببر تو يکي از همين اتاقا استراحت کنم..چشمام داره سياهي ميره..

--باشه عزيزم الان مي ريم..همراه من بيا..

شونه هام و گرفته بود و منم بي هيچ حرفي کنارش قدم برمي داشتم..جوري که حس کنه واقعا حالم خوش نيست..

به کمک ارسلان رفتيم طبقه ي بالا..از قصد گفتم بريم تو يکي از اتاقاي پايين که گفت نه پايين سر و صداست نمي توني استراحت کني..منم که از خدام بود

حرفي نزدم..

چندتا اتاق اونطرف تر از اتاق آرشام..در يکيشون رو باز کرد..رفتيم تو و کليد برق و زد..روي تخت دراز کشيدم..

--به چيزي احتياج نداري؟..

- نه ممنون..همينجا يه کم دراز بکشم خوب ميشم..

سرش و تکون داد..

--باشه پس من ميرم..راستي اينجا بعد از شام احتمال داره شراب سرو بشه..بنابراين دراتاق و قفل کن که يه وقت کسي ..

-باشه همينکارو مي کنم..

از اتاق رفت بيرون..منم درو قفل کردم و باز برگشتم تو تخت..يه 5 دقيقه اي گذشته بود..از پايين همچنان صداي موزيک مي اومد..قفل درو باز کردم..

شالم و رو شونه هام مرتب کردم..درو قفل کردم و کليدش و انداختم پشت گلدون..

سريع رفتم سمت اتاقش ..ديدم رو تخت نشسته ..

سرش و تو دستاش گرفته بود..

با باز شدن در سرش و بلند کرد..از رو تخت بلند شد..لبخند نمي زدم چون هنوزم ازش دلگير بودم..خودش اومد جلو .. در اتاق و بست و قفل کرد..

- چي مي خواستي بگي؟..چرا گفتي بيام اينجا؟..

-- پايين چه خبر بود؟..

- هيچي، دارن شام مي خورن..منم به بهونه ي اينکه حالم خوب نيست اومدم بالا..يعني ارسلان منو اورد..

--خيلي خب گوش کن ببين چي ميگم..تو توي تهران امنيت نداري..نمي تونم هر ثانيه منتظر باشم تا يه خبر بد بهم بدن که اتفاقي واسه ت افتاده..و

اينکه..بچه ها همين حالا کارشون و انجام دادن..

-آرشام چي داري ميگي؟!..چه کاري؟!..

پوزخند زد..

--ويلاي شايان همين حالا که ما رو به روي هم ايستاديم داره تو شعله هاي اتيش به خاکستر تبديل ميشه..

-چــــي؟!..

--هيسسسسس..اروم باش..

- ولي اين جزو نقشه نبود..مگه من نبايد.......

-- نقشه عوض شده..امروز مي خواستم همه ي اينا رو بهت بگم ولي تو شنود و موبايلت و خاموش کرده بودي....راه بيافت..

-کجا؟!..

مانتوم و داد دستم..در حالي که مي پوشيدم........

-اينو کي برداشتي؟!..

--يکي از خدمتکارا برام اورد..دنبال من بيا..

-آخه کجا داري ميري؟!..

-- بايد تو رو از اينجا دور کنم..بچه ها مي برنت يه جاي امن..منم.....

با ترس به لباسش چنگ زدم..

- تو چي؟!..تو هم با من مياي درسته؟!..

نگام کرد..محزون و گرفته..

-- من کار دارم..اين همه تلاش بايد به يه نتيجه اي برسه..

- منظورت چيه؟..آرشام تو هم بايد با من بياي..

دستم و گرفت و کشيد..از اتاق رفتيم بيرون..درو قفل کرد..رفت انتهاي راهرو و پيچيد دست چپ..

-- بايد برم ويلاي شايان..الان بهترين موقعيته..بچه ها اونجا منتظرمنن..

-حرفات و نمي فهمم ارشام..مي خواي جونتو به خطر بندازي؟..

پوزخند زد..پنجره ي انتهاي راهرو رو باز کرد..به پايين خم شد و سرش و تکون داد..

تو چشمام نگاه کرد..با لحني که خيلي راحت تونستم ناراحتي رو توش ببينم گفت: زندگي من سراسر خطره..سالهاست دارم با ريسک زندگي مي کنم..ولي

ديگه تموم شد..تو از اينجا ميري..فعلا سلامتي تو از هر چيزي مهم تره..بايد از اين بابت خيالم راحت بشه..از اينجا به بعدش با من..

-ولي من بدون تو هيچ کجا نميرم..حتي فکرشم نکن..

عصباني شد..

--دلارام الان وقت بحث کردن نيست..تو با بچه ها ميري منم وقتي کارم و انجام دادم ميام پيشتون..سعي کن اروم باشي حالا هم برو پايين..

مات نگاش کردم..باورم نمي شد..ترس بدي تو دلم افتاده بود..

- ولي تو مستي..نمي توني از پسش بر بياي منم بايد پيشت باشم..

لبخند کمرنگي نشست رو لباش..

-- من مست نيستم دختر خوب..

- هستي..خودم ديدم کلي مشروب خوردي..

-- اره خوردم..ولي نه مشروب..اون شيشه فقط مخصوص من بود..

- يعني چي؟!..پس....آخه نفست يه کم بوي الکل ميده.......

-- من بي برنامه کاري انجام نميدم..اون مشابه ِ شراب بود ولي در اصل بدون الکل..فقط يه پيک خالصش و خوردم که وقتي با دلربا خواستم حرف بزنم

شک نکنه..

- تو و دلربا، تو اتاق بوديد که....

--ما رو ديدي؟..

- خودت گفتي بيام..منم اومدم ولي بعدش....

-- بايد اون کارو مي کردم تا مطمئنش کنم که مستم..مي خواستم به اين بهانه تو اتاق بمونم..اينجوري کسي بهم شک نمي کرد و همه با چشم ديده بودن

که کلي شراب خوردم و قاعدتا بايد بدجور مست شده باشم..ديگه فرصتي نيست..الان حتما به شايان و ارسلان خبر دادن ويلا اتيش گرفته..وقتي برگشتم

همه چيزو برات توضيح ميدم..الان بايد بري..

- نه..گفتم که بدون تو نميرم..

--دلارام برو و با من بحث نکن..ممکنه کسي بياد بالا اونوقت هم تو توي دردسر ميافتي هم من..نذار اين همه تلاش بي نتيجه بمونه..

جدي و محکم حرفاش و مي زد..نتونستم چيزي بگم..

دستم و گرفت..از پنجره پايين و نگاه کردم..يه نفر اونجا ايستاده بود .. يه نردبون بلند زير پنجره قرار داشت..

به کمک آرشام روش ايستادم..اينبار واقعا داشت سرم گيج مي رفت اخه فاصله ش تا زمين زياد بود..

با چشماي به اشک نشسته م نگاش کردم..اونطرف پنجره ايستاده بود..دستاش و به لبه ي پنجره گرفت و کمي به طرفم خم شد..

- قول بده مواظب خودت هستي..

سر تکون داد..

- نه..اينجوري نه..مردونه قول بده..چرا نمي خواي باورکني که نگرانتم؟..

چيزي نگفت..فقط نگام کرد..اخماش تو هم بود ولي چشماش..غم درونش هر لحظه بيشتر مي شد..

دستشو گذاشت رو گونه م..جدي بود..حتي کلامش..

--بهت قول ميدم دلارام..حالا برو..

همونطور که نگام بهش بود يکي دو تا از پله ها رو رفتم پايين..ولي رو پله ي سوم پام ليز خورد ارشام به طرفم خم شد و با نگراني صدام زد..از ترس

مي لرزيدم..نگاش کردم..نگرانم بود و بي اراده دستش به طرفم دراز شده بود..انگار مي ترسيد بيافتم..دلم گرفت..نمي دونم چرا..

بدون اينکه به چيزي فکر کنم رفتم بالا..با تعجب نگام کرد ولي اون هم حالش بهتر از من نبود..

بي هوا و کاملا غيرمنتظره با دلي پر از درد و صورت خيس بغلش کردم..

--چکار مي کني دختر پنجره رو بگير ميافتي..

- تو نميذاري بيافتم..مگه نه؟..

دستاش که دورکمرم حلقه شده بود و محکم تر کرد..

-- دلارام سخت ترش نکن..خواهش مي کنم برو..تا کسي نفهميده بايد از اينجا دور بشي..

نگاش کردم..اخه چطور مي تونستم؟..نگرانش بودم..

سرش و خم کرد..صورتم و تو دستاش قاب گرفت..لباي داغش پيشوني سردم و نوازش داد..بوسه ي نرمي رو پيشونيم نشوند..سرش و به سرم چسبوند..

زير لب لرزون زمزمه کرد: برو..

-آرشام..

--هيسسسس..فقط برو..برو دلارام..

صورتش داغ بود..دستاش گرم بود ولي من..از سرما به خودم مي لرزيدم..

با اينکه مانتوم تنم بود و شال و انداخته بودم رو سرم ولي مي لرزيدم..از ترس بود..ترس از دست دادن آرشام..

نمي دونستم داريم کجا مي ريم فقط ديدم که به کمک همون مرد از ويلا زديم بيرون و بعدشم نشستيم تو يه ماشين مشکي مدل بالا که شيشه هاش دودي

بود..

راننده به سرعت مي روند .. يه نفر جلو، يه نفر هم کنارم نشسته بود..

ظاهر شيک و اتو کشيده اي داشتن..هر سه نفر کت و شلوار مشکي و پيراهن سفيد..انگار محافظ بودن..

تو فکر بودم..تو فکر آرشام..

و اينکه قراره چي بشه؟!..

آخر اين بازي به کجا مي رسه؟!..

-رئيس گفتن گردنبندي که همراهتون داريد رو ازتون بگيرم..اون کجاست؟..

لابد منظورش به گردنبند ارسلان بود..دادم بهش..گردنبند و از شيشه ي ماشين پرت کرد بيرون..

- چرا اينکارو کردي؟..

-- امکان داره توي گردنبند ردياب کار گذاشته باشن..به هر حال آقا دستور دادن بايد اجرا بشه..

ديگه چيزي نگفتم..يعني امکانش بود که ارسلان توي گردنبند ردياب کار گذاشته باشه؟..آخه چرا؟..هر چند از اينا هر کار بگي بر مياد..

چند ساعتي تو راه بوديم..نفهميدم چطور رسيديم فقط وقتي به خودم اومدم که ديدم ماشين از حرکت ايستاد و هر سه مرد از ماشين پياده شدن..

پام و رو زمين خيس و بارون خورده گذاشتم..با تعجب به اطرافم نگاه کردم..اين اب و هوا..اين بوي نم..اين محيط و..صداي دريا...........

- ما کجاييم؟!..

--همراه من بيايد..

- پرسيدم کجاييم؟!..

-- تو يکي از روستاهاي شمال..

در زد..يه خونه ي قديمي .....

صداي مردي رو از پشت در شنيدم..

-- کيه؟!..

مردي که کنار ما ايستاده بود جوابش و داد..

--باز کنيد، از طرف مهندس تهراني اومديم..

در باز شد .. قامت پيرمردي با موهاي سفيد و قد تقريبا متوسط تو درگاه نمايان شد..نگاهش و روي هر 4 نفرمون چرخوند..

همون مرد رو کرد بهش و گفت:آقاي مهندس قبلا باهاتون هماهنگ کرده بودند..

لبخند مهربوني نشست رو لباش..نگاهش روي من ثابت موند..با همون لبخند و نگاهه پدرانه رو به من گفت: تو بايد دلارام باشي اره بابا؟..

لبخند کمرنگي نشست رو لبام ولي زبونم نچرخيد چيزي بگم فقط سرم و به نشونه ي مثبت تکون دادم..

--بيا تو بابا دم در واينستا..بفرما..

از توي درگاه کنار رفت و همزمان که داشتم وارد حياط مي شدم رو به خونه صدا زد.......

--بي بي..بيا مهمونمون از راه رسيد..

با کنجکاوي نگاهم و دور تا دور حياط چرخوندم..صداي قدقد مرغا و بع بع گوسفندا..اينجا روستا بود پس اين صداها بايد طبيعي باشه..گرچه بهش عادت

نداشتم..

رو به روم نمايي کامل از يه خونه ي روستايي به سبک ديگر خونه هاي شمالي رو ديدم..فوق العاده بود..با اينکه قديمي بود ولي با اين نماي سنتي چشم

هر بيننده اي رو خيره مي کرد..

در خونه باز شد و زني ميانسال در حالي که چادر سفيد و گل گليش و به کمرش مي بست لبخند به لب اومد تو ايوون و از همونجا گفت: خوش اومدن..

قدمشون سر چشم..بفرماييد..

ناخداگاه با ديدنش لبخند زدم..عجيب منو ياد مادرم انداخت..اونم هميشه عادت داشت موقع کار چادرش و به کمرش ببنده..

اومد جلو و منو که مبهوت وسط حياط ايستاده بودم رو بغل کرد..چه اغوش گرمي..چقدر مهربون..

--خوش اومدي دخترم..صفا اوردي..

از تو بغلش اومدم بيرون..هيچ جوري نمي تونستم لبخند و از رو لبام محو کنم..

- ممنونم..

-- بيا تو دخترم چرا اينجا وايسادي؟..

صداي يکي از محافظا رو از پشت سر شنيدم..

--آقاي مهندس همه چيزو براتون گفتن؟..

پيرمرد_ اره پسرم نگران نباش..مهمون آرشام خان رو سر ما جا داره..حتما خسته اين بيايد تو يه چايي چيزي بخوريد خستگي از تنتون در بره..بفرماييد..

بي بي دستش و گذاشت پشت کمرم و به سمت خونه هدايتم کرد..

نيم ساعتي بود که رسيده بوديم..توي اين مدت مرتب از توي اتاق بغلي صداي آه و ناله مي اومد..انگار که يکي مريض بود..

رو به بي بي که داشت برامون سفره پهن مي کرد گفتم: ببخشيد ..اين صدا....کسي مريضه؟!..

نمي دونم چرا کنجکاوي مي کردم..خب شايد طرف نخواد بگه دختر مجبوري بپرسي؟..

اما بي بي با خوشرويي جوابم و داد..

-- خودت برو ببين دخترم..مي شناسيش..

با تعجب نگاش کردم..نيم نگاهي به صورت پيرمرد که بي بي عمو محمد صداش مي زد انداختم..لبخند کمرنگي نشست رو لباش..اون سه نفرمحافظ هم تو

حياط بودن..

اروم از جام بلند شدم..به طرف اتاق قدم برداشتم..دستگيره رو گرفتم و کشيدم..در با صداي (قيژي) باز شد..انگار لولاهاش مشکل داشت..

درو که باز کردم خودم و تو يه اتاق تقريبا کوچيک با يه کمد گوشه ي ديوار و يه صندوق آهني کنارش ديدم..

و يه بخاري کوچيک هم درست سمت راستم........چيز زيادي تو اتاق نبود..

رختخواب پهن بود و يه نفر توش دراز کشيده بود..مرتب ناله مي کرد ..صورتش رو به پنجره بود..

رفتم تو..اروم سرش و برگردوند..مات و مبهوت با ديدنش خشکم زد..

- فرهاد؟!..تو اينجا......

با ديدنم خواست لبخند بزنه ولي نتونست..صورتش از درد جمع شد..چند جاي صورتش زخمي شده بود..

با ناله سعي کرد تو جاش بشينه..خودم و سريع بهش رسوندم..

- بذار کمکت کنم..

کمکش کردم بشينه..خودمم کنارش نشستم..هنوزم متعجب بودم..تو چشمام نگاه کرد..

- تو اينجا چکار مي کني فرهاد؟!..چرا سر و صورتت زخيمه؟!..تو رو خدا يه چيزي بگو..مي دوني چقدر دنبالت گشتم؟..چرا هر چي بهت زنگ مي زدم

خاموش بودي؟..

با درد خنديد..

-- يکي يکي بپرس دلارام..نگران نباش چيزيم نيست..اينا هنر دست يه ادم روانيه..

- کيومرث؟!..

--پس مي دوني..

- کي غير از اون مي تونه باهات بد باشه؟..تو که ازارت به کسي نمي رسه..

-- از کجا فهميدي کار اونه؟..

- با پري حرف زدم اون بهم گفت..کي تو رو اورده اينجا؟..

لبخند از رو لباش محو شد..نگاش و ازم گرفت..

-- نمي خواستم بهش مديون باشم..تو اينکارو کردي؟..تو ازش خواستي درسته؟..

- از کي؟!..چي داري ميگي؟!..

-- دلارام من نمي خواستم آرشام کمکم کنه..چرا بهش رو انداختي؟..

- آرشام تو رو اورده اينجا؟!..

مکث کرد..تا چند لحظه چيزي نگفت..صورتش و برگردوند و نگام کرد..

-- در اثر يه سوتفاهم کيومرث فکر کرد که من با نامزدش رابطه دارم..وقتي منو گرفت و برد توي اون خرابه بهش گفتم که کاري با پري ندارم ولي اون

حرفاي ديگه اي مي زد..قصدش زجرکش کردن من بود..دلارام اون ادم يه ديوونه ي به تمام معناست..جون دوستت در خطره..بهتره اينو يه جوري بهش

بگي..

- مي دونم فرهاد..پري هم اينو مي دونه..خوشبختانه داره ازش جدا ميشه..اونم کيومرث و دوست نداشت ولي مجبور شد باهاش بمونه..

منتظر نگاش کردم تا ادامه بده..سکوت کوتاهي کرد و.........

-- شبونه يه عده ادم ريختن اونجا..صداي تيراندازي از هر طرف مي اومد..يه جاي پرت..کسي نبود که بخواد بفهمه و کاري بکنه..به خودم که اومدم ديدم

اينجام و يکي داره زخمام و شست و شو ميده..

کل راه بيهوش بودم..فقط يه جا چشمام و باز کردم که ديدم تو يه جايي مثل انبار هستيم..ولي وقتي کامل بهوش اومدم خودم و اينجا توي اين خونه ي

روستايي ديدم..حالا تو بگو..اينجا چکار مي کني؟..

- منم مجبور شدم..بعدا مفصل برات تعريف مي کنم..

مهربون نگام کرد..گونه ي راستش کبود بود و گوشه ي پيشونيش زخم شده بود..لب پايينش به کبودي مي زد..

چه به روزش اوردن کثافتا..واقعا کيومرث يه حيوون بود..

صبح شد ظهر.. ظهر شد عصر.. و عصر شد شب..

ولي از آرشام هيچ خبري نشد..از بس از محافظا سراغش و گرفته بودم که بيچاره ها حسابي از دستم کلافه بودن..

دست خودم نبود..نگرانش بودم..

شب بود..رفتم تو حياط..هوا سرد بود..پتوي نازکي که انداخته بودم رو شونه هام و محکم دورم پيچيدم..نگهبانا بيرون خونه کشيک مى دادن ..

نشستم رو پله..از همونجا به اسمون شب خيره شدم..اسمون ابري بود..انگار بازم مي خواد بباره..

چشماي منم باروني بود..منتظر يه تلنگر کوچيک تا قطرات پي در پي رو صورتم سرازير بشن..

چه بهانه اي بهتر از آرشام؟..نگاهه تار از اشکم اسمون رو مي ديد ولي در اصل انگار هيچ چيز نمي ديدم..

نگرانش بودم..زير لب شروع کردم به دعا خوندن..کاري که مادرم هميشه مي کرد..واسه سلامتي تک تکمون دعا مي خوند و با صلوات تو صورتمون

فوت مي کرد..

اشکام و با پشت دست پاک کردم..شده بودم عين بچه ها..چقدر دل نازک شدي دلارام..

از رو پله بلند شدم..خواستم برم تو که.....

صداي درو شنيدم..همونجا خشکم زد..با تقه ي دوم تند تند پله ها رو طي کردم و نفهميدم چطور خودم و رسوندم به در و با چه شتابي بازش کردم..

قامت بلند مردي رو ديدم که صورتش تو سايه بود و واضح ديده نمي شد..اولش ترسيدم..گفتم نکنه از ادماي شايان باشه؟!..

ولي نه..قلبم يه چيز ديگه مي گفت..چيزي که جسارتم و بيشتر کرد..

يه قدم اومد جلو..صورتش و ديدم..با ذوق عجيبي نگاش کردم..ولي اون..

اخماش تو هم بود..صورتش جمع شده بود انگار که..داره درد مي کشه!..

دست راستش و گذاشته بود رو بازوي چپش..از لا به لاي انگشتاش خون جاري بود..

-تو..ارشام تو زخمي شدي؟!..

جوابمو نداد..درو کامل باز کردم..اومد تو..تلو تلو خوران خودش و رسوند لب حوض و دست خون آلودش و تو اب فرو برد..

نگران کنارش نشستم..

-دست خيست و نذاري رو زخمت..بايد ضدعفونيش کنم بريم تو..اخه چي شده؟..چرا به اين روز افتادي؟..

بازم جوابم و نداد..بي حال از کنار حوض بلند شد و به طرف ايوون رفت..

پتوم و با احتياط انداختم رو شونه هاي مردي که با ديدنش اونم تو اين حال و روز داشتم پس مي افتادم..

آرشام با خودش چکار کرده بود؟!..

اون شب با هزار بدبختي خوابيدم ولي تا صبح فکر و خيال دست از سرم برنداشت..

صبح وقتي همراه بقيه دور سفره نشسته بودم تموم حواسم پيش ارشام بود که اخماش و حسابي کشيده بود تو هم و هيچي نمي خورد..

کمي از پنير محلي گذاشتم دهنم..مزه ش بي نظير بود..

بي بي_ دخترم شير بخور گرم و تازه ست..

لبخند زدم..

-چشم بي بي مي خورم..ببخشيد باعث زحمتتون هم شدم..

متقابلا با مهربوني ذاتي که چاشني لبخندش شده بود نگام کرد..

-- کدوم زحمت مادر وجودت اينجا براي ما رحمته..خدا شاهده اندازه ي دخترم برام عزيزي..اينجا خونه ي خودته مادر ديگه از اين حرفا نزن..

با شرمندگي يه قلوپ از شير گرمي که معلوم بود تازه دوشيده شده خوردم..

تو اين خونه ي روستايي بين اين ديواراي قديمي عجب صفا وصميميتي بر قرار بود ..مخصوصا با وجود دلاي پاک و مهربون عمومحمد و بي بي، حس

غريبگي بهم دست نمي داد..

وقتي داشتم شير و سر مي کشيدم متوجه نگاه هاي خاصي که عمو محمد و ارشام بهم مينداختن شدم..

آرشام سرش و تکون داد و بعدشم با يه تشکر زيرلبي از کنار سفره بلند شد و رفت بيرون..

به 1 دقيقه نکشيد که عمومحمد هم پشت سرش رفت..

به بي بي نگاه کردم ..تو فکر بود..به يه گوشه خيره شده بود و چيزي نمي گفت..

- بي بي.......

حواسش جمع شد و نگام کرد..

-- جون ِ بي بي..

- جونت سلامت بي بي جون..

لبخندش پررنگ شد و درخشش اشک تو چشماش بيشتر..

- بي بي، چيزي شده؟!..

-- نه مادر ياد قديما افتادم..وقتي مريمم صدام مي زد و مي گفتم جان ِ بي بي همينجوري جوابم و مي داد..منو ياد دخترم ميندازي..اونم مثل تو قلب مهربوني

داشت..شاداب بود و يه لحظه خنده از رو لباش کنار نمي رفت....

آه پر سوزي که از ته دل کشيد و اشکاش و پاک کرد..

--اين روزگار به هيچ کس وفا نکرده مادر..به مريم منم وفا نکرد..دختر جوونم پر پر شد..

همونطور که با گوشه ي روسريش چشماش و پوشونده بود شونه هاي نحيفش زير بار اين همه اشک و آه مي لرزيد..

غم خودمم تازه شد..حيني که چشمام نمناک شده بود بغلش کردم..بي صدا اشک مي ريخت..

- ببخش بي بي ناراحتت کردم..

سرش و بلند کرد..کنارش نشستم..با گوشه ي روسريش اشکاش و پاک کرد..چشماش قرمز شده بود..

--نه مادر تو که تقصير نداري..اتفاقا سبک شدم باهات حرف زدم..لعنت خدا بر دل سياه شيطون..خدا ازش نگذره که دل يه مادر و به غم جيگر گوشه ش

اتيش زد..

- بي بي مگه چي به سر مريم اومد؟..ببخشيد مي دونم فضوليه ولي واقعا کنجکاو شدم..

-- نه مادر اين چه حرفيه ..چي بگم ..چي بگم از اون از خدا بي خبر که ما رو به روز سياه نشوند..

چند سال پيش يه مرد جووني رو عمومحمد کنار رودخونه پيدا مي کنه و با خودش مياره خونه..چون زنده بود با کمک طبيب به لطف خدا شفا پيدا کرد..ولي

به گفته ي خودش چيزي يادش نمي اومد..

پسر خوش بر و رويي بود..ندونستيم که اين کار هيچ خيري توش نداره و اخر سر اين خودمون هستيم که تو اين اتيش مي سوزيم و خاکستر مي شيم..

از روي خوبي به اين پسر جا داديم..همينجا موند..کاري هم به ما نداشت..2 تا از پسرام و توي تصادف از دست داده بودم..اون و مثل پسر خودم مي

دونستم..

مريم اون موقع دانشجو بود..کم کم هُو پيچيد تو روستا که عمومحمد با وجود دختر مجردش مرد غريبه تو خونه ش نگه مي داره.......

خلاصه مادر سرت و درد نيارم مونده بوديم تو رودروايسي تا بهش بگيم که اره قضيه اينه و يه فکري بکنيم..

اونم با هزار بهونه و چرب زبوني گفت که جايي رو نداره بره..حتي عمومحمد چند بار خواست راضيش کنه واسه مداوا برن تهران ولي قبول نکرد..

ما هم ساده داشتيم فريبش و مي خورديم..ندونستيم که چشمش مريمم و گرفته..

يه روز که رفته بودم تخم مرغا رو به حسن آقا بقال بدم مثل اينکه يکي از روستاييا به عمومحمد خبر ميده که بيا گاوم مريض شده داره تلف ميشه..

آخه عمومحمد يه چيزايي سرش مي شد اهالي روستا هم هر وقت کمک لازم داشتن مي اومدن سراغ ما..

خلاصه همون روز من تو بقالي يه کم معطل شدم وايسادم تا حسن آقا بياد تخم مرغا رو تحويلش بدم..

کسي جز اون خونه نبود..مثل اينکه اون روز مريم يکي از کلاساش و از دست داده بود و واسه همين زود بر مي گرده خونه.................

دستش و به سرش گرفت و همونطور که خودش و تکون مي داد و اشک مي ريخت ادامه داد: چي بگم مادر که دلم خون ِ..اون از خدا بي خبر نگاهه بد به

دخترم داشت..همه ي اهل روستا برامون حرف در اورده بودن و ما به خاطر خشنودي خدا و بنده ش بي توجه از کنارشون رد مي شديم ولي اون نامرد

بهمون بد کرد..

مي خواست دامن دخترم و لکه دار کنه..دخترم مياد تو حياط و جيغ مي کشه اونم دنبالش مي کنه..با هم گلاويز ميشن و مريم به خاطر نجات جونش به هر

چيزي که دم دستش بوده چنگ مي زنه..اينارو يکي از زناي همسايه از بالاي پشت بوم ديده و شاهد بوده.. ولي از ترسش کاري نکرده..

جلوي دهنش و گرفته بود که صداش و همسايه ها نشنون..مريم از دستش فرار مي کنه اونم عصباني ميشه و مي زنه تو صورتش..

دخترم..جيگر گوشه م ميافته زمين وسرش مي خوره به آجراي لب باغچه و..عزيزدل مادر همون لب باغچه بال بال مي زنه تا جونش در ميشه..

اون بي همه چيز تا مي بينه اوضاع اينجوريه فرار مي کنه..من و عمو محمد دير رسيدم..مريمم تموم کرده بود............

صداي گريه وضجه ش دل سنگ و آب مي کرد..سرش و تو بغلم گرفتم و منم همپاش اشک ريختم..

عجب سرگذشت تلخي..خدايا اين مادر با وجود اين همه غمي که تو دلش داره چي مي کشه..

به قدري تو حال و هواي خودم و داستان زندگي مريم غرق شده بودم که نفهميدم آرشام و عمومحمد از کي به درگاه اتاق تکيه دادن ودارن ما رو نگاه مي

کنن..

به آرشام نگاه کردم که دست به سينه به ديوار تکيه داده بود وبا اخم به زمين خيره شده بود..

از فک منقبض شده ش مي شد فهميد که تا چه حد ناراحته..سرش و به ارومي بلند کرد..انگار سنگيني نگاهم و حس کرده بود..

چشم تو چشم شديم..قطرات پي در پي اشک صورتم و خيس مي کرد ولي من بدون اينکه حتي پلک بزنم تو چشماش خيره شدم..

کلافه از ديوار فاصله گرفت و از اتاق بيرون رفت..

تقريبا ظهر شده بود..توي هال نشسته بودم پيش بي بي..

فرهاد صدام زد..خواستم برم تو اتاقش که از يه طرف ديگه آرشام صدام زد..

مونده بودم چکار کنم..صورت ارشام جدي بود..جرات نداشتم حرفي بزنم..مخصوصا جلوي بي بي و عمومحمد..

به بي بي گفتم که به فرهاد بگه کارم که تموم شد ميام پيشش اونم با لبخند قبول کرد..

دنبال آرشام رفتم..رفت تو حياط..محافظا بيرون بودن چون تو حياط که نديدمشون..

- چي مي خواستي بگي؟..

-- اون دکتره باهات چکار داشت؟..

- اولا دکتره نه و آقاي دکتر..دوما چه مي دونم نذاشتي که برم ببينم..

سکوت کرد..نگاش و يه دور تو حياط چرخوند و رو صورتم ثابت نگه داشت..

نگام و به حوض کوچيکي که وسط حياط بود دوختم..اطراف اکثر خونه هاي اينجا حصار کشي شده بود ..و بعضي از خونه ها که قديمي تر بودن در ِ مجزا

داشتن..يه در قديمي که معلوم بود مدت زيادي ِ پوسيده..

-- مي دونم که ديشب حرفاي من و عمومحمد و شنيدي..پس لازم نيست چيزي رو توضيح بدم..

با تعجب نگاش کردم..جدي بود..

-- اونجوري نگام نکن سايه ت و پشت پنجره ديدم..

عجب ادم تيزي بود..

خودمو نباختم ..تک سرفه اي کردم و جوابش و دادم..

- خب که چي؟..بر فرض که شنيده باشم..

--نظرت چيه؟..

- در مورد چي؟!..

-- پيشنهاد عمومحمد..

- عمومحمد و بي بي تحت تاثير شرايط سختي که داشتن مي خوان با اينکار اون قضيه رو جبران کنن..اين نظر منه..

-- پس قبول نمي کني..

- مگه تو قبول مي کني؟!..

نگاهش و از روم برداشت..

-- پشنهاد بدي نيست..به نظرم موقت مناسبه..

پوزخند زدم و باز شدم همون دلارام گستاخ و بي پروايي که آرشام گربه ي وحشي صداش مي زد..

- نه بابا گرميت نکنه..خوبه از قبل برنامه هاتم چيدي..هه..عقد مـــوقت..

-- تو مشکلي داري؟..

- پس چي فکر کردي؟!..که تا بگي بيا عقد کنيم منم بگم اي به چشم چرا که نه؟!..

يه قدم اومد جلو..

-- مگه مي تونه غير از اينم باشه؟..

يه قدم رفتم عقب..

- حالا که مي بيني..فکر کردي يه دختر بي پناه و بي کس به پستت خورده موقعيت و طلايي ديدي که خرش کني صيغه ت بشه اره؟..کور خوندي..

لبخند کجي نشست گوشه ي لبش و يه قدم ديگه اومد جلو..

-- از هر موقعيت طلايي بايد استفاده کرد..تو بودي پسش مي زدي؟..

چشمام از اين همه وقاحت گشاد شد..

- پس اون کي بود که داشت به عمومحمد مي گفت من قصد ازدواج ندارم؟..

-- ديشب خسته بودم ذهنم کار نمي کرد..نياز داشتم که فکر کنم..

-اتفاقا به نظرم حرفاي ديشبت حقيقت داشت..اينايي که الان داري تحويلم ميدي رو باور ندارم..

خواستم برم تو که با يه قدم بلند خودش و رسوند بهم و بازومو گرفت..

-- کجا؟!..

-- ولم کن..بي بي رو صدا مي زنما..

- که منو تهديد مي کني اره؟..

لحنش اروم بود..ولي حرکاتش پر از خشونت..

- هر چي مي خواي فکر کن..

-- چرا لج مي کني دختر؟..

- پس فکر مي کردي قبول مي کنم ؟..

-- شک ندارم قبول مي کني..

- خيلي رو داري..

-- تو ديگه چرا اينو ميگي؟..

-ولم کن..

-- جواب منو ندادي..

- هزار بار ديگه هم باشه ميگم من اينکارو نمي کنم..من زن صيغه اي هيچ کس نميشم..

-- زن صيغه اي هيچ کس نميشي، زن عقدي من ميشي..

- چه عقدي؟..

-- موقت..

تقلا کردم و با حرص پسش زدم..

- هر دوش يکيه..من از اوناش نيستم..

با خشم بازوم و گرفت و منو کشيد دنبال خودش..محکم چسبوندم سينه ي ديوار..با خشم زير لب تو صورتم توپيد..

-- بفهم چي از اون دهنت مياد بيرون..من کي همچين حرفي زدم؟..

-سر بسته گفتي منظورت چيه..من يه دخترم نمي خوام صيغه بشم..حق دارم مثل ادم زندگي کنم..اگه بخوام ازدواج کنم با کسي عقد مي کنم که از ته دل

منو بخواد..اونم نه موقت..فقط دائم، چون مي خوام براي هميشه تو زندگيم باشه نه واسه چند روز..

بي حرف تو چشمام خيره شد ..

از زور هيجان نفس نفس مي زدم ..

-- پس دردت اينه..اگه عقد دائم کنيم حله؟..

فقط نگاش کردم..مي خواستم صداقت گفته هاش و از تو چشماش بخونم..

-- چرا هيچي نميگي؟..

- من باهات عقد نمي کنم..

مات موند..ولي از خشونتش کم نشد..

-- چرا؟!..

- چون تو اين کار ترديد داري..قلبا نمي خواي..

صداش با اينکه بلند نبود ولي انقدر محکم بود که باعث بشه تن و بدنم بلرزه و چشمام و ببندم..

-- د ِ اخه تو چي از جون من مي خواي؟..تو فکر کردي انقدر بيکارم که تا عمومحمد گفت برو دختره رو عقد کن بگم باشه؟..10 ساله دارم از هم جنساي

تو دوري مي کنم ازدواج که کلا واسه م بي معني بود..تو خيال کردي من نمي تونم نظر عمومحمد و برگردونم؟..شده باشه مي برمت يه جاي ديگه ولي

اينکارو نمي کنم..اين عقايد واسه بي بي و عمو محمده نه آرشام..من عقايد خودم و دارم..

چشمام و بازکردم..زل زدم تو چشماي سياهش که اروم و قرار نداشتن..

- پس چرا اينکارو مي کني؟..

-- ازم نخواه چيزي بگم..

- تا ندونم هيچ جوابي بهت نميدم..

-- چي مي خواي بدوني؟..

- اگه ميگي مجبور به اين کار نيستي پس کار خودت و بکن..کسي زورت که نکرده خودتم داري ميگي، پس بي خيال برو با عمومحمد حرف بزن بگو

اينکارو نمي کني..ولي تو داري اصرار مي کني عقد کنيم..حتي ميگي راضي هستي عقد دائم باشه ولي ترس و ترديد رو تو حرفات و حتي تو نگات مي بينم

واسه اينا چه جوابي داري؟..

-- من از چيزي نمي ترسم..حرف از علاقه زدي و منم..

- پس چرا ساکت شدي؟..

-- امشب با عمومحمد حرف مي زنم فردا عاقد و خبر کنه..

- انگار منتظر همچين پيشنهادي بودي..

-- به هر حال بايد از هر بهانه اي استفاده کرد..

- منظورت چيه؟!..

-- همون موقعيت طلايي رو ميگم..

نخواستم، ولي نتونستم جلوي خودمو بگيرم و خنديدم..با خنده تو چشماش خيره شدم..

- به خدا توي پررويي، نظير نداري..هر چي من يه چيز ميگم تو يه چيز ديگه جوابم و ميدي..

چشماش مي خنديد ولي لباش حتي يه تکون کوچيکم نخورد..چقدر اين ادم جلوي خودش و مي گيره خب بخند مگه چي ميشه؟..اگه منم که يه روز تو رو به

قهقهه ميندازم..فقط خدا کنه بشه..والا خودمم شک دارم اين حتي يه لبخند درست و حسابي بزنه..

-- با عمومحمد حرف مي زنم..

- نه اينجوري نميشه..

-- چرا نشه؟!..

- من هنوز تو رو کامل نمي شناسم..نمي دونم تو گذشته ت چي بوده..چرا 10 ساله تنهايي؟..به خدا هنوز برام گنگي آرشام تا کامل از خودت برام نگي

نمي تونم ..

--دليلي نداره تو از گذشته ي من چيزي بدوني..گاهي اوقات خيلي از اتفاقات بايد مسکوت بمونه..شکافتن لحظه لحظه شون فقط داغ دل و تازه مي کنه..

گرچه گذشته هيچ وقت از جلوي چشمام کنار نميره..

- اين همه کينه و نفرت به خاطر گذشته ست؟..

هيچي نگفت..کمي ازم فاصله گرفت..

--الان وقتش نيست که چيزي رو واسه ت توضيح بدم..شايد يه روز اينکارو کردم..مي دونم که بالاخره اين راز پيش تو فاش ميشه..زمانش و نمي دونم

ولي يه روز همه چيزو برات ميگم..که البته اين به خودت بستگي داره..

- چرا من؟!..

-- که پيشنهادم و قبول کني..

- پيشنهاد تو يا عمومحمد؟..

-- تا من نخوام اونا هيچ کاري نمي کنن..گفتم که خيلي راحت مي تونم همه شون و راضي کنم تا بي خيال عقد بشن ..

- پس چرا اينکارو نمي کني؟..

نزديکم شد..

-- به خاطر همون موقعيت طلايي..

نتونستم جلوي خودم و بگيرم وخنديدم..

يکي دو دقيقه گذشته بود..تو افکار خودمون غرق بوديم که صداش زدم..

-آرشام...... فرهاد چي؟..نمي خوام پيش اون...

--مي فهمم چي ميگي..فکر اونجاشم کردم..قراره يکي دو روز ببرمش يه جايي دور از اينجا..

- کجا؟!..

-- لازمه که اينجا نباشه..کيومرث نمي دونه من فرهاد و از چنگش در اوردم ولي ممکنه خيلي زود بفهمه پس بهتره از اينجا دورش کنم..

- يعني اينجا واسه ش امن نيست؟..پس اگه اينطوره که واسه ما هم نبايد امن باشه..شايان پيدامون مي کنه..

-- نگران نباش تا يکي دو هفته ي ديگه از اينجا ميريم دارم کارامون و انجام ميدم..مجبوريم اين مدت و صبر کنيم يه کارايي دارم که نيمه تموم مونده بايد

بهشون رسيدگي کنم..

- تو هنوز از اون شب برام نگفتي..چي به سر شايان و بقيه اومد؟..

-- امشب برات ميگم..

- فرهاد و کجا مي بري؟..

--بعدا بهت ميگم..

-اخه اينجوري که نميشه من بايد بدونم اطرافم چه خبره..کيومرث يا شايان اين مدت پيدامون نمي کنن؟..

-- احتمالش خيلي کمه..محافظ با لباس شخصي گذاشتم تو روستا کشيک ميدن اگه خبري بشه مي فهميم..من هر چي که بايد بدوني رو بهت ميگم..

- خيلي دوست دارم موضوع پري رو بکشم وسط شايد فرهاد يه کاري بکنه ولي باز مي بينم الان وقتش نيست مشکل پري هنوز حل نشده..اي کاش يه

جوري مي تونستم باهاش حرف بزنم..

-- فعلا نميشه..

- فرهاد لياقت خوشبختي رو داره..خيلي نگرانشم..

اخماش رفت تو هم..

-- نگراني نداره، من به خاطر تو حاضر شدم جونش و نجات بدم تا وقتي تحت کنترل باشه چيزيش نميشه..ديروز باهاش حرف زدم انگار قصد داره از

ايران خارج بشه..مدارکش جور باشه کاراش زود انجام ميشه..

- جدي ميگي؟!..کي مي خواد بره؟!..

-- تا بخوام کاراش و انجام بدم مدتي طول مي کشه..

- پس يعني من و بي خيال شده..خوشحالم..

پوزخند زد..

-- زيادم اميدوار نباش هنوزم با ديدن تو....چشماش برق مي زنه..

به صورت عصبانيش خيره شدم..داشت حرص مي خورد..

نمي دونم چرا ولي از اين رفتاراش خوشم مي اومد..معلوم بود که بهم توجه داره ولي از بس مغروره نمي خواد حس درونيش و به زبون بياره..

با کاراش و گاهي هم با رفتاراي ضد و نقيضش اينو بهم نشون مي داد و فکر مي کرد تا همين حد کافيه..

از خدام بود به عقدش در بيام ولي نه موقت..حتي اگه طرف مقابلم کسي باشه که عاشقانه بخوامش..

گذشته ش برام مهم نبود..فقط خودش و مي خواستم..وقتي که عاشقش شدم با گذشته ش کاري نداشتم..حالا هم که روز به روز علاقه م داره نسبت بهش

بيشتر ميشه همينطورم..

يه جورايي حق داشت اگه مطمئن بشه متعلق به خودشم مي تونه از اسراري که تو گذشته ش وجود داره برام بگه..

مثل هميشه حساب شده عمل مي کرد..حتي واسه اين کار..

ارشام رفت با عمومحمد حرف بزنه منم رفتم پيش فرهاد تا ببينم چکارم داره..

توي اين مدت هر وقت که آرشام خونه نبود از اتاقش مي امد بيرون..انگار هيچ کدومشون از اون يکي زياد خوشش نمي اومد..واقعا برام جالب بود..

توي اتاق نشسته بود که با ديدن من لبخند کمرنگي نشست رو لباش..متقابلا منم لبخندش و بي پاسخ نذاشتم..

رفتم و رو به روش نشستم..

-کار داشتي باهام فرهاد؟..

-- اين لباس ِ محلي چقدر بهت مياد..

با لبخند نگاه کوتاهي به خودم انداختم..يه دامن چين دار و بلند که قسمت بالاش قرمز بود و لبه هاي دامن کمرنگ تر مي شد..

و يه بلوز محلي که رو قسمت کمر تنگ مي شد و يقه بسته بود..

يه روسري سه گوش با طرحاي جالب و محلي هم رو سرم بود که رنگ سفيدش رو خيلي دوست داشتم..

- ممنون..بي بي بهم داد ..2 روز ِ دارم از اينا مي پوشم تو تازه ديدي؟..

-- نه قبلام متوجه شده بودم ولي چيزي در موردش بهت نگفتم..

- مي خواستي درمورد لباسم باهام حرف بزني؟!..

خنديد..سر تکون داد و گفت: نه مسئله يه چيز ديگه ست..ميخوام در مورد تو و آرشام بدونم..

سوالش واسه م غيرمنتظره بود..

- منظورت چيه؟!..

-- شک ندارم که يه چيزي بينتون هست..آرشام مرد سرسخت و توداري ِ ولي تو....من خوب مي شناسمت دلارام..بي قراري چشمات برام تازگي داره..اونم

درست زماني که چشمت بهش ميافته..

سرم و زير انداختم..چي بايد مي گفتم خودش همه چيزو فهميده بود..

- دلارام سرت و بلند کن و مثل هميشه تو چشمام زل بزن بگو حرف دلت چيه؟..مي خوام از زبون خودت بشنوم..برداشت من درسته؟..

نگاش کردم..مي خواستم بگم ولي نمي تونستم..مي ترسيدم ازم دلگير بشه..تا قبل از اينکه آرشام وارد زندگيم بشه فرهاد تنها کسي بود که من داشتم..

مثل يه برادر اونو دوست داشتم ولي حالا.......

- من..من چي بايد بگم؟..هميشه گفتم بازم ميگم که تو خيلي زود مي فهمي اطرافت داره چي مي گذره..

-- روي بقيه نه..ولي روي تو اره..خيلي هم قوي ِ..

- فکر مي کردم فراموش کردي..

-- تو هيچ وقت فراموش نميشي..

- فرهاد خواهش مي کنم......

-- ادامه نده دلارام..تو نمي توني نظر منو برگردوني..عشقم بچه بازي نيست..يه نگاه به من بنداز..فکر مي کني حس علاقه م به تو مي تونه واسه دو روز

باشه و بعدشم انگار که هيچ اتفاقي نيافتاده و بي خيال بشم؟..

- نه من اينو نگفتم..ولي فرهاد من تو رو مثل برادرم دوست دارم..اينو قبلا هم بهت گفته بودم..

-- منم گفتم بهت زمان ميدم تا روي پيشنهادم فکر کني شايد نظرت برگرده..ولي شک ندارم تو حتي 1 ثانيه هم به من و پيشنهادم فکر نکردي..چون همه

ي ذهنت پر شده از آرشام..وقتي قلبت پر بشه از اون خود به خود عقل رو هم تحت شعاع قرار ميده.....و اونوقته که عميقا عاشقش ميشي..تو الان توي

اين مرحله از عشق قرار داري..

- چطور اينو ميگي؟!..

با گلايه به روم لبخند زد..

-- چون خودمم مي دونم بد دردي ِ..نه راهه پس داري نه راهه پيش..مخصوصا اگه عشقت يک طرفه باشه..

يه قطره اشک بي اراده از گوشه ي چشمم چکيد..با سر انگشت پاکش کردم..

- عشقت خيلي پاکه فرهاد..شايد من از همون اول لياقتش و نداشتم..

با مهربوني به روم لبخند پاشيد و کمي به طرفم مايل شد..خواست تو چشمام نگاه کنه که اونا رو به زمين دوختم..

-- تو لياقتت بيشتر از ايناست دلارام..براي همين عاشق آرشام شدي..عاشق مردي که نمي تونه به راحتي عشق و تو زندگيش تجربه کنه..

- تو از کجا مي دوني؟!..

-- آرشام هم تو رو دوست داره..مي خواد نرمال رفتار کنه ولي بعضي از کاراش به قدري مشهود ِ که ميشه فهميد تو اون قلب به ظاهر سردش چه

خبره..تو با قدرتي که داري سنگ رو هم اب مي کني قلب آرشام که در مقابلت هيچه دختر..

خنديدم ونگاش کردم..

-- آهان..حالا شد..

- تو که تو اين مدت بيشتر تو اتاقت بودي پس چطور متوجه آرشام شدي؟..

با شيطنت چشمک زد..

-- خب ديگه شما خانما هنوز ما مردا رو خوب نشناختيد..فقط من مي تونم نگاه هاي يه ادم عاشق و درک کنم..اينکه روي تو حساسه..و حتي نميذاره به

اتاق من نزديک بشي..اينا همگي نشونه ي حس مالکيتي ِ که روي تو داره..فکر مي کنه تو مال اون هستي وهيچ کس حق نداره بهت نزديک بشه..کسايي

که بهت علاقه دارن براش نوعي زنگ خطر محسوب ميشن پس تو رو از اونا دور مي کنه..مي بيني؟..من حتي اگه پام و از اين اتاق بيرون نذارمم مي

فهمم اطرفم چه خبره..

با لبخند سرم و تکون دادم..

-- آرشام منو نجات داد اونم فقط به خاطر تو..هيچ کس الکي واسه کسي چنين کاري رو انجام نميده ولي اونقدر براي ارشام مهم بودي که درخواستت و

قبول کرد..مرد محکم و با ارده اي مثل آرشام لياقت دختر مهربون و سختي کشيده اي مثل تو رو داره..جلوي قسمت و نميشه گرفت..تقدير هر چي که باشه

همون ميشه..راستي هنوز چيزي بهت نگفته؟..منظورم از علاقه ش ِ ..

- نه..يه وقتايي يه کارايي مي کنه که مطمئن ميشم ولي بعدش تا ميام به خودم بگم ديگه تمومه سرد و جدي ميشه..اما خب............

-- معلومه با خودش و احساسش درگيره..اما چرا؟..

- خودمم نمي دونم..آرشام شخصيت پيچيده اي داره..به هيچ عنوان رفتارش و واسه چند دقيقه بعد نمي توني پيش بيني کني..اينکه الان ارومه و به دقيقه

نمي کشه از اين رو به اون رو ميشه..در کل گاهي اوقات حس مي کنم نمي تونم بشناسمش..

-- شايد همين باعث شده نسبت بهش کشش پيدا کني..

- نمي دونم..

نفس عميق کشيد ..

-- حس علاقه م به تو تموم شدني نيست دلارام..قصد سرکوب کردنش و هم ندارم..اما براي هميشه تو قلبم نگهش مي دارم..حتي اگه روزي ازدواج کني

هم با تمام وجود براي خوشبختيت دعا مي کنم..اينو از صميم قلب ميگم..من آرشام و نمي شناسم..ولي تو رو خوب مي شناسم..مي دونم انتخاب اشتباهي

نمي کني..اگه انتخابت ارشام ِ منم بهش احترام ميذارم..ولي ازم نخواه عشقت و تو قلبم از بين ببرم..چون هيچ وقت اين کارو نمي کنم..

- ولي فرهاد تو بايد به اينده ت هم فکر کني..خواهش مي کنم..اينکار درست نيست..

-- من براي اينده م يه سري برنامه ها دارم..مي خوام تخصصم و تو ايتاليا بگيرم..يکي از دوستام اونجاست بارها بهم پيشنهاد کرد منم برم پيشش ولي

قبول نکردم حالا وقتشه که شانسمو امتحان کنم..به نظرم بهترين موقعيت براي من همينه..ولي با اين حال فراموشت نمي کنم ومطمئن باش يه جوري ازت

خبر مي گيرم..

- ارزو مي کنم اين عشق تو قلبت به مرور کمرنگ و کمرنگ تر بشه تا جايي که يه دختر خوب و لايق قسمتت بشه..به خدا تو لياقت يه زندگي خوب و پر

از عشق و داري فرهاد..

لبخند کمرنگي نشست رو لباش .. سرش و زير انداخت و در همون حال اروم تکونش داد..

-- مي فهمم چي ميگي..ولي هيچ کس از اينده خبر نداره..

همه ي سعيم و کردم تا به فرهاد بگم که من و آرشام داريم عقد مي کنيم ولي نتونستم..هر بار روي زبونم نمي چرخيد چيزي ازاين موضوع بهش بگم..

شايد الان زمان درستي واسه مطرح کردنش نباشه..

آرشام بهم گفت که موضوع عقد و با عمومحمد در ميون گذاشته و اونم گفته همه ي کاراش و انجام ميده..

آرشام تاکيد داشت که بي سر و صدا باشه..بايد جنبه ي احتمالات و هم در نظر مي گرفتيم..

موقعيت سختي بود..در کنار اين قضايا عقد ما يه جورايي مي تونست جلوي خيلي از مشکلات و بگيره..

مخصوصا خلاص شدن از شر شايان و ارسلان..گرچه شايان زن متاهل يا مجرد براش فرقي نداشت..مرتيکه ي حيوون صفت اين چيزا سرش نمي شد..

و حالا بين اين همه مشکلات ما داريم عقد مي کنيم..بهش که فکر مي کنم خنده م مي گيره..اينکه آرشام منو بياره اينجا ..و بي بي و عمومحمد رو اين

مسائل تعصب نشون بدن و بگن چون مدت زيادي اينجا مي مونيد نبايد بهم نامحرم باشيد..

فرهاد هم که داره از اينجا ميره لابد واسه همين روي اون اصراري ندارن..مي مونه من و آرشام که وقتي ديدن نسبت بهم بي ميل نيستيم هر دو دست به

کار شدن..

شايدم واسه خير و ثوابش مي خوان دو تا جوون و به هم برسونن..

و يا شايد از ديد اونها انجام اينکار جبراني بر اتفاقات گذشته باشه..در هر صورت من از ته دل راضي بودم..

در اينکه آرشام مرد سرسختي ِ شکي نيست و اينکه به راحتي احساساتش و بروز نمي داد..

با رفتارش مي تونست اينو بهم ثابت کنه که تو چند مورد موفق بود ولي با اين حال دوست داشتم از زبون خودشم بشنوم که از ته دل منو مي خواد..

مطمئنم بالاخره يه روز به احساساتش اعتراف مي کنه..

ولي کي و کجا؟!..

اينو ديگه خدا مي دونه..

فرهاد اصرار داشت هرچه زودتر از اينجا بره..

آرشام سفارش کرده بود که تحت هر شرايطي از خونه بيرون نرم..تا اينکه فرداي همون روز به فرهاد گفت که کاراش و واسه انتقال انجام داده..

مثل اينکه بايد مي رفتن يه شهر ديگه و اونجا کاراي سفر فرهاد رو به ايتاليا انجام مي داد..البته فرهاد به کمک دوستش مي تونست کاراش و جلوتر

بندازه..

از اين بابت خيالم راحت شده بود..

وقتي حرفاش و شنيدم ترجيح دادم حرفي از پري نزنم..فعلا موقعيتش جور نبود چون با بيان اين مسئله نمي خواستم پري رو ناراحت کنم..در هر صورت

اون از اين بابت اطلاعي نداشت..

روز خداحافظي از فرهاد فرا رسيد..انگار که داشتم با برادرم وداع مي کردم..فرهاد تو زندگيم برام اهميت زيادي داشت..

فقط اي کاش اين عشق ِ يکطرفه بين ما فاصله نمينداخت..عشقي که فقط و فقط از جانب فرهاد بود..

-- مراقب خودت باش دلارام..

و با شيطنت در حالي که صداش ارومتر شده بود با لحن بامزه اي ادامه داد: اگه يه وقت اين غول بيابوني اذيتت کرد بگو تا بشمر سه برگردم خودم به

حسابش برسم..نگاه به عضله هاش نکن منم يه نيمچه زوري دارم واسه خودم..

با خنده بهش چشم غره رفتم و گفتم: اِِ..اينو نگو فرهاد ..

نگاش کمي گرفته شد..اينو خوب حس کردم ولي هنوز لبخند رو لباش بود..

-- در موردش اينطور حرف زدم ناراحت شدي درسته؟..هيچ کس دوست نداره حتي ذره اي به عشقش توهين بشه..عشق تو بهش خيلي پاکه دلارام..قدرش

و بدون..

با لبخند سرم و زير انداختم..

-- از کي تا حالا خانم خانما خجالتي شدن؟..

نگاش کردم..

- از وقتي که ..

و با شنيدن صداي ارشام که تو درگاه ايستاده بود جمله م نصفه نيمه باقي موند..با اخم به ما دوتا نگاه مي کرد..

-- ديگه بايد راه بيافتيم.........و با پوزخند رو به هر دوي ما ادامه داد: احيانا اگه گپ و گفتتون تموم شده يه نگاه به ساعت بندازين مي بينيد که چيزي تا

صبح نمونده ..دير بشه ممکنه تو دردسر بيافتيم....... و رو به فرهاد با لحن غليظي ادامه داد: لااقل اميدوارم ارزشش و داشته باشه..

و نگاه پر از اخمي به من انداخت و رفت بيرون .... و همچين درو محکم بهم کوبيد که چهارستون بدنم لرزيد..

سرم و چرخوندم ..با ديدن لبخند رو لباي فرهاد منم ناخداگاه لبخند زدم تا جايي که لبخندش به خنده تبديل شد..

- واسه چي مي خندي؟!..

-- آرشام واقعا ادم جالبي ِ..تا به حال حسادت کردن ِ ادماي مغرور و متکبر و از نزديک نديده بودم..

- نميشه گفت متکبر ..ولي خب آرشام هميشه همينطوره....

-- خب اين خيلي خوبه..منتهي زياد از حدش مشکل ساز ميشه..اميدوارم از اين اخلاقا نداشته باشه که بخواد افراط کنه..............خب تا بيشتر از اين

عصبانيش نکرديم بهتره بريم بيرون ..

- يعني تو ميگي عصبانيه؟..

رفت کنار پنجره و پرده رو زد کنار و به بيرون نگاه کرد..به من اشاره کرد که برم کنارش..با همون لبخندي که رو لباش بود سرش و تکون داد و به

بيرون اشاره کرد..

نگام و از پنجره به حياط انداختم..آرشام کنار حوض ايستاده بود..دستاشو طبق عادت تو جيبش فرو برده بود و قدم مي زد..

حق با فرهاد بود..حالت آرشام کاملا عصبي بود..تا جايي که رفت کنار باغچه يه سنگ برداشت با حرص پرت کرد تو حوض..کلافه قدم مي زد و تو

موهاش دست مي کشيد..دست به کمر ايستاد و روش و کرد طرف ساختمون..داشت مي اومد اينطرف که فرهاد پرده رو انداخت..هر دو رفتيم سمت در..

-- با چشماي خودت ديدي..

خنديدم و چيزي نگفتم..

دست آرشام رو دستگيره بود که فرهاد همزمان درو باز کرد..صورت ارشام از عصبانيت سرخ شده بود ..

تو سکوت يه نگاه به من و يه نگاهه کوتاه به فرهاد انداخت بعدشم از تو درگاه رفت کنار تا فرهاد رد شه..

جوري بهمون اخم کرده بود که نه صداي من در اومد نه فرهاد..

غرور ِ تو چشماش و دوست داشتم..

ولي عاشق اين بودم که در همه حال ذره اي از گرماي نگاهش به من کم نمي شد ..

با اينکه عصباني بود ولي همون نگاهه از روي خشمش هم مي تونست به من بفهمونه که تا چه حد اين تعصب مي تونه اون حس و علاقه اي که هميشه

در آرشام جستجو مي کردم رو نشونم بده....

داشتم کمک بي بي برنجا رو پاک مي کردم..مي خواست واسه شب سبزي پلو با ماهي درست کنه..

-- تو خودتي مادر چيزي شده؟..

- نه بي بي خوبم..نگران فرهاد و آرشامم..

-- نگران نباش دخترم ايشاالله همه چيز به خير و خوشي تموم ميشه..خدا خودش نگهدارشون ِ ..

-- فرهاد و عين برادرم دوست دارم..وقتي پدر و مادر و برادرم تنهام گذاشتن فقط اون و داشتم..هيچ وقت تنهام نذاشت..هميشه هم گفتم که يه دنيا

ممنونشم و هر کار بکنم بازم نمي تونم جبران خوبي هاش و کرده باشم..

-- عمومحمد از مهندس شنيده بود که اقاي دکتر به کمک مهندس و به خاطر تو الان زنده ست..مثل اينکه يه سري از خدا بي خبر مي خواستن بکشنش

اره مادر؟..

- از آرشام خواستم کمکش کنه..يه مدتم ازش بي خبر بودم..

-- خب مادر همين که جونش و نجات دادي خودش يه جور جبران ِ ..نگران نباش خدا خودش بزرگه ..

بي صدا به کارم مشغول شدم..حق با بي بي بود بايد همه چيزو دست خودش مي سپردم..خدا تا به الان هيچ وقت تنهام نذاشته..اميدوارم هيچ وقت دستم و

ول نکنه..

-- دخترم، خاتون و خبر کردم عصري مياد اينجا..

- خاتون کيه؟!..

خنديد و با لحن بامزه اي گفت: توي اين روستا هر کس مي خواد عروس بشه ميره پيشش ..

- يعني چکار مي کنه؟!..

-- بند انداز ِ مادر..ماشالله هزار ماشاالله عين پنجه ي افتابي ولي بازم قراره تازه عروس بشي اينکارا لازمه ..

- اما اخه الان وقتش نيست..منظورم اينه نيازي نيست که من...........

-- نه دخترم اين چيزا اينجا رسمه..دختر قبل از عروسيش بايد به خودش برسه..اقاي مهندس سفارش کرده منم بايد انجامش بدم..

با تعجب گفتم: جدي، يعني ارشام گفته اينکارو بکنيد؟!..

خنديد و مهربون نگام کرد..

-- نه اينجوري دخترم..من همه چيزو بهش گفتم اونم موافقت کرد..بدون اينکه بهونه بياره گفت هر کار صلاح مي دونيد انجام بديد..خيالت راحت دخترم

خاتون زن مطمئني ِ ..سالهاست توي اين روستا صورت بند ميندازه دستش سبکه.. ايشاالله که خوشبخت بشي مادر..

سکوت کردم و بي بي هم سکوتم و بنا بر رضايتم گذاشت..حقيقتشم همين بود..

من..يه دختر 22 ساله..نميگم تا حالا دست تو صورتم نبردم..چرا اتفاقا چند باري امتحانش کردم اونم وقتي که خونه ي منصوري بودم و به اصرار پري

ولي فقط يه کوچولو زير ابرو بر مي داشتم ولي حالا داشتم کلا تغيير مي کردم..

جدي جدي دارم عروس ميشم؟!..

به صورتم تو آينه نگاه کردم..پوست سفيدم از هميشه روشن تر و سفيد تر خودش و به رخ مي کشيد..

زياد به ابروهام دست نزده بود و فقط بهش حالت داده بود..با اينکه موقع بند انداختن حسابي دردم اومد ولي حالا مي ديدم نتيجه ش چيز محشري شده..

دستيارش يه دختر جووني بود که خاتون گفت نرگس دخترش ِ ..

نرگس امروزي تر کارش و انجام مي داد..به گفته ي خاتون تو شهر کلاساي ارايشگري رو گذرونده بود و تا حدودي توي اين کار مهارت داشت..روي

صورتم ماسک گذاشت به خاطر اينکه بعد از بند پوست صورتم جوش نزنه..بعد از اون موهام و مرتب کرد..

بي بي به نرگس سفارش کرد که فردا عصر حتما بياد اينجا ..

واقعا اينکارا لازم نبود ولي بي بي با اشتياق انجامشون مي داد..منم وقتي اين اشتياق و تو نگاه و حرکاتش مي ديدم با رضايت کامل به روش لبخند مي

زدم ..

مي دونستم يه روز ارزو داشته اينکارا رو واسه دخترش مريم انجام بده..

خدا از باعث و بانيش نگذره..واقعا چطور دلش اومد از دل مهربون و ساده ي اين پدر و مادر سواستفاده کنه و جيگر گوشه شون و به کام مرگ

بکشونه؟..

آرشام شب برگشت خونه با لبخند ازش استقبال کردم ولي در مقابل چهره اي پر از اخم و نگاهي گرفته نصيبم شد..

در واقع حسابي حالم گرفته شد..حتي متوجه تغيير تو صورتمم نشد..از اين بيشتر لجم گرفت..نمي دونستم چش شده ولي تموم مدت ساکت بود و فقط با

عمومحمد و بي بي حرف مي زد اونم وقتي ازش سوالي مي شد..

سر شام متوجه سنگيني نگاهش رو خودم شدم ولي از لجش حتي سرم و بلند نکردم تا نگاه هاي گاه و بي گاهش رو غافلگير کنم..

مگه چکارش کردم؟..

درست مثل آسمون مي مونه..يه لحظه صاف و افتابي ِ و لحظه اي بعد ابري و گرفته..

حتي يه کلمه م با هم حرف نزديم..

عمومحمد گفت که با حاج آقا مهدوي حرف زده و قضيه رو براش گفته..اونم گفته بايد نتيجه ي آزمايش خون و برگه ي تاييد فوت پدرم همراهمون باشه

که عمومحمد با صحبت حلش کرده بود..

الان موقعيت اينکه بريم و ازمايش بديم و نداشتيم پس مجبور بوديم کوتاه بيايم تا همه چيز به خير بگذره..

آرشام قبلا بهم گفته بود که شناسنامه م دستشه..ظاهرا همون اوايل يکي از طرف منصوري همه ي مدارکم و براش مي فرسته..

خب اره مدارکم به چه درد منصوري مي خورد؟..منو کامل به آرشام واگذار کرده بود ديگه باهام کاري نداشت..

اون شب با کلي فکر و خيال چشم رو هم گذاشتم..همه ش به رفتار امشبش فکر مي کردم که چرا عصبي و گرفته بود؟!..

فردا صبح با عمومحمد از خونه زدن بيرون من و بي بي هم داشتيم خونه رو مرتب مي کرديم..

بي بي _ تو خودت و خسته نکن دخترم برو حموم و تا اب گرمه يه دوش بگير..

- حالا وقت هست بي بي..

-- نه مادر برو..صبح زودم آقاي مهندس رفت ..

بعد از اينکه به اصرار بي بي دوش گرفتم اومدم تو قسمت رخت کن تا لباسام و بپوشم که ديدم بي بي لباس برام گذاشته همه هم يک دست سفيد..

لباس محلي بود..وقتي تنم کردم کلي ازش خوشم اومد..بي نظير بود..مخصوصا جليقه ي سنگ دوزي شده اي که روي بلوزش قرار مي گرفت..

رفتم تو .. داشتم با حوله موهام و خشک مي کردم..بي بي هم در اتاق و باز کرد و در حالي که سيني چاي دستش بود با لبخند اومد تو..

--عافيت باشه دخترم..چقدر اين لباس بهت مياد..

- سلامت باشي بي بي..خيلي خوشگله دستتون درد نکنه..

--برازنده ت ِ دخترم ايشاالله که خوشبخت بشي..بيا يه استکان چاي بخور گرم شي مادر..راستي عمومحمد و مهندس واسه ناهار نميان عصري بر مي

گردن..مثل اينکه جايي کار داشتن..

و سيني چاي و گذاشت زمين..

- ممنونم بي بي ..چرا زحمت کشيديد..

-- اين چه حرفيه دخترم..بيا بشين..

حوله رو گذاشتم کنار و رفتم کنارش نشستم..با لبخند مهربونش شونه رو برداشت و نشست پشتم..اروم اروم شروع کرد به شونه زدن موهاي پرپشت و

بلندم..

- شما چرا بي بي خودم شونه مي زدم.....

-- ارزوم بود شب عروسي دخترم موهاش و با دستاي خودم شونه بزنم..ولي خدا نخواست..منو مثل مادر خودت بدون دخترم..گرچه مهر مادري يه چيز

ديگه ست ولي خدا شاهده تو با اولادم هيچ فرقي نداري..

اشک تو چشمام حلقه بست..سرم و زير انداختم..

بي بي داشت موهام و شونه مي زد..

شونه هام از گريه لرزيد..بي بي فهميد ولي چيزي نگفت..

گذاشت گريه کنم تا اروم بشم..

حس کردم دستش رو موهام مي لرزه..شايد اونم داره اشک مي ريزه..

من به ياد مادرم..

و بي بي به ياد جگر گوشه ش..

حاج آقا_ بسم الله الرحمن الرحيم..لاحول و لا قوة الا بالله علي العظيم..به ميمنت و مبارکي..دوشيزه خانم دلارام اميني آيا وکيلم شما را به عقد دائم آقاي

آرشام تهراني در قبال مهريه ي يک جلد کلام الله مجيد ..يک جام آينه و شمعدان .. و به تعداد 1000 سکه ي بهار آزادي..و 100 شاخه گل رز و 14

شاخه گل محمدي..در بياورم؟ آيا وکيلم ؟..

بي بي_ عروس رفته گل بچينه..

و سر کله قندا رو، روي پارچه ي سفيدي که خاتون و نرگس رو سرمون گرفته بودن به هم سابيد..

حاج آقا_ عروس خانم وکيلم شما رو به عقد دائم آقاي آرشام تهراني در قبال مهريه ي معلوم در بياورم؟آيا وکيلم؟..

بي بي_ عروس رفته گلاب بياره..

هم خنده م گرفته بود هم استرس داشتم..هنوزم باورم نمي شد..

نگاهم و به نرمي روي آيه هاي قرآن مي چرخوندم و تو دلم زمزمه مي کردم....

زورمم مي اومد به آرشام نگاه کنم..

در کل اوضاعي بود ديدني....

حاج آقا_ براي بار سوم دوشيزه ي محترمه خانم دلارام اميني آيا وکيلم شما را به عقد دائم آقاي آرشام تهراني در قبال مهريه ي يک جلد کلام الله مجيد

..يک جام آينه و شمعدان .. تعداد 1000 سکه ي بهار آزادي..و 100 شاخه گل رز و 14 شاخه گل محمدي..در بياورم؟ آيا وکيلم؟..

همه جا رو سکوت پر کرد..منتظر بودن جواب بدم..

سعي کردم صدام نلرزه..ولي بدجور استرس داشتم..

قرآن رو بستم و بوسيدم..

-با اجازه ي بزرگترا.. بله..

بي بي با خوشحالي کِل کشيد..با اينکه جمعمون کوچيک بود ولي همه شاد بودن..

حاج آقا _ مبارک باشه انشاالله..........و حالا شما آقا داماد..آقاي آرشام تهراني آيا از طرف شما هم وکيلم؟..

هيچ صدايي نمي اومد..دل تو دلم نبود..خدا شاهده کم مونده بود قلبم از سينه م بزنه بيرون..

تا اينکه صداي ارشام..مثل هميشه محکم و جدي..

آرشام_ بله..

حاج آقا _ مبارکه ..براي سلامتي عروس و داماد صلوات ختم کنيد..

« الّلهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم »

بي بي پارچه رو از رو سرمون برداشت..قرآن رو مجددا بوسيدم و دادم دستش..

تو همين فاصله ي کوتاه آرشام سرش و چرخوند و نگاهمون تو کسري از ثانيه در هم گره خورد..

هنوز همون دلخوري رو تو چشماش مي ديدم..

پيش خودم يه حدسايي زده بودم....

بي بي و نرگس و خاتون صورتم و بوسيدند و عمو محمد هم با ارشام روبوسي کرد و بهمون تبريک گفتند.. عمومحمد دو تا جعبه داد دست بي بي ..توشون

حلقه هامون بود که عمومحمد و بي بي برامون خريده بودن....

دو تا حلقه ي ساده ي طلا ..هميشه دوست داشتم اگه يه روز ازدواج کردم حلقه م ساده باشه..درست مثل همينا..

حلقه ها رو دست همديگه کرديم..

برام مثل خواب بود..اگرم خواب باشه دوست ندارم هيچ وقت بيدار شم..

حاج آقا رو به آرشام گفت که دفترش تو شهر ِ و چند روز ديگه سر بزنه مي تونه سند ازدواجمون و تحويل بگيره..

بعدش هم يه دفتر بزرگ گذاشت جلومون و گفت که يه رديف رو کامل امضا کنيم..شاهدامون هم بي بي و عمومحمد و نرگس و خاتون بودند..

و بعد از اون هم برامون ارزوي خوشبختي کردند و به اصرار عمومحمد براي اينکه شام بمونن توجهي نکردن و حاج آقا هم گفت که چند جا کار داره بايد

بره..

يه مهموني 4 نفره ترتيب داديم..

شيريني محلي..ميوه..شام که زرشک پلو با مرغ بود و عجب عطري داشت اين برنج ايراني..

آرشام امشب کمتر تو خودش بود و بيشتر با بي بي و عمومحمد حرف مي زد ولي بازم زياد منو تحويل نمي گرفت..

اگه با هم رو به رو مي شديم يه چيزي مي گفت ولي تو حالت معمولي ساکت مي موند..

بعد از شام کمي ميوه خورديم..تا اينکه بي بي با لبخند به من اشاره کرد و از در رفت بيرون..

کمي بعد منم پاشدم و پشت سرش رفتم..

توي بالکن ايستادم و به اطرافم نگاه کردم..تو قسمت چپ ساختمون برق يکي از اتاقا روشن بود.. رفتم طرفش .. درو اروم باز کردم..بي بي گوشه ي

ديوار با لبخند نشسته بود و پشتش و به رختخوابايي که رديف کنار ديوار چيده شده بودند تکيه داده بود..

-- بيا بشين مادر..درم ببند سوز نياد تو دخترم..

درو بستم و رفتم پيشش..رو به روش نشستم و به صورت هميشه مهربونش لبخند زدم..

- جانم بي بي کارم داشتي؟..

-- دخترم نمي دوني مهندس امشب چش شده؟..

لبخندم و خوردم..اروم گفتم :فقط امشب نيست بي بي..والا منم نمي دونم..ديديد که حتي به زور نگام مي کرد..

-- اره مادر تعجبمم از همينه که چرا با من وعمومحمد حرف مي زنه ولي جواب تو رو به زور ميده..گفتم شايد اتفاقي بينتون افتاده ..شگون نداره عروس

و دوماد شب اول با هم قهر باشن دخترم..

سرم و زير انداختم..خودمم از رفتاراي اخيرش ناراضي بودم..لااقل چيزي هم نمي گفت تا بتونم با حرف زدن قانعش کنم..

بي بي سکوتم و که ديد دستش و به زانوش گرفت و «ياعلي» گفت و بلند شد..

--پاشو مادر اين رختخوابا رو پهن کنيم ..اينجا رو امروز مخصوص شما اماده کردم ..

- زحمتتون شد بي بي ولي لازم نيست که حالا.. امشب ما .. اينجا.............

بي بي که زن فهميده و با تجربه اي بود متوجه ترديدم شد و با لبخند در جوابم گفت: دخترم خجالت مخصوص تازه عروس ِ نگران نباش همه ي دخترا

بالاخره يه روز اين تجربه رو با شريک زندگيشون دارن..من و عمومحمد واسه حرف مردم اين پيشنهاد و به آقا داديم ..مثل اينکه کسايي نظر بد بهت

دارن مادر..خدا ازشون نگذره ..عمومحمد به آقا گفت با عقدي که بينتون خونده بشه هم دهن مردم بسته ميشه هم اگه خدايي نکرده اون از خدا بي خبرا

خواستن کاري بکنن بدونن که تو ديگه يه زن شوهرداري..

- مي دونم بي بي..ولي حتما آرشام بهتون نگفته که اون نامردا اين چيزا حاليشون نميشه..چطور بگم...........

نگاهم و ازش گرفتم .......

-اونا حتي به زن شوهردار هم رحم نمي کنن..

به محض اينکه جمله م تموم شد بي بي با غيض زد رو دستش و گفت: پناه بر خدا..چي داري ميگي دختر؟..

- قضيه ش مفصله بي بي..ولي حتما يه روز براتون تعريف مي کنم..

-- خودت و ناراحت نکن دخترم..آقا مرد محکم و با اراده اي ِ .. با اين که سني نداره و هنوز جوونه کل اين روستا مي شناسنش و هواش و دارن..خودت و

اول بسپار دست خدا و بعدم شوهرت دخترم..ايشاالله که همه چيز ختم بخير ميشه..

- ايشاالله..من که از خدا مي خوام يه روز اين دردسرام تموم بشه و يه نفس راحت بکشم..

بي بي با شور و هيجان خاصي ملحفه رو از روي رختخوابا برداشت..

-- پاشو دختر بيا کمک کن تشکا رو پهن کنيم..ايشاالله که امشب به خير وخوشي مي گذره..

دو تا تشک يک نفره که ملحفه ي سفيد داشت کنار هم انداختيم تو اتاق ..با يه پتوي دو نفره که خواستم يه پتوي ديگه هم بذارم کنارش ولي بي بي نذاشت..

انگار تو دلم داشتن رخت مي شستن..

يه دم اروم نداشتم..

ساعت 12 و 10 دقيقه بود..رو تشک نشسته بودم .. اتاق با وجود بخاري گرم شده بود..

روسري و جليقه و بلوزم و در اوردم ..يه تيشرت نخي سفيد تنم بود..

دقيقا 20 دقيقه ست منتظرم آرشام بياد تو اتاق..هنوزم مضطربم..دستاي سردم و به هم مي ماليدم..نگاهمو به در دوختم..پرده رو کشيده بودم ..

چشمام و بستم و با حرص سرم و کوبوندم رو بالشت..اَه..اينم از شانس ِ من..

سايه ي يه نفر از پشت شيشه افتاد رو پرده ي اتاق..در باز شد..فوري چشمام و بستم..قبلا چراغا رو خاموش کرده بودم ولي خب شعله هاي بخاري اتاق

و تا حد خيلي کمي روشن کرده بود..

اگه لاي چشمم و يه کوچولو باز مي کردمم متوجه نمي شد بيدارم..البته اميدوار بودم ولي خب اينکارو نکردم تا ببينم مي خواد چکار کنه..

بوي عطرش که تو اتاق پيچيد دلم ضعف رفت..صداي چِفت درو شنيدم که داشت محکمش مي کرد تا سوز تو اتاق نياد..و بعد از چند دقيقه گرماي حضورش

و کنارم حس کردم..روي تشک نشست..

نتونستم طاقت بيارم .. پلکام و خيلي خيلي کم از هم باز کردم..از گوشه ي چشم ديدمش که داره دکمه هاي پيراهنش و باز مي کنه..

اون شب يه پيراهن سفيد مايل به دودي تنش کرده بود با کت و شلوار مشکي..

به صداي نفساش دقت کردم..منظم نبود..انگار هنوزم از چيزي ناراحته و داره حرص مي خوره..

پيراهنش و در اورد و گذاشت بالاي سرش..بعد از اونم بدون اينکه حتي نيم نگاهي بهم بندازه گرفت خوابيد و مچ دست چپش و گذاشت رو چشماش..

صبر رو بيش از اين جايز ندونستم..بايد يه کاري مي کردم تا بفهمم چشه..

تو جام نشستم..پتو روي هيچ کدوممون نبود..با نگاهي عميق سر تا پاش و از نظر گذروندم..

تو دلم گفتم: يعني اين مرد سرسخت و مغرور الان شوهر منه؟!..

نور کم بود ولي مي تونستم ببينمش چون چشمم به اين تاريکي نسبتا عادت کرده بود..کمي کج شدم و پتو رو کشيدم بالا..يه گوشه ش و انداختم روي اون

و يه گوشه ي ديگه ش و هم تا روي سينه هام کشيدم بالا..

هيچ حرکتي نکرد..مي دونستم بيداره..

-آرشام..

جوابم و با سکوتش داد..دلم گرفت..حقم نبود باهام اينطور رفتار کنه..

مگه چکارش کردم؟..

اين سوالي بود که بارها از خودم پرسيده بودم..

--چرا نميگي چي شده؟..

بدون اينکه تغييري تو حالتش ايجاد کنه با صداي گرفته اي جوابم و داد: بهتره بگيري بخوابي..يا اگه خوابت نمياد برو بيرون بذار من بخوابم..

سوزش اشک و تو چشمام حس کردم..واقعا که بي انصاف بود..رسما داشت منو از اتاق بيرون مي کرد..هه..اونم شب اول عقدمون..

با حرص پتو رو زدم کنار و خواستم از جام بلند شم که پنجه هاي قوي و مردونه ش دور مچ دستم قفل شد..

صدام از بغض لرزيد..

- ولم کن ..مي خوام برم تا يه وقت خدايي نکرده مزاحم خوابتون نشم والاحضرت..

حتي نگاشم نکردم..اما تقلا هم براي رهايي از دست آرشام بي فايده بود..

-- بهت گفتم بگير بخواب چرا حرف تو گوش ِ تو نميره ؟..

با عصبانيت نگاش کردم..صدامون به ظاهر اروم بود ولي ارشام درونم طوفاني به پا کرده بود که هيچ جوري اروم نمي شدم..

تو جاش نيمخيز شد..يه رکابي سفيد تنش بود که کاملا جذب عضله هاش شده بود..

- ازت پرسيدم چته تو هم بهم گفتي برم از اتاق بيرون تا بتوني بخوابي منم دارم ميرم حالا من حرف تو گوشم نميره يا تو که نميذاري برم و راحتت

بذارم؟..

پرتم کرد رو تشک و همزمان با صداي تقريبا بلندي که معلوم بود سعي داره بلندتر از اون نشه گفت: تو فکر کردي با رفتنت منو اروم مي کني؟..هنوز

براي فهم خيلي چيزا بچه اي دلارام..

منم به طرفش نيمخيز شدم..هر دو عصباني و با نگاهي سرکش..

-پس اگه بچه م چرا حاضر شدي عقدم کني؟..تو که مي گفتي هيچ کس نمي تونه مجبورت کنه کاري رو به زور انجام بدي..پس چرا مخالفت نکردي؟..

چــــرا؟..

-- صدات و بيار پايين ..

- صدام پايين هست..من مثل تو بي ملاحظه نيستم و دنبال منفعت خودم نمي گردم..

کاملا تو جاش نشست و با دستش شونه م و گرفت و فشار داد..

-- من منفعت طلبم يا تو؟..تو که هر دقيقه دنبال يه فرصت بودي تا با اون پسره خلوت کني؟..ديدم چطور صميمي باهاش گرم گرفته بودي..وقتي که داشت

ازت خداحافظي مي کرد و هردو نيشتون تا کجا باز بود..

- من؟!..من دنبال فرصت بودم تا با فرهاد خلوت کنم؟!..

-- اسم اون پسره رو پيش من نيار..

- اون پسره اسم داره اسمشم فرهاده..

--هر کي که مي خواد باشه واسه من هيچي نيست اينو يادت باشه..

- اگه واسه ت هيچي نيست پس چرا داري به خاطرش انقدر حرص مي خوري؟..

-- تو حق نداشتي باهاش گرم بگيري..اينو براي اخرين بار ميگم..تو و اون پسره حق نداريد اينطور با هم صميمي رفتار کنيد..تو گذشته هرچي که بوده به

من مربوط نيست از حالا به بعد اون فقط يه فاميل دوره همين و بس..

- پس دردت اين بود؟..که من با فرهاد صميميَم؟..ولي اون مثل برادرمه.. من.............

-- بسه ديگه ..انقدر واسه من برادر، برادر نکن کسي با اين حرفا خام نميشه..تو اونو مثل برادر دوست داري ، اون چي؟..اونم تو رو مثل خواهرش مي

دونه؟..شک ندارم الانم که زن من شدي بازم تو رو تو قلبش داره..کسي که اسمش تو شناسنامه ي منه نبايد همون اسم رو قلب کس ديگه اي هم حک

شده باشه..من مثل مرداي ديگه نيستم که از هر موضوعي به سادگي بگذرم..اگه تا الان زنده ست فقط به خاطر تو ِ .. فرق اون با ارسلان و شايان

چيه؟..اونا نگاه به جسمت دوخته بودند و فرهاد به قلبت؟..توي اين مدت زيرنظر داشتمش اگه پاش و از گليمش درازتر مي کرد جوري باهاش برخورد مي

کردم که از زنده بودنش پشيمون بشه..اينو بدون که من تو عمل، کاملا جديم و حرفي که بزنم تا پاي مرگ روش مي ايستم..

تموم مدت زل زده بودم تو چشماي عصيانگرش..تار مي ديدم ..نگام اشک الود بود..مي دونستم روي من تعصب داره..درک مي کردم يه مرد ِ و طاقت اين

نگاه ها رو نداره..ولي حق نداشت باهام چنين رفتاري داشته باشه..

با لحن خاصي که مي دونستم رَد خور نداره و آرشام و متوجه منظورم مي کنه گفتم: خودتم خيلي خوب مي دوني من فرهاد و مثل برادرم دوست دارم و به

غير از اين به چشم ديگه اي نگاش نکردم..مطمئن باش اگه مي خواستمش به پيشنهاد خواستگاريش جواب رد نمي دادم..الان توي اين اتاق به عنوان

همسرت رو به روت ننشسته بودم و باهات بحث نمي کردم..براي بار هزارم ميگم که من هيچ عشقي به فرهاد ندارم..برامم مهم نيست اون در موردم چه

فکري مي کنه و هنوزم منو دوست داره يا نه..چون مطمئنم به مرور اين عشق يکطرفه سرد ميشه..تو هم يادت باشه من دختري نبودم که به خاطر منافعم

تن به هر کاري بدم و اين عقد ِ بين ما اگه به خواسته ي قلبيم نبود هزار سالم مي گذشت بازم اينکارو نمي کردم..کسي نمي تونه منو مجبور به کاري

بکنه حتي اگه اخرش به مرگم منجبر بشه بازم پاش مي ايستم و کوتاه نميام..

چشماش تحت تاثير اون نور کم برق مي زد..همين برق چشماش کافي بود تا دل بي قرارم و بي تاب تر کنه و خاکستر چشمام و سرکش تر..سرکش از

روي عشق نه نفرت..عشقي که ازش تو قلبم داشتم قوي تر از اين حرفا بود که بخواد با چند تا جمله از بين بره يا حتي کمرنگ بشه..ولي بايد بهش مي

فهموندم منم از اون دختراي بي دست و پا نيستم..

نفسش و عميق بيرون داد و همزمان چشماش و بست..به پشت رو تشک خوابيد..هنوز چشماش بسته بود..

با دلي گرفته نگاش کردم..پتو رو با حرص کشيدم روم و پشتم و بهش کردم..چشمام و بستم و تو همون حال يه قطره اشک از گوشه ي چشمم رو گونه م

چکيد..

چه شبي ِ امشب..

پس روي اين موضوع حساس شده بود..من نه از پدرم غيرت آنچناني ديدم نه از برادرم..ولي حالا شوهرم..کسي که عاشقانه دوسش داشتم اينطور با

تعصب روي من غيرت نشون مي داد..

چندبار پشت سر هم نفس عميق کشيد.. اخرشم طاقت نياورد .. پيراهنش و برداشت و از اتاق رفت بيرون..تقريبا نيم ساعتي بيدار موندم ولي برنگشت..

مي ترسيدم سرما بخوره با اينکه ازش دلخور بودم..

لعنت به اين عشق که مجبورت مي کنه خواسته يا ناخواسته به خاطر ارامش معشوق غرورت و زير پا بذاري..

رفتم پشت پنجره و بيرون و نگاه کردم..پيراهنش و پوشيده بود ولي توي اين هواي سرد همين که قنديل نبسته خيلي ِ..

گرچه از حالتش مي شد فهميد که حتي نسبت به سرما هم بي تفاوته..دستاش و برده بود تو جيباي شلوارش و تو حياط قدم مي زد..

هيچ چراغي هم روشن نبود..امشب اسمون صاف بود و رخ مهتابي ماه، به درون اب زلال حوض ِ وسط حياط افتاده بود..

يه پتوي يک نفره از روي رختخوابا برداشتم و اروم از در رفتم بيرون..اصلا حواسم نبود که نه روسري سرم ِ و نه لباس گرم..

تو بالکن ايستادم..متوجه من نشد..شونه ي راستش و به درخت پرتقال ِ تو حياط تکيه داده بود..اروم رفتم طرفش..

با نوک کفش به سنگاي تو باغچه ضربه مي زد..پتو رو انداختم رو شونه هاش..بي حرکت موند..

دستم رو پتو بود و خواستم بيارمش پايين که دستاي گرمش روي دستاي سرد من نشست..

خدايا توي اين هوا..چه حرارتي دارن اين دستا..باورم نمي شد..

برگشت طرفم..نگام کرد و چيزي نگفت..

- شب بخير..

خواستم برگردم که صدام زد..ايستادم..حضورش و پشت سرم حس کردم..برگشتم..پتو رو، روي شونه هاش نگه داشته بود..

-- چرا با اين سر و وضع اومدي بيرون؟..اونم توي اين هوا؟..

نگام بهش جوري بود که دلخوريم و نشون بده..

به پتو اشاره کردم..

چند لحظه نگام کرد..بعد از يه مکث کوتاه گفت: پس برات مهمم؟..

تاريک بود ولي صداش..اروم بود..بدون هيچ عصبانيتي..

- چرا اينو مي پرسي؟..

-- فقط خواستم جوابت و بدونم..

سردم شده بود..با اينکه به خودم مي لرزيدم ولي نذاشتم بفهمه..گرچه خودش داشت مي ديد که با يه تيشرت نازک وايسادم جلوش معلومه يخ مي کنم..

تو چشماش خيره شدم..فاصله مون انقدر کم بود که بتونم به راحتي نگاش کنم..

- اگه..اگه برام مهم نبودي..من الان اينجا نبودم........و با يه مکث کوتاه......شب بخير..

پشتم و بهش کردم و لرزون خواستم برم تو که از پشت سر .. تن يخ زده م و ميون بازوهاي محکم و گرمش جاي داد..اغوشي که حرارت و ارامشش

علاوه بر تن، قلبمم گرم کرد..

پتو رو از روي شونه ش کشيد جلو رو شونه هام..با اين وجود ولم نکرد..موهاي بلندم و از روي شونه ي چپم کنار زد و صورت ملتهبش و به گردنم

چسبوند..

زمزمه کردم: داري چکار مي کني؟..ولم کن مي خوام برم تو..

با لحني که برام تازگي داشت گفت: نه..فقط همينجا باش..

اب دهنم و قورت دادم..

-- نميشه..مي خوام برم تو اتاق..

گردنم و بوسيد..تنم تاب ِ اين همه گرما رو يکجا نداشت..چه ل*ذ*ت*ي داره درست وسط هواي سرد گرمايي رو از جانب معشوقت حس کني که حتي کوهي

از هيزم و اتيش هم نتونه ل*ذ*ت اون گرما رو بهت بده..

-چرا بمونم؟..

موهامو بو کرد..نفساي داغش گردنم و اتيش مي زد..

-- چون اگه اين دختر سرکش و مغرور.. برام مهم نبود ..منم الان اينجا نبودم..

چيزي که شنيدم ..حتي به گوشامم شک داشتم ..

- چي؟!..يه بار ديگه بگو..

نفسش و آه مانند بيرون داد و بوسه ي طولاني زير لاله ي گوشم نشوند که کم مونده بود همه ي وجودم سست بشه که فقط خداروشکر کردم آرشام سفت

نگهم داشت..تو بغلش يه دم اروم نداشتم..اين اجازه رو بهم نمي داد ..نفسام..نامنظم بود..از اين همه هيجان..

-- عادت ندارم جمله اي رو دوبار تکرار کنم ..گربه ي وحشي..

با شيطنت برگشتم و تو چشماي خمارش زل زدم..

- منم نگفتم کپي همون جمله رو تکرار کني..يه (و) هم بهش اضافه کني قبول دارم..پس حالا بگو..

لبخند کمرنگي نشست رو لباش..دستام رو سينه هاي پهنش بود .. دستاش دور کمرم حلقه شد..صورتش و به ارومي نزديک صورتم کرد که.........

برق اتاق بي بي و عمومحمد روشن شد..نگاه هر دومون به اونطرف کشيده شد ولي تا خواستم سرم و بچرخونم ارشام دستم و گرفت و هر دو بدو رفتيم

سمت بالکن و بعدشم تو اتاق خودمون..

خنده م گرفته بود..هردو نفس نفس مي زديم..با خنده نگاش کردم..همون لبخند رو لباش بود..

- انگارعمومحمد فکر کرده دزد اومده..

--درست نبود توي اون وضعيت ما رو ببينه..

خنديدم و چيزي نگفتم..روي تشک نشستم اونم داشت پيراهنش و در مي اورد..

- يه سوال بپرسم؟..

نشست کنارم..منتظر چشم به لبام دوخت..

- رفتار اين مدتت و ..اينکه ازم دلخور بودي فقط به خاطر فرهاد بود؟..

اخماش و کشيد تو هم..

-- بهتره ديگه حرفش و نزنيم..

- نه خواهش مي کنم..مي خوام دليلش و هر چي که هست بدونم..

نگام کرد..چند لحظه سکوت تا اينکه لب باز کرد و گفت:اون روز موقع خداحافظي شاهد رفتار صميميتون با هم بودم..توي راه فرهاد مرتب از تو مي گفت

و از خاطراتي که تو گذشته با هم داشتيد ......در کل فکر و ذهنم و بهم ريخت..تا مي خواستم اروم باشم حرفاش يادم مي اومد و..اگه به خاطر تو نبود مي

دونستم چکارش کنم که حتي به خاطرات ِ با تو بودن فکرم نکنه..

- ولي من باهاش خواهرانه خداحافظي کردم..حتي بهش گفتم که نبايد ديگه به من فکر کنه ولي انگار اون.........

--مي دونم..

لبخند زدم..

-- اونوقت چي شد که اروم شدي؟..

چيزي نگفت و فقط تو چشمام خيره شد..ابروم و انداختم بالا و با لبخند گفتم: چي شد؟..سوال من جواب نداشت آقاي مهندس؟..

با لبخند کمرنگي که نشسته بود رو لباش سرش و کج کرد و نگاهش و ازم گرفت..خودم و رو تشک کشيدم و به طرفش رفتم..تکيه به شونه ش دادم و با

لحني اروم و خواستني زير گوشش نجوا کردم: چي شد که اينجوري شد؟..انگار که تمومش يه خوابه..

سرشو به سرم چسبوند..

-- شايدم يه خوابه..

- اگرم باشه خدا کنه هيچ وقت بيدار نشم..

آهسته سرش و کشيد کار..خواست تو صورتم نگاه کنه..

-- چرا نمي خواي بيدار بشي؟..شايد به جاي يه خواب ِ اروم داري کابوس مي بيني اينم تنها مي تونه شروعش باشه ..

با نگراني نگاش کردم..

- يعني چي؟!..جدي که نميگي؟!..

با لبخندي که تنها مختص به خودش بود صورتش و برگردوند..با ديدن همون لبخند هر چي نگراني تو وجودم بود از بين رفت..

با سر انگشت به لباش دست کشيدم..لبخند کمرنگش، به ارومي کمرنگ تر شد..

- چرا هيچ وقت نمي خندي؟!.........دستم و اروم بردم بالا..سمت چشماش..بستشون..نوازشگرانه به چشماش دست کشيدم.................

-چرا حس مي کنم توي اين چشما، پشت ديوار ِ بلندي از غرور کوهي از غم نشسته؟!...............

مچ دستم و گرفت..اوردش پايين..چشماش و باز کرد..نگاهش مي درخشيد..نمي دونستم ازچي ولي توي اون فضاي نيمه تاريک خيلي خوب مي تونستم

متوجه برق اون چشما بشم..

- اون شب چي شد؟..شبي که منو از اون مهموني فراري دادي چه اتفاقي افتاد؟..

-- مي خواي همه چيزو بدوني؟..

- خيلي وقته منتظرم حتي يه اشاره به اون شب بکني ولي وقتي ديدم نمي خواي حرفي بزني اصرار نکردم تا خودت به وقتش همه چيزو برام بگي..

دستم و گرفت و به سمت خودش کشيد..هر دو کنار هم دراز کشيديم و منم تو بغلش بودم..دستم و گذاشتم رو سينه ش و دست راست آرشام دور شونه م

حلقه شد..

-- اون شب بعد از اينکه تو رو با بچه ها فرستادم رفتم پايين و از دلربا شنيدم شايان و ارسلان چند دقيقه پيش وحشت زده از ويلا زدن بيرون..فهميدم

بهشون خبر دادن که ويلا اتيش گرفته..بهت گفته بودم بين ادماي شايان منم ادماي خودم و دارم..به کمک اونا کيوان مي تونه وارد ويلا بشه..دوربينا تحت

نظر ما هک ميشن..ارسلان و شايان توي ويلا نبودن بقيه ي افراد هم به کمک ادماي من با داروي بيهوشي از حال رفته بودن..نقشه تقريبا ميشه گفت

حساب شده پيش رفت ..کيوان به کمک يه فرد متخصص و مطمئن تونست مدارک و از تو گاوصندوقي که شايان زير ِ زمين مخفيش کرده بود به دست

بياره..اون مدارک و همون موقع که به دستم رسيد نابود کردم..

بعد از اتمام کار بچه ها ويلا رو به اتيش مي کشن تا اثري نمونه..همه ش به خاکستر تبديل شد مخصوصا همون اتاق مخصوصي که گاوصندوق درش

قرار داشت..ديگه هيچ ردي باقي نموند..شايان اولش فکر مي کرد مدارک تو اتيش سوزي از بين رفته ولي در اصل اينطور نبود..

من علاوه بر مدارکي که شايان از من داشت اسنادي رو در دست داشتم که مي تونستم خيلي راحت اون و لو بدم..

- شايان و لو دادي؟؟!!..

-- نه..شايان فوقش بيافته دست پليس حکمش اعدامه ولي اعدام هم واسه همچين ادمي کمه..

چند لحظه سکوت کرد..

-- اون با گذشته ي من عجين شده..ادماي زيادي هستن که به خاطر انتقام گرفتن از اون حاضرن دست به هرکاري بزنن..شايان بايد به دست عدالت

قصاص بشه ولي قصاصي که قانون براش در نظر مي گيره از ديد من براش کافي نيست..اون بايد به دست خودش قصاص بشه..

- حس مي کنم يه جوري در موردش حرف مي زني..خيلي جدي و..پر از کينه..

-- الان فرصتش نيست..اگه بخواي بدوني بايد همه چيز و از اول برات بگم..به وقتش تو هم پي به اين راز مي بري..

- الان دنبالمونن؟..

--شايان فهميده من تو رو فراري دادم..و از طرفي شک برده که اون اتيش سوزي کار من باشه..براي همين دنبالم مي گرده تا بتونه مطمئن بشه..ارسلان

براي پيدا کردن من از شايان هم راسخ تر ِ ..هر دوي اونا الان مثل مار زخمي مي مونن..به محض پيدا کردن ما زهرشون و مي ريزن ولي تو نگران

نباش هيچ وقت نميذارم همچين اتفاقي بيافته..

- ولي اگه پيدامون کردن چي؟!..

-- کارا رو سپردم دست وکيلم ،آقاي سعيدي که اون کاراي فروش کارخونه و سهام وشرکت و حتي ويلا رو انجام ميده..جاي نگراني نيست چون شايان از

وجود چنين شخصي بي اطلاعه..من در حقيقت 2 تا وکيل دارم..يکي به ظاهر ولي دومي رو هيچ کس نمي شناسه، سعيدي وکيل خانوادگي ماست..

شکوهي تموم گزارشات و مو به مو بهم ميده..ظاهرا شايان جلوي ويلا ادم گذاشته که 24 ساعت کشيک ميدن..جلوي شرکت هم همينطور..ولي خبر نداره

که من مي خوام چکار کنم..

- اون شب زخمي بودي..واسه چي چاقو خوردي؟!..

-- همون شب بهت گفتم که بعد از شام همه تا خرخره مي خورن و مست مي کنن..اون شب من مست نبودم ولي ظاهرم اينو نشون نمي داد يکي از همونا

که حسابي خورده بود بهم گير داد ..توي حياط بوديم کسي متوجه ما نبود مي دونستم مسته کاري باهاش نداشتم فقط با مشت زدم تو صورتش اونم افتاد ..

داشتم مي رفتم تو ساختمون که صداي قدماش و از پشت سر شنيدم همين که برگشتم تيزي لبه ي چاقو رو، روي بازوم حس کردم ولي تا خواست بزنه تو

پهلوم دستش و گرفتم و زدم تو گردنش اونم بيهوش افتاد رو زمين..اون شب واسه اينکه مطمئن بشم دنبالم نيستن تا نزيکاي ظهر رفتم خارج از شهر

ولي خب تا اينجام کلي راه بود دستمم خون ريزي داشت..نصف روز بند اومده بود ولي با يه ضربه ي کوچيک باز خونريزي کرد..بعدم که اومدم خونه ولي

بين راه کيوان بهم خبر داد که چي شده..فرداشم مدارک و از بين بردم به جز مدارکي که به شايان مربوط مي شد..

- مدارکي که به تو ربط پيدا مي کرد چي؟..اونا چي بودن؟..

با سر انگشت زد نوک بينيم و گفت: ديگه زياد از حد سوال مي پرسي..گفتم به وقتش همه چيزو بهت ميگم..

خنديدم و تو همون حالت خميازه کشيدم..

-- خوابت مياد؟..

- خيلي..

-- پس بخواب..

و انگشتاش و برد لا به لاي موهام و سرم و نوازش کرد..لبخند رو لبام بود..و ذهنم پر بود از حرفاي آرشام..

از وقتي قضيه رو برام تعريف کرده بود يه ترس خاصي نشسته بود تو دلم..

نگران بودم..نگران ِ آينده..

آينده ي مبهمي که انتظار هر دوي ما رو مي کشيد..

عصر شده بود ..تو بالکن نشسته بودم و چشمم به در بود تا ببينم کي باز ميشه و آرشام مياد تو..حتي ظهر هم برنگشت خونه دل تو دلم نبود..

بي بي _ دخترم پاشو بيا تو سرما مي خوري..

- نه بي بي منتظر آرشامم تا نياد خيالم راحت نميشه..

-- مادراين که نشد کار..هر بار اين پسر از اين در رفت بيرون تو هي افتادي تو هُول و وَلا و يه چشمت به در بود و يه چشمت به ساعت که ببيني کي بر

مي گرده..ناهارم که درست و حسابي نخوردي دم غروبه دخترم هوا رو به خنکي ميره مريض ميشي بيا تو..

کف دستام و تو هم فشار مي دادم..به هيچ کدوم از حرفاي بي بي توجه نداشتم..دست خودم نبود نگران بودم..

چرا اين همه استرس تمومي نداره؟..

بي بي _ بيا دخترم اينم از شوهرت..خداروشکر که صحيح و سالمه..

با ديدن ارشام تو درگاهه در عين ترقه تو جام پريدم..آرشام با اين حرکتم مات سرجاش موند..نگاش که به چهره ي پريشونم افتاد اخماش جمع شد..اروم

درو بست و اومد سمتم..

آرشام_ چيزي شده؟!..

نيم نگاهي به بي بي انداختم که با لبخند سرش و تکون داد و رفت تو : امان از اين دل ِ عاشق..پروردگارا حکمتت و شکر..

همين که بي بي رفت، بدو رفتم سمت آرشام و اونم هاج و واج تو حياط وايساده بود ..

تا بهش رسيدم خودم و پرت کردم تو بغلش..با تموم وجود بوي تنش و به ريه هام فرو بردم..اروم شدم..

چند لحظه که گذشت سرم و بلند کردم و نگاهم و دوختم تو چشماش..

آرشام با نگاهي متعجب محو چشمام شد..به روش لبخند زدم..با تموم عشقي که در خودم سراغ داشتم نگاش کردم..

آرشام_ تو امروز چت شده؟!..

با بغض رگبار جملات رو زبونم جاري شد..

- کجا بودي؟..چرا ظهر برنگشتي خونه؟..نميگي دل من هزار راه ميره؟..چرا به فکر من نيستي؟..چرا من ذره اي برات مهم نيستم که شده يه خبر بهم بدي

بگي حالت خوبه؟.....

و باز محکم بغلش کردم جوري به خودم فشارش مي دادم که اگه مي خواست هم نمي تونست منو از خودش جدا کنه..

-- برو حاضر شو..

با تعجب سرم و بلند کردم..همون لبخند هميشگي و رو لباش داشت..

-- پس چرا معطلي دختر برو ديگه..من همينجا منتظرتم....راستي صبر کن..........

ازم جدا شد و رفت کنار حوض..يه بسته ي تقريبا بزرگ گذاشته بود اونجا..به قدري از ديدنش ذوق زده شده بودم که اصلا نديدم وقتي اومده تو يه چيزي

دستش بوده..

بسته رو داد دستم..

- اين چيه؟!..

-- برو حاضر شو ..

و به داخل خونه اشاره کرد..

با لبخند رفتم سمت خونه و جلوي در قبل از اينکه برم تو، برگشتم و نگاش کردم..کنار حوض ايستاده بود و دست به سينه با ژست خاصي منو نگاه مي

کرد ..

يه پالتوي مردونه و شيک ِ مشکي تنش بود که فوق العاده بهش مي اومد..

توي بسته همه چيز بود..کيف..کفش..مانتو..شال ..شلوار..کلا يه ست کامل به رنگ سفيد و آبي نفتي..

شال آبي نفتي و کفش هم ترکيبي از مشکي و آبي نفتي که يه جورايي اسپرت بود..سليقه ش حرف نداشت..

نمي دونستم قراره کجا بريم..

فقط بي تاب اين بودم که کنارش باشم..

حالا هر کجا که مي خواست باشه..

آرشام ماشين و کنار ساحل نگه داشت..دقيقا پشت يه صخره ي خيلي بلند..هر دو پياده شديم..

صداي دريا..شن وماسه هاي ساحل زير پامون..صداي برخورد امواج دريا با صخره هاي کوچيک وبزرگي که سد راهشون شده بودن..

و خورشيدي که درحال غروب کردن بود..

همه چيز زيباست..خدايا خلقتت و شکر..اين همه نعمت و برکتت رو شکر..از اينکه منو به عشقم رسوندي ازت ممنونم..از اينکه بين اين همه مشکلات

ما رو کنار هم نگه داشتي فقط مي تونم بگم..خدايا شکرت..

هر دو رو به دريا و با نگاهي عميق به غروب افتاب، کنارهم ايستاده بوديم..

-- مي خوام بدونم الان چه حسي داري؟..

نگاش کردم..باد نسبتا شديدي شروع به وزيدن کرده بود..کم مونده بود شال از سرم بيافته..و ارشام رو به دريا ايستاده بود ولي نگاهش فقط به من بود..

حس مي کردم الان..توي اين لحظه ..چشماي سياهش مي تونه بيش از پيش به درونم نفوذ کنه..

- انگار که خوابم..مثل يه روياست..واي آرشام رو ابرام به خدا..

و با ذوق دستام و زدم به هم و به دريا نگاه کردم..

با لبخند و پر از هيجان نگاه مجذوب کننده ش رو که عميقا به من دوخته شده بود غافلگير کردم و تا نگاه خندونم و رو خودش ديد با همون لبخند چشم ازم

گرفت..

-- هميشه مي گفتم زندگي ما ادما مثل يه خواب مي مونه..به هر چيز که فکر کنيم به هر چي که تو ذهنمون بيش از بقيه پر و بال بديم همون اتفاق مي

تونه روزي سرنوشتمون رو عوض کنه..

بهش نزديک تر شدم..درست شونه به شونه ش..

با شيطنت گفتم: پس به اين روزا هم فکر مي کردي؟!..

نگام کرد..هيچي نگفت ولي همون نگاه برام کافي بود تا جوابم و ازش بگيرم..

لبخندم پررنگ شد..

- يه چيزي بپرسم؟!..

سر تکون داد..

به دريا نگاه کردم..

- چطور بگم..آخه مي دوني..بايد زودتر مطرحش مي کردم ولي نشد..يعني نتونستم..اون روز سر عقد خواستم بگم ولي به شدت اخمات و کشيده بودي تو

هم و حتي نگامم نمي کردي ..اما حالا که مي تونم باهات حرف بزنم تصميم گرفتم تا دير نشده بهت بگم..

با نگاهي جستجوگرانه تو چشمام، کامل برگشت طرفم و منتظر بهم چشم دوخت..

چند لحظه نگاش کردم و دوباره به دريا خيره شدم..

- چرا سرعقد عاقد گفت مهريه 1000 تا سکه است؟!..در صورتي که من از همه چيز بي خبر بودم..مگه نبايد من قبول مي کردم؟!..

-- اين موضوع انقدر برات مهمه که ذهنت و درگير کرده؟..

جدي برگشتم و نگاش کردم..

- معلومه که مهمه..من نمي خواستم مهرم اينقدر زياد باشه..هميشه از مهريه ي سنگين متنفر بودم و هستم..

خونسرد جوابم و داد..

-- هزار 1000 تا سکه براي من سنگين نيست..

- منظورمن اين نبود..خودم نمي خوام اينقدر باشه..

-- پس چي؟!..

- تا دير نشده زنگ بزن به اين حاج آقا مهدوي و بهش بگو من ميام و رسما ميگم که اين مقدار مهريه رو نمي خوام..

باز همون غرور سنگين و تو چشماش ديدم..ولي اگه اسم من دلارام ِ که بلد بودم سرکوبش کنم..

-- من حرف و عملم يکيه..تغييري توش نميدم..

- ولي مهر حق منه منم ميگم اين همه رو نمي خوام..اصلا چرا هزار تا؟!..

-- وقتي حاج آقا ازم پرسيد منم اولين چيزي که به ذهنم رسيد همين بود..دليل خاصي نداشت..

- من اين مهريه رو نمي خوام..

و با اخم صورتم و برگردوندم و به دريا خيره شدم..چند لحظه سکوت بينمون حکم فرما بود و تنها صداي امواج سهمگين قادر به شکستن اين سکوت

بودند..

فاصله ش و باهام کمتر کرد..دست به سينه با لحني کاملا جدي...

-- حرف حسابت چيه؟..فکر نکنم تو اين دوره دختري پيدا بشه که با مهريه ي سنگين مخالف باشه..

بدون اينکه نگاش کنم.....

- من با دختراي ديگه کاري ندارم..من خودم و دارم ميگم که از مهريه ي سنگين بيزارم..اگه اون روز باهام خوب برخورد مي کردي مطمئن باش جلوش

و مي گرفتم..ولي از طرفي به خاطر بي بي و عمومحمد سکوت کردم چون نمي خواستم ناراحتشون کنم..

-- چرا ناراحت؟!..

پوزخند زدم..

- چون حتم داشتم تا موضوع رو بکشم وسط تو يه قشقرقي به پا مي کني..

روبه روم ايستاد..نتونستم چشمم و از روش بردارم..نگاهش مي درخشيد..اين سياهي چشما تو دلم غوغايي به پا مي کرد..

-- فکر کنم الان بايد خوشحال باشم که همسرم روي من اين همه دقيق و حساب شده شناخت پيدا کرده درسته؟..

لحنش يه جورايي خاص بود..بدون ذره اي غرور..اينو کاملا حس کردم..

اينکه من و رسما همسرش عنوان کرد باعث شد لبخند بزنم ..

ولي جلوي خودم و گرفتم..اونم که از رو نمي رفت همينجور ادامه مي داد..

-- مي خواي طلاقت بدم باز بريم عقد کنيم اينبار تعيين مهريه رو بذارم به عهده ي خودت؟..اينجوري راضي ميشي؟..

نگام و از تو چشماش گرفتم که مبادا بزنم زير خنده..

-- سکوت علامت رضاست؟..

فقط همون لبخند کمرنگ رو لباش بود..داشت منو وادار مي کرد..

-- زنگ بزنم حاج آقا؟..

نگاش کردم..

-- واسه تغيير مهريه تو سند ازدواج..

ديگه نتونستم طاقت بيارم و ناخداگاه لبخند زدم..و با ديدن چهره ي خندونم نزديک بود لبخندش پررنگ بشه که به لباش دست کشيد وسرش و چرخوند ..

سرش و تکون مي داد و من بلند بلند مي خنديدم..

بعد از چند لحظه لباش و به هم فشرد و نگام کرد..اين چشما اخر منو مي کشه..

- باشه من حرفي ندارم..فردا اول وقت ....خودمم حتما بايد باشم؟!..

--نمي دونم ولي مطمئنا بايد امضاي خودت باشه..زياد نبايد از خونه بياي بيرون ولي حالا که اين همه اصرار مي کني مجبورم همين يه بار و کوتاه بيام..

با لبخند نگاش کردم..

- خب بگو حاج آقا بياد خونه ي عمومحمد..هر چي رو که لازم باشه امضا مي کنم..

--موضوع رو باهاش درميون ميذارم..تا ببينم چي ميشه..خب حالا نگفتي مي خواي مهريه ت چي باشه؟..

لبخندم کمرنگ شد..سرم و زير انداختم و بعد هم به دريا نگاه کردم..

- هيچي..

-- هيچي؟؟!!..

- به ظاهرهيچي..

-- دلارام دقيقا بگو چي مي خواي؟..

- چيزي که نشه روش به عنوان ماديات حساب کرد..چون مطمئنم خوشبختي رو با پول نميشه به دست اورد..شاهد چنين زندگي هايي بودم..نمي خوام

واسه خوشبختيم پول رو تضمين کنم....با محبت..گذشت..وفاداري و از همه مهمتر....با « عشق » ميشه يه زندگي مستحکم رو تضمين کرد..مهر من

همينه..

-- به من نگاه کن..

اروم سرم و چرخوندم و تو چشماش خيره شدم..نگاش تو چشمام مي چرخيد ..به دنبال صداقت تک تک حرفام..

حرفاي من از روي دلم بود..عقلم بهش مهر تاييد زده بود ..پس چرا ترديد داشته باشم؟..

-- تو کي هستي؟!..

با تعجب نگاش کردم..بازوهام و گرفت..

-- تو..دلارام تو از من..از اين زندگي که خودم با دستاي خودم سياهش کردم چي مي خواي؟..

فاصله مون و پر کردم..با عشق نگاش کردم..نگاه آرشام بر خلاف اين امواج سهمگين اروم بود..اروم ِ اروم..

زمزمه وار گفتم: مهرمو.......

با صدايي شايد اهسته تر از من، جوابم و داد: کدوم مهر؟!..

دستام و گذاشتم رو قفسه ي سينه هاي مردي که تپش هاي بلند و محکمش رو به راحتي و با تمام وجود زير پوست ظريف انگشتام حس مي کردم..حتي از

روي لباس..اين تپش ها با ضربان تند قلبم عجين شده بود..

در حالي که نگاهمون تو هم گره خورده بود نجواکنان گفتم: همون مهري که الان..جلوي خودت به زبون اوردم..مهريه ي حقيقي من همينه..مهريه اي که

با دل بسته بشه..مهريه اي که سياهي قلم نتونه معني و درخشش رو تو زندگيمون از بين ببره..مهريه ي من همونيه که گفتم..يه بار، اونم براي هميشه..

قفسه ي سينه ش با چه شتابي بالا و پايين مي شد..

نگاش سرگردون بود ولي در کنار اين سردرگمي يه حس خاص هم نهفته بود..

به خودم اومدم..سرم رو سينه هاي پهن و عضلانيش بود..صداي قلبش..به همون واضحي که حسش کردم..

تنگ منو تو اغوشش گرفته بود و هيچ کدوم قصد جدا شدن از ديگري رو نداشتيم..

زير گوشم به زيباترين شکل ممکن زمزمه کرد: مهريه ت پيش منه..مي دونم ازم چي مي خواي..به اينکه برام خاص و دست نيافتني بودي وهستي شک

نکن چون باورت دارم..به اينکه از نظر من ذاتت به ارومي اسمت ِ شک نداشته باش..سخته..اينکه بخوام بگم..حتي زمزمه کردنش رو هم در توان خودم

نمي بينم..

شايد احتياج دارم که اروم بشم..اينکه تو ارومم کني..ولي قبل از هر چيز..قبل از هر اتفاقي تو بايد همه چيز و درمورد من بدوني..گذشته ي مبهمي که

گريبانگيرم شده..

بعد از شنيدن تموم حرفام حق رو به تو ميدم که يه تصميم درست بگيري..اينکه بازم مهريه ت و از من طلب مي کني؟..اينکه سر حرفت مي موني؟..

تو بايد حرفامو بشنوي دلارام...

محکمتر منو به خودش فشرد و با آه عميقي که از سينه ش بيرون داد گفت: بعد از اون هر چي که بخواي همون ميشه..اينو بهت قول ميدم..

به نرمي از تو بغلش بيرون اومدم..مات و مبهوت نگاش کردم..سر در نميارم..آرشام چي داره ميگه؟!..

گذشته ي ارشام چه ربطي به زندگي ِالانمون داره؟!..مهرم « عشق آرشام » به من بود..و حالا..اين مهر در گروي گذشته ي اونه؟!..

دستمو گرفت.. مخالف دريا حرکت کرد..جنگلي که با فاصله از دريا قرار داشت..درسکوت هر دو قدم بر مي داشتيم..هرکدوم تو يه فکري بوديم..

آرشام رو نمي دونم ولي من..حسابي گيج و منگم..

چراغ قوه ي کوچيکي رو از تو جيبش در اورد و روشن کرد..هوا ديگه تاريک شده بود..دستم تو دستش بود..ايستاد..سرم و که بلند کردم خودم و رو به

روي کلبه ي چوبيي ديدم که از ظاهرش مشخص بود يه نفر توش زندگي مي کنه..چون هم کنار کلبه ديواري از هيزم روي هم چيده شده بود و هم اينکه

حال وهواش نشون نمي داد سالهاست رها شده و کسي سراغش نيومده..

دستم و کشيد..دنبالش رفتم..

کلبه تا در وروديش دو تا پله مي خورد..در رو باز کرد ..داخلش تاريک بود..صداي کشيده شدن فندک و بعد نوري که ازش تو صورتم افتاد..

آرشام دستم و ول کرد..دور تا دور کلبه شمع گذاشته بود که با همون فندک زيپوي طلايي رنگش روشنشون کرد..فضاي کلبه از نور شمع هاي کوچيک و

بزرگ روشن شد..

يه تخت نسبتا بزرگ ولي يک نفره گوشه ي کلبه زير پنجره..يه ميز چوبي کنارش که روش پر بود از شمع هايي به رنگ سفيد..

ملحفه هاي سفيد روي تخت و يه پتوي يک نفره ي شکلاتي رنگ..يه هواپيماي بزرگ که گوشه ي ديوار از سقف اويزون شده بود..

تابلوهاي زيبايي که از مناظر مختلف، چه غروب افتاب و چه از امواج دريا و چه از سبزي درختاي جنگل شمال ترسيم شده بودند تو جاي، جاي ِ کلبه هم

روي ديوار و هم روي زمين به چشم مي خورد..

- اينجا مال کيه؟!..خيلي خوشگله..

روي صندلي چوبي که کنار تخت بود نشست و به منم اشاره که رو تخت بشينم..به طرفش رفتم و آهسته روي تخت چوبي نشستم..

نگاهي به اطرافش انداخت و زمزمه کرد: من..

- جدي؟!..يه کلبه اونم وسط جنگل ..خيلي باحاله..

-- اين مدت که خونه ي عمومحمد نبودم مي اومدم اينجا..

- چرا اينجا؟!..

نگام کرد..پوزخند زد وسرش و چرخوند..

-- واسه فکر کردن..

- به چي؟!..

بلند شد ايستاد..آروم رفت کنارپنجره..

-- به همه چيز..از وقتي عقد کرديم براي گفتن خيلي چيزا ترديد دارم..تا قبل از اون به خودم مي گفتم چرا بايد پرده از رازي بردارم که جاي اون تنها بايد

توي قلبم باشه؟!..قلبي که روزي فکر مي کردم همزاده سنگه..به سنگ بودن خودم به غرور و تکبري که داشتم افتخار مي کردم..از غرورم مي گفتم..به

خودم مي باليدم..

افراط گري..سياهي وتباهي..غرور بيش از حد..گناه..همه و همه شدن جزوي از زندگي يک گناهکار به اسم آرشام..

- منظورت از اين حرفا چيه؟!..آرشام چي داري ميگي؟!..اصلا چرا اومديم اينجا؟!..

نگاهش و از پنجره گرفت و به من دوخت..جدي بود..حتي مي تونستم بگم جدي تر از هميشه..

-- چرا هيچ وقت ازم نپرسيدي دلارام؟..چرا ازم نپرسيدي سر و کار ِ من با شايان چيه؟..

چرا ازم نخواستي برات توضيح بدم کينه ي من از ارسلان به خاطر چيه؟..

دلارام چرا حتي يکبار از خودت نپرسيدي اين مردي که دارم براش کار مي کنم..اين مردي که منو تو نقشه هاش شريک کرده کيه؟..

چکاره ست؟..

چجور ادميه؟..

کارش با ادماي دور و اطرافش چيه؟..

چرا ادمي مثل شايان اونجور ازش حساب مي بره که همون اول به زور منو از چنگش در نياورد؟..

نقش ارسلان تو زندگي پر از رمز و رازش چيه؟..

تو گذشته ي اين مرد سرسخت و مغرور چه اتفاقاتي افتاده؟.......

و بلندتر ادامه داد: چرا براي يک بار هم که شده از من نپرسيدي آرشام تو چجور ادمي هستي؟..

پاکي يا گناهکار؟..

چرا دلارام؟..چرا انقدر ساده از همه چيز حتي از زندگي و آينده ت گذشتي؟..

چرا نخواستي بفهمي؟..

چرا چشمت و به روي تموم حقيقت ها بستي و حاضر شدي به عقد مردي در بياي که هيچي ازش نمي دوني؟..

من هنوز براي تو مبهمم دلارام..مي تونم درک کنم که تو هنوز منو به درستي نمي شناسي..رفتاراي من براي تو عجيب و غريبه..پس چطور حاضر شدي

بدون هيچ سوال و پرسشي در برابر همه چيز کوتاه بياي؟!..چطــــــور؟!..

جوابم بهش فقط سکوتم بود و نگاهي که رفته،رفته داشت باروني مي شد..

با حرفايي که از ارشام شنيدم..قلبم با هر جمله ش مي لرزيد..

جواب تموم سوالاتش فقط يه جمله بود..

« چون من عاشق آرشام بودم.. » عشق چشم ادم و کور مي کنه..ادم عاشق هميشه کور ِ ..من نديدم چون نخواستم که ببينم چون عشق چشمام و بسته

بود..من نخواستم که باور کنم آرشام مي تونه گناهکار باشه چون هر بار اين عشق بود که مانعم مي شد..عشق عقل و منطق سرش نميشه..

-- همه چيزو برات ميگم..ديگه نمي تونم ساکت باشم..تو الان زن مني..تا به الان سکوت کردي ولي ديشب براي اولين بار خواستي که از گذشته م

بدوني..

اين يعني اينکه الان وقتشه..فقط وقتي همه چيزو فهميدي خودت تصميم مي گيري که بايد چکار کنيم..

من توي زندگيم اونم تا به الان به هيچ کس اجازه ندادم براي زندگي و آينده م تصميم بگيره ولي حالا براي اولين بار دارم به يه دختر..به کسي که

همسرمه اين اجازه رو ميدم..

بهت اجازه ميدم زندگيم و تغيير بدي..چه باهام بموني و تا اخرش کنارم باشي، درحالي که خودمم نمي دونم ته اين خط به کجا مي رسه..

و چه ترکم کني و منو تو باتلاقي که دارم دست و پا مي زنم رها کني....

و اينو فراموش نکن اگه انگيزه اي نداشتم هيچ وقت به دست و پا زدن نمي افتادم..ولي حالا ديگه نمي تونم..مي خوام از مرگ دور باشم..چون براي

زندگيم هدف دارم..

زندگي که سراسرش شده يک مرداب تا منو درون خودش بکشه و نابود کنه..

همين امشب..توي همين کلبه همه چيزو برات ميگم..

تو خودت خواستي که بشنوي پس....

منم ديگه سکوت نمي کنم..

«آرشام»

- هميشه آرزوي اينو داشتم که سراسر زندگيم با تموم اتفاقات تلخ و شومش فقط وفقط يه خواب باشه..

تا اون موقع اميد داشته باشم با يه تلنگر مي تونم بيدار شم و ببينم که تموم اون اتفاقات ِ بد يه کابوس بوده..

ولي از واقعيت هاي زندگي نميشه فرار کرد..بايد تحملشون کرد..نمي توني رو زخماي دلت مرهمي بذاري چون توي اون مرحله اي از زندگي قرار داري

که کسي نيست مرهمه دلت باشه..همه رفتن و تنهات گذاشتن..بايد بموني و بسوزي و....بسازي..

من موندم و سوختم..ولي نتونستم بسازم..

خواستم که بجنگم..

خواستم بر خلاف رودخونه شنا کنم و خودم و به جايي برسونم که از اونجا پرت شدم..

ولي يه همچين چيزي هيچ وقت امکان پذير نيست..اينکه بخواي زمان رو به عقب برگردوني..

اي کاش مي شد..با علم به تموم اتفاقات بر مي گشتم و جلوي اون حوادث و مي گرفتم..

همه ي زندگي من يه کابوسه.. يه خواب..

يا يه روزي بيدار ميشم ..و يا به خواب ابدي فرو ميرم و بازگشتي برام نمي مونه..

انتخاب دست من نيست..تقديرم رقم خورده، درست از وقتي که پا به اين دنيا گذاشتم..

به دلارام نگاه کردم..کنجکاو بود..

اون بايد مي دونست..

خوشحال بودم با سکوتش به من اجازه ي تمرکز، واسه بيان خاطراتم رو ميده....

-آرشام ..فرزند ارشد خانواده ي بزرگ و سرشناس ِ تهراني نسب..

فرهاد تهراني نسب پدرم تاجري قدرتمند و موفق بود..مردي مستبد و مغرور..

و دريا مادرم، زني زيبا ..عاري از محبت و مهر مادري با نگاهي سرد و پر غرور..

من تو خانواده اي رشد کردم که هيچ کدوم بويي از عشق و انسانيت نبرده بودند.. پدرم بر حسب اجبارو موقعيت شغلي، و مادرم به خاطر پول و ثروت

حاضر به ازدواج با هم شدند..

پدرم تک فرزند بود و تموم اعضاي خانواده ش خارج از کشور زندگي مي کردند..مادرمم يه خواهر به اسم ساحل داشت که همراه شوهر و بچه هاش تو

کيش ساکن بود..

سه3 سال و نيم بعد از متولد شدن من مادرم باردار شد..يه خواهر و برادر دوقلو..آرام و آرتام..

از همون ابتدا با همون سن کم نسبت بهشون احساس مسئوليت مي کردم..در همه حال مراقبشون بودم..

هيچ کدوم از ما سه نفر تو دامن پرمهر مادر، بزرگ نشديم..پرستار از ما مراقبت مي کرد و نگاهه گرمي از جانب پدر و يا مادر نصيب هيچ کدوم از ما

نشد..

هر سه ي ما روز به روز بزرگ تر مي شديم و احساس مسئوليت من در مقابل خواهر و برادرم بيشتر..

فقط اونا رو داشتم..خواهر مهربوني که به زيبايي اسمش به وجودم آرامش مي بخشيد ..

و آرتام..شيطون و بازيگوش بود و حتي بيشتر از سنش مي تونست اتفاقاته اطرافش رو درک کنه..

با ياداوريشون ناخداگاه لبخند کمرنگي نشست رو لبام..لبخندي از جنس غم..

يه چيزي تو گلوم سنگيني مي کرد..

- نوزده 19سالم بود..شاد و پرانرژي..با اينکه تو خانواده ي سرد و مستبدي بزرگ شده بودم ولي نخواستم که مثل پدرم خشک و مغرور باشم..

يا مثل مادرم با نگاهي سرد و بي روح که پول و سفرهاي اروپايي و مهماني هاي انچناني رو به بچه هاش ترجيح مي داد..

خواستم که مخالف اونا رفتار کنم..شايد با خودم لج کرده بودم..

يادمه يه روز آرتام يه نخ سيگار تو دستم ديد..از دوستام شنيده بودم بکشي دردات و فراموش مي کني ولي تمومش دروغ بود..دردام و که فراموش نکردم

هيچ وابسته شم شده بودم..

ارتام اومد کنارم نشست ..اخم کرده بود .. با اينکه 15 سالش بود ولي يه نوجون شاداب و جذاب بود..يه جورايي برعکس ارام که درست مثل اسمش اروم

و ساکت بود و با دلي مهربون..

با اينکه ارام و ارتام دوقلو بودن ولي از لحاظ ظاهري شباهتي به هم نداشتن ..

زل زد تو چشمام و جدي گفت: داداش آرشام چرا جون خودت و من و آرام، واسه ت مهم نيست؟..

با تعجب گفتم: سيگار بکشم ضررشو خودم مي بينم چرا اسم خودت و آرام و مياري؟..

با بغض سرش و انداخت پايين و جوابم و داد: مامان و بابا هيچ علاقه اي به هم ندارن..خودم هر روز شاهد بگو مگوهاشون هستم..ما سه نفر کسي رو

جز همديگه نداريم..اگه مي بيني تا الان من و آرام درمقابلشون ساکت بوديم و تو خودمون ريختيم فقط به خاطره اينه که مي دونيم اگه از داشتن مهر پدر

و مادر بي نصيب مونديم ولي تو رو داريم..هميشه کنارمون بودي و ازمون مراقبت کردي..نذاشتي کمبودي احساس کنيم..فکر نکن بچه م چيزي حاليم

نيست..نه داداش تمومش يادمه..که وقتي بچه بوديم شبا از ترس جيغاي مامان مي اومديم تو اتاقت و تو ما رو مي گرفتي تو بغلت و مي گفتي چيزي نيست

مامان مريض شده واسه همين جيغ ميزنه..

ولي وقتي بزرگتر شديم دليلش و فهميديم ..تونستيم درک کنيم که چرا اون دروغا رو بهمون مي گفتي تا ناراحت نشيم..

مي دونم هميشه سعي کردي کمبود محبت پدر و مادر و تو زندگيمون حس نکنيم..ولي حالا اگه خدايي نکرده سلامتيت به خطر بيافته من و ارامم نابود

ميشيم..نمي خوايم تنها کسي که داريم و از دست بديم..

وبا گريه سرش و گذاشت رو شونه م و گفت: تو رو خدا با خودت اينکارو نکن داداش..

چشمام و بستم..

سوزشش داره هر لحظه بيشتر ميشه..

دردي ناگهاني تو قلبم حس کردم..يه درد سرد..

دستم و ناخداگاه گذاشتم رو سينه م..مشتش کردم..

توي اين قلب کوهي از درد نشسته ..

تحملش سخته..خيلي سخت..

-آرتام حرفايي زد که قلبمم و به درد اورد..نفرتم از از اون دو نفر روز به روز بيشتر مي شد..

