الهـه نــاز - جلد 2

خاطرات گیســـــو 

نویستده : مریــم اولیـــایـــی

منبع:انجمن نود و هشتیا

نوع کتاب: - EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

سازنده نرم افزار : فــرید سقــراطی

Farid Soghrati 

تهیه و ساخت در وبلاگ :

گولدجار - بلاگفــا

http://goldjar.blogfa.com

الـهه نــــاز ( 2 )

سازنده کتاب

مقدمه

 سالها از آن روز پاییزی می گذرد.از آن روز غم انگیزی که فهمیدم دیگر مونسی ندارم .بارها در خواب دیده ام گیتی در جای باشکوه زندگی میکند و خیلی شاداب است .انگار آنجا خوشبخت تر 

از اینجاست .باری تصمیم گرفتم قلم گیتی عزیزم را زمین نگذارم ووقایع بعد از مرگش را روی کاغذ بیاورم 

 روزها بی توجه بما می گذرند . زمان بخاطر آدمها توقف نمی كند . چه بی رحم اند ثانیه ها! چه قسی القلب اند دقایق ! چه روز شومی بود آن روز كه برادرم علی ، خودش را بخاطر عشقش 

دار زد . آخر چرا؟ فائزه آنقدر برایش ارزش داشت كه چهار نفر به پایش بسوزند ؟ او كه رفت مادر هم به او پیوست . پدر دیوانه شد و گیسوهم آواره شدیم .خدایا این چه مصیبتی بود كه بر 

سرمان آمد ؟ مگر چه گناهی مرتكب شده بودیم؟ دخترك بی عاطفه با شوهرش خوش است و ما راهی دیاری ناشناخته . معلوم نیست چه سرنوشتی در انتظار ماست . دو دختر زیبا ، تنها ، 

غریب و شبیه هم.

***********************

جلد اول کتاب ( الهه ناز (1) را میتوانید از وبلاگ و آدرس زیر دانلود و دریافت فرمایدد

http://goldjar.blogfa.com

الـهه نــــاز -جلد ( 2 

نویستده : مریــم اولیـــایـــی

منبع:انجمن نود و هشتیا

نوع کتاب: - EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

سازنده نرم افزار : فــرید سقــراطی

Farid Soghrati 

http://goldjar.blogfa.com

فصل 1

فصل 2

بخش 3

بخش 4

بخش 5

فصل 6

فصل 7

فصل 8

فصل 9

فصل 10

فصل 11

فصل 12

فصل 13

فصل 14

فصل 15

فصل 16

فصل 17

فصل 18

فصل 19

فصل 20

فصل 21

فصل 22

فصل 23

فصل 24

فصل 25

فصل26

فصل 27

فصل 28

فصل 29

فصل 30

فصل 31

فصل 32

فصل 33

فصل 34

فصل 35

فصل 36

فصل 37

فصل 38

فصل 39

فصل 40

فصل 41

فصل 42

فصل 43

فصل 44

فصل 45

فصل 46

فصل 47

فصل 48

فصل 49

فصل 50

فصل 51

فصل 52

فصل 53

فصل 54

فصل 55

فصل 56

فصل 57

فصل 58

فصل 59

فصل 60

فصل 61

فصل 62

فصل 63

فصل 64

فصل 65

فصل 66

فصل 67

فصل 68

فصل 69

فصل 70

فصل 71

فصل 72

فصل 73

فصل 74 END

الهـه نــاز - جلد 2

خاطرات گیســـــو 

نویستده : مریــم اولیـــایـــی

منبع:انجمن نود و هشتیا

نوع کتاب: - EPUB=( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

سازنده نرم افزار : فــرید سقــراطی

Farid Soghrati 

http://goldjar.blogfa.com

مروری از خلاصه جلد اول:

الهه ناز سرگذشت دو خواهر دوقلوی زیبا، دلشكسته و عاشق،گیتی و گیسوست. در این جلد گیتی بزرگ تر بنا به حس مسئولیت می خواهد با چنگ و دندان گیسو، این یادگار خانوادگی، را به

خوشبختی نزدیك و نزدیك تر سازد. بنابراین به جای او پرستاری از بیماری را به عهده می گیرد. با ورود اینفرشته الهی به قصر بلورین منصور كه دست گلچین روزگار او را نیز بارها محك

زده، بازی دیگر تقدیر شروع می شود. آن زمان كه عشق مفهوم می یابد و غنچه ای در حال شكوفا شدن است، آتش حسادت مهره این بازی را كیش و مات می كند.

---------

مقدمه :

سالها از آن روز پاییزی می گذرد.از آن روز غم انگیزی که فهمیدم دیگر مونسی ندارم .بارها در خواب دیده ام گیتی در جای باشکوه زندگی میکند و خیلی شاداب است .انگار آنجا خوشبخت تر

از اینجاست .باری تصمیم گرفتم قلم گیتی عزیزم را زمین نگذارم ووقایع بعد از مرگش را روی کاغذ بیاورم

روزها بی توجه بما می گذرند . زمان بخاطر آدمها توقف نمی كند . چه بی رحم اند ثانیه ها! چه قسی القلب اند دقایق ! چه روز شومی بود آن روز كه برادرم علی ، خودش را بخاطر عشقش

دار زد . آخر چرا؟ فائزه آنقدر برایش ارزش داشت كه چهار نفر به پایش بسوزند ؟ او كه رفت مادر هم به او پیوست . پدر دیوانه شد و گیسوهم آواره شدیم .خدایا این چه مصیبتی بود كه بر

سرمان آمد ؟ مگر چه گناهی مرتكب شده بودیم؟ دخترك بی عاطفه با شوهرش خوش است و ما راهی دیاری ناشناخته . معلوم نیست چه سرنوشتی در انتظار ماست . دو دختر زیبا ، تنها ،

غریب و شبیه هم.

الهه ناز ( 2 

"فصل اول "

"جلد دوم ،" خاطرات گیسو "

سالها از آن روز پاییزی می گذرد.از آن روز غم انگیزی که فهمیدم دیگر مونسی ندارم .بارها در خواب دیده ام گیتی در جای باشکوه زندگی میکند و خیلی شاداب است .انگار آنجا خوشبخت تر

از اینجاست .باری تصمیم گرفتم قلم گیتی عزیزم را زمین نگذارم ووقایع بعد از مرگش را روی کاغذ بیاورم

منصور، بعدها آن روز شوم مهرماه را اینطور بیان کرد:

صبحونه مو خوردم .وقتی از سر میز بلند شدم و از سالن غذاخوری بیرون اومدم، دیدم آذر چمدون به دست کنار در ورودی ساختمان ایستاده.انگار عجله داشت .مضطرب بنظر می رسید .

گفتم:داری می ری؟

پاسخ داد:بله دوست ندارم پلیس خبر کنین

در هر صورت ، بدی دیدی حلال کن.ما دوست نداریم کسی از پیش ما دلگرفته بره .

ولی دلم گرفته و قلبم شکسته.البته مطمئنم به زودی تشکین پیدا میکنه

با تعجب بهش خیره شدم.

خداحافظ بزودی می فهمین بیرون کردن من یعنی چی. و چمدان را برداشت و رفت

همینکه داشت می رفت احساس خوبی داشتم. احساس میکردم بدبختی از ما فاصله میگیره .انگار دنیا رو به من داده بودن .با خیال راحت کمی در باغ قدم زدم .چند دقیقه بعد به ساختمون

برگشتم .دیدم ثریا سراسیمه از پله ها پایین میاد ومنو صدا میکنه

آقا!آقا!

چی شده ثریا؟

خانم!خانم!

از گریه و هیجانش اصلا نفهمیدم پله ها را چطور سه تا یکی بالا رفتم. در اتاق باز بود. گیتی با رنگ وروی برافروخته روی زمین مثل مار به خودش می پیچد .از شدت حالت تهوع نمی تونست

حرف بزنه.در آغوش گرفتمش .

چی شده گیتی؟ چرا یه دفعه اینطوری شدی؟ثریا! اورژانس خبر کن.سریع!

با دست یقه پیرهن منو گرفته بود و با التماس نگاهم میکرد. حتی نمی تونست خوب نفس بکشه. انقدرخودم رو باخته بودم که نمی دونستم باید چکار کنم .بسختی گفت: منصور ، دارم می میرم ،

کمکم کن

این چه حرفیه گیتی؟ سعی کن برگردونی، احتمالا مسموم شدی عزیزم .چیزی نیست

دستم رو تو دستش گرفت .با همان حالت معصوم وملتمسانه که به من نگاه میکرد بوسه ای بدست من زد و گفت: منصور منو حلال.... وچشماش بسته شد

گیتی!گیتی! تو صورتش زدم .فریاد کشیدم ، تکونش دادم. اما دیگه تو این دنیا نبود. با ناباوری بهش خیره شده بودم، هنوز دستهاش گرم بود. باورم نمیشد مرده .جرات نداشتم سرمو رو قلبش

بذارم وجواب سوالم رو بگیرم. ثریا دو زانو رو زمین نشست و تو سرش کوبید و زد زیر گریه .فریاد کشیدم : برای چی گریه میکنی ثریا؟ اون نمرده، بیهوش شده .برو ببین آمبولانس اومد یا

نه

ثریا بی رمق بلند شد و با گریه از اتاق بیرون رفت.گیتی رو بغل گرفتم .بوسیدمش .تو گوشش گفتم: نگران نباش، الان می رسن عزیزم.

آمبولانس رسید .دو نفر وارد اتاق شدن .از من خواستن کنار برم .صدای قلبش را گوش کردن، مردمک چشمش رو معاینه کردم، نگاهی به من کردن وگفتن: متاسفیم آقا، تموم کرده

سرم رو میون دو دست گرفتم و لبه تخت نشستم .دیگه نه چیزی می شنیدم ، نه چیزی می دیدم ، جز صورت گیتی .صدای گریه و شیون ثریا، محبوبه و صفورا را می شنیدم ، ولی دیگه چیزی

یادم نمیاد ، تا تو اومدی گیسو.

وقتی ثریا زنگ زد و گفت : خودتون رو برسونین گیتی خانم حالشون خیلی بده.اصلا نفهمیدم چطور لباس عوض کردم و چطور ماشین گرفتم و به منزل گیتی آمدم .هیچکس را ندیدم .از پله ها

بالا رفتم .صدای گریه وشیون قلبم را لرزاند .زانوهایم سست شد .جرات نداشتم پیچ پله آخر را بالا بروم، ولی امید مرا به اتاق گیتی کشاند .وارد اتاق که شدم ثریا وصفورا و محبوبه گوشه

دیوار نشسته بودند و زانوی غم به بغل گرفته بودند و اشک می ریختند .دو مردی که از طرف اورژانس آمده بودند ، گوشه ای ایستاده بودند و با هم صحبت می کردند. منصور لبه تخت نشسته

بود و به گیتی که ملحفه سفیدی رویش کشیده بودند خیره شده بود. الهی بمیرم برای غنچه باز نشده منصور وگیتی که آنطور بی رحمانه پرپر شد! مبهوت وگیج کنار جسد گیتی نشستم .با

دستهای لرزانم ملحفه را کنار زدم .رنگش پریده بود، ولی هنوز همانطور زیبا بود.لحظه ای فقط نگاهش کردم. به منصور نگاه کردم. با چشمهای اشکبار به صورت گیتی خیره شده بود.

گیتی! گیتی من! گیتی قشنگم چه بلایی سرت اومده؟ و چنان جیغهایی کشیدم که باعث شد منصور از جا بپرد .انگار با شوکی که به او وارد کردم تازه فهمید کجاست وچی شده .آمد کنارم نشست

.جیغ میزدم و گریه میکردم .مرا سفت بغل کرد تا توی سر وصورتم نزنم .آرام کردن من کار آسانی نبود.ثریا ومحبوبه هم برای دلداری به نزدیک من آمدند

گیسو خانم آروم باشین تو رو خدا!

خدا صبرتون بده . و به پهنای صورت اشک می ریختند

من خواهرم رو میخوام! من گیتی رو میخوام! منصور، من دست تو سپرده بودمش ! چی کارش کردی؟ و با مشت به کتفهای منصور می کوبیدم .اصلا تو حال خودم نبودم .منصور دوباره زد زیر

گریه .سرم را رو سینه منصور گذاشتم و مثل ابر بهار گریستم. منصور چنان زار میزد که صدای گریه های من در گریه هایش پنهان شده بود. چه شیونی به راه افتاده بود . تا آنجا که من سعی

میکردم منصور را آرام کنم .هنوز که هنوز است وقتی یاد آنروز می افتم جگرم خون میشود. گیتی را برای کالبد شکافی و تعیین علت مرگ به پزشک قانونی بردند و بالاخره معلوم شد گیتی با

مرگ موش مسموم شده. از دفتر خاطراتش مطمئن شدیم که خودکشی نکرده و آذر لعنتی انتقام خودش را از منصور وگیتی گرفته و بقول خودش تسکین پیدا کرده .حالا به منصور فهمانده بود

که بیرون کردن آذر یعنی مرگ عشقش، مرگ زندگی اش و مرگ خوشبختی اش .وقتی یاد حرفهایی که لحظه آخر به گیتی زده بود می افتادم، دلم میخواست زودتر آذر را پیدا کنند تا با دستهایم

خفه اش کنم .وقتی خبر مرگ گیتی را به دوستان واقوام می دادیم .اصلا باور نمی کردند که چنان صنمی، چنان دختر زیبایی، چنان خانمی، چنان مادری و چنان همسری با زندگی وداع کرده

باشد. همه برای عرض تسلیت به منصور آمدند.قضیه مرگ گیتی را نه به پدرم گفتیم نه به مادر منصور.ما که آدمهای سالمی بودیم افسرده شده بودیم، وای بحال آن دو که سابقه بیماری

افسردگی داشتند

اصلا از تشییع جنازه و کفن ودفن چیزی نفهمیدم فقط یادمه انقدر زار می زدم و ناله میکردم که چندبار از هوش رفتم .ضجه زدن منصور بیشتر را دلم را آب میکرد.هنگامی که می خواستند

گیتی را دفن کنند خودش را تو قبر انداخت و گیتی را بغل گرفت .چه فریادهای دلخراشی میزد، نه، گیتی منو خاک نکنید ، من بدون اون نمی تونم زندگی کنم .منم باهاش خاک کیند .یا الـله خاک

بریزید رومون. وچه ضجه هایی میزد. هیچوقت آن حالتهای منصور را از یاد نمی برم .

منصور مرتب به همه سفارش میکرد که نگذارند مادرش از موضع بویی ببرد.تا شب هفت، منصور هر طور بود، در مراسم شرکت کرد و مهمانداری کرد، ولی با چه حالی من می دانم وبس. تا

وقت پیدا میکرد به اتاقش پناه میبرد واشک می ریخت .بارها وقتی از کنار اتاقش رد می شدم صدای هق هق گریه هایش را می شنیدم .منصور بیچاره دو نفر رو از دست داده بود ، همسر و

پسرش

دو هفته گذشت .به خواهش ثریا بعد از هفت هم آنجا ماندم.چون منصور با من رو دربایستی داشت ووقتی من برایش غذا می بردم، چیزی نمی گفت و کمی میخورد.ثریا نگران بود که مبادا

منصور دست به خودکشی بزند ، هرچند کاملا مانند مرده متحرکی شده بود و نیازی به خودکشی نداشت .نه با کسی حرف میزد، نه کاری انجام می داد و نه پایین می آمد .در اتاقش خود را حبس

کرده بود ومدام سیگار می کشید .فرهان دو سه باری به دیدن منصور آمد .با منصور حرف زد و او را دلداری داد، ولی اگر با دیوار حرف میزد ممکن بود صدایی از آن بشنود، ولی از منصور

دریغ از کلمه ای. حسابی ضعیف ولاغر شده بود. گونه هایش فرو رفته بودو چشمهایش از فرط گریه بی حال ومتورم بود. یکی باید مرهم زخم دل من میشد، اما وقتی منصور را در آنحال می

دیدم دلم می سوخت .خودم را فراموش کرده بودم گاهی به اتاقش می رفتم و او را دلداری می دادم. گوش میکرد وفقط می گفت: نمی تونم تحمل کنم .دارم داغون می شم گیسو. کاش آذر منو

کشته بود .آخه گیتی چه گناهی داشت؟ بچه م چه گناهی داشت؟ و میزد زیر گریه

دقیقا بیست روز بعد از مرگ گیتی از شدت ضعف جسمی وروحی دچار تشنج شد. فشارش شدیدا پایین آمده بود و نیاز به مراقبت جدی داشت. سه روز در بیمارستان او را بستری کردیم ، بلکه

حالش خوب بشود و مجبور شود غذایی بخورد .آن سه روز بر بالینش بودم .مرتب می گفت: منو ببر خونه گیسو، من حالم خوبه .آنقدر اصرار کرد که بالاخره او را به منزل آوردیم .از او قول

گرفتم که غذا بخورد .باید او را به زندگی بر می گرداندم . بی اختیار بعد از گیتی دلم به منصور خوش بود، نمی دانم چرا؟ ولی اگر منصور را هم از دست می دادم ، دیگر چه کسی را داشتم؟

وارد اتاقش شدم .برخاست و روی تخت نشست .منصور خان وقت ناهاره،یادتونه که چه قولی دادین!

گیسو باورکن نمیتونم بخورم .اصلا اشتها ندارم .صبحونه که خوردم هنوز سیرم

سینی غذا را روی تخت گذاشتم .و گفتم: خواهش میکنم! بخدا روح گیتی عذاب می کشه!اون الان نگران شماست.

نمی تونم، بخدا نمی تونم

دست منو رد می کنین؟ اینهمه پله رو بخاطر شما اومدم بالا

ممنونم، زحمت کشیدی ، ولی شرمنده م

میخواین خودتون رو از بین ببرین؟

اگر از این کار توبه نکرده بودم، اگه به گیتی قول نداده بودم، لحظه ای درنگ نیمکردم گیسو! دیگه انگیزه ای برای زندگی ندارم .دلم میخواد بمیرم و تو روی مادرم نگم گیتی رو کشتن .بمیرم

بهتره تا این درد رو هر روز تحمل کنم .خودت می دونی چقدر به گیتی وابسته بودم ، چقدر دوستش داشتم، حالا فرزندم به کنار.انگار قلبم رو لای منگنه گذاشتن، درد میکشم ، در می کشم

گیسو! ای کاش آذر کثافت تو صبحونه من مرگ موش ریخته بود .به گیتی گفتم اعتماد نکن ، ولی مهربونتر از این حرفها بود. و باز به گریه افتاد بعد سیگاری روشن کرد

گفتم: فکر می کنین گیتی راضیه انقدر سیگار بکشین؟جاسیگاری دیگه جا نداره ها!

اینهمه زجر می کشم ، سیگار هم روش

پس نمی خورین؟

نمی تونم.ببخشین!

درحالیکه بلند می شدم گفتم: باشه، هر طور میلتونه.با اجازه. و از اتاق بیرون آمدم. سر میز ناهارم را خوردم .بعد آمدم بالا، بار وبندیلم را جمع کردم وحاضر شدم .چند ضربه به در اتاق

منصور زدم و گفتم : منصور خان بیدارین؟

بله، بیا تو گیسو جان

در را باز کردم.تا مرا آماده و با کیف و بارو بندیل دید، بلند شد ایستاد وگفت: کجا؟

دیگه رفع زحمت می کنم .تا الان اینجا موندم که شاید برای حال شما بهتر باشه .تصور میکردم مثمر ثمر باشم، ولی گویا موندن من جز مزاحمت برای شما ثمری نداره و تاثیر خاصی هم نداره

.خب، دیگه میرم، پیش من بیاین منصور خات .اونجا هنوز خونه گیتیه .بهم سر بزنین خوشحال می شم

چشمهای منصور پر از اشک شد .چند قدم جلو آمد وگفت: منو تنها می ذاری گیسو؟

شما تنهایی رو بیشتر دوست دارین

نه، باور کن اینطور نیست .وجود تو برام دلگرمی خاصیه .وقتی اینجایی احساس می کنم گیتی اینجاست

شما حرف گیتی رو گوش می کردین. ولی به حرف من اهمیت نمی دین. منم طاقت ندارم شاهد آب شدن شما باشم. درد وغصه خودم کمتر از شما نیست .بهتون سر میزنم .درسته گیتی مرده،

ولی رابطه ما سرجاشه ، من شما رو خیلی دوست دارم منصورخان

باز دو سه قدم جلوتر آمد وگفت: گیسو خواهش میکنم بمون، من به تو احتیاج دارم

نگاهی به سینی غذا کردم وگفتم: فکر نمی کنم .اینطوری کسی هم نیست که روزی چندبار در اتاقتون رو بزنه و مزاحمتون بشه

در عمق چشمهایم فرو رفت و گفت: باور میکنی من مدام منتظر تو در این اتاق رو بزنی وبیای تو؟

نگاهم را به زمین دوختم و سکوت کردم .دستهایش را دور شانه هایم گذاشت وگفت: بمون گیسو. هم تو تنهایی هم من. اینجا باهم هستیم دیگه!

بشرطی که غذا بخورین و از اتاقتون بیرون بیاین . فکر نمی کنین منم نیاز به غمخوار دارم ؟

چرا حق با شماست من معذرت میخوام

پس می خورین؟

بهتر از اینه که تو بری!

لبخند زدم. رفت سینی را برداشت .روی میز گذاشت و خودش روی مبل نشست .پرسید: شما خوردین؟

بله، صرف شده .ممنون

منصور شروع به غذا خوردن کرد. روی مبل نشستم و به منصور خیره شدم .احساس کردم چقدر دوستش دارم .بعد یاد حرف گیتی افتادم که گفت: چشم ودلت رو درویش کن .نگاهم را بر گرفتم

. کتاب نه ماه انتظار که مربوط به مراقبت های بارداری بود را از روی میز عسلی کنارم برداشتم وورق زدم .اشک به من مجال نداد .بیچاره گیتی، چه آرزوها داشت! چقدر این کتاب را دقیق

مطالعه میکرد .سریع به خودم آمدم .اشکهایم را پاک کردم .منصور چهار پنج قاشق بیشتر نخورد با دستمال دور لبش را پاک کرد و گفت: برای امروز همین قدر کافیه .معده م کوچک شده،

نمی تونم . وبادیدن اشکهای من جا خورد .قیافه اش گرفته تر شد و سرش را پایین انداخت و دستهایش را به هم قلاب کرد و گفت: می بینی چه سخته گیسو؟ گوشه گوشه این اتاق، این خونه ،

خاطره س. نمی دونم چطور تا حالا دوام آوردم وموندم . شاید علتش اینه که به حرف گیتی گوش کردم و از خدا طلب صبر کردم .

بله خیلی سخته و سختتر میشه اگر شما رو هم از دست بدم ، منصورخان.

منصور نگاه عمیقی به من کرد وگفت: پدرتون که هست

بله پدرم هست، ولی پدر سالمی نیست که بهش تکیه کنم، ازش راهنمایی بخواهم، باهاش مشورت کنم.فقط دلم خوشه که پدر دارم وزنده س.اگه شما با دیدن من گیتی رو احساس میکنین.منم با

دیدن شما گیتی رو حس میکنم

ممنونم ، راستش بعد از مرگ گیتی ، احساس وابستگی خاصی به شما داره

سکوت کردم

واقعا نمی دونم گیتی چرا فکر میکرد من وقتی بفهمم پدرش هنوز زنده س آزادیش رو سلب میکنم. دردهای خودم کمه، این فکر هم عذابم می ده .احساس میکنم گیتی از وقتی با من ازدواج

کرد درست وحسابی پدرش رو ندید .

شما که دفتر خاطرات گیتی رو خوندین . او میخواست به شما حقیقت رو بگه. اجل مهلتش نداد

خدا آذر رو ذلیل کنه. نمی دونم کجا مخفی شده بیشرف بی همه چیز!

بلند شدم سینی غذا را برداشتم وگفتم: در هر صورت، یاد گیتی رو عزیز بدارین، اما زندگیتون رو تلخ نکنین .منم دردم کمتر از شما نیست اما دارم زندگی میکنم .خب، کاری ندارین؟

پس پیشم می مونی دیگه؟

بله، ولی فقط تا چهلم . واز اتاق بیرون آمدم

فصل 2 " ..

پنج روز بعد آذر دستگیر شد. آن روز انگار یخ روی دلم گذاشتند.تنفر تمام وجودم را گرفته بود. دلم میخواست با دستهای خودم خفه اش میکردم. او که محبت را با خیانت پاسخ داد.منصور

مجبور بود برای پیگیری پرونده آذر اقدام کند. من هم گاهی با او می رفتم .وقتی برای اولین بار آذر را دیدم که دستبند به دست جلوی ما ایستاده بود. به او حمله کردم و چند سیلی تو صورتش

زدم .اشک پهنای صورتم را پر کرده بود. به او گفتم: آدم کش جانی! چطور دلت اومد زن معصوم باردار رو بکشی؟ چطور دلت بحال اون بچه نسوخت؟ لعنتی تو یه حیوونی، پست فطرت!

منصور مرا عقب کشید وگفت: بیا کنار گیسو، حیف دستهای تو نیست که به صورت این کثافت هرزه بخوره؟ و بعد مرا از اتاق بیرون برد، چیزی نمانده بود که از حال بروم

روز چهلم گیتی فرا رسید .آن روز وقتی الناز وارد مجلس شد ، با تکبری خاص روی مبل نشست .انگار احساس میکرد حالا دیگر منصور از عزا در آمده و راه برای ورودش باز شده. با اینکه

الناز با کیومرث تقریبا نامزد شده بود اما نمی دانم چرا این حس به من دست داد

فردای چهلم وقتی برای خداحافظی به اتاق منصور رفتم، کنار پنجره ایستاده بود و به دور دست خیره شده بود .بقدری لاغر شده بود که یک لحظه پیش خودم گفتم: یعنی این همون منصوره که

روزی دل منو لرزوند؟ ببین به چه روزی افتاده، بس که خودخوری کرده وغصه خورده!

منصورخان!

بطرفم برگشت وگفت: بله

من دارم می رم .بابت زحماتی که دادم ممنونم. انشاءا... فردا تو شرکت می بینمتون

یعنی من فقط تا چهل روز نیاز به غمخوار داشتم؟

فکر نمی کنین منم نیاز به غمخوار داشتم؟

منصور سرش را پایین انداخت وگفت: خب البته حق با شماست.ببخشین، کوتاهی کردم! دیدین که حالم سرجاش نبود .شما روحیه تون مقاوم نره .بعد جلو آمد .مقابلم قرار گرفت.کمی نگاهم کرد

نرو گیسو،خواهش میکنم! می دونم اینجا بهت بد می گذره ، ولی منو تنها نذار!

نگاه گرمش بغضم را آب کرد: فکرم پیش شماست .ولی بهم حق بدین .موندن من اینجا درست نیست. بیش از این باعث حرف وحدیث میشه

کی جرات داره؟ همه من و تو رو می شناسن

درسته، ولی........

بمون گیسو!التماست میکنم! به وجودت نیاز دارم. وقتی تو این خونه می چرخی کمتر غصه میخورم .اقلا تا مادر میاد بمون

آخه.....

آخه چی؟ اگه نگرانیت بابت فرهانه که من باهاش صحبت میکنم .او هر دوی ما رو می شناسه

بی اختیار دلم گرفتو در دل گفتم .نه، من فرهان رو نمیخوام.تو رو میخوام منصور. خجالت بکش گیسو.بذار خاک خواهرت خشک شه!

گفتم: به فرهان چه مربوطه .او هنوز خواستگاری رسمی هم نکرده .فقط میترسم دوستان واقوام حرف در بیارن

غلط می کنن .اگه من برات مهم هستم به من فکر کن

البته که مهمی! تو عشق منی منصور! ولی چطور بهت بگم؟

اگه بمونم میاین شرکت؟

فعلا نمی تونم کار کنم گیسو .اصلا نمی تونم فکرم رو متمرکز کنم

پس منم متاسفم ، نمی تونم بمونم

باید زودتر از این حصارغم بیرون می کشیدمش که مثل اینکه موفق هم شدم .

خیلی خب، با هم می ریم شرکت. بشرطی که منو تنها نذاری .با هم می ریم ، با هم میاییم

تا کی؟

تا وقتی خواستی با فرهان ازدواج کنی

هر چه بیشتر بمونیم به هم وابسته تر می شیم. اونوقت نکنه باز اشتباه اوندفعه رو تکرار کنید؟

من گیتی رو بعنوان یه همسر دوست داشتم ، ولی شما رو مثل یه خواهر مطمئن باشین خودکشی نمی کنم .دلتنگی شاید!

صدای دردناک شکستن قلبم را شنیدم

باشه حرفی نیست .فقط باید از این اتاق بیاین بیرون . من حوصله م سر می ره .غذا هم باید بیاید پایین بخوریم

باشه قبوله

فردا صبح به شرکت رفتیم .انگار کسی انتظار نداشت منصور را به این زودیها ببیند. با اینکه همه در مراسم شرکت کرده بودند ، باز ما را دلداری می دادند وابراز همدردی میکردند..اولین

چیزی که نظرشان را جلب کرد این بود که چقدر منصور ومن لاغر وضعیف شده ایم. فرهان از دیدن من خوشحال شد وگفت: خانم رادمنش جاتون خیلی خالی بود. خوشحالم که اومدین حتما

جناب مهندس رو هم شما راضی کردین؟

بله از من خواستن پیششون بمونم تا مادرشون بیاد .منم گفتم بشرطی که از انزوا دست بکشه وبیاد شرکت

قراره اونجا بمونین؟

فعلا به.برای سلامتی مهندس هر کاری میکنم. با وجود من فقدان گیتی رو کمتر احساس میکنه .من مهندس رو مثل برادرم دوست دارم

با آخرین جمله ام نگرانی از صورت فرهان محو شد وگفت: امیدوارم مهندس، دوباره به اون حد وابسته نشه که در صورت بیرون اومدن شما از منزلشون....

نه، این دوست داشتن با اون موقع متفاوته مهندس

بله حق با شماست.در هر صورت همدردی منو بپذیرین .هنوز باورم نمیشه گیتی خانم در بین ما نیست

بله، خوبی به کسی نیومده مهندس فرهان

انشاءا.... بقای عمر بازماندگان باشه

ممنونم . همچنین خدا مادرتون رو رحمت کنه

بیچاره فرهان تازه از عزای مادرش در آمده بود وحالا این من بودم که عزادار بودم .مشغول کار شدم .وقتی فکر میکردم چقدر کارهایم عقب افتاده، حالت جنون به من دست می داد. بدبختی

اینجا بود که اصلا حال وحوصله نداشتم، داغ گیتی روحم را بیمار کرده بود. درست است که مقاومتم بیشتر از منصور بود، ولی از درون داغون بودم . باز منصور مادرش را کنارش داشت. من

چه کسی را داشتم .حتی جرات نکرده بودم خبر مرگ گیتی را به پدر بدهم

ظهر با منصور سری به خانه من زدیم و بعد به خانه آنها برگشتیم .اتاق سابق گیتی(اتاق پرستار) اتاق من بود.

چند روز بعد دادگاه آذر بود. من ومنصور ووکیلش در دادگاه حاضر شدیم.آذر اعتراف کرد که داخل لیوان شیرگیتی مقدار زیادی مرگ موش ریخته وقتل را به گردن گرفت .آذر قاتل دو نفر بود و

باید مجازات میشد. وقتی حکم را شنیدم نفس راحتی کشیدم. منصور هم گفت: مرگ کمته، تو دو نفر رو کشتی نکبت!

وقتی آذر را می بردند به التماس افتاد: آقا تو رو خدا، من اشتباه کردم . شیطون گولم زد .تو رو خدا منو عفو کنین .

مگه تو به ما رحم کردی .فکر کردی اونو بکشی به من می رسی؟ یا خواستی منو دق مرگ کنی کثافت؟

حسادت کورم کرده بود آقا، تو رو به جون مادرتون، تو رو به جون گیسو خانم ، به من رحم کنین .من جوونم آقا!

اسم مادرم وگیسو رو نیار آشغال! گیتی از تو جوون تر بود .فرزندم هنوز چشمش رو به دنیا باز نکرده بود. برو گمشو کثافت ! پای چوبه دارمی بینمت، به همین زودی! اگه می بینی زنده م فقط

بخاطر انتقامه

خانم تو رو خدا شما رحم کنین. مطمئنم شما هم مثل خواهرتون دلرحمین. شما به آقا بگین

من!؟ من به تو رحم کنم؟حاضرم هزار برابر دیه بدم ولی تو رو بالای دار، آویزون ببینم .بریم منصورخان

منصور نگاهی مملو از نفرت به آذر انداخت و دنبال من راهی شد .

آنشب وقتی از کنار اتاق منصور رد شدم صدای هق هق گریه اش دلم را ریش کرد.می دانستم الان عکس گیتی را در دست گرفته واشک می ریزد .من هم به بستر رفتم واشک ریختم

دوماه از مرگ گیتی گذشت .علاقه ام روز به روز به منصور بیشتر می شد و بیشتر شرمنده خواهرم می شدم. هرچند که خودش همیشه می گفت راضی ام همسر منصور بشی وخوشبخت بشی

اما.........

وقتی منصور بعد از دوماه نواختن الهه ناز را از سر گرفت دلم گرم شد که قصد زندگی کردن دارد وخودش را قانع کرده که باید با خاطرات گیتی زندگی کند

هربار با مادر منصور تماس می گرفت بجای گیتی با او صحبت می کردم و از بارداری ام می گفتم .او هم مرتب می گفت: گیتی جان من برای زایمانت خودم رو می رسونم .یکبار وقتی گوشی

را گذاشتم منصور سری به افسوس تکان داد وگفت: خدایا چه کنم؟ تا کی به مادر دروغ بگیم؟

منصور خان، بالاخره باید کم کم حقیقت رو بهشون بگید

مستاصل شدم.دارم دیوونه می شم .تو بگو چکار کنم گیسو؟

من که میگم حقیقت رو کم کم بهشون بگین. مثلا بگین گیتی مریضه و هر روز بدتر میشه، و بعد بگین امیدی نیست وتموم کرد

میترسم گیسو ، می ترسم دوباره حالش بد بشه. مادر داره قرص اعصاب مصرف می کنه. نمی دونی تا چه حد به گیتی علاقه داشت .وقتی ازدواج کنی وبری من تنها دلخوشیم به مادره

خنجر کشید به قلبم با این جمله اش، مردک!

مادر به گیتی خیلی وابسته بود .باور کن اونو از من بیشتر دوست داشت .حالا چطور بگم آذر گیتی و بچه م رو با مرگ موش کشته .بخدا یا سکته میکنه یا باید ببریمش تیمارستان

نمی دونم والـله، ولی مادر تا چند روز دیگه میاد، باید فکری بکنین

خدایا، چه گناهی به درگاهت کردم که مستوجب این عذاب بودم! دستش را روی پیشانی اش گذاشت .دلم به حالش سوخت ، دلم میخواست او را در آغوش می گرفتم ودلداری می دادم، ولی مگر

میشد؟

قسمت این بوده منصورخان.چه میشه کرد؟ من خودمم هنوز باورم نمیشه

گیسو، نمیشه انقدر نگی منصورخان؟ احساس میکنم باهام غریبه ای

آخه خجالت می کشم

مگه من به تو میگم گیسو خانم؟ دیگه وقتی داریم با هم زندگی می کنیم نباید با هم رودربایستی داشته باشیم

شما بزرگتری، درست نیست

خودم اینطور ازت میخوام!

باشه، سعی میکنم

منصور سیگاری روشن کرد وگفت: من هم بالاخره یه خاکی تو سرم میکنم

باز که دارین سیگار می کشین!

اینهمه از دست روزگار می کشیم. سیگار هم روش

با گله مندی بلند شدم وگفتم: قول ها رو که هیچی، کم کم خودش رو هم فراموش می کنین

کجا می ری؟

می رم بخوابم

خب، بشین!نمی کشم

و سیگارش را خاموش کرد.نشستم

تمام حرکاتت مثل گیتیه

بیچاره خبر نداره دو روز خودش بودم

اگه محرم هم بودیم، باورم میشد که گیتی هنوز زنده س، ولی موانع ومحدودیتها واقعیت رو برام روشن میکنه و غم به دلم میاره

انگار به من برق وصل کردند. خشک شدم : منظورتون چیه؟

منظورم اینه که اگه یه صیغه خواهر برادری می خوندیم ، اقلا میتونستم گاهی کنارت بشینمو حست کنم، یا لمست کنم .یادته که گیتی همیشه آویزون من بود؟ یادش بخیر!

تو چه می دونی که من از خدامه .تو چه می دونی که دلم واسه یه بوسه ت پر کشیده .انگار تو دلم آتیش روشن کردن .برای اولین بار نگاه معنی داری بهش کردم وگفتم: اگه کنار من نشستن

موجب آرامش شماست، بفرمایین

بدون تعارف بلند شد آمد کنارم نشست. به مبل تکیه داد.چشمهایش را بست ونفس عمیقی کشید. انگار واقعا داشت حسم میکرد .بعد چشمهایش را باز کرد و به من خیره شد . پنج شش ثانیه ای

به هم خیره شدیم .حالت نگاهش متفاوت بود .انگار می خواست جمله ای بگوید ، مثلا گیتی دوستت دارم .موهایم را بویید وگفت: بوی گیتی رو می دی گیسو.دو ماهه این بو رو حس نکردم .

گاهی می رم شیشه عطرش رو بو میکنم ولی بازم این بو نمیشه .

به چشمهای هم خیره شدیم .به قصد بوسه صورتش را جلو آورد وگفت : دوستت دارم گیتی

با خودم گفتم با اینکه گیتی خواهرمه و دوستش دارم ولی دلم نمیخواد بجای او منو ببوسی و بجای او منو دوست داشته باشی .بی اختیار صورتم را عقب کشیدم .با تعجب به من نگاه کرد

معذرت میخوام .متوجه نبودم! من نمی تونم جای گیتی باشم

نمیخوای یا نمی تونی؟

نمیخوام ونمی تونم

ولی تو گفتی حاضری برای آرامش من هر کاری بکنی!

البته! ولی نه به قیمت شکستن حریم خودم

منم تا اون حد نخواستم

ببخشین و بلند شدم بطرف در خروجی رفتم

گیسو!

بله

معذرت میخوام منظوری نداشتم .تو حال خودم نبودم

اشکالی نداره .منم تو حال خودم نبودم. معذرت میخوام

منصور جا خورد .انگار انتظار چنین اعترافی رو از طرف من نداشت

شب بخیر

شب بخیر

به اتاقم برگشتم و روی تخت افتادم وگریستم .صدای آرشه ویولن منصور گریه هایم را به سیلاب گریه تبدیل کرد وعشقم را صدچندان. تازه می فهمیدم گیتی در این اتاق به عشق منصور چه

اشکهایی ریخته .تازه می فهمیدم عشق و دوست داشتن چه معنایی دارد

--------

" فصل 3"...

فردای آنروز الناز سرزده به دیدن منصور آمد. بطرف پذیرایی راهنمایی اش کردم .پلیور زرشکی با شلوار مشکی پوشیده بود و یک کیف مشکی هم دستش بود. روی مبل نشست و پا روی پا

انداخت .من هم مقابلش نشستم

· حالتون خوبه؟

· الحمدالـله ، شما چطورین گیسو خانم؟

· ای بد نیستم ، می گذرونیم، با غصه، با خاطرات!

· یک لحظه احساس کردم گیتی خانمید. بیچاره منصورخان چه می کشن وقتی شما رو هر روز مقابلشون می بیینن .بنظر من بهتره جلو چشمشون نباشید

در دلم گفتم حالا برای گوشه کنایه ها نوبت من شد؟

ایشون که می گن اینطوری احساس آرامش می کنن

که اینطور! نیست؟

چرا، تو اتاقشون هستن

ممکنه بگین صداشون کنن

بله!الان صداشون می کنم .بلند شدم

شما زحمت نکشین ، بگین مستخدمین صداشون کنن

زحمتی نیست .ایشون بیشتر مایلند من به اتاقشون برم .شدم منشی شرکت ومنزل ایشون

تک ابرویی بالا انداخت وبا حالتی گفت: کار بدی نیست .جالبه، همه آرزشو دارن!

وقتی به منصور گفتم که الناز آنجاست از جا پرید وگفت: الناز؟

بله

میخواستی بگی من خونه نیستم

دروغگو نیستم

باز دوباره تورش رو پهن کرده دختره پر رو!

لبخند زدم وگفتم: خدا شانس بده

گیسو بگیری بشینی ها! از کنار من جم نمیخوری!

واسه چی؟

حوصله ش رو ندارم

با اینکه می دونم الناز تو دلش بهم ناسزا میگه ، ولی چشم!

غلط میکنه، صبر کن لباسم رو عوض کنم .با هم بریم

باشه، بیرون منتظرم

با هم به طبقه پایین رفتیم. نگاه چپ چپی به ما کرد وبلند شد .بعد از احوالپرسی گفت: گفتم سری بهتون بزنم شما که احوالی از ما نمی پرسین

شرمنده م .دیگه روحیه سابق رو ندارم

چقدر لاغر شدین؟

کم عزیزی رو از دست ندادم .بهتره بگم عزیزان

انشاءا... بقای عمر خودتون باشه

ممنونم .ولی بدون اون عمر نمیخوام. اینم که تحمل کردم بخاطر وجود گیسو بوده .بارها خواسته بره، ولی من نگذاشتم .می دونم بهش سخت می گذره ولی من این خودخواهی رو دارم

اختیار دارین این چه حرفیه ؟ در جوار شما همیشه به من وگیتی خوش گذشته

باز نگاه حسادت بار الناز

گویا قاتل گیتی خانم دستگیر شده .خیلی خوشحال شدیم

بله وهمین روزها می ره بالای دار

البته حقشه ، ولی خب بخشش از شماست .او هم بخاطر علاقه به شما چنین جنایتی کرد.واگذارش کنین بخدا ، منصورخان او هم جوونه

باید در شرایط ما باشین تا درک کنین خانم!

می دونم، خیلی سخته، ولی گذشت کنین .زندان براش کافیه .خودش بدترین مجازاته

چی می گین الناز خانم؟ تازه من میخوام دوبار بمیره

الناز وقتی تندی گفتار منصور را دید، سکوت کرد .ثریا برای پذیرایی وارد شد.

کیومرث خان چطورن؟

مدتیه خبری از ایشون ندارم

چطور؟ مگه....؟

بله مدتی با هم بودیم ، اما دیدم با هم تفاهم نداریم .بهتر دیدم هرکدوم راه خودمون رو بریم. در واقع کیومرث کسی نبود که من میخواستم

انشاءا.... دلخواهتون رو پیدا کنین

از جا بلند شدم گفتم: ببخشید من می رم بالا شما راحت باشین

منصور با تحکم گفت: بشین گیسو! ما راحتیم. مگه می خوایم چکار کنیم؟

به ناچار نشستم .یکساعت بعد الناز رفت وقتی من ومنصور به ساختمان بر می گشتیم گفت: مگه نگفتم بلند نشو؟

معذرت میخوام .گفتم شاید بخواد صحبتی کنه

من هم بخاطر همین ازت خواستم بمونی .برای حرفم ارزش قائل شو گیسو

معذرت میخوام

قصدم این نبود که عذرخواهی کنی.سیصدقلم خودش رو درست کرده، نمی گه ما عزا داریم .انقدر فهم وشعور نداره

خب، اونکه عزادار نیست ، تازه خوشحال هم هست .باید بره شمعهایی رو که نذر داشته روشن کنه. اصلا بخاطر شما با کیومرث بهم زده

حالا نوبت تو شد گیسو؟! بمیرم هم ، زیر بار ازدواج با الناز نمی رم . مگه عقلم کمه؟

با دختر دیگه ای چطور؟ یه دختر خوب ومناسب

روی مبل نشست وگفت: مثلا کی؟

خیلی ها هستن که شما رو دوست دارن .شما هم باید به زندگی تون سر وسامونبدین .البته تا هشت نه ماه دیگه که عزادارین، ولی بعد مانعی سر راهتون نیست

چه مانعی محکمتر از عشق به گیتی؟

یعنی می خواین هیچوقت ازدواج نکنین؟

حالا مگه تو سراغ داری گیسو جان؟

نه

پس چی؟

همینطوری گفتم .خواستم بگم شما هم حق زندگی دارین

گیتی اولین و آخرین عشقم بود. ازدواج مجدد، انشاءا.... اون دنیا دوباره با خودش

دور از جون

گیتی منو ببخش ولی آخه چرا منصور باید به پای تو بسوزه

تو کی قصد ازدواج داری گیسو جان؟

من؟ نمی دونم .یعنی تا شما ازدواج نکنین من ازدواج نمی کنم .نمی تونم شما رو تنها بذارم .وجدانم راحت نیست

منصور بلند شدآمد کنارم نشست. همانطور که به مبل تکیه داده بود، گفت: تونباید به پای من بسوزی، پس فردا هم بشیم دوتا خواهر وبرادر عجوزه وپیر

این سوختن رو دوست دارم، مثل پروانه ای که دور یه شمع میگرده واز سوختن .باکی نداره .می دونم روح گیتی را شاد میکنم

من نمی ذارم بسوزی ، تو حیفی

فکر کردم میخواهد ابراز عشق کند ، ولی گفت: فرهان مورد خوبیه گیسو، اونو از دست نده

چهره ام در هم رفت ونگاهم را از او برگرفتم .با تعجب رویم را بطرف خودش برگرداند وگفت: تو چت شده گیسو؟ تو که فرهان رو میخواستی.تازگیها خیلی باهاش سرد برخورد می کنی!

سکوت کردم

کس دیگه ای رو دوست داری؟

باز سکوت

به من نمی گی ؟ مگه منو بعنوان مشاور قبول نداشتی؟

چرا، هنوزم قبول دارم

خب، بگو ببینم کسی بهتر از فرهان رو سراغ داری؟

آره ، ولی اون منو نمیخواد

مگه میشه کسی تو رو نخواد؟ یا دیوونه س، یا بی سلیقه و احمق

نه بی سلیقه س، نه احمق.اون یه مرد کامل ودوست داشتنیه

اون کیه ؟ من می شناسمش؟

بله

نکنه کیارستمیه؟

لبخند زدم وگفتم: اون دراکولای مو فرفری دندون گوریلی،منصور؟! بهتر از اون گیر نیاوردی

لبخند به لبش نشست .شاید اولین بار بود که از ته دل لبخند میزد

عسکری؟!

منصور!

شاهین ؟

از شرکت بیا بیرون

نکنه همان دندونپزشکه ؟کی بود؟ آهان علیرضا؟

نه

دیگه عقلم به جایی نمی رسه

الان خیلی بهش نزدیکی

منصور نگاه عجیبی به من کرد. بلند شدم. دستم را کشید، دوباره نشستم.گفت: اون کیه گیسو؟ واضح بگو!

در دل گفتم: عجب خنگی هستی منصور!

حالا چه فرقی میکنه؟ اونکه منو نمیخواد.تازه، من عزادارم و تا سال گیتی کسی رو نمd پذیرم

اون دیوونه کیه که تو رو نمیخواد؟

توهین نکن منصور!اون دیوونه نیست ، اون عشق منه

منصور ابرویی بالا انداخت .لبخندی زد .بعد دستم را در دستش گرفت و انگشتهایم را لمس کرد. خدایا، این دیگه کیه؟ آدم رو دیوونه میکنه ولی درمان نمی کنه! نکنه باز داره منو بازی می ده

دستم را روی گونه اش کشید وچشمهایش را بست. حالم دگرگون شده بود. یک لحظه میخواستم بگویم : تو را دوست دارم .ولی به حرمت گیتی سکوت کردم

منصور!اگه الناز اینجا بود می گفت آدم با خواهرش اینطور میکنه؟

تو برای من گیتی هستی .دلم براش تنگ شده .بذار احساسش کنم

--------

" فصل 4 "...

تو برای من گیتی هستی .دلم براش تنگ شده .بذار احساسش کنم

عصبانی بلند شدم .دستم را کشیدم وگفتم :عصر بخیر شوهر خواهر عزیز

چرا عصبانی شدی گیسوجان؟

می رم بیرون قدم بزنم

خیابون؟

بله

تنها نمیخواد بری

من گیتی نیستم که بهم امر کنی

خودم می برمت

نمیخوام شما حس بگیرین .اینطور بهتره

منصور با عصبانیت بلند شد آمد مقابلم ایستاد.بازوهایم را گرفت و پرسید: تو کی رو دوست داری گیسو؟خب بگو

دلم میخواست با نگاهم بفهمد

با توام

هنوز زوده که بفهمی منصور

پس به فرهان بگم دوستش نداریو اونو نمیخوای؟

نه، وقتی کسی که دوستش دارم منودوست نداره و روحش جای دیگه س، وقتی خودش میگه فرهان برات مناسب تره، چرا فرهان رو از دست بدم؟

انگار تیرم به هدف خورد .با تعجب نگاهم کرد .بعد نگاهش را به زمین دوخت و دستش را روی گیجگاهش گذاشت .آهسته رفت روی مبل نشست دیگر نایستادم .بطرف باغ رفتم و از خانه

خارج شدم. ساعت هشت ونیم که به خانه برگشتم ، منصور در باغ قدم می زد.معلوم بود کلافه است

· سلام

دستهایش را در جیبش کرد، بطرفم آمد وگفت: از ساعت خبر داری؟

· سلام

دستی به موهایش کشید. انگار خاطره ای برایش زنده شد

· خب ، سلام دلم هزار راه رفت.چقدر دیر کردی!

· دارین وابسته می شین ها!مواظب باشین . وبطرف ساختمان راه افتادم کنارم آمد وگفت:چشم ، دیگه فرمایشی نیست؟

· چرا هست؟

· بفرمایین، گوشم با شماست

· این پیراهن اسپرت مشکی که پوشیدین خیلی بهتون میاد، اما برای شادی روح گیتی این لباس مشکی رو از تنتوت در بیارین ، چون اون خدابیامرز اصلا از رنگ مشکی خوشش نمی اومد

لبخندی زد وگفت: اولا چشماتون زیبا می بینه .دوما من تا سال گیتی مشکی می پوشم .سوما تو که خودت مشکی تنته

مال من مشکی وسفید مخلوطه .در ضمن حواستون باشه مادر تا چند روز دیگه میاد و نباید شما رو تو لباس مشکی ببینه

از اون روز لباس مشکی مو در میارم .خوبه؟

خوبه

مادر خبر داد که تا یک هفته دیگر می آید. آنشب منصور از اضطراب لرز گرفته بود و من نگران بودنم نکند دوباره دچار تشنج شود و راهی بیمارستان .آخر شب برای دیدنش پایین رفتم

منصور!

جانم

بهتری؟

آره

میای فردا بریم بهشت زهرا

آره .موافقم اگه میشد، گیتی را تو همین باغ دفن میکردم که هر ثانیه برم پیشش وباهاش حرف بزنم. دلم براش خیلی تنگ شده. از درون دارم می پوسم .الان باید بچه مو بغل گرفته بودم

درکتون میکنم، سخته .الان من هم باید خاله شده بودم .همه آرزوهام یکی یکی به گور رفت

ای کاش آذر رو استخدام نکرده بودم .ای کاش اون روز نرفته بودیم مطب .حتی یه موقع ها می گم ای کاش به آذر جواب منفی نداده بودم ، اقلا گیتی ام زنده می موند

مطمئن باش در اون صورت گیتی خودش خودش رو می کشت

مادر رو چکار کنیم گیسو؟ فکری به مغزت نرسیده؟

چاره ای نداریم .بعد از دو سه روز باید حقیقت رو بهش بگیم

نمی تونم

دستهایم رابه علامت من هم نمی دانم باز کردم ومشغول خواندن کتاب شدم .دو سه دقیقه گذشت ، آمد کنارم نشست وگفت: گیسو من یه فکری دارم

کتاب را بستم وگفتم :چه فکری؟

تو باید بشی گیتی و نقش اونو بازی کنی

خدایا چرا همه ازم میخوان فیلم بازی کنم وجای گیتی باشم؟عجب گرفتاری شدم! چی میگی منصور؟حالت خوبه؟

مادر متوجه نمیشه .چون منم تو رو با گیتی عوضی میگیرم

ببین منصور بارها گفتم من گیتی رو دوست دارم . عزیز منه. اما نمیخوام نقش اونو بازی کنم .میخوام خودم باشم .عجب گرفتاری شدم ها

گیسو رحم کن .مادرم مریضه .دوباره منزوی وگوشه گیر میشه

نمیشه

اگر شد چی؟

حالا به فرض که شد، بالاخره چی منصور؟ چرا به عاقبتش فکر نمی کنی؟آخه مادر نمیگه اینها چه زن وشوهری ان که جدا می خوابن ، یا نمیگه پس کو بچه تون؟

می گیم تو فارغ شدی و بچه مرده .برای جدا خوابیدن هم یه فکری می کنیم مثلا کسالت وبیماری رو بهانه کن .تازه اگه بیای تو اتاقم بخوابی مطمئن باش بهت دست نمی زنم وحریمت رو نمی

شکنم

اگه مادر فهمید چی؟

اگه فهمید که چه بهتر.تا اون موقع به مستخدم ها وفامیل ودوست وآشنا وهمسایه هم می سپاریم چیزی به مادر نگن

ای کاش منصور می گفت بیا بریم محضر پنهانی عقد کنیم که بخدا قسم می رفتم .نه آرزوی جشن عروسی داشتم ، نه بزن وبرقص .فقط منصور را میخواستم وبس ((اگه از دهنتون در رفت

وگیسو صدام زدین چی؟

میگم عوضی گفتم .اینکه مسئله ای نیست

می دونی منصور، میترسم وقتی مادر بفهمه از من گله کنه وفکرهای بدی درباره م بکنه

مسئولیتش با من گیسو. خواهش میکنم!

تا کی باید فیلم بازی کنم؟

مگه نمی گی میخوام به پای تو بسوزم ، پس برای همیشه

واقعا که خیلی خودخواهی منصور!

خودت گفتی!

اصلا من میخوام بعد از سال گیتی ازدواج کنم .نظرم عوض شده

با کی؟

با فرهان یا هرکس دیگه ای

پس اونکه دوستش داری چی؟

اون رو ولش کن. چرا باید خودم رو اسیر مردی کنم که دوستم نداره و عشقش کس دیگه ایه؟

منصور نگاه عجیبی به من کرد وگفت: عشقش کیه؟

عشق اون عزیزمنه، برای همین براش احترام قائلم .برای هردوشون

منصور از روی مبل بلند شد. دستی به موهایش کشید، چند قدم راه رفت .کلافه بود.نمی دانم فهمید منظورم چیست یا نه. یعنی اگر نفهمیده بود باید خیلی خنگ تشریف داشت.

چرا بهش نمی گی دوستش داری

باید خودش بفهمه .برای اثبات دوست داشتن کسی که نباید نقاره برداشت. بنظر من دلها باید به هم نزدیک باشه .من دوست ندارم خودم رو تحمیل کنم

کنارم روی مبل نشست .دستم را توی دستش گرفت وگفت: با اینکه می دونم گاهی آدم از بیان عشق عاجزه، اما میخوام بدونم اون خوشبخت کیه گیسو؟

این لحظه هم جزو همان گاهی است که گفتی .از بردن اسمش عاجزم منصور

نفس عمیقی کشید وگفت: خیلی خب، مجبورت نمی کنم .پس فعلا میشی گیتی من؟

سری بعلامت مثبت تکان دادم

از فردا می سپارم همه تو رو گیتی صدا کنن تا عادت کنن

پس برداشت اول، برداشت دوم ، یادت نره .آخرش هم باید بگی کات!خوب بود!

هر دو زدیم زیر خنده .منصور گفت: می دونی گیسو؟ خداوند برای آفرینش هر موجودی ، هر چیزی، حکمتی داره ، و حکمت آفرینش شما دو خواهر دوقلو این بوده که تسکین دل دردمند من

باشین. اگه تو نبودی معلوم نبود چطور می تونستم با فراق گیتی کنار بیام

چقدر زیبا حرف میزنه!گیتی مطمئنم تو منو نفرین کردی تا به دردت دچارشم. درد عشق منصور!ولی خودمونیم این منصور چه از خودراضی شده!

--------

" فصل 5" ..

از صبح روز بعد همه مرا گیتی صدا می زدند. البته روز اول و دوم برایشان سخت بود و مرتب اشتباه میکردند .ثریا خانم به من گفت: یکبارکی می رفتین محضر عقد می کردین ، اینطوری هم

دروغ نمی گفتین .هر دو هم از تنهایی در می اومدین .وقتی آقا انقدر به شما علاقه داره نباید دست دست کنین گیسو خانم.

نه ثریا خانم ، منصور منو دوست دوست داره، اما نه به اون منظور که شما فکر می کنین . اون فقط میخواد کمبود گیتی رو با دیدن من جبران کنه

گیتی خانم خدابیامرز هم همین حرفا رو میزد ، منهم بهش می گفتم اشتباه میکنه .حالا هم بشما می گم علاقه آقا به شما قلبیه. شما تونستین اعتمادش رو جلب کنین .آقا یا به کسی دل نمی بنده

یا اگه ببنده رهاش نمیکنه .وقتی شما رو گیتی خانم می دونه، پس بدونین یه روز هم شما رو همسرش می دونه .البته خیلی مونده که آقا گیتی خانم رو فراموش کنه .ولی خدا به انسان صبر

می ده، تحمل می ده .آدم با گذشت زمان به همه چیز عادت میکنه، حتی به مرگ یه عشق.اصلا عشق واسه همین روزاست .آقا عشق گیتی خانم رو در عشق شما پنهان میکنه وتحملش میکنه

.بالاخره که باید دوباره ازدواج کنه .چه کسی بهتر از شما؟ اینهمه ارث ومیراث باید به فرزند ایشون برسه، چه بهتر که فرزند شما باشه .فرزندی که هیچ فرقی با فرزند گیتی خانم خدابیامرز

برای آقا نداره .خلاصه بگم، برای بدست آوردن آقا تلاش کنین. مطمئنم خواهرتون هم همینو میخواد.آهسته ترگفت :کمرویی رو بذارین کنار، شاید ایشون منتظرن که عشق رو از زبون

خودتون بشنون .شاید روشون نمیشه بعد از مرگ گیتی خانم به شما ابراز علاقه کنن. زرنگ وعاقل باشین

حرفهای ثریا خانم مثل محبت عمیق وصادقانه اش به دلم نشست .چطور من تا حالا به جملات آخرش فکر نکرده بودم؟ ولی اگه من پیش دستی کنم ممکنه منصور خوشش نیاد. اون گیتی رو

بخاطر متانت وبردباریش دوست داشت. مگر آذر به اون نگفت دوستت دارم، چقدر التماس کرد!ولی منصور اهمیت نداد.نه، بهتره همینطور کج دار ومریز با اون رفتار کنم تا ببینم خدا چی

میخواد

شبی که منصور برای آوردن مادرش به فرودگاه رفت، اضطراب شدیدی داشتم .باید خودم را شبیه یک زائو میکردم که داغ مرگ نوزادش ، دلش را سوزانده بود و او را افسرده کرده بود. وقتی

صدای بوق ماشین منصور را شنیدم قلبم فرو ریخت.در حالیکه پیراهن راحت وگشادی پوشیده بودم، به اتاق خودم رفتم و روی تخت دراز کشیدم .موهایم را پریشان کردم وخودم را به بی حالی

و افسردگی زدم

چند دقیقه بعد مادر در اتاقم را زد و وارد شد .بلند شدم آهسته بطرفش رفتم. چنان همدیگر را در آغوش کشیدیم واشک ریختیم که اگر کسی می دید، باور نمیکرد من گیسوام.منصور وارد شد و

چشمکی به من زد.

مادر جون، دلم براتون خیلی تنگ شده بود.

منم همیطور عزیزم، الهی قربونت برم!چرا انقدر لاغر شدی؟

دوباره بغضم شکست .حق با گیتی بود که می گفت مادر منصور بوی مادرمان را می دهد وچه بهش الهام شده بود که دیگه خانم متین را نمی بینه، چقدر دلی پاکی داشت

چرا انقدر گریه میکنی گیتی جون؟بیا بشین!روپا نایست عزیزم!آدم باید صبور باشه .منصور برام گفت. منم با هزار امید اومدم .گفتم الان نوه ام رو بغل میگیرم ولی خب باید تابع خواست

پروردگار باشیم .حتما مصلحت نبوده شاید خدا میخواد یکی خوشگلتر و بهترش رو بهت بده

منصور آمد کنارم لبه تخت نشست وگفت: خوب نیست با اشک وزاری به استقبال مادری بری، گیتی جان

این وسط خنده ام گرفته بود ولی خودداری کردم ونخندیدم

منصور گفت از پله ها افتادی .چرا مراقب نبودی دخترم؟حالا هزار مرتبه شکر که خودت سالمی عزیزم .اینو میتونم تحمل کنم ، ولی فراق تو رو هرگز .منصور هزار بار دیگه میتونه برام نوه

درست کنه ، اما گیتی رو چطور درست کنیم؟ ومرا بوسید

من و منصور به هم نگاه کردیم

حالا خودت که خوبی؟

الحمدالـله ، بد نیستم .اما حال وحوصله سابق رو ندارم مادر جون .دلمرده شدم

یه مدت بگذره روبه راه می شی .راستی گیسو جان چرا تو این موقعیت رفته شیراز ؟

عموم حالش خیلی بده .اون بیشتر به گیسو نیاز داره .خودم ازش خواهش کردم بره

مادر لبخندی زد وگفت : عموت یا پدرت؟

به منصور نگاهی با تعجب کردم .مادر گفت: منصور برام گفته که عروسم یه پدر خوب ومهربون داره که بهش میگه عمو

خنده ام گرفت . سرم را پایین انداختم وگفتم : معذرت میخوام .اما روم نمیشد بگم پدرم بیماره . تو آسایشگاهه

من و پدرت به یه بیماری مبتلا بودیم ، پس نباید خجالت می کشیدی .در هر صورت کار خوبی نکردی گیتی جون، از تو بعید بود

بله، حق با شماست .شرمنده م

دشمنت شرمنده باشه، بخاطر خودت میگم . چون با این دروغ مجبور شدی کمتر پدرتو ببینی .حالا بیماری پدرت چیه عزیزم ؟

قلبش ناراحته

انشاءا... بهتر میشه .بهتر که شدی با هم می ریم شیراز عیادتشون

از ترس به منصور نگاه کردم .او هم حال مرا داشت.

اینجا چه خبر بوده؟ منصور هم خیلی لاغر و زرد شده. تو چهره همه یه غم خاصیه .موضوع چیه؟

شما که نبودین اینجا صفا نداشت .منم که مدام حالم بد بود. فشارم پایین بود، بی حال وحوصله بودم .بعد هم که این اتفاق افتاد .همه خودمون رو برای جشن تولدش آماده کرده بودیم نه مرگش

.ای کاش نرفته بودین مادر جون ، شاید این اتفاق نمی افتاد

الهی فدات بشم .قول می دم دیگه از کنارت تکون نخورم تا بچه بعدی رو دنیا بیاری.باید کمی تقویت کنی و زودتر دست به کار بشین

این بار واقعا قلبم داشت می آمد توی دهنم . به منصور نگاه کردم و سرم را میان دو دستم گرفتن

چی شد دخترم؟

منصور با عجله گفت : هیچی مامان جون ، جلوی گیتی از بارداری و بچه حرف نزنین که فریاد میکشه .حالا هم چون شما بودین هیچی نگفت . میگه دیگه نمیخوام

وا! مگه میشه گیتی جون؟ البته الان طبیعیه که بدت بیاد .چون خاطره خوبی نداری . دو سه هفته که من بهت برسم ، خودت به منصور پیشنهاد میکنی

آب دهانم را بسختی پایین دادم و دوباره به منصور نگاه کردم

خب من برم لباسم رو عوض کنم ، تو هم استراحت کن عزیزم. اگه بدونی چه سوغاتیهایی براتون آوردم !

زحمت کشیدین . راضی نبودیم .ما وجودتون رو میخوایم ، مادرجون

وظیفه م بود قربونت برم، بخدا وقتی پیش توام هیچی کم ندارم، گیتی جان .دلم واسه پیش شما بودن پر می کشید بخدا

مادر رفت و در را بست .منصور همانطور که لبه تخت نشسته بود سرش را میان دو دستش فرو برد وسر تکان داد .بعد گفت: تو بگو گیسو!من چطور به مادرم بگم گیتی مرده؟ می بینی چقدر

بهش وابسته س؟ چطور بهش بگم آذر اونو با مرگ موش به قتل رسونده؟ سر به بیابون می ذاره

می فهمم منصور، حق داری .ولی فیلم بازی کردن برام سخته .آخه تا کی؟

منصور گفت : تلافی میکنم گیسو .تلافی میکنم

با لبخند گفتم:چطوری؟

هر طوری که تو بخوای؟

پس بذار فکر کنم ببینم چی ازت میخوام .انگشتم را روی لبم گذاشتم و مثلا به تفکر پرداختم که البته نیازی نبود، چون می دونستم که من چیزی جز خودش نمیخواهم .منصور به سر وصورتم

نظری انداخت وگفت: رنگ پوستت رنگ گیتیه گیسوها

راست نشستم .رشته افکارم گسس .اصلا یادم رفت چی میخواستم

حیف که هیچوقت نمیخوام ازدواج کنم، وگرنه نمی ذاشتم دست هیچ مردی بهت برسه . و نگاه عمیقش تا عمق قلبم را سوزاند . بعد از گیتی ، نمی تونم کسی رو به جاش در آغوش بگیرم. نمی

تونم بهش بی وفایی کنم .یعنی فکر هم نمی کنم دیگه هیچ دختری از آغوش سرد من لذت ببره .واقعا دیگه آغوش من، اون گرما وکشش و محبت رو نداره گیسو . دیگه بقول گیتی پشم شیشه

نیست، فریزره .درسته؟

لحظه ای نگاهش کردم بعد گفتم :نه، درست نیست

ابرویی بالا انداخت و گفت: از کجا می دونی؟

سکوت کردم

حرف بزن گیسو

برو منصور میخوام تنها باشم . من هم مثل تو مجبورم با خاطراتم زندگی کنم

با نگاهی متعجب به چشمهایم خیره شد و بازوهایم را گرفت وگفت: منظورت چیه؟

برو منصور .نپرس

خواهش میکنم گیسو

فکر کردی چرا بازیگری رو خوب بلدم .بار اولی نیست که فیلم بازی میکنم

دیوونه شدی گیسو؟

آره، تو دیوونه م کردی منصور .برو تنهام بذار و دراز کشیدم و پتو را روی سرم کشیدم و اشک ریختم

اصلا نفهمیدم کی منصور رفت که مادر آمد وگفت: چرا رفتی زیر پتو گیتی جان؟ و پتو را از روی صورتم کشید

داری گریه میکنی؟

متاسفم مادر، دلم گرفته

می فهمم عزیزم ف ولی صبور باش، بخدا توکل کن. دنیا که آخر نشده .یه بچه دیگه میاری .بلند شو لباست رو عوض کن بریم پایین پیش منصور.میخوام سوغاتی هاتون رو بدم .بلند شو!مثل

اینکه حالا نوبت منه که تو رو به اصلت برگردونم .چرا ابروهات رو برنداشتی ؟ اصلاح نکردی؟ شدی مثل دخترا! تو که اینطوری نبودی!

حوصله ندارم زندگی کنم مادر، چه برسه به این کارا.

من خودم درستت میکنم .منصور دلش به تو خوشه .گناه داره بچه م .ببین چه لاغر ورنگ پریده شده! تو باید بهش روحیه بدی .اون غصه تو رو می خوره .من می دونم .وقتی تو فرودگاه

منصور را دیدم نشناختم ، آخه چرا اینطوری شده .گوشت به تنش نمانده

بلند شدم و لباسم را عوض کردم وبا مادر به پایین رفتم .پرسید: منصور می گفت پسر بوده ، آره؟

بله مادر جون من فقط یه لحظه دیدمش

حکمتی بوده عزیزم .هرچی خدا بخواد

منصور روی مبل لم داده بود وسیگار می کشید تا ما را دید .سیگار را خاموش کرد

چه عجب ؟ افتخار دادی اومدی پایین گیتی جان! انگار مادر برات عزیزتره

مادره بوده که تو هستی منصور.انقدر حسودی نکن

مادر لبخند زد وگفت: قربونت برم عزیزم .اصولا خانمها وقتی فارغ می شن سکوت رو بیشتر دوست دارن .خب آدم ضعیف میشه و حوصله نداره منصورجان

خب تعریف کن مامان جان! چه خبر از اونطرفها

خبر که زیاده .ما که مدام پرستاری مهناز رو میکردیم و به بچه هاش می رسیدیم . یک بچه های تنبلی تربیت کرده یکی از یکی گندتر.واه واه پدرم در اومد .بیچاره خودش می گفت اگه تو رو

نداشتم از بین می رفتم .اینها یه لیوان آب هم دستم نمی دادن

پس قدر منو بدون مامان

الهی قربونت برم .بخدا رو سرم می ذارمت، پسرم

آذر کجاست؟

لبخند بر لب ما خشک شد .من به منصور نگاه کردم، منصور گفت: به درد نمیخورد بیرونش کردم

چطور گیتی رو راضی کردی؟

خودش موافق بود. دختره سر به هوا شده بود

یعنی چکار میکرد؟

میخواست منصور رو از چنگک در بیاره مادر.دلرحمی رو گذاشتم کنار

پدرسوخته شارلاتان! مگه شهر هرته؟

منصور نمونه یه مرد خوب و پاک و وفاداره مادر.بهش افتخار میکنم

انشاءا... به پای هم پیر بشین .خوب کردین .جلوی ضرر رو از هر جا بگیری منفعته .گفتم من از این دختره خوشم نمیاد

نگاه منصور پر از افسوس بود

انقدر اونجا خوابهای بد و درهم دیدم که مردم از اضطراب

چی خواب دیدی مادرجون؟

خیلی خواب دیدم . ولی از همه بدترش این بود که یه شب خواب دیدم ، دور از جون تو مردی دخترم .این آذر لعنتی هم غش غش سر قبرت می خندید . زبونم لال .انقدر جیغ کشیدم که همه رو از

خواب بیدار کردم خیلی ترسیدم.خیلی! همان روز هم زنگ زدم .وقتی باهات صحبت کردم ، آروم گرفتم

من ومنصور به هم خیره شدیم .نفسم بالا نمی آمد .محبوبه با سینی چای وارد شد

خانم خیلی خوش اومدین .جاتون خیلی پیدا بود

ممنونم محبوبه جان .بچه هات چطورن؟ شوهرت چظوره؟

خوبن، الحمدالـله! سلام دارند خدمتتون

الهی شکر. بعد محبوبه رو به من کرد و گفت : گیسوخانم، طاهره خانم پشت خطه

بر جا خشک شدیم .منصور با اضطراب نگاهی به من، بعد نگاهی به مادرش کرد .گفتم : گیسو کیه محبوبه خانم؟ گیسو که شیرازه!

مگه من گفتم گیسو خانم؟

مادر گفت: عاشقی محبوبه؟

خانم از ذوق شما که اومدین قاتی کردم .ببخشین گیتی خانم

خواهش میکنم وقتی می رفتم تلفن را جواب بدهم به منصور نگاه کردم که نفس راحتی کشید و چشم غره ای به محبوبه بیچاره رفت .یکی نیست بگوید محبوبه بیچاره را چه به فیلم بازی کردن؟

محبوبه، برو چمدان سوغاتی هام رو بیار اینجا

بله چشم

و چه سوغاتی هایی! بیچاره گیتی زیر خروارها خاک چطور از اینهمه عطر و اسپری و لباس زیر و لباس خواب و لباس شب و رنگ مو و.... استفاده کند. من هم که بخودم اجازه استفاده از

اینها را نمی دادم

بالاخره تا آخر شب بخیر گذشت ولی بگویم از وقت خواب. وقتی به مادر ومنصور شب بخیر گفتم و به اتاقم رفتم ، شنیدم مادر به منصور گفت : مگه پیش هم نمی خوابین

گیتی از وقتی فارغ شده و اون اتفاق افتاده ، حال وحوصله منو نداره .از من خواسته کاری بهش نداشته باشم .منم فقط راحتیش رو میخوام

یعنی چی؟ تو هم آدمی هستی که زود کوتاه بیای؟

می گین چکار کنم؟ مجبورش کنم؟

برو پیش زنت بخواب .اون الان بیشتر از هر وقت دیگه به تو نیاز داره .باید بیشتر بهش محبت کنی .تو چت شده ؟ چرا انقدر سرد شدی؟ نکنه اون آذر لعنتی عقل و هوشت رو برده منصور؟

این حرفها چیه مامان؟ من هنوز دیوونه گیتی ام بخدا قسم .فقط ملاحظه شو میکنم .والـله ، خودمم حال و حوصله ندارم .تنهایی وسکوت رو دوست دارم . کم کسی رو از دست ندادم

حال و حوصله ندارم یعنی چی منصور؟ مگه بزرگش کردی که انقدر غصه میخوری؟ این بچه نشد، یکی دیگه. آدم که زائو رو تنها نمی ذاره .اون بیچاره تازه دو هفته س زایمان کرده .تمام

عشقت همین بود ؟ عجیبه والـله!

مادر من چرا انقدر اصرار می کنی؟ میخوای برم تو اتاقش، با اردنگی بیرونم کنه وجیغ بکشه؟ میگه از بوی مرد بدم میاد، چه می دونم از این حرفها

تو اتاق غش غش زدم زیر خنده .پدر سوخته چه چیزهایی بلد بود! بالاخره هم موفق شد و مادر کوتاه آمد و گفت : خود دانی، پس فردا نگی مامان گیتی میگه میخوام برم.تو رو نمی خوام ها!

حالا یه مدت بهش وقت بدیم بهتره مامان .اون میترسه دوباره بچه دار بشه، وحشت داره

روزها گذشت .باید برای دیدن پدرم به شیراز می رفتم .ولی با قراری که با منصور گذاشته بودم جور در نمی آمد. بالاخره مجبور شدیم من و منصور با هم برویم. یکروزه رفتیم وبرگشتیم .پدر

خیلی بهتر بود. بیچاره باور کرد که من گیتی ام .وقتی خبر مرگ بچه قلابی را به پدر دادیم .غم دنیا به دلش نشست .بیچاره پدر!

فصل  5

از صبح روز بعد همه مرا گیتی صدا می زدند. البته روز اول و دوم برایشان سخت بود و مرتب اشتباه میکردند .ثریا خانم به من گفت: یکبارکی می رفتین محضر عقد می کردین ، اینطوری هم دروغ نمی گفتین .هر دو هم از تنهایی در می اومدین .وقتی آقا انقدر به شما علاقه داره نباید دست دست کنین گیسو خانم.

نه ثریا خانم ، منصور منو دوست دوست داره، اما نه به اون منظور که شما فکر می کنین . اون فقط میخواد کمبود گیتی رو با دیدن من جبران کنه

گیتی خانم خدابیامرز هم همین حرفا رو میزد ، منهم بهش می گفتم اشتباه میکنه .حالا هم بشما می گم علاقه آقا به شما قلبیه. شما تونستین اعتمادش رو جلب کنین .آقا یا به کسی دل نمی بنده یا اگه ببنده رهاش نمیکنه .وقتی شما رو گیتی خانم می دونه، پس بدونین یه روز هم شما رو همسرش می دونه .البته خیلی مونده که آقا گیتی خانم رو فراموش کنه .ولی خدا به انسان صبر می ده، تحمل می ده .آدم با گذشت زمان به همه چیز عادت میکنه، حتی به مرگ یه عشق.اصلا عشق واسه همین روزاست .آقا عشق گیتی خانم رو در عشق شما پنهان میکنه وتحملش میکنه .بالاخره که باید دوباره ازدواج کنه .چه کسی بهتر از شما؟ اینهمه ارث ومیراث باید به فرزند ایشون برسه، چه بهتر که فرزند شما باشه .فرزندی که هیچ فرقی با فرزند گیتی خانم خدابیامرز برای آقا نداره .خلاصه بگم، برای بدست آوردن آقا تلاش کنین. مطمئنم خواهرتون هم همینو میخواد.آهسته ترگفت :کمرویی رو بذارین کنار، شاید ایشون منتظرن که عشق رو از زبون خودتون بشنون .شاید روشون نمیشه بعد از مرگ گیتی خانم به شما ابراز علاقه کنن. زرنگ وعاقل باشین

حرفهای ثریا خانم مثل محبت عمیق وصادقانه اش به دلم نشست .چطور من تا حالا به جملات آخرش فکر نکرده بودم؟ ولی اگه من پیش دستی کنم ممکنه منصور خوشش نیاد. اون گیتی رو بخاطر متانت وبردباریش دوست داشت. مگر آذر به اون نگفت دوستت دارم، چقدر التماس کرد!ولی منصور اهمیت نداد.نه، بهتره همینطور کج دار ومریز با اون رفتار کنم تا ببینم خدا چی میخواد

*****

شبی که منصور برای آوردن مادرش به فرودگاه رفت، اضطراب شدیدی داشتم .باید خودم را شبیه یک زائو میکردم که داغ مرگ نوزادش ، دلش را سوزانده بود و او را افسرده کرده بود. وقتی صدای بوق ماشین منصور را شنیدم قلبم فرو ریخت.در حالیکه پیراهن راحت وگشادی پوشیده بودم، به اتاق خودم رفتم و روی تخت دراز کشیدم .موهایم را پریشان کردم وخودم را به بی حالی و افسردگی زدم

چند دقیقه بعد مادر در اتاقم را زد و وارد شد .بلند شدم آهسته بطرفش رفتم. چنان همدیگر را در آغوش کشیدیم واشک ریختیم که اگر کسی می دید، باور نمیکرد من گیسوام.منصور وارد شد و چشمکی به من زد.

مادر جون، دلم براتون خیلی تنگ شده بود.

منم همیطور عزیزم، الهی قربونت برم!چرا انقدر لاغر شدی؟

دوباره بغضم شکست .حق با گیتی بود که می گفت مادر منصور بوی مادرمان را می دهد وچه بهش الهام شده بود که دیگه خانم متین را نمی بینه، چقدر دلی پاکی داشت

چرا انقدر گریه میکنی گیتی جون؟بیا بشین!روپا نایست عزیزم!آدم باید صبور باشه .منصور برام گفت. منم با هزار امید اومدم .گفتم الان نوه ام رو بغل میگیرم ولی خب باید تابع خواست پروردگار باشیم .حتما مصلحت نبوده شاید خدا میخواد یکی خوشگلتر و بهترش رو بهت بده

منصور آمد کنارم لبه تخت نشست وگفت: خوب نیست با اشک وزاری به استقبال مادری بری، گیتی جان

این وسط خنده ام گرفته بود ولی خودداری کردم ونخندیدم

منصور گفت از پله ها افتادی .چرا مراقب نبودی دخترم؟حالا هزار مرتبه شکر که خودت سالمی عزیزم .اینو میتونم تحمل کنم ، ولی فراق تو رو هرگز .منصور هزار بار دیگه میتونه برام نوه درست کنه ، اما گیتی رو چطور درست کنیم؟ ومرا بوسید

من و منصور به هم نگاه کردیم

حالا خودت که خوبی؟

الحمدالـله ، بد نیستم .اما حال وحوصله سابق رو ندارم مادر جون .دلمرده شدم

یه مدت بگذره روبه راه می شی .راستی گیسو جان چرا تو این موقعیت رفته شیراز ؟

عموم حالش خیلی بده .اون بیشتر به گیسو نیاز داره .خودم ازش خواهش کردم بره

مادر لبخندی زد وگفت : عموت یا پدرت؟

به منصور نگاهی با تعجب کردم .مادر گفت: منصور برام گفته که عروسم یه پدر خوب ومهربون داره که بهش میگه عمو

خنده ام گرفت . سرم را پایین انداختم وگفتم : معذرت میخوام .اما روم نمیشد بگم پدرم بیماره . تو آسایشگاهه

من و پدرت به یه بیماری مبتلا بودیم ، پس نباید خجالت می کشیدی .در هر صورت کار خوبی نکردی گیتی جون، از تو بعید بود

بله، حق با شماست .شرمنده م

دشمنت شرمنده باشه، بخاطر خودت میگم . چون با این دروغ مجبور شدی کمتر پدرتو ببینی .حالا بیماری پدرت چیه عزیزم ؟

قلبش ناراحته

انشاءا... بهتر میشه .بهتر که شدی با هم می ریم شیراز عیادتشون

از ترس به منصور نگاه کردم .او هم حال مرا داشت.

اینجا چه خبر بوده؟ منصور هم خیلی لاغر و زرد شده. تو چهره همه یه غم خاصیه .موضوع چیه؟

شما که نبودین اینجا صفا نداشت .منم که مدام حالم بد بود. فشارم پایین بود، بی حال وحوصله بودم .بعد هم که این اتفاق افتاد .همه خودمون رو برای جشن تولدش آماده کرده بودیم نه مرگش .ای کاش نرفته بودین مادر جون ، شاید این اتفاق نمی افتاد

الهی فدات بشم .قول می دم دیگه از کنارت تکون نخورم تا بچه بعدی رو دنیا بیاری.باید کمی تقویت کنی و زودتر دست به کار بشین

این بار واقعا قلبم داشت می آمد توی دهنم . به منصور نگاه کردم و سرم را میان دو دستم گرفتن

چی شد دخترم؟

منصور با عجله گفت : هیچی مامان جون ، جلوی گیتی از بارداری و بچه حرف نزنین که فریاد میکشه .حالا هم چون شما بودین هیچی نگفت . میگه دیگه نمیخوام

وا! مگه میشه گیتی جون؟ البته الان طبیعیه که بدت بیاد .چون خاطره خوبی نداری . دو سه هفته که من بهت برسم ، خودت به منصور پیشنهاد میکنی

آب دهانم را بسختی پایین دادم و دوباره به منصور نگاه کردم

خب من برم لباسم رو عوض کنم ، تو هم استراحت کن عزیزم. اگه بدونی چه سوغاتیهایی براتون آوردم !

زحمت کشیدین . راضی نبودیم .ما وجودتون رو میخوایم ، مادرجون

وظیفه م بود قربونت برم، بخدا وقتی پیش توام هیچی کم ندارم، گیتی جان .دلم واسه پیش شما بودن پر می کشید بخدا

مادر رفت و در را بست .منصور همانطور که لبه تخت نشسته بود سرش را میان دو دستش فرو برد وسر تکان داد .بعد گفت: تو بگو گیسو!من چطور به مادرم بگم گیتی مرده؟ می بینی چقدر بهش وابسته س؟ چطور بهش بگم آذر اونو با مرگ موش به قتل رسونده؟ سر به بیابون می ذاره

می فهمم منصور، حق داری .ولی فیلم بازی کردن برام سخته .آخه تا کی؟

منصور گفت : تلافی میکنم گیسو .تلافی میکنم

با لبخند گفتم:چطوری؟

هر طوری که تو بخوای؟

پس بذار فکر کنم ببینم چی ازت میخوام .انگشتم را روی لبم گذاشتم و مثلا به تفکر پرداختم که البته نیازی نبود، چون می دونستم که من چیزی جز خودش نمیخواهم .منصور به سر وصورتم نظری انداخت وگفت: رنگ پوستت رنگ گیتیه گیسوها

راست نشستم .رشته افکارم گسس .اصلا یادم رفت چی میخواستم

حیف که هیچوقت نمیخوام ازدواج کنم، وگرنه نمی ذاشتم دست هیچ مردی بهت برسه . و نگاه عمیقش تا عمق قلبم را سوزاند . بعد از گیتی ، نمی تونم کسی رو به جاش در آغوش بگیرم. نمی تونم بهش بی وفایی کنم .یعنی فکر هم نمی کنم دیگه هیچ دختری از آغوش سرد من لذت ببره .واقعا دیگه آغوش من، اون گرما وکشش و محبت رو نداره گیسو . دیگه بقول گیتی پشم شیشه نیست، فریزره .درسته؟

لحظه ای نگاهش کردم بعد گفتم :نه، درست نیست

ابرویی بالا انداخت و گفت: از کجا می دونی؟

سکوت کردم

حرف بزن گیسو

برو منصور میخوام تنها باشم . من هم مثل تو مجبورم با خاطراتم زندگی کنم

با نگاهی متعجب به چشمهایم خیره شد و بازوهایم را گرفت وگفت: منظورت چیه؟

برو منصور .نپرس

خواهش میکنم گیسو

فکر کردی چرا بازیگری رو خوب بلدم .بار اولی نیست که فیلم بازی میکنم

دیوونه شدی گیسو؟

آره، تو دیوونه م کردی منصور .برو تنهام بذار و دراز کشیدم و پتو را روی سرم کشیدم و اشک ریختم

اصلا نفهمیدم کی منصور رفت که مادر آمد وگفت: چرا رفتی زیر پتو گیتی جان؟ و پتو را از روی صورتم کشید

داری گریه میکنی؟

متاسفم مادر، دلم گرفته

می فهمم عزیزم ف ولی صبور باش، بخدا توکل کن. دنیا که آخر نشده .یه بچه دیگه میاری .بلند شو لباست رو عوض کن بریم پایین پیش منصور.میخوام سوغاتی هاتون رو بدم .بلند شو!مثل اینکه حالا نوبت منه که تو رو به اصلت برگردونم .چرا ابروهات رو برنداشتی ؟ اصلاح نکردی؟ شدی مثل دخترا! تو که اینطوری نبودی!

حوصله ندارم زندگی کنم مادر، چه برسه به این کارا.

