دبيرستــان عشـــق

سازنده کتاب

دبيرستـان عشق

69نوشته : فرشتـــه

  fereshte69

کاربر انجمن نود و هشتــیا

ساخت کتاب : فرید سقراطی

 فرمت کتاب : epub ( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

ساخت و تهیه در وبلاگ:

 goldjar.blogfa.com

خلاصه داستان

 در مورد دختریه که عاشق یکی از معلماش میشه و...

دبيرستـان عشق

 fereshte69

کاربر انجمن نود و هشتــیا

ساخت کتاب : فرید سقراطی

 فرمت کتاب : epub ( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

 goldjar.blogfa.com

بخش 1

بخش 2

بخش 3

بخش 4

بخش 5

بخش 6

بخش 7

بخش 8( آخـر )

دبيرستــان عشـــق

  fereshte69

کاربر انجمن نود و هشتــیا

ساخت کتاب : فرید سقراطی

 فرمت کتاب : epub ( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )

 goldjar.blogfa.com

خلاصه داستان

در مورد دختريه که عاشق يکي از معلماش ميشه و...

-------------------------

دبيرستــان عشــــق

مقدمه

همه ميپرسندچيست در زمزمه ي مبهم اب؟چيست در هم همه ي دلکش برگ ؟چيست در بازي ان ابر سپيدروي اين ابي ارام بلندکه ترا ميبرد اينگونه به ژرفاي خيالچيست در خلوت

خاموش کبوتر ها؟چيست در کوشش بي حاصل موج؟چيست در خنده ي جام؟که توچندين ساعت مات و مبهوت به ان مينگري؟نه به ابر نه به اب نه به برگ من به اين جمله نمي

انديشم من به تو مي انديشم اي سرپا خوبي تک و تنها به تو مي انديشم تو بخواهپاسخ چلچله ها را تو بگوقصه ي ابر هوا رو تو بخوانتو با من تنها تو بماندر رگ ساغر هستي تو

بجوش من همين يک نفس از جرعه ي جانم باقي استاخرين جرعه ي اين جام تهي را تو بنوشفريدون مشيري با اندکي تخليصاينم پست اولبسم الله الرحمن الرحيممهرناز فدات بشم

الهي مادر کجايي؟صداي خانم جون تو گوشم پيچيدتوي حال خودم بودم و به زيبايي باغ رو به روم نگاه ميکردمخانم جان: مهرناز جان مادر کجايي؟ الان مهرداد ميرسه هاجون من

بيا بالا تا شر درست نشده-اومدم خانم جون چقدر شلوغش ميکني هنوز تا اومدنش خيلي موندهخانم جون: گل دخترم خودت که ميشناسيش اگه الان سر برسه قيامت به پا

ميکنهميدونستم که خانم جون حق داره از جام بلند شدم ولي واقعا دل کندن از اين طبيعت زيباي خدا سخت بودمعمولا صبح هاي زود بعد از رفتن مهرداد مي اومدم توي باغ پياده

روي ميکردم و بعد الظهر ها هم قبل از اومدنش هم وقتو غنيمت ميشماردم و تو باغ سرک ميکشيدماصولا ادم پوست کلفت و کله شقي بودمداشتم به سمت خونه برميگشتم که

صداي ماشين مهرداد به گوشم رسيداحساس کردم خون تو رگام يخ بسته بود قدرت حرکت نداشتمخانم جون: مادر بيا بالا اگه سر برسه اينجا ببيندت بي چاره ميکنه هممونوولي

نميدونست واسه بالا اومدنم دير شده بودماشين مهرداد جلوي در ايستاد و من مثل ادم هاي مسخ شده فقط نگاهش ميکردمبابا علي از ماشين پياده شد و خودشو سريع به سمت در

ماشين رسوند و اونو براي پياده شدن مهرداد باز کردبا يه شال بي خودي جلوي در حياط بودم اين يعني فاجــــــــــعهانگار تازه فهميده بودم تو چه موقعيت قرار دارم خواستم به

سمت خونه برم که صداي مهرداد سر جام مبخکوبم کردمهرداد:وايستا سر جاتبابا علي مرخصي کاري داشتم خبرت ميکنمتمام بدنم از ترس ميلرزيداروم قدم برداشت و به سمتم

اومد و به سمت خونه هلم دادبا ارامش کامل کتشو در اورد و روي جالباسي اويزون کردمهرداد:اقدس اقدس کجايي؟؟؟؟؟؟؟؟بيا اين جا کارت دارماقدس:بله اقا جان اومدماقدس

خودشو سريع به مهرداد رسوند توي خونمون اکثر کارا با اون و خواهرش بوداقدس: بله اقا در خدمتتونممهرداد: ايشون کجا تشريف داشتتن؟اقدس با اضطراب نگاهي به من

انداختميدونستم همه ي افراد خونه از بابا علي تا اقدس همه دوستم داشتن و نگرانم بودنسرشو پايين انداخت و چيزي نگفتمهرداد داد بلندي سرش کشيد و گفت: کــــــــــــر شدي

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟جواب بدهدلت نميخواد بدم پوست از تنت بکنندوباره نگاهش به نگاهم گره خورد فهميدم که منتظر اجازه ي منهسرمو به نشونه تائيد تکون دادماقدس: اقا رفته بودن يه

ذره تو باغ هوا بخورنمهرداد: به به چشمم روشن چه غلطاخوب چند وقته تشريف ميبرن هوا خوري؟اقدس ميدونست که مهرداد خيلي عصبانيه ايندفعه جرات مکث هم نداشتاقدس:

يه چند وقتي هست اخه يه ذره حال و هواشون عوض ميشه حالشون جا مياد پوسيدن تو خونه اقامهرداد: حالشو که خودم امروز جا ميارمدر همين حال خانم جون غر غر کنان به

سمت در خونه اومد تا منو صدا کنهولي با ديدن دادگاه نظامي که مهرداد تشکيل داده بود جا خوردخانم جون:الهي فدات بشم اومدي پسرم ؟مهرناز جان بدو واسه اقا داداشت شربت

به ليمويي که درست کردم بيار تا جيگرش خنک بشه بدو دختر اينجا واينستامهرداد: غلط کردي گفتم وايستا سر جاتمگه من نگفته بودم اين حق نداره پاشو از خونه بيرون

بزاره؟؟؟؟؟؟؟؟گفته بودم يا نهـــــــــــهخانم جون: بله اقا گفته بوديد ولي اخه حياط که عيب نداره دل اين دختر پوسيدمن کاري به اين حرفا ندارم بهتون گفنه بودم از اين خونه بيرون

نرهرو به من کرد و گفت:برو تو اتاقت تا به حسابت برسمپاهام سست شده بود و ناي راه رفتن نداشتم اي کاش به حرف خانم جون گوش داده بودم و سريع تر برميگشتم

خونهمهرداد به سمتم اومد و با يه لگد به سمت پله ها پرتم کرداز زور درد اشکم در اومده بود سريع به سمت اتاقم رفت وارد اتاق شدم و يه گوشه نشستمصداي قدم هاي مهرداد

تو گوشم ميپيچيد و التماس هاي خانم جونخانم جون: اقا تقصير من بود خواهش ميکنم ببخشدش قول ميدم ديگه تکرار نشهمهرداد:خانم جان نزار حرمت ها بشکنه شما جاي مادر

ما بودي و هستي و احترامتون سر چشم من ولي من بايد ادمش کنم به خودشم گفته بودم نره بيرون من يه چيزاي ميدونم که شما نميدونيدوارد اتاق شد و بي توجه به التماس هاي

خانم جون درو از پشت قفل کرداز ترس تمام بدنم ميلرزيديه کم دور اتاق راه رفت ميدونستم خيلي عصباني بود و وقتي اين جوري ميشد ديگه هيچي نميفهميدمهرداد: مگه من به تو

نگفتم حق نداري بري باغ نگفته بوددددددددم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟زبونم بند اومده بود فقط نگاهش ميکردممهرداد: پس لالم شدي من خبر نداشتم عيب نداره الان چنان به حرفت ميارم که

مثل بلبل بشياولين لگد که به بدنم خورد دادمو در اورد البته به اين جور کتک خوردن عادت داشتمولي مشت و لگد هاي مهرداد هميشه درد خودشو داشتصداي التماسم همه ي

خونه رو برداشته بودانقدر کتکم زد که کم کم زير دست و پاش از حال رفتمصداي نامفهومي به گوشم مي رسيد و سيلي ارومي که به صورتم مي خورد اروم اروم به هوش

اومدمخانم جون: الهي فدات بشم مادر چقدر بهت گفتم بيا بالا ببين چه کرده باهات اخهاقدس و اشرف اروم خون لب و دماغمو پاک ميکردنبدنم درد ميکرد و استخونام ذوق ذوق

ميکرداقدس: مهرناز جان الهي فدات بشم ببخش منواقا گفتن مريم خانم ابجيتون دارن ميان زود حاظر شيدلال بشم شرمنده ها گفتن مريم خانم اگه بفهمن اقا پوستتون رو زنده زنده

ميکننبه زور از جام بلند شدم ديگه چند وقت بود که به اين جور کتک خوردن عادت داشتمبابا و مامان که زنده بودن من دختر گل بابام بودم هيچ کس بالاتر از گل بهم نميگفت و

مهردادم از من خيلي بزرگتر بود و اصولا کاري به کار هم نداشتيم تا بعد فوت بابا و مامان که ديگه اين خونه برام جهنم شده بود حق بيرون رفتن از در خونه تنها نداشتم و بابت

کوچيک ترين خطا و اشتباه البته به نظر مهرداد ديگه بايد کتک ميخوردمتغير رفتار مهرداد همه رو متعجب کرده بود ادم غيرتي بود ولي ديگه نه در اين حد-باشه اقدس جان کي

ميان؟اقدس: از سفر برگشتن امروز بعد الظهر ميانسعي کردم از جام بلند بشم ولي واقعا همه ي بدنم درد ميکرد مثل جنازه ها شده بودمدوباره رو تخت ولو شدم دعا کردم مريم

امشب نيادصداي تلفن بلند شد و اقدس معلوم بود داره با مريم صحبت ميکنهاقدس: مهرناز جان مريم خانم خبر دادن که برادر و خواهر شوهرشون هم اومدن فردا شب تشريف

ميارنخيالم راحت شد اروم روي تخت دراز کشيدموقتي بچه بودم خواهر و برادر دکتر رو ديده بودم ولي الان 18 سال بود نديده بودمشون ولي ميدونستم پيمان برادرش پزشک شده

بود و خواهرشم سپيده هم مهندسي خونده بودبلاخره با هزار جون قرص و مسکن خوابم بردصداي خانم جون رو ميشنيدمخانم جون: مادر جان عزيزم بلند شو ديگه گلم الان مريم

خانم مياد هاپاشو يه دستي به سر و روت بکش مثل جنازه ها شدي دختر-اي بابا خانم جون خودت که ميدوني مهرداد نميزاره من بيام تو جمع داداش دکتر هم هستخانم جون:نه

خودت که ميدوني چون مريم خانم هست نمي تونه اجازه نده فقط شما زياد به خودت نرس همين جوري دل همه رو بردي ناقلا خانم-وا خانم جون من دل کي رو بردم؟خانم جون:

نگي من گفتم ها مهرداد قدغن کرده کسي حرفي بزنه هم حاجي مروت هم حاج فتاح توي مراسم نيمه ي شعبان ازش اجازه گرفته بودن واسه خواستگاري بيان اقا هم اجازه نداده

بودن بيان-خوب دستش درد نکنه من فعلا ميخوام درس بخونمخانم جون خنده اي کرد و گفت:تو خونه ي مريم خانم بودي نديدي چه داد و بيدادي راه انداخته بود ميخواست قاصد

طرفو بکشهخندم گرفته بود : وا مگه کسي رو هم به جرم خواستگاري ميکشن؟خانم جون: نميدونم والا من نميدونم اين پسر چرا اينقدر غيرتيهحالا ايشالا زودتر اقا مهدي بيان

شايد يه کم بتونن اقا رو کنترل کنندلم واسه مهدي پر ميکشيد تو مشهد مهندسي ميخوند قرار بود 2 الي 3 ماهه ديگه فارق التحصيل بشه و برگردهتوي خونمون هياهويي به پا بود

واسه خاطر اومدن مهموناي مريممهردادم مثل فرمانده ها بالاي سر همه وايستاده بود و به هرکي يه دستوري ميدادمنم در حال عوض کردن لباسم بودم سارافون ابيمو پوشيدم با

يه شال ابيساعت حدود 7:30 بود که صداي زنگ در اومداز پنجره ي اتاق نگاهي به بيرون کردماول مريم اومد دست تو دست کاوه 5 سالي بود که ازدواج کرده بودنبعد نوبت سپيده

بود از عکسايي که واسه مريم فرستاده بود شناختمش يه مانتوي سفيد با يه شلوار جين ابي پوشيده بود و شال سفيدي هم سرش بودشالش از سرش افتاده بود قسمتي از موهاش

صاف دور گردنش ريخته بود و يه مقدارشو حلقه حلقه کرده بود و به صورت تل بالاي سرش جمع کرده بود و ارايش مختصر اروپايي هم رو صورتش ديده ميشداخر از همه هم

اقاي دکتر کوچيک وارد شد يه پسر قد بلند و چهارشونه ته ريش مختصري رو ي صورتش بود خوشتيپ هم تقريبا بوددر حال ديد زدن بودم که انگار فهميد سرشو بالا اورد و نيم

نگاهي به پنجره انداختخودمو سريع عقب کشيدم که صداي مريم بلند شدمريم: مهرناز مهرناز خانم بيا ديگه کجايي دلم برات تنگ شده عزيزمبه طرف سالن رفتم همه به احترامم از

جاشون پا شدنمريم به سمتم اومد و محکم منو تو بغلش گرفتمريم: خوبي عزيزم دلم برات تنگ شده بود خواهري-من بيشتر فدات شمبه سمت سپيده رفتم و گفتم:سلام خانم مهندس

احوال شما ؟خوش اومديدسپيده: سلام مهرناز جون مرسي عزيزم چقدر بزرگ شدي خانم ؟-ممنون نظر لطفتونه بفرماييد بشينيدبه سمت اقايون رفتم-سلام اقا کاوه خوش اومديد

مشتاق ديدار؟کاوه: به به مهرناز خانم گل چطوري ؟با درسات چه ميکني ؟تا چند روز ديگه مدرسه شروع ميشه اين سال اخري بايد حسابي درس بخوني تا تو رشته ي خوبي تو

دانشگاه قبول بشياز حرفش خندم گرفت چه خوش خيال بود اقا کاوه فکر ميکرد مهرداد اجازه مي داد من برم دانشگاهپيمان به احترامم از جاش بلند شده بود دستشو به سمت من

دراز کردپيمان: سلامم خانم ار اشنايي تون خوشبختمدستش رو بي جواب گذاشتم و گفتم: سلام اقاب ستوده بنده هم خوشبختم از اشناييتوندستش رو به سمت عقب کشيد و دوباره

روي مبل کنار بردارش نشستسر سفره ي شام سپيده رو به مهرداد کرد و گفت: اقا مهرداد نظر شما راجبع به اين که يه شرکت مهندسي با کمک هم داير کنيم که ما هم تو اينجا بي

کار نمونيممهرداد سرشو تکون داد و گفت :خوبه ولي من با اين شغل دولتي پر دردسري که دارم کم تر ميتونم در خدمتتون باشم ولي برادرم تا 2 الي 3 ماه ديگه فارق التحصيل

ميشه و فکر کنم اون بهتر بتونه باهاتون همکاري کنه ولي من تا جايي که وقتم اجازه بده هستم در خدمتتونمهرداد: خوب پيمان جان شما چه ميکني ؟اومدي بموني يا ميخواي

برگردي؟پيمان: راستش خودمم دقيق نميدونم در واقع هنوز تصميم نگرفتم ولي بيشتر دوست دارم بمونمبعد شام مريم صدام کرد و گفت: تو چرا اينقدر کم حرف و پکر شديمهرداد

اذيتت ميکنه؟ ازش نترس بهم بگو-نه خواهر من من خواهرشم چرا اذيتم کنه يه نمه خسته و بي حوصله اممريم: غصه نخور واسه فردا يه برنامه ي تفريحي توپ ميزارم يه سر

بريم ويلاي جاجرود همه با هم چطوره؟مهرناز: خيلي خوب در واقع اگه بشه که عاليهمهرناز رو به دکتر کرد و گفت: کاوه فردا وقت داري بچه ها رو ببريم ويلاي جاجرود؟کاوه:

بله خانم خانما بنده هميشه براي شما وقت دارم تو وقت داري بياي ديگه مهرداد؟مهرداد:راستش فکر نکنم فردا بايد برم سر کار تو که خودت بهتر ميدوني دکترمريم: پس ما

مهرناز رو ميبريممهرداد از رودرواسي با مريم قبول کرد ولي ميدونستم ته دلش اصلا راضي نيستبعد شام بعد خوردن چاي و ميوه مهمونا خداحافظي کردن و قرار شد 8 صبح فردا

راه بيفتيمروي مبل نشسته بودم توي دلم جشن کوچيکي به پا بود خيلي وقت بود بيرون نرفته بودممهرداد:فردا که رفتي حواست به خودت باشه خودت ميدوني که به خاطر مريم

قبول کردم اتفاق حرف يا هرچي ديگه بيفته مسئوليتش پاي خودت چون من ميدونم با توميدونستم دلش نميخواد برم ولي داشتم دق ميکردم گفتم: چشم داداش قول ميدم دست از پا

خطا نکنم قول ميدممهرداد:به هر حال اميدوارخبر بدي به گوشم نرسهو با عصبانيت به سمت اتاقش رفتخانم جون با اقدس کنارم نشستنخانم جون:خدا پدر مريم خانمو بيامرزه

داشتي تو خونه ميپوسيدي مادر جاناقدس: اره خانم کوچيک برو چند روزي حال و هوات عوض بشه-اي بابا دوست داشتم همه با هم ميرفتيمخانم جون:نه مادر همين که تو بري دل

هممون شاد ميشهفقط حواست باشه اقا داداشت حتي تو اين خونه وقتي هم نيست گوش داره با پيمان زياد گرم نگير که خبرش به گوش داداشت برسه خون به پا مي کنهلباسات

جمع کن مادر که صبح زود بايد بريوسايلامو جمع کردم و خوابم بردصبح با صداي خانم جون از خواب بلتد شدمخانم جون: پاشو دختر ابجي خانومت زنگ زد الان ميان دنبالتاز جام

بلند شدم و لباسامو حاظر کردم و سر ميز صبحانه مهرداد هم بود دائم حرص ميخوردمهرداد: ديگه سفارش نکنم حواست به خودت باشه مهرناز دلم نميخواد کوچکترين چيزي

بشنوم که حتي بخواد گوشمو ازار بده فهميدي؟-بله داداش حتمارفتيم جلوي درمهرداد: سلام دکي جون چظوري خوبي؟کاوه : سلام برادر زن عزيز خوبم نمياي بريم؟مهرداد: نه

شما بريدکاوه: حواسمون به مهرناز هست خيالت جمع زود برش ميگردونيمبا همه خداحافظي کردم و سوار ماشين شدم توي راه به جز کاوه تقريبا هممون خواب الود بوديمنزديک

ويلا که رسيديم انگار هواي تازه حال ما رو هم جا اورده بودرو به سپيده کردم و گفتم: راستي نازنين برگشت ؟سپيده: اره عزيزم ديشب با خانواده ي عموم رسيد امروز يه ذره

ديرتر با پيمان مياننازي خواهر کوچيک کاوه بود و يار و ياور من تقريبا هميشه با هم بوديماز اواسط تابستون رفته بود کانادا پيش خانواده ي عموش به قول خودش تفريحات

سالم!!!!!!!!!!!!!بابا صالح در ويلا رو برامون باز کرداز ماشين پياده شديم و به داخل ويلا رفتيم من مثل هميشه اتاق طبقه ي دوم که رو به باغ و رودخونه باز ميشد رو انتخاب کردم

البته با نازي چون ميدونستم اونم پيش من ميادلباسامو عوض کردم و پيش بقيه که مشفول خوردن کيک و چاي بودن نشستمکاوه: خوب مهرناز خانم درساتو واسه کنکور مرور

کردي؟-اره ولي فکر نکنم امادگي کافي رو داشته باشمکاوه:تلاشتو بيشتر کن من مطمئنم موفق ميشي-حتما سعيمو ميکنم مريم جون من مبرم تو باغ تا نازي برسهمريم : باشه

عزيزم مواظب خودت باشسرمو تکون دادم و به طرف تاپ وسط باغ رفتم وروش نشستم و اروم چشمامو بستم فارغ از غم فارغ از همه ي دنياولي ايا اين ارامش پايدار ميموند؟

خدا ميدونستتو حال خودم بودم که صداي ترمز شديدي از حال خودم پرتم کرد بيرونچشمامو باز کردم و سرمو برگردوندم ماشين شيک و شسته و رفته اي وسط باغ بودنازي و

پيمان و يه مردي که قيافش نسبتا برام اشنا بود از ماشين پياده شدنبا ديدن نازي چنان ذوق زده شدم که از وسط باغ بلند بلند صداش زدمنازي سرشو برگردوند و مثل ادمايي که

انگار 40 سال همديگرو نديدن به طرف هم دويدمنازي:مهرناززززززززززز الهي فدات شم دلم برات يه ذره شده بود تو کي اومدي؟؟؟؟؟؟؟ بعيد ميدونستم مهرداد بزاره بياي ولي

ميدونم اين سورپرايز مريم جونمه که الهي فداش بشم-بابا دختر تو که منو ديوونه کردي 2 ماهه کجا گذاشتي رفتي دارم دق ميکنمنازي: از قيافه ي ضايعت معلومه چقدر درد فراق

پيرت کرده-بچه پروتو همين حال و هوا بوديم که انگار تازه يادم اومد دو نفر ديگه مات و مبهوت و با يه لبخند رو لب دارن نگاهمون ميکنننگاهي به چهره ي اون ادم اشنا کردميه

پسري بود تقريبا 25 و 24ساله قد بلند صورت گردي داشت با چهره ي تقريبا معموليموهاش وحشتناک لخت بود و چند تار روي پوشونيش ريخته بودته ريش مختصري داشت

عينک نيم فرمي رو صورتش بود و چشمايي که سياهيش از زير عينک معلوم بود و نفوذش تا عمق وجود ادمو ميسوزونديه بوليز سفيد تنش بود با يه شلوار جين مشکي و يه شال

گردن مشکي هم دور گردنش بودبعد کلي ديد زدن طرف تازه اونم با تلنگر نازي تو پهلوم يادم اومد بايد سلام کنم-سلام اقاي ستوده سلام اقاپيمان: سلام خانم احوال شما؟مرد غريبه

در حالي که سرشو پايين انداخته بود گفت: سلامپيمان: معرفي ميکنم اقاي فرزاد فهيم دوست و رفيق گرمابه و گلستان کاوه و مهردادتازه يادم اومد فرزاد فهيم اسمشو زياد شنيده

بودم دو سه باري هم از دور ديده بودمش واسه همين قيافش برام اشنا بودپيمان:فرزاد جون ايشون هم خانم مهرناز موحد خواهر خانم کاوه و خواهر کوچيکه اقا مهردادفرزاد

پوزخندي زد و گفت: خوشبختم خانمکاوه و مريم اومدن جلوي درکاوه: به به اقا فرزاد گل راه گم کردي ؟فرزاد: سلام کارت دارم اومدم زود ببينمت برگردمکاوه: اي بابا بزار عرقت

خشک بشه برسي بعد ساز رفتن رو کوک کنمريم: اقا فرزاد لايق نميدونيد؟فرزاد محجوبانه سرش رو پايين انداخت و گفت: نه اين چه حرفيه ما نمک پروردتتونيمبا نازي به سمت

اتاقمون رفتيم تا لباساشو عوض کنهنازي: اي پسره ي از خود راضي و مغرورو بعد اداي فرزاد رو در اورد و گفت: از اشناييتون خوشبختم خانم-نازي زشته گفتم ميري اون ور با

کلاس ميشي ادم نميشي تو؟نازي: اخه تو نميدوني که از اول جاده مثل عصا قورت داده ها نشسته بود تا اخر انگار لال بود جون تو-نازي خانم چي کار به مردم داري تو بيا بريم تو

باغ بگرديمنازي: داداش مهرداد اجازه داد بياي جل الخالق؟؟؟-واسه خاطر مريم بود وگرنه پدري تو اين دو ماهه ازم در اورده که خدا ميدونهنازي کنارم نشست و لحنش جدي شد و

گفت:چرا مگه چي شده؟-حتي نميزاره برم تو حياط چند وقت پيش رفتم تو باغ از شانس گندم دير اومدم بالا مهرداد رسيدنازي:خوب چي شد؟-چي ميخواستي بشه يه کتک حسابي

خوردمنازي: الهي بميرم برات خيلي درد کشيدي؟-درد کشيدم؟ تمام تنم کبوده الاننازي: چرا به مريم نميگي؟-حرفا ميزني مهرداد پوستمو ميکنه اگه بفهمهنميدونم چي کار کنم ؟ بايد

حساسيتاشو رعايت کنم تا حداقل مهدي بياد شايد بهتر باشهنازي: مهدي!!! مگه قرار بياد کي؟-اين ترم ديگهاون شب سپيده به مهرداد پيشنهاد داد مهدي که برگشت سه تايي يه

شرکت مهندسي بزنننازي: عجب اين خواهر مغرور ما اين حرف رو زد؟جان مهرناز محل سگ هم به پسرا نميزارههمراه نازي به سمت طبقه ي پايين رفتيمو کنار بقيه

نشستيممريم: ميگم کاوه بعد الظهر بريم با بچه ها يه والبيال حسابي بازي کنيم؟کاوه دستشو دور شونه ي مريم تنگ تر کرد و گفت:خانم جان ما تو اين يکي و دو روز در خدمت

شما هستيم شما امر بفرما رئيسزندگي خوبي داشتن کاوه خيلي مريمو ميخواستهمراه نازي به سمت حياط رفتيم و مثل بچه کوچيکا خودمونو رو تاپ انداختيمنازي: ميگم مهرناز

اين يارو به درد تو ميخوره شخصيتتون مثل همه-کي رو ميگي تونازي: برادر فرزاد فهيم ديگه-وا کجاش مثل منه ديوونهنازي: اخم و تخمش غرورش ايمانش ميدونستي جزء

هيئت امنا هيئت محله؟-نه يه دقيقه هيچ کس هيچي نگه تو اين همه اطلاعات رو از کجا اوردي؟نازي: ديگه ديگه ما سوژه هاي خوبو زود تور ميزنيم-حالا چي کاره هست؟نازي:

اينو ديگه نتونستم در بيارم انگار تازه فارق التحصيل شده کاوه ميگفت زيست شناسي خونده-پس از مهرداد و کاوه کوچکتره؟نازي: اره ديگه اول کاوه س بعد مهرداد بعد هم

فرزادبعد الظهر تو بازي واليبال خيلي خوش گذشتتو حين بازي گاهي با فرزاد هم کلام ميشديم ولي اون اصلا نگاهمم نميکردوسط بازي يه توپ به زمين ما فرستاد که مستقيم تو

صورت من بدبخت خوردچقدر خون دماغ شدم بيچاره دائما ازم عذر خواهي ميکردولي در کل بعد اون همه تو خونه موندن اين تفريح خيلي بهم چسبيدکاوه جلوي در خونه نگه داشت

و منو به قول خودش صحيح و سالم تحويل مهرداد دادتو باغ يه احساس دلتنگي عجيبي بهم دست داده بود ته دلم واسه اون چشماي مشکي تنگ شده بودسر سفره ي صبحونه

مهرداد نگاهي بهم کرد و گفت:مهرناز خانم خوش گذشت؟-بله داداش ممنون که اجازه داديد برممهرداد: صورتت چي شده؟-تو بازي توپ خورد تو صورتممهرداد: کي زد؟نميدونستم

جوابشو چي بايد بدم سرمو پايين انداختم و گفتم: اقاي فهيممهرداد: مگه فرزادم اونجا بود؟-انگار با کاوه کار داشتمهرداد اوهومي کرد و بعد از خوردن غذاش به سمت تلفن

رفتمهرداد: به به اقا فرزاد احوال شما؟بايدم خوب باشي زدي دماغ خواهر ما رو اوردي پايينعجب پس يه مشت تو دماغت بدهي من تا از اين به بعد چشماتو باز کني رو به روتو

خوب ببينينميدونستم فرزاد چي ميگفت که صداي خنده ي مهرداد کل خونه رو برداشته بودخيلي دلم ميخواست بدونم فرزاد چي ميگفتروزاي اخر تابستون رو ميگذونديم با نازي

مشغول جمع کردن وسايلامون بوديمنازي: ميگم مهرناز امسال سال اخر بايد حسابي بخونيم حسابي هم خوش بگذرونيم-اره خيلي دلم گرفته ديگه مدرسه نميريمنازي: خوب جاش

ميريم دانشگاه ديوونه اول عشق و حال اونجاست-تو واقعا فکر ميکني مهرداد با اين حساسيت اجازه بده من برم دانشگاه؟نازي: حالا غصه نخور کاوه راضيش ميکنه-راستي از

بعد ويلا فرزاد رو نديدي؟نازي: اي اي دل عاشقت تنگ شده ؟ بسوزه پدر عاشقيگاهي اوقات پيش کاوه مياد ولي تو خونه نمياد-اره پيش مهردادم که مياد تو نمياد هيچ وقتنازي:

غصه نخور يوسف گم گشته باز ايد به تهران غم مخوربالاخره شنبه صبح رسيد لباس اونيفورم تنم کردم و اماده ي رفتن شدممهرداد: صبر کن بابا علي ميبردت-اخه داداش با نازي

قرار گذاشتيم پياده بريممهرداد: شما خيلي بي جا کردي از طرف خودت تصميم گرفتي همين که گفتم نازي هم با ماشين مياد-اخه داداش............مهرداد داد بلندي سرم کشيد و گفت:

گفتم رو حرف من حرف نباشه فهميدي يا جور ديگه حاليت کنم-بله داداش ببخشيدمهرداد: بعد مدرسه هم با بابا علي بر ميگردي-چشمحالم حسابي گرفته شده بود نازي دم در

منتظرم بود با اخم تو همنازي: سلام شاهزاده خانم چه عجب تشريف فرما شدي؟ تميخواي روز اول خانم مستقيمي پرتمون کنه تو دفتر که-سلام بايد با بابا علي بريمنازي:

چي؟؟؟؟؟برو بابا عشق مدرسه به پياده رفتنشه-ميدونم مهرداد دستور داده جفتمون با بابا علي بريم جرات داري رو حرفش حرف بزننازي: اخه چرا؟-نميدونم تازه راه برگشت هم

گفته با ماشين برگرديمنازي: واي خدا اين اولين حال گيري سال جديدبابا علي خدا خيرت بده بيا ببرتمون ديرمون شده حسابيجلوي در مدرسه مينا منتظرمون بودمينا دوست صميمي

من و نازي بود در واقع ما تو مدرسه به سه تفنگدار معروف بوديممينا: سلام بچه هااااااا-سلام عزيزم چطوري و محکم تو بغلم گرفتمشنازي:سلام و درود بر تفنگدار سوم سرکار

خانم مينا راسخ و دستش رو به علامت احترام نظامي نگه داشت و تو بغل مينا خودشو ول کردزنگ خورد مثل هميشه ميز جلوي معلم مال من و مينا بودو مهسا نازي هم پشت سر

ما ميشستنزنگ اول رياضي داشتيم و بازم اقاي زاهدي با اون قد کوتاه وعينک ته استکاني و سر کچل و همون اخم هميشگي البته دل مهربوني داشتزنگ دوم ادبيات داشتيم خانم

اصفهاني با همون لحن فصيح و دلي بزرگو زنگ سوم زيست داشتيم و همه منتظر ورود خانم عزيزي بوديم ولي کسي که به جاي اون وارد کلاس شد دهن هممون رو باز کردفرزاد

فهيمنزديک بود از تعجب شاخ دربيارم توي کت و شلوار با اون اخم و هيبت چه قدر خواستني به نظر ميرسيد نگاه گذرايي به کلاس انداخت روي صورت من چند دقيقه مکث کرد

ولي انگار که اصلا تا به امروز من و نازي رو نديده سرجاش نشست فرزاد:سلام من فهيم هستم دبير زيستتون و به جاي خانوم عزيزي قرار که امسال تدريس کنم شيوه کارمم

اينجوري که اولا ما تو اين کلاس با هيچکس شوخي نداريم دوما بعد از پايان هر فصل و يه امتحان کلي گفته ميشه و تست اون فصل کار ميشه سوما هر جلسه حداقل از 2نفر

درس پرسيده ميشه سر کلاس من اجازه داريد حداکثر سه جلسه غيبت کنيد و شاگرداي درس نخون مطمئن باشن تو اين کلاس جايي ندارن و اخراج ميشن دستشو تو کيفش کرد و

عينکشو در اورد و به چشماش زد کتشو روي صندلي اويزون کرد و پاي تخته رفت و شروع به درس دادن کرد انقدر با ابهت رفتار کرد و درس داد که هيچکس حتي جرات اظهار

نظر هم نداشتن با خوردن زنگ هم همه ي بچه ها بلند شد نگاه تندي به کلاس کرد و گفت : من اجازه دادم کسي پاشه؟همه ساکت موندن فرزاد:تا وقتي که من از کلاس خارج

نشدم کسي حق سر و صدا ندارهجلسه ي بعد درس ميپرسم يادتون نرهکتشو از روي صندلي برداشت و از کلاس بيرون رفتمينا: اوه اوه اوه اين ديگه چه گوشت تلخي بود خدا به

خير بگذرونه با اين بي اعصاب تا اخر سال مگه خانم عزيزي جونم چش بودمن و نازي مات و مبهوت همديگرو نگاه ميکرديم مينا: شما دو تا چتونه چرا مثل برق گرفته ها

شديد؟نازي زد زير خنده و رو ميز ولو شد مينا: چه مرگته ديوونهنازي: اي خدا چقدر زود مراد دل رو ميدي مهرناز خانم حالا بايد تا اخر سال با اقا فرزاد سر و کله بزنيمينا:وا

نازي تو اسمشو از کجا ميدوني ؟اينجا چه خبره؟ نامردا به منم بگيد نازي:فعلا بايد با مهرناز خانم بريم خونه اگه دير برسيم داداش مهرداد پوست از سرمون ميکنه رسيدم زنگ

ميزنم همه چيزو واست تعريف ميکنم مينا: من منتظرم از فوضولي دق ميکنم ها زود زنگ بزندم در بابا علي منتظرمون بودنازي:نه جان مهرناز حال کردي اصلا به روي خودش

نياورد که من و تو رو ميشناسه انگار ما کشک بوديم-خوب دليلي نداشت به رو خودش بياره اگه اين کارو ميکرد فقط الکي حرف و حديث و حساسيت بچه ها رو تحريک

ميکردنازي: ولي خداييش خيلي سخت گيره پوست از سرمون مي کنهتوي فکر فرو رفتم انگار هيچي نميشنيدم بابا علي نازي رو جلوي در خونه ي کاوه که چند تا خونه با ما فاصله

داشت پياده کرد بابا و مامان نازي همراه بابا مامان من دو سال پيش تو يه تصادف به رحمت خدا رفته بودن و هم ما هم کاوه اينا تو خونه هاي پدريمون زندگيمونو ميکرديمهنوز

شوک زده و هيجان زده بودم خانم جون مثل هميشه جلوي در انتظارمو مي کشيد اگه اونو نداشتم چيکار مي کردم مثل مادر خدا بيامرزم دور و برم مي گشتو ترو خشکم مي کرد

خانم جون : سلام مادر دورت بگردم مدرسه خوب بود ؟ خوش گذشت عزيزم ؟-هي بد نبود مثل هميشه به طرف اتاقم رفتم فکر فردا از سرم بيرون نمي رفت تو تمام اين سالها از

دور ديده بودمش اسمش هم زياد تو خونه زندگيمون بود ولي اصولا خودش زياد نبود سرمو تکون دادم اين فکرا چي بود من مي کردم برم بشينم درسمو بخونم

يک ماهي بود که مدرسه شروع شده بود و همه چي طبق روال عادي پيش ميرفتامسال واسه مدرسه رفتن يه شور و حال ديگه اي داشتم الکي خودمو گول ميزدم چون سال اخره

اينجوريه ولي واقعيت امر چيز ديگه اي بود روزايي که زيست نداشتيم يا فرزاد تو مدرسه نبود من تا ظهر کسل بودم حوصله ي هيچ کسي رو هم نداشتمنازي و مينا هم دست به

يکي کرده بودن و دائما اذيتم ميکردنولي با تمام اين حرفا فرزاد دريغ از يک نگاه يه کلمه و يا حتي يه روي خوشگاهي وقتا از دستش حسابي حرصم ميگرفت اخه کاملا معلوم بود

که دلش ميخواد نديده بگيرتمولي برعکس اون اقاي زند دبير فيزيکمون تمام کاراي کلاسش گردن من بيچاره بود البته من خودم درسمم خوب بودتوي حياط مدرسه سه تايي نشسته

بوديم و تست هاي که فرزاد بهمون داده بود واسه زنگ اخري که زيست داشتيم حل ميکرديم در واقع از ترس فرزاد مگه کسي جرات درس نخوندنم داشت ؟؟ از کلاس مستقيم پرت

ميکرد تو دفتر عموما با کسي هم شوخي نداشتحکيمي يکي از بچه هاي کلاس بهم نزديک شدحکيمي: موحد موحد-بلهحکيمي: اقاي زند تو دفتر کارت داره گفت بري پيشش-مرسي

عزيزم خبر دادينازي: بدو برو الانه که اقاي زند از دوريت دق کنهمينا: واقعيت که الان احتمالا اقاي فهيم کلتو ميکنهبعد جفتشون زدن زير خندهبرام جالب بود فرزاد اصولا به اقاي

زند الرژي داشت و کافي بود من باهاش هم صحبت غير درسي ميشدم اونوقت به قول مينا مثل شمر ميشد و سر کلاسش ديگه هيچ کس جرات نفس کشيدنم نداشتنازي: فقط خدا

خيرت بده مهرناز جان زود بيا بيرون ما حال و حوصله نداريم امروز اين فهيم دمار از روزگارمون دربياره بره سوالاي مقطع دکترا رو در بياره از ما بدبختا بپرسه ما بي چاره ها

هم با فک باز نگاهش کنيم اخرم يه اخم وحشتناک بکنه بگه دفتتتتتتر-خوب حالا شما ها هم يه جور برخورد ميکنيد انگار طرف ديوانه وار منو دوست داره خودتون ميبينيد که هيچ

توجهي اصولا به جنس مونث ندارهنازي: اينو خوب اومدي ميخواستيم غالبش کنيم به تو ديگه نميشه بايد فکرشو از سرمون در بياريم-نازي تو ادم بشو نيستي من برم پيش زند

ببينم چي کارم دارهمقنعه ام رو مرتب کردم و به سمت دفتر رفتم ميدونستم اقاي زند ورقه ي بچه ها رو که داده بود صحيح کنم ميخواستتوي دفتر همه مشغول چايي خوردن و بحث

بودنوارد دفتر که شدم فرزاد زير چشمي نگاهي بهم کرديه خشم محسوسي تو چشماش بود وقتي با زند حرف ميزدمنميدونم چرا لذت ميبردم از اين حالتش شايدم ميخواستم بي

اعتنايي هاي هميشگيشو تلافي کنم-سلام اقا کاري با بنده داشتيد؟زند:سلام موحد عزيز ورقه ها رو صحيح کردي؟-بله اقا بفرماييدزند با تحسين به ورقه ها نگاه ميکردزير چشمي

نگاهي به فرزاد کردم اين بار مستقيما منو و زند رو ميپاييدزند:عاليه دختر مثل هميشه گل کاشتي تو واقعا بي نظيري و به شدت هم با استعداد-نظر لطفتونه اقافرزاد داشت منفجر

ميشد اينو از خشم کاملا اشکار تو صورتش ميتونستم ببينم-ميتونم برم اقازند: اره حتما مرسي بازم لطف کردي ورقه ي خودتم که صحيح کردم نمره ي کامل شدي فردا بهت ميدم-

ممنون با اجازهاز دفتر زدم بيرون و به سمت کلاس راه افتادم که صداي فرزاد سر جام ميخکوبم کردفرزاد: موحدسرمو به سمتش برگردوندم و زير لب گفتم: بله اقافرزاد: ديگه

حق نداري با اين پسره ي پرو انقدر گرم بگيري فهميدي؟از اين حسي که الان داشت خوشم ميومد نميدونستم چم شده بود و فرزاد چرا انقدر برام مهم شده بود-ولي من گرم نگرفتم

که ايشون سوال پرسيدن منم جواب دادمفرزاد :شما امانتي بهترين دوستمي مهرداد تو رو سپرده دست من و من نميزارم تو هرکاري بخواي بکنييه لحظه نميدونم ولي احساس

کردم هرچي تو ذهنم بود خيال خوشي بيشتر نيست-اقاي فهيم نيازي نيست شما نگران باشيد من رفتاري غير از رفتار دانش اموزي ازم سر زده ؟با اجازتون اقابا دلخوري شديد

ازش جدا شدم و سر کلاس برگشتمکلاس طبق معمول عروسي بود و نازي مثل هميشه در حال زدن روي ميز بود و بقيه هم در حال مسخره بازي و رقصنازي با ديدنم دست از زدن

رو ميز برداشت که صداي همه رو در اوردنازي: شرمنده ي اخلاقات ورزشيتون سعيده سعيده بدو بيا کار منو ادامه بده تا من برگردمسعيده هم شروع به زدن رو ميز کرد و کلاس

دو باره رفت رو هوانازي: چيه باز چرا کشتي هات غرق شده ؟ فرزاد پاچه گرفت باز؟نگاه تندي بهش کردم نميدونستم چرا دلم نميخواست اين جوري پشتش حرف بزنهنازي: خوب

بابا چشمانتو مثل زن تنارديه نکن ترسيدم بگو چي شده؟-هيچي ميگه مهرداد تو رو سپرده دست منو از اين حرفانازي: واه واه پرو بي خيالش بشو تهديدشم جدي بگير به داداش

مهرداد کوچکترين اشاره اي بکنه خودت ميدوني که مدرسه پر ميشهدر حال بحث بوديم که فتانه با عجله و با ليز خوردن وارد کلاس شدفتانه: بچه هاااااااااا بشينيد فهيم داره ميادبا

ناباوري نگاهي به کلاس کردم و بي اختيار خندم گرفت همه مثل جت سر جاشون نشسته بودن و مثلا در حال همفکري براي حل تستاشون بودنفقط من وسط کلاس وايستاده بودم که

مينا دستمو کشيد و رو نيمکت نشوندتمبا ورودش به کلاس همه از جاشون بلند شدن و با سر علامت داد که بشينيماين قدر قيافش اخمو و عصباني بود که همه مثل موش شده بودن

انگار نه انگار که همين دو دقيقه پيش کلاس رو هوا بودمثل هميشه اول ورقه هاي تست رو از بچه ها گرفتدفتر جلوشو باز کرد و نيم نگاهي به ليستش کردکلاس فضاي معنوي

پيدا کرده بود همه در حال ايت الکرسي خوندن و صلوات فرستادن بودن که اسم اونا صدا نشهبالاخره از نفيسه و شيدا ي بخت برگشته درس پرسيدسوالاي در حد تيم ملي ازشون

پرسيد طفلکي ها کلي هم غر شنيدنبعد هم شروع به درس دادن کرد مثل هميشه با بياني شيوا و خوبزنگ که خورد صدام کرد که به سمت ميزش برم-بله اقافرزاد ورقه هاي تست

رو جلوم گرفت و گفت: اين ورقه ها رو واسم تصحيح کن عصر ميام خونتون ازت ميگيرم-بله اقا چشمکتشو برداشت و زير لب خداحافظي کرد و از کلاس خارج شدنازي: اخ اخ