غم تو نگاهه آرتام و اشک ِ تو چشماي آرام..

ديگه ارامشي نداشتم..

يادمه با چه نفرتي اون نخ سيگار و زير پام له کردم..

سکوت کردم..دستام مشت شد..

هنوزم سيگار مي کشم..

گاهي که به گذشته بر مي گردم و با خودم لج مي کنم به دور از قسمي که به خاطر آرتام و آرام خوردم اينکارو مي کنم..

چون ديگه آرامي نيست که بشه مرهم زخماي برادرش..

ديگه آرتامي وجود نداره که با شيطنتاش لبخند و مهمون لبام کنه..

--آرشام حالت خوبه؟!..

نگاش کردم..نگرني تو چشماش موج مي زد..

فقط سرم و تکون دادم و باز از پنجره بيرون و نگاه کردم..

- شايان رابطه ي نزديکي با پدرم داشت..ارسلان برادرزاده ي شايان يکي از دوستان صميمي من بود..پسري تنوع طلب ولي تو رفاقت کم نميذاشت..لااقل

اون زمان من اينطور فکر مي کردم..

پاي ارسلان کم کم به خونه ي ما باز شد..به هر بهانه اي که مي تونست به ديدنم مي اومد..

پسر توداري بودم و دوست نداشتم دوستام و به خونمون دعوت کنم..مي خواستم مشکلاتمون بين خودمون بمونه و جايي درز نکنه..

ولي ارسلان زرنگ تر از اين حرفا بود و من دست کم گرفتمش..

يه روز که از دانشگاه برگشتم خونه صداي جر و بحث از اتاق پدر ومادرم نظرم و جلب کرد..براي اولين بار کنجکاو شدم و دليلشم دو چيز بود..بين

مکالماتشون شنيدم که مادرم مرتب اسم «زن دوم» و «ليلا» رو مي اورد و با خشونت حرف مي زد..

اون روز متوجه شدم پدرم مجددا ازدواج کرده..

مادرم حالا که فهميده بود قصد داشت جدا بشه..پدرمم مخالفتي از خودش نشون نداد..

مادرم قهر کرد و رفت خونه ي پدريش..پدر و مادرش سالها پيش مرده بودن و اون تنها بود..

بي توجه به سه تا فرزندش که با نگاهي غم زده و اشک آلود به مادرشون خيره شده بودند که چمدون به دست از در ويلا بيرون رفت..

لبام و رو هم فشار دادم..

هنوزم اون لحظه رو فراموش نکردم..

گريه هاي آرام و التماس هاي آرتام براي نگه داشتن مادر..

مني که با در اغوش کشيدنشون سعي داشتم ارومشون کنم ولي حال خودم دست کمي از اونا نداشت و ناخواسته اشک مي ريختم..

چه روزاي سختي بود..

-تا اون موقع اوضاع خوبي نداشتيم و حالا وضع بدترم شده بود..

پدرم تا نيمه هاي شب بيرون از خونه بود و اخر شب خسته و گرفته بر مي گشت .. بدون اينکه چشمش به ما بيافته و بگه مُرديد يا زنده ايد و اصلا

مشکلي داريد يا نه يه راست مي رفت تو اتاقش..

آرام گريه مي کرد..بغلش مي کردم و دلداريش مي دادم که بالاخره يه روز همه چيز درست ميشه..

بهش اميد واهي مي دادم..از اينده اي که براي هر سه ي ما مبهم بود..

نمي دونم تا حالا اينو شنيدي يا نه که کسي اگه از جانب خانواده ش مورد بي مهري قرار بگيره ناخواسته به سمت شخصي کشش پيدا مي کنه که حتي شده

کوچکترين محبتي از جانبش ديده باشه..

و آرام تو اين مرحله قرار داشت..خواهرمهربون وساده ي من گول حرفاي پوچ و تو خالي و به ظاهر عاشقانه ي ارسلان و خورده بود..

با اينکه از همه طرف ذهنم درگير بود ولي هيچ وقت از خواهر و برادرم غافل نشدم..

آرام ديگه آرام ِ سابق نبود..نوعي بي قراري رو تو رفتارش مي ديدم..

از مدرسه که بر مي گشت بدون هيچ حرفي مي رفت تو اتاقش و تا صداش نمي زدم بيرون نمي اومد..

ساکت و گوشه گير شده بود و گاهي وقتي کتاب مي خوند بي دليل لبخند مي زد..

مي دونستم فکرش يه جاي ديگه ست..

حتي آرتام هم متوجه اين قضيه شده بود..

يه شب رفتم تواتاقش تا باهاش حرف بزنم..وقتي ديد جديم با من من و ترديد شروع کرد به تعريف کردن..

گفت که ارسلان براش نامه مي نويسه و از عشقش به آرام ميگه..هر روز بعد ازمدرسه همديگه رو مي بينن و ارسلان همونجا نامه رو بهش ميده..

با نفرت سرم و چرخوندم وبه صورتم دست کشيدم..

فقط خدا مي دونه تا چه حد از ارسلان بيزارم..

از تموم اون کسايي که توي نابودي زندگي ما نقش داشتند و پدر و مادرم با بي مسئوليتي خودشون خيلي راحت به اونا چنين اجازه اي رو دادن..

-تا مرز جنون پيش رفته بودم..حاضرم قسم بخورم که اگه ارسلان همون موقع دم دستم بود گردنش و خرد مي کردم..

آرام عصبانيتم و ديد..سرش داد زدم..گريه مي کرد..مي گفت اونم ارسلان و دوست داره..مي گفت عشق ارسلان و قبول داره..

هرچي بهش گفتم با زندگيت اينکارو نکن آرام..ارسلان اون کسي نيست که بتونه صادقانه عاشق دختري بشه قبول نکرد و محکم رو حرفش ايستاد..

گفت چون من غيرتي شدم دارم اينو ميگم..گفت ارسلان بهش گفته که نذار آرشام چيزي از اين موضوع بفهمه وگرنه مخالفت مي کنه چون منو قبول

نداره..

ولي من با چشم خودم شاهد ه*و*س بازي هاي ارسلان بودم و دوست نداشتم خواهر ِساده و زود باورم تو دامش بيافته..

رفتم سر وقتش و تا مي خورد گرفتمش زير مشت و لگد..اونم کم نمياورد ولي وقتي ديد کوتاه نميام گفت ديگه سمت خواهرت پيدام نميشه ولي اينطور نشد

و وقتي آرام و تعقيب کردم ديدم که هنوز باهاش رابطه داره..

خام ِ حرفاي ارسلان شده بود..

اومد پيشم و با عصبانيت و گريه گفت که حق ندارم تو زندگيش دخالت کنم..گفت از ديد اون ارسلان کاملا ايده ال ِ و همونيه که مي تونه خوشبختش کنه..

بهش گفتم بي خيال ِ ارسلان بشه و درسش و بخونه، اين ادم حتي ارزش فکر کردنم نداره چه برسه عشق ِ تو که انقدر پاک و مهربوني..

اما قبول نکرد..

بهش گفتم اگه بهت ثابت کنم چي؟..

مردد بود..ولي منو هم قبول داشت..مي دونست حرفي رو بي دليل نمي زنم..

قبول کرد..تنها به اين شرط که بهش ثابت بشه ارسلان ادم درستي نيست..

نفسمو با آه عميقي بيرون دادم..

حرارتي شديد سراتا پام و گرفته بود که انگار دارم تو کوره اي از اتيش ذوب ميشم..

حس عصبانيت و خشم و در عين حال ناراحتي که وجودم و پر کرده بود باعث مي شد هر لحظه حالم خراب تر از ايني که هست بشه..

دست دلارام و رو شونه م حس کردم..برنگشتم نگاش کنم..اصلا حال خوبي نداشتم..از ياداوري خط به خط گذشته م حس خوبي بهم دست نمي داد..

- پاي ليلا توسط پدرم به خونه مون باز شد..پدرم گفت که از حالا به بعد ليلا با ما زندگي مي کنه..يه دختر نسبتا زيبا و جذاب..

شک نداشتم که اونم چشمش دنبال ثروت پدرمه و به همين خاطر حاضر شده با وجود اين همه اختلاف سني ِ بينشون به عقدش در بياد..

تو خوش گذروني افراط مي کرد ولي تنها خوبي که داشت اين بود که کاري به کار ما نداشت ..

گاهي با من حرف ميزد .. هرچي بهش محل نمي دادم ول کن نبود..

هميشه از رنگ سياه متنفر بود..با ياداوري اينکه به خاطر نفرتم از اون هميشه تيره مي پوشيدم تا به خيال خودم اينجوري عذابش بدم پوزخند زدم..

ليلا همون کسي بود که با خيانتش وضعيتمون رو از چيزي که بود بدتر کرد..

شايد اگه مادرم مثل همه ي مادراي دنيا با نجابت زندگي مي کرد و عاشق بچه هاش بود الان آرام و کنارم داشتم و سرنوشت آرتام اونطور دردناک نمي

شد..

من به اين روز نمي افتادم و در حسرت خانواده اي که هيچ وقت نداشتم نمي سوختم..

اگه پدرم کمي مسئوليت پذير بود و به خانواده ش توجه مي کرد هيچ کدوم از اون اتفاقات نمي افتاد..

هر دوي اونا رو مسبب اصلي تموم اين حوادث مي دونستم..

--آرشام اگه مي خواي ادامه ش و ..

برگشتم و نگاش کردم..نگرانم بود..يه حس خوب بين اين همه احساس منفي..يه جور ل*ذ*ت داشت..

- من حالم خوبه..

--ولي چشمات اينو نميگه..

از روي غم لبخند زدم..

چشمام و بستم و باز کردم..

سکوت کرد..تو چشماش که زل مي زدم نمي تونستم لب از لب باز کنم..

براي همين صورتم و برگردوندم..

- به آرتام قضيه ي ارسلان و گفتم..اونم نتونست آرام و متقاعد کنه که اين کارش درست نيست..

نقشه م و باهاشون در ميون گذاشتم..

اينکه يه دختر رو بفرستم جلو و آرام عکس العمل ارسلان و ببينه..

مخالف بود ولي براي قبولي اين نقشه و ديدن نتيجه ش چاره ي ديگه اي نداشت..

نقشه همونطور که مي خواستم پيش رفت..ارسلان به حدي با اون دخترگرم گرفت که آرام يک لحظه ازشون چشم بر نداشت..

اون دختر تو ماشين ارسلان بود..

صحنه ي بوسيدنشون رو آرام با چشم خودش ديد..وقتي ارسلان اونو برد خونه ي خودش و........

اون دختر اينکاره بود پس مشکلي پيش نمي اومد..از طريق يکي از دوستام پيداش کرده بودم که فکر مي کردم براي اين کار مناسبه..

آرام همه چيز و ديد و يه کلمه هم حرف نزد..حتي گريه هم نمي کرد..

وقتي رسيديم خونه گفت که مي خواد استراحت کنه و خسته ست..بهش حق دادم..بايد با خودش خلوت مي کرد..

اون شب بابت اين قضيه حسابي حالم گرفته بود..

پدرم گفت که يکي از دوستان نزديکش يه مهموني ِ خاص ترتيب داده ليلا هم همراهش بود و به اصرار ليلا پدرم ازم خواست که منم همراهيشون کنم..

گفت که جووناي زيادي تو مهموني شرکت دارن و مي تونم اونجا سرم و گرم کنم..

تو فکر اين چيزا نبودم..ناراحته آرام بودم..با اينکه آرتامم پيشش بود..

نمي دونم چي شد که دقيقه ي آخر تصميم گرفتم همراهشون برم..

لب فرو بستم..رفتم و رو تخت نشستم..حضور دلارام و کنارم حس کردم..

شايد قسمت سخت گذشته ي من همينجا بود..

براي گفتنشون ترديد داشتم..

هميشه مي ترسيدم که وقتي خواستم از گذشته م بگم تو اين قسمت از زندگيم کم بيارم و ندونم بايد چکار کنم..

ترس از اين که با فهميدنشون اون و از دست بدم..

من گناهي نداشتم..مادرم و بي گناه نمي دونستم ولي حتي به زبون اوردنشم برام سخت بود..

اينکه مادرت يه ف*ا*ح*ش*ه باشه.

ولي.

- مهموني تا قبل از شام رسميت خودش و حفظ کرده بود ولي بعد از اون هر کس براي خودش يه گوشه مشغول شد..

مشروب سرو مي شد و کسي هم واسه خودش کم نمي ذاشت..

صداي خنده از گوشه و کنار قطع نمي شد..

نمي دونستم مادرمم تو مهموني حضور داره..از مدت طلاقشون 1 ماه گذشته بود..با اينکه دل خوشي ازش نداشتم ولي يه جورايي دلم براش تنگ شده

بود..

يکي از مستخدمين به طرفم اومد و کاغذي رو داد دستم..روش يه نوشته بود ( بيا طبقه ي بالا سمت راست راهروي اول اتاق چهارم) ..

با تعجب نگام و به طبقه ي بالا دوختم..نمي دونستم اين پيغام از طرف کيه..ولي کنجکاو بودم دليلش و بدونم..

طبق همون نوشته عمل کردم..

خيلي خوب يادمه که اون شب بارون مي اومد..صداي رعد و برق و واضح مي شنيدم، بالا سر و صدا کمتر بود..

از توي اتاق صداي زني رو شنيدم که با صدايي با عشوه و ناز همراه ِچند نفر مشغول حرف زدن بود..لاي در باز بود .. فضاي اتاق نيمه تاريک..

درو کمي بيشتر باز کردم..تعجبم از اين بود که اگه کسي تو اتاقه چرا درو باز گذاشته؟!..

فک منقبض شده م و محکم تر روي هم فشار دادم..

صورتم از اين همه حرارت سرخ شده بود و به نفس نفس افتاده بودم..

خدايا چقدر سخته..

حتي تصور کردن اون لحظه و به ياداوردنش برام عذاب اوره..

اي کاش براي هميشه تو سينه م نگهش مي داشتم و به زبون نمي اوردم..

انگار داشتم شکنجه مي شدم..

نمي تونم از دلارام بگذرم..

اون بايد همه چيزو بدونه..

اما نه..

همه چيز نه..

حالا نه........

صدام مي لرزيد..به وضوح مي ديدم که بغض تو گلوم هر لحظه داره سنگين تر ميشه..

اي کاش فقط صدام بود ولي همه ي وجودم از روي عصبانيت و خشم مي لرزيد ..

سعي داشتم بغضم و مخفي کنم..

سخت بود..

دلارام بازوم و چسبيد..اونم بغض داشت..صداش مي لرزيد: آرشام خواهش مي کنم بس کن..چرا اينجوري مي کني؟..

صدام گرفته بود: من خوبم دلارام..خوبم..

-- نه خوب نيستي..داري مي لرزي..آرشام....

دستم و رو دستش گذاشتم..دستش سرد بود..

اب دهنم و قورت دادم....برگشتم به گذشته..به اون اتاق لعنتي..

- رو تخت 5 تا مرد بودن..دو تا آباژور پايه بلند کنار تخت روشن بود..چهره ي هر 5 نفر برام اشنا بود..از دوستاي نسبتا دور پدرم بودن..من اونا رو مي

شناختم ولي اونا نه....

هر 5 نفر تاجر و ثروتمند..و يه زن.... با لباسي نيمه ب*ر*ه*ن*ه بين اونا نشسته بود و با ناز مي خنديد و حرف مي زد .. نگاهه ه*و*س* آ*ل*و*د*ه اون

مرداي پست فطرت به اندام زن خيره بود..

صداش توي گوشم زنگ مي زد..يه صداي آشنا..شک داشتم..

دستم رو دستگيره بود و مي لرزيد..

اون 5 نفر مست بودن و قهقهه مي زدن..

عرق سردي نشست رو پيشونيم ..سر خوردن ِ قطرات عرق و روي ستون فقراتم حس مي کردم..

منتظر بودم برگرده تا چهره ش و ببينم و مطمئن شم که خودش نيست و من دارم اشتباه مي کنم..

رعد و برق مي زد و صداي شرشر بارون با صداي خنده هاي دلبرانه ي زن عجين شده بود..

بالاخره برگشت و من اونچه که نبايد ببينم و ديدم..مادرم با صورتي غرق در ارايش از هميشه زيباتر شده بود و توي اون لباس نيمه ب*ر*ه*ن*ه* ي

مشکي جلوي اون 5 نفر با اون نگاه هاي وقيح، شوي سک*** راه انداخته بود..

يکي از اونا به بدنش دست کشيد..ناخداگاه چشمام و بستم و پلکام و رو هم فشردم..

دست چپم و مشت کردم..گوشه ي لبم و گزيدم..نفس نفس مي زدم..از زور خشم..نفرت..از صحنه اي که پيش روم بود و با چشماي خودم شاهد بودم..

با شنيدن صداي ناله چشم باز کردم..مادرم تو اغوش اون 5 نفر بود و............

سکوت کردم..صدام از شدت بغض مي لرزيد..

چقدر دردناکه که يه پسر شاهد عشق بازي مادرش با مرداي غريبه باشه..

غيرتي که تو وجودم مي جوشيد در حال لبريز شدن بود..

توي اون لحظه ارزوم اين بود از روي خجالت و سرافکندگي مرگم و هر چه زودتر ببينم..

مغزم قفل کرده بود..به روي هر تصميمي..

دلاارم ساکت بود..فشار خفيفي به دستش اوردم..

- نتونستم خودم و کنترل کنم وهمين که خواستم برم تو اتاق دستي نشست رو شونه م..تند برگشتم و نگاش کردم..

ليلا بود که با لبخند محوي رو لباش منو نگاه مي کرد..

اون زن پست فطرت..

از روي حسادت هر کاري انجام مي داد، اونم تنها به خاطر اينکه هر چه زودتر نابودي مادرم و ببينه..

اينکه چطور اون شب جلوي چشم پسرش حقير شد..

بازوم و گرفت و به زور منو از اتاق دور کرد..

ليلا اون شب بهم گفت که مادرم با 4 تا مرد ديگه هم رابطه ي پنهاني داره و يکي از اونا معشوقه ش ِ ..

وقتي اينو شنيدم داد زدم ..يادمه سيلي محکمي خوابوندم تو صورتش ولي يه نفر جلوم و گرفت که اگه اون نبود تيکه تيکه ش مي کردم..

مي خواستم همه ي حرصم و سر اون خالي کنم..

جنون پيدا کرده بودم..دست خودم نبود..

به کمک همون مرد جلوم و گرفت وگرنه اگه پام به اتاق مي رسيد معلوم نبود چه اتفاقي ميافتاد..

خون جلوي چشمام و گرفته بود..

ليلا اسم تک تکشون و بهم گفت..ولي اسمي از معشوقه ش نياورد..

به قدري عصباني بودم و به دنبال حقيقت که ازش نپرسيدم توي لعنتي اين همه اطلاعات و از کجا اوردي؟!..

امارش و گرفتم که کجا با اون مرد قرار داره..

فکرشم نمي کردم تو خونه ي ...کسي که مادر صداش مي زدم و..

مکث کردم..تو موهام دست کشيدم..

-اون شب رفتم ولي نتونستم چهره ي اون مرد و ببينم..پشتش به من بود و وقتي مقابل مادرم نشست ستون وسط هال مانع از ديدم شد..

وقتي صداي سگش و از تو باغ شنيدم مجبور شدم از روي ديوار فرار کنم..

همه ي حرفاي ليلا درست از اب در اومد..وقتي از خودش پرسيدم بهم گفت که دوست مادرمه ..دوستاي صميمي ..و همه ي اين اطلاعات و خود مادرم

قبلا در اختيارش گذاشته ..اما حالا هيچ رابطه اي با هم ندارن..

خواستم باور کنم ولي نتونستم..يه جاي کار مي لنگيد ..

برام مهم نبود..هراونچه که بايد مي ديدم و ديده بودم..

خواستم با پدرم حرف بزنم ولي فايده اي نداشت..پدرم همون موقع در مقابل مادرم احساس مسئوليت نمي کرد و حالا که کوچکترين ارزشي براش نداشت..

شبا کابوس مي ديدم..چهره ي همونايي که با مادرم بودن تو يه هاله اي از تاريکي..مثل يه سايه..

از همون شب تو مهموني خواب و خوراک ازم گرفته شد..

از ليلا نفرت داشتم..اونو توي اين ماجرا نقش اصلي مي دونستم..

اينکه مادرم به اين روز افتاد تقصير اون بود..

يه حسي بهم مي گفت ليلا نمي تونه يه ادم معمولي باشه..

اون لحظه داغ بودم و حاليم نبود که کسي مادرم و مجبور نکرده و به خواسته ي خودش تموم اينکارا رو انجام داده..

وضعيتم داغون بود ..

يه روز زد به سرم خواستم برم در خونه ش ولي بين راه بهم خبر دادن که آرام خودکشي کرده و الان تو بيمارستانه..

وقتي خودم و رسوندم که دير شده بود..

خواهرم، کسي که با حضورش تو زندگيم بهم آرامش مي داد چشماش و براي هميشه به روي اين دنياي پر از ريا و گناه بست و رفت..

نتونستم خودمو کنترل کنم..

قطره اشکي که ناخواسته نزديک بود روي گونه م بنشينه رو با فشار دادن انگشتم به روي چشمام جلوي ريزششون و گرفتم..

ده 10ساله که گريه نکردم..ياد گرفتم محکم باشم ولي حالا با به خاطر اوردن تک تک لحظه هاي نحس و شوم زندگيم نمي تونم کنترلي رو خودم داشته

باشم..

آرام خواهرم بود..خواهر مهربوني که قلب پاکي داشت..هنوز خيلي زود بود که بخواد اسير خاک بشه ..جوون بود..آرزوهاي زيادي داشت..

هميشه به باعث و بانيش لعنت مي فرستادم..

تو زندگيم کم از اين دنيا ضربه نخورده بودم..

صداي هق هق ريز دلارام به حال خرابم دامن مي زد و بغض تو گلوم و سنگين تر..

صدام مي لرزيد: با مرگ آرام خرد شدم..حس مي کردم يه پدرم که فرزندش و از دست داده..بي مسئوليتي کردم..نتونستم از آرامم مراقبت کنم..اون به

خاطر من مرد..من باعثش بودم و خودم و مقصر مي دونستم..

برام نامه نوشته بود و گذاشته بود تو اتاقم..وقتي نامه ش و باز کردم که لباس عزاش و به تن داشتم و چشمام پر از اشک بود..

تو نامه ش نوشته بود که ديگه نمي تونه اين زندگي و تحمل کنه..زندگي که از همون اول روي ناسازگاريش و نشونمون داد..

گفت که ارسلان و دوست داشته و هميشه خداروشکر مي کرده که حالا بعد از اين همه سختي و بي مهري يکي رو داره که اينطور دوسش داشته باشه..

ولي ازش خيانت ديده ..

نوشته بود که ديگه انگيزه اي واسه زنده بودن نداره..نه از پدر محبت ديده و نه از مادر..

نوشته بود مي خواد به خدا نزديکتر بشه شايد اون بهش بگه چرا زندگي رو انقدر برامون تلخ رقم زده؟..

نوشته بود اگه به خاطر ارسلان سرت داد زدم داداشي منو ببخش..اينو بدون هميشه دوست داشتم و دارم..مجبورم تنهات بذارم..

سرم و زير انداختم و چشمام و بستم..شونه هام زير بار اين همه درد و غم مي لرزيد..

دلارامم هق هق مي کرد و سرشو به شونه م تکيه داده بود..

آرامم..خواهر جوون و مهربونم، ندونست با رفتنش چقدر عذاب کشيدم..به خاطر بي مهري پدر و مادرم هيچ وقت اشک نريختم ولي به خاطر آرام و آرتام

يه گوشه مي نشستم و بي صدا به ياد خاطراتشون گريه مي کردم..

به خاطر دردناک بودنش..به خاطر تموم زجرايي که کشيدم هميشه از گذشته م فراري بودم..

طي اين 10 سال، سردي ِچشمام سدي شد تا جلوي اشکام و بگيرم..ولي گرمي اين اشکا کم کم داره يخ چشمام و ذوب مي کنه..

- با مرگ آرام و کابوساي شبانه م به يه مرده ي متحرک تبديل شدم..

وضعيت آرتام از من بهتر بود..اونم خواهر دوقلوش و از دست داده بود و اين براش سخت بود ولي فقط همين و مي دونست و کم کم بهش عادت مي کرد..

ولي من چي؟..مني که شاهد گناهکار بودن مادرم بودم..گناهي که هيچ بخششي درش جايز نبود..

مادرم تو مراسم آرام حاضر شد و شاهد نگاهه مملو از نفرت من به خودش بود..

وقتي اطرافمون خلوت شد رفتم پيشش ..هر اونچه که مي دونستم و از سر بيزاري بهش گفتم..

زار مي زد و چيزي نمي گفت..

با شونه هاي خميده از کنار قبر آرام بلند شد..سرش و زير انداخته بود..

فقط بهش گفتم چرا؟..چرا با ما اينکارو کردي؟..

نگام نکرد..گريه امونش نمي داد..ميون هق هقاش گفت که ايدز داره..گفت اون عوضيا بهش نظر داشتن و به خاطر اوناست که الان زندگيش و از دست

داده..

مي خواسته انتقام بگيره..وقتي از پدرم جدا شده فهميده ايدز داره..

به پدرم گفته و اونم ازمايش داده ولي اون مبتلا نشده..چون مدت زمان طولاني با هم رابطه نداشتن..

گفت زمان زيادي براي زنده بودن نداره..داره ميره فرانسه و ديگه هم به اينجا بر نمي گرده..

اون رفت..

شوک بزرگي بود..

و اينجا رازي وجود داشت که نمي خواستم دلارام از وجودش با خبر بشه..

بهش نگاه کردم..داشت اشکاش و پاک مي کرد..نوک بيني و چشماش قرمز شده بود..دلم خواست بغلش کنم..

اما جلوي خودم و گرفتم..دلم ضعف اون اغوش و داشت..حتم داشتم ارومم مي کنه..ولي به سختي روم و ازش گرفتم..

نمي دونم ترديد و تو چشماي سرخم ديد يا نه..

صدام و با تک سرفه اي صاف کردم..

-نموند تا ازش بپرسم..هنوز قانع نشده بودم..منو تو ابهامات گذاشت و رفت..

همه ي نفرتم از اون 9 نفر بود..کسايي که زندگيمون و به نابودي کشيدن..کسايي که به مادرم نظر داشتن..

اونا مبتلا نشدن چون مادرم نموند تا انتقامش و بگيره..گفت که اون شب در اون حد باهاشون نبوده..

هيچ نمي تونستم اينو تحمل کنم..در کنار درسم به دنبال راه چاره اي بودم..

هيچي از درس و دانشگاه نمي فهميدم ولي چون جزو دانشجويان نمونه بودم مي تونستم تا جايي خودم و بالا بکشم..

بايد جبران مي کردم..بايد مي موندم و مي جنگيدم..هدفمم همين بود..

رشته ي مهندسي کامپيوتر، رشته ي مورد علاقه م بود..

به خلباني هم علاقه ي زيادي داشتم..ولي گنجايشش و نداشتم..سفر با هواپيما و داشتن تمرکز در حين خلباني..

هيچ کدوم و تو خودم نمي ديدم..

به هواپيمايي که از سقف کلبه اويزون بود نگاه کردم..

عاشق خلباني بودم..

حس پرواز..

سبکبالي و رهايي از هر چيزي..

واقعا ل*ذ*ت *بخش بود..

هيچ وقت به اونچه که مي خواستم نرسيدم..

- نقاشي مي کردم..کابوس هاي شبانه م و به روي بوم مياوردم..همون سايه ها..تک تک برام تکرار مي شدن..تصوير مادرم..

نسبت به همه چيز سرد شده بودم..هيچ چيز تو زندگي رنگ و بوي خودش و نداشت..همه چيز برام سياه و کدر شده بود..

از همه نفرت داشتم..از همه..پدرم..مادرم..اطرافيانم..

چند ماه گذشت..پدرم گفت که داره واسه چند روزي ميره سفر کاري خارج از کشور..همون شهري که اقوامش ساکن بودن..

ليلا به بهانه اي همراهش نرفت ..اينکه مادرش مريض ِ و نمي تونه تنهاش بذاره..

در عوض پدرم از من و آرتام خواست توي اين سفر کنارش باشيم..مي دونستم به خاطر مرگ آرام کمي رفتارش نسبت به ما نرم شده ولي ديگه فايده اي

نداشت..قلب من نسبت بهش سرد شده بود و ديگه هيچ احساسي نداشتم..

ولي آرتام قبول کرد..منم مانعش نشدم چون حس مي کردم به اين تحول نياز داره..

به شب نکشيد خبر اوردن هواپيمايي که آرتام و پدرم توش بودن به علت نقص فني اتيش مي گيره و منفجر ميشه..

تو ليست پرواز هم اسماشون بوده و سوار هواپيما شدن..

با خدا قهر کرده بودم چون اونو هم مقصر مي دونستم..

از همون زمان با خودم عهد کردم که ديگه اسمش و نيارم..

ولي نتونستم..

خيلي جاها يادش مي افتادم اما با لجبازي اونو ناديده مي گرفتم..فکر مي کردم خدا رو فراموش کردم ولي وقتي ..........

سرمو چرخوندم سمتش..نگاهمون تو هم گره خورد..يه حس خوب تو قلبم..

دستش و گرفتم و انگشتاي ظريفش و لمس کردم..هيچي نمي گفت..فقط با اون چشمايي که نم اشک درش پيدا بود مظلومانه نگام مي کرد..از وقتي با

دلارام اشنا شدم و فهميدم هنوز زنده م و حق حيات دارم اروم اروم به وجود خدا پي بردم..

-همه ي اتفاقات شوم پشت سر هم..

گاهي باورم نميشه همه ي اين حوادث براي من و خانواده م اتفاق افتاده باشه..

پيش خودم ميگم مگه ميشه؟!..از همون اول تا به الان؟!..

از خدا گله داشتم..

با اين وجود من موندم و قلبي که، سخت تر از سنگ شد..

همه رو از دست داده بودم..ديگه کسي رو نداشتم که به عنوان خانواده بهش تکيه کنم..

بعد از يه مدت کوتاه ليلا سهمش و گرفت و رفت پي کارش..

تو فکر انتقام بودم..حالا که هيچ انگيزه اي واسه زندگيم نداشتم..يه جوونه 20 ساله با کوهي از مشکلات..

همون موقع بود که شايان اومد پيشم و باهام حرف زد..بهم گفت که حاضره راهنماييم کنه..گفت باهاش کار کنم و قسم بخورم که 10 سال کنارش مي

مونم و در مقابل دِيني که بهش دارم براش کار کنم..

کارايي که تنها از من بر مي اومد و کسي رو دستم بلند نمي شد..آرشامي که روزي قلب مهربوني داشت و به عشق خواهر و برادرش تو سينه ش مي

تپيد، تبديل شد به يه ادم سخت و نفوذ ناپذيري که همه ي سدها رو از سر راهش بر مي داشت..

وقتي درسم تموم شد بيشتر مواقع کاراي شرکت و مي سپردم دست شرکا و خودم با شايان همراه مي شدم..

ازهمون اول قانون خودم و بهش گفتم..اينکه ادم نمي کشم..به بچه ها کاري ندارم..اهل دختر و خانم بازي هم نيستم..

ولي 3 نفر و ناخواسته کشتم..قصد نابود کردن من و داشتن و نتونستم کاري کنم..دستم به خون، الوده شد و از اين بابت خودم و گناهکار مي دونم..

ازاون 9 نفر 8 نفر رو پيدا کردم ..قصدم اين بود هر کدوم که دختر داشت باهاشون طرح دوستي بريزم و با احساساتشون بازي کنم و در اخر که ازشون

سواستفاده کردم رهاشون کنم..ولي حاضرم قسم بخورم که حتي دستمم به تن و بدنشون نزدم..چشم به جسمشون ندوخته بودم فقط با روحشون کار

داشتم..

مي دونستم هر ادمي از نظر روحي بالاترين اسيب و مي بينه که حتي جسم هم نمي تونه اون درد رو به اين شفافي حس کنه..

مي دونستم بايد از نقطه ضعف طرفم استفاده کنم تا به هدفم برسم..

خوشبختانه يه جا شانس باهام يار بود که همه شون يک يا دو تا دختر و داشتن..در غيراينصورت بايد يه فکر ديگه مي کردم..

نفر نهم دلربا بود اونم به اين خاطر که منو ياد مادرم مينداخت..با همون بلند پروازي ها و اينکه خيلي راحت با وجود عشقي که به ظاهر به من داشت به

خاطر اهدافش همه چيز و ناديده گرفت..

من علاقه اي بهش نداشتم و تموم توجهم از روي همين شباهت بود و حدسم در موردش کاملا درست از آب در اومد..

باهاش مثل بقيه رفتار نکردم ولي خودش نخواست کنار بکشه..

بارها خواستم اونو از سرم باز کنم ولي نتونستم..

اون با سياست خاصش هر لحظه به من نزديک تر مي شد..

هر روز بيشتر از قبل شاهد شباهت هاي اخلاقي اون دو نفر به هم بودم..

و دليل اصلي که خواستم ازش انتقام بگيرم همين بود..

بعد از مکث کوتاهي دلارام دستش و از زير دستم بيرون کشيد..نتونستم نگاش کنم..بهش حق مي دادم..

ولي هنوز کنارم بود..

اب دهنم و قورت دادم و چشمامو بستم و باز کردم..به صورتم دست کشيدم..

- اون 8 نفرکه از دوستان پدرم بودن و با مادرم رابطه داشتن زياد از نزديک منو نديده بودن..چون نه تو محافلشون ظاهر مي شدم و نه باهاشون حرف

مي زدم واسه همين شناخته زيادي رو من نداشتن..

جدا از اون مرد که معشوقه ي مادرم بود..

وقتي به کمک شايان همه ي دارايي پدرم و فروختم از نو شروع کردم و کارخونه ي جديد تاسيس کردم ..کارخونه ي خريد و فروش و ساخت قطعات

کامپيوتري ِ پيشرفته..

«نسب» رو از فاميليم حذف کردم..همه فکر مي کردن تنها بازمانده ي خانواده ي تهراني نسب رفته خارج و ديگه بر نمي گرده ولي اين ذهنيت رو من به

کمک شايان براي همه شون ساختم..

و يه جور ديگه بهشون نزديک شدم..سال ها گذشت تا تونستم خودم و اماده کنم..

با ارسلان رابطه ي خوبي ندارم به خاطر خواهرم..

اگه مي بيني هنوز زنده ست و داره نفس مي کشه بدون که تمومش به خاطر شايان ِ..

ولي حالا ديگه اوضاع فرق کرد..ديگه اون آرشام سابق نيستم..

مطمئن باش اگه 1 روز از عمرم باقي مونده باشه بالاخره ازش انتقام خون خواهرم و مي گيرم..

آرام پاک بود و لياقتش اين نبود که به خاطر وجود ننگ و کثيف ارسلان نصيب خاک بشه..

نمي تونم به گذشته برگردم ولي مي خوام از اين به بعد بدون دغدغه زندگي کنم..واقعا خسته شدم..

نگاش کردم..

صورتش از اشک خيس بود و دستاش و با استرس تو هم فشار مي داد..

چشماي خاکستري و آرومش در اثر گريه سرخ شده بود..

اخمام و تو هم کشيدم..طاقت نداشتم ببينم..

سرم و زير انداختم ..

لحنم آروم بود..

- هنوز دنبال نفر دهم مي گردم..دلربا نفر نهم بود که ازش گذشتم..اون 8 نفر رو پيدا کردم و همه رو يه جا جمع کردم..

بعضياشون تغيير کرده بودن ..ولي هنوز تعداديشون خلق و خوي گذشته رو تو خودشون داشتن..

وقتي شنيدم که چندتا از اون دخترا به خاطر کار من خودکشي کردن ياد آرام افتادم..گذشته جلوي چشمام جون گرفت..

وقتي جسم سردش و تو اغوشم گرفتم و تو گوشش با گريه مي ناليدم و حرف مي زدم..

ولي اين دخترا جون سالم به در برده بودن..

ولشون کردم ولي قبل از اون جوري به وحشت انداختمشون که هر گناهي تو گذشته مرتکب شده بودن و 100 بار جلوي چشماشون اوردم..

من اون کسي نبودم که بخوام مجازات کنم..فقط مي خواستم انتقام بگيرم ولي خدا خيلي وقت پيش اينکارو کرده بود..اونا هر کدوم تقاص کارشون و پس

داده بودن..هر کدوم به نوعي..

بازم وجودش و حس کرده بودم..اينکه اگه من فراموشش کردم اون هيچ وقت تنهام نذاشت..

اي کاش تا اينجا پيش نمي رفتم و همه چيز و به خودش سپرده بودم ..اي کاش هيچ وقت فکر انتقام به سرم نمي زد و خدا رو از ياد نمي بردم، تا حالا

اينقدر احساس گناه نکنم..

خود کرده را تدبير نيست..خودم خواستم تا به اين روز بيافتم..پس حق گله کردن ندارم..

توي اين مدت از شايان کاراي درستي نديدم..خيلي جاها خواست بهم نارو بزنه ولي نتونست..

بالاخره يه روز اين بازي رو تمومش مي کنم..

خاطراتم و تو يه دفتر ثبت کردم و پيش خودم نگه داشتم..

يه دفترچه ي کوچيک که مال آرام بود..به يادگار با خودم داشتم و هر اونچه که به ذهنم مي رسيد و درش يادداشت مي کردم..

صداش خشک بود..اما سرد نبود..هنوزم بغض داشت..

-- و اين صليبي که هميشه به گردنته..........

به گردنم دست کشيدم..صليب و لمس کردم..

- اين گردنبند يادگار پدرمه..قبل از سفرش بهم داد..از وقتي تصميم گرفتم مثل خودش سرسخت و مغرور باشم اينو به گردنم انداختم..

مکث کردم..بدون اينکه نگاش کنم..

-حالا تو از گذشته ي من با خبري..مي دوني چيا به من گذشته و چه گناهاني رو خواسته و ناخواسته تو زندگيم مرتکب شدم..

ازت مي خوام در مورد همه شون خوب فکر کني..

تصميمت هر چي که باشه قبول مي کنم..

بلند شدم و راه افتادم سمت در..تو درگاه ايستادم..سرم و بلند کردم و نفس عميق کشيدم..

ترسي مبهم تو دلم بهم اجازه نمي داد قدم بعدي رو بردارم..

مي ترسيدم از دستش بدم..

فقط اونو داشتم..

اون انگيزه ي من براي ادامه ي اين زندگي بود..

دلارام کسي بود که تونست قلب يخ زده م و گرم کنه..

صورتم و به حالت نيمرخ، سمتش برگردوندم..

و لحني که گرفتگي صدام و به وضوح نشون مي داد..

-ازت مي خوام اين مدتي که با هم بوديم و به ياد بياري..دوست دارم به همه چيز خوب فکر کني ..به تموم حرفام..به گذشته م ..به کارايي که کردم..ازت

مي خوام تصميم عجولانه نگيري..از حالا به بعد مي خوام دنبال آرامش باشم..اونو کنار تو پيدا کردم..آرامش از دست رفته م و تو بهم برگردوندي..پس...

نمي تونم بهش بگم..

حس مي کنم هنوزم بايد سکوت کنم..

بدون هيچ حرفي از در کلبه بيرون رفتم..

« دلارام»

با پشت دست اشکامو پاک کردم..ازهمون موقع که شروع کرد هر لحظه در حال تجزيه و تحليل گفته هاش بودم..

احساس گرماي شديد اذيتم مي کرد..گره ي شالم و باز کردم ..از زور گرما احساس خفگي بهم دست داد..

سردي زنجيرو به روي دستم حس کردم..تو مشتم گرفتم و فشردم..

از جام بلند شدم و رفتم تو درگاه ايستادم..پايين پله ها کمي با فاصله از کلبه آتيش روشن کرده بود و کنارش نشسته بود..

نگاهه خيره ش به اتيش نشون مي داد تو فکر ِ ..

از کلبه بيرون رفتم ..درست رو به روش کنار آتيش نشستم..هر دو سکوت کرده بوديم..

چند لحظه گذشت..

صدام مي لرزيد..

گرمم بود و گرماي اتيش حالم و بدتر مي کرد..

چرا داغ شدم؟!..

- مي خوام چند تا سوال ازت بپرسم..مي تونم؟..

نگاش و از آتيش گرفت..يه چوب نسبتا باريک تو دستش بود و با همون چوب، هيزما رو زير و رو مي کرد..

صداي سوختن چوبا و شعله ور شدن آتيش سکوت بينمون و برهم مي زد..

سرش و تکون داد..

لبامو با نوک زبون تر کردم..

اب دهنم و قورت دادم ..نگاهم و به شعله هاي آتيش دوختم..

- چرا حس مي کنم همه ي گذشته ت اون چيزي نيست که برام گفتي؟!..

--اين چه سواليه؟!..

نگاش کردم..چشم ازم گرفت و به اتيش نگاه کرد..

«آرشام»

دلارام با سوال غيرمنتظره اي که پرسيد شوکه م کرد..

سعي کردم اروم باشم..نفس عميق کشيدم ..

- من همه چيزو برات گفتم..موضوع ِ ديگه اي نمونده ..

با سرسختي تمام گفت: ولي من مطمئنم..وسطاي داستان تا قبل از اينکه به قضيه ي مادرت برسي همه چيزو مو به مو تعريف مي کردي ولي از اونجا به

بعدش و خلاصه کردي..ديدم که چطور آشفته شدي..حالا که قصد داري حقايق زندگيت وبرام بگي مي خوام که همه چيزو بگي..

کلافه از کنار اتيش بلند شدم ..

-نمي تونم..تا همينجاشم دارم عذاب مي کشم..

با بغض جوابم و داد..

-من نمي خوام تو رنج بکشي آرشام..به خدا قصدم اين نيست ولي دوست دارم هرچي که تو دلت داري رو بريزي بيرون..اينجوري هم من مي تونم درست

فکر کنم و هم تو سبک ميشي..تا کي مي خواي سکوت کني؟!..

با حرص خاصي به تيکه چوبي که جلو پام بود لگد زدم و با خشم به دلارام نگاه کردم..

-دلارام تو از گذشته ي من فقط همينايي رو مي دوني که برات گفتم..اگه همه چيزو نگفتم لااقل حرف دروغي هم از جانبم نشنيدي..

- پس اشتباه نکردم تو داري يه چيزي رو پنهون مي کني..

با خشم و عصبانيت غيرقابل کنترليداد زدم: آره..آره چون حتي نمي خوام به زبون بيارم..چرا حاليت نيست دلارام؟..تا همينجا تونستم خودم و کنترل کنم بس

نيست؟..

اشک تو نگاهه افسونگرش حلقه بست..

چشماش و بست وسرش و تکون دادم ..معصوميت چهره ش دلم و به درد اورد..

ريتم نفسام نامنظم بود..

وقتي صداي گرفته و غمگينم و شنيد چشماش و اروم باز کردم..

-- چي بهت بگم؟..چي رو مي خواي بدوني؟..اينکه از اسم و رسم واقعيم هيچي نمي دونم؟..اينکه از اسم و نام خانوادگيم فقط اسمم و به خاطر دارم ؟.....

و بلندتر همراه با همون بغض لعنتي داد زدم: اينکه من آرشام تهراني نسب نيستـــــم؟؟!!..

مات و مبهوت نگام کرد..

با صدايي که رفته رفته ارومتر مي شد و بغض تو گلوم رو واضح تر نشون مي داد ادامه دادم: خيلي خب، حالا که دلت مي خواد بدوني پس گوش کن..

من فقط آرشامم..

من پسر فرهاد تهراني نسب تاجر بزرگ و ثروتمند نيستم..

من پسر همون مردي هستم که همه اون رو به چشم معشوقه ي مادرم مي شناختن..

من پسر کسي هستم که ازش هيچ اسم و فاميلي ندارم..

مادرم منو به دنيا اورد ولي نه از فرهاد ..

قبل از اينکه به عقد فرهاد در بياد با اون مرد ازدوج کرد..1 ماه بعد از عروسي اونو تنها گذاشت..

زندگي که بر پايه ي عشق شروع شده بود يه شبه نابود شد..

به اجبار پدرش غيابي طلاق مي گيره..

وقتي با فرهاد ازدواج کرد که منو باردار بود..

با هزار بدبختي و پارتي بازي منو از چشم خانواده ي شوهرش پنهون مي کرد..

فرهاد از روي علاقه با مادرم ازدواج نکرد تنها به خاطر موقعيته شغليش و اينکه پدربزرگم در قباله انجام کارهاي خلاف و پارتي بازي که توي اين کار

ميشه گفت حرفه اي به حساب مي اومد ازش مي خواد با دخترش که مادر من بود ازدواج کنه ..

فرهاد براي اينکه از مقام و منصبش چيزي کم نشه هيچ وقت نزديک کاراي خلاف نمي شد ولي حالا با وجود اين معامله از همه نظر مي تونست خودش و

تامين کنه چرا که پدربزرگمم کم از اون پول و ثروت نداشت..

تو تجارت با هم شريک بودن و هردو با وجود اين وصلت سود خوبي به جيب مي زدن..

فرهاد ِمتشخص و خوش تيپ و ثروتمند..نظر هر دختري رو به راحتي جلب مي کرد و مادرم رفته رفته به خاطر ثروت و مقام فرهاد حاضر شد به عقدش

در بياد..

ولي نبود ِ محبت تو زندگي مشترکشون باعث ميشه هر روز از هم فاصله بگيرن..زندگيي که بر پايه ي يک معامله شروع شد نه از روي علاقه..

کنار آتيش زانو زدم..

سرتا پام مي لرزيد..دستام و به زانوم گرفتم و کمي به سمت آتيش مايل شدم ..

کف دستام و به روي چشمام فشار دادم..لعنتي..

آرشام هنوزم بايد مغرور باقي بمونه..

بايد سرسخت بودنش و حفظ کنه..

دستامو اوردم پايين و نگام و که اشک درش حلقه بسته بود به شعله هاي رقصان ِ آتيش دوختم..

دلارام حال خرابم و که ديد سکوت کرد..

ازش ممنون بودم..به اين سکوت نياز داشتم..اينکه تو حال خودم باشم و حرفاي تلنبار شده ي رو دلم و بريزم بيرون..

- ليلا دوست به ظاهر صميمي مادرم خيلي راحت بهش خيانت کرد..و اين درست زماني بود که پدر واقعي من بعد از مدت ها برگشته و مي خواد با مادرم

رابطه ي عاشقانه ي گذشته ش و از نو شروع کنه..

اون زمان من بچه بودم و چيزي حاليم نبود..

ليلا عاشق فرهاد ميشه..

من سن واقعي اون و بهت نگفتم در حالي که ليلا تقريبا هم سن مادرم بود ولي با چهره اي شاداب تر..

به فرهاد نزديک ميشه و با ترفند هاي زنانه خيلي راحت اونو خام خودش مي کنه و اين در صورتيه که رابطه ي دوستيش و با مادرم حفظ مي کنه..

اونم از همه جا بي خبر بهش اعتماد داشت..

از فرهاد روز به روز بيشتر فاصله مي گرفت که مقصر هر دوشون بودن و از طرفي با وجود عشق قديميش که ازش يه پسرم داشته بهش نزديکتر

ميشه..

اون مرد براي دومين بار مادرم و فريب داد..ميگه که مجبور بوده ترکش کنه..مادرم و ترغيب به طلاق مي کنه تا بعد از جدايي باز با هم ازدواج کنن ولي

مادرم به خاطر آرام و آرتام قبول نمي کنه..

با اين حال رابطه ش و با اون مرد قطع نمي کنه..چون حس مي کرده که هنوز عاشقش ِ و مي تونه اشتباهات گذشته ش و ببخشه..

دوستاي پدرم تو مهموني مادرم و مي بينن ..با وجود متاهل بودن چشم به زني داشتن که هم شوهر داشت و هم بچه ..

دقيقا تو يه فاصله ي مشخص شده دل ه*و*س بازشون و به مادرم نباختند بلکه هر کدوم با نقشه اي حساب شده قصد به دست اوردن اون و داشتن..

مادرم زن فوق العاده زيبايي بود و مي تونست به راحتي دل هر مردي رو به دست بياره..البته جز فرهاد که هيچ وقت نخواست عاشقش باشه..

اون 8 نفر به هر طريقي قصد برقراري رابطه با مادرم و داشتن..ولي اون تموم مدت با ترس و وحشت از دستشون فرار مي کرد..

حتي يه بار به فرهاد ميگه که ديگه اونا رو تو خونه راه نده ولي برخلاف تصورش اون قهقهه مي زنه و ميگه که مادرم خودشيفته ست و توهمه اينو

داره که همه ي مردا بهش نظر دارن..

خيلي وقتا ساده از موضوعي گذشتن مي تونه عواقب بد و ناخوشايندي رو در پي داشته باشه..مثل فرهاد که هيچ وقت نخواست باور کنه مادرم ناموسشه

و ما بچه هاش..

گرچه من از رگ و ريشه ش نبودم ولي هميشه اون و به چشم پدرم مي ديدم..

رشته اي به نام محبت بين دريا و فرهاد وجود نداشت تا اونا رو بهم پيوند بده..

مي ديد که فرهاد تا چه حد نسبت بهش بي توجهه و به همين خاطر با خودش و زندگيش لج کرد..

اونم افکارش مثل فرهاد بود..به جاي اينکه به فکر بچه هاش باشه و اينده شون براش مهم باشه راهي رو در پيش گرفت که هيچ برگشتي درش نبود..

بد کرد..با من و بقيه بد کرد..

اين راهش نبود و اي کاش يه جو علاقه تو وجودش نسبت به ما داشت و پول و زيبايي رو ملاک خوشبختيش قرار نمي داد..

اشتباه کرد..

اون از زيباييش براي انتقام گرفتن از مرداي ه*و*س* ب*ا*ز استفاده کرد..

وقتي که فهميد رسيده ته خط و ديگه راه برگشتي نداره..

کلافه تو موهام دست کشيدم و به اسمون شب خيره شدم..

بهش نگاه نمي کردم..نمي تونستم....

هيچ وقت نخواستم دل کسي برام بسوزه..

هميشه دنبال ارامش بودم ولي نذاشتم کسي با دلسوزي نگام کنه..

مي دونستم دلارام همچين دختري نيست ولي اونم يه ادم ِ ..

--آرشام من..

دستم و بلند کردم و بدون اينکه نگاش کنم گفتم: بذار بگم دلارام..فقط بذار بگم......

سکوت کرد..

نفسم و عميق و سنگين بيرون دادم..

- يه شب ميره خونه ي اون مرد که حتي نمي خوام اونو پدر خطاب کنم، از سر ناراحتي درخواست خوردن مشروبش و قبول مي کنه..

هردو مست مي کنن و ديگه تو حال خودشون نبودن..اون شب اتفاقي که نبايد بيافته ميافته و مادرم غافل از اينکه اون مرد مبتلا به ايدز ِ فرداش با حالي

زار و خسته نادم از کاري که کرده بر مي گرده خونه..

وقتي مي فهمه که خودش موضوع و با مادرم در ميون ميذاره..

ميگه که از زور مستي نمي دونسته داره چکار مي کنه..اينکه نبايد باهاش رابطه داشته باشه و..

مادرم ناراحت بوده که چرا زودتر متوجه نشده و اون مرد در جوابش ميگه که چون نمي خواستم به اين دليل ترکم کني..

از جام بلند شدم و شروع کردم به قدم زدن..

دستم و تو جيبم فرو بردم و با خشونت خاصي که رفتارم کاملا اينو نشون مي داد به سنگ ريزه هايي که جلوي پام بود لگد زدم..

- وقتي مي فهمه نابود ميشه .. باعث و بانيش کسي جز معشوقه ش نبوده..

مردي که هميشه عاشقش بود..بهش ميگه که تازه 2 سال ِ مبتلا شده و اون هم به خاطر رابطه با يه زن هر جايي..

مي فهمه که ديگه آخر خطه..و اين درست زمانيه که ليلا از مشکلش باخبر بوده و از اين فرصت سواستفاده مي کنه..

بالاخره با فرهاد عقد مي کنن اونم به دور از چشم مادرم..

از فرهاد جدا ميشه..

مادرم به فرهاد علاقه اي نداشت ولي از خيانت دوستش ناراحت بود..از زندگي مي بره و مي خواد از همه ي مرداي ه*ي*ز* و ه*و*س باز انتقام بگيره..

فکر مي کنه رسيده آخر خط مي خواد تا اونجايي که مي تونه خودش و به مردايي که قصد خيانت دارن و چشمشون دنبال زناي متاهل ِ نزديک کنه..

ولي اون شب من متوجهه قضايا ميشم..ليلا مي خواست خرد شدن مادرم و ببينه اونم جلوي پسرش که همينطورم شد..

يه حسادت همراه با بي مسئوليتي زندگيمون و به گند کشيد..

مادرم شکست وقتي که فهميد من از همه چيز خبر دارم..

بعد از چند روز يه پاکت به دستم رسيد..

توي پاکت يه نوار بود و يه نامه..همه چيز و با صداي خودش ضبط کرده بود..و توي نامه ازم خواسته بود که حلالش کنم..

گفته بود تو زندگيش مرتکب گناه شده و از خدا مي خواد اونو ببخشه..

مدتي بعد از فرانسه برام نامه اومد، يکي از دوستان مادرم اونو فرستاده بود ..

نوشته بود که دريا مرده..

با شوک اين خبر رفتم فرانسه تا ببينم حقيقت داره يا نه..

دوستش مي گفت هر روز غروب مي نشسته کنار پنجره و با گريه زل مي زده به اسمون و زير لب با خودش حرف مي زده..

مي گفت زن بيچاره از غصه دق کرد و با وجود بيماريش دووم نياورد..

از همون روز رابطه ي من با ليلا سرد شد..نگام بهش از سر نفرت بود و کينه اي که ازش تو دلم داشتم..

وقتي فهميدم فرزند واقعي فرهاد نيستم تا يه مدت رفتم شمال و با هيچ کس حرف نزدم..

فقط مي خواستم فکر کنم..به همه چيز..به تموم اتفاقاتي که پشت سرهم برام افتاده بود..

هنوزم خودم و آرشام تهراني نسب مي دونستم..حاضر نبودم به اسم و رسمم شک کنم..

مادرم نه توي نوار و نه توي نامه ش هچ چيز از پدر واقعيم نگفت..

ظاهرا همه ي مدارک مربوط به اون و از بين برده بود..هنوزم نمي دونم زنده ست يا مرده..

گرچه به زنده بودنش شک دارم ولي دست بردار نيستم و تا پيداش نکنم حتي مرده ش و اروم نمي شينم..

فهميدن اين موضوع شوک بزرگي رو بهم وارد کرد ولي مشکلات من تو زندگي يکي دو تا نبود ..

عمومحمد و بي بي تو ويلاي مادرم زندگي مي کردن..وقتايي که مي رفتيم ويلا بي بي آشپزي مي کرد و عمومحمد به درختا مي رسيد..

اون موقع بچه هاش زنده بودن ..

اون ويلا منو ياد خاطره هاي تلخم مينداخت..براي همين فروختمش..سندش به نامم بود..اون موقع که مادرم به نامم زد تعجب کردم که چرا من؟!..ولي

حالا دليلش و مي دونستم..

بي بي گفت که مي خوان برگردن روستا..قبول کردم ولي هيچ وقت ازشون غافل نشدم..کسي از وجود اونا باخبر نبود..

و بقيه ي ماجرا همونايي ِ که برات تعريف کردم..

نگاه دلارام گرفته بود ..و صداش سنگين و پر از بغض ..

-باورم نميشه..واقعا گذشته ي عجيبي داري..

پوزخند زدم..

-- زندگي من تلخ تر از زهر ِ ..

-حتي الان؟!..

تو چشماش خيره شدم..اشک رو خاکستر چشماش برق مي زد....نه..الان ديگه نه..

- هميشه بر خلاف ظاهر سرد و خشکم به دنبال آرامش بودم..کاراي شايان عصبيم مي کرد..اگه پاي اجبار وسط نبود نه خودش و زنده ميذاشتم نه ارسلان

ِ پست فطرت و که خواهرم و به روز سياه نشوند..

ولي با اين حال سياستم و حفظ کردم..براي رسيدن به هدفم بايد خيلي جاها نقش بازي مي کردم..ياد گرفته بودم که چطور يه بازيگر حرفه اي باشم..

مکث کردم و بدون اينکه نگاش کنم ادامه دادم: وقتي کنارت بودم وآرامش نگاهت و مي ديدم ياد آرام ميافتادم..تو شيطنت مي کردي ولي اون هميشه

ساکت بود..وقتي اسمت و شنيدم به حرکاتت دقيق شدم..درست به معناي اسمت بودي..

با نگاهي پر گلايه زل زد تو چشمام ..

- پس منو کنار خودت نگه داشتي چون من تو رو ياد خواهرت ميندازم؟!..

محو صورتش شده بودم که با اخماي در هم به آتيش زل زده بود و حتي پلک هم نمي زد..

همه چيز اين دختر خواستني بود..

صدام و که شنيد سرش و بلند کرد..

هر لحظه بيشتر حس مي کردم که بهش نياز دارم..

-اون ارامش ِ پاکي که من دنبالش بودم اره..اون و تو هر دوي شما مي ديدم..ولي..........

-- ولي چي؟!..

درگير نگاهه افسونگرش بودم..

نمي خواستم چشم از اون چهره ي دلنشين که حالا يه نوع معصوميت رو توش مي ديدم بردارم..

- تو يه دختر خاصي..حتي طرز نگاهت..تموم حرکات و رفتارت..در عين حال که مي توني منبع آرامشم باشي خيلي راحتم مي توني درونم و طوفاني کني..

دقيقا مي دوني چه کاري رو تو چه زماني انجام بدي..همينم تو رو براي من خاص کرده..

لبخند زد..با لبخند چهره ش دلنشين تر مي شد و هر بار تپش هاي قلبم وکوبنده تر تو سينه م حس مي کردم..

ديگه طاقت نداشتم..

- تصميمت و گرفتي؟..

لبخندش اروم اروم محو شد..

بعد از سکوت کوتاهي جوابم و داد:هنوز سوالام تموم نشده ..

- بپرس، مطمئن باش بي جواب نمي موني..

-- تو گذشته ت چيز خاصي نديدم که بخوام بگم نميشه ازش گذشت.....

نگاهه دقيقي به چهره ش انداختم که محکم ادامه داد: کاري که با اون دخترا کردي واسه م قابل هضم نيست..نمي تونم درکت کنم که به خاطر انتقام از

پدراشون با زندگي و اينده شون بازي کردي..واسه اين چه توضيحي داري که قانع کننده باشه؟..

اخمام و کشيدم تو هم..

حدس مي زدم مشکلش با کدوم قسمت از گذشته م باشه..

- من براي نابود کردن اون ادما بايد نقطه ضعفشون و در نظر مي گرفتم..اون زمان حس انتقام جوييم منطقم و ازم گرفته بود..هيچ وقت با کلک و زبون

چرب و نرم اون دخترا رو به سمت خودم نکشيدم..با ميل و خواسته ي خودشون بهم نزديک مي شدن..نمونه ش شيدا که تو برقراري رابطه اولين قدم و

اون برداشت..

مي خواستم از سرنوشتم انتقام بگيرم..از سرنوشتي که چيزي جز تلخي و نفرت و کينه براي من نداشت..

از هر کسي که باعث و باني نابودي زندگيم بود..

بعد از مرگ فرهاد و آرتام هنوز چهلمشون سر نشده بود که ليلا تصادف مي کنه و توي اين حادثه جفت پاهاش و از دست ميده..

خوشحال بودم که بالاخره تقاص کاراش و پس داده ..

تو اين کار من دستي نداشتم..

از شايان به خاطر هوس بازياش و اينکه حتي به زناي شوهردارهم رحم نمي کرد متنفر بودم..ولي مجبور بودم تحملش کنم..

گاهي زندگي بهت دو راه واسه انتخاب بيشتر نميده..

انتخاب اول بهت فرصت ميده بموني و با انگيزه براي هدفت مبارزه کني..

و انتخاب دوم، بازم فرصت موندن بهت ميده ولي اينجا ديگه هيچ انگيزه اي براي ادامه ي زندگيت نداري ..چون حس مي کني به پوچي رسيدي..

درست همون حسي که من داشتم وشايان با حرفايي که بهم زد باعث شد به فکر انتقام بيافتم..

هيچ کدوم از اين اتفاقات تصادفي نبود..

فرهاد به خاطر موقعيت ماليش دشمن زياد داشت..

چون خيلي وقتا مي ديدم که خطرات ِ احتمالي از جانب دشمناش و تو خونه مطرح مي کرد..

سعي داشت به ما بفهمونه که بيشترمراقب خودمون باشيم..

گرچه سرنخي پيدا نکردم ولي هنوز هم به اون اتفاق مشکوکم..

منتظر بودم چيزي بگه..

ولي انگار واسه پرسيدنش ترديد داشت..

نگاهش و تو چشمام دوخت و با لحن ارومي گفت:از کارايي که توي اين 10 سال کردي پشيموني؟..

جدي و محکم جوابش و دادم: شايد نشه اسمشو پشيموني گذاشت..ولي احساس گناه مي کنم..هميشه خودم و يه گناهکار مي دونستم فقط به دو دليل..فريب

اون9 نفر که دلربا هم جزوشون بود و..3 نفري که ناخواسته به دستم کشته شدن..نخواستم که يه قاتل باشم ولي براي رسيدن به هدفم بايد زنده مي موندم

و از خودم دفاع مي کردم..اونا ادماي درستي نبودن..

-- ولي من نمي تونم مثل تو انقدر ساده ازش بگذرم..به نظرم تو اول بايد قبول کني که مرتکب اشتباه شدي..اينکه ميگي قبول داري گناهکاري درست ولي

هنوز احساس پشيموني نمي کني..

با لحني که خشونت درش به وضوح پيدا بود گفتم: مي خواي حس ندامت و تو چشمام ببيني؟!..اگه بگم پشيمونم چي ميشه؟..

من حق تصميم گيري رو بهت دادم..

تا حالا از رازي که تو زندگيم داشتم با کسي حرف نزدم.. ولي تو رو از بقيه سوا مي دونستم..

بهت گفتم فهميدم کارم درست نبوده و نبايد با زندگي اون دخترا بازي مي کردم..

گفتم اون 3 تا قتلي که انجام دادم و به گردن مي گيرم و به خاطر نجات جون خودم اون کارو کردم..با شايان همکاري کردم چون بهش نياز داشتم..

اگه شده يه لحظه خودت و جاي من بذاري مي توني درکم کني که چرا اينکارا رو انجام دادم..

بدون هيچ حرف اضافه اي فقط مي خوام بهم بگي..

دو 2 تا راه پيش رومون هست..يا همينجوري که هستم قبولم مي کني و باهام مي موني يا اگرم نمي توني با من و گذشته م و کارايي که انجام دادم کنار

بياي..مي توني بري و پشت سرتم نگاه نکني..

فقط وقتي رفتي بدون من بازم سر حرفم هستم و ديگه نمي خوام به همون آرشام سابق برگردم..گرچه ديگه اميدي ندارم ولي اگه زندگيم به 2 روز ختم

بشه مي خوام توي اين 2 روز جوري زندگي کنم که ازاد باشم..

به دور از گناهاني که تا به الان مرتکب شدم..مي خوام فراموش کنم..

روي کمکت حساب کرده بودم ولي تو هم حق داري که براي اينده ت تصميم بگيري..

مطمئنا زندگي در کنار مردي مثل من که همه چيزش و حتي هويتش و باخته اسون نيست..

تصميمت هرچي که باشه قبول مي کنم..

«دلارام»

نتونستم جلوي زبونم و بگيرم..

خودمم ترديد داشتما ..

اما..

نتونستم ساکت بمونم..

-ولى من نمى تونم با اين مسائل كنار بيام..

با همون اخمى كه رو صورتش بود سرش و تكون داد ..از آتيش فاصله گرفت..

به تنه ى يكى از درختا تكيه داد..

حقيقت و بهش نگفتم..من هيچ وقت نمى تونم نسبت به آرشام بي تفاوت باشم..

حتى اگه بخوامم نمى تونم..قلبم اين اجازه رو بهم نمي داد..

از كارايى كه كرده پشيمون نيست و فقط احساس گناه مى كنه..

از اين بابت نگران بودم..اگه الان احساس پشيمونى نكنه چه تضمينى وجود داره كه در آينده بازم تصميم به انجام چنين كارايى نگيره؟ ..

نگران بودم..نگران آينده..آينده اى كه برام مهم بود..

از جانب آرشام مطمئن نبودم..

اينكه احساساتمون متقابله؟..چه چيزى قراره تو زندگى ضامن خوشبختيمون بشه؟..

ميگه بمون تا آرامش بگيرم..

تا بتونم به كمكت گذشته م و فراموش كنم..

ولى يه بار در نميشه بگه مى خوامت چون دوست دارم..

باهات مى مونم چون قلبم به عشق تو ِ که تو سينه م مى تپه..

آخه اين مرد تا چه حد مغروره ِِِِِِِِ؟..

شايد اينجورى فرجى شد..

با اين كارم مى خوام به هر دومون كمك كنم..

تو خودش بود..اروم بلند شدم..

بدون هيچ سر و صدايى رفتم پشت كلبه..

پشت ديوار چوبي كلبه ايستادم و بدون اينكه ديده بشم به آرشام نگاه كردم..

واي که اينجا چقدر تاريکه..علاوه بر اون سردمم شده بود..

شايد از روي استرس ِ ..ولي هوا هم خيلي سرد بود..

قطره قطره بارون شروع به باريدن کرد..

تا چند دقيقه كه اصلا حواسش به اطراف نبود..به خودش اومد و از درخت فاصله گرفت..

رفت سمت آتيش و خاموشش كرد..

حتما فكر كرده برگشتم تو كلبه..

آتيش و كه خاموش كرد كاملا اطرافم تاريک شد..

نور شمع از پنجره تو صورتم مى افتاد و به كمك اونا مى تونستم متوجهه اطرافم باشم..

از همونجا زير نظر داشتمش..

شايد كارم بچگانه باشه ولى خوى سركشم دوباره بيدار شده بود و دوست داشتم عكس

العمل آرشام و توى اون لحظه ببينم..

با قدم هايى شمرده اروم رفت تو کلبه و حالا از پنجره مى تونستم چهره ى درهم و گرفته ش و ببينم..

از اين بابت ناراحت بودم..با ترديد به صورتش نگاه كردم و خواستم از پنجره فاصله بگيرم تا برم تو ولى با ديدن عكس العملش جورى ايستادم كه نتونه

منو ببينه..

نگاش و يه دور اطراف كلبه چرخوند..داشت دنبالم مى گشت..

با يه مكث كوتاه در حالى كه ترس و نگرانى رو تو چهره و حركاتش مى ديدم اسمم و صدا زد..

به سرعت از در كلبه زد بيرون ..با صداي بلند اسمم و صدا مى زد..

-- دلارام..دلارام كجايى؟..دلارام الان وقت شوخى نيست هر جا هستى بيا

بيرون..اين اطراف تاريكه دختر ممكنه بلايى سرت بياد..

چراغ قوه ش دستش بود..تشويش و نگرانى تو صداش موج مى زد..

پشتش به من بود ..

و بدون اينكه خودش متوجه بشه آهسته قدم برداشتم و پشت سرش ايستادم..

با شنيدن صدام تند برگشت و پشت سرش و نگاه كرد..

نور چراغ قوه تو صورتم افتاد..اذيتم مى كرد براى همين با اخم صورتم و برگردوندم..

- چرا تظاهر به نگرانى مى كنى؟..چرا نمى تونم باور كنم كه نگات به خاطر من ...............

نذاشت ادامه بدم داد زد:منظورت از اين قائم موشك بازيا چيه؟..چى رو نمى تونى باور كنى؟..اينكه نگرانتم؟.......و بلندتر ادامه داد: اينکه نمى تونم حتى

يه لحظه به نداشتنت فكر كنم؟..

دستم و گرفت و با حرص نگام كرد..اما لحنش بر خلاف نگاش اروم بود..

--يعنى با من بودن انقدر برات سخته؟..

دستم و از تو دستش بيرون کشيدم..نمى خواستم در مقابلش كم بيارم ولى دست خودم نبود ..

سخته تو يه همچين موقعيتي مقابلش باشم و بي تفاوت ازش بگذرم..

-با تو بودن اونم بدون احساس ِ متقابل سخته..سخته كه نتونم بهت اعتماد كنم..مى ترسم..

خواستم برگردم تو كلبه ..ولي با حضور ناگهانيش درحالي که رو به روم ايستاده بود خشکم زد..

دستم و گرفت....

--پس حرف حسابت سر بى اعتمادي ِ ..

-تو ازم مى خواى بمونم و بهت كمك كنم..ولى اگه موندم چه تضمينى وجود داره كه كاراى گذشته ت و تكرار نكنى؟..تو كه ميگى احساس پشيمونى نمى

كنى ..

دستمو از تو دست داغ كشيدم بيرون و رفتم تو كلبه..

پشت سرم اومد..

--صبر كن ، جوابت و بگير..

رو به روم ايستاد..

-- واسه توجيه كردن تو اين حرفا رو نمى زنم واسه تبرئه كردن خودمم نيست..اما بدون اگه از كارايى كه كردم پشيمون نبودم هيچ وقت تصميم نمي

گرفتم که بخوام تغيير کنم..

تا همين چند ماه پيش جورى رفتار مى كردم كه تبديل به يه ادم مغرور و متكبر شده بودم..

از بالا به اطرافيانم نگاه مى كردم ..

هيج كس و جز خودم و هيچ كارى رو جز كاراى خودم قبول نداشتم..

حتى به خدا پشت كرده بودم..

كسى مثل من اگه يه روز تصميم بگيره و بخواد يه ادم ديگه بشه شك نكن كه مى تونه..

تنها انگيزه و اميده كه بهش اين قدرت و ميده....

و با لحني ارومتر در حالى كه نگاهه نافذش محو چشمام بود ادامه داد: اميد من تويى..چرا مى خواى نااميدم كنى؟..بهم اعتماد كن..من كسى نيستم كه از

حرفم برگردم..

اگه تو رو تو زندگيم نداشتم شك نكن هنوز همون ارشام گذشته بودم..

پس مطمئن باش.. هيچ كس جز من نمى تونه اين اطمينان و بهت بده ..

چند لحظه تو چشمام نگاه کرد..نگاهش برق مي زد..مي خواستم هموني باشه که پيش خودم حدس مي زدم..هموني که قلبمم بهم نهيب مي زد..

سکوتم و که ديد چشماش و بست..فکش منقبض شده بود..اخماش و کشيد تو هم و صورتش و برگردوند..

پشت به من ايستاد..دستاش و برد تو جيبش و سرش و بالا گرفت..

قلبم ديوانه وار تو سينه م مى زد..داغ کرده بودم..انگار که بين شعله هاي آتيش دارم دست و پا مي زنم..

چقدر بي تابشم..قلبم براي آغوشش پر مي کشيد..

دوست داشتم از پشت بغلش کنم و سرم و بذارم رو شونه ش و دستام و رو سينه ش قفل کنم..

و فقط بهش بگم نميرم..مي خوام باهات بمونم..فقط با تو آرشام..

ولي اين غرور لعنتي..اين ترس مبهم..

خدايا چکار کنم؟!..حس مي کنم کم کم دارم طاقتم و از دست ميدم..

نمي تونم يه لحظه بدون آرشام سر کنم..

حتم داشتم مي تونه رو حرفش بمونه چون ادم مغروري مثل آرشام وقتي اينطور با ندامت حرف مي زنه حتما مي دونه مي خواد چکار کنه..

چرا بهش يه شانس واسه اثبات خودش و احساسش ندم؟..

چرا اون و از خودم دور کنم؟..

گذشته ي ارشام هر چي که بوده نبايد برات تا اين حد مهم باشه دلارام..

اينو خودت گفتي که عشق ارشام رو با هيچ چيز عوض نمي کني ..

دلارام به خودت بيا..

مغرور نباش..

لااقل تو اين يه مورد غرورت و در نظر نگير چون اونو براي هميشه از دست ميدي..

تو اينو نمي خواي....دلارام..بهش بگو..

لبمو گزيدم..چشمامو بستم و نفس عميق کشيدم..

با لبخند چشم باز کردم و تا اومدم دهنم و باز کنم و حرفام و بهش بزنم صداش تو گوشم پيچيد و دهنمو بست....

جدى بود..

ولى چرا حس مى كنم كه صداش مي لرزه؟..

شايدم نه..

شايد اين احساس من باشه..

ولي نه..

مطمئنم..

-- بيشتر از اين اصرار نمى كنم..مي دونم که تصميم خودت و گرفتى..هميشه هر چيزي رو که خواستم به اجبار به دست اوردم..ولي حالا مي بينم که همه

چيز و نميشه به زور تصاحب کرد..مخصوصا....

« آهنگ دو راهي از ميلاد کياني »

چشمامو روي تو ميبندم، جلوي اشکامو ميگيرم

به دروغ به خودم ميگم که دلتنگت نيستم وقتي ميرم

نفسش و آه مانند از سينه بيرون داد..

سرش و به طرفين تکون داد و به در کلبه نگاه کرد..

هيچ تغييري تو ژستش ايجاد نکرد..حتي برنگشت نگام کنه..

عين مجسمه خشکم زده بود..

جاده آمادست تا راهي شم، تورو به خاطراتم بسپارم

با اينکه خودم تمومش کردم اما تو رفتن ترديد دارم

-- توي اين بارون نمي تونيم برگرديم..هوا هم تاريکه ......... از فردا ازادي که هر کار خواستي انجام بدي..يه کم ديگه صبر کني ترتيب انتقالت و به يه

جاي امن ميدم....يه جايي که من نباشم..

رفت کنار پنجره و به قطرات بارون نگاه کرد ..که چطور محکم خودشون و به شيشه ي پنجره مي کوبيدند..

لحنش آروم تر از قبل شد..

حالش يه جورايي گرفته بود..

-- باهات ازدواج کردم ولي نه از روي اجبار..از روي دلم..پيش خودم نگهت داشتم نه به خاطر منافع خودم چون يه چيزي مانعم مي شد..يه چيزي که برام

تازگي داشت..

وقتي طبق نقشه وارد خونه ي شايان شدي ديدم نمي تونم طاقت بيارم و خواستم که برگردي ولي تو موندي..چون قصد انتقام از شايان و داشتي..حاضر

بودم جون خودم تو خطر بيافته ولي تو..هرگز اتفاق بدي واسه ت نيافته......

به صورتش دست کشيد..

دستش و رو گونه ش گذاشت و سرش و بالا گرفت..

--حاضر شدم از گذشته م برات بگم..پرده از رازي برداشتم که تنها تو از اون باخبري..براي اولين بار طي اين 10 سال گناهانم رو قبول کردم ..حس

پشيموني رو براي اولين بار تجربه کردم..

برگشت و نگام کرد..پوزخند محوي نشست رو لباش..پوزخندي که جنبه ي تمسخر نداشت..از روي غم بود..

--با اينکه بهت حق مي دادم ولي احمقانه رفتار کردم..اينکه مي موني و تنهام نميذاري..

ولي تو بايد بري..حتي اگه من بخوام بموني..

من اون کسي نيستم که کنارم خوشبخت بشي..

يه ادم سرد با غروري که ستايشش مي کنه..زندگي در کنار چنين ادمي براي تو خشک وبي روح ِ..و از شناختي که من روي تو دارم مي دونم نمي توني با

چنين مردي زندگي کني..

من خوشبختت نمي کنم دلارام..

من اون ادم نيستم..

و با قدم هايي تند و شتابزده از در کلبه زد بيرون..

نگاهه غم زده م به پنجره افتاد..بارون ِ تندي شروع به باريدن کرده بود..اسمون رعد و برق مي زد..

اشکام راه خودش و پيدا کردن..

سر دو راهي مي مونم هميشه

نه مي توم برم و نه بمونم

تو فراموشم نميشي عزيزم

چراش و خودم نمي دونم

چشمام و بستم و سعي کردم بغض سنگين ِ تو گلوم و قورت بدم..

به گردنم دست کشيدم..سردي زنجير دقيقا متضاد با حرارت بدنم بود..

تو مشتم فشارش دادم..

چشمام و باز کردم و به سرعت از کلبه بيرون رفتم..

تو حواست پرته اما من تک تک دردات و مي دونم

من پر از بغضم اما بازم تو و چشمات و مي خندونم

با صداي آرومي هق هق مي کردم..همه جا تاريک بود..اطرافم و نگاه کردم تا شايد اونو ببينم..

از کلبه فاصله گرفتم..همونجايي که آرشام قبلا آتيش روشن کرده بود ايستادم ..

صورتم و رو به اسمون بلند کردم..گريه مي کردم و قطرات بارون همراه با اشکايي که از چشمام جاري بود رو صورتم سر مي خوردن..

از ته دل صداش زدم ..جيغ کشيدم :آرشــــــام..

چند بار پشت سرهم ..

و با هق هق دور خودم چرخيدم..

دلم داشت از جاش کنده مي شد..

با اينکه بد ميشي مي خوامت، من حتي اخماتم دوست دارم

اي کاش مي تونستم اسمت رو از کنار اسمم بردارم

مي خواستمش..نمي تونم خدا..

روزي 100 بار جون بدم ولي اون و از دست نميدم..

در حالي که نگام اون دور و اطراف مي چرخيد زير رگبار بارون بلند گفتم: آرشام تو رو خدا برگرد..به ارواح خاک مادرم هيچ وقت تنهات نميذارم..آرشام

تو رو جون هرکي که دوست داري برگرد..نميرم..به خدا نميرم..

همون لحظه دستي قوي از پشت دور کمرم حلقه شد..

سرش و گذاشت رو شونه م..

گرماي اغوشش برام اشنا بود..

به نفس نفس افتاده بودم و در همون حال گريه مي کردم..

صداي لرزونش زير گوشم زيباترين نجوايي بود که مي تونست قلب بي قرارم و توي اون لحظه اوم کنه..

-- دلارام مي موني؟..

با گريه سرم و تکون دادم: مي مونم..

-- براي هميشه؟..

- براي هميشه..

-- من ادمي نيستم که به راحتي ولت کنم دلارام..بايد تا اخر عمر همينطور که اسير اغوش ِ هم شديم کنارم باشي..

- مي دونم..به خدا خودمم همين و مي خوام....آرشام ..من.

--هيسسسس..الان نه..

- چرا؟..چرا نه؟..مي خوام بگم من.

--دلارام..

لبم و گزيدم..قفسه ي سينه م از روي هيجان شتابزده بالا و پايين مي شد..

بي قرارتر از قبل برگشتم و خودم و محکم بهش فشار دادم..

دستام و دور گردنش حلقه کردم..

محکم بغلم کرده بود..جوري که نفس تو سينه م حبس شد..

زير اين بارون..

با قلبايي که به عشق همديگه تو سينه هامون مي تپيد..

با تموم وجود عاشقش بودم..

ولي نذاشت بهش بگم..چرا؟..

چون نمي خواست اعتراف کنه؟..

غرورش و دوست داشتم..ولي يه روز مجبور ميشه که اعتراف کنه..اينو دلم ميگه..

رفتيم تو کلبه..آرشام درو بست..

هر دو حسابي زير بارون خيس شده بوديم..

به آرشام نگاه کردم که موهاي خوش حالتش خيس روي پيشونيش ريخته بود..

رفت سمت شومينه ي چوبي ِ گوشه ي کلبه .. کمي از هيزمايي که کنارش بود و برداشت ..

ريخت تو شومينه و روشنش کرد..لباسش خيس شده بود ولي درش نياورد..

رو تخت نشستم..شده بودم عين ِ موش آب کشيده..

لباس به تنم چسبيده بود..

هواي شمال و دوست داشتم..بارون که مي باريد آب و هواش محشر مي شد..

آرشام پشتش به من بود..

يکي يکي دکمه هاي مانتوم و باز کردم و از تنم در اوردم..زيرش يه تاپ بندي سفيد پوشيده بودم..

با اينکه هوا سرد بود ولي زورم مي اومد لباس گرم بپوشم..هيچ وقت عادت نداشتم..

پاچه هاي شلوارم تا زير زانو خيس شده بود..

لبه ش و تا زانو لا زدم..مثل شلوارک شد..

از اينکه لباس، خيس تو تنم باشه بدم مياد..چاره نداشتم وگرنه همين و هم در مي اوردم..

شالم و که همون اول از سرم برداشته بودم..اگه مي چلوندمش راحت يه سطل آب ازش در مي اومد..

موهام و با ملحفه ي رو تخت خشک کردم..نمناک بود..

هوا هم که سرده، امشب سرما نخوريم خيلي ِ ..باز خوبه شومينه هست..

يه لحظه به اين فکر کردم که امشب با آرشام اينجا تنهام..تو دلم يه جوري شد ..

دستم رو ملحفه موند..

از گوشه ي چشم نگاش کردم..

هنوزم باورم نميشه مال هم شديم..انگار که تمومش يه خوابه..

ولي واقعيت داره..الان من زن مردي هستم که همه ي وجودش پر شده از غرور..

مردي که با تموم اخما و بد اخلاقي هاش دنياي دلارام ِ ..

ملحفه رو انداختم رو تخت و موهام و با دست زدم پشتم..دستام و گذاشتم رو تخت و خودمو به عقب مايل کردم..پا روي پا انداختم و تو همون حالت شيش

دونگ حواسم و دادم به آرشام که با چه دقتي سعي داشت شعله هاي آتيش و ثابت نگه داره..

از لاي در و پنجره سوز بدي مي اومد..سردم شده بود ولي چيزي نداشتم بپوشم..

يکي از بنداي تاپم از روي شونه م سر خورد ..و من بي خيال داشتم از پشت ِ سر آرشام و ديد مي زدم..

ناغافل برگشت و منو نگاه کرد..تا نگاه مسخ شده ش و رو خودم ديدم تنم گر گرفت..ضربان قلبم بالا رفت ..

رو زانو نشسته بود ..و تو همون حالت که سرش و سمت من کج کرده بود اروم اروم از جاش بلند شد..

با ترديد دستام و از رو تخت برداشتم و سرم و چرخوندم ..که مثلا دارم تابلوها رو نگاه مي کنم ولي حرکتم زيادي تابلو بود ..

ميگن کرم از خود درخته..با يه تاپ بندي جلوش نشستم خب توقع دارم چکار کنه؟..معلومه ديگه..

نمي خواستم باهاش چشم تو چشم بشم..بار اولم نيست که جلوش اينجوري لباس مي پوشم ولي نمي دونم چرا امشب به کل رفتارم عوض شده..

گونه هاي ملتهبم سرخ شده بود..هي گوشه ي لبم و مي گزيدم..

دقيقا زماني که به طرفم قدم برداشت کم مونده بود قلبم از حلقم بزنه بيرون..

روبه روم که ايستاد نگاش کردم..تو چشمام خيره شد..

بعد از چند لحظه نگاهش و به شونه هاي ل*خ*ت*م و از همه بدتر تاپي که نصفه و نيمه تو تنم بند شده بود دوخت..

خم شد رو صورتم..داغي تنم بيشتر شد و همزمان چشمام و بستم..

گرمي حضورش و از فاصله ي نزديک حس کردم..

و بعد از اون نرمي پتويي که رو شونه هام نشست ..

مات و مبهوت چشم باز کردم..نگاهه نافذش تو چشمام بود..توي اون لحظه قدرت هيچ حرکتي و در خودم نمي ديدم..

لحنش گرم بود..آروم..

-- هوا سرد ِ مي خواي سرما بخوري ؟..کلبه که هنوز گرم نشده ..

قفسه ي سينه م از زور هيجان مي سوخت..

کي گرماي شومينه رو خواست؟..

آغوش خودش از هر آتيشي حرارتش بيشتر ِ ..من فقط اون و مي خواستم..

خواست سرش و بلند کنه که نذاشتم و بي هوا دستام و دور گردنش حلقه کردم..سر جاش خشک شد..

با چشماي متعجبش بهم زل زد..

از تو چشماش مي خوندم چي مي خواد..هموني که من بي تابش بودم..

حلقه ي دستام و تنگ تر کردم..مجبور شد کنارم رو تخت بشينه ..

خودمو انداختم تو بغلش .. سفت کمرش و گرفتم..

صورتم رو قفسه ي سينه ش بود که زمزمه وار گفتم: گرماي آغوشت از هيزم و آتيش سريعتر مي تونه تن يخ زده م و گرم کنه..وقتي تو بغلت باشم به

هيچي نياز ندارم..همين برام بس ِ ..

آهسته پتو رو از روي شونه هام پس زد .. محکم تر از قبل منو تو بغلش فشار داد..

ناخداگاه از حسي که اون لحظه بهم دست داد آه کشيدم و صورتم و تو سينه ش فشردم..

صداي لرزونش زير گوشم بود..لرزشي که همراه با آرامش بود..

-- براي با هم بودنمون ترديد ندارم..اما....زندگى با مردى مثل من آسون نيست..ترسم از اينه نتونم تو رو اونطور که بايد تو زندگي خوشبخت کنم..براي

اولين بار از اينده واهمه دارم..تو زندگيم از چيزي نترسيدم..ترس برام معنايي نداشت ولي حالا .. تو رو دارم..از همين مي ترسم..که نتونم..وسط راه زانو

بزنم و تو..

سرم و بلند کردم..هنوز تو بغلش بودم..از فاصله ي نزديک تو چشماش خيره شدم..با تموم صداقت و عشقي که تو خودم راغ داشتم..

- چرا اينجورى فكر مى كنى؟..تو نمى تونى ادم بدى باشى..گاهى وقتا ادما تو شرايط خاص عكس العملاى متفاوتى ازخودشون نشون ميدن..تو هم اون

موقع فكر مى كردى دارى كار درست و انجام ميدى..مخصوصا اينكه شايان وسوسه ت كرده بود اون كارا رو بکني..

سرش و اورد پايين..گذاشت رو شونه م..نفس عميق کشيد..

-- نمي دونم..انگار بين زمين و هوا گير کردم..نمي دونم بايد چکار کنم..

شايان هميشه دنبال منافع خودش بود..با حقه بازى و كلک نيمى از ثروت پدر ارسلان و تصاحب كرد..

ارسلان فهميد ولى اون موقع ديگه كارى ازش ساخته نبود..سر همين قضيه رابطه ى خوبى با شايان نداشت..

ارسلان هم ازش آتو داشت واسه همين خيلى وقتا شايان در مقابلش كوتاه مى اومد....

ازم فاصله گرفت..انگشتاش و تو موهاش فرو برد..دستم و گذاشتم رو شونه ش..

-- شايان به ظاهر مرد قدرتمنديه وگرنه همه ازش يه آتويى دارن..چجورى هميشه ازت حساب مى برد؟..

-- هميشه نه ..ولى خب شايان مى دونست هر كارى ازم برمياد..از طرفى به اهداف من واقف بود..بنابراين وقتى سرسختى منو تو كارم ديد متوجه شد من

ادمى نيستم كه به كسى باج بدم..

از کنارم بلند شد..

رفت سمت شومينه و چندتا هيزم ديگه انداخت تو اتيش تا خاموش نشه..

الان ديگه با گرماى حضورش هيچ سرمايى رو حس نمى كردم..

روى زمين زانو زده بود و كمى به سمت شومينه خم شده بود..

از جام بلند شدم..زنجير و از دور گردنم باز كردم.. «الله»اى كه فقط براى اون خريده بودم..

حواسش به شعله هاى اتيش بود..پشت سرش ايستادم..دستم و پايين بردم و قفل زنجيرش و باز كردم..

گرنبند ِ صليب و از دور گردنش باز كردم..بي حرکت مونده بود..صليب و تو دستش گرفت..

«الله» و اوردم پايين و اروم به گردنش بستم قفلش كه بسته شد، تو جاش ايستاد..برگشت و نگام كرد..

تعجب و تو چشماش ديدم..

با لبخند نگاش كردم..صليب تو مشتش بود و «الله» به گردنش..

حس مى كردم تو چشمام دنبال توضيح كارم مى گرده..

با لحنى كه حتم داشتم دل واحساش و قلقك ميده گفتم: اون روز كه به حرفت گوش نكردم و با ارسلان رفتم خريد و يادته؟..

با اخم سرش و تکون داد..

با لبخند کمرنگي سرم و زير انداختم ..

- از روى لجبازى با تو اون كارو كردم..وگرنه حتى چشم ديدنش و هم نداشتم..اون روز وقتى ارسلان تو مغازه بود داشتم يكى يكى ويترين مغازه ها رو

نگاه مى كردم كه چشمم افتاد به اين پلاك زنجير ِ مردونه..

ازش خوشم اومد..نمى دونم چرا ولى دوست داشتم اونو بخرم..شايد چون اونو تو گردن تو تصور مى كردم..

از خودم پول نداشتم واسه همين گردنبندم و از گردنم باز كردم و به فروشنده ش گفتم مى خوام تعويض كنم..

با هزار بدبختى قبول كرد..مى گفت تا رسيد خريدش نباشه نمي تونم تعويض كنم منم كلى واسه ش دليل اوردم..بماند که چقدر به خاطرش دروغ گفتم..

سرم و بلند كردم ..نگاش چقدرعميق بود..

-ارسلان بهم گفته بود که تولدته و مى خواستم اونو جاى هديه ى تولد بهت بدم..با اينكه ازت دلگير بودم..

مكث كوتاهى كردم ..

- اون شب نتونستم ..با اتفاقاتى كه پيش اومد نشد.. گردنبند و پيش خودم نگه داشتم تا تو يه فرصت مناسب اونو بهت بدم..

امروز وقتى گفتى حاضر بشم تا بريم بيرون وقتى داشتم لباسام و مى پوشيدم يادش افتادم..انداختم گردنم تا اگه فرصتى پيش اومد...

مکث کردم.........

-هميشه اين صليب و به گردنت مى ديدم ..گرچه برام جاى سوال داشت اما زماني که گفتى از وقتى تصميم گرفتى سرسخت و مغرور باشى يادگار كسى رو

به گردنت انداختى كه هميشه با غرور رفتار مي کرده خواستم كه ديگه اون و تو گردنت نبينم..

چون حالا تصميم گرفتى كه تغيير كنى..ميگى كه ديگه نمى خواى به گذشته ت برگردى پس بايد هر اونچه كه به قبل مربوط ميشه رو فراوش كنى..

و در همون حال با لحنى دلنشين و نگاهى خواستنى سرم و كمى به راست كج كردم و گفتم: حالا اين هديه رو از من قبول مى كنى؟..

هيج حركتى نمى كرد..بدون اينكه حتى پلک بزنه نگاش و تو جزء جزء ِ اعضاى صورتم چرخوند..

دستمو تو دستش گرفت..بدون مکث منو كشيد سمت خودش..سفت بين بازوهاش نگهم داشت..

دستام و گذاشتم رو سينه ش..

حين اينکه کمرم و نوازش مي كرد زير گوشم زمزمه كرد:دلارام....دلارام ،دختر تو منو ديوونه مي کني..هر دقيقه..هر ثانيه..هرروز که تو رو مي بينم

حس مي کنم بهترين لحظاتم و دارم مي گذرونم..و باز يه حس مبهم وتلخ بهم ميگه شايد عمر اين لحظات کوتاه باشه..مي خوام اين حس و پس بزنم ولي

نمي تونم....

صورتم و تو دستاش گرفت..درحالي که تو چشمام زل زده بود با صدايي که تپش هاي قلبم و بالاتر از حد معمول مي برد نجوا کرد: تو زندگي رو به من

برگردوندي....

و ارومتر از قبل در حالي که جوشش اشک و تو چشمام حس مي کردم ادامه داد: چطور شد که مال من شدي دلارام؟..اين روياست يا حقيقت؟..

قطره اي اشک رو گونه م نشست..پلک زدم..نگام باروني بود..مثل اسمون ِ امشب..

با بغض نگاش کردم..صورتش و تو دستام قاب گرفتم..

نگام و مملو از عشق کردم و تو چشماش دوختم..سرش و رو صورتم خم کرد..

اينبار چشمام و نبستم..صورتش و نزديک و نزديک تر کرد..

تا جايي که مرزي بين لبامون نموند..

گرمايي از اون بوسه به همه ي وجودم تزريق کرد که اگه تو کوهي از برف هم گير افتاده بودم همين حرارت براي گرم شدنم کافي بود..

دستاش و رو بازوهام حرکت داد..نفساي هر دو مون ملتهب بود و نگاهمون تب دار..

اينجا..

توي اين کلبه..

کسي جز من و آرشام نبود..فقط ما..

با قلبايي که براي هم و به عشق هم مي تپيد..

با تني گر گرفته از جنس آتش..

از حرارت ِ ن*ي*ا*ز..

از التهاب عشق..

عشقي که مستقيم به زبون نياورديم..ولي با دلامون تونستيم ثابتش کنيم..

چشماي هر دومون خمار شده بود..

رو دست بلندم کرد..

رفت سمت تخت..

شرشر بارون و صداي برخودش با شيشه ي پنجره سکوت بينمون رو مي شکست..

منو گذاشت رو تخت..هنوز تو اغوشش بودم..

خواهانش بودم..خواهان کسي که بعد از اين همه ي دنيام بود..

تو چشماي هم خيره شديم..هر دو به نفس نفس افتاده بوديم..روم خيمه زد..صورتش و برد سمت گردنم..تو گودي گردنم و بوسيد..

دستام و ناخداگاه اوردم بالا..دکمه هاي پيراهنش و يکي يکي باز کردم..

چشمام خمار بود وسرم و بالا گرفته بودم..

هيچ حرفي نمي زديم..حتي در حد زمزمه..

نفسامون از روي هيجان نامنظم بود..تو موهاش چنگ زدم..

تو حال خودم نبودم..کم مونده بود ديوونه بشم..

تن گر گرفته م از اين همه حرارت در حال سوختن بود..

هيچ ترسي نداشتم..وقتي که هنوز با آرشام ازدواج نکرده بودم هميشه از چنين شبي توي زندگيم واهمه داشتم..شب اولي که با همسرم رابطه داشته

باشم..

چه اون موقع که هنوز باهاش اشنا نشده بودم چه تا قبل از اينکه مال هم بشيم..

ولي از وقتي به عقدش در اومدم اين ترس هر لحظه کمرنگ تر شد..

حس تعلق ِ خاطر..

حس اينکه ديگه مانعي بينمون نيست ..

و با عشق اون و کنار خودم دارم باعث مي شد ترس و از دلم دور کنم..

سرش و بلند کرد..صورتش و رو به روي صورتم قرار داد..

چشم تو چشم هم دوختيم..

ريتم نفساش منظم نبود..لباش و برد زير گوشم ..

-- دلارام.. تصميمت براي موندن جدي ِ ؟!..تا کار از کار نگذشته ..بهم بگو..اگه تو نخواي.. همين الان...

کمرش و گرفتم..محکمتر به خودم فشارش دادم..

نذاشتم جمله ش و کامل کنه .. صورتم و به صورتش چسبوندم..

- برات قسم خوردم آرشام..بايد چکار کنم تا باورت بشه؟....اگه زمينم جاش و به اسمون بده بازم حرف من همينه..هيچ وقت تا اين حد رو تصميمم جدي

نبودم..من تو رو مي خوام..با همه ي وجودم ..هر چي َم مي خواد بشه، بشه..فقط تو برام مهمي..

تو چشمام نگاه کرد..صداقت گفته هام و از تو چشمام خوند..

بوسه ي ريزي از لبام گرفت ..

جاي جاي ِ صورتم و تو بوسه هاش غرق کرد ..

از اينکه بخوام باهاش باشم ترسي نداشتم..

از اينکه دارم صفحه ي جديدي از زندگيم و ورق مي زنم و..

از اينکه از فردا .....

ديگه دختر نيستم....

--دلارام گرسنه ت نيست؟..

سرم و به نشونه ي مثبت تکون دادم..واقعا گرسنه م بود، با وجود اينکه توي اون لحظه برام مهم نبود..

اروم ازم فاصله گرفت..نفس نفس مي زد..

چند تا نفس عميق پشت سرهم کشيد و چشماش و بست و بعد از چند لحظه باز کرد..

از روم بلند شد..هنوز داغ بودم..

رفت گوشه ي کلبه ..يه پارچه ي نازک و از رو يه چيزي که شبيه صندوق بود برداشت..

يخچال شارژي بود ..

درش و باز کرد و دو تا بسته رو بيرون اورد با 2 تا نوشابه..

نگاش و از روم مي دزديد..منم که از اون بدتر هنوز صورتم از هيجان سرخ بود..

-- شام امشبمون ساندويچ ِ سرد ِ..تو اين گير و دار از هيچي بهتره..

خودم و رو تخت بالا کشيدم و نشستم..

در همه حال فکرش کار مي کرد..پس اينجا همه چي داره..

وقتي داشتم ساندويچم و مي خوردم سنگيني نگاهش و کامل رو خودم حس مي کردم..که اگه نوشابه نبود لقمه هام از گلوم پايين نمي رفت..

بعد از شام با يه کتري نسبتا کوچيک رو آتيش شومينه چايي درست کرد..

تو خودم بودم..تو شوک کاري که چند دقيقه پيش داشتيم مي کرديم ..اون حرارت و گرما..

وقتي چاييم و خوردم ليوان و دادم دستش که همراه با ليوان دستمم گرفت..نگام و از رو دستش تا تو چشماش بالا کشيدم ..

و اون چشما.. داد مي زدن که تو دلش چه خبره ....

و نگاهه تب الود ِ من که وجود آرشام رو هر لحظه بيشتر از قبل طلب مي کرد..

همونطور که نگاهش تو چشمام بود ليوان و گذاشت رو ميز کنار تخت و کنارم نشست..

بدون هيچ حرفي اروم شونه هام و گرفت و خوابوندم رو تخت..

روم خيمه زد و در حالي که چشم تو چشم بوديم صورتش و به صورتم نزديک کرد..هنوزم داغ بود..بوسه هاش ديوونه م مي کرد..

اگه اون شب به فکر شام نمي افتاد بدون شک از زور ضعف از حال مي رفتم..

هر دو خيس از عرق کنار هم افتاديم..اون نفس نفس مي زد و من حس مي کردم ديگه چشمام و نمي تونم باز نگه دارم..

تنم خرد بود..نا نداشتم تکون بخورم..

آرشام با چشماي خمار نفس زنون صورتش و برگردوند سمتم و نگام کرد..

لباسامون هر کدوم يه طرف افتاده بود..با ديدنم توي اون حال و روز سريع رو تخت نشست و لباساش و پوشيد..

بدون اينکه چيزي بگه بلند شد..

چشمام بسته شد ..نديدمش داره چکار مي کنه ولي چند لحظه بعد صداي چرخش قاشق و تو ليوان شنيدم..

آهسته لاي چشمام و باز کردم..گلوم خشک شده بود..از بس نفس نفس زده بودم..

کنارم نشست ..و با لحني اروم که نگراني رو هم مي تونستم توش حس کنم گفت: از اين شربت بخور تا فشارت بياد بالا..رنگت پريده ..

ليوان و گذاشت رو ميز کنار تخت و دستش و گذاشت زير سرم ..کمک کرد بشينم..

و نشستنم همانا و جيغ کشيدنم از شدت درد همان....

درد بدي تو دل و کمرم پيچيد..دردش جوري بود که يه لحظه شديد مي شد و يه لحظه چيزي ازش حس نمي کردم..

يه جورايي مثل دوره ي ماهانه م منتهي اين شديدتر بود..

حيني که منو تو بغلش گرفته بود ليوان شربت و به لبام نزديک کرد..احساس تشنگي مي کردم واسه همين تا نيمه هاي ليوان و سر کشيدم..

شيريني شربت بي تاثير نبود و حس کردم مي تونم چشمام و باز نگه دارم ولي دردم زياد بود..

-- درد داري؟..

با گريه ناليدم: خيلي..دلم و کمرم خيلي درد مي کنه..

روي سرم و بوسيد و موهام و نوازش کرد..سرم و گذاشت رو سينه ش و تو همون حالت که نوازشم مي کرد گفت: اگه بارون بند مي اومد مي شد يه

کاري کرد ولي تو اين وضعيت نمي تونيم از کلبه بريم بيرون..تا خودمون و برسونيم به ماشين حالت بدتر ميشه..

-درد دارم آرشام........و با گريه چشمام و رو هم فشار دادم و ناليدم..

اشکام قفسه ي سينه ش و خيس کرده بود..از کنارم بلند شد..تا به خودم بيام و ببينم مي خواد چکار کنه رو دستاش بلندم کرد .. رفت سمت شومينه..کنار

اتيش نشست و منو گذاشت رو زمين..

بعدشم رفت بالشت و پتو رو اورد..رو به اتيش نشست و منو گذاشت بين پاهاش..از پشت تو بغلش بودم وسرم رو سينه ش بود..

بالشت و گذاشت کنارم و پتو رو کشيد روم..موهاي بلندم و نوازش کرد..

چه حس خوبي بود..

هنوزم درد داشتم ولي حس مي کردم حالا کمتر شده..

ديگه شرمي ازش نداشتم..

-- بدنت بايد گرم بمونه اينجوري بهتره..کنار اتيش دردت کمتر ميشه..

لبام و با زبون تر کردم..خواستم لبخند بزنم ولي نتونستم..يه رد کمرنگي ازش نشست رو لبام..

- ديوونه ي اين.. توجه کردناتم..

خم شد زير گوشم گفت: هر کي خربزه مي خوره پاي لرزشم بايد بشينه ديگه..

داغ شدم..اروم با چشماي خمار گفتم: منظورت که من نبودم؟!..خودت و ميگي ديگه؟!..

-- چي فکر مي کني؟..

- من ميگم تو..

--کاري که کردم و حالا دارم جورش و مي کشم..

- جورش و کشيدن سخته؟..

صداش برام مثل لالايي بود..اروم و گوش نواز..

-- فقط با تو باشم..در اونصورت هر چيزي برام اسون ميشه..

چشمام داشت بسته مي شد..گرماي آغوشش کنار آتيش بي تاثير نبود..

- هر ..چيزي؟!..

و صداش نرمتر از قبل شد..

-- چشمات و ببند..

-آرشام..تو....من.

--هيسسسسس..بخواب گربه ي وحشي ِمن..

بين خواب و بيداري خنديدم..هنوزم بهم مي گفت گربه ي وحشي..

ولي حالا حس مالکيت رو هم بهش اضافه مي کرد..

ما فقط مال هم بوديم..همه ي وجودم متعلق به آرشام بود ..

حتي تقدير و سرنوشت هم نمي تونه بينمون جدايي بندازه..

نور کمي از پنجره نشست رو صورتم که باعث شد اروم لاي چشمام و باز کنم..

چشماي خمارم و چند بار باز و بسته کردم..هنوز هوشيار نشده بودم..

نگام و اطراف کلبه چرخوندم..تازه همه چيز و به ياد اوردم..

من و آرشام..

ديشب تو کلبه با هم..

حواسم به خودم نبود يه دفعه رو تخت نشستم..آخ..

همونطور که ملحفه رو تا بالاي سينه هام نگه داشته بودم با اون يکي دستم زير دلم و گرفتم..يه کم درد داشتم..دردش سرد بود واسه همين تا حدي اذيتم

مي کرد..

با وجود اتفاقات ديشب جاي تعجب نداشت..

حتما آرشام منو آورده بود رو تخت..تا جايي که يادم مياد کنار اتيش خوابم برده بود..

تو کلبه نبود..پرده ي حرير و نازکي که پنجره رو پوشونده بود و کنار زدم..صبح شده بود..ديگه بارون نمي اومد..

اروم اروم با هزار بدبختي لباسام و پوشيدم..ولي مانتوم و تنم نکردم..ديشب تا صبح کنار اتيش خشک شده بود..

ملحفه رو دورم پيچيدم و رفتم بيرون..

احساس گرما مي کردم..نياز داشتم يه کم هوا بخورم..

دستم و گذاشتم رو دستگيره ي چوبي و درو باز کردم..در با صداي قيژي باز شد..رفتم بيرون..

آرشام پشت به در به ستون چوبي کلبه تکيه داده بود..

با صداي در برگشت و نگام کرد..

با ديدنم تکيه ش و از ستون برداشت و اومد سمتم .. اخماش تو هم رفت..

- چرا بلند شدي؟..بيرون سرد ِ برو تو..

هنوزم بي حال بودم..

- تو کلبه گرمم بود..بذار يه کم باشم بعد ميرم..

تا جمله م تموم شد دستش و گذاشت رو پيشونيم..بعد هم گونه هام..

لحن و صداش نگران شد..

-- دختر تو که تب داري..

دستش و از رو گونه م برداشتم و تو دستم گرفتم..

- چيزي نيست حتما به خاطر ديشبه که زير بارون بودم..فک کنم سرما خوردم..

دست چپش و دور شونه م حلقه کرد و وادارم کرد برم تو..

-- داري تو تب مي سوزي اونوقت ميگي چيزي نيست؟..رنگت حسابي پريده..نبايد راه بري..

نشوندم رو تخت و خودش رفت سمت شومينه..کتري ِ رو اتيش و با دستمال برداشت..

دو تا ليوان دسته دار رو زمين گذاشت و اروم اروم شير تو کتري رو ريخت تو ليوانا..

تو يکيش کمي شکر ريخت و شيرينش کرد..ليوان شير و داد دستم و تو چشمام نگاه کرد..

عين پدري که با تحکم داره با بچه ش حرف مي زنه انگشت اشاره ش و سمتم گرفت و گفت: ليوان و خالي ازت مي گيرم..

لبام و ورچيدم و به ليوان ِ تو دستم نگاه کردم..

- خيلي زياده..اشتها ندارم..

و جدي تر از قبل جوابم و داد: اين بهونه ها رو من جواب نميده....ديگه بايد راه بيافتيم..

-بر مي گرديم خونه؟..

و لبخندي که رو لبام کش اومده بود با جواب ارشام کشش پاره شد..

-- ميريم پيش دکتر..

تا اسم دکتر و اورد تند گفتم: نه، دکتر واسه چي ؟؟!!..باور کن حالم خوبه..من که..........

-- دلارام...

لبام به هم دوخته شد..همون نگاهه خيره و جدي کافي بود که بفهمم نبايد حرف رو حرفش بيارم..

اخمام و کشيدم تو هم و زير لب جوري که نشنوه گفتم: اونوقت بهش ميگم خودخواه بدش مياد..زورگو........

رو به روم رو صندلي چوبي نشسته بود و ليوانش دستش بود..

تو همون حالت که داشتم شيرم و مزه مزه مي کردم زير چشمي نگاش کردم..

از گوشه ي چشم چپ چپ نگام مي کرد..فهميدم جمله ي زير لبيم و شنيده..

ليوان و از لبام دور کردم و عين اينايي که مچشون و گرفتن لبخند پت و پهني تحويلش دادم ..

نتونست طاقت بياره و با ديدن حالت صورتم که حتما با اون لبخند خنده دارترم به نظر مي رسيدم لبخند هميشگيش نشست رو لباش وسرش و انداخت

پايين..

به صورتش دست کشيد و دستش و گذاشت رو لباش..صورتش سرخ شده بود..

از جاش بلند شد رفت سمت پنجره و پرده رو کنار زد..

ليوان شيرش و تا ته سر کشيد..

با چشماي از کاسه بيرون زده داشتم نگاش مي کردم که برگشت و نگام کرد..

با ديدن حالت متعجبم ابروهاش و انداخت بالا..

- چجوري تونستي شير ِ به اون داغي رو تا ته سر بکشي؟!..

ليوانو اورد بالا و نگاش کرد..

-- داغ نبود..

با ترديد شيرم و مزه کردم..لبم يکم سوخت..

نه اونجوري که خيلي داغ باشه ولي خب يه نفس هم نمي شد سر کشيد..

اين کلبه و همه ي اتفاقاتش، برامون بهترين خاطره ها رو رقم زد..جوري که دل کندن ازش برام سخت بود..

ارشام منو رو دست بلند کرد..ديگه هيچ دردي نداشتم ولي تبم هنوز پايين نيومده بود..

با لبخند نگاش کردم ولي اون با اخم حواسش به جلو بود..

- آرشام بذارم زمين يکي ببينه بد ميشه..

-- صبح به اين زودي کسي اين دور و اطراف نيست..

- مي تونم راه برم..باور کن حالم خوبه..

تو چشمام نگاه کرد..

-- درد نداري؟..

سرم و تکون دادم..

- نه..هيچي..

آروم گذاشتم زمين..دستش و گذاشت رو پيشونيم..

-- ولي هنوز تب داري..

- مهم نيست..يه سرماخوردگي ساده ست..

همون موقع يه عطسه کردم..

دستم و گرفت..

-- راه بيافت بايد بريم درمانگاه..

هيچي نگفتم ودنبالش رفتم..وقتي اينطور بهم توجه مي کرد ديگه رو زمين بند نبودم..

ماشين همون جايي بود که ديروز عصر پارکش کرده بود..

سوار شديم و ارشام حرکت کرد..

دکتر يه سرم برام تجويز کرد که همونجا برام تزريق کردن با چند تا آمپول وقرص و شربت....

تبم کمتر شده بود ولي هنوز احساس گرما مي کردم..

بعد از اون رفتيم رستوران .. ارشام سفارش يه ميز صبحونه ي مفصل داد..

حالا که سرحال تر شده بودم احساس گرسنگي مي کردم..از همه مهمتر اينکه ارشام رو به روم نشسته بود و گرمي نگاهش و لحظه اي ازم دريغ نمي

کرد..

صبحونه رو خورديم و حرکت کرديم..فکر مي کردم ميريم خونه ي عمومحمد، ولي آرشام مي رفت سمت شهر..

- مگه برنمي گرديم روستا؟..

نيم نگاهي بهم انداخت و در حالي که تموم حواسش به جاده بود گفت: يه کم ِ ديگه صبر کني رسيديم..

- کجا؟!..

جوابم و نداد و چند لحظه بعد رو به روي يه فروشگاه نگه داشت..

- پياده شو..

اروم در ماشين وباز کردم و پياده شدم..آرشام اومد و کنارم ايستاد..دستم و تو دستش گرفت و رفت سمت فروشگاه..

- اينجا اومديم چکار؟!..

-- صبر کن مي فهمي..

رفتيم تو..يه فروشگاه پر از لباس و کيف و کفش..همه هم خوش دوخت و شيک ..

بعد از اينکه با اصرار آرشام کلي خريد کرديم برگشتيم تو ماشين..

آرشام خريدارو گذاشت رو صندلي عقب و ماشين و روشن کرد..

- اين همه خريد واسه چيه؟!..هر چي ازت پرسيدم گفتي بعد بهت ميگم..

-- من و تو در حال حاضر با هم زن و شوهر هستيم يا نه؟..

- خب اره..اين چه سوالي ِ ؟!..

-- اونوقت ما چه جور زن وشوهري هستيم که يه عکس دو نفر ِ از خودمون نداريم؟..

با تعجب نگاش کردم..

نگام کرد و به نشونه ي «چيه چرا ماتت برده؟..» سرش و تکون داد..

- سوالت يه کم غيرمنتظره بود..چرا اينو پرسيدي؟..

کنار خيابون زد رو ترمز و خم شد سمتم..از شيشه ي پنجره به بيرون اشاره کرد و گفت: واسه اين..

مسير نگاهش و دنبال کردم..

»« آتليه و استوديو عکاسي شميم »«

با ذوق برگشتم و نگاش کردم..

- اي جـــونم يعني مي خواي دو نفري عکس بگيريم؟!..

با اخم شيريني نگام کرد و گفت: تو اين زمينه خيلي ديـــر مي گيري ..

پياده شد..

ذوق داشتم..همچين پريدم پايين که يه کم کمرم درد گرفت..

-- چکار مي کني؟..هنوز حالت کامل خوب نشده..

با لبخند نگاش کردم..

- عاليم..بهتر از اين نميشه....خب بريم ديگه..

خواستم برم سمت اتليه که دستم و گرفت: کجــــا؟!..عجله نکن ميريم هنوز لباسا تو ماشين ِ ..

به محض اينکه لباسا رو برداشت دستم و دور بازوش حلقه کردم ..

رفتيم تو ..3 تا دختر و 1 پسر هر کدوم مشغول يه کاري بودن..

انگار ارشام و مي شناختن ..کلي تحويلمون گرفتن..

يکي از دخترا منو برد تو يه اتاق و گفت اماده شم..

لباسام و يکي يکي پوشيدم..مانتوم سفيد بود..تا کمي بالاتر از زانو که يه کمربند چرم سفيد هم تو قسمت کمرش کار شده بود..و شال و کيف دستي کوچيک

و شيک به رنگ قرمز اتشين..کفشمم سفيد بود با شلوار کتان سفيد شيري..

از وقتي فهميده بودم مي خوايم عکس دو نفره بندازيم احساس مي کنم حالم از قبل خيلي بهتر شده..

آرشام کت وشلوار مشکي براق گرفته بود با «پيراهن سفيد شيري» و کراوات مشکي دودي..

اين يه نشونه ي خوب بود..

آرشام هميشه از رنگاي تيره استفاده مي کرد اما حالا تصميم گرفته بود از پيراهني استفاده کنه که رنگش متضاد لباسايي بود که هميشه مي پوشيد..

با ديدنش توي اون کت وشلوار خوش دوخت، که هيکل چهارشونه ش و کيپ تو خودش جاي داده بود خشکم زد..فوق العاده شده بـــــود..

هنوز کسي تو اتاق نيومده بود..چند بار نگاش و رو هيکلم چرخوند..رضايت و شيفتگي رو تو چشماش خوندم..

به طرفم اومد و رو به روم ايستاد..

تو چشماش زل زدم: بابا خوش تيــــپ.....و با دست يقه ش و مرتب کردم و دستام و گذاشتم رو سينه ش..

خودم و کامل بهش چسبوندم..خيره شده بود تو چشمام..

با شيطنت ابروهام و انداختم بالا و با لبخند گفتم: شوهر به اين خوش تيپي رو خدا قسمت هر کس نمي کنه ها..

لبخند کمرنگي نشست رو لباش..رو گونه هاش چال افتاد..

با ذوق دستم و گذاشتم رو گونه ي راستش.. و چال اون يکي گونه ش و بوسيدم..

سرم و اروم کشيدم عقب..دستاش و دو طرف صورتم گذاشت ..سرش و اورد جلو..چشمام و بستم..لباي داغش و پشت پلکام حس کردم ....

و اروم چشمام و بوسيد..

صورتش و برد پايين و زير گوشم گفت: تو دختر فوق العاده اي هستي..تلاش واسه دور شدن از تو بي فايده ست..از اينکه من و به خودم اوردي پشيمون

نيستم..

به صورتم دست کشيد..

- هيچ وقت به خاطر صورت زيبايي که داشتي سمتت کشيده نشدم..هميشه به رفتارت توجه کردم....و تو رو دست نيافتني ديدم ...............

صورتش و اورد نزديک....

اروم تر از قبل ادامه داد:همين منو و*س*و*س*ه کرد بهت نزديک بشم و...

صداي در باعث شد ناخداگاه از هم فاصله بگيريم..

نفس تو سينه م حبس شده بود..

دستم و تو دستش گرفت..سرم و بلند کردم..

نگاهه گيرا و نافذش از هميشه قوي تر منو جذب خودش مي کرد..

چند تا عکس دو نفره تو ژستاي مختلف انداختيم..

قرار شد يه سري با فتوشاپ روشون کار بشه و بقيه رو اصلشون و بهمون بدن..

اون پسر ِ که معلوم بود مسئول اونجاست گفت تا عصر حاضرشون مي کنه و تحويلمون ميده..

بي بي اروم در و باز کرد..

با ديدن ما پشت در لباش به لبخندي پر از مهربوني باز شد..

در همون حال که درو کامل باز مي کرد تا بريم تو گفت: الهي دورت بگردم مادر..خداروشکر که برگشتين..ديشب تا صبح خوابم نبرد..گفتم تو اين بارون

کجا موندين..

بغلش کردم و بوسيدمش..

- ببخش بي بي نگرانتون کرديم..نتونستيم برگرديم بارون شديد بود..

-- مي دونم مادر ..چون با آقا بودي خاطرم جمع بود چيزي نميشه....بياين تو هوا سرده..

داشتم کفشام و در مي اوردم که بي بي رو به آرشام گفت: راستي پسرم مهمون داريم..

-- کيه بي بي؟!..

صاف وايسادم..با نگراني نگاش کردم ولي لبخند اطمينان بخشي رو لباي بي بي بود که تا حدي خيالم و راحت کرد..

- نگران نباش دخترم آشناست..مي گفت اسمش کيوان ِ ..تو روستا عمومحمد و مي بينه وسراغ آقاي مهندس و ازش مي گيره ...........

رو به آرشام گفت: پسرم يادمه که قبلا گفته بودي اگه همچين ادمي با اين نشوني اومد پيشمون تو خونه راش بديم ما هم اورديمش اينجا..ديشب مي

خواست بياد دنبالت ولي بارون مي اومد، بنده خدا نتونست..مرتب مي گفت يه کار مهم باهات داره..خيلي عجله داشت..

آرشام سرش و تکون داد و به من نگاه کرد..

رو به بي بي گفت: دلارام حالش زياد خوب نيست ديشب سرما خورده مراقبش باشيد ..

بي بي زد رو دستش و منو نگاه کرد..

آرشام رفت تو اتاق..

بي بي - خدا مرگم بده دختر چرا نگفتي مريض شدي؟..برو تو..برو تو دخترم هوا سرده حالت خدايي نکرده بدتر ميشه ..

- بي بي خوبم..آرشام قضيه رو بزرگش کرده وگرنه چيزيم نيست..

دستش و گذاشت پشتم و رفتيم تو..

-- حتما شوهرت يه چيزي مي دونه که ميگه مادر..برو تو اتاقت استراحت کن تا برم واسه ت يه سوپ خوشمزه و گرم درست کنم..يه استکان جوشونده

که بخوري و استراحت کني زود خوب ميشي..

هر چي تعارف کردم قبول نکرد..خدا مي دونه که چقدر دوسش داشتم..واسه همچين مادري حيفه که داغ عزيزش و ببينه..

ولي خب..هيچ کار خدا بي حکمت نيست..

-- ديشب تا حالا گوشيت خاموش ِ ..واسه اولين بار ِ مي بينم گوشيتو خاموش کردي..آرشام ما الان تو اوضاع درستي نيستيم..حواسمون جمع نباشه

کارمون ساخته ست..

با شنيدن صداي مردي که برام غريبه بود فهميدم همون کيوان ِ که بي بي در موردش به آرشام مي گفت، حواسم جمع ِ اتاقي شد که هر دوي اونها اونجا

داشتن با هم حرف مي زدن..

آرشام_ خبري شده؟..

-- اوضاع اونور ريخته بهم..

-آرشام_ تا ديروز صبح که باهات حرف مي زدم همه چيز رو به راه بود..

-- شايان واسه چند نفر مشکل درست کرده..شکوهي و تموم کارکنان ويلات و با خودش برده..تهديد کرده تا تو نياي ولشون نمي کنه..يکي از گروگانا که

سنشم بيشتر ِ ظاهرا مشکل قلبي پيدا کرده ..بچه ها خبر دادن اگه به موقع نرسه بيمارستان تموم مي کنه..توشون يه بچه هم هست..مثل اينکه بچه ي

يکي ازخدمه هاست که اورده بوده پيش خودش..

آرشام با عصبانيت داد زد: به خدا با همين دستاي خودم مي کشمش کثافت ِ رذل و..اين حيوون چرا دست بردار نيست؟..

-- اون فقط تو رو مي خواد..از طرفي، دلارام...

آرشام_خفه شو کيوان.. ديگه ادامه نده..

-- خيلي خب..باشه اروم باش..تو ميگي چکار کنيم؟..بچه ها منتظر يه اشاره ي تو وايسادن همين که دستور بدي تمومه..

آرشام- که بعدشم اون بي همه چيز خيلي راحت مثل آب خوردن دخل اون بدبختا رو بياره اره؟!..نه اين راهش نيست..

-- پس راهش چيه؟..مي خواي خودت و تسليمش کني؟..لياقت چنين ادمي فقط يه چيزه ..

آرشام_ ولي قصد من يه چيز ديگه ست..شايان هنوز تاوان کارايي که کرده رو پس نداده..

-- فعلا که يه عده ي ديگه دارن تاوانش و پس ميدن..آرشام تو بد مخمصه اي افتاديم..از اينجا به بعدش ديگه به ما ربط پيدا نمي کنه..بذار...

آرشام_ خودت مي فهمي چي داري ميگي؟..اون ادما به خاطر من گير شايان افتادن..نمي تونم ساده از اين قضيه بگذرم..

-- چکار مي کني؟..

آرشام_ از دلارام خيالم راحته اينجا جاش امنه..من و تو همين امشب بر مي گرديم تهران.. اين بازي ِ کثيف و خودم شروع کردم خودمم تمومش مي

کنم..هر چي دست رو دست بذاريم وضع از ايني که هست بدتر ميشه..

-- اما اين کاري که مي خواي بکني يه ريسکه..بذار از راهش وارد شيم....

آرشام_ تنها راهش همينه..تا وقتي که شايان تاوان کارايي که کرده رو پس نده نمي خوام کاري بکني..

--خيلي خب....اگه تصميمت اينه منم حرفي ندارم..ولي چطور مي خواي دلارام و راضي کني؟!..

آرشام_..نمي دونم....

مات و مبهوت دستم و گذاشتم رو دهنم..

آروم عقب عقب رفتم و از در فاصله گرفتم..

پشتم خورد به ديوار..

چشمام پر از اشک شد..

بغض بدي تو گلوم نشسته بود که با شوک ِ شنيدن حرفاشون هر لحظه سنگين تر مي شد..احساس خفگي بهم دست داده بود..خدايا..آرشام...

در اتاق باز شد ..

آرشام تو درگاه ايستاد و با ديدن من توي اون حال و روز اولش با تعجب نگام کرد ..

ولي خيلي زود به خودش اومد و..

به طرفم دويد..

شونه هام و گرفت ..با بغض و نگاه اشک الودم زل زدم تو چشماش..

- تـو....تو و دوستت داشتيد چي به هم مي گفتيد؟..آرشام تو..

نتونستم جلوي خودم و بگيرم و صداي هق هقم بلند شد..

سرمو گذاشت رو سينه ش و سعي داشت ارومم کنه..

ولي چطور مي تونستم اروم باشم؟..

آرشام با پاي خودش داره ميره تو دهن شير..

مي خواد تنهام بذاره و بره..

چطور مي تونستم طاقت بيارم؟..

--هيسسسس..دختر اروم باش هنوز که چيزي نشده..

دستم و رو پيراهنش مشت کردم و صورتم و تو سينه ش فشار دادم..

- مي خواي منو اينجا تنها ول کني و بري ..آرشام نرو..اون عوضي خطرناکه هر کار ازش بر مياد......

همونطور که تو بغلش بودم راه افتاد سمت اتاق..اشکام و با دست پاک کردم..

کيوان و ديدم که تو درگاه ايستاده و با ناراحتي ما رو نگاه مي کنه..

رفتيم تو و آرشام درو بست..هر دو تنها تو اتاق بوديم و به هيچ عنوان حاضر نبودم از تو بغلش بيام بيرون..

نشست رو زمين و منو تو اغوشش نگه داشت..

شال و از رو سرم برداشت و روي موهام و بوسيد..

اروم گفت: چرا با خودت اينجوري مي کني دلارام؟..من که بهت گفته بودم بايد اين بازي رو تمومش کنم..

سرم و با شتاب از رو سينه ش بلند کردم..

زل زدم تو چشماش و تند تند با حالت عصبي گفتم: نه..من نميذارم بري..تو گفتي گذشته ت و فراموش کردي مي خواي به آيندمون فک کني..گفتي که من

برات مهمم پس نبايد بري..بايد پيشم بموني..

-- دلارام متوجهم تو الان تو وضعيت خوبي نيستي..وقتي اروم شدي حرف مي زنيم..

با دست پسش زدم و از جام بلند شدم..

رو بهش با صداي بلند گفتم: چي چي رو اروم باشم؟..حتي اگه 10 سالم بگذره باز با رفتنت مخالفم..تو به من قول دادي..مرد و مردونه بهم گفتي تنهام

نميذاري..گفتي باهام مي موني..

بلند شد و رو به روم ايستاد..تموم مدت اخماش تو هم بود..

سعي کرد اروم حرف بزنه..

-- هنوزم سر حرفم هستم..من هيچ وقت تنهات نميذارم اينو بهت قول دادم ولي ديشب کنار اتيش وقتي از گذشته م برات گفتم اينو هم گفتم که بايد به اين

بازي خاتمه بدم..الان جون چندتا ادم بي گناه تو خطره..اونم به خاطر من..

بازوهام و گرفت و خيره شد تو چشمام..

--دلارام خواهش مي کنم درکم کن..من بايد برم..نمي تونم بي تفاوت از اين همه اتفاق بگذرم..من ميرم ولي خيلي زود بر مي گردم..

دستاش و پس زدم و با بغض گفتم: اگه برنگشتي چي؟..هان؟..اگه رفتي و اون کثافتا يه بلايي سرت اوردن چي؟...ما تازه ديشب .....

بغض تو گلوم باعث شد صدام بگيره ...

با هق هق زانو زدم و صورتم و تو دست گرفتم..چند لحظه بعد گرماي حضورش و کنارم حس کردم ..

سرش و به سرم چسبوند و زير گوشم با صداي لرزوني گفت: دلارام با خودت اينکارو نکن..اره مي دونم ما ديشب رسما مال هم شديم..ولي تو رو به

همون خدايي که مي پرستي قسمت ميدم بهم فرصت بده کار نيمه تمومم و تموم کنم..تا کي بايد مثل دوتا فراري، توي اين همه تشويش و اضطراب زندگي

کنيم؟.. اگه بهم اعتماد داري قبول کن تا با خيال راحت امانتيم و دست عمومحمد و بي بي بسپارم..

دستم و از رو صورتم برداشتم و با هق هق دور گردنش حلقه کردم..

برام سخته..

نمي تونم ..

اين کارش ريسک بود..يه ريسک ِ بزرگ..

حس بدي داشتم..حسي که هر لحظه قوي تر مي شد..

سرم و بلند کرد و با دستاش صورتم و قاب گرفت..اروم اروم اشکام و پاک کرد ..

- تو دختر محکمي هستي.......... و با لبخند زل زد تو چشمام و ادامه داد: بيخود که انتخابت نکردم..زن ارشام بايد قوي باشه..

يادت نره تو همون دختري هستي که به من اميد ِ زندگي داد..حالا که دارمت چرا فکر مي کني روي زندگيم ريسک مي کنم؟..من ديگه تنها نيستم، تو رو

دارم ..پس برمي گردم..

محکم بغلش کردم..يک دم گريه م بند نمي اومد..

حرفاش مي تونست ارومم کنه....ولي دلم..

تو دلم ترس بدي نشسته بود..

ترس از دست دادن کسي که همه ي دنيام بود..

شايد فقط يه حس باشه..اما...

خدايا مي ترسم..

از همون موقع که تصميم به رفتن گرفت، ماتم گرفته بودم ..چشمام فقط اون و مي ديد..با زبون ِ بي زبوني با همون نگاه پر از غمم بهش مي گفتم که نمي

خوام بري..

متوجه مي شد و سرش و به ارومي تکون مي داد..مي گفت نمي تونم..مجبورم که برم..

خواستم باهاش قهر کنم ..اما نتونستم..

دلم نمي اومد اين دم رفتن دلخوري بينمون باشه..

گفتم قهر کنم به اين بهونه مي مونه ولي اون آرشام بود..

درسته..الان ديگه اون ادم سرد و خشک ِ قديم نيست..محبت و درک مي کرد و با عشق بيگانه نبود..

ولي هنوزم غرور ِ مختص به خودش و داشت..

همراه بقيه تو هال نشسته بوديم که آرشام کاملا نامحسوس با سر به اتاق اشاره کرد..

نگام و تو جمع چرخوندم..کسي حواسش نبود..

بي بي داشت تو استکانا چايي مي ريخت..عمومحمد و کيوانم با هم حرف مي زدن..

اروم از جام بلند شدم و رفتم تو اتاق..چند لحظه بعد آرشامم اومد تو و آهسته درو بست..

رفتم پشت پنجره ودست به سينه به ديوار تکيه دادم..برنگشتم نگاش کنم..

ازش دلگير نبودم اما.........

راضي به رفتنشم نبودم..رو همين حساب دلم پر بود..

حضورش و پشت سرم احساس کردم..يه دستش و دور کمرم حلقه کرد و دست ديگه ش و گرفت جلوم..

تو دستش يه جعبه بود..با تعجب بدون اينکه حرفي بزنم سرم و چرخوندم و نگاش کردم..

به جعبه ي تو دستش اشاره کرد که يعني بگيرش..

جعبه رو ازش گرفتم و اروم درش و باز کردم..

يه شيشه عطر بود..بيرون اوردم و بوش کردم..مات و مبهوت به شيشه نگاه کردم..

بوي عطر ياس!..

عطر ِ آرشام!....

حتي اون شب رو ميز تو اتاقش شبيه اين شيشه رو ديده بودم..