من خودم درستت میکنم .منصور دلش به تو خوشه .گناه داره بچه م .ببین چه لاغر ورنگ پریده شده! تو باید بهش روحیه بدی .اون غصه تو رو می خوره .من می دونم .وقتی تو فرودگاه منصور را دیدم نشناختم ، آخه چرا اینطوری شده .گوشت به تنش نمانده

بلند شدم و لباسم را عوض کردم وبا مادر به پایین رفتم .پرسید: منصور می گفت پسر بوده ، آره؟

بله مادر جون من فقط یه لحظه دیدمش

حکمتی بوده عزیزم .هرچی خدا بخواد

منصور روی مبل لم داده بود وسیگار می کشید تا ما را دید .سیگار را خاموش کرد

چه عجب ؟ افتخار دادی اومدی پایین گیتی جان! انگار مادر برات عزیزتره

مادره بوده که تو هستی منصور.انقدر حسودی نکن

مادر لبخند زد وگفت: قربونت برم عزیزم .اصولا خانمها وقتی فارغ می شن سکوت رو بیشتر دوست دارن .خب آدم ضعیف میشه و حوصله نداره منصورجان

خب تعریف کن مامان جان! چه خبر از اونطرفها

خبر که زیاده .ما که مدام پرستاری مهناز رو میکردیم و به بچه هاش می رسیدیم . یک بچه های تنبلی تربیت کرده یکی از یکی گندتر.واه واه پدرم در اومد .بیچاره خودش می گفت اگه تو رو نداشتم از بین می رفتم .اینها یه لیوان آب هم دستم نمی دادن

پس قدر منو بدون مامان

الهی قربونت برم .بخدا رو سرم می ذارمت، پسرم

آذر کجاست؟

لبخند بر لب ما خشک شد .من به منصور نگاه کردم، منصور گفت: به درد نمیخورد بیرونش کردم

چطور گیتی رو راضی کردی؟

خودش موافق بود. دختره سر به هوا شده بود

یعنی چکار میکرد؟

میخواست منصور رو از چنگک در بیاره مادر.دلرحمی رو گذاشتم کنار

پدرسوخته شارلاتان! مگه شهر هرته؟

منصور نمونه یه مرد خوب و پاک و وفاداره مادر.بهش افتخار میکنم

انشاءا... به پای هم پیر بشین .خوب کردین .جلوی ضرر رو از هر جا بگیری منفعته .گفتم من از این دختره خوشم نمیاد

نگاه منصور پر از افسوس بود

انقدر اونجا خوابهای بد و درهم دیدم که مردم از اضطراب

چی خواب دیدی مادرجون؟

خیلی خواب دیدم . ولی از همه بدترش این بود که یه شب خواب دیدم ، دور از جون تو مردی دخترم .این آذر لعنتی هم غش غش سر قبرت می خندید . زبونم لال .انقدر جیغ کشیدم که همه رو از خواب بیدار کردم خیلی ترسیدم.خیلی! همان روز هم زنگ زدم .وقتی باهات صحبت کردم ، آروم گرفتم

من ومنصور به هم خیره شدیم .نفسم بالا نمی آمد .محبوبه با سینی چای وارد شد

خانم خیلی خوش اومدین .جاتون خیلی پیدا بود

ممنونم محبوبه جان .بچه هات چطورن؟ شوهرت چظوره؟

خوبن، الحمدالـله! سلام دارند خدمتتون

الهی شکر. بعد محبوبه رو به من کرد و گفت : گیسوخانم، طاهره خانم پشت خطه

بر جا خشک شدیم .منصور با اضطراب نگاهی به من، بعد نگاهی به مادرش کرد .گفتم : گیسو کیه محبوبه خانم؟ گیسو که شیرازه!

مگه من گفتم گیسو خانم؟

مادر گفت: عاشقی محبوبه؟

خانم از ذوق شما که اومدین قاتی کردم .ببخشین گیتی خانم

خواهش میکنم وقتی می رفتم تلفن را جواب بدهم به منصور نگاه کردم که نفس راحتی کشید و چشم غره ای به محبوبه بیچاره رفت .یکی نیست بگوید محبوبه بیچاره را چه به فیلم بازی کردن؟

محبوبه، برو چمدان سوغاتی هام رو بیار اینجا

بله چشم

و چه سوغاتی هایی! بیچاره گیتی زیر خروارها خاک چطور از اینهمه عطر و اسپری و لباس زیر و لباس خواب و لباس شب و رنگ مو و.... استفاده کند. من هم که بخودم اجازه استفاده از اینها را نمی دادم

بالاخره تا آخر شب بخیر گذشت ولی بگویم از وقت خواب. وقتی به مادر ومنصور شب بخیر گفتم و به اتاقم رفتم ، شنیدم مادر به منصور گفت : مگه پیش هم نمی خوابین

گیتی از وقتی فارغ شده و اون اتفاق افتاده ، حال وحوصله منو نداره .از من خواسته کاری بهش نداشته باشم .منم فقط راحتیش رو میخوام

یعنی چی؟ تو هم آدمی هستی که زود کوتاه بیای؟

می گین چکار کنم؟ مجبورش کنم؟

برو پیش زنت بخواب .اون الان بیشتر از هر وقت دیگه به تو نیاز داره .باید بیشتر بهش محبت کنی .تو چت شده ؟ چرا انقدر سرد شدی؟ نکنه اون آذر لعنتی عقل و هوشت رو برده منصور؟

این حرفها چیه مامان؟ من هنوز دیوونه گیتی ام بخدا قسم .فقط ملاحظه شو میکنم .والـله ، خودمم حال و حوصله ندارم .تنهایی وسکوت رو دوست دارم . کم کسی رو از دست ندادم

حال و حوصله ندارم یعنی چی منصور؟ مگه بزرگش کردی که انقدر غصه میخوری؟ این بچه نشد، یکی دیگه. آدم که زائو رو تنها نمی ذاره .اون بیچاره تازه دو هفته س زایمان کرده .تمام عشقت همین بود ؟ عجیبه والـله!

مادر من چرا انقدر اصرار می کنی؟ میخوای برم تو اتاقش، با اردنگی بیرونم کنه وجیغ بکشه؟ میگه از بوی مرد بدم میاد، چه می دونم از این حرفها

تو اتاق غش غش زدم زیر خنده .پدر سوخته چه چیزهایی بلد بود! بالاخره هم موفق شد و مادر کوتاه آمد و گفت : خود دانی، پس فردا نگی مامان گیتی میگه میخوام برم.تو رو نمی خوام ها!

حالا یه مدت بهش وقت بدیم بهتره مامان .اون میترسه دوباره بچه دار بشه، وحشت داره

روزها گذشت .باید برای دیدن پدرم به شیراز می رفتم .ولی با قراری که با منصور گذاشته بودم جور در نمی آمد. بالاخره مجبور شدیم من و منصور با هم برویم. یکروزه رفتیم وبرگشتیم .پدر خیلی بهتر بود. بیچاره باور کرد که من گیتی ام .وقتی خبر مرگ بچه قلابی را به پدر دادیم .غم دنیا به دلش نشست .بیچاره پدر!

--------

فصل 6 " ...

اسفند ماه رسید. د رواقع شش ماه از مرگ گیتی گذشت . در آن مدت از خانه نشینی خسته شده بودم .مرتب به منصور غر می زدم که میخواهم بیایم شرکت. یعنی واقعیت این بود که صبحها دلم

برای منصور تنگ می شد. ولی او موافقت نمیکرد . می گفت مادر شک می کند

یک روز مادر از من پرسید: ببینم گیسو خانم تهران رو ترک کرده؟ خبری ازش نیست .بگو بیاد ببینمش

راستش، گیسو پیش پردم باشه بهتره مادرجون .فعلا منصور کسی رو جای گیسو استخدام کرده تا خودش برگرده .حالا اگه پدر بهتر بشه دوتایی میان .اونکه گفت با شما تماس گرفته

آره تلفنی که باهاش صحبت کردم ، می گم چرا تهران نمیاد؟

میاد

انشاءا....! گیتی جان دقت کردی منصور با سابق زمین تا آسمون فرق کرده؟ اون موقع ها از سر وکول تو بالا می رفت .روزی دو سه بار بهت تلفن میکرد .یکسره قربون صدقه ت می رفت .

موضوع چیه؟ منصور بدون تو خوابش نمی برد .اما حالا سه ماهه جدا می خوابین و عین خیالشم نیست .فقط روز به روز لاغرتر و بی روحیه تر میشه .من نگرانم نکنه آذر رو گرفته ؟

نه مادر جون ، منصور اهل این حرفها نیست .من خودم از پشت در کتابخونه شنیدم چطور جلوش ایستاد و بیرونش کرد .اون فقط ناراحت بچه س .منم که بی حوصله شدم ، بیشتر روش اثر

کرده .می دونین که روحیه حساسی داره .اون از پدرش ، اون از ملیحه جون ، اینم از بچه ش

خب تو در رفتارت تجدیدنظر کن دخترم. هیچ خوب نیست زن و شوهر جدا بخوابن .کم کم فاصله تون زیاد میشه .خدای ناکرده به هم بی علاقه می شین . می گن از دل برود هر آنکه از دیده

برفت

می دونم مادرجون .حق با شماست .خودمم روزی هزاربار این حرفها رو به خودم می زنم .منصورم مرتب بهم غر میزنه ، ولی دست خودم نیست .اعصابم ضعیف شده .والـله من هنوز عاشق

منصورم ، بخدا قسم، ولی میترسم کنارش بخوابم .می ترسم باز باردار بشم و دوباره در اثر حادثه ای بچه م بمیره .اونوقت دیگه جوابی برای هیچکس ندارم . منصور هم که راهی تیکارستان

میشه .

خب بیا با هم بریم پیش یه دکتر اعصاب

نه نیازی نیست .زمان بهترین داروه مادر

ببین عزیزم ، منصور سی و شش سالشه .اون الان باید یه بچه هفت هشت ساله داشته باشه .نذار دیر بشه مادر جون

چشم، سعی میکنم .بهم فرصت بدین .به خودشم گفتم

خدا نکرده فکر نکنی قصد دخالت دارم .فقط خواستم بعنوان یه بزرگتر راهنماییت کنم. راستش شکم بر اینه که این آذر جفتتون رو چیز خور کرده باشه

دلم فرو ریخت .مادر چه می دانست که شکش درست است و آذر، گیتی و نوه اش را چیز خور کرده و کشته

تو چشمای شما دوتا غم بزرگیه که نمی تونم علتش رو فقط نبودن بچه بدونم .شما چیزی رو از من پنهون می کنین .نکنه سر گیسو بلایی اومده؟

نه مادرجون .خدا نکنه! ما هیچی رو از شما پنهون نمی کنیم .مگه باهاش صحبت نکردید؟

نمی دونم، ولی نگاه همه افراد این خونه پر از غم وغصه س

از اون موقع که آذر لعنتی رو راه دادیم زندگی مون بهم ریخت .هنوز اثرش باقیه ، ولی درست میهش

آخر شب وقتی موضوع را با منصور مطرح کردم، دستی به موهایش کشید وگفت : گیسو اینطوری نمیشه مامان داره شک میکنه

خب میگی چکارکنم، میخوای بریم محضر عقد کنیم؟ ما که واسه شما همه کار کریدم

منصور لبخندی زد وگفت: خب چه ایرادی داره؟ شاید هم خود به خود به اونجاها کشید

در عمق چشمان منصور غرق شدم ببینم شوخی میکند یا جدی می گوید گفت: اگه وجدانم قبول میکرد لحظه ای درنگ نمی کردم .ولی چه کنم که نه دلم میاد تو رو بدبخت کنم و نه میتونم گیتی

رو فراموش کنم .تازه، فرهان رو چکار کنم؟ این بار حتما یا خودش رو میکشه یا منو. بیچاره انگشت رو هر کی می ذاره من از چنگش در میارم .درست نیست گیسو!

متحیر به منصور خیره شدم . چه شنیدم خدایا .یعنی منصور به من علاقمند شده، اما چشم میکنه؟ نه منصور، خواهش میکنم چشم پوشی نکن. خواهش میکنم وجدانت رو کنار بذار .در

تصمیمت تجدیدنظر کن. من تو رو دوست دارم، نه فرهان رو. ولی مگر میشد این حرفها رو گفت

چرا ماتت برده گیسو، باور نمی کنی؟

باورم نمیشه که بخواین تا آخر عمر بخاطر سلامتی مادرتون منو بدبخت کنین .دوست ندارم تا آخر عمر فقط نقش گیتی رو بازی کنم. فکر نمی کنین این خودخواهیه؟

تو بگو من چکار کنم .از اون ور مادر اعصابش ناراحته وهیجان براش خوب نیست .از اون ور گیتی رو نمی تونم فراموش کنم . از اون ور وجدانم در عذابه اگه ازدواج کنم .از اون ور

فرهان، از اون ور تو که داری روز به روز منو دیوونه تر و وابسته تر می کنی! از اون ور هنوز نمی دونم تو اون مغزت چی می گذره و کی رو دوست داری؟

چه فرقی میکنه؟

منصور جلو آمد زیر چانه ام را با دستش گرفت و صورتم را بالا آورد وگفت: بگو اون کیه .بگو و منو از این فکر نجات بده

مگه برای شما مهمه؟ چه فرهان ، چه یه نفردیگه

حداقل اینه که دوست دارم با کسی ازدواج کنی که دوستش داری

وقتی اون منو دوست نداره یا به دلایلی نمیتونه ازدواج کنه ، گفتنش چه فایده داره . میخوای بدتر غرورم رو جریحه دار کنی منصور؟ یعنی تو تا حالا نفهمیدی؟

منصور سرش را پایین انداخت وگفت: چرا فهمیدم. انقدرها هم احمق نیستم گیسو ، ولی میخوام خودت بهم بگی

من هیچ وقت اسمش رو به زبان نمیارم .تازه دارم سعی میکنم فراموشش کنم .شاید حق با خودشه .من با او خوشبخت نمی شم چون هیچوقت نمی تونم روحش رو بدست بیارم .می دونی

منصور ، من فقط منتظرم سال گیتی تموم بشه ، بعد با اولین خواستگار که ازم خواستگاری کنه ازدواج می کنم. میخواد فرهان باشه یا هرکس دیگه. از تو خواهش میکنم تا اون موقع حقیقت

رو به مادرت بگی .من از این وضع خسته شدم .دلم میخواد خودم باشم . دلم میخواد بیام شرکت .من از دروغ متنفرم .منصور نجاتم بده .میخوام برم. میخوام برم

به من بگو گیسو .بگو کی نقش گیتی رو برام بازی کردی که من خبر ندارم؟

اینو وقتی میگم که فهمیدی کی رو دوست دارم

مدتی نگاهم کرد ، گفت: می دونی گیسو، منم تو رو خیلی دوست دارم .یعنی بعد از گیتی فکر نمی کردم بتونم کسی رو تا این حد دوست داشته باشم .ولی به دلایلی که خودت می دونی مجبورم

ازت چشم پوشی کنم .همیشه برات ارزوی خوشبختی میکنم ومطمئنم که همیشه افسوس تو رو خواهم خورد .می دونم که یه فرشته دیگه رو از دست می دم. ولی چه کنم .از گیتی خجالت می

کشم .با اینکه خودش بهم اجازه داد ولی باور نمی کنم از ته دل بوده.اون بخاطر من مرد، اونوقت من فکر عشق وخوشی هام باشم

حالا که می دانستم فهمیده دوستش دارم ، بیشتر احساس بدبختی می کردم. هم غرورم شکسته بود ، هم منصور را از دست داده بودم .دنیا روی سرم خراب شده بود

از دستم دلگیر نشو گیسو.از این بابت خوشحالم که اسیر کسی هستم که خواهر و عزیز خودت بوده و حرفم رو درک می کنی. من دارم عشق تو رو تو قلبم می کشم .کار آسونی نیست .مگه نه

گیسو؟بهم حق بده

اشکهایم سرازیر شدند.چشمهای منصور هم پراشک شد. بلند شدم. دو قدم که دور شدم گفتم: پس بذار زودتر برم منصور! تکلیفم رو با مادرت روشن کن .چون من هم باید عشق تو رو تو قلبم

بکشم .این فقط وقتی میسره که تو رو نبینم و به اتاقم آمدم و در سیلاب اشکهایم غرق شدم، در سیلاب نا امیدیها، بدبختیها، جداییها، شکستها و تنهاییها.

--------

فصل 7 " ...

دو شب بعد وقتی همه برای خواب بالا آمدیم، مادر دستم را گرفت و گفت: یه چیزی ازت میخوام، نه نگو گیتی!

بفرمایین

امشب می ری تو اتاق شوهرت میخوابی

ولی مادر جون من....

هیچ بهونه ای رو نمی پذیرم .اگه منصور رو هنوز دوست داری باید قبول کنی وثابت کنی. مگر خواهر برادرین ؟شورش رو در آوردین .الان سه ماهه!اِ یعنی چی؟

منصور آخرین پله را پشت سر گذاشت ورو به ما که کنار در اتاق او ایستاده بودیم گفت : موضوع چیه ؟ بالاخره شما دوتا دعواتون شد

هیچی، میگم باید بیاد سرجاش بخوابه

اذیتش نکن مامان جون .زورکی که فایده نداره .من تحملم زیاده .حالا کی صبرم لبریز شه و برم زن بگیرم ، معلوم نیست!

چشم غره ای به منصور رفتم که بدتر مادر را تحریک نکند، ولی انگار خودش هم بدش نمی آمد .منصور در اتاقش را باز کرد ووارد اتاق شد. مادر مرا به داخل هل داد وگفت : بر تو ببینم دختر

مادر خواهش میکنم! من نمی تونم!

در را بست و از پشت در گفت : من نصف شب میام سر میزنم ، اگه اینجا نباشی دیگه باهات حرف نمی زنم .حالا خوددانی!

صدای بسته شدن در اتاق مادر را شنیدم .برگشتم و نگاهی به منصور کردم که روی تخت نشسته بود و ساعتش را کوک میکرد .بعد گفت : خیلی خوش اومدی.گل بود. به سبزه نیز آراسته شد.

آهسته گفتم: همش تقصیر شماست

حالا مگه چی شده گیسو .نترس ، من آدم خودداری هستم .بیا بخواب

یعنی بخوابم رو تخت؟

پس میخوای کجا بخوابی؟اینجا فقط چهار تا مبل یه نفره هست .کاناپه هم که نداریم ، رختخواب هم نداریم

من رو مبل میخوابم

مگه ندیدی مامان گفت میاد سر میزنه .میخوای شک کنه؟

خب شک کنه .وبطرف در اتاق رفتم و آن را باز کردم

منصور با عجله آمد در را بست و گفت: چرا لجبازی میکنی؟ میگم من بعد از گیتی نمی تونم با زن دیگه ای ارتباط برقرار کنم .بیا بگیر بخواب

با اخم وتخم روی مبل نشستم

گیسو چند لحظه چشماتو ببیند، من لباسمو عوض کنم .برم بیرون ، مادر می بینه و شک میکنه

رویم را برگرداندم تا لباسش را عوض کنه

خب حالا راحت باش گیسو جان

تیشرت سفید با شلوار گرمکن سفید پوشیده بود.گفت: ببخشید لباس راحتی پوشیدم .با لباس خونه نمی تونم برم تو رختخواب.

خیلی خب، بلند شو از کمد گیتی لباس خواب بردار بپوش .من سرم رو برمی گردونم

بلند شدم لباس صورتی پوشیده ای از داخل کمد برداشتم و بطرف در رفتم

کجا می ری؟ مادر می فهمه .همینجا عوض کن

دیگه چی؟ شما مردها پشت سرتون هم چشم دارین .اونم صد وپنجاه تا!

منصور لبخند زد وگفت: صد وچهل ونه تاش رو می بندم .خوبه؟

این یه دونه رو هم خودم با این انگشتم کور میکنم

هر دو زدیم زیر خنده .از اتاق بیرون آمدم و سریع خودم را به دستشویی رساندم .لباسم را عوض کردم ومسواک زدم و به اتاق منصور برگشتم .دل تو دلم نبود. حال عجیبی داشتم .انگار هر

چه می خواستم فاصله بگیرم و فراموشش کنم بدتر می شد .در را بستم .منصور با حیرت به پیراهنم وموهای پریشانم خیره شده بود

چیه صد وپنجاه تا چشم دیگه هم قرض کرده ی؟

منصور بحالت پریدن از خواب یا بیرون آمدن از یک رویا، که مطمئنم رویای گیتی بود، سرش را تکان داد وگفت : یه لحظه احساس کردم گیتی وارد اتاق شد. چقدر شبیه اید! مخصوصا تو این

لباس

نه گیتی نیست ، خواهر دوقلوی بدبختشه که زبان وتایپ را رها کرده، به بازیگری رو آورده . ای کاش پامون می شکست و به تهران نمی اومدیم. در آنصورت نه گیتی می مرد نه من بازیگر

میشدم

منصور لبخند زد وگفت : مطمئن باش جبران میکنم

بعد از روی مبل بلند شد روی تخت نشست وگفت: با اجازه

راحت باش. و دراز کشید وگفت : ببخشید، مادموازل

روی صندلی میز توالت نشستم .عکس گیتی را از روی میز توالت برداشتم و بوسیدم وگفتم : هیچ فکر میکردی کارمون به اینجاها بکشه؟

هیچکس فکر نمیکرد دختر خوب .حالا بیا بگیر بخواب

شما بخوابین ، من اینجا راحتم

میخوای تا صبح اونجا بشینی؟ به من اعتماد نداری؟

در دل گفتم به خودم اطمینان ندارم. بلند شدم چراغ را خاموش کردم .منصور آبازور را روشن کرد. روی کاناپه نشستم تا مادرجون به خواب بره سپس به اتاقم برم .منصور همانطور طاقباز

خوابیده بود ودستهایش را بالش سرش کرده بود، گفت: یاشد بخیر .شبها گیتی قفلم میکرد که در نرم . به اینکه خدا به آدم صبر می ده ایمان پیدا کردم گیسو.اون موقعها که تازه گیتی برای کار

به این خونه اومده بود نصیحتم کرد که اگه از خدا طلب صبر کنم آرامش می گیرم .این بار طلب صبر کردم وواقعا آرامش گرفتم . خودمم هنوز باورم نمیشه که شش ماهه گیتی رو لمس نکردم

، حس نکردم ، ندیدم ، باهاش حرف نزدم ، کنارش نخوابیدم .واقعا چطور تونستم این مدت رو بدون اون سرکنم!البته شاید وسیله صبری که به من هدیه کرده تویی گیسو .اوایل شباهتت بهم

صبر می داد، ولی حالا عشقت بهم نوید زندگی می ده .اما چه کنم از این عشق..... و عکس گیتی را از روی میز عسلی برداشت وادامه داد: خجالت می کشم

عکس را بوسید و دوباره روی میز گذاشت لحظه ای سکوت برقرار شد.

چرا هیچی نمی گی گیسو؟

به حرفات گوش میکنم

بطرفم برگشت یک دستش را تکیه گاه سرش کرد وگفت: اگه راست میگی بگو کی جای گیتی بودی؟ یک نشونی درست وحسابی بده

این که عادت داری سرت رو روی قلب آدم بذاری بخوابی و قفل بشی

اینو که خودم بهت گفتم ، یا شاید گیتی برات گفته

اگه دقت کنی تو دفترخاطرات گیتی چند ورق از کلاسور جدا شده. اون صفحات بریده شده ماجرای من وتوئه منصور.حالا هم چه اصراری داری بدونی؟ فاصله های زیادی بین ماست

فعلا که چهار پنج متر بیشتر نیست و اگه نگی اون چند متر رو از بین می برم

از ترسم مثل بلبل زبان باز کردم وگفت: یادته یه شب با هم مشاعره کردیم. جک گفتی . من گفتم مگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را، و تو گفتی ، بخال هندویش بخشم سمرقند و بخارا

را. یادته دو روز گیتی حالش خوش نبود .حوصله نداشت، عوض شده بود ، بهت راه نمی داد .وقتی از ترمینال برگشته بود، تو بهش تهمت زدی که...... اون گیتی نبود ، من بودم . منصور که از

تعجب چشمهایش بازمانده بود، گفت:نه!باور نمی کنم!

اون دو روز من گیتی بودم . و همون دو روز عاشقت شدم .تو خیلی خوبی منصور، خیلی مهربونی ، و من برای اولین بار به گیتی حسادت کردم .البته همه رو برای گیتی نوشتم .ولی برای

اینکه تو نفهمی بعد از مرگ گیتی اونا رو جدا کردم . حالا فردا بهت می دم تا بخونی شون. با گیتی نزدیک دو سال زندگی کردی وبا من دو روز .سهم من از تو همون دو روز بود .سهم من اینه

که همیشه نقش اونو برای تو بازی کنم

منصور از شدت هیجان بلند شد نشست و گفت : گیتی چرا رفته بود شیراز؟

پدرم حالش بد بود .بهونه گیتی رو می گرفت. این بود که نقشه رو کشید .اول بسختی قبول کردم ولی بعد بسختی ازت جدا شدم . خوش بحال کسی که تو همسرش میشی ، منصور.

منصور سه چهار متر را کرد یک متر ولبه تخت نشست وگفت: بقول الناز جای گیتی چطور بود؟

کوره بود، تنور بود، ولی حیف که باید خودداری میکردم .در واقع دو روز آمدم حسرت خوردم وشکنجه شدم

خب منم شکنجه شدم

ولی تو فکر میکردی من گیتی ام

ولی حالا که می دونم گیسویی

چهره خودمرا توی مردمک چشمش می دیدم . تپش قلب شدید داشتم .نفسم در سینه حبس شده بود.ادامه داد: اما حیف که نباید بهت دشت درازی کنم وباید به گیتی وفادار بمونم .برخاست وگفت

: پس شب بخیر گیسو جان

شب بخیر منصور.خوش بحال گیتی ! ای کاش من گیتی بودم ومرده بودم

خدا اون روز رو نیاره که مطمئنم اون روز دیگه نمی تونم صبر کنم

مگه به گیتی نگفته بودی که بدون اون زنده نمی مونی؟ الان او، اون دنیاس، شما این دنیا ، اونم در کنار یه دختر که رقیبشه .پس مطمئن باش که داغ منو هم به راحتی تحمل می کنی

من مرگ گیتی رو با وجود تو پذیرفتم .خودت دیدی که تا عشق تو توی قلبم نبود، مثل مرده ها بودم. تو نجاتم دادی! ولی بعد از تو دیگه به کی دلخوش کنم؟

به الناز

الناز؟ حتی حاضر نیستم جنازه م رو کنارش بذارن .مطمئن باش اگه روزی گیتی بهم اجازه بده و تصمیم بگیرم ازدواج کنم ، اول تویی

تا اون موقع من پنج شش تا وارث دارم منصور، متاسفم برات

واقعا میخوای بعد از سال گیتی ازدواج کنی؟ این بود مثل پروانه سوختنت ؟

باید تو رو فراموش کنم .چون خودمم از گیتی خجالت می کشم .منصور ، بهم حق بده

منصور دیگر چیزی نگفت .من هم بلند شدم و آهسته پاورچین به اتاقم رفتم تا صبح دیده بر هم نگذاشتم .صبح زودتر از همه پایین رفتم ، مادر برای خوردن صبحانه سر میز آمد . گفتم : سلام

مادرجون

سلام عزیزم .دیدی سخت نبود. آدم باید سیاست داشته باشه .باید شوهرش رو راضی نگهداره و بهونه دستش نده .همیشه در صدد باش فاصله رو برداری، نه اینکه فاصله ایجاد کنی دختر گلم .

اینها همه هنر زنه .خودت که ماشاءا.... استاد محبت ونوازشی، قشنگم

با لبخند گفتم : حق با شماست

منصور خوابه؟

آره مادر جون خر وپفش هواست

باعث ثواب شدم وکار مثبتی انجام دادم

من منصور رو دوست دارم مادر جون .علت دوریم هم این بود که بخودم اطمینان نداشتم .از منصور نمیشه گذشت

قهقهه مادر بلند شد. بعد به شوخی گفت : پس بزودی یه نوه خوشگل دیگه خدا بهم می ده ؟

نه مادر، حرف بچه رو نزنین که حالم بد میشه و دوباره تغییر رویه می دم

باشه عزیزم ، فعلا همین هم غنیمته

حق را به منصور دادم .مادر تحمل شنیدن حقیقت را نداشت .خدایا خودت رحم کن .بعد از صرف صبحانه به اتاق منصور رفتم .همانطور که دمر بود سرش را بلند کرد نگاهی بساعت کرد و

دوباره خوابید .یک دقیقه بعد طاقباز شد و گفت : گیتی بدقولی نمیکرد خانم خانمها، مادر که نفهمید اینجا نخوابیدی هان؟

نه، سلام، صبح بخیر

صبح تو هم بخیر

تو که دوست نداری کسی رو جای گیتی ببینی. منم دوست ندارم جای گیتی باشک .من گیسوام، آقای مهندس!

منصور بلند شد نشست وگفت: ببخشید خانم. زنگ ساعت بصدا در آمد . آن را خاموش کرد. دستی به موهایش کشید وگفت : آخه حاضر جوابی هات هم مثل اون خدابیامرزه!

منصور من میخوام بیام شرکت .دارم کلافه می شم

ما قراره وابستگی ها رو کم کنیم نه زیاد

یعنی دیگه نمی خوای تو شرکتت کار کنم؟

خواستم بدونی منم بلدم حاضر جواب باشم

منصور اذیت نکن دیگه.بگو تو حساب کتابا مشکل داری ، باید منو ببری .

باشه ، در موردش فکر میکنم

من امروز میخوام بیام

امروز که نمیشه گیسو .بی مقدمه که نمیشه . باید مادر رو آماده کنیم

پس زودتر ، وگرنه داغ می کنم ها!

چشم خانم، چشم

من رفتم پایین .بیا منتظریم

باشه گیسو جان. الان میام . امروز اصلا حوصله شرکت رو ندارم

به کنایه گفتم: میخوای بریم ماه عسل منصور جان؟ شاید حوصله ت سر جا بیاد!

بفرما ماهی به تلخی زهرمار

خودکرده را تدبیر نیست. چون حقته!

آره حق با توئه .بعد عکس گیتی را برداشت وگفت: منتظرم بهم اجازه .بارها به خوابم آمده ولی چیزی در اینمورد نگفته .دلم میخواد اولین خواستگارت خودم باشم

هیچوقت هم نخواهد گفت .از من که نیمه وجودشم بپرس .منم بودم اجازه نمی دادم .مگه زده به سرش

چهره منصور تو هم رفت .انگار بدجوری نا امیدش کردم. گفتم : شوخی میکنم منصور. گیتی همیشه می گفت من منصور رو دوست دارم ومعنی دوست داشتن اینه که حاضرم منصور رو

خوشبخت ببینم حالا با کی، مهم نیست .از من که گذشت ولی بگرد تا دختر مورد علاقه گیتی و خودت رو پیدا کنی. توباید ازدواج کنی منصور. اصلا خودم برات پیدا می کنم. تو عروسیت هم با

آبکش شربت میارم

از اتاق بیرون آمدم وبحال خود وامانده ام افسوس می خوردم. توی پله ها با خودم دعا میکردم که چه نصیحت احمقانه ای کردم. نکند راستی زن بگیرد .من عاشق منصور بودم و دوستش

داشتم ونمی توانستم ببینم با کس دیگری ازدواج کند .ای خاک بر سرم کنند با این اظهار نظرم

من ومادر مشغول صحبت بودیم که منصور آمد وسلام کرد ((چه خبرها؟ خوبین؟

خبر ها پیش شماست ، خوبیم، نه به خوبی شما پسر گلم!

منصور لبخند زد و گفت : خدا پدر ومادرتون رو بیامرزه مامان

صدای خنده بلند شد .ولی نیشمان بسته شد وقتی که مادر گفت: منصور جان میخوام یه مهمانی بزرگ بگیرم

هم نیمشان بسته شد ، هم مثل عصا قورت داده ها راست نشستیم

به چه منظور مامان ؟

مناسبت خاصی نداره .میخوام این خونه از این حال وهوا در بیاد

منصور نگاهی به من کرد وگفت : نه مامان جان، حال وحوصله نداریم .از فکرش بیرون بیا

یعنی چی؟ خوب حوصله ت سرجاش میاد

بذارید پنج شش ماه دیگه

واسه چی پنج شش ماه دیگه؟

شاید تا اون موقع گیسو باردار شد. اقلا جشن مناسبتب داشته باشه .ما الان یه بچه از دست دادیم نمیشه که بزنیم برقصیم

اولا گیسو نه گیتی . دوما اون قضیه مال مدتها پیش بوده .نکنه میخوای سال براش بگیری؟

مگه من گفتم گیسو؟

بله

حواس برای آدم نمی ذارین .آره میخوام تا سالش صبر کنم

زده به سرت منصورها! من که می گیرم

من و گیتی که توی اون جشن شرکت نمی کنیم .حالا هر طور میلتونه مردم بهمون می خندن .مادر من، تو نظرت چیه گیتی جون؟

والـله راستش منم زیاد موافق نیستم .مادر جون! اگه به وقت دیگه ای موکول کنید ممنون می شم

خب گیتی جون اگه تو هم نظرت اینه، باشه، صرفنظر می کنم

دیگه، حرف گیتی از حرف ما با ارزشتره مامان، آره؟

نه پسرم، ولی خوب من گیتی رو انقدر..... و با انگشت شصتش یک بند از انشگت سبا به اش را نشان داد وادامه داد : بیشتر دوست دارم

من ومنصور به هم نگاه کردیم .می دانستم منصور الان به چی فکر می کند وچقدر برای مادرش نگران است .مادر را بوسیدم وگفتم : منم شما رو خیلی دوست دارم مادر خوبم

منصور لبخند زد و گفت : گیتی خانم من هم به شما وابسته ام ، هم بهتون نیاز دارم . نزدیک اخر ساله، باید تشریف بیاری شرکت، تو حساب کتابا بهم کمک کنی.

راست میگی منصور؟

بله عزیزم .من کی دروغ گفتن که بار دومم باشه. این گیسو خانم هم که خیال نداره بیاد تهران.اخراجش می کنم تا حالش جا بیاد

ولی من حقوق می گیرم ها!

بنده چک سفید می دم خدمتتون ، شما هر چقدر دلتون خواست بنویسین

ممنونم ، خیلی دلم میخواد بدونم تو شرکت چطور می گذره ، گیسو که خیلی تعریف میکرد

تازه تعریف میکرد و رفته غیبش زده؟

بابام واجبتره یا شرکت؟

معلومه، پدرزن عزیزم .خب ، کاری نداری؟

نه منصور جان

راستی گیتی! زنگ بزن وقت بگیر ، ببرمت دکتر

باشه .منظور منصور از دکتر بهشت زهرا بود.

فصل 8 " ...

یک هفته ای به همین ترتیب گذشت .صبحها با منصور به شرکت می رفتم .شبها هم از ترس مادر اول به اتاق منصور می رفتم بعد که می خوابیدند به اتاق خودم می رفتم ، اما مجبور بودم

صبح زودتر از همه بیدار بشم و این شده بود برام یک بدبختی بزرگ . همه بدبختیها را که باید می کشیدم هیچ ، بی خوابی هم باید می کشیدم

یک شب نزدیکیهای سحر با شنیدن صدای کشیده شدن صندلی به روی سنگ فرش حیاط از خواب پریدم و بطرف پنجره رفتم .

دیدم منصور سیگاری دستش گرفته و پا روی پا انداخته .بی اختیار لبخند به لبم نشست .گفتم آخه تا کی میخوای وفا دار بمونی گل پسر؟ بلند شد کمی قدم زد . دوباره نشست .من بجای او خسته

شدم .آمدم روی تخت دراز کشیدم . با خودم گفتم : آخه چطور فراموشت کنم ؟چطور در آغوش مرد دیگه ای فرو برم در صورتی که تو را میخوام؟ نه وجدانم قبول میکنه . نه دلم راضی میشه

.گیتی تو رو به روح پاکت قسم ، تکلیف منو معلوم کن .اگه دوست نداری با منصور ازدواج کنم .بیا توی خواب بهم بگو، یا یه چیزی پیش بیاد که من ومنصور از هم دور بشیم .اگرم دوست

داری که خودت کمکموم کن. خدایا یه کاری کن مادر بفهمه گیتی مرده وبهش صبر بده تا منم از این خونه برم .اشک از دیدگانم روان شد . از آن پهلو خوابیدن خسته شدم و آرام به این پهلو

شدم .چند ضربه ملایم به در خورد از جا پریدم ، گفتم : کیه؟

آهسته گفت: منم، باز کن

اینجا اومدی چکار؟

باز کن گیسو تا بهت بگم

می ترسیدم در را به روش باز کنم

نترس من هنوز همان منصور وفا دارم

در را باز کردم داخل شد در را بست و گفت: تو هم بیداری؟

خواب و بیدار بودم .چی شده منصور ؟آشفته ای؟

اضطرای دارم .بیقرارم .نمی دونم چم شده گیسو

در حالیکه دیوار کوب را روشن میکردم گفتم : بیا بشین. منصور نشست .مثابلش روی مبلی دیگر نشستم و پرسیدم : چه فکری آزارت می ده به من بگو

فقط نگاهم کرد

پرسیدم: نمیخوای بگی؟

دستهایش را به هم مالید و با اضطرابی خاص گفت : نمی خوام تو رو از دست بدهم، این فکر آرامش رو از من سلب کرده

مگه قراره از دست برم؟

تو واقعا میخوای بعد از سال گیتی ازدواج کنی گیسو؟

منصور! کی آینده رو دیده هان؟

درسته ، اما برنامه ریزی تصویری از آینده است . تو اینطور برنامه ریختی، مگه نه؟

حالا تا خدا چی بخواد

اگه مادر بفهمه که گیتی مرده ترکمون می کنی؟

خب آره دیگه ، بمونم اینجا که چی بشه ؟ هر دو زجر بکشیم ؟

گیسو بخدا به اندازه گیتی دوستت دارم

خب، من هم دوستت دارم منصور .تو چت شده ؟ مثل ابر بهار گریست . دلم ریش شد خودم هم بغض کرده بود برخاستم مقابلش زانو زدم و پرسیدم : میخواهی بهت آرام بخش بدم

بعلامت منفی سرش را تکان داد

پس آمدی نصفه شبی اعصاب منو بهم بریزی؟آره؟ حالا که من اینجام عزیز من

اگه بری من تنهایی چکار کنم

زندگی می کنی .تو باید ازدواج کنی ، باید زندگی را به نوع دیگه از سر بگیری

با این دل گرفته ؟ با این دل شکسته؟

نه دیگه باید دلت را روشن کنی و عینک دیگه ای به چشمهات بزنی و دنیا را جور دیگه ای ببینی

نگرانم . دلتنگم دارم می میرم گیسو. من مرگ گیتی را با عشق تو پذیرفتم .تو نباشی من می میرم

خدا نکنه . این حرفها چیه میزنی ؟ ببین منصور اگه نماز بخونی آروم می شی. بخدا پناه ببر .قرآن بخون .همه چیز را از او بخواه .باهاش ارتباط برقرار کن. اگه به صلاحت باشه منو بهت می

ده

اگه صلاحم نباشه؟

خب نمی ده دیگه

نه ، من به مصلحت کار ندارم .اگه بدبخت هم بشم باز هم تو را میخوام .فقط گیتی رضایت بده بقیه اش مهم نیست

برم برات قرص بیارم تو حالت خوب نیست

نه ، نمیخواد

کمی نگاهم کرد و گفت: خیلی سخته آدم با احساس و دل و نفسش بجنگه . گیسو خیلی سخته

آره خیلی سخته .اما یادت باشه که یاد خدا آرام بخش دلهاست .آنقدر که در بدترین شرایط به آدم تسکین می ده. فقط کافیه وجودش را بپذیری و صداش بزنی و باهاش مانوس بشی. همین

من صداش می زنم .من دوستش دارم. من باهاش مانوسم .من خدا رو می شناسم گیسو ، اما هر روز عشق تو توی قلبم عمیقتر میشه .وابسته شده م گیسو. چطور بشینم شوهر کردن تو رو

تماشا کنم، بعد هم بگم خدا نخواست .من بیشتر از هرکسی بهت نیاز دارم، اما دستم بسته است .عجله دارم اما موانع جلومه

می فهمم چی میگی درکت میکنم منصورجان .اما صبور باش و بخدا توکل کن ، حالا هم که هنوز شوهر نکرده ام و پیش توام .پاشو ، پاشو برو بگیر بخواب واصلا هم نگران نباش .هرچی خدا

بخواد همون میشه از دست ما کاری ساخته نیست

از جا بلند شد وگفت: تا کنارمی آرامش دارم وقتی ازم دور میشی دگرگون می شم نه اینکه فقط جای گیتی را برام پر می کنی ، نه خدا شاهده.تو را جای خودت دوست دارم اگه یک چهره دیگه

هم داشتی باز هم دوستت داشتم

بهش لبخند زدم وگفتم : می دونم من هم معنی آرامش را در کنار تو فهمیدم منصور

عاشقانه نگاهم کرد ، لبخند کمرنگی به لبش نقش بست و گفت : شب بهیر ، ببخشید بیدارت کردم

من بیدار بودم و داشتم از این بالا نگاهت میکردم و غصه میخوردم

لبخندش پر رنگتر شد وگفت:پس حق دارم اینطور جوش بزنم که از دستت ندهم .شب بخیر

شب بخیر

منصور رفت و تازه بغضم شکست یکی باید به خودم دلداری می داد و من هیچکس را نداشتم

تعطیلات عیدنوروز به پیشنهاد منصور به شمال رفتیم .بیشتر هدف این بود که با دوست و آشنا و اقوام ارتباط نداشته باشیم . می ترسیدیم نکند اقوام نتوانند جلوی زبا خود را بگیرند وحقیقت را

لو بدهند .تمام سیزده روز نوروز را در شمال سپری کردیم و بالاخره به تهران برگشتیم .روز پانزدهم فروردین مدام به یاد گیتی بودم که در این روز خبر بارداریش را به من داد و چقدر

خوشحال بود. مادر مرتب از من می پرسید : چرا چشمهات اشکی است؟ چرا ناراحتی ؟ چرا کسلی؟ من هم می گفتم : امروز سالگرد روزیه که فهمیدم باردارم . بحال خودم اشک می ریزم ،

مادر جون

فصل 9 " ..

اوائل اردیبهشت ماه بود .یک روز بعد از ظهر منصور سراسیمه وارد اتاقم شد وگفت: گیسو برادر آذر اومدم باهام کار داره

چکار داره؟

حتما اومده التماس . گیسو! تو حواست به مامان باشه تا من برگردم

باشه تو برو، خیالت راحت

وقتی منصور رفت ، به اتاق مادر رفتم و او را به حرف گرفتم .وقتی ثریا ما را برای چای دعوت کرد، از پرچانگی دست برداشتم وگفتم : مادر بیایین بریم پایین چای بخوریم

بعد از صرف چای خوشبختانه مادر با مرتضی بیرون رفت .پرسیدم: چکار داشت؟

اومده بود التماس که از خواهرم بگذرین .جوونه، پشیمونه. منم گفتم محاله ازش بگذرم .فقط منتظر روزی هستم که اونو بالای دار ببینم

خوب کردی، نباید به اون رحم کنیم .الان اگه گذشت کنیم بازم زهرش رو به ما می ریزه .شاید هم دوباره باید سراغت

بخدا می کشمش .حتی شده به خواسته ش تن در بدم. ولی بعدش می کشمش

به خواسته ش تن در بدم یعنی چه؟

یعنی بگیرمش

از عصبانیت گر گرفتم .حالت انفجار به من دست داد.فکر نمیکردم نقطه جوش حسادت و غیرت این اندازه باشد .نگاه غضبناکی به او کردم وگفتم : شما مردها رو جون به جونتون کنن بی

وفایین! وبطرف پله ها آمدم

آمد بازویم را گرفت وگفت : مگه من میخوام از روی عشق وشهوت بگیرمش گیسو؟ منظورم اینه که از پشت بهش خنجر می زنم وفریبش می دم ، درست مثل خودش

لازم نکرده .بپا اون گولت نزنه آقای کارآگاه دو صفر هفت

چرا عصبانی شدی؟ مگه من چی گفتم ؟

ولم کن منصور. واز پله ها بالا آمدم

دنبالم آمد وگفت : تو متوجه منظور من نشدی

حالا که هوس کردی پنج دقیقه باهاش باشی ، بعدها حاضری ببخشیش و یک عمر باهاش باشی و اینطوریه که نامردیت رو ثابت کنی. این یعنی گذشت .این یعنی از خون گیتی گذشت

تو فکر کردی من رضایت می دم؟

بعید نمی دونم ! آذر بد تیکه ای است

جلوی اتاق مادر رسیده بودیم . لحظه ای با عصبانیت نگاهم کرد ، بعد گفت : تو رو که می پرستم نمی گیرم، چه برسه به اون قاتل آدم کش بیوه رو

کاش می مردم و این جمله را نمی شنیدم! کاش شنوایی ام را از دست داده بودم! خدایا چقدر ذلیل شدم که.....

فکر کردی منتظرم منو بگیری؟

از اشکی که در چشمهایم حلقه زد، پی به بغض درونم برد وگفت : منظور این نبود گیسو .باور کن! می گم یعنی ....

همین امشب همه چیز رو به مادر می گم و اینجا رو ترک می کنم. محبت و دلسوزی زیادی آخرش خفت و ذلته ! عجب اشتباهی کردم! دلسوزی به شما نیومده ! باید همون گیسوی سابق باشم

که وقتی باهات حرف می زدم تو چشمات نگاه نمیکردم

گیسو، بخدا منضورم این نبود!

ولم کن منصور ، میخوام برم

گیسو! خواهش میکنم!

محکم در اتاقم را به هم کوبیدم و بسترم را پر از اشک کردم.اگر بخاطر مادر نبود. همان لحظه آنجا را ترک میکردم

منصور در اتاقم را باز کرد، داخل شد و در را بست .آمد روی تخت کنارم نشست .در حالیکه دمر دراز کشیده بودم واشک می ریختم ، دستش را روی شانه هام گذشات و گفت : گیسو بخدا

آرزوی منه که باهات ازدواج کنم .شاید ندونی چقد رافسوس میخورم !شاید ندونی که تا حالا بارها و بارها خواستم خودم رو قانع کنم! ولی نمی تونم گیتی رو فراموش کنم .احساس میکنم اگه

ازدواج کنم روحش عذاب می کشه .خودت می دونی من واون چقدر به هم علاقه داشتیم .بارها خودم رو لعنت کردم که چرا ازت خواستم بمونی که اینطور عشقت مثل آتیش به جونم بیفته .هر

چند که می دونم اگه اینجا هم نمی موندی باز هم بهت علاقمند می شدم. ای کاش می دونستی که توی این دل صاحب مرده م ، وجدان وعشق چه جنگی با هم دارن! ای کاش می دونستی وقتی

می بینمت، چقدر لذت می برم و چقدر آرامش می گیرم! تو رو بخاطر خودت دوست دارم گیسو، بخدا قسم ! ولی چه کنم که این دل لعنتی راضی نمیشه! من می دونم که بهترین مردها آرزوی تو

رو دارن. ولی تو منتظر منی. می دونم که تو دوستم داری .اما چه کنم؟ می ترسم نتونم خوشبختت کنم .تو حیفی، می ترسم با روح سرگردونم تو رو فراری بدم .اونوقت اگه ترکم کنی ، دیوونه

می شم . ولی اینجوری تو توی شرکت هستی، بهمون سر میزنی ، هر روز می بینمت ، هیچوقت هم ازم سیر نمی شی.می فهمی گیسو؟

همانطور دمر دراز کشیده بودم و دستهایم را زیر گونه ام گذاشته بودم و اشک می ریختم ، گفت : هیچی نمی گی؟ یعنی انقدر بدم؟

بطرفش برگشتم و گفتم : من افتخار میکنم که خواهرم چنین همسری داشته ، آخه چی بگم منصور؟ چی بگم؟ از دردهام بگم؟ از غصه هام بگم؟ از برادرم که خودش رو کشت؟ یا مادرم که

دق کرد؟ از پدرم که مریضه؟ یا از خواهرم که همراه بچه ش به قتل رسیده؟ یا از وجدانم بگم که پدر بیمارمو رها کردم، اومدم تیمارداری تو ومادرت رو می کنم، چون دوستت دارم .یا از

عذاب وجدانم بگم که بجای عزاداری برای خواهرم ، شدم رقیبش و به دردش دچار شدم. شاید نشه به کار آذر ایراد گرفت .من که خواهر گیتی بودم عاشقت شدم .وای بحال یه غریبه! من که

فهران وهزار تا خاطرخواه دیگه دارم و وضعم رو به راهه عاشقت شدم. وای بحال اون بیوه ستمدیده ! تنها تفاوت من وـ آذر در اینه که من به خواهرم خیانت نکردم ولی آذر خیانت کرد .آره،

حق با توئه! منم وجدانم قبول نمی کنه جای خواهرم رو بگیرم .هر چند مطمئنم راضیه .بارها خودش به من گفته بود. فقط ازت خواهش میکنم منو آزاد کن.میخوام برم خونه م. به عذاب کشیدنم

راضی نباش منصور!حقیقت رو به مادرت بگو. با اینکه می دونم مادرت از من متنفر میشه ، ولی اون تنفر رو به این درد کشیدن ترجیح می دم .میخوام برم منصور .بذار برم دنبال زندگی خودم

نه گیسو منو تنها نذار.بذار به همین که در کنارتم دلخوش باشم، حداقل تا وقتی ازدواج کنی

روزی که مادرت حقیقت رو بفهمه اینجا رو ترک میکنم. از امشب خودم کم کم مادرت رو آماده میکنم .این حرف آخر منه منصور!

منصور گریه اش شدت گرفت و بغض همه دردهایش را در قلب من خالی کرد .درد خودم روی قلبم کم سنگینی میکرد ، اندوه او را هم باید تحمل میکردم

اینطور گریه نکن منصور، طاقتش رو ندارم

لحظه ای در چشمهای اشکبار هم خیره شدیم! بلند شد و از اتاق بیرون رفت .

--------

فصل 10 "...

به سال گیتی نزدیک می شدیم .تصمیم گرفتیم مادر را با مینو خانم به شمال بفرستیم .تا بتوانیم مراسم سال را برگزار کنیم.چهار روز به سالگرد گیتی باقی بود. آن روز که از شرکت برگشتیم ،

وقتی به مادر سلام کردیم ، با گریه جواب ما را داد و سریع بالا رفت .چهره اش انگار چندسال پیرتر شده بود .آنقدر گریه کرده بود که چشمهایش پف کرده و قرمز بود .من ومنصور با تعجب به

هم نگاه کردیم

ثریا!ثریا!

بله آقا! سلام .خسته نباشین

سلام! مامان چش شده؟ چرا گریه می کنه؟

والـله چی بگم اقا .من رفته بودم تو باغ که برای آقا نبی چای ببرم . خانم تلفن رو برداشتن.وقتی برگشتم دیدم ایشون رو مبل خشکشون زده . رفتم جلو صداشون کنم ، زدن زیر گریه .چنان

گریه میکردن که چهار ستون بدنم لرزید بخدا.گفتم چی شده خانم جون؟ گفتن چرا به من نگفتین گیتی مرده؟ تنم لرزید .گفتم کی گفته گیتی خانم مرده؟ اشتباه شنیدین .سرم دا زدن که بسه دیگه

.هرچی فریبم دادین بسه .بعد هم گفتن برو میخوام تنها باشم .الان دوساعته که روی اون مبل نشستن و اشک می ریزن

کی بهش زنگ زد؟

نمی دونم اقا

به اتاق مادر رفتم . در زدم و در را باز کردم .منتظر بودم سرم فریاد بکشد . ولی نکشید .روی مبل نشسته بود وعکس گیتی را در دست گرفته بود و اشک می ریخت

مادر جون!

نگاهی به من کرد .با دستمال اشکهایش را پاک کرد وگفت: تو این خونه چه خبر بوده گیسو؟

وجودم لرزید .بدنم مور مور شد. از خجالت دلم میخواست زمین دهن باز میکرد و مرا می بلعید

جلوی مادر زانو زدم .دستهایش را در دستم گرفتم وگفتم : خیلی خبرها مادر! خیلی خبره!

شما در حق من خوبی نکردین .ظلم کردین که فریبم دادین

نگران سلامتی تون بودیم مادر جون .باور کنین می ترسیدیم دوباره حالتون بد شه .اونوقت دیگه گیتی که نبود از شما پرستاری کنه .من عرضه او را ندارم

صدای هق هق گریه هر دوی ما فضا را پر کرد .سرم را روی پای مادر گذاشتم وگریستم .منصور وارد اتاق شد. ما را که در آن حال دید، خودش هم زد زیر گریه و روی مبل نشست .

من راضی نبودم شما به اضافه درد داغ گیتی، درد نقش بازی کردنم بکشین .آخه چطور این اتفاق افتاد منصور؟ اینطوری از بچه م نگهداری کردی؟

کی به شما زنگ زد مامان؟

خواهر آذر.ازم پرسید چه نسبتی با تو دارم .منم گفتم . شروع به التماس کرد و من همه چیز رو فهمیدم

متاسفم مامان .به ما حق بدین .من تو این دنیا فقط شما رو دارم .باید احتیاط میکردم

مادرجون ، می دونم کار خوبی نکردم و صد سال نمی تونم جای گیتی باشم، ولی هر کاری کردم بخاطر شما بود .

دستهایم را گرفت و فشرد وگفت: تو با گیتی فرقی نداری گیسو جان .دیدی که من اصلا نفهمیدم. البته شک میکردم، ولی باورم نمیشد

آذر چرا گیتی و نوه ام را کشت؟

برایش همه چیز را تعریف کردم .دست روی قلبش گذاشت و گفت : جگرم داره آتیش میگیره .خدایا! اون دوختر معصوم و بچه ش چه گناهی کرده بودن؟ او که به آذررحم کرد .دختر خوبم! گیتی

مهربونم! و ناله هایش جگر من ومنصور را خون کرد و بالاخره بدنش یخ کرد و از حال رفت .ثریا شربت قند آورد. شانه های مادر را مالیدیم تا کمی حالش جا آمد. منصور چرا به من نگفتی؟

چرا نذاشتی تو مراسمش شرکت کنم؟ چرا نذاشتی سر قبرش برم .اون عزیز من بود ، ناجی من بود. به گردن من و تو خیلی حق داشت .الهی بمیرم براش! الهی بمیرم براش!

منصور مادرش را در آغوش گرفت ومثل بچه ای در آغوش مادر اشک ریخت . تحمل آن فضا برایم مشکل بود. از اتاق مادر بیرون آمدم و به اتاق خودم رفتم با اینکه غم دنیا به دلم بود، اما

خوشحال بودم از اینکه دیگر آزادم .باید بدنبال سرنوشتم می رفتم .منصور به من تعلق نداشت .

فصل 11 " ...

مراسم سالگرد گیتی با حضور مادر انجام شد .مادر تا یک هفته بعد ساکت بود و از اتاق خودش بیرون نمی آمد .بعد از آن، وقتی احساس کردم مادر از حال طبیعی خارج نشده .خیالم راحت شد

ویک روز بعد از ظهر چمدانم را بستم و به طبقه پایین آمدم .منصور و مادرش در سالن مشغول صحبت از خاطرات گیتی بودند.تا مرا با چمدان دیدند بی اختیار ا زجا بلند شدند.منصور گفت: کجا

میخوای بری گیسوجان؟

با اجازه زخمت رو کم می کنم .ببخشین، این مدت خیلی زحمتتون دادم

دیگه چی مادر؟ مگه من می ذارم بری. من دلم به تو خوشه دختر

ممنونم مادرجون.بخدا به اندازه گیتی دوستتون دارم.باورکنین قصد فریب شما رو نداشتم ، فقط نگران سلامتی تون بودم .در هر صورت حلالم کنین. از اینکه مادر خوبی برای من وخواهرم

بودین، از اینکه باعث شدین خواهرم خوشبختی رو حس کنه، ازتون ممنونم.گیتی از شما راضی بود .خیلی هم براتون دلتنگش میکرد .شما هم از اون راضی باشین .جلو رفتم مادر را ببوسم .

اجازه ندادو گفت : نه نمی ذارم بری.برو چمدونت رو بذار بالا .

باید برم مادر .ترکتوت که نمی کنم .میام بهتون سر میزنم

منصور آرام روی مبل نشست و دستهای لرزانش را روی گیجگاهش گذاشت .انگار باز زانوهایش سست شده بود و توان ایستادن نداشت

بمون گیسو .میخوای منصور رو دق بدی؟

نه مادر، من ومنصور قبلا حرفامون رو با هم زدیم . از ش قول گرفته بودم که نباید به من وابسته بشه .هرچند که حالا این منم که نمی تونم دل بکنم .ولی خب، چه میشه کرد؟

منصور بیچاره حرفی برای گفتن نداشت .بگوید بمان که باید برای چی می ماندم .بگوید برو که دلش نمی خواست بروم .گفتم: منصور برات آرزوی خوشبختی میکنم. فقط یه نصیحت خواهرانه

می کنم .نصیحتی که مطمئنم گیتی دلش میخواد بگه .فکر نکن با ازدواجت اون ناراحت میشه. من خواهرمو میشناسم .عمرت رو تو تنهایی سر نکن .دخترهای خوب مثل گیتی زیادت از

وفاداریت نسبت به گیتی ، از چشم پاکیت نسبت به خودم ، بی نهایت سپاسگزارم .واقعا خوش بحال همسر آینده ات .خدانگهدار مادر جون. با اجازه

گیسو بمون .تو داری خواهش منو رد میکنی !

خدا منو بکشه اگر چنین قصد داشته باشم .ولی منم باید برم دنبال سرنوشتم مادر .اینجا دارم ذره ذره آب میشم. درکم کنید

سونوشتت اینجاست ، کنار منصور! تو و منصور می تونین با هم خوشبخت بشین .منصور تو رو دوست داره

بله، من هم ایشون رو دوست دارم.ولی هردومون معذوریت داریم مادر. من راضی نیستم تا آخر عمر رل گیتی رو بازی کنم .دوست هم ندارم جای اون رو بگیرم .ازش خجالت میکشم .ایشون

هم بخاطر گیتی معذوریت داره . پس راهمون از هم جداست

منصور تو یه چیزی بگو. چرا ساکتی؟

چمدانم را برداشتم و بار دیگر خداحافظی کردم .منصور حتی جواب خداحافظی مرا هم نداد، یعنی قادر نبود. از ثریا وبقیه هم خداحافظی کردم و بمنزل خودم رفتم .تازه فهمیدم گیتی آن روز که

منزل منصور را ترک کرد، چه حالی داشت .دیگر از حال وروزگارم نمی گویم که ناگفتنش بهتر است

ساعت نه صبح فردا زنگ تلفن بصدا در آمد. با وحشت گوشی را برداشتم .

بفرمایین

سلام گیسو جان

سلام مادر، حالتون چطوره؟

از دست شما جوونها مگه حالی واسه آدم می مونه؟

متاسفم مادر جون ، منصور چطوره ؟

حالش خوب نیست.سر درد شدید داره .کمی هم تنج داره .تا صبح دکتر سپهر نیا بالای سرش بود. می گفت مشکلش عصبیه

بله، هروقت ناراحت میشه، دچار تشنج میشه

منصور تو رو میخواد گیسو

ایشون فقط به حضور من در اون خانه عادت کردن، دو سه روز که بگذره به نبودنم عادت می کنن

یعنی حتی بعنوان اینکه شوهر خواهرت بوده .نمیخوای بیای عیادتش؟

البته که میام .همین الان میام

پس بلند شو بیا.منتظرم!

چشم مادرجون

بلند شدم حاضر شدم و به منزل آنها رفتم .از چهارچوب در اتاق منصور او را دیدم که رنگ به چهره نداشت .سلام کردم

سلام دخترم بیا تو

منصور نگاهی به من کرد .منتظر بودم جواب سلام مرا بدهد که یکدفعه فریاد کشید: برای چی اومدی؟ اومدی ببینی خودکشی کردم یا نه؟ نه عزیز من، خودکشی نکردم .چرا باید برای دختری

که معنی عشق و دوست داشتن رو نمی فهمه و محبت منو به محبت به خواهرش می دونه خودکش یکنم؟ مگه جونم رو از سر راه آوردم؟ حتی بهم فرصت نمی دی فکر کنم! بله، راه برای تو

بازه، فرهان، شاهین ، کیارستمی ، وخیلی های دیگه .ولی من چی؟ دیگه کی رو پیدا کنم که جای گیتی رو برام پر کنه ؟ برو دنبال سرنوشتت!برو، سال گیتی تموم شده، برو شوهر کن !برو،

مبادا دیر بشه!

هاج وواج مانده بودم .مادر گفت: منصور تو چت شده؟ من ازش خواستم بیاد، زده به سرت؟

حالا هم ازش بخواین بره .اگه دایم اینجا می مونه که قدمش رو چشم .ولی اگه نمی مونه همین حالا بره .علت بیماری من خودشه .اونوقت اومده حال منو بپرسه

مادرش فریاد کشید: وقتی نمیخوای بعد از گیتی ازدواج کنی ، برای چی بمونه؟ مگه دیوونه س؟ بمونه موهاش رو برای تو سفید کنه که چی بشه؟

منصور بلند شد رفت کنار پنجره .دستهایش می لرزید .صورتش برافروخته شده بود. دو دستش را به موهایش کشید وسرش را به عقب انداخت .حالت مرگ به من دست داده بود .بغضم هرلحظه

در حال شکستن بود. با اینحال با آرامشی خاص گفتم : مادر جون خودتون رو ناراحت نکنین .منصور عصبانیه .با اجازه، من مرخص می شم. خدانگهدار

و با دنیایی بغض از پله ها پایین آمدم .مادر دنبالم آمد ((صبر کن گیسو .نرو، منصور رو ول کن، بیا اتاق من

نه مادر حالم خوب نیست .انشاءا.... یه فرصت دیگه .خداحافظ

خداحافظ دخترم .تو رو خدا ببخشین!

به خانه که رسیدم بغضم شکست .از عصبانیت تلفن را از پریز کشیدم .دلم نمی خواست با هیچکس ارتباط داشته باشم .از زمین وزمان خسته وبیزار بودم .یک هفته خودم را زندانی کردم .آن

یک هفته مثل هفتصد سال بر من گذشت، نه در را روی کسی باز کردم ، نه بیرون رفتم ، نه چیز درست وحسابی خوردم ، نه خواب راحتی داشتم .رنگ و رویم پریده و سفید شده بود. حتی دو

قدم راه رفتن هم برایم سخت شده بود

بعد از ظهر روز هشتم با صدای پی در پی زنگ آپارتمان از جا بلند شدم .صدای طاهره خانم را می شنیدم که می گفت: گیسو خانم! منم طاهره .بازکن تو رو خدا! جون به لب شدیم .اقلا یه کلمه

بگو خوبی یا نه دخترم

جوابی ندادم

تو رو به روح گیتی جون بازکن. بخدا دیشب به خوابم آمد .نگرانت بود. بهم گفت بهت سر بزنم

بی رمق بلند شدم . در را باز کردم. سلام طاهره خانم

سلام .این چه رنگ وروییه ؟ با خودت چه کردی دختر؟ آب شدی! خدا منو مرگ بده

خدا نکنه بفرمایین

آقا کریم هم از پله ها بالا آمد و سلام احوالپرسی کردیم .داخل آمدند

چرا تلفن رو جواب نمی دی؟ دیدی سیم را از پریز کشیده ام .ادامه داد: این کارها چیه؟ بنده خدا خانم متین و مهندس قبض روح شدن .مهندس چهار پنج بار اومده زنگ زده، در رو باز نکردی

.آخر دست به دامن من شدن

خسته شدم طاهره خانم .دیگه تحمل غصه ندارم .از این زندگی نکبتی به تنگ اومدم .آخه چندتا داغ تحمل کنم .منتظرم خبر مرگ بابام رو بشنوم، بعد خودم رو بکشم

این حرفها چیه؟ چرا کفر میگی دختر؟ صبور باش، چرا شرکت نرفتی؟

حوصله کار کردن هم ندارم .دیگه نیازی هم ندارم .طاهره خانم نصف اجاره مغازه برام زیاد هم هست

میتونم یه تلفن بزنم گیسو جان؟

بله، خواهش میکنم

تا طاهره خانم تلفن را به پریز زد و شماره گرفت، آقا کریم گفت: خیلی ترسیدیم .گفتیم نکنه خدای ناکرده تو منزل اتفاقی براتون افتاده یا زبونم لال دست به کار خطرناکی زدین

سلام خانم متین .... قربان شما ، سلام می رسونه ... بله ما الان پیش گیسو خانم هستیم .نگران نباشین .کسالت داشتن .... کمی بی حوصله بودن . شده دو پاره استخوون.... بله، گوشی

خدمتتون .... بیا دخترم ، با تو کار دارن

گوشی را گرفتم (( سلام مادر جون))

-سلام عزیزم، معلوم هست کجایی؟ نصف عمر شدیم بخدا

-شرمنده م .حالم خوش نبود

-از دست منصور ناراحت شدی؟

-از دست زمانه، دنیا، روزگار، از ایشون که جز محبت ندیدم

-وقتی تو رفتی ، منصور مثل ابر بهار گریه کرد. اعصابش ضعیف شده .از بس بهت علاقه داره اون حرفها رو زد. در واقع یه نوع التماس بود. دلش میخواست پیشش بمونی

-بله می دونم .منم از بس دوستشون دارم به این روز افتادم

-قربون تو دختر گلم برم. پاشو بیا اینجا!

-؟نه مادر! حالم خوش نیست .منصور چطوره

-اونم زیاد روبه راه نیست. نگرانی و شرمندگی هم مریض ترش کرده . چند روزی نرفت شرکت

-متاسفم

-منصور چندبار اومد در خونه ت، ولی دست خالی برگشت .خیلی نگرانته

-ازشون تشکر کنین

-الان رفته پیش وکیلش .مثل اینکه اعدام آذر نزدیکه .من که واسه اون روز لحظه شماری می کنم

-منم همینطور

-تو عروس خودمی .حالا می بینی! به منصور فرصت بده

-افتخارمه مادر جون، ولی غیر ممکنه

-غیر ممکن اینه که تو همسر کسی دیگه ای بشی. کی میای اینجا؟

-در اولین فرصت

-اگر نیای، ما میاییم ها!

-تشریف بیارین .منزل خودتونه

-کاری نداری دخترم؟

-نه، محبت کردین .سلام برسونین

-خداحافظ

-خدانگهدار و گوشی را گذاشتم

طاهره خانم اصرار کرد که به منزل آنها بروم ، ولی قبول نکردم .بعد از رفتن آنها به حمام رفتم .بعد پشت پیانو نشستم و کمی آهنگ زدم و اشک ریختم که صدای زنگ در بلند شد. طاهره خانم

بود. برایم از بیرون دو پرس چلو کباب گرفته بود و آورده بود که هم شامم باشد، هم ناهارم. تشکر کردم و رفت .در را که بستم ، تلفن زنگ زد .حدس زدم منصور است ، گوشی را برنداشتم

.کتاب انگلیسی را برای مطالعه برداشتم ومشغول شدم. بعد کمی خانه را گردگیری کردم و جارو زدم که صدای زنگ در بلند شد .از پنجره نگاه کردم بنز منصور از سفیدی برق میزد .هرچه

خواستم در را باز نکنم نتوانستم .لعنت به این دل عاشق! گوشی اف اف را برداشتم: بله

گیسو! بازکن. منم، منصور

" فصل 12 "..

ان را باز گذاشتم و به اتاق خواب رفتم تا لباس بهتری بپوشم

گیسو! تو کجایی؟ از اتاقم بیرون آمدم و گفتم : بفرمایین! سلام منصور! خوش اومدی

سلام خانم قهرو! چطوری؟

می بینی که! چرا زحمت کشیدی ؟ شیرینی چیه؟

شیرینی آشتی کنون.مادر گفت فشارت اومده پایین، برات شیرینی گرفتم که منو دیدی غش نکنی

از دست تو! بیا بشین

چرا انقدر لاغر شدی، این چه وضعیه؟

نیست خودت خیلی رستم شدی؟

خب، من از دوری تو اینطور شدم ، ولی تو که ما رو دوست نداری!

چرا مادر رو نیاوردی؟

جلوی مادر روم نمی شد عذرخواهی کنم

این چه حرفیه منصور، عذرخواهی لازم نیست

من اون روز خیلی قاتی پاتی بودم .خیلی شرمنده م ولی همه رو بذار بحساب علاقه

باشه می ذارم به حسابت

کجا می ری؟

چای بیارم با شیرینی بخوریم ، فشارمون بیاد بالا

منصور هم دنبالم به آشپزخانه آمد، روی صندلی نشست وگفت: شونزده روز دیگه، روز اعدام آذره، مژدگانی بده

اینم مژدگانی و چای را مقابلش گذاشتم ورفتم از سالن شیرینی را آوردم و توی ظرف چیدم و مقابلش گذاشتم ونشستم

با من قهر کرده بودی یا با خودت؟

با هردومون، با زندگی

نمی گی نگران می شیم؟

من دیگه کسی رو ندارم برام نگران بشه.اونایی هم که میان بهم سر می زنن و به اصطلاح نگرانم می شن از سر خداشناسی و دلسوزیه .می گن بذار به این دختر تنها و بی پناه سری بزنیم و

حالی بپرسیم

ولی من بخاطر خودم اومدم .نه بخاطر تو

ممنونم.چیه؟ دلتون واسه گیتی تنگ شده؟

اومدم ببرمت گیسو

شما بیرونم کردین .یادتون که نرفته؟

چطور اینهمه التماست کردم بمونی ، نموندی؟ اونوقت یه بار بیرونت کردم، گوش کردی؟

التماسی ندیدم .جز سکوت.تازه، همیشه اثر حرف تلخ و گزنده تو دل آدم بیشتره

تو چه می دونی حقیقت چیه؟

آره، اصلا من هیچی نمی دونم .اصلا داخل آدم نیستم . خوش بحال آذر؟ اقلا می دونه چرا شکنجه ومجازات می شه

آره، تو داخل آدم نیستی چون فرشته ای! حالا فلسفه نباف .بلند شو چمدونت رو ببند

سال گیتی تموم شده .منم از تنهایی خسته شدم .تصمیم گرفتم برم پدرم رو بیارم پیش خودم ، بعد هم ازدواج کنم

میخوای به پدر بگی گیتی مرده؟

نه،فعلا به صلاح نیست .براش فیلم بازی می کنیم .گاهی من از خونه می رم بیرون ، اونوقت با شما میام دیدن پدر

حالا تا پدرت رو بیاری، بیا اونجا

من خونه خودم رو دوست دارم ، چون اینجا می تونم تو رو فراموش کنم منصور، پس کمکم کن

یعنی منم نیام؟

سکوت کردم

شرکت که میای؟

نه!

دیوونه شدی گیسو؟ این لجبازیها چیه که می کنی؟

لجبازی نیست،خداحافظیه ، دل کندنه

هر موقع به مردی بله گفتی و دفتر رو امضا کردی می فهممواقعا خداحافظی کردی

شما هم هر موقع گیتی رو کامل فراموش کردی. می فهمم منو دوست داری

این چه انتظاریه؟ خوبه تو خواهرشی

برای همین می گم. چون می دونم هیچوقت فراموشش نمی کنی

ولی من تو رو دوست دارم .همونقدر که اونو دوست داشتم

ممنونم

چاییت سرد شد منصور

صدای زنگ تلفن بلند شد. گوشی را برداشتم

بله!

سلام گیسو خانم

سلام مهندس فرهان .حال شما؟

ممنونم

شرینی پرید توی گلوی منصور .خنده ام گرفت .توی دلم گفتم حسودخان اگه خداحافظی کنم که حتما خفه میشی

مهمون دارین؟

بله، مهندس هستن ، سلام می رسونن

ایشون که دارن سرفه می کنن

اومدن بگن سلام برسون ، شیرینی پرید تو گلوشون

که اینطور؟ سلام برسوننین .بی موقع مزاحم شدم

نخیر، اختیار دارین

چند روزی ازتون بی خبر بودیم .چندبار تماس گرفتم گوشی رو برنمی داشتین .نگران شدم .یکبار هم اومدم منزلتون، کسی نبود.مهندس هم می گفتن بی خبرن.اینه که دل تو دلم نبود

ممنونم مهندس، کمی حال ندار بودم

خدا بد نده!

چیز مهمی نبود.

حالا بهترین؟

بله، به لطف خدا و شما بهتره

گویا ماموریتتون در منزل مهندس تموم شده

تقریبا بله

شرکت تشریف نمیارین؟

فعلا نه، حالا ببینم چی پیش میاد

درهر صورت اگر کاری داشتین به من بگین .در خدمتتون هستم به مهندس هم سلام برسونین

ممنونم، شما همیشه لطف دارین

گوشی را که گذاشتم، گفت: اینم شده قوز بالا قوز .اگه همه مشکلاتمون حل شه، این یکی رو چیکار کنیم؟

من با فرهان هم ازدواج نمی کنم چون اونم زمانی گیتی رو دوست داشت. نمی تونه منو خوشبخت کنه .من دلم میخواد منو بخاطر خودم دوست داشته باشن، نه اینکه اونو در چهره من ببینن.

راستش اصلا از تهران بدم اومده.اون روز که با گیتی به تهران اومدیم هیچوقت فکر نمیکردم اونو اینجا دفن کنم.بیخود نبود نگران بودم .ای کاش گیتی رو هم تو شیراز دفن می کردیم. حالا

گیتی اینجاست و من میخوام برم شیراز.اشکهایم جاری شدند .بلند شدم بطرف پنجره آشپزخانه رفتن .منصور هم بلند شد آمد وگفت: من نمی ذارم بری گیسو، حتی اگه تو همین خونه هم باشی،

باز هم دلگرمم

تو خونه شوهرم چی؟

با اینکه حسرت میخورم، ولی باز هم دلگرمم .همون معنی واقعی دوست داشتن! حاضرم خوشبخت ببینمت حالا باکی، مهم نیست

به من سر میزنی؟

البته، مگه میشه تو رو نبینم عزیزم؟

صورتم را بسمت منصور برگرداندم، اشکهایم را پاک کرد و گفت : از خدا میخواهم که قسمت خودم باشی گیسو ، چون اینهمه شکنجه حقم نیست. درد خودم کم نیست که درد دوری تو رو هم

تحمل کنم؟ دوستت دارم گیسو اینو بفهم ، درکم کن و خودت رو جای من بذار

درکت میکنم منصور .صدای زنگ در بلند شد

یعنی کیه؟

الان معلوم میشه . و رفتم گوشی اف اف را برداشتم

بله.... زنگ طبقه سوم رو بزنین خانم .... خواهش میکنم

گوشی را سرجایش گذاشتم .منصور آمد روی مبل نشست وگفت: مزاحم وقت نشناس! داشتیم دو کلمه اختلاط می کردیم ها!

خندیدم

گیسو ، بریم خونه ما.مادر خوشحال میشه

نه منصور، باشه یه دفعه دیگه .فعلا که تو اینجایی

پس بگو ببینم شام چی داری، خانم کدبانو؟

شام چلو کباب داریم .پیش پای تو طاهره خانم برام غذا آورد ، با هم می خوریم

عالیه! البته امیدوارم سیر بشیم

سیر میشیم ، چون دو پرس گرفته .شاید هم می دونسته تو میای اینجا

خب، خیالم راحت شد. حالا بریم یه کم برام پیانو بزن

باشه، ولی قبل از اون بلند شو به مادر زنگ بزن ، بگو اینجایی ، دلش شور نزنه

چشم، الساعه و تماس گرفت

قبل از اینکه بنوازی ، بگو میای شرکت یا نه

نه

ببین گیسو من که رهات نمی کنم .میام مرتب بهت سر میزنم .پس بیخود بخودت زجر و سختی نده .صبح ها هم قیافه منو تحمل کن

دیدن قیافه تو ، شنیدن صدای تو، آرام ترین و بهترین لحظات رو برای من میاره منصور، ولی بهتره سعی کنیم همدیگه رو فراموش کنیم

میخوای اشکهام رو در بیاری؟

معلومه، نه!

پس از این حرفها نزن .صبح منتظرم

حالا ببینم

باید بیای

انشاءا... راستی از الناز چه خبر؟

اتفاقا پریروز بعدازظهر اونجا بود. وقتی فهمید تو رفتی با دمش گردو می شکست .می ماندی سنگر را حفظ میکردی

باهاش ازدواج کن منصور، گناه داره

تو بیشتر گناه داری یا اون؟

من دلسوز نمیخوام

ولی من میخوام .الناز دلسوز من نیست .اون فقط پول رو میشناسه و بس .ولی تو ....

چه فایده ؟ هیچ چیز بدتر از این نیست که دو نفر عاشق هم باشن ، هیچ مشکلی هم برای ازدواج نداشته باشن .اما نتونن با هم ازدواج کنن ، دردآوره!مرگ تدریجیه!

پس ببین من چی می کشم دختر خوب! هر چی باشه من مردم، با احساسات قوی تر، اما توکل بر خدا .نمی دونم چرا گیتی به خوابم نمیاد گیسو؟ نکنه از وقتی عاشق تو شدم باهام قهر کرده؟

شاید! پس بهتره بکشی کنار منصور جان

در اون صورت حاضرم قهر کنه، خودش آشتی میکنه میاد به خوابم

هر دو زدیم زیر خنده

راستی پنج شنبه به جشن عروسی سوسن دعوت شدیم

جدی؟ چه زود! اونا که تازه نامزد شدن

دو ماه نامزدی کافیه دیگه گیسو جان! میای که؟

مگه منم دعوتم؟

کارت جدا برای شما هم فرستادن ، خانم خانما!

لطف کردن .باهاشون تماس میگیرم تبریک می گم

مگه نمیای؟ نامزدیش که نرفتیم ، اقلا عروسیش بریم .بده

نه منصور، من نسبتی با اونا ندارم .از خونه شما هم که بیرون اومدم

یعنی چی؟ اگه نیای منم نمیرم

باز شروع کردی؟

در هر صورت!

من حوصله جشن ندارم

والـله منم ندارم، ولی زشته که نریم

دیگه من بیام چکار؟

اونها تو رو بخاطر خودت دوست دارن، عزیز من

تردید دارم

مطمئن باش همه می دونن تو گیسویی و گیتی نیستی و همه هم دوستت دارن

امیدوارم

پس میای؟

حالا ببینم

من می برمت، حالا بزن ببینم

برای منصور آهنگ سلطان قلبها را نواختم که گیتی همیشه می نواخت .تازه فهمیدم چقدر هنرمندم، چون اشک منصور را در آوردم.چند تا آهنگ دیگر زدم و شام خوردیم .ساعت یازده شب

منصور رفت .

" فصل 13 "....

فردای آن روز به شرکت رفتم .همه از دیدن من خوشحال شدند.منصور با کت وشلوار طوسی و کراوات دودی وارد شد .جلوی پایش بلند شدم

سلام مهندس!

سلام! به به! شرکت منور شد

چوبکاری می فرمایین؟

اختیار دارین. بعد اهسته گفت: مطمئنم امروز باز این فرهان خرابکاری میکنه

چطور مگه؟

از ذوقش

آن روز ، روز پر مشغله ای بود. ساعت دو بعدازظهر ، منصور مرا به منزلم رساند ورفت و غروب باز آمد و تا آخر شب پیشم بود. فردای آن روز منصور به اصرار مرا به منزلشان برد ومادر

بسیار خوشحال شد. آنشب آنجا ماندم و صبح با منصور به شرکت رفتم .

روز سه شنبه به خواهش منصور با هم برای خرید کت و شلوار بیرون رفتیم .باید در انتخاب رنگ به کمک میکردم .کت و شلوار دودی رنگ زیبایی انتخاب کردم .بعد از آن به اصرار، برای

پیراهن مشکی قشنگی به انتخاب خودم خریدم

چهارشنبه با منصور از راه شرکت به رستوران رفتیم .بعد به منزل من آمدیم و غروب به منزل آنها رفتیم .خلاصه اسمش این بود که از هم دوریم . به قول مادر می رفتم منزل آنها بهتر بود،

باز دست کم او تنها نمی ماند. منصور که ول کن نبود.

پنج شنبه زهره برای درست کردن سروصورت ما آمد.موهایم را فر زد و همه را بالا برد و بحالت آبشار از پس سرم آویزان کرد که خیلی به من می آمد .صورتم را کمی آرایش کرد. لباسم را

پوشیدم ، کفشهای مشکی پوشیدم ، زیور آلات مرواریدی به دست و گردن و گوشم آویختم و حسابی تو دل برو شدم. آنچنان که وقتی از پله ها پایین آمدم منصور صحبتش را با ثریا قطع کرد و

گفت: می تونی بری ثریا.

اینطوری که همه رو دیوونه می کنی. خواستگارها در خونه ما صف می کشن ، خانم خانما!

به منصور گفتم : ای بابا

خیلی ناز شدی دخترم!

ممنونم مادر جون ! شما هم همینطور

ظاهرمون زیباست و درنمون داغون و پوسیده! مرگ گیتی بدجوری داغ رو دلم گذاشت. خدا رحمتش کنه .یادش بخیر! یه بار سر انتخاب کیف با اون کت دامن سفیدش چنان از این پله ها زمین

خورد که مردم و زنده شدم. بعد هم بلند شد و گفت اینهمه بدبختی کشیدم آخرش نگفتین کدوم کیف بهتره

راستی منم یادم رفت کیف بردارم

منصور گفت: مواظب باش نیفتی گیسو!

می بینی چه ماه شده ماشاءا... منصور؟

بله مامان! می بینم و لذت می برم و افسوس میخورم

پس بجنب تا از دست ندادیش

با گله مندی گفتم : مادرجون!

نمی دونم چرا امشب همه ش فکر میکنم گیسو رو تو این مجلس از ما میگیرن .دلم شور میزنه

منصور نگاه عجیب ونگرانی به مادرش کرد و گفت: این دیگه چه حسیه مامان!

یه احساس بد! باور کن منصور!آخه دیشب خواب دیدم یه پسر خیلی خوشگل دست گیسو رو گرفت وبرد. انقدر تو خواب جیغ زدم که از خواب پریدم .می گفتم گیسو مال منصوره، نه مال تو .اونم

می گفت نه، گیسو، مال منه

منصور نگاه نگرانی به من کرد. بعد گفت: می خواین نریم؟ ولی اگه خوشگل بوده من بودم ، جای نگرانی نیست

صدای خنده بلند شد .مادر گفت: تو که بور و زاغ نیستس .اون که من تو خواب دیدم .بلوند بود .خیلی هم خوشگل بود

منصور دوباره تو هم رفت وگفت: بریم دیر شد .خواب زن چپه

آره بریم دست گیسو رو بذاریم تو دست سرنوشتش و بیایم . توکل برخدا

مامان جان! شما هم هی دل منو خالی کنین ها!

خب، پس عجله کن پسر! احساسات رو بذار کنار، والـله گیتی راضیه

اگه راضی بود می اومد به خوابم .فقط هم اگه به خواب خودم بیاد قبول دارم

بالاخره رفتم کیفم را برداشتم و آهسته از پله ها پایین آمدم که مبادا کیف برداشتن من هم خاطره شود و راهی شدیم .عروسی در باغ بزرگی برگزار میشد. صاحبان میهمانی به استقبالمان آمدند

و ما را به بالای باغ راهنمایی کردند. به عروس وداماد تبریک گفتیم و نشستیم .نگاهی به جمعیت انداختم .چشمم به الناز والمیرا که افتاد ، منقلب شدم. بطرف ما آمدند و سلام و احوالپرسی

کردند .مادر آهسته در گوشم گفت: الان منصور تمام حواسش به آقایونه که ببینه کی بور و زاغه

از خنده ریسه رفتیم

چیه نمکی می خندی؟

گفتم: آخه خیلی با نمک بود، منصور!

گیسو! گیلاسها داره میاد خودت رو آماده کن

منم خواهر اون خدابیامرزم .گیلاسی هم نیستم .البته شما دیگه آزادین.

سینی گیلاس را مقابلمان گرفتند و هیچکدام بر نداشتیم

پس چرا برنداشتی منصور؟

خب، خودم رو آماده مبارزه کردم دیگه .خودش رفته ، لنگه ش رو که جا گذاشته

اگه سیگار رو هم کامل ترک میکردی ، دیگه حرف نداشتی

هر موقع غصه های دنیا ما رو ترک کردن ، ما هم اون یکی دوتا سیگار رو ترک می کنیم

ارکستر آهنگ قشنگی را نواخت که اکثر جوانها وسط رفتند .در همان موقع خانواده ای که معلوم بود خیلی متشخص هستند بطرف ما راهنمایی شدند .پدر ومادر با دختر وپسری زیبا که من از

شباهتشان فهمیدم خواهر و برادرند .هر دو بلوند و چشم سبز بودند .پسر حدودا سی و دو ساله و دختر بیست و شش ساله بنظر می رسید .مادر سوسن آنها را بطرف صندلی های کنار ما

راهنمایی کرد وگفت: بفرمایین اینجا! در جوار خانواده متین

به احترامشان بلند شدیم و با آنها دست دادیم .مادر سوسن معرفی کرد:

مهندس متین ، یکی از دوستان عزیز ما. ایشون هم گیسو خواهر همسر مرحومشون و ایشون هم مادر مهندس هستن . و تیمسار مقتدر، همسرشون لیلی خانم ، دکتر بهرام مقتدر پسرشون و

دکتر بنفشه مقتدر دخترشون

خوشوقتیم

ما هم همچنین

بهرام کنار منصور نشست و بقیه اعضای خانواده اش هم کنارش. پسر خونگرمی بنظر می آمد. با منصور گرم صحبت شد. مادر کنار گوشم گفت : از همون که می ترسیدم .دیدی پسره بور و

زاغه ! چقدر هم خوشگله ماشاءا....! این همون پسره س که تو خواب دیدم .بخدا شبیه همین بود. ای خدا منو مرگ بده . و زد رو دستش

مادر جون خدا نکنه . هرخوابی که تعبیر نمیشه .این خونواده رو چه به من؟

فراموش نکن تو آرزوی هر پسر و هر خونواده ای هستی .آخ آخ بمیرم برای منصور! چه اومد کنارش هم نشست ! الان دل تو دلش نیست .تشنج نکنه!

مدتی که گذشت بنفشه مقابل منصور قرار گرفت و گفت : جناب مهندس افتخار می دین؟ من این آهنگ رو خیلی دوست دارم

منصور به من نگاهی کرد و گفت: بله البته، افتخار ماست و بلند شد

بیچاره انتظار نداشت ، چنین دختر زیبا وبا پرستیژی از او درخواست رقص کند. وقتی با هم می رقصیدند انگار مته در دل من فرو کرده بودند و می چرخاندند. بیشتر از خودم دلم به حال گیتی می

سوخت .دلم نمی آمد کسی را جای گیتی ببینم .می دانستم فقط خودم می توانم حافظ منافع خواهرم باشم. همانطور که آنها را نگاه میکردم و حرص میخوردم ، دکتر مقتدر روبرویم قرار گرفت

وگفت : گیسو خانم!درسته؟

بله

افتخار می دین خانم محترم؟

نگاهی به مادر کردم .بیچاره رنگش رو باخته بود. گفتم: عذر میخوام آقای دکتر .من نمی رقصم

گفت: پس ممکنه بشینم کنارتون

البته بفرمایید

مادر آهسته گفت: رفتی که رفتی .ای که خاک بر سر منصور نکن! بی عرضه!