ديدي گفتم افتادن تو دلبري زند يا فهيم؟ مسئله اين استبعدم شروع به قر دادن و هو هو کردن کرددستشو کشيدم و گفتم : بيا بريم ديوونه خودتو لوس نکنمينا: جان من خوب صحيح

کني ها کم بياريم بي چارمون ميکنه هاپشت چشمي براش نازک کردم و گفتم: خانمم هر نمره اي بياري همونو بهت ميدم من ارفاغ تو کارم نيستطبق معمول کتابي بود که از طرف

همه ي کلاس رو سرم هوار شد و منم واسه نجات جونم به سمت در دويدم و سوار ماشين شدمخونه که رسيدم اولين کاري که کردم ورقه ها رو صحيح کردم دوست داشتم خودمو

نشون بدمتمام دقت و سعي خودمو کردم ساعت 5 بود هنوز ناهارم نخورده بودمبالاخره ورقه ها رو صحيح کردم و رو تخم دراز کشيدم تا يه کم خستگيم در بره که صداي زنگ در

بلند شداحساس کردم قلبم يه دفعه اومد تو دهنم حالتم درست مثل اين عاشقا شده بود سريع به سمت کمد لباسام رفتم يه بوليز سبز که روش با نگين کار شده بود رو تنم کردم ويه

روسري سبز يه کم روشن ترم سرم کردم ترکيبش به صورتم ميومد با رضايت نگاهي به چهرم تو اينه کردمبعد از فوت بابا و مامان اين روزا تنها وقتايي بود شور و نشاط زندگي

رو تو چشمام ميديدمدر اتاقم زده شد با دستپاچگي چادرمو سرم کردم و گفتم:بله بفرماييدفرزاد: سلام فهيم هستم ميتونم بيام داخل-بله اقا بفرماييدفرزاد وارد اتاقم شد مثل هميشه با

ديدنش هيجان عجيبي تو دلم بوديه بوليز مردونه ي چهار خونه ي ابي سفيد تنش بود با يه شلوار مردونه ي مشکياينقدر تيريپش ساده و با ابهت و مردونه بود که ادم ناخوداگاه

دوست داشت ساعت ها فقط نگاهش کنهفرزاد: سلام خانم جون ميگه هنوز ناهار نخوردي چرا؟-اقا داشتم ورقه ها رو صحيح ميکردم وقت نکردمفرزاد: کار خوبي نکردي بهش

گفتم گرم کنه بري بخوريصورتم گل انداخته بود سرمو پايين انداختم و گفتم: مرسي اقا ببخشيد داداش مهرداد اومده بود؟فرزاد:اره ازش اجازه گرفتم بيام بالا ورقه ها رو بده

ببينمورقه ها رو به سمتش گرفتم ازم گرفت و نگاه دقيقي بهشون انداختفرزاد:پس چرا ورقه ي خودتو صحيح نکردي؟-گذاشتم شما صحيح کنيدفرزاد خنده ي نازي کرد و سرشو

تکون داد و گفت: تو واقعا دانش اموز خوبي هستي در واقع علت اينکه من ورقه ها رو دستت دادم يه مسئله ي مهميه و ميخواستم دقت و سرعت عملتم بسنجم چون در مورد

درست شکي نداشتمقراره يه المپياد زيست شناسي برگزار بشه نفر اول ميره براي المپياد کشوريمن تصميم گرفتم تو رو انتخاب کنم اگه اسمت رد بشه بايد اوقات زيادي رو با هم

کار کنيم و من ميخوام که تو حتما رتبه بياري و ميدونم که انگيزه و لياقتشو داريياد حرف نازي افتادم ناخوداگاه لبخندي رو صورتم نشست ديوونه فکر ميکرد فرزاد از حرص زند

ورقه هاشو داده من تصحيح کنمفرزاد: و البته يه مطلب ديگه اين که شما حق شرکت توي هيچ المپياد ديگه اي از جمله دروس تخصصيت نداريچون من ميخوام وقت و اعتبارمو

براي اين المپياد بزارم و برام مهمه که تو رتبه بيارياز اين همه اعتماد به نفسي که داشت حرصم گرفته بود يه جوري باهام حرف ميزد که انگار داره بهم لطف ميکنه-ولي اقا فکر

کنم من مناسب ترين فرد واسه اين المپاد هستم چرا يه جوري ميگيد انگار خيلي ها ميتونن جاي من باشنفرزاد: اين طوري که تو هم ميگي نيست مثلا همين حکمت يه ذره روش

کار بشه ميشه ازش يه رتبه در اورداز عصبانيت صورتم سرخ شده بود کارد ميزدي خونم در نميومد احساس کردم ميخواد گرم گرفتنامو با زند تلافي کنه چون همه ي دبيرا

ميدونستن بين من و حکمت رقابت وجود داشت در واقع خيلي سعي ميکرد به من برسه ولي هميشه از من عقب تر بود-خوب وقت و سرمايتونو رو اون بزاريد چرا من؟بغضمو

قورت دادم و لبامو گزيدم که گريم نگيره هميشه حالم از اين رفتار خودم بد ميشد خيلي ضعيف بودمفرزاد سکوت کرد و بعد نگاه گذرايي بهم کرد و گفت:چون من ميخوام تو باشي

تو لياقتت استعداد از دختراي دور و برت خيلي بيشتره و بهترهدر ضمن به عنوان معلم دو تا توصيه برات دارم اول هيچ وقت خودتو خيلي بالا در نظر نگير چون خداوند اصلا تکبر

رو دوست نداره و اصلا به تو نمياد تو راه خداوند نباشي و اهل ريا و غرور بشيو دوم اينقدر حساس و زود رنج نباش زندگي خيلي سختي و پستي و بلندي داره اگه قرار باشه واسه

هر چيز به اين کوجيکي اشکت در بياد که واويلاستو البته يه موضوع ديگه بازم بهت ميگم و ازت ميخوام و نبينم که با اين يارو زند گرم بگيري به نفعته به حرفم گوش بديانقدر

عصباني بودم از دستش که دلم ميخواست حالشو بگيرم و تنها نقطه ضعفه فرزاد زند شده بود-ولي من اصلا با ايشون گرم نگرفتم در ضمن ايشون خيلي هم اقاي خوبي هستننگاه

تندي بهم کرد براي اولين بار نگاهم رو از نگاهش ندزديدم ولي برق و هيبت نگاهش تا عمق وجود و تنم رو اب کرد و دستم اشکارا ميلرزيدفرزاد: پشت سرت هزار تا حرف و

حديث در مياد تا الانم يه کم در اومده خودتم ميدوني اگه به گوش مهرداد برسه خون به پا ميکنه حرف منو گوش کن دختره ي لجباز من واسه خودت ميگمسرمو پايين انداختم و با

دلخوري گفتم: بله اقا سعيمو ميکنمفرزاد:از فردا زنگ هاي تفريح تو کتاب خونه درس ميخونيم چند جلد کتاب هم واست ميگيرم خودمم برات تست ميارم همه رو حل ميکني

مشکلاتتو ازم ميپرسي فردا سر کلاس اعلام ميکنم که تو واسه المپياد انتخاب شدي تا واسه کسي سوءتفاهم پيش نياد-بله اقا چشمدرو اتاقم زده شد و خانم جون وارد شدخانم

جون: مادر غذات حاظره بيا يه چيزي بخور تا شاماقا فرزاد شام خانواده ي دکتر قراره واسه شام بيان اينجا اقا مهرداد امر فرمودن شما هم بمونيد تا با اقا کاوه راجبع به محرم و

هيئت برنامه ريزي هاتونو بکنيدفرزاد: اقا دفترشون تشريف دارن ؟خانم جون: بلهفرزاد: بسيار خوب من ميرم پيش مهرداد تو هم غذاتو بخور تموم که شد صدام بزن تا حالا که

وقت داريم يه کم با هم تست کار کنيم-بله اقا حتماهمراه با خانم جون به سمت ميز اشپزخونه رفتم فکرم هنوز درگير المپياد و فرزاد بود کلي ته دلم جشن به پا بود حالا فرصت

داشتم وقت بيشتري رو با فرزاد باشمتو همين و حال و اوضاع بودم که خودم به خودم نهيب زدم انگار يادم رفته بود که مهرداد اگه کوچکترين چيزي ازم ببينه روزگارمو سياه

ميکنهغذامو خوردم و به سمت اتاقم رفتم يه صندلي کنار ميز تحريرم گذاشتم و کتاب زيستمو رو ميز گذاشتم به اقدس گفتم که به فرزاد بگه من اماده امتا اومدنش نگاهي به درس

فردا انداختم شانس که نداشتيم فردا بدجنسي ميکنه ازم درس ميپرسه بي چارمون ميکنهحدود ده دقيقه بعد صداي در اتاقم بلند شد و فرزاد با اجازه وارد شدکتاب تستي رو از کيفش

در اورد و شروع به علامت زدن کرد و بعد کتابو بهم دادنيم نگاهي به ساعتش کرد و گفت: ده دقيقه وقت داري حل کنيبعدم خودش شروع به قدم زدن کردتقريبا بي چارم کرد انقدر

تست داد حل کنم که دعا ميکردم زودتر نازي برسه خلاص بشمزنگ در بلند شد ميدونستم نازيه چون طبق معمول با لودگي و مسخره بازي هميشگيش از اول راهرو صداش بلند

شده بودنازي: مهرناز زود باش گوسفندتو بيار والا گوهر شاهدخت نازنين ستوده در حال تشريف فرمايي هستناهايييييييي خبردارمهرناز خانم بدو که واست خبر دسته اول دارمتو

دلم خدا خدا ميکردم بيشتر از اين اراجيف نگه تا همين جا هم ابرومون جلوي فرزاد کلي رفته بودجلوي در اتاق که رسيد تقريبا شوکه شد به لکنت افتادمعمولا هم عادت نداشت

درست لباس بپوشه و مثل هميشه افتضاح لباس پوشيده بودنازي: س س س لام اق ق ااافرزاد همون طور که سرش پايين بود زير لب سلامي داد و با عذر خواهي از اتاق بيرون

رفتنازي مثل جنگ برگشته ها رو تخت ولو شدنازي: بي شعور نميتونستي يه خبر بدي اين برج زهر مارم اينجاست تا من درست لباس بپوشم؟-اين درس عبرتي واست شد ادم بشي

از اين به بعد درست لباس بپوشينازي: خوب حالا تو هم مامان بزرگ نصيحت نکن يه لباس بده بپوشم اين اينجا چي کار ميکرد؟-برو از تو کمد هرچي ميخواي بردارقضيه المپيادو

واسش تعريف کرديمنازي زد زير خنده و دو باره رو تخت ولو شد-چه مرگته ديوونه مگه جک تعريف کردم بعد در حالي که ژست فرزاد رو ميومدم گفتم : من دارم اعتبار و

سرمايمو واسه اين المپياد ميزارمنازي: نه بابا مينا امروز ميگفت انگاري اقاي زند سر کلاس دوم اعلام کرده ميخواد تو رو واسه المپياد انتخاب کنه خودت فکر کن ديگهميگم

مهرناز بيا امشب بهش بگو ببينم چي ميگه غيرتي ميشه يا نه؟راستي داداشمم اومده اونم سوژه ي خوبيه واسه غيرتي کردن اقا معلم ها-دختر تو شيطون رو شير برنج ميدي پاشو

بريم تا حرفات به گوش مهرداد نرسيده پاشو بچهنازي لباس نسبتا مرتبي تنش کرد و با هم پايين اومديمکاوه و مهرداد و فرزاد در مورد هيئت و ماه محرم حرف ميزدنسپيده و مريم

هم در مورد مدل موي دوست مريم بحث ميکردنپيمانم مثل هميشه با يه حالت مغرور و از خود راضي به حرف بقيه گوش ميدادسلام کردم و بعد از احوال پرسي و روبوسي با مريم

و سپيده کنارشون نشستيمنازي در حالي که مرموزانه فرزاد رو نگاه ميکرد گفت: جان مهرناز فردا ازمون درس ميپرسه ببين کي گفتم-حالا چيزي هم خوندي؟نازي: مگه از ترس

اين اسطوره هيبت کسي جرات درس نخوندنم داره؟پيمان: خوب مهرناز خانم مدرسه چطوره؟ سال اخر خوب تلاش ميکنيد ديگه؟-هي بد نيست ما تلاشمونو ميکنيم بقيه ي اميدمونم

به خداستپيمان: عاليه من مطمئنم شما موفق ميشيد پشتکارتون عاليه-مرسي نظر لطفتونهسرمو پايين انداختم چون حس کردم مهرداد يه کم عصبي شده اصلا حوصله ي داد و

بيدادشو بعد رفتن مهمونا نداشتمخانم جون واسه خوردن شام صدامون زدبعد خوردن شام از مهرداد اجازه گرفتم که به فرزاد يه چيزي بگمنميخواستم الکي حساسيت مهرداد رو

تحريک کنمروي مبل نشسته بود و متفکرانه به روبه روش خيره شده بود نميدونستم دقيقا چي پيدا کرده تو ديوار خالي-ببخشيد اقاحواسش سر جاش اومد و گفت: بله چيزي شده؟

مشکلي تو حل تستا داري؟-نه اقا ميخواستم يه مطلبيو بگماحساس کردم ضربان قلبم رو هزار رسيده و صورتم قرمز شده بودفرزاد: خوب بگو ببينم چي شده؟-راستش اقاي زند

قراره اسم منو واسه المپياد فيزيک بفرستهقيافش به شدت در هم شد :اقاي زند خيلي غلط کرده تو از کجا خبر داري؟-نازي ميگه سر کلاس بچه هاي دوم گفتهفرزاد: بهت گفته

باشم مهرناز حق نداري قبول کني همين!فهميدي!دلم ناخوداگاه لرزيد واسه اولين بار بود که اسممو اينقدر غير رسمي صدا ميزدفرزاد: خودت ميگي واسه خاطر المپياد زيست

نميتوني شرکت کني متوجه هستي که؟-بله اقا چشمساعت حدود 10 بود که همه رفتن روز خوبي رو گذرونده بودم البته بيشتر واسه خاطر اينکه فرزاد کنارم بودرو تخت اتاقم

نشسته بودم و بهش فکر ميکردم حداقل با خودم که ميتونستم رو راست باشم هميشه از دور ميديدمش تا قبل از اينکه معلمم بشه شخصيتشو هميشه دوست داشتم اروم متين با

وقارتو فکر خودم بودم که مهرداد در زد و وارد اتاقم شدکنارم رو تخت نشست و گفت: چيه چرا انقدر تو فکري؟احساس کردم فکرمو داره ميخونه لبخند محوي زدمو و گفتم :هيچي

داداشمهرداد: مهدي امروز زنگ زد واسه سه شنبه شب تهرانه قصد دارم واسه فارغ التحصيليش يه جشن بگيرم نظرت چيه؟-خيلي خوبه داداش عاليهمهرداد: به هر حال من

واسه پنج شنبه شب تدارک دارم ميبنمنگاهي به عکس مامان و بابا که رو ميز بود کرد و گفت: ميدونم اگه بابا هم بود همين کارو ميکرد تو هم اگه دوست داشتي دوستت مينا رو

دعوت کنو البته يه مسئله ي ديگه دلم نميخواد با پيمان زياد هم کلام بشي اوکي؟-بله داداش حتماشب به خير گفت و از اتاق بيرون رفتفکر المپياد و فرزاد و همه و همه از ذهنم پر

کشيد حالا فقط به داداش مهديم فکر ميکردم که قراره بيادمن از بجگي با مهدي انس و الفت بيشتري داشتم و خيلي با هم راحتر بوديمبا ياد مهدي خوابم برد و صبح با صداي خانم

جون واسه نماز صبح و مدرسه رفتن بيدار شدمزنگ اول رياضي داشتيم و من تمام مدت پاي تخته بودمزنگ دومم که فيزيک داشتيم و اخر کلاس اقاي زند صدام زد که سر ميزش

برميه کم دلهره داشتم اخه فرزاد دقيقا تو کلاس روبه روي ما بود-بله اقازند: ببين موحد من تو رو واسه المپياد فيزيک انتخاب کردم-ولي اگه امکان داره منو معاف کنيدزند:چرا؟-

اخه من واسه المپياد زيست انتخاب شدم و درس زيست به عنوان درس اختصاصي منه اگه ميشه منو معاف کنيدزند نيم نگاهي به فرزاد انداخت که از کلاس رو به روي در حال

پاييدن ما بودزند: فهيم ازت خواسته؟-نه اقا اين چه حرفيه اگه قرار باشه واسه همه ي درسا يه نفر واسه المپياد انتخاب بشه بچه هاي ديگه انگيزشونو از دست ميدن مثلا ستوده

هم تو فيزيک دست کمي از من ندارهزند: البته حق با تو من تسليممزنگ تفريحم زده شد و من بخت برگشته هنوز تو کلاس بودمو کلاس دو باره رو هوا بود و شهناز و فتانه که

مشغول رقصيدن بودننازي هم طبق معمول عمل خطير اهنگ نوازي رو بر عهده داشتمنم در حال پاک کردن تخته بودم که چند ضريه محکم به در زده شدهمه به سمت در برگشتن و

مثل موش سر جاهاشون نشستنفرزاد با يه اخم وحشتناک جلوي در وايستاده بودفرزاد جلوي در وايستاده بود و با خشم بچه ها رو نگاه ميکردرو به من کرد و گفت :خانم موحد

ميتونم از شما به عنوان نماينده ي کلاس بپرسم اينجا چه خبره؟بعد رو به کلاس کرد و گفت: اينجا دبيرستانه يا سالن رقص؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟همه مثل موش شده بودن فکر کنم از

ناظممون انقدر حساب نميبردن که از فرزاد ميبردنبا سر اشاره کرد که بشينمورقه اي که نازي بهم داد نگاه کردم نوشته بود: باز چش شده پاچه ميگيره؟ خدا به خير بگذرونه

امروزوفرزاد سرجاش نشست و با اخم نگاهي به دفتر کلاس انداخت و گفت: طبق ورقه هاي تستي که ازتون گرفتم سه نفر اول به ترتيب موحد حکمت و شايقي هستن که من نفر

اول رو براي المپياد انتخاب کردمتوي دلم درايتشو تحسين کردمنگاهي به دفتر کلاسش انداخت دوباره فضاي کلاس معنوي شده بودفرزاد: موحد بيا پاي تختهياد حرف ديشب نازي

افتادم اين بدجنس امروز ازمون ميپرسيدبه سولايي که مطرح کرد جواب دادم نازي هم دائما واسم شکلک در مياورد و خوشحال بود از اينکه فرزاد از اون درس نپرسيدهبلافاصله

بعد من اسم نازي رو صدا زد از خنده در حال انفجار بودمسرمو پايين انداختم که صورت قرمزمو نبينهتو همين حالت محکم زد رو ميز و گفت: موحد برو بيرون خندت که تموم شد

برگرداحساس کردم يه سطل اب يخ روم خالي کردن چون انقدر اروم خنديده بودم که حتي مينا هم که کنارم بود نفهميده بود پس چه دليلي داشت جلوي همه اين جوري ضايعم

کنه؟بغضمو به زور قورت دادمو گفتم: ببخشيد اقا ديگه تکرار نميشهفرزاد: همتون اينو بدونيد من از لودگي و مسخره بازي اصلا خوشم نمياد و هرکس کلاس منو به شوخي بگيره

مطمئن باشه پرتش ميکنم بيرون و با کسي هم رودروايسي ندارم حتي اگه اون شخص شاگرد اول کلاس من باشهخيلي حس بدي داشتم نميدونم چرا توقع نداشتم اين جوري برخورد

کنه فکر کنم ريشه ي لبخندم کاملا خشکيد و جاش دوباره همون غم هميشگي مهمون لبامو و نگاهم شدتا اخر کلاس اصلا نگاهش نکردم حتي وقتي درس ميداد به سوالايي هم که

سر کلاس پرسيد جواب ندادمزنگ اخر که ورزش داشتيم قرار بود با هم البته با اجازه ي مدير مدرسه توي کتابخونه تست کار کنيمواسه همين زنگ تفريح وقت استراحت

داشتمخودمم نميدونم چم شده بود دقيقا يه حس انتقام داشتم و تو فکر من تو اون موقع تنها کاري که ميدونستم رو کردمکتاب فيزيکمو دستم گرفتم و با اجازه وارد دفتر شدمفرزاد و

اقاي مجد دبير زمين شناسي در حال بحث سر يه مسئله ي اقتصادي بودنو اقاي زند با دو تا صندلي فاصله با اونا تو ارامش چاييشو ميخوردمستقيم جلو چشم فرزاد که همه ي

حواسش به من بود پيش اقاي زند رفتم-ببخشيد اقا وقت داريد چند تا سوال بپرسم؟زند لبخندي زد و گفت: چرا که نه واسه شما هميشه وقت داريمدو سه تا سوال تقريبا چرت و

مزخرف کردم و زير نگاه پر از خشم و عصبانيت فرزاد از دفتر زدم بيرون و به سمت حياط رفتمنازي کنار مينا نشسته بود و دائما علامت سر بريدن و خفه کردن و انواع و اقسام

پانتوميم ها رو با مينا اجرا ميکردنمينا: چي شد ؟ فهيم چي کار کرد؟ جون مهرناز گفتم کلتو کنده رفته؟همون طور که با بي خيالي سيبمو گاز ميزدم گفتم: به اون چه ؟ رفتم سوال

درسي بپرسمنازي: زرشک خر خودت تشريف داري اخه اون سوال پرسيدي؟ بچه کلاس سوم دبستانم جوابشو بلد بود بگو ميخواستم فرزاد بي چاررو جز بدم-نه اينکه اون کم حال

منو ميگيره اين به اون درمينا: ايشالا زنگ بعدم با اين اقاي فهيمي که من از پشت پنجره ي دفتر ميبينم با اخم زوم کرده رو تو گردن جنابعالي هم پربدون اينکه نگاهي به پنجره

بندازم و گفتم: به اون چه اخه؟بعد به سمت ابخوري رفتم و اب خوردم و طبق معمول پاکت پفکي که دستم بود رو پر اب کردم و نا غافل رو نازي و مينا ريختمبي توجه به فرزاد که

ميدونستم الان خونمو حلال ميدونه به اب بازيمون رسيدمنميدونستم چرا فرزاد انقدر نسبت به من حساسه شايد دليلش حساسيت مهرداد باشهداشتم خودمو توجيح ميکردم که حتما

دليلش همينهبا خوردن زنگ دلهرم تازه شروع شد از بچه ها جدا شدم مقنعه ام رو رو سرم مرتب کردم و به سمت کنابخونه رفتم و با زدن در وارد شدمو طبق معمول هميشه

فرزاد با قيافه ي مير غضب رو به روم نشسته بودتو دلم گفتم :فاتحه محاکمه ي نظامي دارم الانبا سر اشاره کرد بشينم خودمم نميدونستم چي تو چشاشه که منو وادار به تسليم

ميکنهانگار رگ خواب منو خوب ميدونستاين چشما برام اشنا بود احساس الفت روحي باهاش داشتمزياد حال الانمو دوست نداشتم دلم نميخواست به اين زودي دلمو ببازم اونم به

معلمم و از همه بدتر بهترين دوست برادرماگه مهرداد ميفهميد مطمئنن ميکشدتم چون هيچ توضيحي براش قابل قبول نبوددليل اين حسو نميفهميدم تو تمام سال هاي درس خوندنم

معلم مرد زياد داشتم و يه امر طبيعي بود ولي حس و حالم به فرزاد يه چيز ديگه اي بوداروم رو صندلي رو به روش نشستم احساس شرمندگي به خاطر تلافي بچه گانم داشتمسرمو

پايين انداختم و در حالي که با انگشتام بازي ميکردم اروم زير لب سلام کردم و منتظر جواب و طرز برخوردش موندمفرزاد با عصبانيت نگاهم ميکرد از جاش بلند شد و شروع به

قدم زدن کردمنم مثلا داشتم تست هايي رو که بهم داده بود رو حل ميکردمبرام عجيب بود تا اخر وقت هيچي بهم نگفت زنگم که خورد با خداحافظي زير لب از کتابخونه بيرون رفتاز

کار خودم شرمنده شدم و با نازي به سمت خونه رفتيم انقدر ذهنم درگير شده بود که نزديک بود يادم بره به نازي بگم مهدي داره برميگرده-راستي نازي خبر داري که مهدي فردا

شب ميادنازي مات و مبهوت نگاهم کرد و گفت:راست ميگييييييييي؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟و اي خيلي خوشحالم اصلا من ميام تا فردا شب خونتون تلپ ميشماز لحنش خندم گرفت-از دست تو

حالا پنج شنبه شب قراره به خاطر فارغ التحصيليش يه جشن بگيريمنازي طبق معمول زد تو صورتش و گفت : لباس چي بپوشم من؟-ناززززززيخانم جون ناهار قرمه سبزي درست

کرده بود تو خونمون هياهوي زيادي به پا بود همه مشغول راست و ريس کردن وسايل براي جشن پنج شنبه بودنمنم تست هايي که فرزاد براي فردا واسم تعين کرده بود رو حل

ميکردمذهنم حسابي درگيرش بود فکر ميکردم دعوام بکنه ولي هيچي نگفتمنتظر موندم که فردا زنگ دوم زيست داشتيم ببينم رفتارش باهام چه جوري بودصبح سر کلاس جامو با

مهسا عوض کردم و صندلي عقب نشستم که زياد تو چشمش نباشماروم وارد کلاس شد و بي توجه به من که جامو عوض کرده بودم شروع به درس دادن کردتو کلاس شروع به

راه رفتن کرد و سر ميز حکمت وايستاد و جواب سوالاشو دادنميدونم چه مرگم شده بود معمولا اين کارو واسه کسي نميکرد هرکي ازش سوالاي داشت سر ميزش ميپرسيدقلبم تند

تند ميزد به محض اينکه زنگ خورد از جام بلند شدمنگاه بدي بهم کرد و گفت: بشين سر جات موحد مگه من اجازه دادم از جات بلند بشي ؟؟؟؟؟؟نازي دستمو تو دستش فشار داد و

مينا هم با نگراني نگاهم ميکردکلاس تو سکوت بودمنم با بغض فرو خورده و غرور شکسته سر جام وايستاده بودمکتشو برداشت و به سمت کتابخونه رفتمينا: بي خيال مهرنازي

خودت که اقاي فهيم رو ميشناسي اعصاب ندارهنازي: اره گلي زود برو گير بي خود نده بهتبه سمت کتابخونه رفتم و سر ميز نشستم و بدون هيچ حرفي تست هامو حل ميکردميه

کم بالا سرم راه رفت و بعد کتابو رو ميز پرت کردبي توجه به حالتش گفتم : ببخشيد اقا ميشه جواب اين تست رو بهم بگيد هرکاري ميکنم نميفهممفرزاد: اره نميتوني بفهمي چون

خودتو به نفهمي ميزنيو کارايي انجام ميدي که در شئنت نيستبا تعجب نگاهش کردم و گفتم: بله اقا؟ منظورتونو نميفهمم؟فرزاد: من چند بار بهت گفتم با اين يارو گرم نگير گفتم يا

نه؟-ولي اقا من گرم نگرفتم و سوال درسي پرسيدمفرزاد: ديگه حرفي نزن که فکر کنم بچه فرضم کردي ؟ديدم چه سوالايي پرسيدي يه بچه دبستاني هم جوابشو ميدونست اون وقت

تو نميدونستي استغرالله............ببين چي بهت ميگم فقط يه بار ديگه يه بار ديگه تکرار کني به جان خودت قسم به مهرداد ميگم-ولي اقا شما اشتباه ميکنيدفرزاد: باشه بهم ثابت

کن که از ترس مهرداد نيست که رعايت ميکني و به خاطر شخصيت خودته-بله اقا مطمئن باشيدديگه حرفي نزد انگار اروم تر شده بود تست ها رو واسه توضيح داد و سر زنگ

پرورشي هم نرفتم سر کلاس و با هم درس کار کرديمزنگ خورد و مشغول جمع کردن وسايلام بودم که گفت: واسه مهموني پنج شنبه چيزي لازم نداريد؟-نه اقا ممنوننميدونم چي

ميخواست بگه هي اين پا اون پا ميکردفرزاد: حالا شايد بعدالظهر اومدم خونتون واست چند تا تست اوردم بايد يه کتابي هست واست پيدا کنم تست هاي خوبي توش داره-باشه

ممنون از لطفتتون اگه اجازه بديد من برم دير برسم مهرداد نگران ميشهفرزاد دستي تو موهاش کشيد و گفت: اره حتما زودتر برو دير نرسيسريع چادرمو سرم کردم و به سمت در

دويدم و نميدونم شايد داشتم فرار ميکردم از يه نيروي ناشناخته

خونه که رسيدم مريم اونجا بود و با خانم جون تدارک جشن رو ميديدن واي خدا از اين بهتر نميشد امروز مهدي برميگشت ساعت 10 پرواز داشت مريم: مهرناز لباس داري واسه

پنج شنبه؟ منو و نازي و سپيده داريم ميريم خريد اماده شو با هم بريم تو دلم پوزخند زدم مريم طفلکي خبر نداشت من خيلي وقت بود که به جز مدرسه و خونه حق جاي ديگه رفتنو

نداشتم مهرداد اصولا سر کار بود درسته مدرکش مرتبط نبود ولي پليس بود خودش اين شغلو خيلي بيشتر ميپسنديد و من که اجازه نداشتم تا باغ برم خودشم که هيجا نميبردتم فقط

منو تو خونه حبس کرده بود-نه ابجي من لباس دارم شما بريد خوش باشيد همون ساتن ابيه که خريديم با هم هست مريم اخم خوشگلي به ابرو هاي هشتيش داد و گفت: چشم همينم

مونده فاميل برگردن بگن عرضه نداشته واسه خواهرش يه لباس درست بگيره حرف نباشه رو حرف من بدو برو حاظر شو نگاه نگرانمو به خانم جون دوختم اونم مثل من دلهره

داشت خانم جون: فدات شم مريم جان يه زنگ بزن از اقا داداشت اجازه بگير مريم: وا از کي تا حالا مهرداد شده همه کاره ي مهرناز ؟ حق نداره رو حرف خواهر بزرگترش حرف

بزنه چيزي گفت بگو مريم بردتشبرو حاظر شو الان بچه ها ميرسن مهرناز خانم نميتونستم مخالفتي کنم با دلهره به سمت اتاقم رفتم لباسمو پوشيدم دائم با خودم کلنجار ميرفتم اخر

خودمو راضي کردم اصلا به من چه مريم اصرار کرد مهرداد هم که اصولا رو حرف مريم چيزي نميگفت مريم : مهرناز من دم در منتظرتم دير نکني بچه ها منتظرن خانم جون با

نگراني به سمتم اومد خانم جون: مهرناز جان مادر زود برگردي داداشت برسه قيامت به پا ميکنه ميشناسيش که تا توي باغ حساسيت نشون ميده چه برسه بري بازار -خوب چي

کار کنم ديديد که مريم اصرار ميکنه وگرنه من خودمم دارم از نگراني ميميرم خانم جون : نگران نباش مادر ايشالا که چيزي نميشه زود برو که زودتر برگردي گونه ي خانم جون

رو بوسيدم و به سمت در رفتم چادرمو رو سرم مرتب کردم و با بچه ها به سمت بازار رفتيم سپيده و مريم تو يه مغازه سر قيمت لباس سپيده در حال چک و چونه زدن بودن منم

چشمم يه کت و دامن کرم قهوه اي رو گرفته بود که روش سنگ دوزي شده بود که با موافقت مريم خريديمشنازي هم يه لباس عروسکي خيلي خوشگل خريد ته دلم يه کوچولو

بهش حسوديم شد خوش به حالش که ميتونست اين لباسا رو بپوشهالبته باز خودم از فکر خودم خندم گرفت مهموني مختلط بود منم خودم ادمي نبودم که بخوام جلوي همه اين

جوري لباس بپوشم حتي اگه مهرداد هم ميزاشت بلاخره خريد هامونو کرديم و مريم و سپيده به سمت مغازه طلا فروشي رفتن من و نازي هم يه گوشه وايستاده بوديم و من داشتم

اتفاق امروز بين خودمو و فرزاد رو که تو ماشين جلوي بابا علي نميشد تعريف کنم ميگفتم که صداي اشنايي بغل گوشم شنيدم فرزاد: سلام بچه ها اين جا چي کار ميکنيد؟ -سلام

اقا نازي: سلام اقا اومديم خريد فرزاد چشماشو تنگ کرد و حالت مردونه و جذابي به صورتش دادو گفت: اونوقت خودتون دو تا ؟ تنهايي؟ وسط بازار؟-نه اقا با ابجي مريمم و

خواهر نازي اومديم دوباره با همون حالت پرسيد: پس کجان اونا که شما دو تا اين وسط که هزار جور ادم مياد و ميره و هزار جور چشم کثيف هست وايستاديد؟ مهرناز خانم

نميگي الان مهرداد بخواد بياد اين اطراف گشت ببيندت؟نازي: نه الان ميريم ديگه مريم و سپيده دارن ميان فرزاد نگاهي بهم کرد و دستشو مثل هميشه که کلافه ميشد تو موهاش

کشيد و اروم پرسيد: مهرداد خبر داره اومدي بازار؟اين حالتش دوباره استرسو به جونم انداخت همون طور که لبامو ميگزيدم و با انگشتاي دستم بازي ميکردم گفتم : نه اقا

نميدونه به اصرار خواهرم اومدم فرزاد: زياد نمون برو خونه تا برنگشته ميشناسيش که -بله اقا چشم مريم و سپيده هم باهاش سلام و احوال پرسي کردن و مريم از طرف خودش

و کاوه براي جشن پنج شنبه شب دعوتش کرد بالاخره ساعت حدود 8 بود که رسيديم خونه از استرس معده درد گرفته بودم مريم منو جلو خونه گذاشت و خودشون به سمت خونش

رفتن جرات اينکه برم تو خونه رو نداشتم حال اينکه به مريمم بگم بياد به مهرداد بگه اون منو برده رو نداشتم چون دوباره بحثشون ميشد اروم رفتم داخل معدم به شدت ميسوخت

به سمت اتاقم اروم رفتم که صداي مهرداد سر جام ميخکوبم کرد مهرداد: به به چه عجب تشريف اورديد دستام ميلرزيد و مثل هميشه يه استرس ميگرفتم شروع به شکستن

انگشتاي دستم کردم : سلام داداش اومد نزديکم وايستاد فقط دعا ميکردم تو صورتم سيلي نزنه چون فردا روم نميشد برم مدرسه موهاي بلندمو از زير مقنعه ام تو دست قويش

گرفت و داد زد: کدوم قبرستوني بودي تا اين وقت شب ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟اشکام از زور درد بي محبا ميريخت: داداش به خدا با ابجي مريم بودم مهرداد پرتم کرد رو زمين و مثل هميشه

چند تا لگد جانانه ازش خوردم از درد هق هق ميزدم -داداش ببخشيد به خدا مريم بردتم خانم جون خودشو جلوم قرار داد و گفت : اقا الهي فدات شم اين طفلک معصوم چه گناهي

داره به خدا مريم خانم اصرار کرد مهرداد: غلط کرد رفت بزرگتر اين خونه کييييييههههه؟؟؟؟؟؟؟؟؟من شلغمم هيچ کي نبايد بهم خبر بده ؟خانم جون:به خدا اقا مريم خانم نزاشت

الهي فدات بشم پسرم قول ميده تکرار نکنه بيا برو حاظر شو بريم دنبال اقا مهدي مادرمهرداد به سمتم اومد دستمو حايل صورتم کردم از ترس نگاه وحشتناکي بهم انداخت و گفت:

شانس اوردي امشب مهدي قراره برسه وگرنه بي چارت ميکردم به خدا قسم به ارواح خاک اقا جون قسم يه بار ديگه فقط يه بار ديگه تکرار بشه زير دست و پام استخوناتو خورد

ميکنم فهميدي يا نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟با صدايي که از ته چاه در ميومد گفتم : بله داداش مهرداد: بلند شو جمع کن خودتو برو حاظر شو ميخوايم بريم واي به حالت مريم چيزي بفهمهبا درد

از جام بلند شدم واقعا پوست کلفت شده بودم قبلا مهرداد اين جوري ميزدم تا دو روز تو رختخواب بودم ولي ديگه عادت کرده بودم نميدونستم مهرداد چرا باهام اين جوري ميکنه

گاهي فکر ميکردم ازم متنفره ارزو داره بميرم اشکمو با پشت دستم پاک کردم و موهامو تو دستم گرفتم و اروم ماساژ دادم تا دردش کم بشه اقدس به سمتم اومد و دستي به

موهام کشيد و قرصي بهم داد و گفت: الهي بميرم برات بيا اينو بخور عزيزم تا دردت کم بشه بريد برگرديد برات يه گوشت کباب کنم حالت جا بياد نگاه از سر مهر بهش کردم و

خودمو تو بغلش انداختم و شروع به گريه کردم احساس تنهايي عميقي ميکردم بعد مرگ بابا و مامان هميشه ارزو داشتم مهرداد مثل بابا برام باشه ولي تغير رفتارش تو اين چند

سال خيلي زياد بود خانم جون لباسامو برام اورد و من هنوز تو بغل اقدس بودم اونم پشتمو و پهلوهامو ماساژ ميداد تا از دردم کم بشه خانم جون: الهي مادر فدات بشه پاشو

عزيزم الان باز مياد دادو بيداد راه ميندازه با کمک خانم جون اماده شدم قرص اثر شو کم کم گذاشت و دردم کمتر شده بود همراه مريم اينا به سمت فرودگاه رفتيمشوق ديدن مهدي

درد رو از يادم برده بودهممون خوشحال بوديم و از همه بيشتر نازي ولي نميدونم چه مرگش شده بود دوباره افتضاح لباس پوشيده بودچهره ي مهدي رو که از دور ديدم دلم واسه

بغل کردنش پر ميکشيدمهدي برامون دست تکون داد و به سمتمون اومداولين کسي که خودشو تو بغلش انداخت من بودم-سلام داداش الهي فدات بشم دلم برات خيلي تنگ شده

بوداغوشش برام يه جاي امن بود بعد بابام يه حس ارامشمهدي: سلام فداي تو برم من خوبي خواهري ؟-اره داداش شما رو که ديدم خوبه خوبممهدي با هم سلام و عليک و احوال

پرسي کرد و به سمت نازي که کنار من وايستاده بود اومدمهدي: نازنين اين چه وضع لباس پوشيدنه؟نازي مات زده نگاهش کرد چشماش نم اشک گرفت و لبشو ورچيد و گفت:

حداقل اول سلام و عليک ميکردي بعد اينجوري............روشو از مهدي برگردوند و به با بقيه به سمت ماشين رفتمهدي: اين چرا اين مدلي شده من نميفهمم؟اين کاوه هم انگار نه

انگار-داداشي گناه داشت طفلکي کلي ذوق داشت نميشناسيش ميخواست در نظر تو هميشه خوشگل و عزيز باشهمهدي لبخندي زد و گفت: اون براي من هميشه عزيز و خواستنيه

ولي دلم نميخواد چشم کلي ادم دنبال نامزد و عشق من باشهساعت حدود 3 بود که خوابيدمصبح از خواب به زور پاشدم انگار جونم داشت در ميومدزنگ اول سر کلاس شيمي که

منو و نازي کلا خواب بوديمزنگ تفريح بايد ميرفتم پيش فرزاد با هم تست کار ميکرديم ولي اصلا حسش نبود حسابي خوابم ميومدمينا: راستي چشمت روشن داداشت اومده-مرسي

عزيزممينا:چشم شما هم روشن نازنين خانمنازي لبخند نصفه و نيمه اي زد و گفت : اصلا از ديدن من خوشحال نشد-اين جوري نگو تو که مهدي رو خوب ميشناسي و ميدوني

چقدر دوستت داره ولي دلش نميخواد اين جوري لباس بپوشي خودتم ميدونينازي: بهونست مهرناز جان بهونستاينو گفت و از کلاس بيرون رفتسرمو تکون دادمو و گفتم : مينا جون

برو باهاش حرف بزن من چيزي بگم فکر ميکنه طرف مهدي رو ميگيرم خدا وکيلي ديشب نديدي چه جوري لباس پوشيده بود همه داشتن نگاهش ميکردنمينا: باشه من ميرم الان

5 دقيقه از زنگ تفريح ميگذره و جناب اقاي فهيم کلتو ميکنه-اي واي خاک بر سرمبعد سريع به سمت کتابخونه دويدمفرزاد روي صندلي نشسته بود و با اخم نگاهم ميکرد و

ساعتشو نشون ميداد-سلام اقا ببخشيد دير شدفرزاد:با اين روندي که تو در پيش گرفتي نفر 100هم نميشيبا داخوري تست هايي که واسم جدا کرده بود رو داد حل کنمفرزاد:

چشمتون روشن داداشت اومد؟-بله اقا راستي شما هم پنج شنبه شب ميايد؟فرزاد: راستش يه قرار دارم اگه بشه کنسلش کرد اره ميامتو ذهنم پر از سوال شد-خيلي قرار مهميه

اقا؟فرزاد: اره تقريبا خواستگارييه لحظه ناخودگاه دستام شروع به لرزيدن کرد-واسه خودتون؟فرزاد: اره کاراي مامانمه مجبورم اطاعت امر کنم البته شايد بعد الظهر نيام ولي 9

-10 خودمو ميرسونمديگه نميفهميدم چي ميگفت چقدر من خوش خيال بودم که فکر ميکردم شايد اونم منو..........چرا بايد به من دل ببنده ؟ در نظر اون من فقط يه بچه بودمبا

صداش به خودم اومدمفرزاد: کجايي تو؟ پاشو زنگ خورد مگه شما اطلاع نداري من بعد خودم کسي رو راه نميدم؟جسمم رو به زور ميکشوندم احساس تلخي داشتم نميدونم شايد

شکستسر کلاس هنوز تو فکر خودم غرق بودمنازي طاقت نيورد و رو ورقه به سبک خودش ازم سوال پرسيد چه مرگم شده؟واسش توضيح دادم که چي شده اونم برام نوشت که

خيلي دارم ضايع برخورد ميکنممنم سعي کردم خودمو اروم نشون بدمکل زنگ تفريح دوم و سوم که با هم بوديم حرفي به جز مسائل درسي بينمون رد و بدل نشدزنگ خونه که

خورد به جاي بابا علي مهدي دنبالمون اومده بود-بيا نازي خانم ببين خاطرت چقدر براش عزيزه با اون همه خستگي خودش اومده دنبالت بازم بگو دوستم ندارهنازي خنده ي مليحي

کرد و سرشو پايين انداختمهدي از ماشين پياده شد و با من و مينا و نازي سلام و عليک کردداشتيم سوار ماشين ميشديم که اقاي زند به سمت مهدي اومدزند: مهدي موحد ؟ درست

ميگم؟ بي معرفت ترين رفيق دنيا کجايي تو پسر ؟مهدي: فريد تو اينجا چي کار ميکني؟هم ديگه رو بغل کردن و من و نازي با تعجب همديگرو نگاه ميکرديممهدي: خوب ايشون

اقاي زند دوست دوران دبيرستان من هستن-لازم به معرفي نيست داداش اقاي زند دبير فيزيکمون هستنزند: پس حدسم درست بود اين ابجي خانم شما هوش و استعدادشو از

داداشش به ارث بردهمهدي اقاي زند رو واسه پنج شنبه دعوت کردنازي در گوشم گفت: اخ جون دم مهدي گرم پنج شنبه با وجود زند ميتوني حسابي حال اقا معلممونو بگيريپسره

ي از خود راضي ميخوام برم خواستگاري خوب برو ديگه چرا ميگي فکر کرده تو عاشق سينه چاکشيتو دلم به خودم نهيب زدم اره کاش ميشد اعتراف کرد عاشقش شدم-ولش کن