- اين همون.......

زير گوشم زمزمه کرد: هميشه علاقه ي خاصي به گل ياس داشتم..از همون بچگي..عادت کرده بودم هر شب قبل از خواب کمي از اين عطر تو اتاقم

بزنم..باورت ميشه بدون اون خوابم نمي برد..هر عادتي که داشتم و طي اين 10 سال تونستم ترک کنم ولي اينو نه..

کمرم و محکم به خودش فشار داد ..شال و از رو سرم برداشت و موهام و بوييد..

هرم ِ آتيش ِ نفس هاش که لا به لاي موهام پيچيد باعث شد چشمام و آهسته ببندم وسرم و کمي به عقب مايل کنم..چه حس خوبي بود..

ولي وقتي به اين فکر کردم که تا 1 ساعت ديگه بايد باهاش خداحافظي کنم اشک تو چشمام حلقه بست..

-- تا وقتي برگردم هر شب قبل از خواب اينو بزن .. مي خوام هميشه منو کنار خودت احساس کني..

لرزش شونه هام و حس کرد..سرش و کنار کشيد..شونه هام و گرفت و برم گردوند..با ديدن صورت خيس از اشکم اخماش تو هم رفت ..

سکوت کرده بوديم..نگاهه خيره ي هردومون تو چشماي همديگه بود..

سرم و زير انداختم ..به شيشه ي عطر که تو دستام بود نگاه کردم..

انگشتش و گذاشت زير چونه م و وادارم کرد سرم و بلند کنم..

نگام افتاد به گردنبند «الله» اي که تو گردنش بود..

خدايا خودت نگهدارش باش..

با پشت دست اشکام و پاک کردم..صورتش و به صورتم نزديک کرد..زل زدم تو چشماش..

بوسه ي غيرمنتظره اي که رو لبام نشوند، وجودم سرما زده م رو گرم کرد..

لباش رو لبام بود که دست سردم و تو دستش گرفت..تنم داغ بود ولي دستام درست متضاد حرارت بدنم سرد و يخ زده بودن..

با عطش خاصي لبام و مي بوسيد..

شيشه ي عطرو از دستم گرفت و تو همون حالت که تو بغلش بودم دستش و برد پشت و شيشه رو گذاشت رو صندوقي که درست پشت سرم بود..

محکم بغلش کردم..چقدر بهش نياز داشتم..

دستاي آرشام دور کمرم حلقه شده بود و دستاي من دور گردنش..سفت همو بغل کرده بوديم..

نفساي هردومون تند و نامنظم شده بود..و احساس گرماي شديد....داشتم مي سوختم..

با عطش ازش جدا شدم و نفس زنون درحالي که نگاهه خمارم به لباش بود گفتم:آرشام..کم مونده ديوونه بشم..حس مي کنم دارم تو کوره اي از اتيش مي

سوزم..

حال اونم دست کمي از من نداشت..نفساش که تو صورتم مي خورد پوستم و مي سوزوند..

گونه م و بوسيد..

لباش و برد زير گوشم و لاله ي گوشم و به دندون گرفت..يه حالي شدم..که اگه آرشام کمرم و محکم نگرفته بود افتادنم حتمي بود..

دستام و گذاشتم رو شونه هاش..

- آرشام، خواهش مي کنم..الان اگه يکي درو باز کنه و.....

نذاشت ادامه بدم و.. به لبام مهر سکوت زد....شديدتر از قبل منو بوسيد و در همون حال کمرم و نوازش کرد..

عقب عقب رفت سمت در..

ولم نکرد..خواستم بکشم کنار نذاشت..

پشت به در ايستاد و همونطور که منو تو آغوشش داشت دستش و برد پشت و درو قفل کرد..

با بدبختي خودم و عقب کشيدم..زورش خيلي زياد بود..

صورت هر دومون سرخ شده بود..

-چرا درو قفل کردي ؟.....

شونه هام و گرفت و چسبوندم به ديوار..

همونطور که زير گردنم و نرم مي بوسيد با صداي ارومي گفت: زنمي، مي خوام چند دقيقه باهات تنها باشم..

خنديدم وسرم و بالا گرفتم..چشماي خمارم و بستم..

پچ پچ کردم:خودخواه..

به همون ارومي جوابم و داد:شک داشتي؟....

لبخند زدم..صورتم و بوسيد..

محکم به ديوار فشارم مي داد..شدت بوسه هاش هر لحظه بيشتر مي شد..

زير گردنم و گاز گرفت..

-آخ..

دستاش و ستون کرد کنار سرم و تو چشمام زل زد..نفساش داغ بود..اين گرما رو دوست داشتم..

هر جاي صورتم و که مي بوسيد يه تيکه از جمله ش و به زبون مي اورد..

-- وقتي پيشت باشم نمي تونم جلوي خودم و بگيرم..چراش و نپرس چون خودمم نمي دونم..تا حالا اينجوري نشده بودم...

با خنده شونه هاش و گرفتم..صورتش و به صورتم چسبوند..

-احساسمون متقابله..

سرش و برد عقب و نگام کرد..

با عطش..

با نياز..

حتي با..

عشق..

همه رو از پشت حريري از اشک مي ديدم..

با لحني که تب و تاب و ازم مي گرفت گفت: نمي دوني چقدر بهت نياز دارم ..

کمرش و گرفتم..

- پس چرا نمي موني؟..منم بهت نياز دارم ..

گونه م و بوسيد..صورت شو کنار نکشيد..

-- براي رسيدن به خوشبختي بايد بهاش و هم پرداخت..خوشبختي ِ حقيقي آسون به دست نمياد دلارام..

سکوت کردم..چي بايد مي گفتم؟..همه ي حرفاش و قبول داشتم..

فقط نمي دونستم با دلم چکار کنم؟..

- پس بذار منم باهات بيام..مي خوام کنارت باشم..

سرش و عقب کشيد..با اخم خيره شد تو چشمام..

با تحکم گفت: هيچ مي فهمي چي ميگي؟..من براي اينکه تو در امان باشي حاضرم از جونمم بگذرم اون وقت با دستاي خودم تو رو به سمت آتيش هول

بدم؟..براي اينکه دست اون عوضيا بهت نرسه همه کاري کردم..فقط براي اينکه تو رو داشته باشم..هنوزم تا اونجايي که بتونم نميذارم کسي بهت اسيب

بزنه..

يه قطره اشک از گوشه ي چشمم چکيد..

اينبار اين من بودم که براي بوسيدن عشقم پيش قدم مي شدم..

اروم صورتم و جلو بردم..هيچ حرکتي نمي کرد..فقط تو چشمام زل زده بود و نگاهه عاشق ِ من به لباي کسي بود که از خودمم بيشتر دوسش داشتم..

لبام که لباش و حس کرد چشمام و بستم و.... بوسه اي از سر عشق..از روي قلبم..با تموم احساسم....

قلبم با هر تپش ِکوبنده ش اين عشق و فرياد مي زد..

خواستم عقب بکشم، نذاشت..

جوري لبم و بوسيد که حتم داشتم جاش کبود ميشه..

از هم فاصله گرفتيم..هر دو تو چشماي هم خيره شديم..

لباي اون مي لرزيد..مال منم همينطور..

انگار مي خواستيم چيزي رو زمزمه کنيم ولي نمي تونستيم..

من منتظر يه اشاره از جانب اون بودم ..

تا داد بزنم که چقدر دوستش دارم..

دستش و به گردنش کشيد و صورتش و برگردوند..

ناخداگاه لبخند زدم وسرم و زير انداختم..هنوزم مغرور ِ..حتي تو اين شرايط..

آرشام با همين غرور ِ محکمش ستودني بود..

اروم و گرفته گفتم: ميشه همينجا از هم خداحافظي کنيم ؟..

با تعجب نگام کرد..

اما نگاهش رو لبام ميخکوب موند..

بهشون دست کشيدم..يه کم مي سوخت..

با ترديد رفتم سمت طاقچه وتو اينه به خودم نگاه کردم..لبام حسابي قرمز شده بود..

خنديدم و برگشتم نگاش کردم..به صورتش دست کشيد و لبخند زد..

- خوبه پس بهونه شم جور شد..با اين سر و وضع بيرون نيام بهتره..

فقط نگام کرد..

رفتم سمتش و رو به روش ايستادم..

- بهم قول ميدي مواظب خودت باشي؟..

سر تکون داد که چپ چپ نگاش کردم و گفتم: نخير اينجوري قبول نيست لفظي قول بده..مرد و مردونه..

با همون لبخند بازوهام و تو دست گرفت ..

-- هرجور که تو بخواي ..شرطشم اينه که قول بدي در نبودم بي تابي نکني و فقط منتظرم باشي..

لبخندم پررنگ شد و چشمام و بستم و باز کردم..

- منتظرتم..

لباش و اورد جلو و به چشمام بوسه زد..

کنار پنجره ايستاده بودم و از پشت شيشه نگاش مي کردم..

آرشام و عمومحمد و کيوان هر 3 بيرون ايستاده بودن و آرشام داشت با عمومحمد حرف مي زد..

به پاکت توي دستم نگاه کردم..عکسايي که امروز صبح انداخته بوديم و آرشام قبل از رفتن اونا رو بهم داد..

و فقط يکي از عکسا رو از توش برداشت و گفت با خودش مي بره..

هر دو توي عکس کنار هم ايستاده بوديم و دست چپ آرشام دور کمرم حلقه شده بود و من با لبخند دلنشيني تو دوربين نگاه مي کردم در حالي که دست چپم

رو سينه ي آرشام بود..

هيچ اخمي رو پيشونيش نداشت..چشماش خوشحال بود..

به تصويرش دست کشيدم..

عکس و به لبام نزديک کردم و صورتش و بوسيدم..

اوردمش پايين و همزمان بيرون و نگاه کردم..با ديدنش در حالي که لاي در ايستاده بود و نگاه مستقيمش سمت پنجره بود ضربان قلبم و شديدتر از قبل تو

سينه م حس کردم..

عکس و گذاشتم رو سينه م و شيشه ي پنجره رو جاي صورت جذابش لمس کردم..

و نفهميدم کي صورتم از اشک خيس شد..

يه چيزي رو زير لب زمزمه کرد..نفهميدم چي گفت..

با سر بهش اشاره کردم تا يه بار ديگه بگه..

ولي در جوابم فقط چشماش و بست و باز کرد ..و با لبخند کمرنگي سرش و تکون داد..

نگاش و ازم گرفت و به سرعت از در بيرون رفت..

ناخداگاه قلبم تير کشيد و دستم رو شيشه مشت شد..

در که بسته شد حس کردم توان ايستادن ندارم..زانوهام خم شد و همونجا زير پنجره نشستم..

سرم و به ديوار تکيه دادم و در حالي که پاکت عکسا رو به سينه م فشار مي دادم قطرات اشک خود به خود رو صورتم نشستند..

نخواستم جلوي خودم و بگيرم..دلم پر بود..داشتم دق مي کردم..

راهي که داشت مي رفت سرتا سرش پر از خطر و دلهره بود..

شايان نيت خوبي نداشت..شک نداشتم براي به دام انداختن آرشام نقشه هاي شومي داره..

فقط همه ي اميدم به خدا بود..

همه ش خودم و دلداري مي دادم که آرشام مي تونه از پسش بر بياد..

صداي زنگ پيامک گوشيم بلند شد..تنم لرزيد..انگار که مطمئن بودم خودشه..

تو همون حالت با بغض لبخند زدم و تند از جام بلند شدم..

گوشيم تو کيفم بود..

درش اوردم و با شوق خاصي به صفحه ش نگاه کردم..

شماره ش و همراه ِ اسمش که ديدم نزديک بود جيغ بکشم که سريع با دست جلوي دهنم و گرفتم..

هنوز چند دقيقه بيشتر نيست ازم جدا شده ولي از نظرم زمان هر لحظه طولاني تر ميشه ..

دستم مي لرزيد..

پيامش و باز کردم..

« تو آرام آمدي

نرم و بي صدا

مثل قطره اي باران بر قلبم چکيدي

به سان برف آرام آرام در من ذوب شدي

تکه اي از وجودم شدي

در اين سنگستان

نمي دانم تو را چه بنامم

تو که امدي ارام شدم

چيزي در درونم خواند..

زمزمه کرد..

اين آغاز دوست داشتن است!!..»

بارها و بارها پيامي که فرستاده بود و خوندم..

خدايا خواب نيستم؟!..

رويا نمي بينم؟!..

اين پيام خود آرشام ِ !!..

انگشتام خود به خود رو دکمه هاي گوشيم لغزيد..

لبخند رو لبام بود با اين حال اين بغض لعنتي دست از سرم بر نمي داشت..

خدايا اگه پيشم بود و اين شعر و واسه م مي خوند مي مردمم نمي ذاشتم امشب بره..

محتاجش بودم..

محتاج ِ يه نگاه حتي شده با اخم و غرور..

بهش نياز داشتم..به اغوش گرم ومهربونش..

خدايا تا برگرده چطور روزام و بدون اون شب کنم؟..

آروم آروم نوشتم:

«آمدي

مغرور

بي کلام

در نگاهت هزارمعما

و برلبانت مهر خاموشي..

اندکي گذشت..

آرام آرام نزديک شدي

مغرور

بي کلام

کمي مهربان!!

وعشق را

به امانت به من دادي و دور شدي!!..»

بدون مکث براش ارسال کردم..

گوشه ي لبم و از هيجان مي جويدم و چشم از صفحه ي گوشيم بر نمي داشتم..

دستام يخ بسته بود..

چند لحظه بيشتر طول نکشيد که جواب پيامم و داد..

« تا زنده م به هموني که امانت دادم دستت نياز دارم..يه چيزي رو نتونستم با خودم ببرم..تا وقتي که برگردم مراقبش باش»..

لبام و رو هم فشار دادم تا بغضم نشکنه..

منظور آرشام به قلبش بود!!..

قلبي پر از عشق رو پيش من به امانت گذاشته بود..

دوست داشتم جيغ بکشم و اسمش و بلند صدا کنم..

براش نوشتم:

« يادت نره يکي اينجا چشم به راهته .. منتظرم نذار آرشام چون مي دونم طاقتش و ندارم»..

منتظر چشم به صفحه دوختم تا اينکه جوابش و برام فرستاد..

« شرطم و يادت نره»..

لبخند پر از غمي نشست رو لبام..

انگشتام از سرما سر شده بود..

نتونستم گوشي رو تو دستام نگه دارم..

شرطت و فراموش نکردم آرشام...

نه تا وقتي که تو قولت و فراموش نکني..

بي بي _ دخترم با خودت اينکارو نکن..صبح تا شب مي شيني پشت اين پنجره لب به هيچيم نمي زني اينجوري از پا در مياي مادر..بيا يه لقمه بذار دهنت

رنگ و روت پريده..تو الان امانتي دست ما .. بيا مادر بيا بشين کنار من خودم واسه ت لقمه مي گيرم..بيا..

با لبخند مصنوعي که سعي داشتم همونطور رو لبام حفظش کنم رو به بي بي با صدايي گرفته گفتم:به خدا نمي تونم بي بي..ازگلوم پايين نميره..

-- توي اين چند روز سر جمع 3 وعده غذا هم نخوردي دخترم..همين امروز و فرداست که شوهرت برگرده و وقتي تو رو توي اين حال و روز ببينه نگران

ميشه ..تو که اينو نمي خواي مادر..

صاف تو جام نشستم و با ذوق و شوق ِ خاصي گفتم: عمومحمد ازش خبر گرفته؟..بي بي تو رو خدا اگه چيزي هست به منم بگيد..

اومد و کنارم نشست..سرم و به سينه ش گرفت و نوازشم کرد..

-- نه دخترم..نه عزيز مادر..اروم باش....

چونه م از بغض لرزيد..ديگه اين بغض برام عادت شده بود..

حتي با گريه هاي شبانه و اشک ريختاي تو خلوت ِ پر از تنهايي و انتظارهم نتونستم اونو بشکنم..

چقدر سخته که از حال عشقت بي خبر باشي و فقط انتظار بکشي..

گوشيش خاموش بود..مي دونستم نبايد روشن بذاره ولي دلم که اين چيزا سرش نمي شد..

بي بي _ غصه نخور دخترم..ميدونم بي قرار ِ شوهرتي..به وَالله اگه خبري ازش داشته باشيم بهت ميگيم..دارم غم تو چشمات و مي بينم...مي دونم تو

گلوت بغض نشسته عزيز ِ دلم..ولي طاقت بيار..اين انتظار کشيدنا رسم عاشقي ِ..براي سلامتيش دعا کن دخترم..با اون دل پاک و مهربونت از خدا بخواه

شوهرت وصحيح و سالم بهت برگردونه..تو عاشقي، اونم خاطرت و مي خواد دلاتون به هم راه داره مادر..تو غصه بخوري اونم اين غم و حس مي کنه..

به خاطر خوشبختي و آسايشتون خطرو به جون خريده پس تو هم کمکش کن..با دعا..با صبر.. منتظرش بمون دخترم....

با گريه سرم و رو سينه ش تکون دادم ..

- بي بي تک تک ِحرافت و قبول دارم..ولي به خدا سخته..هر لحظه که مي گذره و اون بر نمي گرده انگار يکي داره بند بند ِ وجودم و از هم پاره مي کنه....

صداي بي بي هم بغض داشت..

روي سرمو بوسيد..

بي بي _ مي دونم دخترم..اما چکار کنيم چاره اي جز صبر نداريم..خدا شاهده آقا رو مثل پسر خودم مي دونم..از وقتي رفته هر شب سر نماز دارم واسه

ش دعا مي کنم و دو رکعت نماز به نيت سلامتيش مي خونم..ولي بازم خدا بزرگه ..صلاح همه ي مارو اون بهتر از هر کس مي دونه دخترم..

داشتم موهام و شونه مي زدم که نگام به کبودي گردنم افتاد که حالا يه رد کمرنگي ازش باقيمونده بود..

ياد اون روز افتادم که مي خواستيم خداحافظي کنيم..

مي دونم تموم اونکارا رو کرد تا کمتر غصه بخورم..تا يادم بره که جدايي تا چه حد سخته..

ولي يادم که نرفت هيچ با وجود اون همه نزديکي بيشتر از قبل دلتنگش شدم..

به گردنم دست کشيدم..عکسمون تو طاقچه بود..برش داشتم و به صورتش نگاه کردم..

آخه تو کجايي آرشام؟!..

چرا خبري از خودت بهمون نميدي؟!..

مي دونم ناچاري ولي بي انصاف به فکر منم باش که اينجا دارم دق مي کنم..

کارم شده هر لحظه و هر ثانيه چشم بدوزم به اين درتا ببينم کي مياي تو..

اينبار قسم مي خورم که برگردي تموم عشق و احساسم و به پات مي ريزم..

فقط برگرد....

بي بي از تو حياط صدام زد..عکسش و بوسيدم و گذاشتمش تو طاقچه..

روسريم و سرم کردم و رفتم تو بالکن ..

کنار حوض داشت ماهي مي شست..

- جانم بي بي..کارم داشتي؟..

-- جونت سلامت دخترم.. دستم بنده، اون قابلمه کوچيکه رو از تو آشپزخونه واسه م مياري؟..

با لبخند سرم و تکون دادم و راه افتادم سمت آشپزخونه..

در کابينت و باز کردم..

تو جا ظرفي کنار سينک و هم نگاه کردم ..اونجا بود..

برش داشتم و برگشتم تا از در اشپزخونه برم بيرون که يه دفعه درد بدي رو تو سينه م حس کردم..

يه دردي که همراهش حس بدي رو بهم القا کرد..

قابلمه از دستم افتاد رو زمين و از صداي برخوردش با زمين بي بي هراسون خودش و به اشپزخونه رسوند و با نگراني تو درگاه ايستاد..

دستم رو سينه م مشت شد..

احساس خفگي بهم دست داد..

حس مي کردم دردم از يه چيز ديگه ست..يه حس بدي داشتم..

انگار که بخواد يه اتفاق بد بيافته..

بي بي _ يا ابوالفضل..خدا مرگم بده دخترم چت شده؟..

نمي تونستم حرف بزنم..سرم گيج مي رفت..با اون يکي دستم سرم و چسبيدم و بدو از آشپزخونه زدم بيرون..تلو تلو مي خوردم..

داشتم خفه مي شدم..انگار راه تنفسم بسته شده بود..

لب حوض زانو زدم و مشتام و پر از اب کردم و به صورتم پاشيدم..سرد بود و همين سرما تونست واسه م يه شوک باشه..

با يه نفس بلند راه تنفسم باز شد..

بي بي با گريه کنارم نشسته بود و کمرم و ماساژ مي داد..

نفساي بلند و نامنظم مي کشيدم..پشت سر هم..

بي بي _دلارام..دلارام مادر حالت خوبه؟..دخترم دارم سکته مي کنم تو رو به «علي» جوابم و بده..

دستم و بالا اوردم وبهش اشاره کردم خوبم..

ولي خوب نبودم..

تو سينه م تير مي کشيد و انگار يکي با شدت داشت به گلوم چنگ مي نداخت..

ناخداگاه از جام بلند شدم و به سمت خونه دويدم..بي بي از پشت سر با صداي بلند صدام زد ولي من بي توجه و هراسون رفتم تو خونه..

دنبال گوشيم مي گشتم..

دنبال يه راه ِ اميد..

بالاخره پيداش کردم..چشمام تار مي ديد ..شماره ش و گرفتم..

« دستگاه مشترک مورد نظر خاموش مي باشد..»

با نفرت از شنيدن اين صداي عذاب اور که توي اين مدت مرتب تو سرم تکرار مي شد گوشي رو انداختم کنار....

به ديوار تکيه دادم و زانوهام و بغل گرفتم..

سرم و گذاشتم روشون و صداي هق هقم بلند شد..

دست نوازش گر ِ بي بي و رو سرم حس کردم..

-- دخترم داري منو مي ترسوني..تو که حالت خوب بود..

بغلش کردم و با گريه ناليدم: بي بي حالم خوب نيست..يه حس بدي دارم..نمي دونم چيه ولي ....مي ترسم بي بي..مي ترسم..

پشتم و نوازش کرد..

با حرفا و دلدارياش مثل هميشه سعي داشت ارومم کنه..

ولي اينبار فرق داشت..هيچ جوري اروم نمي شدم..

نمي تونستم..

انگار که دست خودم نبود..

پشت سرم گريه نکن مسافرم مسافرم

اشکاتو هي هدر نده بايد برم بايد برم

جلوي راهمو نگير نذار منم گريه کنم

صلاحمون اينه عزيز بايد برم سفر کنم

طاقت اشکاتو ندارم تورو خدا نذار ببارم

خدا نخواست قسمت اينه که من تو رو تنها بذارم

تو رو خدا گريه نکن اينقدر نگو نرو نرو

بغضم داره ميترکه اينقدر نگو نرو نرو

اينجوري بي تابي نکن الهي قربونت برم

خدا نگهدارت باشه بايد برم بايد برم

آهنگ مسافرم از علي عبدالمالکي حتما با اين پست گوش کنيد..

اروم لاي چشمام و باز کردم..سرم بدجور درد مي کرد..دستم و گذاشتم رو پيشونيم و با درد اخمام و جمع کردم..

با شنيدن صداي بي بي و عمومحمد سرم و چرخوندم سمت در..

لاي در باز بود..

عمومحمد_ دختر بيچاره حق داره..

بي بي _ نمي دوني چقدر گريه کرد..پريشون وسرگردون از در اشپزخونه زد بيرون و رفت لب حوض نشست تند تند به صورتش اب زد ..انگار نفسش بالا

نمي اومد..مي خواست به شوهرش زنگ بزنه ولي خاموش بود جواب نمي داد..از همون موقع تا حالا که چشم رو هم گذاشته يا داره تو خواب اسمش و

صدا مي زنه يا با ترس مي پره و رو صورتش عرق مي شينه..نذر کردم آقا صحيح و سالم برگرده و اين دختر دلش اروم شه..به خدا وقتي تو اين حال و

روز مي بينمش دلم اتيش مي گيره..

عمومحمد _ خدا بزرگه بي بي.. نگران نباش....

صداي زنگ در بلند شد..تو جام نشسته بودم..سرم و چرخوندم سمت پنجره..

پتو رو کنار زدم و بلند شدم..ناي راه رفتن نداشتم..

تو درگاه ايستادم..فقط بي بي تو هال وايساده بود..

- بي بي کي در مي زنه؟..

-- دخترم بيدار شدي؟..حالت خوبه؟..

- خوبم بي بي..کي بود؟..

-- چي بگم مادر؟..نمي دونم..عمومحمد رفته ببينه کيه ..

راه افتادم سمت راهرو..درو باز کردم و رفتم تو بالکن..

بي بي _ اينجوري نرو دخترم الان عرق داري سرما مي خوري..لااقل مانتوت و بپوش..

سرمو به طرفين تکون دادم که يعني نه نمي خواد..

گره ي روسريم و که داشت باز مي شد محکم کردم..

عمومحمد درو باز کرد..نتونستم ببينم کيه چون لاي در ايستاده بود..چند لحظه بعد عمومحمد رفت کنار و کسي که پشت در بود اومد تو..

با تعجب به ماموري که لباس فرم سبز رنگ تنش بود نگاه کردم..

پله ها رو يکي يکي طي کردم و رفتم سمتش..بي بي پشت سرم اومد..

اون مامور که يه مرد حدودا 37،38ساله بود داشت با عمومحمد حرف مي زد که با ديدن من ساکت شد ..

-- سلام .. ببخشيد مزاحمتون ميشم....

و به پرونده اي که تو دستش بود نگاه کرد و سرش و تکون داد: خانم دلارام اميني درسته؟..

با تعجب نگام و بين عمومحمد و اون مامور چرخوندم..

-بله..خودم هستم..چي شده؟..

-- شما با اقاي آرشام تهراني چه نسبتي داريد؟..

تو دلم يه جوري شد..

هر لحظه با سوالاتي که مي پرسيد بيشتر مي ترسيدم..

- معذرت مي خوام ..ميشه....

هنوز جمله م کامل نشده بود که سرش و تکون داد و گفت: بله بله متوجه هستم..

و کارتي رو از تو جيبش بيرون اورد و رو به من گرفت..نگاش کردم..

-- سرگرد فروزش از اداره ي مبارزه با مواد مخدر....

کارت و برگردوند تو جيبش .. تو پرونده نگاه کرد..

-- حالا ميشه بدونم نسبت شما با اقاي آرشام تهراني چيه؟..

اب دهنم و قورت دادم..گلوم مي سوخت..

بي بي کنارم ايستاد و دستم و گرفت..فهميد حالم خرابه..

- من همسرشم..چي شده؟!..

عمومحمد _ بريم تو اينجا سرده، دخترمم حالش خوب نيست..

سرگرد به نشونه ي موافقت سرش و تکون داد و پشت سر عمومحمد راه افتاد ..به بي بي نگاه کردم..

--آروم باش عزيزم ايشاالله که خير ِ ..

سرم و تکون دادم..اما دلم گواهه بد مي داد..

بي بي دستم و گرفت و رفتيم تو..

سرگرد_ همسر شما به همراه شخصي به نام کيوان شجاعي دقيقا 5 روز پيش از شمال به سمت تهران حرکت کردند درسته؟..

بهت زده نگاش کردم..

- شما.. اينا رو از کجا مي دونيد؟!..

-- براتون توضيح ميدم..شما همايون شايان و برادرزاده شون ارسلان شايان رو مي شناسيد؟..

-بـ..بله..چطور؟!..

-- ما الان مدتهاست شايان و دار و دسته ش و زير نظر داريم..توضيح بيشتري نمي تونم بدم متاسفم فقط تا جايي که بدونم به شما مربوط ميشه رو ميگم

..

کيوان با ما همکاري مي کرد و به کمک اون مدارک نسبتا قابل توجهي رو بر عليه شايان در دست داشتيم..ولي اين مدارک براي گير انداختن شايان کافي

نبود..

اسنادي که به کمک اونها مي تونستيم براي دستگيري باند شايان اقدام کنيم تنها در دست شوهر شما يعني آقاي تهراني بود..

ولي متاسفانه ايشون با ما چندان همکاري نکردند..چون اصرار داشتند که ديگه کاري با شايان ندارن ..

ولي ما به اون مدارک نياز داشتيم..کيوان همون شب با همسر شما اين مسئله رو در ميون ميذاره منتهي ايشون بازم قبول نمي کنند..

ظاهرا مقصودشون تنها انتقام از شايان و برادرزاده ش بوده که ما کاملا در جريان اين موضوع قرار نداشتيم..ما هم منتظر موقعيتي بوديم تا بتونيم اون

مدارک و به دست بياريم..

اون شب اونها به ديدن شايان ميرن..کسي که 8 نفر ادم بي گناه رو گروگان گرفته بود اون هم به خاطر شوهر شما..

شايان با وجود همسرتون اونها رو ازاد نمي کنه و خواسته ش و به اقاي تهراني ميگه..اون هم مبني بر اينکه مدارک و اسنادي که شوهرتون در دست

داشته بعلاوه ي دختري به اسم دلارام رو به اون تحويل بده..

ما از طريق کيوان و فرد نفوذي که در بين اونها داشتيم از راه غيرمستقيم متوجه قضايا بوديم..

ظاهرا همسرتون وقتي درخواست شايان رو مي شنوه کنترلش و از دست ميده و با هم درگير ميشن..

و اين درست تو زماني اتفاق ميافته که ما اماده ي اجراي عمليات بوديم..براي نجات جون اون 8 نفر..

که با شنيدن صداي گلوله بدون ذره اي درنگ ساختمون و محاصره کرديم..

شوهر شما به کمک کيوان اون 8 نفر رو فراري دادند که بچه هاي ما اونها رو با ماشين از اون محل دور کردند..

کيوان و همسرتون هنوز داخل ساختمون بودند..يه ساختمون قديمي تو دورافتاده ترين نقطه از تهران..

تو درگيري که بچه هاي ما با ادماي شايان داشتن ما متوجه شديم که کيوان و شوهر شما پشت ساختمون موفق به فرار ميشن ولي با اين وجود يک ون

مشکي که متعلق به افراد شايان بوده اونها رو تعقيب مي کنه..

توي اين عمليات همايون شايان درست زماني که قصد فرار داشته به دست افراد ما کشته ميشه..

ولي ارسلان فرار مي کنه..

از طريق رديابي که تو ماشين کيوان جاساز کرده بوديم تونستيم پيداشون کنيم اما........

سکوت کرد..با دقت گوش مي داديم ...

چرا ديگه حرفي نمي زنه؟..

د لامصب يه چيزي بگو ديگه طاقت ندارم..

يه پاکت پلاستيکي رو گذاشت جلوم..با تعجب نگاش کردم..

-- وسايل داخل اين پاکت و مي تونيد شناسايي کنيد؟..

نمي دونم چرا دستم مي لرزيد..مي خواستم برش دارم ولي انگار يکي جلوم و مي گرفت..اب دهنم و قورت دادم تا از سوزش گلوم کم بشه ولي با اين کار

بغضم سنگين تر شد..

دست سردم و دراز کردم و پاکت و از رو زمين برداشتم..

لازم نبود درش و باز کنم محتويات توش کاملا مشخص بود..

مات و مبهوت نگاهم و روشون گردوندم..

خدايا ..نـــه..

حلقه ي آرشام..

پلاک «الله» اي که اون شب تو کلبه بهش هديه دادم..

ساعت مچيش..

فندک زيپويي که هميشه با خودش داشت..

و يه سري مدارک که نصفشون سوخته بود..

-ايـ..اينا..اينا همه شون..اينا متعلق به همسرمه..اين گردنبند ارشام ِ ..اينا..اينا دست شما چکار مي کنه؟!..اين مدارک چرا سوخته؟!..

صدام که با بغض گرفته بود هر لحظه بلندتر مي شد..

بي بي دستم و گرفت و زمزمه کرد اروم باشم....نمي تونستم..

مغزم به کل قفل کرده بود..

سرگرد _ خانم اميني لطفا اروم باشيد..من همه چيزو با جزئيات براتون توضيح دادم تا در جريان اتفاقات قرار بگيريد..قصد بازجويي از شما رو هم نداشتم

وگرنه ازتون مي خواستم با من به اداره بيايد..پس..

بلند گفتم: تو رو خدا حرفتون و نپيچونيد..راست وحسيني بگيد چي به سر ارشام ِ من اومده؟..تو رو قرآن، مگه حال و روزم و نمي بينيد؟..

عمومحمد_ دخترم اروم باش بذار جناب سرگرد حرفش و بزنه..

رو بهش با بغضي که چيزي تا شکستنش نمونده بود گفتم: چطور اروم باشم عمومحمد؟..ببينيد..

رو به بي بي پاکت و گرفتم و تکونش دادم...

- بي بي نگاه کن اينا وسايل ِ آرشام ِ ..اين همون حلقه اي ِ که شما سر عقد بهمون داديد..بي بي تو رو خدا نگاه کن..اين همون گردنبندي ِ که بهش دادم..

خودم با دستاي خودم «الله» و به گردنش بستم بي بي..گفتم مي خوام اسم «خدا» هميشه همرات باشه..

صداي هق هقم بلند شد..پاکت و تو دستام فشار دادم..

بي بي سرم و تو اغوشش گرفت ..اونم گريه مي کرد..

تموم حالات و رفتارم عصبي بود..

سرم و از تو سينه ش بيرون اوردم و رو به سرگرد که اخماش و کشيده بود تو هم و با ناراحتي به زمين نگاه مي کرد گفتم: بگيد..بگيد من ارومم..به خدا

حتي گريه م نمي کنم..فقط بگيد..بذاريد خيالم راحت شه..

و با حرص اشکام و پاک کردم..اروم و قرار نداشتم..نمي فهميدم دارم چکار مي کنم..

سرگرد_ شما حالتون خوب نيست خانم، بذاريد......

داد زدم: من خوبم..شما فقط به من بگيد چي به سر شوهرم اومده؟..فقط همين..مي خوام بدونم..

سرش و تکون داد: باشه..من فقط به وظيفه م عمل مي کنم..متاسفانه بايد بگم توي مسير راننده که کيوان بوده توسط افراد داخل ون تيرمي خوره..در جا

تموم مي کنه چون گلوله به سرش اصابت مي کنه..خارج از شهر بودن و کنار جاده ي باريکي که سينه ي کوه بوده پرتگاه هاي بلند و خطرناکي قرار

داشته..همون موقع که شليک ميشه ماشين منحرف ميشه سمت چپ و.....ماشين تو دره سقوط مي کنه..و ميانه ي راه اتيش مي گيره و هر دو سرنشين

خودرو ......

با حمله ي عصبي که بهم دست داد جيغ کشيدم و پاشدم..فرياد مي کشيدم مرتب مي گفتم :نــــه..اين دروغه..آرشـــــام..

تو سر و صورتم مي زدم..به صورتم چنگ مي نداختم..گريه مي کردم و به خدا شِکوه مي کردم..

بي بي با گريه سريع اومد سمتم ...

سعي داشت دستام و بگيره ولي نمي تونست از پسم بر بياد..هيچ کس جلودارم نبود..از ته دل جيغ مي کشيدم و داد مي زدم..

کف هال زانو زدم و رو به زمين خم شدم..دستم و رو سينه م مشت کرده بودم و با صداي بلند اسمش و صدا مي زدم..

عمومحمد اومد کمک بي بي ..پسش زدم و با مشت به زمين کوبيدم..

صداي عمومحمد و سرگرد تو گوشم مي پيچيد ولي تو حال خودم نبودم..صداي هق هقم گوش فلک وکر مي کرد..صداي شيون زاريم همه ي خونه رو

برداشته بود..ضجه مي زدم و اسم خدا رو همراه ِ آرشام صدا مي زدم..

سرگرد_ هر دو جنازه الان تو سردخونه ن..مي تونيد فردا صبح اقدام کنيد..لازم به ذکر ِ که هر دو به طرز فجيعي سوختن..از روي مدارک و لوازمي که

همراه داشتن تونستيم شناساييشون کنيم..

همراه اقاي تهراني اين وسايل بود..گردنبند دور گردنش بود و حلقه هم به انگشتش..اون فرد نفوذي هم تاييد کرده که جنازه ها متعلق به کيوان شجاعي

وآرشام تهراني ِ چون زمان وقوع حادثه توي اون ون بوده و با چشم همه چيز و ديده، شهادت داده..

حتي ديده که شوهر ايشون سعي داشتن مسير ماشين و از سمت دره منحرف کنند ولي متاسفانه موفق نميشن..

اون درياب براي پيدا کردنشون تا زماني به ما کمک کرد که ماشين اتيش نگرفته بود....بهتون تسليت ميگم...

همونطور که رو به زمين خم شده بودم کمرم و تا نيمه راست کردم و سرم و بلند کردم..

با گريه و ضجه به بي بي نگاه کردم..

- بي بي بگو که اينا هيچ کدومش حقيقت نداره...آرشام ِ من زنده ست..اون نمرده..برمي گرده..قسم خورد بر مي گرده..وقتي خواست بره بهم قول داد..

بي بي با هق هق بغلم کرد....

- بي بي خودش گفت..گفت مياد..گفت تنهام نميذاره..بگو که اينا همه ش يه کابوسه..من خوابم مگه نه؟!......

ازته دل جيغ کشيدم..آرشــــــــام.....

خدايا اين چه بخت و اقبال ِسياهي ِ که من دارم؟..چرا نبايد يه لحظه توي اين دنيا رنگ خوشبختي رو ببينم؟..خدايا بيچاره تر از اينم نکن..خدايــــــا..

-- عزيز ِ دل ِ بي بي اروم باش..داري خودت و از بين مي بري..دخترم اينکار و نکن..به خاطر ِ بي بي.......

از بس جيغ کشيده بودم و به سر و صورتم زده بودم که ديگه جون نداشتم حرف بزنم..حتي نا نداشتم لاي چشمام و باز نگه دارم..

-آ..آرشام ..آرشام زنده ست..مي دونه هنوز چشم به راهشم..قول داد چشم به رام نذاره..اي کاش ..مي مُردم..مي مُردم و.. نمي ..نمي ذاشتم ..بره..بي..

بي..من..نمي...

تو بغل بي بي اروم اروم چشمام بسته شد و تاريکي چون پرده اي سياه جلوي چشمام و گرفت..

ديگه متوجه اطرافم نبودم..

هر چي که بود فقط..

سياهي ِ محض بود..

اروم لاي چشمام و باز کردم..

تو سرم احساس سنگيني مي کردم..

ديدم تار بود ولي کم کم بهتر شد..با ناله چشمام و چند بار بستم و باز کردم..

گيج و منگ نگاهم و اطرفم چرخوندم..

با تعجب به سرمي که تو دستم بود نگاه کردم..

من کجام؟!..

هنوز کامل حواسم جمع نشده بود که در اتاق آهسته باز شد..

با ديدنش تنم لرزيد..قلبم بي امان تو سينه م مي تپيد و هجوم اشک رو به چشمام حس کردم..

نا نداشتم صداش کنم..حالم اصلا خوب نبود..

با همون لبخند هميشگيش بهم نگاه مي کرد..خواستم اسمش و زمزمه کنم نتونستم..

تو جام نيمخيز شدم که با قدم هايي بلند و شتابزده خودش و بهم رسوند..

کنارم ايستاد و دستم و تو دستش گرفت..ولي.....دستاش.... سرد بود!..

نگاش کردم..بهت و ناباوري رو تو چشمام خوند..هنوزم همون لبخند و رو لباش داشت..

اب دهنم و قورت دادم تا بغضم و رد کنم ولي نشد..

لبام لرزيد..ازهم بازشون کردم..

-آ..آرشا..آرشام....آرشام..آرشام تو.......تو..

دوست داشتم بلند صداش کنم اما نتونستم..

رو صورتم خم شد..ناخداگاه چشمام و بستم..اشکام خودسرانه رو صورتم جاري شدن..

لباش و به پيشونيم چسبوند..

سرد بود!..

حتي بوسه اي که رو پيشونيم زد..

تنم با همون بوسه يخ بست..دستام شروع کردن به لرزيدن..تو دستش گرفت..چشمام و باز کردم..

تنش سرد و نگاهش سوزان بود..اما چرا اين گرما رو حس نمي کنم؟!..سرماي دستاش اين اجازه رو بهم نمي داد..

زمزمه کرد..اروم ..

با نگاهي شفاف و نافذ مثل هميشه..

--شرطمون و يادت رفت؟..

خواستم لبخند بزنم و بهش بگم نه..نه تو ديگه پيشمي و به قولت وفا کردي پس پاش وايسادم..

ولي نتونستم..فقط نگاش کردم..با چشمايي که سيل غم و تنهايي رو به رخش مي کشيد..تا بدونه توي اين مدت چي کشيدم و تو تنهاييام چقدر اشک ريختم ..

به صورتم دست کشيد..اشکام و پاک کرد..

-- نذار اين چشما اينطور بباره ..اين اشکا..هيچ وقت لايقشون نبودم.

نتونستم بيشتر از اون ساکت بمونم ..بغضم هنوز سر جاش بود..

صدام پر از گلايه شد..

پر از شِکوه و شکايت..

-آرشام..آرشام تو..تو..تو زنده اي..تو برگشتي..پس همه ش دورغ بود....آرشام ِ من سالمه..

حواسم به سرم ِ توي دستم نبود و تو همون حالت محکم بغلش کردم..

دستم سوخت و درد گرفت ولي بي خيال فقط خودم و تو اغوشش حس کردم..

تندتند پشت سر هم با گريه باهاش حرف مي زدم..

-سر قولت موندي..مرد و مردونه گفتي مياي پيشم و تنهام نميذاري..ازت ممنونم..خدايا ازت ممنونم..

پشتم و نوازش کرد..صداش به همون ارومي بود..

-- محکم باش دلارام..سعي کن با تموم اتفاقات کنار بياي..من خواستم با سرنوشت بجنگم ولي نتونستم..مي دونم سخته ولي من هميشه کنارتم..فکر نکن

تنهات گذاشتم و زير قولم زدم..منو توي قلبت حس کن..

سرم و از رو سينه ش بلند کردم..تو چشماش خيره شدم..

با ترس و وحشت خاصي سرم و تکون دادم و گفتم: نه..تو ديگه برگشتي ..من تنها نيستم ارشام تو پيشمي..بگو که همه ش يه کابوس بود..بگو اون همه

ضجه و التماس وَهم و خيال بود..آرشام پيشم مي موني مگه نه؟....

نگاهه ملتمسانه م و تو چشماي سياه و جذابش دوختم..نگام کرد و بعد از چند لحظه با آه عميقي که از سينه ش بيرون داد سرم و به سينه ش گرفت..

نوازشم کرد و رو موهام و بوسيد..

-- هميشه پيشتم دلارام ..هميشه..هميشه.

صداش بارها و بارها تو سرم تکرار شد..قلبم با همون يه جمله اروم گرفت..چشمام و رو هم فشار دادم و لبخند زدم..

نمي دونم چي شد..

يه حسي داشتم..

يه حس عجيب و تلخ..

احساس خلاء مي کردم..

تنم سرد شد..

چشمام سنگين شده بود و نمي تونستم پلکام و تکون بدم..

صداها..

نجواها..

تو سرم سوت مي کشيد..

از اين همه هياهو..

-- دلارام..دخترم چشمات و باز کن..تو رو به خدا چشمات و باز کن عزيز دلم..

پلکام لرزيد..زير لب يه چيزي رو زمزمه مي کردم.. انقدر آهسته که حتي خودمم نمي شنيدم..

-- اقاي دکتر ..خانم پرستار دخترم داره بهوش مياد..پلکاش لرزيد..

چشمام و آهسته باز کردم..تار مي ديدم..بستمشون..

بعد از چند لحظه صداي يه مرد و شنيدم..

-- خانم اميني..صداي منو مي شنويد؟..

اروم چشمام و باز کردم..ديدم بهتر شده بود ..

سرم داشت منفجر مي شد..نگام و اطرافم چرخوندم..همون اتاق ..

پس خواب نبودم..تو دلم خدا رو شکر کردم..

نگام به بي بي و عمو محمد افتاد که کنار تختم با چشماي گريون وايساده بودن..با شنيدن صداي همون مرد نگاهم و بالا کشيدم..

روپوش پزشکي تنش بود با يه گوشي دور گردنش ..يه پرستار جوون هم کنارش ايستاده بود..

دکتر لبخند به لب نگام کرد ..

-- خانم اميني احساس درد يا تهوع و يا حتي سرگيجه نمي کنيد؟..

سرم و به نشونه ي نه تکون دادم ..

- فقط ..سرم..خيلي درد مي کنه..

--مشکلي نيست ..بعد از 2 روز تازه چشماتون و باز کرديد و اين علائم طبيعي ِ ..

با تعجب نگاش کردم..

رو به پرستار يه سري سفارشات کرد ..پرستار همراه دکتر از اتاق بيرون رفت..

بي بي اومد جلو و دستم و گرفت..با بغض گفت: خوبي دخترم؟..

-خوبم..بي بي آرشام کجاست؟..مي خوام ببينمش..

با غم و اشک سرش و چرخوند سمت عمومحمد ..

رو به عمومحمد گفتم: ميشه ارشام و صدا کنيد؟..نکنه برگشته خونه؟..عمو مي خوام برم پيشش، به دکتر بگيد مرخصم کنه بايد برم پيش ارشام..

بي بي با هق هق گوشه ي چادر مشکيش و به چشماش فشار داد ..

اينا چشون شده؟!..واسه چي دارن گريه مي کنن؟!..

عمومحمد اشکاش و پاک کرد و زير لب يه چيزايي گفت..

چرا حرف نمي زدن؟!..

دست بي بي رو اروم فشار دادم..

- بي بي چرا گريه مي کني؟..ديدي گفتم ارشام زنده ست؟..اون مامور داشت بهمون دروغ مي گفت..خودم باهاش حرف زدم..توي همين اتاق دستم و گرفت

و گفت پيشم مي مونه..بي بي به دکترميگي مرخصم کنه؟..

بي بي هق هق کنان ازم فاصله گرفت و از اتاق بيرون رفت..

بهت زده به عمومحمد نگاه کردم..

چند بار اومد رو زبونم بگم چرا لباس سياه تنتونه؟!..

- عمو بي بي چش شده؟..چرا گريه مي کنه؟..آرشام که زنده ست..منم که خوبم .. عمو تو يه کاري کن دکتر مرخصم کنه..ارشام تو خونه منتظرمه..تو رو

خدا عمو بهش ميگي؟..

اومد سمتم..کنارم ايستاد .. اروم با چشماي خيس از اشک باهام حرف زد..

-- باهاش حرف مي زنم دخترم .. حالا اروم باش..

لبخند پر از آرامشي نشست رو لبام..

- ممنونم..به خدا خوبم..فقط يه کم سرم درد مي کنه..اگه برم پيش ارشام کامل خوب ميشم..

به صورتش دست کشيد..شونه هاش مي لرزيد..

-- عمو گريه مي کني؟..

دستش و برداشت..چشماش سرخ شده بود..

-- نه دخترم..بعد از 2 روز بهوش اومدي از خوشحاليه..

-يعني چي 2 روز؟!..

-- تو خونه از حال رفتي....دکتر گفت به خاطر فشار عصبي ِ ، بهت شوک ِ بزرگي وارد شده و واسه همين..............

- کي بهوش اومدم؟..

-- همين الان .. دکترم که بالا سرت بود دخترم....

با تعجب نگاش کردم..

- ولي..نه عمومحمد من با ارشام حرف زدم..اون موقع بهوش اومده بودم..وقتي چشمام و باز کردم کسي تو اتاق نبود بعد که در باز شد آرشام اومد تو

..خودم ديدمش..توي همين اتاق بود..خوب يادمه..

نمي دونم چرا تا اسم آرشام و مياوردم نگاهش گرفته و باروني مي شد..

-- دخترم بذار برم با دکترت حرف بزنم ببينم مي تونيم مرخصت کنيم يا نه..

سرم و تکون دادم..

ازاتاق که بيرون رفت نگاهم و چرخوندم سمت پنجره..تعجبم هر لحظه بيشتر مي شد..

مگه از وقتي با ارشام حرف زدم چقدر گذشته ؟!..

خوب يادمه اون موقع هوا روشن بود..نور از پنجره افتاده بود تو اتاق .. ولي حالا..

هواي بيرون کاملا تاريک بود..با ديدن سياهي ِ شب ياد عمومحمد و بي بي افتادم..

که چرا لباس سرتا سر مشکي پوشيده بودن؟؟!!..

به خودم اميد مي دادم که ديدار من و آرشام خواب يا «رويا» نبوده..

اون واقعا اينجا بود..

من مطمئنم..

ياد دستاي سردش افتادم..

قلبم لرزيد..

آرشام هيچ وقت دستاش سرد نبود..

حتي وقتي تو اغوشش بودم سرماي تنش و حس کردم..

چرا بعدش و يادم نيست؟..

من تو بغلش بودم که وقتي چشم باز کردم ديدم بي بي و عمومحمد تو اتاقن..

خدايا دارم ديوونه ميشم.

چشمام و بستم تا تو رو ببينم..

ببينم که کنارمي ..

سرم و ميذارم رو شانه هات ..

سرت و به سرم تکيه دادي ..

گرماي وجودت و حس مي کنم ..

با حضورت تموم غم هاي دنيا رو فراموش مي کنم..

چشمام و بستم..

دوست دارم همينجا..

درست کنارت..

توي اغوشت....

بگم که برات مي ميرم..

چقدر بهم نزديکي..نزديک تر از خون توي رگ هام ..

خواب به چشمام نمياد..انگار باهاش غريبه م..

دوست دارم نوازشم کني..

سالهاست که نيستي با صدات ارومم کني..

کسي که با نگاش گرمم کنه..سرماي وجودم و ذوب کنه..

تنهايي سرده..

سکوت مرگ اوره..

مي ترسم..

از دنياي بدون تو وحشت دارم..

شبا قبل از اينکه چشمام و ببندم بوي عطرت و حس مي کنم..

بوي عطر ياس..

عطري که مي گفتي برات يه عادته..

عادت..

ولي به من نگفتي تو هم برام يه عادتي..

گفتي اين يه اغازه..يه اغاز واسه دوست داشتن..

گفتي بدون من نمي توني..

ولي حالا اين منم که بدون تو نمي تونم..

بدون اکسيژن نفس کشيدن سخته..

دردناکه..

بي بي گفت عطر جدايي مياره..ولي من گفتم خرافاته..

آرشام از من جدا نشده..ارشام کنارمه..

کي گفته عطر جدايي مياره؟..همه ش دروغه..

شبا با هر نفس دارم تو رو کنارم حس مي کنم..

من حست مي کنم..

هر شب..

چشمام بسته ست ولي مي بينمت..

خاموش..

بي صدا..

اي کاش هيچ وقت مجبور نشم چشمام و باز کنم..

مرگت و باور ندارم..هيچ وقت باور نداشتم..

ارشام ِ من نمرده..

آرشام لايق خاک نيست..

يادته هميشه دنبال آرامش بودي؟..

مي خواستي من با دستام اين ارامش و بهت بدم..

مي گفتي نگات و ازم نگير..

ولي خاک به عشقمون خيانت کرد..

خاک بي صدا ما رو از هم جدا کرد..

تو با دستاي خاک به ارامش رسيدي نه با دستاي من..

مي دونم اينو نمي خواستي....

سرنوشت ..

تقدير..

مي گفتي مي خواي باهاش بجنگي..

گفتي براي رسيدن به خوشبختي بايد بهاش و بدي..

بهاي خوشبختيمون چي بود؟..

زندگي؟!..

بهت اعتماد کردم..

گفتي مطمئن باش بر مي گردم..

گفتي امانتيم و مي سپرم دست عمومحمد و بي بي..

ولي حالا کجايي؟..

پنج 5 سال گذشته و..تو نيستي..

گفتم تنهام..

گفتي من و تو ميشيم ما.. ..

گفتم تو چشمام دنيايي از غم نشسته..

گفتي اين چشما دنياي منه و غم توش جايي نداره..

گفتم بي تو چکار کنم؟!..

گفتي زندگي..

گفتم نمي تونم..زندگيم تويي..

گفتي مجبوريم..

گفتم برگرد..

گفتي نمي تونم..

گفتم چرا؟!..

سکوت کردي..ديگه هيچي نگفتي..بي صدا نگام کردي..

حالا رنگ نگاهه تو هم از جنس ِ منه..

رنگ ِ انتظار..

پس کجايي که آرومم کني؟!..

کجايي که به اين انتظار خاتمه بدي؟!..

درسته..

پنج ساله که دارم تو انتظار مي سوزم..

تو تنهاييام به يادش اشک مي ريزم و کسي نيست که بتونه قلب شکسته و نگاهه غم زده م و اونطور که بايد درک کنه..

براي خاکسپاري حضور نداشتم..حاضر نبودم پام و تو قبرستون بذارم..

عمومحمد اصرارکرد..

نرفتم..

بي بي اشک و ناله سر داد بازم..

نرفتم..

همه گفتن عشقت ديگه مرده به چي دل خوش کردي؟..

بدون کوچکترين مکثي جوابشون و مي دادم که آرشام ِ من زنده ست..توي قلبم زنده ست..

مي گفتن جنازه ش و پليس پيدا کرده..اين لوازم باهاش بوده که حالا تو دستاي تو ِ ..

مي گفتم مرگ اخر هر چيز نيست..مرگ نمي تونه عشقش و تو قلبم از بين ببره..

تا وقتي اين ضربان و تو سينه م حس مي کنم و نفس مي کشم عشقش رو هم تو سينه م حفظ مي کنم..

خوب يادمه 3 ماه بعد بود که يه شب با کابوس بدي از خواب پريدم..

آرشام لب يه پرتگاه ايستاده بود ..منم رو به روش بودم..خواب عجيبي بود..

بدون اينکه لبامون تکون بخوره با هم حرف مي زديم..من صداش و مي شنيدم..اونم همينطور..

بهم گفت مراقب خودت باش..نمي خوام هيچ وقت تو چشماي نازت که يه روز آرامش من بود غم بشينه..

خواستم جوابش و بدم که يه سنگ از زير پاش سر خورد و آرشام به سمت پرتگاه مايل شد..جيغ کشيدم..خواستم به سمتش بدوم ولي پاهام به زمين

چسبيده بود..

نگاهشون کردم..دو تا دست اونا رو نگه داشته بود..

خواستم برگردم تا بينم اون کيه ولي با صداي فرياد آرشام نگام و سمت پرتگاه چرخوندم..آرشام ديگه اونجا نبود..پرت شده بود پايين..

از ته دل جيغ کشيدم و صداش زدم..

جوري تو خواب داد مي کشيدم که بي بي و عمومحمد هراسون اومدن بالا سرم ..

خيس عرق از خواب پريدم..نفس نفس مي زدم..

وحشت زده اطراف و نگاه کردم..بي بي بغلم کرد..با زمزمه هاش سعي داشت ارومم کنه..

با ديدن اون کابوس حالم يه جوري شده بود..مي ترسيدم..

با اينکه هنوز منتظرش بودم ولي مي ترسيدم که خوابم حقيقت داشته باشه و ارشام.........

به خودکشي فکر کردم..بارها و بارها..

هيچ ترسي از مرگ نداشتم..

اما کسي به مرگ فکر مي کنه که از «انتظار» خسته شده باشه..

کسي که «اميد»ي به بازگشت عشقش نداشته باشه..

کسي که مرگ عزيزش و باور کرده باشه..

ولي من باور نداشتم..من حتي پام و تو قبرستون نمي ذاشتم..

چون ايمان داشتم که عشقم زنده ست..مثل ديوونه ها يه گوشه مي نشستم و با خودم حرف مي زدم..

پلاک «الله» جلوي چشمام تکون مي خورد و من خيره به اون، تصوير صورت آرشام و پيش چشمم مي ديدم که اين پلاک و به گردنش داشت.. انگار که

دارم با ارشام حرف مي زنم مرتب اسمش و زير لب زمزمه مي کردم..

اون اوايل چند تا تماس ناشناس داشتم که عمومحمد سيم کارتم و عوض کرد..

ديگه با هيچ کس در ارتباط نبودم..

شش 6 ماه از مرگ آرشام گذشته بود که عمومحمد و بي بي تصميم گرفتن به خاطر من مدتي رو خونه ي برادرشون تو مشهد بگذرونن..

با همون حال ِ زارم اصرار کردم اينکارو نکنن..ولي عمومحمد مي گفت اين به نفع همه ست مخصوصا من..

مرغ و خروسا و گوسفنداشون و فروختن به اهالي روستا و راهي شديم..

کسي تو خونه زندگي نمي کرد..خانواده ي برادرش تهران بودن..

ولي خونه اسباب اثاثيه داشت....يه خونه ي کوچيک ولي کامل..

خونه شون به حرم فاصله داشت ولي با اتوبوس 10 دقيقه بيشتر راه نبود..

هفته اي 3 بار مي رفتم و تو صحنش مي نشستم..به گنبد طلاييش خيره مي شدم ... و با تموم غمي که تو دلم داشتم از خدا مي خواستم به حرمت امامش

بهم صبر بده تا بتونم به انتظار عشقم بنشينم..

تو دلم نجوا مي کردم«خدايا دلم و گرم کن..سرماي وجودم و از بين ببر و بهم اميد و استقامت بده»..

يک 1 سال و نيم گذشته بود که يه شب تو خواب عمومحمد قلبش درد گرفت..تا رسونديمش بيمارستان تموم کرد..

اين تقدير لعنتي با مرگ عمومحمد دومين ضربه ش و هم بهم زد..

بي بي هر شب سر نماز گريه مي کرد و شاهد غصه خوردناش بودم..

و من هر شب تو بستر خواب، بي صدا به ياد يگانه عشقماشک مي ريختم..

همينطور به ياد مردي که اون و مثل پدر خودم مي دونستم ..مردي که درسته از پوست و گوشت و خونش نبودم اما....از پدرمم بيشتر دوسش داشتم و

جاي خاليش و با تموم وجود حس مي کردم..

به خاطر خاکسپاري عمومحمد برگشته بوديم شمال..وصيت کرده بود کنار پدر و مادرش دفنش کنن و بي بي به وصيتش عمل کرد..

دو 2 ماه گذشته بود..

يه روز که از کنار ساحل برمي گشتم خونه تو مسير در حال قدم زدن بودم که يه ماشين کنارم زد رو ترمز..

فکر کردم مزاحمه..بي تفاوت از کنارش رد شدم ولي با شنيدن صداي زني که از پشت سر صدام مي زد ايستادم..

برگشتم و با ديدن پري که با لبخند به طرفم مي اومد، متعجب سر جام موندم..

ديدن بهترين دوستم اونم بعد از اين همه مدت..

بردمش خونه و با بي بي اشناش کردم..

خبر نداشت چي به روزم اومده وقتي ديد حتي يه لبخند کوچيک هم رو لبام نميشينه و تو سکوت فقط نگاش مي کنم، کنجکاو شد بدونه تو اين مدت چيا بهم

گذشته..

باهاش درد و دل کردم..همه ي اتفاقات و براش مو به مو تعريف کردم..پري پا به پام اشک ريخت و با غصه بغلم کرد..

بهم گفت پدرش 1 سالي ميشه که در اثر سکته ي مغزي فوت شده و اون و مادرش تنها تو تهران زندگي مي کنن..

واسه کاري مجبور ميشه بياد شمال که اتفاقي منو مي بينه و.

در مورد کيومرث ازش پرسيدم که گفت چون تو کار خلاف بوده بالاخره گير پليس ميافته ..

جرمش قاچاق مواد بوده و خلافاي سنگين تري هم انجام مي داده ..

ظاهرا همون موقع که دستگيرش مي کنن تو خونه ش 2 کيلو شيشه داشته و با اين اوصاف جرمش سنگين تر از قبل ميشه و حکم اعدام واسه ش مي

برن ..

وقتي داشت اينا رو واسه م تعريف مي کرد هيچ غم و ناراحتي تو چهره ش نديدم..خوشحال نبود ولي ناراحتم نبود..

کيومرث کم اذيتش نکرده بود..

خدا جاي حق نشسته..

هميشه گفتن خدا حق بنده هاش و شايد دير بگيره ولي سخت مي گيره..

کيومرث چوب کاراش و خورد ..

شماره م و بهش داده بودم و ماهي 2 يا 3 بار بهم سر مي زد و هر روز تلفني با هم در ارتباط بوديم..

بي بي رو خيلي دوست داشت بي بي اَم همونطور که به من محبت نشون مي داد اون و هم مثل دختر خودش دوست داشت..

پري اصرار داشت خونه رو بفروشيم و براي هميشه بريم تهران زندگي کنيم تا اينجوري به اونام نزديک باشيم..

بي بي قبول نمي کرد و مي گفت اينجا رو دوست داره..

اما پري هم دختر يه دنده اي بود و بالاخره بعد از 2 ماه تونست بي بي رو راضي کنه..

خونه رو فروختيم و رفتيم تهران..ولي خونه هاي اونجا خيلي خيلي گرون تر از شمال بود..

پول ما براي خريد يه خونه ي کلنگي توي پايين ترين نقطه ي تهران کافي بود ولي پري اجازه نمي داد..واقعا دختر لجبازي بود..

تا اينکه اصرار کرد بريم خونه ي اونا..اينبار علاوه بر بي بي منم قبول نکردم..

پري گفت خونه شون يه ساختمون مجزا پشت ساختمون اصلي داره که مي تونن اونو بهمون «اجاره» بدن..

رو اين حساب هيچ کدوم حرفي نداشتيم..اينجوري براي ما هم بهتر بود که ديگه تنها نباشيم..

خونه شون و عوض کرده بودن..ديگه تو خونه ي سابقشون زندگي نمي کردن..

روزها و ماهها پشت سرهم مي گذشتن..

پري تو يه شرکت خصوصي مشغول به کار بود..

بهم پيشنهاد کرد منم يه جا مشغول شم ولي من مثل اون نبودم و تو هيچ کاري مهارت نداشتم..

از طرفي ديگه حوصله ي درس خوندنم نداشتم..نه ذهنم مي کشيد و نه ديگه تواناييش و داشتم..

مني که اين همه گوشه گير و ساکت شده بودم چطور مي تونستم به فکر موفقيت و تحصيل باشم؟!..

هميشه از رنگاي تيره استفاده مي کردم..

پري مي گفت تو که رفتن آرشام و باور نداري پس چرا لباساي تيره مي پوشي؟..

مي گفتم نمي خوام شاد باشم و هيچ رنگ شادي رو تو تنم ببينم..کسي که عاشقانه دوسش داشتم کنارم نيست..هميشه ادم براي مرگ ِ کسي رخت عزا به

تن نمي کنه..لباساي تيره ي من محض عزاداري نبود..

من تيره مي پوشيدم چون عزيزم وکنارم نداشتم..

چون شاد نبودم..

چون تو سياهي غرق شده بودم ..

کسي هم جز آرشام نمي تونست ناجي من باشه..

يه مقدار پول از فروش خونه و مرغ و خروسا و گوسفندا تو بانک بود که با همون زندگيمون و مي گذرونديم..ولي تا کي بايد سربار اين پيرزن درد کشيده

مي بودم؟..حالا که کمي به خودم اومده بودم خجالت مي کشيدم....

تا به اينجا هم منو مثل دختر خودش دونست و کمکم کرد ولي ديگه نمي خواستم اينطور ادامه بدم..

پري وقتي فهميد دنبال کار مي گردم سريع بهم پيشنهاد منشي گري تو همون شرکتي رو داد که خودشم اونجا کار مي کرد..

به کمک پري تونستم مشغول به کار بشم..

1ماه ازمايشي که با توجه به رضايت رئيسم به صورت دائم توي شرکت موندم..

پلاک آرشام و هيچ وقت از خودم دور نمي کردم..هميشه به گردنم بود..

حلقه ش و انداخته بودم تو انگشتم..درست تو انگشت اشاره م چون گشاد بود مي ترسيدم وقتي حواسم نيست يه جا بيافته و گم بشه..تا اون و نمي بوسيدم

و جلوي چشمام نمي ذاشتم خوابم نمي برد..

قبل از خواب اونطور که خودش دوست داشت به خودم عطر مي زدم و رو تختم دراز مي کشيدم..

تو دلم باهاش حرف مي زدم..هنوزم اون شيشه اي که بهم داده بود و داشتم..

ولي ديگه عطري توش نبود..براي همين هر ماه يه شيشه ازش مي خريدم..

من با ياد ارشام زندگي مي کردم..هيچ وقت احساس نکردم که اون و براي هميشه از دست دادم..حتي از انتظار هم نااميد نشدم ..

قبل از خواب چشمام و مي بستم و باهاش حرف مي زدم..صورتش و با چشماي بسته مي ديدم..

پشت پرده اي از سکوت..

همون چهره ي مغرور و جذاب..

هر شب خودم و آرشام و تو روياهام کنار هم مي ديدم..

روياهايي که شبيه به واقعيت بود..

واقعيتي که ارزوم بود يه روز تحقق پيدا کنه..

و حالا 5 سال گذشته..

از اون روزي که ترکم کرده و من به انتظارش نشستم..

همه چيز تغيير کرده..

ديگه من اون دختر شاد و سرزنده نيستم..

رد پاي گذر زمان رو چهره ي رنج کشيده ي بي بي به وضوح ديده ميشه..

پنج 5 سال از عمرم رو به دست تندباد زمانه سپردم..

به انتظار روزي که تمومي روياهام به حقيقت تبديل بشه..

به هيچ کس اجازه نمي دادم از مرگ آرشام حرف بزنه..

بي بي به اين موضوع واقف بود و هميشه دلداريم مي داد..

پري هم کمتر بهش اشاره مي کرد ولي هر بار محض نصيحت يه چيزي مي گفت که تا مي ديد از حرفش ناراحت شدم ديگه ادامه نمي داد..

مادرش و صدا مي زدم ليلي جون..

اسمش ليلي بود و دوست داشت اينطوري صداش کنيم..زن فوق العاده مهربوني بود..

دوست و همسايه ي دلسوز ِ بي بي..

واقعا رابطه شون با هم خوب بود ..

چند بار در مورد فرهاد از پري پرسيدم..اينکه هنوز اون و دوست داره يا نه..

و درکمال تعجب ديدم با پوزخند جوابم و داد که حتي بهش فکرم نمي کنه..

مي گفت يه حس زودگذر بوده ..

گفت فرهاد هيچ وقت عاشق اون نمي شده و پري هم گداي عشق نيست و اگه بناست روزي عاشق بشه به کسي دل مي بنده که اونم پري رو بخواد..

مي گفت از عشق يکطرفه متنفره..

از فرهاد هيچ خبري نداشتم..

دوست داشتم تو بي خبري از من بمونه..

با حضورش ياد گذشته ها ميافتادم..

آرشام هيچ وقت دوست نداشت اون و کنارم ببينه..

حتي وقتي باهاش حرف مي زدم نسبت بهش حسادت مي کرد..

نمي دونم..شايد کارم درست نباشه ولي من هنوزم به آرشام وفادارم و از چيزايي که يک روز اون ازشون خوشش نمي اومد دوري مي کنم..

پري وقتي حرفام و مي شنيد مي زد زير خنده و مي گفت ديوونه اي به خدا دختر..مگه فرهاد چکارت کرده؟..

و جواب من تنها بهش سکوت بود..

سکوتي سرد..

من ديوونه بودم..

يه ديوونه ي عاشق..

ديوونه ي کسي که هيچ وقت مرگش و باور نکردم و به انتظار اومدنش نشستم..

چون بهم قول داد..

چون قسم خورد..

آرشام مردي نبود که زير قولش بزنه..

حتي شده يه نشونه از خودش بهم ميده..

تا خودش بهم ثابت نکنه هيچ وقت هيچ چيزو باور نمي کنم..

هيچ وقت..

پري_ دلي حالش و داري يه کم باهات حرف بزنم؟..

عينک مطالعه م و از روي چشمام برداشتم و برگه هاي توي دستم و گذاشتم رو تخت.........

- اره حتما..چي شده؟..

رو به روم نشست و زانوهاش و عين بچه ها گرفت تو بغلش ..

چونه ش و گذاشت رو پاهاش و نگام کرد..

-- هيچي نشده..يعني شايدم شده باشه..نمي دونم دلي حسابي گيجم ..

- واسه چي؟ ..

مکث کرد و نگاهش و زير انداخت..چونه ش و از رو زانوهاش برداشت ..

بعد از چند لحظه نگام کرد و اروم گفت: فکر کنم جدي جدي از يکي خوشم اومده..

يه تاي ابروم و انداختم بالا و با تعجب گفتم: جدي؟!..کيه من مي شناسمش؟!..

-- نه بابا تا حالا نديديش..اسمش امير ِ ..پسر يکي از دوستاي قديمي مامانم....کيش زندگي مي کردن تازه چند ماهه اومدن تهران..آهان راستي مهندس

کشاورزي ِ ..

- خب مبارک باشه عزيزم..ايشاالله که خوشبخت بشي..

زد به پام..

-- چي چيو مبارک باشه؟..هنوز نه به دار ِ نه به بار ِ ..فقط يه جورايي غير مستقيم مامانش به مامانم گفته که امير از من خوشش اومده..

- مگه چندبار همو ديدين؟..

--مهناز جون ، مامان امير زياد اينجا سر مي زنه..تا حالا نديديش؟..

سرم و به نشونه ي نه تکون دادم..

-- تعجبم نداره از صبح تا عصر که تو شرکتي بعدشم مياي تو اتاقت مي شيني رمانت و مي نويسي..راستي هنوز تموم نشده؟..

- نه هنوز..

-- کي ميشه تو اينو چاپ کني من بيام ازت امضا بگيرم..ديگه نيازي هم نيست برم تو صف فقط کافيه يه سر بيام پشت در اتاقت..نويسنده رو بيخ ِ ريشمون

داريم چي از اين بهتر؟..

داشتم دست نوشته هام و از رو تخت جمع مي کردم تو همون حالت پرسيد: اسمش و چي مي خواي بذاري؟..

برگه ها رو دسته کردم.......

- اسم ِ چي رو؟!..

-- اسم بچه ت و..دختر حواست جمع نيستا..اسم رمانت و ميگم ديگه..

- هنوز اسم واسه ش انتخاب نکردم..

-- اهان خب اره اينم حرفيه تا بچه به دنيا نياد که واسه ش اسم انتخاب نمي کنن..

نگاش کردم که گفت: تو از اون مامانا ميشي که تا بچه ت به دنيا نياد به فکر اسمش نميافتي..ولي من مثل تو نيستم از همين الان اسم بچه هام و انتخاب

کردم..

- بيست و هفت 27سالته ولي عين نوجوونا حرف مي زني..پس کي به بلوغ فکري مي رسي تو؟..

از رو تخت بلند شدم و برگه ها رو گذاشتم تو کشوي ميزم..

-- وا مگه چي گفتم؟!..

- تو کار و بدبختي نداري هر دقيقه اينجايي؟..

--خب اينم کار ِ ديگه..مي دوني چقدر به خودم زحمت ميدم هِلِک هِلِک از اون سر باغ مي کوبم ميام اين سر باغ تا به تو سر بزنم؟..

- پس يه جورايي بايد ممنونتم باشم..

-- باش ما که بخيل نيستيم..

- اگه سر زدنت تموم شده پاشو برو مي خوام يه کم استراحت کنم..

يه کم فکر کرد و با هيجان گفت : آهان يه چيزي رو يادم رفت بهت بگم..

نشستم لب تخت و نگاش کردم..

- خب بگو..

بي مقدمه با نيش باز گفت: فرداشب قراره واسه ت خواستگار بياد..

با چشماي گرد شده نگاش کردم..يه دفعه از جام پريدم که با من پري هم از جاش بلند شد و يه قدم رفت عقب..

با اخم بهش گفتم: واي به حالت پري اگه جدي گفته باشي..خودت مي.

دستاش و به حالت تسليم برد بالا و با خنده گفت: خيلي خب بابا داشتم شوخي مي کردم..

نفسم و عصبي دادم بيرون و نشستم..سرم و تو دست گرفتم و چشمام و محکم رو هم فشار دادم..

پري کنارم نشست..دستش و اروم گذاشت پشتم..

به صورتم دست کشيدم و نگاش کردم..

-- خب ديگه ناراحت شدن نداره..ببخشيد داشتم مثل هميشه باهات شوخي مي کردم..

- مي دوني از اين حرفا خوشم نمياد بازم تو..

-- اوکي، بگم غلط کردم خوبه؟..

نگام و ازش گرفتم..

-- حالا بذار جمله م و تصحيح کنم که خواستگار مياد، منتهي نه واسه تو..واسه من.

- نکنه همين پسر دوست ليلي جون؟..

با لبخند سرش و تکون داد..

-- اره همون..

- پس چرا از اول نگفتي؟..

-- خواستم سر به سرت بذارم که نشد..

چپ چپ نگاش کردم..

خنديد..

- از همين الان استرس گرفتم..دل تو دلم نيست..

-- دوسش داري؟..

لباش و جمع کرد..

-- خب اره..ميگم، ازش بدم نمياد پسر خوبيه .. يه اخلاقاي خاصي داره..

- خوبه پس جوابت مثبته..

-- حالا تا ببينيم..فعلا بيان تا بعد..

- کي قراره بيان؟..

-- فردا شب..درضمن تو و بي بي هم حتما بايد باشيد..البته مامان به بي بي گفته اونم در جريانه..

روي تخت دراز کشيدم و مچ دستم و گذاشتم رو پيشونيم..

به سقف اتاقم خيره شدم..

- تو که مي دوني من...

-- اِِِِِِ دلي باز شروع نکن تو رو قرآن..اصلا من واسه همين اومدم باهات حرف بزنم چون مي دونستم اگه از بي بي بشنوي قبول نمي کني........مکث

کوتاهي کرد و ادامه داد:خواهر ِ عزيز..دوست ِ گرام..حتما بايد بهت التماس کنم تا قبول کني؟..

-اومدن من چه فايده اي داره آخه؟..همينجا بمونم بهتره..

-- که مثل هميشه تنها يه گوشه بشيني و به ديوار زل بزني؟..

از گوشه ي چشم نگاش کردم وبا اخم گفتم : به ديوار؟!..

--خب به عکسي که رو ديوار ِ ..حالا چه فرقي مي کنه؟..بالاخره که زل مي زني..

- پري در اين مورد با من حرف نزن چون هيچ وقت به يه نتيجه ي مشترک نمي رسيم..

-- باشه کاري به کارت ندارم ولي جون پري فرداشب تو هم با بي بي بيا..باشه؟..

ملتمسانه نشسته بود لب تخت و نگام مي کرد..

-- دلي خواهش کردم ازت....

- خيلي خب..

با خوشحالي خم شد صورتم و بوسيد..

--ايشاالله جبران کنم..

- لازم نکرده..

از رو تخت بلند شد و رفت سمت در..

-- باشه باشه من برم تا نظرت بر نگشته..

- بي بي کجاست؟..

-- پيش مامان..کارش داري؟..

- نه..

--باشه پس فعلا..

از اتاق رفت بيرون و با بسته شدن در منم چشمام و بستم..

سرم درد مي کرد..ديگه به اين دردا عادت کرده بودم..

هيچ قرص و دارويي تسکينم نمي داد..

پري رو مثل خواهرم دوست داشتم..فقط گاهي اوقات از روي شيطنت بعضي حرفا رو مي زد ..

با وجود اينکه مي دونه ناراحت ميشم..

توي اين مدت کم برامون زحمت نکشيد..

مي دونستم واسه اينکه تنها نباشم اصرار کرد پيششون بمونيم..

هيچ وقت تنهام نذاشت..در همه حال سعي داشت لبخند و رو لبام بياره ولي تلاشش بي فايده بود..

با دلي پر از غم، چطور مي تونستم شاد باشم و بخندم؟..

خودم را بگير از خودم تا با تو باشم

چه خوش باشد آن دم که تنها با تو باشم

دلارامِ من دل نــمي گيرد آرام

اگر کودکانه فقط با تو باشم

پر از مي ترين جامِ هستي تو هستي

پرم کن که شايد دمي را با تو باشم

دلارام من خسته از من منم، من

چه خوش باشد آن دم که تنها با تو باشم..

داشتم موهام و شونه مي زدم که نگام رو حلقه ي توي انگشتم ثابت موند..

دستمو آروم پايين اوردم..

نرم و آهسته روي حلقه ي آرشام و بوسيدم..

به حلقه ي خودم نگاه کردم..هيچ وقت نخواستم که از دستم درش بيارم..به همين خاطر هر کي منو مي ديد با وجود اين حلقه پيش خودش مي گفت که

متاهلم و از اين بابت خوشحال بودم..

شالم و انداختم رو سرم..داشتم مرتبش مي کردم که پري مثل هميشه بي اجازه اومد تو اتاق..

- کي عادت مي کني قبل از ورود در بزني؟..

--وا، نامحرم که نيستي من.......و با صداي نسبتا بلندي صدام زد که سريع چرخيدم سمتش..

-- دلـــــي؟!..

- چته چرا داد مي زني؟..

-- اين چيه پوشيدي؟..من هنوز نمردما..

نگاهي گذرا به سر تا پام انداختم..يه دست کت و دامن طوسي تيره و براق.. و شال همرنگش..

- مگه چشه؟..

-- بگو چش نيست؟..جون من بيا يه امشبَ َرو از خير تيپ کلاغ پسندت بگذر..بابا مي دونيم بالا تر از سياهي رنگي نيست ولي ديگه نه انقدر..

اخمام و کشيدم تو هم.

- پري هر دقيقه يه چيز ازم مي خواي..يا گير ميدي ميگي تو مراسم خواستگاريم تو هم باش يا حالا که به رنگ لباسم بند کردي..

پشت سر هم گفت:اصلا هر چي دوست داري بپوش اگه من حرف زدم..بيا بريم تا 10 دقيقه ديگه مي رسن..

- داشتم مي اومدم، تو چرا پاشدي اومدي اينطرف؟..

-- بي بي گفت بيام دنبالت..

-بي بي؟!..

--اون بنده خدا هم چشمش از تو ترسيده که يه وقت بزني زير حرفت..آهان راستي من چطورم؟..سر و تيپم ميزونه؟..

چشمام و رو هيکلش چرخوندم..

کت و دامن راسته ي شيري..يه گل نقره اي هم گوشه ي يقه ش بود..با شال شيري و نقره ايش ست کرده بود..

-- تو اگه گوني هم بپوشي بهت مياد..

-- ايني که الان گفتي مثلا تعريف بود؟..

راه افتادم سمت در..

- دقيقا..

پشت سرم با لبخند اومد..

-- تعريف کردنت از پهنا تو حلقم خواهر..

پري و ليلي جون پشت در به استقبال خواستگارا ايستاده بودن..پري با اضطراب اين پا و اون پا مي کرد..با اون ژست و حالتي که به خودش گرفته بود

واقعا بامزه شده بود..

من و بي بي تو پذيرايي نشسته بوديم..

سالن از همونجا به راهرو ديد داشت..ليلي جون در و باز کرد..اول از همه يه زن ميانسال و کاملا شيک پوش وارد شد .. خيلي گرم وصميمي با ليلي جون

و پري شروع به احوال پرسي کرد ..

لابد مادر اقا داماده که پري مي گفت اسمشم مهناز ِ..

بعد از اون يه مرد جوون و قد بلند با يه سبد گل بزرگ وارد شد که بالا تنه ش و کامل پوشونده بود ..

سبد گل و از جلوي صورتش کنار زد و کاملا اروم و متين با پري و مادرش سلام و احوال پرسي کرد..

ظاهرا فقط همين دو نفر بودند ..

اقا داماد که همون امير بود سبد گل و با احترام ِخاصي داد دست پري..پري هم که گونه ش هاش حسابي گل انداخته بود با لبخند دلنشيني دسته گل و از

امير گرفت و تشکر کرد..

ليلي جون به پذيرايي اشاره کرد و تعارفشون کرد ..من و بي بي از جامون بلند شديم..

سعي کردم يه امشب و به خاطر پري لبخند بزنم..هر چند مصنوعي بودنش کاملا حس مي شد..

با مهناز خانم دست دادم و سلام کردم..جوابم و با خوشرويي داد..چهره ي مهربوني داشت و يک لحظه لبخند از رو لباش محو نمي شد..

امير رو به روم ايستاد..سرم و زير انداخته بودم که وقتي اون و جلوم ديدم آروم نگاهم و بالا کشيدم ..جواب سلامم و آهسته داد..

خيره شده بود تو چشمام..

صورتم و برگردوندم و کنار بي بي نشستم..

ليلي جون تعارف کرد ..امير و مادرش درست رو به روي من و بي بي نشستن..

پري رفت تو اشپزخونه منم تموم مدت نگام و به حلقه ي توي دستم دوخته بودم و اروم اروم با سر انگشتم لمسش مي کردم..

سنگيني نگاهي رو حس کردم..

با ورود پري سرم و بلند کردم و همون موقع با امير چشم تو چشم شديم..

و تا نگاهه منو رو خودش ديد سرش و زير انداخت..يه جور دستپاچگي رو تو حرکاتش مي ديدم..

حتي وقتي فنجون چاي و از تو سيني برداشت دستش به وضوح مي لرزيد..

چهره ي جذابي داشت..ابروهاي پر پشت ِمردونه و چشماي قهوه اي .. پوست گندمي و بيني متناسب که نه زياد بزرگ بود و نه زياد کوچيک..يه ته ريش

خيلي کمرنگ هم رو صورتش داشت..

ناخداگاه صورتش با اون ته ريش منو ياد آرشام انداخت..

لبم و گزيدم و چشمام و واسه 3 ثانيه بستم و باز کردم..

کف دستام عرق کرده بود..هر بار که يادش ميافتادم قلبم بي امان تو سينه م مي زد..

طبق رسوم دو طرف حرفاشون و زدن..و از زبون مهناز خانم مادر امير متوجه شدم که همسرش سالهاست به رحمت خدا رفته..2 تا پسر داره که امير

کوچيکتره..

پيشنهاد کرد که دختر و پسر با هم چند دقيقه اي حرف بزنن..ليلي جون با روي خوش قبول کرد..

پري با لبخند از جاش بلند شد و راه افتاد سمت در..مي خواستن برن تو باغ..

امير با قدمهايي کوتاه ولي محکم از کنارم رد شد..نگاهش و حس کردم ولي سرم و بلند نکردم..

مهناز خانم _ ببخشيد دخترم شما دوست صميمي پري جون هستيد درسته؟..

- بله..من و پري سال هاست با هم دوستيم..

--بله از ليلي جون شنيده بودم......و با مکث کوتاهي که انگار واسه زدن حرفش ترديد داشت من من کنان گفت: راستيَتِش چندبار اومد رو زبونم ازت

بپرسم عزيزم ولي هر بار به خودم گفتم شايد دارم اشتباه مي کنم..

- نه خواهش مي کنم بفرماييد..

-- دخترم چهره ت خيلي برام آشناست..انگار که قبلا تو رو يه جا ديدم..يادم نيست کجا اما....نمي دونم به خدا، شايدم دارم اشتباه مي کنم..

با لبخند کمرنگي سرم و تکون دادم ..چي داشتم که بگم؟..حتما اشتباه مي کرد..

به بي بي نگاه کردم..درست کنارم نشسته بود..

ليلي جون با مهناز خانم سرگرم صحبت شدند..

بي بي اروم زير گوشم گفت: نکنه تو رو مي شناسه مادر؟..

زير لب جوابش و دادم..

- نه بي بي فک نکنم..حتما منو با يکي عوضي گرفته..

-- پسره رو ديدي چطور نگات مي کرد؟!..

- چطور؟!..

-- انگار اومده خواستگاري ِ تو..وقتي َ م سرت پايين بود نگاش و از روت بر نمي داشت..تا جايي که مادرشم فهميد..

با دلخوري ارومتر از قبل گفتم: نکنه پري هم.......

-- نه مادر اون بنده خدا که همه ش سرش و انداخته بود زير..بچه م از شرم تو صورت پسره نگاه هم نکرد..

- پري و خجالت؟!..

-- خب ديگه عزيزم شب خواستگاري دختر چه بخواد و چه نخواد شرمش ميشه..پري هم پيش خودمون ماشاالله سر زبون دار ِ وگرنه جلو مردم دختر

سنگين و ارومي ِ ....

سرم و تکون دادم و چيزي نگفتم..بي بي هم خوب پري رو شناخته بود..

بعد از نيم ساعت برگشتن .. از چهره ي پري با اون لبخندي که رو لباش داشت مي خوندم که جوابش به داماد مثبته..

هر دو با شرم ِ خاصي که تو چشماشون بود به ما نگاه مي کردن..

مهناز خانم _دخترم دهنمون و شيرين کنيم؟..

پري به مادرش نگاه کرد..ليلي جون با لبخند سرش و تکون داد..پري با شرم نگاهش و به زمين دوخت و لبخند خواستني رو لباش نشست..

مهناز خانم هم که فهميده بود سکوت ِ پري علامت رضايتشه شروع کرد به کِيل کشيدن..

ليلي جون رو به من گفت: دختر گلم تو شيريني تعارف کن..

از اين حرفش تعجب کردم..فکر مي کردم رسمه عروس شيريني تعارف کنه ..نتونستم مخالفت کنم..

ظرف شيريني رو از روي ميز برداشتم..جلوي مهناز خانم گرفتم..

-- پير شي دخترم..ايشاالله که همه ي دختر پسراي جوون خوشبخت بشن..

جلوي بي بي گرفتم وقتي داشت شيريني بر مي داشت نگاش تو صورتم بود..

اروم گفت: دخترم چرا رنگت پريده؟!..خوبي؟!..

لبخند نصفه نيمه اي تحويلش دادم ..

- خوبم بي بي نگران نباش..

ليلي جون هم برداشت و ظرف و جلوي پري گرفتم ..

صورتش و بوسيدم و تو گوشش تبريک گفتم اونم ريز جوابم و داد و تشکر کرد..

نوبت به امير رسيد..به صورتش نگاه نکردم ..نگام به ظرف توي دستم بود..

- تبريک ميگم..

آروم يه شيريني از تو ظرف برداشت و زير لب تشکر کرد..

برگشتم سر جام و ظرف شيريني رو گذاشتم رو ميز..

اون شب همه چيز به خير و خوشي تموم شد..و قرار شيريني خورون رو به اتفاق بزرگتراي فاميل واسه 2 شب ديگه گذاشتن که همونجا رسما

نامزديشون اعلام بشه..

تو مسير برگشت از شرکت بوديم..هر روز با پري مي رفتم و مي اومدم..

اون اوايل که سوار اتوبوس مي شدم بدجور شاکي مي شد تا جايي که ليلي جون و انداخت جلو ..

خيلي خوب مي شناختمش..

تا به اون چيزي که مي خواد نرسه دست بردار نيست..

- پري..

با حالت گرفته اي برگشت و نگام کرد..

-- هوم؟..

- چته تو امروز؟..همه ش تو خودتي، اتفاقي افتاده؟..

نفسش و عميق بيرون داد و نگاهش و به جاده دوخت..

-- دلي يه چيز ميگم ولي مديوني اگه فک کني حسودم..فقط يه کم حساسم همين..

- خيلي خب بگو..

-- قول؟..

- پري...

-- خيلي خب ميگم..ديروز که مرخصي گرفتم يادته؟..

سرم و تکون دادم .. با يه مکث کوتاه ادامه داد: هيچي ديگه امير زنگ زده بود به گوشيم که مي خوام ببينمت..منم که دل تو دلم نبود يه کم واسه ش ناز

کردم که اره کار دارم و الان نميشه و اين حرفا..

ولي شديد اصرار کرد منم قبول کردم..تو يه کافي شاپ قرار گذاشتيم..

فک کردم چي مي خواد بگه که اين همه اصرار کرد تا باهام حرف بزنه..

با کلي ذوق و شوق پاشدم رفتم پيشش آقا بعد از 10 دقيقه احوال پرسي و اين حرفا يه ريز از تو و گذشته ت و ..خلاصه هر چي که به تو مربوط مي شد

پرسيد..

با تعجب نگاش کردم..

- جدي ميگي؟!..

-- اره بابا تو اين يه مورد مگه خرم شوخي کنم؟..

- ازش دليلش و نپرسيدي؟..

-- چرا اتفاقا، ولي جواب درست و حسابي بهم نداد...فقط گفت انگار تو رو مي شناسه و واسه همين کنجکاو شده در موردت بدونه..انقدرام ديگه پپه نيستم

که نفهمم جواب اين سوالا واسه ش چقدر مهم بوده که منو از محل کارم کشونده اونجا..

- تو چيا بهش گفتي؟..

--چيز زيادي نگفتم..پيش خودم گفتم شايد راضي نباشي..

- ممنونم..پري ببخش من.

-- دلي بي خيال شو تو چه تقصيري داري اخه؟..آره خب دوسش دارم، اونم منو مي خواد..بچه نيستم که نفهمم چي به چيه..ناراحتيم از اينه که چرا منو

کشونده اونجا تا اين همه سوال پيچم کنه؟..

- به قول خودت بي خيال..شايد قصد و قرضي نداشته و محض کنجکاوي بوده..اخه مادرشم اون شب مي گفت انگار منو يه جايي ديده..

-- جون ِ پري؟!..

- اره بنده خدا اخرشم در شد گفت شايد دارم اشتباه مي کنم..لابد امير واسه همين کنجکاو شده..در هر صورت من که اونا رو نمي شناسم ولي چطور شده

که ميگن براشون اشنام نمي دونم..

-- پس با اين حساب بيخودي داشتم حرص و جوش مي خوردم..

- اين که کار هميشه ت ِ ..

چپ چپ نگام کرد..با لبخند کمرنگي سرم و چرخوندم سمت پنجره و بيرون و نگاه کردم..

به اين فکر مي کردم که دليل کنجکاوياي امير در مورد من چي مي تونه باشه؟!..

شب نامزدي بود..يه دست کت و دامن شکلاتي تيره پوشيده بودم با شال همرنگش که يکي دو درجه تيره تر بود..

کنار بي بي پيش بقيه ي خانما نشسته بودم..بزرگترا صحبتاشون و شروع کردن ..نوبت به تعيين مهريه رسيد..

به پيشنهاد خود پري 14 تا سکه و 5 سفر زيارتي به ترتيب به مشهد و کربلا و نجف و سوريه و مکه .. ظاهرا پيشنهادش به مزاج عموها و دايي هاش

خوش نيومد..

قصد اونا سنگين تر کردن مهريه بود ولي پري با جديت تمام گفت که مي خواد مهرش همين قدر باشه..

خوشحالي رو تو چشماي هر دوشون مي ديدم..پري و امير واقعا به هم مي اومدن..

ليلي جون_ مهناز پس چرا آرتام نيومد؟..ناسلامتي نامزدي برادرش ِ ..

مهناز خانم _ نتونست بياد..خيلي دوست داشت تو مراسم شرکت کنه ولي خب يه سفر کاري براش پيش اومد مجبور شد بره..ايشاالله واسه عقد امير

جبران مي کنه..

ليلي جون_ ايشاالله..

نگاهم و چرخوندم سمت پري و امير که کنار هم نشسته بودن و حرف مي زدن..

آخر شب وقتي همراه بي بي برگشتم خونه بهش شب بخير گفتم و رفتم تو اتاقم..

تا نزديکاي صبح با آرشام حرف زدم..از ارزوهام براش گفتم..از شب عروسي خودمون..از اون شب و تموم اتفاقاتش تو کلبه ..از حرفامون کنار دريا و

غروب افتابي که هر دو شاهدش بوديم..

درسته جسمش و کنارم نداشتم ولي حضورش و هر شب حس مي کردم..مي ديدم بالا سرم نشسته و با لبخند هميشگيش زل زده بهم..

و من تا زماني که چشمام گرم خواب بشه خيره ميشم تو چشماي جذاب و خواستنيش که واسه م مملو از ارامش ِ ....درست زماني که مي خوام چشمام و

ببندم زير لب بهش شب بخير ميگم..

به تنها کسي که قلبم به عشق اون تو سينه مي تپيد..

کسي که با هر نفس مي تونم ببينمش..

آرشام تو هر ثانيه از زندگيم با من بود..

پري _ دلي اين تن بميره..مرگ من..بابا چي ميشه تو َم بياي آخه؟..

پرونده ها رو گذاشتم تو کشوي کنار ميزم و درش و بستم..

کم کم داشتم از دستش کلافه مي شدم..

- پري گفتم نه يعني نه نمي فهمم اين همه اصرار واسه چيه؟..

-- د ِ آخه من واسه خودت ميگم بس که چسبيدي تو اون دخمه داري خُل ميشي..

اينا رو با لحن شوخي مي گفت ولي من حال و حوصله نداشتم..

نشستم رو صندلي و مثلا با خودکار و کاغذي که رو ميزم بود خودم و سرگرم کردم تا بي خيالم شه .

دستاش و گذاشت رو ميز .. صداش پر بود از التماس..

-- دلي من تو رو مثل خواهرم مي دونم..خودتم اينو مي دوني ..وقتي ميگم تو َم با ما بيا به اين خاطره که دوست دارم خواهرمم کنارم باشه..به خدا اگه

نياي دلم و مي شکني..

پوفي کردم و خودکار و انداختم رو کاغذ..

نخير انگار دست بردار نيست..به هر طريقي مي خواد راضيم کنه..

- خانواده ي نامزدت تو و مادرت و دعوت کردن من ديگه واسه چي بيام؟..

-- اولا بي بي هم هست..دوما مهنازجون تاکيد کرد تو هم بياي..

- لابد تو بهش گفتي ديگه، ازت بعيد نيست..

با همون لبخند شيطونش يه چشمک ريز تحويلم داد و گفت: حــــالا..

- حالا و مرض..مي شناسمت خب..آبرو واسه م نذاشتي..

-- من چکار به ابروي تو دارم؟!..خود مهناز جون از خداش بود.. اصلا انگار حرف دلش و زده باشم تا اسمت و اوردم با ذوق قبول کرد..

- حتما بيچاره تو رودروايسي مونده..

-- تو چکار به اونش داري؟..فقط بگو ميام و تمام..

- نميام وسلام..

-- دلي خيلي يه دنده اي ..مرغت در همه حال يه پا داره ..

لبام و جمع کردم..

- برو سر کارت، رئيس ببينه اينجايي بد ميشه..

يه جور خاصي نگام کرد..

پر از گله و ناراحتي..

-- دلي به خداوندي خدا اگه باهام به اين مهموني نياي ديگه نه من نه تو..فکر مي کردم انقدري پيشت ارزش دارم که اگه خواسته اي ازت داشتم قبول

کني..

روش و برگردوند و قدم ِ اول و به دوم برنداشته بود که از رو صندليم بلند شدم و صداش زدم..

پشت به من ايستاد..

- چته پري؟..منظور منو خوب متوجه نشدي وگرنه..

برگشت و نگام کرد..

-- دلارام هيچ کس بهتر از من درکت نمي کنه..1 روز و2 روز نيست که مي شناسمت ولي نمي دونم چرا گاهي اوقات تا اين حد نسبت بهم بي اعتماد

ميشي..

- چرا شلوغش مي کني پري؟..اصلا بحث اعتماد و اين حرفا نيست..

-- حرف من همينه دلي يا تا اخر اين مراسم کنارم باش و تنهام نذار يا از همين الان ميرم رد کارم و ديگه هم دور و برت پيدام نميشه..

- چرا اصرار مي کني؟.......

-- اصرار نکردم..خواهش کردم..ولي تو قبول نکردي..

طاقت اين نگاه و لحن دلخور و پر گلايه رو از جانب بهترين دوستم نداشتم..

کسي که تو روزاي تنهاييم کنارم موند ..پس چرا حالا که اون مي خواد کنارش باشم وتنهاش نذارم اينطور جوابش و ميدم؟!..

-- قبول مي کني دلي؟..

زل زدم تو چشماش..سرم و که به نشونه ي مثبت تکون دادم با ذوق اومد سمتم و از اونور ِ ميز خم شد صورتم و بوسيد..

با اخم به شوخي پسش زدم ..

-د ِ چه کاريه دختر خودت و جمع کن..

-- واي دلي نمي دوني چقدر خوشحالم کردي .. توقع نداشتم قبول کني..يعني کلا نااميد شده بودم ازت..

- دوستي به درد همين موقع ها مي خوره..يه روز تو رفاقت و در حقم تموم کردي حالا هم نوبت منه......

چشماش از خوشحالي برق مي زد..

حالش و درک مي کردم..منم اين روزا رو گذرونده بودم..

درسته پر از تشويش و اضطراب بود اما..

با وجود عشق ترس کمتر حس مي شد و در کنارش شاهد هيجاني بودم که برام قابل وصف نبود..

اي کاش بر مي گشتم به اون روزا..

هر چند سختي هاي زيادي رو متحمل شدم..

اما لااقل عشقم و کنار خودم داشتم..

اگه «اميد» و تو زندگيم نداشتم تا الان منم زير خروارها خاک خوابيده بودم..

اما «انتظار» و حسي که با وجودش قلبم و گرم مي کرد باعث مي شد اميد و تو جاي جاي ِ زندگيم حس کنم ..

از اين بابت خدا رو شکر مي کردم.

هر 4 نفر از ماشين پري پياده شديم..نگاهم و يه دور کامل اطراف ويلا چرخوندم..

چراغاي پايه بلند و سفيد کنار يه راهه سنگلاخي وباريک تا جلوي ساختمون رديف نصب شده بودن و با وجود اونا باغ کاملا زيبا و چشمگير به نظر مي

رسيد..

و درست روبه روي ما ساختموني با نماي سفيد و پنجره هاي شکلاتي که زير نور مستقيم چراغاي باغ واقعا مي تونستم بگم جلوه ي خاص و منحصر به

فردي داشت..

آخر از همه به سمت در ورودي حرکت کردم..مهناز خانم همراه امير به استقبالمون اومدن ..

بعد از روبوسي و سلام و احوال پرسي با مهناز خانم رو به امير کاملا سرسنگين فقط سلام کردم که اونم متين و اروم جوابم و داد..

هنوزم وقتي نگاش بهم مي افتاد زياد از حد رو صورتم خيره مي شد..سعي مي کردم خودم و بزنم به اون راه و بي تفاوت باشم..

سبک و تزئين داخل ساختمون کاملا فانتزي و مدرن بود..

همه چيز شيک و جذاب..

يه سالن بزرگ سمت راست که مهناز خانم به اون سمت راهنماييمون کرد..

يه دست مبل و يه دست کامل صندلي که هر دو با رنگ هاي سفيد و دودي ست شده بودن..

پرده هاي شيک ولي در عين حال ساده، ترکيبي از رنگ هاي نقره اي وسفيد و دودي..

در کل دکور داخلي خونشون به نظرم جالب اومد..

روي مبل کنار پري نشستم که امير هم اونطرف پري رو يه مبل تک نفره نشست..

دو 2 تا خدمتکار مشغول پذيرايي شدن..نمي دونم چرا ولي حس مي کردم مهناز خانم يه جورايي حال و روزش خوب نيست..

مرتب با دستپاچگي جواب ليلي جون و بي بي رو مي داد..

امير هم که کلا ساکت بود..

يک 1 ساعت که گذشت ديدم نمي تونم اين فضا رو تحمل کنم..اينجور مواقع که معذب مي شدم احساس خفگي بهم دست مي داد..

نمي دونم چم شده بود ولي احساس راحتي نمي کردم..

با يه ببخشيد از جام بلند شدم و زير نگاهه سنگين بقيه از سالن زدم بيرون..

يه نفس عميق کشيدم و کنار ِ يه ستون ايستادم..

بعد از چند لحظه پري همراه امير اومد و کنارم ايستاد..

پري_ حالت خوب نيست دلي؟..

مي دونستم رنگم پريده..

- خوبم نگران نباش..

امير جلوم ايستاد و اروم گفت: ولي رنگتون پريده..بهتره اينجا بشينيد..

و يه صندلي از پشت ميز کنار ستون برداشت و گذاشت جلوم ..

با تشکر زير لبي نشستم و به صورتم دست کشيدم..

احساس گرماي شديدي مي کردم..دوست داشتم برم تو باغ تا هواي تازه بخورم..ولي با وجود امير واسه بيان کردنش معذب بودم..

هرچي نباشه خونه ي مردمه همينجوري پاشم برم بيرون که نميشه..

پري - دلي بريم اين اطراف يه کم قدم بزنيم، شايد حالتم بهتر شد..

از خدا خواسته قبول کردم..

باز راه برم بهتره تا يه جا بي حرکت بشينم اونم با وجود نگاه هاي گاه و بي گاهه امير..

امير پشت سرمون بود و گه گاه با پري حرف مي زد..يه وقتايي حس مي کردم پسر خجول و سر به زيري ِ اما به هيچ وجه معني اون نگاه هاي خيره ش و

درک نمي کردم..

داشتم به تابلوهايي که رو ديوار نصب شده بود نگاه مي کردم..اونطرف سالن يه محيط باز بود همراه با يه شومينه ي فانتزي که انگار محض دکور

گذاشته بودنش اونجا و بالاي شومينه يه تابلوي نسبتا بزرگ نصب شده بود..نمايي از غروب افتاب..

و روي شومينه قاب عکساي کوچيک و بزرگي کنار هم چيده شده بود..

انگار که عکساي خانوادگيشون بود..

پري رو به امير کرد و با لبخند پرسيد: تو هم توي اين عکسا هستي؟..

امير با لبخند سرش و تکون داد و به يکي از عکسا اشاره کرد..

-- اينو وقتي نوجوون بودم انداختم..اينجا هم کم سن وسال تر بودم..

پري به يکي از عکسا اشاره کرد که دو تا پسربچه کنار هم ايستاده بودن و اوني که قدش کمي بلندتر بود دستش و انداخته بود رو شونه ي اون يکي وهر

دو با لبخند تو دوربين نگاه مي کردن..

پري _ اين دو تا کين؟.... و با مکث به امير نگاه کرد و ادامه داد: يکيشون که خيلي به عکس نوجوونيات شبيهه..

امير نيم نگاهي به من و پري انداخت و لبخند زد..

-- اوني که کوچيکتر ِ خودمم..اوني هم که دستش و انداخته دور گردنم برادرم آرتامه..اين عکس براي ما خيلي عزيزه..

پري _ از مهنازجون در مورد برادرت شنيدم..راستي امشب نديدمش ..

احساس کردم با اين حرف ِ پري حالت صورت امير گرفته شد..

از گوشه ي چشم نگاهه کوتاهي به من انداخت ..

لبخند زد ولي مصلحتي بودنش کاملا مشخص بود..

-- يکي از دوستاش دچار مشکل شده بود بايد مي رفت..گفت خودش و مي رسونه....راستي بريم باغ و هم بهتون نشون بدم مطمئنم خوشتون مياد..

پري با روي باز قبول کرد..من که از اولم قصدم همين بود اروم دنبالشون راه افتادم..

اونا جلو مي رفتن و من پشت سرشون ..

ناخواسته داشتم به حرفاي امير فکر مي کردم..

وقتي اسم آرتام مي اومد خيلي راحت متوجه مي شدم که ميره تو خودش..

تو حياط داشتيم قدم مي زديم و امير و پري َم با هم حرف مي زدن..

ديگه داشت حوصله م سر مي رفت..دوست داشتم تنها باشم ..

خواستم بهشون بگم که همون موقع موبايل امير زنگ خورد..

گوشيش و از تو جيبش در اورد و جواب داد..

-- الو.

نگاش و بين من و پري چرخوند و سرش و زير انداخت و با يه «ببخشيد» ازمون فاصله گرفت..

پشتش به من بود ولي صداش و تا حدي مي شنيدم..

-- آرتام هيچ معلوم هست کجايي؟....چي؟!.....اره.......کي کارت تموم ميشه؟..مي خواي منم بيام که.......خيلي خب، باشه..فعلا..........

من و پري تموم مدت مثلا خودمون و سرگرم ِ گلا نشون داديم..

دستم و نوازشگرانه روي يکي از گلهاي سرخ و خوشبوي تو باغچه کشيدم..

لبخند زدم..چه حس خوبي بود.

صداي امير و شنيدم..پشت سرم بود و درست کنار پري....

-- از گلا خوشتون مياد؟..

برگشتم و نگاش کردم..چشماش تو تاريکي ِ شب و زير نور کمرنگ چراغا تيره تر به نظر مي رسيد..

به جاي من پري با لبخند جوابش و داد: اوف، چه جورم..گلاي تو باغچه مون و که ديدي؟....

امير سرش و تکون داد و پري ادامه داد: تمومش کار دلي ِ .. مامان اول مخالف بود مي گفت اذيت ميشي ولي کي حريفش مي شد؟.....

و به شوخي بهم چشمک زد: خواهر خودمه ديگه..

با لبخند کمرنگي سرم و زير انداختم..

امير رو به پري گفت: از چه گلي خوشت مياد؟..

پري هم با علاقه ي خاصي اروم گفت: نرگس..

امير با لبخند سرش و کمي رو به پري خم کرد و آهسته زمزمه کرد: پس از اين نظر سليقه هامون مثل همه .. البته من از ياسم خيلي خوشم مياد..

و به من نگاه کرد .. نگاهش هر چند کوتاه بود ولي با اوردن اسم گل ياس و نگاهي که از روي پري به سمت من کشيد باعث تعجبم شد..

منظورش از اون نگاه چي بود؟!..

شايدم منظوري نداشت..

اما..

همون لحظه يه اس ام اس واسه ش اومد..بعد از خوندنش با يه معذرت خواهي ِ کوتاه ازمون فاصله گرفت و به سرعت رفت تو ساختمون..

پري رو به من با تعجب گفت: امير چش شد يهو؟..

شونه م و انداختم بالا ..

- تو زنشي از من مي پرسي؟..

چپ چپ نگام کرد..

خواستم قدم بزنم..پري هم پشت سرم اومد..

پري _ از اينجا خيلي خوشم امده..هر جا رو نگاه مي کني گل و درخته..چي مي شد اگه يه بيد مجنونم اون سمت که فقط چمنکاري شده داشتن و زيرش يه

دست ميز و صندلي فر فورژه مي ذاشتن واي تابستونا معرکه ست که بشيني اونجا و هندونه بخوري..

- حالا که عروسشون شدي خيلي خوبم تز ميدي، به امير بگي سريع واسه ت جورش مي کنه..

پري_ نه بابا ميز و صندليش جور شه درخت بيدش و از کجا بياريم؟..

- دغدغه ي تو الان همينه؟..

خنديد و خواست جوابم و بده که.. يه دفعه از حرکت ايستادم..مات و مبهوت رو به روم و نگاه مي کردم..

پري_ دلي جن ديدي؟!..دلي با تو َ م...

راه افتادم..

پري با ترديد کنارم اومد..مسير نگاهم و دنبال کرد..

پري- اولالا اينجا رو باش چقدر گل ..همه هم ياس..

روبه روشون ايستادم..گل هاي ياسي که مثل پيچک سراسر ديوار باغ رو پوشونده بودن..

بوي عطر ياس مشامم و نوازش داد..چند بار پشت سر هم نفس عميق کشيدم..

پري_ اينا از مام بيشتر گل ياس دارن..دلي نگاه کن چه خوشگل رو ديوار پيچ خوردن ..

سر انگشتم و اروم کشيدم روشون..

لمس کردنشونم بهم حس خوبي مي داد..يه حس عجيب..

پري _دلي برگرديم، زشته اين همه وقت اومديم بيرون..

با پري موافق بودم..

ولي نمي دونم چرا نمي تونستم از اين گلا دل بکنم..

تا وقتي که از اونجا دور نشديم همه ش بر مي گشتم و نگاهشون مي کردم..

هر کي که اينا رو پرورش داده واقعا تو کارش مهارت داشته..

چقدر دوست داشتم همونجا بمونم..

چيزي تا عقد پري و امير نمونده بود..امروز واسه خريد رفتن که طبق معمول پري کلي اصرار کرد باهاشون برم ولي اينبار ديگه نتونست قانعم کنه..

بهتر بود با هم تنها باشن و منم اگه باهاشون مي رفتم تا اخر خريد حس مي کردم بينشون فقط يه مزاحمم ..

مثل روزاي ديگه که عصرا مي نشستم و رو داستانم کار مي کردم امروزم مشغول بودم که صداي پري رو از بيرون شنيدم..

عينکم و از رو چشمام برداشتم و اماده شدم تا بدون اجازه در و باز کنه و بياد تو..

که البته زيادم منتظرم نذاشت ..

در با شتاب باز شد و پري شاد و سرحال اومد تو اتاق..

دستاش پر شده بود از پاکت خريد و بسته هاي کوچيک و بزرگ..

از پشت ميزم بلند شدم و رفتم طرفش..

- چه خبرا؟ خوش گذشت؟..

اومد جلو و صورتم و بوسيد..

-- معرکه بود دختر نمي دوني چقدر راه رفتيم ديگه پاساژ و مغازه اي نبود که زيرپا نذاشته باشيم..

خريداش و گذاشت رو تخت و خودش و هم کنارشون پرت کرد ..

-- واي هلاک شدم به خدا..

- چيزي مي خوري بيارم؟..

-- نه اتفاقا بي بي هم مي خواست برام ميوه و شربت بياره گفتم نمي خورم بيرون با امير يه چيزي خوردم ديگه اشتها ندارم..

کنارش نشستم و خريداش و مرتب کردم..

يه دفعه صاف نشست و با هيجان ِ خاصي گفت: دلــــي امروز بالاخره ديدمش..

- کيو؟!..

-- داداش ِ امير و ديگه..امروز اتفاقي تو يکي از پاساژا ديديمش..

بي تفاوت شونه م وانداختم بالا..

- خوش به حالت..چشم روشني مي خواي؟..

-- اِ مسخره زدي تو ذوقم..

- ديدن برادرشوهرت باعث شده ذوق کني؟..

-- نه ديوونه اين چه حرفيه؟..اخه تا حالا نديده بودمش واسه همين..واي دلي جا برادري خيلي جذابه..

پاکتا رو کنار هم چيدم پايين تخت ..

-- ول کن اينارو يه دقيقه به من گوش کن..

- گوشم با تو ِ..

--د ِ نيست ديگه، از کي تا حالا دارم حرف مي زنم حواست و دادي به خريداي من..

- بدکاري ِ برات مرتبشون کردم؟..خودت که شلخته اي يکي مثل من بايد جمع و جورشون کنه..

-- خب حالا بي خيال اين حرفا داشتم از آرتام برات مي گفتم.......

- آرتام به من چه؟!..

-- دلي همت کردي امروز بزني تو حال ِ منا....آهان تا يادم نرفته اينو بگم قراره سفره ي عقدم و تو تزئين کني..

با تعجب نگاش کردم..

- چي ميگي تو؟!..حالت خوبه؟!..

-- به مرحمت شما..

- مسخره هيچ مي فهمي چي ميگي؟!..به ليلي جون گفتي؟!..

-- آره بابا همه مي دونن..مشکلش چيه؟..

مشکلش اين بود که همه مي گفتن من يه زن بيوه م..

حضورم تو اينجورمراسم ها شگون نداره..

يه مشت باورهاي غلط که هر کي رسيده به خورد يکي ديگه داده و همه قبولش داشتن..

پري منظورم و از تو نگام فهميد..

چيز جديدي نبود شده وِرد ِ زبون ِ اين و اون..

هيچ وقت قبول نکردم که يه بيوه م..ولي حرف مردم يه چيز ديگه بود..

پري دستم و گرفت و خواهرانه تو دستش به ارومي فشرد..

-- دلي بس کن، اصل کاري من و مامانميم که دوست داريم تو اينکارو بکني..باور کن روزي نيست که مامان تو خونه اسمت و نياره و نگه که چقدر

دوست داره....

و با خنده ادامه داد: مي دوني که مامي ِ من زن روشنفکري ِ به همين اسوني خرافات روش تاثير نميذاره..

سرم و زير انداختم..تو چشمام اشک نشسته بود..جلوي خودم و گرفتم که گريه نکنم..

و تا حدي موفق هم شدم..

پري _ قبول مي کني؟..به خاطر من....

- ولي..پري مردم که...

-- به مردم چکار داري؟..عروس منم که ميگم فقط تو..

-پس امير چي؟..مادرشوهرت....

-- اونا هم در جريانن نگران نباش مهنازجون که از خداش ِ ..تو اين مدت ِ کم بدجور خودت و تو دلش جا کردي....حالا قبوله؟..

سکوت کردم..

-- نکنه بايد زير لفظي بدم؟..

با لبخند سرم و بلند کردم..

--آهان حالا شد..پس خودت و اماده کن و هر چي ايده ي خوشگل و شيک داري رو کن که مي خوام واسه ابجيت سنگ ِ تموم بذاري..

تو گلوم بغض نشسته بود مي ترسيدم حرف بزنم و بترکه..

از پري ممنون بودم که اينهمه بهم توجه مي کنه..

همينطور از ليلي جون که تموم مدت مادرانه بهم محبت کرد..

بي بي که شده بود همه کسم..مادرم..پدرم..سنگ صبورم..

چه شبهايي که سرم و رو زانوهاش نذاشتم و زير سايه ي دستاي پر مهرش اشک نريختم..

دلداريم مي داد..

بهم مي گفت صبور باشم..

با دلي پر از غصه پري رو بغل کردم و سر روي شونه ش گذاشتم..

هق هقم و تو آغوش مهربونش سر دادم و بغضم و خالي کردم..

پر بودم..پر از غم..

پر از حسرت..

پر از حس تلخ و عذاب اور تنهايي..

پري اروم پشتم و نوازش کرد ..

چقدر به اين سکوت بينمون نياز داشتم..

مهناز خانم_ دخترم هر چي که لازم داري رو ليست کن بده آرتام برات تهيه کنه..

با لبخندي از روي خجالت سرم و زير انداختم..

- شرمنده م نمي خواستم مزاحمتون بشم ولي پري خيلي اصرار کرد..نتونستم حريفش بشم..

دستم و گرفت..سرمو بلند کردم و نرم تو چشماش خيره شدم..

-- ديگه اين حرف و نزن دخترم..مزاحم چيه تو هم براي ما عزيزي..پري خيلي دوستت داره مثل خواهرش مي موني .. بارها خودش گفته، پس ديگه اينو

نگو که ناراحت ميشم..

و به اتاقي که پشت سرم بود اشاره کرد و گفت: اين اتاق فکر مي کنم واسه عقد مناسب باشه..هم بزرگه و هم اينکه جا واسه مهمونا هست..نظرت چيه

؟.

نگاهي اجمالي دور تا دور اتاق انداختم..

- به نظر منم مناسبه..هر طور خودتون صلاح بدونيد..

--پير شي عزيزم پس تا تو ليست و اماده مي کني برم ببينم باز اين پسرکجا غيبش زده..

از اتاق که بيرون رفت من موندم و کاغذ و قلمي که تو دستام اماده نگه داشته بودم تا لوازمي که احتياج بود و توش ليست کنم..

تا حالا از اين کارا نکرده بودم واسه همين از تو بعضي سايتا يه سري اطلاعات گرفته بودم..

چند متر تور نقره اي و طلايي..

ساتن سفيد و شکلاتي..

بادکنک هاي سفيد و نقره اي..

و چندتا چيز ديگه که بايد با سفره و وسايلش ست مي کردم..

اميدوار بودم که بتونم از پسش بر بيام ..

ليست که کامل شد از اتاق رفتم بيرون..دنبال مهنازخانم مي گشتم ولي توسالن پيداش نکردم..

رو به يکي از خدمه ها سراغش و گرفتم که گفت رفته تو باغ.....

تو درگاه رخ به رخ شديم..

- واي ببخشيد..داشتم دنبالتون مي گشتم تا ليست و بهتون بدم..

-- تو باغ بودم دخترم، آرتام تو ماشينه عجله داره، بده تا نرفته ببرم بدم بهش..

کاغذ و دادم دستش اونم با لبخند مهربوني که نثار صورتم کرد از در رفت بيرون..

برگشتم تو اتاق و به کمک يکي از خدمه ها مشغول جا به جايي اسباب و اثاثيه هاي تو اتاق شديم..

تقريبا 1ساعت و نيم گذشته بود..

خدمتکار از اتاق رفت بيرون درم پشت سرش نبست..

حسابي مشغول بودم .. دستم به تابلوهاي رو ديوار بند بود که داشتم يکي يکي برشون مي داشتم تا جاشون بادکنک و تور بزنم..

با پشت دست عرق روي پيشونيم و پاک کرد..حسابي خسته شده بودم..

مهنازخانم هر چند دقيقه يک بار بهم سر مي زد و بنده خدا همه جوره ازم پذيرايي مي کرد..

زن خونگرم و ارومي بود..

دست به کمر داشتم اطرافم و نگاه مي کردم که توي همون لحظه يه چيزي و رو خودم حس کردم..مثل....سنگيني ِيک نگاه..

برام عجيب بود..کسي که تو اتاق نيست..

سرم و چرخوندم سمت در..اما اونجام کسي نبود..

ضربان قلبم و عادي حس نمي کردم....

يهو چم شد؟!..

نفس حبس شده م و عميق بيرون دادم و راه افتادم سمت در..

تا خواستم سرم و ببرم بيرون خدمتکار عين جن جلوم ظاهر شد..

با ترس جيغ خفيفي کشيدم و پريدم عقب..

اون بنده خدام بدتر از من رنگش پريده بود..

-- بـ..ببخشيد خانم نمي دونستم اينجا وايسادين..

- اشکال نداره تو رو هم ترسوندم..

به صورتش دست کشيد..

نگام به پاکتاي توي دستش افتاد..

- اينا چيه؟..

--آهان اينا رو آقا دادن گفتند بدمشون به شما..اتفاقا تا پشت درم اومدن ولي نمي دونم چي شد يه دفعه برگشتن دادن دست من..

- باشه ممنون..

-- خانم باشم يا برم؟..

- نه نصب کردنشون کاري نداره..فقط بادکنکا بايد باد بشن که اينکارو ميذاريم آخر سر ..

--پس من برم به خانم کمک کنم..

بعد از رفتنش چرخيدم سمت اتاق و يه نفس عميق کشيدم..واي خدا هنوزم قلبم داره تند مي زنه..

پاکتا رو يکي يکي خالي کردم کف اتاق..

همه رو گرفته بود..با ديدن ساتن سفيد و شکلاتي ناخداگاه رو لبام لبخند نشست ..

روشون دست کشيدم..چقدر نرم و لطيفن..

تو دلم براي عزيزترين دوستم ارزوي خوشبختي کردم..

خدايا عشق رو تو هر ثانيه از زندگيشون ..و مهربوني و محبت و تو دلاي عاشقشون حفظ کن ..

لوازم و کنارهم گذاشتم ..

يه پاکت کوچيک بينشون بود..توش و نگاه کردم و با لبخند سرش و کج کردم ..

دو تا قلب اکليلي قرمز و خوشگل افتاد تو دستم..

زير نور لوستر مي درخشيدند..

خواستم پاکت و بذارم کنار ولي....ناخداگاه به بينيم نزديک کردم..

بوي خوبي مي داد..

با تعجب قلبا رو بو کردم..

خدايا..

بوي عطر..

بوي..

بوي ياس..

چند بار پشت سر هم بو کشيدم..

نه اشتباه نمي کنم..

هيچ کدوم از لوازم اين بو رو نمي داد..فقط همين دوتا قلب قرمز و درخشان..

حس مي کردم سر انگشتام سر شده..

قلبم ديوانه وار تو سينه م مي تپيد..

چرا فقط اين دوتا قلب بايد بوي عطر بده؟..اونم عطر ياس..

شتابزده از جام بلند شدم و رفتم سمت در..

رو به يکي از خدمه ها که تو دستش چندتا ملحفه ي تا شده داشت پرسيدم: ببخشيد.. اقا آرتام کجا هستند؟..

-- نمي دونم خانم شايد تو باغ باشن..

زير لب ازش تشکر کردم و رفتم سمت در..

به همون خدمتکاري بر خوردم که تو جا به جايي اثاثيه کمکم کرد..

با ديدنم لبخند زد..

-- به چيزي نياز داريد خانم؟..

- نه نه..فقط..

-- فقط چي خانم؟..هر چي مي خواين بگيد براتون ميارم..

-آرتام..يعني اقا آرتام کجاست؟..باهاشون يه کار فوري داشتم..

با تعجب نگام کرد..

-- آقا همين الان از ويلا رفتن بيرون..

- کجا؟....

تعجبش با اين سوالم بيشتر شد..

- منظورم اينه که کجا رفتن؟..آخه کارم خيلي مهمه..

-- نمي دونم خانم..ايشون هيچ وقت براي انجام کاري به کسي توضيح نميدن..من که يه خدمتکار ساده م خانم..

با نااميدي نفسم و فوت کردم بيرون وسرم و تکون دادم..

- باشه ..بازم ممنون..

--خواهش مي کنم..

از کنارم رد شد ولي مرتب بر مي گشت و نگام مي کرد..

لابد فکر کرده خل شدم دارم اينجوري دنبال رئيسش مي گردم..

دست خودم نبود..يه حسي داشتم..

بعد از 5 سال براي اولين بار بود که قلبم اينطور خودش و بي تاب و بي قرار نشون مي داد..

بايد يه دليلي داشته باشه..

به قلباي توي دستم نگاه کردم..

دو مرتبه بوشون کردم..

اين بوي ِ آشنا ..

همراه با يه حس ِ آشنا..

خدايا .

مهموناي درجه 1 عروس و داماد تو اتاق نشسته بودن..

داماد همراه عاقد بيرون بود..

کلاه ِشنل پري رو مرتب کردم و آهسته زير گوشش تبريک گفتم..

خواستم از کنارش رد شم که دستم و گرفت..لبه ي کلاهش و يه کم بالا داد و نگام کرد..

اروم گفت: کجا ميري؟..

آهسته تر ازخودش جوابش و دادم: ميرم بيرون، الان عاقد مياد..

-- خب بياد چکار به عاقد داري همينجا باش..

-پري زشته ول کن دستمو..

-- چي چي رو زشته مي خوام خواهرم تو مراسم عقد کنارم باشه اين کجاش زشته؟..

ليلي جون _ چي شده دلارام جون؟..

- از پري بپرسيد دستم و گرفته ميگه تو اتاق عقد بمون..

-- خب دخترم بمون مگه چي ميشه؟..

- ليلي جون شما ديگه چرا؟!..يه نگاه به مهمونا بندازيد، ببينيد چطور دارن نگام مي کنن..من اينجا نباشم بهتره..حرف و سخنشم کمتره..

پري_ لازم نکرده..هر کي هر چي مي خواد بگه بهت گفتم که واسه م مهم نيست..

- پري الان وقت لجبازي نيست..بمونم اذيت ميشم طاقت اين نگاه ها رو ندارم بذار برم بيرون..

لحنم رنگ التماس به خودش گرفته بود..

ليلي جون متوجهه حال خرابم شد..

ليلي جون_ پري بذار خودش تصميم بگيره..

پري_ چي ميگي مامان؟..مگه ما واسه مردم داريم زندگي مي کنيم؟..اگه دلي بره بيرون يعني مهر تاييد زده رو تموم باورهاي غلطشون..غير از اينه؟..

- من حرفاشون و قبول ندارم اين چه حرفيه پري؟..فقط خودم و مي شناسم مي دونم بمونم زير اين همه نگاهه سنگين بالاخره طاقتم و از دست ميدم و

اشکم درمياد..تو اينو مي خواي؟..

تو سکوت فقط نگام کرد..

ليلي جون _ دخترم عاقد بيرون منتظره خانما دارن حاضر ميشن حاج آقا بياد تو..پري کلاهت و درست کن زشته مادر..

با لبخند تو چشماي خوشگلش نگاه کردم که برق اشک به وضوح درش ديده مي شد..

کلاهش ومرتب کردم و زير گوشش اروم گفتم: برات بهترينا رو ارزو مي کنم خواهرم..لياقت خوشبختي رو داري به پاس تموم خوبي هايي که در حقم

کردي هر چي تو زندگيت از خدا مي خواي بهت بده..ازت ممنونم پري..

با بغض اب دهنم و قورت دادم..

سنگين تر شد..

لبمو گزيدم و از بين مهمونا رد شدم..

به محض اينکه پام به بيرون ازاتاق رسيد دويدم سمت باغ..

صداي بي بي رو شنيدم ولي بي توجه فقط قدمام و تندتر بر مي داشتم..

بيرون خلوت بود..رفتم همون سمتي که اون شب با امير و پري ايستاده بوديم و گلا رو تماشا مي کرديم..

کنار باغچه دامن لباسم و جمع کردم و نشستم..

ديگه نتونستم جلوي خودم و بگيرم و بغضم شکست..

مهمونا تو ويلا دست مي زدن و سوت مي کشيدن..هلهله و شادي سر داده بودن ..

و من با دلي پر از غم هنوزم تو تنهايي هام اسير بودم..

خدايا صبرم و بيشتر کن..

خدايا يه راه چاره نشونم بده..

کجا دنبالش بگردم؟..

توي اين مدت چه کارايي که براي پيدا کردنش نکردم..

خودش قبل از رفتن بهم گفت کاراي فروش اموالش و سپرده دست وکيلش و حتي سهام کارخونه ش و هم فروخته به شرکاش..

با وجود اين اتفاقات نه خونه اي بود تا به اميد اينکه اونجا باشه برم پيشش و نه کسي رو مي شناختم که سراغش و ازش بگيرم..

تمومش خلاصه مي شد به يه قبرستون قديمي تو يکي از روستاهاي شمال و يه سنگ قبر که اسم آرشام تهراني روش حک شده بود..

و من حتي يکبار نرفتم تا ببينمش..

حتي يک بار حس نکردم که ارشام ِ من اونجا زير خروارها خاک مدفون شده ..

اگه هنوز نفسم مياد و ميره به خاطر اينه که مرگش و باور نکردم....

مي دونم آرشام ِ من نمرده..

آرشام اهل نامردي نبود..

ادمي نبود که به راحتي بزنه زير قولش..

آرشام با تموم مردايي که به عمرم ديده بودم و مي شناختم فرق داشت..اون يه ادم معمولي نبود..

همه چيزش خاص بود..

غرورش ستودني بود..

حتي وقتي بهم ابراز علاقه کرد بازم نذاشت ذره اي از غرورش کم بشه..

چنين ادمي لايق خاک نيست..

خدايا جهنم و دارم به چشم مي بينم..

هرروز..

هر شب..

خدايا بهم اميد دادي..با اينکه 2 بار خواب ديدم آرشام ترکم کرده ولي بازم رفتنش و قبول نکردم..

کجا رو داشتم که دنبالش بگردم؟..

هميشه سرگردونم..هنوزم هستم..

هيچ وقت تو آرامش روزم و به شب نرسوندم..

تا اومدم مزه ي شيرين خوشبختي رو بچشم تلخي روزگار بهم فهموند عمر ِ لحظات ِ خوش خيلي خيلي کوتاهه..

من قدرش و ندونستم..گذاشتم بره..

باهاش خداحافظي کردم..

دلم مي گفت جلوش و بگير نذار بره..

اينبار عقلمم بهم نهيب زد تا به نداي قلبم گوش کنم ولي نکردم..آرشام سرسخت تر از اين حرفا بود..

به خودم که اومدم ديدم خيلي وقته اونجا نشستم و دارم با خدا درد و دل مي کنم..

از رو زمين بلند شدم و دامن لباسم و تکون دادم..يه شال حرير خاکستري انداخته بودم رو سرم که همرنگ لباسم بود..

بي حوصله مرتبش کردم....

تو همون حالت که داشتم اشکام و پاک مي کردم ياد گل هاي ياسي افتادم که اون شب با پري پيداشون کرديم ..

قدمام و به همون سمت برداشتم..از داخل صداي موزيک مي اومد ..

فارغ از دنياي اطراف فقط دوست داشتم برم همونجايي که اون شب حاضر نبودم هيچ جوري ازش دل بکنم..

هنوز چند قدم بهشون فاصله داشتم که با ديدن يک نفر سر جام ايستادم..مردي که پشت به من رو به گلاي ياس نشسته بود ..

خواستم بگردم اما....

نمي دونم چرا پاهام به جاي اينکه پس بره، پيش مي رفت..

يه قدم ديگه بهش نزديک تر شدم..از صداي پاهام متوجه ِ حضورم شد..

آهسته از جاش بلند شد..

هنوز پشتش به من بود..

دقيق نگاش کردم..

قامت بلند و کشيده..

کت و شلوار مشکي و خوش دوختي به تن داشت..

بوي عطر گل ها مشامم رو نوازش داد..

- ببخشيد انگار مزاحمتون شدم..

نبايد اينو مي گفتم..بايد راهم و مي کشيدم و از اونجا دور مي شدم..

نمي دونم چرا توانايي هيچ کدوم رو در خودم نمي ديدم..

حرکات و رفتارم دست خودم نبود..

انگار بي اراده شده بودم..

دستم و رو شالم گذاشتم..رو همون قسمتي که قلبم ديوانه وار مي زد..چه واضح حسش مي کردم..

دست راستش مشت شد..محکم فشارش داد و بازش کرد..

ناخداگاه بهش نزديک شدم..پشت سرش ايستادم..

حتي براي يه لحظه هم بر نگشت ..

خواستم بي تفاوت باشم..با حسي که بهم دست داده بود مقابله کردم و از کنارش رد شدم..

جلوي گل ها ايستادم و با سر انگشت لمسشون کردم..