توی چشمهایم زل زد وگفت : شما هم اشنای عروس خانمید؟

بله

مهندس با شما چه نسبتی دارن؟ درست متوجه نشدم

ایشون همسر خواهر مرحومم هستن

خدا رحمتشون کنه .چند وقته فوت کردند؟

یک سال ویک ماه

متاسفم ! پس خواهرزن تا این حد عزیزه؟

ما با هم خیلی صمیمی هستیم . در ضمن من مترجم ومنشی شرکت ایشون هم هستم

آه! که اینطور

ازدواج نکردین؟

نخیر

چند سالتونه

بیست وهفت رو دارم پشت سر می ذارم

بهتون نمیاد.شما خیلی زیبا وشاداب هستین

ممنونم لطف دارین

رشته تحصیلی تون چیه؟

زیان انگلیسی

چه عالی! من پزشکی خوندم و تخصص مغز واعصاب دارم

همان لحظه یاد پدرم افتادم و گفتم: آشنایی باعث افتخار بنده س، دکتر!

اختیار دارین .حقیقت اینه که ابهت و وقار وزیبایی تون در برخورد اول توجه منو جلب کرد

لطف دارین

خدایا!چرا چشمان این پسر انقدر نافذه .مگه من منصور رو دوست نداشتم ؟ پس چرا مهر این پسر به دلم افتاده؟ حتما گیتی داره کمکم میکنه و بهم می فهمونه منصور قسمت من نیست

شما قصد ازدواج ندارین؟

تا خدا چی بخواد

مایلم کمی از خونواده م بگم .پدرم تیمسار ارتشه ومرد سختگیریه .مادرم تحصیلکرده س ولی خونه داره، در رشته ادبیات فارسی تحصیل کرده .بنفشه خواهرم، سال پنجم دندونپزشکیه.خودمم

مطب دارم، بیمارستان هم مشغولم. از نظر مالی به خونواده وابسته نیستم .همه چیز دارم ولی در حال حاضر با اونها زندگی میکنم .خونواده ریشه دار و اصیلی هستیم و دوست داریم با چنین

خانواده هایی وصلت کنیم که البته مطمئنم شما از ما بهترین

خواهش میکنم

حالا شما بگید گیسو خانم!

راستش پدرم در شیراز مغازه عتیقه فروشی بزرگی داشت ، ولی الان بعلت بیماری اعصاب در آسایشگاه بستریه .مادر وبرادر وخواهرم به رحمت خدا رفتن .خونواده متشخص و اصل ونسب

داری هستیم ولی دست روزگار همه چیز رو از ما گرفت .از دار دنیا اون مغازه برامون مونده و مقداری پول .الان هم منزلی در تهران اجاره کردم و تنها زندگی میکنم .قصد دارم یا برم شیراز

زندگی کنم یا پدر رو بیارم اینجا

بیماری پدر چیه؟

برادرم بخاطر عشق دختری خودکشی کرد. بعد از اون مادرم دق کرد و پدرم اعصابش بهم ریخت و تمام ثروتش رو به باد داد

گفتین الان در آسایشگاه بستری هستین؟

بله، در شیراز .گاهی کارهای خطرناک میکرد، حرف های عجیب میزد .حواس پرتی داشت ولی حالا رفتارش طبیعیه ، فقط افسرده س

میتونم خواهش کنم پدرتون رو به مطب من بیارین؟

بله، از خدا میخوام که شما ایشون رو مداوا کنین .شاید خدا شما رو وسیله کرده .

امیدوارم که اینطور باشه

" فصل 14 " ..

بنفشه ومنصور کنار هم نشسته بودند و صحبت میکردند ، ولی شش دانگ حواس منصور به من وبهرام بود. بعد بهرام کارت مطبش را به من داد وگفت : من منتظر شما و پدرتون هستم .می

تونم تلفن شرکت یا منزلتون رو داشته باشم؟

گفتم : بله و برایش نوشتم.

اینها هیچکدام از چشم منصور دور نماند .احساس کردم سرخ شده وحالت عصبی دارد .انگار خواب مادر داشت تعبیر میشد .دنده ش نرم! تا اون باشه مرده پرستی نکنه ، زنده کش ومرده

پرست که می گن حکایت منصوره بخدا! بهرام و بنفشه با هم به وسط مجلس رفتند

منصور گفت : بلند شو بیا اینجا بشین

یک صندلی جلوتر آمدم و کنار منصور نشستم

موضوع چیه؟

چطور؟

بهرام رو می گم

نعبیر خواب مادرتونه دیگه. متخصص مغز واعصابه . از من خواست پدرم رو ببرم پیشش

دیگه چی ازت خواست؟

یکی یکی جلو بریم بهتره .اول شما بفرمایین بنفشه خانم چی کارتون داشتن؟

صحبت ما در حد آشنایی بود. نه اون خواستگاری کرد نه من

صحبت ما کمی پیشرفته تر بود

پس ازت خواستگاری کرد؟

ای، همچین!

تو چی گفتی؟

گفتم توکل بر خدا

مادر سرش را جلو آورد و گفت: دیدی چه حس ششمی دارم ؟ دیدی چه خوابم تعبیر شد؟ بهرام همون کسیه که بدن منو لرزوند

بعد با حرص زد پشت دستش وگفت: منصور! بجنب

منصور نگاهی طولانی به مادرش کرد و در افکارش غرق شد. بعد گفت : پس فرهان چی؟

فرهان رو نمیخوام .بهتون گفتم که چرا. در ضمن گفته بودم بعد از سال گیتی به اولین خواستگارم جواب مثبت می دم.

خلاصه شب رویایی و زیبایی بود.

آنشب به منزل منصور رفتم و باز آخر شب آهنگ الهه ناز دیدگانم را پر از اشک کرد. یعنی واقعا این مرد از اینکه هر شب این آهنگ را بزند خسته نمی شد؟ یعنی این عشق آنقدر ریشه دار

بود؟ گیتی! خوش بحالت! نفهمیدم چطور خوابم برد

دو سه روز بعد در شرکت با صدای زنگ تلفن گوشی را برداشتم

روز بخیر، بفرمایین

سلام خانم!

سلام

می تونم با جناب مهندس متین صحبت کنم؟

جناب رئیس جلسه دارن. امرتون؟

به ایشون بفرمایین بنفشه مقتدر تماس گرفت

بنفشه خانم شما هستین؟ من گیسو هستم

آه شمایین گیسو خانم؟ حالتون چطوره

الحمدالـله .خوبم .خانواده خوبند؟

بله، سلام می رسونن.بهرام گفته بود در شرکت مهندس مشغولین ولی نشناختم ، ببخشید

خواهش میکنم

خانم متین، پدرتون خوبن؟

الحمدالـله ، ممنونم

بهرام از شما خیلی تعریف می کنه .برادرم اصولا خیلی سخت پسند و ایراد گیره ..وقتی از شما تعریف کرد. ذوق کردیم .گفتیم مثل اینکه بالاخره دلش جایی گیر کرد. چه کسی بهتر از شما!

نظر لطف ایشون و شماست

جلسه کی تموم میشه؟

یه ربع، نیمساعت دیگه

پس من دوباره تماس می گیرم

گوشی را که گذاشتم از انقلابی که در قلبم برپا شده بود، سرم را روی میز گذاشتم و بحال خود وامانده ام افسوس خوردم .بنفشه آن دختر مهربان و خونگرم وزیبا ، عاشق منصور شده بود .

الناز کم بود او هم اضافه شد! خدایا! مشکل تنها سر خودم نیست ، نمی تونم کسی رو جای گیتی ببینم .حالا خودم به درک! فوقش زن بهرام می شم که از منصور هم خوشگل تره.تازه جوون تر

هم هست .ازدواج هم نکرده

چی شده گیسو؟ چرا سرت رو رو میز گذاشتی

آه! جلسه تموم شد؟ ببخشین کمی سردرد گرفتم

مسکن بخور

لازم نیست

چه خبر؟

مهندس شاهین تماس گرفتن وبنفشه خانم

بنفشه خانم کیه دیگه؟

یعنی شما ایشون رو نمی شناسین؟

یادم نمیاد

پس بهتره بگم خواهر بهرام مقتدر، شاید یادتون بیاد

آه! چکار داشت؟

کارش رو به من نگفت .با شما کار داشت

اون شب از من کارت شرکت رو گرفت .فکر نمیکردم جدی باشه

حالا که جدی شده .شما هم جدی بگیرین

برداشتهای اشتباه رو بذار کنار گیسو جان

زنگ تلفن بلند شد. گوشی را برداشتم

روز بخیر بفرمایین

گیسو خانم! منم بنفشه

آه شمایین؟ چه به موقع تماس گرفتین. همین الان جلسه تموم شد. گوشی خدمتتون

جلوی دهنی گوشی را گرفتم وگفتم : بفرمایین داخل اتاق ، مهندس

منصور همان جا روی مبل نشست و گوشی را گرفت .می خواست بفهماند که حق با اوست و من بیمورد حساسم.

سلام خانم .... ممنونم.شما خوبید.... خانواده خوبند؟ .... الحمدالـله، ممنون .سلام دارن خدمتتون.... لطف دارین .... بله، ایشون دست راست ما تو این شرکت محسوب می شن .... جدا؟ چه

عالی! کی انشاءا....؟ حتما!انشاءا.... کنفرانس موفقی داشته باشین .... چهارشنبه ساعت دو بعدازظهر ، دانشگاه تهران، بله حتما میام .... محبت کردین .خوشحال شدم .سلام برسونین .... خدا

نگهدار

گوشی را به من داد وگفت : بیچاره میخواست دعوتم کنخ .چهارشنبه کنفرانس داره ، ازم خواست برم

بیچاره، آخی بمیرم الهی. پس چرا از من دعوت نکرد؟ دیدی برداشتم اشتباه نیست؟

منصور زد زیر خنده و گفت : گیسو ولمون کن تو رو خدا. عشق فقط گیتی .زندگی فقط با گیسو. البته انشاءا... خواهیم دید .برو از خواهرت گله کن ، نه از من

من از کسی گله ندارم ، چون راهم رو انتخاب کردم و میخوام شما رو از دغدغه وخیال نجات بدم. دیگه هم بشما فکر نمی کنم .خیالتون راحت !

منصور ناراحت شد نگاهش را به زمین دوخت و گفت: نو که اومد به بازار، کهنه میشه دل آزار؟ و بلند شد

شانه هایم را بالا انداختم و گفت: اینطور فکر کن

منصور نگاه گله مندی به من کرد و به اتاقش رفت .

فصل 15 "..

در آن هفته خواهر وبرادر آذر مرتب می آمدند یا تلفن می کردند والتماس می کردند که از آذر بگذریم .حالا که به روز انتقام نزدیک می شدیم دلم به رحم آمده بود. خانم متین ومنصور که می

گفتند فقط قصاص

روز چهارشنبه منصور ساعت یک ونیم از اتاق بیرون آمد وگفت: گیسو جان من می رم دانشگاه ، کنفرانس بنفشه .امروز با اکبر برو خونه .می گم تو رو برسونه.

من خودم می رم .اکبر راننده شرکته .راننده من که نیست

راننده من که هست .اون از من حقوق می گیره

سکوت کردم حرف حساب جواب نداشت

کاری نداری؟

نه، خوش بگذره

خدانگهدار

خداحافظ

وقتی منصور رفت ، چیزی تو قفسه سینه ام بال بال میزد، دلم میخواست به منصور می گفتم پس چرا این بار ازم نخواستی باهات بیام؟ چطور این بار بدون من رفتی ؟ پس حق دارم اونطور

برداشت کنم .برو، برو دنبال سرنوشتت ! منم میشم زن برادر زنت وداغت می کنم.تو هم بهرام رو ببین وحرص بخور.

فردای آن روز چون از دست منصور عصبانی بودم که چرا به من تعارف نکرد ، به شرکت نرفتم .من که تاخود بنفشه دعوتم نمی کرد، نمی رفتم .ولی منصور یک تعارف ظاهری می توانست

بکند .پس حتما مزاحمش بودم .شب هم حتی به من تلفن نزذ .صبح، ساعت یک ربع به نه تلفن زنگ زد. ساعت نه تلفن بعدی ، ساعت نه وده دقیقه زنگ بعدی و پی درپی تا ساعت یازده

هیچکدام را جواب ندادم .چون می دانستم منصور است. گفتم بذار اونم کمی بال بال بزنه ببینه چه مزه ای داره!

بی حال وحوصله روی تخت افتاده بودم وفکر میکردم .ساعت دوازده صدای زنگ در بلند شد. کشان کشان رفتم گوشی اف اف را برداشتم

بله

گیسو! باز کن

خواب از سرم پرید .پشیمان که چرا گوشی اف اف را برداشتم .فکر نمی کردم منصور باشه .فکر کرده بودم شاید مامور سازمان آب یا برق باشد. یا کسی با واحدهای بالا کار دارد و زنگ مرا

زده . دکمه اف اف را زدم و سریع موهایم را مرتب کردم .در را باز کردم

سلام

سلام خوبی؟

این بستگی به حال جنابعالی داره

بیا تو

چی شده؟چرا نیومدی شرکت ؟ صددفعه تماس گرفتم، گوشی رو بر نداشتی

حوصله نداشتم

منصور ابرویی بالا انداخت و گفت: کدوم منشی به رییسش میگه حوصله نداشتم؟

کدوم رییسی شرکت رو رها میکنه، می ره کنفرانس ؟ اون شرکت با اون رئیس ، باید چنین منشی ای داشته باشه

خانم حاضر جواب ! من نیمساعت قبل از تعطیل شدن شرکت رفتم ، ولی شما از صبح نیومدین

دیشب نخوابیدم .خوابم اومد

چرا؟

فکرها به مغزم حمله کرده بودن. حال، آینده ، ساعت هفت صبح تازه رهام کردن

چه فکری؟

هزار تا فکر! چقدر سوال می کنی منصور!

امیدوارم از دست من ناراحت نشده باشی که رفتم کنفرانس

نه، مهم نیست .شما راحت باشین .اتفاقا خیلی خوشحال شدم که اقلا یکی پیدا شد که باعث شد شما یه شب رو بدون زنگ زدن به من سرکنی، تازه زحمت اومدن و به من سرزدن رو هم از رو

دوشت برداشت

گیسو، باور کن مدام تو فکر تو بودم .ولی ساعت سه ونیم تازه کنفرانس شروع شد و تا پنج ونیم طول کشید .بعد ازم دعوت کرد بریم تئاتر .بعد هم رفتیم بیرون شام خوردیم. تا رسوندمش و

اومدم خونه شد یازده ونیم . گفتم حتما خوابی ، مزاحم نشدم

نخیر، تا هفت صبح بیدار بودم

خب، معذرت میخوام . وبلند شد آمد کنارم نشست

چرا عذرخواهی میکنی منصور؟ خلافی مرتکب نشدی

چرا! منم بودم ناراحت میشدم.باور کن دیروز خیلی دلم میخواست تو رو هم با خودم می بردم ، اما چون بنفشه دعوتت نکرده بود نخواستم کوچیکت کنم

جاهای دیگه کوچیکم کردی مشکلی نبود؟

کجا،کوچیکت کردم ؟ هرجا بردمت دعوت داشتی عزیزمن

خب بگذریم، خوش گذشت؟

نه،کجا بدون تو خوش می گذره؟

یعنی در جوار بنفشه چشم سبز سفید روی زیبا به شما خوش نگذشت؟

تو که باور نمی کنی، پس چرا بیخود به خودم فشار بیارم. حالا بلند شو بریم خونه ما

ممنونم شما اینجایی،چه فرقی میکنه؟ ناهار هم یه چیزی با هم می خوریم

مثلا چه چیزی؟

راستش با اینکه پاییزه ولی من میخواستم آب دوغ خیار بخورم چون جیگرم داشت آتیش می گرفت .گفتم یه چیز خنک بخورم، ولی به افتخار شما زرشک پلو با مرغ درست میکنم، خوبه؟

آخ!گفتی گیسو ، بخدا دلم برای آب دوغ خیار لک زده ، به جون تو

تعارف که نمی کنی

من اگه با توتعارف داشتم که الان اینجا نبودم .بلند شو بریم با هم درست کنیم

منصور داشت خیار خرد میکرد که نگاهش کردم وخندیدم .گفت: چرا می خندی؟ بهم نمیاد کمک کنم؟

یاد حرف گیتی خدابیامرز افتادم که می گفت کاری کنم که کارهای ثریا خانم رو هم انجام بده و چه گل گفت

منصور چنان زد زیر خنده که دیدنی بود. بعد گفت : شما دوتا خواهر عجب وروجکهایی هستین بخدا .ولی چه کنیم دیگه ، زن ذلیلم و این کارها از افتخاراتمونه .بعد خنده از لبش محو شد و

سری به افسوس تکان داد و گفت : چطور مثل گل پرپر شد! چه روزهایی با هم داشتیم ! خدا لعنتت کنه آذر!

مقابل منصور نشستم وگفتم: منصور!

بله

میخوام یه چیزی بهت بگم

بگو

بیا از آذر بگذریم

چکار کنیم؟

ببخشیمش.زندان براش کافیه

زده به سرت گیسو؟ معلوم هست چی میگی ؟ چی چی رو گذشت کنیم؟ یادت رفته گیتی چه مظلوم مرد؟ یادت رفته چه ارزوها داشت؟ یادت رفته برای اومدن بچه ش چطور روزشماری میکرد؟

نه یادم نرفته .ولی گذشت شیرین تر از انتقامه .مطمئن باش اون تقاص اشتباهش رو پس می ده و تو در برابر گذشتت پاداش می گیری

گاهی باورم نمیشه تو خواهر گیتی هستی

شاید یک جورایی هووش باشم منصور! ولی مطمئن باش از تو بیشتر دوستش داشتم. دلرحمی هم نعمتیه که هرکسی از اون بهره مند نیست

تو که خودت می گفتی بالای چوبه دار می بینمت .به حرفهای خواهر و برادرش توجه نکن. اونها همچین که رضایت رو بگیرن .می رن دیگه پیداشون نمیشه. حتی یه فاتحه هم برای گیتی نمی

خونن.همون آذر، وقتی آزاد بشه ، انتقام مدتی رو که تو زندون گذرونده از من و تو می گیره .چه بسا این بار تو رو از من بگیره .نه، من رضایت نمی دم. دیه ش رو هم آماده کردم. هفته دیگه

روزیه که به آرزوم می رسم و انتقامم رو از این خائن عوضی می گیرم .من ازش نمی گذرم.می دونی چرا؟ چون هم عشقم رو ازم گرفت و همه بچه م رو وهم باعث شد عشق تو به جونم

بیفته گیسو! اگه اون اتفاق نیفتاده بود من الان گیتی کنارم بود و وجدانم راحت .ولی حالا هم عشق تو توی قلبمه، هم از گیتی بخاطر این عشق خجالت می کشم و نمی تونم اونو فراموش کنم .از

اون طرف روز وشب غصه میخورم که چرا نمی تونم با تو دختر زیبا و خوب ازدواج کنم و چه راحت ایستادم خواستگارهات رو تماشا می کنم . اگه تو ازدواج کنی یعنی آذر تو رو هم ازم

گرفته .پس چرا بگذرم !چرا؟او روحم رو کشته، می فهمی گیسو؟ منو تباه کرده .رح ومروت به بعضی آدم ها روا نیست و آذر جزو اون آدمهاست .اشتباه گیتی رو تکرار نکن .با اینحال اگه تو

ازم بخوای .ازش می گذرم .اما نخواه گیسو .بذار دلم آروم بگیره

سکوت کردم .حق با منصور بود .ولی من دل رحم تر از این حرفها بودم وقتب دیدم منصور شدیدا در فکر است و خیار خرد می کند، گفتم: حالا چرا انقدر چاقو رو تکون می دادی؟ مردم از

ترس، مرد!

منصور لبخند زد و گفت : چه آب دوغ خیاری میشه گیسو!پر از انتقام و عشق وحسرت و....

هر دو زدیم زیر خنده .گفتم : بیا اینم گردو، کشمش ، خامه ، سبزی، بریز توش که پرملاط تر شه .

--------

فصل 16 "...

روز مجازات آذر فرا رسید .آن روز اصلا دلم نمی خواست به زندان بروم .چه بدبخت بودم! بالاخره با منصور رفتیم .تو ماشین ، خیلی از منصور خواستم از آذر بگذریم ، ولی او هنوز مصمم

بود ومرتب می گفت: از من نخواه گیسو! بذار انتقامم رو بگیرم

وقتی حلقه دار را دیدم حالت تهوع به دست من داد. یاد برادرم افتادم .زانوهایم سست شد.

تمام بدنم می لرزید . انگار می خواستند مرا دار بزنند .منصور متوجه رنگ پریدگی من شد . شانه های مرا گرفت و مرا روی صندلی نشاند .خانواده آذر آمدند .چقدر گریه و زاری کردند، بماند

.ولی منصور قلبش از سنگ شده بود .هرچه به من التماس می کردند، هیچ نمی گفتم و به منصور نگاه میکردم . با دو دستم بازوهایم را گرفته بودم و می لرزیدم

در باز شد و آذر را آوردند.چقدر لاغر شده بود .یک لحظه دلم بحالش سوخت .بلند شدم، دستهای منصور را گرفتم و به معنی بگذر فشردم و نگاهش کردم .دستم را فشرد و گفت: آروم باش

گیسو! گیتی رو یادت بیار، آروم میگیری.

ولی دستهای خودش هم می لرزید و یخ کرده بود. سربازی آذر را جلو آورد .دست بسته جلوی ما زانو زد. اشک ریخت والتماس کرد

من اشتباه کردم ف غلط کردم ، تو رو خدا رحم کنین .من به اندازه کافی اسارت و عذاب وجدان کشیدم .تو رو خدا از من بگذرین

منصور با نفرت نگاهش را از آذر برگرفت .خم شدم، آذر را بلند کردم .منصور دستم گرفت و مرا بطرف خودش کشید وگفت: دستت رو به این جانی بی رحم نزن گیسو!

باز برادر و خواهرش آمدند .صدای التماس و زاری اتاق را پر کرده بود. دلم ریش شد .طاقتش را نداشتم .هرچه کردم زجری که خواهر باردارم کشیده بود بیاد بیاورم و دلم را سنگ کنم

نتوانستم .سرباز اذر را بطرف حلقه دار برد و حلقه را دور گردنش آویخت .دیگر نتوانستم تحمل کنم .به منصور گفتم :منصور خواهش میکنم بهش رحم کن. می دونم چه دردی تو سینه ته، ولی

گذشت کن.جوونه

مگه اون به ما رحم کرد؟ اگر گیتی ذره ای با این بدی کرده بود، شاید می بخشیدمش ، ولی گیتی آذر رو نوازش کرد. تو که نبودی ببینی گیسو!نبودی ببینی گیتی عزیزم چطور جون داد! چطور

نگاهم کرد ! چطور به دستم بوسه زد وحلالیت خواست! نبودی ببینی دل کندن چقدر براش دشوار بود! اگه طاقت دیدنش رو نداری ، برو بیرون گیسو ! اگه اون موقع به خواهش گیتی گوش

نکرده بودم، الان داشتم زندگیم رو میکردم و بچه داشتم .درسته که تو برام عزیزی ، ولی خواهشت رو نمی پذیرم

از منصور فاصله گرفتم و بطرف در رفتم .طاقت دیدن جان دادن آذر را نداشتم .تا خواستم در را باز کنم ،صدای جیغ دلخراش خواهر وبرادر آذر بلندشد. برگشتم .آذر دست و پا میزد و منصور

رویش را برگردانده بود. دیگر نتوانستم بایستم .به در تکیه زدم و دو زانو روی زمین نشستم و اشک ریختم .منصور آمد مرا بلند کرد و از اتاق بیرون برد .روی نیمکت نشستیم .مرا به سینه

اش چسباند وگفت : منو ببخش گیسو جان. اگه انتقامم رو نمی گرفتم ، نمی تونستم آروم زندگی کنم .آخرین نگاه گیتی رو نمی تونم فراموش کنم

بخانه برگشتیم .در بین راه کلمه ای با منصور حرف نزدم .آنقدر بی حوصله بودیم که حتی جواب سلام مادر را هم به زور دادیم .هرکدام به اتاقهای خودمان رفتیم .ناهار نخوردم، اصلا اشتها

نداشتم .دست و پا زدن آذر لحظه ای از جلوی چشمانم دور نمی شد .منصور چند ضربه به در زد و وارد شد وگفت: گیسو بیا بریم ناهار بخوریم

در حالیکه دمر روی تخت دراز کشیده بودم سکوت کردم .کنارم نشست و گفت: گیسو انقدر عذابم نده ، بلند شو دیگه!

برو منصور می خوام تنها باشم

با من قهر کردی که به حرفت نکردم ؟

تو باعاث شدی که مرگ برادرم برام تداعی بشه. حتی صبر نکردی من از اتاق بیرون برم

گیسو چرا حال منو درک نمی کنی؟ تو الان امید داری ازدواج کنی برای خودت زندگی تشکیل بدی .ولی من چی؟ زندگی رو از دست دادم و آینده ای مبهم در انتظارمه .بخدا یه مرده متحرک

ناطقم

بهت حق می دم .حالا برو منصور!

تا نگی منو بخشیدی نمی رم.

تو کاری نکردی ببخشمت.تازه قدر دانی هم باید بکنم

پس چرا ناراحتی؟

برای اینکه دلم به حال آذر میسوزه .برای اینکه به آذر رحم نکردی ، برای اینکه حالا فهمیدم گیتی رو بیشتر از من دوست داری

والـله اینطور نیست.فکر کردی من برای آذر ناراحت نیستم؟ اگه گذشت میکردم ، همین خود تو ، پس فردا نمی گفتی به آذر نظر داری؟ یه دلیلش همین بود.حالا بلند شو بریم ناهار بخوریم

میل ندارم ، باور کن! نمی تونم، بعدا میخورم

پس بگو از من ناراحت نیستی؟

ناراحت نیستم

منصور موهایم را نوازش کرد وگفت: همین دلرحمی تون منو دیوونه کرده . وبلند شد و رفت .خلاصه تا دو سه روز حال خوشی نداشتیم ولی کم کم قضیه برایمان عادی شد

اواخر هفته، یک روز که در شرکت مشغول بودم ، با کمال تعجب دیدم بنفشه وارد شرکت شد .نگاهی به همه کرد و تا مرا دید بطرفم آمد وگفت: سلام گیسو خانم!

سلام بنفشه خانم! حال شما؟

ممنونم خوبید؟

مرسی

مهندس هستن ؟قرار قلبی داشتم .جا خوردم ولی به روی خودم نیاوردم

بله تو اتاقشون هستن .اجازه بدین بهشون اطلاع بدم

بنفشه روی مبل نشست. به اتاق منصور رفتم وگفتم : مهمون دارین

کیه؟

همون که منتظرش هستین .گویا قرار قبلی داشتین

آره، آره ، صبح تماس گرفت .گفت میاد .یادم رفت بگم ، گیسو جان!

نگاه گله مندی بهش کردم .گفت : تو هم بیایی ها

فکر میکنم ایشون با الناز برای شما متفاوته وتعارفتون هم شاه عبدالعظیمیه و با عصبانیت نگاهم را از او برگرفتم و بیرون آمدم .لبخندی تصنعی به بنفشه زدم وگفتم : بفرمایین. منتظرتون

هستن

ممنونم با اجازه

از شدت حرارت داشتم خاکستر می شدم. دیگه کارهات هم مخفیانه شده؟ حالا نشونت می دم! اینه عشق به گیتی وگیسو! ای که ایشاءا... دور قلب پاره پاره ت رو گل بگیرن

نیمساعت بعد منصور از اتاقش بیرون آمد و به من گفت : پس چرا نمیای گیسو؟

من برای چی باید بیام؟

چون من میخوام

شما اگه دوست داشتین یه ساعت قبل به بنده اطلاع می دادین .دیگه شماره مستقیم اتاقتون رو هم که تقدیمشون کردین!

گیسو، خواهش میکنم! بخدا گفت روم نمیشه هی به گیسو خانم بگم با منصور کار دارم و شماره مستقیم اتاقم رو خواست. این ولم نمی کنه، من چیکار کنم؟

شما صاحب اختیارین .هر کاری دوست دارین بکنین .منم هرکاری دوست دارم میکنم ، یعنی نمیام

منصور عصبانی رفت .نیمساعت بعد ، وقتی صدای خداحافظی را از درون اتاق شنیدم ، سریع به اتاق فرهان رفتم تا حرصش را در بیاورم .در اتاق فرهان را هم بستم تا منصور آتش بگیرد .

فرهان که جا خورده بود گفت: به به! چه عجب! افتخار دادین ، خانم رادمنش !

اختیار دارین ، اومدم نامه ها رو واسه تایپ ببرم

بفرمایین بشینین

ممنونم . ونشستم

خب، خسته نباشین

ممنونم ، شما هم خسته نباشین

گویا مهندس مهمون دارن؟

بله

البته مهمون ایشون به پای مهمون بنده نمی رسه

لبخند زدم و تشکر کردم .

راستش مدتهاست که میخوام....

بله بفرمایین . منصور در را باز کرد و وارد شد.

آه، شمایین مهندس؟

خسته نباشی پرویز جان!

متشکرم

نگاهی به من کرد وگفت : گیسو جان کارت تمام شد، بیا اتاق من

باشه، فعلا دارم با مهندس صحبت میکنم .اشکالی نداره که؟

منصور نگاه معنی داری به من کرد وگفت : نخیر ، ابدا ! راحت باشین . و رفت و در را باز گذاشت

می فرمودین

راستش مدتهاست می خواستم در مورد خواستگاری با شما صحبت کنم .اگر اجازه بدین خدمت برسم.

خواهش میکنم .ولی الان مدتیه زیاد روحیه م خوب نیست . مجازات آذر تاثیر بدی روم گذاشته .بهم وقت بدین

شما که باید خوشحال باشین

طبع حساس بدیش همینه .حتی برای دشمن هم دلسوزه

خودتون رو ناراحت نکنین .اون حقش بود.گیتی خانم برای خاک حیف بود

بله، حق با شماست

باشه ، من باز هم صبر میکنم

البته فکر نکنین من قول صد درصد به شما دادم مهندس، امکان داره جوابم هم منفی باشه

از این شوخیها با قلب ضعیف من نکنین گیسو خان!

می دونین مهندس؟ من شخصیت و ظاهر شما رو می پسندم .اما یه چیزی این وسط مانع ازدواج ماست ، و اون اینه که شما عاشق خواهرم بودین و من نمی تونم با کسی ازدواج کنم که منو

بجای اون می بینه .یعنی شما هر چی به من محبت کنین ، من فکر میکنم این محبت رو به گیتی می کنین . من دلم میخواد خانم خونه خودم باشم .دلم میخواد چراغ دل همسرم باشم . نه یاد آور

خاطرات یه عشق دیگه

این چه فکریه شما می کنین خانم؟ مگه من میخوام خودم و شما رو گول بزنم .من به خود شما علاقمندم

شاید فکر اشتباهیه . ولی در هر صورت مانع ازدواج ماست

ای بابا گیسو خانم! بعد از دو سال تازه می گین نه؟

شما که خواستگاری رسمی نکرده بودین مهندس! من هم قولی به شما نداده بودم

ای بابا

حالا صد در صد هم نه نمی گم ولی فعلا قصد ازدواج ندارم مهندس!

باشه، جز صبر چاره ای ندارم. انشاءا... که نظرتون عوض میشه

باور کنین ازدواج با شما افتخار منه . ولی اون مسئله که گفتم ناراحتم میکنه

اون مسئله بیشتر یه بهونه س گیسو خانم! گاهی یه فکرهایی می کنم . بعد بخودم تشر میزنم ......

چه فکرهایی؟

نمی دونم چرا احساس میکنم مهندس به شما علاقه داره. می ترسم باز من بازنده باشم.

هیچ چیز تو این دنیا بعید نیست ، اما منصور هم مثل شما، تازه بدتر، اونکه دیوونه گیتی بوده .خب دیگه برم تا اخراج نشدم

لبخند تلخی زد و گفت: ایشون منو بیرون می کنه، شما رو هرگز!

مهندس به شما خیلی علاقه داره

منم همینطور

با اجازه .راستی نامه ها رو بدین تایپ کنم

بفرمایین

ممنون .فعلا با اجازه .کنار در که رسیدم گفتم : به قسمت معتقدین مهندس؟

البته!

پس انقدر فکر نکنین .توکل بر خدا! شاید هم ما قسمت هم باشیم

امیدوارم!آرزومه

با لبخند از اتاقش بیرون آمدن و به اتاق منصور رفتم .با اخم وتخم گفتم: خسته نباشین

ممنون، والـله مذاکرات (سیا .. سی) بین المللی کمتر از این مذاکره شما وقت میبره

هنوز به اندازه مذاکره شما و بنفشه خانم نشده .بیست دقیقه کمتر بوده

بشین

ممنون .خب امرتون؟

مگه نگفتم تو هم بیا .چرا نیومدی؟

تعارف جدی رو از تعارف الکی خوب تشخیص می دم در ضمن دوست ندارم مزاحم کسی باشم

یعنی من تعارف الکی کردم؟

بله

چطور ثابت می کنی؟

صبح به من نگفتین با بنفشه قرار دارین

بخدا فراموش کردم گیسو! به جان خودت که خیلی برام عزیزی

قسم نخورین ، چون دیگه برام مهم نیست

یعنی چی؟

بعدا می فهمین

با اعصاب من بازی نکن گیسو

کاری ندارین؟

فرهان چی بهت می گفت؟

بنفشه چی می گفت؟

گیسو!

چیزی که عوض داره گله نداره

بنفشه دختر اجتماعی وراحتیه ولی پررو نیست .هنوز ازم خواستگاری نکرده خیالت راحت .تازه اگرم پیشنهادی بده جوابش منفیه

بنفشه دختر خوبیه منصور، روش بیشتر فکر کن .با الناز فرق می کنه

خیلی ممنون.باشه، روش فکر میکنم .منتظر اجازه جنابعالی بودم

بله که باید اجازه بگیری .من اجازه نمی دم هر کسی جای گیتی رو بگیره . ولی بنفشه اجازه داره .جدی میگم بخدا

اگه یادت باشه بهت گفتم اگه تصمیم به ازدواج بگیرم اول تویی

ولی دیگه اگه خواستگاری هم بکنی، جوابت منفیه منصور!

حالت چهره منصور فرق کرد و گفت: اینو از ته قلبت می گی گیسو؟

نه، قلبم که هنوز با شماست ، ولی عقلم اینطور حکم می کنه. اتفاقا الان با فرهان بحث سر همین بود .گفتم با دو نفر ازدواج نمی کنم .یکی شما، یکی اون

تو بیخود می کنی! من فقط منتظرم گیتی به خوابم بیاد و بهم اجازه بده .بعد از اون لحظه ای درنگ نمی کنم

تا من بله نگم که نمیشه .اون موقع بنده می گم نه

می گی آره

امتحان کنین

چیه؟بهرام رو دیدی دیگه کسی رو قبول نداری؟

آره، بهرام برام مناسب تره

منصور عصبانی از صندلی اش بلند شد بطرف پنجره رفت .دستهایش را توی جیب شلوارش کرد.حرفی برای گفتن نداشت .خانم حکیمی ابتدا چند ضربه به در زد بعد در را باز کرد وگفت : گیسو

جان، تلفن!

کیه خانم حکیمی؟

آقای مقتدر

ممنونم

منصور نگاه عجیبی به من کرد، بعد به خانم حکیمی گفت: لطفا وصل کنین به اتاق من ، همین جا صحبت می کنن

چشم،آقای مهندس!

فصل 17 "...

بیا صحبت کن .وگوشی را به من داد وروی آیفون زد تا خودش هم صدای بهرام را بشنود

بله

سلام گیسو خانم!

سلام دکتر مقتدر! حالتون چطوره؟

ممنونم .خوبم. شما خوبین ؟ مهندس، خانم متین ، پدرتون چطورن؟

الحمدالـله ، همه سلام دارن خدمتتون .جویای حال شما از بنفشه خانم هستم

ممنونم .گویا بنفشه صبح پیش شما بوده

بله، یه ساعت پیش تشریف بردن

خدا نکنه بنفشه از چیزی خوشش بیاد، تا به دستش نیاره ول کن نیست ، البته دختر مغروریه و اولین باره که می بینم از مردی خوشش اومده .جدا مهندس مایه افتخار ما هستن

بله، مهندس افتخار همه هستن

چه خبر خانم؟

سلامتی. مشغولیم دکتر! روزگار رو می گذرونیم

منتظر بودم پدر رو بیارین مطب

راستش فرصت نکردم برم شیراز .در اولین فرصت این کار رو می کنم

خوشحال می شم .بی صبرانه منتظرتون هستم

با ترس نگاهی به منصور کردم و گفتم : لطف دارین

گیسو خانم امروز بعد ازظهر افتخار می دین با هم بریم بیرون؟

از جذبه منصور فهمیدم که باید بگویم نه .تازه فهمیدم تمام تصمیماتی که گرفته بودم، کشک بود

راستش جناب دکتر ، بعد از هر جایی دعوتم .باشه یه وقت دیگه . اشکالی نداره؟

نخیر خانم، چه اشکالی داره؟ می خواین بذاریم برای فردا؟

فردا هم معذوریت دارم دکتر

پس فردا چطور؟

منصور از حرص لبش را می گزید.دیگر نتوانستم بهانه ای بتراشم .گفتم : بله، پس فردا خوبه و از نگاه منصور قلبم فرو ریخت

پس ،پس فردا ساعت پنج بعد از ظهر میام در منزلتون با هم بریم بیرون

هر طور میل شماست؟

آدرس منزل رو می دین؟

بله، یادداشت بفرمایین....

گوشی را که گذاشتم ، منصور رفت پشت میزش نشست و سکوت کرد. دست پیش گرفتم وگفتم: اصلا ازتون توقع نداشتم .مگه من مکالمات شما را گوش می کنم؟

می خوام تنها باشم گیسو!

با اینکه باز هم توقع نداشتم .اما سکوت کردم واز اتاق بیرون آمدم. آنقدر عصبانی بودم که سریع کیفم را برداشتم و از خانم کاظمی و بقیه خداحافظی کردم و به خانه رفتم .آن روز وآن شب

منصور نه تماس گرفت و نه به من سر زد .تصمیم گرفتم صبح به شرکت نرم .ساعت نه ونیم با صدای زنگ تلفن گوشی را برداشتم

بله بفرمایین

سلام

سلام

پس چرا نیومدی شرکت؟

خواستم تنها باشین ، خودتون خواستین

ببین گیسو اختلاف ما ربطی به شرکت نداره .خیلی سریع بلند شو بیا سر کارت .خداحافظ

و گوشی را گذاشت . بی ادب وبی نزاکت! سریع شماره مستقیم منصور را گرفتم

بله

ببین منصور، من دیگه شرکت نمیام .فکر منشی جدید باش .من دارم می رم شیراز . خدانگهدار

بلند شدم چمدانی از داخل کمد بیرون آوردم تا خالی ببرم و وسایل پدر را داخل آن بگذارم و بیاورم .لباس پوشیدم به سرم زد به دکتر مقتدر زنگ بزنم و بگویم نمی توانم فردا بیایم ولی خجالت

کشیدم .هر طور بود باید تا فردا ظهر بر می گشتم .برای همین تصمیم گرفتم بلیط برگشت را برای همین امشب بگیرم. داشتم کفشهایم را پایم می کردم که زنگ آپارتمان زده شد .در را باز کردم

و با تعجب چشمم به منصور افتاد.مانده بودم چطور به این سرعت آمده.

سلام

سلام

کجا؟

زادگاهم

مگه میخوای بری بمونی که چمدون می بری؟

آره، از تهران خسته شدم

مگه با بهرام قرارنداری؟

قرار رو به هم می زنم .بفرمایین تو

آمد داخل، در را بست وگفت : خوشت میاد منو از کار بیکار کنی؟ نمی گی شاید تصادف کنم؟

مگه مرض دارم؟ شما کار خودت رو بکن .منم کار خودم را می کنم .من به شما چیکار دارم؟

منو به خودت وابسته کردی ، دیوونه م کردی، بعد میگی من به شما چکار دارم؟

وابستگی رو کم کن منصور! ما برای هم ساخته نشدیم

می خوای بری شیراز چیکار؟

می خوام بمر پیش بابام.از تهران خیری ندیدم

گیسو، اذیت نکن

مگه خودت نگفتی میخوای تنها باشی

من یه غلطی کردم ، حسودیم شد .ببخشین

منصور داره دیرم میشه بخدا .ممنونم که اومدی ، ولی باید برم .زود میام

کمی خیره در چشمهایم تگریست و با معصومیت خاصی گفت: نرو گیسو! خواهش میکنم خب با بهرام برو بیرون .من دندون رو جیگر می ذارم . به تو اطمینان دارم

موضوع بهرام نیست منصور.میخوام وابستگیها رو کم می کنم .تو به زندگی خودت برس. منم به زندگی خودم می رسم

زندگی من تویی؟

زندگی منم تویی منصور، ولی همه قلبهای عاشق با هم جفت نمی شن .من می خواستم تو نخواستی، ولی حالا منم نمیخوام .می دونی من بدترین دردها و داغها رو تحمل کردم ، تو هم همینطور

.پس تحمل این خیلی ساده س .دلیل نمیشه اگه همدیگر رو دوست داریم حتما با هم ازدواج کنیم .با هم دوستیم، نزدیکیم، همین کافیه .وقتی هم ازدواج کنیم ، بازم با هم می ریم میاییم

صورتم را از مقابل صورت منصور گرفتم .اشک در چشمهایش حلقه زده بود.دلم به حالش سوخت. گفتم: خیلی خب، گریه نکن.شب بر میگردم آقای ساده بی خط

پس این چمدون چیه؟

برش دار ببین چیه؟

منصور چمدان را از روی زمین بلند کرد و با تعجب گفت: اینکه خالیه

چمدون خالی می برم، پر میارم .می رم بابا رو بیارم

منو دو ساعته سر کار گذاشتی گیسو؟ خدا بگم چیکارت کنه! بخدا نصف عمر شدم

تا تو باشی و دیگه یه جمله نگی وگوشی رو قطع کنی ، آقای رییس!

منصور لبخند زد و لبخندش به خنده و بعد به قهقهه تبدیل شد .خودمم خنده ام گرفت .گفت: یعنی بابات رو میخوای بذاری تو چمدون؟

آره، حالا اجازه می فرمایین برم؟

منم میام

دیگه چی؟

مگه نمی گی شب برمیگردی ؟

خب آره .اگه بلیط گیرم بیاد

گیر میاد .بریم

منصور! جواب بابام رو چی بدم اگه سراغ گیتی رو بگیره؟

خب بگو گیتی هستی؟

وقتی اومد تهران، بگم گیسو کجاست؟

خب بگو گیسو هستی ، منو آوردی کمکت کنم . گیتی هم خونه س .باید فیلم بازی کنیم دیگه

دوباره شروع شد ! نترس! بزن بریم ، آقای از شرکت فراری

شرکت یا شیراز؟

شرکتی در شیراز بنام آسایشگاه سالمندان

خب، پس بذار به مادر زنگ بزنم

می ریم بلیط می گیریم. بعد می ریم پیش مادر جون .احتمالا پرواز بعدازظهره

شاید مجبور شیم شب اونجا بمونیم ها!

خب بمونیم. ولی من تا فردا ظهر باید اینجا باشم. سنگ از آسمون بباره میام ، چون با آقای دکتر قرار دارم

با دکتر قرار داشته باشی بهتر از اینه که ما رو رها کنی بری شیراز

هر دو زدیم زیر خنده .در را قفل کردم ، بسم اللهی گفتم و راهی شدیم. برای ساعت دو بعدازظهر بلیط رفت گرفتیم و برای دوازده شب بلیط برگشت رزرو کردیم .

فصل 18 " ....

به شیراز که رسیدیم مستقیما به آسایشگاه رفتیم. پدر از دیدن ما بی نهایت خوشحال شد وسراغ گیتی را گرفت.گفتیم مادرجون حالش خوب نیست پیش او مانده. بعد از تصفیه حساب از

آسایشگاه بیرون آمدیم .پرد چنان ذوق زده شده بود که از بیان آن قاصرم.

ساعت شش بعدازظهر به هتل رفتیم واستراحت کردیم ، بعد شام را در همانجا صرف کردیم .ساعت یازده به فرودگاه آمدیم وآماده پرواز شدیم و به تهران برگشتیم. اول منصور را رساندیم بعد

من و پدر به منزل خودمان آمدیم.

اتاق گیتی را برای پدر آماده کرده بودم .آنقدر خسته بودیم که نفهمیدیم چه طور خوابمان برد. صبح صبحانه پدر را دادم و به شرکت رفتم. طبق قرار قبلی که با منصور گذاشته بودم ساعت ده

ونیم یازده، باید رل گیتی را بازی می کردم و به دیدن پدر می رفتیم .در اتاق منصور لباسم را عوض کردم و با منصور به منزل خودمان رفتیم .پدر باور کرد که من گیتی هستم واز این بابت

خیالم راحت شد .نزدیک ظهر به شرکت برگشتیم و ساعت دوف دوباره تغییرلباس دادم و بعنوان گیسو به منزل برگشتم. پدر گفت: منصور و گیتی صبح اومدن اینجا. منصور می گفت گیتی تحمل

نداشت تا عصر صبر کنه .گیتی چه لاغر شده

آره بابا، تازه صبح که با من تماس گرفت باهام دعوا کرد که چرا دیشب بیدارش نکردیم. لاغریش هم بخاطر غصه س. غصه بچه شو میخوره

می دونم .نصیحتش کردم .قسمت این بوده ، مثل اینکه از روز ازل ، رو پیشانی خانواده ما داغ دیدن نوشته شده

ناهار که نخوردین بابا؟

نه بابا، چیزی نبود بخورم .نه نون داری ، نه تخم مرغ

عوضش چلوکباب داریم. امروز ناهار مهمون رستورانیم

بیار که دلم ضعف رفت .اونجا راس ساعت دوازده ناهار می خوردیم

چرا گیتی نموند؟

خیلی اصرار کردم .گفت خانم متین مریضه ، برم بهتره

بعد از ناهار وقتی پدر خواست برود استراحت کند، گفتم : بابا ، امروز ساعت پنج آقای دکتر مقتدر، یکی از دوستان منصور، میاد اینجا .متخصص مغز واعصابه.خیلی اصرار داره شما رو ببینه

.خلاصه باهاش راحت باشین . بعدش هم قراره من باهاش برم مطبش رو ببینم .اشکالی نداره که؟

نه باباجون چه اشکالی داره ؟ برو دخترم راحت باش. آدم مطمئنیه دیگه؟

بله منصور اونو خوب می شناسه .دوست خونوادگی هستیم

ازدواج کرده؟

نه

پس منو کرده تله و میخواد صیدت کنه؟

جا خوردم .لبخند زدم وگفتم: بابا کسی هست که منو نخواد؟

نه قربونت برم .فقط امیدوارم قسمت تو هم یکی مثل منصور باشه

لبخندی تحویل پدر دادم .به اتاقش رفت تا استراحت کند .با خودم گفتم: شاید هم خود منصور باشه خدا رو چی دیدی بابا!

ساعت پنج ونیم بهرام با ماشین شیکش جلوی منزل ایستاد.به پدر خبر دادم تا آماده باشد. در آپارتمان را باز کردم .بهرام با سبد گل بزرگ و بسته کادویی وارد منزل شد

چرا زحمت کشیدین دکتر ؟ خیلی خوش آمدین.پدر هم با بهرام سلام واحوالپرسی کرد ودست داد

وقتی نشستیم پدر گفت: خیلی خوش اومدین دکتر. ذکر خیرتون رو زیاد شنیدم

ممنونم جناب رادمنش .منم همچنین.گیسو خانم رو که دیدم متوجه شخصیت خانوادگی ایشون شدم

اختیار دارین بزرگواری از شماست

بعد از پذیرایی، بهرام گفت: خب جناب رادمنش، خوشحال میش م بعنوان یه پزشک، مشاور شما باشم

افتخار منه پسرم. و پدر شروع کرد به شرح بیماری اش

گیسو خانم ممکنه داروهای پدر رو بینم

بله البته و اوردم .نگاهی به آنها کرد وگفت:من فقط یکی از این قرصها را پیشنهاد میکنم .بقیه رو استفاده نکنین.بجای اینها دو نوع قرص دیگه می نویسم ، اونا رو مصرف کنین. در کنار

استراحت ، تفریح رو هم توصیه میکنم.الحمدالـله مشکل خاصی ندارین

ممنونم پسرم.گیسو جان! دفتر منو بیار دکتر برام داروها رو بنویسن

چشم بابا

بعد از یکساعت با بهرام از منزل خارج شدیم .توی ماشین که نشستم بهرام نگاه عاشقانه ای به من کرد وگفت: خب کجا بریم؟

انتخاب با شما دکتر

اشکالی نداره؟

ابدا

پس بریم پارک جمشیدیه

موافقم

پدر آن طورها که من فکر میکردم، بیمار نیستن

الان بهتر شدن .الحمدالـله دیگه حواس پرتی هم ندارن . فقط خیلی افسرده س.سکوت رو دوست داره

برای بیماری اعصاب این طبیعیه. باید ایشون رو به محیط های شاد ببرین

می دونین دکتر، من هنوز قضیه مرگ گیتی رو به پدر نگفتم .می ترسم

جدا؟ یعنی فکر میکنه گیتی زنده س؟

بله

سراغشو می گیره؟

فعلامن رل گیتی رو بازی می کنم .ولی این برای مدت طولانی ممکن نیست، چون بالاخره نمی گه چرا هر گیسو نیست گیتی میاد؟ یا چرا ما نمی ریم خونه گیتی ؟ موندم چه کنم؟

عجب موضوع پیچیده ایه .البته خوب کردین نگفتین .ولی کم کم باید ایشون رو آگاه کنین و بهش بگین

چطوری؟

همینطور که پیش بره خودش می فهمه .بنظر من مرد تیز و دقیقی میان نمیشه زیاد فریبش داد. ببینم یعنی اینقدر شبیه بودین؟

ما دوقلوهای همسان بودیم دکتر. هم شکل ، هم صدا، و هم هیکل

چه جالب!خدا رحمتشون کنه .خیلی متاسفم

ممنون

به پارک جمشیدیه رسیدیم .کمی قدم زدیم .بعد روی نیمکتنشستیم و صحبت کردیم .شام را در بهترین رستوران صرف کردیم .برای پدر هم غذا گرفتیم و بهرام مرا به منزل رساند ورفت .احساس

کردم بهرام را دوست دارم واو می تواند جای منصور را برایم پر کند

ساعت یازده منصور تماس گرفت و در مورد گشت وگذارم با بهرام کنجکاوی کرد. من هم با آب وتاب برایش تعریف کردم تا عوض کنفرانس رفتن را صاف کرده باشم.

یک ماه گذشت. یک روز در شرکت مشغول کار بودم که منصور مرا به اتاقش خواند .دل تو دلم نبود .حدس زدم میخواهد خواستگاری کند ، اما زهی خیال باطل!

راستش فرهان از من خواسته واسطه بشم و ازدواج شما رو روبه راه کنم. به من محول کرده نظرت رو بپرسم

با عصبانیت زیر چشمی نگاهش کردم .دلم میخواست زبانش را از حلقومش در می آوردم تا دیگر اینطور با اعصاب من بازی نکند

گفته بودم با فرهان ازدواج نمی کنم

گیسو! ببین من این ابر حق رو به فرهان می دم ، تو حق اونی .فرهان پسر با شخصیت ومهربونیه ف از دستش نده .اگه زن فرهان بشی، اقلا خیالم راحته که جای خوبی افتادی.احساس میکنم

یه جورایی در قبال تو سمئولیت دارم .حیفه تورو اسیر خودم کنم. من بعد از گیتی نمی تونم کشی رو خوشبخت کنم .فکرهام رو کردم .فرهان شناخته شده تر از بهرامه .ردش نکن

بغض داشت خفه ام میکرد .حال منصور هم بهتر نبود .می فهمیدم با چه سختی ای این جملات را ادا میکند انگار زیر پایم خالی شد

خب چی میگی گیشو؟

شما نمیخواد برای من دلسوزی کنین ، به فکر خودتون باشین

گیسو ، می دونم الان داری چه فکری در مورد من می کنی. می گی نامردم ، بی غیرتم ، احساس ندارم ، درک ندارم. ولی واقعیت اینه که ما باید هر دو این رو بپذیریم .پس انقدر با حرفهات منو

عذاب نده .تو شرایط منو می دونی

من فرهان رو نمیخوام .چون مطمئنم اون هم یه روز مثل تو منو به کس دیگه ای می بخشه

چی داری می گی؟

بلند شدم

عاقل باش گیسو .میخوای به پای من بسوزی ؟ من شاید تا آخر عمرم ازدواج نکنم

نه، ابدا مگه دیوونه م؟

پس میخوای با بهرام ازدواج کنی؟

تو چشمهایش زل زدم و از حرصم گفتم : آرزومه

انگار آب سردی روی منصور ریخته باشند، وا رفت .بی احساس بی عاطفه! وقتی بتونی جون دادن یه دختر رو نگاه کنی معلومه که منو هم شوهر می دی .دل سنگ مغرور! ای که دستم

بشکنه ! ای که ایشاءا... دل نازک و پر از رحم من زیر گل بره که دلم به حالت سوخت و شدم غمخوارت !

از اتاق بیرون آمدم دست و پایم می لرزید .دنیا پیش چشمم تار شد. اگر تا آن موقع ذره ای امید داشتم به اینکه منصور بر مردها حسادت می کند و مرا برای خودش میخواهد، آن لحظه همه

نقش بر آب شد. مطمئن شدم که بنفشه توانسته منصور را به خودش جذب کند. با اعصابی خراب به منزل آمدم.پدر متوجه دگرگونی حالم شد و کنجکاوی کرد .سردرد را بهانه کردم .بعد از ظهر

بهرام برای دیدن پدر به منزلمان آمد .هفته ای یکبار می آمد و سلامتی پدر را کنترل میکرد .با داروهایی که به پدر داده بود ، پدر روز به رئز حالش بهتر می شد. به قول بهرام یکی از

مهمترین علتهای پیشرفت سلامتی پدر، این بود که پیش من برگشته بود واحساس استقلال میکرد .آن روز بیشتر از همیشه احساس کردم بهرام را دوست دارم .فقط نمی دانم چرا خواستگاری

رسمی نمیکرد. البته برای پنج شنبه من و پدر را به منزلشان دعوت کرد وچون از قضیه فیلم بازی کردن ما برای پدر باخبر بودند، از خانواده متین دعوت نکردند .اینطور وانمود کردیم که

منصور و گیتی میهمان دارند ونمی توانند بیایند.البته احساس میکردم پدر کمی مشکوک شده، چون در عرض این مدت من گیتی را با هم ندیده بود. گاهی سوالاتی میکرد ولی به ذهنش هم

خطور نمیکرد که ممکن است گیتی مرده باشد. خلاصه همه دردها به کنار، این درد از همه بدتر بود.

در عرض آن هفته با منصور سر سنگین بودم .یعنی یگو بخند نمی کردم خیلی معمولی با او برخورد میکردم .می فهمیدم خودخوری می کند، ولی به روی خودش نمی آورد. یک غلطی کرده بود

ومانده بود که چکار کند . فرهان هم بنظر ناراحت می رسیدو برای من تاقچه بالا گذاشته بود. خب حق داشت بیچاره، شاید اگر بهرام به تورم نخورده بود لحظه ای درنگ نمی کردم و فرهان را

می پذیرفتم .ولی بهرام روز به روز مرا عاشقتر میکرد. الحق پسر مهربان و فهمیده ای بود، با شخصیت، خوش برخورد وعاقل

پنج شنبه به منزل بهرام و خانواده اش رفتیم استقبال و پذیرایی خیلی گرمی از من وپدر کردند. پدر با بهرام تخته بازی کردند .من هم با بهرام وبنفشه و مادرش گرم صحبت بودم. از گوشه کنایه

های مادر وخواهر بهرام پی میبردم از توجه بهرام به من راضی اند . بهرام از خوشحالی در پوشت نمی گنجید . راستش من هم چنین حالتی داشتم . بهرام شب ما را به منزل رساند ورفت.

صبح جمعه ساعت یازده صبح خانم متین تماس گرفت .بعد از سلام واحوالپرسی برای رد گم کردن گفتم : پس گیتی ومنصور رفتن بیرون؟ این گیتی که یه سری به ما نمی زنه

گفت: پس کی می خواین به آقای رادمنش حقیقت رو بگین؟

-کم کم درست میشه مادر جون

-انشاءا....

-خب چه خبرها؟

-منصور که تو اتاقشه .از دیروز حوصله ش سرجاش نیست

-چرا مادر؟

-گیسو جان! من دلم نمیخواد تو رو از دست بدم ،منصور هم همینطور. ولی خب، مثلا میخواد مردونگی کنه. می دونم بهرام از منصور بهتره ولی ما هم دلمون به تو خوشه

آهسته گفتم : منم همینطور مادر! ولی مشکل از طرف من نیست . خودتون شاهدین که راضی بودم ، ولی دیگه از دست رفتارش و حرف هاش خسته شدم .حالا هم که اینطور پیش اومده.... بابا

ببخشین ممکنه زیر سیب زمینی رو کم کنین؟ الان میسوزه

باشه عزیزم و به آشپزخانه رفت

آهسته گفتم: مادرجون! منصور خودش اعتراف میکنه نمیتونه منو خوشبخت کنه .این جمله یعنی چی؟ خب یعنی نمیتونه منو به اندازه گیتی دوست داشته باشه.غیر از اینه؟ شما راضی هستین

من یه عمر بدبخت بشم؟ وقتی منو برای فرهان خواستگاری میکنه ، یعنی دست از سرم بردار .درسته؟

لیاقت نداره خاک بر سر! آخر هم می دونم زن می گیره ها! ولی معلوم نیست به تور کی بخوره .

ایشاءا.... یه زن خوب گیرش میاد. بهتره اذیتش نکنیم مادر جون، توکل بر خدا. ولی خواهش میکنم اگه به بهرام جواب مثبت دادم .از من دلخور نشین

می دونم عزیزم .تو چه تقصیری داری؟ ولی من تو رو میخوام دخترم. تو بوی گیتی رو می دی .بوی محبت ، بوی صفا ، بوی صداقت . و زد زیر گریه

مادرجون خودتون رو ناراحت نکنین، بالاخره یه طوری میشه. شاید قسمت منصور یکی بهتر از منه

هیچکس نمی تونه جای تو وگیتی رو واسه ما پر کنه

ممنونم .هیچکس هم جای شما ومنصور رو واسه من پر نمی کنه

پدرت رو فرستادی دنبال نخود سیاه؟آره؟ یه مدت منو فریب دادین، حالا نوبت ایشونه؟

چه کنیم مادر؟خودم دارم دیوونه میشم.از دست این گیتی، اگه اومد بگین با من تماس بگیره

پدرت اومد؟

بله

قربونت برم عزیزم، کاری نداری؟

نه، خوشحال شدم مادر

خدانگهدار

خدانگهدار وگوشی را گذاشتم

سیب زمینی هات سرخ شد بابا! اگه کار دیگه ای هست بگو

ممنونم، کاری نیست .فقط باید برنج رو دم کنم .البته سالاد هم باید درست کنم

سالاد رو بده من درست کنم .گیتی کجا رفته؟پدر سوخته بی فکر! همچین چسبیده به شوهرش، انگار شوهر قحطه .نمی گه یه بابایی دارم ، یه خواهری دارم

رفتن خونه یکی از دوستهای منصور .می دونی بابا؟ این منصور آهن ربا داره، تقصیر گیتی نیست

اینم خواست خدا بوده. اگه همه رو از دست دادیم ، اقلا گیر آدمای خوبی افتادیم. هم منصور خوبه ، هم مادرش .منصور رو به اندازه علی دوست دارم .بس که این پسر مهربون ومودبه

بله، همینطوره.گیتی شانس آورد

تو هم شانس میاری دختر گلم .خدا جای حق نشسته

--------

" فصل 19 " ...

بهمن ماه را پشت سر مي گذاشتيم .پدر چند بار اصرار کرد که بايد به گيتي ومنصور بگويي بيايند اينجا .من هم قهر با گيتي را بهانه کردم و گفتم يا جاي من اينجاست يا جاي او. اگر گيتي بيايد من مي رم بيرون . و بيچاره پدر باز کوتاه آمد. چندبار با منزل خانم متين تماس گرفت تا با گيتي صحبت کند، که گفتند گيتي رفته بيرون. بهرام مرتب به ديدن ما مي آمد.اما دريغ از خواستگاري . احساس ميکردم مرا بازي مي دهد.

در آن مدت بقدري اعصابم بهم ريخته بود که اندازه نداشت. از آنطرف دروغي به پدر گفته بودم ومجبور بودم ، بخاطرش روزي صدبار دروغ بگويم .از طرف ديگر پدر مشکوک شده بود و غصه ميخورد .از آنطرف منصور هم حال درست وحسابي نداشت و اعصابش درهم برهم بود.بهرام هم يک قدم به پيش و يک قدم به پس داشت و با صراحت خواستگاري نميکرد .از آنطرف فرهان بود که دلم به حالش مي سوخت .فقط منتظر بودم تنها بشوم واشک بريزم .تمام اين فشارهاي روحي برمن بشدت سنگيني ميکرد و داشت مرا از پا در مي آورد

در چنين وضعيتي کيارستمي در شرکت در مقابلم ظاهر شد و گفت: خانم رادمنش بي شاخ و برگ مي رم سراصل مطلب .از مهندس متين خواهش کردم براي بارسوم از طرف من از شما خواستگاري کنن ، ولي نپذيرفتن و گفتن ديگه براي کسي از شما خواستگاري نمي کنن .حالا خودم قدم پيش گذاشتم .البته مي دونم چهارده سال با هم تفاوت سن داريم و شما خيلي خيلي سرتر و زيباتر از من هستين .درسته چهره جالبي ندارم، ولي قول مي دم هرچه قيافه م زيبا نيست، در عوض سيرتم رو زيبا کنم. من به شما علاقمندم و قول مي دم زندگي خوبي براتون فراهم کنم .يه زندگي پر از محبت، عشق،آسايش ورفاه

حيرت زده شده بودم، ولي خودم را خيلي کنترل کردم و خيلي خونسرد گفتم: خواهش ميکنم مهندس! اين حرفها چيه؟ اصل قلب آدمهاست ، ولي اجازه بدين فردا جواب قطعي رو بهتون بدم

باشه ، من فردا براي گرفتن جواب خدمت مي رسم .کاري ندارين؟

نخير، پيش مهندس تشريف نمي برين؟

امروز فقط به نيت خواستگاري خدمت رسيدم .به ايشون سلام برسونين.فردا خدمتشون مي رسم

ممنونم خدانگهدار

وقتي رفت، شل ووارفته روي صندلي نشستم .اين مرد سبزه موفرفري قد کوتاه خرپول چقدر به نظرم زيبا آمد .چه صادقانه و بي ريا حرف زد. چطور تا حالا در مورد اين مرد مهربان و باشخصيت اينطور قضاوت ميکردم. مگر قيافه خوب مي توانست ضامن خوشبختي باشد؟ شايد همين کيارستمي چهل ودو ساله، بيشتر از منصور و بهرام مي توانست مرا خوشبخت کند .شايد او قدرم را بهتر مي دانست .تصميم گرفتم همان روز در مورد کيارستمي با پدر صحبت کنم ورضايتش را جلب کنم

پدرم گفت: تو دختر عاقلي هستي .مطمئنم که در انتخاب اشتباه نمي کني . بگو بياد ببينمش .به منصور هم تلفن مي زنم باهاش مشورت مي کنم .بالاخره اون بيشتر همکارش رو مي شناسه

باشه بابا. پس بهش بگم بياد خواستگاري؟

بگو بياد عزيزم. ولي بهرام چي؟

اونا که خواستگاري نکردن، مي ترسم کيارستمي هم از دستم بره

هر طور خودت دوست داري بابا! البته سنش کمي زياده ولي اگه خوب باشه ، قابل گذشته

بعد از ظهر پدر با منصور در مورد کيارستمي صحبت کرد .بعد منصور از پدر خواست تا با خودم صحبت کند وگفت: زده به سرت گيسو؟ معلوم هست آش کي رو هم مي زني؟

هرکس که در اين رقابت برنده شه

مگه نمي خواستي با بهرام ازدواج کني؟

کيارستمي بهتره.تا حالا هم در موردش اشتباه مي کردم .مرد زندگي من اونه

توداري با کي لج مي کني گيسو؟ تو که اونو نمي خواستي. آخه کيارستمي کجاش به تو مياد. قبول دارم مرد محترم وخوبيه، ولي سيزده چهارده سال با تو اختلاف سن داره

مهم نيست ، مگه شما ده سال با گيتي اختلاف سن نداشتين؟ از اينکه فعل گذشته به کار بردم هول شدم و ادامه دادم: گيتي خيلي هم راضيه

گيسو! ديوونگي نکن!

کجا مي رين بابا؟

مي رم پيش آقاي ميري .گفته غروب بيا پيشم

باشه بابا، سلام برسونين

پدر کجا رفتن؟

منزل همسايه طبقه بالا. با هم خيلي جور شده ن

تو که از کيارستمي بدت مي اومد .پس چي شد يه دفعه؟

اشتباه ميکردم .اونايي که دوستشون دارم چه گلي به سرم زدن؟ حالا ميخوام بقيه عمرم رو با کسي زندگي کنم که قدرم رو مي دونه، دوستم داره وميخواد زندگيش رو به پام بريزه .ايرادي داره؟

من مخالف ازدواج کردن تو نيستم گيسو .فقط چرا کيارستمي؟

ميخوام زن کسي بشم که دوستش ندارم .چون نمي تونم در آن واحد دو نفر رو دوست داشته باشم

اين خيانته؟

خيانت؟! شما دل سنگم کردين و دلرحمي رو ازم گرفتين. همون روز که باعث شدين جون کندن آذر رو ببينم

چيه ؟ بدهکارم شديم؟

وقتي بهم محبت کنه بهش علاقمند مي شم، ووقتي ازش بچه دار شم، عاشقش هم مي شم، نگران من و اون نباشين تازه، اين خيانته که شريک زندگيش مي شم؟ زندگي اي براش بسازم که همتون انگشت به دهن بمونين

پشيمون ميشي. من نديدم دختر انقدر براي شوهر کردن عجله داشته باشه.

من مثل تو عاشق مرده ها نيستم و يه عمر مرده پرستي نمي کنم

اون مرده خواهر توئه .بي انصاف!

مرده ، مرده س.چه فرقي ميکنه؟ در ضمن ديگه مردن آدما برام طبيعي وعادي شده .فکر نمي کنم اين بار اگه خبر مرگ عزيزي رو به من بدن قهقهه بزنم

دختره بي عقل! عجله نکن، صبرکن!

صبر کنم که چي بشه؟ بيست و هشت سالمه منصور!

يه کم صبر کن تا بهرام بياد خواستگاري

اگه مي خواست تا حالا اومده بود

اون ميخواد ، فقط مثل تو عجول نيست . ميخواد بيشتر تورو بشناسه

پس وقتي خوب شناخت، يادش بنداز که دختر خوشگل و خوب رو زود مي برن .در ضمن از قول من خداحافظي عذرخواهي کن

ديوونه!

آره حق با توئه. پس دست از سر اين ديوونه بردار

برو خودت رو بدبخت کن .به درک! اصلا به من چه ؟ ولي پس فردا نياي بگي منصور اشتباه کردم، خريت کردم ، من جوونم و کيارستمي پيره، احساساتمون با هم فرق ميکنه و از اين شِروورها!

کيارستمي با تو فقط چهار پنج سال تفاوت سن داره

خب منم مثل کيارستمي ، ديدي که نيومدم جلو

آره برو افتخار کن .بگو خواهر زنم عاشقم بود ولي من جوونمردي کردم ونرفتم خواستگاريش .برو جار بزن

منصور مدتي سکوت کرد. گفتم: کاري نداري؟

با يه ديوونه، نه

پس خدانگهدار آقاي عاقل وفادار .برو مدال بگير و افتخار کن .وگوشي را روي تلفن کوبيدم .هرچه مي کشيدم از دست منصور بود. اگر گيتي عاشق او نمي شد. الان نه گيتي مرده بود، نه من به اين وضع افتاده بودم.لعنتي!

--------

فصل 20 " ....

فرداي آنروز وقتي کيارستمي براي گرفتن جواب آمد .مثل مرده هاي متحرک به او خيره شده بودم .نمي دانستم بايد چه بگويم .حرف منصور توي گوشم بود که پس فردا نگي من جوونم و اون

پيره واحساسمون با هم متفاوته با اينحال تا آمدم بگويم بله،صداي عطسه خانم حکيمي منصرفم کرد و گفتم : مي دونين مهندس، من به شما ارادت خاصي دارم اما خواهش مي کنم فرصت

بيشتري به من بدين .من الان شرايط خوبي براي فکر کردن ندارم .دلم نميخواد الان به شما بگم بله ولي بعد پشمون بشم و ناراحتتون کنم.

باشه خانم رادمنش، من حرفي ندارم. خوب فکر کنين و از صميم قلب تصميم بگيرين .يه عمر زندگي شوخي نيست

خوشحالم که با فرد منطقي اي مثل شما رو به رو هستم

خواهش ميکنم .راستش يکي از مزاياي افراد مسن اينه که شرايط و احساس افراد کوچک تر از خودشون رو در نظر مي گيرن. چون خودشون اين سن و اين دوره رو گذروندن

ممنونم مهندس .در ضمن تا من فکر مي کنم ، شما دنبال همسر باشين و فرصت ها رو از دست ندين

لبخندي زد وگفت: آب از سر من گذشته خانم . دي رکه شده يه مدت ديگه هم روش. اگه قول صد در صد به من بدين ف حاضرم پنج سال ديگه هم صبر کنم .عشق ما هوس نيست که عجله

داشته باشيم.

از فهم وشعور اين مرد لذت بردم .خدايا چرا هر چي آدم با شعور بامعرفته، به تور من مجنون مي خوره .خودت نجاتم بده! خسته شدم انقدر با احساس و غرور مردم بازي کردم

اگر خانم حکيمي عطسه نکرده بود و انقدر به صبر اعتقاد نداشتم ، بدون لحظه اي درنگ بله را به کيارستمي گفته بودم .ولي افسوس که مادر خدابيامرز من، اعتقاد به صبر را از بچگي در

ذهن ما فرو کرده بود .وقتي با کيارستمي خداحافظي کردم، منصور از اتاقش بيرون آمد و با ديدن ما جا خورد .مي دانستم الان دل توي دلش نيست که بداند چه جوابي به او داده ام .با کيارستمي

حال واحوال کرد ، ووقتي کيارستمي خداحافظي کرد و رفت .آهسته گفت: چي شد؟

هيچي ، چي ميخواستي بشه؟

جواب مثبت رو گرفت؟

آره، خيلي سريع

پلک هاي منصور يکي به زمين چسبيد ، يکي به آسمان .از اينکه حرصش بدهم لذت مي بردم .چشمهايش را بست و دستش را روي پيشاني اش گذاشت وگفت: اميدوارم پشيمان نشي . و به

اتاقش رفت

بدبختي اينجا بود که دلم نمي آمد ناراحتي منصور را ببينم .وقتي در اتاقش را بست، بطرف در رفتم .سرم را از لاي در داخل کردم وگفتم : منصور!

بطرفم برگشت و فقط نگاهم کرد .چنان چهره درهمي داشت که از شوخي خودم بدم آمد .

به کيارستمي گفتم باز هم بهم وقت بده فکر کنم . اون خيلي فهميده س.ولي اگر صبر نيومده بود بله رو گفته بودم

منتظر جواب نماندم، در را بستم و پشت ميزم آمدم .

اواخر بهمن ماه بايد براي قرارداد جديد اجاره مغازه پدر به شيراز مي رفتيم .از منصور دو هفته مرخصي گرفتم تا با پدر به شيراز بروم و کارها را رو به راه کنم .هر شب منزل يکي از اقوام

مي رفتيم و روزها دنبال کارهاي شخصي و اين بار مغازه را با قيمت بالاتري رهن واجاره داديم. بعد از يک هفته به تهران برگشتيم .از پدر خواستم به کسي اطلاع ندهد ما برگشته ايم ، چون

فکرهايي داشتم .مي خواستم خانه را بجاي بهتري انتقال بدهم وبهتر ديدم کمي منصور را اذيت کنم . براي همين، سر دو هفته با منصور تماس گرفتم و ده روز ديگر مرخصي خواستم و گفتم که

ما هنوز در شيراز هستيم .

فصل 21 "..

از صبح روز بعد به بنگاه هاي معاملات ملکي مراجعه کردم و بعد از چهار روز آپارتمان شيک وبزرگي در طبقه دوم يک مجتمع دو طبقه دو واحدي ، در محله خوش آب وهوا و خوب خيابان

ظفر پيدا کرديم .خوشبختانه خانه خالي بود و ما توانستيم ده روزه آپارتمان را به صاحبش پس بدهيم و به خانه جديد اسباب کشي کنيم .تا در آنجا جا به جا شديم و کمي پرده و وسايل ومبلمان نو

خريديم، يک فهفته ديگر طول کشيد .يک ماه بود منصور را نديده بودم، و کسي کوچکترين اطلاعي از ما نداشت .

پدر را هم اينطور توجيه کردم که مي خواهم براي همه غيرمنتظره باشد و سال نو، ما را در منزل ببينند. بيچاره پدر هم شده بود غلام حلقه به گوش ته تغاري اش گيسو خانم!

از روزي که قرار بود به شرکت بروم و به مرخصي ام پايان بدهم، ده روز گذشت. از آقاي ميري همسايه طبقه بالا شنيديم که منصور وبهرام وفرهان چندبار به خانه ما رفتهاند و ديده اند جا تر

است و بچه نيست و چقدر اين موضوع دلم را خنک کرد، خدا عالم است .به آقاي ميري سفارش کرده بودم که اگر کسي سراغ ما آمد ، بگويد آدرسي از ما ندارند. فقط مي داند از اين محل رفته

ايم .او هم همين را به آنها گفته بود.خلاصه حسابي لوس بازي در آوردم!

بعد از يکماه بالاخره به شرکت رفتم .دلم براي منصور يک ذره شده بود.البته يکي دوبار شماره مستقيمش را گرفته بودم و صدايش را شنيده بودم، ولي صحبت نکرده بودم. خانم حکيمي با ديدن

من حيرت زده شد وگفت: کجايي گيسو جان؟ معلوم هست؟ يه دفعه مي ذاشتي بعد از تعطيلات نوروز مي اومدي

گرفتار اسباب کشي بودم. سرم خيلي شلوغ بود. حالا تا نوروز يک هفته مونده

نمي دوني مهندس چه حاليه .فکر ميکرد رفتي که رفتي .آخه ده روزه از مرخصيت گذشته وحتي يه تماس هم نگرفتي .ما غيبتت رو کرديم ، گفتيم چه بي معرفت! بدون خداحافظي ما رو ترک

کرد

انقدرها هم بي معرفت نيستم خانم حکيمي! فقط خواستم کمي قدرم رو بدونين

هر دو زديم زير خنده

-ما قدر تو رو مي دونيم عزيزم! وقتي اينجا نيستي هيچکس دل و دماغ نداره، مخصوصا مديران شرکت

-شما لطف دارين .مهندس هستن؟

-بله، ايشون هم چهار پنج روزي شرکت نيومدن .الان دو روزه که ميان .نگران شما بودن، حال وحوصله نداشتن .مدتيه خنده به لب ايشون نديديم

-کسي که داخل اتاق نيست؟ چون مي ترسم سرم فرياد بکشه

-نه کسي نيست برو تو

در اتاق منصور را زدم ووارد شدم .پشت ميزش نشسته بود و سرش را روي ميز گذاشته بود .آرام سرش را بلند کرد و با ديدن من از جا پريد

سلام منصور!

با غضب بطرفم آمد. مقابلم ايستاد .چنان خشمگين نگاهم ميکرد که گفتم : چرا اينطوري نگاهم مي کني؟ عوض جواب سلاممه؟

يکدفعه چنان سيلي به صورتم زد که صورتم بسمت در برگشت. توقع هرچيز را داشتم جز کتک خوردن

کدوم گورستوني بودي، بي فکر بي عاطفه؟

نگاهي صد برابر خشمگين تر به او کردم و ديگر دقيقه اي صبر نکردم . بطرف در آمدم و در را باز کردم

گيسو!..... گيسو صبر کن

توجه نکردم و بسمت در خروجي رفتم .کارکنان شرکت با تعجب به ما چشم دوخته بودند

گيسو خواهش ميکنم ، فقط يه لحظه

راه پله ها را سه تا يکي پايين آمدم وسريع يک تاکسي گرفتم و به خانه برگشتم .پدر وقتي چشمان گريان مرا ديد با حيرت پرسيد : چي شده گيسو؟!

هيچي بابا

چرا نرفته، برگشتي؟

منصور از دستم عصباني بود .منم نموندم

آخه حرف حسابش چيه؟

مي گه چرا بي خبرمون گذاشتي، نگران شديم .از اين حرفا

همين؟

همين

خب حق با منصوره! چقدر بهت گفتم کار درستي نيست ، دلواپس مي شن، به خرجت نرفت .آدم که از حرف درست ومنطقي ناراحت نمي شه، بلند شو برو سرکارت دختر.ببين چقدر دوستت داره

که برات نگران شده ودعوات کرده

اون بيخود کرده .حالا نشونش مي دم با گيتي که قهرم با اونم قهر مي کنم ، خيال همه راحت بشه

مي خواي پاي اونو هم از اين خونه ببري؟

سکوت کردم

بلند شو اشکهات رو پاک کن .بهش آدرس دادي يا نه؟

نه، اصلا جواب سلامم رو هم نداد .فقط گفت کدوم گورستوني بودي بي فکر بي عاطفه

اوه،اوه، پس منصور هم از اين حرفها بلده بزنه؟

خنده ام گرفت

پاشو به طاهره خانم وخانم متين ودکتر مقتدر وبقيه زنگ بزن ، تلفن و آدرس بده .زشته!عقلم رو دادم دست تو نيم وجبي ، اين يه ذره آبرومون رو ببري، بلند شو.

خودتون زنگ بزنين.من الان حوصله ندارم

خيلي خب.پس با اجازه خانم بزرگ

بسمت تلفن رفت و شيپور را برداشت و همه را خبر کرد .برايم جالب بود که اول از همه هم خانم متين را خبر کرد.احساس ميکردم وقتي با مادرجون صحبت مي کند ، دلش ضعف مي رود .نه

تنها حسودي ام نشد، خيلي هم خوشحال شدم .مادرجون بوي مادرم را مي داد

داشتم ميز شام را جمع ميکردم که صداي زنگ آپارتمان بلند شد. رفتم گوشي اف اف را برداشتم

بله

گيسو جان مهمون نمي خواين؟

شمايين مادر جون ؟بفرمايين بالا

بابا، خانم متينه

به به ، گل اومد ، بهار اومد . و سريع به اتاق خوابش رفت تا شلوار رسمي بپوشد .خنده ام گرفت .در آپارتمان را باز گذاشتم و سيني بشقاب و ليوان شام را به آشپزخانه بردم و سريع برگشتم

سلام مادرجون

سلام عزيزم! فکر نمي کردم انقدر بي معرفت باشي

حق با شماست .ولي خواستم غافلگيرتون کنم، مثل اينکه نگرانتون کردم .شرمنده م .بفرمايين، خيلي خوش اومدين

دشمنت شرمنده باشه .مبارک باشه چه خونه قشنگي .به به!

نيشم با ديدن منصور بسته شد .ولي چه کنم که مادرم از بچگي به من ياد داده بود که ميهمان حبيب خداست ، حتي اگر دشمنت باشه بايد احترامش کني . مهمان با خودش رحمت مي آورد و اگر

به او بي احترامي کني برکت از منزلت مي رود.

سلام گيسو جان، منزل نو مبارک

سلام .ممنونم بفرمايين

پدر مرتب وادوکلن زده از اتاقش بيرون آمد و با آنها سلام و احوالپرسي گرمي کرد و به سالن پذيرايي راهنمايي کرد .نشستيم

اين کارها چيه؟ خودتون گليد و بهترين هديه

قابلي نداره دخترم .يه چشم روشني بعنوان يادگاريه

اختيار دارين لطف کردين

اصلا به منصور نگاه نمي کردم .انگار وقتي مادرم را دفن کرده بودم، حرفها و نصيحت هايش را هم با خودش دفن کرده بودم. هر کاري ميکردم به ميهمانم يک لبخند کوچک بزنم، نمي توانستم

.پدر با آنها گرم صحبت بود و از آنچه در مدت اين يکماه گذشته بود تعريف ميکرد. مادر جون همچنان محو زيبايي کلام بابا شده بود، که اگر سوزني هم در تنش فرو ميکردند حس نميکرد .آنجا

بود که فهميدم دل به دل راه دارد .خب الحق هم پدرم مردي بلند قد و خوش قيافه بود. به آشپزخانه آمدم وچاي ريختم و به سالن بردم و از آنها پذيرايي کردم . منصور وقتي فنجان را بر مي

داشت نگاهي به من کرد و تشکر کرد.

چرا گيتي رو نياوردين؟دختر من که کينه اي نبود. برام خيلي عجيبه!

خيلي بهش گفتيم بياد، جناب رادمنش .اما مي گفت من حاضرم بيام ، ولي اگه گيسو تحويلم نگيره ناراحت ميشم. ما هم ديگه اصرار نکرديم

گيسو همين الان با منصور جان قهره ولي مي بينين که چه جوري پذيرايي مي کنه.از قول من اينو به گيتي بگين . و لبخند زد

همه به هم نگاه کرديم .منصور گفت: پدر جون باور کنين قبض روح شديم . قبول کنيد کار درستي نبود.منم عصباني شدم. ولي معذرت ميخوام

خودتو ناراحت نکن .من مقصرم که عقلم رو دادم دست اين ولوله جادو

با گله مندي گفتم: بابا!

قربونت برم الهي! بخدا اگر گيسو نباشه فنا مي شم .گيتي هم که ديگه بابايي نداره .چسبيده به زندگيش

خدا نکنه

خب، خانم متين حالتون چطوره؟ باز هم دارو مي خورين يا نه؟

بلند شدم به آشپزخانه رفتم تا ميوه بياورم . در يخچال را باز کردم و سبد را پر ميوه ککردم و تا در يخچال را بستم و برگشتم ، از ترس جيغ کشيدم . آه منصور! ترسيدم

ببخشين

پدر از داخل سالن بلند گفت: چي شده دخترم سوسک ديدي؟

نه بابا منصور منو ترسوند

خانم متين بلند گفت: اومده منت کشي دخترم

من و منصور به هم لبخند زديم .به زور لبخندم را جمع کردم و اخم کردم و سبد ميوه را روي کابينت گذاشتم

منصور به کابينت تکيه زد وگفت: خونه قشنگيه . گنج پيدا کردي؟

اگه يه شوهر پولدارو گنج بدونين ، بله

پس معلومه خيلي خاطرخواهته که از حالا....

چرا نباشه ، بد تيکه اي نيستتم

بر منکرش لعنت

مغازه بابا روبيشتر اجاره داديم .با پولش اين خاک رو به سرمون ريختيم

منصور زد زير خنده وگفت: کاش همه خاک ها اين جوري باشه

تو روت ميشه با من حرف بزني؟

نه،والـله، دارم از خجالت مي ميرم ، ولي رو که رو نيست سنگ پاي قزوينه

به سنگ پاي قزوين هم گفتي زکي بخدا

جلو آمد .به کابينت تکيه دادو نگاهش کردم .گفت: معذرت ميخوام .دست خودم نبود

پس دست کي بود که اونطور سيلي به گوش من زد؟

نمي دونستم به اين حد دوستت دارم .داشتم ديوونه مي شدم .فکر کردم ديگه قيد ما رو زدي و خودت رو قايم کردي تا فراموشم کني .بخدا مردم و زنده شدم

نيازي به قايم موشک بازي نيست .چون قبلا اين کار رو کردم. حالا برو کنار، ميخوام ميوه ببرم

ما ميوه نمي خوايم تو رو مي خوايم

چيه باز هوس گيتي رو کردي؟ برات متاسفم

بروبر در چشمهايم زل زد.

چرا اينطوري نگام مي کني منصور؟

براي اينکه عاشقتم .دوست دارم

بس کن تو رو خدا دوستت دارم! دوستت دارم! اگر تو منو دوست داري، فرهان وکيارستمي وبهرام هم منو دوست دارن .تازه احساس مي کنم آقاي مهندس واحد روبرومون هم بهم علاقمند شده

و دوستم داره. نمي دوني بدون

منصور بازوهايم را گرفت

منصور بابام مياد مي بينه .برو کنار!

اومدم خواستگاري

مو بر بدنم راست شد .خدايا چي مي شنيدم ؟ آنچه آرزويش را داشتم! عجب خانه خوش قدمي بود! اما نه، پس فرهان بيچاره چي؟ پس بهرام چي؟ پس غرورم چي؟ گيتي چي؟ بابام چي؟ نگاهش

کردم و گفتم : حالا؟!

خب آره، مگه ايرادي داره؟

از گيتي اجازه گرفتي؟

آره

چه جوري؟

ديشب اومد به خوابم

چي گفت؟

اول جواب منو بده، بعد اينهمه سوال کن

من با تو ازدواج نمي کنم منصور

ميخواي اذيت کني؟ يا ميخواي انتقام بگيري؟

مگه به فرهان جواب منفي ندادم؟ تو که ديگه گيتي زنت بوده. اگه همسر تو بشم، فرهان دلش مي شکنه .من خيلي سعي کردم رضايتت رو جلب کنم ، چون مطمئن بودم که گيتي راضيه .بارها

و بارها وقتي زنده بود به خودم گفت که فقط مي تونه منو در کنار تو ببينه، حتي وقتي زنده باشه. منم خواستم به وصيتش عمل کنم .هرچند خواسته قلبي خودمم اين بود. چون دوستت دارم ودلم

مي خواست جاي خالي اونو برات پر کنم .اما در صورتي که خودم باشم نه اون

تو داري تلافي مي کني گيسو! مثل روز برام روشنه!

نه منصور. از اون که خواهرم رو، تنها مونسم رو، کشت گذشتم ، تو که ديگه جاي خود داري. تو خطايي مرتکب نشدي. چطور باهات ازدواج کنم در حاليکه پدرم هنوز فکر ميکنه گيتي زنده

س؟ تازه مگه خودت نگفتي تفاوت سن زياد باعث اختلاف ميشه .مگه نگفتي دو درک و احساس مختلف در برابر هم قرار مي گيرن وباعث دردسر مي شن؟ پس بهم حق بده منصور.انقدر

دوستت دارم که هيچوقت فکر نميکردم جواب منفي از طرف من باشه. ولي انگار فرداي هر کسي با ديروزش متفاوته .اميدوارم هميشه خوشبخت وسعادتمند باشي. من بيشتر از هر چيز به

سلامتي پدرم فکر ميکنم .امروز با اون سيلي که بهم زدي سرعقل اومدم .متاسفم

گيسو؟

گيسو پس چرا نمياي بابا؟

دارم ميام .اين گيتي پرحرفيهاش رو به منصور هم ياد داده . و به منصور نگاه کردم که دنياي غصه و غم در نگاهش ريخته شده بود. عقب عقب رفت و به يخچال تکيه کرد.