نازي حوصله ندارمبه اصرار من مهدي و نازي منو جلوي خونه پيدا کردن و خودشون واسه ناهار بيرون رفتنمهدي و نازي نامزد هم بودن و قرار بود امسال بعد تموم شدن

مدرسه ي نازنين عقد کنن البته کاوه و پيمان هم زياد سختگيري در حقش نميکردنته دلم به نازي حسوديم شد مهدي خيلي دوستش داشتسردرد شديدي داشتم جوري که حتي سر ميز

ناهار مهرداد دليل بي حاليمو پرسيدبعد ناهار به سمت اتاقم رفتم و روي تختم افتادم حوصله ي هيچي رو نداشتمبا هزار فکر و خيال خوابم برد نميدونم چقدر خوابيدم فقط خانم جون

واسه شام خوردن بيدارم کرد ولي ميل به خوردن نداشتم فکر کنم خودم با خودم اعتصاب غذا کرده بودمصبح زودتر بيدار شدم و بعد خوندن نماز صبح سر درسم نشستم تا صبحونه

يه ذره درس خوندمسر ميز مهدي هم بود نميدونم چرا اينقدر زود از خواب بيدار شده بودمهدي: چطوري ابجي خوابالو ديشب بيدار نشدي سوغاتياتو بگيري دو دقيقه پيشم بشيني بعد

طبق عادتش لپمو کشيپد و گفت: گوگولي مگولياز حرکتش خندم گرفت هميشه همين جوري بود شاد و شوخ-شرمنده داداشي خيلي خسته بودم ديشبمهدي: عيب نداره سوغاتي هاتو

گذاشتم رو ميزت يه سوغاتي کوچيکم براي دوستتون مينا اوردم واسش ببر-ممنون داداشي خيلي لطف کردي حالا چرا انقدر زود از خواب پا شدي ؟مگه کار داري؟مهدي: اره 2 تا

کار دارم يکي اينکه شما ها رو ببرم مدرسه دومم مگه خانم يادشون رفته امشب اينجا چه خبره؟-واي راست ميگي اصلا حواسم نبود من برم اماده بشم مدرسه دير شدزنگ تفريح

دوم بود که فرزاد وارد مدرسه شد معمولا پنج شنبه ها چون کلاس نداشت نمي اومدزنگ اخر عربي داشتيم و خانم صمدي نيمده بودسر کلاس سوغاتيه مينا رو بهش دادم يه

گردنبند بود کلي ذوق و تشکر کردمينا: نازي مهدي برات چي اورد سوغاتي؟ راستشو بگي همشو هانازي سرشو پايين انداخت و خنديد و گفت: همه چي لباس گردنبند و...کلی

.....کلي

چيز ميزمينا: اوله له بي خيال بابا خوش يه حالت يه نفر هست انقدر دوستت داردنازي: ايشالا نوبت شما بشه به شوهر زن ذليلت بخنديم-امشب مياي ديگه مينا خانم يادت نرهمينا:

راستش اگه بابام اجازه بده ميام فکر نکنم بزارهمن خودم به مامانت زنگ ميزنم اجازه ميگيرم اخر شب هم با بابا علي برت ميگردونيمحسابي به خودت برس خدا رو چه ديدي شايد

امشب نيمه ي گم گشته ي من و تو هم پيدا شهمينا: نيمه ي گم شده ي شما الان داره تو دفتر چايي ميخورهلبخند تلخي زدمو و گفتم : نيمه ي گمشده نميخواهم اگر مال من بود که

گم نميشدمينا: باز چي شده افسرده شدي؟ناري: خبر نداري ؟ اقا امشب داره ميره خواستگاريمينا: دروغ ميگي يعني امشب نمياد؟-نميدونممشغول صحبت بوديم که در باز شد و

ناظممون ازم خواست که برم کتابخونهنازي: پاشو اقا داماد احضارتون کردنگاهي از سر غم و دلخوري به نازي کردمنازي به سمتم اومد و بغلم کرد و گفت: الهي فداي دل غم زدت

برم به خدا عشق يه طرفه هيچ فايده اي نداره فقط ادمو داغون ميکنه بي خيالي طي کنحرفي نزدم ولي مگه ميشه از کسي که دوستش داري بي خيال بگذري؟وارد کتابخونه شدم

فرزاد سرش پايين بود و مشغول جدا کردن تست از بين 4تا کتابي که جلوش بودبود-سلام اقافرزاد:سلام اومدي بيا بشين خيلي داريم کند پيش ميريم واست دو تا کتاب خريدم بيا

بگير سعي کن تا دوشنبه تست هاييشو که واست مشخص کردم حل کني و بياي واسه اشکال گيري-ممنون اقا لطف کرديدقلبم تو سينم بالا و پايين ميرفت اروم نميگرفت فکر اينکه

امشب اون واسه هميشه از زندگيم پاک کنم حالمو پريشون کرده بود و روحمو حسابي بهم ريخته بود انگار يه کمکم تب کرده بودمانگار فرزاد هم متوجه ي حال خرابم شد و با

نگراني نگاهم کردمعمولا عادت نداشت زياد نگاهم کنه وقتي هم باهام هم کلام ميشد معمولا کتاب رو نگاه ميکردفرزاد: واسه امشب کم و کسر نداريد اگه به کمکم احتياجي هست

در خدمتم-نه اقا شما خودتون امشب سرتون شلوغه بعدم همه هستن خيالتون جمعفرزاد از جاش بلند شد و به سمت پنجره رفت و کنار پنجره ايستاد: مجبورم که برم ته دلم راضي

نيست البته دارم تدارک بهم زدنشو ميبينم فقط نميخوام مادرمو ناراحت کنم-چه اشکالي داره اقا شايد قسمتتون شد شما هم امشب داماد شديدلحن کلامم واقعا گزنده بود اينو خودمم

حس کردمفرزاد: يه جوري حرف نزن که فکر کنم نميدوني ته دلم چي ميگذرهحرفش حسابي شوک زدم کرد-متوجه نميشم اقا؟فرزاد: بگذريم خوب حل کردي ؟ بده ببينمتا اخر

ساعت حرف غير درسي بيمون رد و بدل نشدبا خوردن زنگ مشغول جمع کردن وسايلام بودم که اقاي زند وارد کتابخونه شدکتابي که ميخواست برداشت و قبل از اينکه بره بيرون

با يه حالت خاصي گفت: شب ميبينمت و از کتابخونه بيرون رفتقيافه ي فرزاد دوباره درهم و عصباني شدفرزاد: اين خروس بي محلو کي دعوت کرده ؟ مهرناز نکنه تو گفتي بياد ؟ د

حرف بزن ببينم-نه اقا من از اين کارو جرات دارم بکنم؟ حرفي ميزنيد ها اون روز مهدي اومد جلوي مدرسه انگار اقاي زند دوست دبيرستانش بوده خودشم دعوتش کردفرزاد

مشت محکمي رو ميز زد و گفت : اي لعنتي چرا بايد اينو امشب تحملش کنم؟زير لب خداحافظي کرد و قبل از رفتنش گفت: امشب مراعات حال منو بکن و با اين خرمگس معرکه

زياد گرم نگيراينو گفت و سريع بيرون رفتشوک زده شده بودم داشتم با خودم فکر ميکردم اين حرفش يعني چي ؟دلم ميخواست برقصم داد بزنم بگم يعني دوستم دارررررررررهبا

خوشحالي زياد از در مدرسه زدم بيروننازي: چيه چه خبره خانم خوشگله کپکت خروس ميخونه اقا معلم چي گفته تو رو انقدر شاد کرده؟قضيه رو واسش تعريف کردمنازي: جون

من ؟ راست ميگي؟ ايول اين يعني دوستت داره-خدا کنه بيا بريم مهدي منتظرهمهدي:به به سلام دخترا چه خبر از مدرسه و درس ؟ خوش ميگذره؟نازي: اره خيلي-هي بد نيست

داداش سخته ديگه ميگذرونيممهدي: راستي شنيدم فرزاد دبير زيستتون شده اره؟منو نازي نگاه معنا داري به هم کرديم-اره داداش چطور مگه؟مهدي:هيچي امروز ديدمش از

مدرسه اومد بيرون چقدر عصبانيو و کلافه بود با هم حال و احوال کرديم فهميدم اينجا کار ميکنهنازي: اره خدا وکيلي دبير خوبيه خوبم درس ميدهمهدي: اره فرزاد کلا پسر مودب و

متين و اروميه از همون موقع که با هم تو دبيرستان بوديم همين جوري بودنازي چشمکي زد و گفت: چه باحال يعني اقاي فهيم و اقاي زند با هم هم کلاس بودن ؟مهدي: اره

نميدونم اين دو تا چرا انقدر کل کل دارن عموما چشم ديدن هم ديگه رو ندارن از چهره بگير تا درس و دانشگاه و مردونگي و فهميدگيو و......هميشه کل کل دارننازي: اها گرفتم

پس همون قضيه ي مار از پونه بدش مياد شدهمهدي خنديد و گفت: اره دقيقا خدا بهشون صبر بده تا اخر سال بايد همو تحمل کنننازي در حال انفجار بود از خنده صورتش گل

انداخته بوددر گوشش گفتم: چه مرگته بگو منم بخندم؟اروم طوري که مهدي نشنوه گفت: داداشت خبر نداره اين دو تا مهم ترين کل کل زندگيشون تو شديمنم خندم گرفت راست

ميگفت مثل بچه ها دائما سر من کل کل داشتنمهدي: چيه چه خبره بگيد منم بخندم شيطونا؟نازي: هيچي اقا مهدي يه بحث دخترونسمهدي: عجب شما دخترا هم با هم عالمي داريد

هاخوب نازي خانم مياي خونه ي ما يا ببرمت خونتون؟نازي: اگه امکان داره منو ببر خونه خودمو اماده کنم يه ذره هم به خودم برسم مياممهدي اخم کوچيکي به نازي کرد و گفت:

نياز نيست به خودت زياد برسي عروسي که نيست يه جشن کوچيکهنازي : باشه اقايي چشم- حالم بد شد يه پاکت بديد اه اه اهنازي: حالا تو رو هم ميبينيم عزيزمبا مهدي به سمت

خونه رفتيم مهرداد سر سفره ي ناهار منتظرمون بودبا مهدي سلام کرديممهرداد:سلام بچه ها سريع بيايد ناهارتونو بخوريد کلي کار داريم خاله اينا زود ميان هادستامو شستم و

سر ميز نشستممهرداد:راستي مهدي ابجي بزرگه ي کاوه رو که ميشناسي سپيده؟مهدي: اره چطور؟مهرداد: اونم رشته ي تو رو خونده نظرش اين بود يه شرکت بزنيم به کمک هم

منم هستم رو منم حساب کن به نظرم فکر خوبيه حالا امشب دوستشم دعوته تا با هم صحبت کنيدمهدي: اره خيلي خوبه چشم حتماراستي من امشب با اجازه فريد رو هم دعوت

کردممهرداد زد زير خنده و گفت:فريد زند؟ اي بابا فکر فرزاد رو هم بکن ميدوني که با اين پسره نميسازهمهدي: مگه خبر نداري جفتشون تو مدرسه ي مهرناز اينا دبير شدن

خودت فکر کن ديگهمهرداد خندش بيشتر شد و تقريبا رو ميز ولو شده بودمهرداد: خوبه خيلي باحاله طفلکي فرزاد اون فريدي که من ميشناسم با اون زبون تند و تيزو و چرب و

نرمش اون فرزاد بي چاررو درسته قورت ميدهبعد خوردن غذا به سمت اتاقم رفتم فريد هر چقدرم شاد و شيطون بود من ادب و وقار و غرور و متانت فرزاد رو بيشتر ميپسنديدمکم

کم خوابم برد با صداي نازي از خواب پريدمنازي: دنيا رو اب ببره مهرناز خانمو خواب ميبره بلند شو خوابالو همه اومدن-راست ميگي جون من؟ خاک بر سرم ابروم رفتنازي خنده

ي بلندي سر داد و گفت: نه ديوونه هنوز ساعت 5 بلند شو لباستو بپوشکت و دامني که خريده بودمو با يه روسري ساتن قهوه اي سرم کردمناري: ميگم مهرنازي اگه امشب اقا

معلم نتونه مامانشو بپيچونه چه کنيم؟-واي نازي ته دلمو خالي نکن همين جوري دلهره دارمجلوي پنجره وايستادم و به بيژن و بابا علي نگاه ميکردم که سريع در حال انجام کارا

بودننازي: الهي فدات شم ايشالا که مياد حالا هم از جلوي پنجره بيا کنار داداش مهرداد نبيندت امشب رو زهر مارت نکنهاز جلوي پنجره کنار اومدم و رو تختم نشستم قلبم دائما

ضربان داشت نميتونستم اروم بگيرمنازي جلوي ميز ارايش داشت به قول خودش به خودش ميرسيد که صداي در اتاق بلند شد-بلهمينا: مهرناز جان مينام بيام تو؟-اره عزيزم خوش

اومدينازي: به به تفنگدار سوم خانم مينا راسخ خوش اومديد بفرماييدمينا: پاشو خودتو جمع کن پشت ميز مردم نشستي حرفم ميزنينازي: تا کور شود هر انکه نتواند ديد خواهر

شوهرمه وظيفشهبالشتو برداشتم و به سمتش پرت کردم-بچه پرووووچنان داد و بيدادي راه انداخته بوديم که حتي متوجه مريم و سپيده که جلوي در به کاراي ما ميخنديدنم نشده

بوديممريم: بسه ديگه دخترا پاشيد الان مهمونا ميرسن شيطوني بسهمينا يه کت و دامن شيري تنش بوددر واقع وضع مالي مينا اينا با ما خيلي فرق داشت پدرش يه کارمند ساده

بود که درس براش خيلي مهم بود دو تا بچه بودن مينا و مسعود برادرش که دانشجو بود باباشون واسه فراهم کردن بهترين موقعيت هاي درسي واسشون خيلي زحمت

ميکشيدساعت حدود 7 بود اکثر مهمونا اومده بودن من دائما در حال احوال پرسي با فاميل بودم ولي چشم هاي من فقط منتظر اومدن يکي بود احساس اينکه بخواد امشب ديگه نياد

واقعا ازارم ميداد کنار نازي و مينا توي حال نشسته بوديم و شربت ميخورديم مينا: اوه ماي گاد اونجا رو درياب مهرناز اين اقاي زند چه خوشتيپ کرده امشبنازي:راست ميگه

قيافه ي دختراي فاميلتون رو نگاه کن چشماشون داره در مياد با بي ميلي نگاهي به فريد کردم يه بوليز سفيد تنش کرده بود با يه شلوار جين ابي و موهاشو بر خلاف مدرسه مدل

دار کرده بود و يه دسته گل رز قرمزم دستش بود از حق نگذريم با اون صورت برنزه اش واقعا جذاب شده بود و به قول نازي فک دختراي فاميلمون پله شده بود فريد در حال احوال

پرسي با مهدي و مهرداد بود و مثل هميشه کلي دست و صورتش رو واسه حرف زدن تکون ميداد و هميشه عادت داشت يه ابروشو بالا ميگرفت تا به قول نازي ابهتش حفظ بشه

نازي: بچه ها داره مياد سمت ما زشته اون معلممونه ما بايد بريم حق با نازي بود سه تايي به احترامش از جامون بلند شديم و به سمتش رفتيم و سه تايي با هم سلام کرديم قيافه

ي با نمکي با خودش گرفت و گفت: به به سه تفنگدار مدرسه خوب با هم مي گرديد اصلا به فکر درس نباشيد ها انگار نه انگار که سال اخرشونه حالا وايستيد شنبه يه امتحاني

بگيرم حالتون جا بياد نازي: اقاي زند شما که بدجنس نبوديد بابا دلمون پوسيد از بس کتاب درس و جزوه ديديم مينا: راست ميگه اقا جدي ميخوايد امتحان بگيريد؟زند : اخي دلم

سوخت براتون نه نميگيرم رو به من کرد و گفت: شاگرد گريز پاي مدرسه امشب چرا اينقدر ارومو و درهمه چيزي شده؟-نه اقا خوبم چشم ازم برنميداشت واسه همين مجبور شدم

سرمو پايين بندازم زند:خوب بهتره من برم پيش اقايون بعد سرشو جلو اورد و با شيطنت گفت: شما هم بشينيد پشت سر اقايون صفحه بزاريد و بعد با خنده اي که روي لبش بود به

سمت مهدي اينا برگشت ساعت نزديک 8 بود و فرزاد نيومده بود ديگه مطمئن شدم نتونسته خواستگاري رو نره حالم حسابي درهم و گرفته بود و غم عظيمي رو دلم سنگيني

ميکرد بغض سنگيني تو گلوم بود حس گريه داشتم مهدي و مهرداد و سپيده و يکي از دوستاي سپيده که يه دختر فوق العاده شيک و با کلاس بود و دائما دور و بر مهدي ميپلکيد در

حال بحث بودن نازي خيلي عصبي و ناراحت شده بود -نازي جونم چرا اينقدر ناراحتي امشب؟نازي: نميبيني دختره چه جوري داره دلبري ميکنه؟-عزيزم اينا قراره شرکت بزنن دارن

راجبع به اون صحبت ميکنن تو که ميدوني مهدي چقدر دوستت داره نازي: نميدونم والا در حال بحث بوديم که مينا با ارنجش بهم زد و گفت: اومد مهرناز -کي؟مينا: همون که از

سر شب دلت از سر شب داره واسش پر پر ميزنه بي اختيار سرمو برگردوندم فرزاد تازه رسيده بود واي خداي من چقدر متين و با ابهت لباس پوشيده بود خنده ي نازي باعث شد به

طرفش برگردم-چرا ميخندي؟نازي: چه باحال کاملا متضاد فريد لباس پوشيده دوباره نگاهم به سمتش کشيده شد نازي راست ميگفت يه بوليز مشکي با جين مشکي تنش بود ساده

ولي شيک مثل مدرسه و مثل هميشه موهاي لخت مشکيش رو صورتش ريخته بود و هر چند بار با تکون دادن سرش اونا رو از روي پيشونيش جمع ميکرد از جام بلند شدم که به

سمتش برم دست خودم نبود دلم ميبردتم نازي دستمو و گرفت و گفت: وايستا ديوونه کجا ميري انگار دلت کنک ميخواد ها حواس مهرداد از سر شب بهته الکي بهونه دستش نده

حق با نازي بود با بي قراري نشستم بر خلاف فريد فرزاد همون جا کنار کاوه و مهرداد نشست و شروع به حرف زدن کرد مينا: بچه ها پاشيد بريم سلام کنيم زشته نازي: اين فکر

خوبيه بريم سه تايي به سمتشون رفتيم و هر سه تامون با هم سلام داديم فرزاد: سلام بچه ها خوبيد؟دوباره هرسه تامون با هم گفتيم : بله اقا ممنون فريد: نگاهشون کن مثل سه

قلوها ميمونن مگه تک تک زبون نداريد ؟همه از حرفش خنديدن فرزاد نگاهمون هم نکرد تو همين حال و هوا بوديم که سمانه دختر خاله سوري اومد و گفت: اقا مهرداد رفتي تو

جمع پير مردا ؟ بابا مگه ما چند سالمونه از وقتي اومديم داريم همش همديگرو نگاه ميکنيم يه موزيکي يه اهنگي بابا دلمون پوسيد مهرداد: چشم دختر خاله به روي چشم الان

گروه موسيقي هم ميرسه ما به فکر جوونا هم بوديم خيالت جمع سمانه:ايول به تو ميگن پسر خاله ي خوب با نازي و مينا سر جامون برگشتيم نازي: اين اقاي فهيم جدي جدي

فکر ميکنه ناپلون بناپارته ها ديدي حتي نگاهمونم نکرد مينا:فکر کنم چشم اقا ذخواستگاري امشب رو گرفته حتي مهرنازم نگاه نکرد با دلخوري نگاهشون کردم البته حقم داشتن

دروغ که نميگفتنگروه موسيقي رسيده بود مسن تر ها کنار نشسته بودن و جوون ترا هم يه حلقه تشکيل داده بودن و گروه موسيقي هم وسط بودکاوه: بچه ها يه دقيقه گوش کنيد

قبل از شروع اهنگ من از اقا فرزاد ميخوام با گيتارش يه اهنگ قشنگ واسمون بزنه و بخونههمه به افتخار فرزاد دست زدنمنم کلي ذوق کردم نميدونستم بلده اهنگم بزنه تازه

بخونهفرزاد سرشو تکون داد و لبخند نازي زد و گفت: از دست تو کاوه چي بخونم حالا؟کاوه : اوم ........ اها قرارمون يادت نرهفرزاد گيتارو تو دستش جابه جا وتنظيم کرديادت نره

دوستت دارمخيلي دلم تنگ براتدارو ندارمو بگيرمال خودت مال چشاتخورشيدو بردارو بياافتابي شو به خاطرمقرارمون يادت نرهدير نکني منتظرمقرارمون ساعت عشقکنار دل

شوره زدنکنار دلواپسيوترس يه وقت نيومدنعاشقمو عاشق تو-وفتي داشت اين جمله رو ميخوند نيم نگاه دزدکي بهم کرد واي خداي من صداش بي نظيرههههههههاز همه ديوونه

ترمقرارمون يادت نره دير نکني منتظرمقرارمون کنار گل که سر به زير عطر توستتو چين چين دامني که هزار تا بغضو ميشه شستخورشيد رو بردار و بيا افتابي شو به

خاطرمقرارمون يادت نره دير نکني منتظرمقسمت اخرشو همه با هم خوندنقرارمون يادت نره .........دوستت دارم يادت نرههمه به افتخارش دست و هورا کشيدنو من مات و مبهوت

هنوز گونه هام گرم بود هنوز قلبم ضربانش شديد بودگروه موسيقي شروع به زدن اهنگ کرد و همه شاد شروع به رقصيدن کردنمن و مينا از بقيه جدا شديم و نازي هم طبق

معمول وسط موندمينا: واي مهرناز عجب صدايي داشت خيلي قشنگ خوند بلا چه جاي حساسيم زير چشمي نگاهت کرد ايول عاشقمو عاشق تو از همه ديوونه ترمخنده اي کردم و

سرمو پايين انداختم کاش ميشد منم بتونم و بگم معلم بد اخلاق من دوستت دارررررممينا:اين اقاي زند خودشو خفه کرد از وقتي اومده دائما چشمش به تو کاش مهرداد نبيندش و

گرنه کتکرو خوردهاي بابا خوش به حالتون کاش يکي ما رو نگاه ميکرد-مينا هميشه فکر ميکرد تو دل برو نيست و کسي عاشقش نميشه اين طرز تفکر غلط هميشه با هاش بود-

اين جوري نگو تو خودتم ميدوني به وقتش اوني که تو رو از جون و دل بخواد مياد ببين منم اوني که دوستش دارم نگاهم نميکنهبي اختيار چشمام به طرف فرزاد کشيده شد که با

مهدي گوشه ي پذيرايي نميدونم سر چي بحث ميکردنتو همين حال بوديم که با صداي اقاي زند چشم از فرزاد برداشتمزند: چرا شما دخترا نميريد وسط؟-خوب اين جوري بهتره

اقانازي به سمت مينا اومد و تو يه حرکت غافلگيرانه اونو وسط پيش بقيه بردزند: شاگرد زرنگ من چرا تنها مونده؟ تو هم برو ديگه؟-نه اقا من زياد اهل اين حرکات نيستم

ارامشو ترجيح ميدمزند: همين کاراته که از تو يه دختر بي نظير ساخته تو بي همتايي مهرناز بي همتااز زور خجالت گونه هام گل انداخته بود فرزاد از دور چشمش کاملا به ما

بوداز زند عذر خواهي کردم و کنار مهدي نشستمبا فرزاد در مورد خارج و زندگي تو اونجا حرف ميزدن که مهدي نگاهي به وسط سالن کرد پسر عمم امير سه پيچ نازي شده

بودمهدي ازمون عذر خواهي کرد و به سمت نازي رفتمن کمي دورتر از صندلي فرزاد به رقصيدن جذاب و هماهنگ نازي و مهدي نگاه ميکردمبي اختيار و بدون نگاه کردن به

فرزاد گفتم: اقا رفتيد خواستگاري؟فرزاد: نه کنسلش کردمبه سمتش برگشتمو و گفتم: چرا اقا ؟ حداقل يه شيريني مي افتاديم؟خودمم نميدونستم چرا دارم اين حرفا رو ميزدم مثلا

ميخواستم از فرزاد اعتراف بگيرمفرزاد نگاه تلخي بهم کرد و گفت: ممنون به وقتش يه شيريني حسابي بهت ميدمفرزاد: خوب با المپياد چي کار کردي؟ وقتمون خيلي کمه بايد

تلاشتو بيشتر کني-بله اقا چشمديگه حرفي بينمون رد و بدل نشد بعد خوردن شام با بابا علي مينا رو در خونشون رسونديمو شب ديگه از خستگي نفهميدم کي خوابم بردکل روز

جمعه رو طبق قولي که به فرزاد داده بودم واسه المپياد کار کردمتا روز سه شنبه دائما در حال تست حل کردنو و امادگي واسه المپياد بوديمو و حرف غير درسي بينمون رد و بدل

نشدروز چهارشنبه از صبحش يه دلشوره ي عجيبي داشتمزنگ اول رياضي داشتيم زنگ دوم فيزيک زنگ سومم ادبيات که معلممون اين هفته نميومدبعد کلاس فيزيک اقاي زند بهم

گفت که بمونم کارم دارهحسابي دلشوره داشتم دلم نميخواست فرزاد رو معطل کنم-بله اقا با من کاري داشتيد ؟زند: اره موحد ببين من اين نمره ها رو ميخونم تو توي دفتر بزار اين

ورقه ها رو هم ببر واسم تصحيح کن دوشنبه بيارواي خدا تا الانش 10 دقيقه بود که فرزادو معطل کرده بودتو همين حال بودم که فرزادو با قيافه ي عصباني جلوي در ديدم-سلام

اقافرزاد: من نيم ساعته منتظر شما هستم اگه کار واجب داريد من برم؟بين دو تا معلمم گير کرده بودم از بچگي احترام خاصي واسه معلمام داشتم-ببخشيد اقا الان ميامفرزاد: تو

کتابخونه منتظرمرو به زند کردمو و گفتم: اقا اجازه ميديد من برم ؟زند: اره ممنون که تا الان مونديخداحافظي کردم و با وسايلام به سمت کتابخونه رفتم دل تو دلم نبودفرزاد واقعا

عصبي بود و توي کتابخونه با يه حالت عصبي راه ميرفت-سلام اقانگاهمم نکرد جوابمم نداددرو بستم و نشستم و شروع به ورق زدن کتاب کردمفرزاد: تو با خودت چي فکر کردي

ها؟فکر کردي من عاشق چشم و ابروتم ؟ يا فکر کردي که خيلي برام عزيزي که انتخابت کردم ؟مگه من مثل تو و مرتيکه بي کارم ؟ الان نيم ساعته منو الاف خودت کردي خجالتم

نميکشي؟بهت گفته بودم جواب اين المپياد برام خيلي مهمه گفته بودم يا نه؟اگه تو عرضه و لياقت وقت منو نداري بگو تا فرد ديگه رو جانشينت کنم ؟ من وقتم واسم طلاست از سر

راه نياوردم که صرف جنابعالي بکنمبعد به سمت پنجره رفت و سرشو روي شيشه گذاشتتمام تنم ميلرزيد داغون شدم خودم روحم شخصيتم چرا فرزاد فکر ميکرد من از قصد پيش

زند ميموندم ؟هرچي با خودم تو اين چند وقت بافته بودم همه از بين رفتحرفاي فرزاد مثل خنجر قلبم رو سوراخ کرده بود بغض سنگيني تو گلوم بود ولي نميشکست داشتم خفه

ميشدم ولي گريه نه هرگزدرسته دوستش دارم ولي ضعفو بايد واسه تنهايي هام ميبردمفرزاد : بلاخره تکليف منو روشن کن من واسه هفته ي ديگه يه ادم اماده ميخوام نه يکي که

دائما اين ور و اون ور ميپلکهبه زور به خودم زحمت دادم تا صدام در بياد: ببخشيد اقا قول ميدم ديگه تکرار نشهفرزاد به سمتم اومد و با خشونت کتابو از زير دستم کشيد و شروع

به علامت زدن تست ها کردسرمو پايين انداخته بودم تا لرزش چونمو و عرق شرممو نبينهکتاب رو جلوم گذاشت و خودشم شروع به راه رفتن کرد و هي دستشو کلافه تو موهاش

ميکشيددستم به شدت ميلرزيد ولي سعي کردم حداقل تا اخر ساعت جلوش بهم نريزمزنگ که خورد بدون خداحافظي وسايلاشو برداشت و رفتديگه نميتونستم بغضمو نگه دارم به

سمت دستشويي دويدم و بغضم ترکيد نميدونم چقدر گريه کردم ولي هق هق نفسمو بريده بودنه ازش توقع اين همه تندي رو نداشتم نبايد با هام اين جوري رفتار ميکردبه خودم

اومدم نگاهي به ساعتم کردم يا خدا نزديک 2 بود مهرداد بي چارم ميکردسريع وسايلامو برداشتم و تا خونه دويدممهدي و نازي جلوي در نگران وايستاده بودننازي: تا الان کجا

بودي ديوونه؟ همه رو نصف جون کردي ؟ مهرداد وحشتناک عصبانيه خدا به داد برسه بيا بريم تو نياد تو کوچه ابرو ريزي کنهمهدي به سمتم اومد و داد بلندي سرم زد و گفت: کجا

بودي توووووووووووو؟؟؟؟؟؟؟؟؟نمي شناسي مهردادو؟؟؟؟؟؟؟؟ مرديم از نگراني احمقبا ترس به سمت خونه رفتمخانم جون: مهرناز واويلا کجا بودي دختر ؟انگار لال شده بودم

جواب هيچ کدومشونو نميتونستم بدممهدي: اخه چرا اينقدر چشمات قرمزه حرف بزن لعنتي جون به سر شدم اتفاقي افتاده برات؟ کسي اذيتت کرده ؟صداي داد و بيداد مهرداد همه ي

خونه رو گرفته بودمهرداد: بابا علي تا پيداش نکردي برنميگرديبه سمت در برگشت و با ديدن من اخم صورتش درهم تر شدمهرداد: کدوم قبرستوني بودي تا الان ؟کمربندشو از

کمرش باز کرد و به سمتم اومد منم مثل هميشه حالت دفاعيمو به خودم گرفتمکمربندشو روي تنم فرود اورد و داد زد : مگه کري ميگم کجا بودي تا الان به ارواح خاک اقا جون

ميکشمت مهرنازمهدي که تازه از شوک در اومده بود به سمت مهرداد دويد تا نزار بيشتر از اين کتکم بزنهولي زور مهرداد بيشتر بود و با وجود تقلاي مهدي من هراز گاهي از

ضربات بهم ميخورد و سوزشش بي چارم ميکرد-داداش به خدا مدرسه بودم بريد از باباي مدرسه بپرسيد حالم بد بود تو دستشويي بودممهدي و بابا علي با هزار بدبختي مهرداد رو

از تو خونه بيرون بردن و خانم جون و نازي هم منو به سمت اتاقم بردنبدنم به شدت ميسوخت با اين که بيشتر ضربه ها رو مهدي بيچاره خورده بود ولي منم بي نصيب نمونده

بودمرفتم حموم و بي صدا اشک ريختم از پمادي که خانم جون بهم داده بود استفاده کردم ولي واقعا درد داشتماحساس بي کسي داشتم اگه اقا جونم بود الان منم مثل همه زندگي

ميکردم اخه تا کي اين همه سختيروي تختم نشسته بودم و تو خودم مچاله شده بودم اروم شعر حميد مصدق رو زير لب زمزمه کردممن تمنا کردم که تو با من باشي تو به من گفتي

که هرگز هرگزپاسخي سخت و درشت و مرا حسرت اين هرگز کشتقرصاي مسکن و ارامبخشم يه کم بهترم کرده بود ولي نه خيلي زيادتو فکر خودم غرق بودم که نازي با يه کاسه

سوپ وارد اتاقم شد-اره نازي: به به سلام به خانم تارک دنيا بهتري عزيزنازي: مهرناز نميخواي بگي چي شده امروز کل مدرسه رو زير و رو کرديم با مينا ولي نبودي؟ اخه يه

دفعه چت شد توجوابم خيره شدن به ديوار بود و زمزمه اين شعرگاه مي انديشم خبر مرگ مرا با تو چه کسي ميگويد ان زمان که خبر مرگ مرا ميشنوي کاش ميديدم شانه بالا

زدنت را بي قيد و تکان دادن دستت که مهم نيست زياد و تکان داد سر که عجب عاقبتي مرد !!!!!!!افسوس چه کسي باور کرد جنگل جان مرا اتش عشق تو خاکستر کردريزش

اشکام دست خودم نبود-چرا هيچ کي منو نميخواد تو اين دنيا نازي چرااااااااا؟؟؟؟؟؟؟نازي کنارم نشست و گفت: حرف مفت نزن من خودم تو همه چيزمي مهدي مريم حتي مهرداد

با تموم بد خلقياش ميدوني که چقدر دوستت داره حالا نميگي چي شده؟با هق هق قضيه رو براش تعريف کردم از داد و بيداد فرزاد از بد و بيراهش همه چيزونازي: بي خيال اين

عشق بي سر و ته شو مهرناز از وقتي فرزاد وارد زندگيت شده داغون شدي اگه بخوادت پا جلو ميزاره-دلم ميخواد تو المپاد اول بشم بهش ثابت ميکنم اون جوري که اون فکر

ميکنه نيستنازي: فدات شم تو انقدر استعداد داري که نخونده قبول بشي حالا بيا سو پتو بخورصداي در اتاق بلند شدمهدي: اجازه هست بيام تو ؟ته دلم ازش دلخور بودم توقع نداشتم

سرم اون جوري داد بزنهمهدي وارد اتاق شد و کنارم رو تخت نشستنازي: خوب من برم سه تا چايي بريزم با هم بخوريم بعد بيرون رفتمهدي: حالت خوبه گلم؟-ارهمهدي: اين

مهرداد ديوونه شده اين جوري پيش بره به خودشم گفتم يه خونه ميگيرم دو تايي ميريم زندگي ميکنيمنگاهي به دستم که از رد کمربند يه نمه زخمي شده بود انداخت و گفت : بميرم

من اين روزا رو نبينم خاک بر سرم که انقدر بي عرضه ام-داداش اين جوري نگو تقصير خودم بود بايد خبر ميدادم حالم بد شدهمهدي: حالا بي خيال واست يه سورپرايز واسه ابجي

گلم دارمدستشو تو جيبش کرد و جعبه ي کادويي رو از جيبش در اوردمهدي: اين مال شماست-واي مرسي داداشبازش کردم يه انگشتر با يه تک نگين خوشگل وسطش بود-مرسي

داداش خيلي قشنگهنازي با چاي وارد اتاق شد مهدي چاييشو خورد و رفتنازي: از شنبه اين انگشترو هرجا فرزاد بود دستت ميکنيپوزخندي زدمو و گفتم: فکر ميکني براش مهمه

؟نازي: امتحانش که ضرر نداره فقط حواست باشه فقط درسي باهاش هم کلام شو-اوکي بگير بخواب فردا بايد بريم مدرسهنازي: تو با اين حالت ميخواي بياي ؟-اره من عادت دارم

ديگه پوستم کلفت شدهصبح از درد يه نمه زودتر از نازي بلند شدم قرصامو خوردم تا بتونم سر کلاس دووم بيارمدلم خيلي گرفته بود تو اين حال بهترين دوست ادم خداست سر

سجادم نشستم و سوره يس که معمولا بهم ارامش عجيبي ميدادو خوندمساعت يه ربع به هفت نازي رو بيدار کردم و بعد اماده شدن واسه خوردن صبحونه به سمت ميز

رفتيممهدي: تو کجا سريع برگرد سر جات هنوز حالت رو به راه نشده که؟--نه داداش خوبم سال اخره اگه نرم عقب مي افتمخانم جون: مادر نرو حالت بد ميشه ها ضعيف شدي

دخترمگونشو بوسيدمو و گفتم: قربون دل مهربونت برم مواظبم نگران نباشمهدي: نازي حواست بهش باشه حالش بد شد زنگ بزن بيايم ببريمشنازي: خيالت جمع هواشو

دارممهدي جلوي در مدرسه پيادمون کرد مينا جلوي در منتظرمون بودمينا: سلام مهرنازي کجايي تو ؟ديروز کجا بودي؟نازي قضيه رو واسش تعريف کرد منم گوشه ي حياط

نشسته بودم و به اسمون خيره شده بودمسنگيني نگاهي رو حس کردمنيم نگاهي به دفتر کردم فرزاد دم پنجره زوم کرده بود رو منبي توجه به نگاهاش که بي قراري ازش ميباريد

از جام بلند شدم و به سمت کلاس رفتمزنگ اول شيمي داشتيم با بي حوصلگي گذروندمشزنگ تفريح اصلا حوصله ي بيرون رفتنو نداشتم ولي به خودم قول داده بودم ديگه نزارم

فرزاد هرچي ميخواد بارم کنه بهش ثابت ميکنم من بهترين شاگردش بودمبه سمت کتابخونه رفتم با ديدنش دلم بدجوري گرفتسلام کردمکنار پنجره وايستاده بود و اروم زير لب

جواب سلاممو دادروي صندلي نشستم و بدون هيچ حرفي شروع به حل کردن تستا کردماومد رو به روم نشست و واسه اولين بار مستقيم نگاهم کرداصلا توجهي نکردم و نميدونم

از سر شيطنت يا تلافي دست چپمو که انگشتر توش بود رو رو ميز گذاشتمنگاهش رو انگشترم ثابت موند و زير لب گفت: اين انگشتر واسه چيه؟بدون اينکه نگاهش کنم گفتم:

هديه ستاخماش دوباره تو هم شد و گفت : از طرف کي؟ ديروز کجا بودي مهرداد از نگراني داشت ديوونه ميشد کل مدرسه رو زير و رو کردم نبودياز دستش حرصم گرفت بود بعد

اون همه بد و بيراه چه جوري انقدر راحت از من بازخواست ميکرد؟؟؟؟؟-ببخشيد اقا ميشه جواب اين تستو بهم بگيد متوجه نميشمفرزاد: نميخواي جواب بدي کجا بودي؟حرصم در

اومد دستمو مشت کردم و گفتم : ببخشيد اقا من نميخوام وقت شما رو تلف کنم ميشه بريم سر درسفرزاد: ولي براي من مهمه-چي براتون مهمه ؟ خوار کردن من ؟ کتک خوردنم

از مهرداد؟ ضعيف بودنم ؟شما هرچي خواستيد به من گفتيد به جرم کار نکردهزنگ خورده بود و فرزاد محکم رو ميز زد و گفت : لعنت به منفرزاد: مهرداد کتکت زد مگه؟ديگه

نميتونستم تحمل کنم داره ترحم ميکنه به من؟ ريزش اشکام دست خودم نبود-اقا من نيازي به ترحم ندارم با اجازتوناينوگفتتمو از کلاس زدم بيرون حالم بد شده بود همه تنم

ميسوختسر کلاس شلوغ بود اقاي زند هميشه دير ميومد بر عکس فرزادنازي برام قرصامو اورد منم سرم رو ميز بودفريد مثل هميشه شاد و شنگول وارد کلاس شد با ديدن

چشماي قرمز من و حال درب و داغونم جا خورد و شادي اوليشو از دست دادبعد حضور و غياب شروع به درس دادن کرد و بعد کلاس اومد پيشم و گفت :چي شده مهرناز حالت

خوب نيست؟ رنگت خيلي پريده ؟-يه کم مريضم اقا شرمنده نتونستم ورقه هاتون رو صحيح کنمزند : اشکال نداره عزيزم هر وقت صحيح کردي بيارتمام صورتم قرمز شد واي که

اين زند چقدر راحت و بي پروا حرف ميزدازش عذر خواهي کردم و به سمت کتابخونه رفتمفرزاد هنوز نيومده بود حالم اصلا خوب نبود کلي به خودم بد و بيراه گفتم که اومده بودم

مدرسهسرم رو ميز بود که صداي فرزاد رو شنيدمفرزاد: اگه حالت خوب نيست ببرمت خونهسرمو بالا اوردم بدنم تو تب داشت ميسوخت ولي نميخواستم جلوش کم بيارم-نه اقا

خوبم لطف کنيد تست ها رو واسم جدا کنيدفرزاد: اخه دختر چقدر بهت گفتم دلم نميخواد با زند هم کلام بشي من اون روز اومدم جلوي در کلاس ديدمت رواني شدم به خدا دست خودم

نبود نفهميدم دارم چي ميگم تا شب به خودم بابت حرفام لعنت ميفرستادم مهرداد که زنگ زد خودمو رسوندم مدرسه از نگراني قبضه روح شده بودم به مهدي زنگ زدم گفت حالت

خوب نبوده تو مدرسه بوديبي پروا شدم و با جرات گفتم : چرا اقا نگران من شديد؟شما که احيانا عاشق چشم و ابروي من نيستيد ؟اقاي زند مثل شما معلم منه نميتونم بهش بي

احترامي کنم در ضمن ادما گاهي حرفايي ميزنن که جبرانش خيلي سختهشما در مورد من چي فکر ميکنيد؟ من از قصد پيش زند ميمونم؟من انروز حرفايي از شما شنيدم که از هيچ

کس نشنيده بودم ولي اقا من به شما قول ميدم که تو اين المپياد رتبه بيارم اونم نه هر رتبه اي فقط رتبه ي اولمن به شما ثابت ميکنم که از همه واسه اين انتخاب لايق ترمزنگ

تفريح خورد بدون هيچ حرفي از کتابخونه بيرون اومدم و سر کلاس مثل برج زهرمار نشستمواسه اولين بار فرزاد 5 دقيقه دير اومد سر کلاس حسابي عصباني و درهم بود دو تا

از بچه ها رو واسه درس پرسيدن صدا کرد طفلکي ها داشتن زهر ترک ميشدن دو تا سوال بلد نبودن چنان داد و بيدادي راه انداخت که همه ساکت شده بودن انگار همه مرده بوديم

کسي جرات نفس کشيدنم نداشتنازي رو ورق برام نوشت : چي بهش گفتي ديوونه شده؟ نکنه انگشتره کار خودشو کرد؟تا اخر زنگ جفتمون مثل برج زهر مار بوديم هيچ کس

جرات بلند شدنم نداشتبر خلاف هميشه که زود ميرفت سر جاش نشست و به بچه ها اجازه ي رفتن دادحالم خيلي بد شده بود چشمام سياهي ميرفت و بدنم ميسوخت ناي بلند شدن

نداشتمنازي: لج کردي بهت گفتم نيا اومدي مينا بيا کمک کن ببريمش تو ماشينفرزاد کلافه دستشو تو موهاش ميکشيد يه لحظه ازم چشم بر نميداشت از نگاهش غم ميباريددر حال

بيرون رفتن بوديم که اقاي زند مثل جت خودشو به ما رسوندزند: يا خدا مهرناز چي شدي؟ ببينمت حالت خوبه؟ نازنين تو بگو چي شده؟نازي: هيچي اقا يه نمه حال ندارهفرزاد اروم

کنار گوشم گفت: دنبال فوضول ميگرديممهدي با ديدنم سريع به سمتم دويدمهدي: دختره ي سرتق چقدر گفتم نيافرزاد: ميخوايد تا صبح اينجا وايستيد حالش خوب نيست مهدي

ببرينش خونهزند: جوش نزن اقاي فهيم جنازه ي موحد هم واست تو المپياد رتبه مياره خيالت جمعفرزاد برگشت که چيزي بگه که مهدي مانع شد و من نازي سوار ماشين شديم از

همه خداحافظي کرديمفرزاد هم خداحافظي زير لبي کرد و رفتخونه که رسيديم کاوه اومد بالا سرم چند تا امپول برام زد کلي هم غر و داد و بيداد کرد که چرا رفتم مدرسه بعدم غدقن