لبخندي به لطافت گلبرگ هاي ياس نشست رو لبام..

تو حال خودم بودم..انگار چهره ي جذاب آرشام رو همراه با همون نگاهه مغرور توي تک تک گلبرگ هاشون مي ديدم..

زير لب زمزمه مي کردم..

نمي دونم صدام تا چه حد بلند بود..

حواسم به اطرافم نبود..انگار تو باغ خونه ي پري شون ايستادم و به گلاي ياسشون نگاه مي کنم..

گلايي که با دستاي خودم پرورششون دادم....

با مهر و محبت قطرت اب رو اروم به تن لطيف و شکننده شون مي پاشيدم..

هيچ وقت نذاشتم ريشه شون آسيب ببينه..

هر کدوم از اونها همراه با دقايق ِغرق در انتظار ِمن رشد کرده بودند..

زمزمه کردم:

در لابه لاي ابرهاي تيره بود

روياي آمدن دوباره ي تو

آن شبي که آسمان گريست..

اشک تو چشمام نشست..حال وهواي چشمام باروني بود..خدايا چقدر دلم از غم پر ِ ..

آن شبي که قطره هاي اشک من

به روي برگ هاي ياسمن چکيد

صدام مي لرزيد..بغض داشتم..صورتم با قطرات پي در پي اشک خيس شد..

ياسمن شکست

ابر تا صبح ناليد

آسمان غروب کرد

اشک هايم خشک شد

چشم هايم کور شد

زندگي سراب شد

ياد روزهايي افتادم که توي هر لحظه ش هزار بار مرگ و به چشم مي ديدم..

بدون اون..نفس کشيدن چقدر برام سخت و بي معنا بود..

روزها گذشت

ياسمن جوان شد

زندگي شاداب شد

چشم هاي خسته ام ولي..

به راه جاده هاي انتظار

تا ابد ماندگار شد

روياي آمدن دوباره ي تو

مونس روزهاي هميشه تار شد

چونه م از بغض مي لرزيد ..چشمام و بستم و بعد از چند لحظه باز کردم..

دوست داشتم داد بزنم و بغضم و يه جوري خالي کنم..

همه ي وجودم مي لرزيد..

آسمان دگر سياه نيست

ياسمن آرام خوابيد

ابرکم کم ناپديد شد

روياي آمدن دوباره ي تو

انتظار هميشه جاودان دل ها شد

خدايا جدايي چقدر سخته..تنهايي تا چه حد مي تونه درداور باشه..

مرگ تو يک لحظه اتفاق ميافته.. و من روزي هزار بار از درد دوريش دارم جون ميدم..

صداي قدم هايي رو از پشت سر شنيدم..تو همون حالت برگشتم..

صورتم خيس از اشک بود..

رو به روم ايستاد..

نگاه خروشان و بي قرارم رو تو چشماش دوختم..

دست راستم روي گل هاي ياس مونده بود..

تنم يخ بست..

گلا تو دستم مشت شد..

کم کم داشتم توانم و از دست مي دادم..

همه جا سکوت بود..هيچ صدايي رو نمي شنيدم..

حتي صداي ..

صداي .

لباش تکون مي خورد..انگار داشت صدام مي کرد..

دستاش نشست رو بازوهام..داره لمسم مي کنه..

ديگه سرد نيست..

با نگراني نگام مي کرد..

دهنش باز و بسته مي شد ولي من چيزي نمي شنيدم..فقط نگاش مي کردم..

خواستم لبخند بزنم..

نتونستم..

خواستم دستم و به سمتش دراز کنم و بگم وَهمي يا حقيقت؟!..

اما نتونستم..

خواستم خودم و از ديوار جدا کنم و نزديکش بشم..

ولي.... بازم نتونستم..

فقط حس کردم چشمام داره اروم اروم بسته ميشه..هيچ حسي تو پاهام نداشتم..

زانوهام تا شد..

قبل از اينکه زمين بخورم دو تا دست قوي نگهم داشت..

اما چشمام بسته شد..

هيچ صدايي نمي شنيدم و حالا..

دنيا رو هم پيش ِ چشمام تو سياهي ِ محض مي ديدم..

سردي قطرات اب رو، روي صورتم حس کردم..

نا نداشتم لاي چشمام و باز کنم..

-- داره بهوش مياد ..

-- اطرافش و خلوت کنيد بذاريد نفس بکشه بنده خدا..

اروم چشمام و باز کردم..نور مستقيم خورد تو صورتم..

دومرتبه بستمشون..

--چراغا رو خاموش کنيد..بذاريد نور اباژور روشن باشه..

ديگه از اون نور خبري نبود..لاي چشمام و باز کردم..گيج و منگ نگاهم و اطرافم چرخوندم..

پري کنارم نشسته بود و امير بالا سرم ايستاده بود..

ليلي جون و مهناز خانم با نگراني نگام مي کردند..

بي بي پايين تخت نشسته بود و دستم و دستش داشت..

چشماش سرخ و متورم بود..

به سرم دست کشيدم..

پري _ دلي حالت خوبه؟..

-خوبم..

-- پــــوف، دختر نصف عمرمون کردي..خداروشکر فک کردم دستي دستي از دست رفتي..

ليلي جون_ اِ دختر زبونت و گاز بگير..

سعي کردم به ياد بيارم که چي شد از حال رفتم..

هر لحظه با ياداوري اتفاقاتي که توي باغ افتاد چشمام گشادتر از حد معمول مي شد..

بي هوا نشستم..

پري که کنارم بود با ترس تو جاش پريد..امير دستش و گرفت..

پري _ چته تو سکته م دادي؟!..

- کوش؟!کجاست؟!....

پري_ چي کجاست؟!..

رو به بي بي تند تند گفتم: بي بي خودم ديدمش..به ارواح خاک مادرم ديدمش..توي باغ کنار گلاي ياس..بي بي ديدي گفتم اون زنده ست؟..بي بي..

دستاي بي بي رو فشار دادم و رو به امير با هق هق گفتم:نمي تونيد انکارش کنيد..من تو باغ شما آرشام و ديدم..حتما جزو مهموناتون بوده، الان

کجاست؟..

امير گرفته و ناراحت نگاهش و به مادرش دوخت..

بعد از اون رو به من اروم گفت: داريد اشتباه مي کنيد اوني که شما ديديد برادر من آرتامه..

با حالت عصبي دستم و مشت کردم و جوابش و دادم: من اشتباه نمي کنم..من اون نگاه و مي شناسم توي اين 5 سال باهاش زندگي کردم..اون مردي که

جلوم ايستاده بود ارشام بود..شوهر من.. چرا حرفم و باور نمي کنيد؟..

-- امير درست ميگه.

همه ي نگاه ها چرخيد سمت در..با ديدنش حيرت زده دهنم باز موند..کم مونده بود قلبم از حرکت بايسته..

خودش بود..

آرشام!..

جلو اومد و کنار امير ايستاد..

اخم داشت..مثل هميشه نگاهش مغرور بود و....سرد..اما چرا؟!..

حس مي کردم با اين نگاه غريبه م ..

ولي نه..

خودش بود..من مطمئنم

زل زد تو چشمام و جدي و مصمم گفت: اسم من آرتامه..آرتام سمايي.

چشمام کم مونده بود از کاسه بزنه بيرون....

باورش برام سخته ..چرا انکار مي کرد؟..

هنوز اون نگاهه نگران ....و در عين حال گرم و آشنا جلوي چشمامه..

وقتي داشتم ميافتادم منو گرفت..دستاش گرم بود..

نگاهش به من..

نه خدايا غريبه نبود..

پس چرا حالا.

تا به خودم بيام ديدم از اتاق رفته بيرون .. امير هم پشت سرش رفت و در و بست..

با بسته شدن در تنم لرزيد وچشمام و رو هم گذاشتم..

جوشش اشک رو از لا به لاي مژه هاي بلندم حس کردم..

و در کسري از ثانيه صورتم خيس شد..

چشمام و باز کردم..همه رفته بودن بيرون جز پري و بي بي.

پري سرش و انداخته بود پايين ..

بي بي ، بيصدا گريه مي کرد..

- بي بي اون آرشام ِ نه آرتام..تو که ارشام وديده بودي بي بي..مگه ميشه 2 نفر تا اين حد بهم شبيه باشن؟!..بي بي دارم دق مي کنم..تو رو خدا تو بهم

بگو که اينا تمومش يه کابوس ِ..

بي بي هق هق کنان سرش و گذاشت لب تخت..

پري در حالي که با پشت دست اشکاش و پاک مي کرد از اتاق زد بيرون..

دستم و گذاشتم رو سر بي بي..خودمم داشتم گريه مي کردم..

- بي بي اين اشکا واسه چيه؟..

سرش و بلند کرد ..دستم و تو دستش گرفت و با هق هق خفه اي گفت: آروم باش دخترم.....

- چطور اروم باشم بي بي؟چطور؟..چرا آرشام با من اينکارو مي کنه؟..نمي بينه توي اين همه سال چطور از داغ دوريش شکستم و نابود شدم؟..گناهه من

چيه بي بي؟..اون آرشام ِ ..حاضرم قسم بخورم که خودشه..

زل زدم تو چشماي غمگين و خيس از اشکش ..

- بي بي تو که حرفش و باور نمي کني ؟..

سکوت کرد..

بلندتر گفتم: بي بي چرا ساکتي گفتم حرفش و که باور نکردي؟....

سرم و تو دست گرفتم و با گريه ناليدم: حتما يه چيزي شده..اون منو يادش نمياد..آره من مطمئنم وگرنه با نگاهش تا اين حد غريبه نبودم..

-- همه چيز و به زمان بسپر مادر اروم باش..

خودم و تکون مي دادم و تو همون حال اشک مي ريختم..

- چي ميگي بي بي؟..ديگه چقدر صبر کنم؟..5 سال از عمرم و دادم تا يه روز بتونم تو چشماش زل بزنم و همه ي غم هام و فراموش کنم..ولي حالا که

پيداش کردم ميگه با من غريبه ست..ديگه کشش ندارم بي بي..به خدا طاقتم تموم شده..

نشست کنارم و سرم و تو بغلش گرفت..

تو همون حالت که نوازشم مي کرد اروم اروم زير گوشم زمزمه کرد: بازم صبوري کن دخترم..مي دونم داري چي مي کشي..کاري از دستم بر نمياد

مادر..فقط از خدا خير و خوشبختيت و مي خوام عزيز دلم..بالاخره يه روز پاداش سالهايي که به انتظار نشستي رو مي بيني..اون روز خيلي دور نيست

گلکم توکل کن به خدا...

ديگه چکار بايد مي کردم؟..

تموم اين مدت نگاه هاي بد و سنگين مردم و رو خودم ديدم و دم نزدم..

گفتن بيوه اي گفتم شوهرم زنده ست..

گفتن انتظار چي رو مي کشي؟ گفتم کسي که نفسم به نفسش بسته ست....

گفتن اون هيچ وقت نمياد گفتم قلبم هيچ وقت بهم دورغ نميگه..

و حالا اومده و داره جسم و روحم و ازم مي گيره..جسمي که به اميد اون زنده ست و حالا....

غريبانه زل مي زنه تو چشمام و ميگه من اوني که تو فکر مي کني نيستم..

ولي من مطمئنم..

مطمئنم که اون.. آرشام ِ نه آرتام....

پري_ دلي يه لحظه امون بده تا برات توضيح بدم..

- چيو مي خواي توضيح بدي؟..من تو رو مثل خواهرم مي دونستم..تو دوستم بودي..چرا پري؟چرا ازم پنهون کردي؟..تو که اون روز گفتي ديديش پس چرا

بهم نگفتي برادر امير، آرشام ِ؟..

با بغض نشست رو تخت: چون نيست..اون آرشام نيست دلي چرا حرفم و باور نمي کني؟..

بلندتر از حد معمول سرش داد زدم: اون آرشام ِ ..هيچ کس به اندازه ي من اونو نمي شناسه..چطور ميشه که دو نفر تا اين حد بهم شبيه باشن؟..

-- منم اينو نمي دونم ولي ديدي که امير عکس بچگياشون و نشونمون داد..خودشم که داره ميگه اسمش آرتامه..هيچ تصادفي هم نکرده که بگيم حافظه

ش و از دست داده..مادرش مهناز ِ و اميرم برادرش ِ همه هم به اسم آرتام سمايي مي شناسنش ديگه چي رو بايد ازت پنهون کنم؟..

- خيلي خب مگه نميگي اون آرشام نيست؟..پس چرا اون روز بهم نگفتي که انقدر بهش شبيه ِ ؟..اينو چرا ازم مخفي کردي؟..

-- چي بايد مي گفتم؟..مي گفتم برادر شوهرم کپي ِ شوهرت ِ ؟کسي که سالهاست داري انتظارش و مي کشي؟..دلي به خدا قسم هرکاري که کردم فقط به

خاطر خودت بوده چون دوستت دارم..

با درموندگي نشستم کنارش و سرم و تو دست گرفتم..

- خسته م..خيلي خسته...حس مي کنم رسيدم ته خط..بريدم پري ديگه نمي تونم ادامه بدم..

دستش و گذاشت پشتم..

-- اينو نگو تو زن قوي هستي..مي دونم سخته..جدايي و تنهايي ادم و از پا در مياره..اما محض رضاي خدا يه کمم به فکر خودت باش..تا کي مي خواي تو

رويا و خيال زندگي کني؟..به خودت بيا دلارام........

شونه هام از زور هق هق مي لرزيد..

- نمي تونم..

--چرا مي توني، فقط نمي خواي..تو داري به خودت تلقين مي کني که يه روز آرشام بر مي گرده در صورتي که نمي خواي حقيقت و قبول کني..حقيقت

همينه که با چشمات شاهدش هستي..

از جام بلند شدم..با پشت دست اشکام و پاک کردم..

- بس کن پري تمومش کن..بذار تنها باشم..

از رو تخت بلند شد..

-- باشه مي دونم الان واقعا نياز داري که تنها باشي و فکر کني..ولي دلارام مطمئن باش ما هيچ وقت بدت و نمي خوايم..

آهسته از اتاق بيرون رفت ..

خسته و افسرده خودم و پرت کردم رو تخت و از ته دل زار زدم..

بايد چکار مي کردم؟..

من مي دونم اون مرد آرشام ِ ولي هيچ کس حرفم و باور نمي کنه..

بي بي که در مقابلم فقط سکوت مي کرد..

پري با اطمينان مي گفت که اون آرتام ِ ..

و تو نگاهه امير و مادرش يه غم عجيبي مي ديدم که برام گنگ بود..

ولي من بهشون ثابت مي کنم..به تک تکشون مي فهمونم که 5 سال از عمرم و بيهوده تباه نکردم..

پاداش صبوريم و از خدا گرفتم فقط بايد ثابتش کنم..

ديگه نمي تونم اينطوري زندگي کنم..نبايد از خودم ضعف نشون بدم..

وجود گل هاي ياس توي باغ..و مردي که اون شب اونجا ديدم..خود آرشام بود با همون نگاهه آشنا..

اون دو تا قلب قرمز اکليلي ..

اينکه مرتب خودش و ازم پنهون مي کرد.

هيچ کدوم از اينا نمي تونه اتفاقي باشه..

من آرشام و مي شناسم..

براي شروع همين کافي بود..

پري _ ديگه که از دستم عصباني نيستي؟..

- خودت چي فکر مي کني؟..

-- اِِِِِ دختر کوتاه بيا ديگه..گفتم که.

- قانع نشدم..

-- خب چکار بايد مي کردم؟..دلي برات قسم خوردم که همه ش به خاطر خودت بود..مي دونستم بهت بگم بهم مي ريزي و ميگي آرتام همون آرشامه..نمي

خواستم تو اون وضع ببينمت..

- هنوزم همين و ميگم..

پوفي کرد و سرش و تکون داد که يعني نخير انگار حرف حساب تو گوشت نميره.....

واقعا هم نمي رفت..چون حرفش از روي حساب نبود..

يه جاي کار مي لنگيد..

اينکه کجا و واسه چي؟..بالاخره مي فهمم..

تو مسير خونه بوديم که پري پيچيد تو کوچه..کمي جلوتر درست زير درخت جلوي در خونه مردي شيک پوش و قد بلند وايساده بود..

صورتش و با وجود عينک آفتابي خوش فرمي که به چشماش داشت درست نديدم..

پري _ اون کيه جلو در؟..

- نمي دونم ولي يه جورايي به نظرم اشناست..

جلوي خونه نگه داشت.. هر دو پياده شديم..

مرد با شنيدن صداي ماشين برگشت ..عينک آفتابيش رو با کمي تامل از روي صورتش برداشت..

حيرت زده با دهاني باز از تعجب نگاش کردم.....

فرهاد!!!!.

لاي در ماشين وايساده بودم اروم بستمش و يه قدم رفتم سمتش..

با لبخند به طرفم اومد..

با همون چهره ي مهربون و لبخند دلنشين هميشگيش تو چشمام زل زده بود..

- باورم نميشه..فرهاد ..خودتي؟!..

-- بعد از گذشت 5 سال چطور موندم؟..فکر مي کردم ديگه منو نمي شناسي..

متوجه لحن دلخورش شدم و لبخندي که حالا کمرنگ شده بود..

به خودم اومدم..با دستپاچگي لبخند نصفه نيمه اي تحويلش دادم ..

برگشتم سمت پري..اونم از ديدن فرهاد تعجب کرده بود..

نگاش که به من افتاد گفت: دلي من ماشين ومي برم تو..

سرم و تکون دادم..پري سوار ماشين شد و رفت تو ويلا...

- بريم تو اينجا که خوب نيست..

نيم نگاهي به ويلا انداخت و گفت: اينجا زندگي مي کني؟..

-- اره..مستاجريم.

با تعجب تکرار کرد: مستاجريد؟!..با کي؟!..

- حالا بريم تو.... و با دست به در که باز بود اشاره کردم..

بي بي هم با ديدن فرهاد تعجب کرد..

حقم داشت.. فرهاد بدجور غافلگيرمون کرده بود..

نشسته بودم رو به روش و بي بي هم داشت با ميوه و چايي ازش پذيرايي مي کرد..

نگاهه فرهاد تموم مدت روم سنگيني مي کرد..

اصلا تغيير نکرده بود..هنوزم همون فرهاد سابق بود فقط چند تار از موهاي کنار شقيقه ش سفيد شده بود..

فرهاد_ مي دونم از ديدنم حسابي تعجب کرديد..خودمم باورم نميشه..وقتي دوستم بهم زنگ زد و گفت دختري که سالهاست داري دنبالش مي گردي رو تو

مراسم عقد دوست خانمش ديده باورم نشد..خنديدم و گفتم حتما داري اشتباه مي کني ولي اون مطمئن بود که تو رو ديده..عکست و قبلا تو خونه م ديده بود

واسه همين شک نداشت که اون دختر تو هستي..به کمک خانمش ادرست و پيدا کردم..........

با لبخند سرش و زير انداخت ..با سوئيچ ماشينش ور مي رفت..

بعد از چند لحظه سرش و بلند کرد ..

نگاهش به من گرفته بود..

-- وقتي رفتم ايتاليا تموم مدت فکرم اينجا بود..چند باري به گوشيت زنگ زدم ولي جوابم و ندادي..سرم اونجا حسابي شلوغ بود..درگير درس و کار شده

بودم..ولي هيچ وقت از يادت غافل نشدم..

تو بي خبري ازت داشتم مي سوختم و روي کارم تمرکز نداشتم..واسه اينکه خيالم راحت بشه کارام و کردم تا واسه يکي دو روز بيام بهت سر بزنم و

برگردم..

ولي وقتي اومدم ديدم ديگه شمال نيستيد..از همسايه ها سراغتون و گرفتم اما کسي ازتون خبر نداشت..رفتم خونه ي آرشام ولي اونجا رو خيلي وقته پيش

فروخته بودن..ادرس کارخونه ش و بلد بودم به اونجا هم سر زدم ولي گفتن ......

سکوت کرد با ترديد تو چشمام نگاه کرد..

با لحن اروم تري ادامه داد: گفتن قبل از مرگش سهامش و فروخته .. از شنيدن خبر مرگش شوکه شدم ..به هرکجا که مي دونستم سر زدم..حتي با بدبختي

ادرس وکيلش و پيدا کردم و از اونم سراغت و گرفتم بازم فايده نداشت ..

از يه طرف تو رو پيدا نمي کردم و از طرفي بايد بر مي گشتم ..

توي اين مدت هر وقت که فرصت مي کردم مي اومدم ايران ..هنوزم اميد داشتم که پيدات مي کنم..

دو 2 ساله برگشتم الان تو يکي از بيمارستاناي مجهز و پيشرفته مشغول به کارم ........

با لبخند در حالي که نگاهش برق خاصي داشت گفت:ادرست و که گرفتم سريع حرکت کردم..هنوزم باور نمي کنم که پيدات کردم..بايد از دوستم ممنون

باشم..

سکوت سنگيني فضاي خونه رو پر کرده بود..

بي بي «ياعلي» گفت و از جاش بلند شد..رو به فرهاد با مهربوني ذاتيش گفت: من برم واسه شام يه چيزي حاضر کنم..

فرهاد متين و متواضع جوابش رو داد: نه بي بي کار دارم بايد برم، مزاحم نميشم..

-- کارو بعدم ميشه انجام داد پسرم بعد از مدت ها اومدي نميذارم شام نخورده از پيشمون بري..

بي بي که رفت تو اشپزخونه فرهاد نگام کرد و با لبخند گفت: بي بي هنوزم همونطور مهربون و دست و دلباز ِ ..اصلا عوض نشده ..

با لبخند سرم و تکون دادم..

- خيلي دوسش دارم، همه کسم الان بي بي ِ ..عمومحمد و هم مثل پدرم دوست داشتم..خداييش هيچ وقت باهام مثل يه غريبه رفتار نکرد..من و آرشام و

مثل بچه هاي خودشون دوست داشتن.......

لبخندش کمرنگ شد و اروم گفت: متاسفم دلارام..وقتي خبر کشته شدنش و شنيدم تا چند روز تو شوک بودم..

بازم همون بغض هميشگي .. با اين حال صدام گرفته بود..

- اما آرشام زنده ست..

-- چي ؟!..يعني چي زنده ست؟!..

فرهاد بايد همه چيز و مي دونست..

خدا مي دونه که چقدر از ديدنش خوشحال بودم اما نمي تونستم حقيقت و هم بهش نگم..

براي همين همه ي اتفاقات و به طور خلاصه واسه ش تعريف کردم..

تموم مدت مات حرفام شده بود ..

بدون مکث پرسيد: پس چرا به من چيزي نگفتي؟..

- همه چيز يه دفعه اي شد..وقتي داشتي مي رفتي خواستم بگم ولي پيش خودم فکرکردم با گفتنش در حقت ظلم مي کنم واسه همين سکوت کردم..

-- چي داري ميگي دلارام ؟..تو الان..تو زن آرشام بودي؟..پس چرا اين همه مدت خودت و مخفي کردي؟..

- بايد چکار مي کردم؟..عمومحمد و بي بي خواستن برن مشهد اونم به خاطر من، وقتي هم برگشتيم که واسه خاکسپاري عمومحمد اومديم شمال..بعدشم

که گفتم چطور شد اومديم تهران..

-- چرا نرفتي پيش وکيل ارشام؟..با وجود اينکه همسر قانونيش بودي و اونم وارثي نداشت همه ي اموال و داراييش به تو مي رسيد پس چرا..

تند و جدي پريدم وسط حرفش: فرهاد ازت خواهش مي کنم ادامه نده .. من هيچ وقت به ثروت آرشام چشم نداشتم که بعد از مرگش بخوام دنبالش و بگيرم

..آرشام تو قلبم زنده بود..زندگي ما خلاصه شد تو چند روز و با وجود ترس و دلهره اي که داشتيم برامون بهترين روزا رو رقم زد..اما عمر اين خوشبختي

طولاني نبود..حالا ديگه همه چيز فرق کرده.

-- پس تو فکر مي کني آرتام همون آرشامه درسته؟..

- فکر نمي کنم، مطمئنم.....

-- اما اون خودش و بهت آرتام معرفي کرده اينو که انکار نمي کني؟

- فعلا نمي خوام راجع بهش فکر کنم..

-- ولي اگه اون آرشام باشه اين يعني هنوز شوهرته ..و داره به دروغ خودش و يه فرد ديگه معرفي مي کنه..

- آخه چرا بايد اينکارو بکنه؟..

-- حتما واسه ش يه دليل محکم داره..اما امکانشم هست که درست بگه....

- نمي دونم فرهاد خودمم گيجم..نمي تونم درست تصميم بگيرم..5 سال انتظار کشيدم که با چشماي خودم ببينم برگشته ولي حالا که اومده مي بينم فرسنگ

ها از هم فاصله داريم..حضورش برام مثل يه سراب ِ ..

-- دلارام مي دونم الان چه حالي داري..ولي اگه يه درصد هم احتمال بديم اون مرد آرتام باشه چي؟..اونوقت مي خواي چکار کني؟..

سکوت کردم..

نه اين امکان نداره..

اگه....

نه دلارام همه ي شواهد نشون ميده که اون مرد آرشام ِ ..

ولي بازم..

اگه احتمالش باشه که.

فرهاد که ديد حسابي با افکار بهم ريزم درگيرم چيزي نگفت و گذاشت تو خودم باشم..

اون شب بي بي زرشک پلو با مرغ درست کرده بود..دست پختش حرف نداشت..

فرهاد از خاطراتش تو ايتاليا برامون تعريف مي کرد و بعضي از خاطراتش به قدري بامزه بود که نمي تونستم جلوي خودم و بگيرم و نخندم..

طي اين مدت اين اولين شبي بود که تو ارامش سپري کردم..

به شوخي رو بهش گفتم: راستي نگفتي تونستي يک از اون دختر خارجياي خوشگل و مو بور و تور کني يا نه؟..

همونطور که با يه تيکه از مرغ تو بشقابش بازي مي کرد لبخند زد و گفت: من با دختراي خارجي ميونه ي خوبي ندارم..اما يه دختر ايراني اونجا هم

دانشگاهيم بود که...

با لبخند تکرار کردم:کــه.......!خب خب بقيه ش..

سرش و بلند کرد ..برق شيطنت و تو چشماش ديدم..

-- خانم و با شخصيت بود ولي خب از نظر سني با هم مشکل داشتيم..

- ازت کوچيکتر بود؟!..

مي ديدم چطور داره جلوي خودش و مي گيره که حتي لبخندم نزنه..

-- نه من ازش خيلي کوچيکتر بودم..

يه دفعه بي بي با تعجب گفت: اوا خدا مرگم بده .. مگه چند سالش بود؟..

لحن و نگاهه بي بي جوري بود که نه فرهاد تونست جلوي خودش و بگيره نه من..

فرهاد همونطور که مي خنديد گفت: دور از جون بي بي .. بنده خدا سني نداشت فقط 45 سالش بود..

بي بي لبش و گزيد و اروم زد تو صورتش..خنده ي من و فرهاد بلند تر شد..

- اون وقت تو جدي جدي عاشقش شده بودي؟..

-- نه بابا تو هم باور کردي؟..داشتم شوخي مي کردم.....

يه دفعه مثل قديما با اخم ساختگي زدم به بازوش و گفتم: ازار داري؟........

هر دو متوجه شديم..

لبخند رو لباي فرهاد ثابت باقي موند ولي من ديگه نمي خنديدم..

با شرم خاصي نيم نگاهي به بي بي انداختم که تموم حواسش به من بود ..

نگاهم و انداختم رو بشقابم ..جو حسابي سنگين شده بود..

ديگه اون دختر 22 ساله ي شيطون نبودم که هر کاري رو از روي جووني و شيطنت انجام مي داد..

فرهاد هم نسبت به اون موقع ها پخته تر و مردونه تر شده بود..

بي بي خواست يه جوري اين سکوت سنگيني که بينمون افتاده بود و از بين ببره رو به فرهاد گفت: راستي پسرم الان کجا زندگي مي کني؟..

فرهاد با مکث کوتاهي جوابش و داد..

- سعادت آباد..تا اينجا نيم ساعت راهه..

بعد از شام فرهاد شماره م و گرفت و قبل از خداحافظي گفت که فرداشب مياد دنبالم تا با هم شام بريم بيرون..

من من کنان خواستم درخواستش و رد کنم يا حتي يه جوري از زيرش در برم اما به قدري اصرار کرد که نتونستم چيزي بگم..

هنوز چند دقيقه از رفتنش نگذشته بود که سر و کله ي پري پيدا شد..

بعد از اينکه ظرفا رو کمک بي بي شستم رفتم تو اتاقم تا رو داستانم کار کنم که پري هم پشت سرم اومد..

به قيافه ش که عين علامت سوال شده بود خنديدم و خونسرد نشستم پشت ميزم.......

پري _ من دارم از فضولي مي ترکم تو مي خندي؟..

- اتفاقا منم به همين مي خندم..قشنگ ترکيدگيت مشخصه..

-- يالا زود باش، بگو فرهاد اينجا چکار مي کرد؟..

- اتفاقي پيدام کرده بود..ظاهرا شوهر يکي از دوستات منو تو مراسم عقدت ديده از قضا با فرهاد دوست بوده و ........ديگه بقيه شم که معلومه..

-- اون وقت واسه چي اومده اينجا؟......

- وا ..خب فرهاد تنها فاميل منه..اينو که مي دوني.......

لباش و کج کرد و ادامو در اورد: همچين ميگه تنها فاميلمه انگار کي هست حالا..

- يکي از بهترين پزشکاي اين شهره که تو ايتاليا تخصصش و گرفته..از نظر تيپ و قيافه و اخلاق هم که بيسته حالا به نظرت واسه خودش کسي نيست؟..

-- چي شد؟! چي شد؟!..نکنه داري بهش فکر مي کني؟..

يه کم نگاش کردم..مشکوک مي زد..

- پري......

-- هوم؟..اونجوري نگام نکنا..من پسر نيستم اينجوري بخواي خرم کني..لامصب با اون چشاش ادم و مسخ مي کنه..

خنده م گرفته بود..اما لحنم جدي بود..

- ببينم تو که ديگه به فرهاد فکر نمي کني؟..پري راستش و بگيا....

خيره شد تو صورتم و يه دفعه بلند زد زير خنده.....

-- دختر خل شدي؟!..من چي ميگم تو چي ميگي..

- پري جدي پرسيدم ازت..

-- ديوونه من عاشق اميرم..اون الان شوهرمه..بهت گفتم که ديگه حتي به فرهاد فکرم نمي کنم...تمومش يه حس زود گذر بود همين..

سکوتم و که ديد گفت: حس مي کنم فرهاد بي دليل نيومده اينجا..هنوزم دوستت داره درسته؟..

شونه م و بالا انداختم..

--در هر صورت من که بهش گفتم قبلا با آرشام ازدواج کردم..درضمن از مرگ آرشام با خبر بود..

چشماي پري قد توپ پينگ پنگ گرد شد ..

- دلـــي..چي گفتي تو؟؟!!..

- چي گفتم؟..

-- گفتي آرشام مر....يعني الان..آرشام......

- اِ درست بگو ببينم چي ميگي؟..

-- يعني تو واقعا قبول کردي که آرشام.......

خونسرد جوابش و دادم: مگه تو نگفتي اون مرد آرتامه نه آرشام؟..خب ديگه حرفي نمي مونه.....

با استرسي که تو رفتارش مشهود بود، تند تند گفت: دلي دلي من که باورم نميشه..دلي جون من بگو که داري شوخي مي کني..آخه....چرا اينجوري مي

کني؟..

--چجوري؟..5 سال از عمرم و هدر دادم تا بياد و تموم عشق و علاقه م و زير پاهاش له کنه و اخرشم باهام غريبه بشه؟...........

پوزخند زدم: نه ..ديگه نمي خوام مثل يه احمق زندگي کنم..کسي که از غرورش گذشت و گذاشت پشت سرش هزار جور حرف بزنن تهشم اَنگ ديوونگي

بهش چسبوندن حالا بايد به اينجا برسه؟..

من ديگه با اون مرد کاري ندارم..حالا مي خواد آرتام باشه يا هر کس ديگه..مهم اينه که اون آرشام ِ من نيست..دارم باور مي کنم که براي هميشه اون و

از دست دادم..

صورت پري از اشک خيس شد..با صدايي که از بغض مي لرزيد گفت: دلي تو رو خدا..دلي يه کم بيشتر فکر کن، چرا لج مي کني؟..مي دونم وقتي

اينجوري حرف مي زني مي خواي با زندگي و اينده ت بازي کني....

همونطورکه دست نوشته هام و مرتب مي کردم گفتم: نگران نباش..تازه فهميدم بايد چطور زندگي کنم..آرشام توي قلبم زنده ست..همونطور که خودش

خواست..

اومد جلو ودستش و گذاشت رو شونه م..

انگشتام مي لرزيد..خودکار و تو دستم فشار دادم..

پري _ دلي تو که...

عصبي دستش و از رو شونه م پس زدم و بلند شدم..

رو بهش بلند گفتم: مگه اين تو نبودي که هر روز و هر شب تو گوشم مي خوندي تا به زندگيم برگردم و ديگه به آرشام فکر نکنم؟..خب حالا که دارم

زندگيم و از نو مي سازم چرا مي خواي جلوم و بگيري؟..من ارشام و هيچ وقت فراموش نمي کنم ولي ديگه نمي خوام با يه مشت افکار پوچ و بي ارزش

زندگيم وخراب کنم..ديگه بسمه..اين چند سال به اندازه ي کافي عذاب کشيدم..حق دارم نفس بکشم..حق دارم مال خودم باشم..منم ادمم

پري سرش و با ناباوري به طرفين تکون داد..زير لب زمزمه کرد: نکن دلي..نکن..

اشک تو چشمام حلقه بست..به زور جلوي خودم ومي گرفتم که اشکام سرازير نشن..

پري دستش و گذاشت رو دهنش و از اتاق بيرون رفت ..

داغون بودم..هيچ حسي تو پاهام نداشتم..

افتادم رو تخت..

رو تختي رو تو مشتم گرفتم و سرم و با حرص رو بالشت کوبيدم .

گريه م بلند بود ولي صدام و تو بالشتم خفه مي کردم ..

گرماي دستي و رو سرم حس کردم..گريه کنان نگاش کردم..

بي بي بود که با غم نگام مي کرد..بغلش کردم..سر رو شونه ش گذاشتم و زار زدم..

نوازشم کرد..

حس مي کردم قلبم داره تو سينه م منفجر ميشه..

از درون داشتم نابود مي شدم..

تصميم خودم و گرفته بودم..ديگه نمي تونستم اروم يه گوشه بنشينم و فقط يه تماشاچي باشم..

ساده بودم..

گذاشتم همه باهام بازي کنن..

ولي ديگه تموم شد..

حالا مي دونم بايد چکار کنم..

عطر هميشگيم و از روي ميز آرايشم برداشتم و به مچ دستم و کنار شالم زدم..

نفس عميق کشيدم و به چهره ي خودم تو اينه لبخند زدم..

بعد از 5 سال اين اولين باره که اينطور به خودم مي رسم..

مانتوي سفيدي که رو قسمت کمرش يه کمربند پهن همرنگش مي خورد..و شلوار سفيد که رو قسمت مچ تنگ شده بود ..

شالم به رنگ بنفش سير که با کيف و کفشم ست کرده بودم..

ارايش کمرنگي که رو چهره م نشونده بودم از نظر خودم که حرف نداشت..سايه ي کمرنگ طوسي پشت پلکام هارموني جالبي رو با چشماي خاکستريم

ايجاد کرده بود..

و لبايي که خيلي دوست داشتم از اينم پررنگترش کنم اما جلوي خودم و گرفتم..

از زياده روي بدم مي اومد ولي از اين به بعد....

کمي افراط لازم بود..

کيفم و از رو تخت برداشتم واز اتاق رفتم بيرون..

بي بي بعد از نماز رفته بود اونطرف ِ ويلا، پيش ليلي جون ..

فرهاد رو گوشيم اس داد که پشت در منتظرمه..دستي به مانتوم کشيدم و سعي کردم رفتارم و همينطور سنگين و متين حفظ کنم..

از در رفتم بيرون..

اون طرف کوچه درست رو به روي در تکيه ش و داده بود به ماشينش که يه بي ام و مشکي بود ..

با لبخند از ماشين فاصله گرفت..

نزديکش که شدم همزمان در ماشين و برام باز کرد و گفت: سلام خانم خانما.. بفرماييد خواهش مي کنم..

و خيلي بامزه سرش و سمت ماشين کج کرد..

به روش لبخند زدم و اروم نشستم ..

به شالم دست کشيدم و مرتبش کردم..

فرهاد تا نشست پشت فرمون حرکت کرد..

-- چه افتخاري نصيب من شده امشب..

خنديدم..

- يه شب که هزار شب نميشه اقاي دکتر..

به شوخي اخماش و کشيد تو هم..

-- نه بابا داشتيم؟..

- مگه قرار بود نداشته باشيم؟..

خنديد وسرش و تکون داد..با لبخند از شيشه ي جلو، خيابون و نگاه کردم..

-- دلم واسه کل کل کردنامون تنگ شده بود..

نگاش کردم..ديگه لبخند نمي زد..

سرم و چرخوندم..چند لحظه بعد صداش و شنيدم..

-- چرا ساکتي؟..

- چي بگم؟..

-- هرچي!..فقط ساکت نباش..

سرم و تکون دادم..

بايد اروم باشم..يه امشب و دلارام سعي خودت و بکن..

- کجا ميريم؟..

--يه امشب و ميگم هر جا تو بگي....

يه دفعه بدون اينکه لحظه اي فکر کنم گفتم: مطبق چطوره؟..

فرهاد که فکر کرده بود بي دليل اونجا رو انتخاب کردم با همون لبخند جذابي که رو لباش داشت گفت: مثل هميشه انتخابت محشره..

تو فکر بودم..

برگشته بودم به چندسال پيش..درست اون شبي که آرشام و تو مطبق ديدم..وقتي بي هوا برگشت و خورديم بهم و من پرت شدم رو زمين..

(- اي دستم..اخ اخ..مگه کوري؟!..مرتيکه چرا بدون راهنما بر مي گردي و..)

نگام که تو چشماش افتاد حس کردم قلبم ديگه نمي زنه..از ترس زبونم بند اومده بود..

تا خواست بهم نزديک بشه، تر و فرز از جام بلند شدم وشروع کردم به دويدن..

با ياداوري اون شب و بلايي که سرش اوردم لبخند نشست رو لبام ..اما به همون سرعت جاش و به بغض بدي توي گلوم داد..

قطره اشکي که کم مونده بود روي گونه م بشينه رو با سر انگشت گرفتم..

-- دلارام حالت خوبه؟..

صدام بغض داشت..واسه همين گرفته بود..

نگاش نکردم..

- خوبم..چيزي نيست..

لحنم اونقدري خشک و جدي بود که بفهمه نمي خوام درمودش حرف بزنم..

تا خود دربند نه اون حرف زد نه من..

فرهاد _ دختره حسابي مست کرده بود منم که ناوارد فکر کردم اينجوري دارم بهش لطف مي کنم.. تا اومدم بگم خانم اسمت چيه؟خونت کجاست؟ بگو ببرم

برسونمت .... ديدم يکي از پشت يقه م و گرفت کوبوندم به ديوار و به زبون خودش عربده کشيد که تو با دوست دختر من چکار داري ؟!....

يارو هيــکل داشت مثل چي....تا خواستم بهش بفهمونم بابا من قصدم خير بوده چکار به کار دوست دختر تو دارم؟ يه مشت محکم خوابوند تو صورتم که با

همون يه مشت همه ي امواتم اومدن جلو چشمام ....

دوست دخترشم که مست بود غش غش داشت به زد و خورد ما مي خنديد..

اخرشم که طرف، خوب عقده هاش و با مشت و لگد، سر تن و بدن من خالي کرد دست تو دست هم رفتن سمت ماشين پسره....اون ضرب المثله چي بود

که ميگن آش نخورده و دهن سوخته..اين حکايته منه بدبخته..

از بس خنديده بودم اشک تو چشمام نشسته بود..هي جلوي دهنم و مي گرفتم صدام بلند نشه ولي بازم نمي تونستم..

فرهاد به قدري بامزه تعريف مي کرد که هر کس ديگه اي هم جاي من بود نمي تونست جلو خودش و بگيره..

- واي فرهاد..خدا بگم چکارت نکنه ..هنوزم مثل اونوقتا ..

لبخند اروم اروم رو لبام خشک شد..

فرهاد رد نگام و دنبال کرد..درست رو به روي ما....

حيرت زده آهسته کنار گوشم گفت: اين که...

قلبم تند تند مي زد..زمزمه کردم: آرتام..

-- باورم نميشه..اينکه کپي آرشام ِ ..

به خودم اومدم..نگاهم و از روشون برداشتم..

مگه همين و نمي خواستم؟..

مگه دنبال موقعيت نبودم؟..

راه افتادم سمتشون..

پري و امير و آرتام دور يه ميز نشسته بودن....

«اره، از حالا به بعد بايد بگم آرتام..نبايد کاري مي کردم که دستم پيششون رو بشه»..

خدايا خودت کمکم کن..

امير پشتش به ما بود و پري هم کنارش نشسته بود ..ولي آرتام دقيقا رو به رومون بود که وقتي داشتم مي خنديدم و با فرهاد حرف مي زدم نگاهش و رو

خودم ديدم و لال شدم..

امير و پري نگاهه آرتام و که رو ما ديدن برگشتن..همون موقع رسيديم سر ميزشون..

دست و پاهام مي لرزيد..مرتب اب دهنم و قورت مي دادم چون همه ش تو گلوم احساس خشکي مي کردم..

پري با تعجب به من و فرهاد نگاه کرد..

اون که بلند شد امير هم با لبخند در حالي که رد تعجب و تو چشماش مي ديدم از جا بلند شد و حين سلام و عليک با من و فرهاد دست داد..

گونه ي پري رو بوسيدم ..

فرهاد و به امير و آرتام معرفي کردم..

تو نگاه فرهاد رد تعجب رو مي ديدم..

- دکتر فرهاد رادفر يکي از اقوام من هستند..

نگام و به آرتام دوختم..چشماش رو من بود..

آروم از روي صندليش بلند شد ..دستم و که سعي مي کردم لرزشش رو مخفي کنم به سمتش دراز کردم..

لبخند زدم و نگام و زووم کردم تو چشماش..هيچي نمي گفت..فقط نگام مي کرد..

- سلام..خوشحالم اينجا مي بينمتون اقاي سمايي..

با ترديد دستم و تو دستش گرفت..همين يه حرکت کوچولو کافي بود تا شديد احساس گرما کنم ..و ضربان قلبم و که تو حالت نرمال نبود بالا ببره..

دستم سرد بود و دستاي اون گرم..چه تضاد عجيبي و در عين حال....

چطور مي تونم بگم آرامش بخش در حالي که....اون خودش و آرشام ِ من نمي دونست؟!..

دستم و شل کردم تا ولش کنه ..مکث کرد و..به ارومي دستش و عقب کشيد..

با فرهاد دست داد..خيلي کوتاه و مختصر..

امير تعارف کرد سر ميزشون بشينيم..با لبخند کنار پري نشستم..

پري _ چه جالب نمي دونستم قرار ِ بياين اينجا..

فرهاد مثل هميشه که وقتي تو جمع مي رسيد آروم و متين مي شد گفت: پيشنهاد دلارام بود..

به آرتام نگاه کردم که همزمان سرش و بلند کرد و تو چشمام خيره شد..ولي نگاهش زياد روم طولاني نشد خيلي زود صورتش و برگردوند..

امير _ اتفاقا به موقع رسيديد ما هنوز سفارش نداديم شما چي مي خوريد؟..

فرهاد _ ما مزاحمتون نميشيم شما راحت باشيد..

و خواست بلند شه که امير تند گفت: اين چه حرفيه؟..باشيد دور هم بيشتر خوش مي گذره..مگه اينکه ما رو قابل ندونيد آقاي دکتر..

فرهاد متواضعانه لبخند زد ..

فرهاد _ اختيار داريد ..

پري با لبخند زير گوشم گفت: عجب ادمي هستيا اين همه بهت اصرار مي کردم يه بار پاشو باهام بيا دربند مي گفتي حال و حوصله ش و ندارم.. حالا چي

شده؟! .......به تيپم اشاره کرد....... اينورا آفتابي شدي؟..

واسه ش پشت چشم نازک کردم و با لبخند و لحن کشداري گفتم: همپاش و پيدا نکرده بودم..

چپ چپ نگام کرد..به فرهاد نگاه کردم در حالي که لبخند مي زد نگاهش و رو خودم ديدم..منم متقابلا جوابش و با لبخند دادم..

نگام چرخيد سمت آرتام..ولي اون نگام نمي کرد..دستاش و گذاشته بود رو ميز و انگشتاش و تو هم قفل کرده بود..

گارسون با منو کنارمون ايستاد تا سفارش بگيره..همون موقع آرتام از پشت ميز بلند شد و گفت: بر مي گردم..

نگاش کردم..به قد و قامت بلندش.. هر قدمش و محکم و کوتاه بر مي داشت..

حتي راه رفتنشم مثل آرشام بود..

يه بلوز جذب چهارخونه ي سرمه اي تنش کرده بود با شلوار جين مشکي ..

خوش تيپ و جذاب ..مثل هميشه..

همه سفارش جوجه دادن..هنوز چند دقيقه نگذشته بود که منم از جام بلند شدم و گفتم : من برم دستام و بشورم بر مي گردم..

ديگه صبر نکردم و زير نگاه هاي سنگين فرهاد و پري از اونجا زدم بيرون..

سرگردون دنبالش مي گشتم....ولي نبود..

جلوي رستوران بين اون همه جمعيت نمي تونستم پيداش کنم..

کمي جلوتر رفتم..

ياد اون شب افتادم..وقتي ارشام دنبالم کرد و تو يه جاي خلوت گيرم انداخت..

همون سمت راه افتادم ..درست همونجايي ايستادم که تو بغلش بودم..

(- ولم کن اشغال..بلايي که اون سري سرت اوردم واسه ت درس عبرت نشد اره؟..

--مي دونستي خيلي پررويي؟..ولي مطمئنم اينو نمي دوني که هيچ دختري تا به الان جرات نداشته همچين غلطِ اضافه اي رو بکنه و رو من دست بلند

کنه.. همچين دخترايي رو بدون تسويه حساب ولشون نمي کنم..همونطور که سري قبل بهت گفته بودم..

- تو هم اينو بدون دلارام از اوناش نيست که همينجوري ساکت بشينه تا يه خري مثل تو از راه برسه و بهش جفتک بندازه..)

و کشيده هاي پي در پي اي که خوابوند تو صورتم.. صداشون هنوز تو گوشم بود..

به گونه م دست کشيدم..

(-- کشيده ي اول و زدم به خاطر کار اون شبت .. کشيده ي دومم به خاطر همه ي اون توهينات ..و حالا مي مونه تسويه حسابمون که اصل کاريه..)

خوب يادمه که چطور تو صورتش چنگ انداختم و با ارنجم کوبوندم تو شکمش..

از درد ناليد و خم شد که همون موقع هر چي از دهنم در اومد بهش گفتم..

(کثافته يابوکِش..کي باشي که بخواي باهام تسويه حساب کني؟..پدرت و در ميارم خيال کردي چي؟عوضي..)

به سمتم خيز برداشت که پا گذاشتم به فرار..به خاطر جمعيت دستش بهم نرسيد ..

اون موقع چقدر خوشحال بودم که از دستش فرار کردم..

اون شبم با فرهاد اومده بودم اينجا..منصوري مسافرت بود و تونسته بودم از موقعيت استفاده کنم........

-- فکر نمي کردم دستشويي بيرون از رستوران باشه و اين همه طول بکشه..

صداش و از پشت سر شنيدم..با ترس دستم و گذاشتم رو قلبم..از حضورش اونم اينطور ناگهاني شوکه شده بودم..

اروم برگشتم سمتش..

صورت جذابش زير نور ِکم ِ چراغاي اطراف ديدني بود..

با اخم نگاش کردم..برخلاف چيزي که تو دلم، داشتم حسش مي کردم..

- شما هميشه عادت داريد ادما رو از پشت سر غافلگير کنيد؟..

پوزخند زد..نگاهش پر از غرور بود..

يه تاي ابروش و داد بالا و گفت: شاهد بوديد؟!..

اينبار منم جوابش و با پوزخند دادم: کم نه.

خواستم از کارش رد شم که با شنيدن صداش ايستادم..پشتم بهش بود..

و اون پشت سرم ايستاده بود و حضورش عجيب گرمايي داشت..

براي مني که بي تاب يک نگاهه هر چند آشناي اون بودم..

-- اين همه اصرار واسه چيه؟..

آروم برگشتم سمتش..با تعجب گفتم: منظورتون چيه؟!..

چشماش و باريک کرد..خيره شده بود تو چشمام..

-- قبلا گفته بودم اون کسي که شما فکر مي کنيد من نيستم..

مستقيم به قضيه اشاره کرده بود..خدايا دارم ديوونه ميشم..

- کي گفته من به شما اصرار کردم؟!..اتفاقا من مطمئنم که شما ارشام نيستيد..

ابروهاش و با تعجب ظاهري بالا انداخت گفت: جدا؟!..

- شک نکنيد..شما حتي نگاهتونم شبيه به آرشام ِ من نيست..

-- آرشام ِ شما؟!..يعني انقدر دوستش داشتيد؟!..

نتونستم چيزي بگم..

نمي خواستم الان جواب اين سوال و بدم..تا وقتي مطمئن نشدم و به زبون نياورده که خود ِ آرشام ِ نه..

بي توجه پشتم و بهش کردم ولي قدم اولم به دوم نرسيده بود، با شنيدن جمله اي که به زبون اورد سر جام ميخکوب شدم..

-- از امير شنيده بودم که همسرتون فوت شده درسته؟!..

نفسم و با حرص بيرون دادم..اين داره چي ميگه؟!..

برگشتم و نگاش کردم..يه قدم بهش نزديک شدم که با اينکارم اون يه قدم کوتاه به عقب برداشت..

گستاخ و وحشي زل زدم تو چشماش..

- شما حق نداريد از من در مورد شوهرم چيزي بپرسيد..

تاکيد کرد: شوهر مرحومتون!..

-- شوهر من زنده ست اقاي محترم..بار اخرتون باشه که .......

اون يه قدم و هم پر کرد و سينه به سينه م ايستاد..به معني واقعي کلمه خفه شدم..

جدي و مصمم..با نگاهي مملو از غروري سرد زل زد تو چشمام ..

-- شوهرتون زنده ست و شما اين موقع از شب با يه مرد،تنها اومديد يه همچين جايي؟..

قفل زبونم باز شد..ولي صدام مي لرزيد..

- اين به شما ربطي نداره..

-- به شوهرتون چطور؟!..

با تعجب نگاش کردم..ادامه داد: مي گيد زنده ست پس کجاست؟!..

- چرا بايد به شما جواب پس بدم؟..

-- جاي شما هر خانم ديگه اي هم بود همينا رو ازش مي پرسيدم..وقتي با اطمينان مي گيد همسرتون زنده ست اينکه در نبودش با يه مرد ديگه بيرون

ميريد و خوش گذروني مي کنيد به نظرتون مي تونه کار درستي باشه؟!..اين اسمش خيانت نيست؟!..

اسم خيانت و که اورد اشک تو چشمام حلقه بست..حسابي جوش اورده بودم..

دستم و بالا اوردم و بي اراده خوابوندم تو صورتش..

جوري زدمش که کف دستم آتيش گرفت..

مات و مبهوت دستش و گذاشت رو جاي سيلي ..

همه ي وجودم مي لرزيد..از زور بغض..عصبانيت..حرص..عقده اي که اين همه سال تو دلم تلنبار شده بود..

ديگه باهاش رسمي حرف نمي زدم..بذار بفهمه که چقدر داغونم..

- اقاي به ظاهر محترم که خيلي هم حفظ روابط بين زن و شوهرا برات مهمه اينو خوب تو گوشات فرو کن که من مثل خيلي از زناي ديگه نيستم..حق

نداري حتي يه لحظه تو ذهنت من و يه زن هرجايي تصور کني که مي تونه خيلي راحت به شوهرش خيانت کنه..تو چي مي دوني؟..تو از من و زندگيم چي

مي دوني که به خودت اجازه ميدي اينطور درمورد کسي که نمي شناسيش قضاوت کني؟..

اره من شوهر دارم..ميگم زنده ست..ميگم نمرده ولي حرفاي مردم..نگاهاشون و رفتاراشون..اون سنگ قبر تو شمال و اون مدارک سوخته همه و همه

نشون ميده که شوهر من مرده..

من تموم اين سالها به عنوان يه زن بيوه که تو دوران جووني داغ عزيز به دلش مونده زندگي کردم..تو هيچي از من نمي دوني..پس حق نداري هرچي که

به ذهنت رسيد و به زبون بياري..

ديگه کسي جلودارم نبود..اشک صورتم و خيس کرده بود..

مي خواستم بدونه..اگه اون آرشام باشه بايد بدونه که چي به من گذشته..بفهمه که من هيچ وقت به شوهرم خيانت نکردم حتي وقتي که تاييد کردن اون

مرده من باز جلوشون ايستادم و گفتم همه تون داريد دروغ مي گيد..

مات مونده بود و نگام مي کرد..پشتم و بهش کردم و راه افتادم سمت ماشين..نمي خواستم برگردم تو رستوران..

با اين حال و روزم حوصله ي هيچ چيز و هيچ کس و نداشتم..

کنار ماشين فرهاد ايستادم و براش اس فرستادم که دم ماشين منتظرشم..

بنده خدا هراسون خودش و بهم رسوند فکرکرد چيزيم شده..اشکام و پاک کرده بودم ولي چشمام هنوز قرمز بود..

هزار جور دليل براش اوردم که خوبم و چيزيم نيست..وقتي خواستم بشينم تو ماشين يه لحظه سرم و چرخوندم سمت رستوران و آرتام و ديدم که به ديوار

تکيه داده بود و منو نگاه مي کرد..

نشستم تو ماشين .. فرهاد حرکت کرد..به کف دستم نگاه کردم..

توي اون لحظه به قدري عصباني شده بودم که نتونستم خودم و کنترل کنم و اون سيلي رو بهش زدم..

فرهاد _ دلارام نمي خواي بگي که چي شده؟..

سکوت کردم..

-- با آرتام حرفت ه درسته؟..

نگاش کردم..

فرهاد_ وقتي اومد تو رستوران ديد تو نيستي پري گفت چند دقيقه ست رفتي دستات و بشوري هنوز برنگشتي ..پري رفت تو دستشويي رو نگاه کرد ولي

اونجا نبودي..شماره ت و گرفتم مي گفت در دسترس نيستي..خواستم بيام دنبالت که آرتام نذاشت ..با اين حال پشت سرش اومدم بين راه جوش اورد ..

رسمي باهام حرف مي زد..گفت برم پشت رستوران و دنبالت بگردم منم حرفي نزدم..ولي خبر نداشتم اون مي دونه کجا مي تونه تو رو پيدا کنه .. وقتي

اس ام اس دادي اومدم پيشت همون موقع ديدمش که کنار ديوار وايساده و داره نگات مي کنه..

ساکت بودم..فرهاد که ديد هيچ جوري قصد ندارم سکوت بينمون رو بشکنم گفت:مي خوام يه چيزي رو بهت بگم..آرتام خيلي خيلي شبيه ِ آرشام ِ ..درسته

منم تموم حرفات و قبول دارم..ولي اگه آرشام بود فکر مي کني مي تونست اينقدر آروم رفتار کنه و انگار نه انگار که زنش با يه مرد مجرد که از قضا يه

روزي َ م ازش متنفر بوده و چشم ديدنش و نداشته خيلي راحت بياد بيرون و اونم چيزي نگه؟!..

پوزخند زدم..

فرهاد چه مي دونست که همه ي بحث من و اون سر همين موضوع بوده و حتي سر همين قضيه تو صورتش سيلي زدم..

- يعني مي خواي بگي اون آرشام نيست؟!..

--نمي دونم..نگاش يه چيز ميگه و رفتارش يه چيز ديگه..اگه آرشام نباشه پس نبايد رفتارش تا اين حد خشک باشه..همون غرور، همون اخم و همون

جذبه اي که قبلا تو آرشام ديده بودم و تو ارتامم مي بينم..به خاطر همين ميگم رفتارش کاملا با نگاهش تناقض داره..

در حالي که سرم و زير انداخته بودم آروم گفتم: فرهاد من يه معذرت خواهي به تو بدهکارم..

--واسه چي؟!..

- به خاطر کار امشبم..من مي خواستم............

خنديد و حرفم و قطع کرد: بهش فکر نکن ..من همون موقع که تو رو با اين تيپ و قيافه ديدم حدس زدم واسه چي داري اينکارا رو مي کني..تو حاضري

هر راهي و امتحان کني تا بفهمي اون مرد آرشام هست يا نه.... من بهت کمک مي کنم..

با تعجب نگاش کردم..با همون لبخند گفت: شوخي نمي کنم باور کن..من حاضرم بهت کمک کنم..نيازيم به معذرت خواهي نيست..همه ي احساس من

مربوط به گذشته ست..نمي خوام بهت دروغ بگم ولي تا وقتي که نفهميدم ازدواج کردي سعي کرده بودم اين حس و تو قلبم حفظ کنم..ولي وقتي ديشب بهم

گفتي با ارشام ازدواج کردي و اون الان زنده ست فهميدم ديگه نمي تونم از ديد سابق بهت نگاه کنم چون تو الان ديگه متاهلي..

مي دونم تموم اين مدت به مرد زندگيت وفادار موندي تا جايي که مرگش و هم باور نکردي..اين نشون ميده تا چه حد ارشام و دوست داري..سعي کردم اين

احساس و تو قلبم از بين ببرم..يا تا جايي که مي تونم فراموشت کنم..

گرچه دوري و بي خبري، تو اين مدت تاثير خودش و گذاشته..ولي از حالا ميشم هموني که تو مي خواستي..مثل يه برادر پشتت مي ايستم و کمکت مي

کنم..

در داشبورد و باز کرد ..جعبه ي دستمال کاغذي رو گرفت لوم..

-- ديگه ابغوره گرفتنت واسه چيه دختر خوب؟..ببين عجب شانسي داري خدا سر بزنگاه يه داداش خوش تيپ و باحال برات فرستاد..پس بخند غصه ي چي

رو خوردي؟..از حالا به بعد بايد شاد باشي..

با دستمال اشکام و پاک کردم ..

- تو خيلي خوبي فرهاد..چطور مي تونم محبتات و جبران کنم؟..

--فقط بخند..لبخند و که رو لبات ببينم واسه م کافيه..

چشمام هنوز باروني بود ولي ميونش لبخند زدم و نگاش کردم..

فرهاد واقعا يه فرشته بود..کسي که خدا توي اين روزهاي سخت سر راهم قرار داد تا بتونم سياهي و غم رو از تو زندگيم پاک کنم..

حالا فقط يه چيز از خدا مي خواستم..

آرشامم و بهم برگردونه..

اگه منو فراموش کرده به ياد بياره..

اگه ديگه دوستم نداره بهم بگه..

حاضرم بي مهري و سنگدليش و به جون بخرم فقط از زبون خودش بشنوم که اون ارشام ِ ..

ديگه از اين بلاتکليفي خسته شدم..

جلوي خونه نگه داشت..

با شرمندگي نگاش کردم ..

- ببخش، شب ِ تو رو هم خراب کردم..

خنديد..خونسرد بود..

-- پس بايد يه جوري جبرانش کني..

- چجوري؟!..

-- الان ميريم تو و شما خانم خانما با دستاي خودت يه شام خوشمزه درست مي کني بنده هم در خدمتت هستم..

- اين موقع از شب؟!..چي درست کنم؟!..

حيني که پياده مي شد گفت: هر چي که دلت مي خواد..

پياده شدم و فرهاد قفل ماشين و زد..

اون شب کوکو سيب زميني درست کردم و با کلي مخلفات تزئينش کردم و کنار بي بي با شوخي و خنده خورديم..

بي بي وقتي ما رو ديد تعجب کرد ولي واسه ش توضيح دادم که مي خوايم شام و خونه بخوريم..

بنده خدا چقدر اصرار کرد خودش شام و بپزه اما فرهاد اجازه نداد ....

چقدر اين روحيه ش و دوست داشتم..هر وقت که اراده مي کرد شوخ مي شد و هر وقتم که مي ديد موقعيتش جور نيست کاملا جدي رفتار مي کرد..

و با حرفاش مثل يه برادر بزرگتر راهنماي راهم مي شد..

ادم خودخواهي نيستم اما....

عشقم به ارشام خيلي خيلي قوي ِ و نمي تونم هيچ مرد ديگه اي رو تو قلبم جاي بدم..

همه چيز من ارشام ِ ..

همه ي عشق و اميدم فقط اونه..

هرگز فراموش نميشه..نه مي خوام و نه مي تونم..

مهم قلبمه که نميذاره ياد و خاطرش لحظه اي تو ذهنم کمرنگ بشه..

بالاخره اعتراف مي کنه..

اون روز خيلي دور نيست....

تا دم در فرهاد و بدرقه کردم موقع برگشت پري رو تو حياط ديدم..

براش دست تکون دادم و خواستم برم قسمت خودمون که اروم صدام زد..با قدماي بلند خودش و بهم رسوند و بازوم و گرفت..

- اِ چته؟چکار مي کني؟!..

--هيسسسسس نمي خوام مامان بشنوه..بريم اونور..

-خيلي خب لااقل دستم و ول کن کنده شد..

اروم ولم کرد..

رفتيم زير يکي از درختا تو حياط و لب باغچه نشستيم..

- تو حالت خوبه؟!..

چشماش و باريک کرد و گفت: تو که از من بهتري..دلي معلوم هست چکار مي کني؟..

با تعجب زل زدم تو چشماش..

- مگه چکار کردم؟!..

-- خودت و نزن به اون راه، تو عوض شدي..

- يه جوري حرف بزن منم بفهمم چي ميگي..

-- مي دونم متوجه منظورم شدي..رفتار امشبت ..اينکه پاشدي با فرهاد اومدي مطبق..حرکاتت جلوي آرتام و............

دستم وگرفتم جلوش..ساکت شد..

- صبر کن ببينم خودت مي فهمي داري چي ميگي؟..اولا اومدن ما به اونجا کاملا اتفاقي بود..دوما مگه من جلوي ارتام چطور رفتار کردم که اينطوري

بستيم به رگبار؟..

-- من تو رو به رگبار نبستم..ولي از وقتي فرهاد برگشته تو ديگه اون دلي سابق نيستي..

با حرص پشت سر هم گفتم: اره من ديگه اون دلي احمق و کودن نيستم که 5 سال ِ تموم عين کبک سرش و کرد زير برف و همه هم تا تونستن به

خريتش خنديدن..

چند لحظه تو چشمام خيره شد..اروم تر از حد معلوم گفت:يعني به اون همه انتظار و عشق ميگي خريت؟!..

بغض داشتم ولي نذاشتم بشکنه..

به چشمام دست کشيدم..

- من هنوزم عاشقشم..عشق و انتظارم و پاي خريتم نذار..خريت کردم چون سکوت کردم..چون خام بودم..چون گذاشتم هرکي هرچي خواست بگه و

هرکاري خواست بکنه..ساده لوح بودم به خاطر اينکه فکر مي کردم اگه با قلبي مالامال از عشق ِ به آرشام، به انتظار بشينم معجزه ميشه و اون برمي

گرده..ولي نمي دونستم اين همه مدت دارم تو توهم و خيال زندگي مي کنم..درست همون چيزي که تو بهم مي گفتي و من باور نداشتم..

-- حالا باور کردي؟!..حالا دلارام؟!..

- هنوزم دير نشده..

-- ولي تو مي گفتي منتظرش مي موني..

- انتظار کشيدم تا برگرده..حالا برگشته و ازم دوري مي کنه..تا جايي که احساساتم و به بازي گرفته و تو چشمام زل مي زنه ميگه من آرشام نيستم..

انگارکه با يه ادم بي شعور و نفهم طرفه..من حاليمه پري..اگه نتونم با عقلم اونو بشناسم با قلبم مي تونم..

سکوت کرد وچيزي نگفت..

چند لحظه بعد با صدايي گرفته رو بهش گفتم: پري مگه تو نبودي که مي گفتي عوض شو؟..به زندگيت برگرد و تو خيال زندگي نکن؟..حالا که مي بيني راه

درست و انتخاب کردم چرا حرفت و پس گرفتي؟!..

--دلارام تو رو خدا عاقلانه فک کن..مگه من ديوونه م که هر دقيقه يه چيز بگم؟..من هنوزم سر حرفم هستم تو درست متوجه منظورم نشدي..من گفتم با

واقعيت رو به رو شو نه اينکه دستي دستي خودت و بنداز تو چاه..

لباي خشکم و با زبون تر کردم..اب دهنم و قورت دادم و به دستام خيره شدم که با چه استرسي توهم قلابشون کرده بودم..

- من يه تصميمي گرفتم..قبلا مطمئن نبودم اما حالا..وضع فرق کرده..

-- چه تصميمي؟!..

صداش مضطرب بود..انگار مي تونست حدس بزنه که چي تو سرمه..

اما مطمئن بودم هيچ وقت پي به خواسته ي قلبيم نمي بره..

- من مي خوام ازدواج کنم..

از جاش پريد..

--چـــــــــي؟؟؟؟!!!!!

با چشماي گشاد شده از تعجب بهش نگاه مي کردم که چطور با وحشت رو به روم ايستاده بود و زل زده بود تو چشمام..

با تته پته گفت: يه بار ديگه بگو..دلي...

سعي کردم خونسرد باشم..سرم و تکون دادم و دستام و بيشتر تو هم قلاب کردم..سر انگشتام سر شده بود..

-مي خوام به اينده م فکر کنم..اونم جدي..

-- دختر تو پاک زده به سرت، نمي فهمي داري چي ميگي..دلي من درکت مي کنم ..ولي خواهرانه دارم بهت ميگم اين راهش نيست..

با حرص از جام بلند شدم و رو به روش ايستادم..

- چي درست نيست؟..اينکه مي خوام زندگيم و از نو بسازم درست نيست؟..مگه همه تون نمي گيد آرشام مرده؟..خيلي خب منم نگفتم فراموشش کردم..

محکم زدم رو سينه م..

- اين وامونده هنوزم به عشق اون داره مي تپه..اگه باور کرده بودم مرده کاري مي کردم براي هميشه ساکت بمونه..ديگه نزنه..سرد بشه..زير خروارها

خاک بپوسه..ولي منه خاک بر سر انتظارش ومي کشيدم..اميد داشتم..با اميد زنده موندم و صبر کردم..اما چي شد؟..

به خودم اشاره کردم

- ببين منو..ببين به کجا رسيدم..غرورم و اون لعنتي زير پاهاش خرد کرد..بارها خواستم برم خونه شون و رو در روش بايستم و بگم چرا؟..چرا اين بازي

کثيف و با من کردي؟..چرا ترکم کردي؟..اما ترسيدم..ترس از اينکه اينبار علاوه بر غرور روحمم بشکنه..جسمم واسه م مهم نيست ميگم به درک..اما

ديگه نا ندارم اين همه عذاب و به تنهايي بکشم..مي خوام اين رشته ي پوسيده رو پاره کنم..اون منو نمي خواد اينو مي فهمي پري؟..اون منو ترک کرد

چون منو نمي خواست..

بغلم کرد..سر رو شونه ش گذاشتم و بي صدا گريه کردم....پري پشتم و نوازش کرد..

صداي اونم پر از بغض بود..

-- آروم باش دلي..به خدا درکت مي کنم..فقط ازت مي خوام بازم صبر کني..اگه ايمان داري که اون آرشام ِ صبر کن..

از تو بغلش خودم و کشيدم بيرون..با نگاه اشک الود و خسته م خيره شدم تو چشماش..

- پري تو چي مي دوني؟..چرا ميگي صبر کنم؟..

هول شده بود..اينو به وضوح حس کردم..

--من..من فقط...

- پري خواهش مي کنم حرف بزن..تو از آرشام....

شونه هاش از زور هق هق مي لرزيد..

-- نه دلي من..دلي خواهش مي کنم.

ليلي جون _ بچه ها چرا اونجا وايسادين؟!.. بياين تو..

پري که پشتش به مامانش بود سريع اشکاش و پاک کرد و برگشت ..

ليلي جون تو بالکن وايساده بود و فاصله ش با ما زياد بود..

-- الان ميام مامان شما برو تو.......

ليلي جون_ دختر اين موقع شب داد نزن همسايه ها خوابيدن..

توي تاريکي نمي تونست تشخص بده که صورتامون خيسه..

در حالي که سرش و تکون مي داد رفت تو....

پري هم که فرصت و مناسب ديده بود عقب عقب رفت و گفت: من ديگه برم صداي مامان در اومد..شب بخير..

-پري......پري با تواَم.....

برگشت ودستش و برام تکون داد..دويد و تند رفت تو خونه ..

اشکام و پاک کردم..

اينا چي رو دارن ازم پنهون مي کنن؟!..

چرا هر لحظه بيشتر به تشويش و اضطرابم دامن مي زدن؟!..

خدايا کي داره حقيقت و ميگه؟!..

ازاتاق رئيس که اومدم بيرون پري رو جلوي ميزم ديدم..

رو صندليم نشستم و پرونده ها رو گذاشتم تو کشو........

-باز که تو اينجايي..

با لبخند نگام کرد..

-- با اين اخلاقي که تو داري غير از من کي لطف مي کنه بهت سر بزنه؟..

لبخند زدم..

- چي شده؟..

-- مگه قراره چيزي بشه؟..

- پس مرض داشتي اومدي اينجا؟..

--هوي هوي بي ادب نشو..

- اذيت نکن پري، باور کن کلي کار دارم..

--خيلي خب ميگم اونجوري نگام نکن..پايه ِ يه سفر ِ چند روز ِ هستي يا نه؟..

-کجا؟!..

-- جاش با من و امير..فقط بگو هستي؟..

- ديوونه تا ندونم کجا مي ريم که نمي تونم جواب بدم..

-- شمال..حالا چي؟..

- چرا شمال؟!..

-- اي بابا عجب گيري کردما..تو به اونش چکار داري؟..مامان امير اصرار کرد يه چند روز بريم اونجا اب و هوامون عوض شه ..

- پس يعني همه تون هستيد!!..

-- اره..مامان و بي بي هم ميان..

- مگه به بي بي هم گفتي؟!..

لبخندش پررنگ شد ..

-- مامان تا الان بهش گفته..

- اون وقت تو از کجا مي دوني مياد؟..

-- کي بدش مياد يه مدت هر چند کوتاه رو تو شهر خودش بگذرونه؟..

- مطمئنم به خاطرعمومحمد قبول مي کنه خيلي وقته نرفته روستا..

--اون بنده خدام به خاطر جنابعالي گير افتاده..

سکوتم و که ديد اروم با سر انگشت زد به شونه م وگفت: خيلي خب حالا بدت نياد، حقيقت تلخه..

با غيض در حالي که رو لبام لبخند بود خودکارم و پرت کردم سمتش..خنديد و جاخالي داد..

- مرض..

--مياي ديگه؟..

- تا ببينم..

-- تا ببينم نداريم اره يا نه؟..

- اوکي..اما فرهادم حتما بايد باهامون باشه..

عين لاستيک پنچر شد..

-- اون ديگه چرا؟!..

- همين که گفتم..

لب و لوچه ش و اويزون کرد..

-- حرفي نيست..

با بدجنسي لبخند زدم و گفتم: خانواده ي شوهرت که ناراحت نميشن؟..

منظورم به آرتام بود که پري سريع گرفت..

يه تاي ابروش و انداخت بالا و گفت: اگه ناراحت بشن ميگي نياد؟..

- اتفاقا فرهاد بايد باهام باشه وگرنه منم نميام..

-- ديوونه..چه فرهاد،فرهادي هم مي کنه..

با لبخند، خونسرد به صندليم تکيه دادم و نگاش کردم..

مي دونستم داره حرص مي خوره اما تا حقيقت و بهم نگه همين آش ِ و همين کاسه..

فرهاد خيلي زود قبول کرد..از قصدم با خبر بود بنابراين هيچ مشکلي نداشت..

با کمک پري تونستم 3 روز مرخصي بگيرم..

اولش رئيس قبول نمي کرد مي گفت تازه شروع به کار کردم نميشه، اما پري هم که يه نيمچه پارتي اونجا داشت تونست راضيش کنه..

هيجان داشتم..واسه دوباره ديدنش..

هر چند مجبور بودم جلوش فيلم بازي کنم انگار که همو نمي شناسيم..

مثل دوتا غريبه..چقدر سخت بود نقش بازي کردن جلوي کسي که به اميد اون زنده اي و نفس مي کشي..

و به همين اميد تلاش مي کني تا بتوني برش گردوني..

يعني نتيجه اي هم داشت؟!..

قلبم با هر ضربان بهم اميد وصال مي داد..پس براي داشتنش مي جنگم..

اميدم به خداست..

به لحظه اي که دوباره عشق و تو چشماش ببينم..

حتي ردي اشنا از گذشته..

حاضر و اماده اخرين نگاه و به خودم توي اينه انداختم..مانتوي خردلي که با کيفم ست بود..و شال و شلوارم که سر هم، سفيد بود....

دسته ي ساکم و برداشتم و همراه بي بي ازخونه زدم بيرون..

بي بي _ دخترم هر چي که لازم داشتي رو برداشتي؟..

با اون دستم که ازاد بود شونه ش و بغلم کردم و سرش و بوسيدم..

-اره قربونت برم..خيالت راحت..

--خدا نکنه مادر..

فرهاد دم درمنتظرمون بود..ساک من و بي بي رو گذاشت صندوق عقب..

پري و ليلي جون اومدن بيرون وبا فرهاد سلام و احوال پرسي کردن..همون موقع 2 تا ماشين مدل بالا که يکيش سفيد بود اون يکي مشکي، جلوي

ماشين فرهاد ترمز کرد..

ماشين امير و مي شناختم سفيده مال اون بود..

اما مشکي ِ که دقيقا جلوي ماشين فرهاد پارک شده بود!!.. وقتي پياده شد فهميدم مال آرتام ِ..

عينک افتابي شيکي زده بود به چشماش..تيشرت خاکستري با جين همرنگش..لامصب هر وقت مي ديدمش درجا ميخکوبم مي کرد..

به بدبختي نگام و از روش برداشتم..

پري داشت با لبخند مي رفت سمت امير که رو به مامانش گفت : مامان، شما با ما بيا مهناز جونم که تو ماشين امير ِ....

و با شيطنت خاصي که تو چشماش ديدم رو به من ادامه داد: دلي، بي بي که تو ماشين اقا فرهاد هست تو با آرتام بيا تنها نباشه..

من که توقع اين حرف و از جانب پري نداشتم مات و مبهوت سر جام موندم..پري بي رودروايسي خواسته ش و به زبون اورده بود..

بي بي بدون هيچ حرفي رفت تو ماشين ..به فرهاد نگاه کردم که نامحسوس بهم چشمک زد يعني اينم از موقعيت..

منم که دل تو دلم نبود..پاهام بدجور مي لرزيد..

خدا خفه ت کنه پري چرا منو تو همچين موقعيتي گذاشتي؟..يکي نيست بهش بگه مرض داشتي دختر؟..

ماشين امير جلو بود فرهادم پشت سرمون..

هر دو ساکت بوديم....لااقل ضبطشم روشن نمي کرد..خوابم گرفته بود..

صندلي عقب نشسته بودم..معني نداشت وقتي مي خوام باهاش مثل غريبه ها رفتار کنم برم کنارش بشينم..

وقتي ديد در عقب و باز کردم اخماش رفت تو هم، اما بي توجه بهش نشستم و خودم وبي تفاوت نشون دادم..

سرم و به پشتي صندلي تکيه داده بودم و از شيشه ي پنجره بيرون و نگاه مي کردم..

دوست داشتم يه چيزي بگه..

هر چي که مي خواد باشه فقط سکوت نکنه..

صداي اس ام اس گوشيم بلند شد..از تو جيب مانتوم درش اوردم و به صفحه ش نگاه کردم..

فرهاد بود..

« خوش مي گذره؟!»..

خنده م گرفته بود..پسره ي ديوونه..

با لبخند براش نوشتم..

« نه بابا خوابم گرفته هيچي نميگه..حواست به رانندگيت باشه کار دستمون ندي»..

« نگران نباش سرعتم کمه جاده هم خلوته، بي بي و صحيح و سالم تحويلت ميدم..ديشب نخوابيده نه؟!»..

«بي بي؟..چرا اتفاقا ..چطور؟»..

« صداي خر و پفش تو سرمه جرات ندارم ضبط و روشن کنم»..

خنده م گرفت..جلوي دهنم و گرفتم تا صدام بلند نشه..

از طرفي حواسم به آرتام بود که از اينه ي جلو منو زير نظر داشت..

ابروهاي پرپشت و مشکيش و کشيده بود تو هم و سنگيني نگاهش هر بار تنم و مي لرزوند..

پس نظرش جلب شده..

همون اول که نشستم اينه رو، روي صورتم تنظيم کرد..فکر کرد متوجه نشدم اما من همه ي هوش و حواسم و داده بودم به اون و هر حرکتي رو از

جانبش اناليز مي کردم..

صداش جدي بود .. از تو اينه نگام کرد ..

-- زنگ گوشيتون و خاموش کنيد..

حق به جانب نگاش کردم ..زورش مي اومد خواهش کنه يا لااقل بگه لطفا..

- چرا؟!..

جوابم و داد ولي معلوم بود داره حرص مي خوره..

-- خانم صداش نميذاره تمرکز کنم..

شونه م و با بي خيالي انداختم بالا..

- رانندگي که نياز به تمرکز نداره..

--من واقعا منظور پري رو از اين کار نمي فهمم ..چرا خواست شما،تو ماشين من بشيني؟!..

- اين همون چيزيه که منم ازش سر در نميارم..مطمئنا ما همصحبت مناسبي براي هم نيستيم..

مستقيم نگام کرد..

ماشين امير کنار جاده ايستاد..آرتام پشت سرش زد رو ترمز..

پياده شديم..فرهادم پشت سرمون بود..

آرتام رو به امير پرسيد: چي شده؟!..

امير به پري اشاره کرد که رنگ به رخ نداشت..

امير_ هواي ماشين گرفتش..يه کم صبر کنيم حالش بهتر شد راه ميافتيم..

رفتم پيشش..دستاش سرد بود..

- حالت خوبه؟..

-- خوبم..فک کنم فشارم افتاده..قرص خوردم تا بخواد تاثير کنه چند دقيقه طول مي کشه..

- باشه سعي کن بخوابي..

سرش و تکون داد..بي بي هم نگران شده بود که براش توضيح دادم چي شده..

پري رفت رو صندلي عقب پيش ليلي جون نشست وسرش و گذاشت رو شونه ش ..مهناز خانم مادر امير، دست پري رو گرفته بود تو دستش و با نگراني

نگاش مي کرد..

يه کم صبر کرديم..پري کم کم خوابش برد..امير نشست تو ماشين و گفت که حرکت کنيم..

آرتام نشست پشت فرمون ..به خيالش که منم الان سوار ميشم..

رو به بي بي گفتم: بي بي شما با اقا آرتام بريد ..

بي بي _ پس تو چي مادر؟..

- مي خوام با فرهاد بيام.....

و چون پنجره ي ماشين آرتام پايين بود جوري که بتونه بشنوه گفتم: نمي خوام حوصله ش سر بره..

نتونستم ببينمش ولي اگه آرشام باشه الان حسابي داره حرص مي خوره..بي بي هم که بنده خدا حرفي نداشت رفت نشست تو ماشين و منم نشستم کنار

فرهاد..

حيني که ماشين و روشن مي کرد گفت: ديوونه اي دلي..

لبخند زدم و در حالي که نگام به ماشين آرتام بود گفتم: عاشقي ديوونگي هم داره..

خنديد وسرش و تکون داد..

-- اون که بلــــه..

راه افتاد..

-- راستي حال دوستت چطور بود؟..

- خوابش برد..به نظرم بهتره..

-- خواستم بيام جلو، اما گفتم شايد خوششون نياد..

- اين چه حرفيه؟!..چرا خوششون نياد؟!..

-- منظورم به امير و مادرش نيست..

-آرتام؟!..

سرش و تکون داد..

سکوت کردم..

-- آرتام ديوونه شده؟!..

-چي؟!..

--نگاه چطوري داره رانندگي مي کنه!..سرعتش خيلي زياده!..

به ماشين آرتام که رو به رومون بود نگاه کردم....

فرهاد حق داشت....آرتام سرعتش بالا بود..

- خيلي تند ميره..چرا اينجوري مي کنه؟..

-- هول نکن معلومه دست فرمونش عاليه..

- اما بي بي هم تو ماشينشه..

فرهاد مکث کرد و يه دفعه زد زير خنده....با تعجب نگاش کردم..

- چرا مي خندي؟!..

-- الان مي توني قيافه ي بي بي رو تجسم کني؟..داره زير لب صلوات مي فرسته و به آرتام غر مي زنه يواش تر..

با اينکه استرس داشتم ولي خندمم گرفته بود..

بنده خدا بي بي ..

-- بدجور از دستت عصبانيه..داره همه ي خشمش و سر ماشين بيچاره ش خالي مي کنه..

- همه ش تقصير خودشه..

شونه ش و بالا انداخت و گفت: چي بگم..رسيديم بايد حتما بي بي رو معاينه کنم..

به ماشين آرتام که حالا از قبلم سرعتش بيشتر شده بود اشاره کرد و ادامه داد: اي کاش نمي ذاشتي تو ماشين آرتام بشينه..

- نمي دونستم مي خواد اينجوري رانندگي کنه..من که تو ماشينش بودم اروم مي روند..

خنديد......

-- اره خب اون واسه موقعي بود که تو پيشش بودي.. الان که نيستي حرصش گرفته، از همه بدتر اينکه کنار من نشستي..

با لبخند روم و برگردوندم..

تا خود شمال همه ش زير لب صلوات مي فرستادم آرتام کار دست خودش و بي بي نده..

دست فرمونش حرف نداشت.. اما سرعت زيادش منو به وحشت مينداخت..

در ويلا توسط سرايداري که يه مرد تقريبا مسن بود باز شد..

راه سنگلاخي نسبتا طويلي پيش رومون بود ..

هر سه ماشين جلوي ساختموني با نماي ويلايي و شيک که سبکش کاملا مدرن بود ايستادند..

دور تا دور ويلا پر بود از درختاي ميوه و بومي..

انگار که برگشته بودم به حال و هواي گذشته..يه دختر شيطون و عاشق که هميشه در حال فرار بود..

بي بي اروم از ماشين آرتام پياده شد..آرتام عينکش و از رو چشماش برداشت ..

کنار بي بي وايساد و حالش و پرسيد..

بنده خدا خب معلوم بود خوب نيست..

دستش و گرفتم و با نگراني نگاش کردم..

-بي بي قربونت برم حالت خوبه؟..

نفس نفس مي زد..چادر مشکيش که رفته بود عقب و با دست کشيد جلو..

--واي.. مادر نفسم ديگه بالا نمياد..تا خود اينجا يه ريز، زير لب دعا خوندم وگرنه معلوم نبود الان کجا بوديم..

رو به ارتام که کنار من وايساده بود گفت: پسرم مي دونم جووني کله ت باد داره اما با خودت همچين نکن..چند بار گفتم سرعتت و کم کن خدايي نکرده

تصادف مي کني اما گوش ندادي ..اتفاق يه بار ميافته اونوقت يه عمر پشيموني با خودش مياره..احتياط کن مادر..

آرتام که از نگاش مي خوندم پشيمونه فقط سکوت کرده بود..

فرهاد اومد جلو و کمک کرد بي بي رو تا ويلا ببريم..تو اتاق معاينه ش کرد ..خداروشکر چيز مهمي نبود و با استراحت بهتر مي شد..

اتاق اقايون پايين بود و خانما بالا..

وارد ويلا که مي شدي اولين چيزي که چشمت بهش مي افتاد يه سالن تقريبا بزرگ بود که دور تا دورش پر بود از تابلوهاي نقاشي..

اتاق من و پري يکي بود، بي بي و ليلي جون هم اتاق جدا داشتن..تخت من سمت راست و تخت پري سمت چپ ِ اتاق بود..

پري_ ميگما عجب جاي باحاليه..

- اره سبکش خوشگله..

لب و لوچه ش و اويزون کرد و نشست رو تخت..

-- دوست داشتم فقط پيش امير باشم..

خنديدم و ساکم و گذاشتم رو تخت..

- حالا پيش من باشي چي ميشه؟..

--اِ مسخره..

- قول ميدم بهت بد نگذره..

چپ چپ نگام کرد که خنده م بلندتر شد..

به ساعتم نگاه کردم..1 بود..

- ميگم الان ديگه وقت ناهاره بين راه بي بي ساندويچ درست کرده بود ولي من هنوز گشنمه..

--من که خيلي خسته م مي خوام بخوابم..

-باشه پس من ميرم پايين يه چيزي اماده کنم..

با همون لباسايي که تنش بود گرفت خوابيد..

از اتاق رفتم بيرون که تو راه پله با آرتام رو به رو شدم..

دو 2 تا پله باهاش فاصله داشتم ..يه پله رفتم پايين..نگامون تو چشماي همديگه بود..

اما اون.....

بدون هيچ حرفي از کنارم رد شد..بوي عطرش بينيم و نوازش داد..

چقدر به اين حس..

و به يک نگاه ازجانب اون نياز داشتم..

اون رفته بود ولي من بيشتر از 2 تا پله نتونستم پايين برم..نفس عميق کشيدم و اروم برگشتم..اما....

ديگه نبود..

نيازي نبود واسه پيدا کردن اشپزخونه دنبالش بگردم ..درست سمت راست سالن ..يه آشپزخونه ي تقريبا بزرگ که اُپن بود..

کسي رو تو اشپزخونه نديدم..بلاتکليف يه نگاهه سرسري به همه جا انداختم..

در کابينتا رو يکي يکي باز کردم..همه چيز توش بود..تو يخچال و هم نگاه کردم..خوبه با همينا مي تونم يه چيزي درست کنم..

مطمئنم بقيه هم مثل من حسابي گرسنه ن..

فرهاد _ هنوز نرسيده چسبيدي به پخت و پز؟!..

قابلمه به دست برگشتم و نگاش کردم..لب اُپن تکيه داده بود..

با لبخند قابلمه رو اب کردم و گذاشتم رو گاز..

- تو گشنه ت نيست؟!..

به شکمش دست کشيد و يه تاي ابروش و انداخت بالا..

-- چه جورم..

- پس تنبلي نکن بيا کمک..

-- اي به چشم بانو.......اومد کنارم وايساد داشتم گوجه ها رو که از تو يخچال اورده بودم بيرون مي شستم..

-- من چکار کنم؟..

- تو فريزر گوشت هست يه بسته ش و بيار بيرون..

داشت تو فريزر و نگاه مي کرد..تو همون حالت گفت:حالا چي مي خواي به خوردمون بدي؟..

- ماکاروني..

سرش و از تو فريزر کشيد بيرون..

- چيه دوست نداري؟..

لباش و جمع کرد: چه کنيم که شکم گرسنه اين چيزا حاليش نميشه....تو فريزر و نگاه کرد.........دوست نداشته باشمم بايد بخورم....

- پس يالا..

-- الان دير نيست؟..

- زود حاضر ميشه..فقط اگه کمکم کني..

-- من که دربست درخدمتم..فقط بگو چکار کنم..

- اشپزي که بلد نيستي بيا سالاد و درست کن بقيه ش با من..

گوجه و خيار و کاهو رو که شسته بودم ظرفش و گذاشتم جلوش..رو صندلي نشسته بود..

بسته ي گوشت و برداشتم و رفتم کنار گاز..اب کم کم داشت جوش مي اومد..

ماکارونيا رو از وسط نصف کردم و ريختم تو يه ظرف..داشتم پيازا رو خرد مي کردم که تو همون حالت برگشتم تا ببينم در چه حاله..

با ديدنش بي اراده زدم زير خنده..

کارد اشپزخونه رو گرفته بود تو دستش و بلاتکليف داشت به گوجه اي که تو دستش بود نگاه مي کرد..

به شوخي اخماش و کشيد تو هم..

-- عجبا..تو که مي دوني من اشپزي بلد نيستم هرچي کار سخته ميدي دستم بدون اينکه يه راهنمايي ِ خشک و خالي بکني؟..

با خنده گفتم: مگه مي خواي گاو بکشي کارد به اون گندگي رو گرفتي دستت؟..

چاقو رو تو دستش چرخوند..

-- اخه گفتم چون بزرگتره شايد باهاش زودتر بشه سالاد و درست کرد..

- يعني من موندم تو با اين ضريب هوشي بالايي که داري چطور تونستي تخصص بگيري؟!..اونم پزشکي....

به چاقويي که محکم گرفته بود تو دستش اشاره کردم.....

- اينو با تيغ جراحي اشتباه نگير..برو يه کوچيکترش و بردار..

اشکام و که در اثر خرد کردن پيازا صورتم و خيس کرده و پاک کردم..

با شوخي وخنده و کاراي بامزه اي که فرهاد مي کرد ناهار و درست کرديم ..

نشستم رو صندلي اشپزخونه و دستام و گذاشتم رو ميز..

-- کي حاضر ميشه؟..

- صبر کن يه کم دَم بکشه تا.

نگام افتاد به آرتام که کنار اپن وايساده بود..

کي اومد من نديدم؟!..

لبخندم و با ديدنش قورت دادم .. فرهاد که ديد هول شدم برگشت پشت سرش و نگاه کرد ..

با ديدن ارتام کامل چرخيد سمتش و با لحن شادي گفت: حدس مي زنم بوي دست پخت دلي نذاشته شما هم بخوابيد؟..

آرتام که نگاه نافذش فقط منو نشونه گرفته بود، جدي گفت: خواب نبودم....و با لحن پر از تمسخري رو به فرهاد ادامه داد: مگه صداي خنده تون ميذاره

کسي توي اين ويلا احساس ارامش کنه؟..

فرهاد با مکث کوتاهي بدون اينکه برگرده منو نگاه کنه جواب ارتام و داد..جدي و در کمال آرامش گفت: فکر نمي کنم صدامون اونقدرا هم بلند بوده باشه

که بخواد آرامشتون و سلب کنه..

هر دو بدجور تو چشماي هم خيره شده بودند..ترسيدم يه وقت دعواشون بشه ..

برق عصبانيت و تو چشماي ارتام ديدم..

بدون هيچ قصدي استين فرهاد و گرفتم و تکون دادم ..

زير لب گفتم: فرهاد جان خواهش مي کنم.......

و اين حرکت من از نگاه تيزبين آرتام دور نموند..نگاش اول به استين فرهاد که تو دست من بود افتاد بعد به چشمام خيره شد..

احساس مي کردم داره دندوناش و روي هم فشار ميده..

ميون عصبانيت پوزخند زد و با همون لحن قبلي تکرار کرد: فرهاد جان؟!....

استين فرهاد و ول کردم اما با اخم زل زدم تو چشماي ارتام ..

سعي کردم اروم باشم..

- بله..شما مشکلي داريد؟..ايشون..

و به فرهاد اشاره کردم و خواستم بگم «از اقوام من هستند و به خودم مربوطه چجوري صداش مي کنم» که فرهاد با زدن حرفي که نبايد مي زد هر دوي

ما رو شوکه کرد ..

فرهاد _ من و دلي در حال حاضر با هم نامزديم..و قراره به زودي ازدواج کنيم..

برگشت ونگام کرد..اروم بود..حتي نگاش اونو کاملا خونسرد نشون مي داد....ادامه داد: و من فکر نمي کنم شوخي کردن با همسر اينده م بخواد براي

کسي سلب اسايش کنه....

تو صورت بهت زده ي آرتام نگاه کرد.......ولي چون شما از اين بابت احساس نارضايتي مي کنيد و اينجا هم ويلاي شماست بهتون قول ميدم که ديگه

تکرار نشه..اما خب.

بي هوا دستم و تو دستش گرفت..تنم يخ بست..هنوزم تو شوک بودم..ولي وقتي فرهاد دستام و گرفت ديدم که دست مشت شده ي ارتام چطور محکم و از

روي حرص نشست رو اپن..

نگاه تيز و پر از خشمش بين من و فرهاد در رفت و امد بود...

فرهاد کاملا اروم در حالي که سعي داشت لحنش رمانتيک به نظر برسه تو چشمام زل زد وگفت: دلارام قراره خيلي زود همسرم بشه..بعضي از رفتارام در

مقابلش کاملا غيراراديه..اونم به خاطر عشقي ِ که نسبت بهش توي قلبم دارم..

دستم و اروم اروم به لباش نزديک کرد..خودم و کشتم تا جلوي تعجبم وبگيرم مي دونستم داره نقش بازي مي کنه و دستم و نمي بوسه اما بازم قلبم داشت

از جاش کنده مي شد..

آرتام و ديدم که چطور به نفس نفس افتاده بود..

چيزي نمونده بود فرهاد پشت دستم و ببوسه که آرتام چشماش و بست و به سرعت رفت سمت در....همچين درو بهم کوبيد که با وحشت تو جام پريدم....

دست فرهاد رو هوا خشک شد..صداي بلند در باعث شد اونم چشماش و ببنده..

اروم بازشون کرد و با لبخند رو به من گفت: رفت؟!..

مات و مبهوت زمزمه کردم: تو چکار کردي؟!......

و سريع دستم و از تو حصار انگشتاش کشيدم بيرون....با اخم تند تند گفتم: نبايد اينکارو مي کردي..اون شوهر منه..فرهاد تو..

دستش و جلوم گرفت..سکوت کردم..

جوشش اشک و تو چشمام حس کردم..

فرهاد_ اول خوب گوش کن ببين چي ميگم بعد هر قضاوتي که خواستي، درموردم بکني بکن .. اره..منم تقريبا مطمئن شدم اين مرد ارشام ِ.. ولي اينکه

دائما داره عقب نشيني مي کنه و مي خواد با رفتارش نشون بده که ارشام نيست و نمي تونم درک کنم..

تو ازم کمک خواستي..منم گفتم تا اخرش باهاتم..گفتم من و همونطورنگاه کن که مي خواستي، مثل برادرت..

اما دلارام ارشام نياز به يه شوک قوي داره..مي خواد نگاش وسرد نشون بده اما نمي تونه..مي خواد با رفتاراي ضد و نقيضش به همه ثابت کنه که دارن

در موردش اشتباه مي کنن ولي درست برعکس اون داره اتفاق ميافته..

دلارام به من اعتماد کن..آرشام نه حافظه ش و از دست داده و نه هر اتفاق ديگه اي که فکر کني تو رو فراموش کرده..

من يه پزشکم و از ديد خودم دارم به ارشام نگاه مي کنم..اون سالمه فقط احساس مي کنم با خودش درگيره..اينکه چرا و دليلش چيه رو نمي دونم اين سر

قضيه براي منم مبهمه....

و اروم تر از قبل ادامه داد: مي دونم دوستش داري..مي دونم با اينکه مي خواي جلوش نقش بازي کني ولي قلبت اين اجازه رو بهت نميده تا بتوني طبيعي

رفتار کني..

دلارام من حالت و مي فهمم و کاملا درکت مي کنم..تو نمي توني ناراحتي ارشام و ببيني اما تا کي مي خواي بشيني و تماشا کني؟..

اون بالاخره بايد به خودش بياد..بايد دلايلش و نسبت به رفتارايي که از خودش نشون ميده رو واسه ت توضيح بده....

از روي صندلي بلند شد و دستاش وگذاشت رو ميز..کمي به جلو خم شد ..

محکم و جدي گفت: به من اعتماد کن..نميذارم دل پاک و مهربونت بشکنه..گفتم هوات و دارم شک نکن که حقيقت و گفتم..

تو چشماي خيس از اشکم خيره شد ..نفسش و بيرون داد و با قدماي کوتاه از اشپزخونه رفت بيرون..

سرم و تو دست گرفتم و چشمام و رو هم فشار دادم..

مي خواستم به حرفاي فرهاد فکر کنم اما ذهنم پر شده بود از نگاهه گرفته و ناراحت آرتام..

وقتي که فرهاد به قصد بوسيدن دستم و به لباش نزديک کرد ديدم که چطور با بي قراري چشماش و بست تا نبينه..

حرفاي فرهاد و قبول داشتم ولي کاري که کرد.......

نمي تونم اون نگاهه پر از گلايه رو فراموش کنم..نمي تونم ساده ازش بگذرم..

دستام و به هم فشار دادم و گرفتم جلوي لبام..به سقف اشپزخونه زل زدم ..قطرات اشک از چشمام سر خوردن و روي گونه هام نشستن..

خدايا فقط تو مي توني کمکم کني..

فقط تو..

ناهار و بدون آرتام خورديم..هنوز برنگشته بود و داشتم از نگراني ميمردم..

امير مرتب شماره ش و مي گرفت ولي جواب نمي داد..مهناز خانم با اينکه سعي مي کرد خودش و اروم نشون بده اما اصلا موفق نبود..

يه لقمه غذا درست و حسابي از گلوم پايين نرفت..انگار يه چيزي راه گلوم و بسته بود..

به فرهاد نگاه نمي کردم..ازش دلگير بودم..درسته تقصيري نداشت و قصدش کمک به من بود اما بازم طاقت نداشتم ببينم.. ديدن ناراحتي کسي که از

نبودش اينطور دارم بال بال مي زنم..

ساعت 6 عصر بود که صداي ماشينش و از تو حياط ويلا شنيدم..بدون اينکه حواسم به حرکاتم باشه دويدم سمت پنجره و پرده رو کنار زدم ..

با ديدنش که اروم از ماشين پياده شد همزمان لبخند پر از آرامشي مهمون لبام شد..سنگيني نگاهه بقيه رو حس مي کردم اما دل بي قرارم اين چيزا

سرش نمي شد..

داشت مي اومد سمت ويلا که....بين راه ايستاد..

نگاهش و چرخوند سمت پنجره ..و چشماي منتظرم و ديد..لبم و گزيدم ..

با ديدن من اخماش و کشيد تو هم....سرش و زير انداخت و راه افتاد سمت ويلا..

مهناز خانم با ديدن ارتام تند از رو صندلي بلند شد و به طرفش رفت..

با نگراني نگاش مي کرد و تا خواست چيزي بگه ارتام يه چيزايي زير لب زمزمه کرد و بدون توجه به بقيه تندتند از پله ها رفت بالا ..

امير نيم نگاهي به پري انداخت و پشت سر ارتام رفت..

ليلي جون که قصد داشت مهناز خانم و اروم کنه دستش و گرفت و نشوندش کنار خودش..

-- مهناز اروم باش..آرتام که خدا رو شکر صحيح و سالم برگشت ديگه ناراحتي نداره..

مهناز خانم که نگاش فقط به راه پله بود با ناراحتي گفت: چي بگم ليلي؟!..چي بگم؟!..

تو فکر بودم .. نگام به مهناز خانم بود که پري اومد کنارم وايساد..

-- تو چرا ماتت برده؟..

- پري تو مي دوني مادر ارتام چرا انقدر ناراحته؟..

-- اين که پرسيدن نداره ارتام ديرکرد نگرانش شد، همين..

نگاش کردم..خونسرد بود..

شونه هام و گرفت و با لبخند گفت: امشب مي خوايم بريم روستاي شما..

-روستاي ما؟!..

-- حالا روستاي شما نه روستاي بي بي اينا..چه فرقي مي کنه؟..اينجوري هم ميريم قبرستون روستا يه فاتحه واسه عمومحمد مي خونيم ..هم اينکه شب

کنار دريا چادر مي زنيم و بساط ماهي کباب و....

- ديوونه شدي؟!..شب بريم کنار دريا چادر بزنيم؟!..

-- اره مشکلش چيه؟..اومديم 2،3 روز خوش بگذرونيم اگه بنا باشه تو خونه بمونيم که ديگه چرا اومديم مسافرت؟..

- منکر تفريح و خوشگذرونيش نشدم اما چرا روستا؟..

دست به سينه با چشماش به طبقه ي بالا اشاره کرد..

-- دستور از بالاست..

مشکوک نگاش کردم..

- منظورت کيه؟..طبقه ي بالا هم امير هست هم آرتام..

خنديد..

-- تو فک کن هر دو..درضمن نگران نباش اخر شب بر مي گرديم فقط شام و کنار دريا مي خوريم..

مکث کردم ..

در حالي که نگام به مادر آرتام بود گفتم: پري اون شب تو باغ يادته ازت پرسيدم که............

--اِِ دلي من برم فک کنم مامان کارم داره..

نذاشت حرفم و بزنم.. راه افتاد سمت ليلي جون که اونطرف سالن نشسته بود ..

شک ندارم يه چيزي مي دونه و نمي خواد بگه..

حتما يه دليلي واسه رفتاراي ضد و نقيض اخيرش داره..

رفتار بعضيا هر بار منو بيشتر از قبل به شک مينداخت..مخصوصا......

پري و..آرتام!..

قرار شد فقط با 2 تا ماشين بريم..و به پيشنهاد امير پري و ليلي جون و مهناز خانم رفتن تو ماشين امير..

من وفرهاد و بي بي هم تو ماشين آرتام..

البته بي بي قبل از حرکت کلي به آرتام سفارش کرد که اروم رانندگي کنه..

بنده خدا معلوم بود از اون سري که تو ماشين آرتام نشسته خيلي ترسيده..

فرهاد جلو نشست.. من و بي بي هم رو صندلي عقب ..

ماشين امير تو مسير کنار ماشين ما بود..صداي پخشش تا تو ماشين آرتام هم مي اومد..

رو لباي پري لبخند بود و داشت با امير حرف مي زد..با حسرت خاصي نگام و از روشون برداشتم و ناخداگاه از تو اينه به آرتام دوختم..

چشماش رو من بود ..با شنيدن صداي بوق ماشين امير سرش و چرخوند منم نگاشون کردم..

همه خوشحال بودن ..امير با سر به آرتام اشاره کرد..فهميدم منظورش به سکوتمونه که حتي ضبط و هم روشن نمي کرد..

سرم و به پشتي صندلي تکيه دادم و چشمام و بستم..خوابم نمي اومد اما..

يه جورايي احساس خستگي مي کردم..

همزمان با بسته شدن چشماي من صداي پخش ماشين هم بلند شد..

يه آهنگ اروم و کاملا احساسي که باعث مي شد همه ي حواسم و بهش بدم..

(آهنگ آغوش از محسن ياحقي)

جا کن در آغوشت منو ، دلشوره هامو

پنهون کن از نامحرما ، درد و دلامو

پيدام کن از اون را ه دور و بي نشونه

پاک کن بادستات اشکاي ، رو گونه هامو

بگو که ميشنوي ، صدامووووووووووو

لاي چشمامو باز کردم..از همونجا به اينه نگاه کردم ولي اون نگام نمي کرد..

اخماش وکشيده بود تو هم و به جاده خيره شده بود..

ميخوام فقط اغوش من جاي تو باشه

جايي که ساختي بهترين ، خاطرهامو

يادت مي ياد گفتي به من هر جا که باشي

نميزاري دلتنگ شم و ، داري هوا مو

آخ که چقدر ، داشتي هواموووووووو ..

هيچ کس هيچ حرفي نمي زد..فقط صداي نرم و اروم آهنگ بود که فضاي مملو از سکوت ماشين رو پر کرده بود..

به اين سکوت از جانب بقيه نياز داشتم اما از جانب کسي که هلاکه يه جمله همراه با يک نگاه پر محبتش بودم نه..از جانب اون سکوت نمي خواستم..

بعد من با صداي کي شبا خوابت ميبره

بعد من آروم کي ، شبو از روزگارت ميبره

کي مثل من با خنده هات ، ديوونه بازي ميکنه

وقتي که بهونه داري ، تو رو راضي ميکنه

به اينجاي آهنگ که رسيد نگام کرد..چشمام محو چشمايي شده بود که هنوزم مثل سابق به راحتي تو قلبم نفوذ مي کرد..

نگاهش باهام حرف مي زد..

انگار که با اين قسمت از اهنگ قصد داشت چيزي رو بهم بفهمونه..

کي دل خوشه وقتي که تو ، داري ميخندي با رقيب

کي با تحمل زندگي ميکنه جز ، همين ، منه ، مونده غريب

تو دلم تکرار کردم..

(کي دل خوشه وقتي که تو ، داري ميخندي با رقيب

کي با تحمل زندگي ميکنه جز ، همين ، منه ، مونده غريب)..

هنوزم فرهاد و رقيب خودش مي دونست..اگه آرتام بود نبايد اين حس و تو خودش نگه مي داشت..

مي خواد غريبه باشه اما نمي تونه..

مي خواد با بي محلي حرفش و به اثبات برسونه اما بازم نمي تونه..

دارم تلاشش ومي بينم..با تموم قدرت مي خواد منو پس بزنه اما بدون هيچ دليلي..بدون اينکه قانعم کنه..بدون اينکه اعتراف کنه..

نه..

من بدون هيچ کدوم از اينا عقب نمي شينم..بايد همه چيز و برام روشن کنه..

مي دونم جز خودش هيچ کس نمي تونه پرده از حقيقت ماجرا برداره..

براي همين کاري به بقيه نداشتم..فقط خودش برام مهم بود..

اينکه فقط و فقط از زبون خودش بشنوم چه اتفاقي افتاده و دليل رفتاراي سرد و بي منطقش چيه؟!..

صداي زنگ اس ام اس گوشيم بلند شد..از تو کيفم درش اوردم و به صفحه ش نگاه کردم....فرهاد..

نيم نگاهي بهش انداختم اما اون خونسرد نشسته بود و به جاده نگاه مي کرد..

پيامش و باز کردم..

«با دقت به آهنگي که گذاشت گوش کردي؟..فکر کنم تيکه ي اخرش و به من بود..!!»

ناخواسته با خوندن جمله ي اخرش لبخند زدم..

شک نداشتم آرتام حواسش به ما هست..فرهاد که موبايلش دستش بود و منم که داشتم پيامش و مي خوندم معلومه الان دقيقا زير ذربين نگاهشيم و حتما

اينم باز جزئي از نقشه ي فرهاد بود..

براش نوشتم..

« هنوزم روي تو حساسه»..

ارسال کردم و به 2 ثانيه نکشيد صداي زنگ پيامک گوشي فرهاد بلند شد..

ديگه جرات نداشتم تو اينه نگاه کنم..نگاهه پر از خشم و عصبانيتش و همينجوريم رو خودم حس مي کردم ديگه واي به حال اينکه مستقيم نگاش کنم..

فرهاد جواب پيامم و داد..

« الان به نظرت دوست داره اول دخل من و بياره يا تو رو؟!..باور مي کني همه ش دارم به خودم ميگم الانه که گوشيم و بگيره و از پنجره ي ماشين پرت

کنه بيرون؟!..ولي بازم با چه رويي دارم بهت پيام ميدم خودمم نمي دونم..!!»

نگاهه من به گوشيم بود و نگاهه فرهاد به صفحه ي موبايلش، بي بي هم چشماش و بسته بود ..

انگشتام رو دکمه هاي گوشيم تندتند حرکت مي کرد که يه دفعه ماشين با صداي گوشخراشي از حرکت ايستاد و من که از همون اول دستم به صندلي آرتام

بود تونستم تعادلم وحفظ کنم و دستم و ستون بين خودم و صندلي قرار بدم، بي بي بيچاره بدجور از خواب پريد .. دستش و گذاشت رو قلبش و وحشت زده

اطرافش و نگاه کرد..

و در اين بين تنها صدايي که با شنيدن ترمز به گوشم خورد صداي (آخ) گفتن يه نفر بود که وقتي با ترس به صندلي جلو نگاه کردم ديدم فرهاد سرش با

شيشه ي جلو برخورد کرده و دستش و به سرش گرفته بود و ريز ناله مي کرد..

به آرتام نگاه کردم ..چون کمربند بسته بود از جاش تکونم نخورد..

با صداي صلوات بي بي به خودم اومدم و تند از ماشين پياده شدم..دقيقا کنار جاده زده بود رو ترمز..

رفتم سمت فرهاد و در ماشين و باز کردم..

با نگراني تو صورتش نگاه کردم..چشماش و بسته بود و دستش رو پيشونيش بود..

- فرهاد حالت خوبه؟..ببينم چي شده؟..دستت و بردار..

دستش و بر نمي داشت خودم دستش و گرفتم و از رو پيشونيش برداشتم..زخم نشده اما حسابي ضرب ديده بود..

اخمامو کشيدم تو هم و به آرتام نگاه کردم..

- آقاي محترم وقتي بلد نيستيد درست رانندگي کنيد چرا مي شينيد پشت فرمون؟!..اين چه طرزشه؟!..

لباش و رو هم فشار داد ..انگار سعي داشت آروم باشه..نگاش به رو به رو بود که يه دفعه سرش و چرخوند سمت من و زل زد تو چشمام..

-- وقتي با چشماي خودت چيزي رو نديدي حق نداري اينطور با من حرف بزني..جون يه حيوون بي گناه در خطر بود که اگه به موقع ترمز نکرده بودم

الان.......

آره تو گفتي و منم باور کردم..

پريدم وسط حرفش و با حرص گفتم: جون حيوونا از جون ادما براتون با ارزش تره؟..

پوزخند زد..با لحن خاصي تکرار کرد: آدما؟!..

نيم نگاهي به فرهاد انداخت ..

زل زد به جاده و ماشين و روشن کرد..

--به اندازه ي کافي معطل شديم..

قُد و مغرور و يه دنده..مثل هميشه....

فرهاد اروم رو کرد بهم و گفت: من خوبم دلارام شلوغش نکن بشين بريم..

با نگراني گفتم: مطمئني خوبي؟..سرت درد نمي کنه؟..

خنديد..

-- اره خوبم خيالت راحت..برو بشين..

- قرص نمي خواي؟.. تو کيفم قرص سر درد دارم..بذار برات بيارم..

خواستم برم که دستم و از روي استين گرفت..

-- خوبم عزيزم..

تعجب و تو چشمام ديد..اينبار آرتام و نمي ديدم چون کنار در ايستاده بودم..

فرهاد که روش به من بود بهم چشمک زد..فهميدم از قصد از لفظ «عزيزم» استفاده کرده تا حرص آرتام و در بياره، اونم در مقابل کاري که باهاش کرد..

نشستم تو ماشين.. هنوز درو کامل نبسته بودم که پاش و گذاشت رو گاز..

بي بي تا ماشين حرکت کرد رو کرد به آرتام و با ناله و التماس گفت: پسرم تو رو به ابالفضل اروم تر برو..به خدا چيزي نمونده بود سکته کنم..وقتي

ماشين تکون خورد گفتم خدايي نکرده تصادف کرديم..خدا رو شکر کمربند بسته بودي مادر..حواست و جمع کن..

آرتام هم نه گذاشت و نه برداشت رو کرد به فرهاد و گفت: از دکتر مملکت بعيده به قوانين احترام نذاره..

فرهاد با اخم نگاش کرد و گفت: اگه از طرز رانندگي شما خبر داشتم حتما کمربند مي بستم..اما ظاهرا اشتباه فکر مي کردم..

ديدم چطور انگشتاي آرتام دور فرمون محکم شد..

در حالي که از تو اينه به من نگاه مي کرد گفت:اشکال از رانندگي من نيست..وقتي تموم حواستون به گوشي و اس ام اس بازيتون باشه تهشم ميشه

همين......

و با منظور رو به فرهاد ادامه داد: خود کرده را تدبير نيست اقاي دکتر..

از اين همه حرص خوردنش خنده م گرفته بود ولي به روي خودم نياوردم..

بقيه ي راه تو سکوت طي شد..

ماشين امير از ما جلوتر بود واسه همين متوجه تاخير ما نشد..وقتي رسيديم روستا آرتام ماشينش و جلوي در قبرستون کنار ماشين امير نگه داشت..

پياده شديم که امير همراه پري اومد جلو و رو به آرتام با نگراني پرسيد: چرا دير رسيدي؟..

و آرتام کوتاه جواب داد: بعد ميگم..

پري اومد کنارم و زير گوشم گفت: قضيه چيه؟!..

تا توي قبرستون همه چيز و به طور خلاصه واسه ش تعريف کردم..

پري_ با هم دعواشون نشد؟..

- نه بابا فرهاد ِ بيچاره اهل دعوا نيست..

با چشم به آرتام اشاره کرد و با لبخند گفت: ولي ارتام تا دلت بخواد ........

نگاش کردم..

- تو از کجا مي دوني؟..

بي خيال شونه ش و انداخت بالا..

-- از امير شنيدم..

کنار قبر عمومحمد ايستاديم .. خم شدم و از کنار قبر يه سنگ کوچيک برداشتم..

نشستم و با سنگ چندتا ضربه به سنگ قبر زدم..شروع کردم زير لب فاتحه خوندن..

سايه ي يه نفر و بالاي سرم حس کردم..آرتام کنارم نشست و سر انگشت اشاره ش و چند بار به سنگ قبر زد و زير لب فاتحه خوند..

بي بي چادرش و کشيده بود تو صورتش و گريه مي کرد..قبرستون مسکوت و گرفته ناخداگاه باعث مي شد دنيايي غم تو دلت بشينه..

چشمام و بستم..چند قطره اشک با لجبازي ِ تمام روي گونه هام نشست..

نفس عميق کشيدم تا اروم بشم..چشمام و باز کردم..شيشه ي گلاب و از تو کيفم در اوردم..امير يه قمقمه آب ريخت رو سنگ قبر..

و بعد از اون با گلاب اروم اروم سنگ و شستم..نيمي از شيشه خالي شده بود و داشتم رو سنگ دست مي کشيدم که دستي مردونه نشست رو دستم..

به سرعت برق نگاش کردم..آرتام بدون اينکه نگام کنه شيشه ي گلاب و ازم گرفت..نگاهه من روي اون بود و اون با گلاب سنگ قبر و مي شست..

اون که با عمومحمد نسبتي نداشت..چرا شيشه ي گلاب و از دستم گرفت؟!..

ايستادم..ناخداگاه به پشت دستم درست همونجايي که دست گرم آرشام لمسش کرده بود دست کشيدم..

گفتم آرشام!!....

حتي تو دلمم مي ترسيدم اون و آرشام خطاب کنم..اينکه نتونم جلوي خودم وبگيرم و تو واقعيت هم اسمش و به زبون بيارم..

مي خواستم اون و به خودش بيارم..ولي بعضي از کارام دست خودم نبود..

آرتام از جاش بلند شد و کنار من ايستاد..جدي تو صورتم نگاه کرد وگفت: قبر همسرتون کجاست؟!..

براي يه لحظه قلبم از حرکت ايستاد..با تعجب نگاش کردم..

نگاهه خيره ي فرهاد و بي بي که داشت اشکاش و پاک مي کرد و رو خودمون حس کردم..

خدايا چي بهش بگم؟!..

مستاصل به بي بي نگاه کردم..اروم از رو زمين بلند شد و چادرش و تکون داد..

بي بي _ مي خواي بدوني چکار پسرم؟!..

آرتام رو کرد به بي بي و با همون لحن قبلي جوابش و داد: به نظر شما واسه چي مي خوام بي بي؟!..

و تو چشماي من زل زد و ادامه داد: مي خوام واسه ش فاتحه بخونم..

دستاي سردم و تو هم گره زدم ..جمله ش بارها تو سرم تکرار شد (مي خوام واسه ش فاتحه بخونم..)

نگام و از روش برداشتم اما صداش و کاملا واضح و حتي جدي تر از قبل شنيدم..

-- پس چرا ساکتيد؟!..مگه به.

يه دفعه بي بي گفت: دلارام نمي دونه قبـ...

و انگار که فهميده باشه نبايد ادامه بده ساکت شد..

آرتام نگاهي از روي شک به من و بي بي انداخت..

رو به من گفت: يعني شما نمي دونيد قبرهمسرتون کجاست؟!..

با تندي و حرص خاصي که تو چشمام موج مي زد نگاش کردم..دستام و از سر خشم مشت کردم و فشار دادم..

مي خواستم بزنم تو صورتش و بگم اين نگاهه پر تمسخر واسه چيه؟!..

راه افتادم سمت در قبرستون..فرهاد پشت سرم اومد..کنترلي رو اشکام نداشتم..محکم به صورتم دست کشيدم..لعنتيا..اين اشکاي لعنتي واسه چيه؟..چرا

ضعيفم مي کنن؟..چرا لال موني گرفتم؟..چرا جوابش و ندادم؟..چرا تو صورتش داد نزدم که شوهر من زنده ست و تويي که رو به روم وايسادي اما باهام

غريبه اي؟..

چرا مي خواد غرورم و خرد کنه؟..

چـــرا؟!..

قصدم اين بود برم سمت دريا..قدمام اروم نبود..تند..پر از حرص..پر از خشم..از اين همه بي وفايي و درد......

فرهاد_ دلي اروم تر..

قدمام و اروم کردم..نفس زنون کنارم وايساد..

-- خواهش مي کنم ازت نسبت به حرفاش بي تفاوت باش..

- نمي تونم..اون لعنتي چرا داره باهام بازي مي کنه؟..از روي رفتارش..از روي نگاهش ..چهره و حتي صداش..مي دونم که اون خود آرشام ِ ..هر وقت

خواستم شک کنم به دلايلش فکر کردم.......

تو صورت فرهاد نگاه کردم و گفتم: مگه گناهه من چي بود فرهاد؟..فقط چون هنوزم عاشقشم بايد اينطور مجازات بشم؟..اين حقم نيست..به خدا حقم اين

نيست..

-- اروم باش اشکات و پاک کن مردم دارن نگات مي کنن..

دستمالي که جلوم گرفته بود و از دستش گرفتم..

--مي دونم خسته شدي اما بازم بايد صبر کني..

- تا کي؟!..

--نمي دونم..

- ديگه بريدم..مي ترسم درجا بزنم و نتونم ادامه بدم..

-- تا وقتي عاشقشي مي توني..

از همون فاصله دريا و ديدم..با ديدنش ياد گذشته افتادم..همون روزي که با آرشام اومديم اينجا و من از مهريه م باهاش حرف زدم..

چه حرفاي قشنگي مي زد..وقتي کنارش بودم..دستم تو دستش بود..

و اغوش گرمش..

(-- دلارام دقيقا بگو چي مي خواي؟..

- چيزي که نشه روش به عنوان ماديات حساب کرد..چون مطمئنم خوشبختي رو با پول نميشه به دست اورد..شاهد چنين زندگي هايي بودم..نمي خوام

واسه خوشبختيم پول رو تضمين کنم....با محبت..گذشت..وفاداري و از همه مهمتر....با « عشق » ميشه يه زندگي مستحکم رو تضمين کرد..مهر من

همينه..

-- تو کي هستي؟!..

با تعجب نگاش کردم..بازوهام و گرفت..

-- تو..دلارام تو از من..از اين زندگي که خودم با دستاي خودم سياهش کردم چي مي خواي؟..

- مهرمو.......

-- کدوم مهر؟!..

در حالي که نگاهمون تو هم گره خورده بود نجواکنان گفتم: همون مهري که الان..جلوي خودت به زبون اوردم..مهريه ي حقيقي من همينه..مهريه اي که

با دل بسته بشه..مهريه اي که سياهي قلم نتونه معني و درخشش رو تو زندگيمون از بين ببره..مهريه ي من همونيه که گفتم..يه بار، اونم براي هميشه..

سرم روي سينه هاي پهن و عضلانيش بود..

زير گوشم به زيباترين شکل ممکن زمزمه کرد: مهريه ت پيش منه..مي دونم ازم چي مي خواي..به اينکه برام خاص و دست نيافتني بودي وهستي شک

نکن چون باورت دارم..به اينکه از نظر من ذاتت به ارومي اسمت ِ شک نداشته باش..سخته..اينکه بخوام بگم..حتي زمزمه کردنش رو هم در توان خودم

نمي بينم..

شايد احتياج دارم که اروم بشم..اينکه تو ارومم کني..)

بي صدا هق هق مي کردم..از شنيدن صداي ماشين با يه لرزش خفيف به خودم اومدم..

انگار خودم و تو اون زمان مي ديدم..هنوز تک تک لحظاتش جلوي چشمام بود..

با دستمال اشکام و پاک کردم..فرهاد ساکت و اروم کنارم ايستاده بود..برگشتم و پشت سرم و نگاه کردم..

امير و آرتام داشتن لوازم و از صندوق عقب ماشين مي اوردن بيرون ..

پري اومد طرفم..فرهاد که ديد پري داره مياد اينطرف ازم فاصله گرفت و رفت کمک امير و آرتام..

--دلارام خوبي؟!..

سرم و تکون دادم و به دريا خيره شدم..

-- چرا يه دفعه گذاشتي رفتي؟..باور کن آرتام منظوري نداشت..

اخمام و کشيدم تو هم..

- ديگه حرفشم نزن پري..

ساکت شد..خوب مي دونست اينجور مواقع که سگ بشم دوست ندارم کسي به پر و پام بپيچه..

به خودش از همه بيشتر مشکوک بودم و اين به حال خرابم دامن مي زد..

هوا تاريک شده بود..2 تا چادر با فاصله از دريا و منقلي که ماهي ها روي زغال ِداغ در حال کباب شدن بودند..

و هيزمايي که صداي ترق و ترق سوختنشون تو اتيش حس خوبي رو بهم مي داد..هوا سرد نبود ..ولي خب هواي شمال کاملا با تهران فرق داشت..

مهناز خانم داشت با موبايلش حرف مي زد و ليلي جون و بي بي هم تو چادر نشسته بودند..من و پري دور اتيش دستامون و به عقب روي شن وماسه ها

تکيه داده بوديم و نگامون به اسمون بود..

و امير و فرهاد با شوخي و خنده داشتن ماهي ها رو کباب مي کردن..اخلاق امير جدا از آرتام بود..کاملا خوش رفتار و امروزي..

آرتام توماشين بود و نمي دونم داشت چکار مي کرد..

مهناز خانم که مکالمه ش تموم شد با لبخند رو به امير گفت: بيتا و خاله ت دارن ميان اينجا..

امير با لبخند به مادرش نگاه کرد..

-- اِ چه خوب..باز بوي کباب به دماغ بيتا خورد؟..

مهناز خانم خنديد..

نگاهه کنجکاو ما رو که ديد گفت: بيتا خواهرزاده م ِ ..با خواهرم شمال زندگي مي کنن..با ماشين از ويلاشون تا اينجا 20 دقيقه بيشتر راه نيست..زنگ

زده بودم حالشون و بپرسم که وقتي فهميد اومديم شمال گفت بريم اونجا که من گفتم اونا بيان اينجا..

پري زير گوشم گفت: من يه بار تو جشن عقدم ديدمش..دختر مهربون و شيطونيه..اون شب مهنازجون خواست نگهشون داره ولي بيتا گفت کلي کار داره

بايد برگردن..

بي تفاوت به حرفاي پري گوش مي دادم..

فرهاد ماهي هاي کباب شده رو گذاشت تو يه سيني و اومد سمت ما..

بعد از دقايقي صداي ترمز ماشين از پشت ِچادرا باعث شد همه ي نگاه ها به اون سمت کشيده بشه..از جامون بلند شديم..

انگار خودشون بودن..دخترجووني که تقريبا هم سن و سال من و پري بود و حدس مي زدم بايد بيتا باشه با لبخند به طرفمون دويد و با شور و حرارت

خاصي خاله ش و بغل کرد و بوسيد..

-- سلام خاله جون..الهي قربونتون برم دلم واسه تون يه ريزه شده بود..

مهناز خانمم صورتش و بوسيد و باهاش احوال پرسي کرد..

مهناز خانم _ جديدا بي وفا شدي دختر يه زنگم از خاله ي پيرت دريغ مي کني..

--اختيار داريد کي گفته خاله ي خوشگل من پيره؟..

مهناز خانم با لبخند صورت خواهرش و بوسيد ..بيتا اومد طرفمون و بازار سلام و عليک گرم شد..

تو صورتش دقيق شدم..چشماي قهوه اي و درشت..مژه هاي بلند و فر..بيني قلمي و خوش فرمي که خدادادي کوچيک بود..لباي کوچيک و گوشتي..واقعا

ميشه گفت دختر خوشگلي بود..و صد البته شاد و سرحال..

با لبخند به همه مون دست داد..به من که رسيد پري با دست بهم اشاره کرد و گفت: دلارام خواهرم..

بيتا با تعجب به پري نگاه کرد: مگه خواهر داشتي؟!..

پري خنديد..

-- دلارام دوستمه ولي از خواهر بهم نزديک تره..

بيتا با شيطنت ابروش و انداخت بالا و با لبخند گفت: باريکلااااا..که اينطور..

با مادرشم سلام و احوال پرسي کرديم..

همون موقع آرتام و ديدم که داره مياد طرفمون..

بيتا با ديدن آرتام لبخندش پررنگ تر شد و قبل از اينکه آرتام بهمون برسه اون رفت سمتش..

باهاش دست داد و حالش و پرسيد..آرتام هم با خوشرويي جوابش و داد..

درسته لبخند نزد اما همه ي حالتاش دستم بود....

يه تيکه از گوشت ماهي رو گذاشتم دهنم..مزه ش عالي بود..ولي حيف که دل و دماغ درست وحسابي نداشتم..

امير رو به بيتا که با اشتها غذاش و مي خورد گفت: فک کنم مادرشوهرت دوستت داره..

بيتا با خنده گفت: کو مادرشوهر؟!..

امير_ هميشه که واسه مردا صدق نمي کنه که ميگن تا سر غذا رسيد يعني مادرزنش دوسش داره..يکيش خود تو دقيقا هميشه وقتي مي رسي که غذاي

مامان حاضره..از همون بچگيتم شکمو بودي..

بيتا_ مگه با دست پخت محشري که خاله جون داره ميشه شکمو نبود؟..

مهناز خانم با محبت نگاش کرد و گفت: نوش جونت دخترم..من که دختر ندارم تو با اولادم چه فرقي داري؟..

بيتا دستش و گذاشت رو سينه ش و با لحن بامزه اي گفت: ما مخلص خاله خانم گلمونم هستيم..

دختر بانمکي بود..اخلاق و رفتارش منو ياد زماني مينداخت که هنوز با ارشام اشنا نشده بودم..اون موقع همينطور شاد و شيطون بودم..

هيچکي از پس زبونم بر نمي اومد حتي آرشام..اما حالا.....

نفسم و همراهه با آه از سينه م بيرون دادم که فقط پري و آرتام متوجه شدن..بقيه اون طرف اتيش نشسته بودن و ازم فاصله داشتن..

پري اروم کنار گوشم گفت: چرا آه مي کشي؟!..

-هوم؟!..

--ميگم آه کشيدنت واسه چيه؟!..

- هيچي..شامت و بخور..

-- دلارام مطمئني خوبي؟..

- پري جان..خواهر گلم ..من خوبم ميشه هر 5 دقيقه يه بار هي اينو ازم نپرسي؟..

-- بد ِ نگرانتم؟..

- نگفتم بد ِ گفتم شامت و بخور..

-- خدا امشب و با اخلاق چيزمرغي تو بخير کنه..

- خير سرم دارم شام کوفت مي کنم ..

خنديد ..

-- خيلي خب ببخشيد، کوفت کن..

نتونستم جلوي خودم وبگيرم و خنديدم..

سنگيني نگاهه بقيه رو ما بود و من بي توجه به همه شون با ماهي تو بشقابم بازي مي کردم..

همه دور آتيش نشسته بوديم ..من و پري پيش هم بوديم.. امير و فرهادم کنار هم نشسته بودن و حرف مي زدن..آرتام با چوب هيزما رو تو اتيش تکون

مي داد و شعله ورشون مي کرد..

بي بي و مهناز جون و مادر بيتا که اسمش بهناز بود تو چادر نشسته بودن..

باد شديدي مي اومد..کم مونده بود شال و از سرم بکنه و با خودش ببره..

با صداي رعد و برق و بعدشم نم نم بارون نگاهه هر 6 نفرمون به سمت اسمون کشيده شد..

فرهاد _ هوا بدجور ريخته بهم..

امير _ هواي شمال همينه..کم کم راه بيافتيم، ممکنه بارون شديدتر بشه..

يه دفعه بيتا با صداي نسبتا بلندي که پر بود از هيجان گفت: من و مامان تازه رسيديم همه ش به اين اميد اومدم که صداي آرتام و بشنوم..

همه ساکت شدن..و بيشتر از همه نگاهه متعجب من بود که رو آرتام ميخکوب موند..

امير خنديد و از جاش بلند شد: من برم گيتار و بيارم مي دونم تا اين اخوي ما يه دهن واسه ت اواز نخونه ول کنش نيستي..

بيتا با شوق خاصي دستاش و زد بهم..امير رفت سمت ماشينش و از صندوق عقب کيف گيتار و برداشت و برگشت پيشمون..

گيتار و گذاشت کنار آرتام و گفت: اخوي بسم الله..

همه به جمله ي امير خنديدن جز من..که هنوزم مات و مبهوت داشتم آرتام و نگاه مي کردم..