بيا بريم تو سالن منصور، من ارزش غصه خوردن ندارم.

" فصل 22 " ..

به سالن رفتم .منصور دو سه دقيقه بعد آمد .رنگ به رو نداشت .از خودم بدم آمده بود، ولي حقيقت هميشه تلخ بوده وهست . اينها واقعياتي بود که شايد تا آن موقع درست و حسابي درباره شان

فکر نکرده بودم . البته اعتراف مي کنم که عشق به بهرام هم يکطرف قضيه بود، بهرام در قلبم با محبت و صداقت نفوذ کرده بود و اينها همه تقصير خود منصور بود

يکساعت بعد سر درد و گيتي را بهانه کرد و از مادرش خواست که به منزل برگردند و رفتند.

يک هفته گذشت .تعطيلات نوروز را سپري کرديم .منصور در آن مدت سعي ميکرد متقاعدم کند ، ولي دلم از سنگ شده بود .بيچاره، چه حالي داشت ، بماند! فقط براي من يک سوال وجود داشت

و آن اين بود که گيتي در خواب چه گفته بود .هر بار از منصور پرسيدم، گفت وقتي مي گويد که جواب مثبت گرفته باشد

يک روز بعد ازظهر، وقتي به منزل برگشتيم پدرم کسل وغمگين بود. علت را جويا شدم گفت : چيزي نيست فقط امروز هر طور شده ميخوام گيتي رو ببينم .باهاش کار دارم

مجبور بودم دوباره از خانه برم بيرون در نقش گيتي برگردم .گفتم: باشه بابا. من مي رم بيرون، اون بياد

-نه تو هم بايد باشي

-امکان نداره بابا! با غرور من بازي نکنين.بين من وگيتي مسئله اي پيش اومده که حاضر نيستم قيافه شو ببينم

-خيلي خب، پس زنگ بزن منصور ، بهش بگو گيتي رو بعدازظهر بياره اينجا

بلند شدم شماره منصور را گرفتم و گفتم: سلام منصور!

سلام چطوري؟

خوبم

پدر چطوره؟

خوبه، سلام مي رسونه

چي شده؟

بابا اصرار داره که امروز با گيتي بياين خونه ما .من ساعت پنج مي رم منزل طاهره خانم، شما با گيتي بياين اينجا

چي شده؟

نمي دونم .انگار بابا دلش براي گيتي تنگ شده

باشه من پنج ميام خانه طاهره خانم دنبالت

ممنون به مادر جون سلام برسونين، به گيتي نرسونين ، خداحافظ

خداحافظ

احساس کردم پدر تو حال خودش نيست .انگار دوباره حالش بد شده بود. اضطراب داشت .گريه هم کرده بود، نگاه عجيب غريب ميکرد. با نگراني ساعت چهار ونيم از منزل خارج شدم و به

منزل طاهره خانم رفتم .منصور هم آمد. لباس ديگري پوشيدم موهايم را پريشان کردم و شيک ومرتب سوار ماشين منصور شدم و پيش پدر آمديم .پدر هنوز همان حالت را داشت ، ولي ما را

تحويل گرفت و گله کرد که چرا به او کم سر مي زنم .بعد بلند شد با منزل طاهره خانم تماس گرفت و پرسيد من آنجا هستم يا نه؟ که طاهره خانم گفت با نسرين رفتم خريد .پدر برايمان چاي آورد

و پذيرايي کرد بعد گفت: منصورجان! فکر ميکني اگه روزي گيسو جاي گيتي رو بگيره متوجه بشي؟

منصور نگاهي نگران به من کرد .حدس زدم پدر قضيه جا عوض کردن من وگيتي در زمان حيات گيتي را فهميده

منصور گفت: مي دونين پدر جون بخاطر اينکه گيتي فريبم نده، هرازگاهي بازوش رو چک مي کنم

پدر لبخندي زد که فهميدم تصنعي است .بعد گفت: پس از خال دست گيسو باخبري

بله گيتي روز اولي که اومد خونه ما بهم گفت .گفت گيسو هم عين منه ، ولي خالدارش

پس يعني اينکه کنارت نشسته خالي رو دستش نداره؟

داشتم از ترس مي مردم .رنگم پريد .منصور گفت: اگه خود گيتي باشه نه، خال نداره پدرجون!

ولي من امروز ميخوام ثابت کنم که اينکه کنارت نشسته، گيتي نيست

رنگ منصور هم پريد .با ترس و اضطراب نگاهي به من کرد وگفت: شوخي مي کنين پدر جون؟

نه منصور جان اين شمايين که با من شوخي مي کنين

بعد رو به من کرد وگفت: آستين لباست رو بزن بالا

تمام تنم به عرق نشسته بود . خيلي نگران حال پدرم بودم .آب دهانم را بسختي فرو دادم واستين راستم را بالا زدم

يادمه خال روي دست چپ گيسو بود اون يکي رو نشون بده

بابا ما رو گرفتين ها!

من يا شما؟

نتوانستم خودم را کنترل کنم و زدم زير گريه .دستم را روي صورتم گذاشتم وآرام اشک ريختم . منصور از خجالت و ناراحتي بلند شد رفت توي هال نشست و سرش را ميان دو دستش گرفت و

گريست

پدر گفت : گيتي من مرده، مگه نه؟

گريه منصور شدت گرفت .من وپدر هم گريستيم .پدرم هق هقي ميکرد که مرا بياد مرگ مادر وبرادرم مي انداخت .بلند شدم بطرف پدر رفتم .کنارش نشستم و او را به خودم فشردم وگفتم:بابا ،

من ديگه تو اين دنيا ، فقط شما رو دارم .پس خواهش ميکنم خودتون رو کنترل کنين

چرا به من دروغ گفتين ؟

مي ترسيديم حالتون بد بشه و تمام زحماتمونبه هدر برود . ما رو ببخشين، ولي چاره اي نبود

منصور، پسرم ، بيا اينجا ببينم

منصور بلند شد، اشکهايش را پاک کرد و آمد کنار پدرم نشست .لحظه اي به چشم هاي پدرم خيره شد و يکمرتبه دوتايي زدند زير گريه. منصور سرش را روي شانه پدرم گذاشت ، پدر نوازشش

کرد وگفت: مي گم داغ ديدن، براي ما شده مثل نفس کشيدن.من مدتهاست به رفتار وصحبتهاي شما مشکوکم، تا ديشب که خود گيتي به خوابم اومد. کنار مادر وبرادر و بچه اش ايستاده بود. بهم

گفت . بابا ما از هم دوريم ولي قلبامون به هم نزديکه .من مدتهاست که اومدم پيش مامان.جام خوبه .خيالتون راحي.گيسو بسشه هر چي کشيده و سه بار تکرار کرد .از خواب پريدم . چي شد

که بچه م از دنيا رفت؟

منصور گفت: دلم نميخواد دوباره بهتون دروغ بگم پدر اگه طاقتش رو دارين بگم

بگو پسرم، طاقتش رو دارم .وقتي گفت جام خوبه ، خيالم راحته

به خواست خود گيتي يه دختر بدبخت رو آورديم تا در منزل ما کار کنه، ولي اون... اون.... عاشق من شد .من بيرونش کردم .اونم گيتي رو مسموم کرد و البته مجازات شد .دارش زدن

پدر نگاهش را به زمين دوخت وگفت: گيتي بار دار بود؟

بله شش ماهش بود

من چقدر ساده بودم. بعد مات ومبهوت بلند شد وگفت:خدايا به همه مون صبر بده و بسمت اتاقش رفت

من ومنصور نگاهي به کرديم وگفتم:منصور!

بله

به مادرجون بگو بيان اينجا

براي چي؟ پدر حال مناسبي نداره

براي همين مي گم .اون دوتا همدردن .بهتر هم رو مي فهمن.در حال حاضر تنهايي وسکوت براي پدرم خوب نيست .فکر کردي چرا براي يه مرده هفت روز عزاداري مي کنن؟ براي اينکه دور

و بر صاحبان عزا شلوغ باشد کمتر غصه بخورن .اينجوري سرشون به پذيرايي ومهمونداري گرم ميشه و غم داغ عزيزشون رو کمتر حس مي کنن .ما هم که جز شما کسي رو نداريم

باشه الان باهاش تماس مي گيرم .حق با توئه

منصور با مادرش تماس گرفت .سري به پدرم زدم .مشغول خواندن قرآن بود.از اتاق بيرون آمدم و به آشپزخانه رفتم تا شامي رو به راه کنم .منصور آمد .روي صندلي نشست وگفت:خب، اينم

از کات اين فيلم.خودمونيم الکي الکي سه تا فيلم بازي کردي .در حال حاضر يه فيلم از من جلوتري

مشغول برنج پاک کردن بودم، ادامه داد: با اين حساب ديگه بهونه اي نداري گيسو خانم.بله رو بگو خيال من فلک زده رو راحت کن

فرهان چي ؟دلت مياد؟

باهاش صحبت مبکنم ، قانعش ميکنم .تو منودوست داري يا فرهان رو ؟ مهم اينه

آخه اينم سوال داره؟ معلومه تو رو! ولي سرحرفم هستم .نه تو، نه فرهان

لابد فقط بهرام

اونم معلوم نيست

گيسو، خواهش ميکنم ! بيا به اين قضيه خاتمه بديم. بابا، شد سي وهشت سالم!

خب برو زن بگير .اجازه هم که داري .بنفشه خيلي مناسبه

نگاه گله مندي کرد وگفت: من تو رو ميخوام .چون فقط در کنار تو آرامش دارم

ما که همه ش در حال دعوا وبحثيم

براي اينکه هر دو منيم

خب، تو بشو نيم من

چه عادل!

تو بزرگتري، بخشش از بزرگتره

دعوا وبحث نمک زندگيه .همه بحث دارن .مهم اينه که همديگر رو دوست داريم گيسو!

بحث بله، ولي کتک نه .هنوز بله رو نگفتم زدي تو گوشم منصور! چي مي گي؟ با گيتي هم همين کار رو کردي؟

همش بخاطر اينه که بي نهايت دوستتون دارم

پس منم چون بي نهايت دوستت دارم، باهات ازدواج نمي کنم

گيسو تو را خدا راحتم کن

خيلي خب، بلند شو از اين پنجره خودت رو بنداز پايين

دست شما درد نکنه

مگه نمي گي راحتم کن؟

راحتم کن يعني خيالم رو راحت کن .يه بله بگو ، عروس رو راه بندازيم و بريم زندگيمون رو بکنيم

منظورتون از زندگي چيه؟ ميشه بفرمايين؟

منصور با لبخند گفت: يعني فريزر رو تبديل به کوره کردن ، يعني از روح و جسم يخ زده پشم شيشه ساختن ، يعني گيسو رو در آغوش گرفتن و بوسيدن ، يعني آرامش مطلق ، يعني يه بچه از

گيسو خانم داشتن ، يعني در کنار همسر وفرزندم که از جونم برام عزيزترن ، بودن ولذت بردن

هردو زديم زير خنده .گفتم: برو خدا روزيت رو جاي ديگه بده

گيسو خودت مي دوني ديوانه وار دوستت دارم

منم همينطور منصور ، ولي اگه يادت باشه يه روز بهت گفتم همه قلبهاي عاشق با هم جفت نمي شن .ما به هم تعلق نداريم .فکر نکن بهرام رو بيشتر از تو دوست دارم ، نه خدا گواهه ، ولي

نمي تونم باهات ازدواج کنم .البته زماني آرزوم بود ، الان هم مثل همون زمون دوستت دارم ، ولي ديگه ازدواج با تو برام آرزو نيست .دنبال چيزهاي ديگه اي هستم که مادي نيستن .نه مي

تونم دل فرهان رو بشکنم .نه مي تونم رل گيتي رو بازي کنم ، پس خواهش ميکنم اصرار نکن و بيشتر از اين منو خجالت زده نکن

نکنه لازمه باز خودکشي کنم؟

اگه اينکار رو بکني که ديگه بهت فکر هم نمي کنم .مي دوني چرا؟ چون اونوقت مي فهمم ايمان نداري

منصور نگاهي به من کرد و بلند شد وگفت: باشه ديگه اصرار نمي کنم .من مي رم بيرون دوري بزنم ، تو نمياي؟

تو نمياي يعني نيا، پس نميام

آخه ميخوام تنها باشم و به چيزهايي که خيلي آسون از دست دادمشون فکر کنم .دلم به شور افتاد .گفتم: ولي من ميام

مگه مهمون نداري؟

مادرجون که مهمون نيست

تو بمون، مي رم برميگردم

حتما؟

برگشتنم که حتميه، ولي افقي يا عموديش با خداست

منصور!

خداحافظ. و نگاه عميق وعاشقانه اش در عمق قلبم نفوذ کرد

نرو منصور .برو تو اتاق من دراز بکش ، حالت جا مياد

برم رو تخت جنابعالي که با بوي عطر تو دق کنم ؟آره؟

يه ملحفه ديگه مي ندازم

نه، گفتم که ميخوام تنها باشم

من منتظرم ها! دارم قورمه سبزي درست ميکنم که دوست داري

خيلي چيزها دوست داشتم ولي بهشون نرسيدم .قورمه سبزي هم روش .خداحافظ خانم معنويات

منتظرم ها!

وقتي منصور رفت، دنبالش رفتم.گفت: از قول من از پدر خداحافظي کن

مگه نميايي؟

معلوم نيست، بستگي به حالم داره

اگه نياي، ديگه شرکت نميام ها!

يه روزي حاضر بودم زنم نباشي ولي کنارم باشي، اما امروز آرزومه که بميرم ونبينم نه زنمي، نه کنارمي .تازه وقتي زنم نباشي ، چه فايده کنارم باشي. ميخواي برام بشي آينه دق؟

منصور يواش بابام ميشنوه

بذار بدونه چه دختر بي عاطفه اي داره ، که حتي به خواهر مرده ش حسودي ميکنه

آره، اعتراف ميکنم در مورد عشقم، در مورد زندگيم ، در مورد همسرم ، در مورد تو که مي پرستمت ، به خواهرم هم حسودي ميکنم .چون ميخوام فقط مال من باشي .فقط به من فکر کني .

اين حق منه

منصور در حاليکه نگاهم ميکرد نفس عميقي کشيد و گفت: پس برو زندگيت رو بکن چون من نمي تونم گيتي رو فراموش کنم .خوبي کساني که دير زن مي گيرن اينه که وقتي زن مي گيرن

ديگه رهاش نمي کنن، جتي مرده شو

منصور رفت و مرا با دلشوره ونگراني تنها گذاشت.نيمساعت بعد مادر آمد.از او پرسيدم :منصور اومد خونه؟گفت :نه . به مادر چيزي نگفتم تا نگران نشود .مادرجون در اتاق پدر را زد وداخل

رفت .در را بستم تا رحت تر با هم درددل کنند. اصلا نفهميدم چطور غذا را بار گذاشتم .فکر کنم دلم را قورمه کردم .مدام چشمم به ساعت بود. کنار پنجره مي رفتم ومنتظر منصور بود.

--------

فصل 23 "...

مادر به اشپزخانه آمد و روي صندلي نشست وگفت:الحمدالـله پدرت مرگ گيتي رو پذيرفته، نگران نباش

نپذيره چکار کنه کادر؟ ما ديگه عادت کرديم خبر مرگ بشنويم

منصور کجا رفت؟

نمي دونم . گفت مي رم دوري بزنم حالم سرجاش بياد

ديگه پدرت که به قضيه پي برد. اجازه مي دي با ايشون در مورد عروسي شما دوتا صحبت کنم؟

نه مادرجون! علت مخالفت من فقط پدرم نبود. بعدازظهر هم با منصور کلي صحبت کردم ، ناراحت شد و رفت . به من ميگه به گيتي حسادت مي کني . بخدا اينطور نيست ، ولي به من حق بدين

که کسي رو براي همسري انتخاب کنم که تا حالا عاشق نبوده، کسي که فقط به من فکر کنه. تازه فرهان وبهرام رو چيکار کنم؟

خب، دليل اولت قانع کننده س. نمي تونم مجبورت کنم که زن مردي بشي که يه بار ازدواج کرده .تو دوشيزه اي و اين حق رو داري که با يه پسر ازدواج کني .با اينکه من ومنصور تو رو به

اندازه گيتي دوست داريم، ولي خودخواهي نمي کنيم، هرطورخودت دوست داري .شايد بهرام از منصور بهتر باشه

منصور بهترين مرديه که سراغ دارم ، ولي دلم راضي نيست .يه زماني از خدام بود .بخدا اگه مي گفت بيا بريم محضر عقدت کنم ، فورا قبول ميکردم .انتظار جشن عروسي هم نداشتم .ولي حالا

فکرم اينه که شايد منصور بخاطر دل من وخواست من ميخواد با من ازدواج کنه و اين عذابم مي ده

منصور عاشق توئه .منصور آدمي نيست که احساساتي بشه ، اون هميشه عاقلانه تصميم مي گيره. مگه الناز و بنفشه وآذر..... ازش نخواستن باهاشون ازدواج کنه؟ پس اين حرفت منطقي

نيست .

نمي دونم مادر، شايد، بايد باز هم فکر کنم

يا الـله

بفرمايين بابا

مزاحم نيستم؟

اختيار دارين جناب رادمنش، گلمون کم بود

منصور جان هنوز نيومده ؟

نه، معلوم نيست بياد بابا، حالش خوب نبود

تا ساعت نه ونيم سه بار با ثريا خانم تماس گرفتم ، ولي منصور به خانه نرفته بود. داشتم از دلشوره مي مردم .مرتب کنار پنجره مي رفتم واضطراب داشتم . پدرم متوجه رفتارم بود. مادر گفت:

بيا بشين گيسو جان، انقدر حرص نخور، اون مياد

از رودربايستي پدر روي مبل نشستم .کم مانده بود بزنم زير گريه .مي دانستم رفته خودش را سر به نيست کند.ميز شام را چيدم که زنگ در بلند شد.سريع گوشي اف اف را برداشتم

بله

باز کن گيسو

دستم را روي قلبم گذاشتم ونفس راحتي بيرون دادم .نزديک بود اين بار از خوشحالي بزنم زير گريه .ديگر به اين فکر نميکردم که لابد به اندازه گيتي برايش ارزش ندارم که عمودي برگشته،

فقط به اين فکر ميکردم که زنده است .نمي دانم چرا با اينکه ديوانه منصور بودم ، نمي توانستم به او جواب مثبت بدهم

وقتي در را به رويش باز کردم گفت: سلام

سلا.معلوم هست کجايي؟ مردم از دلشوره منصور

جدا؟ يعني هنوز ذره اي برات ارزش دارم؟

بيا تو، انقدر خودت رو لوس نکن

آدم براي کسي خودش رو لوس ميکنه که دوستش داشته باشه.تو که ما رو نمي خواي دختر خوب، بخاطر قورمه سبزي اومدم

وارد سالن پذيرايي شديم .سلام پدر .سلام مامان

سلام منصور جان .پسرم ، کجا بودي؟ گيسو مدام پشت پنجره بود

تو خيابونا، سرگردون.خوبين پدر جان؟

خوبم پسرم، شکر! بالاخره بايد زندگي کنيم .شما که جوونين، بايد شاد زندگي کنين

شادي دل خوش ميخواد که نداريم پدر

براي تو فرصت زياده .هواخواه هم که زياد داري . و به من نگاه کرد ولبخند.مادر هم نگاهي به من کرد و لبخند زد

آنشب مادر را به اصرار براي خواب نگه داشتيم ، ولي منصور رفت.

سه چهار روزي مادر را پيش خودمان نگه داشتيم .منصور هم ظهر مي آمد و آخر شب مي رفت .روز دم همگي به بهشت زهرا رفتيم . روز سوم سيزده بدر را به گردش رفتيم .روز چهارم،

سرشام بوديم که تلفن زنگ زد .بلند شدم گوشي را برداشتم

خانم مقتدر بود .بعد از سلام واحوالپرسي گفت: گيسو جان ، ميتونم در مورد خودت با پدرت صحبت کنم؟

موضوعي پيش اومده؟

ميخوام شما رو براي بهرام از پدرت خواستگاري کنم . بهم اجازه مي دي عزيزم؟

آب دهانم را بسختي فرو دادم و به منصور که زير چشمي به من نگاه ميکرد، خيره شدم .گفتم: شما لطف دارين .والـله چي بگم؟

پس بذار با پدر صحبت کنم

بله، گوشي خدمتتون

بابا! خانم مقتدر با شما کار دارن .من خداحافظي مي کنم .سلام برسونين

ممنونم دختر گلم .خدانگهدار

گوشي را به پدر دادم و با ترس و لرز پشت ميز نشستم . به مادر و منصور نگاهي کردم .آنها هم مشکوک شده بودند

سلام خانم مقتدر.... الحمدالـله، شکر، خانواده چطورن؟.... ما حسابي به دکتر زحمت داديم.... قربان شما .... بله .... بله ..... شما محبت دارين .باعث افتخار ماست .آقاي دکتر داماد ما باشن .

ولي اگه اجازه بدين من با گيسو صحبت کنم، بعد بهتون اطلاع مي دم..... خواهش مي کنم .سلام برسونين، قربان شما، خدانگهدار

رنگ به چهره منصور نبود. از غذا خوردن دست کشيد و گفت: گيسو جان ممنون، خوشمزه شده بود

شما که نخوردين!

ميل ندارم.کافيه .عرق روي پيشاني منصور به وضوح نمايان بود.مادر نگاهي به پدرم کرد وگفت: پس اين هفته برنامه خواستگاري در پيشه، جناب رادمنش؟

بله، اجازه گرفتن که بيان خواستگاري .گفتم با گيسو صحبت کنم ، بعد.

بهرام پسر خوبيه .انشاءا.... مبارک باشه دخترم

هنوز که خبري نيست مادر جون!

گيسو جان دستت درد نکنه ، خيلي خوشمزه بود .خوش بحال آقا بهرام با چنين زن کدبانويي

چشمم به منصور افتاد. از سر ميز بلند شد وگفت: با اجازه و بسمت در سالن پذيرايي رفت و روي مبل نشست .پدر و مادر متوجه رفتار منصور بودند.مادر سري تکان داد و به من نگاه کرد .بعد

بشقاب ها را روي هم گذاشت تا کمکم کند

زحمت نکشين مادر، خودم مي برم

نه عزيزم، با هم مي بريم .تو خسته شدي

بعد از جمع وجور کردن ظرف ها، با سيني چاي به سالن برگشتم .مصنور نگاه ملتمسانه اي به من کرد وگفت: من ميل ندارم.ممنون

يکساعت بعد منصور قصد رفتن کرد .مادر هم حاضر شد وگفت: ببخشين گيسو جان .خيلي زحمت داديم .ايشاءا... عروسيت جبران کنيم

شما کجا مي رين مادر؟ قرار بود يه هفته پيش ما بمونين

نه عزيزم.الحمدالـله پدر که خوبه ، منم خونه کار دارم .شما هم مهمون دارين.انشاءا... در فرصت بعد

خب مهمون داشته باشيم ، شما هم بايد باشين ، غريبه که نيستين

نه دخترم، آخه اين مهمون، از اون مهموناس که چشم نداريم ببينيم

بمونين خانم متين، شما که هستين آرامش داريم

ممنونم جناب رادمنش ، وقت بسياره

منصور! تو بگو مادر بمونن

بمونن، من کاري ندارم. مادر اختيارشون با خودشونه

مادر آهسته در گوشم گفت: نگران منصورم، مي ترسم دوباره حالش بد شه، پيشش باشم بهتره

باشه ، هرطور دوست دارين.ببخشين اگه بد گذشت

وقتي آنها را بدرقه کرديم وبرگشتيم ، مشغول جمع کردن فنجانها بودم که پدر گفت: تو و منصور همديگر رو دوست دارين بابا؟

گفتم : چطور مگه بابا؟

هم خودم فهميدم ، هم خانم متين يه چيزهايي برام گفت .چرا دست دست مي کني؟ منصور حيفه!

بله مي دونم ، منم دوستش دارم. ولي فرهان رو چيکار کنم .اگه زن منصور بشم، نمي گه پس چي شد؟ تازه منصور دلش پيش گيتيه .مي ترسم حسادت کنم واذيتش کنم

خب ، دلش پيش گيتي باشه. اين که دليل نميشه تو رو دوست نداشته باشه و بهت محبت نکنه .آدم، زنده رو بيشتر دوست داره يا مرده رو؟

يعني اگه شما يه روزي ازدواج کنين مادر و فراموش مي کنين؟

هرگز، ولي زنم رو هم دوست خواهم داشت .تازه گيتي خواهر توئه

احساس ميکنم بهرام منو بيشتر دوست داره بابا! با اون خوشبخت ترم، براش تازگي دارم، همديگر رو بهتر درک مي کنيم

هر طور ميل خودته بابا. من اصراري ندارم .با اينکه منصور رو بيشتر دوست دارم ، ولي حق انتخاب رو به خودت واگذار ميکنم

بعد بلند شد و گفت: من مي رم بخوابم .تو هم برو خوب فکر کن، ببين کدوم برات بهتره صبح جواب بده تا به خانواده مقتدر اصلاع بدم

باشه بابا!

آنشب خيلي فکر کردم.ولي هرچه بيشتر فکر ميکردم ، بيشتر از منصور دور مي شدم .دلم پيش بهرام بود .از وقتي توي گوشم سيلي زده بود، دلم را زده بود .صبح وقتي پدر از من جواب

خواست ، گفتم بهرام را مي خواهم .پدر گفت: خوب فکرهات رو کردي؟ بعدا پشيمون نشي. وقتي بگم آره ديگه نمي گم نه ها!

آره پدر، فکرهام رو کردم

باشه.پس مبارکه دخترم .با خانم مقتدر تماس مي گيرم و براي پنج شنبه قرار مي ذارم

ممنون بابا! من مي رم شرکت کاري ندارين؟

نه دخترم، تو برو من ميز رو جمع مي کنم

به شرکت رفتم .از منصور خبري نبود .ساعت ده با مادر تماس گرفتم.گفت: امروز نمياد شرکت .ميگه حوصله ندارم

ظهر به منزل برگشتم . پدر با خانم مقتدر تماس گرفته بود و آنها را براي پنج شنبه دعوت کرده بود .با خانم متين هم تماس گرفت و آنها را دعوت کرد

پنج شنبه از راه رسيد .آنقدر منصور را دوست داشتم که اگر تا آن روز ، فقط يکبار ديگر درخواست ازدواج کرده بود مي پذيرفتم ، ولي نکرد .سعي ميکرد خيلي معمولي رفتار کند. وقتي مرا به

منزل رساند گفت: فکر نکنم شب بتونم بيام. از حالا عذرخواهي ميکنم

اينه رسم برادري يا شوهر خواهري؟

سکوت کرد

ادامه دادم: هرطور ميلته .ولي مادر جون رو حتما بفرست. دلم ميخواد اقلا مادرم تو مراسم خواستگاريم باشه

باشه مادر رو مي فرستم .

فصل 24 "...

غروب کت وشلوار سفيدي پوشيدم .موهايم را درست کردم وکمي به صورتم رسيدم . پدر هم کت شلوار چهارخونه طوسي پوشيده بود ، کراوات تيره تري زد و آماده شد. ميوه وشيريني را روي

ميز چيدم .موزيک ملايمي گذاشتم تا بلکه از اضطرابم کم شود. عصر، خانواده مقتدر با کادو و سبد گل بزرگي آمدند .آنها را به پذيرايي راهنمايي کرديم ونشستيم .بهرام لبخند قشنگي تحويلم

داد.کت وشلوار سبزي همرنگ چشمهايش پوشيده بود و رنگ کراواتش سبز وکرم بود .آن لحظه مطمئن شدم که انتخاب درستي کرده ام .

بلند شدم شربت بيارم که زنگ در بلند شد و بعد از چند لحظه مادر داخل آمد.

منصور نيومد مادر جون؟

چرا عزيزم. داره مياد.درو نبند .آن لحظه انگار خدا دنيا را به من داد

سلام منصور، خيلي خوش اومدي

سلام !مبارک باشه

ممنونم، چرا زحمت کشيدين؟ خودتون گليد

قابلي نداره

لطف کردي اومدي

وظيفه م بود

بفرمايين. وارد شد و با همه دست داد .بنفشه با ديدن منصور گل از گلش شکفت .يک لحظه احساس کردم منصور بخاطر بنفشه آمده، ولي راضي بودم. بنفشه را دوست داشتم

صحبت ها شروع شد . پدر بهرام گفت: ما مفتخريم با خانواده با شخصيتي مثل شما وصلت مي کنيم .ارادت خاصي به شما داريم و براي بدست آوردن گيسو خانم تموم تلاشمون را مي کنيم .

هرچي بفرمايين قبول داريم .بهرام خونه مستقل داره، زندگي داره، اتومبيل داره، مطب خصوصي داره وخيلي هم به گيسو علاقه داره .از نظر اخلاق و رفتار هم من تائيدش مي کنم

لطف دراين تيمسار .ما هم خوشحاليم که با شما اشنا شديم. بهرام جان به گردن من خيلي حق دارن .سلامتي مو بعد از خدا از ايشون مديونم

من کاري نکردم جناب رادمنش، وظيفه موانجام دادم

لطف کردي پسرم

مهريه چقدر پيشنهاد مي کنين جناب رادمنش؟

هر چي سخاوت شماست ، رضايت ماست .هر چقدر خودتون مايلين

ما رسم داريم زمين مهر مي کنيم ، چه براي دخترمون ، چه براي عروسمون .شايد اين کنايه اي به منصور ، يعني داماد آينده شان بود

چه بهتر تيسمار .چي بهتر از ملک وزمين؟

همه خنديدند

مادر بهرام گفت: بله برون کي باشه بهرته؟

اين رو از گيسو جان بپرسين

هر موقع شما مايلين ما حاضريم

همين پنج شنبه که مياد خوبه؟

خوبه

مهموناي ما زيادن دخترم، اشکالي نداره؟

نه چه اشکالي داره؟قدمشون روي چشم

خانم متين گفت : اگه تعداد خيلي زياده ، مراسم رو منزل ما بگيرين .منم جاي مادر گيسو ام ، فرقي نمي کنه

پيشنهاد خوبيه خانم متين

منزل ما، منزل خودتونه

ممنونم مادرجون

خب، پس مبارک باشه .ايشاءا.... بسلامتي

همه کف زدند وبنفشه اجازه گرفت و شيريني تعارف کرد

پدر بهرام گفت : انشاءا... دو هفته بعد جشن نامزدي را برگزار مي کنيم و يکي دو ماه بعد هم جشن عروسي .موافقين جناب رادمنش؟

بله موافقم

آنشب هرچه اصرار کرديم ، براي شام نماندند و رفتند .بعد از آنها منصور و مادر جون قصد رفتن کردند، که من و پدر نگذاشتيم و آنها را براي شام نگه داشتيم. منصور سر درد داشت .برايش

مسکن آوردم . سرشام دو سه قاشق خورد دستش را روي قلبش گذاشت و چشمهايش را بست. انگار که قلبش تير کشيد، ولي به روي خودش نياورد و به غذا خوردن ادامه داد. پيشاني اش

عرق کرده بود و رنگش پريده بود. مي دانشتم از بس خودخوري کرده به اين روز افتاده .قلب درد رهايش نکرد و دوباره دستش را روي قلبش گذاشت .

مادر گفت: منصور جان چي شده؟ قلبت درد ميکنه؟

چيز مهمي نيست کمي تير مي کشه.گيسو جان ، از پذيراييت ممنونم

شما که هيچي نخوردين؟

نمي تونم، حالم دگرگونه و بلند شد

پدر گفت: پسرم، برو تو اتاق من استراحت کن .گيسو! بلند يه شربت قند براي منصور درست کن .رنگش پريده

به آشپزخانه رفتم و با ليوان شربت قند برگشتم .منصور به اتاق پدر رفته بود. داخل اتاق شدم ، روي تخت دراز کشيده بود، بلند شد

تو رو خدا بخواب منصور ، راحت باش

پس ببخشين

بيا بخور

ممنونم

کنار منصور نشستم .گفتم : منصور

نگاهم کرد

منو ببخش. چاره اي جز اين کار نديدم .خودت مي دوني چقدر دوستت دارم ، ولي نمي خوام اذيت بشي.تو با گيتي خوشي، با ياد اون زندگي مي کني ، چرا خودم رو بهت تحميل کنم .اصلا شايد

دلت بخواد همسرت يه مدل ديگه ، يه قيافه ديگه، يه اندام ديگه اي داشته باشه

منصور لبخند تلخي زد وگفت: اگه بگم برام مهم نيست دروغ گفتم، ولي اميدوارم در کنار بهرام زندگي خوبي داشته باشي

ممنونم

برو شامت رو بخور گيسو

باشه،حالت بهتر شد؟

اره، کمي قلبم درد گرفت ولي چيز مهمي نبود

ولي دستات مي لرزه، ميخواي بريم دکتر؟

نه، من وقتي زياد به اعصابم فشار بيارم ، اينطوري مي شم

من لياقت اين همه خودخوري رو ندارم منصور!

اين حرفو نزن .يه جورايي حق رو به تو مي دم گيسو

از اتاق بيرون آمدم .پدر ومادر جون با هم صحبت مي کردند. با ديدن من حرفشان را قطع کردند. سر ميز نشستم وسه چهار قاشق باقيمانده غذايم را خوردم، ولي همه اش افسوس مي خوردم

که چرا عجله کردم، چرا منصور ديگر تقاضاي ازدواج نکرد، چرا بي رحمي کردم .منصور دل شکسته بود، منصور به من نياز داشت .ولي راست گفته اند که وقتي قسمت چيز ديگري باشد

زبان انسان بسته ميشود. آخر شب منصور ومادرش رفتند

براي بله برون پيراهن صورتي زيبايي خريدم .دو روز به ميهماني مانده بود که به منزل منصور رفتم .تا آنجا را آماده ووسايل لازم را تهيه کنيم. پدر روز سه شنبه آمد وآخر شب رفت .اگر

بگويم فقط بخاطر کمک کردن و به خواهش مادر آنجا رفتم ، دروغ گفته ام. خودم هم دلم ميخواست روزهاي آخر تجردم را با منصور بگذارنم .

آنشب وقتي پدر را رسانديم وبه منزل منصور برگشتيم .توي حياط نشستيم .منصور گفت: ستاره اقبال من ديگه چشمک نمي زنه . همه چيز چه زود گذشت .يکسال ونيم از مرگ گيتي مي گذره

.باورت ميشه ؟

ستاره اقبال تو هميشه همراهته منصور. مطمئنم زندگي خوبي در انتظارته . چون گيتي ازت راضيه

کدوم خوشبختي ؟ اينکه هميشه دو قدم از بقيه عقب ترم ، يا اونکه هميشه عشق هامو دو دستي تقديم ديگران ميکنم .گيتي هم چون خودکشي کردم باهام ازدواج کرد، وگرنه از دستم رفته بود

تو به قسمت معتقدي؟

آره و قسمت من هميشه مکافاته

نه اينطور نيست ، خيلي ها آرزو دارن جاي تو باشن، مال تو باشن منصور!

فقط کافيه يه روز باشن ، اون وقت ببينن مي تونن تحمل کنن؟

فعلا که مي بيني چه دخترايي آرزوت رو دارن

ولي اونکه من دوستش دارم و آرزوش رو داشتم ، ديگه برام دست نيافتني شد.

تقصير خودته، کمي دير تصميم گرفتي.

عوضش وقتي تصميم گرفتم که واقعا تو رو بخاطر خودت مي خواستم وقتي خودت رو گم و گور کردي. تازه فهميدم چقدر بهت نياز دارم و چقدر مي خوامت .تازه فهميدم بعد از گيتي ، تو تنها

دختري هستي که مي تونم در کنارش خوشبخت باشم .تازه فهميدم فقط آغوش توئه احساسم رو برمي گردونه وبهم آرامش بده.اينها رو نمي گم که نظرت عوض شه، مي گم که بدوني چرا دير

تصميم گرفتم .دوست نداشتم وقتي نگاهت مي کنم يا در آغوش مي گيرمت ، فکرکنم گيتي هستي يا وجدانم در عذاب باشه

سيگاري روشن کرد و گفت: ولي حالا ديگه فقط همين سيگاره که بهم آرامش مي ده .حالا که فکر ميکنم، مي بينم خودخواهي بود. تو رو اسير خودم کنم .تو دوشيزه اي، ومن يک مرد متاهل

شکست خورده .تو تازه اول راهي و من تو سرازيري.فکر کردي چرا با کيارستمي مخالف بودم؟ چون شما دوتا توي دو دنيا متفاوتين .البته در کنار او هيچ چيز کم نداشتي . جز يه مرد جوون و

زيبا .منم، هم ده سال با تو تفاوت سني دارم، هم يه بار ازدواج کرده م. شايد واقعا کيارستمي از من برات بهتر بود. و حالا اعتراف ميکنم کار درستي کردي. بهرام از هر نظر از ما مناسب تره ،

و لياقت همسري تو رو داره .تازه سلامتي پدرت رو بهش برگردونده ، ولي من چي؟ خواهر نازنينت رو ازت گرفتم. در واقع مقصر اصلي من بودم .اگه از همون روزهاي اول حقيقت رو به گيتي

گفته بودم و آذر رو بيرون کرده بودم .الان گيتي کنارم بود و فرزندم تو بغلم

اين چه حرفيه منصور؟ تو براي گيتي و من همه کار کردي .برادري، پدرري، همسري. ما از تو ممنونيم . اگه مي دونستي من و بابا چقدر دوستت داريم .وبابا چقدر سعي کرد که مجابم کنه که

تو از بهرام بهتري ، اين حرف رو نمي زدي .من خريت کردم .ولي شايد قسمت اينه

منم دوستتون دارم.تو عاقلانه تصميم گرفتي .بهرام تو رو خيلي دوست داره

ممنون .من مي رم بخوابم .شب بخير.

شب بخير گيسو جان

به اتاق سابقم آمدم و خيلي طول کشيد تا خوابيدم،اما با صداي موسيقي از خواب پريدم .اين آهنگ برايم آشنا بود

مرا ببوس مرا ببوس براي آخرين بار خدا تو را نگهدار که مي روم بسوي سرنوشت

بعد از مرگ گيتي ، اولين بار بود که اين آهنگ را ميزد. اين هم خودش يک نوع ابراز عشق و يک نوع خداحافظي با عشق بود. بلند شدم. .اصلا تو حال خودم نبودم. همانطور با لباس خواب از

اتاق بيرون آمدم و پايين رفتم .منصور جاي هميشگي نشسته بود و مي نواخت . تقريبا آخرهاي آهنگ بود که نتوانست جلوي بغضش را بگيرد . دست از نواختن کشيد، ويولن را روي پايش

گذاشت وهق هق زد زير گريه .چهارستون بدنم لرزيد. سرش را روي دسته مبل گذاشت و تکان داد و گفت: گيسو!گيسوي بي معرفت! من چطور تحمل کنم؟

--------

فصل 28 "..

دست در دست منصور حلقه کردم واز اتاق بيرون آمديم. فيلمبردار و عکاس دورمان را گرفتند .وقتي از پله ها پايين مي آمديم ، به اين فکر ميکردم که يک روز گيتي با چه اميدهايي ، با لباس

عروس، از همين پله ها پايين آمد و امروز!؟ من را چه کسي خواهد کشت؟ خدا عالم بود. با هلهله شادي و پول و نقل وگلي که برسرما مي ريختند از افکارم بيرون آمدم .با همه سلام و

احوالپرسي کرديم و در جايگاه عروس وداماد بالاي سفره عقد نشستيم .چشمم به عکس گيتي و منصور که خودم در سفره عقد گذاشته بودم افتاد.اشک درون چشمهايم حلقه زد.

منصور متوجه شد وگفت: قرار نشد گريه کني ها،گيسو جان!من که منت کشي کردم، عزيزم

ياد گيتي افتاده م.ميشه اون عکس رو از داخل سفره برام بياري

گيسو جان بدتر ناراحت مي شيم

نه منصور.ميخوام خواهرم رو ببوسم.

منصور بلند شد ، عکس را آورد و به من داد .کمي به گيتي خيره شدم بوسه اي بر صورتش زدم و آن را به پيشاني ام چسباندم وهق هق زدم زير گريه. چنان اشک مي ريختم که دل هر بيننده

اي به درد مي آمد. منصور دستش را دور شانه ام انداخت و عکس را از من گرفت و گفت: گيسو جان، خواهش ميکنم گريه نکن. ببين همه دارن نگات مي کنن.اشک همه رو درآوردي

مادر آمد، دستمالي به من داد وگفت: عزيزم آرايشت به هم مي ريزه، آخه اين چه کاريه؟گيتي الان خوشحاله ،بخدا. اشکهايم را آرام پاک کردم .به منصور نگاه کردم که چشمهايش پر اشک

بود. به ميهمناها نگاه کردم، احساس همه را برانگيخته بودم، ولي دست خودم نبود .به خوشبختي اي که گيتي به من هديه کرده بود و رفته بود، فکر ميکردم.يادم افتاده که هفده، هجده ساله

بوديم و با هم رفته بوديم فال قهوه بگيريم فال گير به من گفت: از خواهر يا مادرت هديه بسيار با ارزشي به تو مي رسه که هم دلت ميسوزه و هم دعاش ميکني.وحالا امروز فهميدم که آن

هديه، خوشبختي در کنار منصور بوده که دوري اش برپاست . ووقتي بياد فال حافظي که روزي برايم گرفته بود افتادم اشکهايم باريدند.شوخيهايمان امروز جدي و به واقعيت تبديل شده بودند .

چطور مي توانستم جلوي ريزش اشکهايم را بگيرم؟!

عاقد کنار سفره نشست وخطبه را جاري کرد .آن لحظه که قرآن در دست داشتم براي آمرزش گيتي ، مادرم ،برادرم ، پدر و خواهر منصور وحتي آذر دعا کردم و از خداوند سلامتي پدرم و

خوشبختي خودم را خواستم

.... عروس خانم وکيلم؟

با اجازه پدرم و مادرجون بله

صداي هلهله وکف زدن فضاي سالن را پر کرد. منصور دستم را در دستش گرفت و بوسه اي بر آن زد وگفت: خيالم راحت شد

دفاتر امضا شد .حلقه ها را دست هم کرديم ، هدايا را گرفتيم ، با ميهمانها عکس گرفتيم و بعد از فيلمبرداري و عکس گرفتن، راهي هتل شديم .در هتل هم مراسم به بهترين شکل برگزار شد.

همه به رقص وپايکوبي مشغول بودند .من ومنصور هم وسط رفتيم .همديگر را در آغوش گرفتيم و مي رقصيديم که منصور گفت: چرا اين عقربه ساعت همونجا وايساده؟ به آقا نبي بگم

دستکاريش کنه؟

چيه منصور؟

خسته شدم

ولي من دلم نميخواد بهترين شب زندگيم زود بگذره

بهترين لحظه زندگي من دوبار بود يکي اوندفعه که خدا گيتي رو بهم برگردوند، يکي هم اين بار که نازنين گيسو يواشکي اومد تو اتاقم و منو از اون غم نجات داد

پس يعني امشب برات مهم نيست؟

مگه ميشه برام مهم نباشه گيسو، حرفها مي زني ها . مردم بايد حال داماد رو درک کنن.خسته ام .ميخوام با همسرم دو کلمه اختلاط کنم. دو سه ساعت مهموني بسه ديگه .منظورم اينه

جنابعالي يادت رفته بعدازظهر چطور دستم رو تو حنا گذاشتي؟ تازه مهمونها برن نوبت منه.کم حرص نخوردم منصورخان!

چيه؟ميخواي تلافي کني؟ گيسو اذيتم نکن تو رو خدا.بخاطر لباس که منت کشي کردم ، بابت امشب هم که خودت مي دوني چقدر خوشحالم .ولي خب چون بار دومه که داماد شدم .جلوي مردم

خجالت مي کشم

مسئله اي نيست .فقط اميدوارم اين خجالت تا صبح همراه جنابعالي باشه

همچين که مهمونا تشريفشون رو ببرن خجالتم ريزش ميکنه

لبخند زدم .گونه ام را به گونه منصور فشردم وگفتم :دوستت دارم منصور

منم همينطور عزيز دلم

چشمم به مرتضي ونرگس افتاد که زير گوش هم پچ پچ ميکردند.لبخند به لبم نشست .دختر آقا کريم لياقت اين خوشبختي را داشت و من براي خوشبختي بيشتر آنها دعا کردم

شام صرف شد. بعد از شام دوباره رقص وپايکوبي را از سر گرفتيم .در حال رقص با نگين بودم که الناز خودش را به منصور رساند و از او خواست با هم برقصند و منصور هم پذيرفت .از

حسادت کباب شدم. نسبت به الناز حساسيت عجيبي داشتم، از نگين عذرخواهي کردم و رفتم نشستم .وقتي منصور به من نگاه کرد، اخمهايم را درهم کشيدم و به او فهماندم دنيا دست کيست.

منصور خيلي زود از الناز عذرخواهي کرد و آمد کنارم نشست .چنان قيافه اي برايش گرفتم که بيچاره گفت: چيه گيسو؟ چرا اينطوري نگام مي کني؟

سکوت کردم

باز چرا قهر کردي؟ عجب گرفتاري شدم! آخه عزيز من همه دوست دارن با عروس وداماد برقصن ديگه !

خيلي خب، پس برو بگو بهرام بياد با من برقصه .زود باش!

گيسو، شب عروسيمون رو خراب نکن

اتفاقا اين تويي که قصد خراب کردن جشن رعوسي رو داري .اون از قبل از عقد، اينم از بعدش .چيه؟ ديگه عقدم کردي خيالت راحت شد ؟ تو نمي دوني من رو الناز حساسم

خب، ازم خواهش کرد

غلط کرد

گيسو، زشته!

تويي که پيله مي کني، بلند شو برو باهاش برقص

منصور نفسي از عصبانيت بيرون داد وبلند شد بطرفي ديگر رفت .

همان موقع که از عصبانيت داشتم آتش مي گرفتم نسرين آمد کنارم نشست وگفت: چطوري عروس خانم؟

خوبم.ببينم .درست مي بينم؟اون نرگس خودمونه که داره با مرتضي پچ پچ ميکنه؟

آره خودشه ،عاشق ودلباخته مرتضي شده

مرتضي هم خيلي دوستش داره . از من بپرس که با مادر شوهر خواهرت (ثريا خانم) اينطوري ام . و دو انگشتم را در هم قفل کردم .راستي تو چرا با کسي نمي رقصي نسرين؟چه بي ذوقي!

راحتم

اينهمه پسر خوب اينجاست .فرهان، بهرام ، پرهام ، سعيد ، چه بي عرضه اي دختر؟

نه دوست دارم، نه روم ميشه .تازه به اين چيزها نيست .هرچي که رو پيشونيم نوشته ن همون ميشه. من مرد خوبم رو از خدا ميخوام

کيک را مقابل من گذاشتند .نسرين بلند شد رفت . منصور آمد کنارم ايستاد وگفت:انشاءا... که عصبانيتت رفع شد .

نخير ، هنوز خشم گيسو رو نديدي .الان هم فقط دارم حفظ ظاهر ميکنم .

الان کيک دهنم مي ذاري و باهام اشتي مي کني

بله مي ذارم، ولي آشتي نمي کنم

گيسو! کوتاه بيا جان من!

مراسم کيک بري را بجا آورديم و منصور انقدر التماس کرد تا با او آشتي کردم

ساعت دو نيمه شب ميهمانها خداحافظي کردند .گروهي هم ما را تا منزلمان همراهي کردند و برايمان ارزوي خوشبختي کردند و رفتند .هرچه اصرار کرديم پدر آنشب منزل ما بماند، قبول نکرد

و با آقا کريم و خانواده اش به منزل خود رفت

روي مبل لم دادم و از فرط خستگي و خواب حس نداشتم .ثريا خانم گفت:گيسو خانم ، خسته نباشين .عجب شبي خوبي بود .يادتونه يه روز چي بهتون گفتم؟نمي دونين چقدر خوشحالم!خب يه

جورايي براي ما هم مهمه خانم خونه کي باشه.ما از اون مستخدمهاي خوش شانسيم

شما عزيز ما هستين ثريا خانم، همه خوشبختيم از دعاي شماست .خيلي زحمت کشيدين .انشاءا... عروسي آقا مرتضي ونرگس خانم

ممنونم خدا گيتي خانم رو رحمت کنه

مادر و منصور وارد سالن پذيرايي شدند

ثريا برو استراحت کن .خسته شدي، محبت کردي

اختيار دارين آقا. انشاءا... مبارک باشه

ممنونم

پس شبتون بخير

شب بخير

منصور چرا انقدر تند مي رفتي مادر؟ مرتضي به گردت نمي رسيد مردم از دلشوره .با اون ويراژهات!

آدم شب عروسيش عجله نداشته باشه، پس کي عجله داشته باشه مامان جان؟

آدم دير برسه بهتر از اينه که هرگز نرسه خب ساعت سه ونيم صبح شد .بلند شين برين به کار و زندگيتون برسين. و چشمکي به ما زد .بعد جلو آمد، دست من و منصور را در دست هم گذاشت

وگفت: قدر هم رو بدونين هميشه توي گذشت کردن از هم پيشي بگيرين .شب بر عروس و داماد خوش

مادر رفت .از خجالت نمي دانستم چه خاکي بر سرم کنم .منصور چشم از من برنمي داشت .خودم را با تکاندن لباسم مشغول کردم. منصور گفت:خب عزيزم به کار و زندگيمون برسيم .بوسه

ميشه کارمون.عشق ميشه زندگيمون ....

لبخند زدم و ادامه دادم: خدا هم نگهدارمون

بلند شو گيسو جان

فصل 25 "...

نزديک بود بزنم زير گريه .پاورچين پاورچين از آنجا دور شدم و به طبقه بالا رفتم .از کنار اتاقش رد شدم، دوباره برگشتم .توي چهار چوب در ايستادم و سرم را روي ديوار گذاشتم و اشک

ريختم و افسوس خوردم .به خودم لعنت فرستادم که چه خريتي کردم .من که مي دانستم منصور را بيشتر از بهرام دوست دارم، مي دانستم منصور امتحان خوبي پس داده، پس چرا عجله کردم؟

اشک به من مجال نفس کشيدن نمي داد .متوجه شدم چراغ راه پله ها روش شد و منصور بالا مي آيد .هول شدم، نمي دانستم بايد کجا بروم .

سريع به اتاق خودش رفتم و پشت مبل قايم شدم تا وقتي منصور رفت مسواک بزند، به اتاق خودم بروم .وارد اتاق شد و در را بست .چراغ رو روشن کرد و بطرف کمد رفت .لباس راحتي پوشيد

و نفس عميقي بيرون داد. از شانس بد من مسواک هم نزد، چراغ را خاموش کرد و روي تخت دراز کشيد .ساعت را زير نور آباژور کوک کرد ، بعد دستش را زير سرش گذاشت و به سقف

چشم دوخت .سپس دستش را دراز کرد و قاب عکس گيتي را برداشت و بوسيد وگفت : همه ش تقصير توئه که دير بهم اجازه دادي. شايد هم از ته دل راضي نبودي.

دوباره اورا بوسيد و عکس را سرجايش گذاشت .بعد از داخل کشو ، عکس ديگري بيرون آورد، کمي به آن خيره شد وگفت: هرجا باشي دوستت دارم.وقتي کسي رو تو قلبم راه بدم نمي تونم

بيرونش کنم. حتي حالا که به کس ديگه اي تعلق داري گيسو خانم، روزي هزاربار خودم رو لعنت ميکنم که چرا دير تصميم گرفتم .نمي دونم پس فردا، اين قلب ضعيفم طاقت ازدست دادن تو رو

براي هميشه داره يا نه؟ ولي تا آخرين لحظه که زنده ام همراهتم . به همسري که قبولم نداشتي ، برات برادري مي کنم. تو عزيز مني گيسو .نمي دوني چقدر دوست داشتم فرزند تو رو در

آغوش بگيرم ، چون هيچ فرقي با فرزند از دست رفته م نداشت. هم خون گيتي تو رگش بود و هم خون تو .نازنينم دلم مي خواست امشب بهت مي گفتم که احساس ميکنم تورو بيشتر از گيتي

دوست دار .چون عوض يه نفر، سه نفري.هم جاي گيتي هستي هم جاي خواهر گيتي و هم جاي خودت .شايد هم اين عشق چل چلي يه که به جونم افتاده ، حيف ........... حيف که جواهري رو

از دست دادم! خودمونيم، خريت کردم گيسو خانم، خداحافظ عشق هميشگي من ! زندگي در کنار تو چه شيرين بود و نفهميدم .عکس را بوسيد وروي قلبش گذاشت اشکي را که از گوشه

چشمش سرازير بود پاک کرد. عکس را روي بالش کنارش گذاشت وبه پهلو خوابيد .از ترس اينکه نکند صداي گريه ام بشنود، جلوي دهانم را گرفته بودم. داشتم خفه مي شدم .بي اختيار بلند

شدم و آرام بطرف منصور رفتم . رو تخت نشستم و صداش زدم .متعجب بطرفم برگشت .چشمهايش باز مانده بود و پلک نميزد .لبخندي زدم و گفتم : منم وقتي چيزي رو تو قلبم راه بدم،محاله

بيرونش کنم .تو اولين و آخرين عشق مني منصور! من جز تو کسي رو نميخوام . گفت: گيسو، دارم خواب مي بينم ؟

نه بيداري منصور. صورتم را مقابل صورتش گرفتم و در چشمهايش خيره شدم . گفتم: دوستت دارم منصور ، هيچکس نميتونه جاي تورو برام بگيره .بخدا قسم اينو از عمق قلبم مي گم.

دستم را فشرد وگفت: منم دوستت دارم عزيزم. و در آغوشش بغضم را شکستم

گريه نکن گيسو، خواهش ميکنم

موهايم را کنار زد و گفت: پس بهرام چي؟

من که نمي تونم دوتا مرد رو دوست داشته باشم، مي تونم ؟ بهش حقيقت را مي گم. هرچه باداباد

تو مطمئني برام دلسوزي نمي کني؟

مگه تو دلسوزي مي کني؟

تو که همه چيز رو شنيدي

مرا ببوس رو براي من زدي؟

مگه جز تو کسي رو دوست دارم؟

ولي روم نميشه به بابام بگم .باهام اتمام حجت کرده بود

بابات خوشحال هم ميشه .از کي اومدي تو اتاقم؟

اومدم پايين به آهنگت گوش دادم، بعد ديدم گريه کردي وازم گله کردي، اومدم اينجا و اشک ريختم .ديدم داري مياي بالا ، نمي دونستم کجا فرار کنم،اومدم پشت مبل قايم شدم .

پس يادم باشه در اولين فرصت ويولنم رو قاب طلا کنم و زيرش هم با خط خوش بنويسم .حافظ عشق . اين ويولن اوندفعه ما رو به گيتي رسوند .ايندفعه به گيسو خانم .دفعه ديگه ما رو به کي

برسونه خدا عالمه!

اين ويولن نيود ، خدا بود

قربون خدا برم .با خلقتش و انتخابش

من رفتم بخوابم، شب بخير

عاقبت يک عمر زندگيمون بخير

يه سيب رو که بندازي بالا آقا منصور، هزار تا چرخ ميخوره تا مياد پايين . يه دفعه ديدي فردا پشيمون شدم!

توکل برخدا.فعلا شب خوش

شب بخير الهه نازم .البته الهه ناز شماره دو .از حالا بگم

براي شما مردها الهه ناز شماره صد هم کمه

نه ديگه، به شرافتم قسم تو دومين و آخرين عشق مني

ولي اگه من مردم، بدون به اينکه سه باره ازدواج کني ، راضي راضيم منتظر نباش خوابم رو ببيني

خدا نکنه

راستي خوابت رو تعريف نکردي. من جواب مثبت دادم ديگه

خواب ديدم دارم آهنگ الهه ناز رو ميرنم ، تو وگيتي هم نشستين .گيتي رو به من کرد و گفت منصور آهنگ گيسو رو بزن(مرا ببوس) .اطاعت کردم و مرا ببوس رو برات زدم .گيتي رو به تو

کرد وگفت: گيسو مگه منصور نمي گه مرا ببوس؟ پس چرا نشستي؟ بلند شو ببوسش .گفتي آخه درست نيست.لبخند زد .جلو آمد دست تو رو گرفت و بطرف من آورد و دست تو رو تو دست من

گذاشت و گفت خوشبخت باشين ، من براتون دعا مي کنم .جلو اومدم ببوسمت که از خواب پريدم

در حاليکه اشک مي ريختم گفتم: چه خوب که منو نبوسيدي وگرنه به هم نمي رسيديم .مي گن بوسه تو خواب دوريه

دعاي گيتي بوده .اون روز وقتي ازخواب بيدار شدم خيلي خوشحال بود. ولي وقتي يادم افتاد که تو خودت رو گم و گور کردي.دنيا رو سرم خراب شد .وقتي به شرکت اومدم و تو به اتاقم اومدي

باورم نمي شد. نمي دونم از خوشحالي بود ، از هيجان بود ، از نگراني بود يا احساس مالکيت ، که زدم تو صورتت .منو ببخش

مهم نيست عشق من. بگير بخواب ، فکر کن ببين چطوري اين فاجعه رو به بقيه بگيم؟

اون با من

شب بخير

شب بخير عزيزم

کنار در بوسه اي براي منصور فرستادم و در را بستم و به اتاقم آمدم .آنشب آرامترين شب زندگي من بود. اما صبح مادر چنان به در مي کوبيد و مرا صدا ميزد که داشتم سکته ميکرد .هر چه

خواب راحت بود از دل و دماغم بيرون آمد

بفرمايين مادر!

سلام

سلام مادرجون، چه اتفاقي افتاده؟ چرا انقدر مضطربين؟

مادر زد زير گريه و گفت: بهت گفتم منصور طاقت از دست دادن تو رو نداره، گوش نکردي .بچه م از دستم رفت

چي دارين ميگين ؟ هراسان بطرف اتاق منصور رفتم و به در کوبيدم

منصور!منصور! چرا درو قفل کردي ؟ منصور! باز کن ببينم!

يا امام زمان! بچه م حتما خودش را کشته

مادرجون من و منصور ديشب کلي با هم حرف زديم. من بهش قول دادم

نکنه سکته کرده؟ قلبش ناراحت بود بچه م .خدايا چه خاکي بر سر کنم ؟ ثريا برو به آقا نبي بگو بياد درو باز کنه

دوباره به در کوبيدم ((منصور! منصور! توروخدا در رو باز کن .مادر بي رمق به ديوار تکيه زد و روي زمين نشست .نزديک بود بزنم زير گريه که قفل در پيچيد و در باز شد .منصور خواب آلود

در چهارچوب درنمايان شد دستي به موهايش کشيد وگفت : چتونه اول صبحي افتادين به جون در اتاق من؟ چرا اينجوري مي کنين؟

منصور واقعا خيلي بي فکري .مادرتو ببين چه حاليه ! قلبم داره مياد تو دهنم بخدا

مادر در حاليکه دست رو قلبش گذاشته بود .بلند شد ايستاد وگفت: خدا ذليلت کنه بچه! مردم از ترس.نمي گي من اعصابم ناراحته ، قرص اعصاب مي خورم

آخه براي چي ؟ چرا گريه کردي؟ مامان چرا اينطوري مي کنين؟ امروز اينجا چه خبره؟

ثريا وآقا نبي آمدند وسلام کردند

چرا در رو قفل کردي؟

والـله ديگه اين خونه بي در و پيکر شده .ديشب وقتي اومدم بخوابم ، نمي دونم روح بود، جن بود، پري بود ، همزاد گيتي خدابيامرز بود که اومد و يه چيزهاي خوبي گفت و به ما وعده ازدواج

داد و رفت .منم از ترسم در را قفل کردم که ديگه نياد ، چون مي دونستم که اگه بياد، ديگه نمي ذارم بره . آخه خيلي الهه زيبايي بود، مامان جان! و به من چشمک زد

داشتم از خنده مي ترکيدم ، ولي خودم رو کنترل کردم .آقا نبي و ثريا خانم خنده اي کردند و رفتند .مادر دستش را جلوي دهانش مشت کرد وگفت : اوا خاک به سرم! زده به سرت منصور؟ اين

چرت و پرتها چيه ميگي؟ خواب ديدي

اينها حقيقته .چرت و پرت نيست

گيسو ، تو سر در مياري اين چي ميگه؟

لبخند زدم

مامان جان، اين خوشگل خانمي که کنار شما ايستاده، همون پري ديشبه که عرض کردم .بالاخره بنده رو قابل دونست و بهم قول ازدواج داد .حالا بايد شما محبت بفرمايين ، با پدر ايشون تماس

بگيرين و جريان رو تعريف کنين و برنامه فردا شب رو به هم بزنين .عروسي با ما، به هم زدن بله برون با شما!

مادر با تعجب يک نگاه به من ميکرد، يک نگاه به منصور. بعد گفت : راست مي گه گيسو جان؟

ايشون هميشه راست مي گن .من که گفتم ، از بس مضطرب بودين متوجه نشدين

مرا در آغوش کشيد و گفت: الهي قربون قد وبالات برم عزيزم ! الهي شکر! واي خدا چه صبح زيبايي .تو دلم گفتم آره خيلي زيبا بود مرگ خودم .

منصور گفت: نميشه همين الان بريم محضر ؟ بخدا قول مي دم برات مجلل ترين عروسي رو بگيرم گيسو

گفتم: اگه فکر کني که قرار بود فردا شب منو براي هميشه از دست بدي ، دو هفته رو راحتتر تحمل مي کني .دو هفته در برابر يه عمر ، چطوره؟

دو هفته؟! گيسو رحم کن تو رو خدا .همين پنج شنبه عروسي رو برگزار کنيم .يه هفته کافيه

تو حالت خوبه؟

اوه، خيلي!....

پس دندودن رو جيگر بذار .تازه بابام شايد قبول نکنه .خودت فکر کن .کار ساده اي نيست به تيمسار زنگ بزنه بگه گيسو نظرش عوض شده ميخواد زن منصور بشه .ولي با تو بي رودرواسي

تره و قانعت ميکنه

ديگه چي؟ نميخوام باهام صميمي باشين .و قانعم کنين .لازم نکرده!

زدم زير خنده و گفتم : بيا صبحونه بخوريم .چقدر حرف مي زني

اومدم گيسو جان

بعد از صبحانه مادرجون با پدرم تماس گرفت

· سلام جناب راد منش.... ممنونم خوبن .سلام مي رسونن.... اختيار دارين چه زحمتي؟ .... بله ديگه خوب خوب شد. قلب درد مصلحتي بود ، شفا گرفت... حقيقت اينه که اينجا ديشب سه اتفاقاتي

افتاده ، که برنامه ها رو عوض ميکنه .... نترسيد جناب رادمنش .منصور ديشب يه کم گريه زاري و التماس کرده، گيسو جان هم دلش سوخته و به ما رحم کرده .ميخواد عروس خودم بشه .

نظرش عوض شده ولي روش نشد خودش به شما بگه و کسب اجازه کنه...... بله گيسو گفت که شما باهاش اتمام حجت کرده بودين ولي حالا بزرگواري بفرمايينو.... بله .... بله حق با شماست

، خواهش ميکنم غلام سمايت.....ميخواين من با خانواده مقتدر صحبت کنم؟....خواهش ميکنم افتخار ماست ، خدا گيتي جان رو رحمت کنه ولي....آخه .... نمي دونم ، والـله ....ولي اينطوري به

ضرر ما ميشه......حالا بزرگواري بفرمايين، گذشت کنين.... حالا به مسائل ديگه کاري نداريم ، رابطه ما محفوظه، بله حق با شماست ، گيسو حق بهرامه

من ومنصور نيشهايمان بسته شد ونگران به هم نگاه کرديم .مادر دستش را بعلامت چه کنم قبول نمي کند باز کرد وادامه داد: ولي اگه قبول مي کردين خوشحال مي شديم. حالا جووني کرده،

عجله کرده .... بله. خواهش ميکنم .... نه عرضي نيست.پس باز سرما کلاه رفت جناب رادمنش ؟.... اختيار دارين .خدانگهدار

فصل 26 "..

مادر گوشي را گذاشت. منصور از نگراني بلند شد و گفت: چي شد مامان؟

-پدر گيسو ميگه ، من با گيسو صحبت کرده بودم .ديگه دير شده .امکانش نيست. آبروريزي ميشه

-يعني چي؟

-يعني همين ديگه .گفتن از منصور عذرخواهي کنين .گيسو بله رو گفته ومهمونا دعوت شدن

تمام بدنم ضعف رفت .منصور بي رمق روي مبل نشست و سرش را ميان دو دستش گرفت

مادر هم با قيافه اي افسرده روي مبل نشست وگفت: فکر نميکردم آقاي رادمنش انقدر جدي و خوش قول باشن .اصلا نتونستم اصرار و اعتراض کنم .خب، البته حق با ايشونه .عيب نداره .

آبروي ايشون براي ما مهم تره .در ضمن بهرام هم دلش رو خوش کرده

منصور عصباني بلند شد و گفت: يعني چي؟ مردم عقد مي کنن به هم مي زنن ، اينکه تازه بله برونه .من خودم با پدر صحبت ميکنم . و بطرف تلفن رفت

منصور حق با پدرمه .من اشتباه کردم بايد چوبش رو هم بخورم. با پدرم تماس نگير .حرص وجوش براش خوب نيست .نميخوام به کاري که راضي نيست مجبورش کنم

گيسو، ولي من نمي تونم از تو بگذرم . يعني من برات مهم نيستم؟

هستي، ولي چه کنم؟ مثل اينکه خدا نميخواد ما به هم برسيم

خدا ميخواد، اين بنده هاي خدا هستن که نميخوان.از پدر توقع نداشتم .گوشي را برداشت .چکار مي کني منصور؟

ميخوام با بهرام صحبت کنم

اين کار رو نکن ، خواهش ميکنم

منصور بدون توجه به حرف من دفتر تلفن را باز کرد تا شماره بهرام را پيدا کند .جلو رفتم و گفتم: منصور ، آبروريزي نکن .پدرم عصباني ميشه.

منصور شماره را پيدا کرد و تا خواست شماره بگيرد مادر پا روي پا انداخت وگفت: منصور گوشي رو بذار، شوخي کردم بابا! نگاش کن تو رو خدا .

با حيرت به مادر چشم دوختيم .مادر در حاليکه لبخند ميزد گفت: آخه چقدر ساده اي بچه . مگه ميشه من از جناب رادمنش چيزي بخوام و ايشون نپذيرن

پس ما رو سرکار گذاشتين مامان؟ نمي گي سکته مي کنم، مي افتم اين وسط؟ يعني چي؟ چه وقت شوخي کردن بود؟

تا تو باشي ديگه در اتاقت رو قفل نکني .خب منم صبح داشتم سکته ميکردم .اين به اون در

به منصور لبخند زدم .منصور سري تکان داد ولبخند زد و گفت: گفتم از پدر بعيده .قبض روح شدم بخدا

زياد ذوق نکن منصور، چون هنوز با پدر گيسو صحبت نکردم

يعني چي؟

کسي گوشي رو بر نمي داره.حتما رفتن بيرون

بخدا خيلي فيلمين مامان

پدر من اين موقع از خونه بيرون نمي ره .منصور بلند شو يه بار ديگه شماره بگير، دلم شور ميزنه

منصور شماره منزل ما را گرفت . يکدفعه با دست تکان داد مادرش را متوجه ساخت که بيايد گوشي را از او بگيرد .خيالم راحت شد .سلام و احوالپرسي که تمام شد مادر گفت: والـله غرض

از مزاحمت اينه که.... اينه که.... چطور بگم ، والـله منصور ديشب به گريه و زاري افتاد و التماس کرد .گيسو جان هم تصميم گرفت عروس خودم بشه .اينه که خواستم کسب اجازه کنم ....

بله....بله....بله حق با شماست ، مي دونم ، گيسو جان هم به ما گفت که باهاش اتمام حجت کردين .روش نشد خودش تماس بگيره .... خواهش ميکنم فرمايش شما متين .... حالا بله برونه

جناب رادمنش ، اگه نامزدي بود يه چيزي، ميخواين من باهاشون تماس بگيرم ؟.... جناب رادمنش اين تنبيه به ضرر ما تموم ميشه ، رحم کنيد تو رو خدا، ما شما رو دوست داريم.... غلام

شماست .... لطف دارين.... باشه پس ما منتظريم .گوشي خدمتتون..... قربان شما..... گيسو جان پدرت ميخواد باهات صحبت کنه.

سلام بابا

سلام، موضوع چيه؟ اين چه بساطيه؟

معذرت ميخوام بابا .کمي عجله کردم .حق با شما بود

بهرام يک هفته س دلش رو خوش کرده

مي دونم، ولي من منصور رو دوست دارم . اشتباه کردم

آخه من زنگ بزنم چي بگم دختر؟ اونا مهمون دعوت کردن .حالامهموناي خودمون هيچي ، ولي به اونا چي بگم؟

اگه براي شما سخته .از خواسته قلبيم صرف نظر مي کنم .دلم نميخواد شما خجالت زده بشين .حق با شماست .منصور با عصبانيت و نگراني از دور بهم تشر زد

مطمئني ديگه نظرت عوض نميشه .فردا نگي منصور رو نميخوام بهرام رو مي خوام ها! مردم مسخر ه ما که نيستن

نه قول مي دم

خيلي خب، چون خودم هم منصور رو دوست دارم ، اين شرمندگي رو به جون مي خرم. با اينکه بهرام هم حق داره .ولي بخاطر خوشبختي تو، از دادن حقش صرف نظر مي کنم .تو در کنار

منصور خوشبخت تري عزيز دلم ، مي دوني چرا؟ چون دل شکسته کسي رو وصله پينه کردن، بالاترين خوشبختيه.منصور دل شکسته س و به تو پناه آورده بابا، درست نيست نا اميدش کني .

امتحانش رو هم که پس داده .منتظر تماس من باش . دختره عجول

ممنونم بابا .خدا شما رو از من نگيره

خدا تو ومنصور رو از من نگيره

يه نفر رو يادتون رفت بابا

خانم متين رو؟ روم نشد بگم

بلند خنديدم

ببينم حالا راستش رو بگو .دلت براي منصور سوخت يا واقعا دوستش داري؟

واقعا دوستش دارم بابا. چون فهميدم .واقعا دوستم داره بابا

به پاي هم پير بشيد دخترم. سلام برسون .باهاشون تماس مي گيرم ، بهت خبر مي دم

ممنون باب .خدانگهدار

خدانگهدار

يک ربع بعد پدر تماس گرفت و گفت با تيمسار صحبت کرده وآنها را قانع کرده .البته ناراحت شده اند ، ولي پذيرفته اند .پدر از من خواست شخصا با بهرام صحبت کنم و عذر خواهي کنم .با

خانواده بهرام تماس گرفتم و عذرخواهي کردم .بهرام بيمارستان بود ، تصميم گرفتم بعدازظهر با او تماس بگيرم

منصور آمد کنارم نشست .گفت: خب اينم از اين .الحمدالـله همه چيز بخير وخوشي تموم ميشه. حالا گيسو خانم، ما کي براي خواستگاري خدمت برسيم؟

خواستگاري لازم نيست .فقط بگو چقدر مهرم ميکني ؟

باريکلا! چه دختر عاقلي شدي ؟

پس چي خيال کردي ؟ زود باش بگو

يه قلب عاشق

نه، کمه منصور!

يه روح تسخير شده !

بازم کمه !

دوتا کليه هم دارم .اگه بخواي تقديمت ميکنم ، گيسوجان

کليه ميخوام چکار؟

خب، يه مغز که خودت از کار انداختيش ، ولي قابل تعميره

نه بابا مغزچيه؟ تو ساندويچي ها پر مغزه

اون مغز گوسفنده .ببخشيدها!

حالا هرچي

خب يه ريه که پر دود سيگاره

اُه اُه ، اون که اصلا

اي بابا پس تو چي ميخواي گيسو!اينهايي که گفتم ، با ارزشترين چيزهايي بود که داشتم ، يعني جونم بود

من اين خونه رو ميخوام با تمام وسايل رفاهيش وخدمه ش ، به اضافه اون سه تا ماشين ، به اضافه اون ويولن ، به اضافه اون پيانو، به اضافه ي ويلاي شمالتون، به اضافه شرکت بي در و

پيکرتون ، به اضافه کارخونه شکم پرکنتون

منصور در حاليکه مي خنديد ، گفت: پس مال منو ميخواي نه خودمو ، وروجک!

اين دوره زمونه فقط اسکن جونم

باريکلا! ديگه چي ميخواي ، جونم

ديگه....ديگه يه دل پاگ ، اما بعدها ايشاءا...

اونکه از جون و دل

ممنونم

گيسو جان، تو خيلي قانعي .منو خجالت ندي

بيا عرقت رو پاک کنم، عزيزم

کمي تو چشمهاي هم خيره مانديم.گفتم : من وجودت رو ميخوام منصور. قلب و روحت رو ميخوام .يادته گيتي تو دفتر خاطراتش چي نوشته بود؟حاضرم روي يه گليم پاره زندگي کنم و روي

همون، سفره محبت تو رو پهن کنم وغذاي روح بخورم .از سوراخ هاي اون گليم پنجره محيت بسازم که به قلب تو باز مي شن

آره يادمه

حالا من حاضرم آسمون خدا رو سقف سرم کنم و زمين خدا رو فرش زير پام .ولي فقط در کنار تو باشم و تو بشي ستون زندگيم .غذام بوسه تو وآبم بارون رحمت الهي

تو وگيتي براي من دوتا فرشته الهي بودين و هستين

دستم را روي قلب منصور گذاشتم وگفتم : تا وقتي زنده ام که اين قلب ضربان داره .نه اينکه فکر کني اگر خداي ناکرده نباشي خودکشي ميکنم، نه، ولي ميشم مرده متحرک.خود به خود فنا مي

شم .تا اين حد بهت وابسته م منصور.

منم همينطور نازنينم!قشنگم!

مادر وارد سالن شد وگفت: شما دوتا خيالتون راحت شد؟مگه کار و زندگي ندارين ، اينطور به هم چسبيدين و همديگر رو ول نمي کنين؟

زديم زير خنده .منصور گفت : نه مامان، کار و زندگي نداريم .چون همديگر رو داريم .عشق ميشه زندگيمون ، خدا هم ميشه نگهدارمون

انشاءا.... الهي قربون جفتتون برم. زنده باشم عروسي تون رو ببينم .مطمئنم اين آرزوي گيتي هم هست

بله همينطوره

امروز شرکت نمي رين؟

نه

برو فکر نون باش که خربزه آبه

گيسو ميگه رو گليم پاره هم با من زندگي ميکنه، حتي رو زمين .پس مشکلي نداريم

گيسو ميل خودشه ، ولي بنده نمي تونم رو گليم پاره زندگي کنم .گيسو که اين حرفو ميزنه، انگيزه داره ، يعني تو رو داره .من بدبخت کي رو دارم ؟ الکي بشينم رو گليم پاره ، نون خشک سق

بزنم و شما دوتا رو ببينم که چي بشه؟ مگه خلم بچه؟ ياالـله بلند شو برو سر کار

قهقهه خنده بلند شد.ثريا هم لبخندزنان از ساختمان بيرون رفت

آهسته به منصور گفتم: منصور مادر انگيزه ميخوان. بايد فکري به حال ايشون بکنيم

سر اون انگيزه رو بيخ تا بيخ مي برم

در دلم گفتم : بيچاره بابام گير چه يزيدي افتاده وخبر نداره!

مادر گفت: گيسو جان تکليف منو زودتر مشخص کن .من بايد برم يا بمونم؟

منظورتون چيه؟

خب اينجا خونه تو ومنصوره. منصور هم که بدتر از باباش بلده به تو بگه چشم. حالا تو مادر شوهر ميخواي يا نه؟

من بدون شما تو اين خونه نمي مونم مادر جون. شما عزيز ما هستين

الهي فدات شم .منم بدون شما نمي تونم زندگي کنم

منصور بلند شد وگفت: بريم تا اين مادر و دختر بيرونمون نکردن

کجا ميخواي بري منصور؟

مي رم سري به شرکت بزنم .از اون طرف هم مي رم پدر رو ميارم اينجا

پس من هم ميام

شما ديگه مي مونين و استراحت مي کنين .از اين به بعد رياست منزل به عهده شماست

البته، مادر ملکه اين منزل هستن

ببين منصور، از حالا بهتره سنگهامون رو وا بکنيم.بنده شرکت و شما رو رها نمي کنم ، تنها هم بيرون مي رم .حالا تصميم بگير.مادر رو هم شاهد مي گيرم

حالا تو شروع کردي گيسو؟ اخلاق منو که مي دوني

باشه .پس زندگيمون رو شروع نمي کنيم ، برو فکرهات رو بکن، بعد بيا دنبالم

نه قربونت برم، برو حاضر شو بريم شرکت .تنها هم خواستي مي توني بري بيرون. اصلا برو کره مريخ ، کسي جرات داره اظهار نظر کنه؟

روي هرچي مرده سياه کردي منصور. بي اراده! مي گن زنهاي دوم شانس دارن، راسته!

چه کنيم ديگه مامان جون؟ديگه کي رو پيدا کنم که مثل گيسو برام عزيز باشه؟

مادر چشمکي به من زد و گفت : برو که نونت تو روغنه گيسو جان

بالا رفتيم و آماده شديم .سر راه منصور شيريني خريد و در شرکت همه را از نامزديمان باخبر کرد .همه تبريک گفتند .فرهان بيچاره چنان جاخورده بود که شرمنده شدم .تبريک مصلحتي گفت،

ولي مي دانستم که در دل منصور را لعنت مي کند. کمي برايش ماجرا را توضيح دادم .او هم ظاهرا پذيرفت

بعد از ظهر به خانه پدرم رفتيم، ناهار را همان جا خورديم، بعد با بهرام تماس گرفتن .((سلام دکتر مقتدر))

سلام گيسوخانم، حال شما؟

ممنونم، والـله شرمنده م

دشمنتون شرمنده باشه ، اما خبر غير قابل انتظاري بود .اول فکر کردم مادر باهام شوخي مي کنه .وقتي فهميدم جديه، عرق سردي روي پيشونيم نشست

متاسفم ، نمي دونم چطور عذرخواهي کنم؟

عذرخواهي لازم نيست .تنها اين گله رو دارم که اي کاش اول خوب فکر مي کردين بعد مهمون دعوت مي کرديم

حق با شماست .اما به من اين حق رو بدين که با کسي ازدواج کنم که بيشتر بهم نياز داره .اينطوري روح خواهرم هم آرامش بيشتري داره. من ومنصور بعد از مرگ خواهرم به هم علاقمند

شديم، ولي به دلايلي هردو ملاحظه مي کرديم. منصور قبل از شما از من خواستگاري کرد و جواب منفي گرفت . خب، من به شما هم علاقمند بودم ، اما هرچي خواستم دلم رو از سنگ کنم

نتونستم .اينه که شرمنده م

خواهش ميکنم .راستش، من بارها پيش خودم مي گفتم چطور جناب مهندس ازشما، که هم شبيه خانمشون هستين و هم زيبا و باوقار، خواستگاري نمي کنن .برام عجيب بود. براي همين هم

خودم با تاخير خواستگاري کردم

در هرصورت براي خوشبختي ما دعا کنين .شما به گردن من و پدر حق دارين وما محبتهاي شما رو با بدي جواب داديم

اختيار دارين .من وظيفه م رو انجام دادم .شما هم کار خوبي کردين .درسته که من به شما خيلي علاقه دارم ، اما مهندس به شما بيشتر نيازمندن و براي من فرصت زياده

بله، واقعا بهتر از من قسمت شما ميشه. ازخانواده تون عذرخواهي کردم، ولي باز هم شما عذرخواهي کنين

انشاءا... به پاي هم پير شيد .به مهندس سلام وتبريک مارو ابلاغ بفرمايين

ممنونم .ايشون ميخوان با شما صحبت کنن .گوشي خدمتتون

سلام، دکتر جان...ممنونم، ما خجالت زده ايم ..... مطمئنم که فرد تحصيلکرده وباشخصيتي مثل شما، شرايط ما رو درک ميکنه.....خواهش ميکنم ، سپاسگزارم.....انشاءا.... عروسي شما....

بله، گيسوجان حرف نداره . حق با شماست و البته من گيسو رو از شما دارم .متشکرم .به خانواده سلام برسونين .عذرخواهي ما رو بپذيرين و پيش ما بيايين....خدانگهدار

وقتي گوشي را گذاشت، پدر گفت: نکنه ايندفعه يه قرصي به ما بده که روونه امين آبادمون کنه و تلافي در بياره .گيسو بگم خدا چي کارت کنه بچه

در طول آن دو هفته به خريد عروسي وکارهاي مربوط به جشن پرداختيم .اتاق خوابمان را هيچ تغيير ندادم، چون سليقه گيتي عزيزم بود ودوست داشتم خاطره اش هميشه در يادمان زنده بماند

.روز قبل از عروسي دسته جمعي به بهشت زهرا رفتيم و از گيتي مجددا اجازه گرفتيم و تشکر کرديم .

--------

فصل 27 "..

روز عروسي فرا رسيد وجشن باشکوهي برگزار شد.ميهمان زياد داشتيم .عقد در منزل منصور بود و عروسي در هتل هيلتون .زهره از صبح براي آرايش من به منزل آمد .لباس عروسي را با

مادرجون خريده بوديم و منصور از آن بي خبر بود .لباس دکلته بود با دامن پف پفي .وقتي کار زهره تمام شد ولباس و کفشم را پوشيدم .درست مثل عروسک شده بودم .ساعت چهار بعدازظهر

بود.مادر به منصور خبردادکه براي بردن عروسش ميتواند تشريف فرما بشود.

وقتي منصور گل به دست وارد اتاق شد، لبخند به لبش خشک شد و با تعجب به شانه و بازوهاي عريان من چشم دوخت .بعد به مادر و زهره گفت: ميشه خواهش کنم چند دقيقه من و گيسو رو

تنها بذارين؟

مادر و زهره بيرون رفتند .منصور جلوآمدو با جذبه پرسيد : اين چه لباسيه گيسو؟ سورپريزت اين بود؟

مگه چشه؟ خب، لباس عروسيه ديگه

اين که بالا تنه نداره

منصور ايراد نگير ديگه .يه شبه

يه شب؟ بگو يه دقيقه!

منصور جان ديگه نميشه کاري کرد .الان عاقد مياد

فکر نکن اگه منو در عمل انجام شده قرار بدي ، کوتاه ميام .اينطوري امکان نداره بذارم بياي پايين.تو کي ديدي اجازه بدم گيتي چنين لباسي بپوشه؟

من گيسوام با گيتي فرق مي کنم

هيچ فرقي نمي گني، تازه روي تو حساس ترم

منصور داري اعصابم رو خرد ميکني ها! يه تيکه آستين که قابل اين حرفها نيست

من توي اين مسائل شوخي ندارم .همه ش زير سر اين مامانه

نخير، من خودم اينو انتخاب کردم

پس خيلي سريع ، خودت هم يه فکري براش بکن

چه فکري کنم؟ چرا زور مي گي منصور؟ اون روي منو بالا نيار!