کرد تا دوشنبه مدرسه رفتنمواثر امپول ها باعث شد سريع خوابم ببره بيدار که شدم هوا تاريک بود نگاهي به ساعتم کردم 6 بوداروم از جام بلند شدم احساس گرسنگي و ضعف

زيادي ميکردم به سمت اشپزخونه رفتم مهدي و مهرداد و فرزاد تو پذيرايي نشسته بودنمن که نميدونستم فرزاد اينجاست يه بوليز و شلوار تنم بود و موهاي بلند و پريشونمم دورم

ريخته بود چشمامم حسابي پف کرده بوديه لحظه نگاه فرزاد برگشت و مات و مبهوت بهم خيره شدسريع خودمو عقب کشيدم و به سمت اتاقم رفتم شانس نداشتيم که تر و گل ورگل

باشيم ما رو ببينه شبيه به کولي ها بود قيافمروسري و چادرمو سرم کردم برگشتم سلام کوتاهي دادمو و به سمت اشپزخونه رفتم و خانم جون واسم غذا اوردمهرداد تو اشپزخونه

اومد و گفت :فرزاد اومده تو اين چند روزي که مدرسه نميري واسه المپياد باهات کار کنه غذاتو خوردي اماده شدي صدام بزن بگم بيادنفهميدم غذامو چه جوري خوردم سريع به

سمت اتاقم رفتم ميزمو مرتب کردم و طبق قرارم با نازي انگشترمو دستم کردم و بعد از صدا زدن مهرداد روي صندلي ميزم منتظر اومدن فرزاد موندمچند ضربه به در اتاقم زده

شدفرزاد: سلام-سلام اقا بفرماييددرو تا اخرين حد ممکن باز گذاشت حرصم در اومده بود-اقا ميخوايد درو بکنيد بزاريد بيروننگاهي بهم کرد و لبخندي رو لباش ظاهر شد : نه همين

جوري خوبهروي صندلي که براش گذاشته بودم نشست و از تو کيفش برام چند تا ورقه سوال در اوردخيلي غمگين و ناراحت به نظر ميرسيدورقه ها رو ازش گرفتم و شروع به

حل کردن تست ها کردمفرزاد: پنج شنبه عروسي خواهرمه کارت دادم به مهرداد خوشحال ميشيم بيايد-روز جمعه المپياد داريم يادتون نرفته کهو بعد با يه لحن گزنده اي گفتم : شما

وقت مثل طلاتونو صرف هرکسي نميکنيد بهتره من بمونم خودمو اماده کنمسرشو پايين انداخت و با بغض گفت: من بابت اون روز عذر خواستمانقدر صداش غمگين بود که دوست

داشتم بغلش کنم بگم جونم نکن گريه منم اين جام بزار دستاتو تو دستام تو احساس منو ميخواي منم اي واي تو رو ميخواماستغرلله دوباره جو گير شدمفرزاد: و هر کاري که لازم

باشه واسه جبران حرفاي چرت و پرت اون روزم انجام ميدم هر کاريحرفش شرمندم کرد و ساکت شدمبلند شد و به سمت پنجره رفت و دستشو حايل پيشونيشو و شيشه کردواي خدا

چقدر قيافش جذاب و معصوم شده بودفرزاد: من نميتونم ببينم تو با اين اقا انقدر خودموني بشي ميفهمي؟ بهت گفتم مراعات حال منو بکنمن اون روز خيلي عصبي شده بودم سعي

کن فراموش کني اون روزواي مادر جان همين جوري پيش بره من غش کردم از خوشحالي-بله اقا حتما اين تستو نميفهمم برام توضيح ميديد ؟دوباره قيافه ي معصومش جاشو به

جدي داد و شروع به توضيح دادن کردتا ساعت 8 پيشم موند و بعد به عنوان معلم دستور داد که استراحت کنمقبل از اينکه بره کادويي رو رو ميزم گذاشت و گفت: اين براي عرض

عذر خواهيه و سريع از اتاق زد بيرونواي خداي من باوررررررررررم نميشه فرزاد واسه من کادو خريده ؟؟؟؟؟؟؟همانند قعطي زده ها رو کادو پريدم و با احتياط کادوشو باز کردم

که حتي به ورقه ي کادوشم اسيب وارد نشهاز چيزي که ديدم شوک زده شدم يه سرويس مرواريد البته نه از نوع واقعيش هاولي واقعا برام جالب بود فزراد از کجا ميدونست من

عاشق مرواريدم ؟عاشقانه گردنبندو به سينم فشار دادم دلم نميخواست از خودم دورشون کنم سريع توي گردنم انداختمش دستبند و گوشوارشم همين طوروايييييييي خيلي ناز بود

کلي ذوق داشتم دوست داشتم برقصماز صبح دلم اروم و قرار نداشت واسش حسابي تنگ شده بودلحظه شماري ميکردم که ساعت6 بشه و بيادساعت حدود 6 بود که صداي زنگ

بلند شدشيرجه زدم طرف کمدم و يه سارافون ابي اسموني تنم کردم و با روسري ساتن ابيم که به رنگ چشمام خيلي ميومد ست کردم گردنبند عشقمم انداختم و روي صندلي منتظر

اومدنش شدمقلبم يه جوري ميزد انگار بار اولي بود که ميخواستم ببينمش زير لب شعر اميد رو زمزمه کردم :اي تو بي تکرار تر از حادثه بيش از اين ها انتظار ديگه بسه به من

از فرسنگ ها دوري تو گرمي هرم نفسهات ميرسه انتظار عزيز من ديگه بسهچند ضربه اي به در اتاق زد و اجازه ورود خواست-بفرماييد اقافرزاد: سلام شاگرد مريض تنبل

بهتري؟-سلام خوش اومديد به لطف شما بهترم بفرماييداومد روي صندلي نشست و از توي کيفش کلي سوال برام در اوردشروع به حل تست ها کردم نيم نگاهش به انگشتر دستم

بودبعد حل تست ها بهش دادم که نگاه بکنه و درست و غلط رو معلوم کنههمون طور که چشمش به ورقه ها بود گفت: ميتونم يه سوال بپرسم-بله بفرماييدفرزاد: هنوز نميخواي

بگي اين انگشتر هديه کيه؟سکوت کردمزير چشمي نگاه جذابي بهم کرد و گفت: ادم بايد جواب معلم بد اخلاقشو بده-نه اقا اين چه حرفيه شما اصلا بد اخلاق نيستيد حالا چرا اين

انگشتر واستون جاي سوال شده؟فرزاد: دوست نداري بگي نگو سولامو با سوال جواب ندهشيطنتم گل کرد و گفتم: يه عزيزي که خيلي دوستش دارملحن صحبتم باعث شد سرشو

بالا بياره و با اخم نگاهم کردووووي دوست دارم غيرتي بشهفرزاد: اگه نميخواي بگي الکي ادم رو ازار نده افرين خوب پيش رفتي دختر همه رو درست حل کردي بيا اينا رو حل

کناحساس کردم داره از کنجکاوي ميترکه و منتظره بگم کادو کيهولي بايد يه کم تنبيه ميشد براي عذابي که اون روز بهم داد

وقتي داشت ميرفت رو بهم کرد و با اخم گفت:مال هرکي هست ديگه تو دستت نبينم

واي مادر همين که رفت بيرون رو تختم غش کردم يعني برااااااااااااش مهمم واييييييي

کلي ذوق زده شده بودم اهنگ زندگي منصورو گذاشتم و شروع به رقصيدن کردم يه رقص بي وقفه از شادي

زندگي بهتر از اين نميشه زندگگگگييييي

روز ديدار اومده عشق من از راه اومده

خورشيد رو به رومه تاريکي تمومه

امروز اومد از راه اوني که ارزومه

افتاب ميدرخشه رو گل هاي بنفشه

شوق ديدن تو زندگي ميبخشه زندگي ميبخشه

با تو تا هميشه جز تو مگه ميشه

ديگه هيچ کسي عاشق اينجوري نميشه

مجنونمو مستم به پاي تو نشستم

تا اخر اين خط هر جور بگي هستم هر جور بگي هستم

روز دوشنبه حالم خيلي بهتر شده بود و با اجازه ي کاوه مدرسه رفتم زنگ تفريح توي حياط نشسته بودم که يکي از بچه ها اومد سمتم و گفت که اقاي زند توي دفتر کارم داره

اي خداااااااااا اينو کجاي دلم جا بدم ؟؟؟؟؟؟؟؟

-چي کار کنم نازي؟ الان باز فرزاد ديوونه ميشه

نازي: خوب چي کار ميشه کرد ضايعس نري

ازجام بلند شدم و به سمت دفتر رفتم

اقاي زند جلوي در دفتر نگران راه ميرفت با ديدنم به سمتم اومد

زند:سلام دختر کجا بودي تو ؟دلم به هزار راه رفت داشتم از نگراني ميمردم

يه نگاهم به دفتر بود که ببينم فرزاد توش هست يا نه؟ توي دفتر نبود يه نگاهمم به فريد بود

رومو برگردوندم کنار کتابخونه به يکي از شاگرد هاي سال دوم يه قسمتي از درس رو توضيح ميداد

-هيچي اقا يه مريضي مختصر بود

زند:داشتم ديروز ديوونه ميشدم سر کلاس نبودي

سرمو پايين انداختم تا چشمم تو چشمش نيفته

-مرسي اقا نظر لطفتونه اجازه ميديد من برم ؟

زند: اره حتما امروز سر کلاس هستي ديگه

-بله اقا

فريد ناخودگاه بشکني زد و با قيافه ي خندون داخل دفتر برگشت

سرجام وايستاده بودم فرزاد روبه روم توي دفتر نشسته بود و چايي ميخورد و زير چشمي نگاهم ميکرد

ناخوداگاه شونه هامو بالا انداختم که بهش بفهمونم من هيچ کاره بيدم

ابروهاشو بالا گرفت و با حالت خاصي نگاهم کرد

نميدونستم بايد چه جوري به زند بفهمونم که حسي بهش ندارم و جالب تر اينکه چه جوري به فرزاد بفهمونم که عاشقشم

قبل از اومدن فريد به سمت کلاس برگشتم

همين که وارد کلاس شدم داد و بيداد بچه ها بلند شد و دوباره وسط کلاس سالن رقص شده بود

نگاه خندونمو به تخته انداختم روش بزرگ نوشته بود

طرح شاد سازي مهرناز موحد براي اعزام به المپاد

با خم شدن در برابرشون نهايت احتراممو بهشون گذاشتم

وقتي رسيديم خونه مهرداد گفت که واسه فردا شب اماده بشيم و قراره بريم عروسي خواهر فرزاد

يه حس عجيبي داشتم احساس ميکردم خيلي دوست دارم خودمو به خانواده فرزاد نشون بدم

از دست اين افکار پليد

رفتم سراغ درسم و شروع به خوندن کردم جمعه المپياد بود اگه رتبه نمي اوردم واقعا جلوي فرزاد ابروم ميرفت

پنج شنبه زنگ اخر معلممون نيمده بود بي کار بوديم با نازي و مينا در مورد لباس صحبت ميکرديم که فرزاد وارد حياط مدرسه شد اصلا فکر نميکردم بخواد بياد اون روز مدرسه

نزديک ما شد و با اشاره سر جواب بچه ها رو داد دوباره نميدونم چرا مثل برج زهر مار شده بود

فرزاد:برو کتاب خونه منتظرم بمون تا بيام

-چشم اقا

و بعد به سمت دفتر رفت

محو هيبت و هيکل و تيريپش بودم عزيزم فدات بشم من انقدر خوش تيپي تو

نازي: با من يا در يمني بيا بيرون بابا خوردي پسر مردمو چقدرم عصباني بود داداش عروس

مينا: بلند شو مهرناز برو تا نيمده با کتک نبردت

نازي: فقط نخوريش ديگه باشه؟

-خدايا منو از شر اين ديوونه ها خلاص کن

با پرتاپ لنگه کفش نازي و با لبي خندون وارد کتابخونه شدم

مشغول حل يه تست وحشتناک بودم که فرزاد وارد کتابخونه شد به احترامش از جام بلند شدم

فرزاد کيفشو رو ميز گذاشت اسيتيناشو بالا زد و گفت:تو نميدوني فردا چه روز مهميه؟ نشستي تو حياط حرف ميزني دختر؟اصلا ازت توقع نداشتم و مطمئن بودم الان داري حسابي

ميخوني

ديوونه ي اين دختر گفتناش بودم دلم ميخواست لپشو بپشم

واي دوباره جو زده شدم

-اقا همش يه ربعه زنگ خورده داشتم ميومدم کتابخونه شما اومديد

فرزاد: خوب بي خيال بيا فعلا اين را حل کن که امروز کلي کار رو سرم ريخته به زور از دست مامانم در رفتم

همون طور که تست ها رو حل ميکردم گفتم: ايشالا اقا به مبارکي باشه خوشبخت بشن

فرزاد نگاه ذوب کننده اي بهم کرد و گفت: ممنون ايشالا نوبت شما شب ميايد ديگه؟

اي شيطون ايشالا نوبت ما با شما

فرزاد: وا به چي ميخندي دختر حواستو جمع کن به درس جواب منو بده؟

-ببخشيد اگه بشه حتما مزاحمتون ميشم

فرزاد: چه مزاحمتي منتظرتون هستم

تا اخر زنگ يه سره با هم کار کرديم و بلافاصله بعد خورد زنگ فرزاد خداحافظي کرد و با عجله رفت

تا ساعت 4 درس خوندم بعد سريع اماده شدم کلي شور و شوق زيادي داشتم

ساعت حدود 6 بود که اماده رفتن شديم

جلوي در تالار فرزاد و چند تا مرد غريبه ي ديگه وايسته بودن

واي خداي من چقدر جذاب شده بود يه کت و شلوار طوسي براق تنش بود موهاشم مثل هميشه ساده و مرتب متين و با وقار

سريع وارد تالار شديم وارد که شديم چند تا خانم اومدن استقبالمون

نازي: مهرناز در ياب مادر شوهره کدومه بري تو مايه هاي چاپلوسي از پسره که ابي گرم نميشه شايد از حاج خانم گرم شد

مريم تک تک ما رو معرفي کرد به من که رسيد چشماي مادر فرزاد برق عجيبي زد و بدون اختيار گفت: ماشالله چقدر شما خوشگل هستيد دخترم خداحافظتون کنه ايشالا عروسي

شما خانم

-ممنون نظر لطفتتونه

خواهر فرزاد پيش اومد و دستش رو به سمت من دراز کرد و گفت:من فريده هستم خواهر کوچيک فرزاد خوشبختم از اشناييتون خوشبختم خوش اومدي عزيزم

-سلام خانم خوش بختم

امشب واقعا قشنگ شده بودم لباس ابي فيروزه ايمو تنم کرده بودم که قدمو بلندتر نشون ميداد و پوست سفيدم رو به رخ ميکشيد و موهاي بلند و لختمم ازادانه روي شونه هام

ريخته بودم

خواهر بزرگ فرزاد که اونشب عروسيش بود کم و بيش شبيه مادرش بود ولي خواهر کوچيکش کپي برابر اصل فرزاد بود

شب خوبي بود ولي از بس همه نگاهم کردن احساس خجالت داشتم

نازي: مهرناز فکر کنم خبراييه هي مادرش مياد يه نگاهي بهت ميندازه يه وردي زير لب ميگه هي خواهرش مياد يه نگاهي ميندازه ميره اي ول پسنديده شدي خواهر

-گم شو ديوونه

نازي: راستي خبر داري مدرسه هفته ديگه داره ميبره اردو؟

-اردو؟ کجا؟

نازي: نميدونم يه جايي تو دماوند همه دارن ميرن اينطور که شنيدم معلما هم دارن ميرن يه تعداديشون شايد فرزاد هم بره

حسابي دمغ شدم ميدونستم خودمم بکشم مهرداد نميزاره برم ولي فکرشم ادمو ديوونه ميکرد يه اردو با وجود فرزاد

بي نظير ميشد

نازي: حالا بي خيال زياد درهم نشو خدا رو چه ديدي شايد دري به تخته خورد مهرداد رضايت داد

مريم و نازي و سپيده واسه رقصيدن وسط سالن رفتن و من بدون توجه به سر و صدا مشغول يه تست خيلي سخت بودم

فريده: مهرناز جان چرا تنها نشستي ؟ چي کار ميکني؟ نمياي وسط؟

-نه فريده جون راستش من زياد رقص بلد نيستم اين جوري راحت ترم

فريده: حالا اين ورقه چي هست که اين جوري رفتي تو بهرش بيرونم نمياي ؟

لبخندي زدم و گفتم: يه ورقه تست المپياد من فردا 7 صبح بايد برم المپياد بدم واسه همين گفتم الان که وقت دارم چند تا تست حل کنم

فريده: ميدونم اين المپياد واسه داداشم خيلي مهم شده هر وقت ديديمش مشغول در اوردن تست سخت واسه شما بود

-بله اقاي فهيم واسه من خيلي زحمت کشيدن ايشالا جبران کنم

فريده خنده ي بلندي کرد و دستي به شونم زد و گفت : ايشالا به زودي جبران ميکني زيادم نگران نباش

وا چقدر مشکوک حرف ميزد ؟گرفتم شانس که نداشتيم ميگفت شما واسه جبران اخر شب بمون ظرفارو بشور والا!!!!!!!!!!!!

ديگه اخر مراسم بود و مشغول اماده شدن واسه رفتن بوديم که مادر فرزاد به سمتم اومد

مادر فرزاد: دخترم ايشالا موفق باشي من برات دعا ميکنم و منو توي بغلش گرفت

واي چه حس اشنايي دوست داشتم توي بغلش تا اخر عمر ميموندم حس وجود مادر و يه بغض کهنه توي گلوي من

-ممنون خانم فهيم

فريده و فرزانه هم خداحافظي گرمي باهامون کردن

اخر شب زود خوابيدم قرار بود فرزاد ساعت 6:30 صبح البته با اجازه ي مهرداد بياد دنبالم تا برسونتم محل المپياد

صبح زودتر بيدار شدم نمازمو خوندم و براي ارامش قلبم مثل هميشه سوره ي يس رو خوندم و اماده ي رفتن شدم

سريع اماده شدم صبحونم خوردم وسايلامو برداشتم خانم جون از زير قران ردم کرد

فرزاد توي ماشين منتظرم بود

دلم به حالش کباب شد بميرم من چشماش داد ميزد اصلا نخوابيده

در ماشينو باز کردم

-سلام اقا خسته نباشيد

فرزاد:سلام دختر اول صبح که نميگن خسته نباشيد اماده ايد؟

واي نگو دختر اين جور گند ميزنم به المپادم اخه يه ساعتي جو زده ي دختر گفتنش بودم هميشه

-بله اقا اگه خدا بخواد رتبه ميارم قول ميدم

تا جلوي دبيرستان محل برگزاري حرفي نزديم وقتي رسيدم فرزاد لبخند قشنگي زد و گفت : واسه موفقيتت دعا ميکنم ولي بدون اگه قبول نشي واسه من همون شاگرد خوب و درس

خون و ......

يه کم مکث کرد و اروم گفت: دوست داشتني ميموني

واي قلبم وايستاد گفت دوست داشتني؟؟؟؟؟يعني .

به زور خودمو جمع کردمو و گفتم: ممنون اقا من زحمت هاي شما رو فراموش نميکنم و براي قدرداني سعي ميکنم رتبه بيارم شما هم بهتره برگرديد خونه انگار ديشب اصلا

نخوابيديد

فرزاد: نميخواي که مهرداد گردنمو بشکنه ؟ تو برو تا بري بياي منم يه چرتي ميزنم

به سمت در ورودي رفتم به سمتش برگشتم و واسش دست تکون دادم اونم همين کارو کرد کاش ميشد واسه دلداري بيش تر بغلم کرد !!!!!!!!!فکر کن يه درصد باز جو زده شدم

داخل شدم

سر جلسه واقعا استرس داشتم ولي سوالا خيلي راحت تر از اون چيزي بود که من فکر ميکردم فرزاد سخت تر از اينا رو با من کار کرده بود

ساعت حدود 11 بود که تموم شد و بيرون اومدم و سمت ماشين رفتم

اروم خواب بود يه دل سير نگاهش کردم و ارم زير لب زمزمه کردم : دوستت دارم

انگار حس کرده بود دارم نگاهش ميکنم اروم چشماشو باز کرد و نگاهش غافلگيرانه تو چشمام قفل شد

از خجالت سرمو پايين انداختم چون رسما داشتم قورتش ميدادم که بيدار شد جوري وانمود کردم که انگار تازه رسيدم

قفل ماشينو زد و سوار شدم

فرزاد: چه طور بود دختر؟

نگاه پر التماسمو بهش دوختم شايد بفهمه ديگه نگه دختر که کم غش ميکنم

-خوب بود اقا ببينيم خدا چي مي خواد

فرزاد: اوکي اميدوارم رتبه بياري

ديگه سعي کردم حرفي نزنم يه خستگي عميقي تو وجودم احساس ميکردم البته خودمم ميدونستم اين المپياد واقعا خستم کرده بود

فرزاد اروم رانندگيشو ميکرد و حواسش کاملا رو به جلو بود فکر کنم اصلا وجود منو حس نميکرد انگار که کلا من نيستم اين بي محلياش حالمو بد ميکرد نميدونم چرا خواب نما

شده بود وقتي داشتم ميرفتم سر جلسه حالش خوب بود که ......

اوقاتم حسابي تلخ شده بود جلوي در خونه فرزاد پياده شد و زنگ خونه رو زد بيژن درو باز کرد و شروع به صحبت با فرزاد کرد

از ماشين پياده شدم از خستگي چشمام باز نميشد به شدت هم احساس گرسنگي ميکردم

فرزاد به سمت ماشين برگشت

فرزاد: همه رفتن ويلاي جاجرود مهرداد گفته تو و نازنين خانم رو هم من ببرم

-واي نه من خيلي خسته ام خونه ميمونم

فرزاد اخمي کرد و گفت: برو حاظر شو بيا پايين هيچ کي نيست نميشه تنها تو خونه بموني

-ميشه من برم يه تماس با مهرداد بگيرم؟

فرزاد به سمتم اومد و رو به روم وايستاد

الهي من فداش بشم وقتي عصبي ميشد جذاب تر ميشد

فرزاد: متوجه نشدي چي بهت گفتم؟ ميگم جز بيژن کسي تو باغ نيست مهردادم اجازه بده که ميدونم نميده من نميزارم بدو دختر خوشم نمياد انقدر تو کوچه بمونيم

غر غر کنان به سمت خونه رفتم فرزاد به ماشينش تکيه داده بود سرشو تکون ميداد و با خنده بهم نگاه ميکرد

وسايلامو و کتابامو برداشتم و به سمت ماشين رفتم نازي هم اومده بود

نازي: به به دلاور خسته نباشي امتحان خوب بود ؟

-سلام اره عزيز

فرزاد: بچه ها سوار شيد بريم ديره

سوار شديم يه کوچولو با نازي راجبع به المپياد حرفيدم هم خسته بودم هم به شدت گشنم بود معمولا وقتي گرسنم ميشد معدم ميسوخت اروم دستمو رو معدم گذاشتم فشار دادم

فرزاد از اينه نگاهي بهم کرد سرشو برگردوند و جلوي يه سوپر مارکت نگه داشت و پياده شد

نازي: اخ اخ فکر کنم ناز کردنت جواب داد اقا رفت واست خريد

-گم شو تو هم به همه چي گير ميدي شايد خودشو چيزي احتياج داشته

فرزاد به سمت ماشين اومد واي مامان اين از کجا ميدونه من عاشق کولوچه با شير کاکائو ام؟؟؟؟؟؟؟

وسايلارو بهمون داد و سوار شد

فرزاد: ببخش مهرناز خانم يادم رفته بود از صبح چيزي نخوردي

-ممنون اقا لطف کرديد

فرزاد: خواهش قابلي نداشت

بعد خوردن شير و کلوچم اروم تو بغل نازي خوابم برد

يا صداي نازي از خواب بلند شدم وسط باغ بوديم

بي اختيار ياد اولين ديدارمون افتادم داشتم روي همون تاپ تاپ ميخوردم که ديدمش حال و روز الانم چقدر با اون روزا فرق ميکرد به تور واليبال وسط باغ نگاه کردم يادش به خير

بار اولي که با هم واليبال بازي کرديم توپو صاف خوابوند تو دماغ من بيچاره از فکرش ناخوداگاه خنده مهمون لبام شد

نازي: چيه دختر نگه تا حالا باغو نديدي بيا بريم بالا بگير بخواب شايد عقلت اومد سر جاش

وارد سالن که شدم همه بودن با همه احوال پرسي کردم و جواب همه رو در مورد المپيادم دادم و در نهايت تعجب اقاي زند هم بود که با ديدنم به سمتم اومد

زند: سلام بر نفر اول المپياد چطور بود امتحان خوب بود؟

-مرسي اقا بد نبود شما ؟ اينجا؟

زند: مهدي بهم گفت اومديد اينجا ما هم با خانواده تو خونه ي يکي از اقوام چند تا خيابون اون ور تر بوديم گفتم بيام ببينمت ناراختي از بودنم؟

-نه اقا اين چه حرفيه خوش اومديد

زند:من بيرون مدرسه فريدم نه اقا دختر خوب

-بله با اجازتون اقا

فرزاد واسه اولين بار بي تفاوت به حرف زدن فريد و من با مهرداد و کاوه راجبع به دوشنبه هفته ديگه که اول محرم بود صحبت ميکردن امسال پدر فرزاد قرار بود ده روز اول

محرمو رو توي خونشون مراسم بگيره

اعصاب اين بي محلي فرزاد رو نداشتم عادت داشتم هميشه نگاه عصبانيش روي حرف زدن من و فريد باشه

احساس ميکردم فقط واسه خاطر المپاد مجبور بود با هام همکلام بشه

بي حوصله به سمت اتاق هميشگيمون رفتم و رو تخت خودمو ول کردم

-راستي نازي اردو چه خبر؟ امار در اوردي فرزادم مياد يا نه؟

نازي: اره کاوه ازش پرسيد گفته بود ميره

دمغ بودم بدتر شدم دوست داشتم برم يعني اگه نميرفتم از غصه ديوونه ميشدم

بي توجه به اين افکار اعصاب خورد کن سعي کردم خوابم ببره

نميدونم چقدر خوابم برد فقط با نوازش گونم از خواب بيدار شدم دلم ميخواست وقتي چشمامو باز ميکردم فرزاد رو بالاي سرم ميديدم

مهدي: مهرناز خانم نميخواي بلند شي همه دارن سراغتو ميگيرن ها دارن تو حياط واليبال بازي ميکنن پاشو با هم بريم

-ولي من حوصله هيچ کي رو ندارم مهدي خوابم مياد

مهدي:پاشو ديگه به خاطر من ميرم تو حياط تو هم بيا

نتونستم نه بيارم با بي ميلي از جام بلند شدم و از پنجره بيرونو نگاه کردم

همه مشغول واليبال بازي کردن بودن

نگاهم روي فرزاد ثابت موند در حال سرويس زدن بود توپ رو که زد مثل هميشه موهاش جلوي صورتش اومد و با تکون دادن سرش کنار زد گه گداري لبخند قشنگي صورتشو

ميپوشوند

در حال ديد زدن عشقم بودم که دستي به شونم خورد از ترس نزديک بود قلبم وايسته تو دلم دعا کردم مهرداد نباشه

نازي: به به چشم داداش مهرداد روشن خسته نشدي انقدر اقا معلم بد اخلاق اخمو رو ديد زدي؟

-بيا بريم انقدر فوضولي نکن

نازي: من که ميدونم چقدر دوسش داري

-عشق يه طرفه به هيچ دردي نميخوره اگه دوسم داشت يه حرفي يه حرکتي يه کاري ميکرد

به سمت حياط رفتيم و بعد سلام و عليک يه گوشه دنج نشستيم

نازي: چرا يه طرفه؟ تو اين مدت فرزاد خيلي هواي تو رو داشته

-بي خيال من که فکر ميکنم همش واسه خاطر المپاد بود

نازي دستمو کشيد و بلندم کرد و دو تايي به سمت رودخونه رفتيم

نازي: مگه فرزاد بچه س که واسه خاطر يه المپياد بخواد هواي تو رو داشته باشه ديوونه شدي ها

در حال نگاه کردن به جريان اب بودم

زند: سلام دخترا چرا تنها نشستيد ؟

نازي: سلام اقا هيچي مهرناز دلش هواي اب کرده بود اومديم اينجا

زند: خوبه دلشم مثل چشماش هميشه ابيه راستي مهرناز ميتونم تنها باهات حرف بزنم

مثل فنر از جام بلند شدم اگه مهرداد الان سر ميرسيد يه شر بزرگ درست ميشد

-در مورد چي اقا؟ ميتونيم تو مدرسه حرف بزنيم

زند: نه خيلي مهم تر از درس و مدرسس

من و نازي با حيرت هميديگرو نگاه کرديم و من با وحشت به پشت سرش نگاه ميکردم

خواست حرفشو ادامه بده که دستي به شونش خورد

مهرداد به شوخي گفت:به به اقا فريد چشم ما روشن با خواهر ما خلوت کردي که چي؟ بهتره راهتو بکشي بري تا فکر بد نکردم

فريد خنده اي سر داد و گفت: چه حرفايي ميزني مهرداد جان معلم و شاگرد به جز درس راجبع به چه چيز ديگه اي ميتونن حرف بزنن ؟

بعد با عذر خواهي به سمت بچه ها رفت

مهرداد بهمون نزديک شد و گفت: چي ميگفت اين؟ صد بار به مهدي گفتم غريبه تو جمع نياره اين مردک چشم دريده رو با فرزاد يکي ميکنه

بريد بالا اينجا واينستيد

با نازي به سمت اتاقمون برگشتيم از پنجره به فرزاد مهرداد و کاوه که روي تخت نشسته بودن نگاه کردم فريد اومد و بعد خداحافظي از همه رفت

نازي:فکر مبکني زند چي کارت داشت؟ چقدرم زود حساب کارشو کرد و رفت

-اگه نميرفت از بي عقليش بود

ديگه تو مدرسه روال همه چي روال عاديشو ميگرفت با فرزاد فقط در حد درس حرف ميرديم

امروز صبح قرار بود جواب المپياد بياد تو راه مدرسه واقعا استرس داشتم اگه رتبه نمياوردم چي؟؟؟؟؟؟؟؟

زنگ دوم با فرزاد کلاس داشتيم

وارد کلاس که شد قيافش مثل هميشه بود نه شاد نه غمگين طبق معمول بعد حضور و غياب درس پرسيد و اولين نفرم اسم منو صدا کرد

فرزاد: موحد بيا اين سوالا رو بگير پنج تاي اولشو واسه بچه ها حل کن و توضيح بده

نگاهي به سوالا کردم براي اولين بار سرم سوت کشيد واقعا سوالاش سخت بود نيم نگاهي به فرزاد کردم ولي واقعا سوالاش سخت بود از حد دبيرستان خيلي بالاتر بود

يه کم اين پا اون پا کردم و از نگاه غمگيني به نازي کردم

فرزاد سرشو بالا اورد و از بالاي عينکش نگاهي بهم کرد و گفت: چيه موحد اگه نميتوني حل کني بگم يه نفر ديگه بياد حل کنه

از دستش عصباني بودم خودشم ميدونست اگه من نتونم هيچ کي ديگه نميتونه اين سوالا رو حل کنه

نگاه ديگه اي به سوالا کردم و هرچي که ميدونستم نوشتم تقريبا تموم تخته پر شده بود

بعد تموم کردن سوالا گوشه ي تخته وايستادمو و گفتم: اقا ببخشيد تموم شد

از جاش بلند شد و شروع به قدم زدن کرد و با دقت به جوابا نگاه کرد و شروع به دست زدن کرد

همه ي بچه ها با تعجب نگاهش ميکردن بعد رو به بچه ها کرد و گفت: افرين دختر درست حل کردي البته از نفر اول المپياد کم تر از اين توقع نميشه

قلبم وايستاد انگار واي خدا باورررررررررررم نميشه

رو به فرزاد کردم و بي اختيار دستمو جلوي دهنم گرفتم که داد نزنم

ناري و مينا از جاشون بلند شدن و با شوق برام دست زدن بقيه بچه ها هم به تبعيت از اونا شروع به دست زدن کردن

بعد خوردن زنگ با شوق پيش فرزاد رفتم

-اقا ممنون اگه شما و زحمتتاتون نبود من نميتونستم رتبه بيارم

فرزاد لبخند نازي زد و گفت : تو لياقت بهتر از اينا رو داري

و بعد نگاهي به درو و برش کرد و گفت: شاگرد گريز پا کم تر فرار کن از من

و سريع به سمت دفتر رفت

از خوشحالي گريم گرفته بود دقيقا معني و مفهوم کاراشو نميفهميدم با دست پس ميزد و با پا ميکشيد

نازي و مينا به سمتم دويدن و خودشونو تو بغلم انداختن

مينا: واي مهرناز باورم نميشه البته واقعا حقت بود خيلي واسه اين المپياد زحمت کشيدي

نازي: راستشو بگو اقا معلم چي گفت در گوشت ؟

-خصوصي بود

وبعد با خنده به سمت حياط دويدم اخ جون داشت بارون ميومد منم که عاشق بارون

رفتم زير بارون و سرمو رو به اسمون گرفتم

بي اختيار به پنجره ي دفتر نگاه کردم فرزاد جلوي پنجره وايستاده بود و چايي ميخورد و نگاهم ميکرد

منم نگاهش کردم بي محبا نگاهمو ازش ندزديدم کاش ميتونستم داد بزنم بگم دوستتت داررررررررررررم

بلند بلند اين شعر حميد مصدق رو خوندم

در من اينک کوهي

سر برافراشته از ايمان است

من به هنگام شکوفاييگل ها در دشت باز ميگردم و صدا ميزنم

اي باز کن پنجره را باز کن پنجره را

در بگشا

که بهاران امد که شکفته گل سرخ

باز کن پنجره را

که پرستو پر ميشويد در چشمه ي نور

که قناري ميخواند اواز سرور

که بهاران امد

که شکفته گل سرخ به گلستان امد

من اگر سوي تو برميگردم

دست من خالي نيست

کاروان محبت با خويش

ارمغان اورده ام

با من اکنون چه نشستن ها خاموشي ها

با تو اکنون چه فراموشي هاست

چه کسي ميخواهد من و تو ما نشويم خانه اش ويران باد

با بچه ها به سمت کلاس رفتيم همين که درو باز کردم مهسا داد زد حالااااااااا

يه دفعه همه با هم گفتن : مهرناز بايد برقصه مهرناز بايد برقصه

نازي شروع به زدن رو ميز کرد و مينا دست منو گرفت و دو تايي شروع به رقصيدن کرديم

در حال مسخره بازي و خز رقصيدن بوديم که نگاهم به در کلاس افتاد زند با لذت به کاراي ما نگاه ميکرد

خودمو جمع و جور کردم و سر جام نشستم

زند به در کلاس ضربه زد و وارد کلاس شد و وانمود کرد که منو مثلا نديده

زند: اول از همه تبريک به موحد واسه خاطر المپياد من ميدونستم تو لياقت اول شدنو داري بعدشم بريم سر درس

اخر کلاس نگه هم داشت گفت: ببين مهرناز من بايد راجبع به مسئله ي مهمي باهات حرف بزنم

فرزاد به سمتش اومد و گفت : مهرناز مهدي اومده دنبالت نميخواي بري

دلم ميخواست بپرم بغلش کنم و بوسش کنم که خلاصم کرد

از افکارم خندم گرفت که با اخم وحشتناک فرزاد نيشم بسته شد

-بله اقا

رو به زند کردم و گفتم: ببخشيد اقا با اجازتون

و بعد واسه اين که به مهدي خبر قبوليمو بدم با ذوق به سمت در دويدم

مهدي:سلام به ابجي گلم چيه انقدر خوشحالي ؟ چي شده؟

-اول شدم مهدي تو المپياد رتبه اوردم

مهدي: ميدونستم عزيزم تو هم لياقتشو داشتي هم استعدادشو

با مهدي و نازي به سمت خونه رفتيم کلي خودمو واسه همه لوس کردم خانم جون و بقيه کلي ذوق کردن از خوشحالي من

امروز تو مدرسه نشسته بوديم تو حياط ديگه خيالم از بابت المپاد جمع بود ولي دمغ بودم دوست داشتم هنوز اون روزا ادامه داشت و من ميتونستم وقت بيشتري رو باهاش

بگذرونم

مينا: چيه مهرنازي چرا انقدر تو فکري دختر ؟

-هيچي حوصله ندارم گير نديد به من

مينا: ميگم خبر داري پنج شنبه دارن ميبرن اردو ؟

-اره ميدونم

نازي: منو و مينا ميخوايم بريم بايد مخ مهردادم بزنيم بزاره تو بياي اخه اين اخرين اردو مدرسه س دلت مياد اخه ؟

پوزخندي زدمو و گفتم: نازي هرکي ندونه تو يکي که ميدوني مهرداد نميزاره من بيام

نازي: اگه من به کاوه و مريم بگم راضيش کنن چي؟

-اونوقت درست و حسابي حال منو ميگيره ميگه تو که ميدونستي اخلاقيات منو چرا تو رودرواسي قرارم دادي

نازي: نهايتش دو سه تا داد و چند تا غره ديگه

-نميدونم تا ببينيم چي ميشه

مينا: ببينيم چي ميشه نداريم مهلت نام نويسي تا پس فرداس نازي با اقا کاوه صحبت کن شايد تونست داداش مهرنازو راضي کنه

نازي: باشه امروز ميحرفم

اواخر زنگ اخر بود که خانم عزيزي معاون دوممون بود در کلاس زد و ازم خواست برم دفتر

دلم پر از اشوب شد يعني چي کارم داشت ؟

به سمت دفتر رفتم و درو زدم

-بله خانم عزيزي کارم داشتيد؟ چيزي شده؟

عزيزي: سلام دخترم نه چه اتفاقي داداشت زنگ زد گفت که امروز نميتونه بياد تو و ستوده خودتون تنهايي برگرديد خونه؟

-خانم ببخشيد نپرسيديد چيزي شده يا نه ؟ اخه من نگران شدم سابقه نداره نياد دنبالمون؟

عزيزي: نگران نباش گل دختر گفت واسه کاراي ثبت شرکتش گير افتاده نميتونه بياد حالا هم برو سر کلاست

-مرسي خانم خبر داديد با اجازه

به سمت کلاس برگشتيم نازي که فهميد انگار عروسي گرفته بود بعد چند ماه اولين باري بود که ميخواستيم تنها برگرديم خونه

زنگ که خورد دو تايي به سمت خونه راه افتاديم هنوز زياد از مدرسه دور نشده بوديم که دو تا پسر مزاحم دنبالمون راه افتادن

از ترس نزديک بود سکته کنم اگه مهرداد الان اين اطراف گشت داشته باشه و منو ببينه دارم ميزنه مطمئن بودم

نازي چيزي نگي ها بيا زود بريم

نازي: خوب حالا بابا تو هم چه تريپ ترس برداشتي يه کم چرت و پرت بگن خودشون ميرن

مزاحم اولي: اهاي خوشگل خانم بابا يه شمارس ديگه بگير ما رو خلاص کن

مزاحم 2: ناز نکنيد ديگه

هنوز در حال مزه پروني بودن که صداي داد يکيشون باعث شد به سمتوشون برگردم

فرزاد يقه پسررو گرفت و يه مشت محکم تو دماغش زد

فرزاد: مرتيکه لات اشغال مگه خودت ناموس نداري بي همه چيز

مزاحم: به تو چه عوضي مگه تو زورو يي يه دفعه ميپرسي وسط ؟

فرزاد حسابي باهاشون درگير شده بود و من و نازي وحشت زده نگاهشون ميکرديم بلاخره مردم از هم جداشون کردن و اون دو تا هم ترجيح دادن فرار کنن تا بيشتر از اين کتک

نخوردن

برام جالب بود چون فرزاد با حرکات رزمي تقريبا از پس جفتشون بر اومده بودو ناکارشون کرده بود

جديدا فهميده بودم مهرداد و فرزاد با هم ميرن کلاس کاراته و جفتشون کمربند مشکي داشتن البته اينم از مارپل بازي هاي نازي بود که از بين حرفاي کاوه فهميده بود

با عصبانيت سمتمون اومد و داد بلندي سرم زد و گفت: اينجا چه غلطي ميکنيد؟ چرا تنها ميريد خونه شما ها؟

-اخه اقا مهدي زنگ زد و گفت : نميتونه بياد دنبالمون مجبور شديم تنها برگرديم

فرزاد داد بلند تري زد و گفت: من شلغمم اره؟؟؟؟؟؟؟؟؟ميگفتي چشمم کور ميرسوندمتون حالا هم بريد تو ماشين بشينيد تا من بيام

من و نازي هنوز شوک زده وسط خيابون بوديم که فرزاد تهديد اميز اومد سمتمون و گفت :مگه کر شديد ؟ با شما دو تا هستم ها بريد ديگه

سه تايي به سمت ماشين رفتيم فرزاد کتشو از روي زمين برداشت تکوند و بعد با کيفش پرت کرد صندوق عقب

تا جلوي در خونه مثل برج زهر مار بود اول نازي رو جلوي درشون پياده کرد و بعد منو جلوي در رسوند

-مرسي اقا ببخشيد مزاحمتون شدم

نگاه تندي بهم کرد و گفت: ديگه دلم نميخواد از اين صحنه ها ببينم يه بار ديگه تنهايي بخواي برگردي خونه من ميدونم با تو گرفتي چي شد يا نه؟

نميدونست من از خدامه همه ي لحظات عمرمو کنارش باشم

بي اختيار نگاهم به ماشين مشکوک مشکي افتاد که چند روزي بود دائما دنبالم بود ولي من هنوز به کسي چيزي نگفته بودم دلم نميخواست الکي دلهره واسه همه درست کنم

الکي به خودم اميد ميدادم با من کاري نداره ولي اشتباه ميکردم.............

فکرمو ازش منحرف کردم و رو به فرزاد گفتم: اقا ميشه ازتون يه خواهشي بکنم؟

فرزاد: بفرما!