مگه آرتام....نه..اين امکان نداره..آرشام بلد نبود گيتار بزنه..چه برسه به اينکه بخواد بخونه..شايدم.....

گيج و منگ داشتم نگاش مي کردم که چطور ماهرانه گيتار و توي دستاش گرفته بود و تنظيمش مي کرد..

انگشتاش روي سيم هاي گيتار لغزيد و رو به جمع نگاه کرد..

بيتا با ذوق گفت: هموني که هميشه تو تـ..

آرتام اخم کرد..بيتا نيم نگاهي به جمع انداخت و رو به آرتام ملتمسانه گفت:همين يه بار......

با ترديد نگام و به بيتا دوختم..

يعني قبلا صداش و شنيده؟!..

به آرتام نگاه کردم که بعد از مکث کوتاهي درخواست بيتا رو قبول کرد..

تو دلم يه جوري شد..

يه حس بد..

شايدم حسادت..

نمي دونم چي بود ولي....

هيچ خوشم نيومد..

آرتام با تسلط، کاملا ماهرانه انگشتاش و روي سيم هاي گيتار مي کشيد ..

خدايا چرا نمي تونم باور کنم؟!..

(آهنگ کعبه ي احساس از محسن ياحقي)

شب پاييزي احساس مثه بارون منم نم نم

مي ريزم تو خودم انگار دارم عاشق ميشم کم کم

يکم گرمم يکم سردم تو رو حس مي کنم هر دم

آهاي روزاي تکراري ديدين عاشق شدم من هم…

سرش پايين بود که همزمان با خوندن ترانه سرش و بلند کرد و به بيتا زل زد..

مردم و زنده شدم..

خدايا..

اصلا انگار اون لحظه روح تو تنم نبود..سرد بودم....

نگو زوده تو دوست داشتن همين حد کافي و بس نيست

مي دونم تا ته قصه هنوز چيزي مشخص نيست

قلبم جوري تو سينه مي زد که مي ترسيدم قفسه ي سينه م و هرآن بشکافه و بزنه بيرون و با هر تپش تموم احساسم و برملا کنه..

بي اراده اشک تو چشمام حلقه بست..

کف دستام عرق کرده بود..محکم تو هم فشارشون دادم..

چرا چهره ت پريشونه چرا تو قلبت آشوبه

براي تو اگه زوده براي من چقد خوبه

مهم نيست آخر قصه همين که دل به تو بستم

شناختم با تو احساسو يه دنيا عاشقت هستم

گوشه ي لبم و گزيدم تا يه وقت گريه م نگيره..يه قطره اشک نشست رو صورتم که سريع سرم و زير انداختم تا کسي متوجه اون يه قطره اشک نشه..

بيتا با علاقه ي خاصي به آرتام نگاه مي کرد ولي اينبار آرتام زل زده بود به آتيش..

حالا هم که سرم و انداخته بودم پايين و چيزي جز دستاي سردم نمي ديدم..

دستايي که نياز به حرارت داشتن تا گرم بشن..

اما هيچ حرارتي جز حرارت نگاهه آرشام نمي تونست منو اروم کنه..

مهم نيست اگه تو حتي بگي از عشقمون سيرم

ميرم کعبه ي احساس و تو رو از خالق عشق پس مي گيرم

مهم نيست آخر قصه همين که دل به تو بستم

شناختم با تو احساسو يه دنيا عاشقت هستم

به اينجاي آهنگ که رسيد نتونستم طاقت بيارم و نگاش نکنم..دلم بدجور بي تابي مي کرد..

ولي همين که چشمم بهش افتاد نگاهمون تو هم گره خورد..ديگه نتونستم کاري کنم..نتونستم نگام و ازش بگيرم..

حالا فقط اونو مي ديدم..با تموم بي وفايياش..

اما.....اين قلب هنوزم اونو مي خواست..

خيره شده بود تو چشمام و مي خوند..حس مي کردم صداش داره مي لرزه..شايد اين و فقط من دارم حس مي کنم..

با همه ي وجود مي ديدم که چشماش در اثر انعکاس شعله هاي آتيش که زير بارون هرآن امکان داشت خاموش بشه چطور مي درخشيد..

مهم نيست اگه تو حتي بگي از عشقمون سيرم

ميرم کعبه ي احساس و تو رو از خالق عشق پس مي گيرم

سرش و بلند کرد رو به اسمون ....و انگشتاش و محکم تر روي سيم هاي گيتار کشيد و خوند..

تو رو از خالق عشق پس مي گيرم

دستش از حرکت ايستاد..قفسه ي سينه ش با شتاب بالا و پايين مي شد..همه واسه ش دست زدن جز من..

ناخداگاه از جام بلند شدم و بدون اينکه به کسي نگاه کنم و يا حرفي بزنم دويدم سمت صخره اي که با فاصله ي زياد از ما درست سمت راستمون بود..

صداي پري رو شنيدم اما فقط مي دويدم..داشتم خفه مي شدم..

بارون تند شده بود..

پشت صخره ايستادم و زدم زير گريه..اومده بودم اينجا تا خودم و خالي کنم..تا گريه کنم و داد بزنم..تا خدا رو صدا کنم..از ته دل ضجه بزنم..

از دلي که پر از درد بود..پر از غم..تا کسي جز خودش صدام و نشنوه..

صداي قدم هايي رو، روي ماسه ها شنيدم..برگشتم و از پشت صخره اونطرف و نگاه کردم..با هق هق و نگاهي تار از اشک..

آرتام بود که به اين سمت مي اومد..صداي فرياد بلند اميرو شنيدم که صدامون مي زد برگرديم..

به محض ديدن آرتام ديوونه شدم به طرف مخالف که هيچي جز سياهي نبود دويدم..

نمي خواستم نزديکم باشه..

مي خواستم ازش فاصله بگيرم..برخلاف خواسته ي قلبيم مي خواستم ازش دور بمونم..

برگشتم و پشت سرم و نگاه کردم..داشت مي دويد و صدام مي کرد وايسم..

داد زدم : نيا لعنتي..برگرد..نمي خوام ببينمت....جيغ کشيدم: بــــرو..

برگشتم ولي چون تاريک بود نتونستم جلوم و ببينم و پام تو يه چاله گير کرد و....با جيغ خفيفي افتادم زمين.......

درد مثل صاعقه تو کل تنم پيچيد..

گريه مي کردم..اينبار علاوه بر روح،جسمم درد مي کرد..

آرتام کنارم زانو زد..دستاش و هراسون دورم حصار کرد که از درد فريادم به آسمون بلند شد..

رو پهلو افتاده بودم و به خودم مي پيچيدم..نگاه خيسم که زير بارون تصوير صورتش و محوتر از قبل مي ديد روي صورتش لغزيد..

بدجور نفس نفس مي زد..چند بار پشت سر هم نفس عميق کشيد..

اسمم و بريده بريده صدا زد..

صورتم و برگردوندم..خواست بازوم و بگيره که صداي گوشيش بلند شد..

پشت سرهم سرفه کرد..ديگه صورتش و نمي ديدم ولي صداش خش دار و بريده تو گوشم پيچيد..

-- شما برگرديد .. نمي تونم امير برو......داد زد: بِت ميگم برو چرا نمي فهمي؟..من ارومم فقط مامان و بقيه رو با خودت برگردون ويلا..ماشينم و....

به سرفه افتاد..با همون حالم که حالا از گريه فقط هق هقش تو گلوم مونده بود نگاش کردم........

نفس عميق کشيد..اروم تر از قبل تو گوشي گفت: ماشين و بذار پشت صخره....

گوشيش و اورد پايين ..نگام کرد..نفساش اروم تر شده بود..خواستم تو جام نيمخيز شم ولي از درد نتونستم و با ناله افتادم..

دستاش و گذاشت زير شونه هام..

-- کمکت مي کنم اروم پاشو..

داشت تکونم مي داد..لبام و با درد گاز گرفتم..نگام تو صورتش بود و نگاهه اون به من که سعي داشت اروم از رو زمين بلندم کنه..

از اينکه نزديکشم لال شدم..

از اينکه داره بغلم مي کنه هيجان و با هر تپش از قلبم احساس مي کردم..حتي با وجود درد.......

يه دستش و دور پاهام ودست ديگه ش و دور کمرم حلقه کرد..و با يک حرکت از زمين کنده شدم..

ديگه اشکي نبود که بريزم ..محوش بودم..محو صورت خيسش زير بارون..

موهاي خوش حالت و مشکيش خيس ريخته بود رو پيشونيش..

شدت بارون خيلي زياد بود..

بارون مستقيم تو صورتمون مي خورد..راحت نمي تونست جلوش و ببينه ..چند قطره از بارون خورد تو چشماش..

ارنج دست راستم درد مي کرد و از همون سمت تو بغلش بودم..کف دستام مي سوخت ..

دست چپم و اوردم بالا و سر انگشتام و اروم به چشماش کشيدم..از حرکت ايستاد..ديگه قدم از قدم بر نمي داشت ..

خودمم نمي دونستم دارم چکار مي کنم..تموم کارام غيرارادي بود..

نرم و اروم چشماش و نوازش کردم..خيسي پشت پلکاش و با سر انگشتاي لرزونم گرفتم تا راحت تر بتونه ببينه..

اروم دستم و اوردم پايين..چشماش و باز کرد..نگاه خواستني وجذابش و تو چشماي خيسم انداخت..

هر دو دستم و به بدبختي اوردم بالا و دور گردنش حلقه کردم ..

غرش آسمون تنم و واسه يه لحظه لرزوند..دستش دور کمرم محکم تر شد ..

و ديگه ترس از هيچي نداشتم..چون خودم و تو اغوش کسي حس مي کردم که همه ي دنيام تو وجودش خلاصه مي شد..

تاب نگاهش و نياوردم و سرم و گذاشتم رو سينه ش..

راه افتاد ولي قدماش در عين حال اروم ولي محکم بود..چشمام و بستم و با تموم وجود به صداي قلبش گوش دادم..

تند بود و..نامنظم..

ضربانش و زير گوشم حتي از روي لباساي خيسشم حس مي کردم..صورتم و به سينه ش فشار دادم و.....

همه ي وجودم بي حس شد..

چشمايي که بسته بود، اما حالا هيچ چيز رو حس نمي کرد..

گرماي شديدي و رو پيشونيم حس کردم..دستي که نوازشگرانه رو صورتم کشيده مي شد..

جرات نداشتم چشمام و باز کنم..تموم حوادث و اتفاقات قبل پيش چشمام بود و .... با اين گرما احساس غريبي نمي کردم..

انگشتاي دستش حصار بين انگشتام شده بود..دستاش چقدر داغ ِ ..صداي نفسام بلند شد..داشتم هيجان و با جزء جزء ِ وجودم لمس مي کردم ..نتونستم

بيشتر از اون چشمام و بسته نگه دارم..

اروم بازشون کردم و قبل از اينکه کامل باز بشن اون گرماي ل*ذ*ت بخش ازم دور شد..

نگاهم و نرم کشيدم سمتش..کنارم نشسته بود..نگام و که رو خودش ديد بلند شد و رفت کنار پنجره..

گيج و منگ چشمام و از روش برداشتم و به اطراف دوختم..از تعجب دهنم باز موند..........

يه ضرب تو جام نشستم ..فقط زانوم درد مي کرد ..

- ما کجاييم؟!..

نگاش و از پنجره نگرفت ..

-- تو کلبه!....

- اينو که خودمم دارم مي بينم..چرا اينجاييم؟!..

--نمي دونم!..

-اما اينجا که........

سکوت کردم..از اين همه خونسردي تو رفتارش حرصم گرفته بود..پا رو دلم گذاشتم و سعي کردم برگردم تو جلد دلارامي که با آرتام غريبه بود..

چقدر سخته که کنارش باشي و بگي باهاش غريبه اي..

هنوز بارون مي اومد..بيرون تاريک بود و تو کلبه درست مثل اونشب که با ارشام اينجا بوديم نور شمع هاي کوچيک وبزرگ اطراف کلبه رو، روشن

کرده بود..

با کلامي که رنگ و بوي خاصي به خودش داشت در حالي که نگام به شيشه ي بارون خورده ي پنجره بود گفتم: خدا کنه هر چي زودتر بارون بند بياد..

اينجا موندنم بيشتر از اين درست نيست..

تند برگشت و نگام کرد..حدسم درست بود..داشتم با اعصابش بازي مي کردم..

همه ي حالت ها و عکس العملاش و مي شناختم..

با اخم نگام کرد..

-- نگران نامزدت نباش رو گوشيت زنگ زد بهش گفتم بارون که بند اومد بر مي گرديم..

لب تخت نشستم وبه زانوم دست کشيدم..لباسام نم داشت اما..لباساي آرتام با قبليا که تنش بود فرق داشت..

وقتي کنار ساحل بوديم يه بلوز جذب استين کوتاه آبي تنش بود اما حالا يه بلوز مردونه ي استين بلند سفيد....

- معلومه که نگرانم ميشه.. من..با يه مرد غريبه ..تو يه کلبه اي که هيچ کس جز ما توش نيست..هر کي هم باشه نگران ميشه..

متوجه تيکه اي که بهش انداختم شد..

يه قدم اومد سمتم ولي همون پايين تخت ايستاد و جلوتر نيومد..

تو چشماش نگاه کردم که چطور با خشم به من زل زده بود..

چرا ساکتي؟..

چرا هيچي نميگي؟..

بگو..تو رو به خدا بگو که من شوهرتم..سرم داد بزن..هوار بکش..

بگو حق ندارم اسم فرهاد و بيارم..هر چي دلت مي خواد بهم بگو فقط ساکت نباش..با نگات باهام حرف نزن بذار صدات و بشنوم لعنتي..

طاقت نداشتم بيشتر از اون تحمل کنم..سکوت هيچ چيز و حل نمي کرد..آرشام محکم تر از اين حرفا بود که بخواد با حسادت ت*ح*ر*ي*ک بشه..

با اينکه مي دونستم ولي خواستم شانسم و امتحان کنم....اما نشد..

بايد يه کاري مي کردم..

-تشنمه......

يه تاي ابروش و انداخت بالا..

بدون اينکه به اطرافش نگاه کنه گفت: تو کلبه اب نيست..

-- اما من تشنمه..

-- شنيدي که چي گفتم..

- حتي تو يخچال؟!..

-- حتي تو يخچا...

ساکت شد..بدون کوچکترين تغييري تو صورتم زل زدم تو چشماش و گفتم: از کجا مي دوني تو يخچال اب نيست؟؟!!..

بي تفاوت برگشت سمت پنجره..

-- قبلا ديدم......

نگام و چرخوندم سمت يخچال..کلي چيز ميز روش چيده بود ..هيزم و کلي خرت و پرت ديگه..

- اما رو يخچال کلي هيزم ِ..پس....

برگشت و نگام کرد..

قبل از اينکه چيزي بگه به لباساش اشاره کردم..

- کي تونستي لباس عوض کني؟!..يادمه يه بلوز استين کوتاه ابي تنت بود ولي حالا......

مشکوک نگاش کردم..هيچي نمي گفت فقط نگام مي کرد..

اخم داشت اما نه از سر عصبانيت..

از جام بلند شدم..لنگ مي زدم..زانوم درد مي کرد..

دستم و گرفتم به بالاي تخت و رو بهش گفتم: تو اين کلبه رو از کجا مي شناختي؟!..چطور اينجا رو پيدا کردي؟!..

باز هم سکوت..نگاش و از روم برداشت..

راه افتادم سمتش..شَل مي زدم..رو به روش وايسادم..نگاه من به اون بود و نگاهه اون به يه نقطه ي نامعلوم..

- چرا از عطر ياس استفاده مي کني؟!..نکنه مي خواي بگي يه عادته؟!..

نگام کرد..

لباش لرزيد..

چشماش کاسه ي خون بود..

اشکام دونه دونه رو گونه هام نشست..با بغض زمزمه کردم: تو آرشامي..

با جنون خاصي داد زد : نـه.......

پشتش و بهم کرد و سرش و تو دستاش گرفت..با هق هق گفتم: چرا تو خودشي..تو آرشامي..از همون اولم مي دونستم..حتي يه لحظه هم شک نکردم..

سرش و فشار داد و فرياد زد: خفه شــــو..بِبُر صدات و..

با هق هق و بغض خفه اي که تو گلوم داشت از پا درم مياورد رفتم جلوش وايسادم..

مي خواستم سرش داد بزنم اما بغضم نمي ذاشت..

-ديگه بسمه..بسه هر چي خفه شدم و هيچي نگفتم..خيال کردي احمقم که نتونم اتفاقات اطرافم و بفهمم و درک کنم؟..اگه تموم اينا رو ناديده بگيرم ظاهرت

و چي؟!..نگاهت و ..همه ي حرکات و رفتارت مثل اونه..چرا داري ازم فرار مي کني بي معرفت؟..نگام کن..خوب نگام کن....

يه قدم بهش نزديک شدم سرش پايين بود ديوانه وار صورتش و با دستام قاب گرفتم و مجبورش کردم نگام کنه.....

ضجه زدم: من زنتم..کسي که يه عمر منتظرت موند تا تو برگردي پيشش ولي توي بي وفا زنده بودي و حسابمم نکردي..

صورتش داغ بود..نگاش تبدار و پرحرارت....

ولي فقط براي يه لحظه..اتيش چشماش در کمتر از چند ثانيه خاموش شد..

نفس نفس مي زد..دستام و به شدت پس زد و عقب رفت..

عصبي بود..به خودش مي لرزيد..

دستاش و از هم باز کرد و بلند گفت: اره من آرشامم..همون کسي که تو شوهرت خطابش مي کني ولي با وجود من و پيش چشمم با يه کس ديگه نامزد

مي کني و....

پوزخند زد..صداش اروم تر شد اما پر از گلايه..پر از غم..

غمي که مي تونستم شفاف و بي پرده حسش کنم..

-- اره من همونم..هموني که با علم به اينکه شوهرتم ساده و بي غيرت فرضش کردي ..هموني که جلوي چشماش با يه نفر ديگه.........

-بس کن..تموم اون کارا به خاطرخودت بود..

پوزخند زد و با خشونت بلند گفت: مسخره تر از اين به عمرم نشنيدم..

- اما به خدا من دارم..

--قسم نخور..

با صداي فريادش خفه شدم..تکرار کرد: قسم نخور دلارام..اوني که بايد با چشم مي ديدم و ديدم..ديگه جاي اما و اگر نذاشتي..

پشتش و بهم کرد و خواست بره سمت در که با وجود درد زانوم دويدم و از پشت بغلش کردم..

لرزش تنش و تو اغوشم حس کردم..

منم مي لرزيدم..

نمي خواستم از دستش بدم..

محکم بغلش کرده بودم و اون بي حرکت وسط کلبه ايستاده بود....

- نرو..آرشام به قرآن ديگه طاقت ندارم..يه بار شکستم ..ولي با عشق قلبم و بند زدم..الان به يه تلنگر تو بنده دوباره نشکنش..تو رو خدا نرو..من همه ي

اون کارا رو کردم تا تو رو به خودت بيارم..وقتي تو خونه تون گفتي ارشام نيستي فهميدم کجاي اين راهم..بدون دفاع ولي با هدف..هدفم تو بودي حالا به

دستت اوردم..

حلقه ي دستام و تنگ تر کردم........دستاش که ازاد بود و اورد بالا و پنجه هاش و لا به لاي انگشتام فرو برد و دستام و از هم باز کرد..

با قدم هاي بلند از کلبه رفت بيرون ..در و نبست اما صداي قدم هاش و روي پله هاي چوبي جلوي کلبه شنيدم..

همونجا زانو زدم و با هق هق دستام و گذاشتم رو زمين..سرم رو به پايين خم شده بود..

يه دفعه با شنيدن صداي فرياد هراسون سرم و بلند کردم..

دستم و به زانوم گرفتم و بلند شدم..

لنگان لنگان رفتم سمت در و تو درگاه ايستادم..صداي فريادش از پشت کلبه مي اومد..

بي توجه به بارون از کلبه زدم بيرون..با نگراني اطرافم و نگاه مي کردم..

کفشام تو گل و لاي فرو مي رفت اما باز مي خواستم قدمام و تندتر بردارم..

با اون زانوي زخمي سختم بود..

پشت کلبه زانو زده بود و سرش و رو به اسمون بلند کرده بود..پشت سر هم فرياد مي کشيد و خدا رو صدا مي زد..متوجه من نشد..

داشتم مي رفتم سمتش که شنيدم رو به آسمون داد زد: ديگه بسمه..ديگه طاقت ندارم..چرا تموم نميشه؟..چرا اين دردي که تو سينه م گذاشتي تموم

نميشه؟..15 سال کم بود؟..

بلندتر با صداي خش دار و گرفته اي فرياد کشيد:من که باورت کردم چرا تو باورم نداري خــــداااااااا ؟؟!!.....

کنارش رو زانو افتادم..صورتش جمع شده بود..

دستاش و رو زانوهاش مشت کرد..چشماش و بست..

بارون به صورتش شلاق مي زد..چشماش و محکمتر روي هم فشار داد..

بدجور به خودش مي لرزيد..اطرفمون تاريک بود..نور خيلي کمي از فانوس جلوي کلبه به اينطرف مي تابيد..

دستاش و گرفتم..چشماش و باز کرد..سرش و اروم سمتم چرخوند..

با چونه اي لرزون از بغض و نگاهي به خيسي دل اسمون خيره شديم تو چشماي هم..

دستاش و محکم فشار دادم..

بي هوا منو کشيد سمت خودش و سفت بين بازوهاش فشارم داد..

پيراهنش و از پشت چنگ زدم..

روي شونه ش هق هق مي کردم..

پشت سر هم گفتم: چرا رفتي؟..چرا تنهام گذاشتي؟..چرا آرامش و از هر دومون گرفتي؟..

هيچي نمي گفت..شونه هاش مي لرزيد..هر دو خيس شده بوديم..لباسم که قبلا نم داشت حالا کامل به تنم چسبيده بود..

منو از خودش جدا کرد..از روي زمين بلند شد و دستم و گرفت..

خواست بغلم کنه نذاشتم..ترديدم و که ديد چيزي نگفت..

رفتيم تو کلبه و آرشام در و بست..به موهام دست کشيدم..

دماغم و مرتب بالا مي کشيدم..تنم داغ بود..

برگشتم تا به آرشام نگاه کنم..با همون لباساي خيس نشسته بود رو زمين..دستاش و برده بود عقب وسرش و گرفته بود بالا..ژستش جوري بود که دلم و

لرزوند..

خواستم چشم ازش بگيرم اما با بدبختي موفق شدم..

پشتم و بهش کردم و در حالي که نگام به اتيش شومينه بود تو فکرش بودم..

با اولين عطسه فهميدم که بدجور سرما خوردم..

بدون هيچ قصدي دکمه هاي پيراهنم و باز کردم..يه سارافن روش تنم بود که ظاهرا وقتي آرشام منو اورده بود تو کلبه از تنم درش اورده بود..

و يه پيراهن مدل ِمردونه هم به رنگ سفيد زيرش تنم بود..

پيراهن خيس و از تنم در اوردم و انداختمش کنار شومينه..حالا با يه تاپ نيم تنه و يه شلوار جين سفيد رو به روي اتيش ايستاده بودم..تاپمم خيس شده بود

ولي چاره اي نبود نمي تونستم اينو هم در بيارم..

تو فکر بودم..تو فکر آرشام که چطور با حرص و عصبانيت با خدا حرف مي زد..

اميدوار بودم هر چه زودتر همه چيز و برام توضيح بده..

دليل دور بودنش..

احساس غريبگي بينمون ..

و دليل اين همه فاصله رو برام بگه..

موهاي خيسم و ريختم يه طرف شونه م و پنجه هام و لا به لاشون کشيدم..

پوست سفيدم با وجود خيسي تنم، مقابل نور مستقيم اتيش برق مي زد..

رو به شومينه زانو زدم و دستام و گرفتم جلوش..موهام و افشون کردم تا نمش گرفته شه..

همونطور که خم شده بودم دستي گرم تر از حرارت شومينه رو،روي پوست کمرم حس کردم..

و بعد از اون شوکي که مثل جريان برق از تنم رد شد..

موهام جلوي ديدم و گرفته بودن..قصدم نداشتم برگردم و نگاش کنم..توانش و تو خودم نمي ديدم..

دستش و نرم و اهسته رو کمرم حرکت داد..تنم گر گرفت..رد تماس دستش با پوست تنم سوزن سوزن مي شد..

شونه هام و گرفت..مجبورم کرد برگردم..اگه اجبار از طرف آرشام باشه من در مقابلش از خودم هيچ اختياري نداشتم..

نيمي از موهام صورتم و پوشونده بود..با سر انگشتاش اونا رو عقب زد..برد پشت گوشم و نوازشگرانه نگام کرد..

نگاهش برق مي زد..نقش شعله هاي اتيش تو چشماش افتاده بود و درخشش چشماش و صد چندان کرده بود..

هيجان و تو نگام ديد..قفسه ي سينه م که از تپش هاي تند و نامنظم قلبم بالا و پايين مي شد همه و همه بيانگر حال خرابم بود..

بازوهاي ب*ر*ه*ن*ه و سردم تو دستاش بود..هيچ حرکتي نمي کرد..چقدر بهش نياز داشتم..

به شوهرم..به مردي که همه ي زندگيم بود..5 سال و به انتظار نشستم فقط به خاطر عشقي که ازش توي قلبم داشتم..

مي دونستم مثل هميشه مي تونه حقايق ِ همه ي گفته هام و از تو چشمام بخونه..

بي تاب و بي قرار دستام و دور گردنش حلقه کردم و خزيدم تو آغوشش..

انقدر گرم و محکم که تا خواست کمرم و بگيره کنترلش و از دست داد و به پشت رو زمين خوابيد..

دستام و از دور گردنش باز نکردم اما صورتم و کشيدم عقب..تو چشماش زل زدم..

توشون خيلي چيزا رو تونستم ببينم..

عشق و تمنا..

خواهش و نياز..

غم و..

سکوت..

سکوتي پر معنا..

لبام و بردم جلو..نگاش و از چشمام به لبام دوخت..گونه ش و بوسيدم..چشماش و بست..با مکث سرم و بلند کردم..اونطرف صورتشم بوسيدم....چونه..

گوشه ي لباش..پيشوني..زير گردن..

همه جاي صورتش جز لباش..دوست داشتم اون پيش قدم بشه و من داشتم زمينه ش و براش فراهم مي کردم..

ديگه بس بود دوري و جدايي..

امشب هر دوي ما به اين حوادث تلخ و ازاردهنده پايان ميديم..

گردن و زير لاله ي گوشش و که بوسيدم ديگه نتونست طاقت بياره و در حالي که تند و کش دار نفس مي کشيد برم گردوند..

روم خيمه زده بود با چشماي خمار و خواستنيش تو چشمام زل زده بود..لباش و از هم باز کرد و زمزمه کرد: دلارام..امشب....

به همون آرومي پرسيدم: امشب چي؟!..

دستاش ستون بين من و خودش بود ..خم شد رو صورتم..

صورتش و برد زير چونه م و بوسيد..نفساي داغش پوستم و اتيش زد..

مور مورم شد..يه حس فوق العاده..

لاله ي گوشم و بوسيد و با صدايي که مي لرزيد گفت: فقط امشب......

منظورش و نفهميدم..براي همين تکرار کردم: فقط امشب؟!..آرشام چي مي خواي بگي؟!..چرا......

--هيسسسسس........

ساکت شدم..تو موهام نفس کشيد..عميق و آهسته نفسش و بيرون داد و تو همون حالت با دست راستش صورتم و نوازش کرد..

-- نمي تونم..مي خوام بکشم کنار ولي نمي تونم..دلارام....ازم فاصله بگير..من نمي تونم ولي تو اينکار و بکن..

بهت زده دستام دور گردنش خشک شد و نگام به سقف کلبه خيره موند..

اروم گفتم: چي ميگي آرشام؟!..خب من..منم مي خوام با تـ...

-- به خاطر خودت..

- ولي من مي خوام با تو باشم، بدون هيچ قيد و مرزي..من زنتم..

-- نمي خوام خودم و کنار بکشم..مي خوام امشب باهات...

صورتش و تو موهام فرو برده بود با هر نفس جمله ش و به زبون مياورد..

با ترس خاصي دستام و دور کمرش حلقه کردم و به خودم فشارش دادم..

- نه..نميذارم..

-- پشيمون ميشي..

- نميشم..اين چه حرفيه؟!..

-- دلارام....

- آرشام!! ...

سرش و اروم اورد بالا و نگام کرد..

با ديدن چشماي خمارش لبخند زدم..لبخندي از سر عشق و نگاهي پر شده از تمنا......

نگاش از تو چشمام سرخورد رو لبام..لبايي که منتظر بودن لباي آرشام اونا رو به اتيش بکشه..

و......

در يک چشم به هم زدن خم شد رو صورتم و با شور و هيجان خاصي لبام و بوسيد..التهابي که بينمون بود به جرات ميتونم بگم حتي قابل وصف نبود..

پنجه هام و تو موهاش فرو بردم و لبام و محکم به لباش فشار دادم..دوست داشتم کاري کنم که ترديد و فراموش کنه..

دليلش هر چي که مي خواد باشه.. بعد از تموم اين اتفاقات مي تونستيم تو ارامش با هم حرف بزنيم..

اما امشب..الان..توي اين لحظه....فقط خودش وآغوش گرمش و مي خواستم..

بهش نياز داشتم..نيازي که اين همه سال سرکوبش کردم..من يه زنم..يه زن با تموم نيازها و خواسته هاش..که فقط آرشام مي تونست اونا رو در من

براورده کنه..

فقط اون..کسي که نسبت بهش احساس داشتم..

هر دو به نفس نفس افتاديم..تو همون حالت از روي زمين بلندم کرد و رفت سمت تخت..اروم خوابوندم رو تخت نيم خيز شدم تا اونم بخوابه ..

چرخيدم روش و با دستاش کمرم و گرفت..دکمه هاي پيراهنش و باز کردم..

پيراهن نمناک و از تنش در اورد..قفسه ي سينه ش و نوازش کردم و بوسيدم..

بي قرار برم گردوند رو تخت..گرما و حرارتي که بينمون بود از اتيش هيزماي توي شومينه هم بيشتر بود..

نفساي داغش..

حرارت نگاهش..

التهاب دستاش..

گرماي اغوشش..

اينها هر کدوم زماني به اوج ِ خودشون رسيدن که آرشام تاپم و با يک حرکت از تنم در اورد و........

سفت بغلم کرد و صورتم و غرق بوسه کرد..

سرم رو سينه ش بود..با سرانگشتم به حالت نوازش روي قفسه ي سينه ش مي کشيدم..

بيدار بود..دست چپش دور شونه ي ل*خ*ت*م حلقه شده بود و نگاش به سقف بود..

بوسه اي پر از ارامش روي قفسه ي عضلاني سينه ش نشوندم و بوسه ي دومم و زير چونه ش زدم..

سرش و به سرم تکيه داد..سرم و گذاشتم رو سينه ش..

صداي قلبش بلند بود..

و براي من که مرزي بين قلبامون نمي ديدم بلندتر از معمول ..

نرم خنديدم و اروم گفتم: چه تند مي زنه!..

به شوخي ولي با لحن جدي گفت: اگه اذيتت مي کنه ميگم اصلا نزنه!!..

اخم کردم و با سر انگشتام زدم به بازوش و نگاش کردم..

همون لبخندي که دلم يه دنيا واسه ش تنگ شده بود و رو لباش ديدم..

با ديدن لبخندش لبام به خنده باز شد..

ابروهاش و انداخت بالا..

-- از حرفم خوشت اومد؟!..

- نه مگه ديوونه شدي؟!..فقط مي دوني چقد دلم براي لبخند ِ سالي يه بارت تنگ شده بود؟!..

لبخندش اروم اروم محو شد..

نگاش تو چشمام بود که گفتم: ديگه نشنوم از اين حرفا بزنيا..

سفت بغلم کرد ..خودم و کشيدم بالاتر و گونه ش و بوسيدم ..نذاشت سرم و بکشم عقب و چونه م وگرفت..اما به جاي لبام، پيشونيم و بوسيد..

--کدوم حرفا؟!..

با دستم قفسه ي سينه ش و لمس کردم و با لحني که شک نداشتم به دلش مي شينه گفتم: اين قلب هر روز بايد بتپه..

-- تا کي؟!..

نگاش کردم..

- تا ابد..

-- ابد يعني چقدر؟!..

-اِِِِ!!..

خنديد....منم خنديدم..

سپيده زده بود..نشستم رو تخت و لباسام و پوشيدم..

-- کجا؟!..

- مي خوام برم دستشويي..کجاست؟..

--پشت کلبه..بذار منم باهات بيام..

از جام بلند شدم و زيپ شلوارم و بستم..

- نه نمي خواد هوا روشنه..

--باشه اين اطراف امن نيست..

خواست بشينه که دستام و گذاشتم رو سينه ش..تو صورتم نگاه کرد..

با لحن شيريني زمزمه کردم: عزيزم گفتم لازم نيست ....

و در حالي که به پيشونيش دست مي کشيدم گفتم: از ديشب صورتت داغه..معلومه تو هم داري مثل من سرما مي خوري الان عرق داري بياي بيرون

حالت بدتر ميشه..

يه جور خاصي نگام مي کرد..اما من تو صورتش لبخند زدم..

- چرا اينجوري نگام مي کني؟!..

لباش و با زبون تر کرد..

-- هيچي....باشه برو فقط کتم پشت در اويزونه اونو هم بپوش..شالتم فکر کنم خشک شده اونم حتما سرت کن هنوز داره بارون مياد..

خنديدم.. و نتونستم جلوي خودم و بگيرم و لبم و محکم گذاشتم رو لباش ..سفت بوسش کردم..

چشماش داشت بسته مي شد که کشيدم عقب و با شيطنت نگاش کردم..

شيطنت و که تو چشمام ديد لبخند زد..

(آهنگ به من برگردون_محسن ياحقي)

به من برگردون اون روزو ، که با تو زندگي خوب بود

به شوق ديدنت هر دم ، تو دل بدجوري آشوب بود

به من برگردون اون روزو ، شبو از بين ما بردار

يه کاري کن که برگرده ، گذشته هاي بي تکرار

که من جا مونده ام انگار ، تو اون روزا و لحظه ها

با اين من آشنا نيستم ، من انگار مرده ام سال ها

منو برگردون از گريه ، به خنده هاي بي وقفه

وجودم يخ زده از غم ، غمت طوفاني از برفه

به من برگردون احساسي ، که آرومم کنه بازم

وگرنه من بدون تو ، با دلتنگي نمي سازم

مي يام پيش تو که رفتي ، حالا که سرد و غمگينم

تو هم برگردون آغوشقت ، که من محتاج تسکينم

به من برگردون حسي که گرفتي از دلم ناگه

دارم شک مي کنم حتي ، ما با هم بوده ايم يا نه

يه کاري کن من مرده ، دوباره زنده شم در تو

عزيزم کار سختي نيست ، فقط يک لحظه پيدا شو ...

فقط يک لحظه پيدا شو ...

فقط يک لحظه پيدا شو...

بارون يه کم اروم شده بود ..

از دستشويي که اومدم بيرون تند دويدم سمت کلبه و رفتم تو..کت آرشام و از رو سرم برداشتم و اويزون کردم پشت در..

-واي هنوزم داره بارون مياد مي دونستي من هميشه عاشق بارو...........

برگشتم و پشت سرم و نگاه کردم اما آرشام اونجا نبود..با تعجب رفتم کنار پنجره و بيرون و نگاه کردم..ولي نتونستم ببينمش..

با شنيدن صداي قار و قور شکمم دستم و گذاشتم روش..حسابي گرسنه م بود..

رفتم سمت شومينه و رو به روش نشستم..زانوهام و بغل گرفتم و با فکر به آرشام نگام و به شعله هاي سوزان اتيش دوختم..

از جام بلند شدم و چندتا تيکه هيزم انداختم توش..

دستام و به هم ماليدم و نشستم رو تخت..همون موقع در کلبه باز شد..نگام و سريع چرخوندم سمتش..

با ديدن ارشام با رنگي پريده و صورت خيس، نگران از جام بلند شدم..

اخماش و با ديدن من کشيد تو هم..اومد تو و در و بست..

خواستم برم سمتش ولي همين که دستش و اورد بالا سرجام وايسادم..

-آرشام خوبي؟!..چرا سر و وضعت اينجوري ِ ؟!..

عصبي به تخت اشاره کرد وگفت: بشين ..

يه کم نگاش کردم و با ترديد عقب عقب رفتم..نشستم رو تخت اونم رفت سمت شومينه و همونجا ايستاد..

يه دفعه ترس بدي تو دلم نشست..انگار قرار بود يه اتفاق بد بيافته..يه جور دلشوره..

مخصوصا با ديدن حال و روز ارشام که نمي دونم چرا يه دفعه اينطور بهم ريخت..

موبايلش زنگ خورد..جواب داد..

ديشب گفته بود خاموشش کرده اما حالا روشن بود..

--الو....تا 1 ساعت ديگه..اره مي دونم....خيلي خب باشه...

برگشت و نگام کرد.......تو گوشي گفت: الان نمي تونه حرف بزنه..باشه....

گوشي رو قطع کرد ..

-- گوشيت خاموشه؟..

سرم و تکون دادم..

-با امير حرف مي زدي؟..

فقط سرش وتکون داد..

-آرشام چرا تو........

-- بهت ميگم..يعني همون ديشب مي خواستم بگم اما نشد..

دستام و با استرس تو هم گره کردم..

- چي شده؟!..

جرات نداشتم ازش بپرسم منظورت از اين حرفا چيه؟..يه جورايي مي خواستم کشش بده..برعکس هميشه نمي خواستم سريع بره سر اصل مطلب..

حس مي کردم اون چيزي که مي خواد بگه....نمي تونه خوشايند باشه..

شروع کرد تو کلبه قدم زدن..اينبار يه تيشرت خاکستري جذب تنش کرده بود با شلوار جين سرمه اي ِ تيره ..

خيره شدم بهش و منتظر بودم يه چيزي بگه..

خواست حرف بزنه که به سرفه افتاد..سينه ش خس خس مي کرد..همون موقع منم عطسه کردم..با وجود اون همه استرس خنده م گرفته بود..هردومون

حسابي سرما خورده بوديم..

يه دستمال کاغذي از تو جعبه ي روي ميز کنار تخت برداشتم و به دماغم کشيدم..دستم و که اوردم پايين صداش وشنيدم..

سرد و....کاملا جدي.........

-- اهل حاشيه و اين حرفا نيستم سريع ميرم سر اصل مطلب..ديشب خواستم جلوي کارمون و بگيرم..با اينکه گفتم نمي تونم اما از تو خواستم نذاري

بيشتر از اون جلو بريم اما ....ديگه نمي شد کاري کرد..ناخواسته بود..حداقل از جانب من..نمي دونستم دارم چکار مي کنم..خب مي دوني يه جورايي َ م

شايد حق داشتم وقتي بعد از 5 سال اندامت و بدون هيچ حجابي ديدم که اونطور ه*و*س انگيز به چشم مي اومدي نتونستم جلوي خودم و بگيرم و.......

به صورتش دست کشيد..

مات و مبهوت خفه خون گرفته بودم و همه ي وجودم شده بود چشم و گوش و فقط اونو نگاه مي کردم....مي خواد به کجا برسه؟!..

نفسش و عميق بيرون داد و اروم تر از قبل گفت: تموم مدت ازت دوري مي کردم چون ديگه مثل گذشته نبودم..اون علاقه..اون نگاه هاي گرم و دستايي

که يه اغوش پر از ارامش مي خواست..ديگه من اون ادم نبودم..5 سال زمان مناسبي بود که بتونم فکر کنم و ببينم که کجاي اين زندگي قرار دارم..نمي

خوام همه چيز و برات توضيح بدم اينکه چي شد به اينجا رسيدم..نميگم چون، هر دوي ما به اخر اين مسير رسيديم..

نگام کرد ..

به مني که عين مجسمه صاف و صامت فقط داشتم نگاش مي کردم..

انگار که دارم خواب مي بينم..يه خواب بد..يه کابوس وحشتناک..

ادامه داد: ديگه اون علاقه و شور و حال سابق و تو قلبم نسبت بهت ندارم..کار ديشبم و پاي علاقه م نذار اون کارم کاملا غيرارادي بود..به هرحال منم

يه مردم..اون لحظه نتونستم خودم و کنترل کنم..ديشب خواستم بگم نشد اما حالا ميگم....

مکث کرد..سرش و زير انداخت..دستش و تو جيب شلوارش فرو برد..

حلقه ش و بيرون اورد..هموني که سر عقد دستش کردم!!....

«اينو کي از دستم در اورد؟!»..

به طرفم اومد و با طمانينه حلقه رو گذاشت کف دستم..

دستي که سردتر از حلقه ي فلزي بود..

-- ما از هم جدا ميشيم..بدون هيچ دردسري تو ميري دنبال زندگيت، منم به زندگي خودم مي رسم..همونطور که تو اين 5 سال بدون تو ارامش و پيدا کردم

بازم مي تونم ادامه بدم..کاراي طلاق و وکيلم انجام ميده..به يه همچين روزي فکرکرده بودم، حالا که همه چيزو مي دوني کارا رو جلو ميندازم حداکثر تا

يک 1 هفته ي ديگه بعد از کاراي دادگاه مي تونيم بريم محضر و....بعدشم طلاق.......

اسم طلاق و که اورد وجودم لرزيد..حلقه رو تو مشتم فشار دادم..حس مي کردم علاوه بر جسم، روحمم از خشم پر شده..

اينبارم شکستم..آرشام براي دومين بار خردم کرد..

بي رمق از جام بلند شدم..اون هنوز داشت حرف مي زد که نفهميدم چي شد و دستم و اوردم بالا و محکم خوابوندم تو صورتش....

صورتش چرخيد سمت چپ و دستش و گذاشت رو گونه ش..

هيچي نگفتم..

هيچي..

خاموش و بي صدا..

ديگه نمي تونستم حرف بزنم..ديگه نمي خواستم صدام و بشنوه و صداش و بشنوم..نمي خواستم نگاش تو چشمام بيافته..

همين سيلي نشونه ي هزاران حرف نگفته بود..حرفايي که دلم مي خواست تو صورتش فرياد بزنم اما..سکوت کردم..

با خشم حلقه رو پرت کردم سمت شومينه ..حلقه با صداي ريزي افتاد لا به لاي هيزما..

بايد تو صورتش داد مي زدم و مي گفتم دستمريزاد خيلي مردي!!..به خودت افتخار کن که بعد از 5 سال برگشتي و به زني که تا پاي جون عاشقت موند

خيلي آسون ميگي از زندگيم برو بيرون!!....

بس بود هر چي التماسش و کردم..ديگه بيشتر از اين نمي تونم ببينم که چطور غرورم و زير پاهاش له مي کنه..

اون بدون من به ارامش مي رسه پس....

ميرم که نباشم..

شالم و از روي تخت برداشتم و دويدم سمت در..همون لباساي ديشب تنم بود..

صداي قدم هاي بلندش و از پشت سر شنيدم و حتي چند بارصدام زد اما من بي توجه به اون فقط مي دويدم..

بارون نم نمک مي باريد..گريه نمي کردم..حتي هق هقم نمي کردم اما اشکام خود به خود صورتم و پوشونده بودن..لعنتيا هيچ وقت دست از سرم بر نمي

دارن..

با زانويي که زخمي بود حالا جوري مي دويدم که آرشامم نتونه به گرد پام برسه..

بالاخره تونستم از شر اون جنگل لعنتي خلاص بشم..دويدم سمت روستا..نفسم بريده بود..ديگه جوني تو پاهام نداشتم..مخصوصا اينکه از ديشب هيچي

نخورده بودم..

يه تاکسي تلفني درست مرکز روستا بود که خدا رو شکر ماشين داشتن..همين يه دونه تاکسي تلفني تو روستا بود..

راننده که يه پيرمرد حدودا 60 ساله بود از تو اينه ي جلو نيم نگاهي بهم انداخت و با لحني پدرانه گفت: دخترم حالت خوبه؟!..رنگ و روت پريده..

فقط سرم و تکون دادم .. اب دهنم و قورت دادم..گلوم مي سوخت..تنم داغ بود..انگار که داشتم تو تب مي سوختم..اما بازم مقاومت مي کردم..

--اون ماشيني که پشت سرمون ِ با شماست؟..مرتب داره چراغ مي زنه..

بي رمق برگشتم و از شيشه ي عقب ِماشين بيرون و نگاه کردم..خودش بود..ماشين آرشام بود..

تند رو به راننده کردم و گفتم: هر چي چراغ زد، بوق زد نگه نداريد ..خواهش مي کنم..

-- مزاحمت شده دخترم؟!..

مکث کردم و گفتم: اره اقا مزاحمه..فقط نگه ندار..

تا خود ويلا هي برمي گشتم و پشت سرم و نگاه مي کردم چندبار خواست از تاکسي بزنه جلو ولي راننده که مردي کارکشته و باتجربه بود تونست از پسش

بر بياد..

جلوي ويلا نگه داشت .. ازش تشکر کردم و گفتم صبر کنه تا پول کرايه ش و بيارم..

جلوي در پري رو ديدم با ديدنم مات سرجاش موند..

تندتند بهش گفتم: پري بدو کرايه ي اين راننده بنده خدا رو بده شرمنده عجله دارم..

بعدم بدو از کنارش رد شدم.. صداي ترمز وحشتناک لاستيک ماشين آرشام و از پشت در شنيدم..تا خود ويلا دويدم و با حالي زار در و باز کردم..همه

توسالن نشسته بودن..

که با ديدن سر و وضع آشفته م هراسون از جاشون بلند شدن..فرهاد دويد طرفم و با نگراني نگام کرد..بي بي با صلوات نزديکم شد..

مي دونستم الان ِ که ارشام سر برسه..

با اضطراب رو به فرهاد گفتم: سوئيچت و بده فرهاد همين حالا..

- دلارام اين چه سر و وضعيه؟!..آرتام کجاست؟!..

داد زدم: فرهاد سوئيچت و بده خواهش مي کنم..

بنده خدا کپ کرده بود منم تو حال خودم نبودم..سوئيچ و از تو دستش چنگ زدم و به سمت در پشتي که تو اشپزخونه بود دويدم..قبلا ديده بودمش به حياط

خلوت پشت ويلا راه داشت..

فرهاد پشت سرم اومد..تو تب داشتم مي سوختم اما کف دستام سرد بود..

نشستم پشت فرمون و تا ديدم فرهادم مي خواد سوار شه قفل ماشين و زدم..

زد به شيشه..

شيشه رو دادم پايين..

-- دلارام داري چکار مي کني؟..بيا پايين..

- فرهاد برو داره دير ميشه..

-- دلارام تو تب داري مي سوزي دختر..بيا پايين با هم حرف مي زنيم..

زل زدم تو چشماش و ناليدم: تموم شد فرهاد..ديگه همه چي تموم شد..

مات و مبهوت نگام کرد..شيشه ي پنجره رو کشيدم بالا و ماشين و روشن کردم..

آرشام و ديدم که از پشت ويلا مي دويد سمت ما ..

دنده عقب گرفتم تا جلوي ويلا و با يه حرکت فرمون و چرخوندم و پام و رو گاز فشار دادم ماشين با صداي وحشتناکي از جا کنده شد..

با سرعت به طرف در مي روندم و صداي فرياد ارشام و مي شنيدم که رو به سرايدار داد مي زد درو باز نکنه اما سرايدار که سرعت بالاي ماشين و ديد

ناچار شد درو باز بذاره و ازش فاصله بگيره..

از در رفتم بيرون و لحظه ي اخر آرشام و ديدم که رو سنگ فرش ويلا زانو زد..

با سرعت سرسام اوري مي روندم..

توي اون لحظه به قدري حالم بد بود که حساب نمي کردم اين ماشين فرهاد ِ و دستم امانته..

ديوونه شده بودم..

به جنون رسيده بودم..ديگه هيچ کدوم از کارام دست خودم نبود..

فقط مي خواستم فرار کنم..

من متعلق به اينجا نيستم..از اولم نبايد مي اومدم..بايد تو همون جهنمي که 5 ساله دارم توش دست و پا مي زنم مي موندم..

من متعلق به ازادي نيستم..

من لياقت ارامش و ندارم..

من زاده ي غمم..

زاده ي آتش..

من لايق مرگم..

حتي لياقت نداشتم 2 روز عشقم و واسه خودم نگه دارم..

اون منو نمي خواد..تو صورتم زل زد و گفت بدون تو ارومم....

جيغ کشيدم :خـــدايا دارم مي ميـــرم..

ساکت شدم..نگام فقط به جاده بود..با خشونت رانندگي مي کردم..

بي اختيار دستم رفت سمت پخش..دنبال يه اهنگ بودم که بتونه حال دلم و فرياد بزنه....

صداش که بلند شد سرعتمم بيشتر کردم..ديوونه وار تو جاده ي خيس از بارون مي روندم و بي توجه به صداي بوق ممتد ماشينا فقط پام و رو گاز فشار

مي دادم..

حرصم گرفته بود..که چرا چيزي بهش نگفتم؟!..عصباني بودم ..از خودم که چرا ساکت موندم؟!..

درسته زدم تو صورتش ولي....

اون لحظه همين و براش کافي مي دونستم..ديگه اون دلارام سابق نبودم که با زبون تند و تيزم جواب همه رو بدم..

حالا با عقلم تصميم مي گرفتم نه از روي احساس و حس گذراي يه جوون خام و بي تجربه..

(آهنگ گله از محسن ياحقي)

کنار هر قطره ي اشکم هزار خاطره دفنه

اين قدر خاطره داريم که گويي قد يک قرنه

گلو مي سوزه از عشقت عشقي که مثل زهره

ولي بي عشق تو هردم خنده با لبهاي من قهره

درسته با مني اما به اين بودن نيازارم

تو که حتي با چشماتم نمي گي آه دوست دارم

اگه گفتي دوست دارم فقط بازي لبهات بود

وگر نه رنگ خود خواهي نشسته توي چشمات بود

هرچي عشقه توي دنيا من مي خواستم ماله ما شه

اما تو هيچ وقت نزاشتي بينمون غصه نباشه

فکر مي کردم با يه بوسه با تو هم خونه مي مونم

نمي دونستم نميشه اخه بي تو نمي تونم

گله مي کنم من از تو از تو که اين همه بي رحمي

هزار بار مردم از عشقت تو که هيچ وقت نميفهمي

گله مي کنم من از تو از توکه اين همه بي رحمي

هزار بار مردم از عشقت تو که هيچ وقت نميفهمي

چشام همزاد اشک و خون دلم همسايه ي آهه

زمونه گرگ و عشق تو شبيه مکر روباهه

شدم چوپان ساده لوح کنار گله احساس

چه رسمي داره اين گله سرچنگال گرگ دعواست

تو اين قدر خواستني هستي که اين گله نمي فهمه

اگه لبخند به لب داري دلت از سنگ و بي رحمه

ببخش خوبم اگه اين عشق حيله ي تورو رو کرد

نفرين به دله ساده که به چنگال تو خو کرد

هرچي عشقه توي دنيا من مي خواستم ماله ما شه

اما تو هيچ وقت نزاشتي بينمون غصه نباشه

فکر مي کردم با يه بوسه با تو هم خونه مي مونم

نمي دونستم نميشه اخه بي تو نمي تونم

گله مي کنم من از تو از تو که اين همه بي رحمي

هزار بار مردم از عشقت تو که هيچ وقت نميفهمي

گله مي کنم من از تو از توکه اين همه بي رحمي

هزار بار مردم از عشقت تو که هيچ وقت نميفهمي

اشکي که تو چشمام حلقه بسته بود نمي ذاشت درست جلوم و ببينم..دستم و اوردم بالا و به چشمام کشيدم که.... نفهميدم چي شد .. براي يه لحظه حواسم

پرت شد و صداي بوق وحشتناک يه کاميون که درست از رو به روم مي اومد باعث شد کنترلم و از دست بدم و بي اراده فرمون و چرخوندم سمت راست

که با کاميون برخورد نکنم و اون با سرعت از کنارم رد شد اما من......

ماشين منحرف شد سمت راست جاده که يه تپه پر از درخت بود و....فقط خودم ومي ديدم که بين زمين وهوا معلقم و بعد از اون سرم با لبه ي پنجره

اصابت کرد و جوشش و گرمي خون رو،روي صورتم حس کردم..

ماشين 2 تا ملق زد تا اينکه ايستاد و در اثر تکوناي شديدش فرمون تو قفسه ي سينه م فرو رفت که درد بدي رو تو سينه م حس کردم و بعد از اون ديگه

هيچي نفهميدم..

فقط لحظه ي اخر ديدم که از کاپوت جلو داره دود بلند ميشه ...

و تو همون حال همه چيز جلوي چشمام سياه شد..

«.. از زبان راوي(سوم شخص) _ پس از خارج شدن دلارام از ويلا..»

آرشام نفس زنان در حالي که رنگش حسابي پريده بود در ويلا رو باز کرد..

امير و مهنازخانم با ديدنش توي اون وضعيت به طرفش دويدند ولي آرشام با لباني کبود و نگاهي خسته از اونها سراغ دلارام و مي گرفت..

امير _ از در پشتي که تو اشپزخونه ست رفت بيرون..آرشام چي شده؟......آرشام..آرشام با تو اَم صبر کن..حالت خوب نيست..

اما آرشام بي توجه به داد و فريادهاي امير از ويلا بيرون رفت..امير پشت سرش بود..

با ديدن دلارام توي ماشين خواست قدم هاش و تندتر برداره ولي نمي تونست..

نفساش نامنظم بود..

صداي تپش هاي بلند قلبش و خيلي واضح مي شنيد..بلند بود..بلندتر از حد معمول..

به اين صدا عادت داشت ولي الان فقط واسه ش مايه ي عذاب بود..

در حالي که دستش رو قلبش مشت شده بود فقط اسم اونو صدا مي زد..هيچ رمقي تو پاهاش حس نمي کرد..

روي صورتش عرق سرد نشسته بود و همچنان به خاطر نگه داشتن همه ي زندگيش مي دويد..

مي خواست دلارامش و با هر دو دستش بگيره و فرياد بزنه که از اين در لعنتي بيرون نرو..

اما انگار با هر قدم خودش و به مرگ نزديکتر مي ديد..و درست زماني اونو حس کرد که دلارام با سرعت زياد از در ويلا بيرون رفت..

بين راه زانو زد..نفسش رفت..همه چيزش..دلارامش..آرامشش..تموم زندگيش از در همين ويلاي لعنتي زد بيرون..

و حالا که نفسش نبود زندگي رو هم نمي خواست..

خسته بود..جوني تو تن نداشت..

تموم اين دويدن ها و استرس و اضطراب ها براش سم بود..

حرفاي دکترش هنوزم توي گوشش زنگ مي زد..

( اقاي تهراني چون خودتون خواستيد رک همه چيزو در خصوص بيماريتون ميگم..متاسفانه شما شانسي براي ادامه ي زندگي نداريد..«چون داريد با

خودتون لج مي کنيد»..مگر اينکه تن به عمل جراحي بديد که اونم ريسکه و شانس موفقيت زير 50 درصد ِ..وضعيت شما خيلي وخيمه و نظر پزشکي من

اينه که هر چه سريعتر اقدام کنيد در غير اينصورت....)

صداي شيون مهنازخانم..صداي پر از بغض ونگاهه اشک الود امير..نصيحت هاي بيتا که به خاطر آرشام يکي از بهترين استادانش رو به عنوان پزشک

معالج به اون معرفي کرده بود..

اما ارشام از دنيا بريده بود..انگيزه اي نداشت..هنوزم دلارامش رو مي خواست..اگه قلبش ضعيف ميزنه اما هنوزم داره مي زنه، فقط به خاطر اينه که..

عشق اونو تو سينه ش حفظ کرده بود..

اما باور داشت که دلارام با اون خوشبخت نميشه..دلارام حق حيات داشت..حق زندگي..زندگي در کنار کسي که سالمه..و در اونصورت مي تونه خوشبختي

عشقش و تضمين کنه..

مي دونست فقط فرهاد ِ که.......

حتي فکر کردن بهشم ازارش مي داد..براي همين نمي تونست خودش و کنترل کنه..تا نگاهه دلارام و روي فرهاد مي ديد ديوونه مي شد..

حس مي کرد يکي با يه چاقوي تيز داره قلب نيمه جونش و تيکه تيکه مي کنه..

ديشب توي کلبه، بعد از سالها همون ارامشي رو که 5 سال ِ داره تو حسرتش مي سوزه رو پيدا کرد..

تو اغوش دلارام....با اون....با همسرش....با کسي که همه ي دنياش بود..با کسي که نفسش به نفس اون بسته بود..

اما امروز دقيقا وقتي دلارام از کلبه زد بيرون، درد شديدي رو تو قفسه ي سينه ش احساس کرد..همون درد هميشگي..

که بهش ياداور شد بايد ازعشقت فاصله بگيري..اين قلب مدت زيادي دووم نمياره پس ناديده ش بگير..نذار اون دختر بيش از اين وابسته ت بشه..5 سال

گذشته و بذار با همون خيال عاشقانه سر کنه..

يه ارشام سالم..ارشامي که تو روياهاش اون و مي بينه..

درست مثل آرشام، که حتي با وجود اينکه 3 سال از عمرش و تو فراموشي به سر برد اما تصوير اون دختر و تو روياهاش مي ديد..

دختري که روي ديوار اتاقش تصوير صورت زيبا و دوست داشتنيش رو نقاشي کرد ..

ديواري که درست رو به روي تختش بود..هر شب با ديدن رخ دلنشين اون دختر به خواب مي رفت و هر صبح با ديدن صورت ارامش بخشش روزش و

شروع مي کرد..

و بعد از 3 سال تونست حافظه ش و به دست بياره..با ديدن خواب هايي آشفته و ..کمک هاي بيتا....

اما....ديگه نه دلارامي توي شمال زندگي مي کرد و نه نشوني ازش داشت..

وقتي امير بهش گفت که دلارام و پيدا کرده بعد از مدت ها لبخند و رو لبان آرشام ديد ..نگاهش برق مي زد..«برق اميد»..

«اما با حرف اخر دکتر اون نگاه خاموش شد..اينکه فرصتي نداره»..

وقتي رفت وسايل سفره ي عقد و گرفت چشمش به اون دو تا قلب قرمز اکليلي افتاد..

نمي خواست اونا رو بخره..حتي قصدشم نداشت اما ....

وقتي دلارام و تو اتاق ديد حس از تنش رفت..لرزي تو وجودش افتاد که قلب بيمارشم همراه جسمش لرزوند..

به اون دوتا قلب عطر ياس زد..همون عطري که يه راز بود بين خودش و دلارام..

شب عقد امير و پري تو حياط با دلي پر از غم نشسته بود و به گل هاي ياس نگاه مي کرد..به گل هايي که صورت زيبا و دلنشين دلارام و توشون مي ديد..

و زماني که صداش و از پشت سر شنيد شوکه شد..انگار فرار ديگه فايده اي نداشت..

سرنوشت هر کار که بخواد با دلاي اونا مي کنه و کسي هم نمي تونه بهش بگه نکن..ما هم ادميم..احساس داريم..ديگه عذابمون نده..بــســـــه..

اما برخلاف اصرارهاي مکرر امير و پري با وجود اينکه همه از اين راز باخبر بودند آرشام خودش و آرتام معرفي کرد..همه رو قسم داد..قسم داد که

سکوت کنند..

تا به اين شکل از دلارام فاصله بگيره..

«اما دلارام هم مثل خودش عاشق بود..اگه اون نمي تونه وجود دلارام و ناديده بگيره دلارامم نمي تونست»..

انگار نداي قلب بر عقلشون چيره شده بود..نه ارشام مي تونست به درستي نقش ارتام رو بازي کنه و نه دلارام قادر بود آرشام رو فراموش کنه..

«همه ي هدف ارشام خوشبختي دلارام بود..فکر مي کرد داره کار درست و انجام ميده»..

لحظه اي به نداشتن دلارام فکر مي کرد وخودش و يک قدم به مرگ نزديک تر مي ديد..

نمي خواست اون حرفا رو بزنه..داشت عذاب مي کشيد.. مي ديد که چطور داره قلب ظريف و شکننده ي دلارام رو با جملات سهمگين و محکمش خرد مي

کنه..

اما بازم سکوت کرد..

وقتي دلارام از کلبه زد بيرون خودشم شکست..حرفاش از روي دلش نبود چرا که با هر کلمه قلب عاشق و خسته ي خودشم به اتيش مي کشيد..

دنبالش رفت..اما وضعيت جسميش بهش اجازه نمي داد که تندتر از دلارام بدوه..

نا نداشت..حالا که ترس و تو دلش حس مي کرد کم کم داشت توانش و از دست مي داد..

اون درد بهش فهموند جاي ترديد نيست..

قصدش اين بود از دلارام جدا بشه و بره يه جاي دور به دور از همه..

جايي که خودش باشه و خودش..

تا وقتي که مرگ و در اغوش بگيره..اغوشي که جاي زندگي بود..زندگي که بهونه ش دلارام بود..

اما حالا مرگ به زندگي حسادت مي کرد..خودش و ارجح مي ديد..به زندگي..و از اين همه نزديکي به ارشام مسرور بود..

مرگي که طعم تلخ و هُرم سردش و حالام داره احساس مي کنه..

سه 3 سال و تو عذاب ِ فراموشي پشت سر گذاشت ولي هميشه يه غم مبهمي رو تو سينه ش حس مي کرد..

درسته..اون فراموش کرده بود اما ....

نه همه چيز رو..

اون همه ي حوادث و از ياد برده بود اما عشقش و نه..

براي همين تصوير دلارام جلوي چشماش بود..

دختري که اسمي ازش نمي دونست، اما با هر بار ديدنش حتي تو رويا اروم مي گرفت..

بارها خواست بره و دنبالش بگرده..با همون ذهن خاموش..

اما مسخره بود..توي اين شهر بزرگ..فقط يه تصوير از چهره ي اون دختر داشت..کجا دنبالش بگرده؟!..

نه ادرسي داشت و نه نشوني ..

فقط صبر مي تونست درمون دردش باشه..

صبر کرد و....حالام اينجاست..

به قول خودش ته خط....خط زندگي..خط سرنوشت..خط خوشبختي که بعد از 5 سال فقط 1 شب متعلق به اون بود..خوشبختي ارشام فقط تو يک شب

خلاصه شد..

اون هم توي کلبه درست وسط جنگل..کلبه ي خاطره ها..خاطره هاي خوش با عشقي که دنياش و ساخت..دنياي تاريک آرشام و به سمت روشنايي سوق

داد..

و حالا....

همه ي اين اتفاقات با صداي بلند ِ ضربان قلبش عجين شده بود و چون فيلمي از پيش چشمان تار و پر شده از اشکش رد مي شد..

اين صدا درد داشت..صدايي که مي گفت از دستش دادي..

مي گفت خودت کردي..با دستاي خودت همه چيزو نابود کردي..اما.... تموم شد..

صدايي که هر لحظه بلندتر مي شد و داد مي زد حالا به خوشبختي رسونديش؟..

آره....خوشبختش کردي..مردونگي کردي درحقش..

دختري رو که يه روزي بهت پناه اورده بود ..دختري که يه عشق پاک و تو قلبش داشت رو از خودت روندي..

سزاي تو چيزي جز مرگ نيست..

مرگ...

دنيا دور سرش مي چرخيد..قرصش تو جيبش بود.. اما هيچ تلاشي واسه برداشتنش نکرد..مي خواست خلاص شه از اين زندگي نکبتي..

امير کنارش رو زانو افتاد .. با التماس آرشام و صدا مي زد .. اما ارشام توي اين دنيا نبود..زماني که صداي امير و فرياد فرهاد و چون همهمه اي تو

سرش حس کرد نفسش بريد..

در حالي که اسم دلارام و زير لب زمزمه مي کرد و مي گفت «منو ببخش» چشماش بسته شد..

امير نگهش داشت اما ارشام....ديگه نفس نمي کشيد..

امير _ آرشام..آرشــــام داداش چشات و باز کن!..آرشام.. خدااااااااا!!..

فرهاد _ آرشام چش شده؟!....و بلندتر رو به امير داد زد: با تو اَم امير......

اما امير بغض داشت..فرهاد بدون معطلي با يک حرکت آرشام و از تو بغل امير بيرون کشيد و رو زمين خوابوند..

نبضش و گرفت..نمي زد..گوشش و رو قلبش گذاشت..هيچ تپشي نداشت..

مات ومبهوت به صورت رنگ پريده و لبان کبود و سرد آرشام نگاه کرد..

پلکاش و از هم باز کرد و مردمک چشماش و نگاه کرد..

در حالي که جيباي ارشام و مي گشت تند و پشت سرهم گفت: ايست قلبي..حتما بايد با خودش قرص نيتروگليسيرين داشته باشه..لعنتي کجـــاست؟..قرص

زير زبونيش کجـ......

قوطي قرص و تو جيبش پيدا کرد..سريع يه دونه بيرون اورد و دهان آرشام و به زور از هم باز کرد..قرص وگذاشت زير زبونش..

هر دو دستش و روي قفسه ي سينه ش گذاشت و ماساژ داد..با هر فشار زير لب زمزمه مي کرد برگرد ..آرشام برگرد..

دهانش و باز کرد..با هر نفس قفسه ي سينه ش و ماساژ مي داد..

صداي جيغ و گريه ي بي بي و مهناز خانم تمرکزش و برهم زد..امير که خودشم حال و روز خوبي نداشت رفت سمتشون تا ارومشون کنه..

براي بار اخر فرهاد عمل دم و بازدم رو انجام داد و محکم با نرمي دست قفسه ي سينه آرشام رو فشار داد..

تن آرشام لرزيد..مثل يه شوک....لبخند کمرنگي رو لباي فرهاد نشست..

امير با صدايي گرفته از بغض گفت: همون موقع که اومدي بالا سرش زنگ زدم به اورژانس..لعنتيا پس چرا پيداشون نميشه؟..

فرهاد نبض آرشام و گرفت..خيلي خيلي کند مي زد..

فرهاد_ نبضش برگشت..بايد هر چه زودتر برسونيمش بيمارستان حالش اصلا خوب نيست..

امير مشت گره کرده ش و تو هوا زد و با حرص گفت:د ِ لامصبا چرا انقد لفتش ميدين؟....

فرهاد با صدايي پر شده از غم گفت: از کي قلبش .........

امير با چشماي نمناک در حالي که نگاش به صورت بي روح آرشام بود گفت: الان 2 سال ِ و خورده اي ميشه..دکترا ميگن اميدي نيست.. من و......

صداي آژير امبولانس رو شنيدند..و بعد از چند لحظه امبولانس وارد ويلا شد..

مامورين امداد سريعا از ماشين پياده شدند و در و باز کردند....فرهاد بهشون موارد لازم و در مورد بيماري و علت بيهوش شدن ارشام و گفت..

اميرو فرهاد همراه آرشام رفتند و مهناز خانم که با گريه بي تابي مي کرد همراه ليلي جون و پري و بي بي با ماشين امير پشت سر امبولانس حرکت

کردند..

امبولانس رو به روي بيمارستان ايستاد و 3 تا پرستار به همراه مردي که لباس پزشکي به تن داشت همراه دوتا برانکارد از در بيمارستان بيرون

اومدند..

دو 2تا از پرستارا به طرف امبولانسي رفتند که قبل از آرشام رسيده بود..فرهاد کنار ايستاده بود تا بقيه کارشون و انجام بدن..

نگاهش به امبولانس کناري افتاد..دختري که صورتش غرق در خون بود و داشتن رو برانکارد مي بردنش ..

و درست همون موقع برانکاردي که آرشام و روش گذاشته بودند رو پشت سرش وارد بيمارستان کردند..

فرهاد با ديدن صورت دختر با شَک پشت سرش رفت..امير کنار برانکارد آرشام بود و فرهاد با فاصله از اون دختر حرکت مي کرد..

با يه شوک ِ بزرگ خودش و به برانکارد رسوند..تو صورت دختر دقيق شد..

خون همه ي صورتش و پوشونده بود اما....

با ترس رو به پرستار گفت: اين خانم.......

پرستار نيم نگاهي به صورت وحشت زده ي فرهاد انداخت و گفت: مي شناسيدش؟!..

فرهاد با صدايي لرزون جواب داد: مي شناسمش!!..

پرستار_ پس همراه ما بيايد..

آرشام و داشتن مي بردن بخش مراقبت هاي قلبي (سي سي يو) و دلارام و مستقيما اتاق عمل..

رو به امير گفت که دلارام تصادف کرده و اوردنش همين بيمارستان..

امير که از همه طرف شوکه مي شد مات و مبهوت مونده بود و نمي دونست چي بگه..

دکتر قصد داخل شدن به اتاق و داشت که فرهاد جلوش و گرفت..

فرهاد_ ببخشيد اقاي دکتر من همراه خانم اميني هستم ..مي خواستم از وضعيت جسمانيشون بدونم..

دکتر که عجله داشت گفت: نگران نباش جوون..توکلت به خدا باشه.......

و وارد اتاق شد..

زمان به کندي مي گذشت..عمل دلارام 2 ساعت به طول انجاميد و دکتر در حالي که عرق ِ روي پيشونيش و پاک مي کرد از اتاق بيرون اومد..

فرهاد با استرس کنارش ايستاد..

فرهاد_ عمل چطور بود دکتر؟..دلارام حالش خوبه؟..

دکتر_ خداروشکر عمل با موفقيت انجام شد..چيز نگران کننده اي نيست فقط ضربه ي بدي به سرش اصابت کرده بود که خداروشکر به موقع انتقالش

دادن بيمارستان..قفسه ي سينه ش هم در اثر اصابت با فرمون ماشين ضربه ديده بود که چيز مهمي نبود ....نگران نباش پسرم خانم اميني حالشون به

زودي بهبود پيدا مي کنه..منتهي بايد صبر کنيم تا بهوش بياد..از نظر جسماني خيلي ضعيف هستند و زير عمل يه بار پاسخ منفي دادن و علائم حياتيشون

کاهش پيدا کرد اما به موقع عمل کرديم..

فرهاد نفس عميق کشيد و سرش و تکون داد: ازتون ممنونم ..

دکتر_ ما وظيفه مون و انجام داديم پسرم..اميدت به خدا باشه..

و با لبخند از کنارش رد شد..نگاهه فرهاد به در اتاق بود که چندتا پرستار برانکاردي که جسم نحيف دلارام و رو خودش داشت و از اتاق عمل بيرون

اوردند..

فرهاد در حالي که نگاهش به صورت رنگ پريده ي دلارام بود از پرستار پرسيد: مي بريدش بخش مراقبت هاي ويژه؟..

پرستار_ بله..تا وقتي بهوش نيومدن اونجا تحت مراقبتن بعد از اون انشاالله منتقل ميشن بخش......شما همسرشون هستيد؟..

و فرهاد بدون لحظه اي مکث جواب داد: برادرشم..

دلارام و بردن تو اتاق و فرهاد وقتي به دکتر گفت که خودشم پزشکه و مي دونه بايد چکار کنه تونست بره تو اتاق ..

اما دلارام با سري باندپيچي شده بيهوش روي تخت خوابيده بود..

پرستار در حالي که داشت دستگاه تنظيم حيات و سرم دلارام رو وصل مي کرد رو به فرهاد گفت: خواهر خوشگلي دارين اقاي دکتر، خدا بهتون ببخشه..

طفلي کلي خون از دست داده بود.. زير عمل........

و نفسش و عميق بيرون داد ........... خدا خيلي دوستش داشته..هواش و بيشتر داشته باشيد..

پرستار از اتاق بيرون رفت..

فرهاد کنار تخت دلارام نشست و نگاهش کرد..

خودش و مقصر مي دونست..اينکه قبل از مسافرت سهل انگاري کرده بود..

کيسه ي هواي ماشين مشکل داشت و براي درست کردنش اقدامي نکرده بود..

انتظار سفر رو نداشت وگرنه قبل از اينها اونو براي تعمير مي برد..

و حالا همه چيز دست به دست هم داد تا اين اتفاق بيافته..

پري که تازه متوجه تصادف دلي شده بود خواست بره پيشش اما فرهاد اجازه نداد و گفت ملاقات ممنوعه..

با گريه نشست رو صندلي..امير سعي داشت ارومش کنه اما پري دلش واسه صميمي ترين دوستش..کسي که نه رسما ولي قلبا حکم خواهرش و داشت

بي تاب بود....

اي کاش ارشام قسمش نداده بود..مي ديد دلارام چطور داره روز به روز آب ميشه ولي بازم سکوت کرد..

خودش و مقصر مي دونست..بايد به دلارام مي گفت اما نگفت..ارزوش خوشبختي خواهرش بود و بين زمين و هوا گير افتاده بود..

يه طرف آرشام با قلبي بيمار که داره روزاي اخرش وسپري مي کنه و از طرفي دلارام با قلبي عاشق که تحت هيچ شرايطي حاضر نيست از آرشام

بگذره..

خودشم نمي دونست کدوم راه درسته و کدوم اشتباه..

مهري خانم سرش وبه ديوار سراميک شده ي بيمارستان تکيه داده بود .. ناله مي کرد و اشک مي ريخت..آرشام پسر واقعيش نبود ولي مثل پسرخودش

دوسش داشت..

ياد گذشته ها افتاد..سرنوشت چه بازي هايي که با اونها نکرد....

بي بي چادرش و کشيده بود تو صورتش و شونه هاي لرزونش نشون مي داد که داره گريه مي کنه .. هر از گاهي اسم خدا رو زير لب صدا مي کرد و دعا

مي خوند..

تسبيحي که يادگار شوهرش بود وهميشه به گردنش مينداخت .. حالا با همون هر دونه رو با صلوات به نيت شفاي جون بچه هاش مي فرستاد..

فرهاد از پنجره ي بخش به آرشام نگاه کرد..پرستارا دستگاه هاي کنترل ضربان قلب،فشار خون،تعداد تنفس رو به بدن آرشام وصل کرده بودند و تنها از

طريق لوله ي اکسيژن قادر به تنفس بود..

فرهاد که اجازه ي ورود داشت رفت تو اتاق و کنار دکتر که داشت وضعيت کنوني بيمار رو تو پرونده ثبت مي کرد ايستاد..

فرهاد_ حالش چطوره اقاي دکتر؟..

دکتر مکث کوتاهي کرد و در حالي که پرونده رو مي بست اون و به پرستار داد و رو به فرهاد گفت: ايشون از بيماري قلبي حادي رنج مي برند..در اثر

فشار عصبي که بهشون وارد شده دچار ايست قلبي شدند..

فرهاد_ وقتي بيهوش شد نبض نداشت اما با ماساژ سينه و تنفس مصنوعي برگشت..

دکتر_ افراد ماهر اينجور مواقع مي دونن بايد چکار کنند، اگه شما نبوديد بي شک جونش و از دست مي داد..

فرهاد_ کي بهوش مياد؟..

دکتر_ هنوز چيزي مشخص نيست..چندتا آزمايش بايد روشون انجام بشه با پزشکشونم مشورت مي کنم تا ببينيم خدا چي مي خواد..در هر صورت بهوشم

بيان اين دردا ادامه داره..

بي بي اروم و قرار نداشت تا دلارام و ببينه..

فرهاد همراه بي بي و پري رفتند سمت اتاق مراقبت هاي ويژه.. ولي فقط از پشت شيشه مي تونستند اونو ببينن..بي بي که با ديدن دلي داغ دلش تاز شده

بود زد زير گريه و در حالي که دستش و به شيشه مي کشيد زير لب گفت: الهي بي بي پيش مرگت بشه مادر..کم تو زندگيت سختي کشيدي دخترکم؟..چرا با

خودت همچين کردي؟..خدايا شفاي بچه هام و ازخودت مي خوام..هر دوشون جوونن همه ي اميدم به خودته..نجاتشون بده..خدايا هيچ کس و گرفتار تخت

بيمارستان نکن..

با گوشه ي چادرش اشکاش و پاک کرد..رو به فرهاد دو تا قرآن کوچيک داد و گفت: پسرم تو که مي توني بري تو اتاق اين دوتا قرآن و بذار زير

بالشتاشون..خير ببيني مادر.......

فرهاد قرآن ها رو از دست بي بي گرفت و بوسيد..يکيشون و گذاشت زير بالشت دلارام و اون يکي رو هم زير بالشت آرشام..

آرشام روز دوم بهوش اومد ولي دلارام هنوز بيهوش بود..دکتر تشخيص داد که در اثر فشار روحي حاد سيستم عصبيش مختل شده و با وجود اينکه علائم

حياتيش نرماله اما جاي نگراني نيست و به زودي بهوش مياد..

روز سوم دلارام هم اروم چشماش و باز کرد..

آرشام احساس تنگي نفس داشت اما با وجود بيماري اين علائم طبيعي بود..

دکتر تاکيد داشت که بايد 2 روز ديگه تو بيمارستان بستري باشه اما آرشام که هميشه حرف، حرف ِ خودش بود قبول نکرد..

دکتر بهش گفته بود بيشتر مراقب باشه اما آرشام ديگه چيزي از زندگي نمي خواست..فقط دلارام و خوشبختي اون..در اون صورت ديگه با اين دنيا کاري

نداشت..

وقتي بهوش اومد خواست فرهاد و ببينه..سرش گيج مي رفت و ناي حرف زدن نداشت..اما اصرار بيش از حدش فرهاد و کشوند تو اتاق..

آرشام_من ادم رکي هستم..بايد بگم که هيچ وقت ازت خوشم نمي اومد..نمي دونم چرا ولي از همون اول حس مي کردم مي توني رقيبم باشي..تو احساسم

اشتباه نکردم تو واقعا رقيبم بودي....شايد هنوزم باشي اما من..مجبورم به خاطر نجات جونم ازت ممنون باشم..ميگم مجبورم چون نمي خواستم نفسم و

برگردوني..

فرهاد_ ولي اين زندگي حق تو ِ ..

آرشام پوزخند زد اما به سرفه افتاد..دستش و روي سينه ش گذاشت و چند بار نفس عميق کشيد..

در حالي که تو حرف زدن مشکل داشت با صداي بم و گرفته اي گفت:وقتي دارم دلارام و براي هميشه از دست ميدم زندگي برام چه معنايي مي تونه داشته

باشه جز هر ثانيه درد کشيدن و حسرت خوردن؟!..

-- اما خودت اينطور خواستي ..اين اخر خط نيست ارشام..دلارام نسبت بهت يه عشق پاک و خالص داره..مطمئنم مي دوني که همچين عشقي توي اين

زمونه کم گير مياد چرا مي خواي ناديده ش بگيري؟..با اين کارت علاوه بر جسم روح اون دخترو هم مي کشي..

- اگه 5 ساله پيش مرگم و باور نکرد اينبار باور مي کنه..فقط از اين قضيه نبايد چيزي بهش بگي..به بقيه گفتم به تو هم ميگم در مقابلش سکوت کن..

انگار که هيچي نمي دوني..فراموشش کن..

-- به نظرت ميشه فراموش کرد؟!..دلارام نمي تونه تو رو فراموش کنه ارشام چرا نمي خواي اينو بفهمي؟..اره..مي دونم قصدت اينه که اونو خوشبخت

ببيني اما دلارام بدون تو نابود ميشه..اون انقدري دوستت داشت که 5 سال و به انتظارت نشست..هيچ چيز نبود که بهش ثابت کنه تو زنده اي فقط قلبش

بهش نهيب مي زد که تو برمي گردي..اون از همه چيزش گذشت حتي از خوشبختيش که تو بهش برگردي اونوقت حرف از جدايي مي زني که حتي امکان

پذيرم نيست؟!..

-فاصله ي بين عشق و نفرت خيلي کمه..الان ازم دلگيره اما اروم اروم عشقش سرد ميشه..با اون حرفايي که اون روز تو کلبه بهش زدم شک ندارم

همينطور ميشه..

-- پس معلومه هنوز دلارام و نشناختي..

آرشام غمگين و گرفته تو چشماي فرهاد خيره شد و گفت: اگه اونو نمي شناختم فکر مي کردي دست به اينکار مي زدم؟..دلارام دختر سرسختيه براي

همين مي خوام کمکم کني..

-- تو چيزي ازم مي خواي که شدني نيست..چطور مي توني از عشقت بگذري اونم فقط به خاطر خودش؟..

- مگه تو هم همين کار و نکردي؟..فقط به خاطر اينکه اون و ناراحت نکني..پس جاي تعجب نداره.......

فرهاد لبخند زد وسرش و تکون داد..

-- نه..اشتباه نکن آرشام من هيچ وقت از دلارام نگذشتم..من حتي وقتي فهميدم اون تو رو دوست داره بازم دنبالش بودم..خارج که بودم فکرم پيشش بود

حتي همه جا رو دنبالش گشتم..پس بدون ازش نگذشتم..اما درست زماني پيداش کردم که بهم گفت شوهر داره..و شوهرش کسي ِ که ادعا مي کنه

همسرش نيست..

شک نکن اگه دلارام مجرد بود با توجه به اينکه تو رو دوست داشت بازم براي به دست اوردنش تلاش مي کردم....من مثل تو نيستم آرشام..عشق تو قوي

تر از منه که حاضري خودت عذاب بکشي ولي عذاب کشيدن معشوقت و نبيني..

اگه دلارام و بهونه ي زندگي و نفس کشيدنت مي دوني شک نکن که دلارام بعد از تو يه لحظه هم اين زندگي و تحمل نمي کنه....مي دونم به خاطر اينکه

من قبول کنم اين حرفا رو مي زني وگرنه تو خيلي بهتر از من دلارام و مي شناسي..از وقتي فهميدم دلارام ازدواج کرده سعي کردم ديدم و نسبت بهش

تغيير بدم..بشم هموني که خودش مي خواست..درسته سخته..شايد گاهي حسم و به ياد بيارم اما ديگه نمي خوام بهش بها بدم....حتي اگه طلاقشم بدي من

باهاش ازدواج نمي کنم..دلارام بعد از تو حاضر نيست حتي به هيچ مرد ديگه اي نگاه کنه چه برسه بخواد از نو زندگيش و بسازه..

و ارومتر، با لحني تاثير گذار گفت: ما ادما با اميد زنده ايم..دلارامم به اميد تو زنده موند..تو هم به اميد اون نفس بکش و سعي کن زندگي کني..اگه همه

ي دنيا گفتن اميدي نيست تو بگو هست..چون تا وقتي بنده ي ......

به بالا اشاره کرد و ادامه داد: اون بالايي هستي همه چيز حله..

آرشام ساکت بود..

فرهاد مکث کرد و گفت: ازت مي خوام خوب فکر کني..به همه چيز..تو با اينکارت دلارام و خوشبخت نمي کني..فقط هردوتون و عذاب ميدي اون ذره ذره

اب ميشه..دلارام به اندازه ي کافي تو زندگيش سختي کشيده..بذار يه کمم تو ارامش زندگي کنه..

- حرف منم همينه که اون تو آرامش باشه..آرامش دلارام پيش من نيست..من با اين قلب مريضم که يه لحظه مي زنه و يه لحظه از کار ميافته چطور مي

تونم به کسي اميد بدم که ...

سکوت کرد..

فرهاد که منظورش و فهميده بود گفت: اگه بخواي مي توني..اگه واقعا دوسش داري سخت نيست..

خواست از اتاق بره بيرون که آرشام گفت: برادرانه؟!..

فرهاد با تعجب برگشت..آرشام با اخم کمرنگي ادامه داد: حست به دلارام و ميگم..برادرانه ست؟!..

فرهاد لبخند زد وجواب داد: شک نکن..

-- ولي هنوزم حس مي کنم رقيبمي..

فرهاد خنديد..

--فکر کنم تا همين چند دقيقه پيش داشتي يه چيز ديگه مي گفتي..........لبخندش کمرنگ شد..با لحن ارومتري گفت: آرشام بهتره نه خودت و گول بزني نه

منو..تو هيچ وقت نمي توني از دلارام بگذري..

رفت سمت در که صداي آرشام و شنيد: مجبورم....ادما از روي اجبار کارايي مي کنن که شايد در توانشون نباشه..

فرهاد لحظه اي مکث کرد و از اتاق بيرون رفت..

يه جورايي به اون حق مي داد..

آرشام عاشق بود و از ديد يه عاشق واقعي به قضايا نگاه مي کرد که غم تو چشماي دلارام و نمي تونست ببينه..

اينکه خشم تو چشماش خونه کنه بهتر از غمي ِ که لحظه لحظه نابودش کنه..

خشم مهر و سرد مي کنه اما..غم اتيش عشقشون و شعله ورتر..

کاراي ارشام و درک مي کرد..آرشام واقعا قلب بزرگي داشت..گذشت کار هر کسي نيست..

مخصوصا از کسي که عاشقانه اون و در حد پرستش مي دوني..

« دلارام »

تو حياط نشسته بودم و بي هدف به گلاي تو باغچه نگاه مي کردم..

دقيقا 4 روزه که از بيمارستان مرخص شدم و برگشتيم تهران..

از اون تصادف لعنتي چيز زيادي يادم نيست فقط دردي که تو سر و قفسه ي سينه م حس کردم ..و بعد هم تمومش فقط تو تاريکي خلاصه مي شد....

وقتي بهوش اومدم سرم به شدت درد مي کرد..با جرياناتي هم که واسه م پيش اومده بود سريع با کوچکترين حرفي از کوره در مي رفتم ..

بيچاره فرهاد اين مدت خيلي هوام و داشت..چندبار خواست باهام حرف بزنه اما من به هر نحوي براش بهونه تراشي مي کردم..

دوست داشتم تنها باشم..به اين تنهايي نيازداشتم..

احساس خلاء مي کردم..احساس يه ادم پوچ و بي ارزش..يه ادم شکست خورده..کسي که همه ي اميدها و ارزوهاش و تو يه شب از دست داده و حالا هم

با تني خسته و ذهني درگير ميشينه يه گوشه و بي هدف به يه نقطه خيره ميشه..

وقتي توي بيمارستان چشمام و باز کردم و حوادث و به ياد اوردم يه لحظه پيش خودم گفتم يعني ميشه تمومش فقط يه خواب بوده باشه؟!..

منتظرش بودم اما اون نيومد..اون بي معرفت..اون نامرد حتي نکرد يه ثانيه بياد پشت پنجره تا ببينه مرده م ..يا هنوز زنده م و دارم نفس مي کشم؟..

يعني تا اين حد واسه ش بي ارزشم؟..

تموم اين مدت داشت بازيم مي داد؟..

همه ش دروغ بود؟..

اون نگاه هاي دلگرم کننده..اون اغوش مهربون که خاص بودنش و با همه ي وجود حس کردم..و اون حرفا که به يقين رسيده بودم آرشام داره از ته دلش

با تموم غروري که داره ميگه منو مي خواد ..

اخه چطور مي تونم باور کنم؟..که آرشام......

اون چطورمي تونه انقدر پست باشه؟..

با اون دخترايي که يه روزي مورد انتقامش قرار مي گرفتن هيچ فرقي نداشتم..منم يه مهره بودم....و حالا يه مهره ي سوخته..

آرشام قلبي تو سينه ش نداشت که بشه به عنوان يه انسان روش حساب کرد..

دستام و بي اراده مشت کردم و در حالي که دندونام و روي هم فشار مي دادم زير لب غريدم: عوضــــي....

با حرص از جام بلند شدم..

با پري حرف نمي زدم، به خاطر سکوتش..به خاطر اينکه تموم مدت مي دونست و چيزي نگفت..

ازش دلگير بودم..از کسي که مورد اعتمادم بود..

اما اون جانب آرشام و گرفت و در برابر من سکوت کرد..

از بي بي هم دلم پر بود اما هر کار کردم ديدم نمي تونم ..اون توي اين مدت خيلي بهم کمک کرد..تنهام نذاشت و درهمه حال هوام و داشت..

مطمئنم به خاطر قسم آرشام سکوت کرده چون مي دونستم تا چه حد رو اين مسائل حساسه..

از بقيه توقعي نداشتم اما از پري بيشتر از اينا انتظار داشتم..

بعد از اينکه بهوش اومدم با فرهاد تماس گرفتن و گفتن يه مورد اورژانسي داره و بايد برگرده تهران..

وقتي مرخص شدم تنها خواسته م اين بود که ديگه نمي خوام اينجا بمونم..از اين سفر فقط يه خاطره ي بد و چرکين تو دلم مونده بود..

به خاطر وضعيتم خواستم 2روز مرخصي بگيرم اما رئيسم قبول نکرد..گفت يا برمي گردم شرکت يا دنبال يه منشي جديد مي گردن..

مجبور بودم يه جوري سرم وگرم کنم و به اصرار بي بي واسه استراحت گوش نکردم و برگشتم سرکارم..

اونجا پري رو مي ديدم و باهاش حرف مي زدم اما خيلي راحت متوجه دلخوريم مي شد و واسه همين مکالماتش و کوتاه مي کرد..

با خشمي که تو وجودم پر بود رفتم تو اتاقم ..

چشمم به دست نوشته هام افتاد..با چند گام بلند خودم و بهشون رسوندم و چند برگش و با حرص از روي ميز برداشتم ..

همين که خواستم از وسط پاره شون کنم دستم تو هوا خشک شد..

چرا مي خوام از حقايق فرار مي کنم؟..با پاره کردن اين چند خط نوشته آروم ميشم؟..نه.. با اينام نمي تونم....

دندونام و روي هم فشار دادم و پرتشون کردم رو ميز..

خودمم افتادم رو صندلي..

به موهام چنگ زدم ..

آرشام..لعنتي تو با من چکار کردي؟..

خدايا اي کاش تو اون تصادف مرده بودم..

چرا الان زنده م؟..

که همه شاهد هر ثانيه زجر کشيدنم باشند؟..

فرهاد_ خب چه خبرا؟..

با لبخند کمرنگي نگاش کردم..

- خبر خاصي نيست..سرت خيلي شلوغه؟..

-- از وقتي برگشتم تهران ديگه وقت نمي کنم سرم و بخارونم..

سکوتم و که ديد گفت: چيزي شده؟..

دسته ي کيفم و تو مشتم فشار دادم..با ترديد گفتم: قضيه ي من وآرشام و که مي دوني؟..

سرش و تکون داد..

--آره خب خودت گفتي..اتفاقي افتاده؟..

پوزخند زدم..

-هنوز نه..

--منظورت چيه؟..

سرم و زير انداختم..نگام به دسته ي کيفم بود که تو مشتم داشت له مي شد..

- من مي خوام......

نفس عميق کشيدم و نگاش کردم........ من مي خوام هر چه زودتر از آرشام جدا شم..

فرهاد با دهاني باز نگام کرد و گفت: چي؟!..

با همون پوزخند نگاش کردم ..

- چرا بايد اسم مردي تو شناسنامه م باشه که تموم مدت با حيله و نيرنگ بازيم داد تا به منافع خودش برسه؟..ازش متنفرم..اون به.........

پريد وسط حرفم و گفت: بس کن دلارام اين چه حرفيه که مي زني؟..

از جام بلند شدم و رفتم جلوي ميزش وايسادم..دستام و به لب ميز گرفتم و با حرص گفتم: ديگه نمي خوام از روي احساس تصميم بگيرم..مي خوام کاري

رو بکنم که درسته ..

-- اما اينکار ِ تو درست نيست دلارام..بهتره با خودشم حرف بزني شايد بخواد که......

- ما هيچ حرفي با هم نداريم..انقدر پست و نامرد بود که حتي به خودش زحمت نداد بياد بيمارستان..درسته..ميگه ديـ........

سکوت کردم و در حالي که صورت فرهاد و از پشت پرده اي از اشک محو و مات مي ديدم گفتم: زندگي من خيلي وقته نابود شده فرهاد..واقعا احمق بودم

که تموم مدت داشتم تو رويا زندگي مي کردم .. همه ش وَهم و خيال بود ..

آرشام از همون اولم تو زندگي من نبود و من باور داشتم که هست..اون انقدر نامرد و سنگدل بود که علاوه بر جسم با روحمم بازي کرد..

بدجور ضربه خوردم فرهاد..الان فقط يه مرده ي متحرکم که به زور تلاش مي کنم نفس بکشم..ديگه نمي خوام زندگيم واز نو بسازم فقط مي خوام ادامه

ش بدم..اما اينبار تنها..

با همون غروري که از وقتي فهميدم دوسش دارم گذاشتمش کنار ولي حالا....

کمي سمتش خم شدم ومحکم گفتم: بهش ثابت مي کنم اوني که شکست خورده من نيستم..ظاهر قضيه شايد اينو نشون بده اما من حقيقت و رو مي

کنم........

برگشتم و خواستم از اتاق برم بيرون که صدام زد..

--صبر کن ..

نگاش کردم که گفت: خيلي حرفا باهات دارم..

- چه حرفايي؟!..

--اينکه تا دير نشده همين الان همه چيز و بدوني بهتره ..تو هم حق داري که............

يکي دو تا تقه به درخورد..چون پشت در بودم کنار ايستادم..

يکي از پرستارا بود، در حالي که تو چشماش ترس و نگراني موج مي زد رو به فرهاد گفت: آقاي دکتر مريض اتاق 109 حالش اصلا خوب نيست..

فرهاد که از روي صندلي بلند شده بود ميزش و دور زد و وسط اتاق ايستاد..

-- باز چي شده؟!..

پرستار_ انقدر تقلا کرد که بخيه هاش باز شد دو تا از پرستارا دستاش و نگه داشتن تکون نخوره کل بيمارستان وگذاشته رو سرش و ميگه مي خواد با

دکتر حرف بزنه.. تو رو خدا زودتر بيايد ببينيد چي ميگه..

همراه فرهاد از اتاق رفتم بيرون همونطور که با عجله مي رفت سمت بخش رو به من گفت: تو حياط باش کارم که تموم شد ميام..

سرم و تکون دادم و رفتم تو حياط..روي يکي از صندليا نشستم ..

حسابي تو فکر بودم....به اينکه فرهاد در مورد چي مي خواد باهام حرف بزنه؟!..

نمي دونم چقدر گذشته بود که با شنيدن يه صدا و يه اسم آشنا سرم و بلند کردم..

و دقيقا همون موقع که نگام بهشون افتاد باهاش چشم تو چشم شدم..

مات و مبهوت سرجاش ايستاد و من..بي حرکت فقط نگاش مي کردم..

و درست زماني که بيتا رو کنارش ديدم اخمي ناخواسته نشست رو پيشونيم..

آرشام اروم و مثل هميشه با ظاهري محکم و جدي به طرفم اومد و بيتا هم که حالا متوجه من شده بود با لبخند پشت سرش اومد..

از جام تکون نخوردم..فقط سعي داشتم نگاهه عصيانگرم و جوري تو چشماش بندازم که پي به نفرت درونيم ببره..

رو به روم ايستاد و با همون اخمي که مهمون هميشگي صورتش بود گفت:اينجا چکار مي کني؟..

پوزخند زدم و يه نگاهه سرسري به قد و هيکل خوش فرمش انداختم..شلوار جين ابي نفتي که با کت اسپرتش ست بود و بلوز جذب ابي تيره ..

- جالبه..فکر مي کنم اين منم که بايد ازتون بپرسم اينجا چکار مي کنيد؟!..خب شايد ندونيد که اين بيمارستان محل کار فرهاد ِ ..پس اومدن من به اينجا

همچينم بي دليل نيست......

نگاهش چقدر عميق بود..

معذب نبودم..به هيچ وجه....

اما....

ديگه خواهان اين نگاه هم نبودم..چشمايي که يه روزي همه ي دنيام بود و حالا....

صداي بيتا باعث شد نگام و از آرشام بگيرم..مثل همون سري که تو شمال ديده بودمش خنده رو بود..

بيتا_ راستش من واسه يه کاري مجبور شدم بيام تهران ديشب همراه مامي رسيديم خونه ي خاله مهناز..صبح آرشام لطف کرد منو رسوند بيمارستان تا

کارام و انجام بدم....

و با مهربوني که ذاتي بودنش کامل حس مي شد نگاش کرد و گفت: اصرار کردم برگرده خونه اما قبول نکرد و......

و جمله اي که آرشام با خونسردي تمام به زبون اورد ..

انگار که همون موقع يکي يه سطل اب سرد رو سرم خالي کرد..

وجودم يخ بست....

آرشام _ خودمم اين اطراف کار داشتم....و در حالي که تو چشمام زل زده بود ادامه داد: کاراي داداگاه و دارم انجام ميدم فکر کنم همين روزا احضاريه

ش و واسه ت بفرستن........

نمي دونم..شايد رنگم پريده بود که بيتا با نگراني نگام مي کرد..

خواستم اروم باشم..

به نگاهه معمولي و لحن خونسردش توجه نکنم ولي نتونستم؟!..

دست خودم نبود..مي خواستم بي تفاوت باشم اما سخت بود..

اينکه تا چند روز پيش با جون و دل دوسش داشتم.. و حالا بايد نقش ادمي رو بازي کنم که قلب سرد و بي روحش پر شده از نفرت..

نفرت از ....شوهرم....

کسي که هيچ وقت حاضر نشدم شناسنامه ش و باطل کنم حتي وقتي گفتن اون مرده بازم اينکارو نکردم....

چقدر اين حس عذاب اوره..

با اينکه از آرشام انتظارمي رفت اينو بگه اما بازم تاب و تحملش و نداشتم..

رو به بيتا اروم ولي جدي گفت: بهتره ديگه بريم.......

بيتا که نگاهش رو من بود سرش و تکون داد و پشت سر آرشام راه افتاد..

از اونجا که دور شدن کيفم وانداختم رو شونه م..با سرعت از در بيمارستان زدم بيرون ..دستم و واسه اولين تاکسي بلند کردم و سوار شدم..

ديگه مجالي نبود که جلوي اشکام و بگيرم..سرم وچسبونده بودم به شيشه ي ماشين و دونه دونه اشکام صورتم و خيس مي کرد..

ازت متنفــرم آرشام..ازت متنفرم لعنتــي..تويي که همه چيزم و ازم گرفتي..

صداي زنگ گوشيم بلند شد..فرهاد بود..

-- الو دلارام کجا رفتي تو دختر؟!..

بغضم و قورت دادم و گفتم: بي بي زنگ زد دارم ميرم خونه..

--تو اولين فرصت بهت سر مي زنم..

-باشه..کاري نداري؟تو ماشينم صدات قطع و وصل ميشه..

-- نه فقط مراقب خودت باش..خداحافظ..

-باشه ..خدانگهدار..

با دستمال اشکام و پاک کردم..

مجبور شدم به فرهاد دروغ بگم..ياد حرفاي آرشام افتادم..

پس جدي جدي داره طلاقم ميده!!..

منم که همين و مي خواستم..براي همين رفتم پيش فرهاد تا تصميمم و باهاش درميون بذارم....

صدايي تو سرم پيچيد که بلند داد مي زد تو اينو نمي خواستي .

اره..شايد نمي خواستم ..شايد هنوزم نمي خوام..

قلبم هنوزم داره تند مي زنه..وقتي ديدمش ضربانش و بلندتر از قبل حس کردم..

يعني هنوزم.....

نه..ديگه نه..

تمومش کن دلارام ديگه احمق نباش..به خودت بيا و ببين که داره باهات چکار مي کنه..تو چشمات زل مي زنه و ميگه به همين زودي احضاريه ش به

دستت مي رسه!!..

اي کاش لااقل اونقدري حاليش مي شد که بفهمه چقدر عشقم نسبت بهش پاک بود..

به حرمت همون عشق اينکارا رو باهام نمي کرد..

آرشام واقعا خودخواه بود..

خوادخواه..مغـــرور..

و سنگدل.....

تازه شام خورده بوديم و داشتيم سفره رو جمع مي کرديم که صداي در بلند شد..

بي بي خواست بلند شه که گفتم من باز مي کنم..

پري بود با يه ظرف آش رشته تو دستش..

پري_ ببينيد براتون چي اوردم..مامان يه اشي پخته که انگشتاتونم باهاش مي خوريد..

ظرف و گذاشت جلو بي بي و گفت: بفرما بي بي ..

بي بي -قربون دستت مادر چرا زحمت کشيدي؟..

پري_ زحمتي نداشت بي بي راستي شام چي داشتيد؟..

بي بي_لوبيا پلو .. بشين برات بيارم دخترم..

پري- دست و پنجه ت طلا بي بي ..

بي بي با لبخند رفت تو اشپزخونه..سرسنگين نشستم و سفره رو دوباره پهن کردم..

سنگيني نگاهه پري روم بود و من بي تفاوت بودم ..

بي بي بشقاب لوبيا پلو رو گذاشت جلو پري اونم با اشتها شروع کرد ..و ظرف ِ چند دقيقه بشقاب و برق انداخت..

پري- عالي بود بي بي دستت درد نکنه به عمرم لوبيا پلو به اين خوشمزگي نخورده بودم..

بي بي که از تعريفاي پري خوشحال شده بود گفت: نوش جونت مادر گوشت بشه به تنت..زياد پختم يه ظرفم واسه مادرت ببر..

از کنارشون بلند شدم و رفتم تو اتاقم..

منتظر بودم پري بره که برم کمک بي بي ظرفا رو بشورم..

مي دونستم اومدنش اينجا بي دليل نيست..حدسمم درست بود.. پاشد اومد تو اتاق..

با شيطنت خنديد و گفت: از دست من فرار مي کني؟!..

حتي يه لبخند خشک و خالي هم تحويلش ندادم..

سکوتم و که ديد درو بست و اومد کنارم رو تخت نشست..

اروم گفت: دلي بگم غلط کردم..شکر خوردم..خريت کردم..منو ببخش..بي خيال اين سکوت چند روزه ت ميشي؟..

نگاش کردم..

-احساس پشيموني مي کني؟..

-- به خدا خيلي..

- ديره..

-- مي دونم اما تو ببخش..باور کن همه ش به خاطر خودت بود..

- به خاطر خودم؟!..پري تو چشمام زل بزن وبگو کجاي اين سکوت به نفع من تموم شد؟..جز اينکه ........

نفسم و با حرص بيرون دادم و روم و ازش برگردوندم..

-- به ارواح خاک بابام که واسه م عزيز ِ هيچ قصدي جز کمک نداشتم..آرشام به همه مون گفت سکوت کنيم و هرکدوممون و به يکي از عزيزانمون قسم

داد تا مطمئن بشه چيزي بهت نميگيم..

خنديدم..خنده اي از سر عصبانيت..

- خيلي جالبه..اون لعنتي انقدر پست ِ که هر کار بخواد مي کنه و واسه راحتي کارش ديگران و محض سکوت قسم ميده..قسم به خاطر چي؟..بالاخره بايد

يه چيزي باشه که بخواد پنهونش کنه يا نه؟..من اگه مي فهميدم اون آرشام ِ چه اتفاقي ميافتاد؟..هان..تو بگو پري.........

سرش و انداخت پايين..اشک صورتش و پوشونده بود..لبش و گزيد..

دستم و گذاشتم رو شونه ش..سرش و بلند کرد و با هق هق نگام کرد..

-پري؟!..ديوونه واسه چي گريه مي کني؟!..

--دلارام من و ببخش..

فقط نگاش کردم..

محکم بغلم کرد..با هق هق گفت: دلارام تو رو خدا بگو من و مي بخشي..آرشام بيشتر به من و بي بي حساسيت نشون مي داد چون مي دونست ممکنه يه

کدوم از ما جلوت لب باز کنيم و حقيقت و بگيم..

- کدوم حقيقت؟!..اينکه اون آرشام ِ نه آرتام؟!..

با گريه از تو بغلم اومد بيرون و دستام و گرفت..ملتمسانه تو چشمام نگاه کرد و گفت: هيچ کس جز خودش نمي تونه بهت بگه..دلي خودت و بذار جاي

من..اگه يکي بياد و به خاک پدرت قسمت بده که لب از لب باز نکني چکار مي کني؟..حاضر ميشي قسمت و بشکني؟..دلي از ما توقع نداشته باش به خدا

خيلي سخته نه راه پس داريم نه راه پيش..تو رو قرآن انقدر زود تصميم نگير برو باهاش حرف بزن..

- تو چي داري ميگي پري؟!..مگه قضيه چيه؟!..داري منو مي ترسوني..

-- اينا رو بهت گفتم تا بتوني حالم و درک کني..از يه طرف عزيزترين دوستم و از يه طرف ديگه قسمي که خوردم..از بي بي َ م توقع نداشته باش..اون بنده

خدا از همه ي ما بيشتر دلسوزت ِ ولي خودتم مي دوني تا چه حد معتقده..امروز با گريه به مامان گفته بود دلارام تو خونه خيلي کم باهام حرف مي زنه،

ديگه پيشم درد و دل نمي کنه انگار بهم بي اعتماد شده..

با خشم دستش و پس زدم و بلند شدم..

- اره بي اعتمادم..الان به همه تون همين حس و دارم..يه چيزي رو مي دونيد و داريد ازم پنهونش مي کنيد..واسه اينکه ساکت بمونيد مي گيد قسم

خورديد..خيلي خب قبول نمي خوايد قسماتون و بشکنيد اما معلومه که حال و روز منم واسه هيچ کدومتون اهميت نداره..

--دلارام خودتم خوب مي دوني که اين حرفت حقيقت نداره..به خاطر همين ميگم برو با خودش حرف بزن..

داد زدم: برم با کي حرف بزنم؟..با اون بي معرفتي که امروز تو چشمام زل زد وگفت مي خواد طلاقم بده؟..

مات نگام کرد..

--چي؟!..آرشام اينو گفت؟!..

پوزخند تلخي نشست رو لبام..

-همين ادمي که ميگي برم باهاش حرف بزنم تا ببينم دردش چيه و چرا داره باهام اينکارا رو مي کنه رسما داره طلاقم ميده..از همون اولم قصدش بازي

دادن من بود که موفقم شد..مگه راهي َ م واسه حرف زدن باقي گذاشتــه؟!..

بلند شد و اومد طرفم..

--دلي تو مي توني جلوش و بگيري..اگه هنوزم دوسش داري نذار کاري کنه که بعد هردوتون از انجامش پشيمون بشيد..اون الان نمي فهمه که داره چکار

مي کنه فکر مي کنه راه درست همينه..

- اتفاقا راه درست همينه..ما بايد از هم جدا بشيم..

دستام و گرفت وتکونم داد..

--دلي هيچ مي فهمي چي ميگي؟!..

رفتم عقب..

- من تصميمم و گرفتم..ديگه نمي خوام بيشتر از اين جلوش خار و کوچيک بشم..ديگه نميذارم غرورم و له کنه..اون قلبم و با بي رحمي شکست و وايساد

تا صداي شکسته شدنش و بشنوه.. اونوقت توقع داري برم بهش چي بگم؟!....

دستش و گرفتم و جدي و محکم گفتم: پري اگه مي خواي ببخشمت بايد ديگه اسم اون لعنتي رو جلوي من نياري..بايد واقعا مثل يه خواهر کنارم باشي..من

مي خوام غرور از دست رفته م و برگردونم ..مي خوام فراموش کنم..کسي رو که يه روزي مي گفتم عاشقشم ومي خوام واسه هميشه از قلبم بيرون

کنم..

-- گوش کن دلارام....

-يا قبول کن..يا ديگه اسمم نيار......

-- ولي......

- فقط جوابم و بده..

سکوت کرد..معلوم بود دو دل ِ ..بالاخره لباي لرزونش و از هم باز کرد و گفت: باشه..

لبخند زدم..

--دلي مي خواي چکار کني؟!..

- اولين قدم و بر مي دارم..

--چي؟!..

-از آرشام جدا ميشم..

نگاهي اجمالي به کاغذ توي دستم انداختم..مچاله ش کردم..واسه دهمين بار سطل اشغال کنار ميزم و هدف گرفتم و پرت کردم سمتش..

صداي زوزه ي باد نگاهم و کشيد سمت پنجره..امشب چه باد بدي مياد..

کنار پنجره ايستادم..درختاي تو باغ در اثر وزش شديد باد تکون مي خوردن .. اسمون رعد و برق مي زد..

ياد فيلماي ترسناک افتادم..بيرون حسابي تاريک بود..

نفس عميق کشيدم..خواستم برگردم که دستي دور کمرم حلقه شد..با ترس خواستم جيغ بزنم که همون فرد ناشناس اون يکي دستشم اورد بالا و گذاشت رو

دهنم..

چشمام داشت از حدقه مي زد بيرون که صداش و شنيدم..

و پيچيدن صداش توي گوشم مساوي شد با ارامشي که کل وجودم و در بر گرفت..

يه حس متفاوت..

-- از خيلي وقت پيش زير پنجره ي اتاقت ايستادم تا بتونم يه لحظه صورت نازت و ببينم..ولي ازم دريغش کردي..

تقلا کردم.....

--هيسسسسس..بمون دلارام..جات همينجاست، تو اغوش من..مي خوام نزديکت باشم..

دستش و از روي دهنم برداشت..از زور هيجان به نفس نفس افتاده بودم..برم گردوند..ولي هنوز دست راستش دور کمرم حلقه بود..

تو صورتم لبخند زد..پر از مهربوني..

دست راستم و گرفت و گذاشت روي قلبش..

اول متوجه نشدم ولي تو چشماش که خيره شدم با تعجب نگاش کردم..دستم و محکم روي سينه ش فشار دادم..ضربان نداشت..

تنم سرد شد..

ترس و وحشت..

وجودم از اين همه سرما مي لرزيد..

محکم بغلم کرد..زير گوشم با صداي لرزوني زمزمه کرد:عشقم و باور کن دلارام......

مکث کرد ..بغض داشت..و به خاطر همون بغض بود که صداش مي لرزيد......به لباسش چنگ زدم..لال شده بودم.......

--مرگمم باور کن....

و اين قسمت از حرفش مساوي شد با صداي رعد و برقي که جسمم و تو اغوش آرشام لرزوند..

با شنيدن اين حرف وحشت زده جيغ کشيدم..بي وقفه با تموم وجود داد مي زدم.....

بي بي _ دلارام..دلارام دخترم..عزيزدل ِ بي بي چشات و باز کن......

در حالي که همراه با جيغ اسمش و صدا مي زدم با ترس چشمام و باز کردم..هراسون اطرافم و نگاه کردم و تو جام نشستم..

هيچ کس جز بي بي کنارم نبود..

يه لحظه شوکه شدم و مثل ديوونه ها از رو تخت بلند شدم و دويدم سمت پنجره..

با همون حالم که تنم خيس از عرق بود پنجره رو باز کردم..هيچ بادي نمي اومد..همه جا تاريک بود..

زير پنجره رو نگاه کردم..هيچ کس اونجا نبود..و با صداي بي بي انگار که به خودم اومده باشم پاهام سست شد و افتادم رو زمين..

سرم و گرفتم تو دستام و صداي هق هقم سکوت اتاق و برهم زد..

بي بي اومد کنارم و بغلم کرد..خودشم گريه مي کرد..

بي بي _ دخترکم چرا بي تابي مي کني؟..اروم باش عزيزم خواب بد ديدي..

زير لب يکي از سوره ها رو زمزمه کرد و فوت کرد تو صورتم..

سرم و گذاشتم رو سينه ش و با گريه گفتم: بي بي دارم مي ميرم..

--خدا نکنه مادر.. اين حرف و نزن.....

سرم و نوازش کرد و رو موهام و بوسيد..

-بي بي..آرشام و تو خواب ديدم..

مکث کرد و گفت:ايشاالله که خيره......

با هق هق گفتم: مي ترسم..بي بي آرشام داشت باهام حرف مي زد..مي گفت عاشقمه..دستم و گرفت گذاشت رو قلبش اما..اما قلبش....ضجه زدم:بي بي

قلبش نمي زد..هيچ ضرباني نداشت..

نفسم بالا نمي اومد.....بي بي پشتم و ماساژ داد..از جاش بلند شد و چند لحظه بعد با يه ليوان اب کنارم نشست..يه انگشتر طلا توش انداخته بود و با قاشق

همش مي زد..

--بيا دخترم يه کم از اين اب بخور..ترسيدي مادر رنگ به رو نداري..بخور دخترم..

ليوان و داد دستم و با عطش اب و تا ته سر کشيدم..

دستام و تو دست گرفت..همونطور که نوازشم مي کرد گفت: طاقت ندارم هر روز شاهد عذاب کشيدنت باشم..تو برام خيلي عزيزي..الان اروم بگير

بخواب..سعي کن به چيزي فکر نکني تا فرداصبح..فردا که تعطيله اول وقت زنگ بزن به فرهاد و بگو بياد اينجا..

با پشت دست اشکام و پاک کرد ..

- واسه چي بي بي؟!..فرهاد کلي کار داره........

--تو بهش زنگ بزني مياد حتي اگه کارم داشته باشه خودش و مي رسونه..دخترم از فرهاد بپرس اون همه چيزو مي دونه..

-چي رو بپرسم بي بي؟!..

--در مورد آرشام..

با تعجب نگاش کردم..دستم و گرفت و بلندم کرد..

-بيا بگير دراز بکش..فردا زنگ بزن بياد پيشت وقتي ازش بپرسي همه چيز و بهت ميگه..

نشستم رو تخت..هنوزم بهت زده نگاش مي کردم..

تا خيالش از جانبم راحت نشد از اتاق بيرون نرفت..

رو تخت دراز کشيده بودم ولي نگام به سقف بود..هر چي فکر مي کردم تا بفهمم منظور بي بي چي بود که فرهاد همه چيز و مي دونه به نتيجه اي

نرسيدم..

بعد از شنيدن حرفاي پري و ترديدي که تو نگاش ديدم کنجکاو شدم ته و توي قضيه رو در بيارم اما جوري که کسي پي به اشتياقم نبره..

ديگه نمي تونستم غرورم و ناديده بگيرم..

به خوابم فکر کردم..هنوزم که يادش ميافتم تنم مي لرزه..

مادر خدابيامرزم هميشه مي گفت خواب هميشه يه نشونه ست..گاهي اوقات تعبيرش يه چيز ديگه ست اما اون خواب مي تونه واسه ت يه هشدار باشه..

و حالا....

يعني خوابي که امشب ديدم، واقعا مي تونه يه هشدار باشه؟!..

با شنيدن زنگ در مطمئن بودم فرهاد ِ ..ايفون و جواب دادم خودش بود..

بي بي خونه نبود..از نيم ساعت پيش رفته بود پيش ليلي جون ..

در و باز کردم .. فرهاد لبخند به لب پشت در ايستاده بود..مثل هميشه خوش تيپ و اتو کشيده..

با لبخند جواب سلامش و دادم و اومد تو..

با دست به پذيرايي اشاره کردم ..خواستم برم تو اشپزخونه که گفت: دلارام چيزي نيار زود بايد برم..

سرم و تکون دادم و رو به روش نشستم..

نمي دونستم بايد از کجا شروع کنم..

همون موقع صداي زنگ در بلند شد..با تعجب بلند شدم و جواب دادم..

-بله؟!..

-- سلام..دلارام جون شمايي؟..

-بله خودم هستم شما؟!..

--من بيتام عزيزم..به جا اورديد؟..دخترخاله ي امير....

با تعجب برگشتم وبه فرهاد نگاه کردم..

تو گوشي گفتم: بله بفرماييد تو..ادرس و......

--بلدم عزيزم..پري قبلا نشونم داده.......

دکمه ي ايفون و فشار دادم..

فرهاد_ بيتا خانم بود؟..

-اره تو از کجا فهميدي؟!..

-- من ازش خواستم بياد اينجا..

-اخه چرا؟!..

-- صبر کن بياد مي فهمي..

با تعجب نگاشون مي کردم اما ظاهرم اينو نشون نمي داد..رفتارم کاملا جدي و سرد بود..و اونم فقط به خاطر بيتا که ناخواسته دل خوشي ازش نداشتم..

يه جور احساس حسادت....يه حسادت زنانه که داشت اذيتم مي کرد....

فرهاد تک سرفه اي کرد و رو به من گفت: بي بي قبل از تو زنگ زد و همه چيزو برام تعريف کرد..اما به خاطر اثبات چيزايي که قراره بهت بگم........به

بيتا اشاره کرد و ادامه داد:خانم دکتر دانش هم بايد با من مي اومدن.......

گيج و منگ نگاش کردم ..

- به خدا نمي فهمم داري چي ميگي فرهاد..يه کم واضح تر حرف بزن..

بيتا_ دلارام جون من برات توضيح ميدم..فقط ازت مي خوام ارامش خودت و حفظ کني..

- مگه چي شده؟!..

بيتا_ چيزي نشده عزيزم فقط اروم باش..

- به خدا دارم سکته مي کنم شماها چرا اينجوري حرف مي زنيد؟..گيجم کرديد يه کدومتون يه چيزي بگه......

فرهاد_ خيلي خب باشه..اروم باش، من شروع مي کنم....

سکوت کرد و نيم نگاهي به بيتا که با نگراني منو نگاه مي کرد انداخت..

رو به من با لحني که مردد بود گفت: من کم و بيش در جريان اتفاقاتي که بين تو و ارشام افتاده قرار گرفتم..هم از خودت يه چيزايي شنيدم هم از..آرشام..

-آرشام؟!..اون چي بهت گفته؟!..

فرهاد_ صبر کن بهت ميگم..من خودمم مدت زيادي نيست که همه چيز و مي دونم....اون روز که از ويلا زدي بيرون و يادته؟..

-خب؟!..

-- همون موقع که با سرعت ويلا رو ترک کردي آرشام پشت سرت بود..دنبال يه راهي بودم بيام دنبالت که همون موقع ديدم آرشام رو زمين زانو زد..

آرشام رنگش پريده بود و به سختي نفس مي کشيد..وقتي بالا سرش رسيدم که افتاد رو زمين و در حالي که دستش رو قلبش بود از حرکت ايستاد..نبضش

و گرفتم نمي زد..مشکلش ايست قلبي بود..مجبور شدم بهش تنفس مصنوعي بدم و با ماساژ قفسه ي سينه و قرص زير زبوني(نيتروگليسيرين) تونستم

برش گردونم..ولي هنوز بيهوش بود.....

-چي؟!..آ..آر..

فرهاد_ دلارام خواهش مي کنم اروم باش..اگه مي خواي ادامه ش و بگم بايد ارامشت و حفظ کني..مي دونم شنيدن اين حرفا سخته اما بايد همه چيز و

بدوني..

بيتا اومد کنارم نشست و دستاي سردم و تو دستش گرفت..هرکار کردم دهنم و باز کنم و يه چيزي بگم نتونستم..

عين ادماي لال فقط نگاشون مي کردم..

فرهاد_ آرشام و رسونديم بيمارستان..تو رو هم با امبولانس اورده بودن به همون بيمارستان.. من بالا سرت بودم .. آرشام 2 روز طول کشيد تا بهوش

بياد اما تو دقيقا روز سوم هوش اومدي..به خاطر اينکه دوباره دچار شوک نشه مجبور شديم سکوت کنيم و از تصادف تو چيزي بهش نگيم..هرگونه

اضطراب و استرس واسه ش سم بود..

فرهاد سکوت کرد و به بيتا نگاه کرد..

بيتا در حالي که دستام و توي دستش داشت اروم گفت: آرشام دقيقا 2 سال و نيمه که داره از اين بيماري رنج مي بره..6 ماه اولش دچار درداي خفيفي تو

ناحيه ي قفسه ي سينه ش مي شد ولي بي توجه بود..

يه شب که خونه ي ما دعوت بودن ديدم زياد حالش خوب نيست و همه ش دست چپش و ماساژ مي داد..ازش که پرسيدم گفت چيزي نيست يه گرفتگي ساده

ست..

اما به حالتاش مشکوک شده بودم مخصوصا وقتي سر ميز شام يهو بلند شد و رفت تو حياط..دنبالش که رفتم ديدم دستش و گذاشته رو قلبش و پشت سر

هم نفس عميق مي کشه..

آرشام بيش از حد سيگار مي کشيد..سيگار واسه افرادي که دچار بيماري قلبي هستند بزرگترين تهديد محسوب ميشه....

با اصرار من و خاله راضي شد بياد بيمارستان و ازمايش بده..از طريق نوار قلب ، سي تي اسکن ، اکو کارديوگرافي و چند تا ازمايش ديگه متوجه

بيماريش شديم..

به کمک يکي از استادام تو يکي از بهترين بيمارستانا بستري شد..ولي واقعا وضعيتش حاد بود..

نتيجه ي اخرين ازمايش همه مون و داغون کرد.. متوجه شديم حالش وخيم تر از اين حرفاست و استادم معتقد بود تا وقتي آرشام نخواد سيگارش و ترک

کنه اين بيماري خطرناک تر ميشه..گفت با جراحي شانس موفقيت زير 50% ِ اما ريسکش خيلي بالاست..

ولي ارشام واقعا مغرور و يه دنده ست..هنوز که هنوزه به حرف هيچ کس گوش نمي کنه..«درسته که به تازگي ميگه سيگار و ترک کرده اما بازم

استرس و ناراحتي واسه ش خوب نيست»..

الان 2 سالي ميشه که حافظه ش و به دست اورده ولي 2 سال و نيمه که اين بيماري دست از سرش برنداشته..

وضعيتش زماني وخيم شد که حافظه ش و به دست اورد..وقتي اومد شمال و همسايه ها گفتن از اونجا رفتي نبودي که ببيني چه حالي شد..

نه با کسي حرف مي زد و نه حتي چيزي مي خورد ديگه حتي به داروهاشم لب نمي زد..

وقتي اصرار ما رو ديد يه روز با عصبانيت هر چي دارو تو اتاقش داشت از پنجره پرت کرد پايين و گفت ديگه حتي نمي خواد نفس بکشه..

مي رفت تو اتاقش و بيرونم نمي اومد..گيتار زدن و از امير ياد گرفته بود و هميشه «آهنگ کعبه ي احساس» و با يه احساس خاصي مي زد و مي

خوند..فقط هم تو تنهايياش..

خيلي دنبالت گشت اما پيدات نکرد..هر بار به در بسته مي خورد و اين واسه حالش اصلا خوب نبود..

به امير گفته بود حالا که ديگه دلارام و ندارم اين زندگي رو هم نمي خوام..گفته بود با ديدن جاي خاليش تو زندگيم هر روز دارم عذاب مي کشم ..

تنها خواسته ش اين بود که قبل از مرگش فقط براي يکبارم که شده تو رو ببينه..اينو هميشه مي گفت..

و بالاخره دست تقدير شما رو سر راه هم قرار ميده..که خاله م مهناز دوست ديرينه ي ليلي جون باشه و امير و پري همديگه رو ببينن و از هم خوششون

بياد..

ارشام تونست پيدات کنه..اما با وجود بيماريش که حالا به خاطر استفاده ي بيش از حد از سيگار و عدم مصرف دارو خودش و اخر خط مي ديد..

فقط از قرص نيتروگليسيرين استفاده مي کرد وگاهي اوقات با التماس و خواهش چند قلم از داروهاش و مصرف مي کرد..

با خودش لج کرده بود..ديگه زندگيش واسه ش هيچ اهميتي نداشت..

و «درست زماني اهميت پيدا کرد که تو رو ديد..ولي ديگه دير شده بود»..

مي گفت حالا که ارزوم براورده شده چيزي جز خوشبختي دلارام واسه م مهم نيست..وقتي اون شب ته باغ از حال رفتي همه رو قسم داد که چيزي بهت

نگن..

بيشترم رو بي بي و پري حساسيت نشون مي داد..من قسم نخوردم چون به اين قضايا کاري نداشتم..وقتي اون شب کنار ساحل همون اهنگ هميشگي رو

واسه ت خوند تعجب کردم..چون اصلا انتظارش و نداشتم به حرفم گوش کنه و بخونه..

آرشام هيچ وقت تو جمع اين اهنگ و نمي خوند..منم وقتايي که مي اومدم خونه شون و کنجکاو مي شدم مي رفتم پشت در اتاقش و به صداش گوش مي

دادم....فهميدم به خاطر حضور تو،توي جمع حاضر شده بخونه..

عشق و تو نگاهه هردوتون مي ديدم ..اما آرشام در برابر اين عشق سرسختي نشون مي داد فقط براي اينکه تو متوجه بيماريش نشي..

با اين حال هيچ جوري هم حاضر نبود تو رو از دست بده..

خاله مي گفت هر شب ميره تو حياط و تا سپيده ي صبح فقط راه ميره و فکر مي کنه....

ديروز وقتي بهت گفت داره کاراي دادگاه و واسه طلاق انجام ميده تمومش دروغ بود..

دلارام آرشام هنوز يه قدمم واسه طلاقتون بر نداشته..

وقتي برگشتيم ازش پرسيدم که چرا اينکارو با اينده تون مي کنه ؟!..گفت دلارام نمي تونه با من اينده اي داشته باشه..

باور مي کني وقتي از بيمارستان اومدي بيرون و سوار تاکسي شدي تا وقتي که رسيدي خونه پشت سرت اومد؟!..و تا با چشماي خودش نديد که رفتي تو،

از اونجا تکون نخورد..

من همه ي اين کاراش و مي ديدم و بهش مي گفتم درست نيست..مي گفتم تو هم دوستش داري و اون داره با اينکاراش تو رو بيشتر اذيت مي کنه تا اينکه

بخواد به خاطرت از خودش وعشقش بگذره..

اما اون بازم حرف خودش و مي زد..

دستم و که مي لرزيد تو دستاش فشار داد..

بيتا_دلارام آرشام و تنها نذار..اون داره با زندگي هردوتون بازي مي کنه..آرشام اگه هر چه زودتر به خودش نياد از بين ميره..دلارام ارشام فرصت زيادي

نداره .. فقط تو ميتوني کمکش کني..ازت خواهش مي کنم تا دير نشده راضيش کن..اون بايد هر چه سريعتر معالجه بشه..من مطمئنم يه راه اميدي هست..

از جام بلند شدم..رفتم تو اتاقم..بيتا پشت سرم اومد و به مني که تند تند داشتم تو کشوي ميزم و نگاه مي کردم خيره شد..

بيتا- دلارام حالت خوبه؟!..

تو همون حالت سرم و تکون دادم..اشک ديدم و تار کرده بود..ولي بالاخره پيداش کردم..

مانتوم و پوشيدم و شالمم عوض کردم..بي توجه به بيتا از اتاقم رفتم بيرون..

اصلا حواسم سر جاش نبود..بيتا و فرهاد پشت سرم اومدن..

فرهاد- دلارام وايسا داري کجا ميري؟!..

- خونه ي آرشام..

فرهاد_ خيلي خب من مي رسونمت صبر کن..

بهترين راه همين بود چون با اين حال و روزم اگه مي نشستم پشت فرمون حتما يه کار دست خودم مي دادم..

مهناز خانم با ديدنم اول تعجب کرد ولي بعد با خوشرويي صورتم بوسيد و خوش امد گفت..

-- بيا تو عزيزم..

- ممنون.. مي خواستم با آرشام حرف بزنم خونه ست؟..

-- اره تو پذيرايي پيش بچه هاست..شرمنده معطل شدي دخترم نمي دونم ايفون چش شده امروز..

به روش لبخند زدم......

-اختيار داريد..نه زيادم معطل نشدم....

بيتا و مهناز خانم موندن تو حياط و من رفتم تو..

بي سر و صدا خواستم برم تو پذيرايي که اسم خودم و از زبون پري شنيدم..

پشت ديوار ايستادم ..

پري _ دلارام تصميمش و گرفته..ميگه مي خواد جدا بشه..

سرم و کج کردم و اروم جوري که متوجه من نشن نگاشون کردم..

امير پشتش به من بود و پري هم کنارش نشسته بود ..

ولي ارشام درست سمت راستشون پا روي پا انداخته بود و حسابي اخماش و کشيده بود توهم..

امير_ باهاش حرف زدي؟..

پري_ هر کار کردم قانع بشه بي فايده بود....هيچ وقت دلارام و تا اين حد جدي نديده بودم....و بعد از مکث کوتاهي گفت: درضمن اينو هم بگم که من بهش

حق ميدم..

نگام به آرشام بود که با حرص از رو مبل بلند شد و با قدماي بلند از سالن زد بيرون..

پذيراييشون جوري بود که از دو طرف راه داشت..

اون سمت مي رسيد به اشپزخونه و اتاقا ..و اين سمت هم به راهرو و راه پله ..

با شنيدن صداي در فهميدم مهنازخانم اومده تو ..

ديگه نرفتم تو سالن، از تو راه پله پيچيدم سمت چپ و مستقيم رفتم سمت اتاقي که مي دونستم متعلق به آرشام ِ ..

اون بار که اومده بودم اينجا تا اتاق عقد پري و امير و درست کنم تقريبا چند جا از خونه رو ياد گرفته بودم ..

پشت در اتاقش ايستادم..

نفسم و که حبس کرده بودم با يه نفس عميق بيرون دادم..

نمي خواستم در بزنم..از دستش عصباني بودم..

هر چي هم مي خواستم اروم باشم مي ديدم نمي تونم..

واسه همين با يه حرکت دستگيره رو گرفتم و در و باز کردم..

«آرشام»

با پاشنه ي پا در و پشت سرم بستم..صداي کوبيده شدنش عصبي ترم کرد..دور خودم مي چرخيدم..چيزي تا مرز ديوونه شدنم نمونده بود..