مثلا يه شالي ، چيزي بنداز رو شونه هات

چرا مسخره بازي در مياري؟

مسخره بازي کدومه؟ تو مال مني يا ما مردم ؟

عصباني از او دور شدم و روي مبل نشستم وگفتم :هنوز عقد جنابعالي نشدم .هنوزم مال تو نيستم

پس خوب فکرهاتو بکن ، اگه ميخواي همسر من باشي اينطوري نيا پايين

بله، حق داري خونسرد باشي.چرا بايد براي محرم شدن با من عجله داشته باشي، تقصير منه که زن تو متاهل زن مرده شدم .اگه با يه پسر مجرد ازدواج کرده بودم ، خيلي هم عجله داشت

منصور تا امد چيزي بگويد. چند ضربه در خورد .با عصبانيت گفت:بله پس چرا نمياين؟ چي شده گيسو جان؟ چرا نشستي؟

از منصور بپرسين مادر جون . مي گه با اين لباس نمي ذارم بيام

منصور ولمون کن تو رو خدا .مسخره بازي در اوردي؟ حالا که وقت اين حرفها نيست

همه ش تقصير شماست، مامان

به من چه منصور؟

حالا ميگي چکار کنيم مامان جون؟ يه شالي بنداز رو شونه هات

آخه عروس که شال نمي ندازه

منصور بطرف در رفت و عصباني گفت: هرموقع درستش کردين منو صدا کنين .اگه لازم باشه، عروسي رو بهم مي زنم ولي نمي ذارم اينطوري بياي پايين .تا شما باشين بدون مشورت من

کاري انجام ندين

منصور چرا زور مي گي؟ آخه چه جوري درستش کنيم؟ خب حق با توئه ، ولي ايندفعه رو کوتاه بيا پسرم

ولش کنين مامان.چرا التماس مي کنين؟ مثل اينکه منصور امروز قصد داره با آبروي من بازي کنه .منم وحشتي ندارم. اين بود عروسي باشکوهي که همه رو انگشت به دهن کنه؟ منم مي

دونم چکار کنم

منصور شر به پا نکن مادر، رضايت بده تمومش کن

رضايت بدم که از سر وسينه زنم لذت ببرن ؟ صد سال ! شده عاقد رو بيارم تو اين اتاق ، ميارم ، ولي نمي ذارم اينطوري بياي

خيلي خب، عصباني نشو. تو برو ، ما يه فکري مي کنيم پسرم

منصور رفت .احساس ميکردم از حرارت و عصبانيت تمام آرايشم دارد ذوب ميشود .مرا بگو که گفتم الان منصور کلي از من تعريف و تمجيد مي کند.اي خاک بر سر من کنند با اين انتخابم

من الان زنگ ميزنم به مغازه اي که ازش لباس رو خريديم ميگم چند دست ديگه بياره

طول ميکشه مادر جون، ساعت چهار گذشته

پس چيکار کنيم ؟ اين منصور نمي ذاره تو اينطوري بياي

منم نميام .بگيد عروسي رو به هم بزنه

اوا!خدا مرگم بده!ميخواي دشمن شادمون کني مادر؟ اين مسائل خيلي کوچيکخ .ارزش دعوا معارفه نداره

چند ضربه به در خورد و مينو خانم وارد شد

چرا نمياين مرجان جون؟

منصور ميگه يقه اين لباس خيلي بازه .ما هم مونديم چه کنيم

اي بابا! بياين ببينين مردم چي پوشيده ن

اينا رو برين به منصور بگين

مگه ميشه گيسو جان؟ انقدر عصباني بود که گفتم چي شده ؟ حالا عيب نداره .يه چيزي روش بنداز

چي بندازم مينو خانم؟

شال تمام سفيد پر نداري؟

نه، ندارم

خب، نگين داره .الان مي گم بره برات بياره

زحمتشون ميشه ، تازه وقت نداريم

چه زحمتي ؟ با ماشين پنج دقيقه س.هيچ نگران نباش .الان مي گم بره و زود بياد

ممنون

مينو خانم رفت .اعصابم شديدا بهم ريخته بود .اگر از پدرم و ميهمان ها رودربايستي نداشتم چنان لجبازي ميکردم که در تاريخ بنويسند

پنج دقيقه بعد محبوبه آمد وگفت: آقا مي گن پس چي شد، خانم؟

محبوبه خانم برو بگو پيچ پيچي شد.بگو بره تعصبش رو قاب کنه بزنه کنار ويولنش

محبوبه از عصبانيت من جا خورد .مادر گفت : عصبانيه محبوبه ، چيزي نيست

ببخشين محبوبه خانم ولي برين همين ها رو بگين

محبوبه رفت .پانزده دقيقه بعد نگين و مينو خانم آمدند. شال زيبايي را که آورده بود، روي شانه ام انداختند و گفتند: بخدا خيلي هم قشنگتر شد. برو تو آينه ببين گيسو جان

جلوي آينه ايستادم و نگاه کردم .راست مي گفتند .خيلي هم زيباتر شده بودم .ولي اخمهايم هنوز توي هم بود .حوصله نداشتم ، نه بخاطر به هم خوردن لباسم، بخاطر رفتار و لجبازي منصور

مادر گفت:خوبه گيسو جان؟

بله خوبه. ممنونم مينو خانم .نگين جان زحمت کشيدي

خواهش ميکنم .ما رفتيم به منصور خان بگيم بيان .شما هم اخمهات رو باز کن

منصوري که من مي بينم ، مطمئنم باز هم رضايت نمي ده

نه دخترم، بخدا ديگه اگه ايراد بگيره .خودم ميزنم تو سرش

همه رفتند.روي مبل نشستم وسرم را ميان دستهايم گرفتم .فقط فکر انتقام بودم .که البته مي دانستم در اين شب زيبا چطور ميشد حال منصور را گرفت .ولي به زمان نياز داشت .منصور ومادر

آمدند.اصلا به صورت منصور نگاه نکردم .مادر منتظر بود ببيند منصور رضايت مي دهد يا لازم است بزند توي سرش!وقتي ديد منصور بالاي سرم ايستاده و به من زل زده،گفت: خب، چطوره

منصور؟

اول بگين اون اخمها رو باز کنه تا نظر بدم

عصباني بلند شدم و بسمت پنجره رفتم. مادر از دست ما کلافه شد و گفت : من برم. شما تنها باشين ، زودتر آشتي مي کنين . و رفت و در را بست

منصور بطرفم آمد.پشتم ايستاد ودر گوشم گفت: خيلي خوشگل شدي عزيزم

سکوت کردم .منصور مقابلم ايستاد و بازوهايم را گرفت وگفت: با من قهري؟

چشمهايم پر اشک شد.ادامه داد: عزيزم،آخه نمي گي فرهان وکيارستمي وبهرام اينطوري منو نفرين مي کنن؟ ميخواي دلشون رو آب کني ؟ بنظر خودت درسته ؟ حالا ديگران به کنار

اونهمه دختر و زن لباس لختي پوشيده ن .فقط من نبايد بپوشم؟

بله.چون من فقط تو رو دوست دارم وتو از همه زيباتري

منصور ولم کن تو رو خدا.حوصله ندارم

امشب حوصله ندارم .حال ندارم ، نداريم ها!

يه قرون بده آش ، به همين خيال باش. لباسم رو به هم زدي، حال وحوصله هم ميخواي؟

گيسو اذيت نکن ها!

اذيت نکن تا اذيت نبيني

تعصبم رو به حساب عشق وعلاقه ام بذار نه سختگيري عزيز من .وشانه وگردنم را بوييد

منصور بس کن دير شد

نمي تونم

منصور!

باهام آشتي کن تا ولت کنم

خيلي خب، در اينمورد آخر شب تصميم مي گيرم .وبطرف در رفتم .بازويم را گرفت ومرا بسمت خودش کشيد وگفت : همين الان

خيلي خب، باهات آشتي ام

دوستم هم داري؟

بله،دوستت هم دارم

آخ که فداي اون دل رحيم با گذشتت بشم. چي بودي که نصيب من شدي!

منصور آرايشم به هم مي ريزه .دو ضربه به در خورد ومادر وارد شد

منصور گفت: شما که منتظر جواب نمي مونين مامان جون، پس چرا بيخود به خودتوت زحمت مي دين و در مي زنين .دستتون هم درد مي گيره

آخه فکر نميکردم انقدر بي تحمل باشي .منصور حالا چه وقت اين کارهاس .عاقد اومده، منتظره

داشتم منت کشي ميکردم

منت کشي رو بذار براي بعئ که دست کم نتيجه اي هم بده .کي ميخواي اين چيزها رو ياد بگيري؟

بالاخره خنده به لبم آمد.منصورگفت: ببين مامانم چه با تجربه س.معلومه از اون بلاها بوده .بعد آرام گفت: يک انگيزه اي نشونش بدم که صدتا انگيزه از اينور واونورش بزنه بيرون

قهقهه خنده ام بلند شد

بخدا وقتي نمي خندي و اخم مي کني، انگار پا گذاشتن بيخ گلوم و ميخوان جونم رو بگيرن .خب حالا بريم عزيزم

--------

فصل 29 "...

منصور درها را قفل کرد و چراغهاي اضافي را خاموش کرد. به پله ها که رسيدم، خودش را به من رساند .با هم بالا آمديم. هنوز هفت هشت پله باقي مانده بود که منصور گفت : کاش مي دادم

از پايين به بالا يه آسانسور کار مي ذاشتن

که چي بشه ؟واسه يه طبقه آسانسور بذاري؟

که شما سريعتر بالا برين و لاک پشت رو جواب نکنين تو هميشه اين پله ها رو سه تا يکي مي اومدي بالا، حالا امشب سانت سانت مياي بالا

مي دوني؟ در کنار تو سانت سانت قدم زدن خيلي لذت بخشه منصور،

اون لذت بخوره تو سرم

بلند خنده ام گرفت .گفت:هيس!لابد يه ساعت هم بايد براي مامان توضيح بدم که چرا ميخوام آسانسور بزنم؟

کتش را آويزان کرد و گفت: آخيش، بالاخره رسيديم

بله به نقطه تلافي و بزن بزن

گيسو ولمون کن توروخدا،گذشته ها گذشته ديگه

نه بابا. چطور اون موقع نگفتي ديگه خريدي بپوش گذشته عيب نداره

اون موقع اضطراب داشتم،عصباني بودم

خب حالا من اضطراب دارم ، عصباني هستم .بنده سياستم اينه که جلو مردم تو رو تو آب سرد نمي کنم و آبرو نمي برم،اما تو منو....

ببين!حالا چندساعت بايد منو دعوا کني، هان؟

آهان، به خوب نکته اي اشاره کردي منصور جان .از اول زندگيمون بايد بدوني هرچقدر منو عذاب بدي عذاب مي بيني .از لحظه اي که الناز تو رو صدا زد و تو دعوتش رو پذيرفتي تا حالا پنج

ساعت مي گذره، يعني پنج ساعت عذاب کشيدم .نيمساعت هم که سر لباس عذابم دادي ميشه پنج ساعت ونيم. نيم ساعت هم که جريمه ت ميکنم ميشه شش ساعت .يعني تقريبا ساعت ده صبح

مي توني بياي دنبالم .تازه، شايد ببخشمت!

بلند شدم وگفتم: شب خوش عزيزم

منصور دستم را کشيد وگفت: کجا وروجک؟

بخدا خسته ام

خب منم خسته ام .ما کنار هم مي تونيم به آرامش برسيم

متاسفم شادوماد .حالا مسئله لباس رو ميتونم بگذرم .اما از مسئله الناز ابدا

اي بابا اصلا هرجا الناز رو ببينم از سه متر اونطرفتر رد مي شم ، خوبه؟

از کجا مطمئن باشم؟

قول شرف مي دم

پس قول دادي ها .از اين لحظه به بعد بايد از اين دوتا عجوزه دوري کني و از کنار من نبايد جم بخوري .اگه زير قولت بزني اون روز مي فهمم که منو دوست نداري و بدقولي کردي .اونوقت مي

دوني که چي ميشه

آره موتو سرم نمي مونه

خوب فکرهات رو بکن. دو ساعت ديگه نگي اون موقع مست وخمار بودم ها!

نه مطمئن باش .آخه من فقط تو ناز نازي رو دوست دارم

منصور بذار اقلا تاجمو باز کنم .مي شکنه

فداي سرت ، سفيد برفي ! ديگه تاج ميخواي چکار ؟ مگه ميخواي دوباره عروس بشي؟

شايد! مگه تو دوباره دوماد نشدي؟

دوباره دوماد شدم. ولي تاج به سرم نزدم

از اين به بعد يه تاجي رو بايد هميشه رو سرت بذاري، منصور.

چه تاجي رو؟

منو

بخدا روي سرم مي ذارمت .اون چشمات منو کشته

گيتي بهتر بود يا من؟

گيسو ولمون کن توروخدا.دوباره دعوامون ميشه، بلند مي شي مي ري اون اتاق حوصله داري؟

خب بجاي اينهمه، يک کلمه مي گفتي گيتي، چرا خودتو خسته ميکني؟

هر دو زديم زير خنده

اگه تفاوتي بود که نمي تونستي دو روز منو گول بزني

خب حق با توئه.حرفت منطقيه واعتراض وارده

قربون اون منطقت بشه منصور!

خدايا يعني اين همون منصوره که مي گفت بعد از گيتي نمي تونم کسي رو در آغوش بگيرم ؟مي گفت آغوش من گرمي وکشش سابق رو نداره .داره، داره ، خودت خبر نداري .آغوش تو بهترين

وگرمترين نقطه دنياست .گرم ترين منطقه استواست .فکر نمي کنم بوسه اي در دنيا مانده بود که منصور به من هديه نکرد ، قربانه صدقه اي بود و نرفت ، نوازشي بود ونکرد

منصور!

جانم

تو از کي منو دوست داري؟ يعني کي عاشقم شدي؟ ميخوام بدونم

دقيقا شصت و سه روز از مرگ گيتي گذشته بود .بعدازظهر رفته بودم پيش وکيلم .وقتي برگشتم ، همون جلوي در ، ماشين رو دادم مرتضي ببره مکانيکي ووارد باغ شدم وبه خونه اومدم. از

پله ها که اومدم بالا، ديدم تو داري از حمام مياي بيرون.حوله حمام سفيد رنگي پوشيده بودي و داشتي موهاي بلند پريشونت رو باد مي دادي تا خشک بشه. دو سه تا پله پايين اومدم تا منو

نبيني، کنار پنجره سالن بالا رفتي ونگاهي به جاي ماشينها کردي بعد به ساعت بالاي سرت نگاه کردي وگفتي:پس چرا نيومد؟ چرا انقدر دير کرد؟بطرف اتاقت برگشتي، چهره ت حرکتي بعلامت

تعجب ونگراني به خود گرفت .موهاتو چندتا تاب دادي وبالاي سرت سنجاق کردي و داخل اتاقت شدي. نمي دونم چي منو کشيد کنار در اتاقت. روي تخت طاقباز بحالت صليب دراز کشيدي وگفتي

خدايا شکرت وچشماتو بستي .دلم لرزيد. احساس کردم ديگه به چشم خواهري دوستت ندارم .دلم ميخواست بيام در آغوشت بيگرم و ازت لذت ببرم .به پهلو چرخيدي. از زير روميزي کنارت ،

يه عکس بيرون آوردي و بهش لبخند زدي و اونو بوسيدي سري به افسوس تکان دادي و دوباره اونو زير روميزي گذاشتي .بعد بلند شدي مقابل آينه وايسادي . موهاتو با سشوار خشک کردي

وکمي به صورتت کرم ماليدي. بعد بطرف پنجره اومدي .دوباره بيرونو نگاه کردي وگفتي: اگه زنت بودم بهت مي فهموندم دير اومدن يعني چه .بي فکر! خنده م گرفت .بسمت کمد لباسات رفتي

که ديگه نايستادم و به اتاقم رفتم

اي دروغگو!تو نايستادي ورفتي؟

بخدا چيزي نديدم .هم بخاطر شرم وحيا ، وهم به حرمت گيتي .وگرنه دلم که خيلي مي خواست

خيلي شيطوني منصورها!

خلاصه منتظر موندم تا رفتي پايين بعد به اتاقت اومدم وعکسو از زير روميزي برداشتم .وقتي عکس خودمو ديدم ، بي اختيار اشک و لبخند به چهره م نشست .اون لحظه انگار خدا دنيا رو به

من داده بود .انگار خدا دوباره گيتي رو به من داده بود گيسو .چون مدتها بود دلم ميخواست بدونم تو کي رو دوست داري. وفهميدم اون آدم خوشبخت خودم هستم .از اون روز به بعد ديگه برام

آروم و قرار نذاشتي .با خودم و تو وگيتي ووجدان و احساسم وارد جنگ شدم و بالاخره هم اين عشق واحساس بود که پيروز شد.

بوسه اي به صورت منصور زدم و گفتم: نمي دوني براي رسيدن به تو چقدر دعا کردم و اشک ريختم ، منصور!

منصور دست نوازشي به سرم کشيد وگفت: اگه بگم منم همينطور ،شايد باور نکني

باور ميکنم عزيزم. خودم يه چشمه شو ديدم،مرد عاشق!

معلومه خوابت گرفته گيسوها!شل حرف ميزني

آره،خيلي خوابم مياد .خسته م، تکون نخور که خواب از سرم مي پره . صداي ضربان قلبت داره برام لالايي ميگه

پس کي براي من لالايي بگه عزيزم ؟ منم ميخوام رو قلبت بخوابم

حالا امشب من، شبهاي ديگه تو

نه واقعا خواب خوابي . چون روز و داري شب مي بيني، گيسو، ساعت هفت صبحه

خميازه اي کشيدم و گفتم : پس بذار بخوابم

بخواب عزيزم .قفلت هم کردم که در نري. دستش را دورم حلقه کرد. بوسه اي به سرم زد وگفت : صبح خوش شکوفه زندگي من. و در عالم خواب فرو رفتيم .

*****

با صداي مادر جون که به در ميزد و مي گفت: ساعت يک بعدازظهره ، بلند شيد بابا .از خواب پريدم .منصور غلتي خورد و آرام گفت: حتما باز فکر کرده خودکشي کرده يم .آره مادر خودکشي

کرده يم ولي از نوع ديگه .بايد يه تابلو درست کنم يه طرفش بنويسم خودکشي کرده يم ، يه طرفش بنويسم خودکشي نکرده يم ، بذارم رو در .که ديگه ما رو از خواب بيدار نکنه

از تکانهاي دلم، منصور فهميد دارم مي خندم .گفت: قربون اون خنده هات برم الهي!

با شمام بچه ها! اي بابا، اقلا بگين حالتون خوبه يا نه . در رو باز مي کنم ها

منصور بلند گفت: آره مامان جان خوب خوبيم، زنده ايم . تابوتهايي که سفارش دادين پس بدين

بلند زديم زير خنده .مادر صدايمان را شنيد وگفت:خب، الحمدالـله مثل اينکه زيادي خوبين .خيالم راحت شد .بلند شين بياين يه چيزي بخورين، ضعف نکنين

باشه مامان،ممنون

دخترم رو که نکشتي منصور؟

نه مامان، اين منو کشته بخدا

منصور قلقلکم نده تو رو خدا .بدنم خورد وخميره

الان خودم بارت وصله پينه ش مي کنم

باچي؟ با سوزن يا چسب؟

به بوسه هاي پي درپي و مرا چندبار بوسيد

بطرفش برگشتم وگفتم: ظهر بخير بهار زندگي من

ظهر اميد زندگي من بخير. مگه اين زهره رو نبينم ! اينهمه پول گرفته ببين چه بلايي سر چشم وچار زن من آورده بي انصاف!

زدم زير خنده وگفتم:چيه؟ دورش سياه شده؟ زير چشمم دست کشيدم

منصور گفت: اينطوري هم قشنگي بخدا

ممنون .منصور بخدا گشنمه، دست و پام داره مي لرزه

مگه نگفتي بدنت خورد شده؟ خب، بذار وصله پينه بزنم که بتوني بري پايين

نميخواد .لق لقو مي رم پايين

چون سلامتي تو از هر چيزي برام مهم تره ، چشم. بلند شو بريم پايين

فصل 30 "...

اينگونه زندگي ما شروع شد .دو سه روز بعد براي ماه عسل به رامسر رفتيم .در بهترين هتل اقامت کرديم ، بهترين تفريحات را داشتيم و يک هفته بعد به تهران برگشتيم

تصميم گرفتم مدتي به شرکت نروم و براي خودم خانمي کنم با مادر جون سرمان را گرم مي کرديم .ورزش،شنا، ميهماني هاي دوره در منزل دوستان و ميهمانيهايي که ما را دعوت ميکردند و

به اصطلاح پاگشايمان ميکردند . برنامه هرروز اين بود که به پدر سربزنم .

گاهي ظهر مي رفتم و منصور مي آمد و با هم برمي گشتيم وگاهي غروب با منصور مي رفتيم و آخر شب بر مي گشتيم .يک فکرهايي هم براي پدر ومادر جون داشتم، ولي راستش جرات

نميکردم با منصور مطرح کنم

دو ماه از عروسي ما گذشت. روزهاي خوشي را در کنار منصور سپري ميکردم و از خوشبختي برخود مي باليدم .يک روز با مادرجون در مورد پدرم صحبت کردم . لبخندي از خجالت بر لبانش

نشست وگفت: از ما گذشته عزيزم

شما سني ندارين مادر.تازه پنجاه وهفت سالتونه . ماشاءا... مثل چهل و پنج ساله ها مي مونين .من مي دونم پدرم به شما علاقه داره .خودش به من گفته .اگر شما هم نظرتون مثبت باشه،

قضيه حله

عزيزم منم به آقاي رادمنش علاقه دارم. خودت مي بيني که ، من و ايشون حرف همديگر رو خوب مي فهميم و با هم تفاهم داريم .اما منصور رو چکار کنم؟ عصباني ميشه .خداي نکرده همين

ارتباطمون هم قطع ميشه

اون با من مادر جون، اگه مخالفت کرد منم قهر مي کنم. اون طاقت قهر منو نداره

والـله چي بگم ؟ آخه خجالت مي کشم

خجالت نداره .هر دو تنهايين و مي خواين از تنهايي در بيايين .من امروز با منصور صحبت مي کنم .شما بعدازظهر به بهانه کاري از خونه برين بيرون، بقيه ش با من

باشه عزيزم.افتخارمه جاي مادرت رو بگيرم

منم افتخار مي کنم مادرجون، اين آرزوي گيتي هم بود

پير شي عزيز دلم

ممنون، من مي رم استخر شما نميايين؟

تو برو، من ميام مي شينم نگاه مي کنم و لذت مي برم

باشه، پس منتظرم

ساعت حدودا يک بعدازظهر بود که مايو پوشيدم و داخل استخر شدم .به ثريا خانم سپردم که به آقا نبي بگويد آنطرف نياد.مرتضي هم در شرکت بود .مشغول شنا شدم. چند دقيقه بعد مادر مجله

به دست از ساختمان بيرون آمد وگفت: خوش مي گذره پري دريايي؟

آره مادر، منتظر شاهزاده ام با کشتي ش بياد تا بيام بيرون

قربونت برم الهي .شازده منصور عاشق توئه ، خوشگل خانم

مادر روي صندلي نشست و پا روي پا انداخت و مشغول مطالعه شد .سه ربع بعد منصور با ماشين سفيدش وارد ساختمان شد . به مادرش سلام کرد ، ولي انگار حال وحوصله نداشت .بطرف

من آمد و نگاهي به پنجره همسايه انداخت

سلام منصور جان، خسته نباشي

سلام، بيرون نيا گيسو ببينم

از رفتار سردش تعجب کردم .چنان جذبه اي گرفته بود که قلبم ريخت .حوله ام را از روي صندلي برداشت و به من داد و گفت: از همون تو آب بپوش ،بيا بيرون.سريع!

سابقه نداشت منصور اينطوري با من صحبت کند

چي شده منصور؟ چرا عصباني هستي؟ حوله رو که تو آب نمي پوشن

همين که گفتم .نمي بيني مرتيکه لندهور داره تو رو با او چشمهاش ميخوره؟

کدوم مرتيکه لندهور؟

همان که اون بالاست

حوله ام را پوشيدم و از پله هاي استخر بالا آمدم .سرتا پايم خيس بود

بشين پيش مادر، برم برات يه حوله ديگه بيارم

اين مسخره بازيها چيه در آوردي منصور؟

من يا جنابعالي؟

منظورت چيه؟

يعني تو اون مرتيکه رو پشت پنجره نديدي؟

نه بخدا قسم .من حتي يه نگاه هم به پنجره ننداختم

يعني همينطور مايو مي پوشي ، سرتو ميندازي پايين، مي پري تو آب؟ يه نگاه به اطراف نمي کني ببيني کي هست،کي نيست ؟ خوبه! و بطرف ساختمان رفت .دنبالش رفتم .کنار در وردي ،

حوله را ازتنم در آوردم و روي نرده ها انداختم و با مايود وارد ساختمان شدم و دنبال منصور از پله ها رفتم بالا

سرما ميخوري .گفتم بشين تو آفتاب برات حوله ميارم

لازم نکرده .چرا جلوي مادر اينطور با من صحبت مي کني؟ مگه حالا چي شده؟

چي شده؟ تمام تنت يه ساعته دارن ديد مي زنن، مي گي حالا چي شده ؟

بخدا من نديدم وگرنه شنا نمي کردم. بابا، مادر اونجا نشسته بود!

منصور روي آخرين پله ايستاد وگفت : چطور من ديدم تو نديدي؟

براي اينکه من مثل تو دنبال چشمهاي مردم نيستم .من سرم به کار خودمه .چه مي دونستم داره منو نگاه ميکنه ؟ اون خودشو نشون نداد

ولي تو که نشون دادي

منصور خجالت بکش .باور نمي کني من نديدمش؟

نه باور نمي کنم

خيلي خب، حالا که اينطور شد پس تماشا کن تا بفهمي غرض داشتن با نداشتن چه فرقي مي کنه

و از پله ها پايين آمدم

ميخواي چکار کني گيسو؟

مي رم شنا کنم

سريع خودش را به من رساند بازويم را محکم گرفت وگفت: تو بيجا مي کني

ميخوام برم تن وبدنمو به عشقم نشون بدم

چنان سيلي محکمي به صورتم زد که کنترلم را از دست دادم و از پله ها پرت شدم . فرياد کشيد :گيسو

از شش هفت پله سرازير شدم . به پاگرد مياني رسيدم . ازخوني که روي پايم ريخت فهميدم از بيني ام خون مي آيد .دستم را جلوي بيني ام گرفتم .به منصور که حيرت زده به من چشم دوخته

بود ، نگاه کردم و گفتم: نفهم بيشعور .

--------

فصل 31 "...

مادر از صداي فرياد منصور داخل آمد و گفت: چي شد؟ اوا خدا مرگم بده . و از روي ميز دستمال کاغذي آورد .منصور خودش را به من رساند .و کنارم زانو زد. دستمال را از جعبه برداشت که

جلوي بيني ام بگذارد .دستش را کنار زدم و خودم از داخل جعبه اي که دست مادر بود ، دستمال برداشتم. مادر نگاهي به من کرد وگفت: چي شد افتادي گيسو جان؟

از ايشون بپرسين .ميگه چرا شنا کردي؟

چي کارش کردي منصور؟

منصور از خجالت سکوت کرده بود. مادر بلندتر گفت:با توام! هولش دادي؟

نه بخدا ، عصبانيم کرد ، زدم تو صورتش پرت شد

چشمم روشن .تو غلط کردي .براي چي دست روش بلند کردي، پسره بي فکر؟ اونم تو پله ها!

معذرت ميخوام گيسو

نگاه کن. پيشونيش هم خراشيده شده، باد کرده! سرتو بالا بگير خونريزي بيني ات بند بياد مادر

بلند شدم به بازويم نگاه کردم که کبود شده بود. ثريا وارد ساختمان شد و گفت:اوا! چي شده خانم؟

از پله ها افتاد. برو يخ بيار بذارم رو پيشانيش .از بيني ش خون مياد

چشم خانم

نميخواد ثريا خانم ، ممنون .و از پله ها بالا رفتم

صبر کن گيسو جان،بيا بريم درمانگاه

لازم نيست مادر جون .واز پله ها بالا رفتم

مادر به منصور گفت: واقعا که منصور!خب،رفته شنا، مگه چيکار کرده؟ برو لب دريا ببين چه خبره.اون وقت اين بدبخت تو خونه خودش ،جلو چشم من داره شنا ميکنه،بازم حرف داري؟

شورش رو در آوردي تو

به اتاق سابقم رفتم .در را محکم به هم کوبيدم و قفل کردم .تازه بغضم مثل قلبم شکست .رفتم جلوي آينه . پيشاني ام باد کرده وخراشيده شده بود .بازويم هم کبود شده بود. خونريزي بيني ام

تقريبا بند آمده بود .آمدم روي مبل نشستم .دستگيره در اتاقم پايين بالا شد

گيسو باز کن، خواهش ميکنم

توي دلم گفتم:برو گمشو عوضي، ازت متنفرم

گيسو بخدا عصباني بودم، شرمنده م! بيا ببينم چه غلطي کردم؟

هيچي نگفتم ، فقط اشک ريختم .مثلا شنا کنم سرحال بيايم ، چه وضعي درست شد ! مرده شود اون تعصب وغيرتت رو ببره! منو بگو که ميخواستم خبر عروسي مامان تو وباباي خودمو بهت

بدم، شازده گور به گوري!

نيمساعت گذشت .مادر آمد بالا وگفت: گيسو جان در رو باز کن عزيزم

من حالم خوبه مادر جون .خيالتون راحت

بيا ناهار بخور دخترم

ميل ندارم،شما بخورين

مادر رفت ، دوباره منصور آمد وگفت: گيسو بيا ناهار بخوريم.....گيسو! خب، آخه تو هم حرف بدي زدي! ولي بيا بزن تو صورتم تلافي کن.... فحشم بده.....خونريزي بيني ات بند اومد يا نه؟ باز

کن اين در رو ببينم

نزديک ساعت پنج ، آهسته در را باز کردم .رفتم آبي به سر وصورتم زدم .حاضر شدم ، کيفم را برداشتم .عکس منصور را از داخل کيفم در آوردم، وکنار در اتاقش ريز ريز کردم و پايين ريختم

.بعد آرام از پله ها پايين رفتم .کسي داخل سالن نبود .از ساختمان خارج شدم و بزرف در باغ راه افتادم .ثريا از پنجره مرا ديد و سريع بيرون آمد وگفت: خانم کجا مي رين؟

مي رم خونه پدرم

قهر مي کنين؟

ديگه جاي من توي اين خونه نيست

اي بابا!گيسو خانم، بين همه زن و شوهرها اختلاف پيش مياد آقا توي شرکت عصباني شده بودن. مرتضي مي گفت حساب کتاباشون دچار مشکل شده. شما ببخشين و گذشت کنين .قهر مشکلي

رو حل نميکنه

ولي مشکل منو حل مي کنه ،از قول من از مادرجون خداحافظي کنين . به منصور هم بگين دنبالم نياد که سنگ رو يخش ميکنم

بخاطر من،دخترم!

خاطرتون عزيز،ولي نمي تونم تحمل کنم .اصلا توقع نداشتم .آخه اين وضعه براي من درست کرده ؟وبه پيشاني ام اشاره کردم

ايشون که نمي خواستن شما رو از پله ها پرت کنن .يه سيلي زدند .من انقدر از دست آقا نبي سيلي خوردم که يه ور صورتم رفته تو، همين طرف که يه کم قره ، البته جوون که بودم

لبخند به لبم نشست

بيا بريم تو دخترم ، آقا که عذرخواهي کردن. از ناراحتي غذا هم نخوردن

عذرخواهي بخوره توسرش! اگه دست و پام شکسته بود، اگه مرده بودم ، تکليف بابام چي ميشد؟

خدا نکنه

خداحافظ ثريا خانم

اقلا ماشين ببرين

ماشينش هم بخوره تو سرش!آدم زن يه دهاتي بشه و الاغ سوار شه خوشبخت تره بخدا .خداحافظ

بسلامت .لااله الا الـله عجب بساطيه !خدا لعنتت کنه از خدا بي خبر که مي ايستي پشت پنجره زن مردم را ديد مي زني

به منزل پدرم رسيدم .پدر به استقبالم امد

سلام بابا

سلام دخترم، پيشونيت چرا اينطوري شده؟

عوارض شناست

سرت خورده به ديوار استخر ؟سکوت کردم

منصور کو

تو رختخوابشه

چي شده؟دعواتون شده؟

داشتم شنا ميکردم، مادرجون هم نشسته بود .يه کاره از سرکار اومد و ايراد گرفت که اون مرد داره تو رو نگاه ميکنه و تو مخصوصا اومدي شنا مي کني و زد تو گوشم .منم از پله ها افتادم

ف يه ربع ساعت از بينيم خون مي اومد

منصور اينکار رو کرد؟

پس کي کرد بابا؟

لابد تو يه چيزي گفتي، اون روش رو بالا آوردي

وقتي بهم ميگه تو مخصوصا لخت شدي رفتي تو آب ساکت، بمونم؟ گفتم حالا که اينطوره مي رم برايش شنا مي کنم

خب حرف بدي زدي ، تو مي دوني اون تعصبيه ، لجش رو در مياري؟

اون حرف خوبي زده؟

اون عصباني بوده .تو پيله کردي، کنترلش رو از ديت داده.لابد صد دفعه هم معذرتخواهي کرده

تا ابد هم معذرت خواهي کنه بي فايده س

آدم جواب عصبانيت و خستگي شوهرش رو با ملايمت وجونم وعزيزم مي ده

شما پر روش کردين بابا!

حالا مي دونه اومدي؟

اگه از خواب بيدار شده باشه، ثريا بهش گفته

بابا چيزي داريم بخورم؟ ناهار نخوردم ،گرسنمه

آره عزيزم . يه کشک بادمجوني درست کردم که حظ کني .گفتم شايد بياي اينجا ، منتظر بودم. نمي دونستم قر و شکسته پکسته مياي

از اين ديوونه بعيد نيست يه روز جسدم رو بفرسته اينجا .خودتون رو آماده کنين

اين حرف رو نزن .منصور با فهم وکماليه .خب زيادي دوستت داره

نخواستم اين دوست داشتن رو .کاش زن بهرام شده بودم

تا دستات رو بشوري من غذات رو ميارم بابا

ممنون

به آشپزخانه رفتم وسرميز نشستم .پدر ظرف غذا را جلوي من گذاشت و گفت: خب مادر منصور چي مي گفت ؟

کلي با منصور دعوا کرد. مي گفت برو لب دريا ، بعد بيا از اين بيچاره که داره تو خونه شنا ميکنه ايراد بگير

چه زن خوبيه بخدا .ايشاءا.... خودم مي برمش لب دريا....

زدم زير خنده وگفتم : لابد ميخواين باهاش شنا هم بکنين

اول دور وبرم رو نگاه ميکنم ، اگه لندهوري نباشه ، مي برمش تو آب

پس شما هم دوستش دارين

پدر در حاليکه بشکن ميزد گفت:مي ميرم براش،مي ميرم براش

از دست شما! وسط دعوا نرخ تعيين مي کنين ها!

بده از مادر شوهرت تعريف ميکنم؟

بله مادر شوهر خوبيه .ولي ديگه زن خوبي براي شما نيست ، چون بنده قصد دارم از منصور جدا بشم

حالا فعلا جدا نشو تا ما سروسامون بگيريم، بعد

زديم زير خنده .پدر ادامه داد:اگه اينطور باشه که يه جفت زن وشوهر تو اين دنيا پيدا نميشه .يه سيلي زده، يه ماچش کن .عذرخواهي کرده،تو هم ببخشش .چقدر سخت مي گيري بچه!

ديگه چي ؟ من از شما تا حالا سيلي نخوردم . اونوقت بشينم از اون کتک بخورم؟

پدر سيلي آرامي به صورتم زد وگفت: بيا، ديگه بهونه نداري!

اي کاش سيلي منصور هم به اين ارومي بود .هشت تا پله رو قل خوردم اومدم پايين

ببين دخترم ، زن بايد سياست داشته باشه .وقتي مي بيني منصور خوشش نمياد جلوي جمع شنا کني .خب نکن .يا قبل از اينکه اون برسه تعطيلش کن

اون هيچوقت ايراد نمي گرفت، فقط سفارش ميکرد که مرتضي و اقا نبي بيرون نيان

خب منم باشم، ببينم يکي ايستاده تو رو تماشا ميکنه ، عصباني ميشم .تو هم که بلبل زبوني کردي، لجاجت به خرج دادي ، بدتر عصبانيش کردي

اصلا مقصر من ،خوبه؟ولي من ديگه به اون خونه بر نميگردم .اگر هم زنگ زد اينو بهش بگين

--------

فصل 32 "...

زنگ تلفن بصدا در آمد .پدر گفت: چه حلال زاده س بچه م! خوشحال شده ديده بلا از خونه اش رفته بيرون .داره همه را خبر ميکنه

ديگه ما بلا شديم؟پدر گوشي را برداشت. اشاره کردم بگويد من خوابم

سلام پسرم ، حالت چطوره؟..... الحمدالـله .دعا گوييم .

مادر چطورن؟.....گيسو امروز اينورها نيومد.سرش شلوغه ؟آره؟ تعجب کردم .پدر به من چشمک زد....آه! پس رفته بيرون .بهش سلام برسون بابا.... ميام عزيزم ، چرا نيام .وقت بسياره

،کاري داشتي؟....قربونت برم پسرم.سلام برسون .خدا نگهدار وگوشي را گذاشت

پس چرا نگفتين من اينجام بابا؟اون الان ديوونه ميشه، دلش هزار راه مي ره

خب، ميدوني که من به عمرم دروغ نگفتم

شما که گفتين گيسو امروز اينورها نيومد. اين دروغ نيست؟

پرسيدم چرا نيومدم؟دروغ نگفتم

بابا اون خودخوري ميکنه .قلبش ضعيفه، اعصابش به هم مي ريزه. فکر ميکنه من کجا رفتم

خب تو که انقدر نگرانشي،بلند شو زنگ بزن ، بگو رسيدم

من نمي زنم

خب پس بذار به قلبش فشار بياد ، بذار ياد بگيرع وقتي کسي رو ميزنه نگيره بخوابه

بابا!!!!

هي ميگه بابا، خب پاشو زنگ بزن!

مي دونين که من باهاش قهرم

خب آشتي کن

واي....... الان داره چه حرصي ميخوره !الان راه مي افته تو خيابونا

پس هنوز دوستش داري؟

خب معلومه !اونهمه محبت که با يه سيلي پاک نميشه

آفرين!ميخواستم به همين برسي .پس بلند شو بهش زنگ بزن. بگو شام بيان اينجا

شما هم که بدتون نمياد؟

خب ما هم به يه نوايي مي رسيم. والـله دلم براش تنگ شده ، آخه خيلي خانومه

سري تکان دادم وگفتم: بابا ، خواهش ميکنم يه کم منظقي باشين

پس الان زنگ مي زنم ميگم منصور، دخترمو بشرطي پس مي دم که مادرتو بدي به من.معامله خوبيه ، مگه نه؟

زدم زير خنده وگفتم: آرزوم بود،ولي حيف بابا!

بلند شو بچه زنگ بزن! چه خودسر شده ها!

نه بابا، اصرار نکنين

ميل خودته .ما که چند ساله تحمل کرديم، کمي هم روش .ولي فکر نمي کنم منصور طاقت بياره .فکر کنم الان آمبولانس اومده ببرتش سي سي يو

خدا نکنه

پس بلند شو

شما خودتون تماس بگيرين ، بگين من رسيدم .دعوتشون نکنين ها!اونا خودشون ميان

بله ، منصور مياد ، ولي عشق بنده خير. من اونو ميخوام .ميگه ميشه از مرجان دعوت نکنم؟

باب!؟

باز ميگه بابا ، از دست اين بچه قد ولجباز!خيلي خي الان زنگ ميزنم .پدر سوخته .آمده بودم خير سرم يک چرت بخوابم ، يکباره بلا نازل شد

پدر شماره منزل ما را گرفت و بعد گوشي را به شانه اش چسباند ودستهايش را از خوشحالي بهم ماليد .فهميدم مادر جون گوشي را برداشته

سلام عرض ميکنم مرجان خانم....قربان محبت شما....منم همينطور، کم سعادتي بنده س

اي لعنت بر عشق وعاشقي که چه زبان را لفظ قلم ميکند .حالا بيشتر از اين خنده ام گرفته بود که بابا با پيژامه و عرقگير و يک جوراب که نوکش سوراخ بود ، مودب نشسته بود و پا روي پا

انداختهبود و ژست گرفته بود!انگار مرجانش او را از پشت تلفن مي ديد .اگر مادر جون مي دانست بابا با چه قيافه اي نشسته وسلام واحوالپرسي ميکند، غش ميکرد.

اختيار دارين...... من وشما همدرديم بانو ،هم در تنهايي ، هم در بيماري

توي دلم گفتم راستي دوتا ديوونه به هم بيفتن چي ميشه؟ يه کشک بادمجوني از آّب در مياد که بيا و ببين.ما هم که سالميم، همديگر رو از پله ها پرت مي کنيم، واي بحال اين دوتا!نمي توانستم

جلوي خنده ام را بگيرم مخصوصا وقتي سوراخ نوک جوراب پدر را مي ديدم. پدر از خنده من به خنده افتاد ومرتب با دستش به من علامت مي داد که نخندم و دور لبش را با دست جمع ميکرد

بله بله، فرمايش شما متينه و دستش را روي قلبش گذاشت و ابراز عشق کرد

انشاءا.... غرض از مزاحمت اينکه، به منصور جان بگيد گيسو اينجاست .نگران نباشه .همين حالا رسيد....... بله، گيسو يه چيزهايي تعريف کرده .جوونن ديگه ، اينه همه از شدت علاقه س

و با دستش به خودش وگوشي تلفن اشاره کرد، يعني خيلي به مرجان علاقه دارد

بله، دعوا وکتک کاري نمک زندگيه خانم عزيزو از دور بوسه اي براي مادر جون فرستاد .دل درد گرفتم بس که خنديدم

بله آدم بايد با زن مهربون باشه ، درکش کنه ، زنها موجودات ظريف وحساسي هستن

دوباره نگاهي به شست پاي پدرم کردم که از سوراخ جورابش زده بود بيرون و مرتب تکانش مي داد .اشکهايم سرازير شده بود .با خودم گفتم يادم باشد از اين به بعد هر وقت با منصور دعوا

کردم يا عصباني بودم .بيايم کمي ادا اطوارهاي پدرم را تماشا کنم، روحيه ام عوض شود

اختيار دارين .از لطف شما بي نهايت سپاسگزارم .خدا آقاي متين رو رحمت کنه .... بهش ميگم، قبول نمي کنه .ميگه ميخوام اينجا بمونم .از منصور توقع نداشتم واز اين حرفا.والـله آدم حرف

اين جوونا رو نمي فهمه. يه روز از سر وکول هم بالا مي رن و نميشه جلوي ماچ وبوسه شون رو گرفت يه روز چشم ندارن همديگر رو ببينن

بله بله، متوجهم .... نه خانم، شما چرا عذرخواهي مي کنين؟ اتفاقي نيفتاده.پيش مياد .فقط نزديک بوده بچه م بره اون دنيا . و زد زير خنده و ادامه داد: دختر من يه کم نازک نارنجيه.بعد به مادر

جون اشاره کرد وگفت: زن بايد مقاوم وصبور باشه، سياستمدار باشه، نه اينکه تا شوهرش يه چيزي گفت زود قهر کنه .بايد با سياست و شيرين زبوني از شوهرش دلجويي کنه ، اونوقت اون

شوهر براي زنش مي ميره .مردها زود گول مي خورن . درست ميگم خانم متين؟ وچند بار ابرو بالا انداخت .از شدت خنده روي مبل ولو شده بودم .

بله بله، حتما تشريف بيارين.خوشحال مي شيم ، ولي قبل از شام ..... نه، نه، امکان نداره .دور هم هستيم .مي گن زنها وقتي در حال عصبانيت غذا درست مي کنن ،غذاشون لذيذتره .و زد زير

خنده وادامه داد: تشريف بيارين. هر طور شده بايد اين دوتا رو آشتي بديم و به هم برسونيم . وبه خودش ومادرجون اشاره کرد

ميخواين با منصور جان مشورت کنين ..... بله، بقول شما اونکه الان با کله مياد....قربونتون برن .پس منتظريم .خدانگهدار

گوشي را گذاشت و به تلفن اشاره کرد و گفت: الهي قربونت برم. اين تن، خاک پاي توئه .با اون خوشگل وماماني حرف زدنت .بخدا اگه بذارم اب تو دلت تکون بخوره زن!خاک بر سر منصور

کنن.زن داري بلد نيست

بابا کم کم دارين مامان رو فراموش مي کنين ها!

مگه ميشه بابا؟اينا که مي بيني همه براي سرگرمي يه ريال براي فرار از تلخيها و واقعيتها ،براي اينکه يه جوري از فکر اونا بيام بيرون. يادت باشه، عشق فقط عشق اول .اونم در جووني

غصه نخورين بابا .من هرطورشده مادرجون رو براتون ميگيرم.بهترين هم صحبت،بهترين مونس خودشه . مادرجون هم خيلي شما رو دوست داره

پس توروخدا زودتر بابا!توي اين خونه از تنهايي پوسيدم .تنهايي کشک بادمجون خوردن صفايي نداره

اونکه نمياد اينجا کشک بادمجون بخوره

خيلي هم دلش بخواد .من که نميام داماد سرخونه دامادم شم ، از بدبختيهاي دنيا همينم کمه بچه؟

پس بهتره براي حفظ غرورتون مادرجون رو فراموش کنين

ديگه چي؟

پس بايد داماد سرخونه دامادتون بشين

ديگه چي؟

پس برين يه خونه زندگي همونطوري براش درست کنين

ديگه چي؟

من که ديگه نمي دونم شما چي ميخواين

اگه منو دوست داره ،بايد بياد همين جا

همين طوريش جرات نداريم به منصور بگيم،چه برسه به اينکه بگيم بايد بياد اينجا .ميخواين طلاقم بده؟

توکه خودت طلاق ميخواستي

خب درخواست طلاق از طرف من باشه، سنگينتره

پدر بلند شد وگفت: طلاق چه از جانب مرد چه از جانب زن،زشته عزيزم. حالا هم نميخواد طلاق بگيري و سنگين وزن بشي .بلند شو شامي رو به راه کن .ميخوري خود به خود سنگين ميشي!

من با منصور اشتي نمي کنم ها!ميخوام يه هفته اينجا بمونم

بمون بابا .از خدامه ، ولي با منصور

بذارين مادرش رو به شما بده ، بعد سنگش رو به سينه بزنين

نده هم دوستش دارم. منصور عزيز منه .الهي شکر که چنين دامادي دارم .آدم بايد به معناي عمل توجه کنه نه به خود عمل. نيت مهمه . اگه بيخودي روي تو دست بلند کرده بود، خوردش

ميکردم .ولي مي بينم زياد هم مقصر نبوده .البته بهش گوشزد ميکنم که بار اخرش باشه .آخه من از دار دنيا يه دختر دارم که همه چيز منه

بابا خيلي دوستتون دارم . وبلند شدم او را بوسيدم

وقتي از داخل فريزر بسته گشوت را بيرون مي آوردم ، به اين فکر ميکردم که حق با پدر است .چه بهتر که آدم نگذارد به آنجه بکشد و با منطق و استدلال موضوع را حل کند

براي شام، خورش قيمه بادمجان درست کردم .پدر براي خريد بيرون رفت و برگشت .سالاد را درست کردم وميز را مي چيدم که ديدم يه پيراهن سفيد و شلوار کرم پوشيده وچنان به خودش

رسيده که انگار ميخواهد برود خواستگاري، طاقت نياوردم و پرسيدم :بابا، مگه مي خواين برين خواستگاري؟

نخير جانم خواستگار ميخواد بياد

چطور؟

اينم يه جور خواستگاريه ديگه بابا! اگه منصور تو رو نميخواست ، هرگز نمي اومد .پس تو رو ميخواد و داره مياد منت کشي و خواستگاري

باز حق با پدر بود .لبخند زدم که پدر ادامه داد:والبته مادرش هم داره مياد خواستگاري اين جانب.غير از اينه؟

صداي ماشين منصور را شنيدم .با تک گازش آشنا بود. قيافه ام را درهم کردم .زنگ آپارتمان بلند شد

پدر جواب داد:بفرمايين .خيلي خوش اومدين و گفت: قيافه ات رو همچين نکن عزيزم .اخماتو باز کن .دختره ببينه همچين مادر بداخلاقي دارم .منصرف ميشه .

به پدر لبخند زدم و گفتم:بابا منصور رو ادب کنين ها . و به آشپزخانه رفتم

به به،خيلي خوش اومدين گليد. اين کارها چيه منصورجان؟

خواهش ميکنم پدرجان

خوبين خانم؟خوشحالمون کردين

ممنون.گيسو جان کجاست. آقاي رادمنش؟

مگه با شما نيست ؟

منصور گفت: مگه نگفتين اومده اينجا؟

اومد،ولي رفت .حالا بيا تو، ببينم ميتونم احضارش کنم دوباره بياد .آها،ايناهاش

سلام مادرجون

سلام عزيزم و او را در آغوش گرفتم

بفرمايين و بدون اينکه به منصور نگاه کنم به او سلام کردم

حالا ديگه قهر ميکني مي ري؟ باشه تا بهت بگم دختر خوب.

مادر رفت .منصور مقابلم قرار گرفت. و دسته گل را به من داد وگفت: شرمنده م

دسته گل را گرفتم و تشکر بيحالي کردم. به سالن آمديم ونشستيم

پيشونيت چطوره عزيزم؟

کمي درد ميکنه مادر.ولي مهم نيست .از عوارض شناست وکبودي بازويم را نشان دادم وگفتم: اينم همينطور

منصور از خجالت سرش را پايين انداخت و سينه اش را صاف کرد

خب گيسو جان توروخدا هر روز برو شنا کن ، بلکه مرجان خانم تشريف بيارن اينجا،بابا

زديم زير خنده .منصور گفت: پدر، من واقعا متاسفم،شرمنده م

دشمنت شرمنده باشه پسرم .ولي قول بده ديگه دست روي دختر من بلند نکني .چون طبع حساسي داره و ديگه نميتونم راضيش کنم باهات آشتي کنه .خودت مي دوني که چقدر دوستت دارم ولي

به دخترم و سلامتيش هم علاقه دارم .اين سيلي رو نديد گرفتم ومطمئنم ديگه تکرار نميشه .گيسو هم از اين به بعد بايد حواسش رو جمع کنه ، دور و برش رو خوب نگاه کنه، بعد شنا کنه

بقيه خنديدند و من لبخند زدم

خب جناب رادمنش ،حالتون چطوره؟

الحمدالـله !شکر .از برکت وجود دکتر مقتدر خوبم .شما چطورين؟

منم خوبم .داروهام رو کم کردم ولي بدون دارو شبها خوابم نمي بره .معتاد شدم

--------

فصل 33 "..

بلند شدم به آشپزخانه رفتم تا چاي بريزم ، که سروکله مجنون پيدا شد . فنجانها را درون سيني مي گذاشتم که گفت: گيسو جان لازمه باز م عذرخواهي کنم؟

نه لازم نيست .چون ديگه عذرخواهي مشکلي رو حل نميکنه .حرفهاي رو جدي نگير .من ديگه به اون خانه بر نميگردم .يعني امنيت جاني ندارم ،مي ترسم

گيسو!بخدا من عصباني بودم

خب منم از همين مي ترسم .شما مردها فقط همين يه کلمه رو براي دفاع بلدين. منم عصباني بودم .پس چرا تو رو نزدم؟

امروز توشرکت کلي پل کسر آوردم. بعد که اومدم ديدم اون لندهور داره تورو نگاه ميکنه،ديوونه شدم. ولي اگه اون جمله رو نمي گفتي، نمي زدم .مي دوني چقدر دوستت دارم و چقدر روت

حساسم .

در هر صورت حق نداشتي بزني تو صورتم

خب معذرت ميخوام .سه برابرش بزن توي صورتم . قول مي دم ديگه تکرار نشه

اون دفعه هم همين رو گفتي!

ديگه اين بار قولم ، قوله

اگه خودت جاي من بودي ، قبول ميکردي؟

اگه دوستت داشتم آره.بعد جلو آمد .بازوهايم را گرفت

آي....

آخ معذرت ميخوام .دستم بشکنه الهي! چقدرهم کبود شده

قلبم بيشتر کبود شده

الهي قربون اون قلب مهربونت بشم. باز هم دوستم داري؟

البته .اين چه سواليه؟

مثل سابق؟

مثل سابق، با يه خراش کوچيک تو قلبم ، که به اندازه کافي منو از زندگي کردن با تو سرد کرده. هميشه که نبايد از هم متنفر بود و جدا شد .ميخوام عاشقانه جدا بشم

گيسو، اين حرفها چيه مي زني ؟

ما از هم دور باشيم ، برامون بهتره منصور .عشق وعلاقه زيادي کار دستمون مي ده .دوست ندارم تو رو بعنوان قاتل ببرن زندان يا دارت بزنن اينه معني دوست داشتن .ميخوام از

خودگذشتگي کنم

گيسو اذيت نکن ديگه! به پات بيفتم؟

سکوت کردم

بخدا تو عشق مني گيسو، باور نمي کني؟به روح گيتي قسم، تنها اميدم توي زندگي اينه که همسري دارم که مي پرستمش .البته مادرم که جاي خود داره. وقتي تو خونه نيستي ، انگار توي قبرم

. من به عشق تو ميام خونه

آره مياي ولي عصباني .تلافي ضررهاي مالي شرکت رو سر من خالي مي کني

تو اين دوماه که با هم ازدواج کرديم .کي عصباني اومدم خونه؟ کي باهات بلند صحبت کردم؟اين بار هم اگه اون پدر سوخته رو او بالا نمي ديدم و تو لجبازي نميکردي ،همچين غلطي نميکردم

با ناز طرف ديگر را نگاه کردم .با دو دستش گونه هايم را گرفت وصورتم را مقابل صورتش چرخاند و گفت:منو مي بخشي؟

بشرطي که بار آخرت باشه

مياي خونه؟

آره، ميام ولي اونم شرط داره

چه شرطي؟

ميخوام راجع به موضوعي باهات صحبت کنم .بايد قول بدي عصباني نشي ومنطقي تصميم بگيري

چه موضوعي؟

وقتي اومدم خونه، بهت ميگم .يه خرده ممکنه به غيرتت بر بخوره .پس بايد جلوي دستت رو بگيري

بگو ببينم چي شده؟

حالا نه

ناراحت نمي شم

نه ، بعدا

يعني اگه قبول نکنم ، دوباره ترکم ميکني؟

خب، دلم نميخواد مجبورت کنم . ولي اگه قبول نکني .مي فهمم آدم غير منطقي و خودخواهي هستي .اونوقت ممکنه به مرور زمان روم اثر بذاره و.....

اقلا يه اشاره کوچيک بکن

مربوط به انگيزه مادر جون

انگيزه مادر جون؟

آره ميخوام از تنهايي درش بيارم

ميخواد شوهر کنه؟

ايشون نمي خوان ، من ميخوام

گيسو يه چيزي بخواه که بتونم .تو مي دوني چقدر رو اين مسائل حساسم .نکند ميخواي مادرم را از سرت باز کني

مجبورت نمي کنم .بعدا که فهميدي داماد کيه متوجه مي شي که عاشق مادر جونم

خونه که مياي؟

آره، ميام تا باهات درست و حسابي صحبت کنم

خب، خدا رو شکر! پس اون غنچه ماماني رو رد کن بياد که مطمئن شم باهام آتي کردي

منصور! يکي مياد تو آشپزخونه ميبينه

هيچکس نمياد .اونا مي دونن ما الان داريم با هم دو کلمه اختلاط مي کنيم

پس يادم باشه ايندفعه هرکس بهم گفت بيا دو کلمه اختلاط کنيم يه غنچه بهش بدم

بله؟بله؟ اون غنچه رو پر پر ميکنم .درست مثل عکس بنده که جنابعالي پر پر کردي. چطور دلت اومد بي احساس؟

لبخند زدم

تو خودم رو هم ريز ريز کني باز دوستت دارم عزيزم. و مرا بوسيد

منم همينطور منصور جان. خب حالا ميخوام چاي بريزم

منصور قوري را از روي کتري برداشت و چاي را در فنجانها ريخت .من هم آب جوش ريختم و سيني را برداشتم و از آشپزخانه بيرون امدم و منصور هم پشت سرم آمد

مادر گفت:به به!گل اومد ، دنبالش هم بهار اومد.رفتي منت کشي پسرم؟

مامان، اگه از شما پرسيدن عشق چيه؟بگين منت کشي يه. يعني آدمها قبل از اينکه عاشق بشن ، بهتره يه دوره کامل منت کشي و عذرخواهي رو ساد بگيرن، وگرنه عشق دچار تزلزل ميشه

و اين اصلا خوب نيست

زديم زير خنده

پدرم گفت: ايشاءا.... هميشه عاشق باشي منصور جان .در ضمن محبت کن به هم اين مراسم منت کشي رو ياد بده .شايد روزي به دردم خورد

منصور با لبخند پرسيد: بسلامتي ميخواين تجديد فراش کنين پدرجان؟

از تنهايي خشته شدم پسرم .خدا هيچکسي رو تنها نکنه .خودت يه بعدازظهر رو نتونستي تحمل کني منصور جان. من ومادرت همديگر رو خوب مي فهميم

احساس کردم منصور منظور پدرم را نفهميد که خيلي راحت گفت: حق دارين پدر جان

مادر پرسيد:گيسو جان منصور منو بخشيدي؟

در برابر اونهمه محبت يه سيلي قابل گذشته، مادر جون. اما اميدوارم بار آخرش باشه چون در غير اينصورت پدرم رو از تنهايي در ميارم و براي هميشه پيشش زندگي مي کنم

والـله پدرجون راضي نيست اينطوري از تنهايي در بياد گيسو جان، مگه نه پدر؟

همه زديم زير خنده

آنشب شام را صرف کرديم و آخرشب به منزل برگشتيم .وقتي چشمم به استخر و پله ها افتاد، اعصابم به هم ريخت .پشيمان شدم که چرا زود آشتي کردم .ولي انگار من هم تحمل دور منصور

را نداشتم .با منصور به آخرين پله که رسيديم ، مادر از پايين گفت: گيسو جان ، فردا ظهر منزل مينو مهمونيم عزيزم،يادم رفت بهت بگم

از نرده ها خم شدم و پرسيدم: فردا ظهر؟

آره دخترم ، بعدازظهر تماس گرفت دعوت کرد. کاري داري؟

نه مادر جون ،کاري ندارم

منصور گفت:آره،ميخواد بره شنا

ديگه هوس شنا نمي کنم خيالت راحت منصور. مادر!ديدين شازده منصور با پري دريايي چيکار کرده؟

به غلط کردن افتاد ديگخ ،گيسو جان!

دور از جون مادر

اصلا فردا ظهر صبرکن تا منم بيام،با هم بريم شنا .من که مخالف استخر رفتن نيستم .فقط مواظب باش

فردا که دعوتيم ميخواي منو همراهي کني منصور

منم دعوتم مامان؟

نخير متاسفانه .مهموني زنونه اس.

گيسو تو نميخواد بري. من حوصله م سر مي ره

يعني چي منصور؟ شورش رو در آوردي!دعوت داره بچه م،اِ....

خيلي خب، ولي شما را بخدا اين برنامه ها رو به هم بزنين .يا اينکه بگين منو هم دعوت کنن .من تحمل دوري زنمو ندارم

به اتاق خوابمان رفتيم .منصور لباسش را عوض کرد ومسواک زد .من هم لباس خوابم را پوشيدم و رفتم مسواک زدم . به اتاق که برگشتم ،منصور روي مبل نشسته بود ومنتظر من بود

خب عزيزم قضيه انگيره چيه؟

آماده شنيدنش هستي يا نه؟ و روي مبل مقابل منصور نشستم

بله

ببين منصور جان ،ما بايد تعصبات خشک وبيهوده رو کنار بذاريم و ديد بازتري داشته باشيم .هر آدم زنده اي حق زندگي داره .حق داره از نعمتهايي که خدا براش آفريده وحلالشه،استفاده کنه .

حق داره تصميم بگيره و براي زندگيش برنامه ريزي کنه. اينو که قبول داري

البته

خب مادرجون هم يه آدم زنده س، با روحيات مخصوص به خودش .اون تنها و بدون انگيزه س،درسته که ما پيشش هستيم ولي همفکر و همنشين اون نيستيم .اون به يه جفت نياز داره، مثل

من وتو.ببين چطور دلمون به هم گرمه؟ طاقت دوري هم رو نداريم ، با هم دعوا ميکنيم ،آشتي مي کنيم،بحث مي کنيم .دو کلمه اختلاط مي کنيم .خلاصه به نيازهامون پاسخ مي ديم .تو مگه بعد

از گيتي تونستي تنها بموني منصور؟

نه

الان که با من ازدواج کردي از علاقه ت به گيتي کم شده؟

نه،ابدا

تازه،تو تقريبا دوسال با گيتي زندگي کردي ومادرجون سي واندي سال با پدرت زندگي کرده .پس مادرجون هميشه عاشق پدرته و هيچوقت فراموشش نمي کنه .فقط اگر ازدواج کنه ،بهتر و

آرومتر و آسوده تر زندگي ميکنه

حرفات همه منطقي گيسو جان، اما وقتي خودش ميل به ازدواج نداره، چرا بيخود دردسر درست کنيم؟ سري که درد نميکنه دستمال نمي بندن

اون قصد ازدواج داره ،فقط با تو رودرواسي ميکنه. چرا زن به اين قشنگي و سرحالي ، تنها زندگي کنه؟ چرا بايد فقط نظاره گر ما باشه که اينهمه با هم شاديم .آخه چرا؟ بخدا منصفانه نيست

.اون خيلي تنهاست

اون تنها نيست .ما رو داره

ما جوابگوي نياز اون نيستيم منصور، چرا متوجه نيستي ؟ الان که من و تو داريم با هم حرف مي زنيم ،مادر تواتاقش تنهاست و حتما داره افسوس گذشته رو ميخوره .حسرت وقتي که پدرت

بالاي سرش بود، نوازشش ميکرد، به درددلش گوش ميکرد ، حتي باهاش دعوا ميکرد و عقده دلش رو خالي ميکرد. فکر نکن آدم سنش بالا بره ،احساسش از بين مي ره .آدما تا لحظه

مرگشون شريک و مونس ميخوان

منصورآهي کشيد ودستهايش را به هم قلاب کرد و سرش را پايين انداخت وگفت: تو مي توني کسي رو جاي مادرت ببيني؟

هرکسي رو نه ،ولي يه نفر رو آره .تازه کسي قرار نيست جاي مادر منو بگيره، مادر من جاش تو قلب پدرم محفوظه

اون خوش اقبال کيه؟

مادر تو

منصور با تعجب به من خيره شد.منتظر بودم يک سيلي ديگر بخورم بنابراين ادامه دادم:منصور اونا در کنار هم زوج خوشبختي مي شن . من احساس ميکنم با هم تفاهم دارن .هم من وپدرم

عاشق شماييم ، هم شما ما رو دوست دارين.مگه نه؟

منصور هاج وواج گفت:البته ولي....

خب پس پدرم رو بپذير .مي دونم نميتونه جاي پدرت باشه، ولي کمتر از اون دوستت نداره. راضي نباش مادرت، بقول خودش بدون انگيزه و اميد عمرش رو سپري کنه .چرا بايد با تعصبات

بيهوده واشتباه.مادر وپدرمون رو از زندگي وخوشبختي محروم کنيم؟ ما اين حق رو نداريم منصور جان. اين گناهه! تعصب بيخودي يه که جنبه خودخواهي گرفته و ديگه زشت شده. مگه گيتي

به خواب خودت نيومد و گفت که ازدواج کني؟ خب پدرت هم همينطور. والـله الان براي مادرت نگرانه، دلش شور ميزنه .وقتي مادرت تو تنهاييهاش اشک مي ريزه،غصه ميخوره

توخواهر گيتي بودي که اون رضايت داد ، ولي پدرت براي پدر من غريبه س،گيسو!

براي اموات اين مسائل چه فرقي ميکنه؟اونا فقط به خوشي ورضايت بازمانده هاشون فکر مي کنن .مطمئن باش اگه مادرت راضي باشه، پدرت هم راضيه

مادرم پدر تو رو دوست داره؟

جوون هيجده ساله که ينستن عاشق بشن .ولي احساس ميکنم مونس هم هستن وهمديگر رو درک مي کنن.پدرم مرتب از مادر تو تعريف مي کنه . مادر تو هم از پدر من .منم اين وسط شدم

سوزن و اين دوتا رو به هم مي دوزم .اونا فقط منتظر رضايت تو هستن. البته تا حالا با هم صحبت نکرده ن.من مزه دهن هر دو رو فهميدم و اين تصميم رو گرفته م

مامان چي مي گفت؟

مي گفت از من گذشته واز اين حرفها. ولي بعد که راضيش کردم، گفت خب از تنهايي خسته شدم، نياز به يه همدم دارم، به آقاي رادمنش هم اطمينان دارم، ولي از منصور خجالت مي کشم .

مادرت براي تو ارزش واحترام قائله .بخاطر تو داره از بالاترين احساسش چشم مي پوشه .تو هم براي ايشون احترام قائل شو و تعصب رو بذار کنار .منم به اندازه تو مادرم رو دوست دارم .

اما زنده ها که نبايد همه زندگيشون به مرده ها فکر کنن ،منصور!

به مبل تکيه داد وبه فکر فرو رفت .بلند شدم چراغ را خاموش کردم و روي تخت دراز کشيدم وگفتم : حالا بلند شو بيا بخواب و فردا خوب فکر کن. الان به مغزت فشار نيار عزيزم

منصور بلند شد آمد کنارم دراز کشيد .ساعت را کوک کرد .بعد بع پهلو شد وگفت :نمي تونم باهاش کنار بيام گيسو

با پدر من؟

نه، با اينکه مادرم ازدواج کنه

اگه مادرت رو دوست داشته باشي با خودت هم کنار مياي ، مثل قضيه بعدازظهر .من چون دوستت داشتم، با غرورم کنار اومدم

بايد فکر کنم، ولي قول نمي دم .نه اينکه با پدرتو مخالف باشم ، کسي رو جاي پدرم نميتونم ببينم

فکر کن منصورجان .منم اصراري ندارم . اگه مخالفت هم کني. من و پدر ناراحت نمي شيم ، فقط کمي ايمانمون رو به منطق و درايتت از دست مي ديم. شب بخير

منصور آمد بهم نزديک شد وگفت: چي چي رو شب بخير؟ مثلا تو منطق داري زود ميخواي بگيري بخوابي؟ من گفتم ميخوام فکر کنم،نگفتم که ميخوام بخوابم . و باران بوسه ها باريد، واي که

چه رعد وبرقي!

--------

فصل 34 "...

صبح منصور به شركت رفت. راجع به قضيه مادر جون و پدرم ديگر صحبتي نكردم. حدود ساعت يازده به منزل مينو خانم رفتيم. همان صحبتهاي زنانه و همان بگو بخند هاي معمول برقرار

بود. ساعت دو و نيم تماس گرفت. وقتي مي رفتم گوشي را از نگين بگيرم گفت:

چي كار كردي منصور خان رو انقدر وابسته كردي گيسو جان؟ به ما هم ياد بده.

كاري نكردم نگين جان. فقط مي دونه دوري شو ندارم. اينه كه بهم زنگ مي زنه.

مادر جون گفت:

از من بپرسين، آره منصور ديوونه گيسوئه. منم عروس گلم رو خيلي دوست دارم.

ممنونم مادر جون.

سلام منصور جان.

سلام خانم خانمها!

خونه اي؟

تو خونه بدون صفاي بدون بلا. اين خونه بدون تو لطفي نداره.

پس ببين من صبح تا ظهر چي مي كشم.

قربون اون دلتنگيت برم عزيزم.

خدا نكنه، چه خبرها؟

به قول گيتي خدا بيامرز، خبرهاي امروز حاكي از اينه كه اومديم ناهار خورديم و بعد اومديم روزنامه بخونيم، ديديم نمي تونيم، يعني اين دل قرار نداشت. اين بود كه شماره مينو خانم رو گرفتيم

و بالاخره صداي زيباي شما به اين قلب آرامش داد، عزيز دل منصور!

ضربان اون قلب زندگي منه.

پس بلند شو بيا خونه.

منصور جان نمي شه. ما تازه ناهار خورديم. بده بلند شيم بيايم.

پس يه ساعت ديگه ميام دنبالت. ماشينو بذار واسه مامان.

يه كم تحمل كن منصور. برو بگير بخواب. تا بلند شي چاي بخوري، ما اومديم.

بدون تو خوابم نمي بره.

يادمه به گيتي هم همينو مي گفتي.

خب هنوز هم كه هنوزه، تا به اون فكر نكنم خوابم نمي بره. ولي در مورد شما اين طوره كه وجودتون در كنار بنده لازمه.

منصور اينكه نمي شه. تو بايد عادت كني. از دست تو هيج جا نمي تونم برم.

براي چي عادت كنم؟ مگه مي خواي ولم كني بري؟

روزگار بازيهاي عجيبي داره منصور جان. شايد برخلاف خواسته قلبيم روزي همچين اتفاقي افتاد، يا شايد تو منو رها كردي.

من غلط بكنم! به گور بابام بخندم!

خب، منم غلط كنم، به گور مامانم و داداشم و خواهرم بخندم.

هر دو زديم زير خنده.

خب گيسو جان، برو به مذاكراتت ادامه بده. اين خانمها كه دور هم جمع مي شن، مردها بايد اون روز مدام آيت الكرسي بخونند كه شري درست نشه، غروب منتظر تونم.

قربونت منصور جان، برو آيت الكرسيت رو بخون.

اي شيطون مي خواي چه بلايي سرم بياري.

مي خوام خلاف گفته ات را ثابت كنم.

پس تا وقتي همراه بلاها نازل بشي، خداحافظ.

خداحافظ عزيزم.

وقتي گوشي را گذاشتم و به جمع پيوستم، شيرين خانم گفت:

گيسو جان اگه يه كوچولو بياري از دست اين منصور خان نجات پيدا مي كني. وابستگيش كمتر مي شه.

پس بچه نمي خوام، شيرين خانم. هيچ به نفعم نيست.

همه زديم زير خنده.

حالا خارج از شوخي، كي مي خواي مادر بشي گيسو جان؟

فعلا كوچولويي كه تو خونه دارم بزرگ كنم، بعد.

باز همه خنديدند. مادر جون گفت:

به خدا، نه اينكه فكر كنيد گيسو شوخي مي كنه ها، منصور واقعا مثل يه بچه مي مونه. بدون گيسو نمي خوابه، بدون گيسو غذا نمي خوره ، خلاصه بچه م بايد حتما سرش رو رو قلب گيسو

بذاره و بخوابه. حاضرم شرط ببندم الان هم براي همين زنگ زد. چون بدون گيسو خوابش نمي بره و آروم جونش رو مي خواد.

صداي خنده همه توي اتاق پيچيد.

--------

فصل 35 "...

غروب كه به منزل برگشتيم، منصور داخل سالن نشسته بود و كتاب مي خواند.

سلام.

سلام بر بانوان ددري، مي خواستين الان هم نيايين خانمهاي متين! اشكالي نداره، منصور مرد كه مرد.

عشق ما رو كشوند اينجا، اينجا منصور جان.

خوبي پسرم؟

الحمدالله. خوش گذشت؟

جاي تو خالي بود.

ديگه خواهش مي كنم از اين جلسات نذارين. يا اينكه تا قبل از ساعت دو تمامش كنين. اين تبصره جديده.

به! تازه ما مي خوايم جلسات رو تا آخر شب ادامه بديم، پسر جان.

به خداوندي خدا اون جلسه رو زير و رو مي كنم. اصلا چه معني داره؟

زديم زير خنده. گفتم:

اين معني رو داره كه هفته ديگه نوبت ماست و جناب عالي بايد خونه نيايين يا برين ساختمون پشتي.

دقيقا چه روزي گيسو جان؟

دوشنبه.

منصور بلند گفت:

ثريا به آقا نبي بگو پيتهاي نفت و بنزين رو آماده كنه. دوشنبه آتيش بازي حسابي داريم، مي خوام خانه رو به آتيش بكشم.

مرديم از خنده. ثريا آمد و گفت:

براي چي آقا؟ خدا نكنه، چي شده؟

آخه دوشنبه مهمون داريم. اونم مهمونايي كه صاحبخونه رو بيرون مي كنن.

ثريا هاج و واج ايستاده بود.

گفتم:

ثريا خانم، دوشنبه دوره زنانه داريم. منصور هم مي خواد چادر سر كنه بياد، ما مخالفيم. اينه كه ...

ثريا زد زير خنده و سري تكان داد و رفت.

بلند شدم به اتاقم رفتم تا لباسهايم را عوض كنم.

چند دقيقه بعد منصور آمد.

شركت چه خبر منصور؟ تكليف ضرر مالي چي شد؟

هيچي، يه ضرر مالي حسابي كرديم، رفت پي كارش.

دنبالش رو بگير منصور، موضوع چيه؟

ديگه چه كار كنم؟ فرهان دنبالشه. دو نفر از شركت ما خريد كردن و چك دادن، بعد هم زدن به چاك.

شكايت كردين؟

آره فرهان مرتب دنبال كاره. هر چي مي كشم از دست اين فرهانه، مادر مرده حواسش رو جمع نمي كنه. نمي دونم اين بار باز عاشق كي شده؟

روي مبل نشستم و پا روي پا انداختم و گفتم:

هر كي هست بايد تو بشناسيش عزيزم.

خنديد:

آره والله، بدبخت با هر كي مي خواد ازدواج كنه، بايد اول پيگيري كنه ببينه ارتباط قبلي با من داره يا نه، بعد اقدام كنه.

دلم براش مي سوزه منصور، بهش بد كرديم.

من خودم كم فكر و خيال دارم، تو هم پياز داغشو زياد مي كني؟ خودم وجدانم ناراحته، ولي چه كنم؟

دعا كن يكي بهتر از من گيرش بياد.

فكر نكنم دعام بگيره.

چرا؟

آخه بهتر از تو وجود نداره خانمي! و بلند شد به طرفم آمد و مقابلم ايستاد.

نكنه حواسش هنوز پيش توئه گيسو!

بسم الله، اين حرفا چيه منصور؟

خب چيز عجيبي نيست. مثلا اگه تو زن بهرام شده بودي من هنوز فكرم دنبالت بود.

پس به كسي خرده نگير.

سر از بدنش جدا مي كنم به زنم كه نظر داره هيچ، پولهام رو هم داره حيف و ميل مي كنه، لامروت.

چپ چپ نگاهش كردم. حرفش را اصلاح كرد:

ببخشيد، پولهام رو كه حيف و ميل مي كنه هيچ، به زنم هم نظر داره.

بشين بابا سر جات، تو چطور مي توني فكر فرهان رو بخوني؟

خب حق با توئه، بشينم سر جام بهتره.

كنارم نشست.به مبل تكيه داد و نفسي تازه كرد و گفت:

حق با توئه گيسو، تنهايي خيلي بده.

خب پس رضايت دادي؟

خب به جمالت! منظورم اينه كه دلم بچه مي خواد.

منصور! تازه دو ماهه با هم ازدواج كرديم. رحم كن.

خب بابا، من دارم ميرم تو سي و هشت سالگي!

حالا يه مدت بگذره.

مگه قراره وقتي بچه دار شديم از هم سير بشيم؟

--------

فصل 36 "...

اين طوري مي گن

كي ها؟

امروز اعضاي جلسه مي گفتن، يه بچه بيار تا منصور وابستگيش كم شه. منم گفتم حالا كه اين طوره، اصلاً بچه نمي خوام

منصور با لبخند گفت:

مي گم اين جلسه ها به ضرر ما مردهاس، مي گي نه

يعني وقتي بچه دار شيم تمام توجهت باز به منه، آره ؟

البته. من هميشه مادر بچه مو بيشتر از بچه م دوست دارم

منصور دماغت داره رشد ميكنه.

منصور با چشمهايش كجكي نوك بيني اش را نگاه كرد كه باعث ريسه رفتن من شد . بعد گفت:

نه، خيالت راحت همون طور مينياتوري و قلمبه، زن!

اگه بيشتر دروغ بگي، متوجه مي شي كه راست مي گم.

منصور صورتش را به من نزديك كرد و بوسه اي بر گونه ام زد و گفت

من دروغ ني گم. آخه كجم شبيه پينوكيوس وروجك؟ من تازه ترسم از اينه كه تو منو تحويل نگيري.

سرم را روي پاي منصور گذاشتم و دراز كشيدم و گفتم:

اول باباي بچه، عزيز من، (و براي اينكه صحبت مادر جون را پيش بكشم، گفتم:

تو خود يه بچه مثلاً موفقي، چه گلي به سر مادرت زدي؟ تازه مزاحمش هم هستي

منصور به چشمهايم نگاه كرد و نفس عميقي كشيد. انگار موفق شدم او را ياد ازدواج مادرش بيندازم. اين را از چشمهايش خواندم. ولي حقه باز حرف را عوض كرد و گفت:

فعلا كه مي خوام براي شما مزاحمت درست كنم ...

منصور بلند شو بريم پايين، مادر جون تنهاست

تنها نيست، انگيزه ش باهاشه

مگه بابام اومده اين جا؟

نخير، به خونه ما نيومدن به خيال مادر ما اومدن .

منصور

باز ما اومديم كاسبي كنيم، منصور منصورت شرو ع شد خانم؟ بذار به كارم برسم، اي بابا.

من جرات ندارم بشينم دو كلمه حرف حساب با تو بزنم ؟زودي بايد آويزون آدم بشي؟

حالا بگو ببينم فكرهات رو كردي ؟دخترت رو شو هر ميدي يا نه؟

حالا بعدا راجع بهش صحبت مي كنيم،سوهان روح!ولمون كن تو رو خدا.

بلند شو بريم سري به بابا بزنيم.

بريم عزيزم .شما امر بفرمايين.

مادرجون رو هم ببريم ها.

نخير،فقط خودمون دوتا .مي ترسم كار به جاهاي باريك بكشه و نشه جداشون كرد.

برايش قيافه گرفتم و از روي تخت بلند شدم و گفتم:

واقعا كه خيلي خودخواهي، حالا اگه قبلا ازت خواسته بودم، مي گفتي چشم عزيزم! اصلا بريم محضر عقدشون كنيم. مي دونم چه بلايي سرت بيارم منصور!

اين موضوع ربطي به تعصب خونوادگيم نداره، اون قدرها هم بي منطق نيستم.

خواهيم ديد آقا منصور، خواهيم ديد. شب درازه.

كجا مي ري؟

خير سرم، دستشويي.

اين همه آيت الكرسي خوندم بازم شر شد. مي بيني تو رو خدا!

خنده ام گرفت. ولي به زور جلوي خودم را گرفتم. وقتي برگشتم تا لباس بپوشم، گفت:

حالا چرا اخمهات رفت تو هم؟ مگه چي گفتم؟ بابا، زشته هر شب هر شب مادر رو ببريم خونه شما.

مگه من هر شب اينجا نيستم؟

تو زن مني، اينجا خونه توئه.

خب، مادر جون هم زن آينده بابامه، اون جا هم خونه شه.

زبونت رو گاز بگير دختر، روح بابام مي لرزه، دهه ...

لبخندم را قورت دادم و رفتم جلوي آينه، كمي به سر و وضعم رسيدم. آمد گونه اش را به گونه ام چسباند و گفت:

تو كه گفتي مجبورت نمي كنم، من و بابام ناراحت نمي شيم و از اين حرفا، خانمي!

مگه مي شه ناراحت نشم؟ گفتم تركت نمي كنم ولي حالا فهميدم خيلي بي منطقي منصور، برو اون ور.

آخه نمي تونم با اين مسئله كنار بيام. چي كار كنم؟ مردم چي مي گن. زوركي كه نمي شه!

خيلي خب منم با تو كنار نميام.

چند روز ديگه بهم وقت بده ببينم چه خاكي تو سرم مي كنم.

يادت باشه رضايت قلبي تو براي پدرم خيلي مهمه.

و كمي عطر زدم. گردنم را بوييد و گفت:

ديوونتم به خدا. اصلا بره پونزده تا شوهر كنه. به من چه؟ واي چه بويي داره لامذهب!

بالاخره خنده مرا در آورد.

ديگه اخم نكني ها! اين چه كاريه آخه.

مادر رو ببريم يا نبريم؟

معلومه، ببريم. من حوصله دوباره ناز كشيدن ندارم، خانم.

پس برم بهشون بگم.

آره برو به دخترم بگو مي خوايم بريم خونه انگيزه ش. فقط آروم بگو، يه موقع ذوق زده نشه.

غش غش زدم زير خنده. وقتي از در اتاق رد مي شدم گفت:

سر پيري و معركه گيري! و سر تكان داد.

فصل 37 "...

مادرجون مي خوايم بريم خونه بابا شما هم حاضر شين بريم

چي شده گيسو جان ؟

هيچي بريم سر بزنيم .

خب بگو ايشون بيان ،ما ديشب اون جا بوديم .

بابا خوشجات مي شن.

مي دونم عزيزم ولي درست نيست زحمت بديم .تو و منصور برين.

من بدون شما نمي رم.

خب،بگو بابا بيان اينجا عزيزم ،چه فرقي مي كنه ؟

فعلا تا جواب نگيرن روشون نمي شه بيان .

اومد و هيچ وقت جوابي نگر فتن دخترم. اين منصور كه من مي بينم از شمر بدتره.

اينطور ها هم نيست .حالا بلند شين حاضر شين ،منم با پدر تماس مي گيرم .

شام هم از بيرون مي گيريم مي بريم كه شما خجالت نكشين .خوبه؟

اگه اجازه بدي من نيام .زشته جلوي منصور .فكر مي كنه سر پيري عاشق سينه چاك شدم.

صداي منصور مارابه سمت در ورودي متوجه كرد.

بله بله؟ كي عاشق سينه چاك شده؟

مادرميگن عاشق سينه چاك اين مبلن و ازجاشون تكون نمي خورن.

همه ش تقصيرتو منصور.

من چه تقصيري دارم ؟مامان بلند شين ديگه .مي خواين كله مو بكنه ؟

مگه گيسو از پس تو بر بياد

زديم زير خنده.

برين قربونتون برم. سلام منم برسونين .

مادرجون!

باور كنين روم نميشه.

خيلي خب پس ما هم نمي ريم.وروي مبل نشستم.

ايبابا مامان بلند شين ديگه. وبا كنايه گفت:

پدر خوشحال هم ميشه.

مادر گفت :

من ميدونم براي اين كه به قلبشون فشار نياد، دارم ملاحضه مي كنم .

مادر از حاضر جوابي منصور ابرويي بالا انداخت ولبخند زد من هم خنده ام گرفت وگفتم:

مادر جون براي بار اخر مي گم ميلن يا برم لبا سمو در بيارم ؟

عجب بساطيه!خودتون دوتا برين ديگه،ما درجون !

اين طوري به هيچكس خوش نمي گذرد .

مادر دست هايش را روي مبل گذاشت و بلند شد وگفت:

ما كه از خدامونه .منتظر بوديم يكي آستينمون رو بكنه. وچپ چپ نگاهي به منصور كرد وبا لبخند دور شد.

منصور دست هايش رادر جيبش كرد وبا نگاه متعجبش مادر را بدرقه كرد مادر كه رفت نشست وگفت :

عجب عاشق سينه چاكيه .خدا به دادمون برسه با اين دختره ورپريده!داره از كنترلم خارج مي شه.

غش كردم از خنده .

فداي اون خنده هات بشه منصور .مبادا اخم كني كه اصلا بهت نمياد.بهت گفته باشم.

تو هم مبادا مخالفت كني كه مجبوري هر روز باچهره اخمو ي من روبه رو بشي عزيزم. بهت گفته باشم.

بلند شدم با پدر تماس گرفتم وگفتم شام با ماست . پدر از حواس پرتي وخوشحالي گفت:

خيلي خب ماست هم داريم بياين .

بابا منطورم اين كه ما شام مي گيريم .ميايم

ديگه چي ؟مي خواي آبروي منو جلو مرجان خانم ببري ؟شما بياين من شام از بيرون مي گيرم

پس نميايم يعني نميان.

خيلي خب پدر سوخته !پس بوقلمون بگيرن بيارين ها

چشم.

آن شب در منزل پدر صحبتي پيش نيامد ،ولي منصور حساس شده بود ومتوجه هر رفتار پدر و مادر بود .آخر شب به منزل برگشتيم .من ديگه از منصور چيزي نپر سيدم .يك هفته گذشت .يك

شب موقع خواب وقتي منصور را قفل كرده بودم و مو ها يش را نوازش مي كردم ،گفت:

چرا ازم نمي پرسي بالاخره چه تصميمي گرفتم؟

مي خوام راحت باشي .من واسه پسرم خواستگاري كردم ،عجله اي هم ندارم .چون مي خوام جوابت با رضايت كامل باشه.

دلم نمي خواد كه اين علاقه اي كه بين تو وپدرمه از بين بره.پدرم تو رو خيلي دوست داره. هميشه مي گه منصور پدر منه.

منم خيلي دوسش دارم .شايد باور نكني ولي هميشه فكر مي كنم پدر خودمه،آخه به اون خيلي شبيهه.

دل به دل راه داره منصور جان اگه ايز طور نبود پدرم اين قدر تو رو دوست نداشت .

مي دوني گيسو جان خيلي فكر كردم ،ولي راسش چطور بگم نمي تونم بپذيرم متا سفم .

بي اختيار از نوازش دست كشيدم .اتگار دچار شوك شدم ،دلم مي خواست داد بزنم بي منطق خودخواه بي رحم !ولي خود داري كردم و گفتم:

مسئله اي نيست ،بالاخره هر كس نظري داره.ولي بيچاره مادر جون كه بايد به پاي افكار پوسيده تو بسوزه ،وبيچاره پدرم كه بعد از اون همه غصه دلش رو به مادر خوش كرده بود.

يعني از دستم ناراحت مي شن ؟

پس نه ! قربون صدقه ت مي رن .چه حرفايي ميزني منصور ؟و رهايش كردم و از او فاصله گرفتم .مثلا خوابيدم.

حالا تو چرا قهر مي كني؟

يه سوزن به خودت بزن يه جوالدوز به مردم.تو خودت بعد از سال گيتي ازدواج كردي ، اما حالا ك مادر بعد از چند سال مي خواد تجديد فراش كنه، مخالفت مي كني؟

منصور دوباره خودش را به من چسباند و گفت:

-حالا بگو ببينم چقدر مهر دخترم مي كنين؟

-منصور، برو كنار حوصله شوخي ندارم.

-شوخي نمي كنم. دارم جدي مي گم به خدا.

با تعجب به طرفش برگشتم و نگاهش كردم.

يعني رضايت دادي؟

خب كي بهتر از پدر؟ اگه كس ديگه اي بود رضايت نمي دادم ها.

تو رو خدا راست مي گي منصور؟

از چشمهام حقيقت رو بخون، تازه دماغم هم رشد نكرد.

الهي قربونت برم.

و چند تا ماچ آبدار ازش كردم. حالا او هم سوء استفاده مي كرد و مي گفت:

از اينور، اون جام، اون جام.

ا ، منصور خودتو لوس نكن. خسته م كردي. اصلا نخواستيم بابا، دخترت ارزوني خودت.

منصور گفت:

واقعا به قول گيتي خدا بيامرز چقدر دقايق مي تونن متفاوت باشن. همين يه دقيقه پيش بود پشتت رو كرده بودي به من ها!

خب، آخه بيان آدمها هم خيلي متفاوته عزيزم. مونده بودم چطور جواب منفي تو رو به بابام بدم.

كاشكي صد تا مامان داشتم ، اين طوري هر شب يكيشون رو شوهر مي دادم و صد تا بوسه هديه مي گرفتم.

منصور!

جانم!

از ته دل رضايت دادي يا به خاطر اخم وتخم من.

هر دوش. راستش از ته دل راصي شدم .چون حرفات منطقي بود .چون پدرت تنهاست وتو مدام نگرانشي. اگه بياد پيش ما. هم مادر، با انگيزه مي شه و غر به جون ما نمي زنه، هم تو از

تنهايي و نگراني در مياي. هم بنده يه هواخواه پيدا مي كنم.

ولي شايد بابا اينجا نياد، خب روش نمي شه.

بهتره به خودشون واگذار كنيم. هر طور راحتن. اصلا برن تو غار به ما چه.

واي منصور، نمي دوني چه حالي دارم؟ مادر شوهرم مي شه مادرم، بابام مي شه پدر شوهرم! و ديگه كلاهت پس معركه س، چه شود!

اين شود كه مي بيني.

منصور، بازم ما اومديم دو كلمه حرف بزنيم؟

داريم اختلاط مي كنيم ديگه. اين كه نمي شه هر موقع بخوايم از شما لذت ببريم بزني تو ذوقم.

آخه از چي مي پري به چي؟

اصل رضايت بود كه دادم. ديگه بقيه ش به خودشون مربوطه، هر جا دلشون خواست حجله بزنن و زندگي كنن. بذار ما به كار و زندگيمون برسيم عزيز من. عجب ها!

عجب به جمالت، عجب به اون مهربوني و منطقت، گيسو پيشكشت، حلالت، عشق من!

--------

فصل 38 "...