گوشت تلخ انگار من به پسره گفته بودم بيا دنبالم

-اگه ميشه از قضيه ي امروز مهرداد چيزي نفهمه

چشماشو تنگ کرد و گفت: چرا اونوقت ؟

نگاهم لحن التماس گرفت اگه مهرداد ميفهميد بايد خودمو واسه يه کتک حسابي اماده ميکردم

-اقا خودتون ميدونيد چرا مهرداد اگه بفهمه قيامت به پا ميکنه منو ميکشه ديگه نميزاره بيام مدرسه بازم بگم؟

حرصم گرفته بود و بغض گلومو فشار ميداد خودشم ميدونست چرا دارم ازش ميخوام احساس کردم با سوالش ميخواد خوردم کنه

دستشو عصبي تو موهاش کشيد و چشماشو از پشت عينک فشار داد و گفت: ببخشيد منظورم ناراحت کردنت نبود عصبي بودم يه چي گفتم خيالت جمع مطمئن باش چيزي نميگم تو

هم برو تو خونه بد تو کوچه منو و تو توي ماشين من فردا هزار تا حرفه

-بله اقا ممنون از لطفتون با اجازه

خداحافظي کردم و قبل از اينکه وارد خونه بشم نيم نگاهي به اون ماشين مشکوک کردم و وارد خونه شدم فکر شديد درگيرش بود يعني اون کي بود واسه چي دنبال من ميومد

بعد الظهر مريم و کاوه و سپيده اومدن خونمون

بي اختيار نگاهم به سپيده افتاد که محو حرف زدن مهرداد شده بود جنس نگاهاي سپيده رو ميشناختم رنگ اين نگاها از نوع عشق بود

کاوه: مهرداد بچه ها ميخوان برن اردو پس فردا تو که مشکلي نداري؟

اخم هاي مهرداد حسابي تو هم شد : اردو؟ کجا؟

نازي: ميخوايم بريم دماوند همه ميان داداش اجازه بديد مهرنازم بياد ديگه اخه اين اخرين اردو مدرسه س

کاوه: يه روزه س مهرداد صبح ميرن شب برميگردن تازه فرزاد هم ميره حواسش به بچه ها هست

مهرداد:حالا ببينيم چي ميشه

مريم: ببينيم چي ميشه نداريم برادر من اين طفلک معصوم بعد فوت بابا و مامان هيج جا نرفته پوسيد تو اين خونه ديگه

مهرداد : باشه ديگه چه گيري داديد شما ها هم ؟

نازي: اخه داداش فردا اخرين مهلت ثبت نامه

مهرداد: کاوه مطمئني فرزاد هم ميره؟ نگرانم من

کاوه: خيالت جمع پسر من خودم تحقيقات لازم رو انجام دادم جاي مناسبيه فرزاد هم ميره خيالت جمع

سپيده: اقا مهرداد سخت نگيريد براي بچه ها اين اردو ها خاطره ميشه اذيتتشون نکنيد ديگه

مهرداد : باشه قبول چي بگم من

واييييييييي داشتم از ذوق ميمردم يه درصد هم فکر نميکردم مهرداد اجازه بده

نازي چشمکي بهم زد و علامت داد بريم سمت اتاقم

دو تايي با خوشحالي پله ها رو دو تا يکي کرديم وارد اتاق شديم همديگرو بغل کرديم و دور اتاق گشتيم

نازي: ديدي گفتم کاوه راضيش ميکنه بي خودي داشتي حرص ميزدي

-واي فکر نميکردم بزاره فکر کن بريم اردو فرزاد هم باشه بهتر از اين نميشه

نازي: حالا بعد الظهر با مهدي بريم خريد من پفک چيپس اب ميوه و... ميخوام

-خوب بابا شيکمو همه چي ميخريم

امروز سه تايي با مينا رضايت نامه هامون رو تحويل دفتر داديم و با ذوق وارد حياط شديم

داشتيم با مينا راجبع برنامه هاي پس فردا و غذا و خوراکي هايي که ميخواستيم بياريم صحبت ميکرديم که يه لحظه مثل موش ابکشيده شدم

با عصبانيت برگشتم عقب نازي با يه لبخند شرورانه و پاکت چيپسش که تو دستش بود ابرو بالا مينداخت و نگاهم ميکرد

بچه پرو خيس ابم کرده بود

-مگه نگيرمت نازنين

کل زنگ تفريح در حال اب بازي بوديم

سر کلاس نشسته بوديم و داشتيم مسخره بازي در مياورديم

نازي: ميگم مهرنازي شغل جديد فرزاد رو ميدوني؟

-نه چيه؟ زود بگو ببينم مگه جاي ديگه اي هم کار ميکنه؟

نازي خنده ي بلندي کرد و گفت: مگه خبر نداري شده گاد فادر قراره منو و تو رو ببره اردو مواظبمون باشه

واسمون قاقالي لي بخره

منفجر شديم از خنده

مينا: واي فکر کن فرزاد يه باراني مشکي بپوشه با يه کلاه مشکي يه سيگار برگ هم رو لبش

-دي دي دي دينگ پدر خوانده

تو همين حال در کلاس زده شد اوه ماي گاد فرزاد وارد کلاس شده نگاهم که به تيريپش افتاد هم نزديک بود غش کنم هم ياد حرف مينا افتادم از خنده قرمز شده بودم

يه پيرهن شلوار مردونه ي مشکي تنش بود با يه پالتو مشکي که تا روي زانوش ميومد

واقعا خوشتيپ شده بود ولي اون اخم و هيبت هميشگي به هيچ کي اجازه نميداد بخواد پاشو از گليمش دراز تر بکنه

پالتوشو در اورد و اويزون کرد و شروع به حضور و غياب کرد

بعد حضور و غياب طبق معمول کلاس حالت روحاني گرفت

نازي رو ورقه برام نوشت: تو رو خدا دعا کن امروز گاد فادر ازم نپرسه که رسما جام تو دفتر بغل خانم عزيزيه

فرزاد نيم نگاهي به دفترش کرد و گفت: موحد بيا پاي تخته

با تمام عشقي که بهش داشتم فقط ميتونستم بگم بترکي اخه انگار چشماش ليزر دارن يا شايدم مغز ادما رو ميخونه اخه من چي برم جواب بدم هي هر هفته ميگه موحد موحد

فرزاد: چرا نشستي بيا ديگه

مينا کنار گوشم گفت: پاشو تا عصباني نشده تنبيهت نکرده گاد فادرمون

اروم به سمت تخته رفتم فرزاد جلوي تخته دست به سينه وايستاده بود و خرامان خرامان راه رفتن منو ميديد حرص ميزد

نزديک تخته بودم که پام همزمان هم به برامدگي جلوي تخته گير کرد هم نازي عوضي پاشو جلوي چام انداخت نتونستم خودمو کنترل کنم و رسما افتادم تو بغل فرزاد

واي خداي من ضايع شدن بيشتر از اين ديگه نميشه الان دقيقا تو بغل فرزاد بودم اونم واسه اينکه از پشت با سر نخورم تو سراميک کمرمو نگه داشت البته واسه کم تر از يه

دقيقه وقتي تعادلمو حفظ کردم ول کرد صورتم کاملا جلوي صورتش بود اون چشماي مشکيش داشت وجودمو اب ميکرد ناخوداگاه چشمام به لباش افتاد

سرمو تکون دادم که افکار مزخرف از کلم بپره از خجالت داشتم اب ميشدم سريع ازش جدا شدم و کنار تخته وايستادم بچه ها از خنده داشتم ميترکيدن ولي با ديدن عصبانيت فرزاد

کسي جرات نداشت صداش در بياد

-ببخشيد اقا پام گير کرد

نگاه وحشتناکي بهم کرد و گفت: از اين به بعد حواستو جمع کن بيا اين سوالا رو حل کن ببينم بلند بخون بچه ها بنويسن

هنوز تنم گرم بود بار اولي بود که اغوششو تجربه ميکردم البته با چه ضايع گي

همين که زنگ خورد و فرزاد از کلاس پاشو گذاشت بيرون خنده ي بچه ها ازاد شد و تقريبا کلاس منفجر شد

لنگه کفشمو در اوردمو سمت نازي پرت کردم

-عوضي مگه مرض داري جفتک ميندازي ابرومو بردي

نرگس: واي مهرناز بايد قيافه ي اقاي فهيمو ميدي شبيهه علامت سوال شده بود

مريم: نه بابا بي چاره هنگ کرده بود تو يه لحظه يه ترگل ورگل اونم به خوشگليه مهرناز افتاد تو بغلش

-گم شيد بابا همتون بريد بيرون الان خانم عزيزي مياد کلمونو ميکنه

بچه ها با خنده از کلاس رفتن بيرون و نازي و مينا سمتم اومدن

مينا: خوش گذشت بغل گاد فادر ؟ راستشو بگو پليد اون لحظه دلت چي ميخواست؟

-ميکشمتون ها انقدر حرف مفت نزنيد

نازي يه لحن خاصي به صداش داد و گفت :حالا برو به جونم دعا کن انداختمت بغل عشقت راستشو بگو چه حسي داشتي

ديگه نزاشتم بيشتر از اين حرف مفت بزنن به سمت کيفم رفتم کتابمو برداشتم لوله ش کردم و دنبالشون کردم

رو تختم دراز کشيده بودم و به حرارت چشم هاي فرزاد فکر ميکردم و به دستاي حمايت گرش که اگه دور کمرم حلقه نشده بود الان ضربه مغذي شده بودم

دلم براش پر ميکشيد از خوشحالي خوابم نميبرد فردا قرار بود تا خود شب پيشش باشم بهتر از اين نميشد

امروز صبح که از خواب پا شدم اصلا احساس خواب الودگي نميکردم با شور و شوق ساکمو برداشتمو به سمت ميز صبحونه رفتم

مهردادم امروز سر سفره کنار ما بود حسابي دمغ به نظر ميرسيد

خانم جون: مهرناز جان مادر براتون هم غذا گذاشتم هم تنقلات و اجيل و تخمه

جان من زياد از اين هله هوله ها نخوري مريض نکني خودتو مواظب خودتم باش گلم مبادا اون جا با اين نازي شيطون بازيتون گل کنه ها بلا ملايي سرتون بياد

-خانم جون فداتون بشم من خيالت جمع مواظب هستم بابا يه روزه شب ميام ديگه

خانم جون: نگرانم مادر ايشالا بري بهت خوش بگذره

مهدي: پاشو ديگه مگه ساعت 7:30 قرار نيست بريد دير ميشه ها

با مهدي به سمت در رفتيم از همه خداحافظي کردم که مهرداد صدام زد

-جانم داداش

مهرداد:سپردمت دست فرزاد هرچي گفت گوش ميکني شيطوني هم ممنوع خوب؟

-بله حتما حواسم هست

يه ذره پول از تو جيبش در اورد و بهم داد

مهرداد: اين همرات باشه

-مرسي داداش

بي اختيار بغلش کردم و گفتم: ممنون اجازه داديد که برم

دستش که تا اون موقع ازاد بود رو دور کمرم حلقه کرد و گفت: مواظب خودت باش

جلوي در مدرسه کلي ادم جمع بود دو تا اتوبوس هم اماده رفتن بود و با حال تر اينکه اقاي زند هم اومده بود خوشحال شاد و شنگول

نگاهم به تيريپ فرزاد افتاد واي مادر تا حالا تيريپ به اين اسپرتي ازش نديده بودم

يه بوليز استين بلند سورمه اي تنش بود با يه جين سرمه اي يه کلاهم روي سرش گذاشته بود اون پالتو مشکي خوشگلش که من عاشقش بودمم تنش بود شده بود خود خود گاد

فادر فقط سيگار برگش کم بود

نازي: واي مهرناز ببين فرزاد رو چه تيپي زده امروز

مينا: ببين ميره تو کدوم اتوبوس ما هم بريم

-مطمئنن ميره تو هر ماشيني که من هستم اخه اون گاد فادر خودمه فداش بشم منـــــــــــــن

نازي: بيا برو بچه پرو الان ته اتوبوسو ميگيرن کيفمون بهم ميريزه

سه تايي ته اتوبوس نشستيم و تقريبا چند رديف اخر اتوبوس همه بچه هاي کلاس ما بودن

فرزاد هم به محض سازماندهي همه ي بچه ها سوار ماشيني شد که ما توش بوديم

اروم در گوش بچه ها گفتم : حال کرديد گفتم مياد جايي که من هستم

نازي با تعجب نگاهم کرد و گفت : خواب نما شدي مهرناز ؟چته تو

همون جور که از پنجره بيرونو نگاه ميکردم گفتم : بي خيال اردو رو بچسب

طبق معمول با راه افتادن راننده رقص و اواز بچه ها بلند شد و توپ و تشر خانم عزيزي و بقيه هم اثري نداشت که نداشت

نازي که طبق معمول هميشه وسط بود و با مينا تانگو ميرقصيد منم مثلا اونا رو نگاه ميکردم ولي همه ي فکر و ذکرم پيش فرزاد بود

تو حال و احوال خودم غرق بودم که ديدم همه ي بچه ها با هم دارن داد ميزنن: مهرناز بايد برقصه مهرناز بايد برقصه

-گم شيد خجالت بکشيد پرو ها

ساره: مهرنازي بيا وسط ديگه اصلا ميخوايم به مناسبت قبولي تو توي المپياد جشن بگيريم

دو دل بودم که صداي اس ام اس گوشي مهدي که داده بود دست من بلند شد

نگاهي بهش کردم نزديک بود در جا از تعجب سکته کنم از شماره فرزاد بود

سريع بازش کردم نوشته بود : از جات جم نميخوري ها خوشم نمياد جلوي اين مرد راننده غريبه ديدتون بزنه بشين سر جات

واي خدا مگه ميشد فرزاد از من کاري بخواد من انجام ندم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اصرار بچه ها فايده نداشت خودشونم ميدونستن من پا بشو نيستم

بالاخره رسيديم يه جايي خيلي با صفا کلي دارو درخت داشت و يه رودخونه ي خروشان

امروز هوا خيلي خوب بود افتابي افتابي

همه ي بچه ها زير اندازاشونو انداختن و نشستن و مشغول خوردن شدن

من تمام حواس و فکر ذکرم پيش فرزاد بود و جالب تر اينکه نگاه زند کاملا زوم شده بود روي من

فرزاد و اقاي ناظري معلم حسابان بچه هاي رشته ي رياضي در حال بدمينتون بازي کردن بودن

منم به بازيشون نگاه ميکردم

قرار بود بعد ناهار همه با هم بريم کوهنوردي

بچه ها که عضو تيم واليبال مدرسه بودن که منم عضوشون بودم دو گروه شديم توي گروه ما اقاي فهيم سر دسته بود و توي گروه مقابل خانم رمضاني دبير ورزشمون بود

چه مسابقه اي داديم با امتياز مشابه گروه ما برد دلم ميخواست اخر بازي بپرم بغل فرزاد اخه خيلي کل کل و رو کم کني داشتيم

ناهارمونو اورديم ايول دم خانم جون گرم واسمون قرمه سبزي پخته بود نازنين هم که مثل هميشه که عاشق غذاي اماده بود الويه درست کرده بود مينا هم خورشت قيمه اورده بود

دلم نيومد تنها قرمه سبزي رو بخورم ميدونستم فرزاد عاشق قرمه سبزي هاي خانم جون بود

نازي: چيه مهرنازي چرا با غذات بازي ميکني ميخوايم بريم کوهنوردي ضعف ميکني ها ؟

-اخه دلم نمياد تنها بخورم

مينا: جان من بردار ببر بده گاد فادر تا فردا کل محل بفهمن تو بچه ها رو نميشناسي اين کارو بکني ديگه سوژه شدي تو مدرسه

راست ميگفتن نبايد ديگه انقدر خودمو ضايع ميکردم با بي ميلي غذامو خوردم وسايلامونو برداشتيم و همراه کسايي که ميخواستن بريم کوهنوردي راه افتاديم تقريبا 20 نفر بوديم

و از معلم ها فرزاد و زند و خانم لقماني و عزيزي و زارع و اقاي ناظري باهامون اومدن و بقيه پيش بچه هاي ديگه که پايين مونده بودن موندن

هممون از کوه بالا ميرفتيم که ساره گفت: بچه ها بخونيم؟

نازي: چي؟

ساره: اي بابا نازنين همون شعر هميشگيمونو ديگه

نازي: پايتم اساسي

بعد رو به بچه ها کرد و گفت: با شمارش من همه با هم 1 2 3

همه با هم شروع به خوندن کرديم يه شعري که هممون حفظ بوديم و پاي ثابت اردو هامون بود

دوباره دل هواي با تو بودن کرده

نگو اين دل دوري عشقتو باور کرده

دل من خسته از اين دست به دعا ها بردن

همه ي ارزوهام با رفتن تو مردن

حالا من يه ارزو دارم تو سينه

که دوباره چشم من تو رو ببينه

واسه پيدا کردنت تن به دل صحرا ميدم

اخه تو رنگ چشات هيبت دنيارو ديدم

اخه توي هفت اسمون تو تک ستاره ي مني

به خدا ناز دو چشماتو به دنيا نميدم

تمام نگاهم به فرزاد بود که سر به زير راهشو ميرفت و منم تو دلم به يادش دوباره زمزمه کردم

اخه توي هفت اسمون تو تک ستاره ي مني

به خدا ناز دو چشماتو به دنيا نمييييييييييييدم

بلاخره به جاي مورد نظر رسيديم جاي خوشگلي بود با يه چشم انداز بسيار زيبا

يه ابشار خوشگل با يه رودخونه پر اب و خروشان

معلماي مرد ازمون يه کم دور شدن بچه ها هم طبق معمول بساط بزن و بکوبشون به راه بود

ساره و نازي شروع به خز رقصيدن کردن و بقيه بچه ها هم ميخوندن

خودمو ازشون جدا کردم تا بين اين همه شلوغي به ارامش برسم

کنار رودخونه وايستادم و چشمامو بستم

اولين چيزي که به ذهنم رسيد چهره ي دلنشين فرزاد بود يعني ميرسيد روزي که کنارش بدون هيچ ترس و دلهره اي بتونم باشم اسوده خاطر و فارغ از غم دنيا

تو دنيا خودم غرق بودم که صداي اقاي زند رو کنار گوشم شنيدم

زند: با خودت خلوت کردي زيبا؟

از لحن صحبتش متعجبانه به سمتش برگشتم

-بله اقا؟؟؟؟؟؟

روي صورتم ميخکوب شده بود

زند: تو چشمات گاهي وقتا ميشه غرق شد ميدونستي ؟

-ببخشيد اقا من بايد برم

دستمو گرفت و گفت: نه بمون کارت دارم

سريع دستمو کشيدمو و گفتم: اقا خواهش ميکنم الان کسي ببينه من بي چاره ميشم خواهشا بزاريد من برم

زند کلافه دستي به صورتش کشيد و گفت:انقدر اقا اقا نکن من اسم دارم اسمم فريد من بايد باهات حرف بزنم

-چه حرفي اقا؟

زند نگاه بي تابانه اي بهم کرد و گفت: يه کلام ختم کلام دوستت دارم عزيز خيلي زياد

ديگه واينستاده حرف بزنه خودمو ازش سراسيمه دور کردم کنار رودخونه ميدويدم بي هدف نميدونم چم شده بود يا اصلا چرا از فريد فرار ميکردم فقط نميخواستم کسي منو با اون

تنها ببينه از حرفش هنوز تو شوک بودم يعني چي که دوستم داره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ حالا من چه جوري تو کلاسش بشينم با چه رويي؟ واي خدا اگه مهرداد ميفهميد؟

نگاهم به فرزاد افتاد که با اقاي ناظري در حال پياده روي بود با ديدن حال پريشون من از ناظري جدا شد و به سمتم اومد

نميدونم دقيقا چه مرگم بود حالا عقب عقب داشتم ميرفتم

قدماي فرزاد سرعت گرفت و با دستش بهم اشاره ميکرد که دارم چي کار ميکنم؟

کم کم پاهام خيس شد به خودم که اومدم پام روي يه سنگ ليز خورد و ناغافل توي اب افتادم

فقط صداي داد فرزاد رو لحظه ي اخر شنيدم

فرزاد: مهرنـــــــــــــــــــــ ـاز مواظب باش دختر

توي اب دست و پا ميزدم و بالا و پايين ميرفتم واي خدا من شنا بلد نيستم

سردي اب از يه طرف و جريان اب از طرف ديگه باعث شده بود ديگه غزل خداحافظي رو بخونم

ديگه نا برام نمونده بود داشتم خفه ميشدم چشمام کم کم بسته ميشد که يه دست قوي اوردتم بالا گذاشت نفس بکشم

صداي فرزادو ميتونستم تشخيص بدم ولي نميتونستم چشمامو باز کنم يا حتي حرف بزنم

فرزاد: نفس بکش مهرنازم نفس بکش عزيزم چه کردي با خودت عشق من اگه يه چيزيت بشه من چي کار کنم جونم

اروم گذاشتدم روي زمين و جلوي پام زانو زد

احساس ميکردم نفسم بالا نمياد

شروع کرد با دست قفسه سينه مو فشار دادن

فرزاد: گلم نفس بکش نفس بکش عزيزم تو رو خدا

نه جدي جدي نفسم بالا نميومد احساس ميکردم توي سينه هام وشش هام پر ابه

توي يه حرکت ناگهاني فرزاد لباشو رو لبام گذاشت و بهم نفس داد

چند بار حرکتشو تکرار کرد بالاخره نفسم شد چون جواب دادو نفسم بالا اومد

چند تا سرفه کردم و چشمامو اروم اروم باز کردم

نگاهم به صورت نگران فرزاد افتاد هنوز موهاي لختش خيس خيس بود و ازشون اب ميچکيد هنوز روي صورتم خم بود

و هنوز لباي من داغ از برخورد با لباش بود

حالا ديگه جفتمون رسما ميلرزيديم

-من ممم نننن سسسر ددد مممه

فرزاد نگاهي به اطرافش کرد و شروع به داد زدن کرد و کمک خواست

در عرض چند دقيقه همه خودشونو به ما رسوندن نازي و مينا با ديدن من شوکه به سمتم اومدن

نازي: يا خدا اقاي فهيم چي شده مهرناز چرا انقدر ميلرزه

فرزاد داد زد: کسي ژاکت يا لباس گرم همراهشه بچه ها ؟ سريع باشيد مهرناز افتاده تو اب لرز کرده

فريد از همه زودتر ژاکتشو در اورد و به سمت من دويد و انداخت روم

يه کم گرم شده بودم ولي هنوز ميلرزيدم ديگه همه حاظر بودن برگرديم ولي من توان نداشتم و هنوز ميلرزيدم

همه به هم نگاه کردن هيج چاره اي نبود چون هيچ کدوم از بچه ها يا حتي خانم ها زور بغل کردن منو نداشتن

فرزاد از روي زمين بلندم کرد و تو بغلش گرفت و گفت: شرمنده خانم عزيزي چاره اي نداريم نميتونه راه بره

فريد: عيب نداره اقاي فهيم نوبتي ميبريمش پايين

اي زند مارموز

فرزاد اخم فوق غليظي بهش کرد و گفت: خيلي راه نيست خودم ميتونم

بلاخره رسيديم پايين نزديک بچه ها که رسيديم حالم بهتر شده بود ولي اخه مگه ميشد از اغوش فرزاد دل بکنم انقدر محکم گرفته بودتم انگار يه شي گران بها رو حمل ميکنه

لرزشم کم تر شده بود رو به فرزاد کردم و خجولانه گفتم : اقا اگه امکان داره بزاريدم زمين خوب شدم

فرزاد: حرف نزن جوجه بهتره خودتو به بي حالي بزني تا ببرمت توي ماشين چون من اصلا قصد ندارم بزارمت رو زمين

از لحنش شبيه علامت سوال شدم تازه يادم افتاد واي خدا وقتي از اب ميکشيدتم بيرون بهم گفت : عشقم يعني من .............

از ته دل ذوق داشتم ميدونستم نافرم سرما خوردم ولي ارزششو داشت

اروم به سمت اتوبوس بردتم و ته اتوبوس خوابوندتم پالتو خوشگلشو برداشت و روم انداخت

-اقاي فهيم خودتونم حسابي خيس شديد من گرمه پالتوتونو تنتون کنيد

فرزاد لبخند نازي زد و گفت : دختر من مردم توان بدنيم بالاست از پس مريضي راحت برميام تو مواظب خودت بيشتر باش حالا نميخواي بگي از چي فرار ميکردي؟

دوباره نگام نگران شد ياد زند افتادم و اعتراف صادقانش نگاهم رنگ شرم گرفت و سرمو پايين انداختم

-هيچي اقا

فرزاد: اميدوارم همين که تو ميگي باشه

خواست بره بيرون که ناخوداگاه استين لباسشو گرفتم

-اقا ميشه به مهرداد چيزي نگيد؟

فرزاد نگاهي بهم کرد و گفت: چيز مهمي نبوده که قرار باشه اون بدونه خيالت جمع

-مرسي اقا لطفا کنار افتاب بشينيد تا سرما نخوريد

دستشو برام تکون داد و بيرون رفت

نازي و مينا با عجله خودشونو بهم رسوندن

نازي: اهاي ورپريده راستشو بگو چي شدي تو يه دفعه سر از بغل فرزاد در اوردي؟

مينا: مهرناز چرا افتادي تو اب الان حالت خوبه؟

قضيه رو نصفه و نيمه براشون تعريف کردم تقريبا همه چيزو به جز حرفاي فرزاد رو

دلم ميخواست تو يه موقعيت خوب اين حرفا رو از زبونش بشنوم و تا خودم از عشقش مطمئن نشدم به کسي نگم

بلاخره اين اردو با تمام خوبي ها سختي ها و شيريني هاش تموم شد و ما برگشتيم خدا رو شکر زياد سرما خوردگيم طول نکشيد ولي چقدر خانم جون سر من بدبخت غر زد بماند

امروز تازه از مدرسه برگشته بودم که صداي مريم و مهرداد رو شنيدم که در حال بحث بودن

مريم: مهرداد تا کي ميخواي اين جوري زندگي کني ها ؟ تو الان 28 سالته بايد ازدواج کني به فکر خودت باش برادر من

مهرداد: خواهر من دست بردار از سر من تا مهدي و مهرناز به سر سامون نرسن من فکر ازدواج تو سرم نميره

مريم: چرا لج ميکني مهدي و نازي که تا بعد مدرسه عقد ميکنن ميمونه مهرناز اونم کم خاطر خواه نداره خودتم ميدوني

مهرداد: ميخواي واسه هوس خودم خواهر دست گلمو زود عروس کنم نظرت چيه؟ چرت نگو مريم مهرناز بايد با کسي ازدواج کنه که در حد و اندازه ي هم خودش هم ما باشه

مريم: همچين ميگي انگار من بد مهرنازو ميخوام مگه خانواده ي زند چشونه بي چاره خانم زند تا الان صد بار زنگ زده به خود من

مهرداد: حرف اون مرد عوضي رو پيش نيار شانس اورده اگه خيالم از بابت فرزاد جمع نبود يه دقيقه هم نميزاشتم مهرناز اون جا بمونه فرزاد هست حواسش به مهرناز است

مريم: خوب همين فرزاد چطوره؟

مهرداد: استغرالله مريم خانم بس کن انقدر رو اعصاب من رژه نرو برم بگم فرزاد پاشو بيا خواهر منو بگير

مريم خواست حرفي بزنه که من با يه سرفه کوچيک حضورمو اعلام کردم سلام کوتاهي کردم و به سمت اتاقم رفتم

روي تختم افتادم و به حرف هاي مريم فکر کردم اگه واقعا منو ميخواست چرا پا جلو نميزاشت ؟خودشم ميدونست اگه بياد مهرداد نه نمي اورد پس چرا..................

به سمت کشو ميزم رفتم و گردنبند مرواريد هديه شو تو بغلم گرفتم و نا خود اگاه اشکم ريخت

اخه چرا نميشد به عشقم اعتراف کنم ؟ اصلا چه جوري ؟ کي عاشق شدم ؟ چرا فرزاد شده همه ي وجودم ؟

دوباره حرف هاي اون روزش توي اردو واي خداي من طعم دلنشين لباش نگراني هاش همه و همه باعث شده بود گريه م شدت بگيره

اروم يه اهنگ غمگين گذاشتم تا شايد از بي قراريم کم کنه

چشماي منتظر به پيچ جاده

دلهره هاي دل پاک و ساده

پنجره باز و غروب پاييز

نم نم بارون تو خيابون خيس

ياد تو هر تنگ غروب تو قلب من مبکوبه

سهم من از با تو بودن غم تلخ غروبه

غروب هميشه واسه من نشوني از تو بوده

برام يه يادگاريه جز اون چيزي نمونده

تو ذهن کوچه هاي اشنايي

پر شده از پاييز تن طلايي

تو نيستي و وجودمو گرفته شاخه ي خشک پيچک تنهايي

از فردا رسما کم تر ميديدمش شايد به خاطر اين بود که انقدر بي قراري ميکردم

امتحانات ترم اول شروع شده بود و من فقط تو روز امتحانا ميديدمش

کم خيلي کم

به عيد اروم اروم نزديک ميشديم و من هر روز افسرده تر از روز قبل به اين فکر ميکردم که چرا فرزاد پا جلو نميزاره

تو حياط مدرسه نشسته بودم همه در حال شديد خوندن براي امتحان امروز فرزاد بودن به جز من

حال و حوصله ي درس ازم گرفته شده بود

ورقه ها بخش شده بود و فرزاد مثل هميشه خشن و جدي توي کلاس قدم ميزد سوالاش واسه من يکي که مثل اب خوردن بود ولي نميدونم چه مرگم شده بود که دلم نميخواست

جواب بدم در حد 16 جواب داده بودم و به ورقم خيره شده بودم فرزاد بهم نزديک شده و گفت:چرا جواب نميدي؟

شونه هامو با بي قيدي بالا انداختمو و گفتم: بلد نيستم

يه اخم وحشتناک کرد که نزديک بود خودمو خيس کنم

فرزاد: چرا چرت ميگي اين سوالا رو همه بلدن اونوقت تو نميدوني؟ نميدونم چت شده ولي اگه از من دلخوري با درس تلافي نکن

مات و مبهوت نگاهش کردم از کجا ميدونست من ازش ناراحتممممممممم؟

فرزاد با همون لحنش ادامه داد: حالا مثل بچه ي ادم و حرف گوش کن سوالاتو جواب ميدي برم برگردم هنوز ورقت خالي باشه اونوقت من ميدونم با تو

با خشم ازم دور شد بلاخره دستور اقامون بود و لازم اجرا

به سولا جواب دادم زنگم خورده بود به سمت حياط رفتم

توي راهرو بودم که فرزاد صدام زد

-بله اقا کاري با من داريد؟

فرزاد: ميشه دقيقا بگي چته؟

-بله؟؟

فرزاد: ميخوام بدونم چه مشکلي پيش اومده که تو انقدر نسبت به درس بي اهميت شدي اصلا چند وقتيه حسابي درهم و گرفته اي ميخوام بدونم چي شده؟

سرمو پايين انداختم و گفتم : يه موضوع شخصيه اخه

تو چشمام زل زد و رک و پوست کنده پرسيد: عاشق شدي؟

شبيه علامت تعجب شدم و با حيرت پرسيدم : بله اقا چي گفتيد؟

با خشم سوالشو با تحکم بيشتر پرسيد: ميگم فکر کي انقدر ذهنتو مشغول کرده بگو من برم با طرف حرف بزنم

ديگه سکوت و خويشتنداري رو جايز ندونستم در حد انفجار ازش دلخور بودم داره منو پيشکش ميکنه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟با خودم فکر کردم شايد اون روز تو اب فانتزي

هاي ذهنمو ميشنيدم جاي حرفاش

-اگه لازم باشه خودم بهش ميگم شما زحمت نکشيد با اجازتون

با دلخوري ازش دور شدم بغض تو گلوم خفه کردم اخه تا کي گريه تا کي اه و ناله

اصلا چرا بايد انقدر خودمو ضعيف نشون ميدادم حالا حالشو جا مياوردم ميخواد پيشکشم کنه من زودتر اقدام ميکردم

چه نازي هم ميکرد واسم منتظر بود من به عشقم اعتراف کنم؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نه کور خونده بود من خودمو خوار نميکردم خودشم ميدونست فريد چقدر منو دوست داره اگه اراده کنم دنيا رو واسم خراب ميکنه

زنگ اخر به سمت در رفتم توپم حسابي پر بود حتي مينا و نازي هم جرات نکردن حرفي بزنن

جلوي در با چشم دنبال مهدي گشتيم ماشين بود ولي خودش نبود

با کلافگي دنبالش ميگشتم که دستي روي چشمامو گرفت

با کنجکاوي دستو لمس کردم دست يه مرد بود از ضخامت و بزرگيش ميشد فهميد

بوي تنش برام اشنا بود و ارامش بخش

-کي هستي

ناشناس: خودت حدس بزن

واي خداي من اين که ...............

-واي سياوش تو اينجا چي کاررررررررررر ميکني؟ کي اومدي ؟ چرا خبر ندادي؟

سياوش:خوب دختر چرا اينقدر سوال ميکني عزيزم بيا بريم خونه واست همه چي رو تعريف ميکنم

دست سياوش رو محکم چسبيدم دلم نميخواست ازش جدا بشم شديد خوشحال بودم از ديدنش

حالا که برگشته بود نميخواستم يه لحظه ازش جدا بشم

به سمت ماشين رفتيم که نگاه فرزاد رومون زوم شد پشت سياوش به فرزاد بود و اونو نميديد

با خشم به سمتم اومد و محکم به شونش زد و گفت : اقا کي باشن؟

سياوش با تعجب برگشت و با خشم نگاهي به فرزاد کرد و گفت: شما کي باشي ؟ نکنه فوضول محلي ؟

عصبانيت فرزاد دو برابر شد و رسما يقه ي سياوش رو چسبيد و به ماشين کوبوند

فرزاد: ميگم کي هستي مثل بچه ي ادم جواب بده من يه معلمم و در قبال دانش اموزام مسئولم

سياوش: نه بابا چه معلم باحالي !!!!!!!!!!!!چرا به اون دوستاي گراميمون که الان دارن با دوستاشون اونم از نوع پسر ميرن حساس نيستي؟

فرزاد با اخم وحشتناکي نگاهم ميکرد و ميدونم منتظر توضيح بود

سياوش يقشو از دست فرزاد جدا کرد و منو و نازي رو سوار ماشين کرد و پاشو روي گاز گذاشت و رفت

نازي: ديوونه چرا چيزي نگفتي؟ سياوش تو چرا ديگه ؟

سياوش : کي بود اين نخود اش ؟

-وا مگه نشناختينش؟

سياوش: نه والا من از کجا بدونم طرف از راه رسيده يقه ي ما رو چسبيد از کجا بدونم کيه ؟ راستشو بگو کلک من خاطر خواهته؟

-نه بابا فرزاد فهيم بود فکر کردم شناختينش

سياوش: فرزادددددددد دروغ ميگي ؟ چقدر عوض شده بود؟ نشناختمش اصلا اخ اخ اخ الانه که بياد پيش مهرداد راپورتمونمون رو بده کلمون رو ميکنه

-عيب نداره امروز زنگ بزن از دلش در بيار

بلاخره خونه رسيديم اومدن سياوش جو شاد و دو بارو به خونه اورده بود

نازي دستمو گرفت و به سمت بالا کشوند

نازي: بچه پرو چرا بهش چيزي نگفتي ؟ بي چاره داشت از عصبانيت پس ميافتاد تو رو با سياوش دست تو دست ديد

-عيب نداره براش لازم بود امروز اومده به من ميگه بگو عاشق کي شدي خودم برم بهش بگم

نازي خنديد و گفت: يه دستي زده بهت حالا چه وقتي هم سياوش اومد

بيچاره امروز داشت از عصبانيت ميترکيد

خنديدم و گفتم : عيب نداره امروز مياد اينجا من مطمئنم

ساعت 6 بود که فرزاد اومد سياوش و مهدي دو تايي بيرون رفته بودن

فرزاد از مهرداد اجازه گرفت که با من خصوصي حرف بزنه من مطمئن بودم مهرداد خيلي فرزاد رو قبول داره و از خيلي وقت پيش اونو واسه من انتخاب کرده بود

وارد اتاق شد و خشمگينانه نگاهم کرد

-سلام اقا

فرزاد: سلام درد سلامو کوفت اون مرتيکه کي بود امروز ؟

خونسردانه لبخند زدمو و گفتم: اقا خودتون گفتيد من برم بگم به طرف گفتم ديگه شما رو به زحمت نندازم

انقدر عصباني بود که ديگه نتونست خودداري کنه دو طرف بازومو گرفت و چسبوند به ديوار اتاقم

فرزاد: حرف مفت نزن وگرنه خودم دندوناتو خورد ميکنم حالا مثل بچه ي ادم بگو کي بود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

با چشماي گشاد نگاهش کردم

-اقا خواهش ميکنم

فرزاد تکون سختي خورد و ازم دور شد و دستاشو به علامت عذر خواهي بالا گرفت

فرزاد: ببخشيد نفهميدم دارم چي کار ميکنم عذابم نده مهرناز بگو کي بود؟

صداي سياوش بلند شد

سياوش : اهاي مهرناز ناز من کجايي تو عزيز دلم ؟

فرزاد ديگه جدي جدي از عصبانيت رنگ عوض کرده بود

سياوش وارد اتاق شد و با ديدن فرزاد لبخند بزرگي زد و گفت: به به اقا فرزاد چه عجب از اين ورا چه طوري معلم با مسئوليت ؟

فرزاد با تعجب بهش نگاه ميکرد

سياوش: چيه چرا کپ کردي ؟ البته حق هم داري اصولا بي معرفت ها فراموش کارن انقدر حرص نزن الان سکته ميکني من سياوشم دايي مهرناز خانم يادت اومد حالا ما رو؟

فرزاد با دست محکم به پيشونيش زد و گفت: واي ببخشيد منو اصلا انقدر ذهنم مشغول شده بود که نشناختمتون خوش اومديد کي برگشتيد شما؟ الان چند سالي هست که نديدمتون

سياوش: نه بابا اين چه حرفيه شما رو ببخش امروز بد برخورد کردن باهات ميرم پيش مهرداد بيا

سياوش تنهامون گذاشت برادر کوچيک مامانم بود و دايي عزيز من خيلي باهم صميمي بوديم 5 سال پيش واسه خاطر درسش رفت انگليس ولي بهمون سر ميزد ايندفعه کاملا سر

زده اومده بود و ههمونو شوکه کرده بود ولي خوبيش اين بود که اومده بود ديگه بمونه و قصد نداشت برگرده به قول خودش اومده بود ما رو سر و سامون بده خودشم يه زن

ايراني خوب بگيره

فرزاد همون جور که سرش پايين بود گفت: خوب بلد شدي چه جوري عذابم بدي تنبيه بدي بود ديگه از اين کارا با دل من نکن دختر

روي تختم دراز کشيدم هنوز بازوم ها داغ بودن از رد دستاي فرزاد دليل اين همه دو گانگي کارياشو نميفهميدم ولي حس ميکردم داره اتفاق هاي قشنگي مي افته

ديگه هرچي به اخر سال نزديک ميشديم دلهره و اضطراب منم بيشتر ميشد نه به خاطر کنکور و اينا

فکر اينکه بخوام از فرزاد جدا باشم ديوونم ميکرد

توي اتاقم نشسته بودم و درس ميخوندم که صداي داد و بيداد مهرداد همه ي خونه رو برداشته بود

از ترس سر جام وايستادم واي خدا دوباره چي شده بود ؟

اسممو با داد صدا ميزد و تقريبا عربده ميکشيد سريع خودمو به پايين رسوندم

خانم جون: چي شده پسرم چرا انقدر عصباني تو بيا اينجا بشين يه ذره اروم بشي مادر

مهرداد:مهرناز کو خانم جون؟

-س س لام داداش چي شده ؟؟؟

با عصبانيت نگام کرد و به سمت دويد حول کردم من دويدم صحنه ي جالبي بود دور خونه رو مهرداد ميدويد من ميدويدم انقدر عصباني بود که ميدونستم اگه دستش بهم برسه تيکه

بزرگم گوشمه

مهرداد: مهرناز مثل ادم وايستا کارت ندارم ميگم

انقدر دويدم که خسته شدم و گوشه ي اتاق وايستادم و دستامو حايل صورتم کردم که اگه بزنه حداقل صورتم کبود نشه

طبق معمول اولين سيليش روي دستم فرود اومد هنوزم نميدونستم چرا بايد کتک بخورم ؟؟؟

دوميش بي هوا بود و گونه مو به سختي سوزوند

منتظر سوميش بودم که صداي داد سياوش بلند شد

سياوش: بکش دستتو مهرداد دست يه بار ديگه بهش بخوره من ميدونم با تو

بعد سريع به سمتم اومد و نگاهي به صورتم که قرمز قرمز بود کرد و با حرص نگاهي به مهرداد کرد

دستم که به شدت ميلرزيد گرفت و گفت: اروم باش دايي جان چيزي نيست من پيشتم

بعد رو به مهرداد کرد و با داد پرسيد: چته ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ افسار پاره کردي؟ زورت به اين طفلک معصوم رسيده ؟

مهرداد: دايي بهش گفتم انقدر جلوي پنجره ي اتاقش سر لخت واينسته خره نميفهمه

سياوش: خر تويي که دست رو زن بلند ميکني زنداني که نيست ادمه دلش هواي ازاد ميخواد

ببينم نکنه با خودت فکر کردي مهرناز تهمينه اس اره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ يا فکر کردي الان خيلي غيرت داري؟؟ واسه پرو شدي؟ به به همينم مونده بود دست رو مهرناز بلند کني

جواب مهرداد يه سکوت معني دار و طولاني بود و سياوش به سمتش رفت و دستشو گرفت و به سمت اتاقش برد

-تهمينه ديگه کي بود ؟

خدا رو شکر صورتم زياد کبود نشده بود شايدم پوستم کلفت شده بود ولي فکر اين اسم حسابي ذهنمو درگير کرده بود

ديگه نزديک سال نو بوديم روزاي اخر مدرسه بود و کلاس تقريبا خالي بود حتي امروز نازي و مينا هم نيومده بودن

نازي که با مريم اينا رفته بودن شمال مينا هم با خانوادش قرار بود سال تحويل مشهد باشن

به خاطر کار مهرداد ما مجبور بوديم روز اخر پيش نازي اينا بريم

سر کلاس فرزاد نشسته بودم و اون داشت مطالعه ميکرد و بچه ها هم هرکدوم به يه کاري مشغول بودن

ديروز درس زند رو اصلا نفهميده بودم چون از اول نگاهش روم زوم بود تا اخر

کتابشو برداشتم و شروع به خوندن کردم انقدر غرق درس بودم که نفهميدم کي زنگ خورد و بچه ها رفته بودن ولي فرزاد بالا سرم وايستاده بود و دست به سينه نگاهم ميکرد

فرزاد: داري لج ميکني باهام ؟ باشه حالا نشونت ميدم

من مات و مبهوت نگاهش کردم وا کاري باهاش نداشتم من که

کتاب بيچارمو از زير دستم کشيد و خيلي شيک از پنجره پرت کرد پايين

دستاشو به نشونه ي پاک کردن به هم زد و ابروهاشو خبيثانه بالا داد و گفت: ديگه نبينم سر کلاس من درس ديگه اي بخوني کوچولو ايشالا تو عيد تکليف خودمو با شما من

مشخص ميکنم حالا شما هي اذيت کن نوبت منم ميرسه

کبفشو برداشت و با خونسردي از کلاس بيرون رفت و من با دهن باز به رفتار فرزاد و کتاب بخت برگشتم که سقوط ازاد کرده بود فکر ميکردم

يعني چي تکليفمو مشخص ميکنه نکنه تو عيد ميخواد بياد خواستگاريم؟؟؟؟؟؟؟؟؟ واي اگه بشه من از شادي غش ميکنم مادر جان

کنار سفره ي هفت سين نشسته بوديم و منتظر سال تحويل بوديم من قران ميخوندم و از ته دلم ارزو کردم امسال کنار فرزاد باشم

بالاخره سال تحويل شد و بساط تبريک و روبوسي و عيدي شروع شد قرار بود ما بعدالظهر بريم شمال پيش مريم اينا

ساعت حدود 4 عصر بود که راه افتاديم و 8 بود که رسيديم

کلي هم اونجا بساط عيد و عيدي و تبريک داغ بود وقتي بالاخره تبريک ها تموم شد من و نازي با حالت دو به سمت دريا رفتيم

حالا دريا جلوي چشمام بود و من ذوق زده نگاهش ميکردم هميشه عاشقش بودم و ارامشي که بهم ميدادو دوست داشتم

صبح زود کلي با نازي اب بازي کرديم و با تن و بدن خيس اب رفتيم توي خونه وقتي داشتيم به سمت اتاقمون ميرفتيم صداي مهرداد رو پاي تلفن شنيدم

مهرداد:اختيار داريد حاجي شما اجازه ي ما هم دست شماست فقط موندم چرا به خودم حرفي نزد اخه؟اين حرفا چيه شرم حضور براي چي؟ مگه کار خلاف شرع ميخواد انجام بده

ما در خدمتتون عصر هستيم خواهش ميکنم ميبينمتون خدانگهدارتون باشه

با نازي سريع تو اتاق پريديم که مرداد نبينه فال گوش وايستاده بوديم

نازي: واي مهرناز چه خبره؟؟؟؟؟؟؟؟ به نظرت کي واسه امر خير ميخواد برسه خدمتمون؟ من ميگم غلط نکنم فريد بالاخره مخ داداش مهرداد زد و اجازه حضور گرفت

-ولي من يه حدس ديگه اي ميزنم نازي خانم

نازي: بگو ببينم ورپريده يه روز من تو مدرسه نبودما چه خبر شده؟

-حالا بماند ولي من مطمئنم خانواده اقاي فهيم ميخوان بيان

نازي با چشماي گرد شده نگاهم کرد و با حالت تهديد گفت: مهرناز يا بهم ميگي چه خبر شده يا تمام موهاتو ميکنم

-واي نکن اين کارو با من عزيزم اقامون عاشق موهاي بلند منه اخه

نازي ادامو در اورد و گفت:اخه الاغ اون موهاي تو رو کجا ديده اخه؟؟؟؟

-خوب حالاگير دادي تو هم ها

قضيه ي روز اخرو براش تعريف کردم

نازي: پس خودشونن بزار الان ميريم پايين امار در مياريم از دايي

-گم شو خجالت ميکشم من بيام پيش سياوش چي بگم اخه؟

نازي: من درستش ميکنم تو غصه نخور

لباسامونو عوض کرديم و نازي سريع پايين رفت که خبر بياره

منم پنجره رو باز کردم به دريا خيره شدم انگار قرار بود اتفاق هاي قشنگ بيافته

صداي مريم رو شنيدم

مريم: چيه مهرناز خانم خلوت کردي با خودت ؟

-هيچي همين جوري دريا قشنگه دارم نگاهش ميکنم

مريم: راستي يه سوالي ميخوام ازت بپرسم تو الان نظرت راجبع به ازدواج چيه ؟

-خوب نميدونم ابجي چي بگم

مريم: امشب خانواده ي اقاي فهيم براي فرزادشون دارن ميان خواستگاري فکر نکنم نيازي به توضيح در موردش باشه تو خودت فرزاد رو خوب ميشناسي ما ها هم که همه

راضي هستيم چون ديگه هممون خيلي خوب ميشناسيمش ولي نظر تو براي ما خيلي شرطه

باورم نميشد يعني امکان نداره فرزاد ..............