رو تخت نشستم..با استرس موهام و چنگ زدم..

نگام چرخيد سمت کشوي ميزم..

با خشم دستم و دراز کردم..چشمم به پاکت سيگارم افتاد..برش داشتم..يه نخ از تو بسته ش در اوردم و....

خواستم بذارم بين لبام، که همزمان نگام چرخيد رو ديوار..به تصوير دختري که با لبخند قشنگش و اون چشماي خاکستري و براق زل زده بود تو چشمام..

يه لحظه تو همون حالت موندم....صدايي رو محو شنيدم: دوسش داري؟....نخ سيگار و از رو لبام برداشتم و با حرص تو دستم مشت کردم..بلند شدم،

پاکت و فندک و هر چي که تو دستم بود و با خشم پرت کردم وسط اتاق....

و باز اون صداي لعنتي: تو محکوم به عذابي....داد زدم: دست از سرم بردار لعنتي....

قلبم تير کشيد..دستم رو قفسه ي سينه م مشت شد..ناخواسته پايين تخت زانو زدم..به سرفه افتادم..پيشوني ِخيس از عرقم و به مچ دستم تکيه دادم..سعي

کردم نفس عميق بکشم..

چقدر سخت بود....واسه بلعيدن ذره اي اکسيژن دهنم و مثل ماهي ي که از اب افتاده بيرون باز و بسته مي کردم....يه درد بد..يه درد سرد و نفرت انگيز..

دستم بي اختيار رفت سمت جيبم و قوطي قرصام و بيرون اوردم..درش و باز کردم اما دستام مي لرزيد.. قوطي از دستم افتاد رو زمين و قرصاي داخلش

هر کدوم يه طرف افتاد..مثل دونه هاي تسبيحي که توسط رشته اي کنار هم قرار بگيرن و با پاره شدن اون يه رشته نخ، همه شون سرگردون و

فريادکشان يه طرف بيافتن ..

چشمام از حد معمول بازتر شده بود و قفسه ي سينه م خس خس مي کرد..

خواستم خم شم سمت يکي از قرصا که کمي دورتر از من افتاده بود کنار تخت....نتونستم..با همون يه حرکت کوچيک حس کردم علاوه بر تشديد ضربان

قلبم، قفسه ي سينه م منقبض شد..

به پشت افتادم رو زمين..هيچ صدايي جز سوت ممتد نمي شنيدم....سرم در حال انفجار بود ..لبام خشک شده بود و مي سوخت..هنوز واسه نفس کشيدن

تلاش مي کردم اما....به جاي نفس مرگ و به ريه مي کشيدم..داشت وجودم و پر مي کرد..رنگ تيره و هرم سردش و احساس مي کردم..

يه قطره اشک با درد از گوشه ي چشمم چکيد، در حالي که نگام به سقف سفيد اتاق بود و دستام مشت شده روي سينه م....

يکي کنارم نشست..انگار که داشت صدام مي زد....نمي شنيدم..صداش محو بود..تصويرش پشت پرده اي از اشک تار بود..

سرم از زمين کنده شد..حسش کردم..گرمايي که تن يخ زده م رو احاطه کرد اما هنوز انجماد و احساس مي کردم..بي حرکت و سرد بودم....

خواست لبام و از هم باز کنه..اما فکم قفل شده بود..

صداي گريه...اره..داشتم مي شنيدم اما....

دهنم و باز کرد..فکم درد گرفت..قرص و گذاشت زير زبونم....سرم و تو يه جاي گرم حس کردم..يکي داشت صورتم و نوازش مي کرد..

نمي ديدم..

چشمام و با درد بسته بودم..

اما کم کم صداهاي اطراف برام واضح شد..انگار وارد يه دنياي ديگه شدم..عرق سرد رو پيشونيم با هرم نفساي گرمش تضاد عجيبي داشت..حس مي

کردم هميشه خواهان اين گرما بودم..يه جور احساس ارامش..

قلبم داشت اروم مي گرفت..اون استرس از تپيدن هاي پرشتاب........

احساس سبکي کردم..ضرباني که مي رفت تا اروم بگيره..خسته بودم..

انگار که مسافت زيادي رو طي کرده باشم و حالا احساس رخوت مي کردم..

انگشتاي نوازشگرش رو صورتم کشيده شد..اروم گريه مي کرد....

-- آرشام تو رو خدا يه چيزي بگو..آرشام بگو که صدام و مي شنوي..چشمات و باز کن عزيزم..تو رو قرآن جوابم و بده..آرشام..........

-دلارام..........

زمزمه م و شنيد..لاي چشمام و باز کردم..نگاهم تو يه جفت چشم خاکستري و خيس گره خورد..

ميون گريه لبخند زد....تعجبم از حضورش، با تکرار اسمش همراه شد..

-دلارام!....

-- جانم..آرشام حالت خوبه؟..تو رو جون دلارام بگو که خوبي..

خواستم بشينم..کمکم کرد..با درد صورتم جمع شد و دستم و رو سينه م گذاشتم ..سرفه م گرفته بود..

نشستم لب تخت..دستاش و دو طرف شونه م گذاشت..

بوي عطرش که به دماغم خورد بي اراده نفس عميق کشيدم..داشت کمکم مي کرد دراز بکشم که متوجه شد..نگاه کوتاهي تو چشمام انداخت و بالشت و

زير سرم جابه جا کرد..

- خوبم دلارام..مي خوام بشينم...

سينه م هنوز خس خس مي کرد..

دستم و گرفت..بي حرکت موندم و نگاش کردم، با اخم قشنگي بدون اينکه نگام کنه تموم حواسش به مرتب کردن بالشت و راحتي من بود..

-- رنگت پريده، دراز بکش حالت که بهتر شد بعد بلند شو بشين..

تو سکوت فقط نگاش کردم..

دستم تو دستش بود..کنارم نشست و با لبخند گفت: خوبي؟..

سرم و تکون دادم....نگاهش هنوز باروني بود..

با صدايي که از بغض مي لرزيد گفت:اگه به موقع قرص و نذاشته بودم زير زبونت الان......

بغض نذاشت ادامه بده..قطره هاي درشت و شفاف اشک صورت نازش و خيس کرد..بازم نتونستم خودم و کنترل کنم..دستم و پيش بردم..فقط نگام مي

کرد..گذاشتم رو گونه ش..نگاهه سرگردونم تو اون يه جفت چشم نقره گون ثابت بود..

و با لحني پر از تحکم..

- واسه چي گريه مي کني؟..

دستم و از رو گونه ش برداشت و لباي داغ و لرزونش و گذاشت کف دستم و..نرم بوسيد....دلم ضعف همين يه بوسه رو داشت..

دستم زير بارش اشک هاي کسي که چشماش اسمون شباي تنهاييم بود خيس شد..

بيشتر از اون طاقت نياوردم..

مي دونستم همه چيز و فهميده..حضورش اينجا و اين نگاهه غمگين و گرفته، حرفاي نگفته ي دلش و با هرقطره از اون چشماي پاک و معصومش تو

صورتم فرياد مي زد..

کشيدمش سمت خودم..سرش و گذاشت رو سينه م....دلم به همين راضي نشد..شالش و برداشتم .. تره اي از موهاي خوش رنگش و تو دستم گرفتم و

نفس عميق کشيدم..چشمام خود به خود بسته شد..

ديگه دردي رو احساس نمي کردم..انگار که هيچ وقت نبود..با اون گرما از دنياي پر از سياهي کشيده شدم تو دنيايي که مملو از نور و ارامش بود..

آرامش ِ من کنارمه.. همه ي زندگيم با فاصله ي کمي از من سرش و گذاشته رو سينه م..تپش هاي قلب بيمارم با نبض زندگيم عجين شده....دارم نفس مي

کشم..دلارام منو به يه دنياي ديگه برگردوند..

سرش و نرم بلند کرد..صورتش خيس بود ولي ديگه گريه نمي کرد..لباي خوشگلش به لبخندي دلنشين از هم باز شد..

نگام بسته به چشمايي شد که دلتنگشون بودم..

دستش تو دستم ِ و از دوريش مي ترسم....

-دلارام.....

--آرشام من......

مهر سکوت رو لبامون نشست....

جدايي..ترس و نااميدي..غم و دودلي .. تو يک لحظه با هم به سمتم هجوم اوردن..

جدايي و ترس به خاطر زندگيم..

نااميد از نبودن حيات..

دودليم بابت از دست دادن ِ ........... نگام تو چشماش خيره بود..اره دو دلم..مي ترسم از دستش بدم....ولي..

مجبورم..

دلارام نبايد به پاي گناهان ِ من بسوزه....چشماش پر از اميد ِ پر از اميد به زندگي..

نميذارم نابود بشه..

خودم تو اين اتيش خاکستر ميشم، اما نميذارم خاکستر ِ چشماي بهونه م سرد بشه..

ازم فاصله گرفت..تره ي موهاش از دستم رها شد....

فهميده بود..پي به راز چشمام برد..

-- چرا بهم چيزي نگفتي؟..چرا به جاي اينکه بذاري کنارت باشم خواستي من و از خودت دور کني؟....

مکث کرد........يعني تا اين حد واسه ت بي ارزشـ.........

-دلارام........

ساکت شد..چشماش مي رفت که باروني بشه..

- کي بهت گفت؟..

-- چه اهميتي داره؟..مهم اينه که الان همه چيز و مي دونم..مهم اينه که تو بازم خواستي تو زندگيت با غرور تصميم بگيري..الان تنها چيزي که اهميت

داره اينه که تو با خودخواهي ِ تمام به جاي من تصميم گرفتي....چرا آرشام؟..تو فک مي کني من اينجوري خوشحالم؟..فک کردي با اين کارت من و مجاب

به زندگي مي کني؟..

اروم تو جام نشستم..صدام گرفته بود، اما مصمم ..

- دلارام من جاي تو تصميم نگرفتم..من به خاطر خودم اينکار و کردم..

تعجب و تو چشماش ديدم..به بالاي تخت تکيه دادم و با لبخندي از روي درد نگاش کردم..

- تو جزوي از زندگي ِ مني..جزوي از گذشته،حال و.......تو بهونه اي واسه من دلارام..واسه اينکه خودخواهانه تصميم نگيرم..براي اولين بار تو زندگيم

بشم هموني که بودم..دلارام تو واسه من بي ارزش نيستي تو از وجودمي....

چونه ي ظريفش با بغض لرزيد..اومد سمتم و قبل از اينکه به خودم بيام تو اغوشم فرو رفت..

با لحني پر گلايه گفت: من زندگيت نيستم، وگرنه ترکم نمي کردي..من واسه تو بهونه نيستم وگرنه به خاطر منم که شده به سلامتيت اهميت مي دادي...

با هق هق خودش وسفت تو بغلم فشار داد و گفت: من از وجودت نيستم لعنتي....

پيراهنم و چنگ زد..........من هيچي نيستم..انقدري که.........

سرش و بلند کرد و با گريه تو چشمام زل زد........انقدري وجودم ناچيز ِ که شوهرم نتونست دردش و بهم بگه..من............

با حرص بغلش کردم و به خودم فشارش دادم: نگو..ديگه هيچي نگو....بسه دلارام داغونم....با حرفات اتيشم نزن دختر....

تو اغوشم اشک مي ريخت و بازتابش سوزشي بود که تو چشمام احساس کردم..قلبم تو سينه بي قراري مي کرد..سرش رو سينه م بود..شاهد ضربان بلند

و محکمش بود..

با غم خنديدم..

-صداش ومي شنوي؟..با هر تپش داره هشدار ميده..اين قلب با قلباي ديگه فرق مي کنه دلارام اميد زندگي نميده، نويد مرگم و ميده....

با خشونت خاصي رو موهاش و بوسيدم و چشمام و بستم..يه قطره اشک خودسرانه از گوشه ي چشمم چکيد رو موهاي نرم و ابريشميش..........صدام

مي لرزيد، جسم نحيف اون هم تو اغوش من......

--ميگه خودخواه نباش..ميگه يه عمر خودت و دست بالا گرفتي حالا داري تقاصش و پس ميدي..دلارام من دارم مجازات ميشم چرا مي خواي جلوش و

بگيري؟..عاقبت ادمايي مثل من همينه..خيليا با ه*و*س زندگي مي کنن و بدون مجازات چادر سياه مرگ رو سرشون کشيده ميشه..و يه عده هم مثل من

محکوم به مجازات ميشن..اونم توي همين دنيا.........

از تو بغلم اومد بيرون..با بغض سرش و تکون داد و صورتم و تو دستاش قاب گرفت..

-- نه اينا هيچ کدوم حقيقت نداره..تو مگه چکار کردي که خدا بخواد اينجوري مجازاتت کنه؟....

دستاش و اوردم پايين و نگام و ازش گرفتم تا شاهد چشماي طغيانگرم نباشه..

- من ادم بده ي اين قصه م دلارام..قصه ي زندگي آرشام بالاخره يه روز و يه جايي بايد تموم بشه..

بازوم و گرفت..

با صداي بلند ازم مي خواست حرفاش و بشنوم..

-- تو ادم بده نيستي..تو نمي توني بد باشي..تو هم مثل من بازيچه ي حوادث تلخ سرنوشتت شدي..چرا به همه چيز از ديد منفي نگاه مي کني؟....

گريه مي کرد..صداش پر شده از بغض.........

--چرا به جاي اينکه بگي دارم تقاص پس ميدم نميگي خدا مي خواد راهي رو نشونم بده که بتونم زندگي ِدوباره اي رو شروع کنم؟..ارشام ما با هم و کنار

هم اينده مون و مي سازيم..بعد از اين تولد دوباره، خدا انقدر بزرگ و بخشنده هست که به بنده هاش شانس دوباره زيستن و بده اونم در کنار کسايي که

دوسش دارن....

انقدر بي تابي کرد که مجبور شدم نگاش کنم....

--اون موقع که از دنيا و زندگي بريده بودي احساس تنهايي مي کردي ولي الان خيلي ها هستن که نگاه پر از التماسشون به تو و تصميم ِ تو ِ که قلباي

مهربونشون و باور کني..آرشام به خاطر من....مگه نميگي من بهونه ي زندگيتم؟..پس به زندگيت فکر کن، به بهونه ت....اگه خدايي نکرده تو چيزيت

بشه من ديگه يه لحظه هم حاضر نيستم رنگ اين دنيا رو ببينم.........

نگاهه تندم و که ديد ساکت شد......لبخند زد..ميون اون همه اشک..

پيش خودم براي هزارمين بار تکرار کردم که «من چقدر اين دختر و مي خوام»..با همين نگاهي که هم مي تونست وحشي باشه و هم..آرامش دهنده ي

قلب بيمار يه عاشق.........

خيره تو چشمام نزديکم شد..اون چشماي نمناک و که حالا کمي هم خمار شده بود..

--آرشام..زندگي و به هردومون بر مي گردوني؟..

سکوت کردم....نزديک تر شد..دستش و اورد بالا و فکر کردم مي خواد دور گردنم حلقه کنه ولي....

سردي زنجيري که گردن تبدارم و لمس کرد من و به خودم اورد..

دلارام کامل تو بغلم بود و سرش و خم کرده بود رو شونه م تا قفل گردنبند و ببنده....و دوباره بوي عطرش..ناخداگاه زيرگردنش و بوسيدم..ريز خنديد و

دستش و اورد پايين..پلاک و تو دستم گرفتم..ولي تو چشماي اون زل زده بودم..

- نمي خواي نگاش کني؟..

-- نديده هم مي شناسمش..

-هنوزم مي خواي طلاقم بدي؟..

اخم کردم....خنديد..

-پس نمي خواي؟..

فقط نگاش کردم..با همون اخم کمرنگ بين ابروهام..

از رو تخت بلند شد..خواست شالش و برداره که قبل از اون برش داشتم....

-- کجا؟..

با لبخندي که قلبم و زير و رو مي کرد شال و اروم از تو دستام بيرون کشيد و گفت: خونه.........

شال و انداخت رو سرش..لبام و از هم باز کردم تا يه چيزي بگم.. ولي سکوت کردم..

که با شيطنت ابروش و انداخت بالا و به چشماي خيسش دست کشيد..بعد از اون نگام کرد و گفت: چيزي مي خواي بگي؟..

جوابش فقط سکوتم بود..با همون لبخند کمرنگ رو لباش برگشت و خواست بره سمت در که نگاش به تصوير روي ديوار افتاد..خشکش زد..نيم رخش

سمت من بود و نگاهه من بين تصوير نقاشي شده و صورت مبهوتش مي چرخيد..

اروم برگشت و نگام کرد..رو لباش لبخند و تو چشماش برق تعجب و ديدم..

لباش چند بار باز و بسته شد ولي اون چيزي که مي خواست بگه رو به زبون نياورد..

-- چيزي مي خواي بگي؟..

نفسش و با خنده بيرون داد..تو چشماش اشک حلقه بسته بود ولي سعي مي کرد با لبخند عکس ِ اونو نشون بده..

رفت سمت در..ولي قبل از اينکه بازش کنه برگشت و نگام کرد..نگاهش هنوز شيطون و خواستني بود..

-- هر وقت تو بهم گفتي که چي مي خواستي بگي، منم همون حرفي که تو دلم هست و بهت مي زنم....اهان راستي........

منتظر با لبخند نگاش کردم که گفت: حلقه ت و که انداختم تو اتيش لا به لاي هيزما از بين رفت ولي جاي اون برات اين گردنبند و اوردم که.....

مکث کرد..نگاهش و چند لحظه از رو صورتم برداشت و باز بهم زل زد..ولي اينبار ارومتر گفت: اگه نخواستيش بهم برش گردون..اون موقع مي فهمم

که.. برات اهميت ندارم....

لبخندي تلخ چاشني نگاه گرفته ش کرد و از در بيرون رفت..

پلاک تو دستم بود..لمسش کردم..ديگه سرد نبود......

« دلارام»

از ساعت3 تا الان که 9 شب ِ دارم کف اتاقم و با قدمام متر مي کنم..

حتي نفهميدم شام چي خوردم..يه لحظه اروم و قرار نداشتم..

از وقتي ديدمش و باهاش حرف زدم اين حال بهم دست داده بود و تا الان که يا کنار پنجره م يا دارم راه ميرم و فکر مي کنم..

با توپ پر رفتم پيشش تا داد بزنم و هر چي عقده تو دلم تلنبار شده بود و سرش خالي کنم اما وقتي توي اون وضعيت ديدمش......

پــــوف، نفسم و دادم بيرون و تره اي از موهام که افتاده بود تو صورتم و بردم پشت گوشم....

پس ارشام داره خودش و مجازات مي کنه..به خاطر گذشته و کارايي که انجام داده خودش رو محکوم به قصاص مي دونه..

ولي اين درست نيست..خارج از قانون انساني، قانون خداوند حرف اول و مي زنه..خدا به قدري بزرگ و بخشنده ست که اگه بنده ي خاطيش از گناهانش

پشيمون باشه در ِ توبه رو پيش روش باز مي کنه..

آرشام با عدالت حقيقي بايد به اطرافش نگاه مي کرد..در اينصورت به زندگيش اميدوار مي شد و منم همين و مي خواستم......

خدا،خدا مي کردم حرفام روش تاثير گذاشته باشه....

صداي اس ام اس گوشيم بلند شد..تو کيفم بود، تند اوردمش بيرون..

يه شماره ي ناشناس!..

با اين حال بازش کردم..

« در و باز کن..»

و صداي دوتا بوق پشت سرهم از بيرون..

تعجبم هر لحظه داشت بيشتر مي شد..

«شما؟!..»

و طولي نکشيد که رو گوشيم زنگ زد..دستام لرزيد..اب دهنم و قورت دادم و دکمه ي برقراري تماس و زدم..

همين که گذاشتم کنار گوشم صداش و شنيدم: تا 3 مي شمرم، اگه باز نکني بايد خسارت اين درو از جيب خودت بدي گربه ي وحشي....

با ذوقي که نشست تو دلم گفتم: آرشـــام..!!..

-- 1....2.....

نفهميدم چطوري خودم و رسوندم به ايفن و دکمه رو زدم و بعدشم از زور هيجان دستم و گذاشته بودم رو قفسه ي سينه م و نفس نفس مي زدم..

بي بي _ اي واي دختر چرا همچين مي کني زهرترک شدم ....

تازه حواسم جمع صورت رنگ پريده ي بي بي شد که وسط هال وايساده بود و تو همون حالت ميل بافتي و کامواشم دستش بود..

- ببخشيد بي بي حواسم نبود که شما......

و صداي بوق ماشين آرشام تو حياط ويلا باعث شد رو لبام لبخند بشينه و چشماي بي بي به خاطر لبخند بي موقعم و صداي بوق ماشين، رنگ تعجب به

خودش بگيره..

خواستم در و باز کنم ولي واسه چند ثانيه دستم رو دستگيره موند و بعدم ولش کردم..

برگشتم و با يه مکث کوتاه رفتم سمت اتاقم و رو به بي بي که از کاراي من گيج شده بود گفتم: بي بي ارشام داره مياد اينجا من تو اتاقمم، باشه؟..

اسم آرشام و که اوردم لباش به لبخند ازهم باز شد..

--باشه دخترم..

رفتم تو اتاق و درو بستم..

حالا از زور استرس نمي دونستم بايد چکار کنم....بشينم!....پاشم!....راه برم!.....

به کل حواسم پرت بود....

دوست داشتم اون بياد سمتم..اين همه مدت من دنبال اون بودم حالا نوبتي هم که باشه نوبت آرشام ِ ..

صداي در خونه رو شنيدم و بعد هم سلام و احوال پرسي آرشام با بي بي..

بي بي _ خيلي خوش اومدي پسرم..

و بعد از چند لحظه صداي آرشام که پرسيد: دلارام کجاست؟..

بي بي _ تو اتاقش ِ .. اينطرف....

قلبم تو دهنم مي زد..دست و پام سر شده بود..هيجان داشتم....

دو 2 تا تقه به در خورد و قبل از اينکه اجازه بدم درو باز کرد و اومد تو..

رو تخت نشسته بودم که وقتي لاي در ديدمش اروم بلند شدم..سعي کردم خودم و دستپاچه نشون ندم..

با لبخند نگاش کردم: سلام..

اومد تو و درو پشت سرش بست..چند قدم اومد جلو..صاف تو چشمام زل زده بود..

خيلي کوتاه و اروم جوابم و داد: سلام......

هول شده بودم..دست خودم نبود..حضورش اينطور ناگهاني و غيرمنتظره اونم تو اتاقم شوکه م کرده بود..

به تخت اشاره کردم: چرا وايسادي؟بشين..

سرش و تکون داد و اروم اومد طرفم..نگاهش و از روم برداشت و نشست رو تخت....کنارش با فاصله نشستم..

کوبش قلبم و شديد حس مي کردم..خيلي دوست داشتم علت اومدنش به اينجا رو بدونم..انگار از تو چشمام حرف دلم و خوند..

که لبخند زد و به کمد لباسام اشاره کرد: حاضر شو بريم..

با تعجب گفتم: کجا؟!..

دستش و سمتم گرفت..نگام و از تو چشماش گرفتم و به دستش دوختم..ديد حرکتي نمي کنم کمي نزديکم شد و دستم و گرفت..

حلقه ي توي انگشتم و لمس کرد..نگاش به حلقه م بود که گفت: اين چرا تو دستته؟..

يه لحظه از سوالش شوکه شدم..

--چي؟!..

دستم و اورد بالا..با شصتش اروم حلقه رو نوازش کرد..

-- اين حلقه رو واسه چي نگه داشتي؟..

مکث کردم و گفتم: خب..خب چون.....

--متاهلي......

سرم و تکون دادم....

دستم و تو هر دو دستش گرفت و خيره تو چشمام گفت: و يه زن متاهل مگه نبايد کنار شوهرش باشه؟..

منگ از جملاتي که به زبون مي اورد سرم و تکون دادم و گفتم: آرشام منظورت از اين حرفا چيه؟!..

خنديد..و چال خوشگلي که افتاد رو گونه ش..نگام به چالش بود که خم شد رو صورتم..نرم گونه م و بوسيد..دلم ضعف رفت..

کنار صورتم زمزمه کرد: ديگه نمي خوام ازم دور باشي..بايد هر ثانيه، هر دقيقه کنارم احساست کنم.........دستم و گرم نوازش کرد و نفساي ملتهبش و لا

به لاي موهام فرستاد........اومدم زندگيم و با خودم ببرم..بهونه م ميذاره؟..

ريز خنديدم..با حرارت لاله ي گوشم و بوسيد..آهسته سرش و برد عقب و نگام کرد..سرش و به حالت سوالي تکون داد که يعني آره؟..و من با لبخند

چشمام و بستم وباز کردم....لبخند زد.......

- قول ميدي که به درمانت ادامه بدي؟..

سکوت کرد و اون لبخند که حالا ردي ازش مونده بود..

-- برو حاضر شو..

جدي گفتم: اول بايد بهم قول بدي..

از جاش بلند شد و رفت سمت کمدم..با يه حرکت درش و باز کرد و يه مانتوي سبز و شال سفيد در اورد و اومد طرفم..

گذاشتشون کنارم و بدون اينکه نگام کنه اروم گفت: بيرون منتظرم......

پشتش و بهم کرد و داشت مي رفت سمت در که صداش زدم..ايستاد ولي برنگشت..تو موهاش دست کشيد و پشت گردنش و ماساژ داد..

از رو تخت بلند شدم و پشت سرش ايستادم..آروم برگشت و نگام کرد..

- نکنه هنوز تصميمت و نگرفتي؟..

-- بعدا درموردش حرف مي زنيم..

-نه..هر چي که هست همين الان بايد تکليفش مشخص بشه..اگه به سلامتيت اهميت ميدي من حاضرم برگردم پيشت در غيراينصورت......

ساکت شدم که ابروهاش و انداخت بالا و چشماش و خمار کرد: بگو..ادامه ش...

جدي تر از قبل سرم و انداختم بالا و تو چشماش زل زدم: در غيراينصورت همينجا مي مونم و تا وقتي هم راضي نشي که از ديد مثبت به زندگيت نگاه کني

هيچ وقت.....

پريد وسط حرفم و با خشم بازوهام و گرفت: حق نداري حرف از جدايي بزني......و بلندتر گفت: فهميدي؟..

تنم از صداي بلندش لرزيد ولي خودم و نباختم: من جدي گفتم..

چند لحظه تو چشمام خيره موند..دستم و ول کرد و با 2 تا قدم بلند خودش و رسوند به تختم و مانتو و شالم و برداشت ..شال و انداخت رو موهام ..مات و

مبهوت داشتم به حرکاتش نگاه مي کردم که دستم کشيده شد سمت در....

- صبر کن ارشام..آرشام با تو َ م....آرشام..داري چکار مي کني؟..

بي بي با تعجب از تو درگاهه اشپزخونه به ما نگاه مي کرد..

بي بي _ چي شده؟....رو به ارشام که داشت از تو جاکفشي کفشام و مي اورد بيرون گفت: پسرم چرا.......

و قبل از اينکه جمله ش کامل بشه ارشام که کفشاي من تو دستش بود سرش و بلند کرد و گفت: بي بي، به پري بگو لوازم دلارام و جمع کنه فردا يکي

رو مي فرستم بياد ببره..

بي بي با تعجب به من نگاه کرد....منم که از حرکات تند و عصبي آرشام به جاي اينکه ناراحت بشم برعکس خنده م گرفته بود شونه م و انداختم بالا....

اين رفتارا از جانب آرشام جاي تعجب نداشت..چون مي شناختمش و مي دونستم اگه به ميلش کاري رو انجام ندم به زور متوصل ميشه..

مانتوم و اروم داد دستم ..خودم و جلوش ناراحت و گرفته نشون دادم..قبل از اينکه از در برم بيرون رو به بي بي گفتم: بي بي قربونت برم شب اينجا تنها

نمون برو پيش ليلي جون.....

با لبخند اومد سمتم..

از در بيرون و نگاه کردم، داشت مي رفت سمت ماشينش..

بي بي _ دخترم الهي هميشه تو زندگيت خوشبخت و خوشحال باشي..داري ميري خونه ي شوهرت؟..

به روش لبخند زدم و سرم و تکون دادم..صورتم و با مهربوني بوسيد..نرم گونه ش و بوسيدم..اشک تو چشماش جمع شده بود..

قبل از اينکه خودمم احساساتي بشم ازش خداحافظي کردم و رفتم سمت ارشام که تو ماشين نشسته بود و اينطرف و نگاه مي کرد..

همونطور که مي رفتم سمتش سرم و زير انداختم و اخمام و کشيدم تو هم....

بالاخره راضيت مي کنم..گرچه يه حدسايي مي زنم..

اسانسور طبقه ي دهم ايستاد و آرشام دستش و گذاشت پشت کمرم..جلوي يه در قهوه اي سوخته ايستاد و کليدش و تو قفل چرخوند..

خيلي به خودم فشار اوردم که چيزي نپرسم؟..مطمئنا اينجا خونه ي خودشه ولي کنجکاوي بدجور بهم فشار اورده بود..

درو باز کرد و دستش و گذاشت پشتم ..اروم رفتم تو..همه جا تاريک بود که ارشام کليد برق و زد..نور لوستراي کوچيک و بزرگ اطراف و روشن کرد..

و اولين چيزي که چشمم بهش افتاد يه سالن نسبتا بزرگ با 2 دست مبل و صندلي سلطنتي شيک طلايي ..و يه پنجره ي بزرگ سمت راستم که توسط پرده

اي از جنس حريرسفيد ..و ساتن زرشکي و طلايي پوشيده شده بود..

و سمت چپ يه آشپزخونه ي نقلي و اپن که سرويس داخلش متشکل از رنگ هاي زرشکي و سفيد بود..و رو به رو يه راهروي کوچيک که حدس مي زدم

اتاقا اونجا باشن..

گرماي دستش و رو کمرم حس کردم..محسوس خودم و کشيدم کنار و رفتم گوشه ي کاناپه نشستم.. و از پشت سر صداي نفساي عميق و محکمش و

شنيدم..داشت حرص مي خورد..

اومد کنارم ايستاد نگاهش رو من بود و نگاهه من به ميز وسط سالن..

-- روزه ي سکوت گرفتي؟..از تو ماشين تا اينجا يه کلمه هم حرف نزدي..2 ساعته منتظرم بپرسي داريم کجا مي ريم اما تو........

و با يه نفس عميق اومد و اروم کنارم رو دسته ي کاناپه نشست..بلند شدم و خواستم از کنارش رد شم که مچ دستم و گرفت و نگهم داشت..صورتم و با

اخم جمع کردم..حسابي از دستش دلخور بودم..

-آرشام ول کن دستم و..

خنديد..

-- روزه ت و شکستي؟..

نزديک بود لبخند بزنم که صورتم و برگردوندم و گفتم: حوصله ندارم..

دستم و کشيد و چون خودم و شل گرفته بودم افتادم رو پاش..خودش و سُر داد رو کاناپه و منو تو بغلش گرفت..هر کار کردم بلند شم نذاشت، با هر دو

دستش قفلم کرده بود..

اروم گفت: حتي حوصله ي منو؟..

صدام با اينکه عصبي بود ولي از اونجايي که تو بغلش بودم کمي ناز هم چاشنيش شده بود..

-آرشــام..

يه دستش و اورد بالا و با يه حرکت شال و از رو سرم برداشت..پنجه هاش و تو موهام فرو برد و سرم و کج کرد سمت خودش اما از نيمرخ، چون نگاش

نمي کردم..

زير گردنم نفس کشيد و ريز گفت: جانــم..

به خاطر گرماي اغوشش و بدتر از اون واژه اي که به زبون اورد احساس کرختي بهم دست داد..يه جورايي داشتم وا مي دادم..ولي هنوز زود بود..

دستام و گذاشتم تخت سينه ش و اروم گفتم: نکن..

صداش رگه اي از خنده داشت..

-- هنوز که کاري نکردم..

لبم و گزيدم..از گوشه ي چشم ديدم نگاش چرخيد رو لبام..سريع ولشون کردم و صورتم و برگردوندم ولي از اونجايي که زورم بهش نمي رسيد و موهام

تو دستش بود بدون اينکه دردم بگيره تو يه حرکت صورتم و خم کرد سمت خودش..و چيزي نمونده بود لبام لباش و لمس کنه که سرم و تو يه ميليمتري

صورتش نگه داشت..

از زور هيجان نفس نفس مي زدم..مجبور شدم نگاش کنم..به اون يه جفت چشم سياه که وجودم و تو خودش حل مي کرد..

نگاش کامل يه دور تو صورتم چرخيد و تو همون حالت زمزمه کرد: وقتي اومدم ببرمت..وقتي ميگم زندگيمي..وقتي ميگم صداي نفسات بهم جون ميده و

مي خوام هر لحظه شاهدشون باشم، اينا يعني چي؟..

سکوت کردم..نگاهش و محو چشمام کرد و گفت: دلم واسه گربه ي وحشيم تنگ شده بود..هموني که با نگاهه بي پرواش دل يه ادم سنگي رو اب

کرد......

لباش و چسبوند به چونم و چشمام خود به خود بسته شد.......

-- وقتي مي خوام برگردي يعني قبول کردم از نو شروع کنم..با تو..تو يه خونه ي جديد، با يه دنياي جديد..به دور از خاطرات تلخ گذشته.......

ريز چونه م و گاز گرفت..داشتم از حال مي رفتم..خدايا....

-- تو، قانون سفت و سخت ارشام و شکستي..

داشتم ديوونه مي شدم..انقدري نفسام داغ و تند شده بود که تو گلومم علاوه بر لبام احساس خشکي مي کردم....سرم و کشيد عقب و تو چشمام نگاه

کرد..هر دو با نگاهي مخمور و پر از خواهش....

دستام و که رو سينه ش بود حرکت دادم اوردم بالا و رو شونه هاش گذاشتم..اين فاصله ي کم ....هيچ حد و مرزي بينمون نبود....فقط نگاههامون..لبا و

حرارت دلامون..هر لحظه بيشتر اوج مي گرفت....

و با زمزمه ي آخر آرشام، ديگه چيزي نمونده بود قلبم خودش و تيکه تيکه کنه و از سينه م بزنه بيرون...

--دلم برات تنگ شده بود دلارام....

و يه مکث کوتاه .....با عطش سرم و کج کرد و لباش و به لبام فشار داد..نفس تو سينه م حبس شد..

دستام و اوردم پايين تا رو سينه ش..قلبش به قدري محکم مي کوبيد که يه لحظه ترسيدم..با اينکه چشمام خمار شده بود ولي نگاش کردم..چشماش و

بسته بود..

تو بغلش محکم نگهم داشت و خوابوندم رو کاناپه .. روم خيمه زده بود و داشت با ولع لبام و مي بوسيد که يه لحظه از حرکت ايستاد....

لباش که از لبام کنده شد نگاش کردم..صورتش از درد جمع شد..تنش مي لرزيد..با درد از روم بلند شد و پايين پام، رو زمين زانو زد..دستش رو قفسه ي

سينه ش بود و رو به زمين خم شده بود..

با ترس کنارش زانو زدم و چندبار صداش زدم ولي اون زير لب فقط ناله مي کرد..صورتش و نمي ديدم..

با ناله ي بلندي که کرد ترسم بيشتر شد دستش و لب کاناپه گرفت و شنيدم که با خس خس گفت: ق..قرص..قرصام....

مغزم که تا اون موقع از سرما و وحشت قفل کرده بود به کار افتاد و دستم و تو جيب شلوارش فرو بردم....لعنتي پس کجاست؟..گريه م گرفته بود.. دست و

پام و گم کرده بودم..

تو جيب سمت چپش بود..قوطي رو بيرون اوردم و يکي از توش برداشتم..ازش خواستم دهنش و باز کنه..

به زور لباش و از هم باز کردم و قرص و گذاشتم زير زبونش....قوطي قرصاش و گذاشتم رو کاناپه و صورتش و نوازش کردم..خيس عرق بود..از

سرماي بدنش حالم بدتر شد....

کم کم رنگ به صورتش برگشت ولي هنوز تنش يه کم سرد بود..با صدايي که از بغض خفه بود گفتم: آرشام خوبي؟..درد نداري؟..

با بي حالي سرش و تکون داد و خواست لبخند بزنه ولي از درد لباش جمع شد..با اون حال صداش جوري بود که نشون بده حالش بهتره و مي دونستم

اينجوري مي خواد حواس منو پرت کنه تا از نگراني در بيام..

ولي من همه ي هوش و حواسم به صورت رنگ پريده و چشماي سرخش بود..

بريده بريده گفت: اون شب..تو کلبه..وقتي باهم بوديم..خيلي جلوي خودم و گرفتم..تا تو..چيزي نفهمي......

به سرفه افتاد ..پشتش و ماساژ دادم..يه کم بهتر شد و با يه نفس عميق ادامه داد: ولي.. وقتي از کلبه رفتي بيرون..ديگه نتونستم..خودم و رسوندم لا به

لاي درختا........

تو چشماي خيسم نگاه کرد .. با لبخندي که درد و غم ِ تو سينه ش و فرياد مي زد گفت: از يه رابطه که جزوي از زندگي ِ هر زن و شوهري ِ محرومم..

چطور مي خواي کنارم بموني؟..

اشک مي ريختم اما نه با صداي بلند..ساکت و اروم..خزيدم تو بغلش و سرم و گذاشتم روسينه ش..

- تو خوب ميشي آرشام..فقط بايد عمل کني تا.......

-- دلارام.. به همين آسوني نيست..اگه قلبم به درمان پاسخ مثبت بده امکان عمل هست..اگه وضعيتم همينطور بمونه چي؟..

-نه آرشام..همين که به زندگيت اميد داري يعني نصف راه و رفتي..بقيه ش دست خداست..اگه ما الان کنار هميم اونم بعد از اين همه سال و بعد از اين

همه مشکلات، فقط به خاطر اينه که خدا دوسمون داشت....حالا که اينجا رسيديم داريم امتحان پس ميديم..همه ي عاشقا بالاخره يه روز مورد آزمايش

قرار مي گيرن و مهم اينه که همو تنها نذارن.....

سرم و بلند کردم و با صورت خيس نگاش کردم....

-يادته؟..قبل از خداحافظي تو خونه ي عمومحمد و بي بي بهم چي گفتي؟..گفتي هر چيزي يه بهايي داره، بهاي خوشبختي رو هم بايد بپردازيم....الانم داريم

همينکارو مي کنيم..5 سال انتظار کشيديم و بالاخره همديگه رو پيدا کرديم..من اين 5 سال دوري رو ميذارم پاي امتحاني که خدا خواست ازم بگيره تا

بفهمه تا چه حد صبور وعاشقم....تو الان ميگي داري مجازات ميشي و اين درد تقاص کاراي گذشته ت ِ ، ولي نيست..آرشام خدا اگه قرار بود تقاص

چيزي رو ازت پس بگيره توي اين 5 سال اينکارو کرده..ولي حالا مي خواد بهت يه زندگي ِ دوباره بده..اين بيماري اخر اين قصه رو رقم نمي زنه ارشام..

سرم و به سينه ش گرفت و روي موهام و بوسيد..

-- اينجوري که حرف مي زني يه کمم به فکر قلب ِ من باش..جنبه نداره..

ميون اشک لبخند زدم..اروم و مردونه خنديد..

--قول ميدي بموني؟..

-قول ميدم..

--قول ميدي تا اخرش تنهام نذاري؟..

-قول ميدم..

--قول ميدي پرستارم باشي؟..

خنديدم: قول ميدم..

خنديد: منم قول ميدم..

سرم و بلند کردم..نگام که تو چشماي خندونش افتاد طاقت نياوردم و زير چونه ش و بوسيدم..

- چه قولي؟..

تو چشمام نگاه کرد..لباش و اورد جلو .. چشمام و بستم..پشت پلکام و بوسيد و قبل از اينکه بازشون کنم صداش و شنيدم: زندگي رو به هردومون برمي

گردونم..

خنديدم..نگاش کردم..چشماش و خمار کرد و با يه لحن ِخاص، اروم گفت: پاشو بريم تو اتاق..

لبخندم و خوردم و با تعجب نگاش کردم..با لبخند گفت: نترس، اينبار سعي مي کنم زياد هيجان زده نشم..

با لبخند چپ چپ نگاش کردم..گونه م و بوسيد و تو گوشم گفت: مي دوني چقدر حسرت اين لحظه ها رو کشيدم؟..که بازم تو رو کنار خودم داشته باشم و

هر شب اخرين صحنه پيش چشمام نگاهه خاکستري و شيطون تو باشه....دلارام من همچين ادمي نبودم..يه روزي بود که حتي نمي دونستم احساس

چيه؟..

با شيطنت زير گوشش گفتم: الان چي؟..

آروم ولي جدي از جاش بلند شد و دستم و گرفت....

-- مي توني خودت ببيني..

خنديدم..دستش و دور کمرم حلقه کرد..داشت مي رفت سمت همون راهرو..که بعد فهميدم اتاقا اونجان..

سه3 تا اتاق..که اتاق آرشام، يا بهتره بگم همون اتاق خوابمون، از اون 2 تا بزرگ تر بود..يه تخت دو نفره که رنگ بنديش طلايي و مشکي و سفيد بود

همرنگ پرده ها ..و يه تخت دو نفره ي سلطنتي که با ميز آينه و عسلي و کمد ست ِ طلايي بود..

خونه 2 تا سرويس بهداشتي داشت..يکي تو اتاق خواب ما و يکي هم تو راهرو قسمت ورودي....

از صداي دوش آب، اروم لاي پلکام و باز کردم..قبل از اينکه اطرافم ونگاه کنم به چشمام دست کشيدم..

تو جام نيمخيز شدم ..يه نگاه به خودم و يه نگاهه کوتاه به اتاق انداختم..تنم ب*ر*ه*ن*ه بود و ملحفه از روم کنار رفته بود..اروم کشيدمش رو خودم و

بالاي سينه هام نگه داشتم..لباسام افتاده بود پايين تخت..با ياداوري اتفاقات ديشب لبخند زدم..

صداي قفل در حموم و شنيدم..تو جام دراز کشيدم و نگام و دوختم به در که آرشام اهسته بازش کرد و اومد تو اتاق..

يه حوله ي سفيد دور بدنش پيچيده بود..يه حوله ي کوچيک هم انداخته بود رو موهاش..

با يه حض خاصي زل زده بودم بهش ..اول متوجه نشد بيدارم، حوله رو که از رو سرش برداشت و رفت سمت آينه از تو اينه که رو به روي تخت بود

نگاش افتاد به من..

با لبخند گفتم: صبح بخير..

با همون لبخندي که دلم واسه ش ضعف مي رفت، در حالي که مي اومد سمتم گفت: صبح تو هم بخير..خيلي وقته بيدار شدي؟..

-نه، همين الان..

نگام و رو بالا تنه ش و سينه هاي عضلانيش چرخوندم و تو چشماش زل زدم که ديدم يه تاي ابروش و داده بالا و مرموز داره نگام مي کنه..

کنارم نشست و رو ارنج راستش دراز کشيد..تره اي از موهام و تو دستش گرفت و ناز کرد..

-- به چي خيره شدي؟..

شيطون خنديدم: به شوهرم..

سرش و اروم اروم تکون داد و بهم نزديک تر شد: نگفتم به کي، گفتم به چي؟..

خنديدم و هيچي نگفتم..صورتش و تو قوس گردنم فرو کرد و بوسيد..بوي شامپويي که به موهاش زده بود تو دماغم پيچيد..بوش خوب بود....

حيني که سرش و گذشته بود رو سينه م گفت: يادمه اون موقع ها وقتي نگات به بالا تنه م مي افتاد سريع مي دزديديش..مي گفتي به اين چيزا عادت

نداري، يادته؟..

با لبخند سرم و تکون دادم..با پشت انگشتاش صورتم و ناز کرد.....

-- يادته گفتم بايد بهش عادت کني؟..

خنديدم: يه چيزي بپوش سرما مي خوري..

به پهلو خوابيد ولي هنوز سرش رو سينه م بود..

کج شد و سر شونه م و بوسيد: منبع گرماي تنم همينجاست..

فقط نگاش کردم..هر دو تو سکوتي که از جانب لبامون بود ولي چشمامون کلي حرف واسه گفتن داشتن..

از رو تخت بلند شد و در حالي که مي رفت سمت کمدش گفت: و اينو هم خوب يادمه که صبحونه هات و دوست داشتم..

با همون لبخند تو جام نميخيز شدم و گفتم: الان اماده مي کنم..

-- عجله ندارم، برو يه دوش بگير..

- ولي با خودم لباس نياوردم..

به کمدش اشاره کرد..با لبخند سرم و تکون دادم..

رفتم سمت حموم و يه دوش مختصر گرفتم و اومدم بيرون....موهام خيس بود اما حال سشوار کشيدن نداشتم، با حوله بستمشون ..

مجبور شدم يکي از پيراهناي آرشام و بپوشم ..يه پيراهن آستين بلند مردونه ي کرمي..انقدري بلند بود که تا يه وجب زير باسنم مي رسيد..از قصد اين و

انتخاب کردم تا ديگه شلوار نپوشم..

تو سالن نشسته بود، من و که ديد بلند شد ..يه بلوز استين کوتاه سفيد تنش بود با يه شلوار گرمکن مشکي..موهاي خوش حالتش و زده بود بالا ولي چند

تار از جلو افتاده بود رو پيشونيش..

با دقت سرتا پام و از نظر گذروند..لباس تو تنم زار مي زد..مي ديدم مي خواد بخنده ولي جلو خودش و مي گرفت..

- آره بخند..شدم عين بچه هايي که ه*و*س مي کنن لباس بزرگتراشون و بپوشن..

خنديد..اومدم طرفم و کمرم و بغل کرد..راه افتاد سمت آشپزخونه و گفت: ولي جدي بهت خيلي مياد..

با لبخند سرم و به شونه ش تکيه دادم..صبحونه رو حاضر کردم و کنارهم خورديم..

که به جرات مي تونم بگم بعد از اين همه سال بهترين صبحونه اي بود که به عمرم مي خوردم..با آرامش، در کنار کسي که با حضورش به زندگي ِ غم

زده م رنگ و بوي تازه اي بخشيده بود..

داشتم ميز و جمع مي کردم که گفت: راستي امير و پري زمان جشنشون و مشخص کردن..

-جدي؟!..پس چرا پري چيزي بهم نگفت؟..

-- خودمم ديروز عصر فهميدم..اونجا که بودن شنيدم، حتما بهت ميگه..

- حالا کي هست؟..

--و 2 ماهه ديگه..

با لبخند سرم و تکون دادم..

چند بار رو زبونم اومد حرفي که تو دلم بود و ازش بپرسم ولي هر بار ترديد افتاد به جونم..

خودشم فهميد يه چيزيم هست....ظرفا رو گذاشتم تو سينک که کنارم ايستاد و گفت: دلارام چيزي مي خواي بگي؟..

حالا که خودش پيش قدم شده بود دل و زدم به دريا ..

- مي خواستم ازت بپرسم اين مدت، منظورم به اين 5 سال ِ که از هم دور بوديم....چه اتفاقايي افتاد؟..يعني راستش کلي سوال دارم که ازت بپرسم..از

شايان..ارسلان..خانواده ي امير .......

نفس عميق کشيد و به لب کابينت تکيه داد: اگه بخوام همه رو با جزئيات برات بگم زمان مي بره..يه کم بهم فرصت بده..

با لبخند کمرنگي نگام و از روش برداشتم و شير آب و باز کردم..

اومد و کنارم ايستاد..يه کم سمتم مايل شد و اروم گفت: يه روز مو به مو همه رو واسه ت تعريف مي کنم..باشه؟..

نگاش کردم..لحن و نگاهش اروم بود....با لبخند سرم و تکون دادم..

با اينکه عجله داشتم همه چيزو بدونم ولي دوست نداشتم مجبورش کنم..

عصر پري همراه امير وسايل و لباسام و اوردن..بعلاوه يه جعبه رولت شکلاتي..

ظاهرا پري هم از وجود آپارتمان آرشام بي خبر بود ..

قرار شد شام و پيشمون بمونن..

داشتم با کمک پري وسايلم و تو اتاق جا به جا مي کردم که رو کرد بهم و گفت: اتاق خوابتون محشره..معلومه شوهرت خوش سليقه ست..

با لبخند سرم و تکون دادم و گيره ي لباس و از رو تخت برداشتم..

- اين چيزا مهم نيست..مهم اينه که بالاخره بعد از اين همه کشمکش و دردسر من و آرشام تونستيم زير يه سقف کنارهم باشيم..

-- اوهوم..برات خوشحالم دلي، واقعا لياقت اين خوشبختي رو داري..شايد هر کس ديگه اي جاي تو بود اين 5 سال و دووم نمياورد و بازم ازدواج مي

کرد، مخصوصا با اين همه حرف که مردم واسه ادم در ميارن نخوادم مجبوره..

- شايد زنايي با «مشکلات» من تعدادشون زياد نباشه ولي مشابه ش فراوونه..زنايي که با صبر و استقامتشون زبانزدن..

پوشه ي دست نوشته هام و گذاشت رو ميز و گفت: با رمانت مي خواي چکار کني؟..

لبخند زدم .. پوشه رو از روي ميز برداشتم و گذاشتم تو کشوي پايين کمد..

- ادامه ش ميدم..ولي الان نه..

-- چرا؟!..

- اين رمان داستان سراسر تلخي ها و شادي هاي زندگي من وآرشام ِ ، بايد واسه پايانش يه برنامه ريزي درست و حسابي بکنم..

-- پس چون از روي واقعيته نمي خواي هول هولکي تمومش کني..

- دقيقا....راستي بي بي چکار مي کرد؟..

-- همه ش يه شب پيشش نبوديا..مثل هميشه..

- از اينکه تنهاش گذاشتم ناراحت شدم ولي خب.......

-- تو الان ديگه زندگي خودت و داري..من و مامي هم که قرار نيست تنهاش بذاريم..

- مي دونم..بابت همينم يه دنيا ازتون ممنونم..هميشه گفتم بازم ميگم که تو و مادرت هيچ وقت نذاشتيد من و بي بي احساس تنهايي کنيم..

-- نه ديگه نداشتيم..ما هم تنها بوديم اين به اون در..درسته اقوام و فاميلا اطرافمون بودن ولي مي دوني که زياد باهاشون رفت و امد نداريم هر کي

سرش به کار خودش گرمه ..

در کمد و بستم وبه لباسم دست کشيدم..

- دستت درد نکنه پري امروز خيلي واسه م کمک بودي، همه چيز مرتب شد..ديگه بريم به فکر شام باشيم..

خنديد..

-- عيبي نداره يه جا جبران مي کني..

با لبخند سرم و تکون دادم و حيني که مي رفتيم سمت در گفتم: باشه تو عروسيت با ابکش واسه ت اب ميارم..

-- همين؟..

- ديگه وُسعَم تا همينقد ِ ..

خنديديم و رفتيم بيرون....آرشام و امير تو پذيرايي نشسته بودن....

شام کباب تابه اي و برنج زعفروني درست کرديم....آرشام هنوزم مثل قديما سر غذا کم حرف مي زد و جدي غذاش و مي خورد .. بيشتر ترجيح مي داد

شنونده باشه..

اون شب از زبون امير شنيدم که بيتا فردا بر مي گرده شمال ..

دختر بدي نبود و حالا که همه چيز و در مورد ارشام بهم گفته بود حس مي کردم اون احساس منفي رو ديگه نسبت بهش ندارم..

«چقدر بيان اتفاقات مي تونه يه عمل درست و حساب شده باشه که خيلي راحت از يکسري سوتفاهمات جلوگيري کنه»..

بعد از شام پري ميوه هاي شسته شده رو از تو يخچال اورد بيرون تا بچينه تو ظرف ..

مي دونستم آرشام قهوه رو تلخ دوست داره، قبلا از بتول خانم در موردش شنيده بودم.. قهوه ي اماده شده رو ريختم تو فنجونا....و نمي دونستم آرشام کنار

اپن ايستاده..

پري_ دلي، چاقوهاي ميوه خوريتون کجاست؟..

- نمي دونم....شايد تو يکي از اين کابينت بالاييا باشه يه نگاه بنداز..

و درست تو همون کابينتي بود که من کنارش ايستاده بودم..يه لحظه حواسم نبود در کابينت بازه يهو برگشتم که سرم محکم خورد به لب تيزش و....آخ..

پري_ واي.....

آرشام_ دلارام .....

دستم و محکم گذاشتم رو سرم..مي دونستم فقط يه خراش کوچيکه چون لبه ش اونقدرام تيز نبود ولي در اثر ضربه هم درد مي کرد و هم يه کوچولو مي

سوخت..

دست آرشام دور مچم حلقه شده بود و سعي داشت روي زخم و ببينه که گفتم: چيزي نيست آرشام، فقط يه خراش ِ ساده ست بعد از تصادف يه ضربه ي

کوچيک که به سرم مي خوره سريع...

يک دفعه مغزم مثل موتور شروع به کار کرد و فهميدم که نبايد از موضوع تصادفم چيزي مي گفتم ..

لبم و محکم گزيدم..و ديدم که دست آرشام از دور مچم شل شد..

پري با فاصله از ما کنار ميز وايساده بود و امير با شنيدن سر و صدامون اومده بود تو آشپزخونه..

زل زدم تو نگاهه سرگردون آرشام که علاوه بر تعجب حالا اخماش و هم حسابي کشيده بود تو هم..

چشماش و باريک کرد و گفت: تو چي گفتي؟..

هول شده بودم..من من کنان برگشتم پشتم وبهش کردم..اصلا حرکاتم دست خودم نبود..

- هـ..هيـ..هيچي..من که.....

بازوم و گرفت و با شدت برم گردوند..و تا برگشتم باهاش رخ به رخ شدم و نفساي داغ و عصبيش تو صورتم پخش شد..

صداش بلندتر از حد معمول بود..

-- دلارام راستش و بگو..تو تصادف کردي؟.....

لبام مي لرزيد..خواستم يه چيزي بگم که امير مداخله کرد و گفت: ارشام آروم باش من برات.....

ارشام که نگاش تو چشماي من قفل شده بود، دست چپش و بلند کرد و گفت: هيچ کس جز خودش قرار نيست چيزي رو واسه م توضيح بده....و نرم تکونم

داد و گفت: قضيه ي تصادف چيه؟..

اب دهنم و قورت دادم تا بغضم و همراهش رد کنم ..لباي خشک شده از استرسم و با نوک زبونم خيس کردم..

- من..خب راستش..آرشام....

نمي دونستم بايد از کجا و چطوري واسه ش توضيح بدم که قلبش اذيت نشه..

آرشام برگشت و با همون جديت تو صداش، رو به پري و امير گفت: شما بريد تو هال، من و دلارام تا چند دقيقه ديگه ميايم..

تو چشماي پري ترديد و ديدم ولي امير سرش و تکون داد و پري رو با خودش برد بيرون..

آرشام خيلي اروم دستش و از دور بازوم برداشت و بدون اينکه نگام کنه رفت رو صندلي نشست....

بدون هيچ حرفي رو به روش نشستم..سکوت کرده بود و از تو نگاهه خيره و اخماي درهم و فک منقبض شده ش مي خوندم که خيلي داره خودش وکنترل

مي کنه تا چيزي نگه....

مطمئنا واسه مردي با خصوصيات اخلاقي ِ آرشام قبول اين پنهون کاري و مخصوصا علتش که تنها براي ما موجه بود مي تونست سخت باشه....

اروم اروم همه چيزو واسه ش تعريف کردم..ولي بازم مهم اصل قضيه بود که ..مجبور شدم بگم....اينکه به خاطر خودش حرفي نزديم..

وقتي اينو شنيد همچين با خشم از رو صندلي بلند شد که قلبم ريخت..

عصبي تو موهاش دست کشيد..صداش بم شده بود..

-- اخه چرا دلارام؟..چطور مسئله به اين مهمي رو از من پنهون کردي؟..

- من فقط.....

-- بسه..بسه ديگه ادامه نده.....

نفس عميق کشيد و به ميز تکيه داد..

سعي کردم اروم و منطقي باهاش حرف بزنم..

-آرشام من همه چيزو واسه ت تعريف کردم ولي اون موقع با اون وضعيتي که داشتي بهشون حق بده..تو تازه بهوش اومده بودي شايد اگه.........

با بغض سکوت کردم..

نگاهش از تو چشمام اروم کشيده شد سمت پيشونيم....و يه مکث کوتاه....

اومد طرفم..سرم و بالا گرفته بودم و نگاش مي کردم که دستش و اورد بالا و با سر انگشت، گوشه ي پيشونيم و لمس کرد..

صداش هنوزم گرفته بود..

-- تو 3 روز بيهوش بودي اونم تو همون بيمارستاني که من بستري بودم اونوقت....

سکوت کرد و لباش و رو هم فشار داد..دستش و تو دستم گرفتم و از رو صندلي بلند شدم..

با لبخند مات رو لبام نگاش کردم و گفتم: الان جز يه زخم خيلي کوچيک اونم لا به لاي موهام چيزي ازش مشخص نيست....تو هم منو درک کن آرشام..

همه ش فکر مي کردم تو از موضوع باخبري..اميد داشتم مياي تا منو ببيني، اما نيومدي....با اين وجود حال روحيم بدتر شد..جسمي مشکلي نداشتم ولي

روحا اسيب ديده بودم..تا قبل از اينکه حقيقت و بفهمم روز و شب نداشتم از زمين و زمان بريده بودم ولي حالا.......

از رو اپن اونطرف و نگاه کردم..پري و امير اونجا نبودن..يا بهتره بگم تو قسمتي نبودن که تو ديدرس ما باشن.....

با لبخند تو چشماش نگاه کردم ..با حلقه ي دستام دور کمرش اخماش نرمک نرمک از هم باز شد ولي هنوزم جدي بود..

- حرفاي ديشبمون و يادت مياد؟.. قرار شد گذشته رو فراموش کنيم و زندگيمون و از نو بسازيم..همه چيز و همون ديشب که منو اوردي تو خونه ت به

دست خاطره هام سپردم..يه سري خاطرات تلخ وشيرين گوشه ي دفتر زندگيمون........

گرمي دستش و پشتم حس کردم و با لبخندي که حالا پررنگ رو لبام خودنمايي مي کرد اروم و با حرکاتي عشوه گرانه نثار مردي که روحا و جسما مي

پرستيدمش زمزمه کردم: از حالا به بعد قلم سياه تقدير رو ميندازيم تو دورترين گوشه از خاطراتمون و با قلمي خط به خط سرنوشتمون رو مي نويسيم که

مرکبي از عشق باشه و صفحه اي از برگ، برگ ِسفيد زندگي......

صورتش و به صورتم نزديک کرد..با عجز وعطش تو صداش، ملتهب و داغ زير گوشم گفت:بيخود پايبندم نکردي..دلارام مـ...........

و با صداي بلند و شوخ امير از تو سالن جمله ش نيمه کاره موند..

امير _ اهاي صابخونه، مهمون دعوت مي کني اونوقت خودتون ميريد تو اشپزخونه پچ پچ مي کنيد نمي گين احيانا به مهموناتون بر بخوره؟..بابا همه

جوره ش و ديده بوديم الا اين يه قلم و.......

و صداي خنده ي پري که نفهميدم امير چي بهش گفت که دو تايي بلند زدن زير خنده..

آرشام که حالا يه لبخند کمرنگ به لب داشت از همون فاصله ي نزديک بدون اينکه يه ميليمتر منو از خودش دور کنه با يه شيفتگي خاص تو نگاش تک،

تک اجزاي صورتم و از نظر گذروند و گفت: قول ميدي از اين به بعد توي هر زمان از زندگي مشترکمون و تحت هر شرايطي چيزي رو از من پنهون

نکني؟..

چشمام و خمار کردم و ريز گفتم: قول ميدم اونم از نوع زنونه ش..

لبخند کمرنگي نشست رو لباش..

- تو چي؟....قول..اونم مرد و مردونه..

لبخندش يه کم رنگ گرفت و سرش و تکون داد: مي توني رو قولم حساب کني..

با لبخند نگاش کردم..دستاش و گرفتم و خواستم ازش جدا شم که نذاشت..

- ديگه بريم پيششون..بده يه وقت ميان مي بيننمون..

-- تو خونه ي خودمونم نمي تونيم راحت باشيم؟..

خنديدم: با وجود مهمون که نميشه..

همونطور که خيره نگام مي کرد حلقه ي دستاش شل شد .. خواستم برگردم سمت سيني قهوه ها تا عوضشون کنم يه دفعه نرم صدام زد و تا برگشتم

طرفش ......

گرمي لباش و رو لبام حس کردم..شايد واسه 3 ثانيه بيشتر طول نکشيد ولي همون کافي بود تا قلبم و به تب و تاب بندازه..

بعد از اون مني که تو شوک بوسه ش بودم و با يه نگاه خاص تو اشپزخونه تنها گذاشت و رفت....

به خودم که اومدم با لبخند برگشتم..

به رفتار اخيرش فکر مي کردم....با اخلاق و خصوصيات گذشته..و در عوض پر از احساس....

شايد باور کردنش واسه کسي که اون و نمي شناسه سخت باشه اما مني که حتي روحا باهاش زندگي کردم مي تونم با ذره ذره ي وجودم احساس همراه با

غرور ِ توي رفتارش و درک کنم و بگم که چقدرمي خوامش..

ياد زخم روي پيشونيم افتادم..حسش نمي کردم..

بهش دست کشيدم و از تو در يکي از کابينتا که شيشه ش از جنس اينه بود صورتم و نگاه کردم..

همونطور که فکر مي کردم.. فقط يه خراش کمرنگ..

فقط چند روز به جشن عروسي پري و امير مونده بود..

خداروشکر آرشام طي اين 2 ماه دقيق و منظم درمانش و شروع کرده بود..يه وقتايي که قلبش درد مي گرفت از طريق قرص اروم مي شد..خوشبختانه

هميشه قرصاش و همراهش داشت..

اصرار من براي اينکه تا سلامتيش و کامل به دست نياورده ديگه پشت فرمون نشينه هم بي نتيجه موند..اون در همه حال کار خودش و مي کرد..

و حالا هر 4 نفرمون واسه خريد اومده بوديم بيرون و پري يکي يکي فروشگاهها رو زير پا مي ذاشت..

من و آرشام تو يکي از پاساژا داشتيم قدم مي زديم و امير و پري هم رفته بودن وسايل عروس و انتخاب کنند..

دوست نداشتيم تو کارشون دخالت کنيم واسه همين تنهاشون گذاشتيم..

آرشام_ تو نمي خواي چيزي بخري؟..

- مثلا چي؟..

به ويترين يکي از مغازه ها نگاه کرد و گفت: مثلا لباسي چيزي..

- لباس که دارم..

--اگه يکي ديگه هم بخري چيزي ميشه؟..

و دستم و گرفت و کنار خودش نگه داشت..با چشم به ويترين مغازه اشاره کرد و گفت: اين چطوره؟..

به لباسي که مدنظرش بود نگاه کردم..يه پيراهن مجلسي سفيد صدفي که تا قسمت کمر تنگ بود و از اونجا به پايين يه کم گشاد مي شد .. رو کمرش يه

زنجير ظريف نقره اي هم کار شده بود که از قفلش خيلي خوشم اومد طرح يه گل رز بود.. سرتاسر لباس سنگ کار شده بود که زير لامپاي ويترين جلوه ي

خاصي داشت..

و جالب تر از اون اينکه دامنش دنباله داشت و يه کم رو زمين کشيده مي شد..تو يه جمله فوق العاده بود..

لبخند و که رو لبام ديد، دستم که تو دستش بود کشيد و رفتيم تو مغازه..فروشنده يه خانم نسبتا جوون بود که با روي خوش ازمون استقبال کرد..

لباس و پرو کردم تن خورش حرف نداشت ..تقه اي به در اتاقک خورد بدون اينکه بازش کنم گفتم: بله..

و صداي آرشام و شنيدم: دلارام باز کن درو..

خوشبختانه زيپ لباس از بغل بود و مي تونستم راحت بازش کنم..

- صبر کن يه چند لحظه..

داشتم از تنم درش مياوردم که گفت: بازکن کارت دارم..

تند لباس و در اوردم و مانتوم و گرفتم جلوم..قفل و باز کردم.....اما درو کامل باز نکرد فقط دستش و ديدم که يه پيراهن نقره اي و خوش رنگ رو جلوم

گرفت و گفت: اينو هم بپوش..

از دستش گرفتم و درو بستم..لباس وگرفتم جلو..رو قسمت يقه ش حرير نقره اي کار شده بود و بلنديش تا مچ پام مي رسيد..جنس پارچه از ساتن نقره اي

بود که يه گل بزرگ رو بند سمت چپ شونه م کار شده بود..

تنم که کردم ازش خيلي خوشم اومد.......ولي بازم اون سفيد صدفي ِ رو بيشتر دوست داشتم..لباسام و پوشيدم و رفتم بيرون..

با لبخند گذاشتمشون رو ميزو گفتم: خوب بودن....

فروشنده _ هر دو رو براتون بسته بندي کنم؟..

لب باز کردم بگم نه فقط يکيش، که آرشام پيش دستي کرد و به جاي من جواب داد: بله هر دو رو مي بريم..

با تعجب نگاش کردم و اروم گفتم: نه لازم نيست فقط همون که سـ.....

سرش و تکون داد و جدي گفت: تو کاريت نباشه فقط بپوش..

از لحن بامزه ش خنده م گرفت، در عين حال که مغرور بود مي تونست مهربونم باشه..

ديگه چيزي نگفتم..از مغازه که اومديم بيرون گفت: اون نقره اي َ رو واسه عروسي بپوش..

رک گفتم: ولي من از سفيد ِ بيشتر خوشم اومد..

-- نقره اي ِ واسه جشن اميرشون مناسبه لااقل يه شال روش مي خوره..

- نگران شالش نباش با يه حرير سفيد ستش مي کنم..

-- دلارام با من يک بر دو نکن ميگم نقره اي ِ بگو چشم..

- مگه قرار نيست من بپوشم؟..خب منم ميگم سفيد ِ خوشگل تر ِ .. اگه قرار بود نقره اي َ رو بپوشم چرا اون يکي رو هم باهاش خريدي؟..

-- چون ديدم ازش خوشت اومد، ولي جاي اون لباس تو اين عروسي نيست..

- پس کجاست؟!..

جوابم و نداد و گفت: تو اينبار به سليقه ي من لباس بپوش دفعه ي بعد به عهده ي خودت، باشه؟..

يه کم فکر کردم..خيلي اصرار مي کرد..خب حرفي نيست اونم شوهرم ِ جا داره تو بعضي موارد نظرش و بگه ولي تحميل نکنه....گرچه دليل مُصر بودنش و

نمي فهميدم اما از پيشنهادش بدمم نيومد..

فقط سرم و تکون دادم....اطرفش و نگاه کرد وگفت: طبقه ي پايين يه رستوران هست ناهار و همونجا مي خوريم..

- باشه فقط پري و امير چي؟..

-- نگران اونا نباش حتما تا الان يه جا سرشون گرم شده..

رفتيم تو رستوان نشستيم و هردومون سفارش کباب داديم....و بعد از چند دقيقه سفارشمون و اوردن..

واي چه ليموترشاي درشتي..اب 2 تاش و رو غذام خالي کردم..

آرشام_ دلارام داري چکار مي کني؟..

دستم که از اب ليمو، ترش شده بود و زبون زدم و ابروهام و از مزه ي ترشش جمع شد: واي آرشام من ميميرم واسه اب ليموي تازه..

ظرف ليمو رو از جلوم برداشت و گفت: با شکم خالي ضعف مي کني نخور..

ته مونده ي ليمو رو با ولع زير نگاهه سنگين آرشام خوردم..بو و ظاهر کبابا وسوسه برانگيز بود..با اينکه گرسنه م بود ولي نمي دونم چرا تا اولين

قاشق و گذاشتم دهنم حس کردم دل و روده م داره از حلقم مي زنه بيرون و قبل از هر چيز جلوي دهنم و گرفتم و از پشت ميز بلند شدم..

از همون اول که اومديم تو رستوران از رو تابلويي که سمت چپمون بود فهميده بودم دستشويي کجاست، سريع دويدم سمتش و درو بستم..

انقدر به صورتم اب زدم تا از حالت تهوعم کم شد..

آرشام از پشت در صدام مي زد..با يه نفس عميق درو باز کردم چشماش که به صورت رنگ پريده م افتاد با نگراني اخماش و جمع کرد و گفت: دلارام چت

شد يهو؟..

فقط اروم گفتم خوبم.....دست راستش و دور کمرم حلقه کرد.. جلو مردم صورت خوشي نداشت ولي آرشام تموم حواسش به من بود که از زور بي حالي

نقش زمين نشم..

گرچه بهتر شده بودم اما حس تو تنم نبود..

آرشام_ بهت گفتم با شکم خالي ترشي نخور ولي هنوزم مثل قديما لجبازي..

هيچي نگفتم و سرم و به شونه ش تکيه دادم..غذاهامون که دست نخورده مونده بود و بسته بندي کرديم و برگشتيم تو ماشين..

سرم و به پشتي صندلي تکيه دادم و بهش نگاه کردم: بريم پيش بي بي؟..

حيني که ماشين و روشن مي کرد جدي گفت: اول ميريم بيمارستان..

- نه..خواهش مي کنم ارشام حالم خوبه..

نيم نگاهي بهم انداخت و گفت: رنگ به صورت نداري کجا حالت خوبه؟..

- زياد راه رفتم فشارم افتاده الان بهترم..بريم ديگه..

سکوت کرد .. تموم حواسش و داد به جاده..کمي جلوتر نگه داشت و رفت تو يه فروشگاه و چند لحظه بعد با يه اب ميوه و شکلات و کيک برگشت..

پاکت و گذاشت تو بغلم و گفت همه ش و بايد بخوري وگرنه از خونه ي بي بي خبري نيست..

خوشحال از اينکه نمي ريم بيمارستان سرم و تکون دادم..به زور فقط تونستم ابميوه رو بخورم..ولي با اخم و جذبه اي که ارشام نشونم داد يه کم از

شکلات رو هم خوردم..

حالم خيلي بهتر شده بود ديگه حالت تهوع نداشتم..

آرشام واسه بي بي هم غذا گرفته بود..ولي بين راه بهش زنگ زدن که بايد بره..

گفته بود يه شرکت تجاري داره که امير هم تو سهامش شريکه..

کنار بي بي نشستم و سفره رو پهن کردم..مني که فکر مي کردم حالم بهتره و مي تونم غذام و بخورم با ديدن کباب و بوش که تو دماغم پيچيد باز دويدم

سمت دستشويي....

انقدر عق زدم که جون نداشتم راه برم..با حال زار از دستشويي اومدم بيرون که بي بي رو نگران جلوي خودم ديدم: خدا مرگم بده دخترم چت شد؟..

- خدا نکنه بي بي..هيچي بيرونم که بوديم همينجور شدم فک کنم فشارم افتاده..

نشستم و به پشتي تکيه دادم..ديدم بي بي هيچي نميگه..نگاهش کردم..

جلوم ايستاده بود و يه جور خاصي نگام مي کرد..

- چي شده بي بي؟..

رو به روم نشست و دست سردم و گرفت..

-- بي بي فدات شه مادر، چند وقته حالت بهم مي خوره؟..

مردد گفتم: والا تهوع که الان يکي دو روزه دارم ولي امروز ديگه نتونستم جلو خودم و بگيرم..چطور بي بي؟..

-- عقبم انداختي؟..

منظورش و فهميدم..سرم وتکون دادم و گفتم: اره 3 هفته اي ميشه..

ولي به نظر خودم طبيعي بود اخه قبلا هم گاهي عقب مينداختم..حتي يه بار رفتم پيش دکتر که گفت مشکلات عصبي، استرس و اضطراب و حتي اختلال تو

غذا خوردنمم مي تونه باعثش باشه..

لبخند و رو لباي بي بي ديدم.... و با ذوقي که تو صداش بود بغلم کرد و گفت: الهي قربون دختر گلم بشم که داره طعم مادر شدن و مي چشه..خدايا شکرت

که زنده موندم و اين روز و ديدم..

من که گيج و منگ تو بغل بي بي بودم گفتم: بي بي چي گفتي؟..

نگام کرد و با نم اشکي که تو چشماش جمع شده بود گفت: فردا اول وقت برو واسه ازمايش مادر تا خيالمون راحت شه..نشونه هاي حاملگي رو داري

دخترم.....

با تعجب داشتم کلمه به کلمه حرفاي بي بي رو واسه خودم تجزيه و تحليل مي کردم..

حاملگي؟!..من؟!....

يعني....من و آرشام داريم....واي خدا....

با ذوق دستاي بي بي رو فشار دادم: واي بي بي باورم نميشه..يعني ممکنه؟آخه..آخه شايد........

از زور ذوق و هيجان زبونم بند اومده بود..بي بي بغلم کرد و در حالي که پشتم و نوازش مي داد قربون صدقه م رفت..

با فکري که به سرم زد ازتو بغلش اومدم بيرون و گفتم: بي بي فعلا چيزي به ارشام نگو تا جواب ازمايش و بگيرم باشه؟..

--باشه دخترم هرجور خودت صلاح مي دوني..ولي من دلم روشن ِ ..

از خوشحالي نمي دونستم چکار کنم..گريه کنم!..بخندم!..........

اون شب پيش ارشام هيچ حرفي نزدم و فردا اول وقت لباس پوشيدم و رفتم پيش متخصص زنان و زايمان ..تشخيص احتمالي پزشکمم همين بود ولي بازم

واسه م آزمايش نوشت..

با وجود تست دلم راضي نشد سر راه از داروخونه يه بي بي چک گرفتم و وقتي رسيدم خونه بدو رفتم سمت دستشويي..

با ديدن جواب تست نزديک بود جيغ بکشم که لبم و محکم گاز گرفتم..واي خدا جوابش مثبت بود..

عصر جواب قطعي حاضر شد و اينبار ديگه مطمئن شدم که باردارم..

نطفه اي که درون بطنم حيات داشت..نفس مي کشيد..مني که حالا عنوان مقدس مادر رو به عهده داشتم..

مادر..

مامان..

چند بار زير لب تکرار کردم..از خوشحالي گريه م گرفته بود....

بچه ي من و آرشام..

ميوه ي عشقمون..

ثمره ي صبر و اميدمون..

خدايا شکرت..خدايا خيلي دوست دارم....

فرداشب عروسي پري و امير بود و مي خواستم بعد از جشن تو يه موقعيت فوق العاده مناسب و خاص اين موضوع رو به ارشام بگم..

بي بي ديگه رو پا بند نبود..مي گفت دونه به دونه لباساي زمستونه ش و خودم مي بافم..

پيرزن چقدر ذوق داشت..منم دست کمي از اون نداشتم مخصوصا وقتي شب ارشام اومد خونه هر وقت نگاهه خيره م وهمراه لبخند رو خودش مي ديد

ابروهاش و مينداخت بالا و مي پرسيد چيزي شده؟!..

منم با لبخند سرم وتکون مي دادم که يعني نه..

صبح با پري رفتيم آرايشگاه همونجا بهش قضيه رو گفتم خواهرانه بغلم کرد وبا ذوق بهم تبريک گفت..مرتب مي گفت خاله به قربونش بره..

خيلي خوشحال بودم....دنيا حالا پيش چشمام رنگ گرفته بود..رنگي از زندگي..اميد..شور و عشق و هيجان..

از آرايشگر خواستم موهام و ساده اتو بکشه و فقط پاييناش و حالت بده و از قسمت جلو با يه تل نقره اي ساده همه رو جمع کردم بالا و فقط تره اي از

اونها رو کج ريختم تو صورتم..

دوست نداشتم آرايشم زننده باشه واسه همين با وسايلي که خودم اورده بودم يه آرايش مليح و جذاب نشوندم رو صورتم..

لباسم و پوشيدم..پري کلي ازش تعريف کرد..به سليقه ي ارشام هيچ شکي نداشتم..اين ديگه کامل بهم ثابت شده بود..

پري تو اون لباس سفيد و پفدار با اون آرايش شيک و جذاب رو صورتش بي نهايت خوشگل شده بود..

کمکش کردم شنلش و بپوشه..امير ميون سوت و دست و جيغ دخترايي که تو سالن بودن با دسته گل اومد تو..

فيلمبردار از لحظه، لحظه ي اون جمع ِ شاد فيلم گرفت....

يکي از دخترا زير گوشم گفت: شوهرتون گفتن پايين منتظرتونن..

با لبخند مانتوم و رو لباسم پوشيدم و شال نقره اي رو هم که از جنس خود لباس بود و رو موهام انداختم....

آرشام جلوي آرايشگاه به ماشينش تکيه داده بود..اروم رفتم سمتش..عينک افتابيش و با ديدن من از رو چشماش برداشت..

مثل هميشه شيک و جذاب..کت و شلوار خوش دوخت مشکي براق و پيراهن طوسي کمرنگ مايل به سفيد با کراوات همرنگش....دست به سينه با ژست

خاصي رو به روم ايستاد..

- سلام..خيلي وقته اومدي؟..

فقط نگام کرد..دستم و جلو صورتش تکون دادم که مچم و گرفت و اورد پايين..

لحنش با اينکه جدي بود ولي دلم و به ضعف مينداخت..

-- بذار ببينمت دختر....

خنديدم و در ماشين و باز کردم..

- وقت واسه ديد زدن زياده بريم که.....

بازوم و گرفت..قبل از اينکه بشينم نگاش کردم..خواست گونه م و ببوسه سرم و کشيدم عقب.. لبم و به دندون گرفتم و با چشم به اطراف اشاره کردم..

با لبخند سرش و به طرفين تکون داد و چيزي نگفت..

پشت سر ماشين امير حرکت کرديم..فاصله ي سالن عروسي از آرايشگاه زياد نبود عرض يک ربع رسيديم..

عروس و داماد ميان هلهله و شادي مهمانان به طرف جايگاهشون هدايت شدن..

مانتوم و در اوردم و شالم و انداختم رو شونه هام..آرشام هر لحظه که نگاش بهم مي افتاد لبخند مي زد..

بيتا با ديدنمون اومد جلو.. با هم روبوسي کرديم..با آرشام هم فقط دست داد..

فرهاد با لبخند کنار بيتا ايستاد و حيني که به من و ارشام دست مي داد رو به ارشام تبريک گفت ..و آرشام کاملا جدي تشکر کرد..

يک 1ساعتي گذشته بود ..من و بي بي و آرشام سر يه ميز نشسته بوديم ..

داشتم به بيتا و فرهاد نگاه مي کردم که چقدر جذاب و خواستني رو به روي هم مي رقصيدند..

تو دلم گفتم چقدر بهم ميان..اگه باهم ازدواج کنن عالي ميشه..هر دو پزشک و فهميده..

صداي آرشام و زير گوشم شنيدم: انقدر با حسرت نگاه نکن گربه ي وحشي....افتخار ميدي؟..

خنديدم و سرم وتکون دادم...بلند شد و دستم و گرفت..

آهنگ عوض شده بود..بيشتر از اينکه شاد باشه توش پر از احساس و هيجان بود..

ارشام دستم و گرفته بود و هماهنگ با اهنگ مي رقصيديم..

قبلا تو مهموني شايان باهاش رقصيده بودم و همون موقع هم اعتراف کردم که رقصش محشره..

(آهنگ خشايار آذر_روشن)

اگه عاشق ِ مني، منو با خودت ببر

بنويس تو آسمون، عشقمون و با قلم

يا اگه مي خواي بري، فقط اينو يادت باشه

هيچ کسي براي تو، براي تو من نميشه

من اومدم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

کاش بدوني توي قلبم تو رو من کم ميارم

من اومدم تا بهم بگي هنوز راهي داره

من اومدم بگي عشقم.....تو دلت جايي داره

يه کم تو چشمام زل زد و منو کشيد تو بغلش .. انقدر اروم که يه حالي شدم..

صداي ضربان قلبش با صداي خواننده در هم اميخته بود..

هميشه يادت بمونه، تا نفس دارم برات مي مونم

هر جاي دنيا که باشم، به تو دلبستم مي دوني مي مونم

تو و اون نگاهه معصوم، من پر از خواب و خيالم

من و از خودم رها کن، بي تو دنبال فرارم

من اومدم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

کاش بدوني توي قلبم تو رو من کم ميارم

من اومدم تا بهم بگي هنوز راهي داره

من اومدم بگي عشقم تو دلت جايي داره

کل برقاي سالن و قطع کردن و حالا فقط رقص نوراي کوچيکي که تو سقف نصب کرده بودن رو سر رقصنده ها شکلاي نوراني و خوشگلي ايجاد کرده

بود..

هنوز تو بغلش بودم که برم گردوند و نفساي داغش و زير گوشم احساس کردم..تاريکي اطرافمون و احاطه کرده بود..

تو مثل نور يه فانوس، توي تاريکي من مي شيني

همه ي نگفته هام و، از تو آينه ي چشام مي بيني

تو و اون نگاهه معصوم، من پر از خواب و خيالم

من و از خودم رها کن، بي تو دنبال فرارم

من اومدم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

کاش بدوني توي قلبم تو رو من کم ميارم

من اومدم تا بهم بگي هنوز راهي داره

من اومدم بگي عشقم تو دلت جايي داره

بگي عشق من.......توي دل تو.....يه جايي.......داره

دستم و از تو دستش ازاد کردم..خودم و نرم چرخوندم و ازش فاصله گرفتم که توي اون تاريکي بغلم گرفت و سفت نگهم داشت..اينبار جهت مخالفي که

ايستاده بوديم منو گرفته بود..از همين تعجب کرده بودم که لا به لاي جمعيت گم شديم..اما......

بوي اين عطر برام اشنا نبود..همينطور ......خدايا..

صداش و کنار گوشم شنيدم: خوشگلم..دلم برات تنگ شده بود..

-ا..ارسـ..ارسلان.....!!!!...

چشمام که کم مونده بود از حدقه بزنه بيرون، لب بازکردم جيغ بکشم که محکم جلوي دهنم و گرفت و من و همراه خودش خم کرد..لا به لاي جمعيت توي

اون تاريکي دنبالش کشيده مي شدم ..

از زور تقلا داشتم از حال مي رفتم ....

نفهميدم چطور رفتيم پشت ساختمون ..

شنيدم که با حرص و عصبانيت زير لب غريد: انقد تقلا نکن لامصب....و با لحن بدي ادامه داد: قرار نيست جاي بدي ببرمت..

تا بخوام به خودم بيام و کاري کنم يه دستمال گرفت جلوي صورتم و....

اون بوي تند باعث شد پلکام سنگين بشه و اروم رو هم بيافته ..و ديگه هيچي از اطرافم نفهميدم..

« آرشام »

آخراي آهنگ بود که دلارام دستش و از تو دستم بيرون کشيد و چرخيد......يه لحظه غفلت..همون لحظه دستم توسط يک نفر کشيده شد و تا به خودم بيام

صورتم هدف مشت گره خورده ش قرار گرفت ..از جانب کسي که توي اون فضاي تقريبا تاريک حتي نتونستم چهره ش رو تشخيص بدم..

چون انتظار اين حرکت رو نداشتم چرخيدم و اگه دستم و به ستون نگرفته بودم نقش زمين مي شدم..حرکتش کاملا حرفه اي بود .. يه ادم معمولي نمي

تونست چنين ضرب دستي داشته باشه..

سر بلند کردم تا از بين جمعيت دلارام و پيدا کنم ولي نبود....با روشن شدن چراغا نور همه جا رو پر کرد ولي..دلارام........

مات و مبهوت اطراف و نگاه مي کردم ..صداش زدم..جوابي نشنيدم..بلندتر صداش زدم..نبود..دلارام بين اون جمعيت نبود..خدايا.....

دويدم..همون سمتي که بي بي و بقيه نشسته بودند....اون اطراف و از نظر گذروندم ..

-- بي بي دلارام..دلارام کجاست؟..

پيرزن بيچاره با ديدن حال و روز خراب و آشفته ي من هول کرد..از رو صندلي بلند شد و در حالي که نگاهش دور سالن مي چرخيد گفت: پيش تو بود

پسرم..مگه واسه رقص نرفتيد وسط؟.......تو صورتم مکث کرد..صداش مي لرزيد: چرا رنگت پريده؟..پسرم زنت کجاست؟..

کلافه و عصباني تو موهام دست کشيدم..مشت محکمي روي ميز کوبيدم و داد زدم: نمي دونم..نمي دونم يه دفعه چي شد..تا برگشتم ديدم نيست............

اون حرکت از جانب فرد ناشناس توي تاريکي..و يه لحظه غفلت من و....غيب شدن دلارام بين جمعيت....همه چيز غيرعاديه..

صداي امير و شنيدم..

امير_ چي شده آرشام؟..

توان حرف زدن نداشتم..قفسه ي سينه م اتيش گرفته بود..بي بي با بغض ِ تو صداش جواب امير و داد: بچه م دلارام، معلوم نيست کجاست..

پري_ خب شايد يه جايي تو سالن باشه..يا رفته دستشويي....

صدام بالا نمي اومد ولي جوري که به گوششون برسه سرم وتکون دادم و افتادم رو صندلي..

- نه..با هم وسط داشتيم مي رقصيديم..فضا تاريک بود که........

و تو همون حالت قضيه رو براشون تعريف کردم....فرهاد و بيتا که بين حرفام رسيده بودند با نگراني نگاهي به جمع انداختند و فرهاد گفت: اخه چرا يکي

بايد با مشت بزنه تو صورتت و دقيقا همون موقع دلارام غيبش بزنه؟....

--قربان.....

سرم وبلند کردم..با ديدن خدمتکار که پاکت نامه اي رو جلوم گرفته بود از رو صندلي بلند شدم..

-- اينو يه خانمي دادن که بدمش به شما..گفتند حتما بايد به دست خود مهندس تهراني برسه..

- اوني که اينو بهت داد الان کجاست؟!..

-- نمي دونم قربان يه چند دقيقه اي هست که سالن و ترک کردند..يه خانم جوان و بسيار شيک پوش..

پشت پاکت سفيد بود..با دستاني که سعي در پنهان بودن لرزش خفيفش رو داشتم نامه رو باز کردم..و در کوتاه ترين زمان دست خطش رو شناختم..

همين حدس کافي بود تا روي زمين زانو بزنم و با نگاهي به خون نشسته شاهد خط به خط نوشته هايي باشم که به جونم اتيش مي زد..

( سلام دوست ديرينه ي من..

مي دونم براي تشخيص اينکه کي اين نامه رو نوشته تنها کافيه به دست خطم دقت کني..هميشه ادم باهوشي بودي..فردي زيرک و قدرتمند....باهات خيلي

حرفا دارم .. سوالايي که سالهاست دارم واسه شون دنبال جواب مي گردم..

من الان دنبال تسويه حسابم..ديگه وقتش رسيده....الان که تو داري اين پيغام و مي خوني خانم کوچولوت تو دستاي من اسير ِ .. يادته که يه روزي تا چه

حد خواهانش بودم..من مردي بودم که هيچ وقت مُصر براي برقراري رابطه با هر دختري نبود ولي اين دختر با بقيه برام فرق داشت..دست نيافتني بود..از

همه مهتر، واسه آرشام عزيز بود..

مي دوني که، هر چي تو اين دنيا واسه تو عزيز باشه براي من عزيزتر ِ ..نمي دونم يادت هست يا نه ولي با گفتن همين يه کلمه مي فهمي که کجا مي

توني منو پيدا کني..« رودخونه ي شيطان »..اميدوارم هنوز فراموشش نکرده باشي..

بهتره کار احمقانه اي نکني و تنها بياي اينجا....من و خوشگل خانمت بي صبرانه انتظارت و مي کشيم..بهتره عجله کني در غيراينصورت....

بعد از لمس تن، روحش و ازش مي گيرم..جسم و روح دلارامت الان تو دستاي منه..

پس عجله کن....)

کاغذ از تو دستم رها شد..زانوم و چنگ زدم..رو به زمين خم شدم..اتيش ِ تو سينه م هر لحظه شعله ورتر مي شد...

تنم برعکس هميشه اينبار داغ بود..مي لرزيدم..دست راستم و رو سينه م گذاشتم..نمي خواستم اونجا...ميون اون همه چشم، کسي شاهد خم شدن کمر

آرشام باشه..

با درد همه ي توانم و تو پاهام جمع کردم تا بتونم بلند شم..صداهاي اطرافم برام گنگ و نامفهوم بودند..

گرماي دستي رو زير بازوم احساس کردم که با خشم پسش زدم..از جام بلند شدم..زانوهام مي لرزيد..احساس ادمي رو داشتم که هر تيکه از جسمش تو

دستاي يک نفر اسير ِ و از هر سو داره کشيده ميشه..تک تک اجزاي بدنم در حال متلاشي شدن بود..

ضربان نامنظم قلبم....

چه ريتم تکراري و عذاب اوري..

دويدم سمت در..هواي بيرون ازاد بود ولي قلب ضيف من گنجايش اين اکسيژن رو نداشت..

رفتم زير يکي از درختا..دستم و به سينه م گرفتم و خم شدم..سرفه مي کردم..انقدرعميق که سوزش و حرارتش مجراي تنفسيم رو بي حس کرد..

امير_ آرشام..آرشام داري از حال ميري قرصات کجاست؟...

دستش و تو جيب کتم فرو برد

امير_ باز کن دهنت و....

به درخت تکيه دادم و چشماي خيسم وبستم..از درد..از وحشت..از افکار مزاحمي که در سرم رژه مي رفت........

قرص کم کم داشت تاثير مي کرد..صداي گريه و شيون بي بي و پري رو واضح مي شنيدم..از پشت پرده اي خيس به اسمون نگاه کردم..

نفس عميق کشيدم..انقباض قفسه ي سينه م رو هنوزم احساس مي کردم..نرم وآهسته از درخت کنده شدم..

زانوهام مي لرزيد ولي اينبار تنها از روي درد نبود....ازکينه ..از نفرت پر بودم..

بي بي با گريه گفت: پسرم فرهاد درست ميگه؟..تو اين يه تيکه کاغذ اينا رو نوشته؟.....ضجه زد:دختر من تو دستاي اون پست فطرت اسير ِ مادر؟..

جواب ندادم..جوابي نداشتم که بدم..هنوز حالم کامل جا نيومده بود که دويدم سمت پارکينگ..فرهاد دنبالم اومد....ديدم داره ميره سمت ماشينش که داد زدم:

تو کجا؟!..

بي حرکت موند..قفل ماشينم و زدم و بدون اينکه نگاش کنم گفتم: کسي حق نداره پشت سرم راه بيافته....

فرهاد_ آرشام تو حالت خوب نيست من با.........

- همين که گفتم........و با خشم نگاش کردم: تو همينجا پيش بقيه مي موني، شيرفهم شد؟..

هيچي نگفت..نشستم و ماشين و روشن کردم..پام و رو گاز فشار دادم .. ماشين با صدايي گوشخراش از جا کنده شد..

بيرون پارکينگ پري رو با صورتي گريون توي لباس عروس ديدم که جلوم و گرفت..محکم زدم رو ترمز.. به طرفم دويد..شيشه رو دادم پايين..نگاه اون

به صورت منقبض شده از خشم من و نگاه من به در خروجي بود..

با هق هق گفت: ارشام تو رو خدا نجاتشون بده..دلارام الان..

تا نگاهه منو رو خودش ديد ساکت شد..

- منظورت چيه؟..

پري هق هق مي کرد..گريه مجالي بهش نمي داد ..

داد زدم: پري چي مي خواي بگي؟..

بي بي که کنارش ايستاده بود با غمي که تو صدا و چشماي به اشک نشسته ش موج مي زد گفت: پسرم زنت حامله ست..با هزار آرزو مي خواست اين

خبر خوش و بهت بده ولي اون از خدا بي خبر داره خوشي رو ازتون مي گيره..

پوزخند عصبي رو لبام رفته رفته محو شد..بهت..ناباوري..حسرت..درد.... خدايا چرا اين همه عذاب فقط بايد قسمت ما بشه؟..

داشتم جمله ي بي بي رو پيش خودم هضم مي کردم..چقدر سخت بود..

اينکه بشنوي زنت بارداره اونم تو يه همچين موقعيتي ..که ببيني همه ي زندگيت تو چنگال يه گرگ ِ گرسنه اسير ِ ..

چرا حالا؟..

چرا الان بايد اين اتفاق بيافته؟..

امير که ديد حالم بدتراز قبل ِ اومد طرفم و درو باز کرد..

-- برو کنار من رانندگي مي کنم..

حواسم جمع شد..با اينکه مي دونستم برم تو جاده حتما يه کار دست خودم ميدم فرمون و تو مشتم فشار دادم..جون دلارام واسه م از هر چيزي تو اين دنيا

باارزش تر بود..

- بايد تنها برم امير، برو کنار....

-- آرشام لج نکن تو حالت خوب نيست من باهات ميام ولي قول ميدم از محلي که باهات قرار گذاشته دور بمونم..

بيشتر از اين نمي تونم لفتش بدم..اين قلب لعنتي اگه حال و روزش اين نبود، خيلي وقت پيش بهشون رسيده بودم..

امير نشست پشت فرمون و خودم و کشيدم رو صندلي کنار راننده..

تو جاده بوديم..پس چرا نمي رسيم؟....

- مواظب باش راه و گم نکني..

- نه همون ادرسي که دادي رو دارم ميرم.. پيچ و خمش زياده ولي مي تونم پيداش کنم..

سکوت ماشين باعث شد تو افکارم غرق بشم..

ذهنم پر بود از تصوير دلنشين و نگاهه نقره اي و شيطونش....

جمله ي بي بي تو گوشم تکرار شد (پسرم زنت حامله ست)..دلي ِ من..همه ي آرامشم....

چرا زودتر بهم نگفت؟..چرا مراقبش نبودم؟..من قسم خورده بودم، توي اين 5 سال با خودم عهد کردم که اگه پيداش کنم ديگه نذارم غم تو چشماش

بشينه..

به خاطر خودش از خودش گذشتم..چشم رو احساساتم بستم تا تو آرامش ببينمش اما غافل از اينکه هر دوي ما تو اتيش عشق و حسرت داشتيم مي

سوختيم....من در پي خوشحال کردن اون داشتم عذابش مي دادم....

ارسلان ِ حيوون صفت لنگه ي همون عموي بي شرفش بود..فکر مي کردم اونم با شايان کشته شده..بعد از اينکه حافظه م و به دست اوردم پيگيرش

بودم..از دوست و اشناهاي قديم سراغشون و گرفتم ..

ولي گفتن که هردوي اونا کشته شدن..شايان به دست پليس و ارسلان به دست افرادي ناشناس..پس همه ش دروغ بود..شايد شايانم هنوز زنده ست..

اونا مسبب تموم بدبختياي من طي اين 5 سال بودند..زندگي اي که داشتم بهش اميدوار مي شدم رو به کامم تلخ کردند..

امير_ انگار همينجاست آره؟..

به خودم اومدم..بيرون و نگاه کردم....

-تو همينجا بمون..

-- ولي آرشام.....

- همين که گفتم..هر اتفاقي افتاد هر صدايي که شنيدي، حق نداري بياي جلو فقط اگه دير کردم به پليس خبر بده....

-- ارسلان ادم خطرناکيه..

- واسه همين ميگم جلو نيا..

-- مگه خودت نگفتي مرده؟..

دندونام و رو هم ساييدم: 7 تا جون داره پدرسگ..

در ماشين و باز کردم..امير دستم و گرفت..

امير_ مراقب خودت باش..

فقط سرم و تکون دادم و پياده شدم..

کتم و در اوردم و از پنجره انداختم تو ماشين..دکمه هاي استينم و باز کردم و تا آرنج بالا زدم..

اين محل خارج از شهر و يه جاي دورافتاده ست..شايد پشت اون درختا تو روز يه فضاي تماشايي و خاص پيش چشم هر ببيننده اي به نمايش در بياد ولي

الان..تاريک و مسکوت بود..

از سراشيبي سنگلاخي که سينه ي کوه بود پايين رفتم..درختان بلند و تنومندي که در اثر وزش باد در هم مي لوليدند وصداي خش خش و جيغ مانندي رو

ايجاد مي کردند..

صداي زوزه ي گرگ از فاصله ي دور به گوش مي رسيد..صداي جريان رودخونه رو دنبال کردم..سالهاست که ديگه پام و اينجا نذاشتم..

همه جا تو سياهي فرو رفته بود..صفحه ي موبايلم و روشن کردم..

از بين اين درختا که رد بشم اونطرف روشنايي ِ آلونک چوبي انتظارم و مي کشيد....

« دلارام »

احساس سردي و رطوبت صورتم باعث شد با يه لرزش خفيف پلکاي سنگينم و از هم باز کنم..نور لامپ مستقيم خورد تو چشمام..محکم بستمشون..

صداي خش خش، اينبار باعث شد با وحشت چشم باز کنم..ارسلان با اون قد بلند و شونه هاي پهن و نگاهه سبز و وحشيش بالا سرم ايستاده بود و دقيق

نگام مي کرد..

نگاهش که رو اندامم کشيده شد خودم و جمع کردم..دستم و با طناب..و با دستمال دهنم و محکم بسته بود..

با ترس نگاش کردم که يه قدم بينمون و پرکرد و رو به روم زانو زد..خدا مي دونه که تا چه حد ترسيده بودم و ضربان قلبم با هر نفس عميق و کشيده ي

من بالا و بالاتر مي رفت..

-- نترس عزيزم....

به گونه م دست کشيد..اخمام و کشيدم تو هم و صورتم و برگردوندم..نفسش و محکم بيرون داد و موهام و تو چنگ گرفت..

تازه فهميدم که با چه وضعي جلوش نشستم..همون لباس نقره اي که آرشام برام گرفته بود و حالا نگاهه خريدارانه و پر شده از ه*و*س ارسلان و رو

شونه و بازوهاي برهنه م حس مي کردم..با همون شالي که تو جشن عروسي رو شونه هام انداخته بودم دهنم و بسته بود..

موهاي بلندم که مامن نفس هاي گرم و ارامش بخش آرشام بود، تو دستاي اين حيوون وحشي داره از ريشه کنده ميشه..

صورتش و به صورتم نزديک کرد..چشمام از زور ترس گشاد ..و نفسام تند و نامنظم شده بود ..

با لحني خشن زير گردنم زمزمه کرد: عشقم، چرا ازم مي ترسي؟..چون الان مال آرشامي؟..چون اون قبل از من تو رو تصاحب کرده؟....و با غيض ادامه

داد: کي گفته اينا مي تونه واسه من مهم باشه؟..مهم تويي..وجود تو..خود تو....الان کنارمي..با يه حرکت حرارت اغوشم و حس مي کني....اينجا ديگه

خبري از آرشامت نيست..يادته بهم گفتي اونو نمي خواي؟..گفتي همه مون مثل هميم ولي نبوديم..تو اونو مي خواستي..آرشام و....قلبت واسه اون مي

تپيد..نگاهت دنبال اون بود..اون لعنتي..اون کثافت بي همه چيز..

هولم داد و موهام و ول کرد..اشک صورتم و خيس کرده بود....

با ديدن دستاش که تند تند داشت دکمه هاي پيراهنش و باز مي کرد تا مرز سکته پيش رفتم..هق هق مي کردم با اينکه دهنم بسته بود بهش التماس

کردم....ولي اون با يه پوزخند کريه رو لباش فقط نگام مي کرد..

خدايا بچه م..

زندگيم..

آرشامم..

خدايا نذار تنم به گناه آلوده بشه..

خدايـــا ...

خدايا جونم و همين الان بگير ولي نذار اين حيوون همه چيزم و به گند بکشه..

با يه حرکت پيراهنش و دراورد..پوست برنزه و عضله هاي گره خورده ش پيش چشماي وحشت زده ي من نمايان شد..چشمام و بستم..محکم....جوري که

سوزش اشک تو چشمام دوبرابر شد..

دستش که رو بازوم نشست هراسون نگاش کردم..با اينکه دستام بسته بود تقلا کردم..ولي ارسلان با دستاي نيرومندش مهارم کرد..

با يه حرکت پيش بيني نشده خوابوندم رو کاه و علفاي خشکي که تو آلونک انبار شده بود..در حالي که با جيغ هاي خفه و جملات نامفهوم و تقلاهاي بي

امانم سعي داشتم اون و از خودم دور کنم دستاي بسته شده م رو محکم نگه داشت و روم خيمه زد..گرمي لباش، رو پوست گردنم حالم و بد کرد..

داشتم زير تنش جون مي دادم..

چشمام سياهي مي رفت..

اندام ظريف و ناتوان من زير جسم قدرتمند ارسلان در حال له شدن بود..

از زور ش*ه*و*ت نفس نفس مي زد..

-- تا قبل از اينکه شوهرت بياد کار و تموم مي کنم..نمي تونم بعد از اين همه سال به همين راحتي ازت بگذرم..گرماي تن خوشگلتم حس منو ارضا مي

کنه..

مثل شکاري که تو چنگال ببري گرسنه اسير باشه خودم رو هر لحظه ضعيف تر مي ديدم....لبام تو حصار شالي بود که دور دهنم بسته شده بود، نمي

تونستم راحت نفس بکشم..

جسمم و با خشونت و حرکاتي جنون آميز لمس مي کرد..

صداي رعد و برق بلند شده بود و نويد بارون شديدي رو مي داد..

دوتا دستام و با وجود طناب به خاطر جلوگيري از تقلاهاي پي در پي من با يه دستش قفل کرد..تقلا در برابر اين غول بي شاخ و دم بي فايده بود..

نا نداشتم..فقط از خدا يه چيز مي خواستم..اينکه همين الان جونم وبگيره..

خدايـــــا مي شنوي؟..خدايا صدام در نمياد ولي از درون دارم فرياد مي زنم که صدام به گوشت برسه..

خدايا دارم بي حيثيت ميشم..يا نجاتم بده، يا خلاصم کن..خدايا نذار تن و بدني که فقط دستاي عشق ِ زندگيم اون و لمس کرده تو اغوش اين مرد به نجاست

کشيده بشه..

چرا پس نمي ميرم خدا؟..

چرا راحتم نمي کني؟..

دست ارسلان رفت پايين..هر کار کردم پاهام و بيارم بالا تا نتونه به خواسته ش برسه نشد و در اخر يکي از پاهاش و گذاشت بين پاهام و جلوي هر

حرکتي رو ازم گرفت..

دستش رفت پايين تر و دامن لباسم و داد بالا..کف دستاش داغ بود و تن من سرد و يخ زده..رونم و نوازش کرد..چندشم شد ..گريه مي کردم..ضجه مي زدم

ولم کنه ولي راه به جايي نمي بردم..

دستش و اورد بالا و خواست کمربندش و باز کنه که در آلونک با صداي وحشتناکي باز شد..

ارسلان جلوي ديدم و گرفته بود..ولي صداي آرشام که داد زد « کثافت حرومزاده داري چکار مي کني؟! » انگار که هرم زندگي تو رگام، بهم جون دوباره

داد..

ارسلان با يه حرکت از روم بلند شد..نفس تو سينه م حبس شده بود..دهنم بسته بود و حفره هاي بينيم گنجايش بازدمش رو نداشت..

آرشام و ارسلان با هم درگير شده بودند..بلند جيغ مي کشيدم و گريه مي کردم..اما صدام خفه بود..

ارسلان مشت محکمي تو صورت آرشام زد..مي دونستم آرشام با وجود بيماريش نمي تونه در برابر ارسلان دووم بياره..

آرشام با همون ضربه گيج شد..ارسلان با پوزخندي از روي خشم و کينه نگاش کرد: چيه کم اوردي..از ارشام بعيده با يه مشت خودش و ببازه؟..يادمه

اون وقتا ضرب دستت از منم بهتر بود پس چي شده؟....داد زد: د ِ پاشو لعنتي..پاشو بهم نشون بده که هنوزم همون ارشام سابقي..د ِ يالا....

مي خواست با ت*ح*ر*ي*ک کردن ارشام اونو به مبارزه دعوت کنه تا نيرو و توانش تحليل بره و اينجوري خيلي راحت اونو از پا در بياره..

خدا خدا مي کردم آرشام به حرفش گوش نکنه..رو زمين زانو زده بود و دستش رو قفسه ي سينه ش بود..با ترس و نگراني نگاش مي کردم..خواستم

پاشم برم طرفش که با فرياد ارسلان تو جام خشکم زد..

ارسلان: بتمرگ سر جات ....

و آرشام از همين غفلت ارسلان، استفاده کرد و با يه غرش از جاش بلند شد.. صورتش از درد جمع شده بود و چشماش کاسه ي خون بود اما داشت

مقاومت مي کرد..اين همه فشار واسه آرشام مثل زهر کشنده ست..

جيغ کشيدم که بکشه کنار و اروم باشه ولي صدام بهش نمي رسيد..ارسلان که با مشت آرشام غافلگير شده بود هنوز کامل به خودش نيومده بود که

آرشام با لگد زد تو صورتش و ارسلان به پشت افتاد رو زمين، فرز بود خواست پاشه که آرشام با زانو نشست رو شکمش و صداي نعره ي ارسلان

گوشم و کر کرد..

آرشام مي لرزيد..دستاش مشت شده بود و با چه خشمي تو سر و صورت ارسلان فرود مي اومد و نعره مي کشيد: مي کشمت کثافت..به خاطر نگاهه ه*

ر*ز*ه* ت به زنم ..به خواهرم..به خاطر نابود کردن زندگيم..خواهرم به خاطر تو جوون مرگ شد....مي کشمت عوضي..مي کشمت حرومزاده..چشمايي که

به سمت ناموسم کشيده بشه رو در ميارم و آتيش مي زنم.......

دويدم سمتش و با جملات نامفهومي که سعي داشتم بکشمش کنار گفتم: ارشام تو رو خدا ..آرشام بيا عقب کشتيش..آرشام....

مطمئن بودم نمي فهمه چي دارم ميگم ولي تقلا و به اب و اتيش زدنام و مي ديد..

پشت اين خشم و کينه ي چندين ساله اتفاقات خوبي انتظارمون و نمي کشيد..مي دونستم کم کم آرشام توانش و از دست ميده..مي ترسيدم و واسه همين

مي خواستم جلوش و بگيرم..

آرشام که دستش و اورد پايين ارسلان با ته مونده ي زورش بهش حمله کرد..ارشام تنها کاري که کرد اين بود که منو به ديوار تکيه بده و خودش و مابين

من و ارسلان قرار بوده..اينجوري مي خواست ازم محافظت کنه چون نگاهه سرخ و رگ برجسته ي گردن ارسلان و مشت گره کرده ش مستقيم هر دوي

ما رو نشونه گرفته بود..

مخصوصا وقتي در آلونک باز شد و چندتا مرد قوي هيکل اسلحه به دست ريختن تو..از ادماي خودش بودن..

ارسلان با غيض خون تو دهنش و تف کرد رو زمين و با پشت دست صورتش و پاک کرد..با اون همه مشتي که خورده بود آخ نگفت بي شرف..

آرشام دستاش و از هم باز کرد و منو پشتش مخفي کرد..مي لرزيد..نفساي کشيده و بلند.. و حتي صداي ضربان قلبش و مني که باهاش فاصله اي نداشتم

مي شنيدم....

نتونست طاقت بياره و افتاد رو زمين..جيغ کشيدم و کنارش زانو زدم..دستش و گذاشته بود رو سينه ش و به خودش مي پيچيد..

ارسلان با ديدن اين صحنه قهقهه زد و مستانه گفت: فکرشم نمي کردي ثانيه هاي اخر زندگيت و پيش چشماي من بگذروني اره؟..هميشه ارزو داشتم

لحظه ي جون دادنت تو صحنه باشم و با چشماي خودم ببينم..توي بي شرف همه چيز داشتي...

ثروت..

قدرت..

محبوبيت..

ظاهري جذاب و حتي مورد اعتماد شايان بودي..کسي که به همين راحتي به کسي باج نمي داد ولي از تو حرف شنوي داشت..تو هر چي که به من تعلق

داشت و ازم گرفتي....پوزخند زد: اون يارو که جاي تو سوخت و جزغاله شد و همه جار زدن که اين آرشام ِ پول گرفت فقط واسه اينکه جلوي چشم پليسا

از اونجا بزنه بيرون و گمراهشون کنه ولي خبر نداشت چه خوابي واسه ش ديدم..نمي دونست همه ش اين نيست وقراره زندگيش وقرباني نقشه هاي من

بکنه!.......ازته دل خنديد..بلند و وحشتناک..صداي بلندش رعشه به تنم مينداخت!..

هنوز رد لبخند رو لباش بود که با نفرت رو به آرشام گفت:تو هيچ وقت از تهراني ها نبودي ولي خودت و خوب تو دلشون جا کردي....تو از شايان ها

بودي..تو يکي از ما بودي و حالا به اينجا رسيدي..

کنار آرشام زانو زد و تو صورتش که هر لحظه به يه رنگ در مي اومد زل زد..آرشام سعي داشت نفس بکشه ولي نمي تونست..با گريه سرم و گذاشتم رو

سينه ش..صداي عصبي ارسلان، با بلندتر شدن تپش قلب آرشام همزمان شد: تو همون پسرعمويي بودي که هيچ وقت از وجودت خبر نداشتم..خواستم

بکشونمت اينجا تا بعد از تموم حرفام شاهد ذره ذره جون دادنت باشم که انگار اينبار زدم به هدف..اما خب.....

با چشماي گريون نگاش کردم..بلند شد ايستاد.

ارسلان_ حالا بهتره....به من نگاه کرد و ادامه داد: دلارام هم با چشماي خوشگلش شاهد باشه..بايد باور کنه که عشقش و براي هميشه داره از دست

ميده....و زماني هم که آرشامي نباشه، آزاده که براي هميشه پيش من بمونه..

خنديد..خنده اي بلند و شيطاني..با چهره اي که از ديد من مشمئز کننده و کريه بود..همراه ِ دار ودسته ش از آلونک رفت بيرون ..

آرشام به پشت خوابيده بود..از گوشه ي چشماش اشک جاري بود..صورتش سفيد شده بود و تنش سرد بود..صورتم و بردم جلو..لاي پلکاش و اروم باز

کرد..نگاهه خيس و باروني هر دومون تو هم گره خورد..گره اي محکم و ناگسستني..

بيرون صداي شر شر بارون مي اومد و از سقف چوبي آلونک چند قطره رو صورتمون چکيد..

آرشام دستاي لرزونش و بالا اورد ..سرفه مي کرد..سرفه هاي خشک و عميق..يه نفس بلند و صدا دار کشيد..دستش و برد پشت سرم و گره ي شال و شل

کرد..باز شد و افتاد دور گردنم..

دستاي آرشام بي حس شد و افتاد..لبام و بردم جلو به صورت يخ زده ش بوسه زدم..هق هق مي کردم وصداش مي زدم: ارشام..عزيزم.. تو رو خدا تحمل

کن بالاخره از اين خراب شده خلاص ميشيم..تو رو جون دلارام مقاومت کن آرشام.....

با گريه سرم و گذاشتم روسينه ش..قلبش با هر تپش قصد داشت سينه ش رو بشکافه..

خس خس مي کرد..زمزمه ش به گوشم خورد..انگار اسمم و صدا زد..نگاش کردم..مضطرب و شتاب زده..

لباش تکون خورد..آره داشت اسمم وصدا مي زد..

نگاهه سرخش مخمور بود....

صورتم و رو به روش گرفتم: جون ِدلارام..جونم عزيزم من اينجام..آرشام آروم باش....دستم بسته ست نمي تونم قرصت و.....

گريه م شديدتر شد..يه چيزايي گفت نتونستم درست بشنوم..گوشم و به لباش نزديک کردم..بريده بريده گفت: گريه ..نکن دلارام.. قرصام....پيشم نيست....

امير اون بيرون..حواسش هست..حتما پليس و..خبر مي کنه..ولي بايد..قبل از..مرگم....يه چيزي رو بهت....بگم....يه چيزي که...........

به سرفه افتاد..با ناله ي بلندي از درد صورتش جمع شد و به پهلو برگشت..هول شده بودم..

- آرشام تو خوب ميشي..تو هيچيت نميشه بهت قول ميدم..فقط الان آروم باش..خواهش مي کنم ..

برگشت..سرش و تکون داد..نفساش نامنظم و صداش خش دار بود..ترسيده بودم..وحشت زده با نگاهي اشک الود و تني مرتعش و دستايي که سرماش و

از بدن ارشام گرفته بود..

مي خواست حرف بزنه..دوباره گوشم و بردم جلو و شنيدم که آروم تر از قبل گفت: ديگه فرصتي نيست..مي دونم ثانيه هاي اخره....از اين..خوشحالم

که..کنار تو دارم..ميميرم....دلارام....بذار بگم..بذار .... باهات خداحافظي کنم..براي اخرين بار.. نمي خواستم اين.. روزا رو ببيني اما..نشد....بهم قول بده..

مراقب خودت و ..ثمره ي عشقمون باش....خيلي حرفا دارم..ولي نمي تونم..فقط مي خوام بگم ............

خس خس سينه ش بيشتر شده بود و کلماتش نامفهوم تر..و صداي نجواش تو گوشم همنوا با صداي هق هقم شد..

--خداحافظ..اولين پيوند .. اولين سوگند .. آخرين لبخند.. خداحافظ ... لحظه هاي ما ..ناتموم موندند ، وعده هاي ما ....خداحافظ .. آغوش بي وقفه .. دوست

دارم .. آخرين حرفه .. آخرين حرفه، خداحافظ ..

( قسمتي از آهنگ «خداحافظ_محسن ياحقي» )

همزمان با بسته شدن چشماي آرشام صداي آژير از بيرون بلند شد ..

و صداي ممتد شليک گلوله فضايي که حالا از صداي نفس هاي آرشام ساکت بود رو شکست..

جيغ کشيدم:خـــــــدا..نــــــــه....

(آهنگ " يه روز از پيش تو ميرم " از اميد حجت)

يه روز از پيش ِ تو ميزم که هوا بارونيه

يه روز از پيش ِ تو ميرم

که اشکهات پنهونيه

لحظه ي تلخ ِ جدايي سر رو زانوم ميزارم

ميگم آسمون بدونه

که چقــــــــدر

دوست دارم

من وتو عاشق ابراي بهاريم مگه نه؟!

واسه ديدار ِ دوباره بيقراريم

مگه نه؟!

پشت ِ آسمون ِ آبي با تو وعده مي کنم

که همه دلخوشي ِ دنيا رو

داري مگه نه؟!

يه روز از پيش ِ تو ميزم که هوا بارونيه

يه روز از پيش ِ تو ميرم

که اشکهات پنهونيه

لحظه ي تلخ ِ.جدايي سر رو زانوم ميزارم

ميگم آسمون بدونه

که چقــــــــدر

دوست دارم

سرم رو سينه ي سرد و بي تحرک آرشام بود و از ته دل زار مي زدم که در آلونک باز شد..با هق هق سرم و بلند کردم..

امير و 2 تا مرد که يکيشون لباس مامور امداد تنش بود و اون يکي روپوش پزشکي سريع اومدن تو و پشت سرشون يه مرد که لباس فرم پليس تنش

بود بي سيم به دست وارد شد و وسط آلونک ايستاد..

امير به زور منو از ارشام دور کرد....داد مي زدم تا ولم کنه..اصلا متوجه نشدم کِي دستام و باز کرد.... باز خواستم سمت آرشام هجوم ببرم که امير

بازوهام و گرفت..

به لباسش چنگ مي زدم و جيغ مي کشيدم..کتش ودر اورد و انداخت رو تنم و شال و سرم کرد ولي نگاهه خيره و دستاي پرتمناي من به طرف آرشام

بود..

کاه و علفاي کف زمين و مشت مي کردم و تو سر خودم مي زدم..هر دو مامور کنار آرشام نشستن ..

..اوني که لباس پزشکي تنش بود نبضش و گرفت:«ايست قلبي، نبض نداره»..

و تا اينو شنيدم جيغ کشيدم و چهاردست و پا خواستم برم طرفش ولي امير نمي ذاشت..داد مي زدم: ولم کن لعنتي..ولم کن بذار برم پيشش.........امير گريه

مي کرد..مي گفت: آروم باش..

چطوري؟..چطور مي تونم آروم باشم وقتي همه ي زندگيم پيش چشمام بي جون افتاده؟..

دکتر گردن آرشام و به جلو و سرش و به عقب خم کرد..چونه ش و اورد بالا و کمي به جلو مايل کرد.. بهش تنفس مصنوعي مي داد..1....2....و با هر

نفس صداي گريه منم بيشتر مي شد..گلوم اتيش گرفته بود بس که جيغ کشيدم..دستام مي سوخت بس که خودزني کردم..

اميرهم جلودارم نبود..هيچ کس جلودارم نبود..مني که شاهد پرپر شدنش بودم..

دکتر نبض گردنش و گرفت..دستش و به حالت ضربدر رو جناق سينه ش گذاشت و محکم فشار داد..1..2..3..4..5.. و دوباره عمل احيا با نفس مصنوعي

..هنوز نبض نداشت..تکرار کرد..تکرار..تکرار..و بازم تکرار..

اون مردي که کنارش بود يه لحظه دستش و از رو مچ آرشام بر نمي داشت و نبضش و کنترل مي کرد..

دستم و گرفته بودم جلوي دهنم و مات و يخ زده شاهد تقلاهاي دکتر و بي تحرکي آرشام بودم ....

زير لب اسم خدا رو صدا زدم..بسم الله گفتم..صلوات فرستادم..چشمام وبستم و تو دلم نذر کردم ..خدايا آرشامم و بهم برگردون..خدايا من درد يتيمي کشيدم

نذار بچه مم به درد من دچار بشه..خدايا..........

و صداي دکتر تو صداي هق هقم گم شد «نبض برگشت..تشخيص برادي کاردي(نبض خيلي کند)..»..

تند چشمام و باز کردم..

سرگرد_ چي شد دکتر؟..اميدي هست؟..

دکتر که تموم حواسش به آرشام وکنترل نبضش بود سرش و تکون داد و گفت: تشخيص من MI هست (انفاركتوس ميوكارد _سکته ي قلبي _ حمله ي

قلبي)..در حال حاضر دچار آريتمي قلبي (غير طبيعي بودن ريتم قلب) شده ..هر چه سريع تر بايد منتقل بشه

بيمارستان در غير اينصورت بازم دچار ايست قلبي ميشه....

آرشام و گذاشتن رو برانکارد و از در رفتن بيرون..من که جوني تو پاهام نداشتم به کمک امير از جام بلند شدم..اگه از رو کت بازوم و نگرفته بود بي

شک نقش زمين مي شدم..

سرگرد_ خانم اميني، اگر حال جسميتون مساعد هست لازمه که همراهه ما بيايد..

سرد و بي روح نگاش کردم..قدبلند بود و چهارشونه..و چشماي سياهش..ياد چشماي آرشام افتادم .. نتونستم جلوي خودم و بگيرم..امير که حال زارم و

ديد رو به مامور گفت: جناب سرگرد مي بينيد که حال زن داداشم خوب نيست بايد برسونمش بيمارستان..

سرگرد يه نگاهه کوتاه و سرسري به صورتم انداخت و به ناچار سر تکون داد: مي تونن برن مشکلي نيست ولي بايد در دسترس باشن..به محض اينکه

حالشون بهبود پيدا کرد جهت پاره اي از سوالات بايد به اداره ي پليس مراجعه کنن..

امير سرش و تکون داد..

آمبولانس آژيرکشان اون منطقه رو ترک کرد و من و امير پشت سرشون حرکت کرديم..نمي دونستم چي به سر ارسلان و دار و دسته ش اومده..الان تنها

چيزي که واسه م اهميت داشت سلامتي ارشام بود.......

از ماشين امير که پياده شدم دوست داشتم پشت سر برانکاردي که آرشام روش خوابيده بود بدوم و تختش و ول نکنم..ولي نتونستم..تواني تو پاهام حس

نمي کردم..اينکه هنوز زنده بودم و داشتم نفس مي کشيدم يه معجزه بود..

دکتر در حالي که کنار تخت آرشام تند تند قدم بر مي داشت رو به پرستار مي گفت: نوار قلب (EKG)..آزمايش خون (براي ارزيابي سطح آنزيمهاي

قلبي)..اسکن پرفيوژرن ميوکارد (اسکن قلب)..اسکن راديواکتيو با تکنسيم 99.. آنژيوگرافي و اکسيژن.. بيمار هر چه سريعتر بايد به بخش سي سي يو

(بخش مراقبت هاي قلبي) منتقل بشه..

پرستار تند و بي وقفه دستورات پزشک رو تو پرونده مي نوشت و سرش و تکون مي داد..

آرشام و بردن تو بخش مراقبت هاي ويژه و به من اجازه ي ورود ندادن..

کت امير رو شونه هام بود.. با حرص از يقه تو مشتم فشارش دادم و با غمي که سالهاست شاهد همسايگيش با چشمام هستم از پشت پنجره زل زده بودم

به صورتش..

دکتر بالا سرش بود و چند تا پرستار همزمان داشتن يه سري دستگاه و لوله رو به بدن آرشام وصل مي کردن..

دکتر از اتاق اومد بيرون و تا نگاهش به ما افتاد اروم گفت: تموم تلاشمون اينه که به کمک داروهاي ضد انعقاد لخته هاي خون رو حل کنيم....در حال

حاضر نمي تونيم به عمل جراحي فکرکنيم چون با وجود علائم نامنظم بيمار ريسک بالايي داره و اگه بخوايم جهت کار گذاشتن دستگاه ضربان ساز و يا

جراحي باي پاس سرخرگهاي قلب رو روشون انجام بديم، جون بيمارو به خطر ميندازيم..در نتيجه منتظر علائم اميدوارکننده تري هستيم..ظاهرا قبل از اين

هم چنين حملاتي بهشون دست داده درسته؟..

امير_ بله، چند موردي بوده ولي به اين شدت نه..

دکتر سرش و تکون داد و گفت: منتظر جواب آزمايشاتشون مي مونيم انشاالله که نتايج اميدوارکننده خواهد بود.....

سرم و به شيشه ي سرد تکيه دادم ..نگاهم و به صورت رنگ پريده ش زير چادر اکسيژن و اون همه لوله و دستگاه دوختم..

دست لرزونم و اوردم بالا و با سر انگشتام صورتش و از پشت شيشه لمس کردم..

شيشه سرد بود....

تنم لرزيد..

رعد و برق چشمام نويد مي داد..نويد اسمون ِ باروني ِ نگاه ماتم زده م ..

هق زدم..

اشک ريختم..

بغض کردم..

خفه شدم از اين همه غم توي سينه م..

نفس ندارم خدا..

خدايا از عمر من کم کن بده به آرشام..

زندگيم وبرگردون..همه چيزم و بهم برگردون..

بعد از خانواده اي که ازم گرفتي ارشام و بهم دادي و نفر سومي که درونم حيات داره..

جون داره..

نفس مي کشه..

احساس مي کنه..اين درد تو قلبمه و اونم داره احساس مي کنه..

پدرش رو تخت بيمارستان داره با مرگ دست و پنجه نرم مي کنه..

نمي خواد اون چيزيش بشه..روحشم مثل جثه ش کوچيکه..ناتوانه..نمي تونه چيزي بگه..

ولي اره..

انگار اونم داره فرياد مي زنه..

داره تو رو صدا مي زنه..

داره ميگه خدا بابام و بهم برگردون..نمي خوام يتيم به دنيا بيام..يتيم بزرگ بشم..داره داد مي زنه خــــدا..

دارم مي شنوم..

روح داره..

جون داره..

از ضربان قلب نااروم من مي فهمه بيرون از اين سينه چه خبره..اين قلب با هر تپش غم و غصه هاش و فرياد مي کشه..

خدايا.......

عزيزم و بهم برگردون..

آرشامم رو..

همه چيزم رو..

هق هق کردم و چشمام و رو هم فشار دادم..

نمي دونم چقدر گذشت.....

يک ثانيه......1 دقيقه......1 ساعت........1عمر.. نمي دونم چقدر فقط..

وقتي صداي جيغ دستگاه ها بلند شد قلبم فرو ريخت..

نفسم بريد..

چشم باز کردم و اولين چيزي که ديدم يه خط ثابت روي مانيتور بود....

امير سمتم هجوم اورد و از شيشه ي پنجره داخل و نگاه کرد..پرستارا به هياهو افتادن..دکتر دويد سمت اتاق و با شنيدن سوت ممتد دستگاهها و جسم بي

جون آرشام داد زد: پرستار جريان اکسيژن و قطع کن (به علت خطر جرقه و انفجار ) دستگاه شوک Mode غير سينکرونيزه.....

دکتر هم مضطرب بود..همه به تلاطم افتاده بودن..پرستارا کنار ايستادن و اونام نگاهشون با غم به صورت آرشام بود ولي من.........انگاراونجا نبودم..

انگار مرده بودم..اين روحم بود که شاهد بال بال زدن ِ آرشام ِ ..اره نفس ندارم...........

دکتر:اماده.......

دکمه ي تخليه ي انرژي رو فشار داد....نگاه پرستارا به مانيتور و يکي ديگه حواسش به نبض آرشام بود : عدم ريتم سينوسي دکتر........

دکتر دوباره پدال هاي شوک رو گذاشت رو سينه ي آرشام: اماده.......و بازم شوک....جسم آرشام از رو تخت کنده مي شد و نگاهه وحشت زده ي من به

مانيتور بود که با شوک سوم ضربان قلبش رو مانيتور افتاد: دکتر نبض خيلي کنده.......

دکتر چشماي آرشام و معاينه کرد..نبضش و گرفت و به ساعتش نگاه کرد..يه چيزي زير لب به پرستار گفت و نگاهش وبه زمين دوخت و از اتاق اومد

بيرون..

نفهميدم چطور به سمتش هجوم بردم و روپوش سفيدش و تو چنگم گرفتم..

هيچي نگفت ..حتي نگامم نکرد..

لباي لرزونم و باز کردم و چيزي مثل: دکتر..آرشامم!.......از لا به لاشون خارج شد..

امير که چشماش سرخ و نفساش بريده بود با صدايي که از قعر چاه بيرون مي اومد گفت: دکتر چرا چيزي نميگي؟حالش چطوره؟..

و صداي آروم دکتر در حالي که نگاش از پنجره ي شيشه اي به آرشام بود: متاسفانه بيمار علائم کما رو داره..ازمايشات لازم روشون انجام ميشه تا

مطمئن بشيم....و به مني که دستم از لباسش کنده شد نگاه کرد و گفت: فقط مي تونم بگم..به فکر يه قلب جديد باشيد ديگه هيچ اميدي نيست.............

با جيغ من ديواراي بخش لرزيد..

وجودم فرو ريخت..

زانوهام سست شد و به سراميکاي سرد بيمارستان چنگ زدم..

چشمام بسته بود و هيچ چيز جز صداي هق هق از گلوم بيرون نمي اومد....

ضجه زدم..زار زدم....

مردم..نيست شدم..

نابود شدم..

نفهميدم..هيچي نفهميدم..

نديدم..حس نکردم..

تهي شدم........سبک شدم....

همه چيز اطرافم تاريک و..دنياي يخ زده م پيش چشمام سياه شد..

با سوزشي که تو دستم احساس کردم قبل از اينکه چشمام و باز کنم صورتم از درد جمع شد..

-- خانمي بيدار شدي؟..

آروم لاي چشمام و باز کردم..نگام به پرستاري افتاد که با لبخند کمرنگي کنار تختم ايستاده بود..

صدام گرفته بود و گلوم مي سوخت..

-من..کجام؟!..

پرستار_ تو بيمارستاني عزيزم بايد بيشتر مراقب خودت و کوچولويي که تو راه داري باشي..اين همه استرس براش خوب نيست..

تا اسم بيمارستان و آورد همه ي حرفاي دکتر و توي اون لحظه به ياد اوردم..خواستم نيمخيز شم که صداي پرستار در اومد: دراز بکش نبايد بلند شي،

هنوز سرمت تموم نشده..

بي رمق نگام و به سرم دوختم..لعنتي چقدر زياده..

- من خوبم..مي خوام برم پيش شوهرم....

-- پيش شوهرتم ميري خيالت راحت ولي با اين وضعيت پات به درگاه اتاق نرسيده از حال ميري پس يه کم استراحت کن حالت که بهتر شد خودم مي برمت

پيش شوهرت باشه؟..

با فکري که به سرم زد لباي خشک شده م رو با سر زبونم تر کردم و گفتم: بهم قول ميدي؟..

با تعجب نگام کرد: چه قولي؟!..

-اينکه بعد از تموم شدن سرم منو ببري پيشش تو اتاق..مي خوام از نزديک کنارش باشم....

لبخند زد: نميشه خانمي ..ملاقات تو بخش ويژه ممنوعه مگر با دستور پزشک..

- خواهش مي کنم..من حتما بايد برم پيشش....

لحنم به قدري ملتمسانه و نگاهم به حدي مظلومانه بود که تا چند لحظه خيره نگام کرد و چيزي نگفت..ديگه لبخند نمي زد..مردد بود..و از همين موقعيت

استفاده کردم و گفتم: تو رو خدا..اگه نبينمش ميميرم..

و بعد از يه سکوت کوتاه: با دکتر بخش صحبت مي کنم..بعيد مي دونم قبول کنه چون خيلي سختگير ِ..به هر حال تلاشم و مي کنم تا ببينم چي ميشه، اما

قول نميدم.....