صبح باز از منصور كسب اجازه كردم .گفتم مبادا زباني چيزي گفته وبعد پشيمان شده باشد .ولي الحمدالله سر حرفش بود وقتي منصور رفت به مادر موضوع را گفتم .بيچاره زد زير گريه وگفت

آخه محسن چي؟نكنه تنش تو قبر بلرزه ؟

يك ساعت طول كشيد تا مادر را از عذاب وجدان در اورم .پسر مثل دسته گل را با اعصاب خراب مي خواستيم تحويلشان بدهيم ،التماس هم بايد ميكرديم !

حدود ساعت يازده به منزل پدر رفتم .انقدر خوشحال بود كه زده بود زير اواز وچنان چه چهي ميكرد كه گنجشك ها كنار پنجره جمع شده بودند اي كه پدر عاشقي بسوزه .نه نسوزه بهتره،انسان

با عشق زندهس وزندگي با آرزو گرمه، مشغول برنامه ريزي بوديم كه زنگ به صدا درامد .

بله بفرمايين

سلام مادر شوهر .

آهسته گفتم:

سلام بر پدر عروس .خوبي عزيزم؟

خوبم ممنون چه خبر ها ؟

سلامتي مشغول برنامهريزي بوديم.بابا چه چه چهي ميزنه منصور،كه بلبل نمي زنه ازت ممنونم كه پدرم را خوشحال كردي.

ان شاالله عوضش را ازخدا بگيري.

اختيار دا ري عزيزم ماهم خوشحاليم تو باني خير شديقشنگم پدر چه طوره يعني دامادم.

خوب خوب شاخ شمشاد !سرحال سرحال فقط ميگه خجالت ميكشم بيام خواستگاري.

خجالت نداره يه سبد گل بزرگ و گرانقيمت،تاكيد ميكنم گرانقيمت ميخرينبر ميدارين ميارين عروس رو مي برين

باشه بابا!منصور ميگه....

اي زبون به دهن بگير دختر آبروي منو نبري شوخي كردم .

امشب بيايم ؟

خلاصه تا تنور داغ بجسبون ،ميترسم پشيمون شم تومياي خونه يامن بيام اون جا ؟

تو برو خونه من با بابا ميام اون جا

همون ساعت دو بياين خواستگاري.

ميخواي مادرت رو غالب كني ها

خوشگل نيست كه هست ملوس نيست كه هست خوش صدا وخوش صحبت نيست كه هست مهربون وخانم نيست كه هست

شوهر دوست نيست كه هست دنبال انگيزه نيست كه هست ديگه چي كم داره كه بخوام قالبش كنم؟

0فداي مادرم هم بشم كنيزيشو ميكنم به خدا.

خدا نكنه.راستي پدر گفتيبايد بياد پيش ما؟

ميگي نه.

مامان چي گفت؟

گفت كجا خوشه اون جا كه دل خوشه.

يه ماماني بسازم !چشم بابام روشن!

زديم زيرخنده.

گيسو ناهار بياين خونه خودمون.خواستگاري هم بكنين.من طاقت ندارم تا غروب صبر كنم.

خيلي خب پس خودتبه دخترت خبر بده كه ما ناهار ميايم خواستگاري.

اي به چشم سپر ونيزهتونم بيارين

اي به روي چشم سپر ونيزهمن اخمامه ميدوني كه آقا خوشگله.

صد رحمت به سپر ونيزه اخم نيست صد تا گره كوره يك شب تا صبح طول ميكشه بازش كني .

منصور بابا سلام مي رسونه

گوشي رو بده بهشون

من خداحافظي ميكنم. تهيه تداركات زياد ببينين ها

خداحافظ عزيزم زود بياين يعني قبل از من خونه باشين

چشم

چشمت بي بلا

سلام پسرم حالت چطوره عزيزم،.....الحمد الله به لطف خدا خوبم ما رو خجالت دا دي رضايتت دنيايي برام ارزش داشت .....

هرچند من نمي تونم جاي پدر مرحومت رو بگيرم ولي بهخدا كمتر از ايشون دوستت ندارم ...

مزاحم نمي شيم بعد از ظهر خدمت مي رسيم....خونه اميد ماست ...نه پسرم خدا نگهدار

پدر به حمام دامادي رفت وحسابي به خودش رسيد با كت وشلوار سرمهاي وكراوات رنگي خيلي خوش قيافه شده بود به آنجا كه رسيديم مادرجون به استقبالمون آمد دسته گل را گرفت وتشكر

كرد حسابي سرحال بود كت ودامن گلبهي پوشيده بود وموهايش را سشوار كشيده بود.

مبارك باشه مادر جون

قربونت برم عزيزم. خيلي خوش اومدين آقاي رادمنش

ممنونم خانم.مزاحم شديم

اختيار دارين. چرا زحمت كشيدين؟

مادر و پدر مقابل هم نشستند. ب صحتهاي معمولي پرداختيم تا منصور هم رسيد. ناهار را صرف كرديم و بعد از چاي، من و منصور به بهانه اي رفتيم طبقه بالا ا مادر و پدر صحبت كنند.

--------

فصل 39 "..

به منصور گفتم:

بيا شرط ببنديم.

قبوله، سر چي؟

تو بگو.

سر اينكه ما رو بابا كني، خير ببيني گيسو، به خدا پير شدم.

باشه. اگه بابام آمد اينجا، تو مي شي بابا منصور، اگه مادر رفت خونه بابام، سه سال صبر مي كني بعد مي شي بابا بزرگ منصور.

سه سال؟! گيسو تو رو خدا رحم كن.

شرط بنديه ديگه.

سه ربع بعد پايين رفتيم، جمله آخر پدر اين بود:

ما بايد الگوي بچه هامون باشيم خانم ....

شما كجايين؟

رفتيم بالا تا شما راحت باشين. خب، شيريني پخش كنم مادر جون؟

لبخند زيبايي بر لبش نقش بست. شريني را پخش كردم. منصور گفت:

مبارك مامان. پدر جون مباركه. انشاالله در كنار هم زندگي خوبي داشته باشين. خب، پدر جان هم ميان پيش ما، با هم زندگي مي كنيم. ساختمون پشتي، مبلمان شده، تقديم شما!

ممنون پسرم، مايل بودم براي كسي زحمت درست نكنم، ولي مرجان خانوم مي گن كه اينجا با خاطراتشون زندگي مي كنن. اينه كه اين خجالت رو مي پذيرم و مزاحمتون مي شم.

منصور بي اختار كف زد و گفت:

آفرين پدر جون، خوشحالم كردين، گيسو خانم باختي!

اخمهايم توي هم رفت.

مادر گفت:

موضوع چيه؟

مامان با گيسو شرط بستيم كه اگه پدر اومدن اينجا يه نفر ديگه هم بهمون اضافه بشه، ولي اگه شما رفتين خونه پدر، سه سال ديگه ما بايد صبر كنيم.

به به! به سلامتي، قدم نو رسيده مبارك.

هنوز كه خبري نيست بابا، تازه يه شرط بندي بود. جدي نگيرين.

گيسو قرار نشد حقه بازي كني ها!

سال ديگه در موردش فكر مي كنم، منصور جان.

خب پدر جان، مادر، جشن را كي به پا كنيم؟

من و آقاي رادمنش مايليم يه جشن كوچيك و ساده ترتيب بديم پسرم، اين طوري بهتره.

جشن كوچيكچيه؟ ما كه مرتب جشن و مهموني داريم. اينم بهانه مي شه. خجالت نداره. اينو به من واگذار كنين. فقط شما و پدر بله رو بگين، بقيه ش با من.

زديم زير خنده. پدر گفت:

چه كار سختي منصور جان! از عهده ما خارجه.

و باز صداي خنده مان بلند شد. پدر تا آخر شب پيش ما بود. بعد با منصور او را به خانه خودش رسانديم و برگشتيم.

تاريخ جشن براي ده روز بعد تعيين شد. همه در تكاپو بوديم. لباس بدوز، اين را بخر، آن را بخر، ميهمان دعوت كن. به خواهش مادر قرار شد سفره عقدي در كار نباشد. فقط عاقد بيايد و خطبه

عقد را بخوند. در ضمن قرار شد يك هفته اول، مادر به منزل پدر برود .

روز جشن فرا رسيد. لباس بلند سبز رنگي پوشيدمف با استينهاي كوتاه و يقه دلبري كه دور تا دور آن با گلهاي رز سبز از جنس خود پارچه تزئين شده بود. شالي هم براي روي دستم تدارك

ديده بودم. وقتي منصور مرا در آن لباس ديد گفت:

به به! به قول مادر، گل اومد بهار اومد! سبزه قبا كردي عزيزم! خيلي زيبا شدي.

ممنونم. خودت هم سبزه قبا كردي، بهار زندگي من!

سليقه جناب عاليه ديگه.

به بهانه مرتب كردن كراوات منصور جلو رفتم و گفتم:

شايد باورت نشه منصور، ولي امشب از عروسي خودمون خوشحال ترم.

منصور لپ من را بين دو انگشتش گرفت و گفت:

قربون اون دل زن بابا دوستت برم عزيزم، منم خوشحالم.

چرا اينقدر خوشگل كردي؟

آخه عروسي بابامه.

نه بابا، خب عروسي مامان من هم هست. پس چرا من انقدر خوشگل نكردم؟

آخه تو خدايي خوشگلي عزيزم.

خودت خوشگل تري!

ممنون.

يه بوس كه لطف مي كني.

با كمال ميل.

گونه ام را بوسيد و گفت:

برو بگو ثريا اصفند دود كنه.

مادر با كت و دامن سفيدي كه به تن داشت و موهاي شينيون شده خيلي زيبا و شيك، از پله ها پايين آمد. من و منصور برايش كف زديم، گفتم:

مبارك مادر جون.

مادر جون چيه گيسو؟ عروس خانم.

خب ببخشين، عروس خانم!

ممنونم بچه هاريال آقاي رادمنش هنوز نيومده ن؟

نخير، مثل اينكه شادوماد پشيمون شده ن.

ا منصور! دست بردار پسر

دلتون شور نزنه مامان جون، ديگه الان پيداشون مي شه. احتمالا با گنجشكهاي لب پنجره سمفوني اجرا مي كنند.

من الان تماس مي گيرم. حتما همينوطوره و داره چه چه مي زنه، مي دونم.

--------

فصل 40 "...

با پدر صحبت كردم. گفت كه آماده است و مي آيد.

مهمانها يكي يكي و گروه گروه، با سبدهاي گل وارد مي شدند و تبريك مي گفتند. مادر جون را طبقه بالا فرستاديم و گفتيم بعد از پدر بيايد. يك ساعت بعد، پدر هم آمد. چه تيپي زده بود. كت و

شلوار كرم با پيراهن سفيد و كراوات شكلاتي رنگ. با آن قد بلند و سبيلهاي آن چناني اش خواستني تر شده بود.

سبد گل را از پدر گرفتم. با همه دست داد و كنار منصور نشست. رفتم مادر را صدا زدم، با هم پايين آمديم. همه كف زدند و هلهله كردند. منصور جايش را به مادر داد و آمد كنار من نشست. به

منصور لبخند زدم و گفتم:

-به خدا واسه هم ساخته شدند، ببين چقدر به هم ميان!

-آره عزيزم، حق با توئه.

دسته گل دست مادر را كه برايش سفارش داده بوديم، آوردم و تقديمش كردم. مادر به علامت شرمندگي عرق از پيشانيش پاك كرد و گفت:

-ديگه از ما گذشته دخترم، خجالتم نده. ممنونم

-اين چه حرفي يه مادر جون؟ ماشاالله از صد تا دختر قشنگ تريد. عروس بايد گل توي دستش باشه ديگه.

همه دوباره كف زدند. يك ربع بعد عاقد آمد. همه سكوت كردند تا عاقد خطبه عقد را جاري كرد و مادر بله را گفت. من و منصور، نقل و پول بر سر آنها ريختيم.عكاس و فيلمبردار هم مشغول

گرفتن عكس و فيلم شدند.

منصور گفت:

-گيسو جان تبريك مي گم.

-منم تبريك ميگم عزيزم. به خدا انگار مادرم كنار پدرم نشسته.

بعد دست دور گردنم انداختو شانه ام را فشرد. دفاتر عقد امضا شد و حلقه ها را رد و بدل كردند. پدر سرويس جواهر زيبايي تقديم مادر كرد. من و منصور هم هداياي خودمان را تقديم كرديم.

هنگام صرف شام وقتي از كنار خانواده فرزاد رد مي شدم، پريدم:

-چيزي لازم ندارين؟

خانم فرزاد گفت:

-نه گيسو جان ممنونيم. همه چيز هست.

-نوش جان.

الميرا گفت:

-گيسو جان چه احساسي دارين؟

-يه احساس خوب و شيرين كه نمي تونم وصفش كنم، الميرا خانم.

الناز گفت:

-برام خيلي جالبه. اتفاقا ديروز به الميرا مي گفتم كه اگه گيسو خانم هفت – هشت تا خواهر برادر داشت و خانواده متين هم هفت هشت نفر بودندف همه با هم وصلت مي كردن. خوب سياستي

دارين گيسو خانم، به گيتي خانم خدا بيامرز رفتين. خانواده متين واقعا كيمياين.

برق حسادت و نفرت را در چشمهاي الناز ديدم. انگار آب سردي روي من ريختند. قلبم منجمد شد. به قدري به من بر خورد كه اندازه نداشت. هر چند خواستم خودم را قانع كنم كه منظوري

نداشته، نتوانستم. از حرصم گفتم:

-شما خيلي لطف دارين. بله، افتخار مي كنم كه اسم متين روي منه. خانواده فرزاد هم كيمياين.

و توي دلم گفتم البته از بد(جن**س**ي) و بي تربيتي و وقاحت. الناز از اينكه من خودم را جزء خانواده متين شمردم كفري شد. دنبال جواب مي گشت كه الميرا گفت:

-خانم رادمنش شما ديگه خواهر و برادر ندارين؟ چون هنوز خانواده متين دختر و پسر مجرد دارن. سعيد متين، ليلا كه الان آمريكاست و آقاي متين عموي منصور خان.

قهقهه خنده شان اتاق را پر كرد.

· مي دوني الميرا خانم تا حالا بايد براتون مسجل شده باشه كه رضايت طرف شرطه، يعني بدون رضايت دو طرف پيوند امكان پذير نيست. اگه من و گيتي همسر منصور شديم، براي اين بود كه

منصور قلباً ما رو مي خواست و اگه پدرم با مادر ازدواج كرد، به اين علته كه مادر هم پپدرمو دوست داشت. نمونه با ارزترش اينه كه الناز خانم با تمام تلاش چهار ساله شون، با اون همه

سياست و زرنگي نتونستن دل منصور رو به دست بيارن، چون علاقه دو طرفه نبود.

الميرا و الناز نگاهي به هم كردند. مادرشان هم نگاهي به آنها انداخت. ادامه دادم:

-در هر صورت به جشن خونواده متين و رادمنش خوش اومدين. لطفا، از خودتون پذيرايي كنين.

گر گرفته بودم. حالم خوش نبود. لعنتي فكر كرده من همه فك و فاميلم رو مي خوام به خونواده منصور قالب كنم. از عصبانيت حاظر نبودم سالن را تحمل كنم. بنابراين به اتاق خوابمان پناه بردم

و در تاريكي اشك ريختم. منصور وارد اتاق شد و گفت:

-چرا اومدي اينجا گيسو؟ چرا گريه كردي؟

باز هم جواب ندادم.

-با توام! چرا شام نخوردي؟

-ميل ندارم.

-كسي ناراحتت كرده؟

-مهم نيست. برو منصور، به مهمونها برس.

-تو كه تا يه ربع پيش شنگول بودي، آخه يه دفعه چي شد؟

-هيچي،برو

-اگه هيچي نشده پس بلندشو بريم پايين زشته.

-تو برو، منم ميام

-نمي شه بلند شو با هم بريم.

بلند شدم از اتاق بيرون آمدم. دوباره برگشتم جلوي آينه سر و صورتم را مرتب كردم و دنبال منصور راه افتادم.

-بگو كسي بهت حرفي زده گيسو؟

-هيچ كس، ولم كن منصور جان.

همه شام خورده بودند و وارد سالن پذيرايي شده بودند. اركستر مشغول كوك كردن سازها بود.

-برو شام بخور گيسو.

-الان نمي تونم منصور.

با لبخند تصنعي وارد سالن شدم و در جواب تشكر مهمانها مرتب مي گفتم:

-خواهش مي كنم. نوش جانتون. اگه كمي كسري بودف به بزرگي خودتون ببخشين.

نگاهم به الناز لعنتي افتاد كه دلم مي خواست با يك تيپا از مجلش بيرونش كنم. كنار مادر نشستم. دستم را توي دستش گرفت و گفت:

-كجا بودي دخترم؟

-بالا بودم.

-رادمنش، مي بيني؟ دخترمون تو همه اين دخترا تكه ماشاالله.

پدر لبخندي زد و گفت:

-دختر به مادرش مي ره ديگه عزيزم.

لبخند به لبم نشست و غم دلم را فراموش كردم. گور باباي الناز كرده، همون حسادت از صد تا فحش براش بدتره، بره از حسادت بتركه. منصور آمد و گفت:

-گيسو جان، بيا بريم برقصيم.

-نه منصور، حالشو ندارم عزيزم.

-من نمي دونم كدوم بيشرفي تو رو ناراحت كرده. اگه بدونم، همين الان بيرونش مي كنم.

منصور داشت از جلويخانواده مقتدر و فرزاد رد مي شد، كه الناز نگاهي به من كرد و بلند شد منصور را صدا زد:

-افتخار مي دين كمي برقصيم.

منصور نگاهي به من كرد. سريع نگاهم را از او برگرفتم و به جوانهايي كه مي رقصيدند نگاه كردم. بعد دئباره به انها نگاه كردم. منصور اول بهانه تراشيد ولي الناز كه مطمئنم مي خواست لج

مرا در بياورد دست منصور را گرفت و وسط برد. نگاه من و منصور به هم برخورد كرد. قلبم داشت پاره پاره مي شد. دلم مي خواست بلند شوم به صورت هر دوي آنها سيلي بزنم، ولي خب

جشن پدرم خراب مي شد. البته مي دانستم كه منصور هم توي رودرواسي گير كرده بود، ولي چون قول داده بود، نبايد زير قولش مي زد. به او گوشزد كرده بودم نبايد با هيچ دختري برقصد،

مخصوصاً با شيطان بزرگ. بدون اختيار بلند شدم به طرف فرهان رفتم. كنارش نشستم كمي باهاش صحبت كردم. صداي خنده هام رو بلند كردم و خلاصه حسابي منصور رو عذاب دادم طوري

كه مجبور شد سالن را ترك كند. مدتي بعد از فرهان اجازه گرفتم و به طبقه بالا رفتم تا از پنجرهببينم منصور چه كار مي كند. هنوز پنج شش پله نرفته بودم كه صداي ثريا تنم را لرزاند:

-آقا كيك رو بياريم؟

فهميدم منصور وارد منزل شده و مرا ديده كه بالا مي روم. از ترسم مي خواستم برگردم، ولي از طرفي نخواستم فكر كند از او مي ترسم. به راهم ادامه دادم و به طرف بالا رفتم. منصور گفت:

-فعلاً نه ثريا، بعد خبرت مي كنم.

فصل 41 "...

از پله هاي آن طرف بالا آمد. قلبم فرو ريخت. از قلب گنجشك هم سريع تر مي زد. مي دانستم دوباره سيلي را خورده ام. وارد اتاق خودمان شدم و در را بستم و روي مبل نشستم و دست پيش

گرفتم. در را با عصبانيت باز كرد و گفت:

-به چه حقي رفتي آنطور كنار فرهان نشستي بگو بخند راه انداختي؟

-به همون حق كه تو با الناز رقصيدي.

-من تو رو درواسي موندم ولي تو خودت رفتي.

-تا تو باشي زير قولت نزني. اصلاً مي دوني چي يه؟ الان هم مي خوام برم تا با بهرام برقصم. ديگه همه چيز تموم شد. تو هم برو با الناز جونت برقص.

منصور دستش را بلند كرد كه سيلي به گوشم بزند ولي منصرف شد. دستش را به علامت تهديد تكان داد و گفت:

-اگه فقط يه بار ديگه ببينم با فرهان يا بهرام يا هر مرد ديگه اي آنطور بگو بخند راه بيندازي يا برقصي جلوي همه مي زنم توي صورت اون.

-تو بيجا مي كني، تو كه خودت زير قولت مي زني، چطور از من توقع داري؟

-گفتم كه من تو رو درواسي موندم، در ضمن من هيچ حرفي رو دوبار نمي زنم.

و با عصبانيت از من دورشد.

-حالا نشونت مي دم. شب درازه آقا منصور.

منصور اهميت نداد و در را محكم بست و رفت. مصمم شدم تا آخر ميهماني آنجا بنشينم. يك ربع بعد صفورا آمد و گفت:

-خانم، آقا مي گن تشريف بيارين مي خوان كيك رو ببرن.

-بگو ببرين من نميام، صفورا خانم.

-بدون شما كه نمي شه.

-چرا نمي شه مگه من چاقوام؟

از لحن كلامم شرمنده شدم و گفتم:

-ببخشين صفورا خانم، اعصابم متشنجه. به منصور بگو من نميام. ولي به مهمونا بگو الان ميام.

-چشم خانم. اما حيفه، پدرتون آرزو داره.

-حالا شما برو، شايد اومدم صفورا خانم.

بيچاره صفورا رفت. هنوز سه چهار دقيقه نگذشته بود كه منصور وارد شد و گفت:

-فعلا وقت لجبازي نيست گيسو خانم، بيشتر از اين شبمون رو خراب نكن. بلند شو بيا، مي خوايم كيك رو ببريم كه زودتر مهمونها برن. ديگه حوصله احدي رو ندارم.

سكوت كردم.

-مگه با تو نيستم گيسو؟

-من نميام.

-حوصله ندارم، بلند شو.

-من از تو بدترم. با اون فك و فاميل با معرفتت،حوصله اي براي آدم نمي مونه!

-از دست من عصباني هستي، به فاميلم چكار داري؟

-همه تون از يه قماشين. برو مي خوام تنها باشم. برو دست الناز جونت رو بگير كه ايشاءالله خبرشو برام بيارن! خواهرمو دق مرگ كرد حالا هم نوبت منه!

منصور به حالت كلافگي دستي به موهايش كشيد، چند شدم راه رفت و گفت:

-بلند شو گيسو دير شد! الان وقت دعوا و عصبانيت نيست. بذار وقتي همه رفتن، با هم دعوا مي كنيم. ساعت دوارده س.

-گفتم نمي يام برو بگو سرش گيج مي رهف حالش خوب نيست.

-بچه ها پس چرا نمياين؟ چي شده؟

منصور در را باز كرد و گفت:

-بله مامان، اومديم.

-چي شده؟ چرا گيسو ناراحته؟ تو چرا انقدر برافروخته و پريشوني منصور؟

-نه مادر جون ناراحتت نيستم. كمي سرگيجه دارم. بريم.

و بدون اينكه به منصور نگاه كنمف از اتاق خارج شدم. مادر و منصور هم دنبالم آمدند. مراسم بريدن كيك انجام شد و بعد از فيلمبرداري و عكاسي براي پذيرايي سرو شد. مهماني تمام شد و

پدر و مادر را تا منزل پدر همراهي كرديم.

در راه برگشت منصور گفت:

-اي لعنت بر اين الناز كه دست از سر ما بر نمي داره.

-برو بگيرش تا دست از سرت برداره. اينكه مشكلي نيست.

-اگه به اين رفتارت و اين لجبازيهات ادامه بدي، اين كار رو مي كنم.

-اتفاقاً منم منتظرم كه تو اين كار رو بكني.

منصور نگاه غضبناكي به من كرد، ولي هيچ نگفت. فكر كنم ترسيد اگر ادامه بدهد همان جا وسط راه تركش كنم. به منزل رسيديم. خدمه مشغول تميز كردن منزل بودند. مجدداً تبريك گفتند. تشكر

كردم و يكراست بالا آمدم. زيباترين و عريان ترين لباس خوابم را پوشيدم، بهترين عطر را زدم، مسواك زدم و آمدم روي تخت، رو به ديوار خوابيدم.

پنج دقيقه بعد منصور آمد .لباسش را عوض كرد و رفت مسواك زد و برگشت. چراغ را خاموش و آباژور را روشن كرد. روي مبل نشست. سيگاري روشن كرد و بعد از مدتي آمد روي تخت

دراز كشيد. نفهميدم طاقباز خوابيده يا به پهلو. با اينكه عادت داشت هر شب توي بغلم قفلش كنم، آن شب عزمش را جزم كرده بود و با فاصله از من خوابيد، ولي مرتب وول مي خورد.

صداي فنر تخت اعصابم را بهم ريخته بود. يعني در واقع بي اهميتي و قهرش حالم را بد كرده بود، انتظارش را نداشتم. بغضبم گرفت، البته بيشتر به خاطر حرفهاي الناز. اشك در چشمانم جمع

شد. نيم ساعت گذشت. بلند شد دوباره سيگار روشن كرد. شيطونه مي گه بلند شم خودشو با پاكت سيگارش له كنم.

روي مبل نشست. از بس حس شنوايي ام را به كار گرفته بودم خسته شدم. به پهلوي ديگر شدم و پتو را رويم كشيدم و خودم را به خواب زدم. ولي منصور را مي ديدم. نگاهي به من كرد، كمي

خيره شد، بعد دود سيگار را به آسمان فرستاد. بي فكر. به سلامتي خودش كه فكر نمي كرد هيچ، به سلامتي من هم فكر نمي كرد.

چند تا سرفه كردم. نگاهي به من كرد و سيگار را در جا سيگاري خاموش كرد. بلند شد لاي در را باز كرد. لبه تخت نشست. دستي به موهايش كشيد و گفت:

-اي لعنت به جد و آبادت الناز. هم شبمون رو خراب كردي هم نصف شبمون رو! هيچ خري هم پيدا نمي شه اينو بگيره از شرش راحت شيم. حالا ديگه واسه ما همه ادم شناس شدن!

از فشار خنده نزديك بود بتركم. كمي پتو را روي صورتم كشيدم كه اقلاً لبخندم رو نبيند. روي تخت دراز كشيد و به من خيره شد و گفت:

-گيسو

جواب ندادم.

-گيسو بيداري؟

باز هم جواب ندادم. بيچاره نااميد شد، فكر كرد خواب هستم. دستش را دراز كرد و روي دست من گذاشت و بعد از مدتي خوابش برد. يكباره روي تمام نفرت و عصبانيتم آب سرد ريختند. هر دو

ارام شديم. در دل بوسه اي برايش فرستادم و گفتم چقدر وابسته اي عزيز دلم! منم وابسته كردي كه تا اين موقع شب به خاطرت نخوابيدم.

--------

فصل 42 "...

جمعه صبح ساعت يازده از خواب بيدار شدم. رفتم دوش گرفتم و لباسم را عوض كردم. اولين جمعه اي بود كه بدون منصور صبحانه مي خوردم. تا صداي سلام و عليك ثريا را با منصور

شنيدم، فنجانم را سر كشيدم.

سلام، صبح به خير

سلام.

و بدون اينكه نگاهش كنم بلند شدم و از سالن بيرون آمدم.

ثريا خانم ممنون

نوش جان.

تا آمدم از پله ها بالا بروم، صداي زنگ تلفن بلند شد. ثريا گوشي را برداشت. مادر بود. سلام و احوالپرسي كرد و تبريك گفت و گوشي را به من داد. بعد از تبريك و احوالپرسي، بلافاصله مادر

پرسيد:

منصور چطوره؟ آشتي كردين يا نه؟

نه؟

اي بابا! گيسو جان! اين طوري به ما هديه عروسي مي دين؟ چطور منصور دووم آورده؟

گاهي لازمه مادر جون. من هنوزدر اعتصابم.

پس منم براي پدرت لازم مي دونم.

بعد بلند گفت:

رادمنش، باهات قهرم چون لازم مي بينم اعتصاب كنم.

خنديدم

نميايين اينور ها؟

شما بياين مادر جون.

پدرت قول گرفته كه يه هفته اينجا باشيم. يادت رفته؟

آه! بله، خب تنها باشين بهتره مادر.

مگه ما عروس و داماد بيست ساله ايم؟ بلند شين ناهار بياين اينجا. رادمنش از بيرون غذا مي گيره.

آخر شب سري بهتون مي زنيم.

آه چقدر ناز دارين شما، اصلا نخواستيم.

خب چرا ناراحت مي شين مادر؟ شام ميام.

بگو مياييم.

من كه خودم ميام. منصور هم اگه دوست داشت خودش بياد.

از دست شما دو تا! كاري نداري گيسو جان؟

نه مادر، سلام برسونين. خداحافظ.

گوشي را گذاشتم و به طبقه بالا رفتم. ميز آرايشم را مرتب كردم. لباسهايم را آويزان كردم. مايو پوشيدم ربدو شامبر حوله اي را تنم كردم و پايين آمدم.

منصور روي مبل نشسته بود و تلويزيون تماشا مي كرد. نگاهي به قد و بالاي من كرد.

ثريا خانم!

بله خانم.

مي خوام برم شنا، لطفا به آقا نبي و آقا مرتضي بگين نيان بيرون.

چشم، الساعه.

وقتي ثريا رفت، منصور با لحني سنگين گفت:

اول ببين كسي پشت پنجره ها نباشه بعد برو تو آب، خانم.

داخل استخر شدم. در آب فرو رفتن، يعني در آرامش فرو رفتن، آن لحظه هيچ چيز مثل شنا نمي چسبيد، حتي آشتي با منصور. يك ربع ساعت كه گذشت منصور هم آمد بيرون و روي صندلي

نشست. كمي مرا تماشا كرد و كمي هم مطالعه كرد. ولي چه مطالعه اي! داشت خودش را لعنت مي كرد و از محروميت خودش حرص مي خورد. محبوبه آمد رد شد، گفتم:

محبوبه خانم اين جععه از خونه و زندگي تون افتادين.

نه خانم، اين چه حرفيه؟ انشاءالله تو اين خونه هميشه بريز و بپاش شادي باشه.

انشاءالله. نمياين شنا؟

اوا خاك به سرم. نه خانم.

و به منصور نگاه كرد.

اون سرش تو كتابه. نگاه نمي كنه!

محبوبه جلو آمد و گفت:

سرشون تو كتاب هست ولي چشم و دل و حواسشون اينجاست. تو رو خدا باهاشون آشتي كنين.

هنوز زوده محبوبه خانم، بايد زجر بكشه.

گناه داره به خدا!

لبخندي زدم و در آب فرو رفتم. نيم ساعت بعد ثريا آمد و گفت:

آقا شما غدا ميل نمي كنين؟

نه ثريا، با ايشون مي خورم.

و به من اشاره كرد و ادامه داد:

البته با آب تني كه ايشون مي كنه، فكر كنم يكبارگي براي شام بياييم.

ثريا با لبخند گفت:

هر طور ميلتونه.

ده دقيقه بعد از استخر بيرون آمدم منصور نگاهي به پنجره همسايه كرد .اگر هم كسي بود بدبخت از آن فاصله چقدر مي توانست مرا ببيند ؟اندازه يك عروسك !روي صندلي نشستم تا آفتاب

بگيرم .گفت:

سرما مي خوري گيسو حوله تو بپوش.

قيافه اي گرفتم وسرم را به صندلي تكيه دادم. با آن موهاي خيس واندام سفيد ،برايش نازو ادا مي امدم. نقطه ضعفش را خوب مي دانستم.سرش توي كتاب بود وچشم و فكرش پيش من .هرچه

بيشتر نگاه مي كرد بيشتر تشنه مي شد .ديگر بس بود بلند شدم روبدوشامبرم را پوشيدم ورفتم دوش گرفتم.

وقتي برگشتم منصور آماده خدمت روي مبل نشسته بود .لباس پوشيدم وموهايم را سشوار كشيدم .كمي آرايش كردم وسجادهام را پهن كردم وچادر به سر به نماز ايستادم .كمي براي اهل قبور

ازجمله مادرم و گيتي وبرادرم وخواهر منصور قران خواندم . منصور گفت:

گيسو جان روده بزرگه روده كوچيكه رو خوردها.

جانمازم را جمع كردم .

قبول باشه

قبول حق باشه.

از اتاق بيرون امدم منصور دنبالم آمد و گفت :

تصميم نداري اخمات رو باز كني ؟از گره كور هم زده بالاتر

هر موقع شما در قلبت رو به روي الناز خانم بستين بنده هم اخمام رو بتز مي كنم

اصلا من الناز رو آدم حساب نمي كنم چه برسه به ....

ثرياخانم لطفا غذا رو بيارين دست و پام داره ميلرزه

چشم خانم

وقتي سر ميز نشستيم منصور گفت:

صحت اسنخر وحمام .

ممنون

و اخم كردم، ثريا مشغول پذيرايي شد وما مشغول صرف غذا.

مامان چي مي گفت ؟

خودت كه شنيدي براي شام دعوتمان مي كرد

كه اينطور حالا مي ريم يا نمي ريم سر كار عليه ؟

من كه ميرم شما ميل خودتون

شما تنها هيچ جا نمي ري عزيزم

منصور دباره شروع نكن ها !اعصاب ندارم ظرفيتم پرپره.

من كه چيز بدي نگفتم گفتم با هم مي ريم .

با ناز نگاهم را بر گرفتم .

چه نازي هم داره پدر سوخته ناز نازي ! پدر مارو دراورده با اين اداهاش

بعد از صرف غذا بلند شدم كه چشمتان روز بد نبيند يك دفعه از درد فرياد كشيدم

چي شده گيسو

آي خدا.....

كجات درد گرفته عزيزم ؟

كمرم گرفته ،آي آي

بشين بشين .

نمي تونم نه نه بهم دست نزن آي خدا نمي تونم تكون بخورم .

ثريا ثريا كيسه اب گرمو بيار ببينم .

وقتي بهت مي گم حوله رو بپيچ دورت واسه همينه .گوش نمي دي فقط بلدي آدم رو بچرزوني .

دارم مي ميرم از درد يه كاري كن .

و زدم زير گريه منصور هول شد وفرياد كشيد :

ثريا پس كجايي اون كولر رو خاموش كن

اومدم آقا اومدم بقرمايين چي شد يه دفعه خانم ؟حتما قو لنج كردين .

يادمون رفت كولر روخاموش كنيم .باد خورده پشتتون .

منصور كيسه آب گرم رو رو كمرم گذاشت و گفت:

چيزي نيست عزيزم الان بهتر مي شي .يه كم تحمل كن

پنج شش دقيقه بعد عضله ام باز شد و توانستم بشينم .

همه ش عصبي يه از بس اعصابم رو به هم مي ريزي منصور .

من غلط بكنم گيسو جان من تمام تلاشم رو واسه راحتي وآرامش تو به خدا از اين بالاتر چيه كه مامانم را دادم به بابات كه تو از دستم ناراحت نشي

با اين كه حرف حساب مي زد اما گفتم :

آره مي بينم چقدر به حرفم گوش مي دي

حالا آروم باش بلند شو بريم استراحت كن

نمي خوام .

اهسته بلند شدم به سمت سالن نشيمن آمدم وروي كاناپه دراز كشيدم .بادست كمرم را مي ماليدم كه منصور هم از خدا خواسته آمد مرا همراهي كرد

من مظلوم بي كس رو اذيت مي كني اين طوري مي شه ديگه

تو مظلومي؟خوبه،معني مظلوميت رو فهميديم مي ري با دختر ها قر مي دي بعد مي شي مظلوم ؟آنوقت ما كه مي ريم دو جمله حرف مي زنيم مي شيم ظالم .

بابا يه غلطي كرديم .هزار بار پشيمون شديم وتاوون پس داديم ديگه ولمون كن گيسو !

خيلي زشته يه مرد زير قولش بزنه .

من كه نرفتم بگم بيا با من برقص .اون ولم نكرد تازه چرا كاري كنم كه فكر كنن از ازدواج مادرم ناراحتم ؟ديشب بايد مي رقصيدم تا همه بدونن خوشحالم .

اونم فقط با اون عقريته كه من از ش بيزارم ؟پرروي دريده !كثافت عوضي به خدا ديشب مي خواستم بيرونش كنم

چون با من رقصيد ؟

نخير چون فقط بلده متلك بگه بي شعور !مگه چي گفته ؟

ديشب به خاطر اينكه لج منو در بياره بلند شد با تو رقصيد .

نه عزيزم اشتباه مي كني .

چي مي گي ؟تو كه نمي دوني بين ما چي گذشت ؟

چي گذشت ؟

ولم كن حوصله ندارم

كجا مي ري گيسو ؟

ميرم كپه مگم رو بذارم وبه حال بخت واموندم گريه كنم .

دنبالم امد تو پله ها وگفت :

چي گفته ؟

منصور انقدر با من حرف نزن من با تو قهرم باهات حرفي ندارم به خودم مربوطه .

خب قهر ديگه بسه خواهش مي كنم.

به همين راحتي ديشب كه مي خواستي با الناز ازدواج كني برو ديگه !من رفتارم بده لجبازم .

--------

فصل 43 "...

وارد اتاق شدم منصور در را بست وگفت :

-تو خانمي عزيزم آدم تو عصبانيت قربون صدقه كه نمي ره.

روي تخت نشستم .

-حالا شدم خانم ؟نه جونم عوضي گرفتي !در را باز كن باد بياد

كنارم نشست وگفت:

-باد هم برات خوب نيست من جز تو كسي را ندارم

-به حرف نه در عمل .

-گيسو به خدا ديشب صدات كردم خواب بودي .مي دوني كه من تحمل ندارم باهات قهر كنم .

-كم كم تحملت زياد مي شه غصه نخور .عشق عاشقي مال شش ماه اوله.

-من تا آخر عمر عاشق توام به خدا قسم گيسو .

بلند شدم از جلوي منصور رد شدم واز آن طرف روي تخت دراز كشيدم ودستم را روي پيشاني ام گذاشتم كه بخوابم . بلند شد لباسش را عوض كرد وامد كنارم خوابيد. سرش را روي قلبم

گذاشت وگفت:

-به خدا فقط اين قلبه كه به من ارامش ميدهد.اين خونه اميد منه

سكوت كردم .صورتم را بوسيد وگقت:

-قول شرف ميدهم كه ديگه نرقصم خوبه؟هركي اصرار كرد ميگم گيسو ناراحت مي شه.

-چرا ابروي منو ببري ؟

-پس چي بگم ولم كنن؟

-هر چي بگي بهتره اين وضع .

-آره والله.مردم از ديشب كشتي منو با اين نازهات لعنتي .

-منصور برو كنار خوابم مياد .

-خب منم نوازشت مي كنم تا تو زودتر خوابت ببره حالا بگو ببينم الناز چي مي گفت؟

-جريان را براش تعريف كردم .

-غلط كرده فكر كرده همه مثل خودشون كه التماس كنن. بذار ببينمشون حالي شون مي كنم .

-نه تو دخالت نكن منصور .

-به جون خودت اگه مي دونستم باهاش نمي رقصيدم .

-جون من الكي قسم نخور .اميد بابام به منه .

-منم اميدم به توئه.

-اميدوارم.

-واي چه عروسكي گرفتم!به خدا آدمو ديونه مي كنه .يك چيزيه كه اصلا نمي شه واسش جذبه گرفت.

يك هفته بعد پدر ومادر به منزل ما آمدند ودر ساختمان پشتي ساكن شدند.از اينكه هميشه پدرم را مي ديدم خيلي خوشحال بودم .قرار بر اين شد كه محبوبه وثريا وصفورا هر دو منزل را اداره

كنند در عوض حقوقشان بيشتر شود . بيشتر شب ها هم شام را با هم مي خورديم .

دو ماه گذشت .يك شب به منصور گفتم :

تكليف چك هاي گم شده چي شده منصور ؟

پريده حسابش كن اثري از اثارشون نيست .

من مي خوام بيام شركت .

مگه توي خونه بهت بد مي گذره ؟

بد نمي گذره دير مي گذره دلم مي خواد صبح ها هم با تو باشم .

منم همينطور عزيز دلم .ولي خودت كه مي دوني توي شركت ارباب رجوع زياده من هم كه آدم حساسي هستم يكي چب بهت نگاه كنه قاتي مي كنم .

مگه به من اعتماد نداري ؟

البته كه دارم ولي جناب عالي دل بي صاحب هر مردي رو مي لرزوني خانم خوشگله !چرا بيخود واسه مردم درد سر درست كنيم .

منصور !

جون منصور

خب ميام توي اتاق تو كنار دست خودت توي كارها كمكت مي كنم به خدا صبح ها دلم برات تنگ مي شه ،حوصله ام تو خونه سر ميره

مگه قرار نيست منو بابا كني خودتو مامان ؟به قول خدابيامرز گيتي دلم اووه اووه ي بچه مي خواد عزيزم

هر وقت بچه دار شديم ديگه نمي ام اصلا تفريحي ميام.

نه عزيزم اين طوري دباره من بهت عادت مي كنم يه روز كه نياي ديونه مي شم.

منصور خواهش مي كنم .

فصل 44 "...

منصور همان طور كه روي مبل نشسته بود دستش را باز كرد و گفت:

بيا اينجا ببينم خوشگل من.

بلند شدم كنارش نشستم دستش را به دور شانه ام انداخت و گفت:

مي خواي بياي شركت چكار كني ؟

كمك دخالت مديريت .

همسر من كه ديگه نمي شه تايپيست ومنشي ومترجم باشه.

چرا نمي شه؟اين فكر ها رو بريز دور منصور جان اونجا همه مي دونن تو رئيس شركتي ودر نهايت خودمان وفرزندانمان ايشائالله.

در موردش فكر مي كنم .

فكر لازم نيست چون من ميام.

-پس بايد بياي تو اتاق خودم ها .

-خب من هم واسه اين ميام كه پيش تو باشم ديگه.

-مرا به خودش فشرد و گفت :توعزيز مني .

-پس از فردا بيام .

-قدم به چشم.

سرم را روي سينه اش گذاشتم وگفتم:خيلي بهت عادت كردم منصور مدام نگرانم يكي تو رو ازمن نگيره. سرم را بوسيد گونه اش را روي سرم گذاشت وگفت:

-گاهي بين اينكه گيتي بهتر بود يا تو مي مونم گيسو جان .

از فردا صبح با منصور به شركت رفتم همه خوش امد گفتند وابراز خوشحالي كردند ولي چه مي دانستم داغ فرهان را تازه مي كنم .چه مي دانستم رفتن يعني شروع تازه بدبختي ها وتمام شدن

خوشبختي .چه ميدانستم كه دارم با دست هاي خودم گور خودم را مي كنم .

روزها بيشتر در اتاق منصور بودم در حساب وكتاب ها رسيدگي مي كردم .خلاصه هر كاري بود انجام مي دادم ترجمه وتايپ حسابداري و البته بيشتر پيگيري چك هاي بي اعتبار و برسي

كمبودهاي خزانه منصور .كسري هاي مبلغ كمي نبود كه بتوانيم راحت از انها بگذريم بايد مي فهميديم موضوع چيست؟

وقتي غريبه ها به اتاق منصور مي امدند به من اشاره مي كرد كه از اتاق بيرون بروم . گاهي اوقات با فرهان كار داشتم او بايد به اتاق ما مي امد در حضور منصور ارتباط با فرهان اشكالي

نداشت ولي تنها هرگز. گاهي كه منصور مجبور بود بيرون برود سفارش مي كرد كه پيش خانم حكيمي در سالن بنشينم. تااو بيايد به فرهان همان حساسيت راداشت كه من به الناز داشتم.با اين

تفاوت كه منصور فرهان را خيلي دوست داشت

فصل 45 "...

يك ماه گذشت از رفتار فرهان متعجب بودم .توجه خاصي به من داشت وقتي منصور نبود ارتباط بيشتري با من برقرار مي كرد . با ان زبان چرم ونرم وگيرايش مرا تا حدي به خودش جذب كرده

بود تا آنجا كه گاهي از ذهنم مي گذشت كه اگر همسر فرهان مي شدم خوشبخت تر بودم ولي هنوز از علاقه ام به منصور كم نشده بود وديوانه وار دوستش داشتم.

يك بار يكي از مراجعين در ساعتي به شركت امد كه منصور حضور نداشت .بايد زير ورقه مهر وامضا ميشد تا فروش صورت بگيرد فرهان گفت :

-خانم متين مي شه محبت كنين مهر مهندس رو به من بدين؟

-مي خواين مهر كنين ؟

-بله

-بهتر نيست صبر كنين خود منصور بياد ؟

-موردي نداره من هميشه اين كارو مي كنم .

به اتاق منصور رفتم ومهرش رآوردم .خدا خدا مي كردم منصور از راه برسه ومرا با فرهان ومهندس شاكر ببيند .زير ورقه زد وگفت:

-بفرمايين اين امادس مهندس .

-ممنونم فعلا با اجازه خانم مهندس به مهندس سلام برسونين خدا نگهدار .

-خدانگهدار مهندس شاكر

مي خواستم از اتاق بيرون بيام كه گفت:

-خانم متين وقت دارين حساب هاي اين ماه را با هم كنترل كنيم؟

-باشه وقتي مهندس اومد

نگاه عجيبي به من كرد گفت:

-من با شما كار دارم نه با ايشون

با رودر باسي روي مبل نشستم.فرهان خواست در را ببندد كه گفتم:

-لطفا در را باز بزارين وقتي در اتاق بسته س حالت خفه گي بهم دست ميده

فهميد كه از ترس منصور اين را گفتم لبخندي زد ومقابلم نشست .دفتر را باز كرد وگفت:

-من مي خونم شما بزنين.و به ماشين حساب اشاره كرد

قبول كردم درضمن كار احساس مي كردم به من خيره شده.

-خب شد ....تومان حالا اين سه رقم رو بزنين

-مي شه ....تومان

-بله درسته اين هزينه سه دسگاهيه كه خريداري كرديم

-چه دستگاههايي بوده؟

-يه قطه يه دستگاه بسته بندي ويه دستگاه قالب

-حالا سود كرديم يا نه؟

-زياد نه.

-مي تونم دفتر را ببينم؟

-بله ولي انقدر شلوغ پلوغه كه چيزي سر در نميارين.

-اشكالي نداره.

-هميشه آرزوم داشتم همسرم اين جوري مدبر مدير باشه ولي افسوس.....

-افسوس كه چي؟

-افسوس كه مهندس هميشه يه قدم از من جلوترن .

-من به قسمت معتقد نيستم اختيار هم شرطه.

-اگه اختيار شرط بود شما به اون چه كه مي خواستين مي رسيدين.

-آدما مي تونن چيزي رو كه از دست دادن يه روز دوباره به دست بيارين .

فصل 46 "...

-منظورتون رو متوجه نمي شم مهندس.

-بگذريم. مي تونم يه سوالي ازتون بپرسم گيسو خانم؟

-البته.

-فكر نمي كنين اگه با مرد جوون تري ازدواج مي كردين، آزادي بيشتري داشتين؟ تفاوت سن باعث به وجود اومدن تعصب بيش از حد مي شه. مخصوصاً در مورد آقايون، چون دوست ندارن

همسر جوونشون رو كسي تصاحب كنه.

-مردهاي كم سن و سال هم متعصبن. به نظر من هر چه عشق عميق تره، تعصب بيشتره.

-من اين طور فكر نمي كنم. من روي همسرم به اندازه مهندس تعصب نخواهم داشت، در هر صورتي كه شايد خيلي بيشتر از ايشون عاشق باشم. زن موجود زيبا، فريبنده و هوس انگيزيه. ولي

چرا ما مردها بايد خودخواهي كنيم؟ اگه به همسرمون اعتماد داريم ديگه كنترل لزومي نداره. آزادي حق انسانهاست، چه مجردف چه متاهل. من مطمئنم الان دل تو دل شما نيست كه مبادا

مهندس از راه برسه و من و شما رو اينجا ببينه.

از فراست و طرز فكر فرهان لذت بردم.

-خب بله. اون كمي رو من حساسه.

-كمي نخير، خيلي زياد

-من اين رو نشونه علاقه ش مي دونم، اگه دوستم نداشت بهم اهميت نمي داد. من منصور رو با همين خصوصيات پذيرفتم.

-ولي آيا ايشون هم همين اندازه، به خودشون سختي مي دن؟

-منصور مرد قابل اعتماديه، من بهش شك ندارم.

خنده عجيبي به معني چقدر ساده ايف تحويلم داد.

شما چيزي از منصور مي دونين؟

بگذريم گيسو خانم.

خواهش مي كنم.

مردها اكثراً همين طورن. وقتي به مرادشون رسيدن، يه چيز ديگه مي خوان. حتي گاهي اون چيزي رو مي خوان كه يه روز نمي خواستن.

قلبم فرو ريخت. بي اختيار فكرم به سمت الناز كشيده شد.

يعني شما معتقدين منصور كسي رو مي خواد؟

من دوست ندارم زندگي كسي رو به هم بريزم، گيسو خانم.

مهندس به من بگين موضوع چيه؟

هيچي خانم، هيچي. كم كم مهندس پيداشون مي شه، دوست ندارم ناراحتتون كنه.

بلند شدم و با دنيايي فكر و غصه از اتاق بيرون آمدم. حالم بد شد بود. نياز به آرامش و تنهايي داشتم. به اتاق منصور رفتم و در را بستم. روي مبل نشستم و در دنياي شك و خيال دست و پا

زدم. ده دقيقه بعد منصور آمد.

فصل 47 "...

سلام گيسو جان.

سلام.

چي شده؟ چرا تنها نشستي؟

هيچي، همين طوري.

چه خبرها؟ كي اومد؟ كي رفت؟

مگه مردم مي خوان منو بخورن منصور، اين مسخره بازيها چيه؟ دزد اومد منو برد، يكي هم منو نگاه كرد، يكي هم خواست منو بخوره.

چرا انقدر عصباني هستي؟ مي گم يعني كسي با من كار نداشت؟

مهندس شاكر اومد.

منصور پشت ميزش نشست و در كيفش را باز كرد و اوراقي را بيرون آورد و پرسيد:

چي كار داشت؟

فرهان از من مهر خواست، منم بهش دادم. الته گفتم صبر كنين منصور بياد، گفت نيازي نيست، كار هميشگي ماست.

مهر فرهان مخصوص خودشه، مهر من مخصوص خودم. بدون امضاي من نه اجازه خريد هست، نه اجازه فروش.

من چه مي دونم، اصلاً از خودش بپرس.

منصور شماره اتاق فرهان را گرفت.

سلام مهندس ... موضوع شاكر چيه؟ ... خب ... مگه امضاي منو بلدي؟ ... پس چطور ... آها آشناي توئه؟ خب باشه مسئله اي نيست. ممنون.

كوشي را كه گذاشت گفت:

مي گه خريدار دوست خودمه. امضاي منو قبول داره و چون معامله پرسوديه، خواسته از دستمون نره.

امضاي تو رو بلده؟

نه، مي گه امضاي خودش رو زير ورقه زده، مهر منو.

با تعجب به منصور خيره شدم. برايم عجيب بود كه فرهان دروغ به اين بزرگي بگويد من خودم ديدم امضاي منصور را زير برگه زد.

منصور!

بله.

اين دستگاههاي جديد رو خيلي گرون خريدين ها.

آره، عوضش سود خوبي داره گيسو جان.

فرهان كه مي گه سود خوبي نداشته.

تو كي با فرهان حرف زدي؟

با اخم نگاهش كردم و گفتم:

همون موقع كه مهر رو بهش دادم، جلوي آقاي شاكر.

فرهان گفت اين دستگاهها رو مي خوايم، منم اجازه دادم. ديگه خودش مي دونه.

يعني چه؟ پس تو چي كاره اي؟

فرهان كارشو بلده، بهش اطمينان دارم. حالا اين سوالها چيه مي كني عزيزم؟

همين طوري، براي اطلاعات بيشتر.

قربونت برم. تو خودت كه علامه دهري.

و مشغول مطالعه اوراق شد. به چهره اش دقيق شدم. يعني به غير از من به كس ديگه اي هم علاقمنده؟ نكنه روم زن بگيره، نه، خدايا! طاقت ندارم، من حتما جدا مي شم. دل تو دلم نبود. بايد

مي فهميدم فرهان از منصور چي مي داند.

فصل 48 "...

در آن چند روز خيلي پيگير مسئله شدم، ولي فرهان پاسخ درستي به من نمي داد و حرف را عوض مي كرد. شبها خوابم نمي برد، به منصور احساس بدي پيدا كرده بودم. وقتي به طرفم مي

آمد، بدم مي آمد و از محبت او لذت نمي بردم، ديگر روابط ما آن گرمي سابق را نداشت. بالاخره يك هفته بعد وقتي منصور از شركت بيرون رفت، به اتاق فرهان رفتم و پرسيدم:

يا مي گين از منصور چي مي دونين يا در مورد خودتون فكرهاي بد مي كنم.

گفتنش چه فايده داره گيسو خانم؟ شايد من اشتباه مي كنم.

پس چرا تا مطمئن نشدين قضاوت مي كنين و اعصاب منو به هم مي ريزين مهندس؟

البته تا حدي مطمئن شدم.

با تعجب به او خيره شدم.

اون كيه؟ من مي شناسمش؟

خيلي خوب.

النازه؟

بله. البته بيشتر النازه كه موي دماغ منصور خان شده و مطمئنم روزي موفق مي شه. الناز دختر هوس انگيزه.

چي دارين مي گين مهندس؟

حقيقت رو. چشماتون رو باز كنين. تعجب مي كنم چطور تا حالا نفهميدين!

تازه من خر، يادم افتاد كه يك بار منصور گفت اگر من به رفتارم ادامه بدم الناز رو مي گيره. خداي من!

من از اولش مي دونستم شما براي مهندس حيفين. اما ترسيدم فكر كنين از سر حسادت مي گم. منصور خان عاشق و شيدا زياد دارن و اين يه روز زندگيتون رو به هم مي ريزه، همون طور كه

زندگي گيتي خانم به هم ريخت و پرپر شد.

ديگر تحمل شنيدن حرفهاي فرهان را نداشتم. بلند شدم به طرف پنجره رفتم. پرسيدم:

مي تونين اينو ثابت كنيد؟

صد در صد! ولي منصور نبايد چيزي بفهمه. شايد هم من اشتباه مي كنم. بهتره خودتون قضاوت كنين.

باشه من شما رو لو نمي دم، مطمئن باشين.

جايزه م چيه؟

هر چي دوست دارين.

من شما رو دوست دارم.

با شتاب نگاهش كردم. لبخند قشنگي زد و سرش را پايين انداخت و ادامه داد:

البته منو ببخشين. ولي هيچ چيز تو دنيا به اندازه شما منو جذب نكرده. البته قصد خيانت ندارم. اگه خودتون به چشم خودتون ديدين و قضاوت كردين، اون وقت مي تونيم با هم خوشبخت باشيم.

شايد هم بتونين همين طور ايشون رو بپذيرين و زندگي كنين در اون صورت باز من خودم رو كنار مي كشم.

اگه راست باشه من يه دقيقه نمي مونم. مطمئن باشين.

من هم اون وقت يه دقيقه معطل نمي كنم گيسو خانم.

من منتظرم زودتر حقيقت رو ببينم مهندس.

در اولين فرصت، اما مبادا به روي خودتو بيارين.

نه، مطمئن باشين.

از اتاق كه بيرون آمدم، رنگ و روي يك جسد از من بهتر بود. چطور يكباره عشق تبديل به تنفر مي شود؟ چطور يكباره يك چهره زيباي دوست داشتني تبديل به يك چهره كريه آزار دهنده مي

شود؟ منصور در نظر من مثل ديوي شده بود كه وجودم را مي لرزاند. اي كاش زن بهرام شده بودم يا زن همين فرهان. معلومه كسي كه بتونه اون عشق بي مثال رو زير خاك دفن كنه و دوباره

عاشق بشه، دفعه سوم هم عاشق مي شه.

غرق افكار خودم بودم كه فرهان چند ضربه به در زد و گفت:

اجازه هست؟

بيا تو پرويز جان.

خسته نباشين.

تشكر كرديم. من و فرهان نگاهي معني دار به هم كرديم. فرهان مقابل من نشست.

منصور گفت:

چه خبر فرهان؟

سلامتي، راستش خواستم يه چك يك ميليوني بنويسين. اين يارو، فروشنده دستگاهها، دبه در آورده.

دستگاهها كه صد كفن پوسوندن پرويز.

مي گه اگه اين قيمتو قبول ندارين، دستگاهها رو پس بيارين. ضرر كردم و از اين حرفا. البته حق داره، ارزون به ما داد.

خيلي خب، اگه اين طوره بهش بده. بار اول كه نيست ازش خريد مي كنيم.

و دسته چكش را از داخل كيفش در آورد و مبلغ را نوشت و امضا كرد وقتي ورقه چك را به سمت فرهان گرفت، پيشدستي كردم و چك را گرفتم و گفتم:

اين بار من مي خوام چونه بزنم، اشكالي كه نداره؟

چونه زدن كار تو نيست عزيزم.

مگه چه ايرادي داره منصور؟ بذار منم امتحان كنم. نمي شه كه بازي در بياره.

منصور به فرهان چشم دوخت.

خانم متين، شما خودتون رو با اين جماعت درگير نكنين. من اين پول رو بهشون مي دم، ولي بعدا از حلقمشون مي كشم بيرون.

اين جماعت فروشنده ان ديگه، اگه بدن كه چرا باهاشون معامله مي كنين؟ اگه مي خوبن كه حرف منطقي رو مي پذيرن.

چك رو بده فرهان، خودش قضيه رو پيگيري مي كنه گيسو جان.

وقتي كاري رو شروع كنم تموم مي كنم. منو كه خوب مي شناسي منصور. اگه نذاري، چك رو برمي دارم واسه خودم خرج مي كنم. در وجه حامل هم كه نوشتي.

خب فداي سرت عزيزم، من دو برابرش رو برات مي نويسم. تو اون چك رو بده به فرهان و با جماعت دزد درگير نشو.

متاسفم.

احساس كردم فرهان خودش را باخته، چون مرتب مخالفت مي كرد و تعصب منصور را به جوش مي آورد.

آخه آدم درستي نيست بيشرف، چشم هيزه! شما رو كه ببينه ديگه هيچ گيسو خانم.

گيسو، چك رو بده فرهان كه اون وقت منو به جرم قتل صاحب دستگاهها مي برن زندون.

با هم بريم منصور جان. مسئله اي نيست. با مهندس فرهان هم مي شه برم.

گيسو! چك را بده به فرهان.

--------

فصل 49 "..

با عصبانيت چك را روي ميز مقابلم گذاشتم و بلند شدم و گفتم:

شما حقتونه سرتون كلاه بره، چون مدام وحشت دارين. چيه؟ ميترسين من برنده بشم و آبروتون بره.

خواستم از اتاق بيرون بيايم كه منصور گفت:

حالا چرا عصباني مي شي عزيزم؟

ديگه تا بهم اختيارات ندي، پامو تو اين شركت نمي ذارم.

خيلي خب بيا، هر كاري دوست داري بكن. گيسو خواهش مي كنم.

با ناز و قيافه آمدم نشستم. فرهان متعجب به من نگاه مي كرد. چك را برداشتم و گفتم:

مهندس شماره شركت رو به من بدين.

بعداً براتون ميارم خانم.

ممنون.

مي بيني فرهان چه همسري دارم، دلسوز و فعال!

بله، همين طوره.

و بلند شد از اتاق بيرون رفت.

گيسو كار زشتي كردي. ازت توقع نداشتم. الان فرهان فكر مي كنه بهش اطمينان نداريم.

خب فكر كنه. مگه معاونت نيستم؟ منم حقي دارم. دو ماه نبودم گند بالا آوردين.بي عرضه ها! آخه تو چقدر ساده اي! مگه مي شه يه شركت اسم و رسم دار بعد از يك هفته، تازه يادش بيفته

جنسش رو ارزون فروخته و پول بيشتري بخواد؟ تو همچين كاري مي كني؟

تو اين دنيا همه چيز امكان پذيره.

با كنايه گفتم:

اينو كه مي دونم.

خب پس چي مي گي؟

تو كار رو بسپر دست من تا برات پولهاي از دست رفته رو زنده كنم.

منصور خنديد.

مي خندي؟

اگه تو تونستي اين كار رو بكني من دو دانگ اين كارخونه رو به نمات مي كنم. به خدا قسم!

نامردي اگه نكني.

نامردم اگه نكنم.

پس بايد بهم اختيارات بدي.

شما صاحب اختياري، ولي بنده همسرم رو با پول معاوضه نمي كنم، تنها جايي نمي ري.

شايد لازم شدف خب با مهندس صدي مي رم. «منظورم مرتضي بود»

من همين طوري به نامت مي كنم. از خيرش بگذر.

ما پول در ازاي زحمت مي گيريم آقا، منم خواهر اون خدا بيامرزم.

پس همه جا با هم مي ريم، يادت باشه گيسو . دخالتي تو كارت نمي كنم ولي كنارت هستم.

آن روز فرهان شماره شركت را به من نداد و گفت شماره را گم كرده ام. فرداي آن روز مهندس شاكر وارد شركت شد. از اتاق منصور بيرون آمدم و بعد از سلام و احوالپرسي گفتم:

مهندس شاكر ممكن ليست فروشي رو كه مهندس فرهان براتون مهر كردن، به من بدين؟

مهندس شاكر از داخل اوراق، آن را پيدا كرد و به من داد. نگاهي به امضاي زيرش كردم تا مطمئن شوم امضاي منصور است. بله، فرهان امضاي منصور را جعل كرده بود. آن ليست را به

اتاق يكي از همكارها برم و كپي كردم و اصل را به شاكر برگرداندم و به اتاق فرهان رفتم و گفتم:

مهندس شماره شركت رو پيدا كردين؟

بله، اما هر چي مي گيرم كسي بر نمي داره گيسو خانم.

چه شركتيه كه اين وقت روز تعطيله، مي شه شماره رو دوباره بگيرين؟ شايد اومده باشن.

شماره را گرفت و گفت:

چي شده گيسو خانم؟ از وقتي در مورد اون موضوع باهاتون صحبت كردم رو رفتار من دقيق شدين، نكنه به من شك دارين.

اين چه حرفيه؟ اتفاقاً رو حرفهاتون فكر كردم ديدم احتمالاً حق با شماست. ولي اين دفعه بي گدار به آب نمي زنم و مي خوام طرفم رو خوب بشناسم. براي آشنايي بيشتر هم لازمه با هم ارتباط

داشته باشيم و براي ارتباط بيشتر لازمه بهانه اي پيدا كنم و به اتاقتون بيام، درسته؟

آه! بله حق با شماست، من براي جلب رضايت شما هر كاري مي كنم.

ان وقت سر قولتون هستين؟

صد در صد.

كه اين طور! باشه در اولين فرصت. منتظرم يه بار كه منصور و الناز با هم قرار گذاشتن، شما رو در جريان بذارم. بر نمي داره. بياين خودتون گوش كنين.

گوشي را گرفتم. حق داشت ولي گفتم:

مي شه يه بار ديگه بگيرين؟

بله، صد بار مي گيرم.

شماره را در ذهنم ثبت كردم. به نظرم شماره آشنا آمد.

آره بر نمي داره،ممنونم. فعلا با اجازه.

و به اتاق منصور برگشتم.

كجا بودي گيسو؟

همين دوروبرها.

اين دوروبرها سوراخ سنبه زياد داره.

پيش فرهان بودم. چرا اين طوري نگاهم مي كني منصور؟ رفتم بپرسم كه با اون شركت تماس گرفته يا نه؟

خب حالا بود؟

نه كسي گوشي رو بر نمي داره.

اونم بايد در شركتش رو تخته كنه.

پشت ميز تايپ نشستم و شماره اي را كه به خاطر سپرده بودم يادداشت كردم. ظهر به منزل رفتيم. فرصتي پيدا كردم و شماره را گرفتم. فرهان گوشي را برداشت. تعجب نكردم، چون مي دانستم

سرم كلاه گذاشه ولي كور خوانده بود. شماره خودش را جاي شماره شركت گرفته بود.

هر چه مي خواستم باور كنم كلاهبرداريها زير سر فرهان است، نمي توانستم. يعني باورم نمي شد. فران مرد بي ايمان و شارلاتاني نبود. به خاطر همين تمام حرفهايش را درباره منصور باور

داشتم و با منصور ارتباط بر قرار نمي كردم. آن شب هم مثل بقيه شبها منصور سراغم آمد و قربان صدقه ام رفت.

-حوصله ندارم منصور، خسته م.

-من خستگي تو در ميارم.

-خسته ترم مي كني.

-يعني چه؟

-يعني اينكه برو كنار.

به او برخورد و طاقباز خوابيد و ساق دستش را روي پيشاني اش گذاشت و چشمهايش را بست.

--------

فصل 50 "...

آن روز وقتي منصور رفت خوابيد، پريز تلفن را كشيدم و به اتاق سابقم رفتم و شماره فرهان را گرفتم.

بله.

سلام مهندس.

سلام گيسو خانم، عصر به خير.

ممنون. چه خبر؟ دل تو دلم نيست.

آروم باشين خانم. بدونين با چه كسي دارين زندگي مي كنين بهتره يا عمري بترسين و ندونين؟

حق با شماست.

امروز ساعت شيش و نيم بياين سر خيابون جلوي رستورا. من ميام دنبالتون، ماشين نيارين.

باشه، قراره با الناز كجا برن؟

قراره منصور بره خونه اونا، در مورد ازدواج با هم صحبت كنن. مبادا چيزي به روش بيارين ها.

باشه، فعلا خدا نگهدار.

خدا نگهدار.

مثل مرده ها به مبل تكيه زدم. تمام وجودم مي لرزيد. آدم مرگ عزيزانش را راحت تر قبول مي كند تا خيانت همسرش را. تمام قدرتم را در پاهايم جمع كردم و از روي مبل بلند شدم و به اتاق

رفتم، منصور هنوز خواب بود. دو شاخه تلفن را به پريز زدم و روي تخت دراز كشيدم و به چهره منصور كه آرام خوابيده بود، خيره شدم. شايد علت تنفر اين بود كه هنوز دوستش داشتم. اصلا

فكر نمي كردم به من خيانت كند. كمي اشك ريختم. مي دانستم امروز آخرين روز زندگي ماست. دلم براي آن همه عشق و شور و اشتياق كه به منصور داشتم و آن همه اميد كه مرا به اين خانه

كشاند. بدجوري مي سوخت. بعد كه فكر كردم بعد از منصور بايد با فرهان ازدواج كنم، با كسي كه مي داند همسر اولم چه خيانتي به من كرده، منقلب مي شدم. مي ترسيدم مرتب به من سركوفت

بزند و تحقيرم كند. يا مثلا موقع دعوا بگويد تو اگر لياقت داشتي، تو اگر آدم بودي، منصور با وجود تو مجددا ازدواج نمي كرد. اين بود كه به بهرام فكر كردم. آن قدر فكرهاي جورواجور به

سرم زد كه خسته شدم و استغفرالله گفتم. منصور غلتي زد، چشمهايش نيمه باز كرد و مرا كه ديد انگار جن و پري ديده. چند بار چشمهايش را باز و بسته كرد بعد براي اينكه مرا بخنداند،

دستهايش را روي چشمهايش ماليد و گفت:

خواب مي بينم؟ جناب عالي كه گفتين كنار من نمي خوابين، مور مورتون مي شه و از اين حرفها .....

كنار شما نخوابيده م، سر جاي خودم خوابيدم.

و پشتم را كردم.

باز غرورش را زير پا گذاشت و خودش را به من چسباند و گفت:

آخه تو چرا با من بد شدي؟

برو از قلبت بپرس، نه از من.

با لحني بامزه قلبش را نگاه كرد و گفت:

جناب قلب، مي شه محبت بفرمايين بگين چرا همسر نازنينم با من بد شده؟

بله، بله. ممنونم جناب قلب.

بعد در گوش من گفت:

ايشون مي فرمايند كه حتما سوءتفاهمي پيش آمده و گرنه كه من « يعني قلب منصور » فقط به عشق گيسو جان مي زنم.

و شروع كرد به بوييدن سر و گردن من.

آ ، منصور پرتت مي كنم اون طرف ها! قاتي پاتي ام حسابي!

آخه چرا عزيزم؟ به من بگو چته؟ والله، باالله، من فقط تو رو دوست دارم. اگر هم يه وقت چيزي مي گم، از روي عصبانيته.

پس چرا قبلا كه عصباني مي شدي از اين حرفا نمي زدي؟ زن مي گيرم و زنها سگند و فرهان زن نگيري.

غلط كردم خوبه؟

نه، مي دوني چرا؟ چون بعد از اينكه عشقبازيتون تموم شد، تازه حرفاي اصلي دلتون رو مي زنين. يادتون نمياد كه غلط كردين.

من به خاطر اين مسايل تو رو دوست ندارم، اينو بفهم. آدم اگه كسي رو قلبا دوست نداشته باشه، نمي تونه باهاش ارتباط زناشويي برقرار كنه.

ا ...! پس اون بدكاره اي كه روز و شب بغل اين و اونه، ميلونها نفر رو دوست داره؟ اونا هم دوستش دارن؟ آره؟ ما زنها وقتي نياز شما رو برطرف كرديم مي شيم اخ.

شما هوس رو با عشق عوضي گرفتين، خانم.

شما هم عشقتون را با من عوضي گرفتين، آقا.

تو عشق مني، به خدا قسم! فقط فقط فقط تو، تو، تو عشق مني، چرا باور نمي كني؟

جيغ كشيدم:

برو اون ور. ازت بدم مياد منصور. چرا باور نمي كني؟

بدون كلمه اي از كنارم بلند شد. لبه تخت نشست، سيگاري روشن كرد و همانجا كشيد. بعد بلند شد لباسش را عوض كرد و از اتاق بيرون رفت. به حال خودم كمي اشك ريختم. بعد بلند شدم و به

طبقه پايين رفتم. منصور مشغول صرف چاي بود ولي عصباني و تو هم.

تلويزيون را روشن كردم و روي مبل نشستم. منصور نگاهي به ساعت كرد. ساعت پنج بود. بلند شد بالا رفت و دوش گرفت و تميز و ادوكلن زده، در حالي كه كت شلوار دودي پوشيده بود،

پايين آمد و بدون خداحافظي رفت.

خون خونم را مي خورد. اولين بار بود منصور بدون اينكه بگويد كجا مي روم و بدون خداحافظي از خانه خارج مي شد. فاصله اي را كه بين ما ايجاد شده بود، به وضوح حس مي كردم. بلند

شدم با فرهان تماس گرفتم. گفت:

ساعت شش و نيم منتظرم.

حاظر شدم و مظطرب از پله ها پايين آمدم.

تشريف مي برين بيرون؟

آره ثريا خانم. مي رم كمي قدم بزنم. نمي دونم چرا حالم دگرگونه؟

قدم بزنين حال و هواتون عوض مي شه. راستي، آقا گفتن بهتون بگم ميرن خونه يكي از دوستاشون.

بره قبرستون، كي ناراحت مي شه؟

اوا خانم جون، خدا نكنه! بين زن و شوهرها حرف و قهر زياده، عشقم زياده، هر كدوم نباشه اون يكي معنا پيدا نمي كنه.

خداحافظ. راستي من سعي مي كنم قبل از منصور بيام خونه، اگه تماس گرفت نگيد من رفتم بيرونف بگيد تو اتاقم، حمامم، خوابم، نگران مي شه مغزم رو مي خوره. مي شناسيدش كه.

چشم خانم.

از همسايه مون چه خبر؟

خوبن، اتفاقاً آقاي رادمنش و خانم هم الان همين سوال رو كردن.

شب مي رم سري بهشون مي زنم. فعلا خداحافظ.

خير پيش.

فصل 51 "....

سوار ماشين آلبالويي فرهان شدم و سلام و احوالپرسي كردم.

دير كه نكردم؟

نخير، تا از شاه داماد پذيرايي كنن و صحبت كنن، دو ساعتي طول مي كشه.

گفت مي رم خونه يكي از دوستام.

خب اينا هم دوستن ديگه، دروغ نگفته.

و به تمسخر خنده اي كرد.

سري تكان دادم و گفتم:

مي بينين عاقبتم به كجا كشيد؟ از همه بدتر گيتي بيچاره فداي چه نامردي چه عاقبتي.

عاقبت شما خوبه. نگران نباشين. مثل شير كنارتون نشستم.

ممنونم. ولي ديگه پشت دستم رو داغ كردم به كسي اطمينان نكنم. البته ببخشين.

بهتون حق مي دم.

وارد خياباني شديم كه منزل الناز در آن بود. قلبم داشت مي آمد توي دهنم. خدا خدا مي كردم كه همه حرفهاي فرهان دروغ باشد، ولي وقتي ماشين منصور را مقابل منزل آنها ديدم، عرقي سرد

روي پيشاني ام نشست. دستم را روي چشمم گذاشتم و در دل گفتم:

خدايا بهم صبر بده. گيتي خوش به سعادتت كه مردي و اين روز رو به چشم نديدي. اي كاش از روز اول من پرستار مادر جون شده بودم، كه الان زير خاك پوسيده بودم. اقلا با عشق مي مردم.

ولي حالا با نفرت دست به گريبانم. مرگ خودم را به چشم ديدم.

فقط اين جملات را در دل مي گفتم:

اميدوارم به خونه نرسيده بميري! اميد دارم مغزت از هم بپاشه، اميدوارم اون الناز بي شرف رو زير خاك كنن. اميدوارم تو بغل هم بميرين و بپوسين.

خب، حالا ثابت شد؟

با سر جواب مثبت دادم.

-بريم؟

-نه فرهان. صبر كن تا از خونه بياد بيرون. تا به چشمم نبينم باور نمي كنم.

لحظه اي در عمق چشمان هم فرو رفتيم.

باشه صبر مي كنيم. دوست ندارم معمايي بمونه.

دقيقا يك ساعت و پانزده دقيقه توي ماشين نشستيم و صحبت كرديم، تا آقاي دلباخته از در منزل بيرون آمد. خانواده فرزاد هم تا كنار در نرده اي منصور را بدرقه كردند. الناز لباس زرشكي به

تن داشت و خيلي زيبا شده بود. ولي آن لحظه در چشم من از خوك زشت تر بود. خب معلوم است، هوويم بود.

فرهان مرا زير نظر داشت. يك لحظه دستم رفت تا دستگيره در را باز كنم كه فرهان دستش را روي دستم گذاشت و گفت:

نه گيسو، خواهش مي كنم.

در حالي كه اشكهايم سرازير شده بود، گفتم:

تو بودي تحمل مي كردي فرهان؟ مي نشستي و تماشا مي كردي؟

گيسو ما الان خودمون مجرميم. اگه الناز و منصور اون طرفن. من و تو هم اين طرفيم. مي دوني منصور بفهمه تو الان كنار من نشستي چه بلايي به روزگارمون مياره؟ هر چي باشه اون

مرده، مي تونه صد تا زن بگيره، ولي تو حق نداري الان در كنار من باشي. تو هنوز زن منصوري، مي فهمي چي مي گم؟

سكوت كردم.

اگه مي خواي به زندگي با منصور ادامه بدي، كه اون حرفي جداست. ولي اگه تصميم داري از منصور جدا شي، نبايد چيزي از امشب براي منصور تعريف كني. شتر ديدي نديدي. فقط طلاق

بگير. بگو نمي خوامت، بگو تو خائني، ولي اثبات نكن. مي فهمي چي مي گم؟

اشكهايم را پاك كردم و گفتم:

مي فهمم ولي سخته خفه شم فرهان.

تحمل كن، خواهش مي كنم. خب منصور رفت. بريم كه بايد ميون بر بزنم و شما رو قبل از منصور به خونه برسونم.

و چنان با سرعت و ماهرانه از كوچه پس كوچه ها مرا به خانه رساند كه تعجب كردم. وقتي پياده شدم تشكر كردم و گفتم:

انشاءالله جبران كنم.

همين كه بهتون برسم جبران شده.

خدا نگهدار.

گيسو خانم!

بله.

سكوت، سكوت، سكوت! عاقل و سياستمدار باشيد لطفا.

به خانه آمدم. ثريا تا مرا ديد گفت:

خانم چرا رنگتون انقدر پريده؟

حالم بده ثريا خانم. قلبم خيلي درد مي كنه.

بگم مرتضي شما رو برسونه دكتر؟

نه كمي استراحت كنم بهتر مي شم. منصور كه تماس نگرفت؟

نه.

خوبه. نگو بيرون بودم.

باشه. خيالتون راحت.

من مي رم بالا استراحت كنم، جواب تلفن هم نمي دم.

بله.

به اتاق خوابمان رفتم. لباسم را عوض كردم. كمي توي آينه خودم را نگاه كردم و گفتم:

« راست مي گن خوشگلها بد شانسن. بعد به اتاق سابقم رفتم. در را قفل كردم و روي تخت، هم آغوش افكار پريشانم شدم. قلبم تند تند مي تپيد. اضطراب به جانم افتاده بود. تا آن حد كه خواستم

به مرتضي بگويم برويم دكتر. ولي وقتي صداي ماشين منصور را شنيدم، منصرف شدم. دوباره روي تخت دراز كشيدم.

به لوستر نگاه كردم. آن را مثل نيزه چند شاخه اي مي ديدم كه مي خواست بر قلب من فرود آيد. به اشياء و مبلمان و تابلو ها نگاه مي كردم. همه چيز در نظرم زشت و كريه مي آمد. از آينه و

پرده و كنسول و رنگ ديوار و اتاق و خانه متنفر شده بودم، چه برسد به خود منصور!

خوشبختي ما چه زود گذشت. هنوز شش ماه نشده بود. به پدرم و مادر جون انديشيدم كه بعد از جدايي من و منصور چه مي كنند؟ هزار بار خودم را لعنت كردم كه چرا واسطه شدم. چون جدايي

من از منصور، واقعيتي غير قابل انكار بود. دستگيره در اتاقم پايين و بالا شد.

فصل 52 "...

گيسو! گيسو! در رو باز كن ببينم چته؟ بيا بريم دكتر.

برو گمشو كثافت. با تمام وزنت، با تمام قدرتت، پا روي قلبم گذاشتي حالا مي گي بريم دكتر؟ اينها را در دل گفتم.

گيسو، با توام خواهش مي كنم ... اقلا بگو ببينم حالت خوبه؟ ...

ثريا! كليد يدكي اين در رو بردار بيار ببينم. نكنه ...

آره، چرا مي گي نكنه؟ بگو ايشاالله بميري كه ديگه راحت بشم و عروس تازه مو بيارم همين خونه.

فرياد كشيدم:

ثريا خانم من حالم خوبه، بهش بگو بره خونه همون دوستش، احوال اونو بپرسه.

از صداي پاي منصور فهميدم به سمت اتاقش مي رود.

ثريا رسيد و گفت:

بفرماييد كليد آقا.

ديگه لازم نيست، مي گه حالش خوبه.

يك ساعت بعد، ثريا براي صرف شام مرا صدا زد. وقتي پايين رفتم، سر ميز نشسته بود و منتظر بود ولي شديدا در فكر بود. آن شب براي اولين بار بي ادبي كردم و سلام نكردم. من تصميم

داشتم از او خداحافظي كنم. چه سلامي؟ چه عليكي؟

منصور نگاهي به من كرد و گفت:

عليك سلام.

سلام.

بهتري؟

من چيزيم نبود.

مگه قلبت درد نمي كرد؟ مگه با تو نيستم؟

درد مي كرد ولي گفتنش چه اهميتي داره؟

از درد قلب انقدر اشك ريختي كه چشمات متورم و قرمزه؟

سكوت كردم.

از اينكه بدون خداحافظي رفتم ناراحت شدي؟ ولي من به ثريا پيغام دادم.

دو دستم را به حالت ايست مقابل منصور گرفتم و گفتم:

بس كن منصور، از اين به بعد اگه تا صبح هم نياي خونه كسي انتظارت رو نمي كشه. پس راحت باش. اومدم خير سرم دو لقمه كوفت كنم و برم. ممنون ثريا خانم.

آخه براي چي؟ اين چه طرز صحبت كردنه گيسو؟

براي اينكه جناب عالي مردي، صاحب اختياري.

باور كن كار واجبي بود.

چه كار واجبي؟

يكي از دوستام خواسته بود برم منزلش.

كدوم دوستت؟ من همه اونا رو مي شناسم.

اينو نمي شناسي.

اتفاقا خوب مي شناسم. آره. در كنار اون دوستها بودن خيلي خوبه و خيلي واجب.

چيزي لازم ندارين؟

چرا ثريا خانم، يه كم آرامش، بگو كجاست؟

ثريا رو به منصور كرد و گفت:

خانم امروز حالشون خوب نيست، عصباني هستن.

اين را گفت و رفت.

مجلس مردونه بود.

يعني يه زن هم تو مجلس نبود؟

نه.

منزلشون كجا بود؟

مركز شهر.

خيلي خب اگه اينطوره، حرفي نيست.

در حالي كه با چاقو شنيسل گوشت را مي بريدم. ادامه دادم:

ولي به همون خدايي كه اون بالاست اگه خلاف اين ثابت بشه ...

و چاقو را مقابلش گرفتم:

با همين چاقو بند اين زندگي رو پاره مي كنم. اين پيوند به اصطلاح مبارك و عاشقانه رو قطع مي كنم.

اين حرفها چيه مي زني. تو دعايي شدي گيسو؟!

يعني طلاق. حالا يا دعايي شدم، يا جادوم كردن يا چيز خورم كردن يا ديوونه شدم يا كوفت كاري.

چي شده مرتب اسم طلاق مياري؟ تو كه تا يه ماه پيش عاشق و شيدا بودي، وابسته بودي، دوستم داشتي. بهم عادت داشتي، پس يه دفعه اون همه احساس چي شد؟

مثل احساس شما پرپر شد. ريخت. حباب بود، شكست. دود بود، رفت آسمون.

من همون منصور عاشق شيداي زن دوست گيسو دوست ديوونه مجنونم. به خدا قسم!

انقدر خدا رو قسم نخور، چون نيستي. ثابت كن كه نيستم.

به موقعش.

موقعش كيه؟

هر لحظه، منتظر باش. بدبخت بابام كه اين وسط اسير شد.

به بابات چه كار داري؟ اونها دارن بهتر از ما زندگي مي كنن.من كه برم، بابام هم دنبالم مياد. چون دوست نداره بشه آينه دق تو.

كجا بري؟

گورستون، قبرستون، هر جا به جز اين قصر وامونده، خواهرم رو كه مدفون كردي، حالا نوبت منه؟

تو بيجا مي كني. من تو رو طلاق نمي دم. اينجا خونه و زندگي توئه، هر موقع منو نخواستي، بگو من برم.

نمي خوام. من اين قصر رو نخواستم، من زندگي بلوري نمي خوام. من جام طلايي تو خالي نمي خوام، من شوهر خيالي نمي خوام، من يه مرد مي خوام كه قلبش فقط مال من باشه.

نكنه اون مرد رو پيدا كردي؟

اين طور فكر كن.

راحت بگو منو نمي خواي، از من سير شدي! خوشي زده زير دلت، از محبت سيراب شدي، بگو كس ديگه اي رو مي خوام.

و بعد با مشت روي بشقاب كوبيد و فرياد كشيد:

بگو تو پيري، تو آدمكشي، تو گيتي دوستي، تو متعصبي، تو زيادي به من وابسته اي، د بگو! چرا لال شدي؟

از بلندي صداي منصور سرم را ميان دو دستم گرفتم. بشقاب شكسته را روي زمين پرت كرد و گفت:

اي لعنت به من كه دستم نمك نداره، لعنت به اين زندگي، لعنت به من كه انقدر قربون صدقه ت رفتم و اين شد نتيجه ش.

و از سالن خارج شد. ثريا دويد و گفت:

چي شده؟ آخه چرا خلق خودتون رو تنگ مي كنين؟ والله ارزش نداره!

بغضم شكست. سرم را روي ميز گذاشتم و بلند بلند گريستم. ثريا دست به سرم كشيد و گفت:

ببين دخترم، آقا شما رو خيلي دوست دارن. واقعا چطور مي شه عشق و دوست داشتن رو ثابت كرد؟ مرتب كه قربون صدقه تون مي رن، قهر مي كنين، التماسشون مي كنن. ديگه چيكار كنن؟

آخه يه كم منطقي باشين. به حرف مردم اهميت ندين. اين مردم چشم ندارن زندگي خوب و شيرين شما رو ببينن. والله شما تو چشمين، مدتيه زندگي شما به هم ريخته. ناراحت نشين ها، ولي از

وقتي رفتين شركت، اين خونه آرامشش رو از دست داده، حالا چرا، نمي دونم!

براي اينكه بيشتر شناختمش ثريا خانم.

شما اشتباه مي كنين، حالا شا متون رو ميل كنين، بعد برين از آقا دلجويي كنين. اين همه ايشون اومدن ناز شما رو كشيدن، يه بار هم شما برين. والله ازتون چيزي كم نمي شه. آقا به محبت

شما نياز دارن. از نياز هم گذشته، عادت دارن. الان مدتيه بي محلي مي كنين. اعصابشون خراب شده. محبتون رو دريغ نكنين.

من محبت مي كنم، وقتي اون دلش جاي ديگه س، چه فايده داره؟

آقا كه صبح تا شب پيش شمان، چطور دلشون جاي ديگه س؟

مگه نديدن عصر رفت بيرون. صبحها هم تو شركت چند با به بهانه كار مي ره بيرون. من مطمئنم كه يه چيزي مي گم.

به چشم ديدين؟

آره ديدم.

استغفرالله! من كه باور نمي كنم. اون موقع كه تو قلب آقا كسي نبود پي اين كارها نبودن، چه برسه به حالا كه قلبشون ، زندگيشون شما هستين. اشتباه م كنين. اشتباه خودتون رو پيدا كنين، نه

اينكه زندگي تون رو به هم بزنين.

ثريا شروع به جمع كردن بشقابهاي شكسته كرد و گفت:

ببين چقدر به ايشون فشار اومده كه دست به چنين كاري زدن، غذا هم كه نخوردن، اقلاً شما بخورين.

نمي تونم.

و بلند شدم به سالن رفتم و روي مبل نشستم. منصور از بالا صدا زد:

ثريا يك چسب زخم توي اين خانه نكبتي پيدا نمي شه؟

چي شده آقا؟ دستتون بريده؟

اعصاب براي آدم نمي ذاره. معلوم نيست چه مرگشه؟

صداي مادر آمد:

مهمون نمي خواين؟

آن موقع نمي خواستم، ولي براي حفظ ظاهر گفتم:

بفرمايين مادر جون.

فصل 53 "...

سلام بابا، سلام مادر جون، خوش اومدين

-سلام. شما كه حالي از ما نمي پرسين. چرا گريه كردي دخترم؟ چي شده؟ منصور كجاست؟

-چيزي نيست مادر جون، كمي حرفمون شده.