من هميشه کنارش باشم واي خداي من دوستت دارم که انقدر زود ارزومو بر اورده کردي

-خوب هرچي شما بگيد ابجي

مريم خنده ي بلندي کرد و منو توي بغلش گرفت و گفت: اي شيطون من که از توي چشمات چند وقته دارم ميخونم چقدر عاشقشي خوشبخت باشي عروس خانم فرزاد واقعا مرد بي

نظيريه

من برم به بقيه خبر بدم تو هم بيا پايين مهرداد کارت داره

مريم از در بيرون رفت و نازي با لب خندون و بشکن زن وارد خونه شد

نازي: مهرررررررررررناز باورم نميشه يعني جدي جدي داري پر ميشي اونم با اقا معلم بد اخلاق خودمون ؟

با شادي به سمتش رفتم و بغلش کردم و کلي تو بغل هم گريه کرديم شايد اشک شوق..................

توي پذيرايي همه نشسته بودن و شاد و سرحال ميگفتنو ميخنديدن حتي مهرداد که به ندرت اين جوري از ته دل ميخنديد

مهدي با ديدنم بلند گفت: به افتخار عروس خانم ناز بزن کف قشنگرو

کل سالن رفت رو هوا و من با خجالت کنار مهدي و سياوش نشستم

بقيه هرکدوم به بهونه اي تنهامون گذاشتن و حالا فقط خانواده ي خودم کنارم بودن

مهدي: مهرناز تو نظرت دقيقا چيه؟کاملا راضي هستي؟

مهرداد: تا اخر عمرت اگه خواستي هم رو تخم چشم همه ي ما جا داري پس نگران هيچي نباش اگه يه درصدم راضي نيستي همين الان بگو ولي از لحاظ خوب بودن فرزاد خيالت

جمع من تضمين صد در صد ميکنم

سياوش: اره دايي جون نظر تو براي تک تک ما شرطه

-خوب من ..........هرچي شما بگيد

مهدي: د نشد تو قراره زندگي کني نظر اصليتو بگو

-به نظر من اقاي فهيم يه مردي هست که بشه بهش اطمينان کنم مثل دايي مهرداد و مهدي

مريم کل بلندي کشيد و گفت : مباررررررک باشه

کاوه و بقيه وارد خونه شدن

کاوه:مبارکت باشه گل دختر خوب کسي رو انتخاب کردي من مطمئنم فرزاد خوشبختت ميکنه

سپيده:خوشبخت بشي عزيزم مبارکه

نازي هم طبق معمول اهنگشو زياد کرد و گفت: ديگه خداييش رقص جايزه و به سمت مهدي رفت دستشو گرفت و بلندش کرد و دو تايي شروع به رقصيدن کردن و مريم و کاوه هم

بهشون اضافه شدن

خيلي خوب بود هممون از ته دل ميخنديديم

حالا مرحله ي اصلي شروع شد با نازي وسط لباسام نشسته بوديم ولي هيچ کدوم مناسب مراسم امشب نبود

در اتاق باز شد و خانم جون با خنده ي گله گشاد وارد اتاق شد

خانم جون:" چيه عروسکم چرا انقدر ناراحتي عزيز دل مادر ؟

-خوب الان من چي بپوشم ؟؟؟؟

خانم جون: نگران نباش دختر مريم خانم و سپيده خانم رفتن برات خريد

بعد کنارم نشست و دستامو محکم گرفت

خانم جون: دخترم من کنارتم هميشه و واست ارزوي خوشبختي ميکنم نبينم غصه بخوري که مامانت نيست عزيز دلم ها

-خانم جون من الهي فداتون بشم شما از وقتي مامان و بابا رفتن مثل مادر براي ما زحمت کشيديد

و خودمو توي بغلش انداختم

مريم و سپيده بالاخره برگشتن يه کت و دامن شيري خوشگل با صندل و روسري ستش واسم گرفته يودن

-وا مريم يه خواستگاري ساده که ديگه اين حرفا رو نداره تو هم ؟

مريم:: خواهر من ديگه مراسم بله برونه خواستگاري کجا بود؟؟؟؟؟؟؟ ميخوان برات نشون بزارن اگه شد همين جا هم يه عقد ساده بکنيم انگار اين اقا فرزاد ما خيلي عجوله

حتي صبر نکرده تا مدرسه تموم بشه

سپيده: مريم جون عاشقيه و هزار دردسر

همه زدن زير خنده و من با لپاي سرخ شده از شرم نگاهشون ميکردم

لباسامو تنم کردم خداييش خيلي بهم ميومد

نازي: جدي جدي اين فرزاد ميخواد تو همين عيد مال خودش کندت ها

-مگه بده؟

نازي: اي پرو چشم دريده

و دوتايي کلي باهم خنديديم

ساعت حدود 5 بود که زنگ زده شد قلبم خيلي تند تند ميزد انگار ميخواست از سينم بپره بيرون دستام يخ کرده بود دو تايي با نازي تو اشپزخونه نشسته بوديم و نازي دستمو توي

دستاش گرفت

نازي: چيه چرا انقدر دستات سرده؟

-نميدونم اخه همه چي خيلي يهويي شد استرس دارم الان در حد المپيک

نازي: اي شيطون همه چي يهويي يهويي هم نبود ها ديگه اقا معلم اين اخريا بد جور سه ميزد در حال حاظر دلم براي زند ميسوزه برگرده بعد سيزده ميبينه مرغ از قفس پريده

-اره خودمم خيلي ناراحتم ولي ..........نميدونم دعا کن زودتر اونم بره سراغ زندگيش

نازي: نگران نباش کلا ما يه ماه ديگه بيشتر مدرسه نميريم تو بعد اين يه ماه ديگه از سرش ميپره

صداي سر و صدا و احوال پرسي و تبريکات بلند شده بود

دزدکي نگاهي به فرزاد کردم يه سبد بزرگ گل دستش بود که تمام سبد گل رز بود همه رنگ البته به جز رز زرد

يه کت و شلوار طوسي تنش بود و مثل هميشه مودب و با وقار و اتو کشيده با ديدن مهرداد سرشو پايين انداخت و سلام کوتاهي کرد چون نزديک اشپزخونه بودن صداشونو به

وضوح ميشنيدم

مهرداد: چيه پسر چرا سربه زير شدي ؟ انگار شرمنده ميزني؟

فرزاد: داداش به خدا من به چشم بد به امانتت که دستم بود نگاه نکردم همش ترس اينو داشتم راجبع ام بد فکر کني

مهرداد خنده ي کرد و دستي به شونش زد و گفت: نترس اگه فکر بد کرده بودي نمي اومدي خواستگاري اونوقت من گردنتو رسما ميشکستم حالا هم بيا بريم بشينيم تا فکر نکردن

دارم گربه رو دم حجله ميکشم

دو تايي با لبي خندون و دوشادوش هم نشستن

پدر فرزاد:خوب بالاخره از هرچي بگذريم سخن دوست خوش تر است قرض از مزاحمت ما اومديم با اجازه ي بزرگترا و صد البته اقا سياوش و مهرداد و مهدي دست عروس

گلمونو بگيريمو ببريم دو تا خانواده که خيلي ساله همديگرو ميشناسن و خدا اقا جون و مادر مهرناز خانم رو بيامرزه ما ارادت خاصي به حاجي موحد داشتيم اقا مهرداد و اقا کاوه

ام که اين پسر مارو خوب ميشناسن ديگه ما ديديم اگه دو خانواده راضي باشن به مناسبت ايام عيد و بهار واسه اين دو تا جوون بهار زندگي شروع کنيم ولي بازم به شما وقت

ميديم خوب فکراتونو و تحقيقاتتونو راجبع به پسر ما بکنيد

سياوش: اين حرفا چيه حاجي اقا فرزاد صد در صد مورد تائيد ما هستن ميمونه بچه ها که اگه شما اجازه بديد يه صحبت کوچولو باهم بکنن بالاخره اونو قراره با هم زندگي کنن يه

عمر

حاجي:صد البته چرا که نه

فاطمه خانم{مادر فرزاد}:خوب مريم جون عروس گل ما رو نميگيد بيا ما ببينيمش بابا دلمون براش تنگ شده

مريم: اختيار داريد حاج خانم دست بوس شماست

مهرناز عزيزم چند تا چايي بيار خانم

نازي:بدو بايد بري دست بوسي

چشم غره اي براش رفتم اونم واسم زبون درازي کرد

خانم جون چايي ها رو برام اماده کرد و منم با دلهره وارد جمع شدم نگاه مشتاق و پر از تحسين خانواده ي فرزاد روم زوم بود و بعد تعارف چاي کنار مهرداد نشستم

فرزانه:ماشالله داداشمون خيلي خوش سليقه س چه گل دختري رو هم انتخاب کرده

فاطمه خانم: مريم جون براش اسفند دود کنيد چشم نخوره ماشالله بزنم به تخته خيلي ناز شده

مريم : نظر لطفتونه چشماتون قشنگ ميبينه

من با گونه هاي گل انداخته و تا اخرين حد ممکن سرمو و پايين انداخته بودم دستامو ميلرزيد و يخ کرده بود

مهرداد درحين صحبت با پدر فرزاد دستمو محکم گرفت

انگار دستاي ارامش بخش و حمايت گرش ارومم کرد و منو ياد بابا انداخت

سياوش: خوب با اجازه ي جمع مهرناز خانم گل ما و اقا فرزاد برم لب ساحل حرفاشونو با هم بزنن

با اجازه ي همه به سختي از جام بلند شدم نگاهي به مهرداد و مهدي کردم لبخند رضايت بخششون دلگرمم کرد و همراه فرزاد کنار ساحل رفتيم

اروم روي شن هاي نرم ساحل قدم ميزديم و به دريا خيره شده بودم و فرزاد براي اولين بار به من

سرمو پايين انداختم قلب بي تابم طاقت نگاهاي خيره شو نداشت

فرزاد:چيه خانوم خانوما انقدر اروم شدي امروز ؟سر کلاس که خيلي بلبل زبوني ميکني

-خوب چي بگم اقا

فرزاد:اوووووووووف نکنه قراره تا اخر عمرمون به من بگي اقا؟من فرزادم دختر خوب

-بله ببخشيد اخه من يه ذره گيج شدم

فرزاد:من خيلي وقته که عاشقتم فکر نکن از وقتي اومدي مدرسه اين جوري شده منم خيلي دوستت دارم ولي برام نظر تو خيلي مهمه در ضمن من نميتونم تا اخر مدرسه صبر کنم

يعني ديگه دلم طاقت نمياره دوريتو تمام سعيمو واسه خوشبخت شدنت ميکنم اميدوارم منو بپذيري

سرمو پايين انداختم و اروم گفتم : منم دوستت دارم

لبخند زيبايي زد و گفت : قربون اين همه نجابتت برم من بيا بريم خانومم

وارد جمع که شديم صحبت هاي اوليمونو کرديم و 313سکه مهريم شد و انگشتر نشون رو توي دستم کردن يه انگشتر با يه نگين زيبا که مثل خورشيد وسطش ميدرخشيد

قرار شد فردا براي ازمايشامون بريم و همين جا کنار دريا مراسم عقدمونو برگزار کنيم

کنار دريا تنها نشسته بودم و به انگشتر توي دستم نگاه ميکردم باورم نميشد که به زودي قرار بود براي هميشه براي فرزاد بشم

همه چي خيلي سريع اتفاق افتاده بود

ازمايشامونو داديم و قرار شد که براي خريد عقدمون تهران بريم

الان سفره ي عقد خوشگلي کنار دريا انداخته شده و من کاملا سفيد پوشيدم به قول فرزاد مثل فرشته ها شدم

کنار فرزاد نشته بودم و قران ميخوندم و مثل هميشه سوره يس

نازي و سپيده و فريده پارچه ي سفيد بالاي سرمون رو نگه داشته بودن و مريمو فرزانه قند رو ميسابيد

عاقد خطبه ي عقد رو سه بار خوند

بار اول سپيده گفت:عروس رفته گل بياره

بار دوم فريده گفت: عروس خانم رفتن گلاب بيارن

بارسوم نازنين با شيطنت گفت:عروس خانم زير لفظي ميخوان

فرزاد از توي جيبش يه جعبه اي رو در اورد و به دستم داد

عاقد بالاخره براي بار اخر پرسيد

من نفس عميقي کشيدم و با ارامش با صداي دريا گفتم:با توکل به خدا و با اجازه ي روح پدر و مادرم و برادرام داييم و بقيه ي بزرگتر هاي جمع بله

صداي دست و هلهله بلند شد و فرزاد براي اولين بار دستمو گرفت و خيره نگاهم کرد و منم ديگه ازش خجالت نميکشيدم حالا اون شوهرم بود همه چيزم بعد خدا بود

فرزاد:تبريک ميگم عروسم ايشالا خوشبخت بشيم گلم

نازي به سمتم اومد و صورتم محکم بوسيد

نازي: تبررررررررررررک ميگم ايشالا خوشبخت بشيد و کادوشو که يه النگوي طلا بود بهم داد

بعد امضا هاي مربوطه همه کادوهاشونو دادن و سياوش رو به جمع گفت:خوب بفرماييد تو ايشالا جشن اصلي در حضور فاميل توي خونه ي خودمون توي تهران برگزار ميکنيم

حالا هم بفرماييد تو يه پذيرايي مختصر بشين و اين عروس داماد گلمونو با دريا تنها بزاريم

مهرداد به سمتمون اومد و رو به فرزاد گفت:اقا فرزاد هواي خواهر ما رو داشته باش اگه اذيتش بکني من ميدونم با تو

فرزاد:از جونمم بيشتر هواشو دارم گردن ما از مو باريک تر برادر زن جان

مهرداد اروم بغلم کرد و گفت:خوشبخت بشي ابجي ميدونم خيلي اذيتت کردم منو ببخش

-اين چه حرفيه داداش شما بزرگ تر منيد

مهدي هم با شادي بغلم کرد و محکم بوسيدم و به جفتمون تبريک گفت و سياوشم همين کارو کرد

مريم و خانم جون هم اروم اشک ميريختن و با گريه ي شوق برامون ارزوي خوشبختي کردن

همه با خنده وارد خونه شدن و فرزاد جفت دستامو گرفت و گفت:زير لفظيتو باز نميکني خانومم؟

با ذوق بازش کردم واي خيلي قشنگ بود يه گردنبند بود با يه پلاک طلا که اسم فرزاد روش حک شده بود

-واي فرزاد عاليه بي نظيره ممنون

فرزاد: قابل خانوممو نداره دلم ميخواد براي هميشه توي گردنت باشه و هيچ وقت درش نياري

-باشه حتما

فرزاد:حالا برگرد تا بندازم توي گردنت

برگشتم و فرزادشروع به بستن گردنبندم کرد نفساي گرمش بهم ميخورد و ارومم ميکرد

توي همين حالت بودم که اروم لباشو پشت گردنم گذاشت و طولاني بوسيد

تمام تنم گرم بود گر گرفته يودم واسه اولين بار اين همه نزديک بودم بهش

-واي فرزاد نکن کسي ببينه بد ميشه

فرزاد همون طور از پشت منو عقب کشيد و رسما توي بغلش افتادم

فرزاد:مال خودمه به کسي هم ربط نداره

منو محکم توي بغلش فشار داد و گفت : دوستت دارم مهرناز خيلي دوستت دارم

-منم دوستت دارم اقايي من

بي محبا و بدون درنگ براي اولين بار لباشو محکم روي لبام گذاشت در حالي که کاملا توي بغلش بودم اول شوکه شدم ولي اون برام ابرو بالا مينداخت و با چشماش بهم ميخنديد

حاظر نبود ولم کنه منم تسليم شدم چشمامو بستم و اروم همراهيش کردم

ديگه به ارامش رسيده بودم فرزاد پيشمون موند و خانوادش برگشدند تهران

دست تو دست هم کنار ساحل قدم ميزديم

کلا شرايط جالبي بود مريم و کاوه با هم مهدي و نازي هم با هم همه در حال پياده روي بودن کلا فضاي عشقولانه اي بود

نگاهم به سپيده افتاد که کنار مهرداد نشسته بود و با هم صحبت ميکردن

-فرزاد فکر کنم مهرداد داره اغفال ميشه

فرزاد نگاهي به مهرداد کرد و گفت: حقش يه زندگي اروم و بي دغدغه اس خيلي سختي کشيد تو اين چند سال تا مرز جنون رفت و برگشت

-فرزاد اگه يه سوال بپرسم راستشو بهم ميگي؟

فرزاد دستشو دور کمرم انداخت و منو به خودش نزديک کرد و گفت:اره عزيزم بگو ببينم

-تهمينه کيه؟

فرزاد:واسه چي ميخواي بدوني؟کي بهت اين اسم گفته ؟

-اون روز سياوش داشت مهرداد رو دعوا ميکرد گفت فکر کردي مهرناز تهمينه س؟

فرزاد اهي کشيد و گفت:قبل از فوت مامان و بابات مهرداد عاشق يه دختري شد به اسم تهمينه

خيلي ميخواستدش تقريبا ديوونه اش شده بود همه چي خوب پيش ميرفت تا اينکه دختره با يکي از صميمي ترين دوستامون مهرداد رو پيچوند و رفتن خارج

مهرداد رواني شد تا چند وقت مريض افتاده بود نميدونم يادته يا نه ؟ولي بعد اون قضيه سنگ شد ديگه انگار احساس درونش کشته شد

از اون روز به بعد به عالم و ادم مشکوک بود حتي به من و سخت گيرياش نسبت به تو از همه بيش تر شد

خودشم گاهي رواني ميشد از اينکه تو رو کتک ميزد ولي وقتي عصبي ميشه ديگه هيچي نميفهمه

توي فکر فرو رفتم واقعا باورم نميشد مهرداد يه همچين ضربه اي خورده باشه دلم به حالش سوخت بي چاره داداشم کاش سپيده بتونه دوباره به زندگي برگردونش

قرار بود امروز بعدالظهر به سمت تهران حرکت کنيم

مراسم و غيره رو قرار شد بعد اتمام مدرسه و کنکور برگزار کنيم

امروز بعد الظهر دو تايي رفتيم که حلقه هامون رو بخريم کلي مغازه ها رو بالا و پايين کرديم

فرزاد:واي مهرناز دق دادي منو اخه کي انتخاب قراره بکني

-ا چرا گير ميدي مگه ادم چند بار تو عمرش حلقه قراره بخره

فرزاد:خانومم قربونت برم من تسليم هرچي دوست داري بگرد

بالاخره بعد کلي گشتن حلقه هاي ستمون رو انتخاب کرديم و قرار شد براي فرزاد پلاتين بگيريم

روز سيزده به در هممون رفتيم ويلاي جاجرود کلي واليبال بازي کرديم

و دو تايي روي تاپ نشستيم

-ميدوني واسه اولين بار اينجا ديدمت البته درست و حسابي

فرزاد:واقعا؟؟؟؟؟؟اي شيطون راستش بگو چه حسي داشتي روز اول مدرسه من معلمت شده بودم ؟

-هيچي تقريبا کپ کرديم منو و نازي ولي اصولا شما رو با يه من عسل هم نميشد خورد انقدر که بد اخلاق بودي

فرزاد چشماشو يه حالت خاص کرد و گفت:ولي شما رو بدون عسل هم ميشه خورد ميخواي امتحان کنيم؟

-فرزاااااااااااد خيلي بدي

فرزاد منو تو بغلش گرفت و گفت:ماله خودمه حرفي داري

راستي حواست باشه تو مدرسه حالا به جز دوستت مينا نميخوام هيچ کس ديگه اي بدونه من و تو عقد کرديم باشه؟

پشت چشمي نازک کردم و گفتم:چرا اونوقت ؟دلت نميخواد منو به عنوان خانومت معرفي کني؟

فرزاد:شيطون نشو خودتم ميدوني حال و حوصله ي حرف بچه ها رو ندارم بعدشم عزيزم واسه خودت بد ميشه هر نمره اي بخواي بياري ميگن پارتي بازيو و از اين حرفا

توي مدرسه من معلمتم بيرون مددرسه ما نوکر خانوممونم هستيم دربست

صبح روز شنبه انگار يه روز جديد برام بود وسايلامو جمع کردم و به سمت مدرسه رفتم

طفلکي مينا هنوز خبر نداشت چي به چي شده يعني کلا پيداش نکرده بوديم که بهش خبر بديم

طبق معمول جلوي در منتظرمون وايستاده بود با ديدنمون به سمتمون اومد و کلي همو بغل کرديم

مينا:چه خبرا بچه ها؟ راستي اقا معلم ديدي تو تعطيلات؟

من و نازي نگاهي بهم کرديم و خودمونو ناراحت نشون داديم

مينا:وا چه مرگتون شده شما دو تا ؟؟؟؟؟؟

نازي:اخه نميدوني چه خبر شده که دوست عزيزمون قاطي مرغا شده

مينا با حالت وا رفته رو به من گفت:واي مهرناز ازدواج کرد اقاي فهيم؟

حالت غمگيني به چهرم دادمو و گفتم :اره مينا باورت ميشه خودمم تو عروسيش بودم و يه نقش مهم داشتم

مينا:يعني چي ؟چه نقشي؟

نازي از ته دل خنديد و گفت:عروس بود

مينا با حيرت نگاهمون کرد و با شتاب از جاش بلند شد و تقريبا داد زد :چييييييييييييي؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

نازي با ارامش جواب داد :هيچي عزيزم مهرناز خانم با اقاي معلم تو عيد با هم عقد کردن

مينا:چي ميگه نازنين مهرناز يعني تو و اقاي فهيم با هم عقد کرديد الان؟؟؟؟

-اره عزيزم هرچي زنگ زديم خونتون خبر بديم خونه نبوديد

يخ مينا تازه باز شد و پريد توي بغلم و کلي بوسم کرد و بهم تبريک گفت

-فقط بچه ها ما نميخوايم کسي بدونه اوکي؟

مينا:باشه حتما

زنگ اول با فرزاد کلاس داشتيم حالا با يه حس متفاوت داشتم ميرفتم سر کلاسش ديگه رسما مالک قلبش بودم و اونم مال من

طبق معمول با همون اخم هميشگي وارد کلاس شد و بعد تبريک سال نو شروع به درس دادن کرد

با ديدن حلقمون توي دستش يه چيزي ته دلم لرزيد اصلا نفهميدم چي درس داد انقدر که حواسم فقط به خودش بود

زنگ که خورد خيلي عادي از کلاس بيرون رفت که صداي همهمه و هيجان بچه ها بلند شد

نرگس:واي بچه ها ديديد حلقه ي اقاي فهيمو ؟

مريم:حيف شد من دوستش داشتم کاش زن نميگرفت

سميرا:گير کنه تو گلوش يه همچين مرد هلويي

دستمو محکم مشت کرده بودم که حرفي نزنم بچه پرو ها داشتن جلوي خودم از عشقم تعريف ميکردن

نازي:چيه چرا انقدر قرمز کردي؟اين بدبختا که نميدونن تو زنشي که

مينا:واي حلقتون سته همه مهرناز؟

-اره عزيزم

مينا:خيلي قشنگه مبارکتون باشه

-مرسي فدات شم ايشالا قسمت شما

مينا تو يه غمي فرو رفت و گفت:تو که رفتي نازي هم بعد مدرسه ميره من موندم با حوضم تک و تنها مدرسه که تموم بشه من يکي که از غصه دق ميکنم

دستشو توي دستم گرفتمو و گفتم :نترس عزيزم ما هميشه پيش هم ميمونيم

زنگ اخر با زند کلاس داشتيم نميدونستم چرا انقدر دلهره داشتم

اولين کاري که کردم اين بود که جامو با يکي از بچه ها عوض کردم و تقريبا ته نشين شدم توي کلاس

فريد وارد کلاس شد و توي نگاه اول چشمش به جاي خالي هميشگي من زوم شد و کاملا ضايع با چشم دنبالم گشت وقتي پيدام کرد کاملا جا خورد

سر جاش نشست و بعد تبريک سال نو شروع به درس دادن کرد کسل و بي حوصله به نظر ميرسيد

زنگ که خورد اسممو صدا کرد که سر ميزش برم يا خدا فرزاد دقيقا تو کلاس روبه روي ما بود ميدونستم به زند کلا الرژي داره حالا هم که ديگه خودشو مالک مطلق من

ميدونست وضع بدتر هم شده بود

-بله اقا با من کاري داشتيد؟

زتد خيره نگاهم ميکرد و گفت:چرا جاتو عوض کردي؟ از من خوشت نمياد؟چرا جوابمو نميدي من دارم ديوونه ميشم

با استرس نگاهي به در کلاس کردم نگاه زوم و پر از خشم فرزاد روي ما بود

-اقا من ..............بهتره برم اجازه ميديد؟

زند:نه اجازه نداري بري بايد به من جواب بدي من دوستت دارم و از تو جواب ميخوام

فرزاد ديگه نتونست طاقت بياره و خودشو به دم در کلاس رسوند و گفت:موحد بيا کارت دارم

زند:من دارم باهاش حرف ميزنم نميبينيد اقاي فهيم؟

فرزاد:چرا ميبينم ولي داييش دم در منتظرشونه

زند:کارم زياد طول نميکشه الان مياد

فرزاد چشم غره اي بهم رفت و با دست مشت شده از جلوي در خودشو يه کم عقب کشيد

زند:من جواب ميخوام ازت مهرناز

-اقا خواهش ميکنم بزاريد من برم

زند:باشو برو ولي بالاخره من جواب بله رو از تو ميگيرم

با حالت ضعف از در کلاس زدم بيرون

سياوش با مينا و نازي در حال خنده و شوخي بودن که با ديدنم سياوش گفت:مهرناز برو کوچه بالايي شوهر اخموت تو ماشين منتظرته چي کار کردي انقدر عصبانيه ؟

-هيچي چيز مهمي نيست فعلا خداحافظ

ازشون جدا شدم و با سرعت خودمو به فرزاد رسوندم در ماشينو باز کردم و جلو نشستم

فرزاد نگاهش به رو به رو بود و پاشو روي گاز گذاشت و ماشين تقريبا پرواز کرد

داشتم از ترس سکته ميکردم

-فرزاد يه کم اروم تر برو من ميترسم

فرزاد:حرف نزن نميخوام چيزي بشنوم

-به خدا من نميخواستم ............

فرزاد:اگه نميخواستي دو ساعت واي نميستادي به حرف زدن

-ولي من...............

فرزاد تقريبا داد زد :هيچي نميخوام بشنوووووووووووووم

جلوي در خونه نگه داشت بغض داشت خفم ميکرد بدون خداحافظي از ماشين پياده شدم درو محکم کوبيدم و به سمت اتاقم رفتم

حتي به خانم جون هم نگفتم چمه فقط در اتاقمو قفل کردم و خودمو رو تختم انداختم و بغضمو ازاد کردم

اخه من که کاري نکردم اون همش به من نزديک ميشد تازه خود اقا فرزاد دستور داده بودن کسي از ازدواجمون خبر دار نشه حالا سر من بي چاره دادم هم ميزد

اصلا ازش توقع نداشتم انقدر گريه کردم که رو تختم تخوابم برد

با نوازش موهام اروم چشمامو باز کردم هنوز چشمام پف داشت

فرزاد بالاس سرم نشسته بود و با پشت دستش گونه هام و موهامو و چشمامو نوازش ميکرد

با ديدنش ناخوداگاه اخم هام تو هم رفت و رو مو برگردوندم

فرزاد:شيطونک من هنوز قهره؟ خو من اشتباه کردم بلند شو ديگه

نه ناز کردن حال ميداد مخصوصا اين که نازکشي مثل فرزاد داشته باشي

روم خم شد و گونه مو بوسيد

فرزاد:پاشو فدات شم ديگه ميدونم ناهار نخوردي ضعف ميکني ها

-نميخوام گشنم نيست

فرزاد:خوب منم هنوز هيچي نخوردم به خاطر من بلند شو با هم ناهار بخوريم ببين خانم جون برامون قرمه سبزي درست کرده

-نميخورم

فرزاد دستاش بهم ماليد و با حالت خبيثانه اي گفت:باشه قبول ولي از اون جايي که من توان گرسنگي ندارم و يه موجود خوردني و خوشگل الان روي تخت دارم اونو ميخورم

قبل از اينکه بخوام حرفي بزنم لباش رو لبام نشست و به مدت طولاني بوسيدم

بالاخره ناز کردنام تموم شد و کنار هم ناهارمونو خورديم

فرزاد:مهرناز ديگه دلم نميخواد با اين مردک حتي حرف بزني يه ماه ديگه بيشتر نيست خواهشا

-من که خودم نميرم حرف بزنم که اون خودش همش به من چسبيده جنابعالي هم اجازه نميديد من بگم ما ازدواج کرديم تا هم خيال خودم و هم خيال اونو راحت کنيم

فرزاد:لازم نکرده خانوم خانوما من خودم بهش حالي ميکنم که دست از سرت برداره

-اوکي عزيزم فقط يه خواهش کوچولو دارم ازت

فرزاد:شما جون بخواه عزيز دلم

-من امروز سر کلاس اصلا درس رو نفهميدم ميشه برام دوباره توضيح بدي

فرزاد اخمي کرد و گفت :اونوقت حواست دقيقا کجا بود؟

-اووووووووووم دقيق دقيقشو بخواي تو نخ شما فرو رفته بودم

فرزاد:د نشد مهرناز خانم از اين به بعد بايد حواست کامل به درست باشه و مطلب مهم ديگه اين که بايد واسه ي کنکور خودتو اماده کني

-يعني برم دانشگاه؟

فرزاد:نه پس بشين تو خونه بچه داري کن !حرفايي ميزني ها دلم ميخواد تو مدارک تحصيلي بالاتر بري وجود من بايد باعث پيشرفتت بشه نه اينکه جلوشو بگيره اوکي؟

-من که از خدامه تو خودت ميدوني که من چقدر به درس علاقه دارم

فرزاد:افرين دختر ناز حالا بيا بشين تا برات درس امروز رو توضيح بدم

کنارش نشستم و کتاب و دفترامو پهن کردم شروع به درس دادن کرد چند وقت يه بار محو چشماي قشنگش ميشدم دلم ميخواست شيطوني کنم ولي اخم قاطع فرزاد باعث ميشد

جلوي خودمو بگيرم

فرزاد:لاالاالله بچه جون انقدر شيطوني نکن تمرکزمو از دست ميدم

مثل بچه ها لبامو غنچه کردم و پاهامو تکون دادمو و با لحن بچه گونه اي گفتم:اخا معلم خو من حوشلم سر رفت ديده تو اصلانشم به من زنگ تفريح نميدي

فرزاد به سمتم اومد جيغ کوچيکي زدم خواستم فرار کنم که فرزاد زودتر منو توي بغل خودش اسير کرد و اروم زير گوشم زمزمه کرد:جوجو يه کاري نکن يه لقمه ي چپت کنم

بشين سر جات بزار درسمو بهت بدم

بچه ي خوبي شدم و گذاشتم فرزاد درسشو کامل بهم داد نزديک غروب بود که ازم خداحافظي کرد و رفت

توي حياط مدرسه نشسته بودم و تست هاي زيستي که فرزاد برام در اورده بود تا واسه کنکور کار کنم حل ميکردم

مينا:زندگي با اقامعلم چطوره؟

-عالي بهتر از اين نميشه

نازي:مهرنازي جون من برو يه جور با دلبري سوالاي امتحان ميان ترمو ازش بگير

-برو بابا سر درس که ميشه دقيقا همون اقاي فهيم بد اخلاق هميشگي ميشه

مينا:بچه جان عرضه داشته باش بگير سوالارو ديگه

-گم شيد بابا

زنگ اخر بيرون اومديم و با خنده به سمت ماشين رفتيم که اقاي زند صدام زد

نگاهم به ماشينش افتاد الان فهميدم اين همون ماشين هميشگيه که اسکورتم ميکرد همون ماشين مشکي

-بله اقا

زند:فهيم چي ميگه؟

-در چه موردي اقا؟

زند:ميگه با هم ازدواج کرديد ميگه زنش شدي راست ميگه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

سرمو پايين انداختم و اروم زير لب گفتم:بله اقا ما عيد عقد کرديم

زند واي بلندي گفت و اروم زمزمه کرد:چرا؟اون چي داشت که من نداشتم اخه؟

-اقا بهتره تمومش کنيم الان اگه بياد باز عصباني ميشه البته حق هم داره

زند لبخند غمگيني زد و گفت:اميدوارم خوشبخت بشي ولي هميشه براي من عزيز ميموني شاگرد اول قلب من

-با اجازتون خداحافظ

خداحافظي کردم و به سمت سياوش و مينا و نازي که کنار ماشين منتظرم بودن رفتم

سياوش:کي بود اين چي کارت داشت؟

-معلمم بود چيز خاصي نيست بي خيال بريم

سياوش:فرزاد نمياد؟

-نه امروز بايد بره اداره جلسه داره

سياوش:اوکي پس بريم بچه ها

بعد رو به مينا کرد و با خوشرويي ازش خداحافظي کرد

سوار ماشين شدم دلم خيلي ناراحته فريد شد ولي ............نميشد کاري کرد

ديگه کم کم به اخراي سال نزديک ميشديم امتحاناي خرداد ماه بود و من بکوب در حال درس خوندن دلم ميخواست اين سال اخري هم مثل هميشه با يه نمره ي بالا فارق التحصيل

بشم

امروز اخرين امتحانمون رو هم داديم ولي خيلي سخته مدرسه رو ترک کردن و اينکه بدوني ديگه حق نداري بياي و پشت اين نيمکت ها يه عنوان دانش اموز بشيني

همه در حال انداختن عکس يادگاري بودن و من تو وسط حياط نشسته بودم و به گوشه گوشه ي دبيرستان خيره شده بودم همش برام خاطره بود اينجا جايي بود که بزرگترين فرد

زندگيم رو بهم هديه داده بود

اروم اشکام ميريخت و و با خودم زمزمه کردم دبيرستان عشق من دوستت دارم خداحافظت باشه

فرزاد به سمتم اومد و اروم پرسيد:چيه مهرنازم چرا گريه ميکني خانومم؟

-هيچي دلتنگ مدرسه ميشم

فرزاد:عيب نداره که عزيزم تو هرشب بيا تو بغل من انگار نيمي از مدرسه در کنارته

واسه شک نکردن بچه ها چشمکي برام زد و به سمت در رفت ميدونستم منتظرمه تا ناهارو با هم بيرون بخوريم

وارد دفتر شدم و از تک تک معلما مديرمون ناظممون حتي مستخدم مدرسه مون خداحافظي کردم فقط فريد نبود يعني کلا بعد کلاسا ديگه نيومد مدرسه حتي سر امتحان فيزيک

مينا گوشه ي حياط کز کرده بود و نازي جلوي پاش زانو زده بود و دستاشو گرفته بود

بغض گلومو چنگ ميزد اخه خيلي سخته از صميمي ترين دوستت بخواي جدا بشي و کسي رو که از اول دبستان هر روز کنارش بودي ديگه بخواي حتي روز در ميون ببيني

در حالي که صدام از بغض دو رگه شده بود گفتم:نبينم تفنگدار سوممون سرکار خانم راسخ کبير گرفته باشه؟چيه عزيزم ؟

مينا:مهرناز يعني ديگه همو نميبينيم ؟

بغضش شکست و شروع به گريه کردن کرد

به سمتش رفتم و بغلش کردم

-مينا اين چه حرفيه ؟؟؟ما ميايم ميبينيمت خدا رو چه ديدي شايد دانشگاه يه جا قبول شديم

مينا اروم تر شد بود توي حياط کل بچه هاي کلاس جمع بودن همه به ياد روزاي خوبي که با هم داشتيم دست همو گرفتيم و يه دايره ي بزرگ درست کرديم و مثل هميشه اهنگه

دوباره دل هواي با تو بودن کرده رو بلند باهم خونديم و از هم خداحافظي کرديم و ارزوي دلي خوش براي تک تک مون کرديم

مهدي دنبال نازي اومده بود منم پيش فرزاد رفتم و دو تايي به سمت يه جاي دنج رفتيم و ناهار خورديم

بعد ناهار فرزاد منو رسوند خونه و به اصرار خانم جون و من اومد بالا و پيش من موند

-فرزاد خيلي بدي که ميخواستي بري الان من يه ماهه دارم امتحان ميدم درست و حسابي نديدمت

فرزاد:فدات بشم من الهي وضع من که بدتر از تو ولي گلم من روم نميشه بيام اينجا زياد بمونم خودت ميدوني که زشته عزيزم

-خو پس کي عروسي ميگيريم من از اين دوري ها خوشم نمياد اخه ؟

فرزاد:اگه خدا بخواد شهريور روز 15 چطوره؟

مثل بچه ها بالا و پايين پريدم چي بهتر از اين روز تولد عشقت عروسيتم باشه

-اره فرزاد رويايي ميشه دوست دارم

فرزاد منو تو بغلش کشوند و گفت:حالا شيطوني بسه ميخوام لالا کنم تو هم مثل دختراي خوب بغل بابايي ميخوابي

کنارش دراز کشيدم خيلي خسته بود زود خوابش برد و منم يه دل سير نگاهش کردم و محکم تر چسيبدمش کاش هيچ وقت ازم جدا نشه چون اونوقت من حتما ميمردم

انقدر نگاهش کردم و با موهاي لختش بازي کردم که منم اروم اروم خوابم برد

با بوسه هايي که به گونم و زير گلوم ميزد اروم از خواب بلند شدم

فرزاد:خسته نباشي خانم خانما بلند شو ديگه لالا بسه کم کم بايد براي کنکور دوباره شروع کني ايشالا بعد کنکورت يه دل سير ميبرمت گردش تا حسابي حالت جا بياد

کش و قوسي به بدنم دادم که خانم جون اروم در اتاق رو زد و گفت:مادر جان بيايد پايين هم چايي بخوريد هم اقا مهرداد کارتون داره

-باشه خانم جون چشم ميايم الان

موهامو شونه زدم و با فرزاد به سمت پذيرايي رفتيم مهدي و سياوش و مهرداد و مريم در حال چايي خوردن بودن

سياوش:به به زوج خوشبخت خوش اومديد بيايد بشينيد

روي مبل دو نفره نشستيم که مهرداد گفت :مريم ميخوام برام يه کاري انجام بدي ميتوني؟

مريم:شما جون بخواه داداش

مهرداد:امروز گفتم تنها بياي که توي حضور همه صحبت کنيم راستش من تصميممو گرفتم و ميخواستم نظر همتونو بدونم ؟

مريم:در چه موردي؟

مهرداد:ازدواجم

هممون با بهت و خوشحالي همديگرو نگاه کرديم

مريم:خير باشه داداش چي بهتر از اين بگو ببينم کي هست اين خانم خوشبخت

مهرداد خنده ي شرمزده اي کرد و گفت:راستشو بخواي تو اين چند وقت که سپيده اومده و طي مراوداتي که باهم داشتيم احساس کردم دختر خوبي به نظر ميرسه حالا اول از همه

نظر خانم جون رو در مورد عروس ايندش ميخوام بعدم نظر بقيرو

خانم جون که معلوم بود غافلگير شده اشک چشمشو با گوشه ي روسريش پاک کرد و گفت:ايشالا خوشبخت بشي مادر ارزوي من واسه تک تکتون همينه کي بهتره از سپيده هم

دختر خانوميه هم با وقار و با متانته از جانب من که مبارک باشه

من بي اختيار از جام بلند شدم و سمت مهرداد رفتم گونشو محکم بوسيدم و محکم دست زدم و گفتم:مبارک باشه

بقيه هم شروع به دست زدن کردن و قرار شد مريم با کاوه صحبت بکنه که اگه رضايت بدن عقد مهدي و مهرداد با جفت خواهراشونو تو يه روز تو باغ

تو اين مدت هر روز فرزاد ميومد و بهم کمک ميکرد سخت ميخوندم واسه خاطر فرزاد خودم خيلي دوست داشتم تربيت معلم قبول بشم

بالاخره روزي که ههمون منتظرش بوديم رسيد روز کنکور

صبح ساعت 5 از خواب بلند شدم در واقع از نگراني بيشتر از اين نميتونستم بخوابم نمازمو خوندم و چند تا از سوره هاي قران رو براي ارامشم خوندم

عکس بابا و مامان رو از کنار تختم برداشتم و دستمو روش کشيدم

مامان و بابا ميدونم که داريد نگاهم ميکنيد برام دعا کنيد خيلي دوستتون دارم اروم روي عکسشون رو بوسيدم و اشک توي چشمام حلقه زده بود احساس کردم دارن لبخند ميزنن

مداد و پاکن و تراشمو برداشتم و همراه مدارکم کنار گذاشتم لباسامو عوض کردم و جلوي اينه مقنعه و چادرمو مرتب کردم و ايت الکرسي رو زير لب خوندم و به سمت اشپزخونه

رفتم

طفلکي خانم جونم الهي فداش بشم حتي امروزم نزاشته بود بي مادري رو احساس کنم

ميز صبحونه رو برام چيده بود و خودش داشت قران ميخوند

-سلام عزيزم صبحت به خير چرا خودتو به زحمت انداختي اخه ؟

خانم جون سرشو بلند کرد لبخند مهربوني زد و قرانشو بوسيد و کنار گذاشت و گفت: بيدار شدي مادر ؟بيا بشين صبحونتو بخور ضعف نکني مادر

-مرسي عزيزم

سر ميز نشستم و صبحونمو خوردم مهدي هم بيدار شده بود و با من صبحونه خورد از شانس گندمون منو و نازي تو يه حوزه نيفتاده بوديم و مهدي قرار بود ببرتش

ساعت 6 بود که فرزاد دنبالم اومد

خانم جون از زير قران ردم کرد و مهرداد و سياوش هم بيدار شده بودن

مهرداد:حواستو خوب جمع کن که به اميد خدا يه جاي خوب قبول بشي

سياوش:اره عزيز دل دايي استرس هم نداشته باش به خدا توکل کن

-قربونتون برم برام خيلي دعا کنيد

اقدس اشک گوشه ي چشمشو با روسريش پاک کرد و گفت:خدا به همراهت باشه خانم کوچيک خيالت جمع همه ي ما برات دعا ميکنيم