لبخند نيم بندي تحويلش دادم..سرم و تکون دادم و هيچي نگفتم..

لباسام و عوض کرده بودن..يه مانتوي سفيد و شلوار جين ابي و شال سفيد....حتما بقيه هم اينجان ..شک نداشتم کار بي بي ِ که هميشه ي خدا نگرانمه..

شايد اگه توي اين وضعيت نبودم مي گفتم سفيد بهم آرامش ميده ولي نمي داد..ديگه رنگ سفيد بهم آرامش نمي داد..

پرستار که از اتاق بيرون رفت چند ثانيه بيشتر طول نکشيد امير و بقيه اومدن تو..حتما اميرخبرشون کرده بود..

پري صورتش از اشک خيس بود..بي بي هق هق مي کرد..مهناز خانم با دستمال اشکاش و پاک مي کرد و ليلي جون غمگين نگام مي کرد..چشماي امير

سرخ شده بود....و با صدايي گرفته رو به بي بي گفت: بي بي آروم باش مگه نشنيدي دکتر چي گفت؟..

بي بي که صداش از بغض گرفته بود با گوشه ي چادرش اشکاش و پاک کرد و گفت: چه کنم مادر؟چه کنم؟..به ولاي علي دست ِ خودم نيست اين سينه

داره مي ترکه بذار خودم و خالي کنم..

از اين همه مهربوني و غم تو صداش دلم گرفت..اون دستم که ازاد بود رو به سمتش دراز کردم..بي بي اروم اومد طرفم و همونجور بغلم کرد..سر شونه

ش گذاشتم و اشکام رو صورتم جاري شد..

بي بي هق هق مي کرد و من بي صدا اشک مي ريختم..

پري که صداش بم شده بود گفت: دلارام دکتر گفته استرس واسه ت خوب نيست با وجود..........

سکوت کرد..منظورش به بچه اي بود که در بطن داشتم..بچه اي که از جونمم بيشترمي خواستمش، اون از وجود آرشام بود..

از اغوش بي بي بيرون اومدم..پري يه برگ دستمال کاغذي از روي ميز کنار تخت بهم داد..اشکام و پاک کردم و رو بهش گفتم: ببخش پري عروسيتون به

خاطر ما خراب شد..

پري خواست لبخند بزنه ولي نتونست..بغض داشت: اين چه حرفيه مي زني دلارام؟ توي اين شرايط کي به فکر مجلس واين حرفاست؟..الان فقط سلامتي

تو و بچه ت و ارشام برامون از هر چيزي مهمتره، خودت و اذيت نکن....و با چشمک و لبخندي که مصنوعي بودنش عجيب حس مي شد ومي دونستم

محض دلخوشي ِ منه گفت: بذار آرشام خوب بشه بايد تلافي کنه..يه جشن مفصل مي گيره هم واسه ما و هم واسه خودتون..آرزو به دل موندم تو رو تو

لباس عروسي ببينم..

بايد لبخند مي زدم ولي نزدم..به جاش بغض کردم..اسم آرشام که مي اومد يه سوزش بدي رو تو سينه م احساس مي کردم.....

پيشم موندن....باهام حرف زدن....دلداريم دادن....نصيحتم کردن..

که اروم باشم....غصه نخورم....به خدا توکل کنم....به بچه م فکر کنم....به خاطر اون نشکنم....

به خاطر اون که از جنس آرشام بود کمر راست کنم و بگم خدايا به اميد تو..خدايا اميدم ونااميد نکن..

خدايا کمرم و نشکن..درد داره....بهم زخم نزن..هنوز قلبم از اون 5 سال دوري داره مي سوزه....

خدايا همه ي اميدم به دستاي تو ِ ..

سرمم که تموم شد از رو تخت بلند شدم..به امير گفتم مي خوام برم پيش آرشام..گفت: اگه آروم باشي مي برمت و اگه باز بخواي به خودت فشار بياري

بهم بگو....

بالاخره هر جور که بود راضيشون کردم....

فرهاد بينشون نبود..از بي بي پرسيدم گفت: داره با دکتر ِ آرشام حرف مي زنه الانا ديگه پيداش ميشه..

رسيديم بخش ديدمش که کنار اتاق آرشام رو به روي دکتر ايستاده و داره باهاش حرف مي زنه..با ديدن من از دکتر تشکر کرد و اومد طرفم....تو چشماش

نگراني موج مي زد: خوبي دلارام؟..

لبخند ِ بي جوني تحويلش دادم و سرم و تکون دادم..بي توجه به نگاهه خيره ش رو صورت رنگ پريده م رفتم کنار پنجره ايستادم..

چشماش بسته بود....تو دلم باهاش حرف مي زدم..انقدر محوش شده بودم که هيچ صدايي رو جز نجواي درونم نمي شنيدم و هيچ چيز رو جز رخ رنگ

پريده و خاموش عشقم نمي ديدم: چشمات و بستي؟..ديگه نمي خواي نگام کني؟..زل بزني تو چشمام و ساعت ها بهم خيره بشي؟....بگي چشمات بهم

آرامش ميده....

بگي دلارام ترکم نکن..بگي تو رو اسير آغوشم مي کنم تا هيچ وقت تنهام نذاري..

يادته اون شب تو کلبه؟..درست 5 سال پيش....اون شبي که مطمئن شدم منو دوست داري..چقدر به خودم مي باليدم..مي گفتم آرشام، مردي با اين همه

غرور..کسي که مي پرستمش و نفسم به نفسش بسته ست منو مي خواد و دوسم داره....

بلند شو ارشام..بلند شو و بازم بهم بگو گربه ي وحشي..تو بهم قول دادي که تنهام نميذاري..هنوزم بهم نگفتي دوسم داري..مي دوني چقدر انتظار

کشيدم؟.. ولي نگفتي..فقط بهم نشون دادي..نشون دادي مردي با خصوصيات تو هم مي تونه عاشق بشه..من عشق و تو کلامت نه، ولي تو نگاهت درک

کردم، باورت کردم..

بهت نياز دارم آرشام..دستام و عاجزانه به طرفت گرفتم و ميگم پاشو بهم بگو که من هستم..بگو ديگه تنها نيستي..بگو مال خودمي....اخم کن..مثل

وقتايي که غيرت و تو چشمات مي ديدم..

حتي وقتي مي خواستي منو از خودت دور کني ديدم که نمي توني..مي ديدم که براي تو هم دوري و جدايي سخته....

سنگيني نگاهم و حس مي کني؟..پس بيدار شو..من اينجام آرشام..اينجام..

زمان از دستم در رفته بود..زمان تو اون لحظه برام معنايي نداشت..از اون پنجره با اون شيشه ي سردش دل نمي کندم..از اون تصويري که پشت شيشه،

مسکوت و اروم جاي گرفته نمي تونم دل بکنم..

اي کاش پيشش بودم..

ولي پرستار هم نتونست برام کاري کنه..گفت دکتر ملاقات آرشام و ممنوع کرده....

پري اومد و زير بغلم و گرفت: دلي عزيزم بيا بشين رو صندلي کي تا حالا رو پا وايسادي دختر هنوز 1 ساعتم از تزريق سرمت نگذشته..

رو صندلي هاي سبز بيمارستان که کنار هم رديف شده بودند نشستم..همه چيز سرد بود..سرد و بي روح..حتي صندلي ها..ديوارها..زمين..پنجره..

شيشه..همه چيز..حتي دستاي پري..حتي دستاي من....

سردمه..دارم مي لرزم..پري بغلم کرد..گريه مي کرد..مي گفت دلارام داري خودت و از بين مي بري.. و اون خبر نداشت من خيلي وقته که نابود شدم..اين

من نيستم..من الان يه مرده ي متحرکم..نفسم بريده..نفسم رو تخت بيمارستان بي تحرکه..نفسي که تحرک نداره نمي تونه به جسم جون بده..

من زنده نيستم......

وجودم سرده....

تنم از گرماي ناگهاني مور مور شد..فرهاد کتش و انداخته بود رو شونه م....نگاهش نکردم..فقط زمين..نگاه مسخ شده و بي روحم فقط به اون سنگاي

سفيد و براق بود..اونا هم روح ندارن..با سرماشون دارن بهم دهن کجي مي کنن..

چقدر سرم سنگينه..چقدر ضعيف شدم....من کيم؟..واقعا همون دختريم که بي خيال و فارغ از دنياي اطرافش واسه خودش ازاد مي گفت و مي خنديد؟....

چقدر عوض شدم..تغيير رو با تک تک سلولهاي بدنم احساس مي کنم..

اين تصوير خندون رو سراميکا من نيستم..اون دختر که نگاهش شاده من نيستم..

تصوير عوض شد..

خودم و مي شناسم..اين منم..دختري که نگاهش عاشقه.. تو چشماش غم نشسته..دختري که انتظار تو ني ني چشماش ديده ميشه..

اين دختر منم..

اين دختري که تو اغوش گرم يه نفر داره نفس مي کشه..اره..زندگيش به زندگي ِ اون يه نفر بسته ست..

اره اين دختر منم..منه واقعي..منه دلارام..مني که لحظه اي اميد و ازتو زندگيم کمرنگ نکردم..حتي الان..حتي الان که بايد از زمين و زمان ببرم و بگم

تموم شد.. بازم ميگم خدايي هست..خدايي هست که به صداي قلب عاشقم گوش کنه..خدايي هست که اميدم و نااميد نکنه..اره هنوزم اميد دارم..من اميد

دارم..باور دارم..به وجود خدا..به اذن خدا..به لطف و مهربوني خدا باور دارم..

يکي کنارم نشست..هنوز دستام تو دستاي پري بود..

امير_ دلارام جناب سرگرد اومده اينجا مي خواد تو رو ببينه........

سرم و بلند کردم..به جايي که امير اشاره مي کرد نگاه کردم..همون مرد انتهاي راهرو ايستاده بود و نگاهش رو من بود..

يه حسي باعث شد از جام بلند شم..بايد بفهمم..بايد بدونم چي به سر ارسلان اومده..اون کثافت..اون پست فطرت که نفرينش کردم..به خاطر حضور نحسش

تو زندگيم..

آرشام خوب بود..آرشام تو درمانش پيشرفت داشت ولي اون گرگ صفت نذاشت زندگيمون و بکنيم..زندگي اي که با وجود اين بيماري هم آروم بود..

امير و فرهاد پشت سرم اومدن..

سرگرد_ مي دونم زمان مناسبي رو انتخاب نکردم ولي در هر صورت من هم موظفم که به وظايف خودم عمل کنم..

يه مرد ديگه که لباس شخصي تنش بود کنارمون ايستاد و رو به سرگرد سلام نظامي داد..

سرگرد_ چي شده وفايي؟..

-- قربان....

و به ما نگاه کرد..سرگرد سرش و تکون داد و ازمون فاصله گرفت..نگاهم و يه لحظه از روشون بر نداشتم تا اينکه سرگرد يه چيزايي به اون مرد گفت و

اونم سريع رفت..

سرگرد_ الان مي تونيم با هم حرف بزنيم؟..

سرم و تکون دادم......و رو به فرهاد و امير گفت: شما هم مي تونيد حضور داشته باشيد..

رفتيم تو کافي شاپ بيمارستان....فرهاد رفت قهوه بگيره که گفتم هيچي نمي خورم....اما وقتي برگشت واسه م ابميوه گرفته بود و مثل پزشکي که به

بيمارش دستور ميده گفت: بايد ته ليوان و در بياري..اين کيک و هم بخور بدنت ضعيف شده....

حس اينکه باهاش کل کل کنم و نداشتم فقط به تکون دادن سر بسنده کردم..

سرگرد جرعه اي از قهوه ش رو خورد و رو به من گفت: سعي مي کنم سوالاتم و کوتاه کنم..در هر صورت حال شما رو توي چنين وضعيتي درک مي

کنم.......و با مکث ادامه داد: شما ارسلان شايان رو مي شناسيد درسته؟..مي خوام هر چي که از اون مي دونيد و بگين..

سکوت کردم..گلوم خشک شده بود..عجيب نياز داشتم از اون ابميوه بخورم..ني رو به لبام چسبوندم و چند جرعه از ابميوه رو خوردم..

دستام مي لرزيد..ولي از ديد هر سه ي اونها پنهونش کردم..اون هم با فشار دادن ليوان سرد ابميوه توي دستام..

- من ارسلان و به اون صورت نمي شناسم..5 سال پيش توي مهموني عموش اون و ديدم..در اصل اون مهموني به افتخار ورودش از امريکا بود..نگاه

هاي خيره و گاه بي گاهش و همه جا رو خودم حس مي کردم ..و هميشه يه جورايي کنارش احساس خطر مي کردم..آرشام سعي داشت منو از اون دور

کنه......

صداي جدي سرگرد و که شنيدم نگام کشيده شد سمتش: برخورد ديگه اي هم باهاش نداشتيد؟..

- منظورتون چيه؟!..

-- مثلا عملي از شما يا همسرتون ديده باشه و بخواد ازتون کينه به دل بگيره و سر همين قضيه تو فکر انتقام باشه..

اب دهنم و قورت دادم و گفتم: من چيزي نمي دونم فقط اينکه ارسلان هميشه با آرشام بد تا مي کرد..انگار هيچ وقت چشم ديدنش و نداشت..آرشام هم

ازش خوشش نمي اومد و مطمئنم هر چي که بود مربوط به گذشته مي شد اينو از حرفاشون مي فهميدم..

- شما از اتفاقات گذشته خبر داريد؟هر اتفاقي که به ارسلان و شوهرتون مربوط بشه..

مي دونستم..آرشام همه رو برام تعريف کرده بود..ولي نمي خواستم چيزي بگم..اينجا بايد سکوت مي کردم....سرم و تکون دادم..

نفسش و عميق بيرون داد: اون شب چه اتفاقي افتاد؟..منظورم به زمان ربوده شدن شما توسط ارسلان ِ ..

- نمي دونم..چيز زيادي يادم نمياد..وقتي خواستم جيغ بکشم جلوي دهنم و گرفت..کشون کشون منو برد بيرون.. برقا رو قطع کرده بودن و فقط يه رقص

نور وسط جمعيت روشن بود..نمي دونم ولي بعد فکر کردم شايد قطع شدن برقا هم ساختگي باشه اخه همه جا تاريک بود....

مکث کرد: بله، اون شب ارسلان توسط چند نفر که با پول اجيرشون کرده بود تونست وارد عروسي بشه..برقاي سالن هم توسط همون افراد قطع شده بود

و براي اينکه شک کسي برانگيخته نشه رقص نورا رو روشن گذاشتن...در اين صورت اون هم خيلي راحت به خواسته ش رسيد..ولي از در اصلي شما

رو بيرون نبرد، دقيقا از در فرعي که پشت سالن مخصوص خدمه قرار داشت..

- شايد همينطور که شما مي گيد باشه، من تو تاريکي چيزي نديدم......

-- بسيار خب، ادامه بديد..

و خيلي کوتاه همه چيزو براش تعريف کردم..وقتي حرفامون تموم شد ازش در مورد ارسلان پرسيدم..

درحالي که از رو صندلي بلند مي شد گفت: ارسلان و دستگير کرديم..هنوز به چيزي اعتراف نکرده ولي ادماش خيلي چيزا رو لو دادن ..در حقيقت اينو

بدونيد که ارسلان به هيچ وجه سابقه ي درخشاني نداره..

- ميشه بدونم چکار کرده؟!..

-- ارسلان شايان، سرکرده ي باند بزرگ مواد مخدر و اشياء قاچاق و اعضاي بدن..اين ادمي که شما مي گيد چيزي ازش نمي دونيد کارگاهي رو تو جنوب

تهران پيدا کرديم که زير نظر همين شخص اطفال و دختراي نوجوون زيادي رو بعد از فريب به اونجا انتقال مي دادن و بعد از بيهوش کردن اونها اعضاي

بدنشون رو برمي داشتن و به اونور اب صادر مي کردن..ظاهرا از همسر شما هم بارها درخواست شده که توي اين گروه ها فعاليت کنند ولي ايشون تن

ندادن..اينو با توجه به بازجويي هايي که قبلا از ادم هاي ارسلان داشتيم فهميديم ..

تموم مدت که از ارسلان حرف مي زد مات و مبهوت نگاهش مي کردم....خداي من يعني ارسلان همه ي اين کارا رو کرده؟....و من چه راحت با همچين

ادمي برخورد مي کردم، اونم تو ويلاي شايان....آرشام گفت اين ادم درستي نيست من قبول نکردم و باهاش حتي بيرونم رفتم..پس حالا مي فهمم که چرا

ارشام منو از اون خراب شده فراري داد..شايد با منم..!!..خدايا...

يعني آرشام بعدا فهميده؟..

لابد بعد از اينکه بهش پيشنهاد ميشه مي فهمه و منو مياره بيرون..

فرهاد و امير که تا اون لحظه ساکت بودن از جاشون بلند شدن و امير گفت: پس با توجه به اين همه جرمي که مرتکب شده حکمش صددرصد اعدامه..

سرگرد_ در حال حاضر بايد منتظر حکم دادگاه باشيم..مدارک قابل توجهي در دست داريم که تمومش رو ....به من نگاه کرد و گفت: مديون همسر شما

هستيم..

با تعجب نگاش کردم که ادامه داد: اقاي آرشام تهراني بعد از اينکه هوشياريشون رو به دست اوردند با در دست داشتن اون مدارک به اداره ي پليس

مراجعه کردند..شايان کشته شده بود و ارسلان هم با شائعه ي مرگ دروغين خود تونسته بود فرار کنه....ولي خب چند باند بزرگ وابسته به گروه ارسلان

با توجه به اون مدارک به چنگ پليس افتادند..و ما به کمک همين اسناد تونستيم اون گارگاه و پيدا کنيم....بي شک اون افراد از وجود چنين مدارکي باخبر

نبودن وگرنه حتما جون همسر شما به خطر ميافتاد..

فرهاد_ پس يعني اين کار ارسلان يه جورايي به خاطر انتقام گرفتن از آرشام بوده درسته؟..

سرگرد_ حدس ما هم همينه..تا به الان دنبالش بوديم که پيداش کرديم..اون شب اقاي سمايي به موقع پليس رو در جريان اتفاقات قرار دادن..گرچه

متاسفانه توي اين درگيري 2 تن از افراد ما به شهادت رسيدن اما تونستيم اين ادم رو دستگير کنيم.......

با امير و فرهاد دست داد و رو به من گفت: از همکاريتون ممنونم خانم..انشاالله که هر چه زودتر همسرتون بهبود پيدا کنند....

هنوز تو شوک حرفاش بودم ..فقط زير لب تشکرکردم..

سرگرد که رفت فرهاد رو کرد بهم و گفت: دلارام ابميوه ت رو بخور..دختر چرا لج مي کني رنگت پريده..

ابميوه رو پس زدم و از جام بلند شدم: نمي تونم..مي خوام برم پيش ارشام..

ولي بازم بي خيالم نشد و يه کيسه ابميوه و شکلات و کيک و بيسکوبيت خريد و باهام اومد....

- فرهاد تو مي توني يه کاري کني برم تو؟..

فرهاد _ نه نميشه..

- تو مي توني، من مطمئنم..با دکترش حرف بزن راضيش کن..

فرهاد- فکرکردي بهش نگفتم؟..ولي دکترش هم معتقده که اطراف ارشام بايد خلوت باشه..ميري بالا سرش هم حال خودت بد ميشه هم ممکنه ...........

نفسش و بيرون داد و گفت: ببين دلارام،درک کن که حال جسمي آرشام الان به هيچ عنوان نرمال نيست..اگه کما رو فاکتور بگيريم مشکل قلبيش يه بحث

جداست..هيچ تنش و استرسي واسه ش خوب نيست..اون به محيط اطرافش واقفه و ممکنه با يه عکس العمل منفي جونش به خطر بيافته..مي دونم که تو

هم اينو نمي خواي..

و با همين يه توضيح کوتاه از جانب فرهاد مجبور شدم ساکت بمونم و ديگه اصرار نکنم..

من نمي خواستم جون ارشام و به خطر بندازم..

فقط مي خواستم برم پيشش و يه کم باهاش حرف بزنم تا اين دردي که تو سينه م هست و يه جوري آروم کنم..

صورتشو ببوسم..

تو موهاش دست بکشم..

دلم تنگ شده بود..دلم واسه لمس اون دستاي قوي و مردونه تنگ شده بود..

خدايا دردي دارم تو سينه که نمي تونم به هيچ کس بگم..

جز خودت..

که دواي هر دردي بر دل بي قرارم.....

يک 1 هفته گذشت..

توي اين مدت فقط واسه حموم کردن مي رفتم خونه و باز به 2 ساعت نمي کشيد که بر مي گشتم بيمارستان..

ديگه همه اونجا منو مي شناختن..

فرهاد و بقيه هر چي اصرار کردن برم خونه يه کم استراحت کنم زير بار نرفتم..

به کمک فرهاد يه تخت خالي تو همون بيمارستان بهم دادن تا شبا رو اونجا استراحت کنم..

گرچه هر شب با کابوس از خواب مي پريدم و خيس عرق راه ميافتادم سمت بخش..

و تا اون خط منظم ضربان و رو مانيتور نمي ديدم اروم نمي گرفتم....

بعد از اينکه خانواده م و از دست دادم ديگه هيچ وقت نماز نخوندم و لاي سجاده اي رو باز نکردم ..

ولي حالا..

يه لحظه از نماز اول وقتم غافل نمي شدم..

به خدا نزديک شده بودم..

با هر رکعت حسش مي کردم..

با هر سبحان الله آرامش و به تن مي کشيدم..

با هر سجده اون و شکر مي کردم و ازش صبر و اميد طلب مي کردم..

ذکر هر شبم..هر روز و هر دقيقه م سلامتي آرشام بود..

ديگه چيزي نبود که نذر نکرده باشم..

دست به دامن ائمه شدم..

ضامن اهو رو قسم دادم..

سيدالشهدا رو قسم دادم..

با خداي خودم عهد کردم که بشم يه بنده ي خالص..با قلبي عاشق..

خدايا .....

بنده ت رو درياب..

تنهاش نذار.......

فرهاد به واسطه ي شغلش ازادانه بهم سر مي زد..فقط اجازه ي ورود به اتاق آرشام و نداشتم منم با توجه به حرفاي فرهاد به خاطر سلامتي آرشام

رعايت مي کردم..

سه 3 روز بود صداي شيون و زاريشون مي اومد..مادرش خيلي بيتابي مي کرد..خواهرش پونه باعث و بانيش و نفرين مي کرد..پدرش کمر ِ خم شده ش

نشون مي داد داغ بزرگي تو سينه داره ..و يه زن که هم سن مادرش بود و نمي دونستم چه نسبتي باهاش داره، ضجه مي زد و به تخت سينه ش مي

کوبيد: الهي خير از جوونيت نبيني هوشنگ..الهي به زمين گرم بخوري..الهي يه روز خوش تو زندگيت نبيني که بچه م و پرپر کردي........

کنجکاو بودم، بدونم اوني که اوردنش تو بخش اي سي يو کيه؟!..

اوني که پرستارا ميگن يه جوون رشيد و خوش قيافه به اسم پدرام ِ که ضربه مغزي شده کيه؟..

کيه که جيغ مي کشن و داد مي زنن و قربون صدقه ش ميرن؟ ..

يه روز که داشتم از اون بخش رد مي شدم به صورت اتفاقي صحنه ي ضجه زدنشون و ديدم....

تا اينکه يه روز با خواهرش تو حياط رو به رو شدم..از اونجا به بعد چون زياد مي اومد بيمارستان به هم نزديک تر شديم..

درسته بخشامون جدا بود ولي من ديگه مي دونستم کيا به برادرش سر مي زنه و همون موقع براي ديدنش مي رفتم..يه جورايي حالش و درک مي کردم..

بهش مي خورد 24 يا 25 سالش باشه..صورت گرد و سفيد و هيکل توپر و قد متوسط..چهره ش بانمک بود مخصوصا با اون چشماي قهوه اي روشنش..

بهش گفته بودم شوهرم به خاطر بيماري قلبي تو کماست و توي همين بيمارستان بستري ِ ..

اونم سر درد و دلش باز شد و منم واسه اينکه آروم بشه گذاشتم بگه و سبک شه..

پونه_ همه چيز از وقتي شروع شد که پدرام درسش تموم شد و برگشت ايران ، اما........

گريه مي کرد..با بغض ادامه داد: رويا دختر خاله مون بود..يه دختر ظريف و خوشگل و مهربون..پدرام و رويا همديگه رو از بچگي دوست داشتن..

انقدري که جونشون براي هم در مي شد..

وقتي واسه ادامه تحصيل خواست بره آلمان به رويا گفت منتظرش بمونه..همه ي ما شاهد عشق پاکشون به هم بوديم..رويا شيريني خورده ي داداشم

بود..

وقتي پدرام اونجا با خيال روياش داشت درسش و مي خوند يکي اينجا مزاحمش شده بود..يه پسر که هم دانشگاهيش بود و به واسطه ي پول باباش هر

غلطي دلش مي خواست مي کرد..

اسمش هوشنگ بود..هر کاري کرد تا رويا رو به دست بياره..حتي تهديدش کرد تو صورتش اسيد مي پاشه..ولي رويا بي خيال ازش گذشت و يه روز هر

چي از دهنش در اومد به هوشنگ گفت و اينم گفت که نامزد داره و اگه مزاحمش بشه به پليس خبر ميده..

اونم که يه پسر شر و شيطان صفت بود به دوست و رفيقاي اينکاره ش سپرد رويا رو بدزدن..نامرداي بي وجدان همين کارو هم کردن ..

هوشنگ روياي پدرام و دختري که واسه داداشم از جونش عزيزتر بود و مي بره تو يه جاي پرت .. بهش تجاوز مي کنه..واسه اينکه شرش گردنشون و

نگيره رويا رو بعد از تجاوز جا در جا مي کشن..

جنازه ش و چند روز بعد پليسا پيدا مي کنن..صورت خوشگلش از بين رفته بود..ديگه چيزي از رويا باقي نمونده بود..

پدرام زنگ مي زد..نامه مي داد مي گفت رويا کجاس؟..چرا خبري ازش نيست؟..چرا زنگ مي زنم جوابم و نميده؟..چرا ديگه جواب نامه هام و واسه م

نمي فرسته؟....

نامه هاي عاشقانه ش و مي خونديم و داغ دلمون تازه مي شد..پدرام بهش گفته بود لباس عروسش و از همونجا براش خريده..مي گفت هر شب تو اون

لباس بلند و سفيد روياش و تصور مي کنه..مي گفت قلبش با عشق مي تپه..

هر بار با يه بهونه دست به سرش مي کرديم..مي دونستيم بفهمه درسش و ول مي کنه و مياد اينجا حالا يا يه بلايي سر خودش مياورد يا........

صداش از زور بغض و گريه گرفته بود..صورت منم از اشک خيس شده بود..

لبش و با غصه گزيد و گفت: هوشنگ گم و گور شده بود حتي پليسا هم نتونستن پيداش کنن..باباي خرپولش خيلي راحت مي تونست پسرش و فراري

بده..ولي اون عوضي دست بردار نبود..مي خواست حالا که جون رويا رو گرفته عشق اونو هم از بين ببره..

وقتي پدرام برگشت و جاي خالي رويا رو ديد شکست..به بزرگي ِ خدا قسم خرد شد..جوري داد مي زد که ديواراي خونه مي لرزيد..گريه اي مي کرد که دل

سنگ به حالش اب مي شد..هر چي جلو دستش مي اومد مي شکست و اسم رويا رو صدا مي زد..

تا چند روز از اتاقش بيرون نيومد....ما که تا حالا اشک پدرام و نديده بوديم هر روز و هر شب شاهد ضجه زدناش و هق هق کردناش بوديم..

شبا عکس رويا رو مي گرفت بغلش و مي خوابيد..يه شب از بس زير بارون موند تب و لرز کرد و اگه به موقع نرسونده بوديمش بيمارستان از دست رفته

بود....

تا اينکه يه روز بي خبر از خونه رفت بيرون..شب شد نيومد..به گوشيش زنگ زديم خاموش بود..دوستاشم ازش خبر نداشتن..دلمون مثل سير و سرکه مي

جوشيد تا اينکه خونين و مالين برگشت خونه..

نوچه هاي هوشنگ اون بلا رو سرش اورده بودن..به پليس خبر داديم ولي بازم هيچ اثري ازش پيدا نشد..تا اينکه 2 شب بعد ديديم پدرام تو خواب داره

ناله مي کنه .. رويا شده بود ورد زبونش..

رفتيم بالا سرش و از خواب که پريد مثل ديوونه ها شده بود..با هيچ کس حاضر نشد حرف بزنه..و درست فرداي همون روز خبر اوردن که پدرام تصادف

کرده و رسوندنش بيمارستان..

ضجه زد: ضربه به سرش خورده..دکترا ميگن ديگه نميشه کاري کرد..ميگن به کمک همون دستگاههاست که داره نفس مي کشه....تازه همين پريروز

متوجه شديم پدرام قبل از مرگش فرم اهداي عضو رو پر کرده و گفته که بعد از مرگش اعضاي بدنش و به بيماراي نيازمند اهدا کنن....با اينکه پدرام

رضايت داده و اين خواسته ي خودش بوده ولي دل کندن ازش غيرممکنه....

هوشنگ اين بلا رو سرمون اورد..بدبختمون کرد..خوراک روز و شبمون نفرين به جونش ِ که 2 تا از عزيزکرده هامون و يکيش و فرستاد سينه ي

قبرستون و يکي ديگه ش و هم اندخت رو تخت بيمارستان..

مي دونم..مي دونم رويا منتظرشه..پدرام هم واسه رفتن عجله داره..ولي...

سرش و گذاشت رو شونه م و با گريه گفت: سخته دلارام..داغ فرزند سخته..داغ برادر سخته...

سرگذشت رويا و پدرام واقعا سرگذشت غم انگيزي بود..

منم پا به پاش گريه مي کردم، واسه دوتا عاشق که عشقشون اسموني بود و رو زمين جايي نداشت..

- الان هوشنگ کجاست؟..

دماغش و بالا کشيد و با دستمال اشکاش و پاک کرد: ديروز گرفتنش..خدا رو شکر اينجا ديگه پول باباش کارساز نيست..خدا کنه قصاصش کنن ما که

ازش نمي گذريم..

- اميدت به خدا باشه..هر چي اون بخواد همون ميشه..

با بغض سرش و تکون داد..

يه شب که مثل هر شب بي خوابي زده بود به سرم .. کنار پنجره ايستاده بودم و به ارشام نگاه مي کردم که فرهاد و کنارم ديدم..

- تو اين موقع شب اينجا چکار مي کني؟..

-- يه چيزي از سر شب تا حالا داره اذيتم مي کنه که بهت بگم يا نه..

- چي؟!..

ترسيده بودم..و فرهاد اين ترس مبهم رو تو چشمام ديد و گفت: نگران نباش حرفام مي تونه اميدوارکننده باشه..

-چي شده فرهاد؟!..تو که نصف جونم کردي.......

مکث کرد..به لباش دست کشيد و گفت: مورد بخش اي سي يو رو که مي شناسي؟..پدرام مودت رو ميگم..

- خب اره..چي شده مگه؟!....

-- مي دوني که دکترا ازش قطع اميد کردن و اونم قبل از مرگش اعضاي بدنش و اهدا کرده.....امروز با پزشکش حرف زدم..گفتم يه تير تو تاريکي شايد

بخوره به هدف........

- فرهاد چي مي خواي بگي؟!....

-- پزشکش پرونده ي ارشام و ديد..مي گفت گروه خوني هر دوشون به هم مي خوره..و فقط نياز به يه سري ازمايش هست که اگه خانواده ش رضايت بدن

و انجام بشه به نتيجه ي قطعي مي رسيم که من اميدوارم اين کار بشه در اونصورت.........

دهنم از حيرت باز موند..

يعني..قلب پدرام....آرشام......خدايا ..

فرهاد که راز نگاهم و خونده بود سرش و تکون داد.....

دستم و گرفتم جلوي دهنم و به ارشام نگاه کردم..نمي دونستم..نمي دونستم الان بايد خوشحال باشم از وجود قلبي که واسه آرشام پيدا شده بود و يا گريه

کنم به خاطر جووني که دکترا با اطمينان گفتند دچار مرگ مغزي شده..

خدايا..

بهمون حق بده..

حق بده که تو حکمتت بمونيم..

خدايا..

اين بازي سرنوشت تا کي ادامه داره؟!..

زندگي يعني يه راهي

واسه آزمون الهي

زندگي يعني کلاغ پر

همه ميريم يه روزي آخر.

آره..بهش ايمان داشتم..ما همه يه روز بايد تو اين آزمون سنجيده بشيم..يکي با ايمان قوي و انگيزه ي به زندگي پيروز ميشه ..و ديگري با عجله و

اعمال نسنجيده مي خواد رَهه صدساله رو يه شبه طي کنه..در نتيجه به بن بست مي خوره..بن بست ِزندگي..

تو يه حال و هواي ديگه بودم که صداي فرهاد منو به خودم اورد......

-- آرشام تنها مورد اورژانسي ِ اين بيمارستان ِ دلارام..معمولا مورداي اورژانسي مي تونن تو اولويت باشن.....مکث کرد: البته با توجه به، اجازه ي

خانواده ي اهدا کننده....

با استرس نگاش کردم: يعني چي؟!..

متوجه ِ تشويشم شد..آرومتر از قبل ادامه داد: ببين، الان نزديک به 1 ماهه که آرشام تو کماست..اگه از جانب خانواده ي پدرام مطمئن بشيم که اون قلب

رو به گيرنده که ما باشيم اهدا مي کنند با توجه به صحبتي که با پزشک آرشام داشتم مي تونيم تلاشمون و بکنيم..درسته..شايد نشه کار زيادي کرد

اما....بازم جاي اميدواري هست..

صدام مي لرزيد..فرهاد حال خرابم و فهميد..بازوم و گرفت و گفت بشينم رو صندلي..ولي نگاه مسخ شده ي من تو چشماش بود: فرهاد، اين حرفت يعني

چي ؟..ممکنه خانواده ش قبول نکنن؟..

لبخند زد..چقدر کمرنگ و گرفته ست.....

-- دخترخوب، من اين همه حرف زدم تو ازهمين يه تيکه ش ترسيدي؟....و با يه نفس عميق سرش و تکون داد و نگاهش و ازم گرفت: ولي اره.. با

مشکل بزرگي مواجهيم.. مطمئنا به همين راحتي رضايت نميدن..

-طبيعي ِ ..بچه شون ِ ، چطور توقع داريم دلشون بياد رضايت بدن؟!..

نگام کرد........

--ولي ما هم مجبوريم..

سرم و تکون دادم..مکث کردم و گفتم: تو مطمئني که پدرام....

ادامه ندادم..ولي منظورم و فهميد........

-- مطمئنم..پدرام الان فقط به کمک اون دستگاه هاست که مي تونه نفس بکشه..و به محض قطع سيستم از بدنش علائم حياتيش کاهش پيدا مي کنه تا

جايي که.......

متوجه ِ رنگ پريده م شد..سريع حرفش وقطع کرد و گفت: دلارام آروم باش....منم به خاطر وضعيتت ترديد داشتم که بگم يا نه ولي ديگه طاقت نياوردم..

گفتم تا دير نشده يه کاري کنيم شايد اين قلب واقعا قسمت ِ آرشام ِ ..

- ولي پدرام چي؟..به قيمت از دست دادن جون يه نفر؟..

مکث کرد و با لحني که مملو از آرامش بود گفت: آخه تو چقدر دلرحمي دختر..درکت مي کنم تو خودتم الان تو موقعيت نرمالي نيستي اطرافت پر از

استرس و تشويش ِ..اما چه تو بخواي چه نخواي اين تقدير اون پسر ِ ..هيچ اميدي نيست که حتي شده 1 درصد به زنده موندنش اميدوار باشيم..با

سرنوشت نميشه جنگيد دلارام ..اگه ما درخواست نديم اون قلب قسمت يکي ديگه ميشه..تو اينو مي خواي؟..مي خواي اين شانس و از خودت و آرشام

بگيري؟..به زندگيت فکر کن..به اون بچه اي که تو راهه..به آرشام که نيازمند اين قلب ِ ..دلارام مرگ و زندگي دست من و تو نيست که بخوايم واسه ش

تعيين و تکليف کنيم..همه ي ما يه روزي ميريم حالا يا با واسطه يا بي واسطه....و شايد يه روز با مرگمون به يه نفر ديگه حق حيات بديم..مثل پدرام و

پدرام هايي که تعدادشون کم نيست..نه تنها قلب، بلکه تموم اعضاي بدن پدرام به تنهايي مي تونن به چند نفر ِ ديگه زندگي دوباره ببخشن..دلارام يه کم به

حرفام فکر کن..جاي ترديد نيست در حال حاضر فقط بايد عجله کنيم..

ترديد نداشتم..نه....واسه سلامتي آرشام ذره اي مردد نبودم ولي اون پسر..جوون بود..دلم مي سوخت....با اينکه حق و به فرهاد مي دادم..

- تو ميگي چکار کنيم؟!..

دست به سينه به عقب تکيه داد و نگاهش و به ديوار ِ رو به رو دوخت.....

-- با اينکه خود پدرام فرم رضايتنامه رو پر کرده ولي بازم به اجازه ي خانواده ش نياز داريم..راه درستشم همينه که بدون آه و ناله اين قلب اهدا بشه اونم

در کمال آرامش طرفين......

سرش و کج کرد سمتم..نگاهش يه جوري بود..چشمام و باريک کردم و گفتم: نکنه من بايد.....

-- تو با خواهرش صميميي..يه جورايي اين مسئله رو پيش بکش..اگه اون راضي بشه مي تونه با مادرش حرف بزنه.. منم پشتتم و ميگم چکار کني..

اضطرابم با اين حرف فرهاد 10 برابر شد: ولي من نمي تونم فرهاد..اونا رضايت نميدن..من.....

-- چاره اي نداريم دلارام..از پري و بي بي و مهناز خانم هم مي خوام باهاشون حرف بزنن..بي بي خيلي بهتر مي تونه با مادرش ارتباط برقرار کنه..به

هرحال زن جاافتاده اي ِ و مي دونه اينجور مواقع بايد چکار کرد..مهنازخانمم يه مادر ِ در هر صورت حرفاي همو درک مي کنن..تو و پري هم با خواهرش

حرف بزنيد..ايشاالله که به يه نتيجه ي مثبت مي رسيم..

سکوت کردم..حرفي براي گفتن نداشتم..جمله اي براي ادامه دادن اين بحث رو زبونم نمي چرخيد..

مجبور بودم..به خاطر آرشام..به خاطر پدر بچه م مجبور بودم..

خدايا تنهام نذار..

من با اين حالم ناتوانم، تو بهم توان بده...

مثل هر روز کنار هم نشسته بوديم ولي اينبار پري هم پيشمون بود..

بايد يه جوري حرف و پيش مي کشيدم..

حالت تهوع دست از سرم بر نمي داشت..صبح ها بيشتر حالم بد مي شد..نمي دونم چه سِري بود که از اذون صبح تا عصر تهوع و سرگيجه داشتم و بعد از

اون تا يه کم ترشي مزه مي کردم حالم بهتر مي شد......ولي بازم روز از نو و روزي از نو..هر روز همين بساط و داشتم..

حتي از بوي عطر خودمم بدم مي اومد..از بوي الکل..بوي گل..بوي غذا..از همه چيز....

فرهاد به يکي از پرستارا سپرده بود هواي منو داشته باشه که تا حالم بد شد سريع خبرش کنه..

اونم مشغله هاي خودش و داشت..يه پاش تو بيمارستان خودش بود يه پاشم اينجا..خستگي رو تو چشماش مي ديدم ولي هميشه سعي مي کرد باهام با

ارامش رفتار کنه..

ازش ممنون بودم و بيشتر از اون سپاسگزار ِخدا بودم که فرهاد و برادرانه کنارم نگه داشت تا توي چنين موقعيتي بدون پشتوانه نمونم..

ديگه نگاه هاش مثل گذشته نبود..گرم نگام مي کرد ولي رنگ نگاهش فرق داشت..خوشحال بودم..اينکه تونسته منو از قلبش بيرون کنه....با اينکه خودمم

عاشقم و مي دونم چه کار سختيه و حتي مي تونم بگم کامل شدني نيست، اما اون داره تلاشش و مي کنه..

پونه دختر خونگرمي بود و پري هم با شيطنت هاي خاص خودش خيلي زود تونست باهاش صميمي بشه..من به خاطر حال خرابم بيشتر شنونده بودم..تا

اينکه پري کاملا ماهرانه حرف و کشيد به پدرام .. و بعد مورد يکي از دوستاش و پيش کشيد که اعضاي بدنش و اهدا کرده و الان به واسطه ي همين

شخص چندين نفر از مرگ نجات پيدا کردند و سلامتيشون و مديون اون دختر هستند..

در واقع اين موضوع حقيقت داشت..پري خيلي وقت پيش درموردش باهام حرف زده بود..

اينبار نوبت من بود....مي ترسيدم..همه ي وجودم مي لرزيد..حتي چشمام..حتي نگاهي که سعي داشتم گرم نشونش بدم ولي سرد بود..

از آرشام گفتم..از اينکه دکترا گفتن بايد عمل پيوند بشه....

فهميد..اسم قلب پيوندي که اومد نگاهش رنگ باخت ..ديگه اون دلسوزي رو تو چشماش نمي ديدم..هر چي که بود، از تعجب بود..از بهت..از حرص..از

عصبانيت..و در آخر خشم......

از رو صندلي بلند شد و با صدايي که ارتعاشش ناشي از بغض تو گلوش بود رو به من و پري انگشتش و نشونه گرفت و گفت: شما دوتا..از کي تا حالا

مخ منو کار گرفتيد که ..که قلب داداشم و.......

نفس نفس مي زد..خواستم يه چيزي بگم که مهلت نداد و بلند گفت: ببند دهنت و....پوزخند زد: منو بگو..منه خر و بگو که فکر مي کردم يکي هست که

باهاش درد و دل کنم..يکي که باهام همدرده..يکي که خودشم يه عزيز رو تخت بيمارستان داره....تو درمورد من چي فکر کردي؟..از اولشم به خاطر اينکه

چشمت به قلب داداشم بود بهم نزديک شدي آره؟..بايد فکرش و مي کردم.......

با ترس بلند شدم..پري دستم و گرفت ولي فايده نداشت، لرز تنم کاري به گرماي دست پري نداشت....مي لرزيدم..از ترس و دلهره پر بودم......

-نه..نه به خدا..نه به عزيزم..نه به قرآن نه..من اصلا روحمم خبر نداشت..به ارواح خاک پدر و مادرم نمي دونستم قراره اينجوري بشه..از دهن خودت

فهميدم دکترا قطع اميد کردن..تازه ديشب فهميدم با اين عمل شوهرم مي تونه به زندگيش برگرده..

بهم حمله کرد که پري جلوش و گرفت..عصباني بود ولي از بس صداش گرفته بود که هر کار مي کرد بلند شه و سرم فرياد بکشه نمي تونست....اونم

بغض داشت..

خدايا اين چه عذابيه؟..

-- د ِ اخه لعنتي پس من چي؟..پس خانواده ي من چي ميشه؟..پس داداشم چي؟..تو بودي مي کردي؟..تو اگه جاي من بودي مي ذاشتي برادرت و تيکه تکيه

کنن؟..

نه..

نمي دونم..

سخته..

نمي تونم حتي بهش فکر کنم....سکوتم و که ديد عصبي تر شد و پري رو کنار زد..مي دونست حالم و..مي فهميد چقدر داغونم..کاريم نداشت..فقط حرصي

بود..عصباني بود..بهش حق مي دادم و مي ذاشتم هر چي مي خواد بگه..

--چرا هيچي نميگي؟..تو اگه جاي من بودي چکار مي کردي؟..دِ بگو لعنتــي....

هق زدم..اشک ريختم: نمي دونم..به خداوندي ِخدا نمي دونم..

با گريه داد زد: پس تو که نمي دوني چرا همچين چيز ِ محالي رو ازم مي خواي؟..

زانو زدم..توانم و از دست دادم حتي پري هم نتونست نگهم داره..اونم گريه مي کرد..مات و مبهوت مونده بود و بدتر از من جوابي براي دل زنجيده ي پونه

نداشت..

با هق هق گفتم:مجبورم..پونه من حامله م..پدر بچه م رو تخت بيمارستان بي جون افتاده..اگه دکترا گفتن به زنده موندن برادرت اميدي ندارن اما همونا به

من گفتن شوهرت مي تونه زنده بمونه و زندگي کنه فقط وقتي که واسه ش يه قلب سالم پيدا بشه......

ضجه زدم..داشتم خفه مي شدم: بهم رحم کن..به بچه ي تو شکمم رحم کن..بهم رحم کن پونه......

کنارم زانو زد..هر سه گريه مي کرديم....چندتا پرستار و بيمار با فاصله از ما، فقط تماشاچي بودند..تماشاچي ِضجه هاي من و هق هق کردناي پونه و

اشک ريختن هاي پري....

بذار نگاه کنن...برام مهم نبود..خدايا امتحانت سخته..مي ترسم..ترسم از رد شدن ِ ..ترسم از نتونستن ِ..ترسم از، از دست دادن ِ ..خدايا گناهه من چيه؟..و

تو دلم داد زدم: عاشقــــي؟!..

قلبم تندتند مي زد..دستم و روش مشت کردم..حالت تهوع داشتم..چشمام سياهي مي رفت و حتي با پلک زدن مداوم هم بهتر نشد..يه دستم و به زمين گرفتم

که نيافتم..

پري با جيغ خفه اي بازوم و گرفت: دلارام..دلارام عزيزم..دلارام چشمات و باز کن..

تنم بي حس بود..پري و پونه سعي داشتن از رو زمين بلندم کنن ..جوني تو پاهام نداشتم و اگه کمک اونا نبود نمي تونستم قدم از قدم بردارم..

تو همون حالت که تعادل نداشتم رو به پري گفتم: پـ..پري....حالم بده..منو برسون دسـ.......

پري با بغض گفت: باشه..باشه باشه الان مي برمت....و بلندتر گفت: تو رو خدا يکيتون بياد کمک خواهرم داره از دست ميره.......

به کمک دوتا از پرستارا منو بردن تو..هر کار کردم جلو خودم و بگيرم نتونستم..همين که پام به دستشويي رسيد محتويات ِ نداشته ي معده م رو خالي

کردم..غير از اسيد معده م که يه ماده ي زرد رنگ بود هيچي از گلوم خارج نشد..

حلقم مي سوخت..درو نبسته بودم..پري اومد کنارم و ديد که بي حال تکيه دادم به ديوار سرد دستشويي..زير بازوم و گرفت و با نگراني گفت: خوبي

عزيزم؟............فقط سرم و تکون دادم.....

نه..حالم خوب نبود..داشتم مي مردم....

با امپول تقويتي و سرمي که بهم زدن چشمام کم کم سنگين شد و نفهميدم کي خوابم برد..

يکي داشت دستم و نوازش مي کرد..

اروم چشمام و باز کردم..پري با لبخند مهربونش ازم استقبال کرد..پلکام داغ بود..

-- بسه ديگه تنبل خانم چقدر مي خوابي؟..

بي رمق سرم و چرخوندم..ديگه سِرُم تو دستم نبود..

- چقدر خوابيدم؟!..

به ساعتش نگاه کرد و با لبخند گفت: دقيقا 4 ساعت و 20 دقيقه ........

با تعجب نگاش کردم:جدي؟!..چرا بيدارم نکردي؟..

اخم شيريني کرد و گفت: ديگه چي؟!..با اين حالت فقط بايد استراحت کني..اخرش بچه ت عين خودت مُنگول به دنيا مياد، حالا ببين کي گفتم......

بي جون مشتم و اوردم بالا و زدم به دستش..مقاومت نکرد و خنديد: حقيقت تلخه خواهر ِ من....ولي خاله قربونش بره مُنگولياشم دوست دارم.....

خودمم خنده م گرفته بود..ولي با وجود اون همه فکر تو سرم خيلي زود لبخند از رو لبام رخت بست....پري فهميد..نمي دونم چرا اما حس مي کردم رنگ

نگاهش با زماني که هنوز خوابم نبرده بود فرق داره..شاد بود..مي خنديد وسر به سرم مي ذاشت..

- پونه چي شد؟!رفت؟..........

با لبخند سرش وتکون داد: حله.....

با تعجب نگاش کردم و با مکث گفتم: چي حله؟!..

-- قرار شد پونه با مادرش حرف بزنه..الانم که وقت ملاقاته بي بي و مامان مهناز و مامي خودم رفتن پيش مادر پدرام تا باهاش حرف بزنن..گرچه به

نظرم همون بي بي رو مينداختيم جلو بهتر بود....قربونش برم لب باز کنه طرف عاشقش ميشه..

از تصور صورت مهربون و خندون و هميشه پرمحبت بي بي لبخند نشست رو لبام..

-- يه خبر ديگه هم دارم که اگه بگم تا خود بخش دوي ماراتون ميذاري......

نگاهه شيطون و خندونش و که ديدم گفتم: پري تو رو خدا سر به سرم نذار حال و حوصله ش و ندارم........

رو ترش کرد ولي جدي نبود:اوهو..کي خواست سر به سرت بذاره؟....منو بگو دو ساعت ِ نشستم واسه خودم برنامه چيدم چطوري بهت بگم آرشام بهوش

اومده که خرکيف شي..ولي بشکنه اين دست که نمک نداره..

داشتم با لبخند به غرغراش نگاه مي کردم که تا اسم آرشام و اورد لبخند که رو لبام خشک شد هيچ متحير و شتاب زده نشستم رو تخت که همزمان نطق

پري بسته شد و با ترس نگام کرد.......

- چي گفتي؟!..

-- واي بسم الله..چته تو؟..بايد يه دعا مُعايي چيزي واسه ت بگيرم جني شدي؟!..

کلافه و بي حوصله گفتم: پري خواهش مي کنم شوخي رو بذار کنار ظرفيتم پر ِ، گفتي آرشام بهوش اومده؟..تو رو خدا حرفت و نپيچون نمي بيني

حالمو؟....

خنديد: خيلي خب بابا، مخلص شما و اون وروجکم هستيم..آره خواهرجون درست شنيدي ..آرشام همين 2 ساعت پيش بهوش اومد..اولين چيزي هم که دل

مبارکش خواست تو بودي.......

پريدم از تخت پايين که سفت دستم و گرفت مي خواستم برم سمت در نمي ذاشت: ولم کن پري، چرا دستم و گرفتي؟!..

--بابا حالا من يه چيزي گفتم جدي جدي مي خواي دوي ماراتون بدي با اين حال و روزت؟!..

همونطور که دستم تو دستش بود از اتاق رفتيم بيرون..تا خود بخش کلي سر به سرم گذاشت..با اينکه اصلا حواسم به حرفاش نبود........

تا رسيديم بخش دستم و از تو دستش بيرون کشيدم و دويدم سمت سي سي يو.....نفس زنون پشت پنجره ايستادم..

چشماش بسته بود..قلبم گرفت....

فرهاد تو اتاق بود که تا اومد بيرون جلوش و گرفتم با ديدنم لبخند زد و گفت: چشمت روشن..

من که تو حال خودم نبودم بي توجه به حرفش گفتم: پري راست ميگه؟آرشام واقعا بهوش اومده؟!..

با لبخند سرش و تکون داد و به اتاق اشاره کرد: منتظرته.......

باز از پنجره نگاش کردم......چشماش بسته بود..حتما خوابه..

بي درنگ دستم رفت سمت دستگيره که با صداي فرهاد تو همون حالت موندم: مي توني ببينيش چون خودش خواسته باهات حرف بزنه ولي دلارام قبلا هم

بهت گفتم بازم ميگم استرس واسه ش خوب نيست مراقب باش..در ضمن قبلش بايد گان بپوشي..( لباسها و پوششهاي بيمارستاني به رنگ سبز يا آبي

بوده و عمدتا از جنس پنبه مي باشند)........

سرم و تکون دادم و اروم دستگيره رو کشيدم.......

به کمک پرستار گان سبز رنگي رو پوشيدم..يه ماسک همرنگش هم به صورتم بستم و وقتي از استريل شدنم مطمئن شد از اتاق بيرون رفت........

من پشت پرده بودم و با رفتن پرستار پرده رو کشيدم..آرشام فقط چند قدم باهام فاصله داشت.......کنار تختش ايستادم..هنوز پلکاش بسته بود..بدون اينکه

ترديد کنم خم شدم رو صورتش..

با اينکه ماسک به صورتم بود ولي عقب نکشيدم و تو همون حالت نرم و اروم پيشونيش و بوسيدم..قلبم آروم گرفت..مکث کردم..سرم و از صورتش

فاصله دادم که نگام تو يه جفت چشم سياه و براق گره خورد..

لبخند زدم..نديد..پشت اين ماسک لعنتي مخفي شده بود ولي چشمام..پر از خنده بود..پر از شادي..

انگشتاش و تکون داد و همزمان پلکاش و بست و باز کرد..با همون لبخند دستم و که کنارش گذاشته بودم سُر دادم زير انگشتاش..خدايا سرد نيست..دلم

گرم شد..وجودم از گرماي اون دستاي مردونه پر از آرامش شد..آروم گرفتم..دلم آروم گرفت..وجودم اروم شد..خدايا اين آرامش و ازم نگير..

دستم تو دستش بود و نگام تو چشماي نافذش..سرم و رو به پايين مايل کردم و اروم گفتم: خوبي؟..

چشماش مي خنديد..ولي لباش..کاسه ي اکسيژن نمي ذاشت راحت باشه..صداش و شنيدم..بم و خس خس مانند..که با وجود اکسيژن گرفته تر هم شده بود..

--حال من..توي اين..وضعيت..مهم نيست....چه خوب باشم..چه بد..هر دوش يکيه....ولي..اروم نيستم..تا نگي..خوبم........

خنديدم..طاقت نياوردم..برگشتم سمت پنجره کسي نبود..ماسک و کشيدم پايين و پشت دستش و بوسيدم..سريع و بي قرار....نتونستم..سخت بود کنارش باشم

و اروم بگيرم..

فرهاد حق داشت جلوم و بگيره..حق داشت بگه حق ورود به اتاق و ندارم..شايد مي دونه کم طاقتم..کنار ارشام نمي تونستم ادم خودداري باشم....

سرم و اوردم بالا ولي قبل از اينکه ماسکم و بزنم دستش واورد بالا..نمي لرزيد..هنوزم محکم بود..مثل گذشته.........

با سر انگشتاش به لبام دست کشيد..لبايي که از نم اشک چشمام خيس شده بود..سر انگشتاش و بوسيدم..دستش و اورد پايين..ماسکم و زدم..روي شکمم

مکث کرد..ديگه تکونش نداد..تو چشمام زل زد و با همون صداي گرفته گفت: خوبين؟........

و همين يه کلمه..جمله..واژه و هر چيزي که اسمش بود کافي بود تا دلم غنج بره و دستش و محکم تو دستام بگيرم: خوبيم عزيزم..تو که خوب باشي ما

هم خوبيم.......

سکوت کرد..نمي تونستم حرف بزنم..مي ترسيدم..ترس از اينکه نسنجيده چيزي بگم و آرامشش و بهم بريزم..فقط نگاش مي کردم و با همون نگاه

هزاران حرف ِ نگفته رو به چشمان شبگون و جذابش مي ريختم..

با انگشتاش بازي مي کردم..لب باز کرد تا چيزي بگه که در اتاق باز شد و صداي پرستار و از پشت سرم شنيدم: خانم وقت ملاقاتتون تموم شده.....

نگاش کردم..التماس و تو چشمام ديد با لبخند کمرنگي گفت: دستور پزشکشون ِ .......

نفس عميق کشيدم وسرم و تکون دادم..از اتاق رفت بيرون..برگشتم سمتش..دستش و از پشت ماسک بوسيدم..با اينکه بي حال بود ولي تن صداش قوي و

محکم بود: ميري خونه؟!..

خنديدم..

- نزديک 1 ماهه که خونه ي من همينجاست....

فقط نگام کرد..

- من ازت دور نيستم آرشام..فقط بهم اجازه نميدن بيام تو ولي از پشت شيشه نگات مي کنم..کاري که طي اين مدت مي کردم و ازديدن صورتت آرامش مي

گرفتم..با اينکه خواب بودي ولي تو دلم باهات حرف مي زدم....

نگفتم کما، گفتم خواب..از اسمش هم بيزار بودم..آرشام من خواب بود..

اخم کرد..

--کي بهت اجازه نميده؟..

- دکتر به خاطر سلامتي خودت اينو ميگه.......

-- امشب.. مياي پيش خودم....

با اينکه از جمله ش دلم زير و رو شده بود گفتم:نميذارن....

--بيخود کردن..

جدي بود و همين جديت کلامش که هنوزم مثل قبل بود باعث شد لبخند بزنم..اين مرد ِ مغرور، مرد ِ من بود..مردي که در همه حال اقتدارش و حفظ مي کرد

و کاري هم به موقعيتش نداشت.......

با شيطنت گفتم: مطمئني؟..

ابروش و نرم برد بالا و گفت: منتظرتم.......

خنديدم..خدايا چقدر دوست داشتم اين ماسک وامونده و اون کاسه ي اکسيژن مابينمون مرز ايجاد نمي کردند تا محکم بغلش مي کردم و به لباش بوسه مي

زدم..

شايد حسرت و تو چشمام ديد که نگاهه اونم رنگ شيطنت گرفت..موندنم بيش از اين جايز نبود..خودم و مي شناسم..کنار آرشام طاقت از کف ميدم

( آهنگ دلت با منه_محمد عليزاده)

ازم دوري اما دلت با منه

ازت دورم اما دلم روشنه

توو چشماي تو عکس چشمامه و توو چشماي من عکس چشماي تو

توي اين لحظه هايي که دورم ازت

همه خاطره هامون و خط به خط

دوباره توو ذهنم نگاه مي کنم

دارم اسمت و هي صدا مي کنم

کي گفته از عشق ِ تو دست مي کشم؟

دارم با خيال تو نفس مي کشم

چه حس عجيبي، چه آرامشي

تو هم با خيالم ........نفس مي کشي

مي دونم تو هم مثل من دلخوري

تو هم مثل من بغضت رو مي خوري

نگاهت پر از حرف و درد دله

ولي خب تموم ميشه اين فاصله

دوباره مثل اون روزاي قديم

که با هم توو بارون قدم مي زديم

از احساس همديگه حظ مي کنيم

زمين و زمان رو عوض مي کنيم

ازم دوري اما دلت با منه..

از اتاق که امدم بيرون پري و امير و فرهاد رو نشسته رو صندلي ديدم..هر سه با ديدنم بلند شدن..

امير_ حالش چطوره؟!..

لبخند زدم: خوبه خداروشکر......

نفس راحتي کشيد و زير لب گفت: خداروشکر......

-بي بي و بقيه کجان؟!..

فرهاد_ دارن با خانواده ي مودت حرف ميزنن..

خواستم منم برم که پري جلوم و گرفت و فرهاد گفت:دلارام از اينجا به بعدش و بسپر دست ما .. زمينه ش و فراهم کردي ديگه مابقيش صلاح نيست تو

باشي..

مي دونستم به خاطر وضعيتم اينو ميگه..پري دستم و کشيد و نشوندم رو صندلي: بشين همينجا تکونم نخور..ديگه حالت تهوع نداري؟..

- نه بهترم....

از تو نايلون کنارش يه اب پرتقال و کيک داد دستم: بخور وگرنه باز ميافتي زير سرم..

- اشتها ندارم......

فرهاد_ اگه نخوري باز حالت بد ميشه..يه کم حرف گوش کن..

به امير نگاه کردم..با غم از پنجره به آرشام نگاه مي کرد..حس مي کردم تو فکر ِ ..صورتش جمع شده بود و تو خودش بود..

صداش زدم..اول متوجه نشد و بار دوم برگشت و نگام کرد..صورتش از اشک خيس بود..همونطور که اشکاش و پاک مي کرد اومد سمتم و گفت: با من

بودي؟!..

- حالت خوبه؟!..

سر تکون داد: خوبم..خوبم....

پري گفت: ولي رنگت پريده..چيزي شده امير؟!..

امير سکوت کرد..انگار کلافه بود..هنوزم چشماش اماده ي باريدن بود و اون سعي داشت جلوشون رو بگيره..

-- ياد داداشم افتادم..

صداي پري هم پر از غم شد: آرتام؟!..

امير سرش و تکون داد..من که گيج و منگ فقط نگاشون مي کردم نتونستم حرفي بزنم..

خود امير ادامه داد: داداشم به خاطر سرطان مرد..خيلي جوون بود........

به در و ديواراي بخش نگاه کرد و آه کشيد: چقدر از اين محيط بيزارم..منو ياد اون زمان ميندازه..ياد وقتي که قلب آرتام از حرکت ايستاد و اون پارچه ي

سفيد لعنتي رو آروم کشيدن رو صورتش..جيغ دستگاه ها هنوزم تو سرم ِ ....

تو موهاش دست کشيد..با حرص مشتش و به ديوار کوبيد و پيشونيش و بهش تکيه داد: آرشام به مرور جاي داداشم و برام پرکرد..آرتام مغرور بود..

غرور آرشام منو ياد اون مينداخت..مامان آرتام و تو وجود آرشام مي ديد..وقتي هم خواست از پيشمون بره مامان نذاشت..منم نمي خواستم ولي اون

حرف حرف خودش بود..بعد از اينکه حافظه ش و به دست اورد از پيشمون رفت ولي کامل ترکمون نکرد..در هفته 4 روزش و پيش ما بود..از وقتي

حافظه ش و به دست اورد ديگه اون آرشام سابق نبود..يا تو اتاقش بود يا ته باغ کنار گلاي ياس.........

برگشت..پشت به ديوار سرش و به عقب تکيه داد..نگاهش به سقف بود..به نقطه اي نامعلوم..........

امير_ ولي حالا اونم رو تخت بيمارستانه..کسي که هميشه داداش صداش مي زدم الان........

ادامه نداد..بغض حبس شده تو گلوش اين اجازه رو بهش نمي داد..پري رفت کنارش..بازوش و گرفت و نوازش کرد..امير دستش و گذاشت رو دست پري...

من و فرهاد ساکت بوديم..ولي با اين حال نتونستم جلوي خودم و بگيرم و اون سوالي که مدت هاست دنبال جوابشم و نپرسم..

با شنيدن صدام نگاهش و به صورتم دوخت: آرشام چطور با خانواده ي شما آشنا شد؟!..

لبخند زد..ولي انقدر کمرنگ که فقط ردي از اونو رو لباش ديدم.....

-- بهتره مي پرسيدي ما چطور باهاش آشنا شديم.....مکث کرد: داييم وکيل ارشام بود....فاميليش سعيدي بود..حسين سعيدي....مردي مهربون و با

درايت..با ما زندگي مي کرد چون تنها بود مادرم نميذاشت ازمون فاصله بگيره..تا اينکه دقيقا 5 سال پيش سراسيمه اومد خونه و از من خواست برم

کمکش..يه مرد جوون پشت ماشينش نشسته بود..سرش بانداژ شده و دست و پاشم شکسته بود..برديمش تو..اون مرد آرشام بود که همون روز از زبون

داييم شنيدم 2 هفته هم تو بيمارستان بستري بوده....

ميون حرفش پريدم و گفتم: چرا اقاي سعيدي همچين کاري کرد؟!..منظورم اينه آرشام و واسه چي برده بود خونه ش؟..

نگام کرد..چند لحظه بي حرف و با معنا..

-- بذار اونا رو خود ارشام برات بگه..فقط تا همينجاش و چون سوال کردي واسه ت تعريف کردم....کم کم حالش بهتر شد..بيتا هر از گاهي بهمون سر مي

زد..چون پزشکي مي خوند به آرشام خيلي کمک کرد..به کمک استادش و راهنمايي هاي اون آرشام حافظه ش و به دست اورد..ولي بازم هميشه يه غم

مبهم تو چشماش بود که هيچ کس ازش سردر نمياورد و براي ايـ....

صداي بي بي رو تشخيص دادم..نگام چرخيد سمت چپ..داشت با مهناز خانم حرف مي زد..نگاهه هر سه شون سرخ و باروني بود..

از رو صندلي بلند شدم و رفتم سمتشون: چي شد بي بي؟!..

بي بي مهربون نگام کرد و دستم و گرفت..رفت سمت صندلي و تو همون حالت هن هن کنان گفت: اي مادر بذار بشينم نفسم ديگه بالا نمياد بس که رو پا

وايسادم....

نشست رو صندلي .. پري يه ابميوه باز کرد و داد دستش..

بي بي _ پير شي مادر......

مهناز خانم و ليلي جونم کنارش نشستن..

مهناز خانم با دستمال نم چشماش و گرفت: دلم کباب شد به خدا..خودمم مادرم، داغ ديدم..بهش حق ميدم ولي چه کنم که طاقت ندارم.......

بي بي که نفسش تازه شده بود همونطور که اشکاش و پاک مي کرد گفت: تا ما رو ديد فهميد واسه چي اومديم..دخترش همه چي رو واسه ش گفته بود..به

احترام موي سفيدم بلند حرف نزد..بهش گفتم به زيارتي که رفتم..به خداي بالا سر که شاهده اگه بدونم پسرت به زندگي بر مي گرده حتي 1 درصد باشه

خودم واسه ش نذر مي کنم به حق فاطمه ي زهرا شفا پيدا کنه....دکترشم اونجا بود.......

گريه مي کرد.. با هق هق چادرش و گرفت تو صورتش و گفت: دکتر ِ گفت بچه ش ديگه بر نمي گرده..يه چيزايي هم گفت که من سر در نياوردم ولي اب

پاکي رو ريخت رو دست همه مون.....مادر ِ زار مي زد مي گفت بچه ش 2 شب بعد از تصادف اومده به خوابش..گفته مادر همون شبي که هراسون از

خواب پريدم و يادته؟..مادرش مي گفت با اينکه خواب بود ولي انقدر به واقعيت شبيه بود که انگار پسرم واقعا کنارم نشسته..مي گفت بچه ش بهش گفته:

من ديگه پيشتون بر نمي گردم..همون شب با رويا عهد کردم تنهاش نذارم..نمي خوام که برگردم چون همه ي روياي من همينجاست........

بي بي با گريه خودش و تکون مي داد..منم همپاشون اشک مي ريختم..کنارش نشستم و سرم و تو دستام گرفتم..

بي بي با دستمال اشکاش و پاک کرد و گفت: بازم مادرش دلش رضا نميشه..ميگه بچه م ِ ..جيگر گوشه م ِ ..واسه ش هزارتا آرزو داشتم..نمي تونم تن

ورزيده ش و تيکه تيکه کنم....بازم باهاش حرف زدم..دلداريش دادم..گفتم منم داغ ديده م..بچه هام و خدا ازم گرفت ولي بازم توکلم به خودش بود.......

بي بي سکوت کرد..هيچ کس حرف نمي زد..سکوت بدي بخش و پر کرده بود که مهناز خانم گفت: وقتي ديديم ديگه هيچي نميگه برگشتيم....ولي معلوم بود

جونه مادر ِ به جونه بچه ش بسته ست..خيلي بهش وابسته بود..دل سنگ با ضجه هاش اب مي شد..

صداي تق تق کفشاي زنونه رو سراميکاي بيمارستان نگاه همه مون رو به اون سمت کشوند..با ديدن مادر پدرام از جا بلند شديم....پونه هم باهاش بود،

با چشماي سرخ و متورم.....مادرش ناي راه رفتن نداشت و پونه زير بازوش و گرفته بود..

جلوي ما ايستاد..از حضورش اونم سرزده و ناگهاني هر 7 نفرمون متحير بوديم..نگاه کوتاهي به تک تکمون انداخت و رو من ثابت نگهش داشت..جلو

اومد که احساس کردم فرهاد يه کم خودش و کشيد سمتم..لابد مي ترسيد بهم حمله کنه ولي از اين مادر رنج کشيده با اين نگاهه غمگين بعيد بود..

نگاهش تو چشمام بود..با صدايي که لرزش و بغض کامل درش مشهود بود گفت: تو زنشي؟..

منظورش و متوجه نشدم..به اتاق ارشام اشاره کرد..سرم و تکون دادم.....راه افتاد سمت اتاق..سريع پشت سرش رفتم ولي پشت پنجره ايستاد و تو اتاق

و نگاه کرد..آرشام زير اون همه لوله و دستگاه چشماش بسته بود..

نگاهش رو آرشام بود ولي مخاطبش من بودم: حامله اي؟..

نگاهم و از روش برداشتم و اروم گفتم: بله.......

--چند وقته؟..

منظورش و از سوالايي که مي پرسيد نفهميدم ولي جواب دادم: 3 ماه..

-- دوسش داري؟..بچه ت و ميگم.....

بدون مکث گفتم: جونمه.......

برگشت و نگام کرد..نگاهش با اينکه اشک الود بود ولي لحنش جدي بود: هنوز مادر نشدي و ميگي جونته..هنوز به دنيا اومدنش و با چشمات نديدي و

ميگي جونته..هنوز تو بغل نگرفتيش و بوش نکردي و شبا بالا سرش ننشستي و از دهن خودت نکندي بذاري دهنش ميگي جونته....من چي بگم دختر؟..

من چي بگم؟.......

حالا که پي به منظورش برده بودم نمي تونستم تو چشماش نگاه کنم..چونه م از بغض لرزيد و سرم و انداختم پايين..

انگشت اشاره ش و گذاشت زير چونه م و سرم و بلند کرد..با ديدن صورت خيس از اشکش صورت منم خيس شد.......

-- شوهرت و چقدر مي خواي؟..

به آرشام نگاه کردم..نفسم بود..همه چيزم بود..

و بي اراده با عاشقانه ترين لحن ممکن زمزمه کردم:همه ي عمر و زندگيم ِ ..

هيچي نگفت..سکوتش و که ديدم نگاش کردم..زل زده بود تو صورتم..نتونستم سکوتش و معنا کنم حتي اون نگاهه لرزون و..

لب باز کرد و اروم گفت: بچه ت از جونتم برات عزيزتر ِ وشوهرت همه ي زندگيت ِ ..حاضري بچه ت و بدي تا شوهرت زنده بمونه؟!..

متحير نگاش کردم..دستم و به ديوار گرفتم تا سقوط نکنم.....پونه کنارم ايستاد و معترضانه رو به مادرش گفت: مامان خواهش مي کنم........

ولي نگاهه مادرش رو صورت رنگ پريده ي من بود: از چي ترسيدي دختر جون؟..من که فقط حرفش و زدم نخواستم بچه ت و ازت بگيرم....با بغض

گفت: اره مي دونم سخته..حتي اگه حرفش و بشنوي..حتي اگه يکي بياد بهت بگه بازم جون ميدي..با اينکه فقط شنيدي با اينکه حسش نکردي ولي بازم

مرگ و با چشمات مي بيني..

هق زدم: تو رو خدا ديگه ادامه نديد..تو رو خدا.......

تواني تو پاهام نداشتم..سُر خوردم..فرهاد شتاب زده کنارم نشست و پري و امير رو به روم بودن..بي بي «يا حسين» گويان دست سردم و گرفت..و صداي

اون زن..هنوزم داشت ادامه مي داد ولي اينبار گريه مي کرد: من بچه م و تيکه تيکه نمي کنم..نمي کنم......

صداي ويبره ي موبايل پونه بلند شد..توي اون لحظه از ذهنم رد شد که مگه نبايد خاموشش مي کرد؟!..

تو حال خودم نبودم..

پونه جواب داد و بلند گفت: چي؟!....باشه باشه الان ميايم......

با هق هق گوشي رو قطع کرد و رو به مادرش گفت: مامان..پدرام......

مادرش، با ترس نگاش کرد که پونه گفت:وضعيتش وخيمه.... بابا رفته تو حياط از اونجا بهم زنگ زده ميگه پدرام داشته رو تخت بال بال مي زده که

دکترا رسيدن بالا سرش...... و هنوز جمله ي پونه تموم نشده بود که مادرش گريه کنان دويد سمت راهرو.....

سرم و به ديوار تکيه دادم و تو دلم ناليدم: خدايـــا نجاتمون بده....

پدرام بعد از اون شوکي که بهش وارد شد اگه دکترا به موقع نمي رسيدن تموم کرده بود..مادر پدرام ديد..با چشماي خودش ديد....و با گوشاي خودش شنيد

که پدرامش ديگه بر نمي گرده و حالا چشماش شهادت مي دادند..

سخت بود..

دل کندن از اولاد سخت بود..

درکش مي کردم..دلم مي سوخت..مي دونستم پدرام واسه زندگي انگيزه اي نداره که بخواد برگرده..اميدي توي اين دنيا نداره و همه ي اميدش به روياست

که اون دنيا انتظارش و مي کشه..

اين همه تقلا و کشمش واسه دل کندن از اين دنيا محض ِ خاطر مادر ِ دلشکسته ش بود..

اينو حس مي کنم..

از مادرش مي خواد دل بکنه..بذاره خلاص بشه..راحت بشه..آروم بشه..کنار عشقش به ارامش برسه..مي خواست بره..عجله داشت واسه رفتن..واسه

ديدارعشقش....

مي تونستم اينا رو بفهمم..با تمام وجود درک کنم..حس کنم....

دردشون و خوب مي فهمم..خيلي خوب..

چه دنياي غريبانه اي ست

يکي مي آيد يکي مي رود

چه دنياي پر فرازي ست

يکي مي ماند يکي مي ميرد....

اون شب پيش آرشام موندم..ولي فقط چند دقيقه..بيشتر از اون بهمون اجازه ندادن..

آرشام نمي ذاشت ولي هرطور که بود راضيش کردم..

از خدام بود پيشش بمونم اما به خاطر خودش نتونستم..مجبور بودم..اين دوري فقط از روي اجبار بود..

بالاخره مادر پدرام رضايت داد..با پدرش برخورد نداشتم ولي ديگه پونه هم باهام حرف نمي زد..بهش حق مي دادم..همين که اين لطف و در حقمون مي

کردن خودش دنيايي ارزش داشت..و اين زندگي ِدوباره رو مديون پدرام بوديم..

وقتي اين خبر و فرهاد بهم داد نمي دونستم بخندم يا گريه کنم..دقيقا دو حس متضاد..چقدر حس ِ بدي داشتم ....

خدايا قسمت هيچ کس نکن..

اين درد و قسمت هيچ مادري نکن..

اين گريه هاي بي امان رو قسمت هيچ همسري نکن..

اين آه و ناله هاي پر از حسرت رو قسمت هيچ فرزندي نکن....خدايا قسمت نکن..

چون ارشام بهوش اومده بود بعد از کنترل علائمش دکتر تشخيص داد که اماده ست واسه جراحي..

دل تو دلمون نبود..تا دم اتاق عمل پا به پاي تختش قدم برداشتم .. دستش و تو دستم گرفته بودم..مي گفتم اميدوار باش..توکل کن..من دلم روشن ِ ..تو بر

مي گردي..تو بر مي گردي پيشم آرشام..تو بر مي گردي....

دقايق به کندي مي گذشت..

خانواده ي پدرام حاضر نشدن اونجا بمونن..

چندين ساعت پشت در اتاق عمل..همون يه ذره توان و انرژي هم که داشتم رو ازم گرفت..مجبور شدن بهم سرم بزنن..

ولي بازم اروم نگرفتم..سرم لعنتي....بدنم ضعيف شده بود خيلي زود کرخت مي شد..

و خوابي که هيچ ارامشي همراهش نداشت تن خسته م رو در بر گرفت....

وقتي چشم باز کردم که فقط بي بي کنارم نشسته بود....فقط يه چيز مي خواستم بشنوم..اينکه عمل چطور بود؟......بگو بي بي..بگو تا نفس بکشم..يه نفس

راحت.......

بي بي _ آروم باش دخترم..خدا روهزار مرتبه شکر دکترش گفت عملش خوب بوده..

لبخند زدم و گفتم: الان کجاست؟..

-- تحت مراقبته..نميذارن بريم ببينيمش.....

رفتم پشت در..پرده رو کشيده بودن..

همه تو راهرو ايستاده بودند..رو لباشون لبخند بود..مي گفتن دکتر عملش و رضايت بخش اعلام کرده ..

فقط بايد صبر کنيم..

صبر مي کنم..صبر مي کنم..فقط آرشام خوب شه..خيالم راحت شه....صبر مي کنم..

بدن قوي آرشام قلب و پس نزد..تپيد..آروم بود..نرمال بود..

خدايا شکرت..خدايا هزاران هزار بار بزرگيت و شکر....

دکترش با نظر قطعي که داد همه مون رو خوشحال کرد..هنوز بيهوش بود اما علائمش مشکلي نداشت..

پري يه نامه داد دستم که پشتش نوشته بود« اي صاحب دل بخوان » .....

از پري که پرسيدم گفت: نامه رو پدرام نوشته.. پونه اينو داد که بدمش به تو....

با تعجب به پاکت توي دستم نگاه کردم..

نامه رو بيرون اوردم و خوندم....

( بسمه تعالي )

زندگي قافيه باران است

گاه با يک گل سرخ

گاه با برگ سياه

بيت آخر مي شود

زندگي باغچه اميد است

گاه با آه خزان

گاه با تابش تو

فصل آخر مي شود

زندگي شب هاي مهتابي است

گاه با روياي تو

گاه با تعبير ماه

شب آخر مي شود

زندگي درگير عشق است

زندگي در گير روياست

تا بداني و بخواني

زندگي يک روياست

زندگي صاعقه حادثه است

گاه با باران عشق

گاه با کوير دل

زندگي سر مي رسد

حرفي ندارم..فقط اي صاحب دل مراقبش باش..اين دل قبل از اين مال يه مرد بود..يه مرد ِهميشه عاشق..عشقي که ستودني بود..مال زمين نبود اين عشق

آسموني بود..ولي اين قلب زميني ِ .. ازت هيچي نمي خوام ..

فقط بذارم قلبم با هر تپش عشق رو فرياد بزنه..نذار ساکت بمونه..بذار مهربوني کنه..بلد ِ ..اين قلب رنگي از محبت داره..و حقيقت اين نامه اينه که بدوني

تنها بهانه ي من از اهداي اعضاي بدنم قلبم بود..قلبي که از خدا خواستم اگه با مرگ طبيعي نمردم و به هر نحوي تونستم اهداکننده باشم بعد از مرگ، قلبم

به کسي اهدا بشه که عاشق باشه ..يه عاشق واقعي..کسي که مي دونه لياقت عشق رو داره..خدا رو قسم دادم و حالا خوشحالم چون مطمئنم جوابم رو

گرفتم..فقط......

فصل بي برگي ِ باغ است و پاييزي سرد

فصل تزوير و زرنگي ست، بيا عاشق باش

چه مجازي ست و کوتاه و در يک جمله

عمر ِ ما فرصت ِ تنگي ست، بيا عاشق باش........

اهدا کننده: پدرام مودت)

با هر جمله يه قطره اشک از چشمام رو صورتم مي چکيد و سُر مي خورد تا زير چونه م..

خدايا..

چي دارم که بگم؟..جز.......

حکمتت رو شکر.....

(آهنگ هواتو کردم_محمد عليزاده)

هواتو کردم

من حيرون تو اين روزا هواتو کردم

دلم مي خوادت

مي خوام بيام تو آسمون دورت بگردم

هوايي مي شم

همون روزا که مي بينم هوامو داري

مي خوام بدونم

تا کي مي خواي ببيني و به روم نياري

دلمو دست تو دادم

من دلتنگ احساسي

نميذاري که تنها شم

تو رو من خيلي حساسي

دلمو دست تو دادم

دلمو آسموني کن

هميشه مهربون بودي

دوباره مهربوني کن

چه روزا حالمو ديدي

چه شبايي که رسيدي

تو صداي دله تنهاي منو شنيدي

تو که دردامو ميدوني

تو که چشمامو مي خوني

بده بازم به دله من يه نشونـــــي

دلمو دست تو دادم

من دلتنگ احساسي

نميذاري که تنها شم، تو رو من خيلي حساسي

دلمو دست تو دادم، دلمو آسموني کن

هميشه مهربون بودي،دوباره مهربوني کن..

« سه 3 هفته بعد»

- گفتم که نميشه پري چرا انقدر اصرار مي کني؟!..

--اي بابا خب دوست داريم شما هم باشيد ديگه ارشام که سرپاست ماشاالله..

- دکترش گفته تا يه مدت استراحت ِ مطلق، از محيط شلوغ و استرس زا هم بايد دور باشه..

--دستت درد نکنه، حالا ديگه خونه ي ما محيط استرس زاست؟!..

از لحن دلخورش خنده م گرفت: بذار ارشام بهتر بشه به خدا خودم يه مهموني مي گيرم همه رو هم دعوت مي کنم، تو هم بيا هر کار خواستي بکن..

خنديد: همچين ميگه هر کار خواستي بکن انگار چه خبره حالا..خيلي خب اينبارم ميگم به خاطر وضعيت آرشام ولي نامردم اگه دفعه ي بعد خونه ي خودت

تلپ نشم..

با خنده گفتم: باشه مگه من حرفي زدم؟ فقط الان بذار برم به کارام برسم..

--مگه بي بي اونجا نيست؟..

- چرا بنده خدا تو اشپزخونه ست .. هي مي پزه به زور ميده ميگه بخور..گاهي اوقات نفس کم ميارم..

-- خدا خيرش بده همون بي بي از پس تو بر مياد..منم برم امير داره صدام مي کنه..

- باشه فعلا..

گوشي رو گذاشتم رو تلفن و راه افتادم سمت آشپزخونه..بوي آش رشته کل خونه رو برداشته بود......

دو 2 هفت ست که ارشام از بيمارستان مرخص شده..

وقتي نامه ي پدرام و خوند سرش و به پشتي مبل تکيه داد و چشماش و بست..

صداش زدم .. وقتي نگام کرد چشماش خيس بود و اون رگه هاي سرخ نشون مي داد ناراحته..

نمي خواستم تا کامل خوب نشده نامه رو نشونش بدم اما چون گذاشته بودمش تو کشوي ميز پيداش کرده بود..با خوندنش هيچي نگفت..فقط سکوت کرد....

دکتر کلي سفارش کرد که استرس واسه ش خوب نيست..هر شب صداي نفساش و چک کنم..اگه تو خواب عرق کرد و ضربان قلبش بالا رفت داروهاش و

بهش بدم..

گه گاه يه درد کوچيک تو قفسه ي سينه ش احساس مي کرد ولي با چند تا نفس عميق رد مي شد..هر روز با هم مي رفتيم پياده روي..من به خاطر

بارداريم بايد روزي نيم ساعت و به پياده روي اختصاص مي دادم..و چي بهتر از اين که آرشامم همراهم بود..

شب جمعه اين هفته قرار بود بريم بهشت زهرا..آرشام با خودش قرار گذاشته بود که هر هفته بره سر خاکش..

هنوز فرصتي پيش نيومده بود که به ديدن خانواده ش بريم..

و تا اون زمان فقط 3 روز مونده بود..به خاطر وضعيت آرشام مجبور بوديم اين مدت صبر کنيم..

-اومممممم..چه بويي راه انداختي بي بي ..بوي آشت برق از سر ادم مي پرونه..

مهربون نگام کرد: روز جمعه به نيت امام زمان آش نذر کردم واسه سلامتي خودت و بچه ت..نذر آرشام و هم بهش اضافه مي کنيم و بين درو همسايه

پخش مي کنيم..خوبه مادر؟!....

رفتم جلو و گونه ي چروکيده و گوشتالوش و بوسيدم: اي قربونه دل مهربونت بشم که انقدر خوبي..اره بي بي جون چرا بد باشه؟..دستتم درد نکنه..

اخم بامزه اي کرد و گفت: خدا نکنه مادر تو چرا راه به راه قربون صدقه ي من ميري؟....

بازوم و گرفت و رفت سمت يخچال: به جاي اينکه اينجا وايسي برو يه ليوان شير گرم کن براي شوهرت ببر.......

به ساعت تو اشپزخونه نگاه کردم ..حيني که در يخچال و باز مي کردم گفتم: فک کنم الان خواب باشه..

--باشه مادر بيدارش کن..ديگه داره شب ميشه......

شير و گرم کردم و گذاشتم تو سيني..راه افتادم سمت اتاقمون..اروم در و باز کردم و رفتم تو..اروم رو تخت خوابيده بود..با ديدن صورت پر از ارامشش

لبخند زدم و سيني رو گذاشتم رو ميز..

رو تخت نشستم و نگاش کردم..پيراهنش و در اورده بود و با بالا تنه ي برهنه دراز کشيده بود..ديگه جاي زخمش و باند نمي بست..و حالا با اينکه جاش

کمي قرمز و متورم بود ولي لا به لاي موهاي کم پشت رو سينه ش پنهون شده بود..

نگام رو عضله هاي محکم و ورزيده ش بود..دلم ضعف رفت بغلش کنم..ولي فعلا بايد صبر مي کردم..دکترش گفته بود تا 2 هفته بعد از عمل هيچ فعاليت

ج*ن*س*ي نبايد داشته باشه..ولي الان 3 هفته گذشته بود..بازم نگرانش بودم..مي ترسيدم مثل اون بار که تو هال بوديم حالش بد شه و..

گرچه اون سري قلبش ناراحت بود ولي الان، اوضاع کاملا فرق مي کرد..

دستم و نرم رو بازوش حرکت دادم..تکون خورد..سرش و چرخوند سمتم و اروم لاي چشماش و باز کرد..لبخندم با ديدن چشماش پررنگ شد: ساعت

خواب....

چند لحظه نگام کرد و نيمخيز شد..به ارنج دست چپش تکيه داد و با صدايي که در اثر خواب بم شده بود گفت: ساعت چنده؟......به صورتش دست

کشيد......

-شيش و نيم .... واسه ت شير اوردم بخور بعد برو پياده روي.....

به ليوان روي ميز نگاه کرد ..و نگاهه من شايد فقط واسه 3 ثانيه رو بالا تنه ش موند که تو همين زمان کوتاه غافلگيرم کرد..سرم و انداختم پايين تا

اشتياق و تو چشمام نبينه..قلبم تو سينه م ديوونه بازي راه انداخته بود..مي ترسيدم صداي کوبيده شدنش رو آرشامم بشنوه..

خواستم بلند شم که مچم و گرفت و به تخت فشار داد..که يعني بمون..

نگاش کردم..با ديدن لبخندش منم لبخند زدم..تک سرفه اي کردم و با سر به در اشاره کردم: من برم کمک بي بي چون........

صورتش و اورد نزديک..از اونطرف منو اروم کشيد سمت خودش..نگاهش و از تو چشمام گرفت و اورد پايين..

يه تاپ و دامن بنفش سير تنم بود..بلندي دامن تا يه وجب بالاي زانوهام مي رسيد و تاپمم جذب و بندي بود....با اين نگاهه داغ و حرارت ِ اين دستاي

مردونه و بي تابي چشماي من ديگه بايد گفت دلي کارت در اومد.....

منو کامل گرفت تو اغوشش و گردنم و بوسيد..اروم گفت: مگه بي بي داره چکار مي کنه که تو بري کمکش شيطون؟..

من که سعي داشتم صدام نلرزه خواستم خودم و يه کم بکشم عقب ولي نذاشت ..همونطور که بازوم و نوازش مي کرد گفتم: تو آشپزخونه ست..داره

خوابوندم رو تخت..لال شدم..خدايا چقدر مي خواستمش..چقدر بهش نياز داشتم..به اين گرما و به اين اغوش مهربون که فقط متعلق به من بود..مال

دلارام....ولي..ولي اگه آرشام..با اين تحرکات چيزيش بشه چي؟!..

با حرارت داشت صورتم و مي بوسيد..چشمام و خود به خود بسته بودم..دستم رو بازوهاش بود که تو همون حالت مرتعش و ريز گفتم: آرشام نکن..

حالت......

دهنم و با لباي داغش بست..تپش قلبم تندتر شد....

ترسيدم..نبايد مي ترسيدم ولي ترسيدم..سلامتي خودش واسه م از هر چيزي مهم تر بود..

کامل روم نخوابيد..با اينکه هنوز شکمم به اون صورت که مشخص باشه برامده نشده بود ولي مراعات مي کرد....

با زبونش زير گردنم و قلقلک داد..خنديدم..شل که گرفت از زير دستش در رفتم ..ولي تا خواستم از رو تخت بلند شم دستم و گرفت و نرم کشيد سمت

خودش..افتادم تو بغلش و بلند جيغ کشيدم....

در اتاق نيمه باز بود و بي بي بنده خدا هم که فکرش و نمي کرد ما اينجا داريم چکار مي کنيم، هراسون اومد لاي در..

حالا ما رو با چه وضعيتي ديد بماند..

آرشام خوابيده بود رو تخت و منم کامل تو بغلش بودم..

موهام ريخته بود توصورتش ..

تا بي بي رو با چشماي گرد شده تو درگاه ديدم خفيف جيغ کشيدم و از زور شرم سرخ شدم..حالا آرشام که بي بي رو نمي ديد فک مي کرد واسه تقلاهاي

خودم و خودشه که دارم جيغ مي کشم و عقب نشيني مي کنم..مچ دستام و سفت نگه داشت..با اينکه حرکاتش نرم بود ولي من از زور شرم کبود شده

بودم..

سرم و کشيدم عقب تا موهام بره کنار بي بي رو ببينه..و تا نگاش به بي بي افتاد نيمخيز شد و با چشماي گشاد شده همزمان گفت: اِ..اِ..بي بي...........

صداش اونقدر جدي بود که بي بي بنده خدا رو به خودش اورد..نمي دونستم بخندم يا سرم و بندازم پايين..

بي بي که سعي داشت نگاش به آرشام نيافته نفس زنون در حالي که ترسيده بود رو به من گفت: اخه دختر جون چرا جيغ کشيدي؟..ترسيدم گفتم خدايي

نکرده يا يه اتفاقاتي واسه خودت افتاده يا....

با ديدن صورت خندون من يه نفس راحت کشيد.. لبخند زد و سرش و تکون داد ..و همونطور که از در مي رفت بيرون گفت: هي جووني کجايي که يادت

بخير..برم..برم يه اسفند واسه تون دود کنم چشم حسود و بخيل و چشم شور کور شه ايشاالله......

داشتم مي خنديدم که آرشام دستم و گرفت و کشيد ..جفت دستام و اروم گذاشتم رو سينه ش..بي هوا چونه م و يواش گاز گرفت و گفت: د ِ آخه شيطون چرا

يه کاري مي کني که پيرزن بيچاره تو يه همچين موقعيتي ياد جوونياش بيافته؟....

خنديدم و به تلافي گازي که گرفت لاله ي گوشش و دندون گرفتم که صداي آخ گفتنش بلند شد....

با خنده از کنارش پا شدم ..همونطور که به لاله ي گوشش دست مي کشيد با اخم گفت: بالاخره که يه روز تنها ميشيم دلي خانم..

دستم و تو هوا تکون دادم و شيطون نگاش کردم: کو تا اون يه روز بياد؟!..

سرش و تکون داد و با يه نگاهه خاص گفت: حـــالا....صبر کن بهت ميگم.......

ابروم و انداختم بالا و با چشم به ليوان شير اشاره کردم: يادت نره اقاي رئيس.....

اخم کرد و جدي، با همون لحن گذشته گفت: مگه بهت نگفتم به من نگو رئيس؟..

به ياد قديما با شيطنت گفتم: پس چي بگم؟..آرشام جون خوبه؟....

يه جوري نگام کرد و خنديد که تو دلم يه جوري شد..از قصد نگاهش و رو اندامم چرخوند و با يه لحن و*س*و*س*ه انگيزي گفت: يه چند لحظه ديگه

بمون تا اونوقت....

با ديدن صداش که اوج مي گرفت و خودش که داشت سمتم نميخيز مي شد پا به فرار گذاشتم و صداي خنده ش و از پشت سرم شنيدم..

درو بستم .. با لبخند بهش تکيه دادم..

چشمام و بستم و سرمو بالا گرفتم..

و تو دلم زمزمه کردم: خدايا..شکرت.....

هر دو کنار هم نشسته بوديم..

سنگ قبر پدرام و با اب و گلاب شستيم و براش فاتحه خونديم..من زير لب دعا مي خوندم و از پدرام ممنون بودم که زندگي رو به هر دوي ما برگردوند و

آرشام همونطور که انگشتش و گذاشته بود رو سنگ به تصوير حک شده ي پدرام خيره شده بود....

چقدر جوون بود..خدا بيامرزدش ولي لايق خاک نبود.......

سر راه گل و شيريني خريديم و آرشام از قبل يه سکه تمام به عنوان کادو واسه خانواده ي مودت خريده بود..به هر حال دست خالي که نمي شد رفت اونم

براي اولين بار....

خوشبختانه با ديدنمون عکس العمل بدي نشون ندادن..پدرش اقاي مودت گرم باهامون رفتار کرد..

مادرش که قبلا از پونه شنيده بودم اسمش ريحانه ست نگامون مي کرد ولي نه حرف مي زد نه جوابمون و مي داد..

پونه ديگه مثل قبل سرسنگين نبود.....

آرشام با منش ِ خاص خودش به قدري مسلط با اقاي مودت حرف مي زد که همه رو تحت تاثير خودش قرار داده بود..حتي مادر پدرام ..توجهش و رو

آرشام مي ديدم..اينکه قلب پسرش الان تو سينه ي ارشام داره مي تپه..اينو مي فهميد.......

موقع رفتن صدامون زد..هر دو ايستاديم..چشم تو چشم آرشام مقابلمون وايساد و بعد از چند لحظه سکوت گفت: پسرم ازت خواسته بود مراقب قلبش

باشي..به خواسته ش عمل مي کني؟..

آرشام که بر حسب عادت اخم کمرنگي رو صورتش داشت سرش و تکون داد..

ريحانه خانم با بغض گفت: مرد و مردونه بهم قول بده که مراقبش هستي..

آرشام با صداي محکمي گفت: قول ميدم.....

پونه جلو اومد و شماره ش و بهم داد: هر وقت خواستي بهم زنگ بزن..خوشحال ميشم..

با لبخند بغلش کردم و صورت هم ديگه رو بوسيديم..تو چشمام نگاه کرد و گفت: اون نامه رو از تو کشوي ميزش پيدا کرده بودم..به محض اينکه خوندم

فهميدم قضيه چيه....اوردم دم بيمارستان ولي پري رو جلوي در ديدم و بهش دادم..گفتم حتما به دستت برسونه....

به ارشام نگاه کرد و با بغض گفت: من همين يه دونه برادر و داشتم..خيلي دوسش داشتم خيلي..اما حالا نيست..قسمت نبود که باشه..ولي قلبش تو سينه

ي شماست..پدرام دلش پاک بود..مطمئنم قسمت کسي شده که لياقتش و داره ..

آرشام تو سکوت فقط شنونده بود..ولي تا دو قدم رفتيم سمت در طاقت نياورد و ايستاد رو به اون جمع سه نفره که تو نگاهشون نم اشک و به وضوح مي

شد ديد گفت: زندگي و آرامشي که الان دارم و مديون پسر شما هستم....نيم نگاهي به من انداخت و ادامه داد: اينکه الان کنار همسر و فرزندم خوشبختم

و هم مديونشم..براي مني که زندگي گذشته م تو تلخي و سياهي خلاصه شد حکم يه گنج و داره....و آرومتر ادامه داد:حکمت ِ اين قلب و نمي دونم ولي

اگه اهلش هستم و لايقشم توان مراقبتش و هم دارم..خيالتون از همه جهت راحت باشه.......

رو لباي هر سه لبخند نشست..

جلوي خونه نفسش وعميق و محکم از سينه بيرون داد و به صورتش دست کشيد....

تموم راه و ساکت بود و ترجيح دادم سکوتش و نشکنم..

مطمئنا بهش نياز داشت.....

امروز قرار بود آش نذري بپزيم..

همه ي کارا رو بقيه کردن و اجازه ندادن دست به سياه و سفيد بزنم مخصوصا آرشام که در همه حال هوام و داشت و تا يه قابلمه ي خالي بلند مي کردم با

اخم بهم هشدار مي داد که بذارمش زمين......

عصر که شد آش و بين همسايه ها پخش کرديم..کل واحدا رو که داديم هيچ، بيرون مجتمع هم به همه آش رسيد..

تو هال سفره پهن کرديم ونشستيم رو زمين..بي بي مي گفت پا سفره ثوابش بيشتره..بعد از دعايي که بي بي خوند اولين قاشق آش و گذاشتم دهنم ..واي،

عالي بود..

همه با ولع مي خوردن و از بي بي و دستپختش تعريف مي کردن..

ديگه هيچ کس واسه شام گرسنه ش نبود..

چقدر اون شب گفتيم وخنديدم..از ته دل شاد بوديم..بعد از اين همه فراز و نشيب با خيال راحت مي خنديدم و من تو هر دقيقه از اين خوشي خدا رو

فراموش نکردم و شکرگزارش بودم....

اخر شب بي بي اصرار داشت با امير اينا برگرده..مي دونستم قصدش چيه.. مي خواست ما رو با هم تنها بذاره..با ديدن دست گلي که آرشام اون روز عصر

به اب داد حتما فکر کرده به اين تنهايي نياز داريم..

اين مدت هم به خاطر من موند..که دست تنها نباشم ......

بعد از رفتن مهمونا اصلا احساس خستگي نمي کردم..آرشام هم صورتش نشون نمي داد که خسته باشه..بنابراين بهترين موقعيت بود که سوالام و يه بار

ديگه ازش بپرسم..

دو تا چايي که يکيش به خاطر آرشام کمرنگ بود ريختم و رفتم تو هال..

رو به روي تلويزيون نشسته بود..سيني رو گذاشتم رو ميز..

دست چپش و به طرفم دراز کرد..

با لبخند دستم و گذاشتم تو دستش ..

منو نشوند رو پاش و دستش و دور کمرم حلقه کرد ..

و نفساي داغش و که واسه من طرواتي از زندگي بود لا به لاي موهاي بلند و افشونم رها کرد..

خنديدم و يه کم صورتم و کشيدم عقب..

-آرشام؟....

محو عطر موهام بود هنوز..چشماش و بسته بود و نفس مي کشيد ..و با يه نفس عميق و آه ِ بلند: نمي دوني چقدر حسرت کشيدم..واسه عطر اين موها که

ديوونه م مي کنه..ديـوونه.....

من که تو دلم قند اب مي کردن ناز کردم و دلخور گفتم: فقط موهام؟!..پس خودم چي؟!......

چشماي خمارش و آروم از هم باز کرد..زل زد تو صورتم، بعد هم تو چشمام..راز اين چشما رو چطور بفهمم؟..باهام حرف مي زنن و انگار که هيچي

نميگن....

کم کم داشتم تو اون يه جفت درياي شبگون غرق مي شدم که صورتش و به صورتم نزديک کرد و زير گوشم با زيباترين لحن ممکن، قلبم و به تلاطم ِ

احساسم وا داشت: با اين اميد هر روز بيدارم...

هر روز که مي بينم تو رو دارم

هر روز حالم با تو آرومه....

حس مي کنم خيلي دوست دارم

نرم بوسم کرد..گردنم و .. توي اون لحظه بالاترين و بهترين حس رو داشتم که حاضر نبودم با هيچ چيزي عوضش کنم..

و صداش همچنان منو به خلسه اي شيرين مي برد که رهايي ازش امکان پذير نبود:وقتي که دستات و مي گيرم..

حس مي کنم بي تو مي ميرم

شايد جهان من تو دستاته..

از دست تو من جون مي گيرم

پنجه هاي مردونه ش رو آهسته سوق داد لا به لاي موهام و با نوازش ِهماهنگ ِدستاش روي تنم، حالم کم کم داشت عوض مي شد....داغ بودم..

سوختم....

دست توي موهات مي کنم نازم....

امروز که من دل به تو مي بازم

و با هرم نفسش که با جمله ش همراه شده بود رعشه به تنم انداخت: اين زندگي بي تو بي معناست..

من زندگيم و با تو ميسازم.......

نفسم مي رفت و بر مي گشت..خدايا تموم سلولاي بدنم عشق به آرشام و دارن فرياد مي زنن..چکار کنم؟..مي خوامش..بدون اون نمي تونم..

سکوتم و که ديد و صداي نفس هاي نامنظمم که تو گوشش پيچيد، حلقه ي دستش دور کمرم محکمتر شد و آروم از رو پاش بلند شدم..تو همون حالت که

تو اغوشش بودم راه افتاد سمت اتاق..قدمام و باهاش هماهنگ کردم!..مقاومت نکردم....در برابر آرشام..در مقابل شوهرم خلع سلاح بودم..

ديگه وقتش بود..اينکه باهاش باشم..اينکه با هم باشيم..

رفتيم تو اتاق و درو بست.. نشستم لب تخت..کنارم نشست..نگاهمون تو چشماي هم بود..مسخ اون چشماي پر اشتياق بودم..

اروم و با احتياط خوابوندم رو تخت..مثل يه شيء ِ ظريف و شکننده هوام و داشت....روم خيمه زد..با يه مکث تو چشمام خم شد رو صورتم و با هر بوسه

اتيش خواستن و خواسته شدنم رو شعله ورتر کرد....

اما...هنوز وضعيت و سلامتيش برام تو اولويت بود....تو همون حالت که اون داشت صورتم و مي بوسيد و نوازشم مي کرد زمزمه کردم: خوبي

آرشام؟.....

مکث کرد..و با يه بوسه ي طولاني گوشه ي لبم فقط گفت: خوبم..........سرش و اورد بالا و از لاي چشماي نيمه بازش نگام کرد: 4 ماهت شده

درسته؟....

سرم و تکون دادم..دستام و دور گردنش حلقه کردم که گفت: مشکلي پيش نياد؟.....

منظورش و فهميدم.. با لبخند گفتم: نمي دونم..از دکترم که پرسيدم گفت تو بعضي خانما ممکنه سخت بشه رابطه برقرار کرد..معمولا تو اين دوره از

بارداري رحم حساس ميشه....

يه کم نگام کرد و با گفتن: پس هيچي ولش کن......خواست خودش و بکشه کنار که حلقه ي دستام و تنگ کردم و گفتم: اِ نه چرا؟!.......نگام کرد: تو و

اون کوچولو از هر چيزي واسه ي من باارزش ترين..سرکوب کردن نيازم که چيزي نيست..........و با يه لحن خاص و لبخندي که کمرنگ رو لباش

خودنمايي مي کرد گفت: يادت نره من 10 سال تونستم دووم بيارم....

خنديدم و لوند و عشوه گرانه سرم و اوردم بالا و زير چونه ش و بوسيدم: خب به امتحانشم نميارزه؟....

هرم نفسم و نگاهه مجذوب کننده م صبر و طاقت و ازش گرفت و با يه نفس عميق و يه نگاهه کوتاه تو چشمام خم شد روم....بلوزم و از تنم در اوردم و

سرشونه م و ريز بوسيد: بي خيالش بشيم بهتر نيست؟........سکوت کردم..نگام کرد: اگه به خاطر من داري اينکار و مي کني دلارام بايد.........

لبام و گذاشتم رو لباش..شل شد..نه..به خاطر خودم بود..به خاطر خودش بود..به خاطر هردومون بود.....

گفتم شايد به امتحانش بيارزه و مشکلي نباشه ولي با اولين تماس دردم گرفت..لبم و که گزيدم فهميد..کشيد کنار..نم اشک تو چشمام نشست..نگران صدام

زد..نگاش کردم..پشت چشمام و بوسيد: آخه چرا حرف گوش نمي کني تو؟!......

خنديدم..ولي هنوز يه کم احساس درد و داشتم: تو چرا به حرف من گوش کردي؟...........

سر بينيم و با دوتا انگشتاش کشيد: کي بود که با اون نگاهه خوشگلش داشت و*س*و*س*ه* م مي کرد؟.......

قفسه ي سينه ش و بوسيدم: من که نبودم.......

کنارم دراز کشيد..عرق کرده بود:آره تو که نبودي يه زن ِ ديگـ ........زدم به بازوش ومعترضانه صداش زدم: اِِِِِ ..آرشام!........

خنديد و سفت تو بغلش نگهم داشت..رو موهام و بوسيد..سرم و گذاشتم رو سينه ش..سمت راستش بودم.....

زمزمه کردم: خورد تو ذوق هردومون نه؟.....جدي گفت: نه....نگام کرد: لااقل از طرف من نه..نگاهه خيره م و که ديد ادامه داد: تو مهم تري......دستش

و گذاشت رو شکمم: بذار اين کوچولوي شيطون به دنيا بياد حسابي از خجالت هم در ميايم..........بهش چشم غره رفتم که خنديد و گفت: حالا شدي همون

گربه ي وحشي ِ خودم......

خنديدم....دستش رو شکمم بود که..وروجک مامان خيلي اروم تکون خورد..آرشام که چون دستش رو شکمم بود تونست حسش کنه و متعجب نگام کرد..

تازه شروع شده بود و من با هر تکون غرق لذت مي شدم..تو ماهه چهارم بودم و اين تکون هاي کوچيک طبيعي بود..که طبق گفته ي پزشکم البته به

مرور شديدترهم خواهد شد..نمي دونم ولي اين کوچولو انگار خيلي شيطون بود که به اين زودي تکوناش و شروع کرده بود وگرنه يا اواخر ماه چهارم

بايد شروع مي شد يا اوايل ماهه پنجم......

با ديدن صورت آرشام بلند زدم زير خنده..و با يه لحن بامزه اي که هنوزم تو بهت بود گفت: چي شد الان؟تکون خورد؟.....

با لبخند سرم و تکون دادم....لبخند زد..اروم..پر از ارامش..پر از احساس..گونه م رو بوسيد: ممنونم دلارام..از اينکه هستي..از اينکه با بودنت نويد

ِخوشبختيم و ميدي..از اينکه تو زندگيم هستي و بهم نفس ميدي ازت ممنونم..هيچ چيز برام باارزش تر از اين نيست که با تو باشم..تو يه کانون گرم..

جزوي از يه خانواده..خانواده اي از خودمون........لبخند زدم..و هر چي عشق تو قلبم داشتم و ريختم تو چشمام و نثار نگاهه جذابش کردم..نگاهه مرد ِ

زندگيم: منم هميشه آرزوي يه همچين خانواده اي رو داشتم..الان احساس خوشبختي مي کنم، اونم با تموم وجود...

چند لحظه محو چشمام شد.....تک سرفه اي کرد و باز برگشت تو جلد سابقش..البته کاملا نمايشي..با اخم دستش و رو شکمم کشيد و گفت: پدرسوخته از

اين همه جنب و جوش ِ ما عصباني شده..و با يه چشمک بامزه ادامه داد: عيبي نداره از بچه ي آرشام بيشتر از اينم نميشه توقع داشت..

جمله ي اخرش به قدري بامزه بود که بلند زدم زير خنده....با حرص گفت: حقيقت و که گفتم خوشت اومد اره؟.....

با خنده سرم و تکون دادم......نتونست بيشتر از اون اخم کنه و لبخند زد: بالاخره اين چند ماه هم تموم ميشه دلي خانم....با بدجنسي خنديدم و گفتم:

اوهوم..خب تموم بشه!....... فقط با همون نگاهه خاص سرش و تکون مي داد..

محکم بغلش کردم ولي جوري نبود که به جاي زخم رو سينه ش فشار بيارم....2 تا بوسه که رو موهام نشوند دلم و اروم کرد......

سرم رو سينه ش بود ..صداي قلبش و مي شنيدم..ناخداگاه لبخند زدم..خدايا اين صدا رو..اين گرما رو..اين خوشبختي رو..اين محبت بينمون رو هيچ وقت

ازمون نگير..حتي کمرنگش هم نکن....

بعد از چند لحظه سکوت صداش زدم.....

-آرشام؟.....

--هوم؟........

-برام ميگي؟....

--از چي؟!..

- از همه چي..همونايي که بهم گفتي وقتش برسه تعريف مي کني..گفتي بهت فرصت بدم، يادته؟....

نفسش و عميق بيرون داد و گفت: خب......

- بهم بگو..همه چيزو..همه چيزو مي خوام بدونم....

--خوابت نمياد؟..

-نه......نگاش کردم: تو چي؟....

--حتي يه ذره........

لبخند زدم: پس ميگي؟.....

سرش و تکون داد....نيمخيز شد و پتو رو کشيد رومون..تا اون موقع فقط يه ملحفه ي نازک رومون بود..تو اغوشش بودم و اون سرش و به پيشونيم

تکيه داد....

-- پس حالا که مشتاقي بدوني، بذار همه چيز و از اول برات بگم....از اينکه با اون 8 نفر چکار کردم تا اينکه چطور شد رسيدم اينجا....

-منم قول ميدم وسط حرفات يه کلمه هم چيزي نگم..

--چرا؟!..

با لبخند نگاش کردم: که تمرکزت بهم نخوره..

پيشونيم و بوسيد: تو که باشي هيچ وقت تمرکزم بهم نمي خوره گربه ي وحشي....

از صداقت کلامش براي هزارمين بار امشب قلبم گرم شد..

اره مشتاق بودم..

مشتاق ِ دونستن لحظه به لحظه ي اين 5 سال دوري و جدايي ..

همونطور که بازوم و نوازش مي کرد گفت: يادمه بهت گفته بودم اونا رو جمع کردم تو انبار....اون موقع از نفرت..از کينه..از هرچي حس ِ بد ِ تو دنيا پر

بودم و تنها به دنبال انتقام..واسه اينکه آروم بشم..

فکر مي کردم راهش اينه..رسمش همينه....که جونشون و بگيرم..که زجرشون بدم...که تلافي اين همه سال بدبختيم وسر اونا خالي کنم..

از ديد من مقصر بودن....فکر مي کردم وقتي پيداشون کنم و بکشونمشون يه جا با همون چهره هاي ه*و*س باز و کريه مواجه ميشم..همونطور که اون

شب تو اتاق شاهد بودم اونم جلوي مادرم.....

ولي نبودن..اونا ديگه ادماي سابق نبودن....جالبه..حتي يکيشون حاجي شده بود و حاج اقا صداش مي زدن..مي گفت رفته مکه..توبه کرده....يکيشون

بازنشسته و اون يکي تو کار بازار و يکي بساز بفروش و....

باورم نمي شد توي اين 10 سال و اين همه تغيير؟؟!!..من امارشون و داشتم ولي فقط امار کارهايي که مي کردن اونم فقط تو محيط کار نه بيشتر..مي

گفتم اينا همه ش دروغ ِ ..کلک ِ واسه فرار کردن از گذشته ولي نبود..

اونجا پدري رو ديدم که به خاطر ابروي دخترش گريه کرد..پدري رو ديدم که به خاطر خودکشي دخترش نفرين کرد..ولي هيچ کدوم از دخترا اسيب جسمي

نديده بود..فقط روحا ..روحا داغون شده بودند..

به حرفاشون گوش کردم..گذاشتم بگن..زار بزنن..بگن از گذشته فاصله گرفتن و ديگه کاري باهاش ندارن..ديگه اون ادماي پر ابهت و مغرور گذشته

نبودن..با ديدن ظاهر مفلوک و شکست خورده شون ارضا شدم..حس انتقامم ارضا شد وقتي ديدم که اينطور به زانو در اومدن اونم زير شلاق

ِسرنوشت....پس انتقامم و گرفته بودم..ديگه کاري باهاشون نداشتم..ولشون کردم..مي دونستم ممکنه بعد از اين مقابلم قرار بگيرن..حالا که فهميدن من

کيم واسه م شر درست کنن ولي از همه شون يه آتو داشتم..مخصوصا صدر که عين سگ ازم مي ترسيد..فهميده بودن من کسي نيستم که بشه اونو دست

کم گرفت..همين اونا رو تا سر حد مرگ مي ترسوند و براي من تا همين حد کافي بود..

مکث کرد و با يه نفس عميق گفت:مي دونم پليس يه چيزايي رو برات گفته ولي نه همه ي حقيقت و ..حقيقت از زبون اونا يه چيز ِ و از زبون من يه چيز

ِديگه..اونا اونچه که ديدن و گفتن ..و منم اونچه که ديدم و شنيدم و ميگم..

حقيقت هميني ِ که مي خواي بشنوي دلارام....اون ادمي که تو ماشين بود و پرت شد ته دره ِ من نبودم..کيوان کنارش بود ولي آرشامي که همه با چشم

ديدن و شهادت دادن که تو ماشين بوده و اتيش گرفته من نبودم..اوني که مدارک آرشام و همراهش داشت من نبودم..

همه ي اين حقه ها زير سر ارسلان و شايان بود..مخصوصا ارسلان....وقتي با شايان درگير شدم و صداي گلوله بلند شد پليسا اونجا رو محاصره

کردن..کيوان با اونا همکاري مي کرد اينو هم من مي دونستم هم شايان..

واسه ش بد تموم شد..بهش گفتم خودت و بکش کنار دردسر درست نکن ولي قبول نکرد..گفت «راهش همينه نه اوني که تو فکر مي کني»..قبل از اينکه

اون همه اتفاق بيافته شاهد کشته شدن شکوهي بودم..اونم با چاقويي که افراد شايان گذاشتن بيخ گلوش و جا در جا شاهرگش و زدن..گفتن «ببين که با

زير دست وفادارت چکار مي کنيم»..

بتول خانم..کسي که تو خونه م حکم بزرگتر و داشت و با اينکه يکي از خدمتکارام بود ولي با بقيه فرق داشت..درسته..جدي رفتار مي کردم هميشه با

غرور جلوشون مي ايستادم ولي بازم همونطور که به بي بي احترام ميذاشتم حرمت ِ اونو هم نگه مي داشتم....

قلبش ناراحت بود ودر اثر شوک شديدي که بهش وارد شده بود سکته کرد..اصلا واسه شون مهم نبود..جون دادنش و ديدن و هيچ کاري نکردن..ديدم و

سوختم و دم نزدم.. گذاشتم به وقتش..قصد اونا هم عذاب کشيدن من بود..

وقتي اسم تو رو از زبون شايان شنيدم ظرفيتم تکميل شد..خشم سراسر وجودم و پر کرده بود و با همين خشم هجوم بردم سمتش و با هم درگير شديم..

ادماش منو بردن تو يه اتاق و کيوان پيشم نبود..

يه نفر و از نظر چهره تا حدودي شبيه به خودم، توي اتاق ديدم..با گريم! ....اينکار مختص ِ خود شايان بود که تو خيلي از خلافاي سنگينش واسه گمراه

کردن پليس انجامش مي داد!..

نوچه هاي شايان 7 نفر بودن و من 1 نفر..هر جوري بود خواستم از دستشون خلاص شم ولي نشد..کتم و از تنم در اوردن..اون مرد يه شلوار همرنگ

شلوار من پاش بود ولي رنگش کمي تيره تر..کتم و تنش کرد و عينک افتابيم و به چشماش زد..تموم مدارکم و ازم گرفتن خواستن گردنبد و باز کنن که

باهاشون درگير شدم..يکيشون با ضربه اي که به گردنم زد گيجم کرد ..اونام از اين فرصت استفاده کردن..

بيهوش نبودم ولي حسي هم واسه مبارزه نداشتم..اون مرد که مشابه ِ من گريم شده بود چند جاي صورتش خون آلود بود که مثلا کتکش زدن اونم جاي

من....

فرستادنش بيرون و همون موقع صداي شليک از پشت ساختمون اومد، کار پليسا بود..اون ادما منو با خودشون از در پشتي بردن بيرون..دقيقا از جايي

که پليسا از محلش باخبر نبودن..ارسلان سر دسته شون بود..ولي خب بعد از اينکه منو منتقل کردن چند دقيقه بعد ارسلان هم رسيد..خيلي ماهرانه از

دست پليسا فرار کرده بود..

همه چيزو بهم گفت..اون مردي که جاي من رفته بود و با پول خريده بودنش..کيوان هم گول حقه ي اين پست فطرتا رو خورده بود..جوري برنامه ريزي

کرده بودن که صحنه ي اتيش سوزي کاملا طبيعي به نظر برسه و پليسا فکر کنن که من مرده م..

ادماي ارسلان منو بردن بالاي يه صخره و دستام و باز کردن و نقاب از صورتم برداشتن..با ديدن صورت ارسلان و اون پوزخند مسخره رو لباش بدون

اينکه کنترلي رو خودم داشته باشم بهش حمله کردم..ادماش منو نگه داشتن و اون کثافت هم سواستفاده کرد و با مشت و لگد افتاد به جونم....با هر مشت

و ناسزا پي به خشم و نفرت بي اندازه ش مي بردم..اون هيچ وقت دوست من نبود..

مي گفت اين تلافي ِ تموم اون حقارتايي ِ که به خاطر من از هر بي سر و پايي ديده و شنيده....به نوچه هاش گفت ولم کنن..جوني تو پاهام حس نمي کردم

..زانو زدم..لب پرتگاه بودم..پايين دره پر بود از درختاي کوتاه و بلند ولي شيب زيادي نداشت..

تو چشمام زل زد و فرياد کشيد:«ازت متنفرم کثافت..اينجا ديگه اخر ِ راهه..نگاه کن..ببين کي داره اخر زندگيت و رقم مي زنه..مـن..خيلي دردناکه اره..

خيلي»..قهقهه زد: «امروز با دستاي من به درک واصل ميشي..کي مي تونه باور کنه؟»..

از رو زمين بلند شدم ..اون که ديد شل و بي رمقم فکر کرد نمي تونم کاري کنم ولي با مشتي که محکم بود و کاملا پيش بيني نشده به عقب پرت شد..کسي

کاري نکرد چون ارسلان بهشون اشاره کرد جلو نيان..خون گوشه ي لبش و پاک کرد و با پوزخند اومد سمتم..اماده ي هر حرکتي از جانب ارسلان بودم

که ماهرانه چرخيد و با پشت پا به صورتم لگد زد..اگه پشتم دره نبود مي تونستم تعادلم و حفظ کنم ولي با اون حرکت نفهميدم چي شد که به عقب پرت شدم

و......

لرزي که ناگهاني افتاد تو تنم و حس کرد..تنگ منو کشيد تو بغلش و رو موهام و بوسيد: خودم و بين زمين و هوا معلق ديدم..فرياد بلندم تو دل کوه

پيچيد..با ديواره ي صخره برخورد مي کردم و به پايين کشيده مي شدم..به هر چي که مي تونستم چنگ زدم ..و همين تقلا کردنا سرعتم و کم کرد ..هيچ

حسي تو دست و پام نداشتم..افتادم لا به لاي شاخه هاي يکي از درختا..درد بدي رو تو پا و دستم حس کردم و زماني که سرم با يکي از شاخه هاي بزرگ

و خشک درخت برخورد کرد ديگه چيزي نفهميدم..درست همونجا قبلا به ديواره ي صخره گرفته بود و خونريزي داشت.......

- پس تو......

-- بهت ميگم.......

سکوت کرد..منتظر بودم که بگه..اينکه چطور زنده مونده و کي جونش و نجات داده؟!..

-- قبل از همه ي اين اتفاقا وکيلم رو تمام و کمال در جريان گذاشته بودم..کاراي فروش سهام و خونه رو اون انجام داد..خونه اي که تو کيش داشتم

خريدار ِ دست به نقد داشت واسه ي همين زود ردش کردم سهام کارخونه رو هم که رو هوا مي زدن چندتا از شريکام تو کارخونه هميشه دنبال يه فرصت

بودن که براشون جور کردم..مي موند اون خونه و کارکنانش که مراحل اخر فروشش بود و سعيدي مي گفت پيگيرش ِ..ازم وکالت داشت و پول حاصله رو

به حسابم تو سوئيس واريز مي کرد..حسابي که هيچ کس جز سعيدي ازش خبر نداشت..حتي شايان.....

سعيدي و چندتا از محافظاي سابقم همه چيزو زير نظر داشتن..بهشون گفته بودم هر اتفاقي که افتاد مداخله نکنن..برام فقط اون مدارک مهم بود که جز

خودم هيچ کس از محل نگهداريشون خبر نداشت..دونستنش براي هر کسي خطرناک بود..پاي جون خيليا وسط بود و نمي تونستم رو جون اون ادما همچين

ريسکي رو بکنم..

نياز داشتم تا توي موقعيت مناسب اونا رو، رو کنم..دنبال اطلاعات بيشتر از ارسلان و شايان بودم ولي تموم نقشه هاي منو نقش بر آب کردن..مدارک

مربوط به خودم و که از بين برده بودم و پليس بدون مدرک دستش به جايي بند نبود ..هميشه حکم يه مهره ي مخفي رو تو گروه شايان داشتم..کسي خارج

از گروه از کاراي من خبر نداشت، چه برسه به پليس ها....اون کارايي که من براي شايان مي کردم و هر کس ديگه اي هم مي تونست انجام بده منتهي

من با نفوذي که توي گروهش داشتم خيلي راحت رد گم مي کردم و همين حضور نامحسوسم باعث مي شد پليس از وجودم و کارايي که مي کردم باخبر

نشه.... اون زمان فکر مي کردم هميشه اين منم که برنده م ولي اينطور نشد...........

ارسلان و ادماش سريع اونجا رو ترک مي کنن که يه وقت سرو کله ي پليسا پيدا نشه..مي دونستن با پرت شدنم اونم از يه همچين ارتفاعي مرگم حتمي ِ

سعيدي که از دور مراقب اوضاع بود وقتي مي بينه ارسلان همچين نقشه اي رو ريخته مي ترسه و جلو نمياد..مطمئنا هر کس ديگه اي هم جاي اون بود

همينکارو مي کرد..افراد زبده و تعليم ديده ي ارسلان کجا و افراد من که تنها چندتا محافظ شخصي بودند کجا..ارسلان اينجا کارش و خوب بلد بود....

نفس عميق کشيد..دستم و رو سينه ش حرکت دادم و نوازشش کردم.....

--وقتي چشم باز کردم که تو بيمارستان بودم..احساس سنگيني تو سرم و سوزش چشمام حتي يه لحظه دست از سرم بر نمي داشت..هيچ چيز و به ياد

نمياوردم..حتي اسمم و..حتي مردي که کنارم نشسته بود و مي گفت وکيلم ِ ..

دو 2 هفته تو بيمارستان بستري بودم..مي گفتن 1 هفته ش و تو کما به سر بردم..دست و پام شکسته بود و به زور راه مي رفتم..سرم درد مي کرد..يه

شب و بدون قرص و دارو نمي تونستم سر کنم....سعيدي مني که حتي هويتم و فراموش کرده بودم و با خودش برد خونه ش..اونجا با خواهرش مهناز و

خواهرزاده ش امير اشنا شدم..کم کم شدم جزوي از اون خانواده..با تموم محبتايي که مي ديدم بازم تو خودم بودم..احساس مي کردم يه چيزي تو زندگيم

کمه..تو ضمير ناخداگاهم به دنبالش مي گشتم که اين جاي خالي رو چي مي تونه پر کنه؟..يا حتي کي؟!..

جز تصوير يه دختر که چند شبي، خواب و خوراک و ازم گرفته بود..مي فهميدم با ديدنش اونم تو خواب نمي تونم بي خيالش بشم..واسه م يه رويا بود که

کم کم با ديدنش روي ديوار اتاقم به واقعيت تبديل شد..تا اون موقع حتي نمي دونستم مي تونم نقاشي کنم..ولي يه روز بي اراده اينکار و کردم..اول رو

کاغذ..وقتي به خودم اومدم که چشمام با دو تا چشم خندون وشيطون رو کاغذ گره خورد..مات اون يه جفت چشم شدم..جوري که دقت نکردم من نقاشي

بلدم!..

اون تصويرو رو ديوار پياده کردم..تازگي از امير گيتار زدن و ياد گرفته بودم وهر وقت مي خواستم تمرين کنم جلوي تصوير اون دختر مي نشستم و تا

زماني که زل نمي زدم تو چشماش دستاي سرد و لرزونم رو سيم هاي گيتار کشيده نمي شد.....به سيگار روي اورده بودم....اگه نمي کشيدم انگار يه

چيزي گم کرده باشم همونطور سرگردون دور خودم مي چرخيدم و عصبي مي شدم......

بيتا دخترخاله ي امير دختر شاد و شيطوني بود..نمي دونم چرا ولي اون موقع که تو فراموشي بودم شيطنتاش منو عجيب ياد يه نفر مي نداخت..يکي که

باهاش غريبه نبودم..به خاطر همين ناخداگاه مي رفتم تو خودم و از اون جمع دوستانه فاصله مي گرفتم.......

بيتا و استادش اقاي رحيمي تو بهبوديم خيلي کمک کردن..هر خوابي که مي ديدم..حتي اونايي که بيش از اندازه شبيه به واقعيت بود رو با دکتر درميون مي

ذاشتم..تموم تلاشم رو اين بود که هر چه زودتر حافظه م و به دست بيارم..

سعيدي مي گفت قبلا ازدواج کردم و من مي گفتم امکان نداره..مي گفت نمي دونه اون دختر کجاست و من هر شب و هر روز به اين فکر مي کردم که اون

دختر کيه؟..اونو به تصوير رو ديوار ربط مي دادم..و همين تصوير کمک کرد حافظه م و به دست بيارم..تو توي خوابم بودي..توي تموم اتفاقات زندگيم..و

ديدن همين صحنه ها و حوادث کم کم حقايق و پيش روم پررنگ کرد..

اون زمان که تحت نظر پزشک بودم تازه ناراحتي قلبي پيدا کرده بودم و از اون جهت هم به اصرار امير و بيتا تحت درمان قرار گرفتم..ولي وقتي حافظه م

و به دست اوردم و ديدم نيستي..ديدم رفتي..ديدم که ديگه نمي تونم پيدات کنم و بدتر از همه اينکه دستم به هيچ جا بند نبود حتي پليس.. ديدم و شکستم ..

گفتم ديگه اين زندگي رو نمي خوام..دکتر گفت سيگار کشيدن بيش از اندازه م و شوکي که بهم وارد شده بيماري قلبيم رو تحت شعاع قرار داده و اين

نشونه ي خوبي نيست..

حتي وقتي جواب آزمايش و ديدم و از زبون دکتر شنيدم که بيماريم تو چه مرحله اي ِهيچ حسي بهم دست نداد..اينکه شانس زنده موندم کم ِ ..

اون موقع ارزو کردم قبل از مرگم فقط يه بار تو رو ببينم..سيگارم و کم کرده بودم تا بيشتر زنده بمونم..اونم به خاطر ديدن دوباره ي تو..که اين شانس و

به خودم بدم..هر چند گناهکار بودم..لايق زندگي نبودم..خودم و داشتم مجازات مي کردم..به خاطر تموم اون کارهايي که انجام دادم لايق اين عذاب کشيدن

ها بودم....به خاطرهمين به زندگيم فکر نمي کردم وقتي پيدات کردم که تو شدي همه ي زندگيم ولي ديگه دير شده بود..ديگه زماني واسه موندن نداشتم..

به پهلو دراز کشيدم و از تو بغلش اومدم بيرون..نگاهمون تو چشماي هم بود..اون گرفته و من تشنه ي جملاتي که به زبون مي اورد........

-- خواستم تو رو از خودم دور کنم و به زندگي و خوشبختي نزديک..ولي نمي دونستم دوباره دارم راه و اشتباه ميرم و اين مسير اوني نيست که مي

خواستم..هر کار مي کردم جلوي خودم و بگيرم..حساسيتام و نشون ندم و به فرهاد بي توجه باشم مي ديدم نميشه..نمي تونم....اينکه بدوني داري عذاب

مي کشي و بازم خودت و به سمت اتيش سوق بدي خيلي سخته..مثل تو هر ثانيه هزار بار جون دادن ِ ..

اخماش رفت تو هم..دستم و گرفت......

-- اون روز که فرهاد دستت و گرفت وگفت با هم نامزدين پام و اوردم بالا تا بيام سمتتون و بگيرمش زير باد مشت و لگد و بزنم تو دهنش و بگم خفه شو

بي همه چيز که نگاهت و محو زندگي ِ من کردي....اون چشمايي که عاشقانه زل زده بود به تو رو مي خواستم با همين دستام در بيارم و وجودش و از

هستي ساقط کنم ولي تير کشيدن قلبم بهم نهيب زد..واسه دهمين بار..صدمين بار..هزارمين بار تو گوشم داد زد خودت همين و مي خواستي..ديگه چرا

ولش نمي کني لعنتي؟....

اگه مي موندم قلبم دووم نمياورد و دردش و رسوا مي کرد....پس رفتم..با اون حالم سوار ماشين شدم و از اون ويلايي که عمر و زندگيم و توش جا

گذاشته بودم دور شدم....رفتم کنار دريا..تا جون داشتم داد زدم..تا رمق تو تنم بود فرياد کشيدم ..از خدا به خودش شکايت کردم..که چرا داغونم؟..چرا

ديگه مثل گذشته نمي تونم قوي باشم و رو پام بايستم؟..چرا نمي تونم تو رو داشته باشم؟..چرا نمي تونم با خيال راحت دستات و بگيرم و تو چشمات زل

بزنم و بگم ارومم؟....بهش گفتم نفس و از تو سينه م بگير ولي زندگيم و نه..زندگيم تو بودي....واسه ت انگيزه داشتم ولي از طرفي گناهکار ِ اين قصه

من بودم..