-آخه براي چي؟

-مهم نيست، خب چه خبرها؟ تعريف كنين.

پدر گفت:

-مثل اينكه خبرها اينجاست. دعوا سر چيه؟ شما مدتيه يا با هم قهرين، يا چشمهاي تو اشكيه، يا اعصاب منصور خرابه، نكنه دعوا سر ماست.

-نه والله بابا! اين چه حرفيه؟ به خدا سر شما نيست.

-پس سر چيه؟

-نپرسين، چون خودمون هم هنوز نمي دونيم.

-زن و شوهرها دعوا دارن ديگه رادمنش، خودمون عصري داشتيم با هم دعوا مي كرديم يادت رفته. حرف رو عوض كن خواهش مي كنم.

-چشم خانم، هر چي شما بفرمايين.

-شام خوردين مادر جون؟

-آره عزيزم، ما يه ساعت پيش خورديم. بابات گشنه بود، زود خورديم.

-منصور كجاست؟

-بالاست. زد بشقاب رو شكست، مثل اينكه دستش بريده.

مادر از جا پريد و گفت:

-اوا خاك به سرم! چه بلايي سرش اومده؟

منصور از توي پله ها گفت:

-هيچي مادر، حالم خوبه. سلام. سلام پدر جان.

-سلام پسرم! سلام منصور جان، دستت چي شده؟

-عصباني شدم، خواستم بكوبم رو ميز، خورد تو بشقاب.

-مثل اينكه ما بد موقعي مزاحم شديم.

-اختيار دارين. اتفاقا خوب موقعي اومدين. روحيه مون عوض مي شه. خب، چه حال و خبر؟

-خوبيم پسرم، اومديم بگيم ما فردا مي ريم مشهد، شما نميايين؟

-به به! زيارت چه عالي! خوش بگذره. اگه زودتر مي دونستيم مي اومديم، ولي حالا نمي شه. چند تا قرداد دارم، گرفتارم.

-ما هم يه دفعه تصميم گرفتيم مادر. صبح رادمنش رفت براي ساعت هفت و نيم صبح فردا بليط گرفت.

-به سلامتي.

-من هم باهاتون ميام مادر جون، اگه پرواز كنسلي بود كه با هم مي ريم، اگه نبود من عصرش ميام. كدوم هتل جا رزرو كردين؟

-هتل هما عزيزم. بيا خوش مي گذره. منصور هم اگه كارهاش رو تمام كرد مياد. يه هفته مي مونيم.

-من و گيسو يه فرصت ديگه مياييم.

-ولي من مي رم.

-كجا مي ري؟ مادر و پدر دوتايي مي خوان برن.

-من اتاق جدا مي گيرم. مي خوام مدتي از اين خونه دور باشم.

-تو كنار خودمي، اخلاقت اين شده، واي به حال اينكه دور بشي. بدون من جايي نمي ري.

پدر گفت:

-دخترم كنار شوهرت باشي بهتره، رضايت اون شرطه. منصور هم دلش به تو خوشه بابا.

-باشه، مشهد نميام، ولي توي اين خونه هم نمي مونم.

پدر گفت:

-اي بابا من چي مي گم،تو چي مي گي، گيسو.

-مي بينين پدر جان، همين جوري لجبازي مي كنه. هر چي دندون رو جيگر مي ذارم بدتر مي شه.

به دست منصور اشاره كردم و گفتم:

-آره، معلومه چقدر دندون رو جيگر مي ذاري! مظلوميتت كاملا هويداست. بميرم الهي.

-يه ماهه دارم تحملت مي كنم. خودت هم خوب مي دوني.

-خب تحمل نكن. مگه مجبوري زجر بكشي؟

-صلوات بفرستين. شما چرا اين طوري مي كنين؟ قباحت داره. ما مثلا اومديم دلمون باز شه.

-خب رفتين خريد؟

-آره دخترم، حالا بعد بيا ببين، سليقه پدرته.

-مباركتون باشه.

و به خودش اشاره كردم و گفتم:

-پدرم خوش سليقه س ديگه.

آن شب وقتي مادر و پدر خداحافظي مي كردند، مادر جون گفت:

-مواظب همديگه باشين. منصور كاسه بشقابها رو شمردم، واي به احوالت چيزيش كم بشه!

-حالا اومديم و بشقاب از دست ثريا خانم افتاد. تقصير من مي ذارين مامان؟

-ثريا دروغ نمي گه. ازش مي پرسم. به اعصابت مسلط باش پسرم، جلو رادمنش خجالت مي كشم.

-صبح مي برمتون فرودگاه مامان.

-نه پسرم، ما ساعت شيش مي ريم. مرتضي مي بردمون.

-پس مواظب هم باشين. انشاالله خوش بگذره. ما رو هم دعا كنين. در ضمن اونجا دعا كنيد اخلاق گيسو مثل سابق بشه.

منصور به اتاق خواب رفت. ده دقيقه بعد من رفتم لباس خوابم را برداشتم و از اتاق بيرون آمدم و به اتاق سابقم رفتم و همان جا خوابيدم. منصور هم اصلا اعتراضي نكرد، حسابي قهر بود. تا

صبح دقيقه اي چشم برهم نگذاشتم. الناز لحظه اي از جلوي چشمم دور نمي شد، بالاخره زهر خودش را به من و گيتي ريخت. ساعت شش از پنجره ديدم كه پدر و مادر با مرتضي رفتند. آيت

الكرسي بدرقه راهشان كردم.

تا ساعت هفت و نيم فكر كردم و تصميمم را گرفتم. ديگر زندگي زير يك سقف در كنار منصور برام لذتبخش نبود كه هيچ، عذاب آور هم بود. به اتاق منصور رفتم. بيدار ولي هنوز در رختخواب

بود. دستش را روي پيشاني اش گذاشته بود و به سقف چشم دوخته بود. سلام نكردم. چمدانم را از داخل كمد بيرون آوردم و چند تا لباس و لوازم شخصي داخلش چيدم. منصور بلند شد نشست و

گفت:

-مي خواي بري مشهد؟

جواب ندادم. لباسهايم را عوض كردم و شناسنامه ام را از داخل كشو برداشتم و در كيفم گذاشتم. بعد رفتم حوله ام را آوردم و داخل چمدان گذاشتم. زيپ را بستم و گفتم:

-ببخشين اگه براتون زن خوبي نبودم، مهندس متين.

-تو داري چيكار مي كني؟

-خداحافظي. دارم مي رم خونه پدرم، منزل سابقش.

بلند شد آمد دستش را روي چمدان گذاشت و گفت:

-زده به سرت؟

-آره خوشي زده زير دلم. مي رم تا تو راحت زندگي كني و مجبور نشي اون دندونهات رو روي جيگر عاشقت بذاري. يه موقع خون مياد!

-بين همه زن و شوهرها حرف پيش مياد.

به دستش اشاره كردم و گفتم:

-اين طوري؟

-مقصرش تو نبودي، خودم بودم.

چمدان را بلند كردم.

-يعني انقدر از من بيزار شدي؟

-ما براي هم مناسب نيستيم منصور، اصلاً ايراد از منه. ولم كن تو رو خدا.

-من دوستت دارم گيسو، چرا نمي فهمي؟ چرا داري زندگيمون رو خراب مي كني؟ اگه مي خواي به پات بيفتم، خوب مي افتم، ديگه غروري برام نمونده.

-چرا؟ چون با من ازدواج كردي؟

-از وقتي گيتي عزيزم رو خاك كردم، غرورم رو خاك كردم. اون همه چيز بود، غرورم بود، زندگيم بود، تو هم خواهر اوني، پس براي من تو هموني، اين رو بفهم.

-تو منو به خاطر اون دوست داشتي.

-من تو رو به خاطر خودت مي خوام.

-ولي من ديگه تو رو نمي خوام.

-بي دليل كه نمي شه. مگه زندگي لباس تنه؟

-به خودت بگو.

-والله كسي تو زندگي من نيست. اگه چيزي هم گفتم، اگه گفتم مي رم زن مي گيرم، از روي عصبانيت بود. گيسو قهر و لجبازي بيخودي نكن.

-تعجب مي كنم با داشتن اون همه خاطرخواه كه برات سر و دست مي شكنن، به من التماس مي كني.

-كدوم خاطرخواه؟ كي در انتظار منه؟ چرا پرت و بلا مي گي گيسو؟

-برو كنار منصور، الهه ناز تو كس ديگه س. راست مي گن تا سه نشه بازي نش. براش قشنگ تر اهنگ بزن.

--------

فصل 54 "...

بازويم را گرفت و من را روي تخت انداخت و گفت:

-فكر كردي نمي تونم نگهت دارم. دختر بي عقل؟

-برو كنار منصور.

-نمي رم. خودت رو بكشيف فحشم بدي، رهات نمي كنم.

و شروع كرد به بوسه باران بدن من.

-تو عزيز مني، تو عشق مني، وجود مني، لعنتي! اينو بفهم.

هر چه مي خواستم از دستش فرار كنم نمي توانستم. ماشاالله زوري داشت مثل فيل. جيغ كشيدم:

-منصور من از تو بدم مياد، برو كنار، آزام نده.

-گيسو چقدر فرياد مي كشي. ثريا مياد بالا زشته.

-بذار بياد. ثريا خانم!

دستش رو جلوي دهانم گرفت. به فشاري دستش رو برداشتم و فرياد كشيدم:

-ثريا خانم! اين داره منو مي كشه. به دادم برس.

منصور با يك دستش جلوي دهانم را گرفته بود و با دستش ديگرش باهام مبارزه مي كرد، بعد دستش را از جلوي دهانم برداشت. ثرياي بدبخت از جيغ و هوار من چند ضربه به در زد و گفت:

-آقا تو رو خدا ولش كنين. از شما بعيده! شما كه دست بزن نداشتين.

ثريا در را باز كرد و با ناراحتي گفت:

-آقا به خاطر من ....

ولي وقتي ما را ديد گفت:

-استغفرالله.

و با خجالت و لبخند از اتاق بيرون رفت و در را بست.

-بي حيا!

-تقصير توئه كه اپرا اجرا مي كني.

-ولم كن لعنتي! آخه بزور چه فايده داره؟

-فايده داره.

آن قدر دست و پا زدم كه خسته شدم. يعني از شما چه پنان در برابر جذابيت منصور كسي نمي توانست مقاومت كند. بنابراين تسليم شدم، ولي احساسي نشان ندادم. در آخر مرا بوسيد و گفت:

-ديگه باهام آشتي كن. من بدم، پيرم، به درد تو نمي خورم، ولي تو ناديده بگير. چي كار كنم؟ دوستت دارم.

بلند شدم لباسم را مرتب كردم.

-ديگه كه نمي خواي بري؟

-مگه به خاطر اين قهر كرده بودم؟

-گفتم شايد شكستن غرورم دلت رو به رحم بياره.

-مگه نمي خواي بري شركت؟

-تا از جانب تو مطمئن نشم، نه.

-خيلي خب، من هستم، برو به كارت برس.

-مگه تو نمياي؟

-نه، مي خوام بخوابم، ديشب نخوابيدم.

-نري ها!

و بلند شد سر و وضعش را مرتب كرد و گفت:

-بريم صبحانه بخوريم.

-من ميل ندارم. اگه خوابم برد بيدارم نكن.

-باشه بگير بخواب عزيزم. پس خداحافظ.

-خداحافظ.

منصور رفت. شايد اگر ان موقع ها بود و به چشم خودم نديده بودم كه به ديدن الناز رفته مي گفتم:

-آخيش! چقدر باگذشته! چقدر مهربونه! چقدر وابسته س!

ولي آن لحظه هيچ كدام از اين جملات را نگفتم. بر عكس فكرم رفت پيش فرهان و خوشبختيهايي كه در كنار او در انتظارم بود. وقتي منصور به اتاق آمد، خودم را به خواب زدم. ملحفه را رويم

كشيد، مرا بوسيد و آرام گفت:

-خانمم خسته شده، اعصابش ناراحت شده، قربونش برم الهي، چه ناز خوابيده! بايد ببرمش مسافرت.

و رفت. نيم ساعت بعد بلند شدم، آماده شدم. چمدانم را برداشتم و پايين آمدم. خجالت مي كشيدم به چشمهاي ثريا نگاه كنم.

-سلام ثريا خانم.

با لبخند معني داري گفت:

-سلام خانم.

-ببخشين تو رو خدا. امروز زده بود به سرش. براي اينكه تركش نكنم، آبرومون رو برد.

-عيب نداره. حالا فهميدين چقدر دوستتون داره؟ ولي خودمونيم انقدر ترسيده بودم كه حد نداشت. فكر كردم واقعاً دارن شما رو خفه مي كنن، نمي دونستم دارن با بوسه و قربون صدقه خفه تون

مي كنن، دور از جون.

-كور خونده. من دارم مي رم ثريا خانم، ديگه خسته شدم، مي رم خونه پدرم.

-اي بابا! اين كارها چيه؟ ذوق و شوق آقا رو سركوب نكنين.

-اون ذوق و شوقش واسه كس ديگه ايه. خداحافظ.

-خانم جان، نرين تو رو خدا.

-بمونم دعوا مرافعه مي شه. چند روزي مي رم آرامش بگيرم. شايد به قول منصور خسته شدم.

-پس زود بياين ها.

-انشاالله. خدانگهدار.\

فصل 55"...

ماشين را روشن كردم و راه افتادم، به خانه كه رسيدم، آن قدر سرم درد مي كرد و خسته بودم كه يك لباس راحتي پوشيدم ف سيم تلفن را از پريز كشيدم و خوابيدم. ساعت يك با صداي زنگ در

از خواب پريدم. بلند شدم از پنجره نگاه كردم، منصور بود. رفتم در را باز كردم، وقتي آمد داخل گفت:

-اين بازيها چيه در آوردي، گيسو؟

-بازي قايم باشك.

-حاظر شو بريم خونه.

-مريض نيستم كه صبح بيام اينجا بخوابم، ظهر بيام خونه.

-اصلاً تو حرف حسابت چيه؟

و در را بست.

-من مي خوام از تو جدا شم. شوخي هم نمي كنم، ناز هم نمي كنم، دعوا هم باهات ندارم. دوستانه با هم ازدواج كرديم، دوستانه هم جدا مي شيم. هم واسه تو زن زياده، هم براي من شوهر.

-پس لطفاً دوستانه بگو كي زير پات نشسته؟

-عقلم، شعورم، غرورم.

-اگه راست مي گي ثابت كن.

-منصور من انقدر تو رو دوست داشتم كه تا آخرين لحظه هم دعا مي كردم اشباه كرده باشم، ولي متاسشفانه حقيقت داشت.

-چي حقيقت داشت؟ چي ديدي؟

-چيزي كه يك زن نمي تونه ببينه.

-منو با كسي ديدي؟

-منصور ديگه مهم نيست. حتي اگر اون مسئله حقيقت هم نداشته باشه، ديگه باهات زندگي نمي كنم. چون بهم دروغ گفتي.

-چه دروغي گفتم؟ لعنتي.

-لعنتي جد و .... استغفرالله ... برو منصورف حالم خوش نيست. اومدي زابه راهم كردي.

منصور جلو آمد و مرا به ديوار تكيه داد و گفت:

-اگه راست مي گي بگو منو با كي ديدي؟

-برو منصور حوصله ندارم. من فقط طلاق مي خوام. نه به اين دليل كه بهم خيانت كردي. به اين دليل كه ديگه دوستت ندارم. ازت متنفرم. اي كاش همون موقع زن بهرام يا فرهان شده بودم.

اونا شرفشون از تو بيشتره.

منصور نامردي نكرد و چند سيلي پي در پي به صورتم زد. مرتب فرياد مي كشيد:

-آره اونا از من شرفشون بيشتره. من بي شرفم؟ من پستم؟ من خائنم؟ فكر كردي تحملم چقدر كثافت؟ هر چي نازت رو مي كشم گندتر مي شي. ديگ از دستت خسته شدم! نمي خواي به درك!

برو بمير! برو طلاق بگير! برو زن فرهان يا بهرام شو. اره ديگه من اخي شدم . ازم خسته شدي.

و بي رحمانه به صورتم سلي مي زد. ديوانه شده بود. شايد هفت سيلي به صورتم زد. صورتم بي حس شده بود. در اثر خوني كه از بيني و لبم جاري شده بود، به خودش آمد و كنار رفت. روي

مبل نشست و سرش را ميان دستهايش گرفت. خودش هم به نفس نفس افتاده بود.

از روي ميز دستمال كاغذي برداشتم و جلوي بيني ام گرفتم و روي مبل نشستم. سرم را به مبل تكيه دادم تا خونريزي بيني ام بند بيايد. نگاهي به من كرد و گفت:

-بگو منو كجا ديدي؟ با كي ديدي؟ وگرنه همين جا مي كشمت.

-بكش راحتم كن. چرا معطلي نامرد؟

بلند شد به طرفم حمله ور شد و گفت:

-بگو وگرنه لهت مي كنم. گيسو.

-مگه ديروز بعدازظهر نرفته بودي خونه الناز؟

جا خورد. كم كم عقب رفت و روي مبل نشست.

از ساعت شيش تا هشت و ده دقيقه اونجا بودي و من توي ماشين بيرون منتظرت بودم. تو با الناز رابطه داري، مي خواي باهاش ازدواج كني. ديروز به خاطر قرار مدار رفته بودي اونجا.

منصور مبهوت به من نگاه مي كرد.

-چرا ساكتي؟ دفاع كن. بگو نبودم. بگو چشمهام عوضي ديده.

روي مبل نشست و گفت:

-خب، بودم.

-آفرين، پس اونجا مركز شهر نيست. خونه دوستت هم نيست. زن هم توي اون جمع دوستانه بوده، اونم سه نفر. حالا مي خواي با دروغهايي كه تحويلم دادي، باور كنم بدون منظور اونجا رفتي.

-خونه الناز رفته بودم، ولي نه براي خواستگاري و قرار مدار ازدواج.

-پس براي چه كوفتي بدون مشورت با من رفته بودي اونجا؟ مگه نمي دوني از اونا بدم مياد؟ اون وقت آلاگارسون مي كني مي ري ديدنش؟ اي تف به اون روت بياد.

-به خاطر كاري رفته بودم.

-چه كاري؟ بگو.

-نمي تونم بگم.

-منصور، بلند شو از اينجا برو. من ديگه حرفي با تو ندارم. اگه تا حالا به نامرديت شك داشتم، امروز با اين رفتار وحشيانه ت مطمئن شدم. برو از جلو چشمهام دور شو. من فردا مي رم

تقاضاي طلاق مي كنم. پدرم هم ميل خودشه،

-فقط قضيه ما رو از اونها جدا كن. همين.

-تو داري عجله مي كني گيسو، داري اشتباه مي كني. من الناز رو دوست ندارم.

-ولي اون تو رو دوست داره.

-گيسو زندگي مون رو خراب نكن. به خدا براي اين چيزهايي كه تو گفتي اون جا نرفته بودم. ولي نمي تونم بگم چرا اون جا رفته بودم، چون ازم خواهش كردن چيزي نگم.

-آره، به قولي كه به اونا دادي عمل كني، بهتره.

و فرياد كشيدم:

-برو بيرون از اين خونه.

منصور بلند شد و با عصبانيت به سمت در رفت و گفت:

-اگه شهامت داري برو تقاضاي طلاق كن، مطمئن باش خيلي راحت امضا مي كنم.

-مطمئنم، خب، الناز بد تيكه اي نيست. از رادمنش ها استفاده كردي، ديگه حالا نوبت اونه.

در را كوبيد و رفت. تازه زدم زير گريه. آن قدر فحش دادم كه خودم خسته شدم. بي رحم چقدر سيلي به صورتم زد.

آن شب فقط منتظر بودم صبح شود بروم تقاضاي طلاق بدهم. آن قدر از منصور بدم آمده بود كه به سه طلاقه هم راضي بودم. صبح به دادگاه خانواده رفتم كارهاي مقدماتي را انجام دادم و به

خانه برگشتم. حدود ساعت سه با فرهان تماس گرفتم.

-سلام مهندس.

-سلام گيسو خانم، معلوم هست كجايين؟

-من منزل پدرم هستم، منزل سابقمون.

-چرا اون جا؟

-امروز رفتم تقاضاي طلاق دادم. ديروز صبح منصور رو ترك كردم.

-من ديدم مهندس امروز نيومد. پس ... چرا به اين زودي؟

-دير هم شده.

-مهندس چه كرد؟

-هيچي، كمي التماس، كمي دعوا مرافعه، ديروز طهر هم اومد اينجا، منو به باد كتك گرفت و رفت.

-بهش كه چيزي نگفتين؟

-چرا گفتم كه خونه الناز ديدمت، مي گه براي انجام كاري رفته بودم، ولي نمي تونم بگم چه كاري، چون بهشون قول دادم.

-هنوز گيجم. باورم نمي شه تقاضاي طلاق دادين. چه ضرب الاجلي!

-پدر و مادر جون مسافرتن، تا اونا نيومده ن بايد اقدام مي كردم.

-كمكي از دست من برمياد؟

-نه ممنونم. فقط فعلا موضوع پيش خودمون باشه. تو شركت صحبتي نكنين.

-حتما. شماره منزل پدرتون همون شماره قبليه؟

-بله. قربان شما.

-خدا نگهدار.

بعدازظهر ثريا تماس گرفت، كلي نصيحتم كرد. خواهش كرد، التماس كرد، ولي به جايي نرسيد.

--------

فصل 56"...

يك هفته گذشت و هيچ خبري از منصور نشد، فقط گاهي تلفن زنگ مي خورد، برمي داشتم، قطع مي كرد. مي فهميدم منصور است، ولي او هم روي دنده لجبازي افتاده بود. هنوز خبر نداشت

تقاضاي طلاق داده ام.

يك روز بعدازظهر با صداي زنگ در، گوشي اف اف را برداشتم، پدر و مادر جون بودند. از ديدنشان خوشحال شدم. به استقبالشان رفتم. بعد از پذيرايي گفتم:

-خب مشهد چه خبر بود؟ زيارتها قبول.

-جاتون خالي بود دخترم، ولي همه رو از دل و دماغمون در آوردين. اين چه بساطيه به پا كرده ين؟

-شما خودتون رو ناراحت نكنين مادر جون، بين من و منصور اختلافي به وجود اومده كه زياد ساده نيست و من ديگه نمي خوام باهاش زندگي كنم. به منصور هم گفتم، زندگي شما از ما

جداست.

پدر گفت:

-من چه طور تو روي منصور نگاه كنم دختر؟ حرفها مي زني! مي گه طلاق مي خواي، راست مي گه؟

-آره، تقاضاي طلاق دادم.

مادر و پدر از جا پريدند.

-تو چه كار كردي؟

-هفته پيش رفتم دادگاه، تقاضاي طلاق دادم. همين روزها بايد احضاريه ش بياد در خونه تون.

-خيلي سر خود شدي گيسو1 اين غلطها چيه؟ زن با كفن از خونه شوهرش بيرون مياد.

-گيتي با كفن بيرون اومد بسه. اون مال قديمهاست. من با يه آدم هوسباز زندگي نمي كنم. ببخشين مادر جون، ولي بايد حقيقت رو بدونين.

-منصور مي گه منظور خاصي نبوده گيسو جان. البته قبول داره نبايد بهت دروغ مي گفته، ولي مي گه از ترسم دروغ گفتم.

-بهتون گفت اومد اينجا منو سيلي بارون كرد؟ صورتم پرخون شده بود. من ديگه نمي خوامش.

-غلط كرد. ولي تو عصبانيت كه حلوا خير نمي كنند مادرجون، خودت مي دوني منصور چقدر دوستت داره.

-من از شما جز خوبي نديدم مادرجون، منو ببخشين، ولي تصميمم رو گرفتم، ديگه توي اون خونه برنمي گردم. اصرارتون بي فايده س.

پدر گفت:

-خب منصور چرا نمي گه براي چي رفته اونجا؟ فكر نمي كنه زندگيش داره به هم مي خوره؟ يعني مردم مهم تر از زنش هستن خانم؟ يعني چي؟

-آدم خوش قوليه، سرش بره حرفش نمي ره. رادمنش، من چكار كنم؟

به كنايه گفتم:

-به منم قول داده بود از الناز دوري كنه مادرجون، اونا با هم سر و سر دارن.

-اشتباه مي كني مادر. منصور همچين آدمي نيست، هرزه نيست، سوءتفاهم شده.

-حالا اونا هيچي، من اصلا ديگه دوستش ندارم. با سيلي هايي كه به من زد، ورقه طلاق رو امضا كرد. اون همه خون از بيني و لب من اومد. بلند نشد يه دستمال بهم بده. منصور همچين آدمي

بود؟ پس حق رو بايد به من بدين.

مادر نفس عميقي كشيد و گفت:

-نمي دونم چي بگم؟ فقط اينو بدونين با اين كارهاتون، زندگي من و رادمنش رو هم به هم مي ريزين.

-شما به ما كار نداشته باشين.

پدر گفت:

-مگه مي شه، بچه جان؟!

-حالا چايي تون رو ميل كنين. حرف رو عوض كنيم بهتره.

-اگه منصور عذرخواهي كنه و بگه چرا اون جا بوده، مياي سر زندگيت عزيزم؟

-نه مادرجون، ديگه نه. معذرت مي خوام.

مادر دو دستش را به علامت ديگه چقدر التماس كنم، باز كرد و به مبل تكيه داد.

پدر گفت:

-چاييت رو بخور مرجان جون، اينها خودشون آشتي مي كنن. ناراحت نشو. چه ماه عسلي رفتيم! از شيريني شكرك زد.

-تو بمون اينجا رادمنش، من مي رم خونه. تو مغز اينو شستشو بده، من مغز اونو، بلكه خدا بخواد زودتر آشتي كنن. اينم شده يه غصه روي دل ما.

-نه مادرجون، من دوست دارم تنها باشم. خواهش مي كنم.

-بذار بمونم گيسو.

-نه بابا، اگه لازم شد خودم خبرتون مي كنم.

-بابا بلند شو بريم سر خونه زنديگت. اين بازيها چيه؟ طلاق چيه؟ از شما بعيده. منصور تو رو طلاق نمي ده.

-چرا اتفاقا، خودش گفت اگه شهامت داري برو تقاضاي طلاق بده، من راحت زيرش رو امضا مي كنم. الان يه هفته س، نه زنگي زده، نه سري زده، پس بدونين اونم خسته شده. اون دلش جاي

ديگه س.

پدر و مادر نتوانستند من را ببرند و رفتند. از اينكه وقتي بروند منصور مي فهمد تقاضاي طلاق دادم، احساس خوبي داشتم، دلم خنك مي شد.

فرهان گاهي با من تماس مي گرفت. دروغ نباشد، من هم منتظر تماسش بودم، دلم به او گرم شده بود.

روز بعد با زنگ تلفن گوشي را برداشتم. منصور بود.

-سلام گيسو.

-سلام .

-خوبي؟

-بد نيستم به لطف شما!

مكث كرد.

-كاري داشتي منصور؟

دوباره كمي مكث كرد، بعد گفت:

-مي خوام خواهش كنم برگردي سر زندگيت. قبول دارم اشتباه كردم. ولي تو گذشت كن.

-متاسفم منصور.

-به خدا الناز رو دوست ندارم. به خدا قصد ازدواج با اونو ندارم. كي به تو اين چرت و پرتها رو گفته؟

-هيچ كس. اين همه تو مواظب من بودي، يه مدت هم من تو رو زير نظر گرفتم و خودم فهميدم.

-گيسو من دوستت دارم.

-تو جاي من بودي چيكار مي كردي؟ اگه من همچين خطايي مرتكب شده بودم، باهام زندگي مي كردي؟ مرد و مردونه جواب بده.

-شايد تنبيهت مي كردم. ولي طلاقت نمي دادم، چون بهت اطمينان دارم. حرفت رو باور مي كردم. ولي تو حرف منو باور نمي كني. هرچي مي گم قضيه چيز ديگه اي بوده، قبول نمي كني.

-اصلا گيريم تو رفتي اون جا، موضوعي رو حل كني كه مربوط به خودت نبوده، بهم دروغ كه گفتي، با مشت زدي تو بشقاب و با سيلي زدي تو صورت من. اينهاست كه نمي ذاره باهات ادامه

بدم. منم تو رو خيلي دوست داشتم، خيلي زياد، ولي تو همه چيز رو خراب كردي.

-برگرد گيسو، خواهش مي كنم. من بدون تو نمي تونم زندگي كنم. حاضرم هر تنبيهي رو بپذيرم.

-تنبيه تو فقط اينه كه پاي ورقه طلاق رو امضا كني.

-گيسو، ديوونگي نكن.

-كاري نداري منصور؟

-درست تصميم بگير. نمي خوام تهديدت كنم، ولي اگه پام رو تو دادگاه بذارم، ديگه همه چيز تمومه ها، گيسو!

-حتما بذار. خدا نگهدار.

و گوشي را گذاشتم.

از لحن ملتمسانه منصور با غمي كه در صدايش بود گريه ام گرفت. چرا كار ما به اينجا كشيد؟ قابل تصور نبود.

دو هفته گذشت. پدر و مادر خيلي سعي كردند ما را آشتي بدهند، اما نتوانستند. پاي عموي منصور هم وسط كشيده شد، ولي بي فايده بود.

يك ماه بعد، دادگاه ما تشكيل مي شد و من بي صبرانه منتظر آن روز بودم. طاهره خانم و آقا كريم و نسرين خيلي نصيحتم كردند، ولي بي نتيجه بود. پدر هم ديگر از دستم عصباني شده بود و قهر

كرده بود. مي گفت گذشت رو از مادرت ياد نگرفتي. بچه من نيستي و از اين حرفها.

بيشتر از بيست روز بود كه منصور را ترك كرده بودم. وضع و حالم عوض شده بود. حالت تهوع داشتم. با ديدن علامت هاي بارداري وحشت كردم. بعد از آزمايش فهميدم تصورم درست بوده و

باردارم. حالت مرگ به من دست داد. منصور را لعنت مي كردم كه آن روز وحشيانه و به زور در من آويخته بود.

حق داشت كه مي گفت: « فكر كردي نمي تونم نگهت دارم؟ » من را پابند كرده بود. كارم شده بود گريه. نمي دانستم بايد چكار كنم. جريان را به احدي نگفتم. به چند پزشك مراجعه كردم تا سقط

كنم. دو نفر از آنها قبول نكردند، ولي يكي پذيرفت و براي دو روز بعد به من وقت داد.

با وجدانم در جنگ بودم. نه دلم راضي مي شد بچه ام را با دست خودم بكشم، نه دلم راضي مي شد بي پدر يا بي مادر بزرگ شود. تازه با اين وضع، تا نه ماه ديگر هم نمي توانستم طلاق بگيرم

و اين از همه دردآورتر بود. دلم مي خواست زودتر تكليفم روشن شود. يعني با وعده هاي فرهان قصر طلايي خودم را روي خرابه زندگي منصور ساخته بودم و براي رسيدن به آن روزشماري

مي كردم و شديدا عجله داشتم.

بلاخره تصميم گرفتم بچه را بدبخت نكنم و او را سقط كنم تا از اين زندگي نكبتي راحت شود. فقط قبل از اينه به اتاق عمل بروم، بايد كارهايي را انجام مي دادم. چون معلوم نبود زنده از اتاق

بيرون بيايم، بايد يك نفر مي دانست من چرا اينكار را مي كنم و در كجا.

فصل 57 "...

اگر مي مردم و مي فهميدند كه سقط جنين كرده ام، برايم هزار حرف در مي آوردند. آن وقت كجا بودم كه ثابت كنم بچه از منصور بوده. اين بود كه اول وصيت خودم را نوشتم و روي ميز

گذاشتم، بعد به ديدن فرهان رفتم.

-خب چه خبرها؟ خيلي خوش اومدين.

-ممنونم. خبر كه زياد دارم، فقط نمي دونم اول كدوم رو بگم.

-راحت باشين.

-مي دونين مهندس، من سه چهار روزه متوجه شده م باردارم.

بهت زده به من خيره شد.

-حالا كه نمي خوام با منصور ادامه بدم، تصميم گرفتم سقط جنين كنم. فردا صبح وقت دارم. به شما گفتم، كه اقلاً يه نفر بدونه كه بچه مال منصوره. شايد مردم، دوست ندارم پشت سرم تف و

لعنت باشه.

-شما نبايد اين كار رو بكنين. قتل نفس گناهه.

-هنوز زير يه ماهه س و حوصله ندارم نه ماه ديگه طلاق به تعويق بيفته. مي خوام زودتر همه چي تموم بشه.

-خب اگه مي خواين طلاق بگيرين بگيرين، ولي بچه رو سقط نكنين. من اون بچه رو مثل بچه خودم دوست دارم، يا مي تونيم بديم به پدرش.

-من تصميمم رو گرفتم مهندس، فقط يه موضوع ديگه ... نمي دونم چطور بگم، ولي مي خوام بدونم چرا با منصور اين كار رو كردين؟

-كدوم كار رو؟

-دست بردن تو حسابها، تقاضاي بي دليل چك، جعا امضا، چرا؟

خشكش زد.

-اين چه حرفيه گيسو خانم؟ من سالهاست با منصور رفيقم و دارم بهش خدمت مي كنم.

-ببينيد مهندس اگه باهام صادق نباشين، منم صرف نظر مي كنم. اينو جدي مي گم. من همه چيز رو مي دونم. اگه خدا بهم شانش نداده، الحمدالله هوش و ذكاوت بي نظيري داده. من از شما

مدرك دارم. قصد هم ندارم به منصور چيزي بگم، فقط مي خوام بدونم چرا؟

سرش را پايين انداخت. كمي سكوت كرد بعد گفت:

-حق با شماست. اما به خدا خيلي دلم از منصور گرفته. اون دو بار به من خنجر زد. روي هر كس دست گذاشتم، صاحبش شد. گيتي رو تونستم فراموش كنم، شما رو نتونستم. يك سال و اندي به

اميد شما از خواب بيدار شدم، به خواب رفتم. باهاتون زندگي كردم. هر چي به منصور مي گفتم پس چي شد؟ به گيسو گفتي؟ مي گفت: اره گفتم، قبول نمي كنه. انقدر به منصور اطمينان داشتم

كه باور مي كردم، ولي نمي دونستم دروغ مي گه. شما خودتون رو جاي من بذارين. با كسي اينطور « و كف دستش را نشان داد» صادق و صاف باشين و اون اين طور عشقتون رو بدزده،

اونم نه يه بار، دو بار! فقط خواستم يه جوري تلافي كنم. خودتون مي دونين من آدم بي وجدان و بي ايماني نيستم، اما بايد بهش مي فهموندم منم زرنگي و سياست دارم. تصميم گرفتم ازش

بدزدم، موفق هم شدم. الان مبلغ زيادي ازش دزديده م و همه رو به حسابي كه براش باز كردم ريختم. فقط مي خواستم يه روزي اون دفترچه حساب رو جلوش بذارم و بهش بگم، اگه مي

خواستم سرت كلاه بذارم، مي تونستم. من چشمداشتي به مال منصور ندارم. الحمدالله بي نيازم. هم خودم زحمت كشيدم، هم پدر ثروتمندي داشتم كه بي اندازه برام ارث گذاشته. پس قبول كنين

اون پول رو براي خودم نمي خواستم. به روح مادر و پدرم قسم، به جون شما كه خيلي دوستتون دارم قسم، من دزد نيستم. ولي اعتراف مي كنم كه به شما نظر دارم، يعني به مال منصور نظر

ندارم، ولي به ناموسش دارم، چون شما اول ناموس خودم بودين. بهم حق بدين گيسو خانم. مي دونم خلاف كردم، ولي اقلاً دلم خنك شد. حالا هم ازتون معذرت مي خوام. الان مي رم دفترچه

حسابش رو براتون ميارم.

--------

فصل 58 "...

بلند شد به طبقه بالا رفت. انگار با پتك زدند توي سرم. باورم نمي شد فرهان چنين آدمي شده باشد. خدا مي داند چقدر به او فشار آمده كه دست به چنين كاري زده بود. خب البته با تصوراتي كه

او كرده بود، حق داشت. وقتي با دفترچه حساب پس انداز برگشت، آن را به من داد و گفت:

-اينو بهش بدين.

-خودتون بهش بدين، من با اون كاري ندارم.

-روم نمي شه. من هنوز منصور رو دوست دارم. به خدا فقط ازش گله مندم. نمي خوام رابطمون به هم بخوره.

-منصور هم شما رو خيلي دوست دارهف باور كنيد شما دچار سوء تفاهم شدين. منصور منو نمي خواست، من منصور رو دوست داشتم. وقتي بهش گفتم، گفت اول به خاطر گيتي، دوم به خاطر

فرهان، نمي تونم باهات ازدواج كنم. دوست ندارم فكر كنه زرنگ بازي در ميارم، تو حق فرهاني. خيلي هم از شما تعريف كرد. بعد به همين علت از خونه ش اومدم بيرون. چون مي گفت نمي

تونيم با هم ازدواج كنيم. ولي عشق منصور راه قلبم را بسته بود. هسچ كس رو نمي تونستم دوست داشته باشم. اين بود كه وقتي منصور منو براي شما خواستگاري كرد، رد كردم. بعد بهرام

اومد وسط و بقيه ماجراها كه مي دونين.

-واقعاً اين طوري بود.

-بله، به خدا قسم.

-پس من شيش ماهه در اشتباهم. خدايا منو ببخش! چه اشتباهي كردم!

و سرش را ميان دستهايش گرفت.

-من به منصور نمي گم ازش دزدي كردين. مطمئن باشيد، فقط چون شرفم رو گرو گذاشتم كه اين پول رو براش زنده كنم، پول رو بهش پس مي دم. مي گم طرف اومده پولها رو داده به فرهان،

اونم به خواهش من برات حساب جدا باز كرده.

-ازتون ممنونم. شما زن بزرگواري هستين. هميشه به منصور غبطه خوردم.

-اگه با چشمهاي خودم منصور رو خونه الناز اينها نديده بودمف فكر مي كردم اين بساط هم حقه بازي بوده و قصد تلافي داشتين مهندس.

سكوت كرد و بعد گفت:

-به بچه كاري نداشته باش گيسو، خواهش مي كنم.

-بچه بدون پدر و مادر، به دنيا نياد راحت تره.

-من به منصور مي گم.

-اون وقت منم مي گم.

-گيسو، عاقل باش تو مادري، چقدر بي رحمي!

-اين كار لازمه، فرهان.

-نمي دونم چي بگم. اقلاً چند روز صبر كن.

-من از منصور جدا مي شم، هيچ شكي ندارم. حالا شما چرا حرص مي خوري؟ شما كه بايد خوشحال بشي.

-من راضي به مرگ بچه نيستم. تو رو دوست دارم گيسو، اما قاتل نيستم. دوست ندارم اين دنيا كامروا باشم و ان دنيا در عذاب.

-به شما ربطي نداره، شما منو متوجه كردي، حالا خودمم تصميم مي گيرم.

فرهان كلافه بود، بعد گفت:

-ميوه بخور، گيسو جان.

-ممنونم. زحمت رو كم مي كنم. فقط خواهش مي كنم براي منصور رفيق خوبي باشين. اون شما رو مثل برادر خودش مي دونه. منصور خيلي تنهاست. اگه براي من همسر با وفايي نبود، براي

شما دوست و برادر خوبيه، مطمئن باشين منصور آدمي نيست كه سرش كلاه بره. اما با اطميناني كه به شما داره باور نمي كنه كه مسبب همه بدبختيهاي ماليش شماييد. از اين جريان هم به

كسي چيزي نگين.

و به شكمم اشاره كردم.

-ماشين دارين؟

-آره ماشين منصور هنوز پيش منه، هر موقع جدا شدم بهش پس مي دم. هنوز زنشم.

-اون حاضره دار و ندارش رو بده. ولي شما رو از دست نده.

-منم حاضرم بچه م رو از بين ببرم، ولي با اون زندگي نكنم.

-نمي خواي در مورد منصور تحقيق بيشتري كني؟ شايد سوءتفاهم بوده.

-مگه شما نمي گي با الميرا در ارتباطي؟ مگه نمي گي الميرا گفته الناز و منصور با هم رابطه دارن؟ پس جاي شكي باقي نمونده.

سكوت كرد.

-چيزي مي خواين بگين مهندس؟

-آره يعني نه، خواستم بگم، عجله نكنيد.

به خانه آمدم. باز حالم بد شد. ياد گيتي افتادم كه چه وياري بدي داشت و چقدر زجر كشيد. كلي اشك ريختم كه هر دو فداي يك نامرد شديم. چه قسمتي ما داشتيم. اين همه آدم حسابي دور و

برمان بود، مثل نديد بديدها چسبيديم به اين رذل هوسباز، كه حالا به دنبال الناز رفته بود.

آن شب نمي دانم از هيجان بود، ترس و اضطراب عمل بود، يا عذاب وجدان بود كه خيلي دير خوابم برد. وقتي هم خوابيديم آن قدر خوابهاي پريشان ديدم كه با جيغ و داد از خواب پريدم. هر چه

فكر كردم به ياد بياورم چه خوابي ديده ام، موفق نشدم. سر صبحانه انگار جرقه اي به مغزم خورد و يك چيزهايي يادم آمد. خواب ديدم گيتي در يك بيابان وحشتناك مي دود. كفشهايش از پايش

درآمده بود و پريشان حال بود. هرچه صداش مي زدم، به من اهميت نمي داد. آخر به او رسيدم و گفتم:

-تو چته؟ چرا اينقدر پريشوني؟

نگاه غضبناكي به من كرد و گفت:

-اين طوري مي خواستي جاي منو براي منصور پركني، عوضي احمق؟

گفتم:

-حرف دهنت رو بفهم. شوهر تو آدم نيست. من و تو فداي يه حيوون شديم.

-ولم كن. مي خوام برم پيش بچه هام. ولم كن، بي وجدان.

و از من دور شد.

با جيغهايي كه مي كشيدم و گيتي را صدا مي زدم، از خواب پريدم. از چاي خوردن دست كشيدم. ديگر اشتها نداشتم. بچه هاي گيتي؟ گيتي كه فقط يه بچه داشت. نكنه من دارم اشتباه مي كنم.

ولي نه، خودم منصور رو ديدم. خودش گفت اونجا بودم، ولي چرا؟ نمي دونم. در هر صورت دوبار زير قولش زده، اول اينكه رفته پيش الناز، دوم اينكه كتكم زده. خواب زن چپه، گيتي واسه من

ناراحته، براي بچه من كه مي خوام از بين ببرمش

فصل 59 "...

بلند شدم ميز را جمع كنم كه صداي زنگ در را شنيدم.

-كيه؟

-گيسو خانم، منم فرهان. اگه ممكنه، بياين بريم دوري بزنيم، باهاتون كار دارم.

-خب بياين بالا.

-نه، شما بياين بهتره.

سريع حاضر شدم و پايين رفتم. فرهان داخل ماشين منتظر بود. سوار شدم.

-سلام.

-سلام. چه خبر شده مهندس؟

-توي راه براتون مي گم.

-مي خواين منو كجا ببرين؟

-هيج جا. دوري مي زنيم و برمي گرديم.

پنج دقيقه بعد در كوچه خلوتي نگه داشت. ماشين را خاموش كرد و گفت:

-من بايد حقيقتي رو بگم، البته خواهش مي كنم عصباني نشو و خوب گوش كن.

دل توي دلم نبود. داشتم از هيجان مي مردم. قلبم تند تند مي زد.

-منصور رو ... چطور بگم ... منصور رو من فرستاده بودم خونه الناز.

-تو؟!!

-مي دوني، الناز مرتب پاپي ام مي شد كه باهاش ازدواج كنم. اول الميرا منو دوست داشت، ولي گويا يكي بهتر پيدا كرده، حالا الناز مثل كنه شده، هي مادرش رو مي فرستاد خونه من

خواستگاري. من الناز رو دوست ندارم. روم نشد مستقيما به مادرش بگم نمي خوامش. اين بود كه از منصور خواهش كردم واسطه بشه و بره بهشون بگه. منصور قبول نمي كرد. مي گفت

اگه گيسو بفهمه من پام رو گذاشتم توي خونه اونا. بيچاره م مي كنه. التماسش كردم تا قبول كرد تلفن كنه. ولي چون هنوز تو رو دوست داشتم، بايد ضربه محكمي هم به منصور مي زدم. ازش

خواستم حضورا بره و هيچ چيز در اين مورد به كسي نگه، تا هم آبروي الناز حفظ بشه، هم نقشه م عملي بشه. بالاخره قبول كرد. منم بهترين فرصت رو براي فريب تو و اثبات حرفم پيدا كردم.

منصور به تو وفاداره، انقدر كه فكرش رو نمي كني. بي حد و اندازه دوستت داره. وقتي چند روز پيش باهام درد دل مي كرد. گريه كرد. مي گفت نمي دونم بعد از گيسو چطور زندگي كنم؟ ولي

انقدر دوستش دارم كه حاضر نيستم در كنار من عذاب بكشه. طلاقش مي دم، شايد يكي رو پيدا كرد كه بهتر از من باشه. مي دوني به خاطر سيلي هايي كه به تو زده، كف دستش رو با سيگار

سوزونده؟ درست هفت تا سوختگي. من خريت كردم، ولي دوستت داشتم گيسو، منو ببخش. من با همه بديهام حاضر نيستم يه بچه رو اين وسط قربوني كنم. تو رو خدا بزن تو صورتم. بهم ناسزا

بگو، ولي برو آشتي كن. اين بچه رو نابود نكن. منصور چشم به راهته. مي خواستم برم همه چيز رو به منصور بگم، ولي جرات نكردم. ديروز بهم مي گفت يه روزي تلافي مي كنم، چون بهت

گفتم منو نفرست خونه الناز. زندگيم به هم مي خوره، حالا چطور جرات كنم برم بهش بگم، داشتم زنت رو صاحب مي شدم.

اشك از ديدگانم جاري بود. به چشمهاي فرهان خيره شده بودم. وقتي صحبتهايش تمام شد، تا مدتي مبهوت بودم. بالاخره گفتم:

-تو چيكار كردي؟ نامرد! عوضي! بي شعور! من ديگه چطور به روي منصور نگاه كنم؟ تو آبروي خونواده ما رو بردي. تو نابودمون كردي فرهان! تو ايمان نداري! تو وجدان نداري!

و بلند بلند گريستم.

-گيسو آروم باش.

-چطور آروم باشم؟ تقاضاي طلاق ندادم كه دادم! به منصور تهمت نزدم كه زدم! تو روش نايستادم كه ايستادم! به الناز تهمت نزدم كه زدم! عشقم تبديل به نفرت نشد كه شد! قاتل بچه خودم هم كه

داشتم مي شدم. لعنتي! اين چه نقشه كثيفي بود فرهان؟ نگفتي شايد منصور دوباره خودكشي كنه، نگفتي باعث مرگ ما مي شي؟

-عشق تو كورم كرده بود و انتقام خرم.

عصباني در ماشين را باز كردم.

-كجا مي ري؟ قبرستون.

- بيا بريم پيش منصور. من همه چيز رو بهش مي گم.

-مي خواي بكشدت؟ يا مي خواي اخراجت كنه؟ اون ديگه به احدي اعتماد نمي كنه.

-پس چي كار كنم تا منو ببخشي؟

-برو آدم شو.

از ماشين پياده شدم. دنبالم آمد و گفت:

-پس نمي ري بيمارستان؟ خيالم راحت باشه.

-مي پرستمش، هم خودش رو، هم بچه اش رو.

-بيا بالا، برسونمت.

-لازم نكرده.

-گيسو، من شرمنده م.

-نري به منصور چيزي بگي، تا يه خاكي به سرم بكنم.

پياده تا سر خيابان آمدم و از آنجا يك ماشين دربست و به خانه آمدم. مثل مرده ها روي مبل افتادم و به افكار و رفتار زشت خودم انديشيدم. بيخود نبود گيتي توي خواب به من گفت احمق. چقدر

ساده بودم! چطور گول فرهان رو خوردم. چطور داشتم به شوهر نازنينم خيانت مي كردم. چطور توي روي منصور نگاه كنم؟ اين زندگي ديگه پرده حرمتش پاره شده.

منصور ديگه مثل سابق دوستم نداره. هر چقدر هم بهش محبت كنم، جاي كارهاي زشتم رو نمي گيره. به ساعت نگاه كردم، يك ربع به دوازده بود. يك ساعت بود كه داشتم اشك مي ريختم. وقتي

يادم مي افتاد تا چند ساعت ديگر قاتل بچه ام مي شدم، از خودم بدم مي آمد و وقتي يادم مي افتاد كه چطور فرهان را به جاي منصور در دلم جا داده بودم، از خودم بيزار مي شدم. ديگر راه

برگشتي برايم نبود.

بي اختيار بلند شدم و به حمام رفتم. مرگ برايم از همه چيز بهتر بود. از زير بار اين همه خجالت و عذاب وجدان راحت مي شدم. اين بچه چنين مادري نداشته باشد، بهتر است. تيغ را برداشتم،

بعد يادم افتاد بايد نوشته اي به جا بگذارم. به اتاق برگشتم. روي كاغذ چنين نوشتم:

· منصور جان دوستت دارم. من اشتباه كردم، ولي ديگه روي برگشت ندارم. مثل اينكه قسمت نيست از خانواده رادمنش بچه داشته باشي. همراه فرزندت ازت خداحافظي مي كنم. اين دفترچه

حساب پس انداز متعلق به توئه. بالاخره تونستم پولهاي برباد رفته شركت رو با كمك فرهان برات زنده كنم. به جاي دو دانگ كارخونه رو به نامم كني، مقدار كمي از اين پولها رو برام خيرات

كن، بلكه خدا از گناهم بگذره. دل كندن از تو برام سخته، ولي خجالتش بدتره. از قول من از پدرم و مادرجون خداحافظي كن و حلاليت بخواه. براي فرهان دوست خوبي باش، چون برات دوست

خوبيه. اون همه چيز رو برام گفت. من شرمنده م.

قربونت گيسو و فرزندت

فصل 60 "...

نامه و دفترچه حساب را روي ميز پذيرايي گذاشتم و كاغذ قبلي را برداشتم و پاره كردم و به سمت حمام رفتم. تيغ را برداشتم، طلب مغفرت كردم و روي دستم گذاشتم. ئاقعاً آن لحظه، دل كندن

از منصور و خوشبختي هايم، برايم سخت بود.

دودل شده بودم كه زنگ در باعث شد عجله كنم تيغ را روي دستم فشار بدهم و برشي ايجاد كنم. تيغ از دستم افتاد. براي بار چندم زنگ در زده شده. انگار كسي عجله داشت. بي اختيار به سمت

اف اف رفتم و نپرسيده در را باز كردم.

از دستم خون مي ريخت، البته جرات نكرده بودم برش عميقي ايجاد كنم. در واقع زنگ در باعث شد هول كنم و دستم بلرزد. در را كه باز كردم ديدم منصور و فرهان بالا مي آيند. خجالت و ترس

بر من غلبه كرد. عقب عقب رفتم و روي مبل نشستم. دستم را روي بريدگي گذاشتم منصور و فرهان وارد شدند. خجالت مي كشيدم به صورت منصور نگاه كنم، ولي براي اينكه بي ادبي نكرده

باشم، نگاهش كردم و گفتم :

-سلام.

منصور آمد مقابلم روي زمين زانو زد. چشم از چشمم برنمي داشت. دستش را روي دستم گذاشت. تا چشمش به خونهاي روي دامنم افتاد رنگش پريد و گفت:

-چي شده گيسو؟ چرا از دستت خون مياد؟

بعد دستم را از روي بريدگي برداشت و فرياد كشيد

-چي كار كردي؟ پرويز! دستمال بده.

فرهان هراسان دستمال را آورد. نگاه شرمنده اي به من انداخت. زبانش بند آمده بود. منصور چند تا دستمال روي دستم گذاشت و گفت:

-بلند شو بريم بيمارستان.

-عميق نيست، نگران نباش. بذار بميرم كه انقدر خجالت نكشم منصور.

و بغضم شكست. منصور گفت:

-اينو با دستت بگير گيسو. تا من بيام.

بعد رفت از جعبه داروها چسب و باند آورد و با دقت دستم را ضد عفوني كرد و بست و گفت:

-تو فكر نكردي من بعد از تو و اون بچه ديوونه مي شم؟ بي رحم، وقتي فرهان اومد گفت مي خواستي بري بچه رو بندازي و اون مجبور شده بهت بگه من به خاطر چي پيش الناز رفته بودم،

اصلا نفهميدم چطور اومدم اينجا. داشتم تصادف مي كردم. آخه اين چه كاري بود عزيزم؟ خدا رو شكر زود رسيدم.

بعد مرا در آغوش كشيد و گفت:

-من مگه تو رو طلاق مي دادم؟ تو هنوز نمي دوني چقدر دوستت دارم؟

بلند بلند روي شانه هاي منصور اشك مي ريختم. بوي بدنش به من آرامش مي داد. احساس مي كردم هزارها برابر دوستش دارم. به فرهان نگاه كردم، او هم داشت اشك مي ريخت. با اشاره از

فرهان پرسيدم:

-چيزي كه نگفتي؟

سرش را تكان داد يعني نه. به او لبخند زدم. منصور موهايم را نوازش مي كرد و مي گفت:

-اين همه آرزو داشتم پدر بشم. اون وقت تو مي خواستي بچه منو از بين ببري؟

-منو ببخش منصور، من زود قضاوت كردم.

-به شرطي مي بخشمت كه برگردي سر خونه زندگيت.

-اگه بهم اجازه بدي، از خدامه.

-تو عشق مني. اون خونه بدون تو مثل قبره. تو هم بايد منو ببخشي.

از آغوش منصور بيرون آمدم، كف دستش را نگاه كردم و گفتم:

-تو چرا اين كار رو كردي؟ من حقم بود كتك بخورم.

و كف دستش را بوسيدم.

-همه ش تقصير اين پرويز ذليل شده س. مي رفتي النازو رو مي گرفتي، هم واسه ما شر درست نمي كردي، هم خيال اين الهه ناز من راحت مي شد.

زديم زير خنده. فرهان گفت:

-شما حاضري واسه خوشبختي خودت منو بدبخت كني. مهندس؟

-آره والله. تازه بدبخت نمي شي، فقط بايد بگي چشم! چشم اطاعت ... ولي خارج از شوخي، پرويز يه مژدگاني عالي پيشم داري! زندگيمو بهم برگردوندي.

-اون كه بله مهندس، عوض يه مژدگاني دو تا مژدگاني مي گيرم. من دو نفر رو براتون زنده كردم.

-يادم باشه فردا تو رو از سمت معاونت، به سمت آبدارچي ارتقا بدم.

-دست شما درد نكنه!

منصور بوسه ديگري به گونه ام زد و گفت:

-حالت خوبه عزيزم؟

-آره خوبم.

-خب با اجازه، رفع زحمت مي كنم.

-كجا پرويز؟

-مي رم خونه كه شما هم راحت باشين. بعد از مدتي به هم رسيدين حرف و سخن زياد دارين.

-بگير بشين كه حوصله تعارف ندارم. ماشينت هم كه شركته، فعلا نمي توني بري.

-بمونين مهندس، خوشحال مي شيم.

-ممنونم. ايشاالله يه فرصت ديگه. باز هم به خاطر همه چيز معذرت مي خوام.

-اگه مي خواي ببخشيمت، بگير بشين سرجات لطفا.

-آخه ...

-جشن بزرگ ما رو مزين كنيد مهندس. آره مي خوام امشب سور بدم. نموني از دستت رفته، حالا خود داني.

-باور كن مهندس خسته م. راستش خون مي بينم حالم بد مي شه. اجازه بدين برم. شما هم از با هم بودنتون لذت ببرين.

-در كنار شما بودن مهندس فرهان، لذت ديگه اي داره. ما زندگي مون رو به شما مديونيم. بفرمايين. الان براتون قهوه دم مي كنم كه خستگي تون درآد.

-چشم، هر چي شما بفرمايين.

و روي مبل نشست. منصور بلند شد و گفت:

-تو بنشين عزيزم، الان برات يه شربت قند ميارم كه حالت جا بياد. قهوه هم خودم دم مي كنم.

تازه چشمش به نامه و دفترچه افتاد، آن را برداشت، خواند و گفت:

· خوندن نامه هم دو حالت داره. يكي اينكه الان بايد بعد از خوندن اين نامه مي زدم تو سر و كله م، بعدش هم منو مي بردن ديوونه خونه. يه حالتش هم اينه كه مي گم الهي شكر. خدايا چقدر

مهربوني! گيسو جان دو دانگ شركت و كارخونه مال توئه، همين فردا بريم كه به نامت كنم. تمام ضررهاي شركت رو هم به نام فرهان مي كنم كه كمكت كرده.

بلند خنديديم.

-اين كه يك ريال هم توش نيست. شركت ما ضرر نمي كنه؟

-واسه همين به نامت مي كنم ديگه.

-باز هم ممنون كه انقدر به ما روا دارين. خدا از بزرگي كمتون نكنه!

-مي دونين بازي روزگار شيريني اش به اينه كه خورد خورد و ذره ذره همه چيز رو از آدم مي گيره، بعد يه دفعه همه رو با هم بهت بر مي گردونه. امروز هم پدر شدم، هم شوهر، هم برادر

شدم، هم پولدار شدم، هم عزيز شدم، هم ....

-خدا از برادري كمتون نكنه مهندس، برين يه قهوه بيارين، ممنون مي شم

-حالا اين منصور تا نصفه شب حرف مي زنه. خدا به دادمون برسه.

منصور در حالي كه به سمت آشپزخانه مي رفت گفت:

-خب خوشحالم. شما چرا بخيل ايد!

--------

فصل 61 "..

منصور كه رفت فرهان گفت:

-نمي دونم چطور عذرخواهي كنم گيسو خانم؟

-رفيق خوبي براي منصور و برادر خوبي براي من باشين.

-انشاالله! مطمئن باشين.

-همه چيزم فراموش كنين.

-بله، خدا رو شكر اتفاقي نيفتاد. شيطون به جلدم رفته بود.

-اگه اجازه بدين، مي خوام براتون همسر پيدا كنم. چون فهميدم ذاتتون خوبه و هرگز نمي تونين آدم بدي باشين.

-شما روي هر كسي دست بذارين، من حرفي ندارم. سريع اقدام مي كنم.

-براي چي سريع اقدام مي كني پرويز؟

و ليوان شربت قند را دستم داد.

-گيسو خانم مي خوان برام زن بگيرن. منم هر كسي ايشون تاييد كنن مي گيرم.

-به به! اون خوشبخت كي هست گيسو جان؟

-يه دختر خوب كه مهندس رو خوشبخت مي كنه، مطمئنم.

-كي رو مي گي گيسو؟

-نسرين.

-به به! براي منم يه فكري بكن گيسو؟ گناه دارم ها.

صداي خنده بلند شد. گفتم:

-تقاضاي طلاق را هنوز پس نگرفتم ها، منصور خان حواست باشه.

-من غلط بكنم زن بگيرم، يكي گرفتم ببين به چه روزي افتادم. به خدا اين بيست روز، هشت كيلو وزن كم كردم. مي دوني پرويز، هم خوشگله، هم نجيبه، هم خوش هيكله، هم سفيده، هم قد

بلنده، هم قشنگ حرف مي زنه، هم خانمهة هم خونواده داره، هم تحصيلكرده س، هم ....

چشم غره اي به منصور رفتم. ادامه داد:

-دارم تو رو مي گم عزيزم!

-جداً؟ اين همه خصلت داره گيسو خانم.

-پرويز، شر بپا نكن مرد! تازه باور كرده، دوباره شيطون رفت به جلدت؟

زديم زير خنده.

-آره مهندس، نسرين خيلي خانمه، از اون دخترهاست كه تا حالا با كسي نرقصيده، نه كسي رقصش رو ديده.

-ديگه دلم رو آب نكنين. عكسش رو ندارين؟

-اينجا نه، خونه دارم. ولي اگر مايل باشين، خودش رو نشون مي دم.

-موافقم.

-البته حتماً اونو ديدين. تو مجالس و مهموني هاي ما هميشه بوده.

-نشونيش چيه؟

-خيابون تخت جمشيد، كوچه مزين الدوله.

-منصور اذيت نكن.

-چشم خانم، اون كه لباس آبي و مشكي پوشيده بود.

-اينم شد نشوني منصور؟

-پس چي بگم آخه؟

-بايد اونو ببينه. اين طوري نمي فهمه كي رو مي گيم.

-عمرت بر فناست پرويز! چطور ماه تابان رو نديدي؟ يه هلوي درست و حسابيه! آخ آخ ....

-من آدم سر به زيري هستم مهندس، علتش اينه. درست بر عكس شما.

-آره آره جون خودت! اصلاً سر به پا چسبيده به دنيا اومدي.

زديم زير خنده.

-ولي خارج از شوخي پرويز جان، دختر خوبيه. به درد تو مي خوره. تو رو از فلاكت در مياره.

-مهندس فرهان، فقط پولدار نيستن ها، از حالا بگم، پدرش مرد زحمتكشيه.

-پول برام مهم نيست، گيسو خانم.

-حرفتون رو باور مي كنم چون خواستگار من و گيتي هم بودين؟

-خدا گيتي خانم رو رحمت كنه.

منصور آهي كشيد و بلند شد به آشپزخانه رفت. ياد گيتي روحش را مي آزرد. وقتي با فنجانهاي قهوه برگشت، گفت:

-گيسو جان دامنت رو عوض كن عزيزمف خونيه. الان فرهان بلند مي شه مي ره ها!

-باشه، پس ببخشين.

بلند شدم، دست و صورتم را شستم و رفتم دامنم را عوض كردم و به سالن برگشتم و قهوه خورديم. منصور گفت:

-اگه موافقين، بريم هم مادر و پدر رو خوشحال كنيم و هم اونا رو در جشن خودمون سهيم كنيم، هم به شكممون برسيم.

-موافقم. چي از اين بهتر مهندس؟

بلند شدم به اتاق آمدم تا آماده بشوم. منصور آمد در را بست و گفت:

-گيسو چمدونت رو هم جمع كن.

-مطمئني هنوز منو دوست داري؟

منصور مرا به سمت خودش برگرداند و گفت:

-ديوونه وار دوستت دارم عزيزم.

-من هم دوست دارم منصور جان، باز هم معذرت مي خوام.

-ما هنوز رسماً با هم آشتي نكرديم.

مرا بوسيد و گفت:

-آخيش دلم تنگ شده بود. چه مزه داد!

-زندگيم بي مزه بي مزه شده بود منصور. واقعاً تو همه زندگي مني، عزيزم.

-آخ فدات.

بعد بوسه اي به شكم من زد و گفت:

-بچه م عقده اي نشه. اولين بوسه پدرانه رو بپذير فرزندم.

-منصور بريم ديگه، بده.

-مي گم اين فرهان رو سر به نيست كنيم چطوره؟

-اي نمك نشناس!

-آخ دلم خيلي برات تنگ شده، سفيد برفي.

لبخند زدم. چمدان را برداشتم. اجازه نداد و گفت:

-چي كار مي كني خانم؟ ديگه نبينم سنگين تر از پر بلند كني ها. آسه مي ري، آسه مياي.

-چشم. امري باشه.

-عرض ديگه اي نيست. حالا بفرماييد.

از اتاق بيرون امديم. فرهان بيچاره رفته بود پايين تا ما راحت باشيم.

-خودش خودش رو سر به نيست كرده گيسو، چه پسر فهميده ايه!

-آخه مي دونه چه بي ملاحظه هستي.

-نخير، مي دونه نمي شه از تو گذشت.

دلم به حال فرهان سوخت و چهره ام در هم رفت.

-چي شد گيسو جان؟!

-هيچي دلم به حال فرهان مي سوزه، خيلي تنهاست.

-زنش بده، از تنهايي در مياد.

-با خودم عهد كردم تو همين ماه دامادش كنم منصور، حالا مي بيني.

-انشاءالله.

در را بستم و با هم پايين آمديم. فرهان به ماشين منصور تكيه داده بود و سيگار مي كشيد. منصور چمدان را داخل صندوق عقب ماشين گذاشت و گفت:

-پرويز جا، اين طوري كه آدم خودش رو سر به نيست نمي كنه، عزيز من. بايد يه دفعه ده پانزده تا بذاري رو لبت و بكشي. اگه روزي ده بار اين كار رو بكني. يكي دو ماهه از اين زندگي نكبتي

راحت مي شي.

فرهان خنديد و سيگار را دور انداخت و گفت:

-ولي من مي خوام زندگي كنم منصور جان.

-خيلي ببخشيد پرويز جان، ولي بهتره اون مغز و ملاجت رو بدي سرويس، فكر كنم نياز به تعمير اساسي داره، شايد هم تعويضش كنن.

--------

فصل 62 "..

:نگاهي به فرهان كه لبخند به لب داشت كردم و سري تكان دادم. منصور گفت:

-همه با اين ماشين مي ريم. ماشين گيسو، بمونه بعد ميام مي برمش. گيسو كه ديگه اجازه رانندگي نداره، تو هم كه بايد ماشين خودتو از شركت بياري.

-پس شما بفرمايين جلو مهندس فرهان.

-استدعا مي كنم! شما سر جاي خودتون بنشينين خانم.

-من مي ترسم. منصور تند مي ره، عقب راحت ترم.

-بنده هم مي ترسم منو جاي شما بگيرن. از اين منصور هر كاري بر مياد.

-دست خوش پرويز! يعني انقدر بي سليقه شدم؟

-بفرمايين مهندس، تعارف نكنين.

راه افتاديم. اول به شركت رفتيم، فرهان ماشينش را برداشت و از ما جدا شد. در طول مسير كلي با منصور صحبت كرديم. وقتي به خانه رسيديم، ساعت يك ربع به سه بعدازظهر بود. ثريا سريع

برايمان ناهار آورد. سرعت عملش از خوشحالي زيادش سرچشمه مي گرفت. مادرجون و پدر هم در حال استراحت بودند و تا ساعت پنج متوجه ورود ما نشدند. وقتي ثريا خبرشان كرد، با

خوشحالي آمدند. وقتي فهميدند باردارم، سراز پا نمي شناختند.

واقعا چقدر زيبا مي شد اگر همه زندگي ها برپايه عشق، تفاهم، گذشت و وفاداري بود، نه نفرت و دعوا و كينه و بي وفايي. آدمها وقتي مي توانند خوش و شيرين نفس بكشند، چرا زندگي را تلخ

مي كنند؟

شب همه به اتفاق فرهان در رستوران مهمان منصور بوديم.

آخر شب وقتي كنار منصور دراز كشيدم، گفت:

-بيست روزه بيچاره م كردي، حالا غير از يه ماه قبلش. اصلا ازت انتظار نداشتم.

-منم ازت انتظار نداشتم.

-خب ازت مي ترسيدم كه دروغ گفتم.

-مگه من لولو خورخوره ام؟ اگه مي گفتي مي خوام برم مشكل فرهان رو حل كنم، مي كشتمت؟

-فرهان قسمم داده بود نگم، وگرنه مي دوني كه طاقت دوري تو ندارم و مي گفتم.

-منم طاقت دوري تو ندارم، با اينكه خيلي ازت متنفر شده بودم، ولي هوست رو مي كردم.

-مگه من هوس انگيزم خانمي؟

-بله.

-فداي اون صداقتت بشم.

و بوسه به گونه ام زد و ادامه داد:

-حالا اين ناز نازي كي به دنيا مياد؟

-هشت ماه ديگه، يعني حدودا اواسط ارديبهشت.

-براي تشريف فرماييش لحظه شماري مي كنم. ديدي نذاشتم بري؟

-پس مخصوصا اين كار رو كردي. ولي من كه رفتم.

-اين فسقلي باعث شد برگردي. ترفند خوبي زدم.

-نكنه با اومدنش منو از ياد ببري منصور.

-اون وقت هم همسرم هستي، هم مادر بچه م، پس دو برابر دوستت دارم.

-منم همين طور. مي دوني منصور، اين آرزوي گيتي بود كه ازت بچه داشته باشه. مي گفت افتخار مي كنم پدر فرزندم منصوره. ولي خب عمرش به دنيا نبود. احساس مي كنم فرزند اونو تو

وجودم پرورش مي دم. ديشب خواب ديدم گيتي مي گه مي خوام برم پيش بچه هام، يعني بچه منو بچه خودش مي دونه. يكي هم خودش داشت مي شه دو تا، براي همين جمع بسته.

-گيسو! از اين پله ها زياد بالا پايين نكن، لباس بلند نپوش، حسابي هم خودت رو تقويت كن، آروم و خونسرد باش، عصباني نشو و استراحت كن.

-منصور اگه قرار باشه هشت ماه بهم سفارش كني، رواني مي شم ها.

-نگرانم گيسو، خاطره خوبي ندارم. باورم نمي شه بچه م رو به چشم ببينم.

-انشاءالله مي بيني، توكل به خدا. از اين حرفا هم نزن.

-بله ياد خدا آرام بخش دلهاست.

-لابد شركت هم نبايد بيام.

-اتفاقا كنار خودم باشي راحت تره. فقط بپا اخلاقت عوض نشه.

-منصور!

-خوب دو دانگ صاحب شدي ها، شيطون!

-زحمت كشيدم.

-اينهم حق الزحمه شما.

و مرا بوسيد و بوسيد.

-من فقط تو رو مي خوام منصور، اون شركت حق مادرت هم هست.

-دو دانگ مال من، دو دانگ مال تو، دو دانگ مال مادر.

-پس اين بيچاره چي؟

-اين پدر سوخته كه وارث همه ماست.

-پدرش كجاش سياه سوخته س؟ ماشاءالله! خدا روز به روز سفيدتر و خوشگلترت كنه! قربونت برم الهي!

-واي واي از اين نازها نريز كه ديوونه مي شم. الهي منصور پيش مرگت بشه.

--------

فصل63 "..

پنج شنبه طبق دعوت قبلي، خانواده آقا كريم به منزل ما آمدند. نسرين با آن موهاي صاف و بلند مشكي، چشمان درشت و مژه هاي برگشته، بيني قلمي و لبهاي غنچه اش دل مرا به لرزه درمي

آورد، واي به حال فرهان كت و شلوار مشكي دخترانه اي پوشيده بود و مثل هميشه سنگين و موقر بود. فرهان نيم ساعت بعد رسيد. با آقايان دست داد و با خانمها سلام و احوالپرسي كرد.

منصور شروع به معرفي كرد. فرهان هنگامي كه مي نشست، نگاهي به نسرين انداخت، بعد به من نگاه كرد و لبخند زد فهميدم پسنديده.

منصور كمي از كمالات فرهان و كمي از فضايل اخلاقي خانواده آقا كريم تعريف كرد و مجلس را گرم كرد. وروجكي بود كه لنگه نداشت.

ثريا براي صرف شام صدا زد و همه سر ميز رفتند. من و منصور بيرون سالن، از فرهان پرسيديم:

-خب چي شد؟

-باور كنيد سي و سه ساله دنبال همچين دختري مي گردم.

-گيسو جان بدون دروغ مي گه. چون يه روز هم اين حرفها رو به گيتي و تو مي زد. اينو من مي شناسم.

زديم زير خنده. فرهان گفت:

-دخترهاي خوب كم نيستن، اينم دوست گيتي خانم خدا بيامرز و گيسو خانمه.

-تو هر دختري رو مي بيني، مي گي تو روياهام دنبال شما مي گشتم؟

زديم زير خنده.

-نمي دونم چطور تا حالا متوجه ايشون نشده بودم؟ البته چهره شون آشناست.

-براي اينكه اهل خودنمايي و جلب توجه و بزن و برقص نيست. تازه اون لختي پتي ها مگه واسه تو حواس مي ذارن؟

-گيسو خانم، تو رو خدا از دستم نره.

-پرويز خجالت بكش. يه كم خودت رو كنترل كن.

-آخه شانس ندارم. مي ترسم ترتيب اينم بدي منصور جان.

صداي خنده بلند شد.

-پس ببريم و بدوزيم؟

-بله فقط بگيد لباسم كي حاضره؟ يعني كي مي تونم تنم كنم؟

و چشمك زد.

-خيلي رو داري پرويز! برو دعا كن نسرين قبول كنه. صد تا مثل تو رو جواب كرده.

-بفرمايين. منتظرن.

مادرجون سر ميهمانها را خوب گرم كرده بود. عذرخواهي كرديم و سر ميز نشستيم. براي اينكه فرهان را با زبان شيرين نسرين آشنا كنم، پرسيدم:

-راستي نسرين جان ثبت نام كردي؟

-بله گيسو جان، ديروز ثبت نام كردم.

-دو سال ديگه مي شي دبير ادبيات. به به!

-ممنون.

-حالا چرا ادبيات رو انتخاب كردي؟

-عاشق شعر و نوشتنم. احساس كردم استعدادم تو اين رشته بيشتره.

-خيلي عاليه. منم خيلي ادبيات را دوست داشتم ولي بابا معتقد بودن كه زبان بيشتر به دردم مي خوره.

و به زبانم اشاره كردم و ادامه دادم:

-خيلي راست مي گفتن. فعلا زبان باعث خوشبختي من و گيتي شد.

همه خنديدند. و منصور گفت:

-انشاالله ادبيات هم، براي شما خوشبختي به ارمغان بياره، نسرين خانم.

-ممنونم مهندس. اما فكر مي كنم زيبايي، نجابت، صداقت و دلسوزي گيسو جان بود كه باعث خوشبختيش شد، البته اينها همه خواست پروردگاره.

فرهان نگاه تحسين آميزي به نسرين كرد و گفت:

-حق با شماست نسرين خانم.

منصور نگاه بامزه اي به من كرد و ابرويي بالا انداخت.

آقا كريم گفت:

-خدا شاهده وقتي گيسو خانم گيسو خانم رو تو ترمينال سوار كردم، مهرشون به دلم نشست. انگار نسرين و نرگسم بودن. قسمت چيز عجيبيه. روح گيتي خانم شاد، چه دختر خوبي بود! درست

مثل گيسو خانم، خوش اخلاق، خوش رفتار، با محبت و همه چي تموم.

-شما لطف دارين. خوبي از خودتونه. گيتي هم شما رو دوست داشت.

پدر گفت:

-اگه مادرشون رو مي ديدين چي مي گفتين آقا كريم/ زن نمونه اي بود.

-خدا رحمتشون كنه.

توي دلم گفتم حتما شب مادرجون پوست از كله بابام مي كنه. كه مادر گفت:

-بله ديگه. دختر به مادرش مي ره، هم خوشگليش هم اخلاقش.

-ممنون مادر جون. خدا مليحه جون رو رحمت كنه. مطمئنم ايشون هم از زيبايي و خانمي نمونه كامل شما بودن.

-ممنونم دخترم.

بعد از غذا به سالن پذيرايي برگشتيم و به صحبت ادامه داديم.

فصل 64 "..

فرداي آن روز با طاهره خانم تماس گرفتم و از نسرين براي فرهان خواستگاري كردم. طاهره خانم ذوق زده شده بود. چنين دامادي، آرزوي ديرينه او و آقا كريم بود. از نرگس هم كه خيالشان

آسوده بود، مرتضي هم از نرگس خواستگاري كرده بود.

طاهره خانم گفت:

-ما كه از خدامونه دخترم، ولي اين نسرين قبول نمي كنه. خودت كه مي دوني چه عقايدي داره. مي گه حتما بايد همسرم هم سطح خودمون يا فقط كمي بالاتر باشن.

از طاهره خانم خواستم كه اجازه دهد با خود نسرين صحبت كنم. بعد از سلام و احوالپرسي به او گفتم:

-خوشگلي و خانمي كار دستت داد دختر. مهندس فرهان رو شديدا شيفته و ديوونه كردي. حق با تو بود. به خودنمايي و رقص نيست، اونكه بايد بياد مياد.

-برو، دست بردار گيسو.

-به جان تو شوخي نمي كنم.

-منو چه به مهندس فرهان؟ حرفا مي زني ها!

-فعلاً كه به التماس افتاده. ديشب سفارش مي كرد تو رو خدا از دستم نره، سي و سه ساله دنبال همچين دختري مي گردم.

-به گيتي خدايا بيامرز هم همين حرفا رو زده بود، همين طور به خود تو.

-خب، ما سه تا مثل هميم: خوب، خانم، باوقار، زيبا!

-البته! البته!

-خب، چي مي گي؟

-آرزومه چنين همسري داشته باشم. يعني اي كاش ما هم پولدار بوديم كه مي تونستم چنين همسري اختيار كنم، اما خودت كه وضع ما رو مي دوني. ما يه زندگي معمولي داريم و البته با صفا.

نا شكري هم نمي كنم. فقط معيارم براي انتخاب اينه كه اولاً با ايمان و خوش اخلاق باشه. دوماً تحصل كرده باشه. سوماً در سطح خودمون باشه، چه از نظر مالي، چه از نظر فرهنگي. خودت

كه ديدي من چه خواستگارهايي رو رد كرده م.

-آره، مي دونم چه كله شقي هستي، بالا خونه تو اجاره دادي.

-اگه وضع ما رو ببينه، نظرش عوض مي شه.

-هيچ هم اين طور نيست. لگد به بخت خودت نزن. فرهان مرد ايده ال توئه.

-البته، ولي من معذوريت دارم. ازشون عذرخواهي كن.

-نسرين! خواهش مي كنم بازي در نيار.

-به خدا بازي در نميارم. جدي مي گم. من حاظر نيستم زن مرد پولداري بشم و تحقير بشم.

-اون اهل تحقير و مسخره كردن نيست. پسر با ايمان و فهميده ايه. من آدم بد به تو معرفي نمي كنم.

-مي دونم. ازت ممنونم گيسو، ولي شرمنده م.

-نسرين عاقل باش. حيفه.

-شرمنده م. يه ضرب المثل هست كه مي گه هميشه پات رو به اندازه گليمت دراز كن.

-ديوونه، برو زن يه گدا بشو كه هشتت گرو نهت باشه و همان گليم هم نداشته باشه.

-راضي ترم، بهتر از سرزنش و تحقير هميشگي يه.

-واقعاً نمي خواي؟

-واقعاً.

-باشه، هر طور ميلته. در مورد ازدواج نمي شه اصرار كرد.

-ازت ممنونم. از قول من عذرخواهي كن گيسو جان.

-مسئله اي نيست. خدانگهدار.

منصور با حوله از حمام بيرون آمد و پرسيد:

-چيه؟ چرا پكري گيسو جان؟ زانوي غم به بغل گرفتي. نبينم عزيزم تو رو در اين حال!

-نسرين مي گه نمي خوام.

-عجب دختر فهميده ايه! عاقل، باهوش، باريكلا! دماغ فرهان رو خوب سوزوند.

-منصور.

-آخه عزيزم، من كه گفتم قبول نمي كنه. چيز عجيبي نبود.

-حالا چيكار كنيم؟

-هيچي، به فرهان بگو يكي ديگه برات پيدا مي كنم.

-به همين سادگي؟ اون دلش رو خوش كرده.

-ديگه بدتر از دست دادن تو و گيتي كه نيست.

-دختره بي عقل دنبال گداگدوله ها مي گرده!

-از اين بفهم كه دختر قانع و مغروريه.

-منصور، يه كم كله ات رو به كار بنداز، ببين چيكار كنيم؟

-انقدر به اعصابت فشار نيار، واسه بچه م خوب نيست.

-حالا ديگه واسه ما بچه دوست شدي؟ گيسو مرد كه مرد، مسئله اي نيست؟

-خدا نكنه.

كمي ادوكلن به كف دستش زد و آن را با چند ضربه به صورتش ماليد، بعد آمد روي تخت كنارم نشست و گفت:

-دوست توئه، قلقش رو تو بهتر بلدي.

-خيلي التماسش كردم. ديگه چي كار كنم؟

-حتماً قسمت نيست گيسو جان، خودت رو ناراحت نكن. من مي گم بنفشه رو واسه فرهان جور كنيم.

-من به خونواده آقا كريم مديونم و بايد كاري كنم اين وصلت سر بگيره، چون فرهان پسر خوبيه.

-خب پس نا اميد نشو و دوباره برو جلو. خودت يادت رفته چقدر التماسم كردي؟

بربر نگاهش كردم.

-چرا اين طوري نگام مي كني گيسو جان؟ مي گم يادت رفته چقدر التماست كردم؟ اين حرف بديه؟

-نه حرف درست كجاش بده منصور جان؟

-اي شيطون بلا.

-منصور من دارم فكرم رو متمركز مي كنم. مزاحم نشو.

-گور باباي پرويز كرده، فكر من باش زن.

-لااله الا الله

-قديمها مردها كه از حمام بيرون مي اومدن، زنهاشون بقچه اي براشون پهن مي كردن، نازي نوازشي، ماساژي، مشت و مالي. كاش تو عصر قديم به دنيا اومده بودم. انگار نه انگار منصور

خان از حموم اومده بيرون. والله هويج رو كه مي شورن، دستي به سر و روش مي كشن ببينن تميز شده يا نه؟ از هويج كمتريم گيسو خانم؟

آخر مرا به خنده آورد حقه باز!

-شما آقايي، ولي موقعيت آدم رو بايد درك كني. هويج كي مياد مي گه منو بشورين، منو ماساژ بدين؟

-بابا ما آدميم نه هويج. من كجام نارنجيه زن؟

-حالا سرت رو بذار رو پام تا ببينم خودت رو تميز شستي يا نه، عزيزم؟

-با كمال ميل آخيش.

موهاي منصور را نوازش كردم كمي شانه هايش را ماليدم و گفتم:

-مي دوني منصور، وقتي خودم رو خوشبخت ترين زن دنيا مي بينم، دلم مي سوزه نسرين خودش رو از اين نعمت محروم كنه. فرهان مثل توئه، زن دوست و با عاطفه. براي همين انقدر مصرم.

-اون طرف قضيه رو هم بگو عزيزم، بگو كه فرهان هم مثل منصور خوشبخت مي شه.

-اون رو تو بايد مي گفتي كه گفتي. ممنونم.

-من مي گم به فرهان بگيم خودش بره جلو، اين طوري توي رودرواسي مي افتن و قبول مي كنن. بره موي دماغشون بشه.

-اگه نكنن؟

-خب فرقي با الان نداره، ما سعي خودمون رو كرديم.

-پس بلند شو به فرهان زنگ بزن.

-حالا بعداً.

-بلند شو ديگه، دستم درد گرفت. ماساژ كافيه، خيلي تميز شستي به خدا.

-امان از دست اين مويز كه آرامش رو از ما سلب كرده، تازه داشتم گرم مي شدم.

منصور شماره فرهان را گرفت و قضيه را به او گفت. از مكالمه آنها فهميدم كه فرهان خيلي التماس مي كند. منصور هم نگذاشت و نه برداشت، بي رحم گفت:

-من كه بهت چند سال پيش گفتم تو تا آخر عمرت مجرد مي موني. به حرفهاي من ايمان داشته باش، ولي حالا چون پسر خوبي هستي و گيسو وكيل مدافعته، مي خوام دعوتت كنم اينجا، به

نسرين هم مي گيم بياد، با هم حرف بزنين. بلكه حلقه به انگشتت رفت. گفتم يه كم لاغر كن پسر جان.

در حالي كه مي خنديدم گفتم:

-منصور انقدر اذيتش نكن، خدا رو خوش نمياد.

--------

فصل 65 "..

وقتي منصور گوشي را گذاشت، به نسرين زنگ زدم و از او خواهش كردم غروب به منزل ما بيايد. با اصرار من پذيرفت. به فرهان هم خبر داديم كه بيايد. حالا يا به هدف مي خورد يا نمي

خورد.

غروب آمدند. نسرين كت و دامن آبي نيلي خوشرنگي پوشيده بود كه خيلي نازترش كرده بود، حتي ذره اي هم آرايش نكرده بود. بعد از سلام و احوالپرسي و پذيرايي، منصور گفت:

-بدون تعارف، بريم سر اصل مطلب، چون مي دونم الان دل تو دل پرويز نيست.

نسرين و فرهان با خجالت نگاهي به هم كردند. منصور ادامه داد:

-ببين نسرين خانم! غرض از اينكه دوباره مزاحمتون شديم، اينه كه يه جوري بله رو ازتون بگيريم و البته از پدر و مادرتون قبلاً كسب اجازه كرديم. من شخصاً فرهان رو تضمين مي كنم. الان

حدوداً نه ساله با ايشون همكارم و همه ش ازش بدي ديدم. از من مي شنوين اصلاً رضايت ندين.

فرهان با تعجب به منصور چشم دوخت. همه زديم زير خنده. فرهان گفت:

-آدم يه دوست مثل شما داشته باشه، نياز به دشمن نداره. هر چي رشته كرديم پنبه كردين مهندس!

-اگر حقيقت رو نگم، پيش خدا مسئولم.

صداي خنده در اتاق پيچيد. منصور ادامه داد:

-نه، حالا از شوخي بگذريم، فرهان رو مثل برادر مي دونم. خدا گواهه. اصلاً مي خواستم مليحه خدا بيامرز رو بدم بهش. حرف نداره، طرز فكرش قابل تحسينه، بيانش قابل ستايشه و اخلاقش

غير قابل تحمل. اصلاض نمي شه دو كلمه باهاش حرف حساب زد.

از خنده غش كرده بوديم. فرهان در حالي كه لبخند به لب داشت گفت:

-گيسو خانم، تو رو خدا شما حرف بزنين. اين منصور امشب ما رو بدبخت مي كنه، مي دونم.

نسرين غش غش مي خنديد و از شوخيهاي منصور لذت مي برد، بعد گفت:

-خيلي ممنون منصور خان كه آگاهم كردين، پس ديگه حرفي باقي نمونده.

فرهان گفت:

-ديدين مهندس! حالا خودتون درستش كنيد وگرنه دوباره شر به پا مي كنم.

باز صداي خنده بلند شد.

-نه تو رو خدا پرويز جان، الان يه طومار ازت تعريف مي كنم.

-بله پرويز بسيار خوشگل، خوش مشرب، خوش اخلاق، خوش صدا، خوش هنر، خوش ذوق، خوش سفر، خوش بيان، خوش خوراك، خوش پول، خوش خونه زندگي، خوش جيب، خوش ماشين،

خوش ....

نسرين گفت:

-از خوش پول به اون ورش رو كه فرمودين مهندس، نظرم عوض شد. مي دونيد كه با پولدار جماعت نمي تونم بر بخورم.

-بابا نخواستم منصور جان، نمي خواد از من تعريف كني. اصلاً خودم با نسرين خانم صحبت مي كنم.

صداي خنده اتاق را پر كرد.

-خيلي خب حالا كه اين طور شد، من و گيسو مي ريم، ولي اگه بازنده شدي نياي بگي دستم به دامنتون، دستم به شلوارتون ها، حالا خودداني!