از همشون خداحافظي کردم و به سمت ماشين فرزاد رفتم

فرزاد هم پياده شد و خوش و بش کوتاهي با هم کرده و براي اينکه دير نرسيم سوار شد و حرکت کرد

استرس داشتم دست خودم نبود دائما با انگشتام بازي ميکردم و کف دستم حسابي عرق کرده بود

فرزاد نگاهي بهم انداخت و با لبخند ارامش بخشي گفت:خانم خوشگل من در چه حاله؟

-هي بد نيستم

فرزاد:فکر کن قراره مثل المپياد روي منو کم کني استرس نداشته باش خانم گلم

لبخندي بهش زدم و گفتم:اي بدجنس من کي ميخواستم روتو کم کنم

فرزاد:قربونت برم شوخي ميکنم من همين بيرون منتظرت ميمونم تا برگردي

-نه اقايي 4ساعت حوصلت سر ميره برو خونه ساعت12برگرد دنبالم نفسم

فرزاد دستامو توي دستاش گرفت و با اون چشماي قشنگش تو چشمام زل زد و گفت:فداي تو من برم من به خاطر تو جونمم ميدم عزيزم دلم طاقت نمياره خانممو اينجا تنها بزارم

خودمو تو بغلش انداختم احساس ارامش بهم ميداد

ساعت 6:30 بود که ازش خداحافظي کردم و وارد سالن محل برگزاري شدم

بالاخره سوالا بينمون پخش شد اولش يه کم استرس داشتم و هول شده بودم ولي با فرستادن صلوات خودمو اروم کردم و با کشيدن چند تا نفس عميق شروع به جواب دادن به

سوالا کردم

ساعت امتحان تموم شد و من بالاخره بيرون اومدم از خودم احساس رضايت داشتم و مطمئن بودم که قبول ميشم خدا رو شکر کردم و به سمت ماشين فرزاد که داشت روزنامه

ميخوند رفتم

چند ضربه به شيشه زدم با ديدنم با ذوق درو برام باز کرد

فرزاد:چي شد خانوم جونم خوب بود؟چطور دادي؟

-خوب بود شکر خدا حالا تا ببينيم چي ميشه

فرزاد در حالي که دنده رو جا ميزد با خنده گفت:مگه ميشه خانم من شاگرد اول مدرسه بد داده باشه

پاشو روي گاز گذاشت و با نشاط گفت:اخخخخخخخ جون کنکور تموم شد حالا يه دل سير ميخوام با خانمم بريم گردش الان ميبرمت يه جاي خوب تا حسابي حالت بياد سرجاش

خنديدمو و گفتم:اوکي من امروز مال شما

چشماشو به حالت وحشتناکي بامزه کرد و گفت :همه جوره هستي؟

گيج ميزدم گفتم:اره ديگه

نگاهي به دورو برش کرد و سريع گاز کوچيکي از لپم گرفت که دادمو در اورد

-ا فرزاد چرا اين جوري ميکني خوب دردم مياد ديوونه

فرزاد لبخند گله گشادي زد و گفت:اين اوليش بود عزيز خانم جان ما اعلام کرده امروز کامل در اختيار ماست

در حالي که لپمو ميماليدم که قرمز نشته مشتي با بازوهاش زدم و گفتم :بچه پرووو

ناهار رو توي درکه خورديم و بعدش تصميم گرفتيم يه ذره کوهنوردي و پياده روي کنيم

منم که تنبل اصولا ميونه ي خوبي با پياده روي و کوهنوردي نداشتم فرزاد دستمو گرفت بود و به زور ميکشوند

فرزاد :بيا ديگه تنبل

-فرزاد من خسته خوب

فرزاد:يه کوچولو ديگه بيا ميريم کنار رودخونه حالت جا مياد

ناخودگاه ياد اردو افتادم و زماني که فرزاد از توي اب نجاتم داده بود لبخند پهني رو لبم اومد

فرزاد نگاهي بهم انداخت و گفت:چيه ورپريده نکنه فکر کردي مثل تو اردو بيفتي تو رودخونه ميام نجاتت ميدم؟نه بابا الان همسر کم تر زندگي بهتر

اخم غليظي بهش کردم چقدرم راحت ذهنمو خونده بود !!!!!سر جام وايستادمو و گفتم:اينجورياس ديگه زن نميخواي باشه منم ميرم

فرزاد:ما غلط کرديم خانم جان مزاح فرموديم بيا بريم

بالاخره کنار رودخونه رسيديم دختر و پسرا با احتياط ازش رد ميشدن

خواستيم از رودخونه رد بشيم که فرزاد غافلگيرم کرد و و خم شد و شروع به اب ريختن روم کرد

شکه شده بودم به خودم اومدم و منم روش اب ريختم ولي خوب چون دستاي اون بزرگ تر بود اب بيشتري جا ميگرفت در نتيجه من بيشتر خيس ميشدم

بعد کلي اب بازي خنده و شوخي رفتيم توي افتاب نشستيم تا خشک بشيم

نگاهي به فرزاد کردم و گفتم:يادبگير ببين اون اقاهه چه جوري دست خانومشو گرفته تا نيفته اون وقت تو منو خيس اب کردي

فرزاد شيطونانه خنديد و گفت:اين جوري بيشتر کيف داد مگه نه

-اره عزيز خيلي خوب بود

فرزاد:راستي بيا زودتر برگرديم اگه ميخواي لباستو عوض کني که شب خونه ي ما دعوتي يادت که نرفته

-اخ نزديک بود يادم بره پاشو بريم که اينجوري من نميام

از جامون بلند شديم و به سمت پايين برگشتيم که به سمت خونه برگرديم

فرزاد منو جلوي در خونه گذاشت و خودش بهم گفت که بايد بره يه سر مدرسه ي جديدي که قرار بود توش معلم تقويتي زيست واسه تابستونشون باشه

وارد خونه که شدم همه تو پذيرايي جمع بودن به همه سلام کردم يه راست پيش نازي رفتم و بغلش کردم

-واي نازنين چطور بود اميدي هست؟

نازي سرشو خاروند و گفت:به نظرم بد نبود تو چطور دادي؟

-منم خوب دادم از مينا خبر نداري؟

نازي:نه نميدونم چي کار کرده

-بيا بريم بهش زنگ بزنيم

از جمع جدا شديم و به مينا زنگ زديم اونم راضي بود از امتحانش

سياوش:خوب مينا چطور داده بود ؟

من و نازي با يه حالت مشکوکي نگاهش کرديمو و گفتيم:چطور؟

سياوش:همين جوري بابا

-تو که راست ميگي

سياوش:اي بابا نخواستم شما اصلا حرفي بزنيد ما رفتيم

دستشو روي موهاش کشيد و ازمون دور شد

نازي چشمکي بهم زد و گفت:فکر کنم بخت مينا باز شده

جفتمون خنديديم

مهدي و نازي با هم قرار بود شامو بيرون بخورن

منم اول رفتم حموم و يه دوش گرفتم و بعد خشک کردن موهاي بلندم سرمو توي کمد لباسام کردم تا يه چيز خوشگل پيدا کنم بالاخره بعد کلي گشت و گذار يه زير سارافوني سفيد با

يه سارافون ابي تنم کردم و روي تختم دراز کشيدمو و منتظر اومدن فرزاد شدم

ساعت حدود 5:30 بود که اومد دنبالم از همه خداحافظي کردم و سوار ماشين شدم

فرزاد:به به خانوم خانوما خوشتيپ کردي ها !

-مرسي چشماتون خوشتيپ ميبينه

فرزاد:چشماي ما اصولا فقط شما رو ميبينه

خنده ي دلبرانه اي کردم که باعث شد فرزاد لپمو محکم بکشه

فرزاد جلوي در خونشون نگه داشت و پياده شديم

همه به استقبالمون اومدن

فاطمه خانم:سلام عروس گلم خوش اومدي

باهاش روبوسي کردم و بعد سلام و احوال پرسي با بقيه روي مبل نشستم

هنوز خيلي باهاشون راحت نبودم و مثل بچه مظلوما يه گوشه نشسته بودم

فريده کنارم نشست و با لبخند پرسيد:خوب مهرناز خانم گل چه خبرا ؟ کنکورتو خوب دادي؟

-هيچي سلامتي اره شکر خدا خوب بود

فريده :خدا رو شکر ايشالا هميشه موفق باشي

جوابم يه لبخند بود

شب خوبي بود در کنار خانواده ي فرزاد کم کم ديگه داشتم باهاشون راحت ميشدم

اون شب فرزاد زنگ زد خونه و از مهرداد اجازه گرفت که شبو پيشش بمونم

يه کم دلهره و اضطراب و صد البته خجالت داشتم چون بار اولي بود که قرار بود شب کنار هم باشيم اونم توي خونه ي خودشون که محشر بود والا

روي تخت فرزاد نشسته بودم و اتاقشو ديد ميزدم

يه ميز کامپيوتر با کامپيوتر روش و يه ميز تحرير که روش کلي ورقه و خودکار ديده ميشد

يه کتابخونه ي بزرگ با کلي کتاب که هرکدوم از قفسه هاش مربوط به يه نوع کتابي بود

و در اخر نگاهم به ميز کوچيک کنار تختم افتاد که عکس من توي يه قاب خوشگل روش بود

لبخند روي لبام اومد و عکسمو نگاه کردم

فرزاد:چيه خوردي خانوم خوشگلمو بزار عکسشو

-حسود حالا انگار زنش تحفه س

فرزاد:يه چيزي بالاتر از اون

کنارم روي تخت نشست و من بي هوا خودمو توي بغلش ول کردم

هول شد و محکم نگه هم داشت تا زمين نخوريم ياد اون روزي افتادم که توي کلاس افتادم توي بغلش يادش به خير

فرزاد:شيطونک چي کار ميکني ؟نزديک بود جفتمون بيفتيم که !حالا جزاي اين کارت اينه که گازت بگيرم

-ا فرزاد دلت مياد ؟خو دردم ميگيره

فرزاد سرشو متفکرانه تکون داد و گفت:بله حق با شماست حرف حق جواب نداره

يه دفعه محکم لباش رو روي لبام گذاشت و منو کنار خودش خوابوند دستشو پشت گردنم گذاشت و حريص تر از قبل لبامو بوسيد

چشمام مثل توپ واليبال گرد شده بود و با تعجب فرزاد رو نگاه ميکردم

وسط بوسيدنش لپاش سرخ شد

لباشو ازم جدا کرد و شروع به خنديدن کرد انقدر خنديد که ناخوداگاه منم از خندش خندم گرفت

-چيه چرا ميخندي؟

فرزاد تو همون حالت جواب داد:بايد قيافه ي خودتو ميديدي شبيه علامت تعجب شده بود واي مهرناز خيلي بانمک بودي

مشتي به بازوش زدم و دستمو دور گردنش انداختم

خندش کمتر شد و با عشق بوسه اي به گونم زد و گفت:خانومم از صبح سر کنکور بوده ميدونم خسته س بيا بغلم لالا کن دختر خوب

خودمو بيشتر بهش فشردم تا عطر تنش و اون سينه ي بزرگ مردونه ش ارومم کنه

موهامو نوازش کرد و زير گوشم گفت:خيلي دوستت دارم گلم

-منم همين طور

ارو اروم و بي دغدغه خوابم برد

ولي غافل بودم از خوابايي که سرنوشت برامون ديده بود

هفته پيش رفته بوديم خونه ي مريم اينا و سپيده رو براي کاوه خواستگاري کرديم

اونا هم که خوب کاملا معلوم بود که راضي هستن مخصوصا خود سپيده

وسط مرداد ماه بود که بالاخره نازي و مهدي هم عقد کردن

سپيده و مهرداد هم يه عقد ساده کردن و قرار مراسمو براي شهريور گذاشتن تا يه ذره حجم کاراي رو سرمون کم تر بشه

جواب هاي اوليه ي کنکور اومده بود و من رتبم تقربيا عالي شده بود با کمک فرزاد من و نازي مينا انتخاب رشتمونو انجام داديم و يه جوري انتخاب کرديم که اگه بشه هر سه

تامون تو يه دانشگاه قبول بشيم

فرزاد قرار بود فردا با بچه هاي مدرسه ي تقويتي تابستوني که ميرفت برن اردو

بي حوصله روي تختم دراز کشيده بودم اصلا دلم نميخواست بره يه هفته دوري ازش ديوونم ميکرد

حتي وقتي مدرسه هم ميرفتيم انقدر ازش دور نميموندم

در اتاقم باز شد و فرزاد در زد و اجازه خواست که بياد داخل

-بفرماييد

درو باز کرد و اومد داخل

نگاهم بهش افتاد يه دسته گل رز قرمز رو جلوي صورتش گرفته بود

فرزاد:سلام و درود بي پايان بر خانم گل اخمالوي من ؟چي شده گل من انقدر گرفته س؟

-من دلم برات تنگ ميشه دوست ندارم بري

فرزاد گلارو روي ميز کنار تختم گذاشت و کنارم نشت دستشو زير سرم انداخت و منو گرفت تو بغلش

فرزاد:عزيز دل من فداي تو برم من قول ميدم زود برگردم نازگلم تلخي نکن باهام ديگه دلم نمياد تو اين وضعيت و با اين لباي ورچيده ببينمت

شب خوبي کنار هم داشتيم شامو باهم بيرون خورديم

شب وقتي که داشت ميرفت محکم توي بغلش گرفتدم و زير گوشم گفت:عزيز دلم مواظب خودت خيلي زياد من زود برميگردم دلتنگي و گريه هم ممنوعه قبول ؟ و بعد لبامو با عشق

بوسيد

-تو هم مواظب خودت باش اقايي

به زور و اکراه از توي بغلش بيرون اومدم به سمت ماشينش رفت نگاهم کرد و برام دست تکون داد و رفت

دست خودم نبود اشکام اروم ميريخت و زير لب خداحافظي کردم

دو سه روزي بود که فرزاد رفته بود تلفني باهم ارتباط داشتيم ولي من خيلي دلتنگش بودم

يه جاده ي تاريک بود ولي به شدت مه الود با ترس راه ميرفتم ولي چشمام فقط سياهي رو ميديد

تو بين اون همه سياهي فرزاد وايستاده بود و بهم لبخند ميزد به سمتش دويدم ولي وقتي خواستم بغلش کنم زمين بينمون از هم باز شد و از هم جدامون کرد

با وحشت داد زدم و از جام بلند شدم تمام تنم خيس عرق بود تلفنو برداشتم و با دستاي لرزون شماره ي فرزاد رو گرفتم ولي جواب نميداد

از استرس و نگراني تو پذيرايي راه ميرفتم

سياوش:دايي جان چرا اين جوري ميکني تو اخه ؟خودت ميدوني که توي جنگل گوشي انتن نميده عزيزم

-نميدونم سياوش خواب بد ديديم نگرانم

تلفن زنگ خورد مهرداد به سمت تلفن رفت و جواب داد هر لحظه نگاهش نگران تر و چهره ش درهم تر ميشد

مهرداد:بله چي شده ؟ کجا؟ بله ميرسيم خدمتتون

بله احتمالا تا 2الي 3 ساعت ديگه اونجاييم ما

تلفن رو قطع کرد و رو به سياوش گفت:بايد برم يه جايي مياي تو هم ؟

به سمت مهرداد رفتم و با التماس گفتم:داداش تو رو خدا بگيد چي شده ؟

مهرداد با کلافگي دستي به موهاش کشيد و گفت:نميدونم خودمم ميخوام برم ببينم چي شده

-تو رو ارواح خاک اقاجون بزار منم بيام تو رو خدا نفسم داره بند مياد از نگراني

مهرداد:بياي چي کار اخه تو؟

سياوش رو به مهردادکرد و گفت:عيب نداره بزار بياد اينجا باشه خودشو ميکشه از استرس

سريع يه لباس پوشيديم و خودمونو به اول جاده ي هراز رسونديم

از چيزي که رو به روم ميديدم شوکه شده بودم نميدونم چشمام داشت درست ميديد يا نه ولي من فقط با زحمت خودمو بهش رسوندم

امروز با استاد نصيري کلاس داشتيم خيلي معذب بودم سر کلاسش

وارد کلاس شد و پالتو مشکيشو رو از تنش در اورد و روي صندلي اويزون کرد و بعد از حضور و غياب از جاش بلند شد و درس داد

از درس امروز هيچي نفهميدم فقط سر کلاس سرم پايين بود تا نگاهم به نگاهش نيفته

ساعت کلاس تموم شد و از در بيرون اومدم که صداي رسولي سر جام ميخکوبم کرد

رسولي:خانم موحد ببخشيد ميتونم چند لحظه مزاحمتون بشم

به سمتش برگرشتم و گفتم:بله بفرماييد؟

رسولي يه کوچولو اين پا و اون پا کرد و گفت:ببخشيد خانم موحد من ميخواستم بدونم خانم عزيزيان باهاتون راجبع به من صحبت کردن؟

سرم رو پايين انداختم و گفتم:بله گفتن

رسولي:نظرتون چيه؟

-من نميخوام ازدواج کنم اين حرف اول و اخرمه

نگاهم به نصيري افتاد که مثل ببر خشمگين نگاهم ميکرد و سعي داشت عصبانيتشو زير چهره ي ارومش پنهان بکنه و با ارامش ساختگيش چاييشو ميخورد ولي نگاه مستقيمش

از دفتر رو من زوم بود

-ببخشيد اقاي رسولي با اجازتون

رسولي:خانم موحد من منتظر تغير نظر شما هستم

همون طور که حلقمو توي دستم لمس ميکردم و گفتم:عوض نميشه مطمئن باشيد

ازش خداحافظي کردم و به سمت در خروجي رفتم

با خودم فکر ميکردم اره 3 ساله گذشته من بي فرزاد دارم هنوز نفس ميکشيم

روي برگ هاي پاييزي پاهامو ميزاشتم و خورد شدنشو بهم لذت ميداد

راهمو کج کردم و روي نيمکت پارک کنار دانشکده نشستم و تمام هوا رو توي ريه هام فرو بردم

دوباره اين بغض لعنتي داشت خفم ميکرد نگاهم به حلقه ي تو دستم کردم

ديروز مينا بالاخره جواب بله رو به سياوش داد و قرار شد اخر هفته بريم مراسم بله برون رو داشته باشيم اخر هفته ي بعد هم مراسم عروسي مهرداد و سپيده بود

از جام بلند شدم و کار هميشگيمو انجام دادم وقتي دلم ميگرفت يه کار بيش تر نميتونستم بکنم چند تا شاخه گل رز خريدم و به سمت درکه رفتم و جايي که با فرزاد يادش به خير

چقدر اب بازي کرديم

کنار اب نشستم و دستمو داخلش فرو کردم و خنکيش بهم ارامش داد

کنار اب نشستم و گلا رو پر پر کردم و داخل اب ريختم و به اشکام اجازه دادم فرو بياد

تو حال خودم بودم که استاد نصيري صدام کرد

بي هوا به سمتش برگشتم و با تعجب نگاهش کردم

استاد:با خودت خلوت کردي؟چرا انقدر داري خودتو عذاب ميدي؟

-استاد چرا همچين سوالي از من ميپرسيد؟ شما هم اگه همه ي زندگيتونو از دست ميداديد تا اخر عمرتون سياه پوش و عذادار باقي ميمونديد

استاد کلافه دستي به موهاش کشيد و گفت:مطمئنم تا اخر عمرم صبر نميکردم دختر

لحن صداش و دختر گفتنش منو ياد فرزاد انداخت و باعث شد دوباره چشمام پراز اشک بشه

سرمو به سمت اب برگردوندم و گفتم:استاد انسان در طول زندگيش تنها يه بار عاشق ميشه منم درسته که زود ولي تجربه اش کردم عاشق شدم عاشق معلمم

ولي خيلي زود تنهام گذاشت ديگه بهار زندگي من به خزون تبديل شده شما از يه کسي که هيچ اميدي به زندگيش نداره توقع داريد براي زندگيتون چي کار کنه ؟

خواهش ميکنم ديگه حرفي راجبه به اين موضوع نزنيد ممنون

بر خلاف تصورم يه شادي و برقي توي چشماش اومد انگار از جواب منفي من خيلي هم ناراحت نشد

نگاهي به ساعتم انداختم کم کم داشت ديرم ميشد

از جام بلند شدم و رو به استاد که تقريبا ميخم شده بود گفتم:با اجازتون استاد

استاد:خداحافظت باشه

اروم اروم به سمت پايين رفتم و ذهنم درگير خيلي چيزا بود و از همه بيشتر حالي که چند مدت بود داشتم و دلم ميخواست برم جاده ي هراز جايي که فرزاد رو از دست داده بودم

دلم هواي دلنشين شمال رو ميخواست و موج هاي دريا و ارامشي که چند سال بود که دنبالش بودم

نا خود اگاه ياد نصيري افتادم نميفهميدم چرا انقدر اصرار به ازدواج با من داره ؟

اخه مگه من چي داشتم ؟يه دختري که توي 19 سالگي بيوه شده بود و روحش کاملا تخريب شده بود نميفهميدم با چه اميدي ميخواد زندگي شو با من بسازه

بالاخره بعد يه روز پر از فراز و نشيب رسيدم خونه

مهرداد نيم نگاهي به ساعتش کرد و خيلي اروم پرسيد؟کجا بودي تا الان مهرناز؟تا ساعت 4 که بيشتر کلاس نداشتي

شونه هامو بالا انداختم و گفتم:رفته بودم پياده روي يه کم حالم جا بياد

مهرداد يه کم اين پا و اون پا کرد و گفت:به هر حال من زياد بهت سخت نميگرم ولي خوبيت نداره بخواي خيلي بيرون بموني

بغضم دوباره تو گلوم چنگ زد حق با مهرداد بود من يه زن بيوه بودم و خوبيت نداشت تنها همه جا برم و بيام ولي من همش 21سالم بود خيلي دردناک بود اين حرفا

سعي کردم اين حالت رو فراموش کنم و گفتم :داداش من ميخوام برم شمال ميشه منو چند روزي ببري اونجا ؟

نيم نگاهي بهم کرد و گفت:ميخواي بري داغ دلتو تازه کني

-داغ دل من هميشه تازه هست فقط ميخوام برم ويلا همون جايي که عقد کرديم اگه نرم دق ميکنم خواهش ميکنم

مهرداد:باشه با کاوه هماهنگ ميکنم اگه بشه يه روزه بري و برگردي

-ميخوام تنها برم

مهرداد چشماشو تنگ کرد و گفت:حرفاي جديد ميشنوم ؟همينم مونده تنها بزارم بري

-داداش من دو روز ميخوام برم اونجا تنها باشم تازه سرايداراي ويلا هم هستن نگراني نداره که

مهرداد:حالا ببينيم چي ميشه

-ميخوام پس فردا برم و تا پنج شنبه براي مراسم سياوشو مينا برسم

مهرداد:حالا چه عجله اي داري تو اخه

-نميتونم داداش به اين مسافرت احتياج دارم

مهرداد:اوکي با کاوه هماهنگ کنم بهت خبر ميدم ولي من يا مهدي ميام ميرسونيمت

باشه اي گفتم و به سمت اتاقم رفتم و بوم نقاشيمو جلو گذاشتم و و ادامه ي تصوير نيمه کاره اي که از منظره ي دريا داشتم ميکشيدم رو کمي کامل کردم بعد کامل بسته بنديش

کردم تا وقتي که رفتم شمال با صحنه ي طبيعي تري درستش کنم

صبح کلاسم ساعت 9 بود که تموم شد ميخواستم زود تر برگردم خونه تا وسايلامو جمع کنم

به سمت ايستگاه اتوبوس حرکت کردم و که بوق ماشيني توجهمو جلب کرد

نيم نگاهي به عقب کردم با ديدن اقاي زند لبخندي زدم و به سمتش رفتم حالا که ميدونستم ازدواج کرده باهاش راحت تر بودم

-سلام اقاي زند احوالاتتون خوبه ؟سمانه جون چطوره؟

زند:سلام مهرناز خانم ما خوبيم تو چطوري ؟کجا ميري بيا برسونمت باهات کار دارم

-مزاحمتون نميشم اقا

زند :بيا دختر خوب کار مهم باهات دارم

به سمت ماشينش رفتيم تو لحظه ي اخر نگاهم به نصيري گره خورد که با حيرت و صد البته با عصبانيت فوق شديد نگاهمون ميکرد

نگاهمو ازش دزديدم و سوار ماشين فريد شدم

زند:خوب حالت چطوره بهتري؟

-نميدونم اقا ديگه حال خوب برام معنا نداره راستش

زند:اينجوري حرف نزن بايد با واقعيت کنار بياي و زندگي جديد براي خودت شروع کني

حرفي نزدم و صورتمو به سمت پنجره برگردوندم

-ببخشيد اقا گفتيد باهام کار داشتيد؟

زند :اره ببين من با خانم رستگار صحبت کردم خيلي خوشحال شد و کلي هم استقبال کرد و گفت :انگار خانم صميمي معلم زيستشون زمان زايمانشه و بايد بره و کلي دنبال

جايگزين براش ميگردن وقتي شنيد تو دبير شدي ميخواست بال در بياره ازم خواست بگم از اول هفته اينده که معلمشون ميره تو يه سري بهش بزني

-اقا شما ديگه تدريس نميکنيد ؟

فريد زهر خندي زد و گفت:نه بعد سالي که تو فارق التحصيل شدي منم تدريس رو بوسيدم و گذاشتم کنار الان يه شرکت مهندسي دارم حالا بگو ببينم نظرت چيه؟

-راستش اقا من خيلي برام مشکله بيام اونجا تک تک مکان هاي اونجا واسه من تداعي کننده ي يه خاطره س

فريد:بالاخره تا کي ميخواي تو گذشته زندگي کني ؟اين مسئله ميتونه برات يه شانس بزرگ باشه به خودت بيا و بهش پشت پا نزن

سر کوچه رسيده بوديم نگه داشت و گفت:دلم ميخواد مهرناز شاد هميشگيمو ببينم همون شاگرد زرنگ و ثابت قدم باشه؟

-ممنون اقا خيلي برام زحمت کشيديد ايشالا جبران کنم

زند:خواهش قابل شاگرد اول رو نداشت کوچکترين کاري بود که ميتونستم انجام بدم

-بازم مرسي اقا به سمانه جون از طرف من سلام برسونيد

سرشو با حالت بامزه اي خاروند و گفت :خبر داري راستي ؟

-از چي اقا؟

زند:دارم بابا ميشم

از زور شوق واي بلندي گفتم بعد سه سال اولين بار که اينجوري از ته دل خوشحال شده بودم

-واي اقا من خيلي خوشحالم ايشالا به سلامتي باشه

زند لبخندي زد و گفت:بايد خاله ي بچمون باشي هم من دوستت دارم هم سمانه

-مرسي اقا خيلي خوشحالم کرديد

زند:قابل شما رو نداشت خدا رو شکر که ما تونستيم لبخند رو به لب شما هديه بديم خوب ديگه برو بده اينجا وايستي

-مواظب سمانه جون و کوچولوتون باشيد ميشه من شماره ي سمانه جون رو داشته باشم ؟

فريد از توي داشبورت کاغذ و قلمي برداشت و شماره رو برام نوشت و گفت:اونم خيلي دوست داره با تو رفت و امد کنه راستش اون توي ايران کسي رو نداره همه ي خانوادش

خارج از کشورن خوشحال ميشم از تنهايي درش بياري

-حتما اقا

زند:خوب ديگه خداحافظ مواظب خودت باش

-شما هم همين طور خدا نگهدارتون

فريد پاشو روي گاز گذاشت وبا زدن بوقي ازم دور شد

کيفمو و چادرمو مرتب کردم و با لب خندون به سمت خونه رفتم که دست قوي بازوهامو کشيد و منو محکم به ديوار چسبوند

استاد نصيري با خشم و عصبانيت منو چسبوند به ديوار

از چشماش خشم شعله ميکشيد

من مات و مبهوت بين دستاي قويش اسير شده بودم

چشمام تا اخرين حد ممکن باز شده بود و با تعجب گفتم:چيزي شده استاد؟

استادنيش خندي زد و گفت:واسه خاطر اون بود که منو قبول نميکردي؟اره؟پس ديگه انقدر برام جانماز اب نکشيد و بي خود نگو به خاطر شوهر خدا بيامرزت که نميخواي ازدواج

کني؟

خداي من اين چرا اين قدر غيرتي شده بود؟از يه استاد دانشگاه بعيد بود يه چنين رفتاري

عصبي شدم و گفتم:مسائل خصوصي زندگي من به خودم ريط داره استاد اين چه طرز برخورده ؟شما اصلا چه ميدونيد اون کيه که اينجوري قضاوت ميکنيد

استاد:اونجوري که تو باهاش صميمي بودي فکر ديگه اي نميشد کرد

-نه استاد اشتباه کرديد اون اقا معلم دوران دبيرستان بنده بودن و واسم کار پيدا کرده بودن

دستي به موهاش کشيد و ناخوداگاه گفت:غلط کرده

خندمو به زور قورت دادم اينو ديگه کجاي دلم بزارم ؟

-ولي براي رفع سوءتفاهم خدمتتون ميگم ايشون زن و بچه دارن حالا هم اگه اجازه ميديد من برم تا کسي تو اين وضعيت ما رو نديده

مات و مبهوت نگاهم کرد و از جلوم کنار رفت

خداحافظي زير لبي گفتم و به سمت خونه رفتم

هر جفتشون از يادم رفتن دلم به سمت شمال کشيده شد و اينکه قراره جايي برم که فرزادم براي اخرين بار اونجا نفس کشيده بود

وسايلامو جمع کردم مهرداد و مهدي رو راضي کرده بودم با پرواز برم و برگردم

بليط رفت و برگشت رو برام گرفته بودن و ساعت 6 صبح پرواز داشتم

توي اتاقم بودم و وسايلامو جمع ميکردم که نازي در زد و وارد شد

نازي:به به مهرنازي گل داري اماده ميشي ؟منو با خودت نميبري بيمعرفت؟

دستمو دور گردنش حلقه کردم و گفتم :الهي فدات بشم من خودت که ميدوني به اين تنهايي چقدر احتياج دارم

نازي:ميترسم مهرناز بري و با اعصاب داغون تر برگردي به خدا تو اين سه سال تو يه روز خوش و بدون گريه نداشتي

گردنبندي که روز عقد فرزاد گردنم انداخته بود رو لمس کردم و گفتم:نه نازي مطمئن باش بايد برم تنها راه ارامشم فکر کنم همين باشه

نازي اروم بوسه اي روي گونم گذاشت و گفت:تو رو خدا مهرناز برو و يه کوچولو شاداب تر برگرد

-تمام سعيمو ميکنم عزيزم

صبح مهرداد قرار بود تا فرودگاه برسوندتم خانم جون از زير قران ردم کرد و نگاه پر محبتي بهم کرد و گفت:مادر خدا به همرات مواظب خودت باشي عزيزم

-باشه فدات بشم من

بغلش کردم و توي اغوشش اروم گرفتم

تا فرودگاه به بيرون خيره شده بودم و حرفي نميزدم

وقتي رسيديم مهرداد کارامو انجام داد و نزديک رفتنم که شد کلي بهم سفارش کرد و پولم بهم داد که کم نيارم

هرکاري کردم راضي نشدن با اتوبوس برم ميدونستن ديدن جايي که فرزاد تصادف کرده بود چه بلايي سرم ميورد

بالاخره رسيدم به ويلا جايي که کلي خاطرات قشنگ باهاش داشتم

در زدم و سرايدار درو برام باز کرد و با خوشرويي باهام سلام و احوال پرسي کرد

وارد ويلا که شدم تک تک خاطرات روز خواستگاري و عقد برام زنده شد

هرجا که برميگشتم انگار فرزاد بود انگار هنوز اينجا بود

لباسامو عوض کردم و به سمت ساحل رفتم

دريا طوفاني به نظر ميرسيد درست مثل حال دل من

سمت همون محلي که عقد کرده بوديم رفتم

نگاه به اسمون کردم ابري بود مثل چشماي من

انگار همه چي مناسب حال زار من بود

روي شن هاي نيمه مرطوب همون جايي که عقد کرده بوديم نشستم و شن را توي دستم گرفتم و محکم فشارشون دادم خيلي سعي کردم که اشکام نريزه ولي نميشد

سرمو رو به اسمون گرفتم و گفتم:خدا داري ميبيني ؟منم مهرنازت ببين دارم داغون ميشم چرا بعد فرزادم منو انقدر زنده نگه داشتي؟اخه اين همه عذاب تا کي ؟

خدايا خدايا تو که ارحمن راحميني التماست ميکنم ديگه منو اينجا نگه ندار

سرمو روي زمين گذاشتم و تا جايي که توانم بود گريه کردم

الان اروم تر نشستم با اين که هوا سرده ولي دلم نميخواد برگردم داخل ويلا

رو به دريا ميکنم و اين اهنگ سياوشو بلند ميخونم از ته دلم

من همون جزيره بودم خاکي و صميمي و گرم

واسه عشق بازي موج ها قامتم يه بستر نرم

{دارم همينجوري به سمت دريا هم ميرم }

يه عزيز دردونه بودم رو تن خيس موج ها

يه نگين سبز خالص روي انگشتر دريا

تا که يک روز تو رسيدي توي قلبم پا گذاشتي

غصه هاي عاشقي رو تو وجودم جا گذاشتي

{سرماي اب داره ارومم ميکنه دلم فقط ارامش ميخواد}

زير رگبار نگاهت دلم انگار زير و رو شد

براي داشتن عشقت همه جونم ارزو شد

تا نفس کشيدي انگار نفسم بريد تو سينه

ابر باد و دريا گفتن حس عاشقي همينه

اومدي تو سرنوشتم بي بهونه پا گذاشتي

اما تا قايقي اومد از منو و دلم گذشتي

رفتي با قايق عشقت سوي روشني فردا

من و دل اما نشستيم چشم به راهت لب دريا

{تا کمر توي اي بودم ابو با گريه تو دستم گرفتم و به هوا ميريختم و بلند خوندم}

ديگه تو خام وجودم نه گلي هست نه درختي

لحظه هاي بي تو بودن ميگذره اما به سختي

دل تنها و غريبم داره اين گوشه ميميره

اما حتي وقت مردن باز سراغتو ميگيره

ميرسه روزي که ديگه قعر دريا ميشه خونم

ولي تو درياي عشقت باز يه گوشه اي ميمونم

با گريه بيت اخرو زمزمه ميکردم که يه دفعه زير پام خالي شد و توي اب فرو رفتم

احساس خفگي بهم دست داده بود احساس ميکردم همه ي وجودم پر از اب شده

نفسم داشت ميبريد

درست تو لحظه ي اخر يه دست قوي و مردونه کشيدتم بالا

هنوز تقلا ميکردم و سرفه ميکردم منو تو بغلش گرفت و روي ساحل خوابوند

مرد:خانوم خانوم حالتون خوبه؟نفس بکشيد سعي کنيد

از شنيدن صداش چشماي بي رمقم تا اخرين حد ممکن باز شد

يه جفت چشم سياه اشنا رو به روم بود و همون موهاي لخت هميشگي و عادت هميشگيش که سعي داشت با تکون دادن سرش اونا رو از صورتش جمع کنه

تک تک اجزاي صورتش رو نگاه ميکردم ولي به چشمام اطمينان نداشتم

اره حتما مردم و فرزاد اومده دنبالم

گوشه ي استينشو به سمت خودم کشيدم تعادلش از بين رفت و افتاد توي بغلم

محکم دستمو دور کمرش حلقه کرد و توي بغلش گريه ميکردم

با حيرت و تعجب نگام ميکرد و سعي داشت خودشو از توي بغلم جدا کنه

ولي من با تمام توانم چسبيده بودمش تا ديگه از دستش ندم

-واي باور نميکنم بگو بگو فرزادم که هنوز زنده ام و دارم نفس ميکشم ولي اگه مرده باشمم مهم نيست مهم اينه که تو کنارمي

مرد ناخود اگاه اخمي کرد و خودشو ازم جدا کرد و گفت:خانم حالتون خوبه؟فرزاد ديگه کيه؟حواستون هست داريد چي کار ميکنيد ؟

احتمالا داريد هزيون ميگيد

ناباورانه نگاهش کردم چي داشت ميگفت فرزاد؟

باد سردي شروع به وزيدن کرد و سوز بدي توي وجودم نشست تمام تنم ميلرزيد انگار تمام اميدم به ياس و نا اميدي تبديل شده بود چشمامو بستم و بي رمق گفتم:خدايا

چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چشمام سياهي رفت و ديگه چيزي نفهميدم

اروم اروم چشمامو باز کردم تمام تنم توي تب ميسوخت احساس گر گرفتگي داشتم گلوم به شدت ميسوخت صداي زني رو شنيدم که انگار داشت براي کسي چيزي رو تعريف ميکرد

زن:نه ديوونه نيست اقا طفلکي سه سال پيش تو همين ويلا عقد کرد چون تو ايام عيد بود اقا و خانم به ما مرخصي داده بودن

تا اينکه چند ماه بعد عقدشون خبر بهمون رسيد که شوهرش تو يه تصادف ميميره البته جنازشو انگاري هيچ وقت پيدا نکرده بودن پليسا احتمال داده بودن چون تصادف توي شب

اتفاق افتاده حيووناي درنده جنازرو از بين برده باشن

باز صداي فرزادش توي گوشش پيچيد:اخي همون بود طفلکي منو با همسرش اشتباه گرفته بود منو بگو کپ کرده بودم حالا حالش چطوره؟

خانمه خنده اي کرد و گفت:علي رضا خان از خداتون باشه زنت مثل مهرناز باشه نميدوني انقدر گل و خانومه که هرچي بگم کم گفتم ولي حيف که تو اول جوني بهار زندگيش خزون

شد الان وقتي ديدمش باورم نشد مهرناز باشه داغون شده شکسته شده خواهرش مريم خانم ميگفت سه ساله يه چشمش اشکه يه چشمش خون هنوز اشک چشمش خشک نشده

واي خدا کنه هوا بهتر بشه و مش قربون بتونه دکترو بياره ما هم کم حواس اگه خانم بفهمه مواظب خواهرش نبوديم بيچارمون ميکنه کلي سفارششو کردن

خوب اقا ميشه شما يه لحظه کنارشون بمونيد تا من برم سوپشو بيارم ؟

علي رضا:اره برو خاله کوکب من پيشش ميمونم

تو چشماش زل زده بودم علي رضا ديگه کي بود ؟اين فرزاد من بود قلبم دروغ نميگفت مگه ميشه يه ادم همه ي زندگيشو نشناسه؟

کنارم نشست و گفت:حالتون بهتره خانم؟

نم اشک تو چشمام نشست و دستش که کنار تختم بود محکم چسبيدمو و گفتم:فرزاد اين بازيا چيه؟من سه ساله دارم رنج دوريتو ميکشم بس نيست؟چرا ازارم ميدي؟

با حالت معذبي گفت:خانم به خدا اشتباه گرفتيد من فرزاد نيستم اسمم علي رضاست

دوباره احساس ضعف کردم دستشو بالا اوردم و روي صورتم گذاشتم و بهشون بوسه زدم و گفتم :من همين يه نفس از جرئه ي جانم باقيست اخرين جرئه ي اين جام تهي را تو

بنوش

زير لب زمزمه کردم :چيزي نگو فرزاد کنار تو بودن برام حتي اگه روياشم باشه قشنگه فقط کنارم بمون التماست ميکنم بزار اروم بشم

علي رضا بر خلاف ميلش کنارم نشست دستشو روي قلبم گذاشتم و اروم خوابم برد

چشمامو باز کردم هوا روشن شده بود و بوي نمه بارون رو حس ميکردم

يه دفعه انگار چيزي يادم اومده باشه با دلهره از جام بلند شدم و روي تخت نشستم

دنبال فرزاد گشتم نه نبود

دوباره بي رمق روي تختم افتادم و به چيزي که ديشب برام پيش اومده بود فکر کردم روياي قشنگي بود

دستمو کنار بيني م گرفتم و حس کردم هنوز دستاي فرزاد توي دستمه

خاله کوکب در زد و وارد اتاق شد با يه سيني پر و پيمون از صبحونه

خاله کوکب:سلام خانم کوچيک حالتون بهتره خدا رو شکر؟

-اره ممنون ببخشيد براي شما هم دردسر شدم

خاله کوکب:مادر جان خدا بهت رحم کرد اگه اقا عليرضا نرسيده بود معلوم نبود چه بلايي سرت ميومد

گوشام تيز شد پس من اشتباه نکرده بودم قاطي هم نکرده بودم

-کوکب خانم اين علي رضا خان کيه دقيقا ؟

ريز خنديد و گفت:پسر مش رضا يکي از اهالي روستامونه به بچه هاي روستا هم درس ميده ديشب عجب شبي شده بود شما دو دستي اين بنده ي خدا رو چسبيده بودي ولشم

نميکردي –کجا ميتونم ببينمش؟

کوکب خانم:الان که مدرسه ي روستاس اگه دلتون ميخواد ببرمتون

-اره ميشه بريم خواهش ميکنم

کوکب خانم:باشه مادر لباس گرم بپوش بريم

دو تايي خودمونو به مدرسه ي روستا رسونديم

از پنجره ي نگاهمو بهش زوم کردم داشت درس ميداد دقيقا مثل زماني بود که تو مدرسه به ما درس ميداد

راه نفسم بند اومده بود به گلوم چنگ انداختم تا بتونم نفس بکشم به ارواح خاک اقاجونم حاظر بودم قسم بخورم که فرزاد بود

زانوهام توان اين همه هيجان رو نداشت عشق من زنده بود با چشماي خودم داشتم ميديدمش

سرشو برگردوند و نگاهش تو نگاهم گره خورد و خيره نگاهم کرد

تحمل نگاهاشو نداشتم

زانو هام خم شد و روي زمين افتادم

کوکب تو سرش زد و گفت:واي چي شدي عزيزم حالت خوبه ؟

-شوهرمه به خداوندي خدا قسم فرزادمه

کوکب خانم لبخند محوي که زيرش پر از ترحم و دلسوزي بود زد و گفت :عزيزم اقا علي رضا حتما شباهت داره بهش بيا بريم عزيزم

ناباورانه نگاهش کردم که صداي علي رضا باعث شد به سرعت به سمتش يرگردم

علي رضا:سلام خانوما اتفاقي افتاده؟

رو به کوکب گفت :حالشون بهتره؟

من مات و مبهوت نگاهش ميکردم بي اختيار از جام بلند شدم و دستامو براي تو اغوش گرفتنش باز کردم و به سمتش رفتم ولي همين که خواستم بغلش کنم خودشو عقب کشيد و

دستشو حايل کرد و با اخم و تشر گفت:واي خانم چي کار ميکنيد؟حواستون هست؟

ناباورانه نگاهش کردم و اشک هام بي محبا ريخت

يعني دارم اشتباه ميکنم اين فرزاد من نيست؟ولي امکان نداره اين همه شباهت.......

دستمو جلوي دهنم گرفتم تا بغضم نشکنه و به سمت ويلا دويدم

يعني دارم اشتباه ميکنم اين فرزاد من نيست؟ولي امکان نداره اين همه شباهت.......