چند تار از موهام و گرفت تو دستش و نوازش کرد..و با يه لبخند کمرنگ گوشه ي لباش که از روي غم بود ادامه داد:مي ديدم اين عذاب واسه منه..مي

ديدم اين عذاب ثمره ي گناهان ِ منه و نمي خواستم تو رو هم تو اين عذاب شريک کنم....وقتي برگشتم خونه تو حياط که بودم سنگيني نگاهت و با تموم

وجود حس کردم..چشمم که به چشماي نگرانت افتاد دلم گرفت..از خودم بدم اومد، مني که باعث آزارت بودم نه آرامشت..ناخواسته تو رو هم با خودم

شکنجه مي کردم..

همون موقع که نگاهت و ديدم فهميدم هرکاري کنم بازم تو توي زندگيم هستي..چون نه خودم مي خوام که نباشي و نه خودت راضي مي شدي که بري و به

اين جدايي دامن بزني..

تو چشمام نگاه کرد..با پشت انگشت اشاره ش گونه م و نوازش کرد و اروم گفت:فکر مي کردي که نمي دونستم؟ تو منو فقط آرتام صدا مي زدي در حالي

که قلبا مي دونستي من آرشامم..به زبون مياوردي که منو نمي شناسي و باهام غريبه اي ولي چشمات عکس تموم گفته هات رو فرياد مي زد..

پيشنهاد رفتن به روستا از من بود..واسه اينکه يه موقعيت جور شه و بهت بگم ..ولي نه از موندن..از رفتن..

مي خواستم اين تير شکسته رو تو تاريکي رها کنم ولي به جاي هدف، قلب خودم و نشونه گرفته بودم..اون روز وقتي تو قبرستون فهميدم تا حالا سر اون

قبر کذايي نرفتي نمي دوني چقدر خوشحال شدم..يه حالي بهم دست داد که قابل وصف نبود....ولي تو قبل از اينکه شاهد نگاهه گرم و پر از اشتياق من

باشي گذاشتي رفتي..من هيچ وقت اون آهنگ و تو جمع نمي خوندم..ولي اون شب فرق داشت..اون شب شبي بود که بهونمم کنارم نشسته بود..هموني که

بهونه ي اين آهنگ و ترانه بود....

ولي بازم غرورم اجازه نداد بهت نزديک بشم و با نگام ازت دوري مي کردم..اما صداي تپش هاي قلب ضعيفمم با صداي آهنگ هم ترانه شده بود ..و اين

فرياد دلم بود..با تموم وجود توي خط به خط ِ اون آهنگ..

خودش و کشيد سمتم..به پشت خوابيدم..يه دستش و گذاشت زير سرش و خيره نگام کرد........

--وقتي گذاشتي رفتي دنبالت اومدم..نتونستم اون يه جفت چشم باروني رو طاقت بيارم..ولي حالم بد بود.......

چشماش و باريک کرد و از ته دل آه کشيد: واي واي واي که چقدر سخت بود خودم و جلوت نبازم و به زانو در نيام..بغلت که کردم بايد قلبم درد مي گرفت

ولي اينطور نشد..دستت که به پشت چشمام خورد اروم شدم..يه ارامش خاص و تکرار نشدني..تو بغلم که خوابت برد سريع رسوندمت تو کلبه.......

خم شد رو صورتم و رو لبم و ريز بوسيد..بدون اينکه بين صورتامون فاصله ايجاد کنه از همون نزديک تو چشمام زل زد و زمزمه وار گفت: ديگه بقيه

ش و لازم نيست بگم..مي دونم که خودت مي دوني....اونجا توانم و ازم گرفتي..ديگه دستم پيشت رو شده بود....دست آرشام..پيش يه دختر شيطون و

وحشي رو شده بود..خيلي حرف ِ ها..

خنديدم....معترضانه گفتم: من وحشي َم؟!..

يه تاي ابروش و انداخت بالا و از گوشه ي چشم نگام کرد: نيستي؟!....

با لبخند نگاش کردم....سرش و تکون داد و همونطور که با موهام بازي مي کرد گفت: الان شايد نباشي..ولي قبلا يه دختر وحشي و گستاخ و بي پروا

بودي که همين بي پروايي هات تونست نظرم و به تو جلب کنه..

با لبخند گفتم: يه چيزو نگفتي....

--چي؟!..

- يادمه عکسمم با خودت برده بودي..اون و چکار کردي؟!..

سرش و تکون داد و گفت: اره ..ولي وقتي خواستم برم پيش شايان با خودم نبردم..همراهه اون مدارک يه جا مخفيشون کردم..موبايلمم همونجا بود..وقتي

حافظه م و به دست اوردم مدارک و تحويل پليس دادم..بعد از اينکه خيالم از اون مدارک راحت شد پيگير ارسلان و شايان شدم.... يادته گفتم نفر دهم اين

بازي پدرم ِ ؟..کسي که نه مي دونستم کيه و نه ازش نشون يا عکسي داشتم....

-اره خوب يادمه..چطور؟!....

اخماش و کشيد تو هم..

با ياد اوريش نگاهش و غم پر کرد..ولي صداش هنوزم جدي بود..

--يکي از نوچه هاي منصوري يه پاکت به دستم رسوند..منصوري فهميده بود دارم بر عليه ارسلان يه کارايي مي کنم و از اين بابت خوشحال بود..ولي

اونم يکي مثل شايان، واسه م فرقي نداشت..توي اون پاکت از پدر واقعيم گفته بود..از کامران شايان..برادر همايون و کامبيز شايان..حرفاش با سند و

مدرک بود..مدارکي که ثابت مي کرد اون پدرمه..عکساش با مادرم....حتي تموم نامه هاي اونا رو برام فرستاده بود..همراهه ادرس و نشوني کامران..

وقتي تحقيق کردم فهميدم تمومش حقيقت داره..من پسر کامران بودم..کسي که برادر شايان و عموي ارسلان بود..

پوزخند زد..تلخ و عاري از احساس.......

-- نمي تونستم باور کنم..شوک بدي بود..اينکه اين همه سال خودم و از تهراني ها مي دونستم و حالا از خون ِ شايان ها بودم..منصوري گفته بود که با

پدرم دوستاي صميمي بودن..اينکه شاهد عشق بين کامران و مادرم بوده..مي گفت خيلي وقته دنبالمم ِ که اين مدارک و بهم بده ولي خب بعد از اون اتفاق

ديگه اثري از من پيدا نکرده..

پدرم به زمان الان تا 8 سال پيش زنده بود ولي اينجا زندگي نمي کرد..تو فرانسه.. تو تنهايي وغربت........تا اينکه در اثر اين بيماري جونش و از دست

ميده....منصوري روزاي اخر عمرش و مي گذروند و رو ويلچر گوشه نشين شده بود..گفت قبل از مرگم بايد اين راز و بهت مي گفتم..گفت کامران ازم

خواست هيچ وقت بهت هيچ حرفي از هويت واقعيت نزنم ولي تو بايد بدوني که کي هستي..تو هم يکي هستي مثل شايان و واسه همين هميشه ازت متنفر

بودم چون زير دست اون عوضي بزرگ شدي و جلوي من قد علم کردي..گفت پدرت هيچ وقت مثل شايان نبود....مي دونستم با گفتن حقايق هنوزم سعي

داره منو ازار بده..اين مرد بازم داشت تو لباس گرگ نقش بازي مي کرد....

اون اوايل که فهميده بودم برام اهميت زيادي داشت ولي کم کم همه چيز و فراموش کردم چون تو رو پيدا کردم..

خيلي جالبه، زندگيم شده بود مثل يه پازل.. که يه قسمتش و گم کرده بودم و.. تو اون قسمت ِ گم شده م بودي..

کنارم بودي اما....نمي تونستم تو رو براي هميشه داشته باشم..چقدر سخت بود و اين عذاب و با تموم وجود حس کردم..وقتي نداشتمت خودم و با گل هاي

ياس سرگرم مي کردم و اگه هفته اي 4 روز به امير اينا سر مي زدم بيشتر محض خاطر اون گلا بود..

مهناز خانم و مثل مادرم مي دونستم و امير و مثل برادرم..وقتي قرار شد هويتم و ازت مخفي کنم شدم آرتام..اين پيشنهاد امير بود که اسم برادرش و

انتخاب کنم ..

- ارسلان چي؟..چطور پاش تو زندگيمون باز شد؟..

-- ارسلان از خيلي وقت پيش دنبال من بود..حتي وقتي هنوز تو رو پيدا نکرده بودم..اون زمان هم حس مي کردم يکي هميشه سايه به سايه دنبالم ِ ولي

نمي دونستم اون ادم ارسلان ِ ..فکر مي کردم مرده..اون موقع که دنبالش بودم بهم گفتن کشته شده..ولي زنده بود.. و دنبال يه موقعيت مناسب که بهم

ضربه بزنه....حتما وقتي تو رو ديده نقشه ش و عوض کرده..

به پشت رو تخت دراز کشيد و دستاش و رو سينه ش قلاب کرد..نگاهش به سقف بود و نگاهه من به لباش..

--اونم گرگ بود..يه گرگ زاده..نتونست عوض شه..نخواست که تغيير کنه..حاضر بود به هر ريسمون ِپوسيده اي چنگ بزنه فقط بتونه منو شکنجه کنه..

حرص و طمع چشماش و کور کرده بود..وجودش پر بود از نفرت و کينه......

سرش و چرخوند سمتم و نگام کرد..و با يه مکث کوتاه گفت: منم يه روز جاي اون بودم ولي ارسلان نبودم..اگه راه و رسم اونا رو قبول داشتم الان اينجا

نبودم..

با لبخند سرم و تکون دادم..موهام و از تو صورتم کنار زدم و گفتم: اقاي سعيدي کجاست؟!..تو اين مدت نديدمش..

-- آلمان زندگي مي کنه، پيش پسرش..ولي تا چند ماهه ديگه بر مي گرده.......

چشماي خمارم و که ديد لبخند زد و گفت: ديگه خوابت گرفته آره؟..

-اوهوم....

و صورتم و تو بالشت فرو کردم..نرم بود....با شنيدن صداش نگام چرخيد روش......

--بيا اينجا.......

به اغوشش اشاره کرد..لبخند زدم و گفتم: نچ..نميشه..

با تعجب گفت: چرا؟!..نترس گازت نمي گيرم.......

خنديدم: نه اخه مي ترسم نصف شب حالم بد شه..دقيقا دم سحر که ميشه به هر چي بو اطرافم ِ حساس ميشم..چه عطر و گل، چه تن و بدن تو و حتي

خودم......

-- پس به خاطر همينه که اين مدت با فاصله ازم مي خوابيدي؟!..

- دقيقا....ولي دکترم مي گفت چند ماه اول اينجوري ِ کم کم خوب ميشم..البته الان خيلي بهترم تا 1 ماه پيش که صبح ها نمي تونستم تکون بخورم..

دستش و گذاشت زير سرش..هر دو به پهلو خوابيده بوديم.....

سکوت بينمون چشمام و سنگين کرد..انقدر بهم خيره شد و با نگاهش صورتم و نوازش کرد که نفهميدم کي چشمام گرم شد و خوابم برد..

يه خــواب پر از آرامـــش

رفت جلوي آينه..داشت يقه ي پيراهنش و درست مي کرد....

دلخور گفتم: مي خوام بدونم چي ميشه باهاش حرف بزنم؟!..

اخماش و طبق معمول کشيده بود تو هم..يه نگاهه جدي هم چاشنيش کرد و تو همون حالت که کتش و مي پوشيد گفت: دلارام يه بار گفتم نه بگو خب..اين

قضيه از نظر من منتفي ِ ..

لجم و در اورده بود..دستم و به کمرم گرفتم و اروم از رو تخت بلند شدم: ولي اين نظر تو ِ نه من!..فرهاد مثل برادر ِ منه دوست دارم سر و سامون

بگيره!..کي بهتر از بيتا؟!..با وقار..متين..فهميده..درست مثل فرهاد....

يه کم از عطر هميشگيش و زد به گردنش و کمي هم به مچ دستش....و در حالي که ساعت مچيش و مي بست با همون حالت قبل که حالا جدي تر هم شده

بود گفت: من دارم ميرم..همه چيز و به بي بي سپردم، تا نيم ساعت ديگه مي رسه..اگه به چيزي نياز داشتي بهم زنگ بزن سر راه مي گيرم ميارم....

جوابش و ندادم در عوض با اخم رومو ازش گرفتم..بي توجه به اخم و تَخم ِ من اومد جلو..و بعد از يه مکث کوتاه خم شد رو صورتم و گونه م و بوسيد!..

با کمي ناز سرم و کشيدم عقب....بازوهام و گرفت و سرش و اورد جلو..نگاهه من به پنجره ي اتاق بود و سنگيني نگاهه اون به نيم رخ ِ گرفته ي من..

-- اين موضوع اين همه برات اهميت داره که به خاطرش اوقات ِ هردومون و تلخ مي کني؟!..

از گوشه ي چشم نگاهش کردم: اگه اهميت نداره بذار با بيتا حرف بزنم.....

نرم گونه م و گاز گرفت و با لبخند گفت: چون اهميت نداره ميگم نمي خوام باهاش حرف بزني..اصلا به ما چه؟!..

با اينکه جاي گازش درد نگرفته بود ولي بدخلق شدم و دستم و گذاشتم رو صورتم..

نشستم لب تخت..سکوتش عصبيم مي کرد..با سر انگشتام ساتن براق رو تختي رو لمس مي کردم....

حضورش و پشت سرم احساس کردم..حتي برنگشتم نگاش کنم..فقط صداش و شنيدم که گفت: عصر که برگشتم در موردش حرف مي زنيم..مراقب خودت

باش....يادت نره که چي گفتم......

سرم و بلند نکردم..مي دونستم از کم محلي متنفره..و حالا اينو از صداي بازدم عصبي نفسهاش مي تونستم بفهمم.....يه نفس عميق کشيد و با قدم هاي بلند

بدون خداحافظي از اتاق رفت بيرون....هنوز در کامل بسته نشده بود که سرم و چرخوندم سمتش و خواستم چيزي بگم که....صداي کوبيده شدنش دلم و

لرزوند!....

پوفي کردم و چشمام و بستم..بچه تو شکمم لگد زد..چشمام و باز کردم....دستم و گذاشتم روش..

نازش کردم و با لبخند کمرنگي که رو لبام بود زمزمه کردم: شيطوني نکن ماماني..چيزي نيست..فقط يه کوچولو رو اعصاب بابات رژه رفتم..ولي حقش

بود نه؟!....

نفسم و دادم بيرون و کمي بلندتر گفتم: آخه بابات چرا اينقد قُد و يه دنده ست؟!....

شکمم منقبض شد..خنديدم....از رو تخت بلند شدم و کنار پنجره ايستادم..

کمرم يه کم درد مي کرد..ماه آخر بارداريم بود و طبق گفته ي دکتر اين درد هاي گاه و بي گاه طبيعي بودند!..

از اون فاصله نگام و دوختم به خيابون..تا شايد ماشينش و ببينم..چند دقيقه همونجا موندم..تا اينکه در پارکينگ باز شد و ماشين آرشام با سرعت اومد

بيرون!....هنوزم عصباني ِ ..

تا هر کجا که مي شد با نگاهم بدرقه ش کردم!..پرده رو انداختم....

مثل هر روز صبح که تنها مي شدم با دخترم حرف مي زدم تو همون حالت که داشتم تخت و مرتب مي کردم گفتم: بابات خيلي کله شقه....لبخند زدم و

ملحفه رو کشيدم رو تخت: ولي به حرفش گوش نکن..اون ميگه چشمات به من بره ولي من ميگم عاشق چشماي بابا آرشامتم!....

دردم بيشتر شده بود..اخمام و ناخداگاه کشيدم تو هم و نشستم رو صندلي..سعي کردم فکرم و مشغول کنم تا اين درد يه جوري از يادم بره!....

بچه مون دختر بود..اينو دکترم تو ازمايش سونوگرافي که انجام داد بهم گفت..

رنگ اتاقش و صورتي مات انتخاب کرده بوديم ..لوازم و لباسا و عروسکاشم همه دخترونه بود!..

رفتم تو فکر..به حرفاي خودم و فرهاد تو مهموني ديشب....خونه ي پري اينا دعوت بوديم..امير از فرهاد هم خواسته بود تو مهموني باشه..بيتا هم واسه

يه هفته همراهه مادرش اومده بود تهران..اونجا چندبار نگاه فرهاد و رو بيتا ديدم و غافلگيرش کردم!..

تا اينکه طاقت نياوردم و از خودش پرسيدم ..اولش يه کم من و من کرد و خواست از زيرش در بره ولي نذاشتم..وقتي ديد چاره اي نداره همه چيز و

گفت..اينکه مدتي ِ به بيتا علاقه مند شده!..

خدا مي دونه که چقدر خوشحال شدم..دوست داشتم تموم خوبي هاش و يه جوري جبران کنم..

بيتا از همه نظر دختر خوبي بود..و اينکه احساس مي کردم نسبت به فرهاد بي ميل نيست ..

از ديشب هر چي به آرشام ميگم بذار با بيتا حرف بزنم ميگه نه به ما ربطي نداره..فرهاد اگه انقدر رو تصميمش مصر ِ بره جلو و مرد و مردونه بگه که

بيتا رو مي خواد، ديگه چرا تو واسطه شي؟!....

ولي فرهاد برادرم بود..نمي تونستم ناديده ش بگيرم..ولي آرشام هم هنوز همون آرشام مغرور و يه دنده اي بود که هيچ حرفي جز حرف خودش و قبول

نداشت!..اما بالاخره راضيش مي کنم..هرطور که شده.......

صداي زنگ در و که شنيدم به خودم اومدم..

بي بي بود با لبخند اومد تو و صورتم و بوسيد..

--اي واي مادر چرا تنت سرد ِ ؟!..

- نمي دونم بي بي..کمرمم خيلي درد مي کنه!..

کمکم کرد بشينم رو مبل..چادرش و برداشت و نشست کنارم..

دستم و تو دستش گرفت و مهربون گفت: دخترم حتما فشارت افتاده..رنگ به رو نداري..دلتم درد مي کنه؟!..

سرم و تکون دادم: آره ..زير دلم......

نگران شد: خدا مرگم بده دختر..اين ماه بايد بيشتر مراقب باشي..

-دور از جونت بي بي....آخ..اي بي بي....بي بي.......

با دردي که يهو زير دلم پيچيد دستم و به شکمم گرفتم و خم شدم..بي بي بنده خدا که هول شده بود با ترس گفت: يا فاطمه زهرا..دلارام..دلارام..آروم باش

دخترم..

از درد گريه م گرفته بود: نمي تونم بي بي..فکر کنم وقتش ِ ..خيلي درد دارم!..

با اينکه از سنش بعيد بود ولي تر و فرز از جاش بلند شد و رفت سمت تلفن..نگران بود و دستاش مي لرزيد....

چشمام و بستم و سرم و به مبل تکيه دادم..

--الو....پسرم هر جا که هستي زود بيا خونه زنت حالش خوش نيست....نه مادر نگران نشو انگار وقتش ِ بايد برسونيمش بيمارستان....باشه..باشه ....فقط

مواظب باش هول نکني مادر تو جاده بلا ملا سر خودت بياري....خدا پشت و پناهت....

لاي پلکام و باز کردم..بي بي گوشي رو گذاشت رو تلفن و رفت سمت اتاق: لباسات و ميارم بپوش..الان شوهرت مي رسه ميريم بيمارستان!..

ناي حرف زدن نداشتم..ضربان قلبم رفته بود بالا و رو پيشونيم و پشت لبم عرق سرد نشسته بود..درد هر چند دقيقه يه بار مي گرفت و ول مي کرد..و خدا

مي دونه که وقتي مي گرفت چقدر درد مي کشيدم و لبمو مي گزيدم تا صداي جيغ و ناله م بلند نشه!....

به کمک بي بي لباسام و پوشيده بودم ..

صداي چرخش کليد تو قفل و بعد هم در با شتاب باز شد و هنوز خودش تو درگاه ظاهر نشده بود که صداي دادش تو خونه پيچيد: بي بي..بي بي دلارام

کجاست؟!....

بي بي دويد سمتش و گفت: پسرم آروم باش اتفاقي نيافتاده که..خداروشکر حالش خوبه فقط درداش نزديک شده، بجنب....

آرشام بدون توجه به حرفاي بي بي با ديدن من که ولو شده بودم رو مبل دويد سمتم و با نگراني دو زانو رو زمين نشست..دستم و تو دستش گرفت

وسرماش و حس کرد....

تند بغلم کرد و به مخالفتاي من که مي گفتم:« نکن واسه ت خوب نيست» بي اعتنا بود....

تو ماشين بوديم..اينبار که دردم شروع شد ديگه نتونستم جلوي خودم و بگيرم و با گريه ناله مي کردم..مثل مار به خودم مي پيچيدم و بي بي زير گوشم

دعا مي خوند و لرزون فوت مي کرد تو صورتم....با پر ِ چادرش آروم صورتم و باد مي زد..

از تو کوره ي آتيش بودم ولي تنم سرد بود!....چشمام بسته بود و قطرات داغ اشک صورت يخ زده م رو مي شست و گرماي اونام نمي تونست سرماي تنم

و از بين ببره....

بي بي با بغض گفت: بچه م داره مي لرزه..تنش سرد ِ مي ترسم فشارش از اينم بياد پايين تر..حالش خوب نيست پسرم تو رو خدا يه کاري کن!....

سرعت آرشام زياد بود..صداي اونم مي لرزيد: هولم نکن بي بي..چيزي نمونده الان مي رسيم..زنگ زدم به دکترش گفتم داريم ميريم بيمارستان.....

و از پنجره رو به ماشين جلويي که آروم حرکت مي کرد و جلوي آرشام و گرفته بود داد زد: مرتيکه بکش کنار..اين همه بوق مي زنم مگه کري؟..بکش

کنار بت ميگم!..

نفهميدم يارو چي گفت ولي آرشام تا راه واسه ش باز شد پاش و گذاشت رو گاز......

حالم به قدري بد بود که نفهميدم چطور رسيديم بيمارستان و منو بردن بخش زايمان......

« آرشام »

کلافه تو موهام دست مي کشيدم و طول و عرض راهرو رو قدم مي زدم....تو حال خودم نبودم..موقعيت جوري نبود که به خودم مسلط باشم..

يکي از پرستارا که از اتاق اومد بيرون بي اختيار سرش داد زدم: يکي تو اين خراب شده نيست جواب منو بده؟!..

با اخم گفت: چه خبرته آقا بيمارستان و گذاشتي رو سرت؟..کارايي که گفتم و انجام داديد؟....

به اتاق اشاره کردم: دادم دکترتون برد تو....يکيتون يه جواب درست وحسابي نميده..زنم حالش چطوره؟!..

سکوت کرد....همون موقع خانم دکتر از اتاق اومد بيرون و گفت: چه خبره؟..چرا داد مي زني اقاي محترم؟!..مگـ........

توپيدم: حوصله ي شنيدن حرف اضافه رو ندارم خانم فقط بگو زن من حالش چطوره؟....

بهش برخورد و اخماش و کشيد تو هم..ولي صداي من انقدري بلند و جدي بود تا هموني رو بگه که به خاطرش رو اعصابم کنترلي نداشته باشم..

آروم گفت: شما صداتون و بياريد پايين تا من جوابتون و بدم..خانمتون حالش خوبه ولي بچه تو وضعيت نرمالي نيست..جز عمل سزارين راهه ديگه اي

نداريم..

تو شوک بودم..

- يعني چي؟!..يعني چي که بچه حالش خوب نيست؟!..زنم چي؟..دلارام که.........

-- گفتم که حال خانمتون خوبه گر چه اگه عجله نکنيد ممکنه جون ايشونم به خطر بيافته..من زايمانش و طبيعي پيش بيني کرده بودم ولي قبلا هم به

خودش گفته بودم ممکنه وادار بشيم سزارينشون کنيم 2 ماه اخر بارداريش وقتي مجددا سونو انجام شد اينو بهش گفتم....حالا هم راه ديگه اي

نداريم........

- خيلي خب..هر کار که مي دونيد لازمه انجام بديد....هيچي ازتون نمي خوام فقط جون زنم و نجات بديد....وگرنه........

عصبي گفت: آقاي محترم ما به وظيفه مون عمل مي کنيم..اينجا جاي تهديد و اين حرفا نيست!..مجبورم نکنيد به حراست خبر بدم که شـ..........

يه قدم رفتم جلو که اونم يه قدم رفت عقب و کنار پرستار ايستاد..انگشتم و جلوي صورتش تکون دادم و جدي و محکم گفتم: شما پاي هر چي که مي

خواي بذار..فقط يه تار مو از سر زنم کم بشه اين بيمارستان و با تموم دم و دستگاه و پرسنلش رو سر تک تکتون خراب مي کنم.....پوزخند زدم: اون

موقع مي خوام ببينم کي از وظيفه و اين چرت و پرتا حرف مي زنه؟!....

به اتاق اشاره کردم و بلند گفتم: حالا برو تو و کارت و انجام بده....مات و مبهوت وايساده بود منو نگاه مي کرد که بلندتر گفتم: دِ يالا برو تو..........

ترس و تو نگاهه جفتشون ديدم ..با تک سرفه اي خودش و جمع و جور کرد و بدون اينکه چيزي بگه سريع رفت تو اتاق....

بي بي اومد کنارم و گفت: پسرم آرامشت و حفظ کن به فکر قلبتم باش مادر تازه چند ماهه عمل کردي....اين بنده هاي خدا هم دارن وظيفه شون و انجام

ميدن چکارشون داري؟!....

به ديوار راهرو تکيه دادم .. گرفته و عصبي گفتم: چي داري ميگي بي بي؟ مگه نمي بيني حال و روزمو؟....مکث کردم: امروز ازم دلخور بود..منم تو

همون حالت ولش کردم رفتم شرکت....نگرانشم..شايد به خاطر من.........

سکوت کردم..بي بي نشست رو صندلي و گفت: فکرت و مشغول نکن پسرم..اين جر و بحثا بين همه ي زن و شوهرا هست..ماهايي که سن وسالي ازمون

گذشته ميگيم نمک زندگي ِ..جووناي امروزي هم يه کم ناز دارن..بايد نازشون و خريد..دلارام خيلي دوستت داره مي شناسمش مي دونم چيزي تو دلش

نيست.........

نفسم و با آه عميقي بيرون دادم و چيزي نگفتم..فقط سلامتيش برام مهم بود..

بعد از پر کردن فرم رضايتنامه و تشکيل پرونده دلارام و بردن اتاق عمل..مي گفتن بچه تو حالتي نيست که طبيعي به دنيا بياد....

هر دقيقه از فشار فکر و خيال بيشترعصبي مي شدم..به هيچ کس خبر ندادم..

تا وقتي يه خبر خوش از اين اتاق لعنتي نشنوم حاضر نيستم دل از اين راهرو و سکوته سردش بکنم!..

تا اينکه پرستار لبخند به لب اومد بيرون..

-- تبريک ميگم..هم حال خانمتون خوبه هم دختر کوچولوي نازو خوشگلتون!....

نتونستم لبخندم و پنهون کنم..نتونستم چشمام و ببندم و اونا شاهد خوشحاليم نباشن..نتونستم.......

دستم و بردم تو جيبم و به عنوان مژده گوني 10 تا تراول پنجاهي بهش دادم.....

با لبخند گفت: ما هنوز بچه رو نشونتون نداديم اقاي تهراني.....

-- همين که خبر سلامتيشون و داديد کافي ِ ..کي مي تونم ببينمشون؟!..

-- عجله نکنيد خانمتون بهوش بياد منتقل ميشن بخش..کوچولوتونم همون موقع پرستار مياره تو اتاق پيش مادرش.......

- الان نمي تونم ببينمش؟!..

-- شما که تا الان صبر کرديد اين چند دقيقه رو هم تحمل کنيد........با اجازه!..

از کنارم رد شد....بي بي با خوشحالي دستش و بلند کرد و گفت: خدايا هزارمرتبه بزرگيت و شکر....

و رو به من گفت: پسرم چشمت روشن..دختر برکت خونه ي پدر و مادر ِ .. نور اميد ِ دل پدر و مادر ِ ..خدا خيلي دوستت داشته که خونه ت و پر نعمت کرده

مادر....چشم و دلت روشن.......

لبخند زدم و گفتم: من ميرم شيريني بگيرم بيام شما همينجا باش.......

--باشه مادر برو خدا به همرات..فقط پسرم داري ميري يه قدر پول صدقه بده.....

سرم و تکون دادم و دويدم سمت راهرو..

سه 3 تا جعبه شيريني گرفتم و يکي دادم پذيرش و يکي هم به خود خانم دکتر و بقيه رو دادم دست يکي از پرستارا تا تو بخش بين بيمارا و همراهاشون

پخش کنه!....

وقتي رسيدم تازه مي خواستن دلارام و بيارن تو بخش..

رو تخت مي لرزيد..رنگش مهتابي تر از هميشه شده بود و دندوناش و رو هم فشار مي داد..از درد ناله مي کرد ....

با ديدنش توي اون حال و روز نتونستم خودم و کنترل کنم و سر يکي از پرستارا که تو اتاق بود داد زدم: اينجوري ميگين حالش خوبه؟!....

--آقا ازتون خواهش مي کنم اينجا ديگه داد و قال راه نندازيد..لرز و درد از عوارض بعد از عمل ِ ..مشکلي نيست تا چند دقيقه ي ديگه آروم ميشن..

خواهش مي کنم بريد بيرون بذاريد ما به کارمون برسيم!..

ملحفه اي که تو دستاش بود و کشيدم و گفتم: برو يه پتوي ديگه بيار....

مات مونده بود سر جاش..گفت: ولي.......

--ولي و اما و اگر نداريم خانم، برو يه پتو ديگه بيار بنداز روش اين کمه......

با ترديد نگام کرد و عصبي رو به همکارش گفت: خانم شکوري برو يه پتوي ديگه بيار....

همون موقع يه تخت چرخدار ِ کوچيک که دورش حفاظ داشت توسط يکي از پرستارا اومد تو اتاق....و نگام براي اولين بار رو صورت نوزادي افتاد که

چشماش و بسته بود و صورت کوچولو و سفيدش زير نور اتاق کمي به قرمزي مي زد..

با ديدنش يه حس خاصي بهم دست داد....ولي جرات نداشتم قدم از قدم بردارم و برم سمتش..

پرستار با يه پتوي ديگه اومد تو اتاق و حواسم از رو بچه پرت شد..

قبل از اينکه بندازه رو دلارام از دستش گرفتم و خودم آروم کشيدم روش..لرز تنش کمتر شده بود..خم شدم و جلوي اون همه پرستار پيشونيش و

بوسيدم..سرد بود....لباش تکون خورد و اسمم و صدا زد..زيرگوشش گفتم: همينجام دلارام..تو اروم باش!.....

هيچي نگفت..چشماش بسته بود..

پرستار_ آقاي تهراني بفرماييد بيرون چند لحظه.......

نيم نگاهي بهش انداختم و سرم و تکون دادم....

از اتاق رفتم بيرون..بي بي همه رو خبر کرده بود..

رو به امير گفتم: تو چرا شرکت و ول کردي؟!..

امير_ تا پري بهم زنگ زد خودم و رسوندم!..

پري اومد جلو وگفت: حالش چطوره؟..پرستارا نذاشتن همه مون بريم تو....

- خوبه..تازه مي خواستم برم بچه رو ببينم که گفتن برو بيرون!..

امير خنديد: برادر ِ من با اين قد و هيکلت رفتي تو اتاق اونم تو بخش زنان خب معلومه بيرونت مي کنن .. درضمن اونام دارن کارشون و انجام ميدن!

شايد ايـ..

پوزخند زدم: تو يکي ديگه دَم از وظيفه شناسي ِ اينا نزن که به اندازه ي کافي امروز شنيدم!..

بي بي _من ميرم پيشش..يه نفرو ميذارن تو بمونه!....

- چطور؟!..منم که يه نفر بودم......

خنديد: مادر تو مردي نميشه که، درست نيست..

- ولي شوهرشم.....

امير بازوم و گرفت: آرشام کوتاه بيا....رو به بي بي گفت: شما برو پيشش بي بي..

« دلارام »

جاي بخيه هام درد مي کرد..از همه بدتر کمرم بود.....

پرستار هر کار مي کرد بچه سينه م و نمي گرفت.. بي بي کمک کرد و با کمک اون بچه نرم سر ِ سينه م و گرفت و با اون لباي کوچولو و سرخش آروم

ميک مي زد و شير مي خورد....

خدايا چه حس خوبي....

يه حس فوق العاده ست..يه حس خاص....حسي که باعث شد دردم و فراموش کنم و نگاهم و به صورت نوزادي بدوزم که مادرش من بودم..تو اغوشم بود

و با ملچ و ملوچي که راه انداخته بود قند تو دلم آب مي شد....احساس مادر شدن..مادر شدن ِ حقيقي..يه جور حس هيجان..برام تازگي داشت!..

آرشام اومد تو..با ديدن من تو اون حالت جلوي در مکث کرد....لبخند زد..اومد طرفم و بدون اينکه نگاهش و از تو چشمام بگيره خم شد و اول گونه ي من

و بعد هم گونه ي بچه رو بوسيد....

و با يه لحن بامزه گفت: چه سر وصدايي راه انداخته!....

خنديدم..جاي بخيه هام درد گرفت و اخمام جمع شد....

آرشام خواست چيزي بگه که پرستار تو درگاه ايستاد و گفت: همراهاتون مي خوان بيان داخل....

آرشام تند برگشت سمتش و گفت: لازم نکرده!.......پرستار تو درگاه خشکش زد که آرشام به من اشاره کرد و گفت:قاطي ِ اون همراها مَردَم هست.......

پرستار که پي به منظور ارشام برده بود سرش و تکون داد .. پشت چشم نازک کرد و رفت بيرون..

بي بي با لبخند رو به آرشام که هنوز اخماش تو هم بود گفت: پسرم امروز کلي به اين بنده خداها توپيدي..پرستارا تا اسمت مياد با ترس و لرز اجازه ي

ورودت و ميدن!..

خنده م گرفته بود ولي جلوي خودم و مي گرفتم چون جاي زخمم درد مي گرفت و مي سوخت.....

آرشام کلافه گفت: اعصاب واسه ادم نميذارن بي بي..يه کدومشون جواب درست وحسابي به ادم نميدن........

بچه خوابش برده بود و ديگه شير نمي خورد..بي بي خواست از بغلم بگيردش که آرشام نذاشت و زودتر از بي بي دستاش و اورد جلو..

با لبخند نوزاد و گذاشتم تو بغلش و لباسم و بي بي مرتب کرد....محوش شده بودم..محو کسي که مرد زندگيم بود و بچه اي که ثمره ي اين زندگي ِ پر از

عشق بود..عشقي که آسون به دست نيومد!..

نگاهه آرشام به صورتش بود..به صورت معصوم و چشماي بسته ي نوزادي که مثل يک شي ء شکستني و باارزش تو اغوش خودش جاي داده بود ..

نگاهش آروم و قرار نداشت..خم شد و صورت نرم و لطيفش و بوسيد..انقدر آروم که نتونستم چشم ازش بگيرم....

من و بي بي فقط نگاهمون رو آرشام و حرکاتش بود که ظاهرا سنگيني اين نگاه رو حس کرد و برگشت..

با ديدن ما جدي شد و گفت: چيه؟!..بهم نمياد؟!.....

بي بي خنديد و چيزي نگفت ولي من گفتم: اتفاقا خيلي هم بهت مياد..واسه همينم داشتيم نگات مي کرديم!..

لبخند زد و همون موقع در باز شد..

پري و امير همراه مهناز خانم و ليلي جون اومدن تو......

چهار 4 تا 6 هفته طول کشيد تا کامل جاي بخيه ها ترميم بشه..تو اين مدت که دکتر تجويز کرده بود بايد استراحت کنم و چيزاي سنگين بلند نکنم و بيشتر

از مايعات استفاده کنم بي بي و پري يک دقيقه هم تنهام نذاشتن..

تا عصر پيشم بودن و عصر به بعد هم ارشام کنارم بود..با اينکه خسته بود ولي اين خستگي رو به روي جفتمون نمياورد و تو نگهداري بچه کمکم مي

کرد..

نصف شب نمي ذاشت بلند شم ..با اينکه واسه بچه اتاق مجاور و اماده کرده بوديم ولي ني ني لاي لايش و اورده بوديم تو اتاق خودمون..

هيچ کدوم سر اسمش به کسي حرفي نزده بوديم..تا اينکه قرار شد يه مهموني خانوادگي ترتيب بديم و اونجا اسم نوزاد رو عنوان کنيم..براش شناسنامه

گرفته بوديم منتهي کسي از اسمش چيزي نمي دونست!..

شب مهموني همه بودن..يه بلوز آستين بلند شيري با يه دامن چين دار بلند همرنگش تنم کرده بودم که تو حاشيه هاي دامن طرحاي جالب و نقره اي رنگي

گلدوزي شده بود و وسط بلوزمم به حالت کج از همون گلدوزي کار شده بود..يه شال حرير شيري با رگه هاي نقره اي هم سرم کردم و گره ش رو از زير

موهام رد کردم و به حالت پاپيون کج بستم....

دخترم تو بغل پري بود و با امير داشتن قربون صدقه ش مي رفتن..

فرهاد و بيتا کناري نشسته بودن و داشتن با هم حرف مي زدن..ظاهرا بحث سر يکي از عمل هاي فرهاد بود که بيتا کنجکاو بود در موردش بدونه....

جمعمون شاد و خونوادگي بود که آرشام رو به همه گفت: خب نوبتي هم که باشه نوبت ِ ....

پري و امير و فرهاد و بيتا جمله ش و بريدن و گفتن: انتخاب اسم اين خانم خوشگله ست؟!....

آرشام سرش و تکون داد..پري رو به من گفت: بگيد بابا دقمون داديد..انقدر که سر اسم اين کوچولو کنجکاوي کردما اگه سر سوالاي امتحان رياضي

دبيرستانم دقيق بودم اون سال و رد نمي شدم!..

خنديديم..

آرشام صداش وصاف کرد و گفت: از اونجايي که دلارام خودش اين اسم و پيشنهاد کرد، منم ازش استقبال کردم....دخترمون دو حرف اول اسم باباش و دو

حرف اخر اسم مادرش و داره..پس.

امير رو به هردومون گفت: آرام؟!....

من و آرشام با لبخند سر تکون داديم....لبخند رو لباي تک تکشون نشست و بي بي گفت: واسه سلامتي نوه ي خوشگلم، آروم ِ دل ِ بي بي يه صلوات ِ

محمدي..

اَللّهمَ صَلّّ عَلي مُحَمَّد وَ آلِ محمد ..

بي بي_ ايشاالله هميشه در پناهه خدا و زير سايه ي پر برکت پدر و مادرش سلامت و خوشبخت باشه....اسمشم مثل خودش قشنگه..به رخ ناز و آرومش

مياد بچه م..ماشاالله....

سرم و چرخوندم..آرشام داشت نگام مي کرد..به روم لبخند پاشيد..پر از عشق ....و من نگاهم و همراه با لبخندي از جنس احساس تقديمش کردم!..تو دلم

بابت اين همه خوشبختي خدا رو شکر کردم..

اون شب همه به آرام چشم روشني دادن..پري و امير يه جفت النگو..واي که چه کوچولو وخوشگل بودن..

بي بي پلاک (و ان يکاد) و مهناز جون و بيتا هر کدوم يه دونه سکه ي تمام بهار آزادي..

فرهاد يه جفت گوشواره خريده بود که رو هر کدومش يه نگين سرخ خوشگل و کوچولو داشت..

و اما کادوي آرشام..دو تا جعبه ي مخملي گذاشت تو دستم..يکيش آبي بود و يکي ديگه ش که کمي هم بزرگتر بود قرمز..

توي جعبه ي آبي يه پلاک زنجير ظريف به اسم خود آرام بود....و توي جعبه ي قرمز رنگ يه گردنبند که اينم باز پلاک بود ولي بزرگتر و خوشگلتر که دور

تا دورش نگيناي ريز و در عين حال درخشاني کار شده بود..

با ديدن اسم ِ روش تعجب کردم.. برام عجيب بود.... « دلاشام » ؟؟!!..

اسم و که خوندم همه با تعجب به ارشام نگاه کردن که آروم گفت: توقع اين نگاه ها رو داشتم..ولي جوابش خيلي راحته..(دلا) که اول اسم دلارام ِ و (

شام) اخر اسم آرشام....

پري خنديد و رو به من گفت: دلي شوهرت تو مخفف کردن اسما استاد ِ ها..اون از اسم بچه تون اينم از اسم ِ رو پلاکت..يعني خلاقيت به اين ميگنا......

و به گردنبند من اشاره کرد و همه خنديدن..

آرشام نگام کرد و با لبخند گفت: طلاساز ِ مي گفت نميشه هر دو تا اسم و روش حک کرد حک هم بشه ناخواناست..منم گفتم اينکارو بکنه..به نظر خودم

که جالب اومد..

با لبخندي که هيچ وقت قصد ِ کمرنگ شدن نداشت، نگاش کردم و سرم و تکون دادم..اگه دور و برمون شلوغ نبود مي رفتم تو بغلش و انقدر مي

بوسيدمش که هم خودم خسته شم هم اون....

اين کارش در عين حال که برام عجيب بود ولي دوسش داشتم....دلاشام....خيلي جالب بود..از ديدنش ذوقي تو دلم نشسته بود که دوست نداشتم يه لحظه

نگاهم و از روش بگيرم ....

موقع شام آرام گريه مي کرد..مجبور شدم برم تو اتاق..

ارام داشت شيرش و مي خورد که آرشام با يه سيني پر از غذا اومد تو....سيني رو گذاشت رو تخت..

با ديدن 2 تا بشقاب و2تا قاشق و چنگال لبخند زدم.....

به شوخي گفتم: چرا دوتاست؟!..اين کوچولو که هنوز غذاخور نشده..

نشست کنارم..

-- باباي اين کوچولو که غذاخور هست..نيست؟!..

خنديدم..

- ولي جلوي مهمونا زشته..تنهاشون گذاشتي؟!..

جدي گفت: غريبه که نيستن..تعارفشون کردم و خودمم اومدم اينجا......

يه برگ از کاهوهاي ريز شده توي بشقاب سالاد گذاشتم دهنم و گفتم: خب همونجا کنارشون شامت و هم مي خوردي.......

نگاهش به بشقاب غذاش بود که گفت: پايين نمي رفت!....

با تعجب گفتم: چي؟!..

يه قاشق پلو گذاشت دهنش و گفت :غذا..

خنديدم..آرام سينه م و ول کرد..خوابش برده بود..با احتياط گذاشتمش تو تختش و برگشتم کنار آرشام ايستادم....

- آرام که خوابيد بريم پيش بقيه..

دستم و گرفت و نشوندم رو تخت..

-- بگير بشين شامت و بخور بعد ميريم.

- اخه زشته..

اخم کرد و قاشق و داد دستم: زشت اينه که شام نخورده از در اين اتاق بري بيرون..صداي قاشق و چنگالاشون و که مي شنوي..بهشون بد نمي گذره تو

غذات و بخور.....

با لبخند يه کم خورش فسنجون ريختم رو برنجم و گفتم: يعني من عاشق اين استدلال و منطقتم مي دونستي؟!..

سرش و تکون داد و با همون لحن گفت: الان فهميدم..

کنار هم شاممون و خورديم و از اتاق رفتيم بيرون....

بنده خداها شامشون و که خورده بودن هيچ..ميزو هم جمع کرده بودن..با کلي شرمندگي ازشون معذرت خواهي کردم ولي اونا مي خنديدن و تعارف مي

کردن..مخصوصا پري که از بس سر به سرم گذاشت ديگه رو پا بند نبودم بس که خنديدم!..

آخر شب بعد رفتنشون ديگه کاري نبود که انجام بدم.

ارام دومرتبه بيدار شد.. همه ي کاراش و انجام دادم و همين که يه کم شير خورد خوابش برد..

قربونش برم درست مثل اسمش آروم و ناز بود

آرشام لباساش و با يه تيشرت نازک آبي کمرنگ و شلوار راحتي عوض کرده بود!..

خيالم که از جانب آرام راحت شد دستام و از هم باز کردم و از روي خستگي کش و قوسي به خودم دادم و نشستم لب تخت..

آرشام دراز کشيده بود و نگاش به سقف بود!..

-آرشام.....

نگام کرد..به روش لبخند زدم..

-- چرا تو فکري؟!..

با يه نفس عميق به پهلو خوابيد:حوصله داري امشب يه کم با هم حرف بزنيم؟!..

سرم و تکون دادم و چهار زانو رو تخت نشستم: آره چرا که نه!....

يه کم تو چشماي هم نگاه کرديم که لباش و با نوک زبونش تر کرد و گفت: يادته بهت گفته بودم شب عروسي امير و پري يه نامه به دستم رسيد که از

طرف ارسلان بود؟!..

سرم و تکون دادم...

-- اون نامه رو شيدا اورده بود!..

جفت ابروهام از تعجب خود به خود رفت بالا: چي؟!..

سرش و تکون داد و با اخم کمرنگي گفت: شيدا و ارسلان با هم قصدشون انتقام بود..

- تو اينا رو از کجا مي دوني؟!..

--هنوز آرام و باردار بودي که يه روز سروان زنگ زد رو گوشيم و ازم خواست يه سر بيام آگاهي..شيدا رو دستگير کرده بودن..اونم به جرمش اعتراف

کرده بود!.....

-پس..چرا اين همه مدت پنهونش کردي؟!.....

-- ما ديگه با ارسلان و شيدا و کلا هر چي که به گذشته مربوط مي شد کاري نداشتيم واسه چي بايد بيخود و بي جهت ذهنت و مشغول مي کردم؟..الان

ديگه همه چيز تموم شده!..

-با شيدا چکار کردن؟!..

سرش و تکون داد و به پشت دراز کشيد: نمي دونم....

بي مقدمه و بدون فکر پرسيدم: دلربا چي؟!..ازش خبر نداري؟!..

دوست داشتم بگه نه..دلربا به من چه؟..

ولي گفت: خبر دارم....

چشمام و بستم و باز کردم..بدون اينکه بپرسم از کجا؟..گفت: اون موقع که دنبال شايان بودم از گوشه و کنار شنيدم برگشته امريکا..ظاهرا همونجا هم با

يه امريکايي ازدواج کرده......

يه نفس راحت کشيدم..آرشام متوجه نشد..نمي دونم چرا ولي از دلربا بيشتر از شيدا کينه داشتم..شايد به خاطر علاقه ش به آرشام............

من من کنان گفتم: يعني ممکنه که.. يه روز پليسا سر وقت تو هم......

نگام کرد..ادامه ندادم..و با لحن اطمينان بخشي گفت: ازچي مي ترسي؟!..چه اينجا چه هر کجاي دنيا که مي خواد باشه هيچ قانوني بدون مدرک و دليل

کسي رو به عنوان مجرم دستگير نمي کنه!..مگر اينکه کسي شکايت داشته باشه که در اونصورت پاي پليس کشيده ميشه وسط..منم نه دست کسي آتو

دارم نه مدرک..هر چي که بود و از بين بردم....

سرم و انداختم پايين..با حاشيه ي دامنم بازي مي کردم که صداش آروم و گرفته پيچيد تو گوشم: وقتي مريض بودم..وقتي دکترا گفتن راهه اميدي نيست..

وقتي گفتن از بس سيگار کشيدي که شانس زنده موندنت زير 50 درصد ِ ..وقتي تو رو نداشتم..وقتي کنارم نبودي با نگاهت و صدات بهم بفهموني که

هستم و هنوز دارم نفس مي کشم زمان داشتم واسه فکرکردن..واسه رسيدن به اونچه که بايد مي فهميدم!...اينکه گناهکاري مثل من اگه يه روز به دست

قانون حکمش صادر نشه به دست خدا حتما ميشه..اگه دادگاه و قانون ِ اين مردم نتونه واسه گناهاني که انجام دادم حکم ببره حتما يه قانون ديگه هست

که اينکار و بکنه......مکث کرد: نگام کن!.....

سرم و بلند کردم و از پشت پرده اي از اشک زل زدم تو چشماش....لبخند زد..خيلي کمرنگ....

-- اونجا بود که فهميدم دنيا دارمکافاته..اگه اون مدارک و از بين بردم که دست پليسا بهم نرسه درعوض خدا کاري باهام کرد که بفهمم هر عملي يه

نتيجه اي داره..منم داشتم نتيجه ي کارام و مي ديدم..نتيجه ي شکستن دل اون همه ادم بي گناه!..همکاري با کسي که روح شيطان و داشت..چه ارسلان و

چه شايان هيچ کدوم ادماي درستي نبودن..وقتي تو ويلاي شايان بودي ازم خواستن وارد گروهي بشم که کارشون قاچاق اعضاي بدن بود..با شايان تموم

کرده بودم....اون مي گفت رئيستم بايد بگي چشم و من مي گفتم از اول به عنوان رئيسم روت حساب نکرده بودم که حالا دور برداري..فقط يه دِين بود که

ادا شد و بس....

وقتي از کثافتکارياشون سر در اوردم که تا اون موقع نمي دونستم ارسلان ِ پست فطرت داره با جسم و روح ادماي بي گناه چکار مي کنه و تيکه تيکه

اعضاي بدنشون رو صادر مي کنه اونور اب تازه تونستم بفهمم و ببينم که اطرافم چه خبره..من فقط يه گوشه از کاراي کثيف ِشايان و ديده بودم نه همه

رو....ديگه اونجا واسه تو امن نبود..تو هم قصدت انتقام بود ..فقط واسه اينکه کار دست خودت ندي و بدون اجازه ي من نري پيش شايان تصميم گرفتم تو

رو بفرستم پيشش تا تو کمترين زمان ممکن بيارمت بيرون، اينجوري حداقل زير نظر خودم بودي....ولي تو لج کردي..نمي دونستي اون چه ادم رذلي ِ که

جون ادما واسه ش قد يه اَرزَن هم ارزش نداره!....

چشماش و بست و نفسش و عصبي فوت کرد بيرون..چند لحظه طول کشيد تا چشماش و باز کرد..ولي حالا نگاش به ديوار رو به رو بود..به ديوار

اتاقمون.....

سرم و چرخوندم..من و آرشام کنار هم..همون تصويري که اون روز تو اتليه انداخته بوديم..همون عکسي که ارشام با خودش برده بود حالا تصوير

نقاشي شده ش رو ديوار اتاقمون خودنمايي مي کرد..درست رو به روي تخت!..

هنوز آرام به دنيا نيومده بود که يه روز رفت خونه ي مهناز خانم و گفت که مي خواد اون تصوير و از رو ديوار پاک کنه..مي گفت من که ديگه اينجا

نيستم پس نمي خوام عکس زنم رو ديوار اين خونه بمونه....

نگاهش به همون سمت بود که گفت: تو کيش خواستم جلوي ارسلان نقش معشوقه م وداشته باشي چون مي دونستم ارسلان ادم مطمئني نيست..چشمش

دختري رو مي گيره که علاوه بر زيبايي يه غرور خاص هم تو چشماش داشته باشه!..اون موقع بود که دختر مي شد طعمه و ارسلان شکارچي..براي به

دام انداختنش هم از هيچ کاري دريغ نمي کرد..از هيچ کاري!....

سکوت کرد..خيلي کوتاه..لب پايينش و واسه چند لحظه به دندون گرفت و ادامه داد: اون موقع که مثلا با هم رفيق بوديم يه روز واسه گردش با چند تا از

بچه ها گروهي زديم به دل کوه..تو راه برگشت به يه رودخونه برخورديم..رودخونه اي که جريان شديدش حتي صداي پرنده ها رو هم تو خودش گم کرده

بود....بچه ها مي خنديدن و مي گفتن تو يه همچين محيط مسکوت و بي روحي با وجود اين رودخونه که هر کي بيافته توش مرگش حتمي ِ فقط يه اسم

ميشه روش گذاشت..رودخونه ي شيطان....

ارسلان مي گفت از اونجا خوشش اومده ..حتي يادمه يه چندباري خودش تنها رفته بود کنار رودخونه..مي گفت محل دنجي ِ و کسي کار به کارت نداره!....

اون موقع نمي دونستم ادم خلافي ِ ..هنوز دستش واسه م رو نشده بود....وقتي تو رو دزديده بود و تو نامه ش اسم رودخونه ي شيطان و اورده بود فهميدم

مي خواد چکارکنه!..ارسلان خود ِشيطان بود..کسي که از اون محل تبعيت مي کرد....از يه هميچن ادمي خيلي کارا ساخته بود و من از همين مي

ترسيدم!..

تره اي از موهام که اومده بود تو صورتم و با سر انگشتام فرستادم پشت....

- اون موقع که تو کيش بوديم..يادمه يه اتاق تو ويلا داشتي که مي گفتي واسه ت با اتاقاي ديگه ي ويلا فرق مي کنه..حتي يادمه يه اسب هم به اسم طلوع

داشتي که هيچ وقت چيزي در موردش بهم نگفتي....

لبخند کجي نشست رو لباش..درست مثل قديما..

-- اون اتاق پدر و مادرم بود..مادرم اون اتاق و خيلي دوست داشت..بعد از مرگشون به هيچي دست نزدم..گذاشتم بمونن تا خاطراتمم باهاشون بمونه..

شايد تا قبل از 20 سالگي همه ي خاطرات خوبم خلاصه مي شد تو 1 هفته اي که همگي رفته بوديم کيش..اونجا يه لحظه لبخند از رو لبامون کنار نمي

رفت..از ته دل شاد بوديم و غمي تو دلامون احساس نمي کرديم..در ضمن طلوع اسب آرتام بود..

لبخند زدم: خيلي جالب ِ که اسم برادر تو و برادر ِامير شبيه به هم ِ ..

سرش و تکون داد و با لبخند گفت: فقط اسم برادر من که تو اين دنيا آرتام نيست....

سکوت کرد..اخماش کشيده شد تو هم..لباش تکون مي خورد ولي صدايي ازش بيرون نمي اومد..انگار مي خواست يه چيزي رو به زبون بياره ولي واسه

گفتنش ترديد داشت..چند بار نگاهش و ازم گرفت ....مردد بود......

-چيزي هست که بخواي بگي؟!..

پوفي کرد و تو جاش نشست .... صداش آروم بود..ولي عصبي.......

-- اون شب تو کلبه که از گذشته ي خودم واسه ت گفتم و يادته؟!..

-آره..چطور مگه؟!..

-- از ليلا هم گفتم..فقط اينکه سزاي کاراش و ديد..ولي از بعد مرگ پدرم و آرتام چيزي برات نگفتم......

سکوت کردم..سکوت کردم تا ادامه بده..مگه چي مي خواست بگه که واسه گفتنش ترديد داشت؟!..

خودش و کشيد سمتم و دستام و گرفت..با تعجب به حرکاتش نگاه مي کردم که در عين حال هم عصبي بود و هم ناراحت!..

-- ببين يه چيزي هست که خيلي وقته واسه گفتنش ترديد دارم..اما الان نه..الان مي خوام که بگم..ميگم خيلي وقته چون مربوط به گذشته ميشه..مربوط

به همون شب تو کلبه..نگفتم تا يه وقت از دستت ندم..اون موقع ترس اينو داشتم ولي الان نه..الان نمي ترسم فقط نگرانم.....

- چرا نگران؟!..مـ.........

انگشت اشاره ش و گذاشت رو لبام: هيسسسس..فقط گوش کن..مي تونم نگم و هيچ اتفاقي هم نمي افته..ولي با گفتنش خودم و خلاص مي کنم..اينکه

الان هيچ حرف ِ نگفته اي بينمون نيست اينم نبايد باشه..خب؟!..

با ترديد سرم و تکون دادم....قلبم انقدر تند مي زد که نبضش و تا زير گردنم حس مي کردم!..

-- تازه چند روز از چهلمشون گذشته بود..اون شب پيش شايان بودم..مهموني گرفته بود و طبق معمول کلي مشروب سرو شد..اون موقع هنوز وارد

گروهش نشده بودم..تازه شروع کرده بودم که نزديک شايان بشم و اونم راه و برام باز گذاشته بود..با اينکه يکي دو باري تجربه ش و داشتم ولي اون

شب با خوردن چند پيک کله م داغ کرد..خيلي قوي بود..اول قصد خوردنش و نداشتم ولي به اصرار شايان تن دادم..به زور نشستم پشت ماشين و خودم و

رسوندم خونه..از نظرهوشياري که بد نبودم مي تونستم تعادلم و حفظ کنم ولي داغ بودم..تنم شده بود کوره ي اتيش و قصد خاموش شدنم نداشت..

همين که خواستم برم تو اتاقم برق راهرو روشن شد و تا برگشتم ليلا رو تو لباس خواب تمام تور سفيد و کوتاه ديدم..حالم خراب بود..اينو فهميد..برگشتم

برم تو اتاق که بازوم و گرفت..گفت: کجا بودي تا اين موقع شب؟..دستم و کشيدم .. قبل از اينکه برم تو اتاق سر رام وايساد..بوي عطرش که تو دماغم

پيچيد حال به حال شدم..تموم نقاط ِ غ*ر*ي*ز*ي بدنم فعال شده بود و چقدر سخت بود که تو اون سن باهاشون بجنگم و نخوام که کار دست خودم بدم....با

اينکه هم سن و سال مادرم بود ولي هيکل ظريفي داشت..شايد واسه هر مرد ديگه اي ه*و*س انگيز بود..پسش زدم و بي حال گفتم: برو کنار....

رفتم تو اتاق..اونم پشت سرم اومد..گرمم شده بود..صورتم خيس ِعرق بود..پيرهنم و در اوردم و پرت کردم رو تخت..برگشتم ديدم پشت سرم ِ .. نگاهه

خمارش ميخ ِ بالا تنه م بود و نگاهه من با نفرت تو چشماش..سرش داد زدم: برو بيرون.. ولي برخلافش عمل کرد و بهم نزديک شد..نا نداشتم تکون

بخورم..دستاش و دور کمرم حلقه کرد و با بوسه اي که به قفسه ي سينه م زد حالم بد شد..بازوهاي لختش و گرفتم و پرتش کردم کنار ولي ول کن نبود..

مي گفت:من امشب و مال ِ تو َ م تو هم مال من باش..

و يه مشت چرت و پرت ديگه که اگه توي اون وضعيت نبودم مي گرفتمش زير بار مشت و لگد و مثل يه سگ از خونه پرتش مي کردم بيرون..ولي

حرفاش و عشوه گرياش و نتونستم طاقت بيارم..اونم فهميد شل گرفتم..هم خمار بودم هم اون عوضي با حرکاتش به حال خرابم دامن مي زد....دلارام باور

کن رابطه اي که داشت صورت مي گرفت کنترلش دست من نبود..فقط يه ه*و*س از جانب اون ه*ر*ز*ه* ي آشغال، همين .. با اينکه ازش نفرت داشتم

ولي غيرارادي داشتم به خواسته ش تن مي دادم..و به خودم که اومدم ديدم بدون هيچ پوششي تو بغلم ِ و........

ساکت شد..دستام علاوه بر اينکه سرد بود مي لرزيد..لباي خشکم و رو هم فشار دادم تا بغضم نشکنه..سرم زير بود..صداي آرشامم مي لرزيد..و با همون

کلمه ي اول دستام تو دستاي مردونه ش مشت شد..

-- ديگه چيزي نمونده بود کار تموم شه .. يه لحظه لاي چشمام و باز کردم..چون در اتاق باز بود سايه ي يه مرد و رو ديوار راهرو ديدم..اولش فکر کردم

توهم ِ ولي حتي صداي قدماش و هم شنيدم..به زور ليلا رو از خودم جدا کردم و رفتم سمت در..مستي از سرم تا حدي پريده بود و حالا هر چي که بود از

سر ش*ه*و*ت بود..که اونم با ديدن اون سايه و صداي پا کمرنگ شد..

پيش خودم احتمال مي دادم که دزد باشه .. بي سر و صدا رفتم پايين وسط هال ديدمش..گلدون کريستال و از کنارم برداشتم و اروم رفتم پشت سرش..ناشي

بود..حتي صداي نفساش و که از سر ترس تند و نامنظم شده بود و مي شنيدم..دستم و بردم بالا که همون موقع برگشت و با ديدنم از وحشت داد زد و به

حالت التماس افتاد رو زمين..يقه ش و گرفتم و بلندش کردم..مي ترسيد و التماس مي کرد ولش کنم..و همين ترس زور و جراتش و ازش گرفته بود.. ليلا

برقا رو روشن کرد..مي گفت: ولش کنم و اون مرد التماس مي کرد که تو رو جون عزيزت ولم کن..بذار برم گ..ه خوردم......داد زدم: تو خونه ي من

چکار مي کني مرتيکه؟!..

پوزخند زد: اونجا بود که فهميدم اين يارو معشوقه ي ليلاست..از نبود من استفاده کرده بود و اورده بودش خونه ولي تا مي فهمه اومدم مي خواد يه

جوري سرم و گرم کنه تا از طرفي اون مرد بتونه فرار کنه..ولي ليلا پست تر از اين حرفا بود..چرا که به اين بهونه داشت با منم مثل ِ.........

ادامه نداد..دستام و از تو دستش بيرون کشيدم که بين راه گرفتشون و محکم نگهشون داشت..نگاش نمي کردم.....

-- دلارام روت و از من برنگردون..دارم ميگم چيزي نشد..فقط..

عصبي دستم و کشيدم بيرون و از کنارش بلند شدم..جوري که آرام بيدار نشه گفتم: ديگه مي خواستي چي بشه؟..اگه اون مرد ِ رو نديده بودي و حواست

جمع نمي شد لابد با هم.........

حتي نمي تونستم اسمش و به زبون بيارم..اره اون کاري که نبايد مي شد نشده بود ولي احتمال چي؟..اگه مي شد چي؟..خودش داره ميگه ليلا تونسته حس

غ*ر*ي*ز*ه ش و بيدار کنه..داره ميگه لخت تو بغلش بوده..حتما لمسشم کرده ديگه..

خدايا دارم ديــوونه ميشــم..

خواست از تخت بياد پايين که رفتم سمت کمد و بدون اينکه نگاه کنم يه دست از لباس خوابام و برداشتم و خواستم از اتاق برم بيرون که بين راه دستم و

گرفت..

صداش عصبي بود: صبر کن ببينم، کجا داري ميري؟..

- ول کن دستم و.....

برم گردوند..اما هنوز حاضر نبودم باهاش چشم تو چشم بشم..لباس و تو مشتم فشار دادم.....

-- اين کارا واسه چيه؟..دارم بت ميگم من کاري نکردم..مي تونستم حقيقت و بهت نگم ولي نمي خواستم چيزي رو ازت پنهون کنم..اون موقع نگفتم چون

از همين عکس العملت مي ترسيدم....پشيمونم نکن!..

طاقت نياوردم..زل زدم تو چشماش و به حالت پرخاشگرانه گفتم:مثلا پشيمون بشي مي خواي چکار کني؟!..هان؟!..چکار مي کني؟!..نکنه اينبار واقعا

ميري با يکي بدتر از ليلا مي ريزيـ........

دستش و که اورد بالا ناخداگاه چشمام و بستم..نفسم بريد..صداي نفساي عصبي و تندش باعث شد اروم لاي پلکام و باز کنم..دستش تو هوا مشت شد..

اخماش وحشتناک رفته بود تو هم و سفيدي چشماش به سرخي مي زد..رگ پيشونيش برجسته شده بود و نبض کنار شقيقه ش تند مي زد..

حرفام و کارام دست خودم نبود..نمي تونستم تحمل کنم که آرشام به غير از من تن و بدن يه زن ديگه رو لمس کرده باشه و..تو بغل هم و با هم......نه

خدا..تصورشم برام غيرممکنه....

نگاه اشک الودم و از تو چشماي عصيانگرش گرفتم و از اتاق رفتم بيرون..صداي گريه ي آرام و شنيدم ولي نمي تونستم محيط خفقان اور اون اتاق و

تحمل کنم..بايد نفس مي کشيدم..و تا پام رسيد به پشت در نفس حبس شده م و دادم بيرون و اشک محبوس شده پشت پلکام راهشون رو پيدا کردن.....

رفتم تو اتاق آرام و لباسم وعوض کردم..به بهونه ي لباس خواستم بزنم بيرون که.. حالا به خاطر آرام بايد بر مي گشتم!..

شنلش و روش پوشيدم و بندش و بستم..ارام بي قراري مي کرد ..رفتم تو دستشويي و چندتا مشت اب سرد به صورتم زدم..سريع با حوله صورتم و خشک

کردم و برگشتم تو اتاق....

آرام تو بغل آرشام بود و نمي تونست ساکتش کنه..اين موقع شب که بيدار مي شد يا پوشکش و خيس کرده بود يا شير مي خواست..که وقتي چکش کردم

ديدم فقط گرسنه ش ِ .. بچه رو که از تو بغلش گرفتم سنگيني نگاهش روم بود ..توجهي نکردم و پشت بهش نشستم رو تخت ..تو همون حالت که به آرام

شير مي دادم نگاهم و فقط معطوف صورت خوشگل وسفيدش کرده بودم..با ولع سينه م و مي مکيد..

آرشام تا چند لحظه طول وعرض اتاق و با عصبانيت طي کرد و چند بار دستش و تو هوا تکون داد و خواست چيزي بگه که هر بار منصرف مي شد..طاقت

کم محلي هام و نداشت..بدون هيچ حرفي از اتاق رفت بيرون..

لبم و گزيدم تا گريه م نگيره....اَه..چيه هي پشت سر هم، هق هقت بلند ميشه؟..يه کم خوددار باش..مثل دختر بچه ها اشکت دم مشکت ِ که چي؟!..

آرام خيلي زود خوابش برد..گذاشتمش تو جاش..نشستم رو تخت و به موهام چنگ زدم..کلافه بودم..خودم و به پشت پرت کردم رو تخت....خوابم نمي

برد..تا سپيده ي صبح کلي تقلا کردم ..فکر و خيال دست از سرم بر نمي داشت..

تا اينکه نفهميدم کي چشمام سنگين شد و خوابم برد..

نور از لاي پنجره افتاد رو صورتم..چشمام و باز کردم..بي رمق نميخيز شدم و به صورتم دست کشيدم..چشمام مي سوخت..

کج شدم تا آرام و ببينم ..چشمم به پتويي افتاد که روم کشيده شده بود..تا اونجايي که يادم مياد قبل از اينکه چشمام بسته شه حتي يه ملحفه هم روم نبود..

از فکر اينکه آرشام اينکار و کرده لبخند نشست رو لبام که همزمان ياد اتفاقات ديشب افتادم و اون حس زيبا تو قلبم خفه شد....

دو 2 هفته از اون شب لعنتي گذشته..هنوزم باهاش سرسنگينم ولي نه مثل اون شب....

با هم حرف مي زنيم ولي کاملا معمولي!..

تو جمع مثل هميشه رفتار مي کنيم ولي در خفا ديگه اون گرما بينمون نيست..آرشام خيلي تلاش کرد خودش و بهم نزديک کنه ولي هر بار اين من بودم که

مي کشيدم کنار..

اوايل به هر بهونه اي زود مي اومد خونه و مي گفت: مي خوام بيشتر کنار زنم و دخترم باشم..

چند بار خواست باهام حرف بزنه..ولي من کناره گيري کردم..

مي دونم مقصرم..مي دونم دارم زيادروي مي کنم..مي دونم اين حس سرکش زياد از حد داره پيشروي مي کنه....

مي خواستمش..ديگه از اين همه کم محلي و بي محلي خسته شدم..از اين همه سکوت بينمون..خيلي سرد ِ ..که گاهي از سرماش تنم يخ مي زنه..

ولي نياز داشتم که اون پيشقدم بشه..چند روز ِ که منتظرم بياد جلو و يه بار ديگه بخواد باهام حرف بزنه ولي اينکار و نکرده و بدتر هر روز داريم از هم

فاصله مي گيريم..

تموم عصبانيتم واسه چند روز بود..بعد از اون تا نگام به بالا تنه ش مي افتاد جسم لخت ليلا مي اومد جلوي چشمام..با اينکه هيچ وقت نديده بودمش ولي

تصورشم برام سخت بود..

تا اينکه همينم سرد شد..ديگه به ليلا و اون شب فکر نمي کردم..عصبانيتم که فروکش کرد نشستم با خودم فکر کردم ..که آرشام مي تونست حقيقت و بهم

نگه و اين قضيه رو براي هميشه تو قلبش نگه داره....ولي اون اعتماد کرد و گفت..خواست يه بار ديگه صداقتش و بهم نشون بده..

اره خب ترسيده بود..هنوزم مي ترسيد..مي گفت: نگرانم........نگرانيش بي مورد نبود..منم مثل همه ي زناي متاهل و متعهد ِ دنيا نمي تونستم شوهرم و

اونطور که خودش تعريف مي کرد تصور کنم..اونم با يه زن ديگه .....

غيرتي ميشم..داد مي زنم..پرخاش مي کنم..چون دوسش دارم..چون آرشام فقط مال ِ منه و نمي خوام چه تو گذشته چه حال و چه اينده اون و با کسي

قسمت کنم..

تا چند روز عصباني َ م وبعدش پشيمون ميشم که چرا بدون فکر حرف زدم و بدون فکر عمل کردم....مگه هر دومون گذشته ها رو به باد فراموشي

نسپرده بوديم؟..مگه قرارمون همين نبود؟..مگه آرشام نگفت با اين قلب جديد مي خوام با تو يه زندگي جديد و شروع کنم؟..مگه اين من نبودم که مي گفتم

گذشته با تموم سياهي و نحسيش بايد فراموش بشه و جاش تو دفتر سفيد زندگيمون خطي از احساس و نثري از عشق و سطري از محبت بياريم؟..

خيليا هستن که تو گذشته کاراي بدتر از اين انجام ميدن ولي حالا در کنار زن و بچه هاشون يه زندگي معمولي رو دارن مي گذرونن..حتي هيچ وقت اين

راز و از گذشته شون فاش نمي کنن..ولي آرشام اينکار و کرد و من مثل هميشه خيلي زود جبهه گرفتم!..

حالا دنبال يه فرصت بودم..که بکشونمش سمت خودم..که يه حرکتي بکنه..بخواد بازم باهام حرف بزنه و خدا شاهده که اينبار جلوش و نمي گيرم..

امشب تولد پري بود ..

قرار بر اين شد که شب بريم ويلا..

آرام و گرفته بودم بغلم و همونطور که باهاش حرف مي زدم و نازش مي کردم صداي زنگ تلفن بلند شد..شماره ي آرشام بود..لبخند زدم ولي قبل از اينکه

جواب بدم تک سرفه اي کردم و نفس عميق کشيدم!..

-الو، سلام..

مکث کرد و آروم ولي جدي گفت: سلام..هنوز پري نيومده؟..

-نه هنوز.....

و بازم يه مکث کوتاه....

-- تنهايي؟!..

لبخندم و خوردم..

-وقتي آرام پيشم ِ يعني که تنها نيستم.....

سکوت کرد..فقط صداي نفساش و مي شنيدم..

- واسه همين زنگ زدي؟!..

نفس عميق کشيد..يه جورايي آه مانند.......

-- نه..هيچي ولش کن....برو به کارات برس..فعلا!.....

و صداي بوق ممتد تو گوشي پيچيد....

گوشي رو اوردم پايين..ناخداگاه لبخند زدم..

اين مدت هر از گاهي به هر بهونه اي از شرکت زنگ مي زد خونه..ولي غروش اجازه نمي داد چيزي بگه..به همين 2 کلمه بسنده مي کرد..يا سراغ آرام

و مي گرفت يا يه موضوع ديگه اي رو مي کشيد وسط فقط واسه اينکه يه چيزي واسه مکالمه داشته باشه!..

بالاخره صبر و طاقت و ازش مي گيرم..

با اينکه مقصر اين بحث و کدورت من بودم ولي بازم دوست داشتم اوني که قراره اين کشش رو تجربه کنه آرشام باشه....مطمئنا اين خوي تو هر زني بود

که عاشق جلب توجه ِ شوهرش باشه..آرشام با اينکه گه گاه اين توجهات رو نامحسوس به سمتم سوق مي داد ولي هنوزم مغرور بود..نه تنها اون، منم

غرورم و هنوز حفظ کرده بودم!..

آيفن زنگ خورد..

حتما پري ِ ..

قرار بود بياد اينجا تا با هم بريم آرايشگاه

تره اي از موهاي فر شده م رو گرفتم تو دستم و کشيدم..ولش که کردم مثل فنر لرزيد و رو شونه م نشست..

لبخند به لب داشتم به تصوير خودم تو آينه نگاه مي کردم..آرايشگر نيمي از موهام و شينيون کرده بود و از سمت راست دسته اي از اونها رو فر ريخته

بود رو شونه م..

از بس تافت و چسب ِ مو زده بود که از بوي تندش سرم گيج مي رفت..

آرام تو بغل پري بود..آرايشگر اول رو صورت اون کار کرد بعد که کارش تموم شد من نشستم و پري آرام و گرفت..

لباسم هموني بود که با آرشام واسه عروسي پري خريده بوديم ..که البته اجازه ي پوشيدنش رو هم بهم نداد .. مي گفت: وقتش که شد بپوش ولي امشب

نه......

پري ذوق زده گفت: واي دلي چي شدي تو..لامصب برق لباست چش و مي زنه..اينو کي خريدي؟!..

با لبخند به کمرم دست کشيدم: خيلي وقته.....سليقه ي آرشام ِ ..

به شوخي خنديد و گفت: همون..ميگم.....

اخم کردم که خنده ش بلندتر شد..آرام بغض کرد و زد زير گريه..بغلش کردم: بده من بچه م و با اون صداي نکره ت ترسونديش..

چپ چپ نگام کرد: اوهـــو..خوبه حالا..بچه ي خودت ِ ديگه چرا ميندازي گردنه صداي من؟!..اصلا اخلاقش به باباش رفته..ولي اون چشماي خاکستريش

خاله پري رو کشـــته....

و گونه ش و بوسيد..نشستم رو صندلي تا به ارام شير بدم تو همون حالت گفتم: تو و امير قصد نداريد اضافه شيد؟!..

--يعني چي؟!..

-بچه رو ميگم!....

نشست کنارم..

-- من که از خدام ِ .. تا ببينيم جواب ازمايش چي ميگه!..

با تعجب نگاش کردم..خنديد و سرش و تکون داد..

خنديدم: عجب ادمي هستيا..پس چرا نگفتي؟!..

به گونه ي آرام که با ولع شير مي خورد دست کشيد و گفت: مگه تو وقتي اين جيگرطلا رو حامله بودي به کسي گفتي؟!..

خنديدم: خب مطمئن نبودم..گفتم اول جواب وبگيرم بعد....امير مي دونه؟!..

سرش و تکون داد: آره بابا من که مثل تو هوس ِ رمانتيک بازي به سرم نمي زنه بخوام سوپرايز کنم..اتفاقا با خودش رفتم آزمايشگاه..ولي شک ندارم

حامله م!..

--چطور؟!..

ابروهاش و انداخت بالا: حسم بهم ميگه....دختر 14 ساله که نيستم يه چيزايي حاليمه !..

خنديدم و به صورت آرام نگاه کردم..خوابش برده بود..

هر چي به گوشيش زنگ مي زدم مي گفت در دسترس نيست!..ديگه کلافه شده بودم....

پري واسه اينکه حواسم و پرت کنه دستم و کشيد و گفت: پاشو ببينم کِي تا حالا چسبيدي به اين صندلي..

با لبخند پاشدم..در اصل بلندم کرد وگرنه قصدشم نداشتم..آهنگ شاد بود..همه دست مي زدن..

ارام تو کالسکه ش بيدار بود و با کنجکاوي اطرافش و نگاه مي کرد..

کم کم امير و فرهاد و بيتا هم بلند شدن..

شالم و همينجوري انداخته بودم رو موهام..گرمم شده بود..هيچ کجاي لباسم باز نبود..يه کت کوتاه همرنگش پوشيده بودم تا شونه هاي برهنه م و

بپوشونه..آرشام رو اين موردا حساس بود..

امير سوت مي زد و پري مي خنديد..مهناز خانم و بهناز خواهرش و بي بي با شادي و لبخند دست مي زدن..کسي تو اون محفل غمگين نبود ولي نگاهه من

يه لحظه از در کنده نمي شد..

پري دستم و ول کرد و برگشتم بشينم که فرهاد و جلوم ديدم..

با لبخند گفت: يه دور با داداشت برقصي که اشکالي نداره..داره؟!..

لحن و نگاهش به قدري مظلومانه بود که رو زبونم نچرخيد بگم خسته م نمي تونم....

فقط رو به روي هم بوديم..حتي دستمم نگرفت..از اين بابت خوشحال بودم که مي دونه چطور بايد رعايت کنه..

پشتم به در ورودي بود که فرهاد آروم از حرکت ايستاد..به پشت سرم نگاه مي کرد، ناخداگاه منم بي حرکت موندم و اروم برگشتم..آرشام بود..با چند قدم

فاصله از من ..و يه اخم غليظ رو پيشونيش..

با امير و فرهاد دست داد و با بقيه سلام و عليک کرد..جواب سلام منو هم معمولي و يه جورايي زير لبي داد..

رفت سمت آرام..هيچ وقت تو جمع قربون صدقه ش نمي رفت..ولي لبخند و ازش دريغ نمي کرد..لبخند ِ مهربون و پرمحبتي که صادقانه و از ته دل نثار

صورت دخترش مي کرد..

بغلش کرد و رو مبل نشست..ارام چشم از صورت آرشام نمي گرفت..مثل من که توانش و هم نداشتم!..

کنارش نشستم..

-چرا دير کردي؟!..گوشيت.....

-- ترافيک بود!..

همين..ديگه چيزي نگفت..ديگه چيزي نگفتم..هر دو ساکت بوديم..تو دنياي خودمون.....

پري کيک و اورد و با شوخي و خنده بريد..يه تيکه از کيک و گذاشت دهن امير....ياد و خاطره ي گذشته تو قلبم زنده شد..خودم و تو مهموني دلربا ديدم..

وقتي دلربا با ناز يه تيکه از کيک و گذاشت دهن آرشام و آرشام نگاهه گرفته ي منو ديد....

تو آشپزخونه..وقتي که مجبورم کرد کيک و بذارم دهنش ..خودشم همين حرکت و تکرار کرد..

هنوز نگاهش پيش چشمام بود..گرم..گيرا..و سحرانگيز..

با ضعفي که نشست تو دلم سرم و چرخوندم سمتش..در کمال تعجب نگاهش روم بود که وقتي متوجه ِ نگاهه من شد روشو ازم برگردوند....پس اونم يادش

بعد از تقسيم کيک و صرف شربت، پري گفت: يه آهنگ ديگه برقصيم و بعدش هم بريم سر وقت شام..

ديگه جا واسه شام نداشتم..ولي مي دونستم بي بي و آرشام مجبورم مي کنن بخورم..مخصوصا بي بي که مي گفت: بايد بخوري تا جون داشته باشي بچه

ت و شير بدي..مي گفت بدنت ضعيف باشه خدايي نکرده شيرت خشک ميشه و بچه گناه داره!..

آرشام، ارام و گذاشت تو بغل بي بي..

به پشتي مبل تکيه داده بودم و دستم کنارم بود که گرماي دست مردونه ش و دور مچم حس کردم..سر چرخوندم..بدون اينکه نگام کنه دستم و گرفته بود..

پنجه هاش و لا به لاي انگشتام قفل کرد و بلند شد که با اين حرکت منو هم مجبور به ايستادن کرد!..

با تعجب نگاش مي کردم که شايد منو هم ببينه تا از تو چشماش دليل کاراش و بخونم..گرچه گاهي خوندن خط نگاهش واسه م سخت مي شد..انگار حتي

کنترل اينو هم تو دستاش داشت..

پري آهنگ و عوض کرد و اومد جلو..امير ايستاد و دستش و گرفت..اون دوتا که شروع کردن آرشام دستم و کشيد سمت خودش..تو بغلش بودم ولي با

کمترين فاصله..دست راستم و رو سينه ش حفاظ کرده بودم....

نگاهش روم به قدري سنگين بود که کاري مي کرد حرارت نرمال بدنم فراتر از اون چيزي بره که حتي تصورشم دگرگونم مي کرد!..تصور اين لحظه..

من..تو آغوش آرشام..يه بار ديگه..چشم تو چشم هم......

ما مثل پري و امير شاد نمي رقصيديم..حرکاتمون اروم بود..فقط تو بغل هم..کمرم و فشار داد..نگام قفل ِ جفت چشمايي بود که با اون اخم ِ رو پيشونيش

ابهت و گيراييشون صدچندان شده بود..آهنگ نسبتا شاد بود ولي ما..شور و هيجاني تو حرکاتمون نداشتيم..فقط نگاههامون.......

سرش و خم کرد..از تعجب چشمام گرد شد..امکانشم نمي دادم..جلوي بقيه!....

ولي بر خلاف تصورم کج شد و زير گوشم خيلي آروم خوند.......

(آهنگ خيلي عزيزي_احسان پايه)

همه چي داره....هموني ميشه

که تو مي خواستي...ازم هميشه

عشق وصداقت...قرارمـونـه

اينو هميشـه....يادت بمونه

عشق و صدات قرارمون بود..اينو خودش بارها بهم گفته بود..

و حالا با اين اهنگ داره تو گوشم تکرارش مي کنه..داره بهم ياداوري مي کنه..

سرش و بلند کرده بود..ولي ديگه نگام نمي کرد..ديگه نمي خوند..

سرش خم شده بود سمت گردنم.. و فقط چند تار از موهاي پريشونم بين اين همه گرما مرز ايجاد کرده بود.. صورتم از صورتش فاصله داشت!..

خيلــي عزيزي....اونقدر که مي خوام

مــال تو باشه....تمــوم دنيـــام

مــال تو باشه....عمرم و جونم

تا دنيا دنياست....پيشت مي مونم

نگام به پري افتاد که چطور تو صورت امير نگاه مي کرد و لبخند مي زد..چشماي جفتشون عشق و فرياد مي زد..و من و آرشام با اينکه پوزيشنمون شبيه

به اونا بود ولي نگاهمون و از هم مي دزديديم..يا بهتره بگم، به نوعي از اين نگاه فراري بوديم..چون اين نگاه حرف واسه گفتن زياد داشت و ترس ما از

برملا شدنش بود........

مـال تو باشـه....تمـوم قـلبـم

همـه چي با تـــو....خوب ميشه کم کم

خيلي عزيزي....عشقي اميدي

به من هميشه....دل خوشي ميدي

خيلي عزيزي....برام هميشه

اين روزهاي خوب...بگو تموم نميشه

آهنگ که تموم شد همه هنوز داشتن دست مي زدن .. خواستم خودم و از تو بغل آرشام بکشم بيرون که قبل از اون چون بين بازوهاي محکمش گير افتاده

بودم ولم نکرد و دستم و نامحسوس کشيد سمت حياط.....

تو بالکن ايستاديم و همزمان دستم و ول کرد....

نفس نفس مي زد که با يه نفس عميق سعي داشت ريتمش و منظم کنه..ولي موفق نبود..

ناارومي و بي قراري تو چشماي سياهش بيداد مي کرد....

مکث کرد..با اخم نگاهش و رو اندامم کشيد و اروم ولي تقريبا با تشر گفت: اين چه سر و وضعي ِ ؟!..

به معناي واقعي کلمه بدجور خورد تو ذوقم!..مني که فکر مي کردم امشب با اين تيپ آرشام يه لحظه هم حاضر نيست چشم ازم بگيره حالا......

--با تو َ م..مـ..

حرفش و خورد و با حرص تو موهاش دست کشيد..

متقابلا من هم اخمام و کشيدم تو هم .. هنوزم لجباز بودم..به قول مادر خدابيامرزم ادما هر چيشون و بتونن عوض کنن خصلتشون و نمي تونن..

- مگه سر و وضعم چشه؟!..

پوزخند زد: بگو چش نيست؟..

چونه م و واسه يه لحظه گرفت و گفت: اين آرايش..اين لباس..اينا واسه چيه؟!..

کج لبخند زدم و با طنازي ِ خاصي موهام و فرستادم عقب..دست به سينه تو همون حالت آروم جوابش و دادم: ظاهرا فراموش کردي که امشب اينجا تولد ِ

..تولد هم يعني مهموني..تو مهموني هم معمولا همه به سر و وضعشون مي رسن....شونه م و انداختم بالا: خب..منم همينکار و کردم..گناهش چيه؟!..

جوش اورد..

-- که گناهش چيه آره؟!..گناهش اينه که خسته از شرکت پاشدم اومدم اينجا بعد هنوز پام و نذاشتم تو مهموني مي بينم زنم تو بغل اون مرتيکه داره مي

رقصه....يه قدم اومد جلو و سينه به سينه م تشر زد: گناهش اينه..عيبش اينه..حالا حاليت شد؟..

يه تاي ابروم و انداختم بالا: منظورت از مرتيکه احيانا فرهاد نيست؟!....

با نگاهه تيزش جوابم و داد....اب دهنم و قورت دادم..گلوم از استرس خشک شده بود..

- اولا تو بغلش نبودم، رو به روش بودم..اون حتي دستشم بهم نخورد..دوما پري اصرار کرد منم قبول کردم..ديگه حوصله م داشت سر مي رفت تو هم که

معلوم نبود کجايي اصلا به کل يادت رفته بود امشب اينجا دعوتيم..هر چي هم شماره ت و مي گرفتم مي گفت در دسترس نيستي!..سوما فرهاد که غريبه

نيست..اون........

خشم وجودش و پر کرده بود که با غيض گفت: هر کي که مي خواد باشه، چه فرهاد چه امير..چه هر مرد ديگه اي....به سينه ش اشاره کرد:تو رسم من

نيست که زنم با هر مردي که از راه رسيد برقصه..شير فهم شد؟!..

با اينکه از تعصبش خوشم اومده بود ولي گفتم: نه نشد..من با هر مردي نرقصيدم اينو خودتم مي دوني..تو چرا نمي خواي باور کني که من و فرهاد مثل

خواهر و برادريم؟..برادر که به خواهرش نظر نداره..داره؟!..

تمسخر اميز توپيد: برادر واقعي نه، ولي از اين نوع برادراش و نمي دونم....ببين خوب گوشات و وا کن دلارام..اگه زمين به آسمون بره يا اسمون به

زمين بياد بازم من از اين يارو خوشم نمياد..از اون اول دلم باهاش صاف نشد حالام نميشه..اصلا فرهاد خوب..فرهاد بي عيب و ايراد ِ درست..همه ي

کمکاشم قبول دارم به وقتش ازش تشکرم کردم..ولي اينا دليل نميشه بذارم باهاش اونقدرا صميمي باشي که.....مکث کرد و به صورتش دست کشيد:

ميگي مثل برادرته بازم درست..ولي حد و حدود خودش و بايد نگه داره..وگرنه حاليش مي کنم که يه مرد عَزَب چرا نبايد با يه زن شوهردار برقصه و هر

غلطي هم که دلش خواست بکنه....

و به سرعت باد از کنارم رد شد و رفت تو....

دستام و به نرده هاي فلزي بالکن گرفتم..نفس عميق کشيد..بوي گلاي باغچه بينيم و نوازش داد و اگر هم نمي خواستم بازم نتونستم لبخند نزنم..

نخير..اين آقا آرشام ِ ما عوض بشو نيست..

آش کشک ِ خاله که ميگن همينه..بخوري پات ِ نخوري بازم پات ِ ..

عاشقشم..کاريش نميشه کرد..با بد و خوبش مي خوامش..گرچه اين اخلاقش و دوست داشتم اما خب..

گاهي بدجور اين نسيم بهاري ِ زندگيم، هواي طغيان و طوفان به سرش مي زد!..

بي رمق نشستم رو تخت..تو همون حالت مانتوم و در اوردم..آرشام آرام و که خواب بود و گذاشت تو تختش و پتوي نرم و کوچولوشو کشيد روش....رفت

سمت کمد..حرکاتش و زير نظر داشتم..

مانتوم و برداشتم و رفتم طرفش..لباساش و از تو کمد برداشت و رفت سمت تخت..پشتم بهش بود..تو کمدم دنبال اون چيزي مي گشتم که واسه امشب

مناسب باشه..امشب يه شب ِ خاص بود..واسه من..واسه آرشام..البته قرار بود که خاص باشه..لبخند کمرنگي نشست گوشه ي لبام..من خاصش مي

کنم!..

يه لباس خواب ساتن شرابي براق، که رو قسمت سينه ش تمام تور کار شده بود و گلدوزي ظريفي داشت!..از بلنديش نگم بهتره ..فقط تا يه وجب زير

باسنم بود..البته روش شنل مي خورد ولي کي قصد داشت بپوشه؟!..

تا وقتي که آرام و حامله بودم مجبور بودم لباساي گشاد بپوشم..وقتي هم زايمان کردم که دکتر گفت تا يه مدت ِ مشخصي نبايد با شوهرم رابطه داشته

باشم..و حالا ديگه وقتش بود.. 2 هفته واسه م به اندازه ي 2 قرن گذشت..فقط چند روز دلگير بودم..بقيه ش از روي غرور بود..مي ديدم اون مغروره

کاري نمي کنه منم جري مي شدم کارش و تکرار کنم!..و اين تکرار و تکرار و تکرارها ما بينمون فاصله ايجاد کرد!..

برنگشتم نگاش کنم از اتاق رفتم بيرون و تو اتاق آرام لباسام و عوض کردم..ولي شنلش و هم پوشيدم..مسواک زدم و برگشتم تو اتاق..رو تخت دراز

کشيده و فقط اباژور و روشن گذاشته بود..با ورودم نگاهش چرخيد سمتم..رفتم سمت ميز آرايش و برسم و برداشتم..اروم و با طمانينه موهام و شونه

زدم..مي دونستم هميشه عاشق اينکارمه..خرمن موهاي بلندم و جمع کردم و انداختم پشتم..طبق عادت ِ قبل از خواب کمي عطر به خودم زدم و برگشتم

سمتش....قصدم تشنه کردنش بود..خيلي وقته جلوش اينجوري لباس نپوشيدم و اينطور به خودم نرسيدم.. پس حتما يه نتيجه اي داره..هميشه مي گفت:

خوددار ِ ولي نه مقابل من........

زانوي راستم و گذاشتم لب تخت و بند شنلم و باز کردم..همين که دستام و بردم عقب به خاطر جنس لطيفش ليز خورد و از تنم افتاد..چرخيدم و نشستم رو

تخت..شنل و انداختم پايين..بدون اينکه پتوم و روم بکشم دراز کشيدم..

و چه لذتي داشت شنيدن صداي نفس هاي کسي رو که 2 هفته ازش بي نصيب بودي..

گرماي نگاهي رو که همه ي اين 2 هفته احساسش کردم ولي فقط در حد نگاه بود و حرف نمي زد..حالا نزديکم بود..صداي نفس هاي نامنظمش زير گوشم

مي پيچيد..فاصله ي بينمون خيلي کم بود که فقط با يه غلت ِ کوچولو رو تخت مي افتادم تو بغلش ولي چون نمي تونستم برام طولاني بود..زياد بود..کم

بودنش به چشم نمي اومد..احساس نمي شد....تشنه بودم..تشنه ي محبتاش..مهربونياش..لمس روحش..لمس آغوشش..دلارام گفتنش....تشنه ش مي

کنم..مثل خودم..تنم مي لرزيد..از هيجان بود....صداي نفس هاي مرتعش و عميقش..از کلافگي بود..از اينکه کنارشم و بعد از مدتها اينطور بي پروا جلوش

دراز کشيدم و نمي تونه کاري کنه..غرورش اين اجازه رو بهش نمي داد..اين اجازه رو به هر دومون نمي داد..

پشتم و بهش کردم..سردم بود..خم شدم پتو رو بردارم که دستش رو بازوم نشست..تنم لرزيد..نه از سرما..از اون همه گرمايي که بي هوا از کف دستش

به وجودم تزريق شد..تو جام خشک شدم..برم گردوند..زل زده بود تو چشمام..

و با يه مکث خيلي کوتاه زمزمه کرد: چرا اينکار و مي کني؟!..

چشمام و خمار کردم و گفتم: چه کاري؟!..

مکث کرد..دستش محکم دور بازوم بود..حس کردم اروم حرکتش داد....

-- چرا حرف دلت و نمي زني؟!..چرا تو چشمات حبسشون مي کني؟!..اونا هم به جرم ِنکرده ي من محکومن؟!..

-من.......

--الان دقيقا 1 هفته و 3 روز ِ که مي خواي بگي، نميگي..مي خوام بگم نمي تونم..چرا دلارام؟!..

ساکت بودم..صورتش و اورد پايين..لباش و برد زير گوشم....

-- گفته بودم زندگيمي..گفته بودم نفسم به نفست بسته ست..گفته بودم دنيام و با بستن چشمات سياه نکن..ارامشم و ازم نگير....آه کشيد: پس چرا

گرفتي؟!..

لبم و گزيدم..خدايا قلبم داره از سينه م مي زنه بيرون.....سرش و بلند کرد..خيره تو چشمام گفت: زندگي من تو بودي که ازم دريغ کردي..من هم جسمت و

مي خوام هم روحت و..ولي جسمت و داشتم روحت و نه..همين سردم کرد..ازم دور بودي..چشمات به جاي ارامش هر دقيقه بـ........

- منو ببخش!......

ساکت بوديم..ساکت مونديم..فقط نگام کرد..لب باز کرد که گفتم: فقط همون چند روز اول و از دستت عصباني بودم..مقصر منم که گفتم گذشته ت واسه م

مهم نيست و فقط خودت و مي خوام ولي يادم رفته بود..اين جمله اي رو که بارها با خودم تکرار مي کردم و فراموش کرده بودم!..حرفام و کارام دست

خودم نبود وگرنه.......

--هيسسسسس..باشه..فهميدم..ولي اينجوري بهتر شد..مي دوني چرا؟!..

سرم و تکون دادم.....

-- چون فهميدم حرفي رو که مربوط به گذشته مي شد و نگفتنش بهتر از گفتنش بود دردي رو دوا نمي کرد که بخوام پيشت اعتراف کنم..فقط نمي خواستم

چيز پنهوني بينمون باشه،همين..ولي انگار اينبار حکايت ِ من حکايت همون لاکپشتي شد که گفت لعنت بر دهاني که بي موقع باز شود!....

خنديدم..از خنده ي من خنديد..چند لحظه نگام کرد و گفت: حتي به خاطر اون زن هميشه از بيدمجنون متنفر شدم..چون اون دوست داشت..هر چي که اون

دوست داشت من ازش متنفر بودم..

-همه چيز و فراموش کن باشه؟!..

سرش و تکون داد ..

--تو چي دلارام؟!..فراموش مي کني؟!..

لبخند زدم: دقيقا 1 هفته و 3 روز ِ که فراموش کردم..

خنديد.......

-حالا که همه چيز و گفتي..منم يه چيزي هست که بايد بهت بگم..يعني قبلا مي خواستم بگم ولي خب..موقعيتش پيش نيومد!..

مکث کردم..کنجکاو شده بود....... يادته بهم گفته بودي که هيچ وقت سمت اون اتاقا نرم؟..

چشماش و باريک کرد: خب..

- خب من..يه بار فقط محض کنجکاوي .......

--صبر کن ببينم....نکنه..........مشکوک نگام کرد: اون دفترچه!!......

سرم و تکون دادم و لبمو گزيدم.....

- پس کار تو بود!......

هيچي نگفتم..اخماش و کشيد توهم: حالا بهتر نيست 2 هفته ي باقي مونده از اين ماه رو من قهر کنم تا شايد اينجوري مساوي بشيم؟!....

نتونستم نخندم..خنده م و که ديد اخماش باز شد..

زدم به بازوش..

- سر به سرم ميذاري؟!..

-- اگه اون موقع فهميده بودم مطمئن باش برخوردم باهات خيلي جدي بود ولي الان........

و با يه نفس عميق: واسه م تموم شده ست....زل زد تو صورتم: چرا اين مدت که مي اومدم جلو تا باهات حرف بزنم دست رد به سينه م مي زدي؟..

- چون اون موقع هنوز از دستت عصباني بودم..

يه تاي ابروش و انداخت بالا: الان نيستي؟!..

سرم و به طرفين تکون دادم: نه....

لاله ي گوشم و گاز گرفت..دلم ضعف رفت..خنديدم..

-- چرا اونوقت؟!..

سرش و تو دستام گرفتم..با لبخند گفتم: چون من.....

انگشتش و گذاشت رو لبم....سرش و خم کرد رو صورتم و تو همون حالت که تو چشمام زل زده بود گفت: چون دوستت دارم!....

خواستم بگم اره، خيلي هم دوستت دارم ..که به لبام مهر سکوت زد..بوسه اي که مملو بود از حس هاي مختلف و شيرين....عشق..مهربوني..محبت.... و

چه حس خوبي، وقتي که لباش و از رو لبام برداشت و نگاهمون تو هم گره خورد..

لبخند زدم و گفتم: دقيقا......

با تعجب گفت: چي دقيقا؟!..

-که گفتي من دوستت دارم!..

--خب اونو که من گفتم!..

-مي دونم..از جانب من گفتي ديگه..

جدي ابروهاش و انداخت بالا و گونه م و بوسيد: نه از جانب تو نبود.....

سرم و بلند کردم و زير چونه ش و بوسيدم: پس از جانب کي بود؟!..

--از جانب يه بنده خدا..از جانب همون بنده خدايي که يه روز گناهه اين احساس و به گناهان گذشته ش ترجيح داد و خواست عاشق باشه چون گناهه

عاشقي رنگ و بوي زندگي داره ولي گناهه انتقام رنگي از نفرت و بويي از مرگ ميده..از جانب يه گناهکار..ميگم که دوستت دارم!..

تموم مدت بي حرکت تو چشماش خيره بودم..گونه ش و به گونه م چسبوند.........

-- وقتي ازم فاصله مي گرفتي و سکوت مي کردي فکر مي کردم خوشت نمياد..براي همين نمي اومدم سمتت..ولي گربه ي وحشي من امشب با شباي

ديگه فرق داشت..چه تو خونه ي امير چه اينجا....فهميدم تموم شده!..

- چي؟!..

با شيطنت گفت: تحريم!........

خنديدم..دوست داشتم ازته دل قهقهه بزنم ولي آرام بيدار مي شد....پوفي کرد و از روم بلند شد..تيشرتش و در اورد: دارم اتيش مي گيرم.......

گرمش شده بود..

با بالا تنه ي برهنه خواست بيافته روم که خودم و کشيدم لب تخت و بلند شدم..نگاهه متعجبش و که ديدم به تخت آرام اشاره کردم و گفتم: جلو بچه؟!..اِ.....

خنديد و به ارنجش تکيه داد: اين خانم خانما که خوابه!.......

- خب خواب باشه..بازم درست نيست!..

يه دفعه نيمخيز شد از تخت بياد پايين و بگيردتم که دويدم سمت در و رفتم بيرون..تو راهرو دستم و کشيد..از پشت منو گرفت تو بغلش و گفت: کجا با اين

عجله؟!..

خنديدم: ول کن آرشام، دستم شکست..

رو دست بلندم کرد رفت تو هال..برقا خاموش بود..منو خوابوند رو کاناپه و اباژور پايه بلند کنار مبل و روشن کرد ....گونه م و بوسيد..

--ديگه ببينم چي رو مي خواي بهونه کني؟!..

با لبخند نگاش کردم و دستام و دور گردنش حلقه کردم: يه سوال....

--بپرس......

- خداييش بگيا.. اون لباس خواب تو اتاق من چکار مي کرد؟!..

-- کدوم لباس خواب؟!..

- هموني که اون شب اشتباهي تنم کرده بودم و تو عصباني بودي و اومدي تو اتاق..شبي که شيدا رو....

--دليلش و مي خواي بدوني؟!..

-آره.....

-- مي خواستم امتحانت کنم..که از اوناش هستي يا نه..تو مي گفتي نيستم..حتي نگات به تنم مي افتاد سرخ مي شدي..براي اثباتش بايد يه کاري مي کردم

ديگه نه؟!..

با شيطنت گفتم: پس از همون موقع چشمت و گرفته بودم....

لبخند زد: از کِي نمي دونم..ولي خب ديگه.......

- يه چيزي ازت بخوام نه نميگي؟!..

--تا چي باشه!..

- هيچ وقت هيچي رو ازم پنهون نکن..حتي اگه مي دوني با گفتنش ناراحت ميشم..

کشيد کنار و نشست پايين کناپه..دستاش و اورد بالا و گفت: نه ديگه يه بار واسه م تجربه شد بسه ..

نشستم..ملتمسانه نگاش کردم..

- قول بهت ميدم بعد از اين منطقي رفتار کنم..درضمن خودتم مي دوني تا الان هر چي که بوده رو فراموش کردم..حتي يادشونم نمي افتم ولي يه همچين

موردايي خب طبيعي ِ هر زني رو ناراحت مي کنه..زني که از زبون شوهرش بشنوه و....خب خودتم باشي ناراحت نميشي؟!..

-- اتفاقا اين حق و بهت ميدم که ناراحت بشي ولي قبول داري که خيلي لجبازي؟!..

اخم کردم: من فقط.......

-- ميگم لجبازي بگو خب....

-باشه قبول..خيلي خب من لجباز..ولي تو هم خيلي مغروري..

خنديد و با يه لحن خاص در حالي که اروم مي اومد سمتم گفت: واي که اين لجبازياي تو و مغرور بودناي من کنار هم مي خواد به کجــاها برســه........

از نگاهش تنم داغ شد..خوابيدم..روم خيمه زد..اخماش و کشيد تو هم ولي لحنش همون لحن ِ قبلي بود..با سر انگشت اشاره ش زد نوک بينيم و گفت:

درضمن گربه ي وحشي.. من از اون مرداش نيستم که به خاطر جاذبه هاي زنانه غرورم و زير پا بذارم..ديگه از اين دلبريا نکن!..

خنديدم و لبام و جمع کردم: نه بابا، تو که راست ميگي..صداي نفسات هنوز تو گوشم ِ جناب ِ مهندس..

يه کم حرص چاشني لحنش کرد و گفت: پس فقط ظاهرا حواست به من نبوده.. در اصل امار ريز به ريز کارام و داشتي!..

خنديدم و سرم و تکون دادم..عشوه گرانه دستام و دور کمرش حلقه کردم و محکم به خودم فشارش دادم: ولي مي دونم که تو جز من، به هيچ زن ديگه

اي نگاه نمي کني..اينو قبلا بهم ثابت کردي..

ساکت بود..محو چشمام..لبام و بردم زير گردنش و بوسيدم..نجوا کردم: مي دونم فقط در برابر من نمي توني خوددار باشي..مي دونم نگاهه منه که ارومت

مي کنه..همونطور که وجود تو منبع ارامش ِ واسه ي من..ما با هم کامليم..بدون هم حتي (من)م نيستيم.......

سکوت کردم..خيلي کوتاه..دستام و اوردم بالاتر تا روي شونه هاش و گفتم: تو اين چند روز فهميدم بدون تو يه لحظه هم دووم نميارم....

سرم و بردم عقب..چشماش و بسته بود..بازشون کرد..نگاهش مي لغزيد..توي چشمام....

- دوستت داشتم....عاشقت شدم....شوهرم شدي....هنوزم دوستت دارم..عاشقتم..و چون شوهرمي روت غيرت دارم....نفس عميق کشيدم و با لبخند گفتم:

فقط همين........

نگام کرد..ديگه مکث نکرد..سکوت نکرد..صبر نکرد....طاقت و ازش گرفتم........

صورتم و مي بوسيد ..چشمام..گونه م..لبام..چونه و گردن و همه ي وجودم و به رگبار ِ بوسه هاش بست..با ولع..با حرارت..بوسه اي از جنس دلدادگي....

آرام_ برم بابايي رو بيدارش کنم؟....

ديس پلو رو گذاشتم رو ميز: بدو ماماني....

با ذوق برگشت از اشپزخونه بره بيرون که صداي آرشام اومد: اين همه بوي خوب تو خونه پيچيده کي ازمن توقع ِ خواب داره؟!..

با لبخند به صورتش نگاه کردم..چشماش به خاطر خواب کمي قرمز شده بود..

از شرکت که برگشت حسابي خسته بود بهش گفتم: برو يه کم استراحت کن، موقع شام صدات مي کنم!..ولي الان ديگه اثري از خستگي تو صورتش ديده

نمي شد!..

آرام و از تو درگاهه آشپزخونه بغل کرد و محکم گونه ش و بوسيد..

--تو که باز بوي شکلات ميدي شيطون....

آرام با شيرين زبوني لباش وغنچه کرد و با ذوق گفت: فرهاد يه کلي برام شکلات خريده..ولي بهش قول دادم فقط روزي 1 دونه بخورم و بعدشم مسواک

بزنم که دندونام و کرم نخوره..

آرام و گذاشت رو صندلي و نشست پشت ميز: اولا فرهاد نه و دايي فرهاد..دوما اره بابايي کمتر بخور ولي هميشه بخور....

آرام_ مث بي بي؟!..

آرشام_ بي بي چي؟!..

آرام_ اخه پريروز که خونه ي خاله پري اينا بوديم.. شنيدم بي بي گفت دکتر گفته برنج و گوشت کم بخور ولي هميشه بخور ....

از لحن بامزه ش هر دومون خنديديم..

آرام_بابا آرشام؟!....

--جانم........

آرام_ من به فرهاد چي بگم؟!..

آرشام يه قاشق از قرمه سبزي ريخت رو برنجش و گفت: واسه چي بابايي؟!..

آرام_آخه ازم سوال کرده منم نمي دونم چي بهش بگم!..

آرشام لقمه ش و قورت داد و ليوان نوشابه ش و برداشت..

-- مگه چي ازت پرسيده؟!..

و آرام با اب و تاب دستاش و از هم باز کرد و گفت: پريروز با خاله بيتا اومد خونه ي خاله پري اينا..بعدش منو که ديد بغلم کرد و نشوند رو پاهاش..بعدش

بهم گفت: مي دوني چقده دوستت دارم؟..گفتم نه..بعدش گفت: اونقدي که مي خوام بيام خواستگاريت ولي مي دونم بابات تو رو به من نميده........

آرشام که داشت نوشابه ش و مي خورد با شنيدن جمله ي اخر آرام نوشابه پريد تو گلوش و به سرفه افتاد..با اينکه از حرف آرام خنده م گرفته بود ولي

سريع يه ليوان آب دادم دستش که يه نفس سر کشيد و با يه نفس عميق و دو تا سرفه حالش جا اومد..

- آرشام خوبي؟!..

سرش و تکون داد..رو به آرام گفت:اينا رو دايي فرهاد بهت گفته؟!..

آرام سرش و تکون داد و بعد از اينکه لقمه ش و قورت داد گفت: اوهوم..بعدش من گفتم تو که زن داري، پس خاله بيتا چي؟..هيچي نگفت خنديد و بوسم

کرد....حالا من چي بايد بهش بگم؟!..

آرشام اخم کرد .. مثل وقتايي که آرام کار اشتباهي انجام مي داد جدي نگاش کرد و گفت: ديگه از اين حرفا نزنيا بابايي..باشه؟!..

آرام يه کم با چشماي خوشگلش معصومانه زل زد تو صورت آرشام و گفت: چرا بابايي؟!..

انقدر ناز شده بود که اخماي آرشام از هم باز شد..نيم نگاهي به من که لبخند مي زدم انداخت و رو به آرام گفت: چون حرف ِ بديه .....

آرام- پس چرا فرهاد گفت؟..يعني اونم کار ِ بدي کرده؟!..

آرشام- حساب دايي فرهادتم بعدا مي رسم....

آرام- يعني مي زنيش؟!..

آرشام خنده ش گرفته بود..ولي بازم سعي داشت جدي باشه: نه بابايي کاريش ندارم..

و به شوخي رو به من گفت:اين داداش جنابعالي هنوزم قرار نيست دست از سر من يکي برداره نه؟!..

خنديدم و گفتم: آخه خبر داره آرام همه رو مياد بهت گزارش مي کنه..اينجوري خواسته شوخي کنه..

سرش و تکون داد و نگاهش و به بشقابش دوخت: فقط دستم به اين خان داداش شما برسه..اونوقت........

آرام- اونوقت چي بابايي؟!..مي زنيش؟!..

آرشام که ديگه سخت مي تونست جلوي خنده ش و بگيره گونه ي آرام و ناز کرد و گفت: نه بابايي تو چه کار به کتک خوردن داييت داري؟..مگه تا حالا

ديدي بزنمش؟!..

آرام سرش و انداخت بالا و گفت: نه....ولي فرهاد گفت بهت نگم چون اگه بهت بگم ميري مي زنيش!..

هر دومون زديم زير خنده....

آرشام_ نترس دخترم کاري باهاش ندارم..حالا غذات و بخور.......

آرام با لبخند قاشق کوچولوشو گذاشت دهنش و به من و آرشام نگاه کرد..

تازه رفته بود تو4 سال..با وجود شيطنتا و شيرين زبونياش خونه هيچ وقت ساکت نبود..آرشام هيچ وقت اخم نمي کرد..

هر سه اخر هفته ها مي رفتيم پارک..روزاي جمعه متعلق به آرام بود..اينو آرشام تو خونه باب کرده بود و آرام هم چه کيفي مي کرد از اين همه توجهه

پدرش..

آرشام_ مي دونستي من اون روز صداي تو و فرهاد و ضبط کرده بودم؟!..

با تعجب نگاش کردم: کِي؟!..

--همون روزي که فرهاد اومده بود ويلا تا باهات حرف بزنه..يادت اومد؟!..

با چشماي گرد شده نگاش کردم: جدي جدي تو صداي ما رو ضبط کردي؟!..

سرش و تکون داد: بعد از اينکه گوش کردم خردش کردم..حتي حاضر نبودم نگهش دارم....

خنديدم..از آرشامي که من مي شناختم اين کارا بعيد نبود..پس جاي تعجب نداشت..

-- از خاله ت و بچه هاش تو کيش خبر نداري؟!..ديگه زنگم نزدن..

--چرا اتفاقا..برگشتن دوبي....خودمم تازه ديروز فهميدم...

- چه بي سر و صدا....

شونه ش و انداخت بالا که نمي دونم.......

يک سالي مي شد که باهاشون اشنا شده بودم..با اينکه رفت و امد نداشتيم ولي ارشام دورا دور سراغشون و مي گرفت..

سال ها پيش شوهرش در اثر اعتياد شديد فوت شده بود..زن کم حرفي بود..حالا هم که آرشام مي گفت همراه ِ بچه هاش برگشتن دوبي..

سالگرد ازدواجمون و هيچ وقت فراموش نمي کنم..همون شبي که من به قول آرشام حرفم و به کرسي نشوندم و گفتم بايد مهريه م و تغيير بدي..و هموني

شد که خودم مي خواستم..مهر من عشق شوهرم بود..يعني اصلي ترين جزء ِ مهريه م همين..

آرشام اون شب يه جشن بزرگ تو يکي از سالناي شهر گرفت..قصدم اين بود معمولي باشه ولي آرشام واقعا سوپرايزم کرد که واسه غافلگير کردن من

پري و امير و فرهاد هم بهش کمک کرده بودن.. زماني که خودش اومد دم در ارايشگاه دنبالم با ديدن تيپش سر شوق اومدم..مثل هميشه جذاب و خوش

پوش..

بعد از اون مسيري که برام اشنا نبود..هر چي هم ازش مي پرسيدم: کجا داريم ميريم؟! مي گفت: صبر کن به وقتش مي فهمي!..

همه چيز اونشب رويايي بود..درسته ما هيچ وقت نتونستيم مثل بقيه ي زن و شوهرا شب اول ازدواجمون رو جشن بگيريم ولي آرشام تو سالگردش

جبران کرد..گرچه حتي توقعشم نداشتم!..

خدا به امير و پري يه پسر ناز و خوشگل داد که اسمش و گذاشتن آرتام!..هم اسم برادر امير..يه کوچولوي ناز و شيرين..

بالاخره آرشام و راضي کردم تا با بيتا حرف بزنم..همه ي حرفش همين بود که اون موقع مي گفتم نه چون وضعيتت و مي ديدم و دوست نداشتم خودت و

تو اين کارا دخيل کني..ولي الان ديگه فرق داشت......مي دونستم منظورش به فرهاد بود!..

يک1 سالي مي شد که فرهاد و بيتا با هم ازدواج کردن..و هر بار که خوشحالي و عشق رو تو چشماشون مي بينم منم از خوشبختيشون شاد ميشم..هر

دوشون لياقت اين خوشبختي رو داشتن..

من و آرشام مثل همه ي زن و شوهرا گاهي بحثمون ميشه..گاهي کل کل مي کنيم..گاهي غمگين مي شيم..گاهي هم با يه لبخند غم و از تو دلامون بيرون

مي کنيم....

ولي ديگه هيچ کدوم قهر نمي کنيم..شايد دلخور بشيم ولي تموم نمکش به آشتي بعدش ِ ..

و شيريني زندگيمون عشقي ِ که هنوزم با گرما و نورش قلباي پر از احساسمون رو روشن نگه داشته..

همين عشق..همين علاقه..همين مهربوني و وفا و صداقته بينمون ِ که کانون خانواده مون رو گرم و هميشه پابرجا حفظ کرده!.........

اخر شب بعد از اينکه آرام و خوابوندم سر جاش برگشتم تو اتاق خودمون..

آرشام نشسته بود رو صندلي و کتاب مي خوند..

با ديدن رمانم تو دستاش لبخند زدم..از 2 شب پيش شروع کرده بود....

نگام واسه چند ثانيه رو جلدش ثابت موند..رو اسم کتاب..« گناهکار »..

- هنوز تمومش نکردي؟!..

نگام کرد و با لبخند کمرنگي دست چپش و باز کرد..رفتم سمتش .. دستش و دور کمرم حلقه کرد..رو پاش نشستم..

زير گوشم زمزمه کرد: باور داري که هيچ کدوم از اين حوادث تو زندگي ما اتفاقي نيست؟!..

سکوت کردم..

ادامه داد: حتي اون برخورد اول تو خيابون..تو مطبق..تو مهموني شايان....تو رو خدا وسيله کرده بود..براي باز داشتن من از گناهانم..براي پيدا کردن

راهي که سالها گمش کرده بودم..براي برگردوندن من به خودم..تو وسيله بودي دلارام..از همون اول..از همون برخورد اول....به اين باور رسيدم که

هيچي تو اين دنيا اتفاقي نيست..چون يکي هست که اين اتفاقات و کنترل کنه و بدونه که داره چکار مي کنه....زندگي ما مثل بازي جورچين بود..چيديم و

چيديم و چيديم..تا رسيديم به اينجا....

سرم و به سرش تکيه دادم: من و تو..و همه ي ادماي اين دنيا يه جور وسيله ايم..يکي براي پيوند دادن و ديگري براي از هم گسستن..

آرشام و تو پيوند دادي......

- تو هم زندگيم و خوشبختيم و همه ي اون چيزايي رو که يه روز ارزوشون و داشتم و بهم دادي..

نگاهه هر دومون به صفحه ي اخر کتاب بود..

مکالمات پاياني آرشام و دلارام..

مکالمات مربوط به دلارام رو من مي خوندم..و مربوط به آرشام رو هم خودش زمزمه وار زير گوشم نجوا مي کرد..

دلارام دوري و جدايي..

آرشام تلخي و ناکامي..

دلارام غم و شادي..

آرشام فراز و نشيب ِزندگي..

دلارام گريه و لبخند..

آرشام همه و همه رو پشت سر گذاشتيم..

دلارام ديگه قرار نيست به گذشته، به اون روزهاي پر گلايه برگرديم..

آرشام درد ديديم..درد کشيديم..و رنج زمانه رو به جون خريديم..

دلارام آدم بده ي قصه شديم..آدم خوبه ي قصه هم شديم..عاشق شديم..اما رسوا نشديم..پيش خدا چرا....اما...

آرشام اما باز هم مونديم..به عشق هم زندگي کرديم..زندگي کرديم تا به آرامش برسيم..

دلارامهنوزم صداي پر نبض ِ تپش هاي قلبامون رو به رخ مي کشيم..

آرشامبه رخ ِهر کي که عاشقه..

دلارام مي مونيم و هر لحظه از زندگيمون رو از اين احساس ِ پاک غني مي کنيم....

آرشام چون خدا هميشه هست....

دلارام با بودنش تنهايي بين ما جايي نداره....ما پاکيم..

آرشام هر دو..بدون گناه..

دلارام_بدون غرور..

آرشام بدون غرور....

دلارام_دختري سرشار از احساس ِ پاک ِ آرامش..

آرشام_مردي با قلبي از جنس شيشه که مي تونه بشکنه..اما شفاف ِ ..

دلارام_و يه حس..

آرشام و يه حس..

دلاراميه حس ِ ناب....

آرشام حسي که از خاطرها پاک نشه..

دلارام يه حس تکرار نشدني..

آرشام و اين يه پايان ِ ..يه پايان براي آغاز ِ يه زندگي عاري از گناه.........

دلارام ديگه هيچ کس گناهکار نيست..چون...

آرشام و دلارام دوست داشتنت، گناه باشد يا که اشتباه..گناه مي کنم تو را حتي به اشتباه.........

" پــــــايـــــان "

چهار 4 - مرداد 1392

xxxxxxxxxxxxx

http://goldjar.blogfa.com

-

-

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

=========

از طريق ارسال { اس ام اس } يا پيامک . به شماره

09391315486

========

ارسال پيام { پي- ام } به ايدي _ ياهو

my yahoo = ID = iraaanbook

====

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان نصب کردن مسنجر نيمباز nimbuzz ميباشد که حتما نصب کنيد طريق نصبش را

توضيح ميدهم

ابتدا با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد و نخست بروي گزينه ( گت نو Get Now )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود و بروي

گزينه

دانلود downlodکليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه ..اين ادرس

دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

اگه بدون وارد کردن شمار موباياتون ميخواين ايدي بسازين از اينجا

http://www.nimbuzz.com/en/register-with-us

ولي اولي درستره

-----

اگر هنوز يوزر نيم و پسورد براي مسنجر نيمباز نساخته ايد ميتوانيد موقتا با اين يوزر - پسورد با من در ارتباط باشيد

username: goldjar.blogfa.com

password: goldjar2013

====

نکته مهم :

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه اگر فعال نيست گوشي خورا برداريد و مراحل فعالسازي

اينترنت سيمکارت ايرانسل و همراه اول را با توجه به آموزشی که در قسمت (سازنده کتاب ) قرار داده شده را انجام دهيد

END

 با درود به همه هموطنان عزيز و گراميم ...احتراما  نرم افزار و کتاب الکترونيکي همراه و کتاب رمـــان  "گناهکــار"  نوشته: فرشتـه 21- کاربر انجمن  نود و هشتیا -  را با 

فرمت وگوشيهاي موبايل با سيستم  آيپوب -( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد ) به همه  علاقه مندان به کتاب و فرهنگ و ادبيات 

پارسي و غير پارسي  و همينطور به علاقه مندان و طرفداران وبلاگ ( گولدجار - بلاگفا ) و دوستان خوبم تقديم ميکنم......باشد که قدمي هرچند کوچک 

در مسير گسترش علم و  فرهنگ کتاب و کتابخواني و پيشبرد آن در سرزمينم برداشته باشم..../ با سپـاس - فريـــد سقراطـي...

شـــــاد  زي ... مهــــر.. افــــــزووون

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

================

از طريق ارسال   { اس ام اس } يا پيامک . به شماره 

09391315486

========

ارسال پيام { پي- ام  } به ايدي _ ياهو  

 my     yahoo    =    ID =  iraaanbook

====

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان  نصب کردن مسنجر نيمباز nimbuzz ميباشد که حتما نصب کنيد  طريق نصبش را 

توضيح ميدهم 

ابتدا  با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد  و نخست بروي گزينه ( گت نو Get Now )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود  و بروي 

گزينه 

دانلود downlodکليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد 

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن  بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه  ..اين ادرس 

دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز 

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

 اگه بدون وارد کردن شمار موباياتون ميخواين ايدي بسازين از اينجا

http://www.nimbuzz.com/en/register-with-us

ولي اولي درستره

اگر هنوز يوزر نيم و پسورد براي مسنجر نيمباز نساخته ايد ميتوانيد موقتا با اين يوزر - پسورد با من در ارتباط باشيد

username     goldjar.blogfa.com

password              goldjar2013

======

 و  قابل توجه دوستاني که به غير از موبايل  از طريق کمپيوتر-يا- لپ تاب  -يا-  تبلت ..  به اينترنت دسترسي و از آن   استفاده و  دانلود مينمايند  - اين 

دوستان هم علاوه بر ياهو مسنجر  ميتوانند نسخه نيمباز که مخصوص نصب در کمپيوتر ميباشد  را از لينتک زير دانلود کنند و  از طريق کمپيوتر با ما و 

دوستان خود در ارتباط باشند

======

لينک دانلود نيمباز مسنجر- براي کامپيوتر

http://www.nimbuzz.com/en/get/voip-and-chat-on-pc/pc-client-downloaded

======

حتما بخوانيد

 نکته مهم :

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل  .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه اگر فعال نيست گوشي خورا برداريد و مراحل فعالسازي

 اينترنت سيمکارت ايرانسل و همراه اول را با توجه به آموزش زير انجام دهيد

آمـوزش

فعال کردن  اينترنتgprs  و mms  براي سيمکارت ايرانسل

GPRS-irancell + Internet + MMS

ابتدا   گوشي موبايل ايرانسل خودتان را برداريد و کد زير را شماره گيري کنيد

*130*3*6# CALL

 سپس بروي دگمه تماس يا همون CALL  فشار دهيد

بعد از چند لحظه .{ SMS } از شبکه براتون ارسال ميشه که متن پيامش هم به اينصورته که مشترک گرامي تنظيمات اينترنتGPRS بزودي برايتان 

ارسال ميشود  انرا با پين 

کد 1234 ذخيره کنيد و تاييد کنيد  سپس  چند ثانيه بعد از اين پيام يه ديگر ارسال ميشود که حاوي تنظيمات اينرنت ميباشد آنرا  تاييد کنيد يا  بروي 

OK/YES فشار دهيد سپس 

تنظيمات ذخيره ميشود در پايان از شما پين کد ميخواهد که بايد عدد 1234 را در آن نوشته و دوباره بروي YES يا OK فشار دهيد  و با اين پيغام که 

تنظيمات با موفقعيت نصب 

شد مواجه شده و اينترنت شما فعال خواهد شد که براي امتحان با گوشي خود به آدرس گوگي www.google.com  برويد تا ببينيد به صفحه گوگل 

متصل ميشود يا نه

اما.. اگر با گرفتن کد بالا اين پيام از شيکه ايرانسل آمد که مدل گوشي شما شناخته نشده ..نگران نشويد  ميتوانيد روش زير را انجام دهيد و مدل گوشي 

خودتان را بصورت زير 

شماره  2225 ارسال کنيد

در اول آن يک ( S) بزرگ انگليسي قرار بديد سپس يکي فاصله بديد و در ادامش نوع گوشي را بنويسد دوباره يکي فاصله بزاريد و مدل گوشي را 

بنويسيد  و آنرا به شماره  

2225  ارسال کنيد .درست مانند عبارت زير

S nokia 76

اگر بازهم پيامي آمد و گوشي شما شناخته نشد حتما گوشي شما از مدل هاييست که نام آشنا و شناخته شده نيست ولي نگران نباشيد ميتوانيد يک مدل  

ديگ بنويسيد يا مدل زير را 

به شماره 2225 بفرستيد چون تنظيمات همشون معمولا يکي هست و  فرقي نداره-- مثل عبارت زير :

S sonyericsson k510

   يا

S nokia 6600

دارندگان گوشيهاي سوني اريکسون سري  K بهترين گوشي را براي فعال کردن اينترنت ( به راحتي انجام ميشه) دارندو فقط با گرفتن همان کد 

مخصوص که در بالا نوشته شده 

سريع تنظيمات اينترت برايشان ارسال خواهد شد و تمامي برنامه جاوا و مسنجر ها  و کتاب هاي رمان را اجرا ميکنن و براحتي  اين برنامه و نرم 

افزارها را ميتوان در ين گوشي 

ها نصب نمود

پــايان  تنظيمات اينترنت ايرانسل GPRS - irancell

*********

 تنظيم MMS- irancell

اکنون براي فعال کردن MMS -irancell  سيمکارت و گوشي ايرانسل خودتون درست مثل تنظيمات اينترنت عمل ميکنيم با اين تفاوت که کدي را که 

باشد شماره گبري کنيد  بايد 

بجاي عدد 6 ...عدد 5 را قرار  ميدهيم و بعد از گرفتن کد زير همون پيام از شبکه ارسال ميشود که در آن نوشته تنظيمات MMS -irancell را  بزودي 

دريافت خواهيد کرد آنرا 

با پين کد 1234 تاييد و ذخيره کنيد که بقيش عين همون مراحل بالا هست که ياد گرفتيد  انجام بديد تا mms  گوشي ايرانسل شما هم نصب بشه براي 

دريافت تنظيمات MMS 

*130*3*5# CALL

 سپس بروي دگمه تماس يا همون CALL  فشار دهيد

پـــايان تنظيماتGPRS اينترنت وMMS براي سيمکارت ايرانســـل

====

و اما 

====

آمـوزش دريافت تنظيمات  GPRS و MMS فعالسازي اينترنت سيمکارتهاي همراه اول و خطهاي دائمي MCI.IR

فعال کردن   اينترنت براي سيمکارت همراه اول و دائمي

براي فعال کردن اينترنت در گوشي و موبايلهاي داراي سيمکارت  همراه اول و خط

دائمي  به روش زير عمل ميکنيم

عدد 1  را  { SMS} يا ارسال ميکنيم به شماره 8008

  و منتظر جواب از شبکه ميشويم..اس ام اسي که در جواب براي ما ارسال ميشه

داراي اين متن هست که بزودي تنظيماتgprs +wap+internet  براي شما ارسال ميشه با وارد کردن پين کد 1234 آنرا ذخيره کنيد..و بعد از چند 

لحظه يک اس ام اس ديگر 

از شبکه رسال ميشه که  حاوي تنظيمات اينترنت  هستش بايد سريع و بدون اينکه انرا ببنديم تاييدش کنيم و يا روي  يا  فشار بديم تا تنظيمات ذخيره بشه 

سپس از ما ميخواد که پين 

کد را وارد کنيم که بايد عدد 1234 رو بنويسيم و دوباره تاييد کنيم و روي  فشار بديم/ بعد تنظيمات با موقيعت نصب شد ظاهر ميشه و اينترنت سيمکارت و 

گوشي همراه اول يا 

دائمي شما فعال ميشه و اماده استفاده هستش.

اگر بازم  از شبکه پيام اومد که مدل گوشيون شناسايي نشد..مدل گوشيتون رو  درست مثل عبارت زير به شماره 8008 بفرستيد

مثال:

Nokia 7610

 بعد از فرستادن مدل گوشي خودتان به شماره بالا ..تنظيمات براي شما فرستاده ميشود و آنرا با وارد کردن پين کد 1234 ذخيره و تاييد کنيد درست نحوه 

نصب آن مانند نصب 

اينترنت ايرانسل ميباشد .بعد از  وارد کردن پين کد 1234  تنظيمات ذخيره ميشه و اينترنت خط و گوشي همرا اول شما فعال ميشه و براي امتحان ميتونيد 

به ادرس گوگل بريد تا از 

فعال بودن اينترنتش مطمئن شويد

نکته :اگر مدل گوشيتون رو بازم نشناخت ميتونيد يه مدل ديگرو بنويسيد  چون تنظيمات همشون معمولا يکيي هست

مثـــال :

Nokia 6600

در ضمن  نحوه  فعال کردن{ mms} در سيمکارت  همراه اول و دائمي mci-ir .بايد يه پيام بدون متن و يه sms خالي به شماره 8081 ارسال کنيم و 

بعد از چند لحظه تنظيماتmms  ارسال ميشود و نحوه دريافت آن هم درست مانند دريافت تنظيمات GPRS هست که در بالا توضيح داده شد  که وقتي 

تنظيمات MMS برايتان ارسال شدند انرا سريع تاييدok  و ذخيره save  کنيد و سپس از شما تقاضاي وارد کردن پين کدpin code ميشود که بايد 

عدد1234 را وارد کنيد و دوباره تاييد و آنرا ذخيره کنيد و سپس تنظيمات نصب ميگردد /البته مدتي بود با اينکه تنظيماتmms  ارسال و نصب ميشد ولي 

باز هم امکان ارسال براي سيمکارت همراه اول ميسير نبود اگر بازهم چنين بود بايد  با شبکه تماس بگيريد و تقاضاي فعال شدن همراه اول خودتان را 

مطرح کنيد يا به مشترکين مرراجعه نماييد

*********

 اميدوارم مفيد بوده باشه.اگه در حين کار مشکلي بود به شماره 09391315486

پيامک  ارسال کنيد در خدمتتون خواهم بود