-من دلم به گيسو خانم گرمه منصور جان، وكيل مدافع زبردستي دارم.

-نسرين خانم هم دلشون به بنده گرمه پرويز جان، يكي از خصلتهات رو بگم تومه، بگم؟

دست منصور را كشيدم و گفتم:

-بيا بريم، انقدر شيطوني نكن منصور.

و در حالي كه همه مي خنديديم، گفتم:

-راحت باشين، ما مي ريم اون سالن، نيم ساعت وقت دارين.

وقتي به سالن كناري مي آمديم، نسرين گفت:

-ببينيد مهندس فرهان! من در شخصيت شما شك ندارم، ولي مطمئنم كه اختلاف توي زندگي هركسي هم پيش مياد. دلم نمي خواد در آينده خداي ناكرده ميون بحث ما، صحبت ماديات و خونه پدري

وسط كشيده بشه. ما با شما خيلي متفاوتيم مهندس. پدر من سالهاست مسافركشي مي كنه. البته الحمدلله به كسي نيازمند نيستيم و راضي هستيم، فقط قصر و ماشين مدل بالا و زندگي آن چناني

نداريم. من براي همون زندگي ساده و معمولي ارزش قائلم. تلاش پدرم رو به چشم ديدم و دوست ندارم حرمت خونواده م و زندگي خوبي كه با اونا داشتم، از بين بره. نه اينكه منظورم به

شخص شما باشه. من تا حالا چند نفر مثل شما رو رد كردم. من دلم مي خواد با خونواده اي وصلت كنم كه از نظر مادي هم سطح خودمون باشن. تحصيلات و شخصيت معيار منه. اميدوارم منو

ببخشيد. اتفاقا صبح به گيسو جان گفتم، آرزومه چنين همسري داشته باشم و اي كاش ما هم از نظر مالي و فرهنگي همسطح ايشون بوديم. من دوست ندارم با بهانه هاي پوچ و الكي شما رو

رد كنم. مثلا بگم مي خوام به درسم ادامه بدم يا تفاوت سنمون زياده. حقيقت از هر چيزي دلنشين تره. مي دونم دركم مي كنين و منو بابت گستاخي ام مي بخشين. شما آرزوي هر دختري

هستين، من بدون رودرواسي اعتراف مي كنم. ولي از آينده م مي ترسم. هميشه دلم مي خواست وقتي پدر و مادرم به خونه خودم ميان، راحت باشن و معذب نباشن و اين وقتي ميسره كه من و

همسرم، به كمك هم زندگي مون رو بسازيم و به قول معروف از صفر شروع كنيم. اينه كه شرمنده شما هستم. انشاءالله يكي بهتر از من پيدا مي كنين در ضمن از اينكه ما رو قابل دونستين،

ازتون سپاسگزارم.

· شما هم آرزوي هر مردي هستين نسرين خانم. بايد بگم بدون تعارف براي به دست آوردن شما، هر كاري لازم باشه مي كنم. حتي حاضرم بيام كنار منزل پدرتون، يه خونه ساده و معمولي

بگيرم. حاضرم ماشينم رو با يه ماشين ساده و معمولي عوض كنم. حاضرم دوباره از صفر شروع كنم، فقط نگين نه. من توي اين دنيا يه خواهر دارم كه اونم ازم هزارها فرسخ فاصله داره و

با خونواده اش آمريكا زندگي مي كنه. اينه كه خيلي تنهام. هميشه سعي كردم دنبال دختري بگردم كه به معنويات خيلي توجه داشته باشه و به زندگيم با فهم و كمال و صداقتش صفا ببخشه. آره

من از مال دنيا بي نيازم، اما به يه همسر مهربون و فهميده نياز دارم، به يه غمخوار، به يه شريك، همون طور كه شما با من صادق بودين، منم با صداقت به اين حقيقت اعتراف مي كنم كه تا

به حال سه دختر تونستن نظر منو جلب كنن و مطمئنم مي دونين دو نفر ديگه چه كساني بودن. دور و بر من دخترهاي پولدار فراوانه، ولي هيچ كدوم رو نخواستم. علتش رو هم لازم نيست بگم،

چون مي دونين بهم اعتماد كنين. من سخت به كسي دل مي بندم و سخت فراموش مي كنم. نذارين از اين به بعد در حسرت شما بسوزم و به وضع مالي مساعدم لعنت بفرستم. شما هر شرايطي

بفرمايين مي پذيرم. منم مثل شما اهل تجملات نيستم. البته تو ثروت بزرگ شدم، ولي از معنويات دور نيستم، مي تونين در مورد خونواده ام تحقيق كنين. خانم متين مادر و پدرم رو كاملا مي

شناختن. اگه در آينده ديدين يا شنيدين به شما و خونواده تون توهيني كردم، هر كاري دوست داشتين انجام بدين.

--------

فصل 66 "...

:ما هنوز فالگوش بوديم و گوش مي كرديم. منصور گفت

-گيسو جان! اين ثريا امروز چي به خورد فرهان داده؟

-چطور مگه منصور؟

-چقدر حرف مي زنه! فكر ديگرون رو نمي كنه هيچ، فكر خودش رو هم نمي كنه. نمي گه اين هيكل به اكسيژن نياز داره. يك ريز حرف مي زنه، يه نفس نمي كشه.

-ا .. منصور! خودت رو يادت بيار، اون شب كه عكسم رو دستت گرفته بودي و يك ريز حرف مي زدي.

-بله. بله، درست مي فرمايين.

-حالا باز هم التماس كنم، نسرين خانم؟

-اين بدبخت هم بدتر از من، زن ذليله. اي خاك بر سرت كنن.

-اختيار دارين مهندس. شما بيش از حد به من لطف دارين، اما باور كنين نگرانم.

-من امضا مي دم. خوبه خانم؟

-اين چه حرفيه؟ اما ما اصلا به هم نمي خوريم. من با گيسو جون و گيتي خدابيامرز زمين تا آسمون فرق مي كنم، انگشت كوچيكه اونا هم نمي شم.

-اين رو ديگه بايد از ما آقايون بپرسين. گيسو خانم و گيتي خانم در انتخاب دوست دقيقن. وقتي انقدر به شما علاقه دارن، پس وجه تشابهي با اونا دارين. شكسته نفسي نفرمايين.

-ممنونم. شما منو شرمنده مي كنين. پس اجازه بدين بيشتر فكر كنم.

-مسئله اي نيست، كي جواب مي دين؟

-دو سه روز ديگه.

-تا دو سه روز ديگه چي به من مي گذره؟ خدا عالمه.

-من نشدم، يكي ديگه مهندس. زياد اميدوار نباش.

-اومدين نسازين ها!

-شما كه با كار كردن من مخالفتي ندارين؟

-راستش هيچ وقت دوست نداشتم همسرم شاغل باشه، ولي اگر شما بخواين مخالفتي ندارم.

-نكنه بعد از ازدواج نظرتون عوض شه؟

-ثبت مي كنيم، چطوره؟

-تا چه حد براي همسرتون آزادي قائلين؟

-من آدم متعصبي هستم، ولي براي شما بي نهايت آزادي قائلم. شما خانم موقر و متيني هستين و اين مهر آزادي شماست.

-ممنونم.

به منصور نگاه كردم و ابرويي بالا انداختم و گفتم:

-برو يه كم از فرهان ياد بگير.

-تو چه ساده اي! اينها همه اش حرفه! من مي شناسم چه زندانبانيه! شاهنامه آخرش خوشه.

-من دو سال از تحصيلم باقي مونده، صبر مي كنين درسم تموم شه؟

-نيازي نيست صبر كنيم. تشريف بيارين منزل خودتونف اون جا درس بخونين.

-آخه من تا نمره اول رو نيارمف آروم نمي گيرم. اين باعث ناراحتي شما نمي شه؟

-مطمئنم شما خانم عادلي هستين و در كنار تحصيل، شوهرتون رو هم راضي نگه مي دارين.

-محبتم رو كه دريغ نمي كنم، ولي شبهاي امتحان از من توقع آشپزي و خونه داري و مهمون داري و گردش نداشته باشين.

-دو تا مستخدم در منزل هستن كه مشكل شما رو حل مي كنن. نگران خونه داري و آشپزي و اين طور مسائل نباشين. شما توي اون خونه فقط خانمي كنيد. فقط محبتتون رو دريغ نكنيد، كافيه.

-اين هم از اون بد پيله هاست گيسو. خدا به نسرين رحم كنه، به دلش بندازه كه جواب منفي بده و مجبور نشه مرتب بگه پرويز برو كنار، پرويز ولم كن درس دارم، پرويز چقدر بد پيله اي! حالم

رو به هم زدي.

در حالي كه از خنده غش كرده بودم، گفتم:

-شما مردها چقدر ساده اين! اينها همه ش ناز و عشوه س، وگرنه كي مي تونه از شما بگذره؟

-گيسو اينها كي مي روند؟

-منصور!

-راستي اين رو هم بكم مهندس، ما خونواده پر رفت و آمدي هستيم. عاشق مهمونيم. روابط اجتماعي و ديد و بازديد رو دوست داريم. شما هم همين طورين؟

-منم عاشق مهمونم و به صله رحم معتقدم. خيالون راحت باشه.

هر دو خنديدند. منصور گفت:

-چه وعده هاي الكي مي ده گيسو! خودت رو واسه دعواها آماده كن. پرويز مياد مي گه خسته شدم. ديگه حالم رو به هم زده، انقدر درس مي خونه، نه كسي مي تونه بياد خونه مون، نه جايي

مي ريم، نه محبتي، نه اختلاطي.

-ا ... منصور، چقدر حرف مي زني! صبر كن ببينم چي مي گن؟

-خب، باز هم بايد دو سه روز صبر كنم نسرين خانم؟

-اگه اشكالي نداره.در صورتي كه جواب مثبت باشه، چه اشكالي داره؟

-خب گيسو جان بيا بريم. اينا مثل اينكه مي خوان حالا حالا حالا حرف بزنن. بيا بريم به كار و زندگيمون برسيم.

-منصور مهمون داريم. ا ... يعني چه؟

-خب، اونها اين طوري راحت ترن، ما هم اين طوري.

-عصباني مي شم ها.

-اينم يه نوع ناز و عشوه س؟

-نخير، يه نوع تهديده. تا دو نفر عاشقانه حرف مي زنن، آويزون آدم مي شي.

-آخه يادم مي افته با چه بدبختي هايي زن گرفتم، قدر مي دونم زن. بذار اقلاً استفاده ببرم.

-از اين بيشتر استفاده مي خواي؟

به شكمم اشاره كردم و ادامه دادم:

-از دست تو، ديگه نه دامن مي تونم بپوشم نه شلوار.

با تعجب و نگراني پرسيد:

-پس مي خواي چي بپوشي عزيزم؟

با خنده گفتم:

-همون طور كه به دنيا اومدم، عريان.

-پس بگو رشد نكنه گيسو، چون خودم با همين دستهام خفه ش مي كنم. با ناموس من كه نمي شه شوخي كنه. اصلاً بچه نخواستم، استفاده هم بخوره و سرم.

-خودت گفتي نمي خواي ها.

-به خدا فداشم مي شم. الهي دورش بگردم، ثمره سي و هشت سال زندگي منه. خب پيرهن بپوش.

-تو مي گي به كي مي ره؟

و از پله ها پايين آمدم. دنبالم آمد و گفت:

-فكر كنم به فرهان بره.

-وا‍! بسم الله! عموشه؟ باباشه؟ داييشه؟ اخه كي شه؟

-آخه اين مدت مرتب صحبت اون بوده.

-جدي مي پرسم منصور.

-فكر كنم به ثريا بره.

-لابد چون دستپخت اونو مي خوره.

-نخير چون در هنگام شكل گيريش چشممون به جمال ثريا روشن شد. يادته؟

زدم زير خنده و گفتم:

-تو اون روز خجالت نكشيدي منصور؟ آبر حيثيت ما رو بردي.

-براي نگهداشتن تو، حثيت و آبرو و خجالت رو مي ذارم كنار. تازه ثريا مثل مادرم مي مونه، هزار بار منو تر و خشك كرده، من فقط داشتم تو رو مي بوسيدم.

-واي اصلاً يادم مي افته يه جوري مي شم. خيلي بد شد. كاش صداش نمي زدم!

-يعني دلت نمي خواد به اون بره؟

هر دو زديم زير خنده.

-از خدامه، ثريا خانم خيلي با نمكه.

وارد سالن شديم. منصور گفت:

-خب عليك سلام، عليك سلام، تهيت بگم يا تسليت پرويز جان؟

-فعلاً دعا كنين.

-براي چي؟

-هنوز از نسرين خانم جوابي نگرفتم. فقط ونستم وادارشون كنم كمي تامل كنن، همين.

-نسرين جان بلاخره چي شد؟

-والله گيسو جان، خودت شاهد بودي كه به خواستگارهاي ديگه ام مي گفتم نه، يك كلام. ولي گويا در برابر مهندس قاطعيتم رو از دست دادم. نياز دارم كمي فكر كنم.

-به به! مباركه، منصور پاشو شيريني تعارف كن.

-من كه هنوز بله نگفتم. تازه نظر خونواده م هم شرطه.

-اين شيريني رو كه خوردي، بله رو مي گي. آخ دعا خونده س نسرين جون.

نسرين شيريني برداشت و گفت:

-ممنون.

فرهان گفت:

-ممنون مهندس. انشاالله شيريني پدر شدن شما رو بخوريم.

-اون روز كه من شيريني انقدري پخش نمي كنم، نفري يه كيك بزرگ مي دم فرهان جون.

-ممنون منصور جان.

و شيريني را برداشتم. آن شب فرهان و نسرين را شام نگهداشتم و آخر شب فرهان نسرين را به منزلش رساند. از پر حرفيهاي فرهان در ماشين بي خبرم، ولي نسرين مي گفت خيلي التماس

كرده. بيچاره فرهان با ان ابهتش چه ذليل شده بود!

--------

فصل 67 "..

و اما نسرين! آن قدر ناز و ادا آمد كه دل ما را زد. پشت دستم را داغ كردم ديگر خودم را وارد اين ماجراها نكنم. خلاصه ده روز بعد جواب مثبتش را اعلام كرد. بيچاره فرهان لپهايش فرو رفته

بود، بس كه غصه خورده بود. گاهي عصباني مي شدم و با نسرين تماس مي گرفتم و مي گفتم:

خودت رو خيلي لوس كردي ها، يا بگو آره يا بگو نه، يعني چه؟ بيچاره فرهان رو زجركش كردي.

مي خنديد و مي گفت:

خونسرد باش دوست من، به خودت فشار نيار، يه موقع بچه ت زود به دنيا مياد.

هميشه همين طور بود، آرام و خونسرد و مسلط به كار. هركاري را آهسته و آرام انجام مي داد. انگار مي ترسيد از زيبايي و وقارش چيزي روي زمين بريزد و حيف و ميل شود. وقتي روز

خواستگاري، جلوي فرهان چاي تعارف كرد، در گوش منصور گفتم:

مي توني يه چرت بخوابي عزيزم، تا خم بشه و فرهان چاي برداره و دوباره راست بشه، نيم ساعتي طول مي كشه.

منصور لبخند زد و گفت:

همينش آدم رو مي كشه عزيزم، البته به چشم خواهري ها. دوباره اون ابروهات رو گره كور نزني.

خوشم باشه، خوشم باشه.

مي دوني مردها از آروم بودن خانمها چه استنباطي دارن؟

نخير، متخصص اين موارد شمايين، لطفا بفرمايين.

وقتي زني آروم و خونسرده، يعني ناز داره، يعني دير عصباني مي شه و باظرفيته. يعني بهترين پناهگاه و آرامگاه براي شوهرشه.

آهان كه اين طور.

لبخند زدم چون حق با منصور بود. تمام زيبايي زن، در آرامش و متانت اوست، و فرهان حسابي در برابر نسرين خودش را باخته بود. چنان نگاه قشنگي به نسرين كرد كه يك لحظه حسادت

كردم، چرا اولين بار كه منصور براي عيادت از گيتي به منزل ما آمد و من به او شربت تعارف كردم، از چنين نگاهي محروم ماندم. ولي بعد سريع يادم افتاد كه نگاه منصور وقتي كه در حضور

بهرام و خانواده اش به منصور چاي تعارف كردم، از اين هم قشنگ تر بود، ملتمسانه تر و عاشقانه تر. همان روز كه بهرام به خواستگاريم آمده بود و منصور قالب تهي كرده بود، تا آن حد كه

سر شام قلبش درد گرفت و دچار تشنج شد.

ما نبايد رفتار همسرانمان را با هم مقايسه كنيم. شايد عمل متفاوت باشد، يكي احساساتي تر برخورد كند و يكي سنگين تر و تودارتر. ولي مهم باطن عمل و نيت عمل استو مهم نفس عمل است.

بايد بدانيم همه مردها ديوانه وار به همسرانشان علاقه دارند، درست همان قدر كه ما به همسرانمان عشق مي ورزيم. همه مردها بهترين و با ارزش ترين چيزهاي دنيا را براي همسرشان

مي خواهد، حالا يكي مي تواند و تهيه مي كند، يكي نمي تواند و خجالت مي كشد. مهم اين است كه مي خواهند، مهم اين است كه ما را مي پرستند، حتي مردي كه با همسرش عصباني تر از

ديگري برخورد مي كند شايد بيشتر عاشق همسرش باشد. فقط شيوه رفتارش و تربيتش متفاوت است. روش ابراز علاقه اش متفاوت است و البته چه بهتر كه رفتارش را اصلاح كنه. پس چقدر

زيباست كه در زندگي زناشويي جوياي باطن افراد باشيم.

فرهان بالاترين مهر، بهترين خريد و مجلل ترين عروسي را براي نسرين خانم قانع و متواضع ترتيب داد. چون وسعش مي رسيد. اگر هم نمي رسيد فرقي نمي كرد. همان قدر نسرين را دوست

داشت. جالب اينجا بود كه فرهان آن قدر براي بردن نسرين عجله داشت كه به او فرصت نداد اقلا كمي خجالتش بريزد. نسرين حتي خجالت مي كشيد با فرهان برقصد، چه برسد به اينكه در

آغوش فرهان برود. خود اين مسئله براي فرهان دنيايي ارزش داشت چون مي فهميد كه چه همسر پاك و نجيبي اختيار كرده است. بالاخره شيطنت كرديم و آنها را وادار به رقص كرديم. مثل

معروفي هست كه مي گويد طرف آب نمي بيند وگرنه شناگر ماهري است. نسرين آن قدر قشنگ با فرهان مي رقصيد كه همه حيرت كرده بوديم. فرهان گونه اش را به گونه نسرين چسباند و در

گوشش پچ پچ كرد. متاسفانه نفهميدم چه گفت. بعد نسرين دستش را دور گردن فرهان حلقه كرد و گونه اش را به گونه همسرش بيشتر فشرد. با دقت لب خواني كردم. در گوشش گفت:

زيباترين لحظه زندگيمه پرويز جان، چون الان كه توي آغوشتن و با گرماي وجودت گرم مي شم، مطمئنم كه انتخاب درستي كردم.

بعد صورتش را مقابل صورت پرويز گرفت و گفت:

دوستت دارم پرويز.

پرويز نگاه عاشقانه اي به نسرين كرد و بعد بدون رودرواسي بوسه اي به لب نسرين زد و اين بار فهميدم كه گفت:

آخ كه چقدر دوستت دارم.

نسرين دوباره سرش را روي شانه فرهان گذاشت و در خوشبختي اش غرق شد.

من خودم را خوشبخت تر از آنها مي دانستم، از اين جهت كه باني ازدواج و خوشبختي آنها شدم. از اينكه توانستم زحمتهاي آقا كريم و همسرش را جبران كنم و عشق خودم را از قلب فرهان

بيرون بكشم و مهر دختر خوبي چون نسرين را جايگزينش كنم. به اضافه اينكه منصور را دارم. او كه عشق من، هستي من، شريك غمها و شاديهاي من و پدر فرزند من است.

--------

فصل 68 "..

, دوران شش ماهگي بارداريم را مي گذرانم كه مرتضي و نرگس با هم عقد كردند. هر روز كه مي گذشت بيشتر از پيش به راز و حكت سفر از شيراز به تهران پي مي بردم. روزگار چه

بازيهاي عجيبي را با انسان شروع مي كند و هيچ پاياني هم براش قائل نيست.

روزها در خانه كلافه بودم. روزهاي بارداري را با غر و گلايه مي گذراندم، دلم مي خواست مدام در كنار منصور باشم اما مگر مي شد، فقط و فقط بايد استراحت مي كردم. مراقبت،

رسيدگي و وابستگي منصور، من را وابسته تر كرده بود، حتي الامكان از كنار من تكان نمي خورد، انگار از اينكه باز همسر و فرزندش را تنها بگذارد وحشت داشت. مرگ غيرقابل باور گيتي

و فرزندش تجربه اي تلخ برايش به يادگار گذاشته بود. من خوب مي فهميدم كه چه انقلابي در درون منصور برپاست، باور نداشت اين بار فرزندش را در آغوش مي گيرد. با كمال حيرت مي ديدم

كه نماز مي خونه و از خدا كمك مي خواد. چه چيز لذت بخش تر از اين، منصوري كه روزي كفر مي گفت و مي گفت كدوم خدا؟ حالا يك بنده مخلص و مومن شده بود، آره حق با گيتي بود،

خداوند او را وسيله كرده بود تا خودش را به منصور يادآوري كند. حالا منصور با اينكه مصيبت هاي زيادي را پشت سر گذاشته بود روز به روز بيشتر به خدا گرايش پيدا مي كرد و همين روز

به روز آرامترش مي كرد. مي دانست همه چيز به خواست و اراده خداست و اگر ز روي حكمت ببندد دري حتما به رحمت گشاد درديگري.

دو هفته اي به زايمانم باقي بود. مراقبتها شديدتر شده بود و دلتنگي هاي من بيشتر. يك روز در حال لعنت كردن خودم بودم كه چرا زود باردار شدم و خانه نشين كه زنگ تلفن به صدا در آمد.

سلام.

سلام، نسرين جون چطوري؟

خوبم، تو چطوري؟

بد و عصباني. پشيمان و خسته.

چرا؟

خسته شدم. به خدا هيچ كاري نمي ذارن بكنم.

خوبيت را مي خوان. برو شكر كن همچين مراقبتهاي داري، كاش منهم مادرشوهر داشتم.

خدا رحمت كند خانم فرهان را زن خوبي بود. حالا عوض آن خدابيامرز خود پرويز بهت محبت مي كنه.

آن كه البته.

خب، چه خبرها؟

به قول گيتي خدابيامرز خبرها حاكي از اينه كه فردا شب شام مي دهيم.

نه بابا، بگو به خدا.

عجب بي چشم و روئي هستي گيسو، هفته پيش بهت جوجه كباب داديم.

يادم نمياد.

وقتي ديدمت يكي مي زنم تو سرت كه يادت بياد.

ما چقدر مزاحم شيم عروس خانم؟

پنج ماه گذشته. آخه چه عروسي و مزاحمتي.

دور از جون تو كفن هم بري بهت مي گم عروس خانم چون خيلي عروس خوشگلي شده بودي.

احتمالا آن موقع مال خوشگليم نيست كه بهم مي گي عروس. مال رنگ پارچه كفنه. حالا از كجا انقدر مطمئني كه من زودتر از تو مي ميرم؟

من با خود عهد كردم حلواي همه را بخورم. بعد بميرم. آخه خيلي حلوا دوست دارم.

تو چي دوست نداري؟

هوو رو اصلا دوست ندارم.

باشه من زودتر به جناب عزرائيل جواب مثبت مي دم كه به آنچه دوست داري برسي.

خدا نكنه. خدا آن روز رو نياره كه من فرهان را در ماتم ببينم.

اون كه تا اون موقع هفت كفن پوسانده گيسو. اول او بايد بره آن دنيا، اگه خوب بود من هم برم.

چه بدجنسي تو. بوي پول به مشامت خورده سيصد و شصت درجه عاطفه ات چرخيده.

من هنوز همون نسرين دختر آقا كريم مسافركشم. افتخار هم مي كنم از پول زحمت كشي پدرمه كه الان خوشبختم.

تو خانمي و هربار كه پرويز منو دعا مي كنه برام دنيائي ارزش داره.

تو لطف داري خوبي از خودته. چه حال و خبر؟

همه خيلي بهم گير مي دن، تا آقا نبي برام تكليف معلوم مي كنه. آسه برو، آسه بيا. مي خوام برم بيرون هوا بخورم مي گن سرما مي خوري. مي خوام برم دوش بگيرم مي گن نفست مي گيره.

خب، پا به ماهي گيسو بايد خيلي احتياط كني.

اين دو هفته هم به سلامتي بگذره راحت بشم اي خدا. دلم واسه دمر خوابيدن يك ذره شده نسرين.

واسه شامهاي من چي؟

لك زده. اما چه فايده كه ديگه واسه ما كلفت و نوكر بهم زدي و دستپخت تو نيست.

مي خوام جوابشون كنم. من خودم از عهده همه چي بر ميام. كار كردن تو خانه را دوست دارم.

مگه زده سرت. تو چطور مي خواي خانه به آن بزرگي رو تميز كني. چطور مي خواهي به كارهاي خانه برسي در حاليكه دانشگاه مي ري.

پرويز هم همين رو مي گه. حالا چون اصرار مي كنيد باشه جوابشون نمي كنم.

يك چيزي بهت مي گم ها.

نگو.

خب، حالا شام به چه منظوره؟ ما كه تازه مزاحم بوديم.

خانواده فرزاد ميان ديدنمون، خواستيم شما هم باشيد.

ما باشيم كه چي بشه؟ نمي توني تنهائي حرص و جوش بخوري؟

نه، چشم ديدن هووهام رو ندارم.

نخير، بگو تو بيا كه به من گير ندهند.

بيخود مي كنند. مي دوني كه از كسي نمي خورم حرف بيخود بارمون كنند شكمشون را سفره مي كنم.

تو نمي خواد از من دفاع كني از خودت و زندگيت دفاع كن جونم.

آخه من زندگي و عشقم را از تو دارم، گيسو جان.

قابل نبود.

پرويز سر تا پاش جواهره. چي چي رو قابل دار نيست؟

خودش يا پولهايش؟

خودش.

خب، الهي شكر. اما ما نمياييم.

ما منتظريم، نياي ديگه هيچي.

آخه اعصابم را خرد مي كنند، مي دوني كه.

تحملشون مي كنيم. بيا ديگه خوش مي گذره.

باشه. ببينم نظر منصور چيه.

پرويز گفت منصور مي گه هر چي گيسو بگه. اما دوري از آنها به نفع زندگيمونه. به پرويز هم نصحيت كرده كه از اينها دوري كنه.

اگه يك حرف حساب تو زندگيش زده همين بوده.

آن كه بنده خدا فقط حرف حساب مي زنه بي انصاف.

تو از منصور دفاع كن من از فرهان كه رنگ زندگيمون هميشه سبز باشه نه سياه.

هر دو خنديديم. نسرين گفت:

پس بياييد. گوشي را بده خانم متين كه دعوتشون كنم.

من خداحافظي مي كنم از اينكه به ياد ما بودي ممنون.

خواهش مي كنم. قربانت گيسو جان.

خداحافظ. گوشي، تا مادر رو صدا بزنم.

همان موقع مادر به اتاق من آمد و گفت:

گيسو جون مادر بيا برو حمام. من مراقبتم عزيزم.

هر بار شما تو زحمت مي افتيد. از دست اين منصور.

چي از اين بهتر مادر كه از عروس گلم و نوه مراقبت كنم.

خدا شما را از ما نگيره. بيايد با نسرين جون صحبت كنيد به موقع آمديد.

وقتي مادر از نسرين خداحافظي كرد و گوشي را گذاشت گفت:

سفارش كرد حتما تو را راضي كنم. مادر چرا نمي خواي بياي؟

مادر جون يكبار نشد از اينها حرف مزخرف نشنوم.، از اينها بايد دوري كرد.

مي دونم عزيزم. اما حسود بيشتر از همه خودش رو مي سوزونه.

عقد شما و پدر كه بود گفتند خوب واسه متينها مرتب دست بالا مي كنيد و رادمنشها را بهشون مي اندازيد. عروسي نسرين و پرويز برگشتند گفتند باز كه باني خير شديد. آخه آدم به اينها چي

بگه مادر؟

خدا جوابشون رو داده كه با تمام خوشگليهاشون هنوز ازدواج نكرده ند. چشم ندارند ببينند خوشبختيم. من كه هميشه دعات مي كنم دخترت. عجب شوهري واسه م پيدا كردي! مهه، ماهه.

در حاليكه مي خنديدم گفتم:

انشاءالله به پاي هم پيرشيد. هر بلائي هم مي خواهيد سر پدرم بياريد من با شمام.

فداشم مي شم. خدا محسن هم رحمت كنه. اونهم خيلي خوب بود. خلاصه هرچي ماه و خورشيده نصيب متينها شده.

بفرمائيد نصيب رادمنشها.

قربونت برم مادر، بيا برو حمام تا منصور نيامده و وسواسش گل نكرده.

از حمام كه برگشتم حالم خراب شد قلبم به تندي مي زد و نفسم بالا نمي آمد و تمام بدنم مي لرزيد. ثريا گفت:

حتما گرسنه ايد بريم ناهار بخوريد.

برام بياريد اينجا ثريا خانم. حال پايين آمدن ندارم.

الان براتون مي آورم.

ثريا چند تا خرما هم بيار. بچه م فشارش آمده پايين، برو تا منصور نيامده حال گيسو را خوب كنيم كه الان مي آيد پدرم را در مياره.

هنوز ثريا به پله ها نرسيده بود كه صداي بوق ماشين منصور آمد و مادر سيلي كوچكي به صورت خودش زد و گفت:

چه زود آمد پسره. عجب شانسي دارم بخدا. ساعت تازه يكه.

حال من بد مي شه كه تقصير شما نيست مادرجون. من ضعيفم.

--------

فصل 69 "..

بعد از مدتي منصور وارد اتاق شد و سلام كرد و پرسيد:

چي شده گيسو؟ چرا رنگت پريده؟

خسته م. چيزي نيست.

مگه چكار كردي؟

استراحت.

باز تو رفتي حمام. دو روز پيش حمام بودي عزيز من.

منصور جان پيله نكن عزيزم. حالم خوب نيست.

منصور روي تخت نشست و دستم را تو دستش گرفت بعد بوسه اي به دستم زد و گفت:

چه يخ كردي.

منصور با شلوار بيرون نشستي روي ملحفه؟

از جا پريد و گفت:

آخ معذرت مي خوام، حواسم پرت شد مي گم ثريا عوض كنه. اما شما حرف رو عوض نكن.

مادر گفت:

والله يك ربع بيشتر تو حمام نبود، منصور.

ثريا با سيني غذا وارد شد. گفت:

سلام آقا، خسته نباشيد.

سلام ثريا، شما خسته نباشي.

ممنوم. واسه شما هم غذا بيارم بالا.

مامان شما خورديد؟

من مي رم با رادمنش مي خورم پسرم.

پس براي منهم بيار بالا ثريا.

چشم.

پدر جان؟

يازده تا دوازده كه پيش ما بود. بعد رفت سراغ مطالعه اش، خب، منصور جان زنت تحوليت. من رفتم.

منصور در حاليكه ساعتش رو از دست باز مي كرد گفت:

دور از جون مثل ميت تحويلش مي دهيد؟ من آخه من با اين چكار كنم مامان؟

مادر لبخند ظريفي زد و در حاليكه از در خارج مي شد گفت:

هر كاري دوست داري باهاش بكن.

منصور چشم بامزه اي گفت و ادامه داد:

اينهم طاقت دوري از رادمنش رو نداره. ما رو باش عمر و زندگيمون رو دست كي سپرديم.

منصور مادر از صبح پيش من بوده و مثل پروانه دورم چرخيده بي انصافي نكن.

انشاءالله با هم خوش باشند شما هم به سلامتي فارغ شي خيال ما راحت بشه.

منصور براي شستن دست و صورتش از اتاق خارج شد. سيني غذا را مقابلم كشيدم و به جان تيغهاي ماهي افتادم كه منصور آمد و گفت:

بهتري گيسو؟

گرسنمه. بخورم خوب مي شم.

پس بخور ديگه. چرا سر فرصت كار مي كني؟ بچه ضعف كرد.

جنين از خون من تغذيه مي كنه نه از معده من تو رگهاي من هم خون هست.

خب خوني كه توش مداد ويتامينه نباشد چه فايده داره؟ بچه م غذاي درست و حسابي نمي خوره.

فكر كنم اين بياد ديگه ما بايد زحمت رو كم كنيم. بيخود واسه خودم دردسر درست كردم.

منصور كنارم نشست بوسه اي به گونه ام زد و گفت:

همه چيز من اول توئي خودت هم خوب مي دوني. بچه ضعيف و مردني كه به دنيا بياري اول از همه خودت زجر مي كشي. ممنون ثريا.

چيز ديگه اي لازم نداريد منصور خان؟

نه ثريا فقط به محبوبه بگو ملحفه را عوض كنه.

چشم.

منصور سيني غذا را جلوش كشيد و گفت:

خب چه خبرها عزيز دلم؟

توي خونه كه خبري نيست خبرها پيش شماست كه تو اجتماعيد.

پرويز براي فردا شب دعوتمون كرده.

آره نسرين هم تماس گرفت. حالا بريم يا نريم؟

امر امر شماست.

من مي گم نريم چون هم تازه اونجا بوديم هم حالم رو به راه نيست.

و هم از مهمانهاي آنها دل خوشي ندارم. اينو بگو.

بله. خب مهمترينش اينه منصور.

منهم به پرويز گفتم دوري از آنها واسه همه ما بهتره اما اصرار مي كنه. مي دوني كه بد پيله است.

خب بريم نكنه بدشون بياد.

گيسو جان اگه يك چيزي گفتند كه حتما مي گن موهاي منو دونه دونه نكني عزيزم. من حال و حوصله ندارم. فكرهات را بكن دلرحميهاي شما هميشه هم كار دست خودتون مي ده هم كار دست

من. حرف بزنند شكمشون را سفره مي كنم. تو نگران نباش.

منصور قاشق غذا را مقابل دهانش نگهداشت و با حيرت به من نگاه كرد و گفت:

چكار مي كني؟

همان كه شنيدي. ديگه ظرفيتم پره. مي بيني كه دلم هم خيلي پره.

منصور نگاهي به شكم من كرد و گفت:

پس نمي خواد بريم خواهش مي كنم.

اما مادر و پدر ميرن.

خب، آنها برن. به خدا از وقتي مي خوام با اين خانواده رو به رو بشم اضطراب مي گيرم تا وقتي كه باهام آشتي مي كني. ول كن گيسو جان. داريم راحت زندگيمون رو مي كنيم.

خب، حرف بيخود مي زنند منصور، قبول نداري.

خب، من هم همين رو مي گم عزيزم، منتها تو شكم آنها رو سفره نمي كني مي آي خانه شكم منو سفره مي كني.

غش غش زدم زير خنده.

منصور گفت:

من نمي فهم بابا خدابيامرز اين تحفه ها را از كجا پيدا كرد؟ البته حساب آقاي فرزاد جداست مرد محترميه.

واقعا برام سواله كه اين دخترها چطور از اين پدرند.

دختر به مادرش مي ره و ايشاءالله دختر من هم به مادرش مي ره الهي فداي جفتتون بشم.

خدا نكنه. راستي منصور بهت گفتم كه دكتر گفت شايد دو قلو باشن.

منصور با چشمان از حدقه بيرون زده پرسيد:

-دو قلو باشن؟

-اينطور مي گفت.

-عجب دكتر حاذقيه كه بعد از نه ماه به اين نتيجه رسيده.

-همينطوري يك چيزي گفت. تيري پرتاب كرده يا به هدف مي خوره يا نمي خوره.

-تو چرا مسئله به اين مهمي را حالا به من مي گي؟

-آخه به شكم من مياد دو قلو حامله باشم؟!

-لابد ضعيفند. عصري بريم يك دكتر ديگه. گيسو نكنه دو قلوئند و ما بي خبريم.

-نيستند عزيز من. يك قل هم به زوره.

-بهت گفتم بريم پيش دكتر ... گفتي همين خوبه.

-حالا چرا انقدر اعصابت را خرد مي كني؟

منصور سيني غذا را كنار زد و گفت:

خداي من آخه چرا حالا مي گي. دو تا بچه دارن از تو تغذيه مي كنند آنوقت همين غذاته. نه فكر خودتي نه فكر اين طفل معصومها. واسه همينه كه شكمت جمع و جوره.

منصور باز داري پيله مي كني ها. احساس من بهم دروغ نمي گه اين يك قلوئه.

همان احساس جنابعالي يه روزي به من تهمت زد كه زن دارم و زنبازي مي كنم. يادت كه نرفته داشتي زندگيمون رو بهم مي ريختي و بدبختمون مي كردي.

احساسم درست گفته بود تو رفته بودي خانه الناز اينها، منتها براي كار ديگه، من فقط كمي به خطا رفتم.

كمي به خطا رفتي؟ بچه رو كه داشتي مي كشتي هيچ، خودت رو هم داشتي مي كشتي.

چرا دوباره داري قبرستون كهنه مي شكافي؟

آخه تو همه چيز رو سرسري مي گيري. بعد از دو هفته داري مي گي دو قلوئه. دو هفته كه هيچ، نه ماه.

آخه من جدي نگرفتم. تازه اصلا پنچ قلوئه مگه فرقي مي كنه؟

منصور از جا بلند شد و گفت:

اصلا متوجه نيستي گيسو.

خب اگه دو قلو باشه دو تا سيسموني ميارم نگران نباش. بشين غذات را بخور.

چه وقت شوخيه زن؟

تو دوست نداري دو قلو باشه؟

از خدامه. از اين ناراحتم كه در حق تو و اينها كوتاهي شده.

بابا به خدا اگه مي دونستم دو قلو هم حامله م همينقدر مي خوردم، همينقدر مي خوابيدم، چرا انقدر حري مي خوري؟

مي خواي دو تا بچه يك كيلويي رو دستم بذاري كه يكي تو سر خودم بزنم يكي تو سر اينها. بخور ببينم كه نخوري قاتي مي كنم.

من نمي تونم اين همه بخورم منصور. چرا اينطوري مي كني؟

شما ژن چند قلوئه داريد. مطمئنا دو قلوئه. حالا عصري مي برمت يك دكتر ديگه.

من قول مي دم بچه هاي سالم برات بيارم. ولم كن.

من خودت رو هم سالم مي خوام چرا متوجه نيستي كه وجودت برام حياتيه. زن.

پس خودت هم بشين بخور.

من اشتهام كور شد. آرامش به من نيومده گفتم زود برم خونه ها. دلم شور مي زد.

تا نخوري، من هم نمي خورم.

فصل 70 "..

منصور نشست و با هم شروع به غذا خوردن كرديم. وقتي به منزل فرهان رسيديم هنوز خانواده فرزاد نيامده بودند و احساس آرامش مي كرديم. اما اين آرامش و اطمينان خاطر بيست دقيقه

بيشتر طول نكشيد و اولين گلي كه خوردم از الناز بود، آن هم هنگام سلام و احوالپرسي كه گفت:

واي چقدر قيافتون عوض شده گيسو جان فكر نكنم منصور خان ديگه هوس بچه بكنه.

آب شدم رفتم تو زمين و برگشتم رو زمين. به منصور خيره شدم كه حرفي بزنه اما مضطرب و لال من را تماشا مي كرد. در عوض مادر جون گفت:

بچه م كمي ورم كرده كه خب طبيعيه الناز جان، حالا خودت كه باردار شدي مي فهمي.

دلم خنك شد اما شكمشون رو كه سفره نكردم هيچ با سكوتم اجازه دادم كه چند دقيقه بعد الميرا دهان باز كنه و بگه:

خب نسرين خانم چه مي كنيد با محبتهاي دوست عزيزي مثل گيسو جان. واقعا مانده م متحير كه ايشون چطور مي تونند همه را بهم پيوند بدهند.

نسرين نگاهي به من كرد و خونسرد رو به الميرا گفت:

هميشه دعا گوش هستم. دوست فقط گيسو.

خيلي دوستشون داريد؟

منظورتون چه كسي است؟

آقاي مهندس فرهان را مي گم.

اصلا رقمي براش وجود نداره.

الناز با خنده پرسيد:

-يعني صفره؟!

-صفر يك عدده و اتفاقا عددي است كه از كوچكترين عددها بزرگترين و بيشترين رقمها را مي سازه و اندازه علاقه من به پرويز رقمي ست پره صفر.

از حاضر جوابي نسرين لذت مي بردم اما لبخندم را براي منصور جمع كردم تا حساب كار دستش بياد. مادر پرسيد:

شما دو تا چرا ازدواج نمي كنيد؟ داره دير مي شه ها.

الميرا گفت:

والله دست رو هر كسي مي ذاريم مي برنشون. مثل اينكه دستمون خيلي سبكه خانم متين.

فرياد خنده بلند شد. اما پدر كه از دست اين دو تا خشمگين به نظر مي رسيد فقط لبخند كمرنگي زد و گفت:

خب شايد علتش اينه كه شما دست رو آقايون مي ذاريد بذاريد آنها دست رو شما بذارند.

آخ كه خدا مي داند چقدر دلم خنك شد الناز و الميرا جا خوردند و الناز گفت:

پس چطور گيسو خانم شما خوشبخت شدند؟ جناب رادمنش!

پدر به مادر اشاره كرد و گفت:

اينجا شاهدي داريم كه كفايت مي كنه، دختر من هم انقدر انتظار كشيد تا دست روش گذاشتند. البته گيسو به منصور خيلي علاقه داشت اما هرگز پا پيش نذاشت كه يه موقع نبرنش. مرجان جون

شما شاهدي ديگه

همه زديم زير خنده و مادر گفت:

منصور ديوانه گيسو بود و هست. ما هم زديم و برديم.

آقاي فرزاد به شوخي گفت:

اين برد در مورد جناب رادمنش هم صادقه مرجان خانم؟

مادر خنديد و گفت:

البته كه صادقه. پدر و دختر در خوبي همتا ندارند.

من و پدر همزمان گفتيم:

خوبي از خودتونه.

خانم فرزاد گفت:

نسرين جان از گيسو جان ياد بگير سريع ميخت را بكوب.

منصور و پرويز مضطرب به هم نگاه كردند. انقدر از گوشه كنايه هاي اين مادر ناتني و خوهران سيندرلا حرص مي خوردم كه بچه ها تو دلم پيچ و تاب مي خوردند و دنبال هم مي كردند. جواب

داشتم اما ملاحظه هم داشتم.

نسرين پرسيد:

منظورتون چيه خانم فرزاد؟ عذر مي خوام.

منظورم اينه كه زودتر مادرشو عزيزم و يك وارث بيار.

نسرين با لبخند تلخي نگاهي به من كرد كه مثل برج زهرمار نشسته بودم، سپس گفت:

باشه روش فكر مي كنم اتفاقا پرويز جان خيلي دلش بچه مي خواد، منتها مي بينم با درس و دانشگاه جور در نمياد خانم فرزاد. اما اگه بنا به فرمايش شما وجود بچه باعث محكم شدن زندگيم

باشه و پرويز را تا آخر عمر كنارم داشته باشم سختي ها را تحمل مي كنم و براش بچه ميارم، هر كاري مي كنم كه پرويز را از دست ندم. مگه عمرم به دنيا نباشه

شيرت حلالت اي كه اميدواري پرويز را عاشقتر كني كه اينطور خونسرد مي توني جوابهاي مودبانه بدهي. لذت مي بردم و كمي از نظر فشار رواني تخليه مي شدم كه الناز گفت:

فقط مواظب باشيد مثل گيسو جان پف نكنيد نسرين جان. گمان نكنم بچه م بتونه كاري كنه.

الميرا و مادرش در خنديدن با او همراه شدند. گستاخي تا چه حد و سكوت ما تا چه حد؟ نگاهي به منصور كردم كه لبش را مي گزيد و حرص مي خورد اما هنوز كما في السابق لال لال بود.

مادر جون گفت:

زندگي اينا روي قيافه پايه ريزي نشده كه روي همان اصل هم ويران بشه الناز جان. اگه اينطور بود كه دخترهاي ديگه اي براي فرهان و منصور وجود داشتند. اين دو تا پسرهاي خوب دنبال

معنويات و درك بالا مي گشتند كه شكر خدا همه چيز تمام گرفتند.

اي كاش خانم متين تمام اين جملات را در يك جمله خلاصه مي كرد و مي گفت پس چرا شما دو تا را نگرفتند.

آقاي فرزاد براي اينكه حرف عوض كنه گفت:

ما هميشه از كمالات گيتي خانم خدا بيامرز، همچنين گيسو جان و نسرين خانم ذكر خير مي كنيم انشاءالله هميشه موفق باشند. راستي پرويز جان از خواهرت چه خبر؟ ايران نميان؟

نخير قراره انشاءالله ما بريم جناب فرزاد، اينطوري نسرين جون را يه ماه عسل هم بردم. منتظريم نسرين اين ترم را به پايان برسونه بعد بريم، به اميد خدا.

قيافه خانمان فرزاد ديدني بود. خانم فرزاد گفت:

به به پس عازم واشنگتون هستيد. خيلي عاليه نسرين جون.

الناز گفت:

هيچ فكر مي كردي يه روزي بريد آمريكا نسرين جون؟

موضوع اين بود كه خودم را كه بدبخت كرده بودم هيچ نسرين هم گرفتار كرده بودم. اينبار جدا پرويز با وحشت به نسرين نگاه كرد. مي دونست وقتي آن روي نسرين برگرده ديگه بايد ترسيد.

اما نسرين همون دختر آقا كريم صادق مهمان نواز گفت:

خب خدا جاي حق نشسته همه ش كه نمي شه شماها بريد مسافرت. يك كم هم به قول شما ما فقير بيچاره ها بريم بگرديم. براي ديدن خواهر پرويز سر از پا نمي شناسم مرتب تماس مي گيرن

كه زودتر بريم.

پرويز گفت:

فقير بيچاره چيه نسرين جان؟ تو تاج سر مني عزيزم.

به منصور نگاه كردم و با نگاهم گفتم كه از فرهان ياد بگير و آنطور بدتر از من لال و بهت زده نگير بشين رو به روي من.

الناز گفت:

خدا خيلي هم جاي حق ننشسته، نسرين خانم.

چطور مگه؟ استغفرالله، كفر نگيد تو رو خدا.

خب حق ما خيلي چيزها بود مثلا يك آمريكا حقمون بود، اما هنوز نرفتيم، خداي شما كمي پارتي بازي مي كنه و اين عادلانه نيست.

اين بار نسرين به پرويز نگاه كرد و پرويز گفت:

پارتي بازي چيه الناز خانم؟ خداوند عادل و مهربانه. بايد ديد چي به صلاحه و البته گاهي اراده هم شرطه. شما اراده كنيد حتما مي ريد آمريكا.

من آرزو ندارم مهندس فرهان همينطوري مثال زدم.

نسرين خيلي جدي گفت:

پس چرا اعتراض مي كنيد؟

الناز جا خورد و به الميرا و مادرش نگاه كرد و با حالتي شكست خورده گفت:

انگار نسرين خانم را عصباني كردم؟

من از حق خودم مي گذرم، اما از حق كسي كه هميشه در رحمتش به روم باز بوده نمي تونم بگذرم. همانطور كه خدا هميشه از حق خودش مي گذره اما از حق بنده هاش هرگز. اعتقادات هر

كس براي خودش محترمه الناز خانم.

خب، من هم اگه همچين خداي مهربون و دست دلبازي داشتم ازش دفاع مي كردم.

اگه قلبتون را صاف كنيد و كمي زيباتر به دنيا و آدمهاش نگاه كنيد متوجه مي شيد كه اين خدا براي شما هم چنين بوده و هست. خدا بين بندگانش تبعيض قائل نمي شه.

الميرا گفت:

لابد شما هم داريد مهندس فرهان رو به راه راست مي آوريد.

فرهان تو راه درست بود كه من انتخابش كردم. با اينحال ما هميشه تجربياتمون رو در اختيار هم قرار مي ديم تا زندگي قشنگ تري داشته باشيم.

انگار ديدند با نسرين جدال كردن بي فايده است كه دوباره به سراغ من آمدند.

الناز گفت:

گيسو جان امشب شما فقط شنونده ايد.

پيشنهاد بزرگان را پذيرفتم.

بزرگان نگفتند اصلا حرف نزنيد. گفتند بيشتر شنونده باشيد و كمتر حرف بزنيد.

به لحظه انفجار چيزي نمانده بود بنابراين گفتم:

عوضش شما صحبت مي فرمائيد.

باز به هم نگاه كردند. الميرا گفت:

نكنه با منصور خان قهريد. همچين رو فرم نيستيد.

مگه آدم با دنياي محبت قهر مي كنه؟

پس چرا پكريد؟

خيلي خواستم خودم رو كنترل كنم اما رو اعصابم پا گذاشته بود و پيله كرده بود. بنابراين گفتم:

دارم به كنايه هائي كه بهم مي زنيد فكر مي كنم و ظرفيتم را مي سنجم.

منظرمون گفتن و خنديدنه گيسو خانم جدي نگيريد.

با مسخره كردن مردم؟ همه شوخيها دلنشين و بامزه نيستند.

شما خيلي حساسيد گيتي خانم محكمتر از شما بودند. خب آدم باردار پف مي كنه ديگه طبيعيه.

گيتي اگه محكم بود نمي مرد. گيتي طبعش از من حساستر و لطيفتر بود كه به خاطر رضايت شما از تمام عشقش منصور دست كشيد يا واسه آن آدم كش دلسوزي كرد. گفتن هر حرفي درست

نيست و هركس ظرفيتي داره.

الميرا و الناز بهم نگاه كردند. خانم فرزاد گفت:

اتفاقا دخترهاي من شما را دوست دارند.

در اينصورت من هم دوستشون دارم و براي خوشبختيشون دعا مي كنم.

رنگ و روي منصور پريده بود و مضطرب به من نگاه مي كرد. لحظه اي همه ساكت شدند و مطمئنا پرويز با خودش مي گفت نخواستم اين كادوي عروسي رو.

بعد از صرف شام گفتم منصور جان اگه اشكالي نداره بريم، منزل من نمي تونم زياد بنشينم.

منصور گفت:

بريم عزيزم و از خدا خواسته برخاست و به منزل آمديم.

---------

فصل 71 "..

وقتي مادر و پدر شب بخير گفتند و رفتند به اتاق خواب آمدم و با عصبانيت كيفم را روي مبل پرت كردم. منصور گفت:

چيه گيسو؟ چرا انقدر اخم و تخم ميكني من چه خطايي مرتكب شدم/

خجالت كشيدي يك دفاع از زنت كني.

خودت دفاع كردي ديگه عزيز دلم. موقع كندن موهاي من فرا رسيده؟

بيخود عزيز دلم عزيز دلم نكن، مادره كه منو دوست داره نه تو.

گيسو باز شروع كردي. من كه گفتم نريم اين مهماني آخرش اينه.

پس آخر آخرش هم گوش كن. ديگه دوست ندارم اينها پاشون رو تو خانه من بذارند.

گيسو جان اينها سالي دو سه بار ميان اينجا اون هم تحمل كن. من نمي تونم بگم نيان.

همين كه گفتم، آدم كه مجبور نيست دشمنش رو تحمل كنه.

حالا چرا گريه مي كني؟ آخه آتها ارزشش رو دارند؟

ولم كن تو تكيه گاه خوبي براي من نيستي اصلا بيخود بچه دار شدم.

گيسو من ملاحظه نسرين و پرويز رو كردم درست مثل خودت. خانه مردم كه نمي شه دعوا راه انداخت.

مگه پرويز دعوا كرد. از زنش فاع كرد.

كجا مي ري؟

پيش مادر جون.

آنجا مي ري چكار؟

مي خوام آنجا بخوابم اعصابم متشنجه.

سريع مقابلم ايستاد و گفت:

منكه روم نمي شه بيام اونجا بخوابم، بيا بگير بخواب همين جا. عزيز من.

مي خوام از تو دور باشم.

آخه من چه گناهي كردم؟

سكوت گناه توئه. من واسه بچه تو انقدر ورم كرده م.

تو صد برابر اين هم بشي باز همه چيز زندگي مني، قربونت برم.

ولم كن زبون نريز، آنجائي كه لازمه زبانت رو كار بينداز.

خب الان لازمه، چون نمي تونم بدون شماها بخوابم.

شماها كيه. ديگه؟

تو و اين گوگول گوليها. آخه كجا مي خواي بري از اين جا بهتر؟

با ناز و افاده نگاهم را ازش برگرفتم و روي مبل نشستم. خم شد منو بوسيد و گفت:

آن عفريته ها الان دارند مي سوزند كه مي بينند داري برام بچه مياري، حالا تازه نمي دونند دو تا هم مي خواي بياري، عوض يه ميخ معمولي ميخ طويله كوبيدي. وگرنه آتيش مي گيرند.

ديگه نتونستم اخم كنم و خنده بر لبم نقش بست ادامه داد. الهي كه اول فداي اون اشكهات بشه منصور، بعد فداي اين خنده هاي يواشكيت. من قول شرف مي دم يكروز حق اينها رو كف دستشون

بذارم.

لابد مي خواهي بگيريشون و از پشت بهشون خنجر بزني، حكايت آذره، لازم نكرده ازم دفاع كني.

من به گور بابام بخندم برم طرف اين دو تا عجوزه. مگه از جونم سير شده م؟

منصور به خداوندي خدا حلالت نمي كنم اگه بعد از من اين دو تا را بگيري.

يعني فكر مي كني دوتاشون رو به من مي دن؟

اخمهام را در هم كشيدم و خواستم از جا بلند شم اجازه نداد و گفت:

بگير بشين دارم شوخي مي كنم عزيزم.

بعيد هم نيست دوتاشون رو بگيري. اصولا شانس شما دوتا دوتاست. آنهم دو تا خواهر.

خدا اون روز رو نياره كه سايه تو رو سر خودم و زندگيم نباشه، ايشاءالله اول من رو خاك كنند.

مرگ خبر نمي كنه منصور. يه موقع ديدي سر زايمان رفتم. بچه هام رو به تو سپردم. نمي گم زن نگير اما يكي رو بگير كه واسه بچه هام مادري كنه. سراغ اين دو تا عفريته نرو.

همينطوريش اضطراب دارم تو دلم را خالي تر نكن. پاشو لباست رو عوض كن بگيريم بخوابيم.

پاشو عزيزم، پاشو قربونت برم. خودت خوب مي دوني كه چقدر ذليل و عاشقم منتها عادت داري هر چند گاهي يه امتحاني ازم بگيري. بنده هم كه هميشه نمراتم بيسته، يه مهر هزارآفرين هم

بزن پاي پرونده همسرداريم كه ديگه خيالم راحت باشه. خب عزيزم؟

روش فكر مي كنم.

فداي اون دندونهاي رديف بشم. خنده ت رو قايم نكن منم روم زياد نمي شه. من هميشه خدمتگزار شمام. لاليم رو هم بذار به حساب اين پرويز ذليل شده كه هميشه مثل بند تنبون به ما احتياج

داره.

فرياد خنده ام به هوا رفت. منصور فلك زده نفس پيروزمندانه اي بيرون داد و گفت:

بالاخره موفق شده قهقهه قشنگ جنابعالي را به هوا بفرستم. الهي صد هزار مرتبه شكر كه اين پرويز يك جا به درد ما خورد.

پرويز هميشه به درد تو خورده يادت رفته؟

من هميشه بهش مديونم. زندگيم را بهم برگردوند.

با لبخند نگاه عاشقانه اي تحويل منصور دادم. گرمي لبهاش رو روي لبم احساس كردم. واي كه چقدر اين بوسه بهم روحيه بخشيد. چقدر منصور را دوست داشتم.

· خب حالا برم برات شير عسل بيارم بخوري.

منصور رفت. لباسم را عوض كردم و در دل به خاطر داشتن چنين همسري خدا را ستايش كردم و آرزو كردم كه حداقل تا زنده ام منصور را كنارم داشته باشم. چون آرزوي عمر جاودان براي

خود و كسي كردن آرزويي محال و غيرممكنه.

---------

فصل72 "..

درد خواب را از من ربوده بود. به خودم مي پيچيدم و نفس در سينه حبس مي كردم تا منصور از خواب بيدار نشه. خيلي تحمل كردم، اما ساعت شش صبح صبرم تمام شد. بالاخره صداش زدم.

مثل ترقه از جا پريد و پرسيد:

-وقتشه!

-نمي دونم. فقط مي دونم چهار ساعته دارم درد مي كشم.

-پس چرا بيدارم نكردي؟

-دلم نيومد.

-دلم نيومد يعني چي؟ الان وقت اين دلسوزيهاست عزيز من؟

-آخه تو سر درد داشتي با قرص خوابيدي.

منصور نگاهي به ساعت كرد. برخاست چراغ را روشن كرد و گفت:

چه عرقي كردي گيسو. اين ملاحظه كاريهاي تو آدم رو ديوانه مي كنه. نكنه اتفاقي بيفته؟

اي خدا دارم مي ميرم به دام برس.

من برم مامان رو صدا بزنم.

مزاحمشون نشو. خودت منو برسون بيمارستان.

مي خواهي فردا محاكمه م كنه؟

خب، پس تماس بگير. اينهمه راه رو نرو.

شماره مادرش را گرفت سپس كمكم كرد تا لباسم را عوض كردم. مادر خيلي سريع آمد و گفت:

الهي بميرم تو از ديشب داري درد مي كشي حالا مي گي؟

سلام مادر جون. ببخشيد از خواب بيدارتون كرديم به منصور گفتم مزاحم نشه.

ديگه چي؟ آنوقت خيلي بهم بر مي خورد. پس من بايد كي به درد شما بخورم؟ بريم عزيزم. بريم نكنه بچه به دنيا بياد دير بشه.

منصور با وحشت پرسيد:

يعني داره به دنيا مياد؟ همينجا؟

آره ديگه. مگه چقدر مي تونه اون تو بمونه؟ ديشب تا حالا داره التماس مي كنه كه من رو در بيارين.

منصور با حالتي دستپاچه گفت:

بريم بريم. يا امام رضا خودت رحم كن زن و بچه م رو به سپردم.

مادر پرسيد:

ساك بچه ت كجاست گيسو جان؟ يادمون نره.

منصور برو بيار. كنار تختش گذاشته م.

منصور رفت تا از اتاقي كه براي فرزند يا فرزندانم آماده كرده بودم و از سليقه و وسائل بازي و سيسموني چيزي كم نگذاشته بودم ساك نوزاد را بياورد. مادر در اين فرصت قرآن را آورد و رو

سرم گرفت و دعا خواند. بالاخره به بيمارستان رفتيم و كارهاي مقدماتي انجام شد تا پزشكم آمد. بعد از سپري شدن سه ساعت و اندي درد به حد مرگ كشيدن به خواست باري تعالي صاحب دو

فرزند از دو جنس مخالف شدم يكي پسر و يك دختر.

وقتي بچه ها را براي شير خوردن نزد من آوردند از ديدگانم اشك مي باريد. احساس عجيبي بود غرق شادي بودم، در حاليكه هاله غم قلبم را گرفته بود. مادر شده بودم در حاليكه داغ مادر شدن

و فرزند در آغوش گرفتن به دل خواهرم گيتي مانده بود. چقدر آرزو داشت فرزند منصور را در آغوش بگيرد و حالا به جاي او اين من بودم كه فرزندان منصور را در آغوش گرفته بودم. از

اينكه روح گيتي نظاره گر ما بود شرمنده بودم، با اينكه مي دانستم كه اينك او خوشحال است.

بارها و بارها خوابش را ديده بودم. در دل گفتم: « گيتي عزيزم اكنون كه اميدهاي زندگيمان را در آغوش گرفته ام از روي تو شرمنده ام. اعتراف مي كنم كه عشق و دوست داشتن را از تو

آموختم. درست است كه عشق و دوست داشتن در خانواده رادمنش بي حد و مرز است اما منصور لياقت اين همه عشق را دارد.

روي فرزندانت همان اسامي را مي گذارم كه تو دوست داشتي « اميد و دلارام »

بابت هداياي زيبايت از تو سپاسگذارم به پاس همه مهربانيها و گذشتهايت بوسه بر فرزندان زيبايت مي زنم. اي فرشته خوبيها و پاكيها، اي حك شده بر قلب منصور، منصور هرگز تو را

فراموش نكرد و نخواهد كرد. هنوز كه هنوز است به يادت اشك مي ريزد. با جمله منصور افكارم گسسته شد.

چرا گريه مي كني عزيزم؟ نكنه بيشتر مي خواستي؟

لبخندي به لب همه نشست. پاسخ دادم:

داشتم با گيتي درددل مي كردم، از اينكه تو رو به من بخشيده و اينها رو تو دامنم گذاشته ازش تشكر مي كردم.

لبخند قشنگي زد و سپس چهره غمگيني به خود گرفت و به سمت پنجره قدم برداشت. مادر گفت:

خدا رحمتش كنه، روحش شاد. از دعاي اونه كه اين دو تا خوشگل تو دامنته عزيزم. الهي فداشون بشم.

پدر گفت:

خانواده از دست رفته شما و ما الان غرق شاديند. آنها از ما زنده ترند.

بغض منصور شكست همانطور كه كنار پنجذه ايستاده بود و پشتش به ما بود بلند بلند گريست. همه خشكمون زده بود. اشك تو چشمان همه حلقه زد. منصور حق داشت مي دانستم چه حالي داره

و چقدر دلش هواي گيتيش را كرده. چه زجرهاي روحي را بدون او حمل كرده تا بلاخره فرزند من را در آغوش گرفت. مي دانستم تنها چيزي كه الان بهش ارامش مي دهد اين است كه آذر را به

سزاي عملش رسانده و انتقام خودش را گرفته.

پدر با دستمال اشكهايش را پاك كرد و به طرف منصور رفت، دست بر شانه اش نهاد و گفت:

پسرم مي دونم چه احساسي داري و چقدر دلت براي گيتي مي سوزه. اما اون الان جاش خوبه و خيلي هم خوشحاله. تازه گله منده كه تو چرا داري گريه مي كني عوض اينكه با بچه هات عشق

كني.

پدر و منصور يكديگر را در آغوش گرفتند و منصور ناليد كه گيتي خيلي زود مرد پدر جون و بيشتر از همه اين موضوع عذابم مي ده كه به خاطر من مرد گيتي واسه خاك حيف بود.

پدر چند ضربه به پشت منصور زد و گفت:

اون الان از تو خوشتره پسرم، خوشحال كه حداقل يك دختر ديگه تقديمت كنم. دلشادم كه از دست ندادمت. تو هم واسه ديگران حيف بودي هنوز به اينكه دامادمي و پدر نوه هاي قشنگم افتخار

مي كنم.

منصور گونه پدر را بوسيد و گفت:

من هم به داشتن شماها افتخار مي كنم و دوستتون دارم.

بچه هات رو عروس و داماد كني، ايشاء الله.

در كنار شما به اميد خدا.

منصور نگاهي به من كرد. جلو آمد دست نوازشي به سر من كشيد و گفت:

خدا تو رو از من نگيره كه همه چيزم رو بهم برگردوندي.

پسرش را از من گرفت و به پيشانيش بوسه زد و گفت:

حالا چي صداشون بزنيم گيسو؟

نظر من اينه كه همان اسامي را كه گيتي دوست داشت روشون بذاريم منصور جان.

پس اين پسر قند عسل را اميد صدا مي زنيم و آن دختر نازنين را دلارام.

مادر گفت:

نامدار باشند الهي. سليقه گيتي حرف نداشت.

منصور گفت:

فسقلي با لبش دنبال يه چيزي مي گرده كه من ندارم و شرمنده م. انگار شير مي خواد گيسو جان.

همه زديم زير خنده.

دلارام رو بده به من مادر. به اميد شير بده. گرسنه تره.

پدر گفت:

من مي رم بيرون هوائي عوض كنم در ضمن به ثريا خانم خبر بدم كه از خدا چيها گرفتيم خيلي سفارش كرد بنده خدا كه بي خبرشون نذارم. مي خواست بدونه يك قلوئه يا دوقلوئه.

وقتي به اميد شير مي دادم دلارام را به منصور داد و دنبال پدر روانه شد و منصور با حالتي بامزه گفت:

منصور دست بردار تو رو خدا مي خوام شما دو تا راحت باشيد.

منصور با كنايه گفت:

برو مامان جان. اما نترس پدر باوفاست.

مادر در حاليكه از در خارج مي شد گفت:

اينو كه مي دونم مي ترسم چيز خورش كنند از مردم مي ترسم.

همه زديم زير خنده و منصور سري تكان داد و گفت:

بيچاره بابام كه تنهائيها كشيد. خدا شانس بده.

چپ چپ نگاهي به منصور انداختم. ادامه داد:

خودت مي دوني كه پدر رو چقدر دوست دارم و فقط چون ايشون بودن رضايت دادم منتها دارم درد دل مي كنم. دلم واسه بابام مي سوزه. خب، گيسو نكنه بعد از من شوهر كني ها. هيچ نمي تونم

بپذيرم.

انشاالله صد سال سايه ت بالا سر ما باشه عزيزم.

----------

فصل73 "...

منصور روي كاناپه نشست، دستي به سر دلارام كشيد و گفت:

مي دوني گيسو دادم فكر مي كنم كه خدا اگه دو تا رو ازم گرفت، عوضش سه تا گذاشت تو بغلم.

چرا سه تا؟

خب، تو و اين دو تا ديگه.

خداوند عادله منصور جان و نتيچه صبر و استقامت اينه.

خدا رو شكر.

بيا منصور، ديگه نميخوره، اينو بگير اون يكي رو بده بهش شير بدهم.

تو بايد حسابي تقويت كني، سير كردن اين دو تا شكمو كار اسوني نيست ضعيف مي شي. براي من هنوز اول تو مهمي ها.

خوبه كه اينها چيزي از حرفهاي ما نمي فهمند منصور.

چطور مگه؟

اخه من هم مي خوام اعتراف كنم كه و برام يه چيز ديگه اي.

قسم بخور تا باور كنم.

به همون خدائي كه اينها رو تو دامنم گذاشته قسم.

نگاه عاشقانه اي بهم كرد خم شد مرا بوسيد و گفت:

دوست دارم عزيزم از حالا هم آنقدر به اين وروجكها رو نده، از حالا كه كوچند عادتشون بده كه مزاحم ابراز علاقه ما بهم نشند. من بزرگ هم كه بشند جلو روشون مي گم كه تو رو بيشتر از

همه دوست دارم. نو بودي كه اينها هستند.

دخترت هيچ خوشش نيومد منصور. بگير خودت ساكتش كن اصلاً از اشتها رفت.

منصور اميد را روي تخت گذاشت و گفت:

-بدبختيها تازه شروع شده گيسو. اين رو بذار اون رو وردار. بايد شركت رو رها كنم بشينم خونه ور دست تو. طبع بچه هام خيلي لطيفه و كارمون در آمده.

غش غش زدم زير خنده و گفتم:

-ما كه از خدامونه.

منصور نگاه عميقي به صورت اميد و دلارام انداخت و گفت:

-پسرم به تو رفته، دخترم به من.

-آره دلارام كپي خودته منصور.

-پس شكل مامانه. بزرگ شه خوشگل مي شه.

مدتي بعد پدر و مادر برگشتند و پدر گفت:

منصور جان حابي سرت شلوغ شده بابا. شدي آقاي گرفتار.

كاش همه گرفتاريها اينطوري باشه پدر جون. از خوشحالي رو پا بند نيستم.

پدر به دلارام كه در آغوش منصور بود اشاره كرد و گفت:

اين دخمره ست كه داره گريه مي كنه؟

بله.

چشمش به باباش افتاده كه شكل خودشه. خودش رو لوس كرده ها مي دونيم خوشگلين.

همه زديم زير خنده و منصور گفت:

نظر لطف شماست. راستش بهشون گفتم من مامانتون رو بيشتر دوست دارم اين يكي ناراحت شد زد زير گريه.

مادر گفت:

خب دختر هووي مادره ديگه. بذار برم بگم پرستار بياد ببرتشون حتماً جاشون كثيفه.

---------

   آخـــــــــــر  " فصل74 "

باري زندگي ما با وجود فرزندانم رنگ قشنگتري به خود گرفته. از آن دوران كه مربوط به سالها پيش است خاطرات زيادي دارم. اما ديگه بهتر مي دانم قلم گيتي را زمين بگذارم و كتاب الهه

ناز را ببندم.

اكنون كه فرزندان رشيد و زيبايم مي نگرم احساس مي كنم كه به هر چه خواستم رسيدم. گيتي همانطور كه خود گفته بود جاده اي هموار و زيبا را براي من صاف كرد و امانتهاي گرانبهائي را

برايم به يادگار گذاشت و رفت.

احساس مي كنم زحماتش به هدر نرفته و آن نهال زيبائي كه با عشق و اميد بسيار در خانه متين كاشت به ثمر نشسته.

احساس آرامش زيادي مي كنم و از عشق به خانواده ام لبريز و شاكر به درگاه خدا. غبار سيپيدي روي موهاي منصور نشسته كه نشان از گذران سالها و تجربه و تلاش پرنتيجه دارد. اميد دو

ماهي است با گرفتن مدرك فوق ليسانس الكترونيك از فرانسه برگشته و دلارام با وجود زيبائي فوق العاده و داشتن ليسانس زبان و خواستگارهاي متعدد ازدواج نكرده. تنها بهانه او باباش

است چون نمي تواند از او جدا شود .

در عوض اميد وابستگي شديدي به من دارد و در عين حال قصد ازدواج هم دارد، از اين بابت براي همسر آينده اش نگرانم. همسر ايده آل و مناسب اميد به نظر خودش و ما كسي جز آتوسا

فرهان نيست. آتوسا بيست و پنج سالگي را پشت سر مي گذارد و در رشته دندانپزشكي تحصيل مي كند.

بيش از اندازه به اميد علاقه دارد و از بازگشت او بسيار خوشحال است. اميد هم بدتر از پدرش عاشق و شيداست و اينجاست كه مي گويم روزگار بازيهاي عجيبي را با ما شروع كرد و هيچ

پاياني هم براش قائل نيست.

اما امير فرزند سوم ماست كه در رشته پزشكي تحصيل مي كند و اصلا بين من و منصور تبعيض قائل نمي شود. پسر با جذبه صبور و خودداري است و به سختي مي شود پي به درونش برد.

فقط خوب مي دانم كه قلبي به شفافيت آينه دارد. قلبش به خاله از دست رفته اش رفته و چهره اش به دايي از دست رفته اش.

خداوند در طي ساليان سال همه چيز را به نوعي ديگر به ما برگرداند. و شكر خدا پدر و مادر جون را هنوز از ما نگرفته. با اينكه ايشان مرز هشتاد سالگي را گذرانده اند هنوز روحيه و چهره

اي جوانتر از سنشان دارند و لبريز از عشق يكديگرند.

آقاي فرزاد در سن هفتاد سالگي جان به جان آفرين تسليم كرد و با كمال تاسف الناز هم دو سال بعد يعني در سن چهل و سه سالگي در اثر سانحه رانندگي همراه همسرش راهي ديار باقي شد.

تنها دخترشان ساناز در آستانه ازدواج است كه با مادر بزرگش خانم فرزاد زندگي مي كند.

الميرا در كنار همسر دوم و دو پسرش روزگار را مي گذراند و به نظر من زن خوشبختي نيست. پسراني عياش و خلاف همانند همسرش دارد و از اين بابت هميشه گرفتار است و رنج مي برد.

هنوز كه هنوز است به من و زندگي ام حسادت مي كند. اما من همچنان براي مغفرت الناز و خوشبختي دخترش ساناز و سلامتي و عاقبت به خيري الميرا و خانواده اش دعا مي كنم، چرا كه به

قول مادرم و گيتي خير و گذشت و تواضع در حق ديگران تنها ضامن سعادت و خوشبختي ما انسانهاست، همانطور كه من اين سعادت را تجربه كردم. اعتراف مي كنم كه هنوز منصور را بيشتر

از فرزندانم مي پرستم و اگر طول عمري باشد.

خدمتگزارش خواهم بود. و به آينده بهتر از اين اميدوارم.

گيتي عزيزم

پايان نگاه تو، پايان اميد هاي تو و پايان ضربان قلب مهربان تو براي من درد آورترين لحظه اي بود كه تجربه كردم. تو كه رحم كردي و بيرحمانه پرپر شدي. تو كه هميشه براي راحتي ديگران

زيستي. تو كه همواره آسايش من را خواستي و جاده صاف كن من بودي. گاهي فكر مي كنم فداكاري تو به حدي بود كه مي خواستي با رفتنت سايباني از عشق و آرامش خيال براي من بسازي

تا من هم خوشبختي را تجربه كنم. و اعتراف مي كنم كه تجربه كردم و به آرزوهاي تمام و كمال رسيدم. هر كس نداند تو خوب مي داني كه ناخواسته چه بهاي سنگيني براي رسيدن به اين

آرزو پرداختم. من هرگز نمي خواستم از سنگ قبر تو شكوفه زيبا پيله اي براي رسيدن به منصور و در نهايت خوشبختي خودم بسازم، فقط كسي مثل او را آرزو كردم كه اي كاش هرگز نمي

كردم.

اي كاش همسري مثل منصور نمي خواستم، آن وقت شايد تو را هنوز داشتم. حقيقتا با غروب تو و زندگي دنيوي تو خورشيد سعادت بر من طلوع كرد. اما هميشه ابر سياه دوري و جدائي از تو

بر اين سعادت سايه انداخته. خدا مي داند كه من و منصور در اين فراق چگونه سوختيم و از اين وصال چقدر شرمنده ايم. چون مي دانم كه تا چه حد خوشبختي و آرامش منصور برايت اهميت

داشت، چون مي دانستم كه دوست داشتن را فراي عشق مي داني تا آنجا كه در توان داشتم خالصانه و منصور را دوست داشتم و دارم و به او خدمت كردم و خواهم كرد. از عمق دل براي

آرامش روح بزرگ تو دعا مي كنم و مطمئنم تمام توفيق و سعادتي كه هر روز بيشتر از ديروز كسب مي كنيم از بركت دعاي تو فرشته زيبا و پاك است.

پس تا هنگامي كه به سويت پرواز كنم پروازت را به خاطر مي سپارم، اي الهه ناز.

تو الهه نازي در بزمم بنشين من تو را وفادارم بيا كه جز اين نباشد هنرم

" پــــــايـــــان "

xxxxxxxxxx

جلد اول کتاب ( الهه ناز (1) را میتوانید از وبلاگ و آدرس زیر دانلود و دریافت فرماید

http://goldjar.blogfa.com-

-

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

ارتباط مستقیم و سریعتر :

از طريق ارسال { اس ام اس } يا پيامک . به شماره

09391315486

و

ارسال پيام به ايدي _ ياهو

yahoo ID = iraaanbook

===============

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان نصب کردن مسنجر نيمباز nimbuzz ميباشد که حتما نصب کنيد طريق نصبش را

توضيح ميدهم

ابتدا با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد و نخست بروي گزينه ( گت نو Get Now )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود و بروي

گزينه

دانلود downlodکليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه ..اين ادرس

دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

اگه بدون وارد کردن شمار موباياتون ميخواين ايدي بسازين از اينجا

http://www.nimbuzz.com/en/register-with-us

ولي اولي درستره

-----

اگر هنوز يوزر نيم و پسورد براي مسنجر نيمباز نساخته ايد ميتوانيد موقتا با اين يوزر - پسورد با من در ارتباط باشيد

username:    goldjar.blogfa.com

password:       goldjar2013

و قابل توجه دوستاني که به غير از موبايل از طريق کمپيوتر-يا- لپ تاب -يا- تبلت .. به اينترنت دسترسي و از آن استفاده و دانلود مينمايند - اين

دوستان هم علاوه بر ياهو مسنجر ميتوانند نسخه نيمباز که مخصوص نصب در کمپيوتر ميباشد را از لينتک زير دانلود کنند و از طريق کمپيوتر با ما و

دوستان خود در ارتباط باشند....

" لينک دانلود نيمباز مسنجر- براي کامپيوتر"

http://www.nimbuzz.com/en/get/voip-and-chat-on-pc/pc-client-downloaded

نکته مهم :

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه اگر فعال نيست گوشي خورا برداريد و مراحل فعالسازي

اينترنت سيمکارت ايرانسل و همراه اول را با توجه به آموزشی که در قسمت ( سازنده کتاب ) قرار داده شده انجاو دهید و تنظیمات مربوطه را دریافت نمایید

موفق باشید "

THE END

  با درود به همه هموطنان عزيز و گراميم ...احتراما  نرم افزار و کتاب الکترونيکي همراه و کتاب رمـــان (  الهه ناز - جلد دوم ) و نوشته:مریم اولیایی - کاربر انجمن نود و هشتیا -  که  با  فرمت وگوشيهاي موبايل با سيستم  آيپوب -( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )- ساخته شده است را به همه  علاقه مندان به کتاب و فرهنگ و ادبيات پارسي و غير پارسي  و همينطور به علاقه مندان و طرفداران وبلاگ ( گولدجار - بلاگفا ) و دوستان خوبم تقديم ميکنم......باشد که قدمي هرچند کوچک در مسير گسترش علم و  فرهنگ کتاب و کتابخواني و پيشبرد آن در سرزمينم برداشته باشم..../ با سپـاس - فريـــد سقراطـي...

شـــــاد  زي ... مهــــر.. افــــــزووون

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

========

از طريق ارسال   { اس ام اس } يا پيامک . به شماره 

09391315486

========

ارسال پيام  به ايدي _ ياهو  

 my     yahoo    =    ID =  iraaanbook

*************

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان  نصب کردن مسنجر نيمباز  ميباشد که حتما نصب کنيد  طريق نصبش را توضيح ميدهم 

ابتدا  با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد  و نخست بروي گزينه ( گت نو )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود  و بروي گزينه 

دانلود کليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد 

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن  بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه  ..اين ادرس دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز 

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

 اگه بدون وارد کردن شمار موباياتون ميخواين ايدي بسازين از اينجا

http://www.nimbuzz.com/en/register-with-us

ولي اولي درستره

-----

اگر هنوز يوزر نيم و پسورد براي مسنجر نيمباز نساخته ايد ميتوانيد موقتا با اين يوزر - پسورد با من در ارتباط باشيد

username  :   goldjar.blogfa.com

password:      goldjar2013

 نکته مهم :

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل  .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه اگر فعال نيست گوشي خورا برداريد و مراحل فعالسازي

 اينترنت سيمکارت ايرانسل و همراه اول را با توجه به آموزش زير انجام دهيد

آمـوزش

فعال کردن اینترنت و ام ام اس  سیمکارت ایرانسل

GPRS-irancell + Internet + MMS

ابتدا   گوشي موبايل ايرانسل خودتان را برداريد و کد زير را شماره گيري کنيد

*130*3*6#CALL

بعد از چند لحظه . یک پیام  از شبکه براتون ارسال ميشه که متن پيامش هم به اينصورته که مشترک گرامي تنظيمات اينترنت بزودي برايتان ارسال ميشود  انرا با پين 

کد 1234 ذخيره کنيد و تاييد کنيد  سپس  چند ثانيه بعد از اين پيام يه ديگر ارسال ميشود که حاوي تنظيمات اينرنت ميباشد آنرا  تاييد کنيد يا  بروي ( اوکی ) یا( یس ) یا گزینه (سیو )( بستگی به نو ع  گوشی داره ) فشار دهيد سپس 

تنظيمات ذخيره ميشود در پايان از شما پين کد ميخواهد که بايد عدد 1234 را در آن نوشته و دوباره بروي  اوکی يا  "یس"فشار دهيد  و با اين پيغام که تنظيمات با موفقعيت نصب 

شد مواجه شده و اينترنت شما فعال خواهد شد که براي امتحان با گوشي خود به آدرس گوگل   برويد تا ببينيد به صفحه گوگل متصل ميشود يا نه

www.google.com

اما.. اگر با گرفتن کد بالا اين پيام از شيکه ايرانسل آمد که مدل گوشي شما شناخته نشده ..نگران نشويد  ميتوانيد روش زير را انجام دهيد و مدل گوشي خودتان را بصورت زير 

شماره  2225 ارسال کنيد

در اول آن يک  ( اس ) بزرگ انگليسي قرار بديد سپس يکي فاصله بديد و در ادامش نوع گوشي را بنويسد دوباره يکي فاصله بزاريد و مدل گوشي را بنويسيد  و آنرا به شماره  

2225  ارسال کنيد .درست مانند عبارت زير

S nokia n73

یا

S nokia 6600

اگر بازهم پيامي آمد و گوشي شما شناخته نشد حتما گوشي شما از مدل هاييست که نام آشنا و شناخته شده نيست ولي نگران نباشيد ميتوانيد يک مدل  ديگ بنويسيد يا مدل زير را 

به شماره 2225 بفرستيد چون تنظيمات همشون معمولا يکي هست و  فرقي نداره-- مثل عبارت زير :

S sonyericsson k510

   يا

S nokia 7610

یا 

S nokia n70

حتما با ارسال یکی ازین عبارتها به شماره 2225 باید تنظیمات اینترنت برایتان ارسال شود..مگر اینکه گوشی شما از از نوع گوشیهایی باشه که باید تنظیمات رو بطور دستی وارد کرد.که خیلی کم پیش میاد 

دارندگان گوشيهاي سوني اريکسون سري  ( کا) بهترين گوشي را براي فعال کردن اينترنت ( به راحتي انجام ميشه) دارندو فقط با گرفتن همان کد مخصوص که در بالا نوشته شده 

سريع تنظيمات اينترت برايشان ارسال خواهد شد و تمامي برنامه جاوا و مسنجر ها  و کتاب هاي رمان را اجرا ميکنن و براحتي  اين برنامه و نرم افزارها را ميتوان در ين گوشي 

ها نصب نمود

پــايان  تنظيمات اينترنت ايرانسل GPRS - irancell

*********

 تنظيم MMS- irancell

اکنون براي فعال کردن " ام ام اس " سيمکارت و گوشي ايرانسل خودتون درست مثل تنظيمات اينترنت عمل ميکنيم با اين تفاوت که کدي را که شماره گبري میکنید بايد 

بجاي عدد 6 ...عدد 5 را قرار  ميدهيم و بعد از گرفتن کد زير همون پيام از شبکه ارسال ميشود که در آن نوشته تنظيمات -را  بزودي دريافت خواهيد کرد آنرا 

با پين کد 1234 تاييد و ذخيره کنيد که بقيش عين همون مراحل بالا هست که ياد گرفتيد  انجام بديد تا " ام ام اس "گوشي ايرانسل شما هم نصب بشه براي دريافت تنظيمات 

*130*3*5#CALL

 سپس بروي دگمه تماس يا همون" کال "فشار دهيد

پـــايان تنظيمات اينترنت و" ام ام اس " براي سيمکارت ايرانســـل

====

و اما 

====

آمـوزش دريافت تنظيمات  و " ام ام اس "فعالسازي اينترنت سيمکارتهاي همراه اول و خطهاي دائمي MCI.IR

gprs +wap+internet

فعال کردن   اينترنت براي سيمکارت همراه اول و دائمي

براي فعال کردن اينترنت در گوشي و موبايلهاي داراي سيمکارت  همراه اول و خط

دائمي  به روش زير عمل ميکنيم

عدد 1  را  ( اس ام اس ) يا ارسال ميکنيم به شماره 8008

  و منتظر جواب از شبکه ميشويم..اس ام اسي که در جواب براي ما ارسال ميشه

داراي اين متن هست که بزودي تنظيمات  براي شما ارسال ميشه با وارد کردن پين کد 1234 آنرا ذخيره کنيد..و بعد از چند لحظه يک اس ام اس ديگر 

"یس" از شبکه ارسال ميشه که  حاوي تنظيمات اينترنت  هستش بايد سريع و بدون اينکه انرا ببنديم تاييدش کنيم و يا روي "اوکی" يا  فشار بديم تا تنظيمات ذخيره بشه سپس از ما ميخواد که پين 

کد را وارد کنيم که بايد عدد 1234 رو بنويسيم و دوباره تاييد کنيم و روي  فشار بديم/ بعد تنظيمات با موقيعت نصب شد ظاهر ميشه و اينترنت سيمکارت و گوشي همراه اول يا 

دائمي شما فعال ميشه و اماده استفاده هستش.

اگر بازم  از شبکه پيام اومد که مدل گوشيون شناسايي نشد..مدل گوشيتون رو  درست مثل عبارت زير به شماره 8008 بفرستيد

مثال:

Nokia 6600

 بعد از فرستادن مدل گوشي خودتان به شماره بالا ..تنظيمات براي شما فرستاده ميشود و آنرا با وارد کردن پين کد 1234 ذخيره و تاييد کنيد درست نحوه نصب آن مانند نصب 

اينترنت ايرانسل ميباشد .بعد از  وارد کردن پين کد 1234  تنظيمات ذخيره ميشه و اينترنت خط و گوشي همرا اول شما فعال ميشه و براي امتحان ميتونيد به ادرس گوگل بريد تا از 

فعال بودن اينترنتش مطمئن شويد

نکته :اگر مدل گوشيتون رو بازم نشناخت ميتونيد يه مدل ديگرو بنويسيد  چون تنظيمات همشون معمولا يکيي هست

مثــال :

Nokia n73

یا 

Nokia n76

در ضمن  نحوه  فعال کردن( ام ام اس) در سيمکارت  همراه اول و دائمي  .بايد يه پيام بدون متن و خالي به شماره 8081 ارسال کنيم و بعد از چند لحظه تنظيمات ارسال ميشود و نحوه دريافت آن هم درست مانند دريافت تنظيمات هست که در بالا توضيح داده شد  که وقتي تنظيمات برايتان ارسال شدند انرا سريع تاييد (اوکی) و ذخيره کنيد و سپس از شما تقاضاي وارد کردن پين کد" پین کد " ميشود که بايد عدد1234 را وارد کنيد و دوباره تاييد و آنرا ذخيره کنيد و سپس تنظيمات نصب ميگردد /البته مدتي بود با اينکه تنظيمات" ام ام اس "  ارسال و نصب ميشد ولي باز هم امکان ارسال براي سيمکارت همراه اول ميسير نبود اگر بازهم چنين بود بايد  با شبکه تماس بگيريد و تقاضاي فعال شدن همراه اول خودتان را مطرح کنيد يا به مشترکين مرراجعه نماييد

*********

 اميدوارم مفيد بوده باشه.اگه در حين کار مشکلي بود به شماره 09391315486

پيامک  ارسال کنيد در خدمتتون خواهم بود