دستمو جلوي دهنم گرفتم تا بغضم نشکنه و به سمت ويلا دويدم

رو به روي دريا نشسته بودم و دستامو تو هم گره دادم و اجازه دادم اشکام راهشونو پيدا بکنن

قرار بود امروز برگردم ولي اصلا دلم نميخواست برم با وجود اون فرد و شباهت خارق العاده ش به فرزاد اصلا نميتونستم از پيشش برم

خاله کوکب صدام کرد و گفت:خانم کوچيک خانم کوچيک بيايد تلفن داداشتونه

به سمت خونه رفتم و با مهرداد صحبت کردم

-سلام داداش خوبيد شما؟

مهرداد:سلام خواهر بي معرفت دلمون برات تنگ شده نميخوايد برگردي؟

-نه داداش ميخوام چند وقتي اينجا بمونم

مهرداد:چييييييييييي؟چي پيدا کردي اونجا مگه؟دانشگاهت ميخواي چي کار بکني؟

-اگه ميشه تا اخر ترم برام مرخصي بگيريد

مهرداد:چي ميگي تو ميفهمي مهرناز؟

-داداش من به اين تنهايي احتياج دارم چند ماه که بيشتر نيست تازه کوکب خانمو و شوهرشم هستن

مهرداد:عروسي من و خواستگاري سياوشو ميخواي چي کار کني؟

-براي عروسي شما که حتما ميام ولي واسه اخر هفته بزرگترا بايد برن وجود من نيازي نيست

مهرداد:نميدونم والا حالا باز بهت زنگ ميزنم خداحافظ

-باشه داداش خداحافظ

نفس عميقي کشيدم و به عکس خودم توي ايينه رو به رو نگاه کردم

فعلا دلم نميخواست کسي از وجود علي رضا خبر دار بشه

يه لباس مرتب تنم کردم و چادرمو روي سرم مرتب کردم و به سمت مدرسه برگشتم بچه ها تعطيل شده بودن و علي رضا بيرون اومد و داشت ميرفت که خودمو بهش رسوندن

-ببخشيد اقا علي رضا

به سمتش برگشت و با تعجب نگاهم کرد

علي رضا:بله خانم چي شده باز ؟

مطمئن تو چشم هاش نگاه کردم و با خونسردي و اعتماد به نفس بي سابقه اي گفتم:دو تا موضوع را بايد باهاتون در ميون بزارم

اول اينکه بابت رفتارم واقعا شرمنده ام من خيلي ابن چند روز مريض بودم و رفتار هامو با بت مريضيم بزاريد دوم اينکه من ميخوام چند وقتي توي روستا بمونم و دانش جوي

تربيت معلم هستم ميخواستم با اجازه ي شما توي مدرسه و توي امر تدريس کمکتون باشم

از قيافش معلوم بود حسابي از مدل حرف زدن من تعجب کرده بود

علي رضا:خوب ما خوشحال ميشيم کمکمون کنيد ولي بهتره با مدير مدرسه صحبت بکنيد

-بله ممنون از لطفتون با اجازتون

ازش جدا شدم و نفسمو با هيجان بيرون دادم اره راهش همين بود بايد بهش نزديک ميشدم و خصوصياتشو ميديدم

کلي با مريم و نازي و بقيه کل کل کردم تا تونستم راضيشون کنم که بمونم

با مدير مدرسه حرف زدم کلي خوشحال شد و قبول کرد که برم تو مدرسه و کنار علي رضا کار کنم

تو مدرسه من معلم بچه هاي چهارم ابتدايي شده بودم و علي را هنمايي رو درس ميداد

تو دفتر نشسته بوديم و چايي ميخورديم

نگاهم به علي رضا زوم شده بود البته زير چشمي

اخه خيلي سخت بود کنار کسي باشي که شبيه ترين فرد به همه ي زندگيته

تمام حواسش به ورقه هايي بود که داشت صحيح ميکرد تو اين چند وقت اصولا هيچ توجهي به من نداشت ديگه کم کم نا اميد شده بودم و داشتم مطمئن ميشدم که اين فقط يه

شباهت خارق العاده بود

رئيسي معلم کلاس پنجم رو به علي رضا گفت:به به علي اقا شنيدم امشب قراره قاطي مرغا بشي؟

به سرعت سرمو بالا اوردم و با حيرت و نگراني بهش نگاه کردم واي نه کاش دروغ باشه خداي من .......

برام سخت بود باور ازدواج کسي که با فرزاد مو نميزد در نظر من خودش بود

علي رضا محجوبانه خنديد و گفت :نه بابا احمد جان اين مش رضا منو کشته ولي ديگه خودمم فکر ميکنم وقتش باشه

من داشتم ميمردم ضربان قلبم به هزار رسيده بود و بغض مثل هميشه تو گلوم داشت خفه م ميکرد

احمد:پس به سلامتي شيريني رو افتاديم ديگه ؟

علي رضا:اگه قسمت باشه و خدا بخواد بله

احساس کردم قلبم ايستاد و من الان ديگه فقط يه مرده ي متحرکم چشمام سياهي ميرفت اصلا چرا بايد اين همه عذاب ميديدم ديگه باور کرده بودم اون مرد هرکسي که هست ديگه

براي من نيست نه قلبش نه روحش

براي اين چند ماه که انقدر ازار و اذيت کردم خودمو و الکي دل به چيزي بستم که سرابي بيشتر نبود خيلي ناراحت شدم

ديگه کم کم باور کرده بودم که فرزادم من سه سال پيش مرده بود و من بايد بدون اون به زندگيم ادامه ميدادم

ازجام بلند شدم و در حالي که سعي ميکردم تعادلمو حفظ کنم به سمت مدير رفتم و ازش اجازه خواستم که برم

اونم که رنگ پريده و حال زارمو ديد اين اجازه رو بهم داد

ديگه بايد برميگشتم و با کمک فريد ميرفتم توي مدرسه ي خودمون و مشغول ميشدم حداقل الان اواخر دي ماه بود ميتونستم براي ترم بهمن برگردم دانشگاه

ديگه تصميم گرفتم يه زندگي جديد رو شروع کنم با باور اينکه ديگه فرزادي ندارم

وقتي خواستم از در دفتر بيام بيرون نگاه حسرت اميزمو براي اخرين بار به علي رضا انداختم و قبل از اينکه اشکامو ببينه بيرون اومدم

راه ويلا رو پيش گرفتم هوا خيلي بد بود و تا ويلا هم راه زياد بود در واقع ويلا از مدرسه يه مقدار دور بود

اون روزي هم که علي رضا نجاتم داده بود اومده بود به شهاب پسر کوکب خانم که مريض شده بود درس رو که غايب بود ياد بده

هنوز از حياط دور نشده بودم که صداي علي رضا رو شنيدم

به سرعت به سمتش برگشتم

-بله اقاي راد کاري با من داريد؟

علي رضا:ميتونم راجبع به يه مسئله اي باهاتون صحبت کنم؟

-بله حتما بفرماييد{قلبم تو دهنم بود دقيقا نميدونستم چي ميخواد بگه}

علي رضا:راستش اقاي رئيسي از من خواستن راجبع امر خير با شما صحبت بکنم من شرايط شما رو براش توضيح دادم ولي ايشون گفتن که در هر صورت حاظرن با شما

ازدواج کنن و روي پيشنهادشون هستن

شکستم اين نهايت حسي بود که اون موقع داشتم فقط خورد شدن و متلاشي شدن قلبم رو حس کردم

احساس ترحم ميکردم من شوهر نميخواستم فقط دست از سرم بردارن همين

با رنجش و دلخوري که واضح توي صورتم ديده ميشد گفتم:از طرف من بهشون بگو من قصد ازدواج ندارم با اجازتون

راهمو به سمت ويلا گرفتم هوا باروني شده بود و قطرات ريز بارون روم ميريخت

علي رضا:خانم موحد صبر کنيد بگم بابا علي بياد ببردتون خيس ميشيد زير بارون سرما ميخوريد

برگشتم و با چشماي اشک الودم نگاهش کردم و به سمت ويلا رفتم

بارون به شدت شديد شده بود و من هنوز پياده روي ميکردم ولي انگار راهمو گم کرده بودم اصلا نميدونستم دقيقا الان کجام

اخر خسته و در مونده زير يه درخت نشستم و پناه گرفتم واقعا هوا سر بود و سوز بدي ميومد خودمو جمع کردم تا سرما رو کمتر حس کنم

يه مقدار که از درد پام کم تر شد دوباره راه افتادم ولي تو اون جنگل تقريبا بزرگ واقعا گم شده بودم

ديگه ناي راه رفتن هم نداشتم و هوا کم کم رو به تاريکي ميرفت ساعت 3 از مدرسه بيرون زده بودم مونده بودم تا براي درس علوم شيفت بعد الظهر به علي رضا کمک کنم

توانم تموم شد سرماي هوا يه طرف خستگي و بي حالي خودمم از يه طرف ديگه باعث شد همون جا بيفتم

صداي هق هقم تو فضاي جنگل پيچيد و تو اون تاريک و روشني يه نوري ديدم از شوقم با داد کمک خواستم و با ديدن پسري که بهم نزديک ميشد نا خود اگاه از جام بلند شدم و

خودمو کمي عقب کشيدم

-اقا ببخشيد من اينجا گم شدم ميشه بهم کمک کنيد؟

پسر در حالي که معلوم بود اصلا تعادلي نداره نگاه بدي به سر تا پام کرد و تقريبا بهم حمله کرد

وخودشو بهم چسبوند داد بيداد من هم فايده اي نداشت چون کسي صدامونو نميشنيد

پسر:به به ديگه از اين بهتر نميشه تو اين جنگل رويايي که خانم خوشگل گيرت بيفته

و لباشو اروم روي لبام کشيد خيلي سخت بود سرمو اين ور و اون ور ميکردم که نتونه لباشو به لبام نزديک بکنه

-تو رو خدا ولم کن دست از سرم بردار عوضي

پسر :اوه اوه عزيزم بخواي سر تق بازي در بياري هم به من بد ميگذره هم به تو ها بزار يه تفريح شاد و مفرح با هم داشته باشيم

-خفـــــــــــــــــــــــ ه شو عوضي اشغال ولم کن بزار برم

سيلي محکمي رو صورتم خوابوند و وحشيانه مانتومو تقريبا توي تنم پاره کرد

زير مانتو يه بوليز نازک داشتم واقعا خيلي سرد بود

از بوي الکل دهنش حالت تهوع گرفته بودم

لباشو زير گلوم گذاشته بود

سرمو رو به اسمون گرفتم و از ته دلم خدا رو با داد صدا زدم

ديگه اميدم تقريبا نا اميد شده بود ابروم داشت از بين ميرفت اونم توسط يه ادم هرزه ي عوضي

تو همين اوضاع بوديم که صداي مردم روستا و نور چراغاشونو ديدم که منو صدا ميکردن

نور اميد تو دلم روشن شد ولي قبل از اينکه بخوام داد بزنم پسره محکم دهنمو چسبيد

ميخواستم داد بزنم ولي نميشد درست تو لحظه ي اخر گاز محکمي از دستم گرفتم

دستشو ناخود اگاه کنار کشيد و من با تمام توانم داد ميزدم

ديگه داشتم از حال ميرفتم گلوم ميسوخت و چشمام اروم روي هم ميرفت صورتم از جاي سيلي هاي پسره تقريبا سر شده بود

زير لب اروم زمزمه کردم :خدايا تو رو به امام حسين قسم ميدم ابرومو بخر

تو همين حال بودم که سنگيني پسر از روم کنار رفت و من تونستم نفس راحتي بکشم

صداي فرزادمو ميشنيدم که دائما به پسره فحش ميداد و با چوب توي دستش کتکش ميزد

پسره با وجود حال خراب خودش از حال رفت و علي رضا به سمتم اومد و نگاهم کرد

خدايا اين نگاه که ديگه شباهت نيست اين دو تا چشم سياه که با عصبانيت به من نگاه ميکنن رو بارها ديده بودم حالتش مثل زماني شده بود که من و فريد رو باهم ميديد

اروم کنارم نشست دستشو زير سرم گذاشت و کمکم کرد که بشينم

ازش خجالت ميکشيدم اخه تقريبا هيچي تنم نبود از جاش بلند شد و پالتو شو بهم داد تا تنم کنم

پالتوشو تنم کردم و يواش بوش کردم حتي بوي فرزاد رو هم ميتونستم حس کنم

با چشماي به خون نشستش رو به روم نشست و دستشو بالا برد که روي صورتم فرود بياره ولي با ديدن صورت درب و داغون من تقريبا پشيمون شد و دستشو رو درخت بغلم

فرود اورد

علي:اخه مگه من بهت نگفتم وايستا برسونمت ؟چرا لجبازي کردي؟اگه يه ذره دير تر رسيده بودم معلوم نبود اين لاشخور چه بلايي سرت اورده بود

حرفي نزدم دلم اغوش گرم و حمايت گرش رو ميخواست

نگاهم کرد و نگاهش روي گردنبندم زوم موند تا چند دقيقه هيچ حرفي نزد و شقيقه هاشو با دستش فشار داد و نا خود اگاه گفت:من اين گردنبندو يه جايي ديدم برام خيلي اشناست

من مات و مبهوت فقط نگاهش کردم مطمئن بودم ديگه حسم بهم دروغ نميگه اين فرزاد منه و اين که چرا علي رضاست رو بايد ته و توه ماجرا رو در بيارم

بالاخره نيروي امداد و مردم روستا رسيدن

صداي پيرمردي رو شنيدم که ميگفت:علي رضا بابا جان چي شد پيداش کردي؟

علي رضا روسريمو به دستم داد و با تشر گفت:سرت کن الان همه ميان

اي خدا غيرتش که ديگه خود فرزاد بود

بالاخره همه رسيدن ولي من به خاطر حال بيش از حد درب و داغونم همون جا کنار علي از حال رفت

چشمامو اروم اروم باز کردم توي صورتم هنوز درد رو حس ميکردم همين باعث شده بود ابروهام از درد تو هم بره صداي کوکب رو شنيدم

کوکب:واي مهرناز خانم بيدار شديد ؟الاهي من براتون بميرم داغون شده صورتتون

لبخند اجباري بهش زدم و گفتم:نه نگران نباش خوبم

کوکب:پاشو مادر غذاتو برات کشيدم بخور ضعف نکني

با کمک کوکب نشستم و غذامو خوردم توي ايينه به خودم نگاه کردم واقعا صورتم داغون بود خودمم ميخواستم نميتونستم با اين وضع برگردم تهران همه سکته ميزدن احتمالا

طرفاي غروب بود هوا بهتر شده بود براي تغير روحيه م کنار ساحل نشسته بودم و توي يه سکوت محض فقط به صداي امواج گوش ميکردم علي رضا از ديشب پالتو شو نبرده بود

و هنوز پيش من بود منم روي دوشم انداخته بودمش احساس ميکردم فرزادمو کنارم دارم توي دنياي خودم و خاطرات قشنگ عشقم غرق بودم که صداي گرم و دلنشينشو کنار

گوشم حس کردم

عليرضا:سلام خانم موحد حالتون شکر خدا بهتره؟

از شنيدن صداش جا خوردم و يه کمم خجالت کشيدم اخه پالتوش روي دوشم بود

اولين کاري که کردم پالتوشو از روي دوشم در اوردم و به سمتش گرفتم

-سلام ممنون از لطف ديشبتون مرسي حالم بهتره بفرماييد پالتوتون

لبخند قشنگي زد از همونايي که دل من هميشه براش ضعف ميرفت و باعث شد ناخوداگاه بهش خيره بمونم

با سرفه ش به خودم اومدم و عذر خواهي زير لبي کردم و سرمو رو به دريا برگردوندم

علي رضا:شوهرتونو خيلي دوست داشتيد؟

-همه ي زندگيم بود

علي:چه جوري با هم اشنا شديد ؟

لبخند محزوني زدم و گفتم:معلم مدرسه م بود و دوست برادرم با مرگش همه ي اميد منو تو دنيا ازم گرفت

علي:خيلي شبيه من بود ؟

-راستش تقريبا شما فتو کپي همسر من هستيد همه ي رفتار و حرکاتتون و اگه گاهي اوقات من زياد از حد خودم خارج ميشم به بزرگواري خودتون ببخشيد

علي لبخندي زد و گفت:نه خواهش ميکنم اين چه حرفيه

بعد توي يه سکوت پر معني فرو رفت

امروز بالاخره بايد کارمو انجام ميدادم من بايد با مش رضا صحبت ميکردم مطمئن بودم تنها کسي که از حقيقت خبر داره اونه

ميدونستم علي رضا الان مدرسه س واسه همين از فرصت استفاده کردم و خودمو به مش رضا رسوندم

خونش خيلي ناز و رويايي بود يه خونه ي خوشگل وسط يه باغ

در کلبه رو اروم زدم :در بازه هرکي هستي بيا داخل بابا جان

اروم وارد خونه شدم با ديدنش اول سلام کردم

مش رضا:سلام دخترم خوبي؟کاري پيش اومده اومدي پيش من؟

نميدونستم چه جوري بايد براش مطرح ميکردم يه کمي دست دست کردم ولي اخر دلو زدم به دريا من ديگه توان اينجا موندن رو نداشتم نميتونستم تحمل کنم علي رضا فرزاد من

نباشه

-مش رضا ميتونم يه سوال بپرسم؟

مش رضا:اره بگو بابا جان

-به ارواح خاک اقا جونم قسم اگه راستشو بهم بگيد ميرم و ديگه پيدام نميشه ولي حداقل با خيال اسوده نفس ميکشم.علي رضا پسر واقعي شماست؟

مش رضا حسابي لخماش تو هم رفت و با تشر گفت:اين چه حرفيه ميزني دختر جان معلومه پسر خودمه خبر دارم چند وقتيه دنبالشي چي از جون ما ميخواي اخه خجالت داره والا

من از دار دنيا همين يه پسرو دارم اونم ميخوايد از من بگيري؟

بغضمو قورت دادم ولي حريف اشکام نشدم به خاطر فرزادم حاظر بودم التماسم هم بکنم

اروم جلو پاش زانو زدم و گفتم :به خدا من دختر بدي نيستم ولي علي رضا فوتوکپي شوهر منه هيچ تفاوتي باهاش نداره اخه مگه اين امکان داره؟خودتون بگيد مشتي مگه ميشه

دو تا ادم انقدر بهم شبيه باشن؟من فقط حقيقتو ميخوام

به سمت صندوقي که گوشه ي اتاقش بود رفت و درشو باز کرد و شناسنامه اي از توش در اورد و به سمتم اومد و پرت کرد توي صورتم و گفت:بيا ببين دختر جون درست بخونش

اين شناسنامه شه پس دنبال شوهرت تو خونه ي من نگرد پاشو برو از همون جايي که اومدي فهميدي

اروم شناسنامه رو باز کردم واي خداي من تيرم به هدف نخورده بود همه چي درست بود اون فرزاد من نبود

با دستاي لرزونم از جام بلند شدم و به سمت ويلا دويدم فقط ميخواستم از اينجا برم خير سرم اومده بودم اينجا ارامش بگيرم ولي با روح داغون تر بايد برميگشتم

تمام وسايلامو جمع کردم پيش خاله کوکب رفتم و ازش خداحافظي کردم و کلي بابت اين چند وقتي که پيششون بودم ازشون تشکر کردم اونم کلي دلتنگي کرد و ناراحت بود از رفتنم

به سمتم مدرسه رفتم تا هم از مدير اجازه ي رفتنمو ببينم هم با بچه ها خداحافظي کنم هم براي اخرين بار فرزادمو زنده و با چشم خودم ببينم

با مدير خداحافظي کردم خيلي ناراحت شد ولي گفتم که بايد برگردم اونم چون قرارداد خاصي با هم نداشتيم

از تک تک بچه ها خداحافظي کردم اونا هم کلي ناراحت شدن ولي چاره اي نبود بايد برميگشتم

ديگه اماده ي رفتن شده بودم رو به روي علي رضا ايستادم

سير نگاهش کردم براي اخرين بار

-ببخشيد اقاي راد من اين چند وقته شما رو خيلي اذيت کردم اميدوارم ببخشيد و حلالم کنيد

علي رضا لبخندي زد و گفت:خواهش ميکنم اميدوارم غم همسرتون کم تر اذيتتون کنه و زودتر به زندگي عادي برگرديد

اشک تو چشمام حلقه زد اره اون فرزاد من نبود خيلي سرد بود با من انگار توي قلبش هيچ احساسي به من نداشت

-ممنون با اجازتون خداحافظتون

از همشون دور شدم و با شوهر کوکب به سمت فرودگاه رفتم

الان سوار هواپيمام و ذهنم و روحم داغون تر از قبل شده نميدونم ديگه باور کردم که زندگي بدون فرزاد ادامه داره

بالاخره بعد چند ماه دوباره رسيدم خونه باغ

درو باز کردن و رفتم داخل

خانم جون اول از همه سمتم اومد و من توي بغلش گرفت

خانم جون :سلام مادر الهي فدات بشم چقدر لاغر شدي؟بالاخره برگشتي عزيزم؟

-سلام عزيزم اره ديگه دلم براتون تنگ شده بود

مهرداد:به به ابجي خانم تشريف اورديد ؟نازي مهدي دايي بيايد اومد

مهدي:سلامممممممم عزيزم بهتري ؟

نازي:مهرناز چقدر لاغر کردي راستشو بگو از چه رژيمي استفاده کردي؟

سياوش:مگه دستم بهت نرسه نامرد خواستگاري منو پيچوندي

-اي بابا چرا همه رگباري پشت هم سلام ميکنيد ؟سلام بر همگي

بعد خوردن چاي و خوش و بش با بچه ها

خودمو به اتاقم رسوندم دوباره بايد به قرصاي ارام بخشم پناه ميوردم

يه دونه خوردم و اروم خوابيدم

بالاخره ترم جديد شروع شد و من افسرده تر از قبل به زندگي و دانشگاهم ادامه ميدادم

هوا رو به بهار ميرفت امروز اواخر اسفند شده و همه تو تکاپوي خريدن ولي من مثل تمام اين سه سال فقط لباس مشکي ميپوشم البته داريم وارد سال چهارم ميشيم

با پياده روي خودمو به مدرسه ميرسونم و سر کلاس ميرم اره همون دبيرستان عشقي که خودم توش درس خونده بودم روحيم عالي نبود ولي به بدي اون چند ماه پيش هم نبودم

بعد اومدن از شمال استاد نصيري هم انگار فهميده بود من به دردش نميخورم با يکي از اساتيد خانوم ازدواج کرده بود و من متعجب به اون تب تند عشقش که خيلي زود فرو کش

کرد فکر ميکردم و به عشق خودم به فرزاد که بعد چهار سال پر شور از اول شده بود

فردا صبح عيده بالاخره يه سال ديگه بدون وجود فرزادم داره ميگذره نزديک غروب افتابه و من رو تاپ وسط باغ نشسته بودم و تاپ ميخوردم

نازي کنارم نشست و گفت:به به مهرنازي خلوت کردي با خودت

-اره ميبيني نازي غروب خورشيد خيلي قشنگه

بدون هيچ حرفي تاپ خورديم

مينا جواب مثبتو به دايي داده بود و قرار بود بعد عروسي مهرداد و سپيده که 5 عيد بود اونام يه عقد مختصر بگيرن

هوا ديگه گرگ ميش شده بود و نازي پيش مهدي رفت که دو تايي با هم چايي اتيشي درست کنن و هممون بريم کنار اتيش

مهدي:اهاي ابجي خانم نميخواي بياي پيش ما ؟چايي داره حاظر ميشه ها ؟

-الان ميام

غروب افتاب که ميرسه دل ادم خيلي ميگيره و من هم دلتنگ بودم و هم دلگير و با يه بغض قديمي

همه دور اتيش جمع بودن که صداي زنگ بلند شد من از همه به در نزديک تر بودم

-بچه ها پا نشيد من باز ميکنم

به سمت در رفتم و در و باز کردم توي تاريک و روشني هوا فقط يه سايه ديدم که پشتش به در بود

-بله بفرماييد با کسي کار داشتيد ؟

سايه به طرفم برگشت

دستمو جلوي دهنم گذاشتم تا هيجانمو کنترل کنم فرزاد رو به روم وايستاده بود

چهره ي دلنشينشو تو تاريک و روشن هوا ميديدم چشماش توي تاريکي بود و بقيه ي صورتش توي روشني

يه کني نزديک تر بهم شد چشماي نافذ سياهش داشت تا ته وجودمو ميسوزوند

با عشق بهم نگاه ميکرد اين نگاه دقيقا نگاه فرزادم بود پاک و پر از احساس

تنم طاقت ديگه نداشت بي اختيار زانوهام خم شد و دو زانو روي زمين نشستم

نميتونستم باور کنم کسي که رو به رومه عشق من باشه زندگي من باشه احساس ميکردم دنيا دوباره سر شوخي باهام گرفته

تازه ازفکر علي رضا بيرون اومده بودم

سرمو رو به اسمون گرفتم و با داد و گريه اي که توي هم مخلوط شده بود گفتم:خداياااااااااااااا التماست ميکنم اين کارو باهام نکن حتي شوخي دردناکه

با هق هق داد زدم :ديگه طاقت ندارم طاقت اين رو ياهاي شيرين چند روزه رو منم ببر پيش فرزادم خدا

فرزاد هم مثل من زانوهاش خم شد و رو به روم روي زمين نشست چشماي قشنگش غرق در اشک بود

دستاي لرزونمو تو دستش گرفت و بوسه بارونش کرد

با بهت بهش نگاه کردم طعم اين بوسه ها حقيقي بود بهت و خيال نبود

دستمو از دستش جدا کردم و اروم روي تک تک اجزاي صورتش کشيدم و اونم فقط شونه هاش ميلرزيد از گريه هيچي نميگفت

خنده و گريه م با هم مخلوط شد :خدا داري چي کار ميکني با من ؟اين رويا مثل واقعيته فرزادم الان پيشمه

فرزاد ديگه نتونست تحمل کنه و منو توي بغلش کشيد

منم محکم چسبيدمش بوش کردم اروم شدم حتي اگه روياهم باشه ارامشه قشنگيه

فرزاد:الهي من برات بميرم که انقدر شکسته و ضعيف و رنجور شدي؟چه کردم من با تو اخه خانومم؟

صداي مهرداد رو ميشنيدم فکر کنم نگران شده بود

مهرداد:مهرناز کجا موندي تو کي بود دم در ؟

ولي من انگار لال شده بودم و دو دستي فرزاد رو چسبيده بودم دلم نميخواست از دستش بدم

مهرداد بهمون رسيد و يه دفعه ساکت شد

مهرداد:ف ف ف ر ززادد خودددتي؟

سرشو بالا اورد و اشکاشو پاک کرد منو از بغلش جدا کرد و به سمت مهرداد رفت و صميمانه تو بغلش گرفت و گفت:خوبي داداش

مهرداد و بقيه هم مثل من هنوز توي هنگ بودن

نازي به سمتم اومد و گفت:مهرناز تو هم داري ميبيني ؟الان اين خود فرزاده يا من توهم زدم؟نه بابا حتما خوابم

بعد سيلي محکمي به صورتش زد تا از خواب بلند بشه

فرزاد:نه خودتونو نزنيد نازي خانم من واقعا فرزاد فهيمم

مهدي:کجا بودي تو؟

مهرداد:حالت خوبه يعني الان؟

سياوش:يه کلام زنده اي پسر؟

فرزاد لبخندي زد و گفت:اجازه بديد من برم پيش خانواده م از راه که رسيدم اومدم پيش مهرناز هنوز پيش اونا نرفتم بر ميگردم همه چيزو تعريف ميکنم

دستمو گرفت و با همون لباس توي خونه و شالي که سرم بود به سمت ماشيني که دستش بود کشيد و گفت:مهرنازم با خودم ميبرم ديگه طاقت دوريشو ندارم

سوار ماشين شدم فرزاد صورتمو توي دستاش گرفت و گفت:مهرناز من چي کار کردي با خودت عزيز دلم داغون شدي ؟

بي اختيار زدم زير گريه و گفتم :تو چي کار کردي با ما؟سه سال غم دوريت منو و تمام خانواده ي خودت و من رو رواني کرده

کجا بودي تو اخه ؟

سرشو پايين انداخت و گفت:به جون تو که عزيزترينمي به جون بابا و مامانم من خودمم بي تقصيرم برات تعريف ميکنم چي شده

دستاي لرزونمو روي دستاش گذاشتم و گفتم:ديگه تنهام نزار قول بده

لباش رو به لبام نزديک کرد و با صدايي که ميلرزيد گفت:قول مردونه ميدم تا جايي که بتونم

لباش به لبام چسبيد و نفس عميقي کشيد اين بوسه از سر دلتنگي و شوق بود نه هيچ چيزه ديگه

ماشينو روشن کرد و به سمت خونشون رفت

-فرزاد اول بايد من برم فريده رو بگم بياد من مامان و بابا رو اماده کنم طفلکي ها تو اين چند وقت وضعشون از من بدتر بود اگه يه دفعه ببيننت بد ميشه هيجان براشون خوب

نيست

فرزاد:قربونت گلم هر کاري که ميدوني صلاحه همون کارو بکن

جلوي در خونه نگه داشت اضطراب و شوق بدنم رو به لرزه انداخته بود ميتونستم حالشونو و شوق و خوشحاليشونو بعد 3 سال ببينم

دستمو روي زنگ گذاشتم و صداي فريده اومد

فريده:کيه ؟

-منم مهرناز

فريده درو باز کرد و گفت:سلام بر زن داداش بي معرفت خوبي

بغلش کردم و با هم روبوسي کرديم

-خوبم عزيزم خودت ميدوني من تهران نبودم

فريده:وا مهرنازي چرا با اين لباسا اومدي؟اصلا با کي اومدي؟اون کيه تو ماشين؟

دستشو گرفتم و به سمت ماشين بردم و گفتم:برات سورپرايز دارم ولي قول بده جيغ داد نکني؟

چشماش شيطون شد و گفت:اي کلک از شمال سوغات برام شوهر اوردي؟

يکي زدم پس کلشو گفتم:بيا بريم بچه پرو

فريده با خنده و شادي همراهم خودشو به ماشين و اون فرد ناشناس رسوند

فرزاد از ماشين پياده شد و با ديدن خواهرش چشماش دوباره پر از اشک شد

فريده زل زده بود به فرزاد و حرفي نميزد

من نگاهش ميکردم ميدونستم ته دلش چه خبره

به سمت برادرش رفت و اروم دستشو روي گونه هاش کشيد و لمسشون کرد انگار اونم ميخواست مطمئن بشه که برادرشه

خودشو تو بغلش انداخت و با داد گفت:واي مهرناز بگو چشمام درست ميبينه بگو من الان تو بغل داداشمم بگو تو رو خدا بگو رويا نيست بگو خواب نيستم

سريع از بغلش بيرون اومد و با سيلي توي صورت خودش زد و گفت :نه مهرناز بيدارم به خدا بيدارم

منم همزمان باهاشون اشک ميريختم

فرزاد دستاي فريده رو گرفت و گفت:الهي داداش فدات بشه نکن با صورت قشنگت اين کارارو اره خودم اومدم قول ميدم ديگه اذيتتون نکنم

بهت فريده به گريه تبديل شد و گفت :اخه بي معرفت تو ميدوني چه کردي با ما ها ؟من فرزانه مامان بابا داداشا ازهمه بيشتر مهرناز داغون شديم

فرزاد:ميدونم گلم جبران ميکنم

فريده به سمتم اومد و منو محکم تو بغلش گرفت و گفت:واي مهرناز مامان و بابا بفهمن از خوشحالي بال در ميارن

بالاخره من و فريده وارد خونه شديم بابا و مامان مثل هميشه توي اون هواي دلنشين نزديک بهار توي حياط نشسته بودنو و چايي ميخوردن با ديدن من جفتشون خوشجالي تو

صورتشون اومد و با سلام و احوال پرسي ازم خواستن که پيششون بشينم

فاطمه خانم :خوش اومدي دخترم کم پيدايي عزيزم؟

-شرمنده ي گل روتونم مامان حالا به جبران اين همه دير کردم براتون يه هديه اوردم

فاطمه خانم لبخندي زد و گفت:تو خودت براي ما بهترين هديه ايد

-مامان يه خواهشي ازتون دارم اگه ميشه بهم قول بديد مواظب قلبتون باشيد

فاطمه خانم لبخن تلخي زد و گفت:بعد فرزادم ديگه قلبي برام نمونده

به سمت در رفتم و با فرزاد برگشتم

فاطمه خانم داد بلندي زد و گفت:يا حضرت عباس فرزادمه اقا ببين و خودشو تو بغل فرزاد انداخت

هيچ حرفي نميزدن فقط اشک ميريختن

حال فاطمه خانم و پدر فرزاد واقعا ديدني بود از من و فريده هم بدتر بودن فاطمه خانم گريه ميکرد و دائما قربون صدقه ي فرزاد ميرفت و خدا رو شکر ميکرد

فاطمه خانم:اي خدا ممنونتم بچه مو بهم برگردوندي

پدر فرزاد هم براي اولين بار اشکشو ديدم و سجده شکر به جا اورد

بالاخره بعد کلي ابراز دلتنگي فرزاد خانوادشو برداشت و با هم به سمت خونه ي ما برگشتيم تا قضيه رو يه جا براي هممون تعريف کنه

همه جمع بوديم که فرزاد شروع کرد

بعد تصادف چشمامو که باز کردم ديدم تو بيمارستانم هيچي يادم نمي اومد فقط يه پيرمردي پيشم بود که ميگفت پدرمه صبح تا شب ازم پرستاري کرد تا حالم خوب شد تو شناسنامه

ي که بهم نشون داده بود اسمم علي رضا راد بود

نگاهش به نگاهم گره خورد و بهم خيره شديم

دستمو جلوي صورتم گرفتم تا خودمو کنترل کنم ميدونستم قلبم دروغ نميگه پس تمام اون مدتي که شمال بودم پيش فرزادم بودم

تو اين چند سال که شمال بوديم اصلا فکر نميکردم هويت واقعيم يه چيز ديگه اي باشه تا روزي که رفته بودم ويلاي کوکب خانم به پسرش درس بدم که صداي گريه و اهنگ خوندن

بلند يه دختري توجهمو جلب کرد

تا کمر توي اب بود و داد ميزد يه دفعه زير پاش خالي شد و رفت توي اب

کمکش کردم و اوردمش بيرون چشماشو که باز کرد زل زد تو چشمام و بهم گفت :تو فرزاد مني

{اي شيطون قسمتاي صحنه دارشو نگفت}

تو اون چند وقتي که مهرناز اونجا بود خودمم شک کرده بودم علي رضا نباشم با ديدن گردن بند توي گردنش انگار يه چيز اشنايي مثل برق از جلوي ذهنم گذشت

همه با تعجب نگاهم کردن

مهرداد:مهرناز تو چرا چيزي نگفتي به ما ؟

سرمو پايين انداختمو و گفتم :نميخواستم مثل من هوايي بشيد ميخواستم اول خودم مطمئن بشم

فرزاد ادامه داد بالاخره مهرناز رفت ولي فکر من همش به يادش بود

تا اون روز که تو مدرسه در حال رنگ زدن براي شب عيد بودم نردبون شکست و افتادم زمين

وقتي به هوش اومدم همه چي يادم اومده بود من فرزاد فهيم بودم اينجا اصلا چي ميخواستم ؟

بالاخره از مش رضا پرسيدم چرا بهم دروغ گفته بود

چشماش پر از اشک شد و گفت بعد تصادف تو دره ي نزديک کلبه پيدام کرده بود من شباهت خارق العاده اي به پسرش که چند سال پيش اونم يه روز که رفته بود دريا ديگه

برنگشته بود داشتم

اونم به من جاي پسرش دل بسته بود

مهدي:يه سوال تو مگه با بچه هاي مدرسه نرفته بودي اردو پس با ماشين شخصي چرا بودي؟

فرزاد:همون روز که داشتيم راه مي افتاديم من و مدير و ناظم براي بررسي هرچه بيشتر محل اردو با ماشين من رفتيم شب تصادف هم من به خاطر دلتنگي زيادم زودتر برگشتم که

تو راه يه لحظه خوابم برد که اون تصادف اتفاق افتاد

ماشين در حال سقوط تو دره بود من خودمو بيرون پرت کردم و روي يه سنگ افتادم و بيهوش شدم و بقيه اتفاق ها

الانم واقعا شرمنده ي روي همتون هستم که سه سال تموم ازارتون دادم

مهرداد:همين که الان کنارموني خودش نعمت بزرگيه

همه تائيد کردن و قرار شد به مناسبت بودن فرزاد يه جشن بزرگي بگيريم که حکم عروسي ما رو هم داشت

رو تختم تو بغل فرزاد بودم فردا قرار بود بريم پيش مش رضا تا فرزاد بهش بگه هميشه به يادشه و محبتاشو فراموش نميکنه به سرمون زده بود بريم مدرسه ي روستا و همون

جا کار کنيم و زندگي

شايد اين کارو کرديم نميدونم

تو چشماي سياهش زل زده بودم چقدر دلتنگش بودم

با اخم نگاهم کرد و گفت:ياد اون شب تو جنگل مي افتم ديوونه ميشم

-من داشتم دق ميکردم تو گفتي ميخواي ازدواج کني

لباشو محکم رو لبام فشار داد و بعد يه بوسه ي طولاني گفت:تو زن اول و اخر مني عزيزم

بعد سه سال با ارامش تو بغلش خوابيدم

الان رو به روي کلبه ي مش رضاييم

وارد کلبه شديم فرزاد به سمتش رفت و با خوشرويي گفت:باباي من در چه حاله؟

با شنيدن صداي فرزاد با خوشحالي به سمتش برگشت و گفت :اومدي پسرم داشتن دق ميکردم گفتم هيچ وقت منو نميبيخشي

فرزاد:اين چه حرفيه شما هم مثل پدر من سه سال بوديد

مشتي با ديدن من سرشو پايين انداخت و گفت:شرمندتم دخترم اون روز خيلي باهات بد حرف زدم من فقط ميخواستم علي رو از دست ندم

-مش رضا من تا اخر عمر ممنون و مديونتونم که از فرزادم مراقبت کرديد اصلانم ازتون ناراحت نيستم

خنده اي کرد و گفت :قربون عروس خوشگل و وفادارم برم بريد لب ساحل هوا خوبه تا براتون چايي بيارم

فرزاد:ما چاکريم مشتي

دو تايي به سمت ساحل رفتيم رو ماسه ها نشستيم و به دريا که باعث دوباره رسيدن ما شده بود خيره شديم

فرزاد:مهرناز من واقعا عاشقتم يه چي بگم؟

-اره اقايي

فرزاد:من حتي وقتي علي رضا هم بودم عاشقت شدم

-واقعا ؟

فرزاد :منو تو بغلش کشيد و با داد گفت:خدايا ممنونتم گذاشتي پيش عشقم بمونم ممنونتم

منم به دريا زل زدم و از خدا از صميم قلب تشکر کردم

و به چشماي فرزاد خيره شدم

اين عشق ماندني است

اين شعر بودني است

اين لحظه هاي با تو نشستن سرودني است

بگشاي در به روي من و عهد عشق بند

کاين عهد بستني

اين در گشودني است

{حميد مصدق}

پــــــايـــــان

1391/12/22

ساعت :18:15

گولدجار - بلاگفا

http://goldjar.blogfa.com

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

================

از طريق ارسال { اس ام اس } يا پيامک . به شماره

09391315486

========

ارسال پيام { پي- ام } به ايدي _ ياهو

my yahoo = ID = iraaanbook

*************

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان نصب کردن مسنجر نيمباز nimbuzz ميباشد که حتما نصب کنيد طريق نصبش را توضيح ميدهم

ابتدا با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد و نخست بروي گزينه ( گت نو Get Now )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود و بروي گزينه

دانلود downlodکليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه ..اين ادرس دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

اگه بدون وارد کردن شمار موباياتون ميخواين ايدي بسازين از اينجا

http://www.nimbuzz.com/en/register-with-us

ولي اولي درستره

 با درود به همه هموطنان عزيز و گراميم ...احتراما  نرم افزار و کتاب الکترونيکي همراه و کتاب رمـــان  (  دبيرستان عشـق)که نوشته : فرشته 69 . کاربر انجمن نود و هشتيا  

ميباشد  

براي گوشيهاي موبايل با سيستم  ایپـوب =( ايفون - ايپاد - ايپيد - تبلت - آندرويد )- ساخته شده است را به همه  علاقه مندان به کتاب و فرهنگ و ادبيات پارسي و غير پارسي  و همينطور به علاقه مندان و 

طرفداران وبلاگ ( گولدجار - بلاگفا ) و دوستان خوبم تقديم ميکنم......باشد که قدمي هرچند کوچک در مسير گسترش علم و  فرهنگ کتاب و کتابخواني و پيشبرد آن در سرزمينم 

برداشته باشم..../ با سپـاس - فريـــد سقراطـي...

شـــــاد  زي ... مهــــر.. افــــــزووون

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

 goldjar.blogfa.com

آدرس وبلاگ من  و دانلود ساير کتابهاي رمــان 

سوالات و نظرات و پيشنهادات خودتان را از طريق زير با من درميان بگذاريد

از طريق ارسال   { اس ام اس } يا پيامک . به شماره 

09391315486

========

ارسال پيام { پي- ام  } به ايدي _ ياهو  

 my     yahoo    =    ID =  iraaanbook

 my     yahoo    =  ID =  farid.book

و براي دريافت کتاب مورد نظرتان از طريق مسنجرهاي ياهو - يا- نيمباز - يا ش/مسنجر و غيره ميتوانيد کتاب مورد نظرتان را سفارش و به رايگان دريافت کنيد

راه بدون هزينه براي دريافت و ارسال فايل و کتاب براي دوستان  نصب کردن مسنجر نيمباز nimbuzz ميباشد که حتما نصب کنيد  طريق نصبش را توضيح ميدهم 

ابتدا  با گوشي موبايل خودتان وارد ادرس زير شويد  و نخست بروي گزينه ( گت نو Get Now )کليک کنيد سپس صفحه دانلود ظاهر ميشود  و بروي گزينه 

دانلود downlodکليک کنيد و دانلود آغار ميشود ..براي استفاده از اين مسنجر بعد از نصبش بايد ايدي مخصوص برايش ساخته شود که اگر نتوانستيد 

برايتان ميفرستم و کمکتان ميکنم ..در ضمن  بطوره خودکار مدل گوشيتان تشخيص داده ميشه و متناسب با مدل گوشي نيمباز دانلود ميشه  ..اين ادرس دانلود هست

http://get.nimbuzz.com

صفخه ساخت ايدي براي نيمباز 

http://www.nimbuzz.com/en/create-account

 اگه بدون وارد کردن شمار موباياتون ميخواين ايدي بسازين از اينجا

http://www.nimbuzz.com/en/register-with-us

ولي اولي درستره

-----------

نحوه استفاده از مسنجر  (ش/مسنجر ) بهترين و کم هزينه ترين مسنجر موبايل براي چت در ياهو-جيميل - هاتميل 

Sh,Messenger

دانلود از سرور وبلاگ

http://goldjar5.persiangig.com/Sh%20Messenger%203.3.2.jar

دانلود از سایت خودش

http://www.shmessenger.org/files/v3.3.2/signed/generic/shMessenger.jar

صفحه ساخت ايدي براي ش/مسنجر 

نکته مهم : بعد از اتمام و ساخت ايدي .حتما بايد به ايميلي که در موقع ساخت ايدي ثبت نموديد برويد بروي لينکفعالسازي کليک کنيد ..لازم نيست حتما ايميل ياهو و غيره باشد 

بهترين راه استفاده از ايميلهاي موقت ميباشد که ميتوانيد از اين سايت براي ساخت ايميل موقت که در يک ثانيه ساخته ميشود استفاده کنيد  و از ان در موقع ساخت ايدي ش /

مسنجر استفاده کنيد 

http://www.emeil.ir/

صفحه ساخت ايدي

http://www.shmessenger.org/en_US/registration

اگر نتوانستيد ايدي بسازيد موقتا از اين نام کاربري و رمز استفاده کنيد  که ادرس وبلاگ من را بجاي ايدي و بجاي رمز و پسورد کلمه گولدجار را بگذاريد  مانند زير 

ايدي - ش / مسنجر 

ID = goldjar.blogfa.com

pass= goldjar

اموزش تصويري ش/مسنجر-کتابچه-ساخت فريد سقراطي

http://goldjar5.persiangig.com/Amozesh-Sh%2CMessenger_by%28farid.soghrati%29.jar

=================